Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 161/17
Data wyroku: 2018-01-10 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt II K 161/17

UZASADNIENIE
W dniu 01 kwietnia 2017 rokuM. G. (1)uczestniczył w organizacji rajdów terenowych wW., zorganizowanych przez jego pracodawcę. Po zakończonym rajdzie w godzinach wieczornych wrestauracji (...)wW.położonej przyul. (...)zR.został zorganizowany poczęstunek. W imprezie tej uczestniczyli między innymiM. G. (1)iM. K..M. G. (1)podczas spotkania spożywał alkohol.

Dowód:

- zeznania świadkaM. G. (1)( k. 11, 00:27:05-00:41:30 na k.91-91v)
- zeznania świadkaM. K.( k. 11, 00:30:27-00:34:52 na k. 111)
W dniu 01 kwietnia 2017 roku około godz. 23.00A. T. (1)wraz ze znajomymi -K. B. (1)i jej chłopakiemS. S.oraz jej kuzynkąA. B.przyjechał na stację paliw(...)przyul. (...)zR.wW.. Poruszali się samochodem markiC. (...)onr rej. (...), który prowadziłaK. B. (1). Pojazd został zaparkowany na parkingu między sklepem znajdującym się na stacji paliw a mieszczącą się obokrestauracją (...).A. T. (1)poszedł sam do sklepu, a następnie wrócił z powrotem do samochodu, w którym byli jego znajomi.

Dowód:

- częściowo zeznania oskarżonegoA. T. (1)(k.47, 00:09:15-00:24:00 na k. 90v-91)

    - częściowo zeznania świadkaK. B. (1)(k. 38, 00:46:35-59.20 na k. 91-92)

- nagranie z monitoringu (k. 9)
- protokół oględzin rzeczy (k. 22-23v)
W tym czasie na wskazaną powyżej stację paliw przyjechała też inna grupa znajomych:D. D.ze swoją dziewczynąE. R.wraz zD. Z. (1)i jego dziewczynąD. S.. DziewczynaD. D.weszła do sklepu, zaraz za nią wszedłM. G. (1).M. G. (1)przyszedł prosto zrestauracji (...), mieszcząc się obok stacji paliw, gdzie uczestniczył w imprezie organizowanej przez swojego pracodawcę, był pod wyraźnym wpływem alkoholu. Pozostałe osoby, tj.D. D.,D. Z. (1)iD. S.następnie także weszły do środka, by skorzystać ze znajdującej się tam toalety. Tego dnia na stacji paliw, w sali sprzedaży pracowałaA. S. (1).

Dowód:

- zeznania świadkaM. G. (1)( k. 11, 00:27:05-00:41:30 na k.91-91v)
- zeznania świadkaD. D.(k. 30, 01:00:00-01:15:15 na k.92-92v)
- zeznania świadkaD. Z. (1)(k. 26, 00:09:40-00:19:05 na k. 109-109v)
- zeznania świadkaA. S. (1)(00:21:35-00:28:10 na k. 110-110v)
- duplikat karty informacyjnej ze szpitala (k.15-16)
- zapis z monitoringu (k. 9)
- protokół oględzin rzeczy (k. 22-23v)
Po chwili od swoich znajomych odłączyła sięK. B. (1)i poszła sama do sklepu. Ustała w kolejce do kasy za dziewczynąD. E.R.. Przy ladzie znajdował się teżM. G. (1)i rozmawiał ze sprzedawczyniąA. S. (1). Pokrzywdzony zagadywał też dziewczynęD. E.R.. GdyE. R.odeszła od kasy,M. G. (1)zaczął zaczepiaćK. B. (1). Zapytał ją skąd jest i czy da mu swój numer.K. B. (1)była tą sytuacją bardzo zdenerwowana. Pośpiesznie opuściła sklep, oglądając się za siebie. Po wyjściu ze sklepu pobiegła do samochodu, gdzie opowiedziała znajomym, że została zaczepiona.A. T. (1)wysiadł z samochodu i udał się do sklepu. Nie wszedł do środka, przez otwarte drzwi zajrzał do sklepu, po czym wrócił do znajomych. W tym czasieM. G. (1)nie było w sali sprzedaży.

Dowód:

- częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. T. (1)(k.47, 00:09:15-00:24:00 na k. 90v-91)

    - częściowo zeznaniaK. B. (1)(k. 38, 00:46:35-59.20 na k. 91-92)

- zeznania świadkaD. Z. (1)(k. 26, 00:09:40-00:19:05 na k. 109-109v)
- zeznania świadkaA. S. (1)(00:21:35-00:28:10 na k. 110-110v)
- zapis z monitoringu (k. 9)
- protokół oględzin rzeczy (k. 22-23v)
NastępnieM. G. (1)próbował dostać się do toalety. Początkowo dobijał się do toalety, w której byłD. D., a następnie do toalety damskiej, w której byłaD. S.. Na tym tyle w sklepie międzyM. G. (1)aD. D.iD. Z. (1)doszło do sprzeczki. Wyszli oni przed sklep, gdzieM. G. (1)został dwa razy popchnięty przezD. D..D. D.pięć razy próbował uderzyć rękąM. G. (1). Mężczyźni popychając się, zbliżyli się do miejsca, gdzie stał samochód zaparkowany przezK. B. (1). Sytuację tę zauważyłA. T. (1), wysiadł z samochodu i podbiegł do szarpiących się mężczyzn. Skierował w kierunku głowyM. G. (1)jeden cios ręką, ale nie trafił, po czym wykonał kolejny cios i uderzyłM. G. (1)pięścią w okolice głowy. Na skutek uderzenia będący pod wpływem alkoholuM. G. (1)upadł na podłoże wyłożone betonową kostką.A. T. (1)wrócił do samochodu, po czym od razu wraz z towarzyszącymi mu osobami odjechał. Znajomi udali się na imprezę do miejscowościG..D. D.,E. R.,D. Z. (1)iD. S.pozostali na miejscu.

