Sąd Rejonowy w Raciborzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 950/18
Data wyroku: 2018-12-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Lewicki

Sygn. akt II K 950/18
PR 2 Ds 386.18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

w trybieart. 387 § 1 kpk

Dnia 18 grudnia 2018r.
Sąd Rejonowy w R a c i b o r z u  Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Jacek Lewicki
Protokolant: Sebastian Sroka
w obecności Prokuratora: Jędrzeja Gruszkowskiego
po rozpoznaniu w dniu 18.12.2018r.
sprawy:
J. J. (1)
s.M.iJ.
ur. (...)wO.
oskarżonego o to, że:
w dniu 6 września 2018 roku wR.naul. (...)będąc kierowcą autobusu linii 44R.-K.znajdując się w stanie nietrzeźwości tj. 1,06 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu (w dalszych badaniach 1,10 mg/l; 1,11 mg/l; 0,98 mg/l; 1,10 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) prowadził w ruchu lądowym autobus markiM. (...)onr rej. (...), w którym znajdowało się łącznie czternastu pasażerów:E. U.,C. N.,G. K. (1), małoletni:A. K. (1),M. H.,D. O.,B. O.,M. K.,K. N.,D. B.,K. K.,P. W.,S. K.,M. S., czym nie stosował się do orzeczonego na podstawie wyroku Sądu rejonowego wG.z dnia 7 listopada 2016 roku sygn. akt(...)środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych oraz decyzji Starosty(...)z dnia 11 września 2017 roku nr(...).(...)(...)o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B i D oraz orzeczonego na podstawie wyroku sądu Rejonowego wG.z dnia 20 kwietnia 2018 roku sygn. akt(...)środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, czym sprowadził bezpośrednie niebezpieczeństwo katastrofy w ruchu lądowym;

tj. o czyn zart. 174 § 1 kkw zw. zart. 178 § 1 kkiart. 178a § 1 i 4 kkiart. 180a kkprzy zast.art. 11 § 2 kk

1
uznaje oskarżonegoJ. J. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu przestępstwa zart. 174 § 1 kkw zw. zart. 178 § 1 kkiart. 178a § 1 i 4 kkiart. 180a kkprzy zast.art. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 174 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkskazuje go na karę 2 (dwóch) lat i 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

2
na podstawieart. 42 § 3 kkorzeka wobec oskarżonego tytułem środka karnego dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych;

3
na podstawieart. 43a § 2 kkorzeka świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

4
na podstawieart. 47 § 3 i 4 kkorzeka wobec oskarżonego nawiązki w kwocie po 200 (dwieście) złotych na rzecz pokrzywdzonych:E. U.,C. N.,G. K. (1),A. K. (1),M. H.,D. O.,B. O.,M. K.,K. N.,D. B.,K. K.,P. W.,S. K.iM. S.;

5
na podstawieart. 63 § 1 kkzalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 06.09.2018r. godz. 15:25 do dnia 18.12.2018r. przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

6
na podstawie § 17 ust. 1 pkt 2 i § 17 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Prywatnej Kancelarii Adwokackiej adw.S. M.kwotę 885,60 (osiemset osiemdziesiąt pięć 60/100) złotych w tym podatek VAT;

7
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych i od opłaty w sprawie.

