Sąd Rejonowy w Otwocku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 971/17
Data wyroku: 2018-05-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Konrad Bronowski
Słowa kluczowe: Przestępstwa z Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
Podstawa prawna: art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

Sygn. akt II K 971/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 maja 2018 roku
Sąd Rejonowy w Otwocku II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Konrad Bronowski
Protokolant: sekr.sąd. Ewelina Mucha
przy udziale Agaty Ossowskiej - Asesora Prokuratury Rejonowej w Otwocku
po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2018 roku na posiedzeniu
sprawyD. K.
synaK.iT. z domu W.,urodzonego w dniu (...)wW.
oskarżonego o to, że w dniu 03 listopada 2017 roku wO., woj.(...)wbrew przepisom ustawy posiadał substancję psychotropową w postaci mefedronu o wadze 0,40 grama netto oraz środek odurzający w postaci marihuany o wadze 0,43 grama netto, tj. o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

I
uznaje oskarżonegoD. K.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii skazuje oskarżonego, a na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 37a k.k.i wymierza mu karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, ustalając na podstawieart. 33 § 3 k.k.wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

II
na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka wobec oskarżonegoD. K.przepadek dowodów rzeczowych ujętych w wykazie dowodów rzeczowych nr(...)na k. 44 pod poz. 1-2;

III
przyznaje adw.M. W.od Skarbu Państwa kwotę 504 (pięciuset czterech) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej na rzecz oskarżonego z urzędu, którą poleca wypłacić po powiększeniu o podatek od towarów i usług;

IV
zwalnia oskarżonegoD. K.od ponoszenia kosztów sądowych, wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt II K 971/17

UZASADNIENIE
Na podstawieart. 424 § 3 k.p.k.ograniczono zakres uzasadnienia wyroku do rozstrzygnięcia o karze w związku z wydaniem wyroku w trybieart. 343 k.p.k.
D. K.został oskarżony o to, że w dniu 03 listopada 2017 roku wO., wbrew przepisom ustawy posiadał substancję psychotropową w postaci mefedronu o wadze 0,40 grama netto oraz środek odurzający w postaci marihuany o wadze 0,43 grama netto, tj. o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Zgodnie z przepisem art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii odpowiedzialności karnej podlega ten, kto posiada środki odurzające lub substancje psychotropowe. Przepis art. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii penalizuje nielegalne (czyli wbrew przepisom ustawy) posiadanie środków odurzających lub substancji psychotropowych, przy czym w ust. 1 określono typ podstawowy tego przestępstwa, w ust. 2 - typ kwalifikowany, w ust. 3 zaś - typ uprzywilejowany. W każdej swojej postaci jest to występek powszechny, formalny (bezskutkowy) i trwały. Przedmiotem ochrony komentowanego przepisu jest życie i zdrowie publiczne, jak również - w przypadku posiadania środków odurzających lub substancji psychotropowych - życie i zdrowie konkretnej osoby.
Znamię czasownikowe „posiadać" należy rozumieć jako faktyczne, choćby krótkotrwałe władztwo nad rzeczą. Jego synonimem jest słowo „mieć". Legalna definicja „posiadania" zawarta jest wart. 336 k.c., w którym stwierdza się, że „posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jako użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny)". Na gruncie prawa karnego znamię to występuje np. wart. 171 § 1, art. 202 § 3 i 4a, art. 263 § 3 k.k.oraz w art. 54 ust. 1 i art. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (szerzej na ten temat A. Piaczyńska,
     Posiadanie jako znamię czynu zabronionego, Prok. i Pr. 2010, nr 7-8, s. 54-69; D. Wysocki,
    Pojęcie „posiadania" w prawie karnym, Prok. i Pr. 2000, nr 2, s. 12-13). Można przyjąć, że każde władanie środkiem odurzającym lub substancją psychotropową jest posiadaniem w rozumieniu przepisu art. 62 komentowanej ustawy (M. Maraszek,
    Glosa do uchwały składu 7 sędzów SN z 27 stycznia 2011 r., I KZP 24/10, LexPolonica nr 2448621, Lex/el. 2011).
Sąd rozstrzygając sprawę, uwzględnił złożony w trybieart. 335 § 2 k.k.wniosek o wydanie wobec oskarżonego wyroku skazującego bez przeprowadzania rozprawy. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i wymierzył mu karę 100 stawek dziennych grzywny, ustalając na podstawieart. 33 § 3 k.k.wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych.
Sąd decydując o wymiarze kary kierował się dyrektywami określonymi wart. 53 k.k.W tym zakresie baczył, aby jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając oskarżonemu karę, Sąd uwzględnił również motywację i sposób zachowania sprawcy, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste oskarżonego, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości.
Sąd wymierzając karę oskarżonemu miał na względzie, iż oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu, ustalił z Prokuratorem wymiar kary, jak również treść opinii biegłych z której wynika, iż jest on osobą uzależnioną od środków odurzających, z drugiej strony Sąd wziął pod uwagę, iż oskarżony był już karany, w tym również za czyn z art. 62 ust, 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, zatem bezprawność takiego działania była mu znana wcześniej.
Sąd mając na względzie dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 § 1 k.k.uznał, iż okoliczności niniejszej sprawy, w szczególności właściwości i warunki osobiste oskarżonego oraz jego sposób życia wskazują, że kara grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 10 złotych każda stawka jest adekwatna do winy oskarżonego i okoliczności popełnionego przez niego czynu oraz spełni cele zapobiegawcze, wychowawcze i w zakresie społecznego oddziaływania. Sąd uznał jednocześnie, iż orzeczona kara z uwagi na jej finansowy charakter w przypadku oskarżonego będzie na tyle dolegliwa, że odniesie wobec niego pozytywny skutek i będzie on w przyszłości przestrzegał porządku prawnego.
Wymierzając oskarżonemu karę grzywny, Sąd na podstawieart. 33 § 3 k.k.ustalił wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych Sąd wziął pod uwagę sytuację rodzinną i majątkową oskarżonego, prowadzi własną działalność gospodarczą, osiągając dochody wynoszące około 2500 złotych miesięcznie.
Na podstawie art. 70 ust. 7 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł wobec oskarżonego przepadek dowodów rzeczowych ujętych w wykazie dowodów rzeczowych nr(...)na k. 44 pod poz. 1-2 w postaci torebki foliowej z zawartością suszu roślinnego – marihuany o wadze 0,28 grama netto oraz torebki foliowej z zawartością białego proszku – mefedronu o wadze 0,22 grama netto.
Sąd zasądził na rzecz adw.M. W.kwotę 504 złotych, tytułem wynagrodzenia za świadczoną oskarżonemu nieopłaconą pomoc prawną, którą polecił wypłacić po powiększeniu o podatek od towarów i usług, według stawek wynikających z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu.
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.Sąd zwolnił oskarżonego w całości od ponoszenia kosztów sądowych, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa, mając na względzie, że dochody uzyskiwane przez oskarżonego pozwalają przyjąć, że nie byłby on w stanie ponieść kosztów procesu bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.