Dowód:

- częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. T. (1)(k.47, 00:09:15-00:24:00 na k. 90v-91)

    - częściowo zeznaniaK. B. (1)( k. 38, 00:46:35-59.20 na k. 91-92)

- zeznania świadkaD. D.(k. 30, 01:00:00-01:15:15 na k.92-92v)
- zeznania świadkaD. Z. (1)(k. 26, 00:09:40-00:19:05 na k. 109-109v)
- zapis z monitoringu (k. 9)
- protokół oględzin rzeczy (k. 22-23v)
Po uderzeniuM. G. (1)stracił na jakiś czas przytomność.D. Z. (1)podbiegł do niego i udzielił mu pierwszej pomocy. GdyM. G. (1)odzyskał po chwili przytomność,D. Z. (1)nie kazał mu wstawać do czasu przyjazdu pogotowia ratunkowego, które wezwali pracownicy stacji paliw. Pogotowie ratunkowe zabrałoM. G. (1)do(...)Szpitala (...)im. dr.W. B.wG.. W chwili przyjęcia do szpitala zawartość alkoholu w krwiM. G. (1)wynosiła 1,917 ‰.

Dowód:

- zeznania świadkaD. D.(k. 30, 01:00:00-01:15:15 na k.92-92v)
- zeznania świadkaD. Z. (1)(k. 26, 00:09:40-00:19:05 na k. 109-109v)
- zeznania świadkaA. S. (1)(00:21:35-00:28:10 na k. 110-110v)
- zeznania świadkaM. K.(00:30:40-00:34:45 na k.110v-111)
- duplikat karty informacyjnej ze szpitala (k.15-16)
- zapis z monitoringu (k. 9)
- protokół oględzin rzeczy (k. 22-23v)
- notatka urzędowa (k. 2-2v)
- notatka urzędowa (k. 7)
M. G. (1)doznał uszkodzeń ciała w postaci złamań kości czołowej i ciemieniowej po stronie lewej oraz powstania pęcherzyków powietrza w przednim dole czaszki. Powyżej wskazane obrażenia naruszyły czynności narządów ciała – centralnego układu nerwowego na okres przekraczający 7 dni w rozumieniuKodeksu karnego.M. G. (1)został wypisany ze szpitala dnia 05 kwietnia 2017 roku. Następnie przez 6 tygodni przebywał na zwolnieniu lekarskim. Proces leczenia został zakończony. ObecnieM. G. (1)odczuwa ból głowy przy zmianie pogody.

Dowód:

- zeznania świadkaM. G. (1)(k. 11, 00:27:05-00:41:30 na k.91-91v)
- duplikat karty informacyjnej ze szpitala (k.15-16)
- opinia sądowo-lekarska (k. 33-34)
W wyniku tego zdarzeniaM. G. (1)poniósł szereg strat. Wynagrodzenie pokrzywdzonego sprzed dnia 02 kwietnia 2017 r. - średnie z 3-ch miesięcy – wynosiło 5.075,67 zł brutto miesięcznie. Po zdarzeniu, wynagrodzenie za czas choroby i zasiłek chorobowy otrzymywane przez pokrzywdzonego wynosiło miesięcznie 2.247,25 zł brutto. Na skutek odniesionych obrażeńM. G. (1)nie mógł też dokończyć kursu, na który został skierowany w celu podwyższenia kwalifikacji zawodowych, co było w przyszłości warunkiem podwyższenia płacy zasadniczej.M. G. (1)cieszy się dobrą opinią w miejscu pracy i zamieszkania.

Dowód:

- zeznania świadkaM. G. (1)(k. 11, 00:27:05-00:41:30 na k.91-91v)
- zaświadczenie zM.z dnia 12.09.2017 r. (k. 101)
- opinia zM.z dnia 22.11.2017 (k. 102)
- opinia z parafii (k. 103)
- opinia z Ochotniczej Straży Pożarnej wP.(k. 104)
A. T. (1)urodził się w (...)roku. Jest kawalerem i nie ma dzieci. Posiada wykształcenie zawodowe. Jego zawód to mechanik operator maszyn i pojazdów rolniczych. Obecnie jest uczniem w systemie zaocznym w liceum w(...)wG.. Oskarżony pozostaje generalnie na utrzymaniu rodziców. Dnia 18 listopada 2017 roku skończyła mu się umowa o pracę. Nie ma majątku. Uprzednio nie był karany.

Dowód:

