Sąd Rejonowy w Ciechanowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 976/18
Data wyroku: 2018-11-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lidia Kopczyńska
Słowa kluczowe: Pożyczka
Podstawa prawna: art 720§1 kc
Teza: W niniejszej sprawie strony ustaliły w punkcie 22 umowy, iż w przypadku nieterminowej spłaty pożyczki należność z tego tytułu stawała się w dniu następnym należnością przeterminowaną, od której pobierane są odsetki maksymalne.

Sygn. akt: I C 976/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 listopada 2018 r.
Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Lidia Kopczyńska

Protokolant:

st. sekr. sąd. Jolanta Dziki

po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2018 r. w Ciechanowie
na rozprawie
sprawy z powództwa Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej im. F.S.z siedzibą wG.
przeciwkoE. K.
o zapłatę
orzeka

I
zasądza od pozwanejE. K.na rzecz powoda Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej im. F.S.z siedzibą wG.kwotę 12.203,39 zł (dwanaście tysięcy dwieście trzy złote trzydzieści dziewięć groszy) z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie liczonymi od 4 kwietnia 2018 r. do dnia zapłaty;

II
zasądza od pozwanejE. K.na rzecz powoda Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej im. F.S.z siedzibą wG.kwotę 3.770,00 zł (trzy tysiące siedemset siedemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu;

III
odstępuje od obciążania pozwanejE. K.częścią opłaty sądowej dotychczas nie uiszczonej przez powoda.

