Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny. Sekcja Odwoławcza
Sygnatura akt: V Ka 7/18
Data wyroku: 2018-04-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sławomir Klekocki

Sygn. akt V .2 Ka 7/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  30 kwietnia 2018  r.

    Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

Wydział V Karny Sekcja Odwoławcza
w składzie:
Przewodniczący:SSO Sławomir Klekocki
Protokolant:  Monika Machulec
w obecności Roberta Wieczorka Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Rybniku
po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2018 r.
sprawy:A. K./K./

s.A.iB.

ur. (...)wR.

oskarżonego o przestępstwo zart. 284 § 1 kkw zw. zart. 12 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku
z dnia 20 września 2017r. sygn. akt III K 293/15

I
zmienia zaskarżony wyrok i uniewinniaA. K.od popełnienia przypisanego mu czynu,

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonegoA. K.kwotę 840 (osiemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów obrony w postępowaniu odwoławczym,

III
kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.

SSO Sławomir Klekocki
Sygn. akt V.2 Ka 7/18

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Rybniku wyrokiem z dnia 20 września 2017r., sygn. akt III K 293/15 uznał oskarżonegoA. K.za winnego tego, że w dniu 13 maja 2009 roku wR.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej zawarł z pokrzywdzonymiB. S. (1)iK. S.umowę sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego wC.przyulicy (...)stanowiącego odrębną nieruchomość wprowadzając ich w błąd co do zamiaru wywiązania się obowiązków kupującego, po uprzednim założeniu rachunku oszczędnościowo - rozliczeniowego nr(...)w(...) SAz siedzibą wW., którego współwłaścicielem zostałB. S. (1), a następnie przelewając z tego rachunku na swój rachunek bankowy środki finansowe mające stanowić część zapłaty za mieszkanie w kwocie 74.522,76 złotych, doprowadził pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci w/w mieszkania i nie przekazał pokrzywdzonym kwoty co najmniej 63.452,19 złotych tytułem ceny za w/w mieszkanie, czym wyczerpał znamiona ustawowe przestępstwa zart. 286 § 1 kki za to z mocyart. 286 § 1 kkiart. 33 § 2 kkwymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych.
Tym samym wyrokiem Sąd na mocyart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkw brzemieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 r. nadaną ustawą z dnia 27 września 2013 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 1247) zmianaustawy - Kodeks karnyoraz niektórych innych ustaw w zw. zart. 4 § 1 kkwarunkowo zawiesił wobec oskarżonego wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby 2 lat.
Ponadto Sąd na mocyart. 627 k.p.k.zasądził od oskarżonegoA. K.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoB. S. (1)kwotę 1.788 złotych tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika w sprawie.
Jednocześnie na podstawieart. 627 k.p.k.iart. 2 i 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jedn. Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe obejmujące opłatę w wysokości 520 złotych oraz wydatki postępowania w wysokości 3.384,39 złotych.
Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, zaskarżając wyrok w całości i zarzucił mu:
- istotne naruszenie przepisów postępowania poprzez wydanie wyroku pomimo istnienia bezwzględnych przyczyn odwoławczych, a to skazanie za czyn nie objęty aktem oskarżenia albowiem czyn przypisany i czyn zarzucony nie są tożsame pod względem sposobu działania sprawcy, formy jego zamiaru, czasu działania;
- obrazę przepisów prawa materialnego a to,art. 286 § 1 k.k.polegającą na przypisaniu czynu, który z uwagi na konieczność wypełnienia znamienia „wprowadza w błąd” musiał być dokonany w innym okresie niż przyjęty w sentencji wyroku i obejmować działania sprowadzające się do wyłudzania pokwitowania od pokrzywdzonych;
- obrazę przepisów prawa procesowego, a toart. 7 k.p.kpoprzez dowolną i sprzeczną z logiką ocenę zeznań pokrzywdzonychB. S. (1)iK. I. (1)i przyznanie im waloru wiarygodności podczas gdy pokrzywdzeni konsekwentnie kłamali co do swoich podpisów pod pokwitowaniem z 26 maja 2009r., a ich zeznania co do stanu pokrzywdzonego w chwili spisywania aktu notarialnego jak i co do kwoty przekazanej przez oskarżonego są sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, a także treścią samego aktu notarialnego ;
