Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 1170/17
Data wyroku: 2018-03-19 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: SSO  Karolina Chudzinska - Koczorowicz

Sygn. akt.

VI U 1170/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia

19 marca 2018r.

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Karolina Chudzinska - Koczorowicz

Protokolant:

st. sekr. sądowy Małgorzata Myślińska

po rozpoznaniu w dniu

19 marca 2018r.

wB.

odwołania

H. Ś., w której miejsce wstąpiłP. Ś.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.

z dnia

16 września 2016r.

Nr

(...)

w sprawie

H. Ś., w której miejsce wstąpiłP. Ś.

przeciwko:

Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.

o rentę

1
Zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.z dnia 16 września 2016r. znak(...)i przyznajeP. Ś.kwotę odpowiadającą rencie należnej jego żonieH. Ś.z tytułu częściowej niezdolności do pracy za okres od 25 października 2016r. do 24 kwietnia 2017r. oraz z tytułu całkowitej niezdolności do pracy od 25 kwietnia 2017r. do dnia śmierci.

2
W pozostałej części odwołanie oddala.

3
Stwierdza, że organ rentowy nie ponosi odpowiedzialność za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

Sygn. akt VI U 1170/17

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 16 września 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wB.odmówiłH. Ś.prawa do renty na podstawieustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych( tekst jednolity Dz. U. z 2013r., poz. 1440 ze zm. ), uzasadniając swoje stanowisko orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 2 września 2016r., która nie stwierdziła u ubezpieczonej niezdolności do pracy.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła ubezpieczona, domagając się jej zmiany i przyznania żądanego świadczenia, bowiem spełnia wszystkie warunki niezbędne do jego przyznania, w szczególności jest osoba niezdolną do pracy.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, powołując się ponownie na okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W dniu(...)ubezpieczona zmarła, a w jej miejsce do toczącego się postępowania wstąpił maż –P. Ś..
Sąd ustalił i zważył co następuje:
Zgodnie z art. 57 ustępem 1 i 2 ustawy przytoczonej na wstępie – renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia łącznie następujące warunki :

1
jest niezdolny do pracy,

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,

3
niezdolność do pracy powstała w okresach wskazanych w ustawie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

W myśl ustępu 2 – przepisu ustępu 1 pkt 3 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.
Natomiast zgodnie z art. 58 ustępem 1 przytoczonej na wstępie ustawy –
warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego, w myśl art. 57 ustępu 1 pkt 2, uważa się za spełniony, gdy ubezpieczony osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący łącznie co najmniej:

1
1 rok – jeżeli niezdolność do pracy powstała przed ukończeniem 20 lat;