Sygn. akt I C 976/18

UZASADNIENIE
Powód Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo - Kredytowa im F.S.z siedzibą wG., reprezentowany przez radcę prawnąM. J., w pozwie złożonym do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie w dniu 4 kwietnia 2018 r. wnosił o zasądzenie na jego rzecz od pozwanejE. K.kwoty 12203,39 zł z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu tj. 4 kwietnia 2018 r. do dnia zapłaty. Ponadto wnosił o zasądzenie kosztów procesu.
W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że pozwanaE. K.zawarła w dniu 24 marca 2017 r. umowę pożyczki kwoty 12500 zł. Zgodnie z warunkami umowy pożyczka miała być zwrócona w miesięcznych ratach. W razie opóźnienia w zapłacie powodowi należały się odsetki karne w wysokości ustalonej według zmiennej stopy procentowej obowiązującej w danym okresie należności przeterminowanych. Zgodnie z warunkami umowy roczna stopa oprocentowania zadłużenia przeterminowanego wynosi dwukrotność stopy referencyjnej NBP i 5,5 punktów procentowych, z zastrzeżeniem, że nie może przekroczyć odsetek maksymalnych.P.nie regulowała rat zgodnie z ustalonym w umowie harmonogramem, co stanowiło podstawę do wypowiedzenia umowy. Ponieważ pozwana nie uregulowała rat pożyczki w ustalonych terminach, umowę pożyczki powód wypowiedział i wezwał pozwaną do uiszczenia kwoty 12203,39 zł, na którą składały się: 11504,52 zł kapitału pożyczki i odsetki wyliczone do dnia wniesienia pozwu.
W dniu 11 kwietnia 2018 r. Sąd Rejonowy w Lublinie wydał nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, którym zasądził od pozwanejE. K.na rzecz powoda Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo - Kredytowej im F.S.z siedzibą wG.kwotę 12203,39 zł z ustawowymi odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych od dnia 4 kwietnia 2018 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 2553 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (nakaz k. 6 akt).
PozwanaE. K.w ustawowym terminie wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty, w którym wnosiła o oddalenie powództwa w całości. Sprzeciw nie zwierał uzasadnienia (sprzeciw k. 6v-7 akt).
Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2018 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu, utratę mocy nakazu zapłaty w całości i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Ciechanowie do rozpoznania według właściwości (postanowienie k. 8v akt).
Po skierowaniu sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym pełnomocnik powoda nie zmienił żądania: wnosił o zasądzenie na jego rzecz od pozwanejE. K.kwoty 12203,39 zł z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu tj. 4 kwietnia 2018 r. do dnia zapłaty. Ponadto wnosił o zasądzenie kosztów procesu.
W uzupełnieniu pozwu pełnomocnik powoda dołączył do pozwu kserokopie dokumentów stanowiących podstawę dochodzonego roszczenia: umowę, wyciąg z regulaminu, uchwały Zarządu(...), wyliczenie należności.
PozwanaE. K.przyznała fakt zawarcia umowy pożyczki z powodem na podanych przez(...)warunkach. Pozwana nie kwestionowała również wysokości należności dochodzonej pozwem. Pozwana wnosiła o rozłożenie należności na raty ze względu na swoją trudną sytuację majątkową.
Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 24 marca 2017 r, pozwanaE. K.zawarła umowę pożyczki konsumenckiej nr(...)z powodem Spółdzielczą Kasą Oszczędnościowo- Kredytową im F.S.wG.. Na podstawie tej umowy powód udzieliłE. K.pożyczki w kwocie 12500 zł na okres od 24 marca 2017 r. do 10 marca 2021 r. Pożyczka wraz z odsetkami miała być spłacana przezE. K.w terminach określonych w planie spłaty pożyczki (dowód: umowa k. 27-31 akt, harmonogram spłaty k. 41 akt).
Zgodnie z punktem 22 umowy w przypadku nieterminowej spłaty pożyczki należność z tego tytułu stawała się w dniu następnym należnością przeterminowaną, od której pobierane są odsetki maksymalne. W punkcie 23 umowy pożyczkodawca zastrzegł sobie prawo do wypowiedzenia całej umowy i postawienia całej pożyczki wraz z odsetkami w stan natychmiastowej wymagalności w przypadku, gdy pożyczkobiorca nie zapłaci w terminach określonych w umowie pełnych rat pożyczki, za co najmniej dwa okresy płatności, po uprzednim wezwaniu pożyczkobiorcy do zapłaty zaległych rat w terminie nie krótszym niż 14 dni od otrzymania wezwania (dowód: umowa k. 27-31 akt).
Pismem z dnia 15 stycznia 2018 r. powód wypowiedziałE. K.umowę pożyczki ze względu na zaprzestanie terminowej spłaty należności. Równocześnie pozwana została wezwana do zapłaty przeterminowanego zobowiązania w kwocie 1366,32 zł, na które składał się zaległy kapitał w kwocie 984,84 zł odsetki umowne w kwocie 370,94 zł i odsetki karne w kwocie 10,54 zł (dowód: wypowiedzenia umowy k. 32 akt).
W chwili wniesienia pozwu zadłużenieE. K.wynosiło 12203,39 zł, na które składała się kwota kapitału 11504,52 zł oraz odsetki wyliczone według warunków wynikających z umowy (dowód: okoliczność przyznana przez pozwaną, raport spłaty k. 51 akt).
E. K.utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie 1900 zł miesięcznie. Ma na utrzymani pięcioletnie dziecko. Wynajmuje mieszkanie za 1200 zł miesięcznie. Ponadto spłaca zadłużenia na łączną kwotę około 17000 zł (dowód: wyjaśnienia pozwanej k. 61-62 akt).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy i zeznaniach pozwanejE. K.k. 61-62, 65-66 akt.
