Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1519/17
Data wyroku: 2018-01-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Urszula Walenta, Krystyna Wiśniewska-Drobny, Leszek Dąbek
Słowa kluczowe: Bezumowne korzystanie
Podstawa prawna: art. 224 kc i art. 678 kc

Sygn. akt III Ca 1519/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 stycznia 2018 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - Sędzia  SO Krystyna Wiśniewska-Drobny
Sędzia    SO Urszula Walenta
Sędzia    SO Leszek Dąbek (spr.)
Protokolant   Wioletta Matysiok
po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2018 r. w Gliwicach na rozprawie
sprawy z powództwaJ. S.
przeciwko(...) Spółce AkcyjnejwK.M.
o zapłatę
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach
z dnia 4 maja 2017 r., sygn. akt I C 353/16

1
oddala apelację;

2
zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 450 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym;

3
oddala w pozostałej części wniosek pozwanej o zasądzenie na jej rzeczod powoda zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.

SSO Leszek Dąbek SSO Krystyna Wiśniewska-Drobny SSO Urszula Walenta
Sygn. akt III Ca 1519/17

UZASADNIENIE

    Powód SkarbJ. S.żądał zasądzenia od pozwanej(...) GRUP Spółki AkcyjnejwK.
M.kwoty 2.923,13zł z ustawowymi odsetkami
od dnia 12 02 2015r. oraz zwrotu kosztów procesu.
Uzasadniając żądanie twierdził, że pozwana nie zapłaciła mu wynagrodzenia za bez-umowne korzystanie przez nią z pomieszczeń znajdujących się w należącym do niego budynku położonym wK.M.przyul. (...).
Referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Tarnowskich Górachw dniu12 02 2015r. sporządził nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym,
w którym polecił pozwanej zapłacić powodowi dochodzone należności.
Pozwana(...) GRUP Spółka AkcyjnawK.M.wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty, w którym żądała oddalenia powództwa i zasądzenia na jej rzecz
od powoda zwrotu kosztów procesu.
Zarzuciła, że roszczenie jest bezzasadne, gdyż we wskazanym przez powoda okresie
nie zajmowała pomieszczeń w należącym do niego budynku.
Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górachw wyroku z dnia 4 05 2017r. oddalił powództwo i orzekł o kosztach procesu.
W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia wskazał, że zgonie z twierdze-niami pozwu powód dochodzi w sprawie od pozwanej wynagrodzenia za bezumowne zajmowanie przez nią pomieszczeń znajdujących się w należącym do niego budynku. Stwierdził, że pozwaną łączył z poprzednikiem prawnym powoda GminąK.M.stosunek najmu spornych pomieszczeń, wobec czego z chwilą nabycia przez nią własności nieruchomości z mocyart. 678 k.c.wstąpiła ona do tego stosunku jako wynajmujący. W następstwie tego powodowi przysługuje wobec pozwanej roszczenie
o zapłatę czynszu i tym samym brak było „podstaw do obciążania pozwanej kwotą wynikającą z faktury, zwłaszcza, że powód nie wykazał zasadności obciążenia pozwanej kosztami bezumownego korzystania z lokalu w tej konkretnej wysokości jaka wynikła z dołączonej faktury”. Następnie z podanych względów uznał powództwo
za bezzasadne, co prowadziło do jego oddalenia. O kosztach procesu orzekał w oparciu o regulacjęart. 98 k.p.c.
Orzeczenie zaskarżyłpowódJ. S.,który wnosił o „uchylenie zaskarżonego wyroku i utrzymanie w mocy nakazu zapłaty z dnia 19 10 2015r.
w całości i zasądzenie kosztów postępowania lub ewentualnie uchylenie wyroku
i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji”.
Zarzucił, iż przy ferowaniu wyroku naruszono prawo procesowe, regulacje :

-

art. 217 § 2 k.p.c.w związku zart. 227 k.p.c.poprzez zaniechanie

przeprowadzenia dowodu z przesłuchaniaE. B.w sytuacji, gdy dowód ten zgłoszony w trakcie toczącego się postępowania, został dopuszczony przez Sad a następnie pominięty mimo, że nie zostały wyjaśnione fakty mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy,

-

art. 231 k.p.c.iart. 232 zd. 1 k.p.c.przez niedopuszczenie dowodu z umowy jaka łączyła pozwaną z GminąK.M., w sytuacji gdy przy orzekaniu Sąd powołał się na domniemanie faktyczne.

