Sąd Rejonowy w Grudziądzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 751/16
Data wyroku: 2018-06-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Sobczak

Sygn. akt II K 751/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 czerwca 2018r.
Sąd Rejonowy wG.II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SR Joanna Sobczak
Protokolant: st. sekr. sąd. Monika Formaniewicz
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej wG.: -
po rozpoznaniu w dniach 30 maja 2017r., 29 września 2017r., 11 kwietnia 2018.r., 25 maja 2018r., sprawy karnej
I. D.- s.K.iH. z domu B.,urodz. (...)wG.,PESEL (...), zam. wG.ul. (...), obecnie przebywającego w ZK(...)wG., obywatelstwa polskiego, karanego

oskarżonego o to, że:
w dniu 13 lutego 2015r. w godzinach 14.00 – 14.30 wG.w mieszkaniu pokrzywdzonejK. P. (1), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowegomarki S. (...)o nr(...)wraz z kartą sim o nr abonenckim(...)wartości 1200 zł, złotego pierścionka z serduszkiem o wadze 6g wartości 800 zł oraz karty bankomatowej uprawniającej do podjęcia pieniędzy z rachunku bankowego wA.Banku, a następnie w tym samym dniu za pomocą zabranej karty bankomatowej dokonał transakcji na kwotę 800 zł czym spowodował straty w łącznej kwocie 2.800 zł na szkodęK. P. (1),
tj. o czyn zart. 278§1 i§5 kk
ORZEKA:

1
oskarżonegoI. D.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, z tym ustaleniem, że dokonał on zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowegomarki S.(...)o nr(...)- (...)- 8, tj. występku zart. 278§1 i 5 kki za to na podstawieart. 278§1 kkwymierza mu karę 5 (pięciu ) miesięcy pozbawienia wolności;

2
na mocyart. 63§1 kkzalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności okres 12 (dwunastu) dni stosowania aresztu tymczasowego od dnia 22 sierpnia 2016r. do dnia 2 września 2016r. przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się 1 (jednemu) dniowi kary pozbawienia wolności;

3
na podstawieart. 46§1 kkorzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejK. P. (1)kwoty 2800 (dwa tysiące osiemset) złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 13 lutego 2015r. do dnia zapłaty;

4
zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty oraz od obowiązku uiszczenia wydatków postępowania którymi obciąża Skarb Państwa.

