Sąd Rejonowy w Grudziądzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 567/16
Data wyroku: 2017-12-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Beata Malinowska

Sygn. akt II K 567/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 grudnia 2017 r.
Sąd Rejonowy wG.w Wydziale II Karnym
w składzie:
Przewodnicząca:  Sędzia S.R. Beata Malinowska
Protokolant:  stażysta Natalia Tomaszewska
w obecności Prokuratora:  Jakuba Łamek
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 14.10.2016r., 12.01.2017r., 06.04.2017r. 11.07.2017r., 30.11.2017r.
sprawy karnej:
S. B.–synaA.iF. z domu D.,ur. (...)wW.N., miejsce pobytu:Schronisko im. (...),ul. (...)G.,PESEL: (...), obywatelstwa polskiego, o wykształceniu średnim, nie karanego

oskarżonego o to, że:
w dniu 17 lipca 2015 roku o godz. 17:45 wG.naul. (...)naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości – 1,31mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu nie zachowując szczególnej ostrożności wtargnął z grupy innych oczekujących osób na oznakowane przejście dla pieszych, bezpośrednio przed nadjeżdżając prawym pasem ruchu motocykl(...)(...)onr rej. (...), kierowany przezS. K.jadącego z pasażerkąM. K., który to w celu uniknięcia zderzenia zeS. B.podjął manewr hamowania kładąc motocykl na lewą stronę, w następstwie czego upadł motocykl na jezdnię doznając obrażeń ciała w postaci stłuczenia barku lewego ze złamaniem wieloodłamowym guzka większego kości ramiennej lewej spowodowało naruszenie czynności ciała na okres powyżej 7 dni.
tj. o czyn z art. 177 §1 kk w zw. z art. 178 §1 kk

o r z e k A:

stosując w myśl art. 4 § 1 kk przywołane poniżej przepisy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 r.:

I
OskarżonegoS. B.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu tj. przestępstwa z art. 177 §1 kk w zw. z art. 178 §1 kk i za to na mocy art. 177 §1 kk w zw. z art. 178 §1 kk skazuje go na karę2 (dwóch) miesięcypozbawienia wolności;

II
Na mocy art. 69 §1 i 2 kk i art. 70 §1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres1 (jednego) rokupróby;

III
Na mocy art. 72 §1 pkt 5 kk zobowiązuje oskarżonego w okresie próby do powstrzymania się od nadużywania alkoholu;

IV
Na mocy art. 47 §3 i 4 kk orzeka od oskarżonegoS. B.na rzecz pokrzywdzonegoS. K.kwotę 300 zł (trzysta) złotych tytułem nawiązki;

V
Zasądza od Skarbu Państwa - kasy Sądu Rejonowego w Grudziądzu- na rzeczadw.J. M.kwotę 672,00 złotychplus podatek VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu;

