Sąd Rejonowy w Giżycku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 509/17
Data wyroku: 2018-04-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Garbarczyk
Słowa kluczowe: Wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji
Podstawa prawna: art. 86§1 kw

Sygn. akt II W 509/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 kwietnia 2018 roku
Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnymw składzie:
Przewodnicząca – SSR Katarzyna Garbarczyk
Protokolant –st.sekr.sąd. Aneta Dybikowska
w obecności

    oskarżyciela publicznego KPP wG.
– mł. asp. Krzysztofa Koreckiego, asp. szt. Sylwestra Piotrowicz, podkom. Łukasza Czaplińskiego

po rozpoznaniu w dniach: 29.01.2018 roku, 28.02.2018 roku, 11.04.2018 roku sprawy
S. P. (2)
synaW.iA. z d. P.
ur. (...)w m.Ż.
obwinionego o to, że:
W dniu 12 września 2017 roku około godz. 10:20 wG.przyul. (...)na terenie parkingu położonego w strefie ruchu prowadząc pojazd markiH.onumerze rejestracyjnym (...), wykonując manewr cofania nie zachował szczególnej ostrożności i nie sprawdził czy wykonywania manewru nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu, czym doprowadził do zderzenie z unieruchomionym pojazdem markiR.onumerze rejestracyjnym (...), czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym

tj. o czyn z art. 86§1 kw

1
ObwinionegoS. P. (2)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 86§1 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw skazuje go na karę grzywny w wysokości 200,00 ( dwieście) złotych.

2
Zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa 30,00 (trzydzieści) złotych tytułem opłaty i obciąża go pozostałymi kosztami postępowania w wysokości 120,00 (sto dwadzieścia) złotych.