- dane o podejrzanym (k. 53)
- pismo ze Starostwa Powiatowego wW.(k. 42, k. 42a)
- pismo z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (k. 49)
- informacja z Krajowego Rejestru Karnego (k. 52)
- notatka urzędowa (k. 55)
ObrońcaA. T. (1)złożył wniosek o warunkowe umorzenie postępowania w stosunku do oskarżonego na okres próby wynoszący jeden rok i orzeczenie obowiązku zapłaty na rzecz pokrzywdzonegoM. G. (1)kwoty 2.000 zł. W uzasadnieniu wniosku obrońca podniósł między innymi, że obrażenia głowy, których doznał pokrzywdzony wynikały przede wszystkim z tego, że był nietrzeźwy, dysproporcji w budowie ciała i różnicy wieku. Nie wynikały natomiast z chęci wyrządzenia krzywdy. Do zdarzenia doszło po tym jak koleżanka oskarżonego wróciła do samochodu ze sklepu i poskarżyła się, że pokrzywdzony odnosił się do niej w wulgarny sposób, następnie widząc, że zaczepia inne osoby, próbuje uderzyć, wysiadł z samochodu i zagregował. (k. 64-67)
M. G. (1)złożył wniosek o orzeczenie obowiązku zadośćuczynią za doznaną krzywdę w wysokości 7.000 zł. (k. 105)
A. T. (1)w toku postępowania przygotowawczego do zarzucanego mu czynu przyznał się w części i złożył wyjaśnienia. Dnia, którego daty dokładnie nie pamięta, ok. godz. 23.00 pojechał wraz ze znajomymi samochodem, którym kierowałaK. B. (1)na stację paliw(...)wW.. Koleżanka oskarżonego poszła do sklepu, a on czekał w samochodzie. Po powrocie koleżanka opowiedziała, że w sklepie jakiś chłopak, będący pod wyraźnym wpływem alkoholu, zaczepiał ją i obrażał wulgarnymi słowami. W tym momencie oskarżony zauważył grupę szarpiących i wyzywających się osób. W tej grupie osób był między innymi mężczyzna, który zaczepiał jego koleżankę oraz mężczyzna, którego znał z widzenia. Oskarżony podał, że niewiele myśląc, wysiadł z samochodu i z otwartej dłoni uderzył w głowę mężczyznę, który zaczepiał jego koleżankę. Nie celował w głowę, to dynamika sytuacji sprawiła, że trafił pokrzywdzonego w twarz, a ten upadł na podłoże. Nie uderzył go z całej siły, nie miał takiego zamiaru. Oskarżony wyjaśnił, że nie chciał zrobićM. G. (1)żadnej krzywdy, chciał jedynie, żeby ten ,,ogarnął się” i więcej nie zaczepiał kobiet w taki sposób. Oskarżony podał, że tego dnia nie był pod wpływem alkoholu. Po tej sytuacji wsiadł do samochodu, po czym z obawy o dalszą awanturę wraz ze znajomymi odjechał ze stacji paliw. Oskarżony podał, że widział jak przebywające na miejscu zdarzenia osoby zainteresowały się leżącym mężczyzną i udzielały mu pomocy. Zdaniem oskarżonego, gdyby pokrzywdzony nie znajdował się pod tak silnym pływem alkoholu, to mógłby koordynować swój upadek, co miałoby wpływ na rodzaj doznanych obrażeń. Oskarżony podał, że na jego porywcze zachowanie mogły mieć wpływ doświadczenia z przeszłości – nie lubi mężczyzn obrażających kobiety, zwłaszcza pod wpływem alkoholu. Oskarżony wyraził żal z powodu tego, co zrobił. Podkreślił też, że sytuacja ta nie była zaplanowana, osoby biorące udział w szarpaninie znał jedynie z widzenia i tego dnia nie miał z nimi żadnego kontaktu. (k. 47)
Oskarżony przed Sądem przyznał się do zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, iż żałuje tego, że uderzyłM. G. (1). KoleżankaK. B. (1)opowiedziała mu, żeM. G. (1)ją obrażał i wyzywał, była bardzo zdenerwowana i płakała. Potem słyszał przez okno jakM. G. (1)obrażał inne osoby i widział jak się szarpią. Wtedy wyszedł z samochodu, podszedł do szarpiących się osób, powiedział ,,uspokójcie się”, a następnie z płaskiej ręki raz uderzyłM. G. (1)w okolice głowy.A. T. (1)wyjaśnił, że nie uderzył go mocno. Pokrzywdzony był pijany, w ogóle nie trzymał się na nogach, od razu upadł. Widział, że ktoś się nim zajął, dlatego odjechał. Na pewnoM. G. (1)nie był wówczas nieprzytomny, bo słyszał go. Oskarżony podał, że chciał się skontaktować w pokrzywdzonym – policjant miał zadzwonić doM. G. (1)i zapytać go o zgodę na podanie mu numeru. Ostatecznie numeruM. G. (1)nie dostał. Po zdarzeniu słyszał, żeM. G. (1)nadużywa alkoholu. (00:09:15-00:24:00 na k. 90v-91)
Przystępując do oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego należy stwierdzić, iż oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, co zasługiwało na wiarę. UderzenieM. G. (1)przezA. T. (1)zostało zarejestrowane przez jedną z kamer znajdujących się na stacji paliw(...). Stąd okoliczność ta jest w ocenie Sądu bezsprzeczna. Oskarżony kwestionował jedynie to, że uderzył pokrzywdzonego z pięści. Jego zdaniem, nastąpiło to z płaskiej ręki. Stoi to w sprzeczności z innymi dowodami zgromadzonymi w niniejszej sprawie, uznanymi przez Sąd za wiarygodne, w tym zeznaniami świadkaD. Z. (1), który obserwował to zdarzenie z bliskiej odległości. Oskarżony podnosił też, że nie celował w okolicę głowy. Z zapisu z monitoringu jednoznacznie jednak wynika, że nie próbował uspokoić pokrzywdzonego, nie próbował uderzyć, kopnąć go w inną część ciała, np. w dolne części tułowia, tylko od razu zamachnął się i wykonał cios w okolice głowy, najpierw jeden, a gdy ten okazał się on niecelny, wykonał kolejny tym razem nie chybiając. Poza tym Sąd dał generalnie, wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w części zgodnej z ustalonym stanem faktycznym a w szczególności dotyczącym okoliczności, w jakich doszło do zdarzenia.A. T. (1)usłyszał od swojej koleżanki, z którą przyjechał na stację paliw, że została zaczepiona w sklepie przez pijanego mężczyznę, następnie zobaczył jak ten szarpie się z innymi osobami. Podbiegł i uderzył pokrzywdzonego, po czym ten upadł. Oskarżony zostawił pokrzywdzonego i oddalił się z miejsca zdarzenia. Sprzeczna ze zgromadzonym materiałem dowodowym jest też podnoszona przezA. T. (1)okoliczność, żeM. G. (1)po upadku był na pewno przytomny. Wersję, żeM. G. (1)był przytomny wspierała tylko towarzysząca mu koleżankaK. B. (1), a której zeznania w tym zakresie także zostały uznane przez Sąd za niewiarygodne.