VI
Zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt II K 567/16

UZASADNIENIE
W dniu 17 lipca 2015r. ok. godz. 17.45J. K.iI. S.wraz z dziećmi doszły do oznakowanego przejścia dla pieszych mieszczącego się przyul. (...)wG., przy stacji paliwS.. Szły odul. (...).(...)w kierunkuul (...). Dochodząc do przejściaJ. K.powiedziała do wszystkich aby stanęli gdyż jadą pojazdy. Obok niej przy tym przejściu zauważyła będącego pod wpływem alkoholu mężczyznę , którym byłS. B..J. K.krzyknęła dwa razy „stój” aby mężczyzna ten nie przechodził.S. B.wtargnął jednak na przejście dla pieszych praktycznie bez zatrzymania i sprawdzenia czy może przejść. Bezpośrednio przed przejściem , z lewej strony , na prawym pasie ruchu jechał motocykl. Kierowca motocykla kiedy zobaczył ,żeS. B.wtargnął na przejście dla pieszych to aby w niego nie uderzyć położył motocykl na lewą stronę. Motocyklista jechał z żoną. Oboje przewrócili się na jezdnię.S. B.krzyczał ,że on go nie widział i chciał oddalić się z miejsca zdarzenia ale został przytrzymany przez kierowcę motocykla . Mówił ,że nic się nie stało.
( dowód: zeznania świadkaJ. K.k- 85v i 8v zbioru C, zeznania świadkaI. S.k- 80v-81 i 10v zbioru C, zeznania świadkaD. K.k- 88v i 12v zbioru C, zeznania świadkaŁ. H.k- 88v-89 ).
S. K.jechałul. (...)motocyklemmarki J. (...)onr rej. (...)z pasażerką - swoją żonąM. K.. Warunki drogowe były dobre, jezdnia była sucha a widoczność bardzo dobra. Jechał prawym pasem ruchu w rzędzie innych jadących pojazdów z prędkością ok. 40 km/h . Jechał z kierunkuul. (...)w kierunkuul. (...). Zbliżając się do przejścia dla pieszych widział stojące z prawej strony osoby . Były to dwie kobiety oraz dzieci. Kiedy był w bezpośredniej bliskości przejścia to zza tych stojących osób do przejścia doszedłS. B., który bez zatrzymania i upewnienia się co do możliwości wejścia na jezdnię wtargnął na przejście.S. K.aby w niego nie uderzyć odbił kierownicą w lewą stronę i hamował w wyniku czego przewrócili się na lewą stronę jezdni.S. B.nie zatrzymał się i szedł dalej w kierunku stacji paliw.S. K.pobiegł za nim i cofnął go do miejsca zdarzenia.S. B.był pod wpływem alkoholu. Udawał zdziwionego.
( dowód: zeznania świadkaS. K.k- 79v-80 i 3v zbioru C, zeznania świadkaM. K.k- 80 i 6v zbioru C , zeznania świadkaD. K.k- 88v i 12v zbioru C , zeznania świadkaŁ. H.k- 88v-89 , szkic k- 5, protokół oględzin miejsca wypadku drogowego z dokumentacją fotograficzną k- 6-13, protokół oględzin pojazdu k- 14-15).
W wyniku tego zdarzeniaS. K.doznał stłuczenia barku lewego ze złamaniem wieloodłamowym guzka większego kości ramiennej lewej i stłuczenia powierzchownego powłok klatki piersiowej po stronie lewej. Obrażenie w postaci stłuczenia barku lewego ze złamaniem wieloodłamowym guzka większego kości ramiennej lewej spowodowało naruszenie czynności narządu ruchu na okres powyżej 7 dni w rozumieniu art. 157 kk. Obrażenie ciała w postaci stłuczenia powierzchownego powłok klatki piersiowej po stronie lewej spowodowało naruszenie czynności tkanek miękkich -powłoki ciała na okres poniżej 7 dni w rozumieniu art. 157 kk.
W wyniku tego zdarzeniaM. K.doznała obrażeń ciała w postaci wielomiejscowych powierzchownych stłuczeń – barku lewego, okolicy lewego łokcia i lewego stawu kolanowego z otarciem naskórka . Obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządu ruchu na okres poniżej 7 dni w rozumieniu art. 157 kk.
( dowód: zeznania świadkaS. K.k- 79v-80 i 3v zbioru C, zeznania świadkaM. K.k- 80 i 6v zbioru C, opinie sądowo-lekarskie k- 1,3 ).
Kierujący motocyklemmarki J. (...)onr rej. (...)jako uczestnik zdarzenia nie przyczynił się do powstania wypadku drogowego ponieważ: poruszał się prawidłowo prawą stroną drogi , prawym pasem ruchu zachował szczególną ostrożność podczas zbliżania się do skrzyżowania do czego był obowiązany, poruszał się z innymi uczestnikami ruchu poruszającymi się w tym samym kierunku ( kilka pojazdów). Kierujący motocyklem miał prawo liczyć ,że wszyscy piesi stojący przy przejściu dla pieszych będą przestrzegać przepisów ruchu drogowego ( nie nastąpi nieoczekiwane wkroczenie pieszego z chodnika na jezdnię . Pieszy przechodząc przez jezdnię obowiązany jest zachować szczególną ostrożność i zabrania się wchodzenia na jezdnię bezpośrednio przed jadący pojazd , w tym również na przejściu dla pieszych). Kierujący motocyklemmarki J.jechał prawidłowoul. (...)w kierunku skrzyżowania zul. (...).