Sygn. akt II W 509/17

UZASADNIENIE
Na podstawie zebranych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 12 września 2017 rokuS. P. (2)wraz z żonąA. P.udali się samochodem markiH.w kolorze czerwonym, onumerze rejestracyjnym (...), do marketuK.znajdującego się przyul. (...)wG.. Pojazdem kierował obwiniony.S. P. (2)zaparkował samochód na wyznaczonym miejscu – na terenie parkingu położonego w strefie ruchu - i został w pojeździe, oczekując na powrót żony, która udała się do sklepu. Kiedy do samochodu obwinionego około godz. 10.20 wróciłaA. P.,S. P. (2)chcąc odjechać z parkingu, wykonując manewr cofania nie zachował szczególnej ostrożności i nie sprawdził czy wykonywanie manewru nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu, czym doprowadził do zderzenia z unieruchomionym pojazdem markiR.onumerze rejestracyjnym (...), który w tym czasie stał już na parkingu za samochodem obwinionego. Za kierownicąR.siedziałK. D., zaś miejsce pasażera obok kierowcy zajmowałaI. L..
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: częściowo wyjaśnień obwinionego (k. 42-43, 44v) i zeznańA. P.(k. 43v- 44), a także na podstawie : zeznańK. D.(k. 43- 43v),I. L.(k. 43v),G. F.(k. 54v),M. H.(k. 54v-55), w niewielkim stopniu na podstawie zeznańW. Z.(k. 44- 44v),W. S.(k. 57- 57v), a także w oparciu o dowody tj.: protokół oględzin k. 3, 4, wydruki komputerowe zdjęć k. 6,7, szkice sporządzone na rozprawie 29.01.2018 r.
Obwiniony nie przyznał się do winy.S. P. (2)wyjaśnił, że w chwili, gdy do pojazdu wróciła jego żona, pojazd pokrzywdzonego już był za nim zaparkowany. Zaprzeczył jednak, by w momencie odjeżdżania z parkingu cofał swoim pojazdem, powodując zderzenie z pojazdemK. D.( wyjaśnienia obwinionego k. 42-43, 44v).
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego co do tego, że w czasie wyjeżdżania spodsklepu (...)nie uderzył w pojazd pokrzywdzonego. W ocenie Sądu wyjaśnienia te nie polegają na prawdzie i stanowią jedynie przyjętą przezS. P. (2)linię obrony. Wprawdzie z relacją obwinionego korespondowały zeznaniaA. P.(k. 43v- 44), to jednak zauważyć należy, że w/w świadek jest żoną obwinionego i niewątpliwie miała interes w tym, żeby opowiedzieć się po jego stronie. Przede wszystkim jednak podkreślić należy, iż w/w dowody pozostają odosobnione w świetle pozostałego materiału dowodowego zebranego w sprawie, a któremu Sąd nadał walor wiarygodności.
Na wstępie zauważyć trzeba, iż zarówno z wyjaśnień obwinionego, jak i zeznańA. P.,K. D.(k. 43- 43v) iI. L.(k. 43v) zgodnie wynika, że w chwili gdyS. P. (2)odjeżdżał z parkingu, za jego pojazdem stał już unieruchomiony pojazd pokrzywdzonego.
ZeznaniaK. D.(k. 43- 43v) iI. L.(k. 43v) są zbieżne co do tego, że obwiniony wykonując manewr cofania, zamierzając odjechać z parkingu, nie zachował szczególnej ostrożności i nie sprawdził czy wykonywanie manewru nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu, czym doprowadził do zderzenia z pojazdem markiR.. Podkreślić należy, że pokrzywdzony bezpośrednio po tym zdarzeniu wybiegł ze swojego auta, chcąc wyjaśnić sprawę z obwinionym – bezskutecznie jednak, gdyżS. P. (2)nie przyznawał się do winy i odjechał z miejsca zdarzenia.(...)związane z próbą wyjaśnienia przez pokrzywdzonego „na gorąco” zajścia potwierdzili nadto świadkowieW. Z.(k. 44- 44v) iW. S.(k. 57- 57v).
Pokrzywdzony na parking wezwał policję, przedstawiając funkcjonariuszom przebieg zajścia, przy czym po rozpytaniu osób przebywających wówczas w pobliżu, policjanci ustalili, że pracownica budki z lodami-W. S.- słyszała uderzenie, hałas, a kiedy bezpośrednio po tym wyszła z budki, by zobaczyć co się stało- zobaczyła dwie kłócące się osoby (zeznaniaG. F.(k. 54v),M. H.(k. 54v-55).G. F.iM. H.po ustaleniu kierowcy pojazdu markiH.onumerze rejestracyjnym (...), zatrzymali go do kontroli w na jednej zulic (...). Wezwali też na to miejsce pokrzywdzonego. W czasie oględzin obu pojazdów, policjanci ujawnili drobne ślady na zderzaku samochoduR.- zarysowania koloru czerwonego - które odpowiadały wysokością śladów znajdujących na pojeździe markiH.w czerwonym kolorze (protokół oględzin k. 3, 4, wydruki komputerowe zdjęć k. 6,7).
Zdaniem Sądu brak jest podstaw, by podważać dowody w postaci zeznańK. D.(k. 43- 43v),I. L.(k. 43v),G. F.(k. 54v),M. H.(k. 54v-55),W. Z.(k. 44- 44v),W. S.(k. 57- 57v). Zeznania w/w świadków są zbieżne, spójne, wzajemnie się uzupełniają i korespondują ze sobą, a nadto znajdują swoje odzwierciedlenie w pozostałych dowodach tj. protokoły oględzin obu pojazdów k. 3, 4, wydruki komputerowe zdjęć k. 6,7. Dowody te, w ocenie Sądu, zasługują na nadanie waloru wiarygodności, albowiem tworzą jasny, logiczny obraz przebiegu zdarzenia.
Zgodnie zart. 23 ust. 1 pkt. 3 a i b ustawy z dnia 20.06.1997 roku Prawo o ruchu drogowym- kierujący pojazdem jest obowiązany przy cofaniu ustąpić pierwszeństwa innemu pojazdowi lub uczestnikowi ruchu i zachować szczególną ostrożność, a w szczególności, sprawdzić, czy wykonywany manewr nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub jego utrudnienia oraz upewnić się, czy za pojazdem nie znajduje się przeszkoda; w razie trudności w osobistym upewnieniu się kierujący jest obowiązany zapewnić sobie pomoc innej osoby.
Odpowiedzialność na podstawie art. 86 § 1 kw ponosił sprawca, który poprzez zachowanie nienależytej ostrożności powoduje realne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, czyli groźbę wypadku drogowego czy innego niebezpieczeństwa mogącego prowadzić do kolizji drogowej.
W świetle dokonanej analizy dowodów, nie ma wątpliwości, iżS. P. (2)w dniu 12 września 2017 roku około godz. 10:20 wG.przyul. (...)na terenie parkingu położonego w strefie ruchu prowadząc pojazd markiH.onumerze rejestracyjnym (...), wykonując manewr cofania nie zachował szczególnej ostrożności i nie sprawdził czy wykonywanie manewru nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu, czym doprowadził do zderzenie z unieruchomionym pojazdem markiR.onumerze rejestracyjnym (...), czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, w konsekwencji dopuszczając się wykroczenia z art. 86§1 kw.
Wina obwinionego w zakresie popełnienia przypisanego mu czynu, nie budzi wątpliwości. Zdaniem Sądu obwiniony przedmiotowego wykroczenia dopuścił nieumyślnie tj. nie mając zamiaru jego popełnienia, popełniła je jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia takiego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć.
Przy wymiarze kary grzywny Sąd miał na uwadze stopień zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, zagrożenie, jakie swoim zachowaniem obwiniony spowodował dla innych uczestników ruchu drogowego, wagę naruszonych przez obwinionego obowiązków, a także warunki osobiste, majątkowe sprawcy, jego dotychczasową niekaralność ( oświadczenie obwinionego k. 42). W świetle powyższego Sąd, uznając obwinionego za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu, na podstawie art. 86§1 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw skazałS. P. (2)na karę grzywny w wysokości 200 złotych. Zdaniem Sądu orzeczona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu i spełni cele w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej.
O kosztach rozstrzygnięto na podstawieart. 119§1 kpw.