Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 749/16
Data wyroku: 2018-01-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Radosław Gluza
Słowa kluczowe: Kara

Sygn. akt II K 749/16
1 Ds. 714.2016

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 04 stycznia 2018 r.
Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej II Wydział Karny, w składzie:
Przewodniczący: SSR Radosław Gluza
Protokolant: Karolina Raszowska
przy udziale prokuratora Jacka Grabonia z Prokuratury Rejonowej w Środzie Śląskiej
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 30 marca 2017 r., 18 maja 2017 r., 29 czerwca 2017r., 07 września 2017r., 17 października 2017r., 28 listopada 2017r. i 04 stycznia 2018r.
sprawy

1
K. W. (1)(W.)

synaW.iE. z d. C.
ur. (...)weW.
oskarżonego o to, że:

I
od października 2015 r. do dnia 09.03.2016 r. w miejscowościM.przyul. (...), posiadał bez wymaganego pozwolenia trzy sztuki amunicjimarki S. (...)(7,62 x 63mm),

tj. o przestępstwo zart. 263 § 2 k.k.;

2
K. W. (2)z. d.S.

córkiR.iB. z d. K.
ur. (...)weW.
oskarżonej o to, że:

II
w dniu 31 maja 2016 r. wK.będąc przesłuchiwana w charakterze świadka, uprzednio pouczona o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań oraz o możliwości skorzystania z prawa do odmowy zeznań, złożyła w sprawie prowadzonej przez funkcjonariuszy Policji z Komisariatu Policji wK.fałszywe zeznania służące za dowód w sprawie o czyn zart. 263 § 2 k.k., co do istotnej okoliczności pochodzenia trzech sztuk nabojówmarki S. (...)(7,62 x 63 mm) wiedząc, iż naboje te posiadał jej mąż,K. W. (1),

tj. o przestępstwo zart. 233 § 1a k.k.;

orzeka:

I
uznaje oskarżonegoK. W. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku, przy czym ustala, że dopuścił się go w okresie od 29 września 2015r. do 09 marca 2016r., tj. popełnienia przestępstwa zart. 263 § 2 k.k.i za to, na podstawieart. 263 § 2 k.k.w zw. zart. 37a k.k., wymierza mu karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 10 zł (dziesięciu złotych);

II
uznaje oskarżonąK. W. (2)za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku, przy czym dodatkowo ustala, że działała ona z obawy przed odpowiedzialnością karną grożącąK. W. (1), będącego dla niej osobą najbliższą tj. popełnienia przestępstwa zart. 233 § 1a k.k.i za to, na podstawieart. 233 § 1a k.k.w zw. zart. 37a k.k., wymierza jej karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 10 zł (dziesięciu złotych);

III
na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 633 k.p.k.obciąża oskarżonychK. W. (1)iK. W. (2)kosztami procesu, a w tym zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa kwoty po 389,74 zł tytułem zwrotu wydatków sądowych poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania w sprawie i na podstawieart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychwymierza im opłaty w kwotach po 300 zł.

UZASADNIENIE WYROKU

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:

