Sąd Rejonowy Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI K 169/18
Data wyroku: 2018-04-20 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Monika Małasiak

​

WYROK

​

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 20 kwietnia 2018 roku

    Sąd Rejonowy Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu – Wydział VI Karny w następującym składzie:

Przewodniczący: SSR Monika Małasiak
Protokolant: p.o. stażysty Agata Jarzynka
przy udziale Prokuratora Prok. Rejonowej Poznań – Wilda ------------
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2018r.
sprawyK. P., synaW.iJ. z domu M.,ur. (...)wT.
oskarżonego to, że:
W dniu 08 listopada 2017 roku, wL.prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny markiR. (...)onr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości ustalonym podczas kontroli drogowej urządzeniemA.6020 plus na poziomie 0,50 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu podczas I badania i 0,50 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu podczas II badania oraz 0,50 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu podczas III badania; 0,47 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu podczas IV badania i 0,40 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu podczas V badania, ustalonymi przy użyciu urządzenia Alkometr A2.0 będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości i nie stosując się do prawomocnego orzeczenia Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu syg. Akt VI K 61/17, dotyczącego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat
tj. o przestępstwo zart. 178 a § 4 k.k.

1
Oskarżonego uznaje za winnego czynu zart. 178 a § 1 i 4 k.k.popełnionego w sposób opisany powyżej i za to na podstawieart. 178 a § 4 k.k.wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności

2
Na podstawieart. 42 § 3 k.k.orzeka wobec oskarżonego dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych

3
Na podstawieart. 43 a § 2 k.k.orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 (dziesięć tysięcy) zł

4
Na podstawieart. 627 k.p.k.obciąża oskarżonego kosztami postępowania i zasądza od niego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 342,05 zł (trzysta czterdzieści dwa złote pięć groszy), a na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. „O opłatach w sprawach karnych” ( Dz. U z 1983, nr 49, poz. 223) wymierza mu opłatę w kwocie 60 zł (sześćdziesiąt złotych).

/-/ SSR Monika Małasiak

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2018r. Sąd Rejonowy Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu uznałK. P.za winnego tego, że:
w dniu 08 listopada 2017 roku, wL.prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny markiR. (...)onr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości ustalonym podczas kontroli drogowej urządzeniemA.6020 plus na poziomie 0,50 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu podczas I badania i 0,50 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu podczas II badania oraz 0,50 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu podczas III badania; 0,47 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu podczas IV badania i 0,40 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu podczas V badania, ustalonymi przy użyciu urządzenia Alkometr A2.0 będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości i nie stosując się do prawomocnego orzeczenia Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu sygn. akt VI K 61/17, dotyczącego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat,
tj. przestępstwa zart. 178 a § 1 i 4 k.k.i za to na podstawieart. 178 a § 4 k.k.wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 42 § 3 k.k.Sąd orzekł wobec oskarżonego dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.
Na podstawieart. 43 a § 2 k.k.Sąd orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 zł.
W punkcie 4 wyroku Sąd orzekł o kosztach postępowania.
Sąd zważył, co następuje:
Z uwagi na zakres wniosku Prokuratora Rejonowego Poznań Wilda niniejsze uzasadnienie ograniczone zostało wyłącznie do wyjaśnienia przez Sąd przesłanek i podstaw wymierzonej oskarżonemu kary.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się ustawowymi dyrektywami wymiaru kary zart. 178 a § 4 k.k., a także wskazówkami zart. 53 k.k.orazart. 115 § 2 k.k., dbając jednocześnie by kara spełniła zarówno cele prewencji indywidualnej (wychowawcze i zapobiegawcze), jak i prewencji generalnej rozumianej jako kształtowanie prawnej świadomości społeczeństwa.
Za okoliczność obciążającą Sąd uznał uprzednią karalność oskarżonego za przestępstwo podobne, tj. czyn zart. 178 a § 1 k.k.Niewątpliwym jest, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu, co wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego, przede wszystkim w postaci protokołu z przebiegu badania trzeźwości urządzeniem elektronicznym, zeznań świadków oraz wyjaśnień samego oskarżonego. Przeprowadzone w dniu 8 listopada 2017r. wobecK. P.badanie stanu trzeźwości wykazało podczas I, II i III badania 0,50 mg/l w wydychanym powietrzu. Podczas IV badania uzyskano wynik 0,47 mg/l, natomiast V badanie wykazało 0,40 mg/l w wydychanym powietrzu. Wynik uzyskany podczas badania oskarżonego dwukrotnie przekraczał wartość 0,25 mg/l w wydychanym powietrzu, która to jest wyznacznikiem stanu nietrzeźwości, wskazanym wart. 115 § 16 pkt 2 k.k.W myśl tego przepisu stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu w 1 dm3wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Za okoliczność łagodzącą Sąd uznał przyznanie się oskarżonego do winy oraz wyrażenie skruchy.
Zgodnie zart. 178a § 1 k.k.kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Ponadto z§ 4cyt. artykułu wynika, że jeżeli sprawca czynu określonego w§ 1był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone wart. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w§ 1w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
Uznając winę oskarżonego co do przypisanego mu czynu za udowodnioną, Sąd uwzględnił zasady wymiaru kary określone wart. 53 § 1 i 2 kk.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawieart. 178a § 4 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.
Oskarżony był już uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z dnia 9 marca 2017 r. sygn. akt VI K 61/17 za przestępstwo zart. 178 a § 1 k.k.na karę grzywny. W związku z tym, w świetleart. 178 a § 4 k.k.za popełnione przestępstwo koniecznym było wymierzenie kary pozbawienia wolności. Sąd wymierzył oskarżonemu tę karę w dolnej granicy ustawowego zagrożenia, tj. 3 miesięcy pozbawienia wolności, co było uzasadnione tym, iż oskarżony przyznał się do winy i wyraził skruchę za swój czyn, a dotychczas był skazany jednokrotnie. Popełnianie przezK. P.przestępstw tego samego rodzaju w stosunkowo krótkim odstępie czasu jednego roku wskazuje, że może on zrozumieć naganność swojego postępowania jedynie podczas wykonywania kary w warunkach więziennych.
Z uwagi na to, iż oskarżony prowadząc samochód pod wpływem alkoholu dopuścił się przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, na podstawieart. 42 § 3 k.k.Sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio. Decyzja Sądu w tym zakresie wynika wprost z powołanych wyżej przepisów prawa.
Ze względu na to, iż oskarżony został skazany za występek zart. 178 a § 4 k.k.Sąd orzekł wobec niego, w oparciu o przepisart. 43 a § 2 k.k., świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 10.000 złotych uznając, że oskarżony po raz drugi w sposób rażący naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w wysokości świadczenia na rzecz osób poszkodowanych również wypadkami komunikacyjnymi spowodowanych przez nietrzeźwych kierowców. Wysokość świadczenia uwzględnia jednak możliwości płatnicze oskarżonego, stąd wysokość świadczenia została określona w najniższej ustawowej wysokości.
Zdaniem Sądu tak skonstruowana kara nie przekracza stopnia winy, uwzględnia stopień społecznej szkodliwości czynu oraz uwzględnia cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, poprzez ukazanie nieuchronności i surowości kary wobec osób permanentnie naruszających porządek prawny.
O kosztach Sąd orzekł w pkt. 4 wyroku, nie znajdując przesłanek ku temu, by oskarżonego z obowiązku poniesienia kosztów postępowania zwolnić. Oskarżony musi zatem poczynić wysiłek finansowy, by uregulować należności należne Skarbowi Państwa.
/-/ SSR Monika Małasiak