Sąd Rejonowy w Grudziądzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 419/16
Data wyroku: 2018-09-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Sobczak

Sygn. aktII K 419/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 września 2018r.
Sąd Rejonowy wG.- II Wydział Karny w składzie:
Przewodnicząca: SSR Joanna Sobczak
Protokolant: sekr. sąd. Anna Kulczyk
przy udziale oskarżyciela prywatnegoM. W. (1)
po rozpoznaniu w dniach 30.06.2017, 24.10.2017, 16.03.2018, 23.05.2018 i 28.09.2018r. sprawy
M. Ś. (1)– córkiE.iI.zd.B.,urodz. (...)wG., obywatelstwa polskiego,pesel (...), niekaranej, zam.G.ul. (...)

oskarżonej o to, że

1. w dniu 12 stycznia 2016r. znieważyłaM. W. (1)wG.przyul. (...)słowami powszechnie uznanymi za obelżywe „ty(...)kim tu jesteś”,
tj. o czyn z art. 216 § 1 kk,
2. w dniu 20 stycznia 2016r. znieważyłaM. W. (1)wG.przyul. (...)(w pobliżu sklepu) ponownie słowami powszechnie uznanymi za obelżywe „ty(...)”,
tj. o czyn z art. 216 § 1 kk
3. w dniu 1 kwietnia 2016r. ok. godz. 18:40 wG.przyul. (...)naruszyła nietykalność cielesnąM. W. (1)drapiąc go po twarzy i w tym samym miejscu i czasie znieważyłaM. W. (1)słowami powszechnie uznanymi za obelżywe „ty(...)”,
tj. o czyn z art. 216 § 1 kk i art. 217 § 1 kk
4. w dniu 2 kwietnia 2016r. wG.przyul. (...)znieważyłaM. W. (1)słowami powszechnie uznanymi za obelżywe „ty(...)”,
tj. o czyn z art. 216 § 1 kk

O R Z E K A
1 . oskarżonąM. Ś. (2)uniewinnia od popełnienia czynów zarzuconych jej w punktach 1, 2 i 4 prywatnego aktu oskarżenia;
2. oskarżonąM. Ś. (2)uznaje za winną popełnienia czynu zarzuconego jej w punkcie 4 aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, że należało go opisać i zakwalifikować w następujący sposób: w dniu 1 kwietnia 2016 r. około godziny 18:40 wG.przyulicy (...)naruszyła nietykalność cielesnąM. W. (1)drapiąc go po twarzy, tj. występku z art. 217§1 kk i za to, na postawie art. 217§1 kk, po zastosowaniu art. 217 § 2 kk odstępuje od wymierzenia kary;
3. Zasądza od oskarżyciela prywatnegoM. W. (1)na rzecz oskarżonejM. Ś. (1)kwotę 432 zł (czterysta trzydzieści dwa złote) tytułem poniesionych kosztów ustanowienia obrońcy;
4. Zwalnia oskarżoną od obowiązku uiszczenia opłaty oraz od obowiązku uiszczenia wydatków postępowania, którymi obciąża Skarb Państwa.
Sygn. akt II K 419/16

UZASADNIENIE
M. Ś. (2)iM. W. (1)byli sąsiadami. Mieszkali w kamienicy przyul (...).M. Ś. (2)mieszkała na parterze, natomiastM. W. (1)na drugim piętrze. Początkowo relacje sąsiedzkie między w/wym. układały się poprawnie, z czasem zaczęło jednak dochodzić do konfliktów.M. W. (1)i jego żona mieli pretensje doM. Ś. (1)głównie o bałagan na klatce schodowej, niezamykanie drzwi wejściowych, hałasy spowodowane głośnym zachowaniem się dzieci czy też psa należącego doM. Ś. (1). Na tym tle dochodziło między nimi do wzajemnych kłótni, w związku z którymi zarównoW.jak iM. Ś. (2)niejednokrotnie wzywali Policję i Straż Miejską.
