Sąd Rejonowy w Kielcach
IX Wydział Karny
Sygnatura akt: IX K 1175/17
Data wyroku: 2017-12-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Jordan – Chajczyk
Słowa kluczowe: Grzywna
Teza: Skoro dla otoczenia było widoczne, że oskarżony znajduje się pod wpływem alkoholu to tym samym oznacza to, że nie mogło to być niedostrzegalne dla samego oskarżonego.

Sygn. aktIX K 1175/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 grudnia 2017 r.
Sąd Rejonowy w Kielcach IX Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Jordan – Chajczyk
Protokolant: stażysta Agata Białogońska
po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2017 r.
na rozprawie
sprawyM. K.(K.),synaR.iE.z d.R.,ur. (...)wK.
oskarżonego o to, że:
w dniu 11 sierpnia 2017 roku wK.będąc w stanie nietrzeźwości wynik I badania 0,95 mg/l, wynik II badania 1,13 mg/l prowadził w ruchu lądowym pojazd markiR.onr rej. (...),
tj. o przestępstwo zart. 178a § 1 kk
orzeka:

I
uznaje oskarżonegoM. K.za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia i stanowiącego przestępstwo zart. 178a § 1 kki za to na podstawie tego przepisu orazart. 33 § 1 i § 3 kkwymierza mu karę grzywny w rozmiarze 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych;

II
na podstawieart. 42 § 2 kkw zw. zart. 43 § 1 kkorzeka wobec oskarżonegoM. K.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 (trzech) lat;

III
na podstawieart. 43a § 2 kkorzeka wobec oskarżonegoM. K.środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 5.000 (pięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

IV
na podstawieart. 63 § 4 kkzalicza oskarżonemuM. K.na poczet orzeczonego wobec niego w punkcie II wyroku środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 11 sierpnia 2017 r.;

V
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonegoM. K.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 230 (dwieście trzydzieści) złotych tytułem kosztów sądowych, w tym kwotę 160 (sto sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty od kary grzywny.

Sygn. akt. IX K 1175/17

UZASADNIENIE
M. K.został oskarżony o to, że:
w dniu 11 sierpnia 2017 roku wK.będąc w stanie nietrzeźwości wynik I badania 0,95 mg/l, wynik II badania 1,13 mg/l prowadził w ruchu lądowym pojazd markiR.onr rej. (...),
tj. o przestępstwo zart. 178a § 1 kk.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
OskarżonyM. K.w dniu 10 sierpnia 2017 r. razem ze znajomymi pojechał doK., gdzie jego kolega kupił dla siebie samochód. Po powrocie doK.do godz. 3 rano dnia 11 sierpnia spożywali wszyscy piwa. OskarżonyM. K.wypił około 8 butelek piwa, łącznie ok. 4 litrów tego alkoholu. Następnie położył się spać. Około godz. 11:00 oskarżony przebudził się i samochodem markiR.onr rej. (...)pojechał naosiedle (...). Około godziny 11:20 oskarżony znajdował się naul. (...)i w tym miejscu został zatrzymany do rutynowej kontroli drogowej przez funkcjonariuszy Policji. Z uwagi na wyczuwalną od oskarżonego silną woń alkoholu został on poddany badaniom najpierw na urządzeniu typuA., a kiedy zapaliła się na nim lampka czerwona wskazująca na to, że osoba badana jest pod wpływem alkoholu funkcjonariusze Policji przeprowadzili badanie oskarżonego na urządzeniuA. I.z wynikami: I badanie o godz. 11:23 - 0,95 mg/l, II badanie o godz. 11:38 – 1,13 mg/l oraz na urządzeniu Alkometr A 2.0 z wynikami: III badanie o godz. 12:08 - 0,99 mg/l, IV badanie o godz. 12:09 – 1,07 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Dowód: zeznaniaS. M.k. 6;
wyjaśnienia oskarżonego k. 20v, 50v;
protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym wraz ze świadectwem wzorcowania urządzeniaA.IV k. 2-3 i Alkometr A 2.0 k. 4-5.
M. K.ma 37 lat, jest żonaty, ma troje dzieci w wieku: 12, 11 i 5 lat. Z zawodu jest mechanikiem samochodowym, zatrudniony jest w(...)I.jako szlifierz z dochodem 1.700 złotych netto. Pobiera świadczenie 500+ na dwoje dzieci. Żona oskarżonego pracuje w tej samej firmie z dochodem 1.600 złotych netto. Nie był karany. Nie leczony psychiatrycznie ani odwykowo.
Dowody: wyjaśnienia oskarżonego k. 19 – 20, 50v;
informacja o osobie z Krajowego Rejestru Karnego k. 28.
Będąc słuchanym w postępowaniu przygotowawczym oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa i złożył wyjaśnienia, w których podał, że w dniu 10 sierpnia 2017 r. razem ze znajomymi pojechał doK., gdzie jego kolega kupił dla siebie samochód. Po powrocie doK.do godz. 3 rano dnia 11 sierpnia spożywali wszyscy piwa. Oskarżony wypił około 8 butelek piwa. Następnie położył się spać. Około godz. 11:00 przebudził się i samochodem markiR.onr rej. (...)pojechał naosiedle (...), gdzie został zatrzymany przez patrol Policji (k. 20).
Podczas przesłuchania przed Sądem w 20 grudnia 2017 r. oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa i odmówił składania wyjaśnień podtrzymując to, co wyjaśniał w dochodzeniu – k. 50v.

