Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 1260/17
Data wyroku: 2018-01-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Leszek Wojgienica, Zbigniew Paturalski, Karol Radaszkiewicz
Słowa kluczowe: Postępowanie odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437 §1 kpk

Sygn. akt VII Ka 1260/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 stycznia 2018 roku
Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący: SSO Karol Radaszkiewicz
Sędziowie: SO Leszek Wojgienica (spr.)
SO Zbigniew Paturalski
Protokolant: sekr. sąd. Małgorzata Serafińska
przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej Jolanty Jankowskiej
po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2018 roku sprawyK. A., synaA.iJ. z d. M.,urodzonego (...)wB., skazanego zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki in., na skutek apelacji obrońcy od wyroku  łącznego Sądu Rejonowego wO.z dnia 11 października 2017 roku, w sprawie(...)

I
Zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

II
Zwalnia skazanego od kosztów sądowych postępowania odwoławczego;

I
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnegoM. Z.za obronę skazanegoK. A., wykonywaną z urzędu w postępowaniu odwoławczym, opłatę w kwocie 120 (stu dwudziestu) złotych, powiększoną o kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) zł podatku od towarów i usług.

Sygn. akt VII Ka 1260/17

UZASADNIENIE
K. A.został skazany prawomocnymi wyrokami:

l
Sądu Rejonowego wO.z dnia 24.04.2007 r., w sprawie(...), za czyn zart. 280 § l k.k.w zw. zart. 64 § l k.k., popełniony w dniu 19.09.2006 r., na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, która została wykonana;

2/ Sądu Rejonowego wO.z dnia 3.04.2009 r., w sprawie(...), za czyny zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § l k.k., popełnione w dniu 15.09.2007 r., na karę 3 lat pozbawienia wolności, która została wykonana;
3/ Sądu Rejonowego wO.z dnia 24.03.2015 r., w sprawie(...), za czyn zart. 292 § l k.k., popełniony w okresie 17-22.04.2014r., na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności, która została wykonana;
4/ Sądu Rejonowego wO.z dnia 24.08.2016 r., w sprawie(...), za czyn zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii, popełniony w dniu 28.01.2016r., na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności, która została wykonana;
5/ Sądu Rejonowego wO.z dnia 15.11.2016 r., w sprawie(...), za czyn zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., popełniony w dniu 23.06.2015 r., na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności;
Sąd Rejonowy w Olsztynie wyrokiem łącznym z 11 października 2017 roku, w sprawie VII K 396/17, orzekł:

I
stosując na podstawieart. 4 § 1 k.k.przepisy w brzmieniu obowiązującym w dniu 30.06.2015 r., na podstawieart. 85 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.w zw. zart. 569 § 1 k.p.k., połączył orzeczone wobecK. A.wyrokami Sądu Rejonowego wO.z dnia 24.08.2016 r., w sprawie(...)i z dnia 15.11.2016r., w sprawie(...)kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 576 § 1 k.p.k., pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w połączonych wyrokach, a nieobjęte niniejszym, pozostawił do odrębnego wykonania;

III
na podstawieart. 577 k.p.k.na poczet kary łącznej zaliczył skazanemu okres odbytych kar w połączonych sprawach;

IV
na podstawieart. 572 k.p.k.umorzył postępowanie w pozostałym zakresie;

V
na podstawieart. 223ustawy z dnia 6.07.1982 r. o radcach prawnychzasądził od Skarbu Państwa na rzecz r.pr.M. Z.120,00 zł (+ podatek VAT) tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego w postępowaniu sądowym;

VI
na podstawieart. 624 § l k.p.k.zwolnił skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.

Powyższy wyrok łączny zaskarżyła obrońca skazanego w części tj. w zakresie orzeczonej kary łącznej.
Orzeczeniu zarzuciła:

1
obrazę przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię przepisów:

-art. 4 § l k.k.w związku z art. 19 ust. 1 ustawy z 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, przez uznanie, że podwyższenie kary pozbawienia wolności z 7 miesięcy na 8 miesięcy jest korzystniejsze dla skazanego;
-art. 85 k.k.w związku zart. 86 § 1 k.k.przez pominięcie przy orzekaniuzasady absorpcji;
2. obrazę przepisów postępowania, która miało wpływ na treść wyroku przez błędną wykładnię przepisów:
-art. 569 k.p.k.orazart. 571 k.p.k.z związku zart. 7 k.p.k.przez nieuwzględnienie przy orzekaniu w zakresie wymiaru kary łącznej wszystkich okoliczności dotyczących skazanego zawartych w opinii o zachowaniu się skazanego w okresie odbywania kary; oraz innych przepisów wymienionych w treści apelacji w szczególności w treści jej uzasadnienia.
W oparciu o powyższe zarzuty autorka apelacji sformułowała wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie skazanemu kary łącznej w wysokości 7 miesięcy pozbawienia wolności, z uwzględnieniem zasady absorpcji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy skazanego nie zasługiwała na uwzględnienie.
Nim przyjdzie się odnieść do stawianych w środku odwoławczym zarzutów wypada zwrócić uwagę na ekstraordynaryjność konkretnego przypadku, determinowaną zainicjowaniem postępowania odwoławczego przez obrońcę. Oto bowiem, zważając na kierunek środka odwoławczego, już niespełna dwa tygodnie po wydaniu wyroku było oczywistym, że nie może on ulec zmianie na niekorzyść skazanego, gdy tymczasem na skutek jego wydania miał on do odbycia nie 9, a 8 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrok łączny był co prawda natenczas nieprawomocny, ale już kształtował przyszłą sytuację prawną skazanego, skoro w wyniku orzeczenia kary łącznej mniejszej o jeden miesiąc od sumy łączonych kar, od daty końcowej wykonania sumy kar należało odjąć 30 dni. Tak też by się stało, gdyby autorka apelacji zrezygnowała z zaskarżenia wyroku, tudzież sygnalizowała ową okoliczność sądowi, skoro koniec sumy kar łączonych w zaskarżonym wyroku przypadał na dzień 19 grudnia 2017 roku, a apelacja wniesiona została w dniu 14 listopada 2017 roku. Tak się niestety nie stało, co skutkowało odbyciem przez skazanego w całości kar podlegających łączeniu w dniu złożenia apelacji wraz z aktami sprawy Sądowi Okręgowemu wO.(k. 103). Stąd też w dacie rozpoznania środka odwoławczego brak było podstaw do orzeczenia łagodniejszej kary łącznej, postulowanej w apelacji obrońcy, skoro skazany odbył łączone kary w całości. Efekt środka odwoławczego był ostatecznie taki, że skazany nie skorzystał z wydanego przez sąd pierwszej instancji wyroku łącznego, odbywając karę w zakresie, uniemożliwiającym merytoryczne rozważenie zarzutów apelacji. Wypada jedynie podkreślić, że nawet gdyby sytuacja przedstawiała się odmiennie, nie sposób wyobrazić sobie, by z punktu widzenia teoretycznych możliwości sądu pierwszej instancji można było doszukać się rażącej niewspółmierności orzeczenia o karze. Wszak granice orzekania były niezwykle wąskie, oscylując między siedmioma i dziewięcioma miesiącami pozbawienia wolności. Wybór dokonany przez sąd, z odwołaniem się doart. 4 § 1 k.k., czynił orzeczoną karę łączną pozbawioną wady sugerowanej w apelacji. Słusznie podnosi się w orzecznictwie, że „zastosowanie zasady absorpcji, asperacji czy kumulacji przy orzekaniu zarówno kary łącznej, jak i wydawaniu wyroku łącznego uwarunkowane jest przede wszystkim relacjami zachodzącymi pomiędzy prawomocnie osądzonymi czynami, objętymi tymże skazaniem. Relacje te sprowadzają się do określenia, jak bliski jest związek przedmiotowo-podmiotowy łączący te czyny oraz w jakich odstępach czasu zostały one popełnione". Wskazuje się nadto, iż decydujące znaczenie przy wymiarze kary łącznej ma wzgląd na prewencyjne oddziaływanie kary, w znaczeniu prewencji indywidualnej i ogólnej, a popełnienie więcej niż dwóch przestępstw jest istotnym czynnikiem prognostycznym, przemawiającym za orzekaniem kary łącznej surowszej od wynikającej z dyrektywy absorpcji" (Komentarz do art. 85 kodeksu karnego G. Bogdan, Z. Ćwiąkalski, P. Kardas. J. Majewski. J. Raglewski, M. Szewczyk, W. Wróbel, A. Zoll, Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz. Tom I, Zakamycze 2004, wyrok SA w Łodzi z 20 września 2001 r., II Aka 154/01). Mając na względzie powyższe nie można podzielić argumentacji skarżącej jakoby poprawne zachowanie skazanego w warunkach zakładu karnego, w obliczu jego dotychczasowej karalności, było wystarczającą przesłanką wymierzenia niższej niż w zaskarżonym wyroku łącznym kary łącznej.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy -art. 437 § 1 k.p.k.art. 438 pkt. 4 k.p. k.
Zważając na sytuację materialną i osobistą skazanego na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.zwolniono go od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
O wynagrodzeniu za obronę skazanego wykonaną z urzędu w postępowaniu odwoławczym, orzeczono na podstawieart. 223ust 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o radcach prawnych(Dz. U. z 2017 r. poz. 1870 t.j) w zw. z § 17 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715).