dowody: wyjaśnieniaM. Ś. (1)k. 37v, częściowo zeznaniaM. W. (1)k. 38, zeznaniaB. W.k. 119v - 120, częściowo zeznaniaM. R.141 zeznaniaR. K.k. 140v- 141, zeznaniaB. G.k. 160, zeznaniaM. C.k. 161, informacje o interwencjach policji k. 106, informacje o interwencjach straży miejskiej k. 44, 54, 67, 77, 89, płyty ze zdjęciami przedłożone przezM. W.k. 35-36;
W dniu 1 kwietnia 2016 r.M. W. (1)ponownie miał pretensje doM. Ś. (1)i jej konkubentaK. N.o to, że drzwi wejściowe są otwarte. Wcześniej mężczyzna zamontował na nich mechanizm samozamykający, który został w jego ocenie wygięty i uszkodzony w taki sposób, że drzwi się nie domykały.W.wezwali Straż Miejską. Funkcjonariusze Straży Miejskiej przeprowadzili rozmowę zM. Ś. (2),K. N.iM. W. (1). W czasie tej rozmowyM. W. (1)powiedział doS.aby zainteresowali się drewnianymi belkami, które leżą w piwnicy uM. Ś. (1)sugerując, że pochodzą one z kradzieży. Funkcjonariusze zeszli na dół zK. N., który musiał im tłumaczyć, że drewno uzyskał z legalnego źródła. W tym czasieM. W. (1)udał się do swojego mieszkania po śrubokręt aby naprawić drzwi. WówczasM. Ś. (2)zdenerwowana niesłusznym oskarżeniem sąsiada o kradzież drewna pobiegła za nim na górę do mieszkania mówiąc do niego „(...)teraz to już przesadziłeś”. Na progu mieszkaniaM. W. (1)doszło między nimi do szarpaniny, w czasie którejM. Ś. (2)podrapałaM. W. (1)po twarzy, zaśM. Ś. (3)uderzył ją w lewy policzek w wyniku czego przygryzła ona sobie policzek od środka i uderzyła głową o ścianę.
dowody: częściowo wyjaśnieniaM. Ś. (1)k. 37v, częściowo zeznaniaM. W. (1)k. 39, zeznaniaB. W.k. 119v - 120, częściowo zeznaniaM. R.141v, zeznaniaB. G.k. 160, zeznaniaM. C.k. 161, zeznaniaM. S.k. 159, zeznaniaM. P.k. 160, notatniki służbowe k. 56-60, 61-66, 108-109, 107-108, dokumentacja medyczna dot.M. Ś.k.(...);
M. Ś. (2)(lat(...)) jest osobą bezrobotną, zajmuje się wychowaniem dzieci, utrzymuje się z zasiłków w łącznej kwocie 2700 zł miesięcznie, w przeszłości nie była karana sądownie;
dowody: dane oskarżonej k. 37, informacja o karalności k. 148;
M. Ś. (2)nie przyznała się do postawionych jej zarzutów i opisała przyczyny konfliktu pomiędzy nią i sąsiademM. W. (1). Wyjaśniła też, że nie miały miejsca sytuacje aby znieważyła sąsiada w styczniu i kwietniu 2016 r. Podała też, że w dniu 1 kwietnia 2018 r. sąsiad wezwał Straż Miejską. Wymyślił sobie, że ona wraz z partnerem ukradli drewno i poinformował o tym przybyłych funkcjonariuszy. Wówczas ona nie wytrzymała i pobiegła za nim do góry mówiąc „(...)teraz to już przesadziłeś”. Następnie sąsiad, który stał na szczycie schodów uderzył ją, w wyniku czego nadgryzła sobie policzek od środka i leciała jej krew, do tego uderzyła głową o ścianę. Broniła się. Jednak sąsiad miał więcej siły, chciał ją jeszcze kopnąć ale zdążyła się w porę odsunąć. Po zejściu na dół wypluła krew przyS.Miejskich. Następnego dnia pojechała do szpitala. Namówili ją do tego sąsiedzi. Po tym zdarzeniu miała czerwoną twarz.
wyjaśnienia:M. Ś. (1)k. 37v, 39, 40v;
W świetle zgromadzonego materiału dowodowego sąd nie znalazł podstaw aby kwestionować wyjaśnieniaM. Ś. (1)w zakresie w jakim wskazała ona, że nie dochodziło z jej strony do znieważaniaM. W. (1)w dniach 12 i 20 stycznia 2016 r. oraz 2 kwietnia 2016 r. albowiem twierdzenia oskarżyciela prywatnego na tę okoliczność nie znalazły żadnego potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Do tego samM. W. (1)wskazywał, że ma problemy ze słuchem, zatem nie można wykluczyć, że przeinaczył on słowa oskarżonej.