OskarżeniK. W. (1)iK. W. (2)są małżeństwem, zamieszkują wM.przyul. (...).
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoK. W. (1), k. 126v – 127,
wyjaśnienia oskarżonejK. W. (2), k. 127v – 128.
W dniu 09 września 2014r.K. W. (1)uzyskał pozwolenie na posiadanie broni palnej myśliwskiej w celu łowieckim w ilości czterech sztuk. Na tej podstawie oskarżony w dniu 16 września 2014r. dokonał rejestracji myśliwskiego sztuceram-ki B. (...)kal. 30-06 nr fabr.(...).
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoK. W. (1), k. 126v – 127,
decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji weW.z dnia 09.09.2014r., k. 29,
pismo Komendy Wojewódzkiej Policji weW., wraz z załącznikami, k. 136 – 141.
Decyzją z dnia 07 września 2015r. Komendant Wojewódzki Policji weW.cofnąłK. W. (1)pozwolenie na broń myśliwską, w związku z prawomocnym wyrokiem skazującym Sądu Rejonowego wŚ. Ś. (1)z dnia 14.04.2015r., sygn. akt II K 332/14. Decyzja wraz z pouczeniem o prawie i sposobie zaskarżenia została doręczona oskarżonemu w dniu 14 września 2015r. i stała się ostateczna w dniu 28 września 2015r.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoK. W. (1), k. 126v – 127,
decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji weW.z dnia 07.09.2015r., k. 28,
pismo Komendy Wojewódzkiej Policji weW., wraz z załącznikami, k. 136 – 141.
K. W. (1)w dniu 30 czerwca 2015r. sprzedał znajomemu myśliwemuP. A.sztucerm-ki B. (...)30-00 o nr(...). W czasie gdy oskarżony posiadał jeszcze pozwolenie na broń, zdarzało się, żeP. A.przyjeżdżał do niego i wspólnie udawali się na polowania.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoK. W. (1), k. 126v – 127,
zeznania świadkaP. A., k. 46, 129 – 130,
kserokopia pozwolenia, k. 49 – 52,
pismo Komendy Wojewódzkiej Policji weW., wraz z załącznikami, k. 136 – 141.
K. W. (1)pomimo cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej, pozostawił w swoim domu trzy sztuki nabojów sztucerowychm-ki S. (...)(7,62x63 mm).
Dowód:
zeznania świadkaM. B., k. 35 – 36, 147v – 148,
zeznania świadkaJ. S., k. 41 – 42, 128v – 129,
zeznania świadkaM. Ś., k. 40, 155v - 156
kserokopia protokółu przeszukania pomieszczeń mieszkalnych, k. 6 – 9,
opinia z przeprowadzonych badań z zakresu broni i balistyki, k. 32 – 33.
W dniu 09 marca 2016r. funkcjonariusz Komisariatu Policji wK.M. B., na zlecenie Prokuratury Rejonowej w Środzie Śląskiej, przeprowadził przeszukanie pomieszczeń mieszkalnych przyul. (...)wM., w związku z toczącym się przeciwkoK. W. (1)postępowaniem karnym w innej sprawie. W czynności tej asystowali funkcjonariusze z Wydziału KryminalnegoK.weW.:M. Ś.,A. Ż.iJ. S.. Podczas przeszukania pomieszczenia salonu, funkcjonariuszJ. S.ujawnił w filiżance znajdującej się w kredensie trzy sztuki nabojów sztucerowych SAKO 30-06(...)(7,62x63 mm).K. W. (1)na pytanie policjantaM. B.o pochodzenie amunicji, stwierdził że należy do niego, gdyż był myśliwym. Powiedział, że cofnięto mu pozwolenia na posiadanie broni palnej, lecz nie wiedział, że musi zdać również amunicję.
Dowód:
zeznania świadkaM. B., k. 35 – 36, 147v – 148,
zeznania świadkaM. Ś., k. 40, 155v - 156
zeznania świadkaA. Ż., k. 38, 183v – 184,
zeznania świadkaJ. S., k. 41 – 42, 128v – 129,
kserokopia protokółu przeszukania pomieszczeń mieszkalnych, k. 6 – 9,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoK. W. (1), k. 126v – 127,
częściowo wyjaśnienia oskarżonejK. W. (2), k. 127v – 128,