Sąd generalnie dał wiarę zeznaniomM. G. (1), przesłuchanego w charakterze świadka. W ocenie Sądu nie ma podstaw, by odmówić wiary jego zeznaniom, były one bowiem logiczne i spójne.M. G. (1)zeznał, że po wykonanej pracy przy rajdzie, który organizował jego pracodawca, udał się na poczęstunek dorestauracji (...)wW.. Spożywał tam alkohol w postaci piwa. Gdy jego kolegaM. K.pojechał zabezpieczyć jeszcze jakiś sprzęt, wtedy prawdopodobnie wyszedł na zewnątrz restauracji i udał się na teren stacji paliw. Dalszy bieg wydarzeń zna jedynie z opowieści kolegi, który nie był bezpośrednim świadkiem jego uderzenia. Zeznał, że z buzi i nosa leciała mu krew. Odzyskał pamięć następnego dnia i wtedy zorientował się, że znajduje się na oddziale szpitalnym. W wyniku zdarzenia doznał obrażeń ciała w postaci złamania obu blaszek zatoki czołowej po stronie prawej, złamania kości czołowej, brzeżnie ciemieniowej po lewej stronie. (k. 11)M. G. (1)przed Sądem zeznał nadto, że z opowiadań kolegiM. K.słyszał, że szarpał się z chłopakiem. Nie pamięta jednak samego momentu uderzenia. Odniósł rany głowy, jednak zakończył już proces leczenia. Po zdarzeniu przebywał 6 tygodni na zwolnieniu.M. G. (1)podał, że po spożyciu alkoholu nie przejawia agresywnych zachowań. Nigdy też nie odnosił się wulgarnie do kobiet. W wyniku tego zdarzenia poniósł szkodę zarówno majątkową, jak i niemajątkową. Otrzymywał mniejsze wynagrodzenie, nie ukończył rozpoczętego kursu na koparko-ładowarkę, który podwyższył by jego kwalifikacje zawodowe (00:27:05-00:41:30 na k.91-91v). Sąd nie znalazł podstaw by odmówić wiarygodności zeznaniomM. G. (1). Co prawda pokrzywdzony zasłaniał się niepamięcią co do samych okoliczności zdarzenia, wskazując że zna je tylko z opowieści kolegi, to w ocenie Sądu jest to zgodne z zasadami doświadczenia życiowego.M. G. (1)w momencie zdarzenia znajdował się pod wpływem alkoholu (z karty informacyjnej ze szpitala, wynika, że zawartość alkoholu w jego krwi wynosiła 1,917 ‰). Nadto otrzymał uderzenie w głowę i upadł na kostkę brukową, tracąc na chwilę przytomność. W ocenie Sądu możliwe jest zatem, że nie pamięta ostatnich chwil przed tym zdarzeniem.
Sąd częściowo dał wiarę zeznaniom świadkaK. B. (1), znajomej oskarżonego, z którą w dniu 01 kwietnia 2017 roku przyjechał na stację paliw(...)wW.. Jej zeznania były bowiem miejscami niespójne, te złożone w postępowaniu przygotowawczym różnił od tych składanych przed Sądem. Świadek ten zeznał że w dniu 01 kwietnia 2017 roku kierował pojazdem markiC. (...)onr rej. (...). Około godz. 23.15 przyjechała na stację paliw(...)wW.ze znajomymi. Pojazd zaparkowała na parkingu i udała się do sklepu na terenie stacji. Obok niej w samochodzie siedział Adam Talowski. Świadek ten wskazał, że w sklepie młoda dziewczyna była zaczepiana przez pijanego mężczyznę. Następnie mężczyzna ten zaczął ją zaczepiać. Sytuacja ta bardzo ją zdenerwowała. Gdy wróciła do swojego samochodu powiedziała znajomym o tym co ją sotkało. Nagle wraz ze znajomymi zauważyli, że między tym mężczyzną, który ją zaczepiał i innymi mężczyznami doszło do szarpaniny. Nagle z samochodu wybiegłA. T. (1)i podbiegł do nich wszystkich. Widziała, że mężczyzna, który ją wcześniej zaczepiał przewrócił się. Zeznała, że nie wie, czy został uderzony czy popchnięty. Wraz ze znajomi zaczęła wołaćA. T. (1), żeby wrócił do samochodu. Po tym pijany mężczyzna cały czas ich wyzywał. Następnie odjechali na imprezę do miejscowościG.. (k. 38) ŚwiadekK. B. (1)przed Sądem zeznała, że ona,A. T. (1),S. S.,A. B.przyjechali na stację benzynową po zakupy. Jako jedyna poszła na stację benzynową. Zobaczyła przy ladzie dziewczynę, którą zaczepiałM. G. (1). Wyraźnie była zdenerwowana. NastępnieM. G. (1)zaczął ją zaczepiać. Był bardzo pijany. Ledwo stał na nogach. Zapytał ją skąd jest, na co grzecznie mu odpowiedziała. Jak zaczęła odchodzić, to zapytał, czy może z nim gdzieś pójdzie. Odpowiedziała, że nie i wtedy zaczął ją obrażać. Wtedy bardzo szybko wyszła ze sklepu i poszła do samochodu. Opowiedziała swoim znajomym o tym zdarzeniu. Gdy zauważyła szarpaninę, toA. T. (1)wzszedł z samochodu i podbiegł do osób biorących w niej udział. Nie widziała, czyM. G. (1)przewrócił się sam czyA. T. (1)go uderzył. WtedyM. G. (1)coś jeszcze do nich krzyczał. (00:46:35-59.20 na k. 91-92) Wskazać należy, że w zeznaniachK. B. (1)występują rozbieżności, w postępowaniu przygotowawczymK. B. (1)podała, żeM. G. (1)jedynie ją zaczepiał. Przed Sądem zeznała zaś, że ją też obrażał. Okoliczność taka nie znajduje jednak potwierdzenia w zeznaniach innych świadków, uznanych za wiarygodne. Sąd nie dał też wiary zeznaniom tego świadka w zakresie, w jakim wskazała, że pokrzywdzony leżąc już na ziemi jeszcze wyzywał ją i jej znajomych. Z zapisu monitoringu wyraźnie jednak wynika, żeM. G. (1)leży bez ruchu. W związku z tym Sąd dał wiarę zeznaniom tego świadka tylko w zakresie w jakim znajduje to odzwierciedlenie w ustalonym stanie faktycznym. Należy podkreślić, iż Sąd oceniając zeznania tego świadka miał na uwadze, że zagadywanie przez nieznajomego mężczyznę, dodatkowo będącego pod wpływem alkoholu, mogło być oceniane przezK. B. (1)jako wysoce kłopotliwe, niepożądane i obraźliwe, a mogło nawet budzić lęk. Zapis monitoringu wyraźnie przedstawia, jakK. B. (1)zdenerwowana, pośpiesznie opuszcza sklep, oglądając się za siebie, a po wyjściu ze sklepu nawet biegnie w kierunku swoich znajomych. W ocenie Sądu, pośpiech w opuszczaniu sklepu przezK. B. (1)spowodowany był wyłącznie zachowaniem pokrzywdzonego. Co prawda z uznanych za wiarygodne zeznań świadkaA. S. (1)pracownika stacji paliw, wynika, że pokrzywdzony dużo mówi, wypowiada się swobodnie i w jej ocenie takie zachowywanie chyba nie jest niegrzeczne. Należy jednak podkreślić, iżA. S. (1)iM. G. (1)znają się, są zatrudnieni przez tego samego pracodawcę, a dlaK. B. (1)M. G. (1)jest zupełnie obcą osobą. Ponadto fakt zaczepiania kobiet przez pokrzywdzonego został potwierdzony również w zeznaniach świadkówD. D.iD. Z. (1)