Sędzia:
Sygn. akt II K 950/18

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 18 grudnia 2018 roku
W dniu 6 września 2018 roku oskarżonyJ. J. (1)prowadził autobus linii 44 na trasieR.-K.. Właścicielem autobusu jestT. J.prowadzący firmę(...),zaś oskarżony z nim współpracował wykonując regularnie usługi przewozowe na trasieK.-R.i odwrotnie. Około godzin południowych zakupił w sklepie wK.alkohol w postaci wódki w ilości dwóch sztuk po 100 ml każda oraz piwa. Oczekując na wyznaczoną godzinę wyjazdu spożył zakupiony alkohol. Następnie prowadził dalej autobus kierując się w stronęR.. Drogę około 8 km przebył wraz z 14 pasażerami w tym 11 dziećmi. Gdy po drodze zatrzymał pojazd wR.został zatrzymany przez powiadomionych o podejrzanym zachowaniu oskarżonego funkcjonariuszy policji.
Po przeprowadzeniu pierwszego badania na zawartość alkoholu w powietrzu wydychanym przez oskarżonego uzyskano wynik 1,06 mg/l a następnie po przewiezieniuJ. J. (1)do Komendy Powiatowej Policji wR.i przeprowadzeniu badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu na urządzeniuA. I., wyniki wskazały następujące wartości: 1,10 mg/l i dalsze 1,11 mg/l , l0,98 mg/l i 1,10mg/l.
Ponadto oskarżony poruszał się autobusem będąc uprzednio prawomocnie skazany wyrokami Sądu Rejonowego wG.z dnia 7 listopada 2016 roku, sygn. akt(...)oraz z dnia 20 kwietnia 2018 roku, sygn. akt(...)za czyn zart. 178a § 1 k.k.iart.244 kk. Kierował pojazdem także wbrew decyzji Starosty(...)z dnia 11 września 2017 roku o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B i D.
Oskarżony nie figuruje w bazie Centralnej Ewidencji Kierowców.
J. J. (1)ma 61 lat, jest żonaty, uprzednio karany sądownie, w tym za czyn zart. 178a § 1 k.k., utrzymującym się z pracy dorywczej zarobkowej, z której osiąga dochód w wysokości około 1.500 złotych miesięcznie.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: wyjaśnień oskarżonegoJ. J. (1)(k.34-35,41,48,472),zeznań świadków:C. N.(k.8-9,10-11),E. U.(k.13-14,15-16),K. O.(k.18-19),J. J. (3)(k.53-54,57-59),D. U.(k.113-114),M. W.(k.171-172),S. S.(k.211-212),A. G.(k.214-215,386-387),P. S.(k.255-256),G. K. (2)(k.271-272),G. H.(k.278-279),S. T.(k.282-283),A. H.(k.287-288),B. N.(k.292-293),B. R.(k.296-297),A. K. (2)(k.299-300),K. B.(k.303-304),B. K.(k.307-308),G. K. (1)(k.311-312),T. S.(k.315-316), notatki urzędowej (k. 1), protokołów z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym (k. 2 – 4), odpisów wyroków(k.169-170,252-254,269),protokołów zatrzymania osoby(k.6-7),protokołu zatrzymania rzeczy(k.24-26), dokumentacji dotyczącej zawarcia umowy przewozu(k.27-32,60-111,116-167,221-251,390-393),świadectwa wzorcowania(k.3,5),decyzji o cofnięciu uprawnień(k.178,261-262), karty karnej (k. 43-45), wydruku z Centralnej Ewidencji Kierowców (k. 37) , danych telekomunikacyjnych(k.326-375).
OskarżonyJ. J. (1)przesłuchiwany zarówno na etapie postępowania przygotowawczego jak i na rozprawie sądowej w dniu 18 grudnia 2018 roku przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu . Na rozprawie sądowej złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze ,który to wniosek o wydanie wyroku skazującego został uwzględniony.
Wyjaśnienia oskarżonego znajdują odzwierciedlenia w zebranym w sprawie materiale dowodowym, przede wszystkim w protokołach badania stanu trzeźwości, które jednoznacznie wskazują, że w chwili zdarzenia oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości. Wiarygodne są zeznania zatrzymujących oskarżonego policjantów-K. O.iS. S.. Opisali oni okoliczności jego zatrzymania jak też zachowanie oskarżonego, który rozbawiony bagatelizował zdarzenie. Zeznania pokrzywdzonych oraz ich rodziców miały jedynie częściowe znaczenie zwłaszcza w kontekście podróżowania z oskarżonym jako kierującym autobusem.
Sąd uznał również za wiarygodne dokumenty ujawnione na podstawieart. 387 § 5 k.p.k., z uwagi na to, że ich forma oraz treść nie nasuwają wątpliwości, co do ich autentyczności oraz rzetelności przy utrwalaniu stwierdzonych nimi okoliczności. Dokumenty te zostały wystawione przez odpowiednie podmioty, w zakresie ich kompetencji, w przepisanej formie i nikt nie kwestionował ich wiarygodności. Karta karna i odpisy wyroków skazujących jako dokumenty urzędowe dowodzą okoliczności w nich stwierdzonych, w szczególności faktu uprzedniej karalności oskarżonego.