(...)prawą stroną drogi , wyznaczonym prawym pasem ruchu dla swojego kierunku jazdy. Poruszał się wraz z innymi kierującymi pojazdami w kierunkuul .(...).(...)z prędkością dozwoloną administracyjnie ( w chwili położenia motoru była ona mniejsza od dozwolonej i wynosiła ok. 36 km/h). Kierujący motocyklem widząc pieszego wchodzącego na wyznaczone przejście ze znakiem poziomym P-10 , który przechodzi ( nie ustępując mu pierwszeństwa przejazdu) wykonał manewr obronny przewrócenia motoru na lewy bok i zeskoczenie wraz z pasażerką z motoru w celu uniknięcia kolizji z pieszym. Manewr ten był manewrem obronnym , mającym na celu uniknięcie kolizji , prawidłowym i adekwatnym w chwili zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, ponieważ była to jedyna możliwość uniknięcia kolizji z pieszym . Zatrzymanie motocykla przed przejściem dla pieszych nie było możliwe , ponieważ prędkość motocykla wskazywała ,że droga zatrzymania byłaby dłuższa od odległości do przejścia dla pieszych. Czas zatrzymania motocykla byłby dłuższy od czasu znajdowania się pieszego na jezdni i motocyklista nie miałby możliwości zatrzymania motoru przed miejscem wypadku tzn. wyznaczonym przejściem dla pieszych , gdyby powziął postanowienie zatrzymania w chwili spostrzeżenia pieszego wkraczającego nieoczekiwanie na jezdnię. Nie było możliwości bezpiecznego przejścia przez jezdnię z powodu jadących pojazdów z lewej strony . Pieszy wszedł na przejście bezpośrednio przed jadący pojazd i to było bezpośrednią przyczyną zdarzenia . Pieszy w chwili położenia motocykla znajdował się na przejściu dla pieszych – wyznaczonym znakami drogowymi pionowymi „D-6 Przejście dla pieszych” i znakiem poziomym „P-10 Przejście dla pieszych”. W chwili położenia motocykla na jezdni ( prawym pasie ruchu) pieszyS. B.znajdował się w odległości ok. 2 metrów od prawej krawędzi drogi
( dowód: opinia biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż.W. S.k- 91-115, ustna opinia biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż.W. S.k- 130).
S. B.w chwili wypadku był pod wpływem alkoholu. Podczas badania przeprowadzonego o godz. 18.06 urządzenieA.Sensor wykazało u niego 1,31 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu.
( dowód: protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym k-3 , świadectwo wzorcowania k- 4 ).
W postępowaniu przygotowawczym oskarżonyS. B.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu natomiast przed Sądem oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił ,że wcześniej się do tego czynu przyznał gdyż sprawa miła być umorzona. Był on w chwili czynu trzeźwy. Wchodząc na przejście dla pieszych był pewny ,że przejdzie bezpiecznie. Jak już był na środku przejścia to zauważył wyłożony motocykl.
( dowód: wyjaśnienia oskarżonegoS. B.k- 73, 4v).
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego albowiem były one zupełnie sprzeczne z zeznaniami świadków:S. K.,M. K.,J. K.,I. S.,D. K.iŁ. H.oraz z pisemną i ustną opinią biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż.W. S.. Z zeznań świadkówS. K.,M. K.,J. K.iI. S.wynikało bowiem jednoznacznie, że oskarżony wszedł na przejście dla pieszych nie zatrzymując się wcześniej i nie upewniając czy nie nadjeżdżają samochody i może bezpiecznie przejść , bezpośrednio przed kierującego motocyklemS. K.. Zeznania tych świadków znalazły też potwierdzenie w opinii biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż.W. S.z której jednoznacznie wynikało , że kierujący motocyklemmarki J.jechał prawidłowoul. (...)w kierunku skrzyżowania zul. (...).(...)prawą stroną drogi , wyznaczonym prawym pasem ruchu dla swojego kierunku jazdy. Poruszał się wraz z innymi kierującymi pojazdami w kierunkuul .(...).