Sąd zasadniczo nie miał podstaw, by kwestionować rzetelność zeznań świadkówD. D.iD. Z. (1), którzy w sposób szczegółowy opisali przebieg zdarzenia z dnia 01 kwietnia 2017 roku. ŚwiadekD. D.w postepowaniu przygotowawczym zeznał, że wraz ze znajomi przyjechał na stacje paliw(...)przyul. (...)zR.wW.. Będąc na tej stacji udał się do toalety. Do drzwi dobijał mu się jakiś mężczyzna. Gdy opuścił toaletę zobaczył, że jego kolegaD. Z. (1)rozmawia z tym mężczyzną.D. Z. (1)powiedział mu, że mężczyzna ten zaczepia kobiety. Po słownej sprzeczce wypchnąłM. G. (1)na teren, gdzie są dystrybutory paliwowe i tam dalej toczyła się ich sprzeczka. Nie uderzył tego mężczyzny w głowę ani w inne części ciała, tylko próbował go uspokoić, był on bowiem wyraźnie nachalny w stosunku do kobiet. Mężczyzna ten znajdował się też pod wyraźnym wpływem alkoholu. W trakcie tej przepychanki słownej i fizycznej nagle z nieopodal zaparkowanego samochodu wybiegłA. T. (1). On uderzył tego mężczyznę swoją pięścią w głowę. To spowodowało, że ten upadł na ziemię i zemdlał. Nie znał wcześniejA. T. (1)(k. 30). Przed Sądem świadek zeznał odmiennie, że w momencie, gdyM. G. (1)się przewrócił, to stał odwrócony tyłem i nie widział uderzenia. Z zapisu monitoringu widać jednak wyraźnie, iż świadek widział, kto uderzył pokrzywdzonego i jaka była przyczyna jego przewrócenia się. Dlatego w tej części Sąd uznała zeznania świadka za niewiarygodne (01:00:00-01:15:15 na k.92-92v).D. Z. (1)w postępowaniu przygotowawczym zeznał zaś, że był ze znajomymi i swoją dziewczyną na stacji paliw(...)przyul. (...)zR.. Jego dziewczyna udała się do toalety, a on stał pomiędzy regałami. WidziałM. G. (1)jak stał przy ladzie. Był on pod wyraźnym wpływem alkoholu. Rozmawiał z kobietą stojącą przy ladzie. NastępnieM. G. (1)chciał skorzystać z toalety. Pomylił się i najpierw wszedł do pomieszczenia gospodarczego. Następnie wszedł do toalety damskiej. Widząc to, cofnął go i powiedział, że pomylił drzwi i dał mu do zrozumienia, że ma wyjść.M. G. (1)powiedział do niego, że: ,,chyba jesteś przeziębiony i może go sfikać”. Wówczas z męskiej toalety wyszedłD. D.. Na pytanieD. D.o co chodzi,M. G. (1)opowiedział to samo, co powiedział mu. Po słownej sprzeczceD. D.wypchnął mężczyznę na teren, gdzie znajdują się dystrybutory z paliwem.D. D.nie uderzyłM. G. (1)w głowę, tylko go odpychał. W trakcie szarpaniny z pojazdu stojącego między stacją paliw a restauracją wybiegł nieznany mu mężczyzna. Podbiegł on doM. G. (1)i uderzył go pięścią w okolice głowy. To spowodowało jego upadek.M. G. (1)stracił przytomność. W tym czasieA. T. (1)wsiadł do samochodu i odjechał. Tym pojazdem kierowała młoda kobieta, prawdopodobnie ta, która stała przy ladzie i którą wcześniej zaczepiałM. G. (1). Widząc to, świadek podbiegł doM. G. (1)i udzielił mu pierwszej pomocy. (k. 26) Przed SądemD. Z. (1)podtrzymał zeznania złożone w toku postepowania przygotowawczego. Zeznał też, żeM. G. (1)nie był nachalny, chciał tylko nawiązać kontakt z dziewczyną, która znajdowała się przy ladzie. (00:09:40-00:19:05 na k. 109-109v) Sąd generalnie dał wiarę zeznaniom tych świadków, bowiem w przeważającej mierze ze sobą korespondowały. Możliwe rozbieżności, jak dotyczące przyczyny sprzeczki wynikają w ocenie Sądu z upływu czasu, jaki minął od dnia zdarzenia do dnia składania zeznań na rozprawie głównej, jak również z dynamiki całego zajścia.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaA. S. (1), pracownika stacji paliw(...)przyul. (...)zR.wW., która w dniu 01 kwietnia 2017 roku miała zmianę.A. S. (1)zeznała, że stała za ladą, gdyM. G. (1)podszedł do niej zapytać, co słychać. NastępnieM. G. (1)zagadał też dziewczynę, która była przy kasie. Zapytał ją, gdzie mieszka, czy mogłaby dać mu numer telefonu. Dziewczyna ta odwróciła się nieśmiało i wyszła. W ocenieA. S. (1)zachowanieM. G. (1)chyba nie było niegrzeczne.A. S. (1)nie słyszała, żeby przy ladzie kogoś obrażał, czy był agresywny.M. G. (1)stał normalnie, nie chwiał się na nogach.A. S. (1)nie widziała momentu uderzenia pokrzywdzonego przezA. T. (1). Wraz z kolegą wezwałapogotowie (...). (00:21:35-00:28:10 na k. 110-110v)
Mniejsze znaczenie, dla ustalenia stanu faktycznego miały zeznania świadkówM. K.iT. M..
M. K.nie był bezpośrednim obserwatorem zdarzenia z udziałemA. T. (1)iM. G. (1). Potwierdził jednak, że razem z oskarżonym pracował do późnych godzin przy zawodach. Następnie organizator zaprosił ich na kolację. Wskazał, że w przeciwieństwie do pokrzywdzonego, on nie spożywał alkoholu, bo był kierowcą. W pewnym momencie wyszedł z imprezy, by posprzątać pozostały sprzęt. Gdy wrócił, toM. G. (1)leżał na kostce, był przytomny. (00:30:40-00:34:45 na k.110v-111) Sąd ocenił zeznania świadkaM. K.jako spójne i dał im wiarę.
Natomiast świadekT. M.policjant, który przesłuchiwał oskarżonego, przyznał, że oskarżony pytał go o dane pokrzywdzonego, by się z nim skontaktować, jednak nie pamięta czy udzielił mu odpowiedzi. Świadek wyjaśnił, że jeśli ktoś prosi o dane do kontaktu, to policjant dzwoni do drugiej strony i pyta o zgodę. W ocenie Sądu zeznania te zasługują na wiarę. Świadek ten podejmuje wiele takich czynności i prawdopodobne jest, że nie pamięta tej konkretnej sprawy, tym bardziej że minął już znaczny okres czasu. (00:36:25-00:38:00 na k. 111v-122)
