Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1033/15
Data wyroku: 2017-12-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Bańkowska, Ludmiła Tułaczko, Marek Wojnar
Słowa kluczowe: Znieważenie, Naruszenie nietykalności cielesnej
Podstawa prawna: art. 224 § 2 kk, art. 226 § 1 kk, art. 222 § 1 1 kk w zw. z art. 31 § 1 kk

Warszawa, dnia 14 grudnia 2017 r.
Sygn. akt VI Ka 1033/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Małgorzata Bańkowska (spr.)
Sędziowie:  SO Ludmiła Tułaczko
SO Marek Wojnar
Protokolant: p.o. protokolanta sądowego Katarzyna Pawelec
przy udziale prokuratora Józefa Gacka
po rozpoznaniu dnia 14 grudnia 2017 r.
sprawyA. L.synaM.iT.ur. (...)wN.oskarżonego o przestępstwa zart. 224 § 2 kk,art. 226 § 1 kk,art. 222 § 1 kkw zb. zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora, oskarżonego i obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie
z dnia 26 maja 2015 r.    sygn. akt II K 1402/13

1
uzupełnia opis czynu z pkt I komparycji wyroku o stwierdzenie, że celem oskarżonego było zmuszenie funkcjonariusza policji do zaniechania prawnej czynności służbowej;

2
ustala, iż oskarżony dopuścił się popełnienia przypisanych mu czynów w warunkachart. 31 § 1 kk;

3
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawieart. 17 § 1 pkt 2 kpkpostępowanie umarza;

4
na podstawieart. 93 a § 1 pkt 4 kkiart. 93 b § 1 kkiart. 93 c pkt 1 kkorzeka wobec oskarżonego środek zabezpieczający w postaci umieszczenia go w zakładzie psychiatrycznym;

5
wydatkami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa;

6
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. M.kwotę 1136,52 zł tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w instancji odwoławczej wraz z podatkiem VAT.

SSO Ludmiła Tułaczko  SSO Małgorzata Bańkowska  SSO Marek Wojnar
sygn. akt VI Ka 1033/15