2) 2 lata – jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 20 do 22 lat;
3) 3 lata – jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 22 do 25 lat;
4) 4 lata – jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 25 do 30 lat;
5) 5 lat – jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat.
Na podstawie ustępu 2 tego artykułu – okres, o którym mowa w ustępie 1 pkt 5, powinien przypadać w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy; do tego dziesięcioletniego okresu nie wlicza się okresów pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej lub renty rodzinnej.
Przy czym w myśl ustępu 4 – przepisu ustępu 2 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy, o którym mowa w art. 6, wynoszący co najmniej 25 lat dla kobiety i 30 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.
Kwestią sporną w przedmiotowej sprawie było ustalenie stanu zdrowiaH. Ś.i jego wpływu na zdolność do pracy, w szczególności ustalenie, czy stan zdrowia ubezpieczonej powodował jej całkowitą lub częściową niezdolność do pracy.
W celu rozstrzygnięcia powyższej kwestii Sąd przeprowadził dowód z opinii biegłych sądowych, lekarzy następujących specjalizacji :
- internisty – reumatologa,
- ortopedy,
- onkologa,
którzy rozpoznali uH. Ś.poniższe schorzenia :
- olbrzymi guz okolicy treitza z wysoką niedrożnością powikłane masywną zatorowością płucną – zatorem jeżdżca,
- nadczynność tarczycy,
- zmiany zwyrodnieniowe stawów kolanowych bez istotnych zaburzeń funkcji ruchu,
- żylaki kończyn dolnych,
Zdaniem biegłych sądowych ubezpieczona była całkowicie niezdolna do pracy od 25.04.2017r., tj. pobytu w szpitalu do 24.05.2017r. natomiast była częściowo niezdolna do pracy w okresie od 25.10.2016r. do 25.04.2017r. Jako przyczynę stwierdzonej niezdolności do pracy biegli wskazali chorobę nowotworową.
- dowód – opinia biegłych sądowych ( k. 73 – 74, 88 akt ).
W zgłoszonych pismem z dnia 07.03.2018r. zastrzeżeniach organ rentowy podniósł, iż skoro biegli sądowi ustalili datę powstania częściowej niezdolności do pracy na dzień 25.10.2016r., to należy uznać, że niezdolność ta nie istniała w dacie badania przez Komisję Lekarską i w dniu wydania zaskarżonej decyzji.
Sąd pozytywnie ocenił opinię biegłych sądowych, trzeba przy tym zauważyć, że w skład zespołu biegłych sądowych wchodzili specjaliści z zakresu schorzeń, które dolegały ubezpieczonej, którzy nie tylko dysponują wiedzą specjalistyczną, ale też doświadczeniem w wydawaniu opinii na potrzeby spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, a którzy w sposób jednoznaczny wskazali na istniejącą u ubezpieczonej niezdolność do pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami, czyli częściową niezdolność do pracy, a następnie całkowitą. Dodać należy, że sporządzona opinia oparta została na przeprowadzonych badaniach i dokumentacji medycznej a jej treść była jasna, logiczna i przekonująca dla Sądu. Odnosząc się do kwestii podniesionej w zastrzeżeniach ZUS należy zauważyć, iż ubezpieczona wnosząc odwołanie była przekonana o swej niezdolności do pracy, przy czym przekonanie to istniało u niej, aż do chwili śmierci, bowiem nie cofnęła wniesionego odwołania. Jako osoba nie mająca większego kontaktu ze sprawami urzędowymi i obowiązującymi przepisami zapewne nie była świadoma konieczności złożenia kolejnego wniosku o rentę w sytuacji, gdyby niezdolność do pracy zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego. Podobna sytuacja dotyczy męża ubezpieczonej, który wstąpił do sprawy. Niewątpliwie ubezpieczona spełniła warunki niezbędne do nabycia renty w okresach wskazanych przez biegłych sądowych, a pozbawienie jej tego świadczenia byłoby niezgodne z intencją obowiązujących przepisów, w tymart. 316 kpc, który nakazuje Sądowi brać pod uwagę stan rzeczy istniejących w chwili zamknięcia sprawy.
Trzeba przy tym zauważyć, jak podkreślają biegli sądowi, że ekstremalnie rzadka lokalizacja guza utrudniała diagnostykę, a w tej sytuacji określenie przez biegłych sądowych daty początkowej częściowej niezdolności do pracy oparte zostało głównie na wiedzy i doświadczeniu biegłych, pozwalającym stwierdzić, że tego rodzaju schorzenie musiało występować i powodować częściową niezdolność do pracy już na 6 przed trafieniem ubezpieczonej do szpitala ( taką datę początkową częściowej niezdolności do pracy przyjął też Sąd ), nie można jednak wykluczyć, że schorzenie rozwijało się już wcześniej i powodowało dolegliwości mniej typowe niż przeciętnie występujące.
Mając powyższe na uwadze Sąd na mocyart. 47714§ 2 k.p.c.zmienił zaskarżoną decyzję, jak w pkt 1 sentencji, a w pozostałym zakresie na mocyart. 47714§ 1 k.p.c.odwołanie oddalił.
Jednocześnie zgodnie z brzmieniemart. 118 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychw pkt 2 wyroku zawarto orzeczenie o braku odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, bowiem biegli dysponowali dodatkową dokumentacją medyczną, która wcześniej nie była znana organowi rentowemu, a która miała istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.
SSO Karolina Chudzinska - Koczorowicz