Po informacji funkcjonariusza Policji, że posiadanie amunicji bez zezwolenia stanowi przestępstwo,K. W. (1)oświadczył, że u myśliwego którym był zawsze zawieruszy się amunicja i najwyżej powie „że to nie jego i żeP.u niego zostawił”. GdyM. B.szukał kopert aby zabezpieczyć amunicję, oskarżony chwycił nagle leżące na stole naboje, poszedł z nimi do kuchni, gdzie wrzucił je do worka i powiedział policjantowi że chciał mu pomóc.
Dowód:
zeznania świadkaM. B., k. 35 – 36, 147v – 148,
zeznania świadkaM. Ś., k. 40, 155v - 156
zeznania świadkaA. Ż., k. 38, 183v – 184,
zeznania świadkaJ. S., k. 41 – 42, 128v – 129.
W tym samym dniuK. W. (1)skontaktował się zP. A.i w obecnościK. W. (2)prosił go aby ten zeznał, że amunicja znaleziona przez policjantów stanowi jego własność, na co ten się nie zgodził.
Dowód:
zeznania świadkaP. A., k. 46, 129 – 130,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoK. W. (1), k. 126v – 127,
częściowo wyjaśnienia oskarżonejK. W. (2), k. 127v – 128.
W toku dochodzenia prowadzonego przez Policję nr RSD 409/15, a nadzorowanego przez Prokuraturę Rejonową w Środzie Śląskiej, sygn. 1 Ds. 1154/15,K. W. (2)została wezwana w charakterze świadka. Podczas przesłuchania w dniu 31 maja 2016r. oskarżona, została pouczona o prawie do odmowy złożenia zeznań oraz o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.K. W. (2)nie skorzystała z prawa do odmowy złożenia zeznań i przedstawiła okoliczności dotyczące pochodzenia trzech sztuk nabojów marki SAKO, ujawnionych podczas przeszukania przez funkcjonariuszy Policji. Zeznała ona niezgodnie z prawdą, że była to amunicja należąca do ich znajomegoP. A., który kilka dni przed wizytą Policji był u nich w domu. Stwierdziła, że po tym jak odszedł on od stołu i wyszedł z domu, znalazła w miejscu gdzie siedział trzy naboje i włożyła je do szklanki w szafie. Dodała, że znajomy nie był wtedy ubrany na polowanie i nie wie dlaczego przyjechał z amunicją. Oświadczyła, że nie wie dlaczego nie poinformowała męża aniP. A.o znalezieniu nabojów.
Dowód:
protokół przesłuchania świadkaK. W. (2)z dnia 31.05.2016r., k. 43 – 44,
częściowo wyjaśnienia oskarżonejK. W. (2), k. 127v – 128.
OskarżonyK. W. (1)ma 43 lata, zaśK. W. (2)ma 40 lat. Posiadają na utrzymaniu troje dzieci. Prowadzą wspólnie gospodarstwo rolne uzyskując łącznie około 4.000 zł miesięcznie.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoK. W. (1), k. 126v – 127,
wyjaśnienia oskarżonejK. W. (2), k. 127v – 128,
notatka urzędowa na podstawieart. 213 § 1 k.p.k., k. 63.
K. W. (2)nie była karana sądownie za przestępstwa.K. W. (1)był uprzednio karany wyrokiem Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej z dnia 14.04.2015r. sygn. akt II K 332/14 za przestępstwa zart. 190 § 1 k.k.iart. 288 § 1 k.k.na karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby, oraz środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego.
Dowód:
informacja zK., k. 74, 94, 133,
informacja zK., k.75 – 76, 97 – 99, 134 – 135.
OskarżonyK. W. (1)nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że ujawniona podczas przeszukania amunicja nie stanowi jego własności. Dodał, że została ona znaleziona przez jego żonę na fotelu, na którym około dwóch dni wcześniej siedział ich znajomyP. A., będący myśliwym.K. W. (1)oświadczył, iż marka amunicji wskazuje na to, że została ona pozostawiona właśnie przezP. A., zaś sam takowej nie używał tylko tańszą czeskiej produkcji, której marki nie pamięta.
OskarżonaK. W. (2)nie przyznała się do zarzucanego jej czynu, wskazując że złożyła prawdziwe zeznania. Wyjaśniła, iż dzień przed przeszukaniem Policji znalazła trzy naboje pod siedzeniem fotela, na którym wcześniej siedziałP. A.i schowała je do kieliszka w szafce. Dodała, że nie mówiła nikomu o tym fakcie, gdyż nie wiedziała, że posiadanie amunicji jest zabronione.

