Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1919/16
Data wyroku: 2018-05-08 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt I C 1919/16

UZASADNIENIE

wyroku z 20 kwietnia 2018 roku
Pozwem z 23 sierpnia 2016 rokuM. P.wniosła o zasądzenie na jej rzecz od(...) spółki akcyjnejz siedzibą wW.kwoty 10.000 zł, na którą składała się suma 256,36 zł tytułem odszkodowania i 9.743 zł tytułem zadośćuczynienia, za wypadek, który polegał na tym, że zleceniobiorca pozwanego najechał na powódkę wózkiem widłowym, czym spowodował jej uraz fizyczny i złe samopoczucie. Jednocześnie strona powodowa wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych/pozew k. 2-3v./.
W odpowiedzi na pozew(...) spółka akcyjnaz siedzibą wW.wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Jednocześnie wniosła o wezwanie do udziału w sprawie ubezpieczyciela– (...) S.A.z siedzibą wS., podnosząc, że podmiot ten ponosi odpowiedzialność ubezpieczeniową za zdarzenie, które wywołało wniesienie pozwu przeciwko spółce/odpowiedź na pozew k. 30-33/.
S ąd ustalił następujący stan faktyczny.
W dniu 12 września 2014 roku, wCentrum Handlowym (...)przyul. (...)wW., w trakcie dokonywania zakupów w sklepie przezM. P., została ona potrącona przez wózek widłowy, sterowany przezK. P. (1), którego zespółką (...) S.A.łączyła umowa zlecenia. Mężczyzna tego dnia wykładał towar na wysepkę i nie zauważył poszkodowanej. W konsekwencji zahaczył ją widłami, co spowodowało uraz okolicy kości śródstopia po stronie grzbietowej. Po zdarzeniu, karetka pogotowia przewiozłaM. P.do szpitala bródnowskiego, gdzie ze względu na krwawienie rany, doszło do założenia 3 szwów skórnych/dowód: karta informacyjna k. 7, zgłoszenie zdarzenia k. 11-12, zeznania świadkaK. P. (2)k. 80-81; zeznania świadkaT. S.k. 81-82; zeznania świadkaK. P. (1)k. 101-102, przesłuchanie powódki k. 108-112/.
M. P.przez pierwsze 10 dni po wypadku leżała w domu, a przez okres około miesiąca z niego na dłużej nie wychodziła. Przez początkowy okres stopa poszkodowanej była znacznie opuchnięta, po czym opuchlizna zaczęła stopniowo ustępować. Rana na stopie i jej powiększenie spowodowały konieczność zakupu leków i środków pielęgnacyjnych w kwocie 136,36 zł oraz nowych, większych butów w kwocie 120 zł.M. P.odczuwała skutki wypadku przez około 3 miesiące i polegały one na trudnościach z zasypianiem, odczuwaniem bólu, zdenerwowaniem i stresem spowodowanym możliwymi powikłaniami/ dowód:faktura (...)k. 7, zeznania świadkaK. P. (2)k. 80-81, przesłuchanie powódki k. 108-112/.
Poszkodowana ma 69 lat, został u niej rozpoznany tętniak naczynia mózgowego, który w 2009 roku został zaklipsowany. W związku z tą okolicznością powódka musi dbać o stabilizację ciśnienia, brak stresu i zapewnienie sobie wypoczynku. Zdarzenie z 12 września 2014 roku wCentrum Handlowym (...), oprócz cierpień fizycznych, spowodowało strach o możliwe powikłania spowodowane rzeczonym wypadkiem/dowód: przesłuchanie powódki k. 108-112/.
(...) S.A.wW.łączyła umowa zlecenia i na tej podstawie wykonywał on wsklepie (...)czynności oddelegowane mu przez spółkę/dowód: zeznania świadkaK. P. (1)k. 101-102/.