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacje oskarżonegoA. L.oraz jego obrońcy nie zasługują na uwzględnienie. Zasadnym natomiast jest zarzut zawarty w apelacji prokuratora.
W ocenie sądu okręgowego argumentacja zaprezentowana przezA. L.i jego obrońcę stanowi wyłącznie próbę niczym nie popartej polemiki z prawidłowymi ustaleniami sądu I instancji.
Nie sposób bowiem zgodzić się z twierdzeniami, iż sąd rejonowy, dokonując ustaleń faktycznych stanowiących podstawę wyroku, dopuścił się jakiegokolwiek błędu uznając, że oskarżony popełnił zarzucane mu czyny.
WyjaśnieniaA. L.pozostają w oczywistej sprzeczności z wiarygodnymi zeznaniami świadkówW. F.iR. C.oraz pokrzywdzonegoŁ. G., którzy uczestniczyli w interwencji w dniu 16 października 2013 r. Dodatkowo należy podnieść, że świadkowie ci są funkcjonariuszami straży miejskiej i policji, osobami obcymi dla oskarżonego i nie mieli powodu, aby bezpodstawnie oskarżaćA. L.o czyny, których nie popełnił.
Należy w tym miejscu wskazać iż zawarty w komparycji zaskarżonego wyroku opis czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt. I nie zawierał wszystkich ustawowych znamion przestępstwa zart. 224 § 2 kk, w związku z czym tak sformułowany nie mógł stanowić podstawy odpowiedzialności karnej. Z tego też względu sąd odwoławczy uzupełnił wskazany opis czynu poprzez stwierdzenie, iż celem oskarżonego było zmuszenie funkcjonariusza policji do zaniechania prawnej czynności służbowej.
W toku postępowania odwoławczego oskarżonyA. L.złożył do akt sprawy zaświadczenie, z którego wynikało, iż został hospitalizowany w(...) Centrum (...)wD.(k. 397). Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy został także uzupełniony o opinię psychiatryczną, która została przesłana do akt sprawy VI Kzw 836/15 (k. 398-401).
Mając na uwadze istotne rozbieżności pomiędzy wydaną w toku postępowania przygotowawczego w niniejszej sprawie opinią sądowo – psychiatryczną z dnia 25 listopada 2013 r. (k. 106-108), a wspomnianą wyżej opinią innego biegłego psychiatry (pochodzącą z prowadzonego w innej sprawie postępowania wykonawczego), dotyczące oceny stanu zdrowia psychicznegoA. L.oraz zdolności rozpoznawania przez niego znaczenia jego czynów, sąd okręgowy z urzędu postanowił o dopuszczeniu dowodu z kolejnej opinii sądowo – psychiatrycznej, celem jednoznacznego rozstrzygnięcia tych rozbieżności.
Wykonując postanowienie sądu okręgowego biegli psychiatrzy stwierdzili, że w przypadku oskarżonego niezbędne jest przeprowadzenie pogłębionej diagnostyki i skierowanie go na obserwację psychiatryczną w warunkach szpitalnych oraz przeprowadzenie w jej trakcie badania psychologicznego.
Kompleksowa opinia sądowo – psychiatryczna, rozszerzona o opinię biegłego psychologa została wydana po przeprowadzeniu w dniach od 15.03.2016 r. do 13.04.2016 r. obserwacji sądowo - psychiatrycznejA. L.(k. 478-486v.). Opinia ta w sposób jednoznaczny wykazała, iż oskarżony cierpi na chorobę psychiczną w postaci schizofrenii, a w czasie inkryminowanego zdarzenia nie był w stanie rozpoznać znaczenia swoich czynów oraz pokierować swoim postępowaniem.
W związku z otrzymaną podczas rozprawy odwoławczej w dniu 17 stycznia 2017 r. informacją, iż oskarżony ponownie został hospitalizowany w(...) Centrum (...), sąd okręgowy zlecił biegłym wydanie uzupełniającej opinii pisemnej celem stwierdzenia, czy w przypadku umorzenia postępowania koniecznym byłoby zastosowanie wobecA. L.środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia go w szpitalu psychiatrycznym - celem zapobieżenia ponownemu popełnieniu przez niego przestępstwa.
W dniu 28 lutego 2017 r. biegli psychiatrzy oraz psycholog wydali uzupełniającą opinię sądowo – psychiatryczną, w której zgodnie uznali, że ze względu na złą współpracę oskarżonego w leczeniu ambulatoryjnym, a także powtarzające się zachowania agresywne, istnieje wysokie ryzyko nawrotu psychozy. Biegli wskazali również, iż niezbędnym w przypadku oskarżonego jest zastosowanie wobecA. L.środka zabezpieczającego, opisanego w treściart. 93a § 1 pkt. 4 kk(k. 692-693).
Podczas rozprawy odwoławczej w dniu 14 grudnia 2017 r., w ramach ustnej opinii uzupełniającej biegli stwierdzili, iż pomimo podjęcia przezA. L.leczenia ambulatoryjnego w dalszym ciągu widzą konieczność jego internacji, która jednakże powinna być wykonywana w warunkach oddziału rehabilitacji psychiatrycznej. Obecna, ambulatoryjna forma leczenia oskarżonego jest niewystarczająca, ponieważ w ocenie biegłych została niejako wymuszona toczącym się postępowaniem karnym i po jego zakończeniu w każdej chwili może zostać przezA. L.przerwana. Internacja pozwoli natomiast na wdrożenie, oprócz leczenia farmakologicznego, różnych form psychoterapii, które umożliwią oskarżonemu uzyskanie pełnego wglądu w chorobę i zapewnią realną poprawę jego stanu zdrowia, który dodatkowo w warunkach szpitalnych będzie stale kontrolowany.
Wobec przedstawionego wyżej, konsekwentnego stanowiska biegłych psychiatrów i psychologa, sąd okręgowy nie znalazł podstaw do przeprowadzenia kolejnych dowodów z zeznań świadków wskazanych przez obrońcę oskarżonego, albowiem powołani przez sąd odwoławczy biegli jednoznacznie wskazali, że w sytuacjiA. L.prowadzona w trybie ambulatoryjnym terapia farmakologiczna jest niewystarczająca, albowiem wymaga ona wsparcia psychoterapią, która może być skutecznie przeprowadzona jedynie w warunkach szpitalnych.
Sąd odwoławczy oddalił także wniosek obrońcy o przeprowadzenie dowodu z kolejnej opinii biegłych psychiatrów. Obrońca nie wykazał bowiem, że dotychczasowa opinia (będąca następstwem obserwacji sądowo – psychiatrycznej oskarżonego) jest niepełna lub niejasna. Przywołana przez obrońcę opinia biegłychS. F.iK. W.– której wnioski wskazują, iżA. L.może być leczony ambulatoryjnie – z uwagi na datę jej wydania nie uwzględniała agresywnego zachowania oskarżonego w dniu 13 stycznia 2017 r. (stwierdzonego znajdującą się w aktach sprawy dokumentacją medyczną). Należy zatem uznać, że przytaczane przez obrońcę wnioski tej opinii są w realiach niniejszej sprawy nieaktualne.
Mając zatem na względzie opisane wyżej okoliczności, a także wskazane opinie biegłych z zakresu psychiatrii i psychologii, sąd okręgowy ustalił, iżA. L.dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów w warunkach zniesionej zdolności do rozpoznania ich znaczenia lub pokierowania swoim postępowaniem, w rozumieniuart. 31 § 1 kk. Powyższe implikowało konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania, na podstawieart. 17 § 1 pkt 2 kpk.
Sąd odwoławczy również, na podstawieart. 93a § 1 pkt 4 kk,art. 93b § 1 kkiart. 93c pkt 1 kk, orzekł umieszczenieA. L.w odpowiednim zakładzie psychiatrycznym, tytułem środka zabezpieczającego - uznając zastosowanie tego środka za konieczne dla zapobieżenia popełnieniu przez niego kolejnych czynów zabronionych.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.
SSO Ludmiła Tułaczko  SSO Małgorzata Bańkowska SSO Marek Wojnar