Zdaniem Sądu najistotniejszym dowodem w niniejszej sprawie jest zapis z monitoringu. Kamery na stacji paliw(...)przyul. (...)zR.wW.obejmują bowiem swoim zasięgiem teren parkingu, na którym został zaparkowany samochód przezK. B. (1), wnętrze sklepu, a także terenu przed nim. Jakość nagrania jest wysokiej jakości i pozwala na dokładne rozpoznanie osób będących na nagraniu. (k. 9)
Sąd nie zakwestionował wydanej w sprawie opinii sądowo-lekarskiej sporządzonej przez biegłą sądową dr med.J. P., specjalistę medycyny sądowej. Opinia ta nie budzi w ocenie Sądu wątpliwości. Została sporządzona zgodnie ze wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia zawodowego. Zaprezentowane wnioski korespondują z całokształtem materiału dowodowego w zakresie, w jakim został on uznany za wiarygodny. Przedmiotowa opinia nie była też kwestionowana przez strony postępowania. (k. 33-34)
Jako wiarygodne Sąd ocenił także pozostałe dowody z dokumentów w postaci: duplikatu karty informacyjnej ze szpitala (k.15-16), protokołu oględzin rzeczy (k. 22-23v), danych o podejrzanym (k. 53), pisma ze Starostwa Powiatowego wW.(k. 42, k. 42a), pisma z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (k. 49), informacji z Krajowego Rejestru Karnego (k. 52), notatki urzędowej (k. 55), zaświadczenia zM.z dnia 12.09.2017 r. (k. 101), opinii zM.z dnia 22.11.2017 (k. 102), opinii z parafii (k. 103), opinii z Ochotniczej Straży Pożarnej wP.(k. 104). Zdaniem Sądu w sprawie nie zachodziły żadne okoliczności, które mogłyby podważyć ich wiarygodność.
Tak zgromadzony i oceniony materiał dowodowy dostarczył wystarczających podstaw do uznania, że wina oskarżonego nie budzi wątpliwości.
A. T. (1)został oskarżony o to, że w dniu 01 kwietnia 2017 r., wW., woj.(...)- (...), na terenie Stacji Paliw(...)przyul. (...)zR., poprzez uderzenie pięścią w okolice głowyM. G. (1)spowodował jego omdlenie i upadek na podłoże wyłożone kostką brukową co przyczyniło się do powstania u niego uszkodzeń ciała w postaci złamań kości czołowej i ciemieniowej po stronie lewej oraz powstania pęcherzyków powietrza w przednim dole czaszki naruszając czynności narządów ciała centralnego układu nerwowego na okres przekraczający siedmiu dni, tj. o przestępstwo zart. 157 § 1 kk.
Art. 157 § 1 kkpenalizuje czyn polegający na spowodowaniu naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia trwający dłużej niż 7 dni. Przedmiotem ochrony przestępstwa zart. 157 kkjest zdrowie człowieka.
Wart. 157 § 1–3 kkokreślone zostały postaci sprowadzenia naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia, innego niż określony wart. 156 § 1. Są one ujęte w dwie kategorie, gdzie granicą rozdzielającą je jest czas utrzymywania się obrażeń ("dłużej niż 7 dni" v. "nie dłużej niż 7 dni"). Tym samym można mówić o średnim (zwykłym) uszczerbku na zdrowiu, trwającym dłużej niż 7 dni (art. 157 § 1kk) oraz lekkim uszczerbku na zdrowiu, trwający nie dłużej niż 7 dni. Zasadnicza różnica między przestępstwami zart. 157 § 1 i 2kka przestępstwem ciężkiego uszczerbku na zdrowiu zart. 156 § 1 KKwynika z rozmiaru, a nie rodzaju skutków na zdrowiu. Ustawa w przepisie tym nie określa wprost rodzaju skutków, a jedynie stanowi, że muszą to być postacie naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia "inne" w stosunku do ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.
Naruszenie czynności narządu. obejmuje takie urazy, którym towarzyszy przerwanie ciągłości tkanek, polegające na zewnętrznym zranieniu lub obrażeniach wewnętrznych, sięgających w głąb ciała (złamania kości, uszkodzenia narządów). Rozstrój zdrowia jest to skutek na zdrowiu, który polega na zakłóceniu funkcji organizmu człowieka o charakterze czynnościowym bez naruszenia integralności ciała. Określenie to odnosi się zarówno do naruszenia czynności całego organizmu, jak i poszczególnych jego układów.
Czynność sprawcza polega na "powodowaniu" opisanych w art. 157 § 1 lub 2 skutków. Pojęcie to obejmuje wszystkie zachowania, pozostające w związku przyczynowym i normatywnym ze skutkiem".( wyr. SA w Warszawie z 19.9.1995 r., II AKr 308/95, Prok. i Pr. 1996, Nr 7–8, poz. 14).
Przestępstwo zart. 157 § 1 kkjest skutkowym występkiem, który może być popełniony tylko umyślnie, zarówno z zamiarem bezpośrednim, jaki i z zamiarem ewentualnym. Postać naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia nie musi być sprecyzowana w świadomości sprawcy, co oznacza, że objęcie zamiarem spowodowania skutku zart. 157 § 1 kkprzyjąć może postać zamiaru ogólnego. (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2013 r. II KK 101/12, LEX nr 1282442)
Oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona czynu określonego wart. 157 § 1 kk.A. T. (1)uderzyłM. G. (1)pięścią w okolice głowy, spowodował jego omdlenie i upadek na podłoże wyłożone kostką brukową co przyczyniło się do powstania u niego uszkodzeń ciała w postaci złamań kości czołowej i ciemieniowej po stronie lewej oraz powstania pęcherzyków powietrza w przednim dole czaszki naruszając czynności narządów ciała centralnego układu nerwowego na okres przekraczający siedmiu dni. Oskarżony przyznał się do winy, a powstałe obrażenia jednoznacznie wynikają karty informacyjnej ze szpitala oraz z opinii-sądowo lekarskiej.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, będący przedmiotem oceny i analizy Sądu, pozwolił na przypisanie oskarżonemu winy za zarzucany mu czyn. Nie ma żadnych okoliczności wyłączających winę i bezprawność.
Sąd oskarżonegoA. T. (1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu, to jest występku zart. 157 § 1 kki za to na podstawieart. 157 § 1 kkwymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze, aby była ona odpowiednia do stopnia jego winy i stopnia społecznej szkodliwości jego czynu a także, by uwzględniała cele w zakresie prewencyjnego oddziaływania na oskarżonego oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej w społeczeństwie. Z uwagi właśnie na znaczny stopień winy i społecznej szkodliwości czynu Sąd nie umorzył warunkowo postępowania wobec oskarżonego.