Powyższy stan faktyczny nie był między stronami sporny, a powołane okoliczności mogły być uznane za ustalone już na podstawie samych oświadczeń stron, a to stosownie doart. 229 i 230 k.p.c.Potwierdzeniem ustalonego stanu faktycznego sprawy są przywołane dokumenty, których autentyczność nie była kwestionowana, przesłuchanie powódki oraz zeznania świadkówK. P. (2),T. S.iK. P. (1), które w ocenie Sądu w pełni zasługiwały na obdarzenie ich walorem wiarygodności. Sąd podzielił również wnioski biegłej psycholog wyrażone w pisemnej opinii znajdującej się na k. 108-112. Biegła oparła się na przeprowadzonym wywiadzie z powódką, szczegółowo opisując jego przebieg i należycie uzasadniając przedstawione wnioski. Ponadto do opinii tej strony nie zgłaszały zarzutów.
S ąd zważył, co następuje.
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w części.
Na wstępie należy wskazać, że domaganie się przez stronę pozwaną udziału ubezpieczyciela nie mogło zasługiwać na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z treściąart. 194 § 3 k.p.c., jeżeli okaże się, że powództwo o to samo roszczenie może być wytoczone przeciwko innym jeszcze osobom, które nie występują w sprawie w charakterze pozwanych, sądna wniosek powodamoże wezwać te osoby do wzięcia udziału w sprawie. Zatem, to powód jako strona uprawniona do dysponowania swoim roszczeniem decyduje przeciwko komu wytacza powództwo. Jeżeli zaś uważała za stosowne wytoczenie go jedynie przeciwkospółce (...), to sąd nie mógł wbrew jej woli wezwać innej jeszcze strony do udziału w sprawie. Na marginesie już tylko wypadało zauważyć, że w niniejszej sprawie nie miała miejsca sytuacja, o której mowa wart. 194 § 1 k.p.c., bowiem w sprawie od początku występowała strona, która zgodnie z treścią roszczenia strony powodowej mogła być stroną pozwaną.
Przechodząc już do treści samego żądania, sąd uznał, że pozwana spółka ponosi odpowiedzialność za własny czyn wywołujący powyżej opisane zdarzenie na zasadzie winy zart. 415 k.c.Na wstępie należy wskazać, że sąd odrzucił możliwość przypisana pozwanej odpowiedzialności na zasadzie ryzyka zart. 430 k.c., bowiem co do zasady przyjmuje się tezę, że zwierzchnictwo nie może wynikać z umów o świadczenie usług, np. zlecenia lub umowy o dzieło. W tych bowiem umowach nie występuje stosunek podporządkowania w rozumieniuart. 430 k.c.Pogląd ten, może budzić wątpliwości o tyle, że wielokrotnie mimo istnienia stosunku o charakterze umowy zlecenia, umowy o dzieło lub stosunku do nich zbliżonego, między powierzającym a wykonawcą czynności istnieje faktyczny stosunek podporządkowania, który wynika np. wprost z działania wykonawcy w strukturze organizacyjnej powierzającego. W tego typu sytuacjach, mimo istniejącej między stronami umowy o charakterze umowy zlecenia lub umowy o dzieło, należy uznać, że działanie wykonawcy ze względu na okoliczności stanu faktycznego objęte jest zakresem hipotezyart. 430 k.c.Przedstawiony wyżej pogląd prezentowany jest również w orzecznictwie, np. wyrok SN z 28.6.2011 r. (II PK 9/11,L.), w którym stwierdzono, że: "generalnie stosunek zlecenia nie kreuje stosunku kierownictwa w rozumieniuart. 430 k.c." oraz "ogólna kontrola osoby zatrudnionej na podstawie umowy zlecenia, dokonywana przez zleceniodawcę z punktu widzenia rezultatów działalności nie świadczy o podporządkowaniu pracowniczym", ale wyraźnie wskazano, że w konkretnych przypadkach nie sposób wykluczyć istnienia stosunku podległości, np. gdy mimo zatrudnienia cywilnoprawnego dana osoba "podlegała" zwierzchnikowi w rozumieniuart. 430 k.c.