Z kolei odnośnie zarzutu odnoszącego się do znieważenia i naruszenia nietykalności cielesnej oskarżyciela prywatnego w dniu 1 kwietnia 2016 r. sąd jedynie częściowo dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonejM. Ś. (1). W ocenie sądu zarówno oskarżona jak iM. W. (1)subiektywnie przedstawiali zajście z dnia 1 kwietnia 2016 r.M. Ś. (2)nie wspomniała np. w swoich wyjaśnieniach, że powodem wezwania Straży Miejskiej przezM. W. (1)było uszkodzenie drzwi wejściowych, o co w/wym. obwiniał ją i jej konkubenta, zaakcentowała natomiast fakt pomówienia jej o kradzież drewna przez sąsiada chcąc w ten sposób przedstawić siebie w jak najlepszym świetle. WyjaśnieniaM. Ś. (1)odnośnie przebiegu zdarzenia pozostawały przy tym w sprzeczności z zeznaniamiB. W., która była jedynym bezpośrednim świadkiem zajścia pomiędzy oskarżoną, a oskarżycielem prywatnym. Sąd z dużą ostrożnością ocenił zeznania tego świadka mając na uwadze, żeB. W.jest żoną oskarżyciela prywatnego, do tego jest ona, podobnie jak w/wym. skonfliktowana zM. Ś. (2). Nie mniej jednak w ocenie sąduB. W.obiektywnie opisała to co zaobserwowała. Nie negowała ona bynajmniej, że oskarżyciel odepchnąłM. Ś. (2), nie mniej jednak z jej relacji wynikało, że to oskarżona pierwsza wyciągnęła ręce w kierunkuM. W. (1), który miał ją odepchnąć, przy czymM. Ś. (2)zdążyła go jeszcze podrapać po twarzy. O tym, że relacjaB. W.była obiektywna świadczy również to, że – wbrew stanowisku męża - wprost podała ona, iż nie jest pewna czy oskarżona w czasie tego zajścia miała go znieważyć mówiąc „ty(...)” czy też użyła tego słowa bez żadnego personalizowania go, chcąc po prostu wyrazić swoje zdenerwowanie. W tym zakresie świadek zaznaczył dodatkowo, żeM. W. (1)ma problemy ze słuchem, co potwierdził również oskarżyciel prywatny. Do tego zeznaniaB. W.odnośnie okoliczności zajścia z dnia 1 kwietnia 2016 r. znajdują po części potwierdzenie w zeznaniachM. R., która podała, że gdy rozmawiała z siostrą o zdarzeniu, to ta miała jej powiedzieć, że w jego trakcie podrapała sąsiada. ZeznaniaB. W.korespondują również z wypowiedziami świadkówM. P., który podał, że prawdopodobnie zarównoM. Ś. (2)jak iM. W. (1)mieli ślady w zw. z zajściem na schodach, jak również z zeznaniamiM. C., który opierając się na zapisach w swoim notatniku służbowym podał, że oboje się szarpali. To z kolei koresponduje z zeznaniami świadkaM. S., który zaznaczył dodatkowo, że gdyby faktycznie była krew u uczestników zdarzenia, to mieliby obowiązek wezwania karetki, co świadczy w ocenie sądu o tym, że relacja oskarżonej odnośnie skutków szarpaniny z oskarżycielem jest wyolbrzymiona.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkówM. S.,M. P.,B. G.,M. C.,R. K.albowiem były one logiczne i konsekwentne. Każdy z tych świadków w swoich zeznaniach zrelacjonował w jakich okolicznościach w ramach swojej pracy zawodowej zetknął się z oskarżoną i oskarżycielem prywatnym. Zdaniem Sądu wszyscy ci świadkowie, jako osoby zupełnie obce dla stron, nie mieli żadnego powodu aby fałszywie pomawiać którąkolwiek ze stron, zwłaszcza że byli pouczeni o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.
Sąd nie dał wiary zeznaniomM. W. (1)w zakresie w jakim utrzymywał on, że w dniach 12 stycznia 2016r., 20 stycznia 2016r., 2 kwietnia 2016r. oskarżona miała go znieważać ponieważ twierdzenia świadka nie znalazły żadnego potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym, do tego w/wym. sam podnosił, że ma niedosłuch, co mogło wpłynąć na przeinaczenie słów oskarżonej. Sąd dał wiarę zeznaniomM. W. (1)w takim zakresie, w jakim znajdowały one potwierdzenie w zeznaniachB. W..