Dokonując oceny zgromadzonego materiału dowodowego Sąd uwzględnił dokumenty oraz wyjaśnienia pozwanej. Sąd miał na uwadze, że prawdziwość kopii dokumentów i ich zgodność z oryginałami nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Wszystkim dowodom przedstawionym przez powoda należało dać wiarę, albowiem nie budzą one wątpliwości, co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy, a okolicznościom faktycznym leżącym u podstaw powództwa pozwana nie zaprzeczyła. Pozwana wnosząc o oddalenie powództwa jedynie wskazywała, iż jej sytuacja majątkowa nie pozwala na spłatę należności.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo w całości zasługiwało na uwzględnienie.
Podstawa roszczenia w stosunku do pozwanej opiera się na podstawieart 720§1 kc..
OdpowiedzialnośćE. K.wynika z umowy zawartej w dniu 24 marca 2017 r. Zgodnie z warunkami umowy pozwanaE. K.zobowiązała się do spłaty kredytu w terminach określonych w planie spłaty. Zgodnie z punktem 22 umowy w przypadku nieterminowej spłaty pożyczki należność z tego tytułu stawała się w dniu następnym należnością przeterminowaną, od której pobierane są odsetki maksymalne. W punkcie 23 umowy pożyczkodawca zastrzegł sobie prawo do wypowiedzenia całej umowy i postawienia całej pożyczki wraz z odsetkami w stan natychmiastowej wymagalności w przypadku, gdy pożyczkobiorca nie zapłaci w terminach określonych w umowie pełnych rat pożyczki, za co najmniej dwa okresy płatności, po uprzednim wezwaniu pożyczkobiorcy do zapłaty zaległych rat w terminie nie krótszym niż 14 dni od otrzymania wezwania.
Z dołączonych do akt przez powoda dokumentów wynika, że z powodu zaległości w spłacie kredytu, umowa została wypowiedziana pozwanej iE. K.została wezwana do spłaty jej w całości wraz z odsetkami umownymi. Pozwana nie kwestionowała zarówno samego faktu istnienia zobowiązania jak i jego wysokości.
Jak wynika zart. 476 zdanie pierwsze k.c., dłużnik dopuszcza się zwłoki, gdy nie spełnia świadczenia w terminie, a jeżeli termin nie jest oznaczony, gdy nie spełnia świadczenia niezwłocznie po wezwaniu przez wierzyciela. Zgodnie zaś zart. 481 § 1 k.c., jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności.
W niniejszej sprawie strony ustaliły w punkcie 22 umowy, iż w przypadku nieterminowej spłaty pożyczki należność z tego tytułu stawała się w dniu następnym należnością przeterminowaną, od której pobierane są odsetki maksymalne. Mając na uwadze treść umowy zawartej przez Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo - Kredytowa im F.S.wG.zE. K., przy braku sprzeciwu pozwanej, Sąd przyjął wyliczenie dokonane przez powoda odnośnie dochodzonej pozwem należność głównej wraz z odsetkami umownymi liczonymi zgodnie z pkt. 22 umowy łączącej strony, które mieszczą się w granicach określonych wart. 359§ 21kc, i 481kc(odsetki maksymalne).
Przepis§ 1 art. 482 k.c.ustanawia dopuszczalność żądania odsetek za opóźnienie od zaległych odsetek (zarówno kapitałowych, jak i odsetek za opóźnienie) od chwili wytoczenia o nie powództwa (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 12 lutego 1992 r., I ACr 31/92, OSA 1992, z. 7, poz. 62). Dopuszczalność ta jest niezależna od uprzedniego porozumienia się stron w tym przedmiocie (wyrok Sądu Najwyższego z 13 października 2005 r., IV CK 162/05, LEX nr 186899). Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z 18 maja 1994 r. (III CZP 70/94, OSNC 1994, nr 11, poz. 220) jeżeli strony nie umówiły się inaczej, odsetki od odsetek należy liczyć od dnia wytoczenia powództwa o odsetki.
W niniejszej sprawie skoro należność nie została uiszczona, od dnia wytoczenia powództwa, tj. 4 kwietnia 2018 r. powód mógł domagać się obok roszczenia głównego wraz z odsetkami, również dalszych odsetek. Mając powyższe na uwadze Sąd zasądził od pozwanejE. K.na rzecz powoda kwotę 12203,39 zł z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych od dnia 4 kwietnia 2018 r. do dnia zapłaty.
Sąd nie uznał za zasadne rozłożenie zasądzonej należności na raty. Możliwość taka wynika zart. 320 k.p.c., zgodnie z którym w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie. Przesłanką do rozłożenia świadczenia na raty jest pozytywna prognoza odnośnie spłaty, bowiem celem uregulowania zart. 320 k.p.c.jest zapewnienie dłużnikowi możliwości spłaty zadłużenia. W niniejszej sprawie dochody uzyskiwane przez pozwanych nie pozwalają na uznanie, że będą w stanie spłacać należność w ratach. PozwanaE. K.zarabia miesięcznie kwotę 1900 zł netto. Pozwana ma na utrzymaniu pięcioletnie dziecko i obciążona jest zadłużeniem w znacznej wysokości. Ze względu na wielkość zadłużenia 12203,39 zł powiększonej o dalsze odsetki maksymalne, należy podkreślić, że rozłożenie należności na raty byłyby znacznym obciążeniem finansowym dla pozwanej, a przy niewielkich dochodach oraz wydatkach związanych z utrzymaniem rodziny, jest mało prawdopodobne, by pozwana była w stanie spłacać należność w ratach. W tej sytuacji, ze względu na dotychczasową postawię pozwanej, która zaprzestała spłaty należności w ogóle i jej sytuację finansową, Sąd uznał za niecelowe rozłożenie należności na raty.
Pozwana przegrała proces w całości. Zgodnie z zasadą wyrażoną wart 98 §1 i §2 k.p.c.strona przegrywająca zobowiązana jest do zwrotu kosztów procesu. Na koszty składają się: opłata sądowa, którą uiścił powód w kwocie 153 zł oraz koszty zastępstwa procesowego - wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 3600 zł, których wysokość wynika z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265) oraz 17 zł opłaty od pełnomocnictwa.
Z tych względów Sąd orzekł jak w wyroku.
Zarządzenie:(...)