Ponadto zarzucał, że dokonano błędnej oceny stanu faktycznego poprzez przyjęcie, że:

-

nie doszło pomiędzy stronami do ustalenia kwoty czynszu na jaką wystawiona została faktura,

powód wstąpił w stosunek najmu jaki łączył poprzedniego właściciela tj. GminęK.M.z pozwaną spółką i powodowi należy się jedynie kwota czynszu w wysokości płaconej przez pozwaną GminieK.M.do czasu nabycia budynku przez powoda .

Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:
Powództwo zostało oparte na twierdzeniu, iż w następstwie nie podpisania przez pozwaną zaproponowanej jej przez powoda przez umowy najmu, należy mu się
od pozwanej wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z lokalu i tym samym jak trafnie przyjął Sąd pierwszej instancji powództwo ma prawne odniesienie w regulacji art. 224
i nast. k.c.
W toku postępowania nie zmodyfikowano powyższego stanowiska strony powodowej, wobec czego przyjęta przez Sąd Rejonowy kwalifikacja prawna dochodzo-nych roszczeń wiąże również Sąd odwoławczy.
Dowód z zeznań świadkaE. S. (1)został zgłoszony w toku postępowania przed Sądem pierwszej instancji przez fachowego pełnomocnika powoda
w piśmie procesowym z dnia 8 06 2016r., po czym został on dopuszczony na posiedzeniu rozprawy z dnia 15 06 2016r. na okoliczność „zajmowania w okresie od 1 01 2015r. – 31 01 2015r. przez pozwaną pomieszczeń budynku położonego wK.M.przyul. (...), przeznaczeniafaktury VAT nr (...)z 29 01 2015r. oraz wydania kluczy do pomieszczeń z nieruchomości przyul. (...)po wyprowadzce” (k- 47 akt).
Wniosek powoda o przeprowadzenie tego dowodu został następnie cofnięty przez pełnomocnika powoda na posiedzeniu rozprawy w dniu 2 12 2016r. (k - 111 akt),
a następnie został ponowiony w piśmie procesowym z dnia 16 12 2016r., wobec czego doszło do skutecznego odwołania oświadczenia o jego cofnięciu.
W toku postępowania żadna ze stron formalni nie wnosiła o przeprowadzenie dowodu z przywołanej w apelacji umowy najmu przedmiotowego lokalu zawartej przez pozwaną z GminąK.M., a jedynie powód w piśmie procesowym z dnia 102 2017r. wnosił o zobowiązanie Wójta GminyK.M.do przedłożenia sądowi tej umowy (k – 141 akt).
Obydwa te wnioski został przez pozwaną zakwestionowane w piśmie proceso-wym z dnia 10 04 2017r. jako spóźnione (k - 145 akt) i Sąd Rejonowy w postanowieniu wydanym na posiedzeniu rozprawy w dniu 27 04 2017r. dowód z zeznań świadkaE. S. (2)formalnie pominął, a wniosek powoda o zobowiązanie Wójta GminyK.M.do przedłożenia sądowi powyższej umowy oddalił (k – 151 akt).
Nastąpiło to w obecności reprezentującego powoda fachowego pełnomocnika, który wbrew wyraźnej dyspozycji regulacjiart. 162 zd. 2 k.p.c.nie zgłosił do tych decyzji Sądu zastrzeżeń, w konsekwencji czego skarżący - z mocy tej regulacji –
nie może obecnie skutecznie zarzucać w apelacji uchybienia przez Sąd pierwszej instancji prawu procesowemu przy ich podejmowaniu (np. wyrok SN z d. 4 10 2006r. II CSK 229/06; uchwała SN z dn. 27 06 2008r. III CZP 50/08; wyrok SA w Szczecinie z dn. 5 11 2009r. LEX nr 580543)i tym samym nie podlegają ona kontroli instancyjnej Sądu odwoławczego.
Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną zaskarżonego orzeczenia  w części dotyczą faktów bezspornych pomiędzy stronami, a w pozostałym zakresie mają podstawę w zebranym w sprawie wiarygodnym materiale dowodowym.