Wydając rozstrzygnięcie w przedmiocie kary orzekanej wobec oskarżonegoA. T. (1)zasadniczą dla Sądu stała się odpowiedź na pytanie czy jedyną możliwą w praktyce sankcją dla oskarżonego jest orzeczenie wobec niego kary pozbawienia wolności, jaką przewidujeart. 157 § 1 kk. Przestępstwo określone wart. 157 § 1 kkzagrożone jest bowiem karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Wyrazem tego jestart. 58 § 1 kk, zgodnie z którym jeżeli ustawa przewiduje możliwość wyboru rodzaju kary, a przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 5 lat, sąd orzeka karę pozbawienia wolności tylko wtedy, gdy inna kara lub środek karny nie może spełnić celów kary. Wyrazem tego jest również treśćart. 37a kk, zgodnie z którym, jeżeli ustawa przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, można zamiast tej kary orzec grzywnę lub karę ograniczenia wolności, o której mowa wart. 34 § 1 a pkt 1, 2 lub 4 kk.Art. 37a kkz punktu widzenia normatywnego stanowi dookreślanie (współokreślanie) ustawowego zagrożenia za niektóre występki - takJ. M., komentarz do zmianyart. 37(a)Kodeksu karnego, [w:]Kodeks karny. Komentarz do zmian 2015, stan prawny 2015.08.12. Oznacza to, że w razie istnienia w konkretnym przypadku ustawowej alternatywy dla orzeczenia kary bezwarunkowego pozbawienia wolności sąd zobowiązany jest zbadać możliwość spełnienia celów kary przez każde z tych alternatywnych rozwiązań. Tylko w razie wykluczenia możliwości spełnienia celów kary przez któreś z nich uprawniony jest do orzeczenia kary pozbawienia wolności bez jej warunkowego zawieszenia (ultima ratio) (tak.N. Ł.komentarz do uprzedniegoart. 58kk/ LEX 2012
Oceniając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że w przypadkuA. T. (1)właściwie jest orzeczenie kary pozbawienia wolność, bowiem kara łagodniejszego rodzaju nie spełni celów przed nią stawianych. Kara grzywny ani kara ograniczenia wolności nie byłyby adekwatne do stopnia winy oskarżonego, jak również stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu. Zdaniem Sądu, zasadne jest wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności w granicy dolnego ustawowego zagrożenia. Kara ta będzie stanowić dla niego dostateczną dolegliwość, a dodatkowo właściwą przestrogę przed naruszaniem w przyszłości porządku prawnego. Taki wymiar kar uświadomi nadto oskarżonemu naganność jego czynu powodując, że oskarżony nie popełni ponownie przestępstwa. W ocenie Sądu wysokość wymierzonej kary jest zasadna i adekwatna do całokształtu okoliczności ujawnionych w sprawie i odpowiada wymogom prewencji ogólnej, spełniając potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Sąd wymierzając karę oskarżonemu miał na uwadze całokształt okoliczności, zarówno łagodzących jak i obciążających.
Stopień społecznej szkodliwości czynu, jak i winy oskarżonego należało uznać za znaczny. Oskarżony godził w dobro jakim jest zdrowie człowieka, a więc jedno z najwyżej chronionych dóbr prawnych.A. T. (1)zaatakował pokrzywdzonego, jego agresywne zachowanie było co prawda spowodowane, tym, że usłyszał od koleżanki, że była ona słownie zaczepiana, jednakże fakt ten nie uprawniał go do podjęcia takiego działania. W niniejszej sprawie bezspornym było to, że pokrzywdzony był wówczas pod wpływem alkoholu. Wprawdzie nawet jeśli zachowanieM. G. (1)można by ocenić jako niewłaściwe z uwagi na zasady dobrego wychowania i kultury, to oskarżony nie miał żadnego prawa w ten sposób reagować na takie zachowanie pokrzywdzonego. Reakcja oskarżonego była zupełnie nieadekwatna do zaistniałej sytuacji, a skutkiem podjętej przez oskarżonego gwałtownej reakcji, polegającej na uderzeniu pięścią w okolice głowy było omdlenie poszkodowanego i upadek na podłoże wyłożone kostką brukową. Za stosunkowo znacznym stopniem szkodliwości jego czynu przemawia także zakres obrażeń jakich doznał pokrzywdzony. Uderzenie przez oskarżonego przyczyniło się do powstania u niego uszkodzeń ciała w postaci złamań kości czołowej i ciemieniowej po stronie lewej oraz powstania pęcherzyków powietrza w przednim dole czaszki. Oceniając stopień winy oskarżonego Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim fakt, iż jest on osobą pełnoletnią i niewątpliwie wiedział, iż zachowania tego typu mogą prowadzić do znacznych obrażeń ciała. Jak przyznał oskarżony, widział, żeM. G. (1)ledwo trzyma się na nogach, stąd mógł przypuszczać do czego może doprowadzić zadanie mu takiego ciosu. Tym bardziej, że celował w okolice głowy. Jako wysoce naganne należy ocenić także zachowanieA. T. (1)bezpośrednio po tym zdarzeniu. Oddalił się on, pozostawiającM. G. (1)leżącego na ziemi. Oskarżony pojechał na imprezę i nie zainteresował się stanem pokrzywdzonego.
Za okoliczność łagodząca należy uznać młody wiek oskarżonego, uprzednią niekaralność i prowadzony dotychczas przez niego ustabilizowany tryb życia. Oskarżony też przyznał się do winy i wskazał, że żałuje swojego czynu. W ocenie Sądu nie należy jednak przeceniać przyznania się do winy oskarżonego. Z nagrań z monitoringu bezsprzecznie wynika atak oskarżonego naM. G. (1), okoliczność, że go uderzył, a następnie odjechał bez udzielenia jakiejkolwiek pomocy.
Powyższe wskazuje, że stopień społecznej szkodliwości czynu, a nadto i winy są znaczne, co w połączeniu z postawą oskarżonego (zachowanie po zdarzeniu) wskazuje, że nawet w razie spełnienia formalnych przesłanek zart. 66 kk,A. T. (1)nie zasługiwałby na dobrodziejstwo warunkowego umorzenia postępowania. Niemniej Sąd zważył na motywację oskarżonego, która skłoniła go do zaatakowania pokrzywdzonego, co było zachowaniem do końca nieprzemyślanym, podjętym bez premedytacji i wymierzył mu karę w dolnej granicy ustawowego zagrożenia.