Sygnatura akt II K 751/16

UZASADNIENIE
I. D.iK. P. (1)w przeszłości uczęszczali razem do 3 Liceum Ogólnokształcącego wG..
dowody: wyjaśnieniaI. D.189, zeznaniaK. P. (1)k. 3v;
Po ukończeniu szkołyK. P. (1)pracowała za granicą, głównie w Niemczech, sporadycznie przyjeżdżała do Polski. Jeden z takich przyjazdów miał miejsce na przełomie stycznia i lutego 2015 r. W tym czasie na portaluF.kontakt z nią nawiązałI. D.. Narzekał na swoją trudną sytuację finansową, powiedział jej, że planuje wyjazd do pracy do Niemiec i zwrócił się z prośbą doK. P. (1)o pożyczenie pieniędzy. Podczas jego wizyty w mieszkaniuK. P. (1)pożyczyła mu ona 200-300 zł.K.wypłaciła te pieniądze z bankomatu przyI. D.i je mu przekazała. Była też sytuacja, że oboje spotkali się na zakupach i wówczasK.również wypłacała pieniądze z bankomatu przyI. D..
Po około tygodniuI. D.ponownie nawiązał kontakt zK. P. (1), umówili się na 13 lutego 2015 r. na godzinę 14- stą u niej w mieszkaniu na kawę. Mężczyzna ponownie chciał od niej pożyczyć pieniądze. Ponieważ jednak nie oddał jeszcze wcześniej pożyczonej kwotyK. P. (1)odmówiła. Podczas tej wizytyI. D.korzystał z telefonuK., podała mu ona nr(...)aby mógł go odblokować. GdyK. P. (1)zrobiła kawę przeszli do pokoju. W tym czasie jej telefonmarki S. (...)o nr(...)wraz z kartą sim o nr abonenckim(...), złoty pierścionek z serduszkiem o wadze 6g oraz portfel z kartą bankomatową uprawniającą do podjęcia pieniędzy z rachunku bankowego wA.Banku leżały w widocznym miejscu w kuchni. W pewnym momencieI. D.zapytał ją czy zna „magiczne sztuczki na złocie”. Wówczas wyszedł on z pokoju po pierścionek i zamknął ze sobą drzwi od tego pokoju przekręcając klucz. Wziął leżące na widoku telefon, portfel i pierścionek i wyszedł. Po chwiliK. P. (1)zorientowała się, że została zamknięta. Zaczęła krzyczeć i wołać o pomoc. Przez balkon widziała jakI. D.oddala się chodnikiem. Po pewnym czasie jej wołanie usłyszał sąsiad z piętraA. A.. Wszedł do mieszkania i otworzył drzwi od pokoju. Z jego telefonuK. P. (1)powiadomiła o zdarzeniu policję.
Tego samego dnia przed godziną 15-stąI. D.wypłacił 800 zł z bankomatu należącego do(...) SAkwotę 800 zł.K. P. (1)pomiędzy godziną 15- 16 zablokowała kartę w banku.
dowody: zeznaniaK. P. (1)k.3v- 4v, 5v, 171v- 172, zeznaniaA. A.k. 188v, kserokopia historii rachunkuK. P.k. 17, pismo zA.Banku k. 18, dokumentacja dot. telefonu k. 9-11,
I. D.ma(...)lat, jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu. Posiada wykształcenie średnie, nie ma wyuczonego zawodu, przed zatrzymaniem utrzymywał się z prac remontowo wykończeniowych na terenie Niemiec, z tego tytułu osiągał wynagrodzenie 2000 euro miesięcznie.
dowód: dane oskarżonego k.108, karta karna k.25-25v, 42-42v, 73-74v, 88-89, 194-194v, odpisy wyroków k.26-27;
I. D.nie przyznał się do postawionego mu zarzutu i wyjaśnił, żeK.do niego wydzwaniała żeby się spotkać, a on pożyczył od niej 200 zł. Po tej pożyczce zignorował jej prośby o spotkanie po czym ona zaczęła mu grozić, że go poda na policję i że jest on złodziejem. Pisała do niego smsy, zablokował ją i nie mieli już kontaktu. Od czasów liceum to był jedyny raz kiedy się spotkali. Pojechał po te pieniądze, umówili się na spotkanie ale z jego strony do tego spotkania nie doszło. Nie pamięta dlaczego akurat do pokrzywdzonej zwrócił się o pożyczenie pieniędzy. Zablokował ją już po pożyczeniu 200 zł.I. D.wyjaśnił również, żeK. P. (1)oczekiwała, że skoro pożyczył jej pieniądze to będzie się z nią spotykał. Przyczyną zablokowania była groźba, że jak nie odda 200 zł to ona go poda na policję. Nie oddał jej tych pieniędzy. Słyszał o kradzieży telefonu na szkodęK. P. (1). Spotykała się ona z jego kolegą zosiedla (...). Podał też, że przyjechał pod sklep, porozmawiali z 10- 15 minut, do tej pożyczki nawiązywał już przez telefon , potem ona mu pożyczyła 200 zł, które miała już przygotowane i się rozeszli.
wyjaśnienia oskarżonego k.109, 189-189v;