Ponadto Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Ustalenia stanu faktycznego sąd poczynił w oparciu o zeznania świadkówM. B.,J. S.,M. Ś.,A. Ż.iP. A.. Dając im wiarę, sąd miał na uwadze przede wszystkim to, że na poszczególnych etapach postępowania, przedstawili oni znane im okoliczności sprawy w sposób spójny i konsekwentny; sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek przesłanek wskazujących na to aby podali oni nieprawdę. Również bezpośrednia ocena świadków na rozprawie nie dostarczyła podstaw do podważenia ich wiarygodności. W ocenie sądu, żaden ze świadków uczestniczących w przeszukaniu pomieszczeń należących do oskarżonych nie miał interesu aby nieprawdziwie przedstawić zaistniałą sytuację, a w tym bezpodstawnie obciążyć oskarżonych. Wręcz przeciwnie opisane przez tych funkcjonariuszy Policji zachowanieK. W. (1), po ujawnieniu amunicji i jego początkowe przyznanie się do tego, że stanowi ona jego własność, pozostaje zgodne z zasadami doświadczenia życiowego i prawidłowego rozumowania.
W zakresie dokonanych ustaleń faktycznych, sąd oparł się ponadto na dowodach o charakterze materialnym, wymienionych w pierwszej części uzasadnienia. Sąd dał im wiarę jako w pełni wypełniającym wymogi stawiane takim dowodom oraz nie znajdując żadnych podstaw do podważenia ich wiarygodności.
Odnosząc się z kolei do wyjaśnień oskarżonychK. W. (1)iK. W. (2)sąd wziął je pod uwagę jedynie w tym zakresie, w jakim dawały się pogodzić ze wskazanymi powyżej dowodami. Sąd uznał, że pozostałe okoliczności przedstawione przez oskarżonych nie zasługują na uwzględnienie i stanowią wyłącznie wyraz przyjętej przez nich linii obrony.
Dokonując oceny przedstawionych powyżej dowodów, sąd uznał, że sprawstwo i wina oskarżonychK. W. (1)iK. W. (2)w zakresie zarzucanych im czynów nie budzą wątpliwości.
K. W. (1)zrealizował swoim zachowaniem wszelkie znamiona występku zart. 263 § 1 k.k.Oskarżony posiadał bowiem bez wymaganego zezwolenia amunicję, na co wskazuje ekspertyza ujawnionych w jego mieszkaniu nabojów. Ustalając, że toK. W. (1)był osobą posiadającą przedmiotową amunicję, sąd miał na uwadze oświadczenie złożone przez niego policjantom dokonującym przeszukania. Wskazał on bowiem kategorycznie, że amunicja stanowi jego własność i pochodzi z czasów gdy miał zezwolenie na broń myśliwską i nie wiedział, że powinien ją zdać. Okolicznością która potwierdza wskazany fakt, jest także to, że ujawnione naboje były tego samego kalibru co sztucer posiadany uprzednio przez oskarżonego. PrzypisującK. W. (1)popełnienie przestępstwa zart. 263 § 1 k.k., sąd miał na uwadze to, że ewentualna nieświadomość bezprawności posiadania przez niego amunicji bez zezwolenia, była nieusprawiedliwiona. Sąd dokonał modyfikacji w zakresie opisu czynu zarzuconego oskarżonemu, ustalając że oskarżony posiadał amunicję bez zezwolenia w okresie od dnia 29 września 2015r., tj. od dnia następującego po dniu, w którym decyzja o cofnięciu pozwolenia na broń stała się ostateczna.
Ustalając popełnienie przez oskarżonąK. W. (2)przestępstwa zart. 233 § 1a k.k., sąd nie miał jakichkolwiek wątpliwości co do tego że zrealizowała ona wszelkie znamiona strony przedmiotowej i podmiotowej wskazanego występku. Z przeprowadzonych w toku postępowania dowodów wynika jednoznacznie, że oskarżona w dniu 31 maja 2016r. będą przesłuchana w charakterze świadka, uprzednio pouczona o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań oraz możliwości skorzystania z prawa do odmowy zeznań, złożyła fałszywe zeznania, służące za dowód w sprawie karnej o czyn zart. 263 § 2 k.k.Oskarżona zeznała bowiem nieprawdę co do istotnej okoliczności pochodzenia trzech sztuk nabojówmarki S. (...)(7,62x63 mm). Wiedząc iż naboje te posiadał jej mążK. W. (1), podała ona fałszywie że była to amunicja należąca do ich znajomegoP. A., który kilka dni przed wizytą Policji był u nich w domu. Na powyższe wskazują nie tylko zeznania samegoP. A.i zeznania funkcjonariuszy Policji uczestniczących w przeszukania, którzy przytoczyli oświadczenieK. W. (1), że amunicja stanowi jego własność. Przemawia za tym także zachowanie samej oskarżonej, która w czasie ujawnienia nabojów przez policjantów, w żaden sposób nie próbowała wytłumaczyć ich pochodzenia. Zdaniem sądu, gdyby rzeczywiście było tak, żeK. W. (2)dzień przed przeszukaniem znalazła amunicję na fotelu, na którym siedzieć miałP. A., to od razu powiedziałaby o tym policjantom. Przebywała ona bowiem w sąsiednim pomieszczeniu i bez problemu mogła złożyć stosowne oświadczenie, czego jednakże nie uczyniła. Przypisując oskarżonej popełnienie zarzucanego jej czynu, sąd uzupełnił jego opis, ustalając dodatkowo, że działała ona z obawy przez odpowiedzialnością karną grożącąK. W. (1), będącego dla niej osobą najbliższą.
Czyny popełnione przez oskarżonych był umyślne i zawinione, nie zachodziły okoliczności wyłączające winę ani bezprawność.
Sąd wymierzając kary oskarżonymK. W. (1)iK. W. (2)baczył na dyrektywy wskazane wart. 53 k.k., uwzględniając stopień zawinienia i społecznej szkodliwości ich czynów, a nadto cele zapobiegawcze i wychowawcze, która to kara winna wobec nich osiągnąć. Mając na uwadze okoliczności popełnionych przestępstw, jak i właściwości i warunki osobiste oskarżonych, sąd przy zastosowaniuart. 37a k.k., uznał za zasadne wymierzyć im kary po 300 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł. Zdaniem sądu kary te pozostają sprawiedliwymi sankcjami za popełnione przez oskarżonych czyny, w których znajdują odzwierciedlenie przedstawione powyżej dyrektywy wymiaru kary.
W pkt III wyroku, sąd obciążył oskarżonych kosztami procesu w równych częściach i wymierzył im opłaty sądowe w wysokości przewidzianej ustawą.
SSR Radosław Gluza