(...)z prędkością dozwoloną administracyjnie ( w chwili położenia motoru była ona mniejsza od dozwolonej i wynosiła ok. 36 km/h). Kierujący motocyklem widząc pieszego wchodzącego na wyznaczone przejście ze znakiem poziomym P-10 , który przechodzi ( nie ustępując mu pierwszeństwa przejazdu) wykonał manewr obronny przewrócenia motoru na lewy bok i zeskoczenie wraz z pasażerką z motoru w celu uniknięcia kolizji z pieszym. Manewr ten był manewrem obronnym , mającym na celu uniknięcie kolizji , prawidłowym i adekwatnym w chwili zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, ponieważ była to jedyna możliwość uniknięcia kolizji z pieszym . Zatrzymanie motocykla przed przejściem dla pieszych nie było możliwe , ponieważ prędkość motocykla wskazywała ,że droga zatrzymania byłaby dłuższa od odległości do przejścia dla pieszych. Czas zatrzymania motocykla byłby dłuższy od czasu znajdowania się pieszego na jezdni i motocyklista nie miałby możliwości zatrzymania motoru przed miejscem wypadku tzn. wyznaczonym przejściem dla pieszych , gdyby powziął postanowienie zatrzymania w chwili spostrzeżenia pieszego wkraczającego nieoczekiwanie na jezdnię. Nie było możliwości bezpiecznego przejścia przez jezdnię z powodu jadących pojazdów z lewej strony . Pieszy wszedł na przejście bezpośrednio przed jadący pojazd i to było bezpośrednią przyczyną zdarzenia . Pieszy w chwili położenia motocykla znajdował się na przejściu dla pieszych – wyznaczonym znakami drogowymi pionowymi „D-6 Przejście dla pieszych” i znakiem poziomym „P-10 Przejście dla pieszych”. W chwili położenia motocykla na jezdni ( prawym pasie ruchu) pieszyS. B.znajdował się w odległości ok. 2 metrów od prawej krawędzi drogi. Ponadto z zeznań świadków: :S. K.,M. K.,J. K.,I. S.,D. K.iŁ. H.wynikało ,że oskarżony w chwili zdarzenia był pod wpływem alkoholu co znalazło też potwierdzenie w protokole z przebiegu badania stanu trzeźwości oskarżonego urządzeniem elektronicznym z dnia 17 lipca 2015r. Z zeznań świadków wynikało też jednoznacznie ,że zaraz po zdarzeniu pokrzywdzonyS. K.zatrzymał oskarżonego do czasu przyjazdu funkcjonariuszy Policji a zatem nie mógł on spożywać alkoholu po zdarzeniu .
Sąd dał wiarę zeznaniom świadków :S. K.iM. K.albowiem były one spójne i konsekwentne a także wzajemnie się pokrywały z zeznaniami świadków:J. K.,I. S.,D. K.iŁ. H.tworząc z nimi logiczną całość. Znalazły też one w pełni potwierdzenie w pisemnej i ustnej opinią biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż.W. S.. Ponadto zeznania świadków odnośnie doznanych przez nich w wyniku tego wypadku obrażeń znalazły też potwierdzenie w pisemnych opiniach biegłego – specjalisty chirurgii i medycyny ratunkowej – dr. nauk med.A. W..
Sąd dał wiarę zeznaniom świadków:J. K.iI. S.albowiem były one spójne i konsekwentne a także pokrywały się z zeznaniami świadków :S. K.iM. K..
Sąd dał wiarę zeznaniom świadków:D. K.iŁ. H.albowiem były one spójne i znalazły odzwierciedlenie w zeznaniach świadkówJ. K.,I. S.,S. K.iM. K..
Zeznania świadkaM. C.nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy albowiem nie był on bezpośrednim świadkiem tego wypadku .
Zdaniem Sądu pisemne opinie biegłego – specjalisty chirurgii i medycyny ratunkowej – dr. nauk med.A. W.odnośnie kwalifikacji obrażeń jakich doznali w wyniku wypadku drogowego pokrzywdzonyS. K.orazM. K.zasługują na przyznanie im w pełni waloru wiarygodności. Zostały one wykonane w sposób wnikliwy i fachowy przez lekarza specjalistę o odpowiednio wysokich kwalifikacjach zawodowych i po zapoznaniu się biegłego z dokumentacjami medycznymi zeSzpitala (...)wG..
Zdaniem Sądu pisemna opinia biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż.W. S.oraz uzupełniające ustna opinia złożona przez biegłego przed Sądem zasługują na przyznanie im w pełni waloru wiarygodności. Zostały one wykonane w sposób wnikliwy i szczegółowy w oparciu o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy oraz bezpośrednie oględziny miejsca wypadku . Biegły dokonał oceny możliwości uniknięcia wypadku przez kierującego motocyklemS. K.. Biegły opisał oraz przedstawił kolejne etapy przeprowadzanej opinii w oparciu o posiadany materiał dowodowy. Jednocześnie, w ocenie Sądu, wynikające z opinii wnioski zostały wysnute w sposób nie budzący wątpliwości i na tyle jednoznaczny ,że stanowiły one podstawę do uznania materiału dowodowego za w pełni kompletny i zasługujący na wiarygodność. Ponadto , w ocenie Sądu , nie zachodziła w tej sprawie konieczność dopuszczenia dowodu z opinii kolejnego biegłego z dziedziny techniki samochodowej i ruchu drogowego albowiem opina biegłego sądowego mgr. inż.W. S.jest jasna, pełna i nie zachodzą w niej sprzeczności a w sprawie tej nie ujawniły się żadne nowe okoliczności skutkujące potrzebą powołania kolejnego biegłego.
Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów , pism i protokołów zgromadzonym w toku postępowania , uznając je za w pełni wiarygodne i nie znajdując podstaw do kwestionowania ich autentyczności.
W świetle zgromadzonego materiału dowodowego, zdaniem Sądu, popełnienie przez oskarżonego czynu z art. 177 § 1 kk w zw. z art. 178 § 1 kk nie budzi wątpliwości .W dniu 17 lipca 2015r. o godz. 17.45 wG.naul. (...)naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości -1,31 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu , nie zachowując szczególnej ostrożności wtargnął z grupy innych oczekujących osób na oznakowane przejście dla pieszych , bezpośrednio przed nadjeżdżający prawym pasem ruchu motocykl Junak RS 125 onr rej. (...), kierowany przezS. K.jadącego z pasażerkąM. K., który to w celu uniknięcia zderzenia zeS. B.podjął manewr hamowania kładąc motocykl na lewą stronę w następstwie czego motocykl upadł na jezdnię doznając obrażeń ciała w postaci stłuczenia barku lewego ze złamaniem wieloodłamowym guzka większego kości ramiennej lewej , które stanowiło naruszenie czynności ciała na okres powyżej 7 dni w myśl art. 157 § 1 kk . Zgodnie bowiem z treścią art. 13 ust.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. „Prawo o ruchu drogowym” – pieszy, przechodząc przez jezdnię , jest obowiązany zachować szczególną ostrożność oraz z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 , korzystać z przejścia dla pieszych. Zgodnie zaś z treścią art. 14 pkt 1 a tej ustawy zabrania się m.in. wchodzenia na jezdnię bezpośrednio przed jadący pojazd , w tym również na przejściu dla pieszych. Oskarżony ostrożności takiej nie zachował gdyż będąc w stanie nietrzeźwości wszedł na przejście dla pieszych bez zatrzymania się i upewnienia co do możliwości bezpiecznego wejścia na przejście dla pieszych i wszedł na to przejście bezpośrednio przed jadący motocykl . W ocenie Sądu naruszył on zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym umyślnie.
Na mocy art. 4 § 1 kk Sąd zastosował wobec oskarżonego przepisy kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017r. albowiem były one dla niego względniejsze z uwagi na podwyższenie zagrożenia karą przewidziane obecnie w art. 178§ 1 kk .
Zdaniem Sądu orzeczona wobec oskarżonego kara 2 miesięcy pozbawienia wolności jest odpowiednia do stopnia społecznego niebezpieczeństwa czynu. Spełni swą funkcję w zakresie prewencji ogólnej jak i funkcję represyjno- wychowawczą.
Jednocześnie Sąd doszedł do przekonania, że w stosunku do oskarżonego istnieją przesłanki do warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres jednego roku próby. Zdaniem Sądu, biorąc pod uwagę okoliczności sprawy , istnieje możliwość dania mu szansy i uznania , że zaistniałe zdarzenie miało charakter incydentalny i , że taka sytuacja nie powtórzy się . Wyznaczony przez Sąd okres próby pozwoli stwierdzić czy oskarżony należycie wykorzysta daną mu przez Sąd szansę.
Na mocy art. 72 § 1 pkt 5 kk Sąd zobowiązał oskarżonego w okresie próby do powstrzymania się od nadużywania alkoholu.
Na mocy art. 47§ 3 i 4 kk sąd orzekł od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonegoS. K.nawiązkę w kwocie 300 zł biorąc pod uwagę fakt ,że oskarżony jest bezrobotny , korzysta z pomocy opieki społecznej i przebywa w noclegowni .
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu orzeczono na podstawie§ 17 ust. 2 pkt 3 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. „ w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu” .
O kosztach sądowych wobec oskarżonego orzeczono na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 17 ustawy z dnia 23.06.1973r. „O opłatach w sprawach karnych” ( tekst jednolity: Dz.U. z 1983r. , Nr 49, poz. 223 ze zm.) biorąc pod uwagę sytuację rodzinną , majątkową i wysokość dochodów oskarżonego .