Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I1 C 23/18
Data wyroku: 2018-04-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Jędrzejewski

Sygn. akt: I 1 C 23/18 upr.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 kwietnia 2018 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Piotr Jędrzejewski

Protokolant:

starszy sekretarz sądowy Izabela Pisarska

po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2018 r. w Gdyni na rozprawie
sprawy z powództwa(...) Bank Spółki Akcyjnejz siedzibą weW.
przeciwkoW. G.
o zapłatę

I
Zasądza od pozwanejW. G.na rzecz powoda(...) Bank Spółki Akcyjnejz siedzibą weW.kwotę 5.196,29 zł (pięć tysięcy sto dziewięćdziesiąt sześć złotych dwadzieścia dziewięć groszy) wraz z odsetkami :

- umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od kwoty 4.567,20 zł od dnia 8 września 2017 r. do dnia zapłaty,
- ustawowymi za opóźnienie od kwoty 457,23 zł od dnia 16 października 2017 r. do dnia zapłaty.

II
Zasądza od pozwanejW. G.na rzecz powoda(...) Bank Spółki Akcyjnejz siedzibą weW.kwotę 257 zł (dwieście pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIE
Powód(...) Bank Spółka Akcyjnaz siedzibą weW.wniósł w dniu 16 października 2017 r. pozew przeciwkoW. G.o zapłatę kwoty 5.196,29 zł wraz z odsetkami umownymi i ustawowymi za opóźnienie oraz kosztami procesu. Roszczenia miało wywodzić się z umowy zawartej z poprzednikiem prawnym pozwanego o przyznanie limitu kredytowego i wydanie karty. Powód wskazał, że w dniu 20 marca 2008 r. została zawarta taka umowa, a pozwana była zobowiązana do spłaty limitu kredytowego w miesięcznych ratach w wysokości podanej w umowie, z którego to obowiązku się nie wywiązała, w związku z czym po upływie terminu, do którego pozwana była zobowiązana uregulować zadłużenie, całość zadłużenia stała się wymagalna. Powód wskazał, że na kwotę dochodzoną pozwem składają się: należność główna w kwocie 4.567,20 zł, odsetki umowne w kwocie 457,23 zł i koszty wezwań i upomnień w kwocie 171,86 zł.
(pozew - k. 2-3)
Nakazem zapłaty z dnia 2 listopada 2017 r. w postępowaniu upominawczym Sąd Rejonowy w Gdyni orzekł zgodnie z zadaniem pozwu.
Pozwana złożyła sprzeciw od nakazu, w której wniosła o oddalenie powództwa podnosząc zarzut przedawnienia wskazując, iż roszczenia powoda przedawniają się z upływem trzech lat. Nadto pozwana zarzuciła brak legitymacji czynnej oraz brak udowodnienia istnienia roszczenia.
(sprzeciw k. 37-38)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny
W dniu 20 marca 2008 r.(...) Bank (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą weW.zawarł z pozwanąW. G.umowę o przyznanie limitu kredytowego i wydanie płatniczej karty kredytowej o numerze(...), na mocy której bank przyznał pozwanej limit kredytowy w wysokości 4.900,00 zł. Wykorzystanie tego limitu możliwe było jedynie poprzez transakcje dokonywane przy użyciu karty wydanej na podstawie niniejszej umowy w punktach handlowo usługowych i bankomatach obsługiwanych przez system VISA. Spłata zadłużenia z tytułu wykorzystanego limitu kredytowego miała być dokonywana w miesięcznych okresach rozliczeniowych, na rachunek karty prowadzonej przez bank. Posiadacz karty był zobowiązany do dokonywania spłat co najmniej w wysokości minimalnej kwoty spłaty podanej w wyciągu do rachunku.
Dowód : umowa k. 20-22
W wyniku podjęcia uchwały o połączeniu podjętej przez Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie(...) Bank SAw dniu 8 września 2010 r. doszło do polaczenia poprzez przejęcie całego majątku(...) Bank (...) SAprzez(...) Bank SAco spowodowało, iż powód wszedł w całość praw i obowiązków(...) Bank. Postanowieniem z dnia 1 marca 2011 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu dokonał wpisu tego przejęcia do rejestru.
Dowód : odpis KRS powoda k. 26-29, kopia postanowienia k. 54
Pozwana w okresie od 28 marca 2008 r. do 5 maja 2016 r. korzystała z przyznanego limitu kredytowego dokonując szeregu transakcji gotówkowych i bezgotówkowych. W okresie od 14 kwietnia 2008 r. do 31 sierpnia 2016 r. dokonywała szeregu spłat zadłużenia zgodnie z umową.
Dowód : zestawienie operacji na rachunku karty k. 5-16
Pismem z dnia 17 luty 2017 r. powód dokonał wypowiedzenia umowy z uwagi na naruszenie warunków umowy jakim jest brak spłaty zalęgłości powstałej na rachunku. Termin wypowiedzenia umowy wynosił 2 miesiące od daty doręczenia pisma. Pismo to zostało wysłane na adres pozwanej w dniu 17 lutego 2017 r.
Dowód : kopia pisma k. 55, dowód nadania k. 56-58
Na dzień złożenia pozwu kwota należności wynikających z umowy wynosiła 4.155,54 zł tytułem dokonanych transakcji gotówkowych, 411,66 zł tytułem dokonanych transakcji bezgotówkowych, 457,23 zł tytułem umownych od transakcji dokonanych przez pozwaną w okresie obowiązywania umowy naliczonych do dnia 7 września 2017 r. oraz 171,86 zł tytułem kosztów monitów i upomnień, kosztów zabezpieczenia kredytu, zabezpieczenia operacji kartą oraz innych kosztów.

Sąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie w/w dowodów z dokumentów przedłożonych przez stronę powodową w toku postępowania, których prawdziwość nie była kwestionowana przez pozwaną, a nadto nie budziły one wątpliwości Sądu co do swej wiarygodności, a zatem brak było podstaw do odmowy dania im wiary.
Powód domagając się zasądzenia od pozwanej kwoty wskazanej w pozwie powoływał się na umowę o linię kredytową z dnia 20 marca 2008 r.  Podstawę prawną roszczenia powoda stanowi zatemart. 69 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe(t.j. Dz.U. z 2012 r., Nr 1376 z późn. zm.).
Pozwana kwestionowała żądanie powoda co do zasady i co do wysokości. Jednakże poza ogólnym sformułowanie, iż powód nie udowodnił roszczenia, pozwana nie sformułowała żadnych konkretnych zarzutów w jakim zakresie to nieudowodnienie zaistniało. Pozwana korzystała przez osiem lat z limitu kredytowego i aktywnie dokonywała zarówno obciążeń jak i spłat tej karty a jednocześnie podnosi zarzuty związane z nieudowodnieniem przekazania jej kwot do dyspozycji przez bank. W ocenie Sądu stanowisko takie stanowi jedynie specyficznie pojmowana przez pozwana obronę procesową, która jednak w świetle dowodów przedstawionych przez powoda nie może zostać uznaną za wiarygodną. Również podnoszenie po ośmiu latach korzystania z limitu zarzutu, iż umowa zawarta z pracownikiem(...)nie została skutecznie zawarta stanowi jedynie wybieg procesowy, w świetle tego, iż pozwana realizowała ta umowę przez długie lata i takich zarzutów nie podnosiła. Nadto należy uznać, iż zawarcie umowy z osobą czynną w lokalu przedsiębiorstwa spowodowało skuteczne zawarcie umowy.
Również zarzut przedawnienia w oparciu oart. 118 kcnie znajduje uzasadnienia
W ocenie Sądu do roszczeń dochodzonych w niniejszej sprawie należy przyjąć, iż datą wymagalności roszczenia jest najwcześniejszy termin w jakim pozwana przestała spełniać wymogi umowy dotyczące minimalnych spłat i od kiedy powód mógł wypowiedzieć umowę stawiając całość zadłużenia w stan wymagalności. Z przedłożonych wykazów operacji n rachunku karty wynika, iż spłaty pozwanej ustały 31 sierpnia 2016 r. Powoduje to, iż zgodnie z pkt 12 umowy w przypadku nieuregulowania w pełni dwóch wymaganych minimalnych spłat limitu kredytowego bank ma prawo do pisemnego wypowiedzenia całości lub części umowy w terminie 30 dni. W ocenie Sądu taka sytuacja nastąpiła po miesiącu październiku 2016 r. i bank od listopada 2016 r. mógł najwcześniej wypowiedzieć umowę. Powoduje to, iż wymagalność roszczenia mogła nastąpić najwcześniej od grudnia 2016 r. a wobec złożenia pozwu 22 listopada 2017 r. powód zachował termin do przerwania biegu przedawnienia.
W tym stanie rzeczy uznać należy, iż roszczenie powoda, zarówno co do należności głównej jak i odsetek jest zasadne i w ocenie Sądu powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.
Wobec powyższego Sąd w pkt. I wyroku, na podstawieart. 69 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe(t.j. Dz.U. z 2012 r., Nr 1376 z późn. zm.) w zw. zart. 481 k.c., orzekł zgodnie z żądaniem pozwu i zasądził jak w pkt I wyroku.
O kosztach procesu Sąd orzekł w pkt. II wyroku, na podstawieart. 98 k.p.c.w zw. zart. 108. k.p.c., zasądzając od pozwanej, jako strony przegrywającej postępowanie, na rzecz powoda kwotę 257 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.