Sąd Rejonowy w Łukowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 610/17
Data wyroku: 2017-11-28 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Mariusz Brojek
Teza: nie tezowano

Sygn.II K 610/17

UZASADNIENIE
Z uwagi na to, że wyrok niniejszy zapadł w trybie przewidzianym treścią przepisuart. 387 k.p.k., zgodnie z treściąart. 424 § 3 k.p.k.uzasadnienie niniejsze Sąd ograniczył do poniższego.
Prokurator Rejonowy w Łukowie oskarżyłH. D.o popełnienie czynu zabronionego zart. 178a § 4 k.k.
Przestępstwo tak zakwalifikowane (choć zdaniem Sądu pełna kwalifikacja prawna winna być w związku zart. 178a § 1 k.k., bowiem§ 4odsyła wprost do znamion opisanych w§ 1tego przepisu) popełnia ten, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowy, wodnym lub powietrznym, będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości (…).
Ma ono charakter powszechny, może je popełnić każdy, przy czym należy do przestępstw formalnych, z abstrakcyjnego narażenia na niebezpieczeństwo, dla dokonania których nie jest niezbędne nastąpienie skutku.
Występek zart. 178a § 1 k.k.można popełnić jedynie umyślnie, przy czym samo uruchomienie i prowadzenie pojazdu wymaga zamiaru bezpośredniego, natomiast fakt znajdowania się przez prowadzącego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego może być również objęty zamiarem ewentualnym. W każdym razie niezbędna jest świadomość sprawcy, że może znajdować się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego i godzenie się z tą możliwością.
W rozumieniu kodeksu stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi lub 1 dm3(litrze) wydychanego powietrza przekracza odpowiednio 0,5 ‰ lub 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Prowadzącym pojazd jest zarówno osoba kierująca nim, jak również spełniająca jakiekolwiek czynności związane bezpośrednio z ruchem danego pojazdu, zaś pod pojęciem prowadzenia pojazdu rozumieć należy każdą czynność wpływającą bezpośrednio na jego ruch, w szczególności rozstrzygającą o kierunku i prędkości jazdy.
Pojazd mechaniczny w ruchu lądowym to każdy pojazd drogowy czy szynowy napędzany umieszczonym w nim silnikiem, jak również maszyna samobieżna i motorower oraz pojazdy szynowe. Prowadzenie pojazdu mechanicznego oznacza zgodne z jego konstrukcją wprawienie w ruch, kierowanie nim, nadawanie prędkości i hamowanie.
Przestępstwo to może być popełnione w ruchu (…) lądowym, którym jest nie tylko ruch na drogach publicznych, w strefach zamieszkania, lecz także ruch w miejscach dostępnych dla powszechnego użytku (wyrok SN z dnia 5 maja 2009 r., IV KK 432/08, OSNwSK 2009, nr 1, poz. 1068).
Występek ten zagrożony jest karą grzywny, karą ograniczenia wolności lub karą pozbawienia wolności do lat dwóch.
Występek natomiast z§ 4tego przepisu, będący typem kwalifikowanym tego przestępstwa, popełnia ten, kto realizuje znamiona czynu określonego wart. 178a § 1 k.k.będąc wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone wart. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego wart. 178a § 1 k.k.w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo.
Jest on zagrożony karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat i zgodnie z brzmieniemart. 69 § 4 k.k.wobec sprawcy przestępstwa określonego w tymże przepisie sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności jedynie w szczególnie uzasadnionych wypadkach.
W razie skazania za przestępstwo zart. 178a § 4 k.k., zgodnie z treściąart. 42 § 3 k.k., środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeka się dożywotnio, a ponadto orzeka się świadczenie pieniężne w kwocie co najmniej 10.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej.
W dniu 28 listopada 2017 roku podczas pierwszej rozprawy obrońca oskarżonego złożył w jego imieniu wniosek w trybie przewidzianym treściąart. 387 k.p.k.i podnosząc, że doszło do zatarcia skazania wyroku II K 753/14 wniósł o zmianę kwalifikacji prawnej na tę zart. 178a § 1 k.k.oraz wymierzenie oskarżonemu za ten czyn kary grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 20 złotych każda, orzeczenie środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat oraz orzeczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 5.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Wnioskowi temu nie sprzeciwił się ani pokrzywdzony, który prawidłowo pouczony o przysługujących mu uprawnieniach nie złożył wniosku o zawiadomienie go o terminie rozprawy (art. 337a § 1 k.p.k.), ani też prokurator, który będąc prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy skorzystał ze swego uprawnienia wynikającego z treściart. 46 § 2 k.p.k.i nie stawił się na nią, co wszak nie tamuje jej toku (tak – D. Świecki w: Komentarz aktualizowany do art.387 Kodeksu postępowania karnego, teza 22, opubl. LEX).