Z powyższych względów Sąd w niniejszej sprawie badał czyK. P. (1)znajdował się pod kierownictwem spółki, które uzasadniałoby jej odpowiedzialność na zasadzie ryzyka i doszedł do przekonania, że w realiach sprawy nie można przyjąć, że zleceniobiorca był podporządkowany spółce w rozumieniuart. 430 k.c.Świadczą o tym przede wszystkim zeznaniaT. S., który stwierdził, że pozostali współpracownicy nie rozwozili towaru wózkami widłowymi i polecenie użycia wózka na pewno nie pochodziło od spółki, bowiem pozwana w celu wykładania produktów używała wózka do palet. Również i z depozycjiK. P. (1)wynikało, że co prawda wykonywał on czynności zlecone przez pozwaną, ale to on sam decydował jakie czynności konkretnie będzie wykonywał danego dnia i w jaki sposób. Z powyższych względów Sąd przeszedł do rozważań odpowiedzialności pozwanej na zasadzie winy.
Zastosowanie więc będzie miałart. 415 k.c., przewidujący, że kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Zgodnie natomiast zart. 361 § 1 k.c.zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.
W realiach niniejszej sprawy zdarzenie wiążące się z powstaniem szkody spowodowane zostało w sposób zawiniony przez(...) S.A., co – nota bene - nie było kwestionowane przez stronę pozwaną chociażby poprzez wskazanie odpowiedzialności jej ubezpieczyciela. Spowodowanie szkody na zdrowiuM. P.powstało przez to, że pozwana dopuściła do wykonywania czynności wsklepie (...)przez osobę, której nieuważne działanie wywołało rozstrój zdrowia powódki. Zatem, ponosi ona winę za zdarzenia z dnia 12 września 2014 roku. Należy także zauważyć, że odpowiedzialność na zasadzieart. 415 k.c.jest niezależna od stopnia winy, przy czym dopuszczalna jest również odpowiedzialność za najmniejszy jej przejaw, to jest niedbalstwo. Co również istotne, gdyby spółka dopełniła należytej staranności i dopuściła do pracy osobę do tego należycie przygotowaną, nie doszłoby do szkody na zdrowiu powódki. Pozwana spółka po prostu nie dopilnowała bezpieczeństwa jakie musi panować w sklepie, gdzie znajdują się klienci dokonujący zakupów. SamT. S.w swoich zeznaniach przyznał, że nie powinno się rozwozić towarów wózkiem widłowym, a jednak taka sytuacja miała miejsce i w jej konsekwencji doszło do zranieniaM. P.. Nie bez znaczenia jest również okoliczność, że pozwana spółka dążyła do usunięcia skutków swojego czynu proponując pokrycie powódce kosztów wywołanej szkody w części (vide pisma k. 13, 14. 15).
Uwzględniając powyższe sąd uznał, że pozwana winna naprawić w całości szkodę majątkową, którą poniosła powódka w kwocie 256,36 zł, na którą złożył się koszt zakupu leków w wysokości 136,36 zł oraz zakupu butów w kwocie 120 zł. Na dowód poniesienia kosztów leków powódka przedstawiła fakturę, natomiast konieczność zakupu butów wynika z przesłuchania świadkaK. P. (2)oraz powódki. Pozwany nadto jak już była mowa był gotów pokryć ten wydatek, a więc należy przyjąć, że go nie kwestionował.