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonegoI. D.ponieważ w świetle zeznańK. P. (1),A. A.i dokumentacji zA.Banku wyjaśnienia te jawią się wyłącznie jako linia obrony przyjęta przez niego na potrzeby przedmiotowego postępowania. Oskarżony utrzymywał, że toK. P. (3)pierwsza nawiązała z nim kontakt chcąc się spotkać. Pokrzywdzona powołując się częściowo na niepamięć w tym zakresie, co do zasady wskazywała, że toI. D.jako pierwszy odezwał się do niej na portaluF.. Nawiązanie tego kontaktu wiązała też konsekwentnie z tym, że jako dawny znajomy chciał on od niej pożyczyć pieniądze. Ze swej strony oskarżony próbując wyeksponować w swych wyjaśnieniach, że do odnowienia znajomości dążyła pokrzywdzona nie umiał logicznie wytłumaczyć dlaczego akurat od niej pożyczył pieniądze, skoro miała ona oczekiwać, że w zamian za ich pożyczenie będzie się on z nią spotykał, w sytuacji gdy on tego nie chciał. Mając powyższe na uwadze sąd oparł się na twierdzeniach pokrzywdzonej odnośnie okoliczności nawiązania kontaktu i powodów jakie kierowałyI. D.aby te kontakty nawiązać, nie znajdując powodów do ich zakwestionowania. Tym bardziej, że on sam nie kwestionował, że pieniądze od pokrzywdzonej pożyczył.
Nie budziły też zastrzeżeń sądu twierdzeniaK. P. (1), że jeszcze przed zdarzeniem w obecnościI. D.wypłacała ona pieniądze. Co prawda nie była ona konsekwentna w tym czy wypłaty dokonywała przy nim raz czy też dwa razy, nie mniej jednak podkreślała, żeI. D.był z nią w czasie gdy wypłacała pieniądze z bankomatu i stał na tyle blisko, że mógł zobaczyć wpisywany przez nią nr pin. Sąd oceniając wiarygodność pokrzywdzonej miał na uwadze przede wszystkim to, że zeznania na wskazaną okoliczność składała ona ponad dwa lata po zdarzeniu. Jest zatem logiczne, że mogła ona już dokładnie nie pamiętać szczegółów całej tej sytuacji. Ponadto sąd miał na uwadze to, żeK. P. (1)na rozprawie jawiła się jako osoba dość naiwna i nieco ociężała, co było wyraźnie widoczne w sposobie jej wypowiedzi czy sposobie odpowiadania na zadawane pytania. W tym kontekście nie budziły zastrzeżeń jej twierdzenia, że dokonywała wypłaty pieniędzy z bankomatu wpisując pin przy oskarżonym, który jak się potem okazało jej naiwność wykorzystał.
W zakresie przebiegu samego zdarzenia sąd także oparł się na zeznaniachK. P. (1). Jej wersja zdarzenia znajduje pełne odzwierciedlenie w zeznaniachA. A.. Sąd nie znalazł żadnych powodów aby kwestionować zeznania tego świadka. Jest on osobą obcą zarówno dla pokrzywdzonej jak i oskarżonego, z pokrzywdzoną nie utrzymywał w zasadzie żadnych kontaktów pomimo, że byli sąsiadami. Świadek co do zasady nie umiał umiejscowić w czasie tego kiedy pomógł pokrzywdzonej, wyraził jedynie przypuszczenie, że mogło to być w miesiącach sierpniu czy też wrześniu podkreślając przy tym, że nie jest tego pewien. Z uwagi na składanie zeznań przez świadka ponad dwa i pół roku po zdarzeniu rozbieżność z ustalonym stanem faktycznym w tym zakresie nie budzi zastrzeżeń, tym bardziej, że jak podkreślał świadek był on wówczas zaabsorbowany opieką nad małym dzieckiem i skupiał się głównie na tym, że zostało ono samo w domu. W pozostałym zakresie jego zeznania są zbieżne z zeznaniami pokrzywdzonej.
Do tego w sytuacji gdyby – jak próbował utrzymywać oskarżony i świadekK. K. (2)– pokrzywdzoną okradł ktoś inny o czym mieli oni mieć wiedzę z niewiadomych źródeł, to nie miała ona przecież żadnych powodów aby pomawiać o to oskarżonego i kryć osobę, która miałaby ją faktycznie okraść. Jeżeli miała by to być forma zemsty z jej strony, to równie dobrze mogła ona oskarżyćI. D.o oszustwo w zw. z tą pierwszą pożyczką, co do której oskarżony sam nie kwestionuje, że nie zwrócił pieniędzy. Wiarygodność pokrzywdzonej potwierdza też okoliczność, że tego samego dnia po zdarzeniu zablokowała ona kartę bankomatową po tym jak zorientowała się, że z jej konta dokonano wypłaty kwoty 800 zł bezpośrednio po tym jakI. D.wyszedł od niej z mieszkania zabierając m.in. kartę bankomatową. W ocenie sądu oskarżony liczył na to, że pokrzywdzona pożyczy mu po raz kolejny większą kwotę pieniędzy, a w sytuacji gdy ona mu odmówiła wykorzystał jej naiwność i łatwowierność. ZeznaniaK. P. (1)chociaż są nieco chaotyczne to jednak układają się w logiczną całość.
Żadnego potwierdzenia w materiale dowodowym nie znajdują zeznania świadkaK. K. (2)na okoliczność, że pokrzywdzona była narkomanką, prostytutką itp. W ocenie sądu miały one na celu jedynie zdyskredytowanie pokrzywdzonej i podważenie jej wiarygodności. Sąd odrzucił te zeznania jako niewiarygodne.