Na podstawieart. 69 § 1 i § 2 kkorazart. 70 § 2 kkwarunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres 2 lat próby. Zgodnie z treściąart. 69 § 1 kk, Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Zdaniem Sądu orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na minimalny okres próby lat 2 (oskarżony jest młodocianym), w połączeniu z oddaniem go pod dozór kuratora w okresie próby (na podstawieart. 73 § 2 kk), przy przyjęciu pozytywnej prognozy kryminologicznej wdrożą oskarżonego do przestrzegania w przyszłości porządku prawnego. Dodatkowo Sąd na podstawieart. 72 § 1 pkt 4 kkzobowiązał oskarżonego do wykonywania pracy zarobkowej i kontynuowania nauki.
Zgodnie zart. 46 § 1 kk. Sąd ma uprawnienie  do jednoczesnego orzeczenia wobec oskarżonego obowiązku naprawienia szkody majątkowej (odszkodowania) i wynagrodzenia za szkodę niemajątkową (krzywdę) w postaci zadośćuczynienia. W przypadku złożenia wniosku przez pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej na sądzie ciąży obowiązek orzeczenia obowiązku naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości albo w części lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
W myślart. 444 § 1 k.c., w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Z kolei w świetleart. 445 § 1 k.c., w wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Drugi z przywołanych przepisów stanowi jedynie ogólną materialnoprawną podstawę roszczenia o zadośćuczynienie i nie zawiera żadnych kryteriów, jakie należałoby uwzględnić przy ustaleniu jego wysokości. Kryteria te zostały wypracowane przez doktrynę i judykaturę. Zadośćuczynienie orzekane na podstawieart. 445 § 1 k.c.ma charakter całościowy i powinno stanowić swoistą rekompensatę za całą krzywdę doznaną przez osobę poszkodowaną, stąd też w każdej sprawie konieczne jest ocenienie całokształtu sytuacji poszkodowanego, tak aby możliwe było uwzględnienie w przyznanym zadośćuczynieniu różnorodnych aspektów doznanej krzywdy – a zatem, tych negatywnych zmian w życiu pokrzywdzonego, które nie wyrażają się w postaci wymiernego, majątkowego uszczerbku, lecz jednocześnie w oczywisty sposób pogarszają jakość życia pokrzywdzonego, wpływając na jego sferę emocjonalną, osobistą, rodzinną, społeczną. Na pojęcie krzywdy składa się zatem szereg elementów, o bardzo zindywidualizowanym charakterze.
Sąd uznał za zasadne orzeczenie w niniejszej sprawie obowiązku naprawienia szkody, ponieważ pokrzywdzony przebywając na zwolnieniu chorobowym, z uwagi na odniesione obrażenia na skutek zdarzenia objętego aktem oskarżenia, uzyskiwał mniejsze wynagrodzenie. Porównując wysokość uzyskiwanego przez pokrzywdzonego średniego wynagrodzenia w okresie trzech miesięcy sprzed zdarzenia i wysokość pobieranego wynagrodzenia za czas choroby i zasiłku chorobowego w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim Sąd przyznał tytułem naprawienia szkody kwotę 2247,25 zł.
Oceniając zasadność powództwa o zadośćuczynienie w niniejszej sprawie, Sąd miał na uwadze w pierwszej kolejności stopień cierpień fizycznych pokrzywdzonego, który zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego nie był mały. Jak wynika z załączonej dokumentacji medycznej i opinii biegłego pokrzywdzony doznał uszkodzeń ciała w postaci złamań kości czołowej i ciemieniowej po stronie lewej oraz powstania pęcherzyków powietrza w przednim dole czaszki. Powyżej wskazane obrażenia naruszyły czynności narządów ciała – centralnego układu nerwowego na okres przekraczający 7 dni w rozumieniuKodeksu karnego.M. G. (1)został wypisany ze szpitala dnia 05 kwietnia 2017 roku. Następnie przez 6 tygodni przebywał na zwolnieniu lekarskim. Obecnie pokrzywdzony odczuwa ból głowy przy zmianie pogody. W tej sytuacji należne pokrzywdzonemu zadośćuczynienie za krzywdę spowodowaną zdarzeniem z dnia 01 kwietnia 2017 roku winno w ocenie Sądu wynosić 4.000,00 zł. Wskazana kwota stanowi pełne wynagrodzenie cierpień moralnych, psychicznych i poczucia krzywdy, a jej wysokość jest odpowiednia, tzn. utrzymana w rozsądnych granicach, odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa i nie będzie stanowiła źródła wzbogacenia pokrzywdzonego.
Zgodnie zart. 627 k.p.k.w sprawach z oskarżenia publicznego sąd zasądza od skazanego koszty sądowe na rzecz Skarbu Państwa oraz wydatki na rzecz oskarżyciela posiłkowego. Treść przytoczonego wyżej przepisu jest jednoznaczna i wskazuje, że w wypadku skazana oskarżycielowi posiłkowemu przysługuje zwrot "uzasadnionych wydatków", w tym jak w niniejszej sprawie zwrot kosztów ustanowienia w sprawie jednego pełnomocnika. Skoro przepisart. 627 k.p.k.stanowi, że od skazanego w sprawach z oskarżenia publicznego sąd zasądza wydatki na rzecz oskarżyciela posiłkowego, to należy przyjąć, że chodzi o wydatki rzeczywiście poniesione, jeżeli mieszczą się one w granicy przewidzianej w stawkach dla takich wydatków, a więc między stawką minimalną a maksymalną określoną przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 z późn. zm.). W niniejszej sprawie oskarżyciel posiłkowy przedłożył umowę łączącą go z pełnomocnikiem, z godnie z jej § 4 ust. 1 wynagrodzenie zleceniobiorcy wynosi 3000zł. Kwota ta mieści się w granicy przewidzianej w § 11 ust. 2 pkt 3 i ust. 7 w zw. z § 15 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie i dlatego Sąd orzekł jak w punkcie 6 wyroku.
Sąd na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżonego w całości od ponoszenia kosztów sądowych i kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa uznając, że ich uiszczenie byłoby dla oskarżonego zbyt uciążliwe.