Na podstawieart. 445 § 1 k.c.w zw. zart. 444 § 1 k.c.w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Zadośćuczynienie pełni funkcję kompensacyjną, przyznana bowiem suma pieniężna ma stanowić przybliżony ekwiwalent poniesionej szkody niemajątkowej. Winna też wynagrodzić poniesione cierpienia fizyczne i psychiczne oraz ułatwić przezwyciężenie ujemnych przeżyć, aby w ten sposób chociaż częściowo przywrócona została równowaga zachwiana na skutek popełnienia czynu niedozwolonego. Funkcję kompensacyjną należy rozumieć szeroko, bowiem obejmuje ona zarówno cierpienia fizyczne, jak i sferę psychiczną poszkodowanego. Funkcja kompensacyjna powinna mieć istotne znaczenie dla ustalenia wysokości zadośćuczynienia. Przy tym przepisykodeksu cywilnegonie zawierają żadnych kryteriów, jakie należy uwzględnić przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia. Zart. 445 § 1 k.c.wynika tylko, że zadośćuczynienie ma być odpowiednie. Dotychczasowe orzecznictwo i doktryna wypracowały jednolite stanowisko w zakresie ustalenia czynników wpływających na wymiar zadośćuczynienia. Orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazuje, że o rozmiarze należnego zadośćuczynienia winien decydować rozmiar doznanej krzywdy, tj. stopień cierpień fizycznych i psychicznych, ich intensywność, czas trwania, nieodwracalność następstw, stopień ograniczeń w dotychczasowej aktywności, rodzaj koniecznego leczenia oraz dolegliwości i ograniczenia z niego wynikające, perspektywy pełnego ustąpienia skutków urazu, wiek poszkodowanego, jego dotychczasowy stan zdrowia, aktywność zawodowa i życiowa, konsekwencje uszczerbku na zdrowiu w życiu osobistym i społecznym oraz inne okoliczności dotyczące ujemnych przeżyć poszkodowanego wynikające z konkretnego stanu faktycznego, na przykład pobyt w szpitalu czy konieczność rehabilitacji. (m.in. wyrok Sadu Najwyższego z dn. 10 czerwca1999 r., sygn. II UKN 681/98, wyrok Sądu Najwyższego z dn. 18 września 1970 r., II PR 257/70, wyrok Sądu Najwyższego z dn. 29 maja 2008 r., sygn. II CSK 78/08).
Tutejszy Sąd za podstawę oceny powyżej wymienionych kryteriów jakie należy wziąć pod uwagę przy zasądzeniu zadośćuczynienia przyjął dowód z przesłuchania powódki, jej męża i opinii biegłej psycholog. Powyższe dowody wskazywały, że żądanie zasądzenia kwoty 9.743 zł tytułem zadośćuczynienia było nadmierne, bowiem u powódki doszło do przejściowego tylko pogorszenia samopoczucia psychicznego, które winno trwać – zdaniem biegłej – około tygodnia. Natomiast dyskomfort fizyczny, jaki powódka odczuwała w związku z uszkodzeniem stopy, który w istocie trwał 03 miesiące i ewentualny strach związany z możliwościami komplikacji ogólno – zdrowotnych, między innymi związanymi z zaklipsowanym tętniakiem mózgu, uzasadniało żądanie o tyle, o ile winno one spełniać dlaM. P.funkcję kompensacyjną, czyli wyrównać uszczerbek, który powstał u poszkodowanej wskutek zdarzenia wywołującego szkodę. Inaczej mówiąc zadośćuczynienie powinno rekompensować powódce przykre zdarzenie, które będzie jednocześnie przedstawiało dla niej jakąś realną wartość ekonomiczną. W ocenie sądu biorąc pod uwagę stan zdrowia powódki przed i po zdarzeniu, jej wiek oraz rodzaj koniecznego leczenia i dalsze dolegliwości - kwota 4.000 zł będzie należycie zadośćuczyniła żądaniu strony powodowej.
W konsekwencji należało oddalić powództwo w pozostałym zakresie.
Sąd na podstawieart. 100 k.p.c.w zw. zart. 108 § 1 i 2 k.p.c.orzekł o kosztach procesu poprzez stosunkowe rozdzielenie. Powódka przegrała sprawę w 57 %, zaś pozwana w 43 %. Reguła zart. 100 k.p.c., stanowi o obowiązku poniesienia kosztów w takim stopniu, w jakim strona przegrała sprawę mając na względzie częściowe uwzględnienie żądań i odpowiedzialności za wynik procesu. Na poniesione przez powoda koszty składają się: opłata od pozwu w kwocie 500 zł, wynagrodzenie pełnomocnika procesowego w kwocie 2.417 zł – § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, w brzmieniu aktualnym na datę wszczęcia postępowania oraz zaliczka na opinię biegłego w kwocie 500 zł – łącznie 3.417 zł. Na koszty poniesione przez pozwanego składają się: wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 2.417 zł - § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Zatem, uwzględniając koszty poniesione przez każdą ze stron, strona pozwana winna w dalszym ciągu zwrócić powódce kwotę 65,95 zł tytułem kosztów procesu, o czym postanowiono w punkcie III wyroku.
Z: odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi pozwanego.