Sąd dał również wiarę pozostałym dowodom z dokumentów zebranych w toku postępowania przygotowawczego, uznając je za w pełni wiarygodne i nie znajdując powodów do poddania w wątpliwość ich autentyczności. Nadto zostały one sporządzone przez osoby uprawnione, zgodnie z obowiązującymi przepisami i procedurą, a żadna ze stron nie zakwestionowała ich autentyczności.
W konsekwencji wszystkie wskazane dowody tworzyły spójny obraz zdarzenia. Zaznaczyć przy tym należało, iż sąd nie znalazł żadnych podstaw, by kwestionować wartość rzeczy wskazywaną przezK. P. (1).
Przestępstwo zart. 278 § 1 kkpolega na zaborze w celu przywłaszczenia cudzej rzeczy ruchomej.
Sąd przyjął, iż zachowanieI. D.wyczerpało znamiona wskazanego powyżej przestępstwa ponieważ z materiał dowodowy w postaci zeznańK. P. (1),A. A., dokumentacji zA.Banku potwierdzał, że działał on z zamiarem bezpośrednim kradzieży ponieważ w dniu w dniu 13 lutego 2015r. w godzinach 14.00 – 14.30 wG.w mieszkaniu pokrzywdzonejK. P. (1), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowegomarki S. (...)o nr(...)wraz z kartą sim o nr abonenckim(...)wartości 1200 zł, złotego pierścionka z serduszkiem o wadze 6g wartości 800 zł oraz karty bankomatowej uprawniającej do podjęcia pieniędzy z rachunku bankowego wA.Banku, a następnie w tym samym dniu za pomocą zabranej karty bankomatowej dokonał transakcji na kwotę 800 zł czym spowodował straty w łącznej kwocie 2.800 zł na szkodęK. P. (1).
Przestępstwo zart. 278§1 kkzagrożone jest karą wolności do lat pięciu.
Rozważając w tych ramach wymiar kary wobec oskarżonego Sąd uwzględnił na niekorzyść oskarżonego jego uprzednią karalność w tym za przestępstwa przeciwko mieniu, zaś na jego korzyść Sąd potraktował stosunkowo niewielką wartość wyrządzonej szkody.
Mając na względzie wszystkie powyżej opisane okoliczności sąd uznał, że wobec oskarżonego za przypisany mu czyn zart. 278§1 kknależało orzec karę pięciu miesięcy pozbawienia wolności. Wymiar tej kary odpowiada zdaniem sądu stopniowi społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego, który należy ocenić jako znaczny. W ocenie sądu w odniesieniu do oskarżonego, który w przeszłości był karany za przestępstwa przeciwko mieniu tylko kara pozbawienia wolności ma szanse spełnić cele kary i jednocześnie rodzaj i wymiar tej kary nie przekracza stopnia jego winy, który należy uznać za znaczny. Czyn którego dopuścił się on w przedmiotowej sprawie nie miał charakteru wyjątkowego i stanowi wyraz tendencji oskarżonego do lekceważenia obowiązującego porządku prawnego. W świetle tych okoliczności nie ulega zatem wątpliwości, że dla powstrzymania oskarżonego przed popełnieniem innego lub podobnego przestępstwa za konieczne należy uznać wymierzenie kary najsurowszego rodzaju czyli kary pozbawienia wolności.
W przeszłości były wobec oskarżonego orzekane kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania, a pomimo tego skazany nie wykorzystywał dawanej mu szansy i wracał na drogę przestępstwa. Były wobec oskarżonego orzekane również kary ograniczenia wolności, które wobec ich niewykonywania zamieniane były na kary zastępcze pozbawienia wolności. Wskazane okoliczności świadczą o lekceważącym stosunku oskarżonego do obowiązującego porządku prawnego i dóbr przezeń chronionych. W ocenie sądu kara orzeczona wobec oskarżonego zdaje się wreszcie czynić zadość wskazaniom prewencji ogólnej. Z tych wszystkich względów orzeczono jak w punkcie 1-szym sentencji wyroku.
Na mocyart. 63§1 kksąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności okres dwunastu dni stosowania aresztu tymczasowego od dnia 22 sierpnia 2016r. do dnia 2 września 2016r. przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.
W oparciu o treśćart. 46 § 1 kksąd orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejK. P. (1)kwoty 2800 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 13 lutego 2018 r. do dnia zapłaty.
Na podstawieart. 624 § 1 kpkorazart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(t.j. z 1983 r. Dz. U. Nr 49, poz. 223 ze zm.) w zw. zart. 624 § 1 k.p.k.sąd zwolnił oskarżonego w całości od obowiązku uiszczenia opłaty, zwolnił także go od obowiązku uiszczenia wydatków postępowania, którymi obciążył Skarb Państwa. Podejmując takie rozstrzygnięcie Sąd miał na względzie okoliczność, że oskarżony nie osiąga dochodów.