Sąd Okręgowy w Lublinie
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 3259/16
Data wyroku: 2018-04-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zofia Kubalska

Sygn. akt VIII U 3259/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 kwietnia 2018 roku
Sąd Okręgowy w Lublinie VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Zofia Kubalska

Protokolant:

starszy sekretarz sądowy Beata Pełczyńska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2018 roku wL.
sprawyI. J.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wL.
o prawo do renty
na skutek odwołaniaI. J.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wL.
z dnia 12 września 2016 roku nr(...)
oddala odwołanie.
Sygn. akt VIII U 3259/16

UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.decyzją z dnia 12 września 2016 roku odmówiłI. J.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy argumentując, że orzeczeniem z dnia 30 sierpnia 2016 roku komisja lekarska uznała, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy (decyzja k 26 akt ZUS).
I. J.złożyła odwołanie od powyższej decyzji. Z treści uzasadnienia wynika, że w ocenie wnioskodawczyni organ rentowy nie uwzględnił wszystkich chorób i dolegliwości, na które cierpi (odwołanie k. 2 a.s.).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, argumentując jak w zaskarżonej decyzji (odpowiedź na odwołanie k. 3 a.s.).
Sąd Okręgowy w Lublinie ustalił, co następuje:
I. J.,urodzona dnia (...), w dniu 11 lipca 2016 roku złożyła wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy (wniosek k. 1-4 a.s.).
Lekarz orzecznik ZUS w dniu 1 sierpnia 2016 roku ustalił, że wnioskodawczyni jest częściowo niezdolna do pracy od dnia 30 września 2018 roku (orzeczenie k. 17 akt ZUS).
Główny Lekarz Orzecznik zgłosił zarzut wadliwości powyższego orzeczenia, w związku z czym sprawa została skierowana do komisji lekarskiej. Komisja orzeczeniem z dnia 30 sierpnia 2016 roku uznała, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy (sprzeciw k. 18, orzeczenie k. 19 akt ZUS).
Zaskarżoną decyzją z dnia 12 września 2016 roku organ rentowy odmówił wnioskodawczyni prawa do renty (decyzja k. 26 akt ZUS).
I. J.cierpi na(...)w stopniu sprowadzającym niezdolność do pracy (opinia k. 13 a.s.)
Wnioskodawczyni cierpi na dolegliwości(...)nie powodują pozbawienia możliwości wykonywania średniociężkich i lekkich prac fizycznych (opinia k. 33-34 a.s.).
Stopień zaawansowania schorzenia wnioskodawczyni w postaci(...), także nie sprowadzają na nią niezdolności do pracy (opinia k. 33-34 a.s.).
Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie wskazanych dowodów z dokumentów, w tym opinii biegłych sądowych.
Dokumenty znajdujące się w aktach ubezpieczeniowych organu rentowego zostały uznane w pełni za wiarygodne. Nie były kwestionowane przez strony, a okoliczności w nich stwierdzone nie były sporne w niniejszej sprawie.
Dowody z opinii biegłych sądowych lekarzy zostały uznane w całości za wiarygodne.M. O.w opinii z dnia 13 grudnia 2016 roku uznał, że obecny stadium zaawansowania choroby(...)nie powoduje niezdolności do pracy i może być leczone farmakologicznie (k. 13 a.s.). Taki sam wniosek zawarli w swojej opinii z dnia 10 kwietnia 2017 roku biegli ortopedaM. G.oraz chirurgM. C.. Obaj zgodnie stwierdzili, że stopień zaawansowania jej schorzeń nie powoduje niezdolności do pracy (k. 33-34 a.s.).
Do powyższych opinii żadna ze stron nie zgłaszała zastrzeżeń. Wnioskodawczyni wyjaśniła dodatkowo, że nie posiada innych dokumentów dotyczących leczenia poza tymi, które zostały złożone do akt i były przedmiotem opinii biegłych (k. 57v a.s.).
W ocenie Sądu obie opinie w pełni zasługują na obdarzenie wiarą. Zostały wydane przez lekarzy posiadających kwalifikacje zawodowe i doświadczenie z zakresu schorzeń występujących u wnioskodawczyni. Opinie są rzetelne, wyczerpujące i pozbawione sprzeczności. Mają wyczerpujący charakter i w pełni obrazują stan zdrowia wnioskodawczyni. Jednocześnie zawierają przekonujące uzasadnienie, które nie zostało zakwestionowane przez żadną ze stron.
Sąd Okręgowy w Lublinie rozważył, co następuje:
Odwołanie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2016 roku, poz. 887, tekst jedn. ze zmianami) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:
1) jest niezdolny do pracy;
2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;
3) niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 i 7 ustawy albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.
Artykuł 58 ust. 1 cytowanej ustawy stanowi, że warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego, w myśl art. 57 ust. 1 pkt 2, uważa się za spełniony, gdy ubezpieczony osiągnął okres składkowy i nieskładkowy, wynoszący łącznie co najmniej:
1) 1 rok – jeżeli niezdolność do pracy powstała przed ukończeniem 20 lat;
2) 2 lata – jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 20 do 22 lat;
3) 3 lata – jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 22 do 25 lat;
4) 4 lata – jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 25 do 30 lat;
5) 5 lat – jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat.
Ustęp 2 przepisu stanowi, że okres, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, powinien przypadać w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy; do tego dziesięcioletniego okresu nie wlicza się okresów pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej lub renty rodzinnej.
Zgodnie z art. 12 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji, a całkowicie osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy.
W niniejszej sprawie kwestią sporną było ustalenie, czy stan zdrowia wnioskodawczyni sprowadza na nią niezdolność do pracy. W celu ustalenia tej okoliczności Sąd oparł się na opinii biegłych z zakresu medycyny, którzy dokonali przedmiotowej oceny. Zgodnie zart. 278 § 1 kodeksu postępowania cywilnegosąd może wezwać biegłych w celu zasięgnięcia ich opinii w wypadkach wymagających wiadomości specjalnych. Taki wypadek ma miejsce w szczególności przy rozstrzyganiu okoliczności niezdolności do pracy, gdzie opinia dostarcza sądowi wiedzy specjalistycznej koniecznej do dokonania oceny stanu zdrowia osoby ubiegającej się o świadczenie rentowe, w tym rodzaju występujących schorzeń, stopnia ich zaawansowania i nasilenia związanych z nimi dolegliwości.
W toku postępowania biegli sądowi lekarze z zakresu kardiologiiM. O., ortopediiM. G.oraz chirurgM. C.zgodnie wskazali, że stan zdrowiaI. J.nie sprowadza na nią niezdolności do pracy w jakimkolwiek stopniu. Opinie wydane w sprawie nie budziły zastrzeżeń Sądu, a ponadto nie były kwestionowane przez strony. Biorąc to pod uwagę Sąd uznał, że zaskarżona decyzja okazała się prawidłowa, a odwołanie należało oddalić.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy w Lublinie na podstawie powołanych przepisów orazart. 47714§ 1 k.p.c.orzekł jak w sentencji wyroku.