Sąd zważył, co następuje:
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie i poczynione na jego podstawie ustalenia faktyczne Sąd uznał oskarżonegoJ. J. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu . Nie ulega bowiem wątpliwości, iż oskarżony w dniu 6 września 2018 roku, będąc uprzednio dwukrotnie skazany wyrokami Sądu Rejonowego wG.z dnia 7 listopada 2016 roku (sygn.(...)) oraz z dnia 20 kwietnia 2018 roku (sygn.(...)) za kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości oraz wbrew decyzji Starosty(...)z dnia 11 września 2017 roku kierował autobusem w miejscu, gdzie odbywa się ruch lądowy przewożąc 14 pasażerów z czego 11 było dziećmi, zaś zawartość alkoholu w wydychanym przez niego powietrzu odpowiadała legalnej definicji stanu nietrzeźwości określonej wart. 115 § 16 k.k.Tym samym wypełnił on dyspozycję przepisówart. 174§1 kkiart.178a § 4 k.korazart.180a kk.
Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego jest wysoki. Dobro, w które godzi popełniony występek, czyli bezpieczeństwo w ruchu drogowym jest dobrem niezmiernie istotnym. Naruszenie zasad bezpieczeństwa stanowi zagrożenie zarówno mienia, ale przede wszystkim zdrowia i życia innych uczestników ruchu. Oskarżony swoim zachowaniem wykazał rażące lekceważenie dla prawa i porządku prawnego. Rozważając o społecznej szkodliwości czynu Sąd wziął pod uwagę sposób i okoliczności jego popełnienia, postać zamiaru i motywację sprawcy. Nie mogło więc umknąć Sądowi, że oskarżony prowadził autobus w stanie nietrzeźwości doskonale zdając sobie sprawę, że był już uprzednio dwukrotnie karany za występki. Mimo doskonałej świadomości, że nie może tego robić – po raz kolejny postanowił jednak prowadzić pojazd mechaniczny, znajdując się przy tym, co zasługuje na szczególne potępienie, w stanie nietrzeźwości i to znacznej. Oskarżony wykazał tym samym lekceważenie przepisów ruchu drogowego oraz brak odpowiedzialności za dobra prawne innych użytkowników dróg publicznych oraz przewożonych osób. Świadczy to o tym, że w ogóle nie liczył się z wcześniejszymi wyrokami. Ponadto należy zwrócić uwagę na fakt, że oskarżony mając we krwi ponad dwa promile alkoholu, poruszał się drogą publiczną i przebył znaczną odległość. Tym samym we wskazanym stanie sam w sobie był źródłem niebezpieczeństwa dla dóbr prawnych innych osób i realnie sprowadził zagrożenie dla wielu osób i mienia. W ocenie Sądu zarzucanego czynu oskarżony dopuścił się umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Dla Sądu sprowadzenie przez oskarżonego bezpośredniego niebezpieczeństwa katastrofy miało charakter konkretny a niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia osób przewożonych mogło się ziścić bez dalszych bezprawnych jego zachowań. Prowadził pojazd w godzinach szczytu przy natężeniu ruchu drogowego .
Nie ulega również wątpliwości, że czyn oskarżonego był zawiniony. Nie ujawniły się żadne okoliczności, które mogłyby chociaż w niewielkim stopniu zniwelować stopień zawinienia. Oskarżony jest człowiekiem dorosłym, posiadającym odpowiednie do swojego wieku doświadczenie życiowe oraz świadomym, że podejmowane przez niego działanie było bezprawne, nie działał też w sytuacji stanu wyższej konieczności. Mając świadomość, że niedomaga i nie jest w stanie wykonać kursu mógł odmówić i zalecić skorzystanie z innych publicznych środków komunikacji bądź skontaktować się z właścicielem firmy. W konsekwencji Sąd przyjął, że oskarżony w pełni rozpoznawał znaczenie swego czynu i miał zachowaną możność wyboru postępowania zgodnego z nakazami prawa, co czyni zasadnym przypisanie mu winy za popełniony czyn. Biorąc pod uwagę wyniki z przebiegu badania stanu trzeźwości (1,06 mg/l, 1,10 mg/l, 1,11 mg/l, 0,98 mg/l w wydychanym powietrzu) oskarżony musiał być świadomy, iż jego kondycja psychofizyczna uniemożliwia bezpieczne kierowanie pojazdem.