- obrazę przepisów prawa procesowego, a toart. 7 k.p.kpoprzez dowolną oceną opinii biegłych grafologów, treści aktu notarialnego i zeznań świadkaG. F., skutkiem czego pominięto, że w chwili zawierania aktu notarialnego pokrzywdzony był trzeźwy, już w akcie notarialnym pokwitowano odbiór 36.000 zł, zaś pokrzywdzeni podpisali oświadczenie z 26 maja 2016r. i potwierdzili rozliczenie całej transakcji.
Podnosząc powyższe zarzuty, obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez uniewinnienie oskarżonegoA. K.od zarzucanego i przypisanego mu czynu oraz zasądzenie na rzecz oskarżonego kosztów postępowania w I instancji, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm prawem przypisanych, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości/części i przekazanie sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
apelacja obrońcy oskarżonego okazała się zasadna. W konsekwencji musiała doprowadzić do zmiany zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu. Odnośnie zarzutów opisanych w punktach 1 i 2 apelacji obrońcy oskarżonegoA. K.należy stwierdzić, że nie stanowi wyjście poza granice oskarżenia i naruszenie przy tym zasady skargowości, dokonanie odmiennych niż przyjęte w zarzucie ustaleń faktycznych co do tego samego zdarzenia , np. w zakresie daty czy okresu popełnienia przestępstwa, zachowania poszczególnych sprawców , czy tożsamości osoby pokrzywdzonej przestępstwem przeciwko mieniu – wyrok SN z dnia 4 stycznia 2006 r. sygn. akt IV KK 376/05. Sąd nie jest związany opisem zarzucanego czynu. Zmiana kwalifikacji prawnej dopuszczalna jest także w granicach oskarżenia i nie decyduje o tym zbieżność opisu czynu ze wszystkimi czynnościami sprawczymi mogącymi wchodzić w zakres danego zdarzenia. W świetle tego zmiana kwalifikacji prawnej czynu naart. 286 § 1 kkmogłaby zostać dokonana bez obawy, ze zostaną przekroczone granice aktu oskarżenia.
Materiał dowodowy zebrany w sprawie nie dał podstaw do przyjęcia, by oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona ustawowe przestępstwa oszustwa. Słusznie podnosi w swojej apelacji obrońca oskarżonego obrazy przepisów prawa procesowego, a toart. 7 kpkodnośnie oceny zeznań pokrzywdzonychB. S. (1)iK. I. (2)i przyznanie im waloru wiarygodności. Pokrzywdzeni w swoich zeznaniach zaprzeczali aby składali swoje podpisy pod pokwitowaniem z dnia 26 maja 2009 r. w którym oświadczyli, że cała transakcja sprzedaży mieszkania jest rozliczona. Jednak powołany w tej sprawie biegły grafologK. M.w swojej opinii potwierdził, ze znajdujące się na tym oświadczeniu podpisy należą do pokrzywdzonych. Również biegły grafologB. S. (2), który wydawał swoją opinię w postępowaniu przygotowawczym po zapoznaniu się z uzupełnionym materiałem porównawczym przyznał, że przedmiotowe oświadczenie podpisali pokrzywdzeni. Sąd I instancji również nie miał wątpliwości, że w tej kwestii zeznania pokrzywdzonych nie zasługują na wiarę. To zdaniem sądu odwoławczego winno mieć również wpływ na ocenę wiarygodności zeznań pokrzywdzonych w pozostałej części. Sąd rejonowy przyjął w oparciu o zeznania pokrzywdzonych, że w trakcie spisywania aktu notarialnegoB. S. (1)był pijany, mimo, że słuchany na tą okoliczność notariuszG. F.temu zaprzeczył i sąd jak wynika z treści uzasadnienia dał mu wiarę. Z treści zawartej umowy sprzedaży w akcie notarialnym pokrzywdzeni pokwitowali odbiór kwoty 36.000 złotych. W tym samym dniu przed podpisaniem umowy pokrzywdzonyB. S. (1)i oskarżonyA. K.założyli wspólne konto w(...) Bank (...)i tu również sąd rejonowy przyjął bezkrytycznie, że podczas tej czynnościB. S. (1)był pijany. Jeszcze wcześniej bo w dniu 9 marca 2009 r. pokrzywdzeni i oskarżony podpisali przedwstępną umowę sprzedaży nieruchomości. W paragrafie 5 wspomnianej umowy wynika, że kupujący przekazał sprzedającym kwotę 36.000 zł tytułem zadatku, a sprzedający potwierdzili odbiór tej kwoty. Nie logiczne zatem byłoby zachowanie pokrzywdzonych przed notariuszem, że potwierdzają odbiór kolejnej kwoty 36.000 zł, którą jak ustala sąd I instancji nie otrzymali, mimo, iż wcześniej nie otrzymali kwoty 36.000 zł wynikającej z treści przedwstępnej umowy sprzedaży nieruchomości. Takie zachowanie pokrzywdzonych byłoby iracjonalne i nie zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Tym samym zeznania pokrzywdzonych nie znajdują potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym. Przeczą im opinie biegłych grafologów , zeznania świadkówG. F.,K. K. (2). Z tych też względów sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok i uniewinniłA. K.od popełnienia zarzucanego mu czynu, zasądzają na rzecz oskarżonego kwotę 840 zł tytułem zwrotu kosztów obrony w postępowaniu odwoławczym. O kosztach postępowania orzeczono na podstawieart. 636 § 1 kpk.
SSO Sławomir Klekocki