Skarżący w ramach podniesione w apelacji zarzutów odnoszących się do skon-struowanej przez Sąd Rejonowy podstawy faktycznej orzeczenia w istocie kwestionuje dokonaną przez ten Sąd ocenę prawną (zastosowanie regulacjiart. 678 § 1 k.c.),
przez co zarzuty te nie mają żadnego wpływu na powyższa ocenę.
Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji.
Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego jest również prawidłowa i Sąd odwoławczy w całości ją podziela i przyjmuje za własną (orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. C III 473/34, Zb. U.z 1935r. poz. 496)
Z podanych na wstępnie względów zakres kognicji Sądu rozpoznającego sprawę był jednoznacznie wyznaczony przez twierdzenia powoda, w kontekście których przedmiotem procesu jest mające umocowanie w regulacjiart. 224 i nast. k.c.roszczenie powoda o zapłatę przez pozwaną wynagrodzenia za bezumowne korzystanie przez nią
z pomieszczeń budynku wybudowanego na stanowiącej własność skarżącego nieruchomości gruntowej.
Pozwana korzystał z tych pomieszczeń w ramach łączącej ją umowy najmu zawartej z poprzednikiem prawnym powoda, w konsekwencji czego z mocy prawidłowo przywołanej i zastosowanej przez Sąd pierwszej instancji regulacji zawartej w art. 678
§ 1 k.c.ojciec powoda po czym on sam wstąpili jako wynajmujący w zawiązany z mocy tej umowy stosunek najmu (odpowiednio w następstwie umów sprzedaży i darowizny).
Jak trafnie ocenił Sąd pierwszej instancji w toku postępowania nie wykazano,
że doszło do skutecznego unicestwienia tego stosunku prawnego i tym samym korzystanie z tych pomieszczeń przez pozwaną w spornym okresie wynikało
z przynależnego jej prawa, wynikającego z łączącego ją z powodem stosunku najmu.
Z tego powodu korzystanie przez pozwaną w spornym okresie z tych pomieszczeń nie miało charakteru bezumownego korzystania z rzeczy i powodowi
nie przysługuje skuteczne względem pozwanej dochodzone roszczenie o zapłatę wynagrodzenia przewidzianego w przywołanej na wstępie regulacji prawne, a jedynie
nie będące przedmiotem niniejszego procesu roszczenie o zapłatę umówionego czynszu (podkreślenia wymaga, że jego wysokość nie została w toku postępowania wykazana).
Czyni to powództwo nieuzasadnionym.
Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym wyroku,
przez co apelacja jest bezzasadna w rozumieniuart. 385 k.p.c., co mocy z mocy zawartej w niej regulacji prowadziło do jej oddaleniq.
Reasumując zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i dlatego apelację powoda jako bezzasadną oddalono w oparciu o regulacjęart. 385 k.p.c.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulację
art. 98 § 1 i 2 k.p.c.i§ 10 ust 1 pkt 1w związku z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 10 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2015r. poz. 1804 z późniejszymi zmianami), biorąc pod uwagę,
że powód który przegrał w postępowaniu odwoławczym powinien zwrócić pozwanej poniesione przez nią w tym postępowaniu koszty zastępstwa prawnego oraz uznając, że nie zachodzą przewidziane w regulacji § 15 ust. 3 przywołanego rozporządzenia podstaw do podwyższenia wynagrodzenia pełnomocnika.

SSO Leszek Dąbek SSO Krystyna Wiśniewska-Drobny SSO Urszula Walenta