Mając na względzie treść wyroku tutejszego Sądu Rejonowego z dnia 15 stycznia 2015 roku w sprawie II K 753/14 (k.11) oraz danych o karalności oskarżonego (k.15) Sąd uznał, że skazanie w tej sprawie wobec wykonania w dniu 16 września 2015 roku kary grzywny i w dniu 23 września 2017 roku środka karnego uległo zgodnie z treściąart. 107 § 4a i § 6 k.k.zatarciu z mocy prawa w drugiej z wymienionych dat, a więc na 2 dni przed sporządzeniem w niniejszej sprawie aktu oskarżenia, zatwierdzonego 2 dni później przez prokuratora; w tej to bowiem dacie wykonany został środek karny zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczony na 3 lata, który biegł od momentu zatrzymania Oskarżonemu prawa jazdy w poprzedniej sprawie, czyli od dnia 23 września 2014 roku.
Ustaliwszy powyższe Sąd uznał, że oskarżonyH. D.w dniu 2 lipca 2017 roku wŁ., gminy i powiatuŁ., województwa(...)prowadził w ruchu lądowym samochódT. (...)onr rejestracyjnym (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości, czym wyczerpał dyspozycjęart. 178a § 1 k.k., a mając na względzie to, że okoliczności popełnienia przestępstwa i wina tegoż oskarżonego w świetle zgromadzonych dowodów nie budziły wątpliwości i uznawszy, że cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości Sąd uwzględnił ów wniosek i wydał wyrok skazujący bez przeprowadzania postępowania dowodowego, uznając, iż nie zachodziły okoliczności wyłączające winę.
Za popełnione przestępstwa Sąd uwzględniając wniosek oskarżonego i jego obrońcy wymierzył mu karę 100 stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki dziennej na 20 złotych oraz na podstawieart. 42 § 2 k.k.w związku zart. 43 § 1 k.k.orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat, uzależniwszy uprzednio od takiej korekty uwzględnienie tego wniosku, na co obecne na Sali strony wyraziły zgodę. Nadto – orzekł na podstawieart. 43a § 2 k.k.wobec oskarżonegoH. D.środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 5.000 złotych.
Przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe, leżące w granicach cech przypisanego oskarżonemu przestępstwa, a także dotyczące osoby sprawcy i mające znaczenie dla wymiaru kary.
Przede wszystkim tak wymierzona kara jest karą adekwatną do stopnia winy, który był znaczny, gdyż oskarżony miał świadomość, że jazda autem w stanie nietrzeźwości jest przestępstwem. Kara ta jest więc adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, który naruszył dobro, jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji, a w szczególności jedną z fundamentalnych zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego – zasadę trzeźwości, gdyż kierował pojazdem mechanicznym - samochodem osobowym znajdując się w stanie, w którym dochodzi do zaburzeń psychomotorycznych i psychosensorycznych, a potencjalnie – mógł dopuścić się naruszenia dobra w postaci życia, zdrowia i mienia innych uczestników ruchu drogowego.
Przy wymiarze kary oraz środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych Sąd brał pod uwagę jako okoliczność obciążającą dość znaczny stan nietrzeźwości oskarżonego, a jako okoliczność łagodzącą – jego niekaralność.
Reasumując, w ocenie Sądu kara w takim wymiarze, spełni przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do sprawcy, jak również w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Równocześnie Sąd zobligowany treścią przepisuart. 42 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonegoH. D.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, na okres 4 lat, uznając, że taki okres wyeliminowania go z uczestnictwa w ruchu drogowym jako osoby nie dającej należytej rękojmi przestrzegania przepisów prawa jest adekwatny, a zobligowany treściąart. 43a § 2 k.k.– orzekł środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 5.000 złotych, która to jest minimalną możliwą dolegliwością w przypadku skazania za tego typu przestępstwo.
Mając na względzie sytuację majątkową i rodzinną oskarżonego, na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.Sąd zwolnił go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całości, wydatkami w sprawie obciążając Skarb Państwa.

SSR Mariusz Brojek