Mając na uwadze rodzaj i okoliczności popełnienia przestępstwa, właściwości i warunki osobiste oskarżonego oraz jego dotychczasowy sposób życia, Sąd doszedł do wniosku, iż w realiach niniejszej sprawy najodpowiedniejszą i najbardziej skuteczną będzie kara dwóch lat i pięciu miesięcy pozbawienia wolności. Po myśliart. 53 k.k.wymierzając karę Sąd baczył by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględnił omówiony wyżej stopień społecznej szkodliwości, cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Oskarżony mając bowiem świadomość uprzedniego skazania za jazdę w stanie nietrzeźwości, tym bardziej winien wystrzegać się wszelkich sytuacji, które mogły narazić go po raz kolejny na odpowiedzialność karną z tego tytułu. W stosunku do zarzucanego oskarżonemu czynu jako okoliczność obciążającą Sąd uznał wcześniejsze skazania oraz bardzo wysoki stopień społecznej szkodliwości, polegający na naruszeniu dobra, jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji. Kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości rażąco naruszało reguły ostrożności w ruchu drogowym oraz zagrażało sprowadzeniem katastrofy.J. J. (1)kierował autobusem w którym znajdowało się 14 pasażerów z czego 11 to dzieci. Oskarżony niewątpliwie miał świadomość, że jest w stanie nietrzeźwości. Z powyższych względów Sąd uznał, że jedynie kara pozbawienia wolności w orzeczonym wymiarze będzie w stanie spełnić cele wymiaru kary w zakresie prewencji indywidualnej i powstrzymać oskarżonego przed podejmowaniem podobnych zachowań w przyszłości, a przy tym odniesie pożądany rezultat w sferze kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, stanowiąc wyraźną oznakę zdecydowanej reakcji karnej na nagminne przypadki uczestnictwa w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości oraz brak respektowania orzeczeń sądowych. Wobec wcześniejszych bezrefleksyjnych zachowań oskarżonego, skazanego uprzednio między innymi na bezwzględną karę pozbawienia wolności, Sąd uznał, że jedynie kara pozbawienia wolności w orzeczonym wymiarze spełni funkcję kary. OskarżonyJ. J. (1)jest sprawcą niepoprawnym. Naruszając podstawowe zasady bezpieczeństwa w komunikacji, kolejny raz okazał również wyjątkowe lekceważenie dla wyroków sądowych, naruszając tym autorytet wymiaru sprawiedliwości.
Na podstawieart.63§ 1 kkSąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 6 września 2018 roku.
Na mocyart. 42 § 3 k.k.orzeczono wobecJ. J. (1)obligatoryjny dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.Ratio legiswymierzonego środka karnego polega na tym, aby osoby nieprzestrzegające zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego z tego ruchu wyłączyć. Jest to najskuteczniejszy sposób wzmożenia bezpieczeństwa na drodze, zmuszenia tych, którzy te zasady łamią do ich przestrzegania i jednocześnie przekonania wszystkich uczestników ruchu o potrzebie bezwzględnego podporządkowania się ustanowionym regułom. W ocenie Sądu był on konieczny, aby wyeliminować oskarżonego z ruchu drogowego wobec faktu, iż zagraża on jego bezpieczeństwu.
Jednocześnie na mocyart.47§3 i 4 kkorzeczono wobec oskarżonego obligatoryjne nawiązki na rzecz pokrzywdzonych miarkując ich wysokość i ustalając ją na kwoty po 200 złotych na rzecz każdego pokrzywdzonego.
Na podstawieart. 43a § 2 k.k.Sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w wysokości 10.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Konsekwencją rozstrzygnięcia merytorycznego było orzeczenie o kosztach postępowania. Sąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych.
Sędzia :