Sąd co do zasad dał wiarę zeznaniom świadkaK. N.na okoliczność konfliktu sąsiedzkiego z oskarżycielem prywatnym znajdowały one bowiem potwierdzenie zarówno w wyjaśnieniachM. Ś. (1)na tę okoliczność jak i w zeznaniach świadków przesłuchanych w sprawie. NatomiastK. N.nie był bezpośrednim świadkiem zajścia na schodach pomiędzy oskarżoną i oskarżycielem prywatnym, w zakresie samego przebiegu zdarzenia jego wypowiedzi niewiele zatem wniosły do sprawy.
Sąd nie znalazł podstaw aby kwestionować zeznania świadkaM. R.w nieomówionym zakresie. Wiedzę o konflikcieM. Ś. (1)z sąsiadem, w tym o zajściu z dnia 1 kwietnia 2016 r. miała ona od siostry i zrelacjonowała to w taki sposób jak przekazała jej oskarżona.
Reasumując powyższe ustalenia, Sąd uniewinnił oskarżonąM. Ś. (2)od trzech zarzutów z art. 216 § 1 kk mających polegać na tym, że w dniach 12 stycznia 2016r., 20 stycznia 2016r., 2 kwietnia 2016r. miała ona znieważaćM. W. (1)wG.przyul. (...)słowami powszechnie uznanymi za obelżywe „ty(...)kim tu jesteś” oraz dwukrotnie „ty(...)” (pkt 1,2 i 4 prywatnego aktu oskarżenia) albowiem zarzuty postawione jej w tym zakresie przez oskarżyciela prywatnego nie znalazły żadnego potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym.
Jednocześnie mając na uwadze omówione powyżej dowody sąd uznał, żeM. Ś. (2)w dniu 1 kwietnia 2016 r. dopuściła się wobec oskarżyciela prywatnego czynu z art. 217§1 kk ponieważ tego dnia około godziny 18:40 wG.przyulicy (...)naruszyła nietykalność cielesnąM. W. (1)drapiąc go po twarzy. Sąd mając na uwadze twierdzenia oskarżonej korespondujące z zeznaniami jedynego bezpośredniego świadka zdarzenia -B. W., z opisu tego czynu zarzuconego oskarżonej w punkcie trzecim aktu oskarżenia wyeliminował art. 216§1 kk.
W tym zakresie w treści wyroku (pkt 2- gi wyroku) omyłkowo wskazano, że czyn przypisany oskarżonej dotyczy punktu czwartego prywatnego aktu oskarżenia, w sytuacji gdy odnosi się on do czynu zarzuconego jej w punkcie trzecim aktu oskarżenia, co wynika wprost z opisu tego czynu i jego daty.
Sąd mając na uwadze treść art. 217§2 kk dopuszczającego możliwość odstąpienia od wymierzenia kary w sytuacji gdy naruszenie nietykalności wywołało wyzywające zachowanie się pokrzywdzonego albo jeżeli pokrzywdzony odpowiedział naruszeniem nietykalności, stanął na stanowisku, że takie właśnie okoliczności miały miejsce w przedmiotowej spawie. Wskazywały na to zarówno omówione powyżej zeznaniaB. W.jak i pośrednio zeznaniaM. S.,M. P.,B. G.,M. C.wezwanych na miejsce zdarzenia, a nadto zeznaniaM. R..
Na podstawie art. 632 pkt 1 kpk w zw. z § 11 ust. 2 pkt 1 oraz § 17 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. poz. 1667) z uwagi na uniewinnienie oskarżonej w punkcie pierwszym wyroku od trzech z czterech postawionych jej zarzutów sąd w punkcie piątym wyroku obciążył oskarżyciela prywatnego w ¾ części kosztów poniesionych przez oskarżoną z tytułu ustanowienia w sprawie obrońcy. Błędnie wskazano przy tym kwotę jaką obciążono oskarżyciela.
O kosztach postępowania orzeczono w punkcie drugim sentencji wyroku na podstawie art. 623 kpk obciążając nimi Skarb Państwa.