Sąd zważył co następuje.
Stan faktyczny w sprawie był w całości bezsporny. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzuconego mu przestępstwa, złożył wyjaśnienia co do ilości i rodzaju spożytego alkoholu. Wyniki badania stanu trzeźwości oskarżonego nie pozostawiają żadnych wątpliwości co do tego, że w trakcie prowadzenia samochodu znajdował się w stanie nietrzeźwości. Na podstawie zeznań funkcjonariusza PolicjiS. M.Sąd ustalił okoliczności dot. zatrzymania oskarżonego do kontroli drogowej. W niniejszej sprawie okoliczności stanu faktycznego nie były problemem, nie ma zatem potrzeby dokonywania szerszego wywodu w tym zakresie.
Zgodnie z treściąart. 178a § 1 kkza popełnienie przestępstwa określonego tym przepisem odpowiada ten, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Zgodnie zaś zart. 115 § 16 kkstan nietrzeźwości w rozumieniu tego kodeksu zachodzi, gdy:
1) zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub
2) zawartość alkoholu w 1 dm3wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość.
Stan nietrzeźwości oskarżonego wątpliwości nie budzi, podczas badania o godzinie 11:23 na urządzeniuA. I.zarejestrowany został wynik 0,95 mg/l. Jest to wynik wskazujący bezspornie na stan nietrzeźwości oskarżonego biorąc pod uwagę treść przytoczonego wyżej przepisuart. 115 § 16 kk, jest to zresztą wynik wskazujący na znaczny stopień nietrzeźwości – ok. 2 promili. Prowadzenie przez oskarżonego samochodu odbywało się w ruchu lądowym – wK.naul. (...). Strona podmiotowa przestępstwa określonego wart. 178a § 1 kkpolega na umyślności w postaci zamiaru bezpośredniego lub ewentualnego. Zdaniem Sądu oskarżony wsiadając za kierownicę samochodu był świadomy, że w jego organizmie znajduje się jeszcze alkohol, że nie został on zmetabolizowany. Zatem oskarżony był świadomy, że swoim zachowaniem popełnia przestępstwo. Co na to wskazuje? Przede wszystkim treść zeznań funkcjonariusza Policji dokonującego kontroli oskarżonego.S. M.zeznał, że od oskarżonego była wyczuwalna woń alkoholu – k. 6. Skoro więc dla otoczenia było widoczne, że oskarżony znajduje się pod wpływem alkoholu to tym samym oznacza to, że nie mogło to być niedostrzegalne dla samego oskarżonego. Po drugie należy zwrócić uwagę na ilość wypitego alkoholu i godzinę zakończenia jego spożywania. Oskarżony jak podał w swoich wyjaśnieniach z k. 20v wypił 8 butelek piwa – łącznie 4 litry (k. 2v i k. 3v), alkohol skończył pić około 3 rano. Niemożliwe jest, aby taka ilość alkoholu została zmetabolizowana przez organizm w ciągu 8 godzin, tj. do chwili, w której oskarżony wsiadł za kierownicę samochodu. Oskarżony wsiadając za kierownicę samochodu miał wszelkie podstawy do przyjmowania, że znajduje się pod wpływem alkoholu. W takiej sytuacji nie można było uznać za wiarygodne wyjaśnień oskarżonego, że wsiadając za kierownicę samochodu nie czuł się pijany – k. 20v.
Analizując stopień zawinienia oskarżonego Sąd uznał, że jest on wysoki. Oskarżony jest osobą dorosłą, zdrową i brak jakichkolwiek przesłanek dla uznania, aby cokolwiek krępowało jego zdolności do rozpoznania znaczenia swojego czynu i do pokierowania swoim postępowaniem. Sąd nie stwierdził również, aby istniały jakiekolwiek okoliczności mogące wpłynąć umniejszająco na ocenę stopnia zawinienia. Biorąc powyższe pod uwagę stopień winy oskarżonego, który dopuścił się czynu zart. 178a § 1 kk, Sąd ocenił jako wysoki.
Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego Sąd ocenił jako wysoki. Oskarżony podjął swoje działanie polegające na prowadzeniu pojazdu w stanie nietrzeźwości, mimo iż miał świadomość, że znajdował się w stanie, który nie uprawniał go do prowadzenia pojazdu. W zakresie świadomości oskarżonego, że może znajdować się w stanie nietrzeźwości nie ma najmniejszych wątpliwości, co wynika z przedstawionego wyżej wywodu. Biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dobra chronionego prawem, które oskarżony naruszył poprzez swoje zachowanie, należy wskazać, iż jest to bezpieczeństwo w komunikacji, a w konsekwencji życie i zdrowie człowieka. Sąd wziął również pod uwagę sposób i okoliczności popełnienia czynu, tzn. oskarżony nie znajdował się wówczas w żadnej szczególnej sytuacji motywacyjnej. W dniu 11 sierpnia 2017 r. kierował samochodem nie na skutek jakiegoś nagłego zdarzenia wymagającego od niego takiego zachowania tylko w celu załatwienia jakiś swoich spraw w mieście. Mając na uwadze wszystkie okoliczności wpływające na ocenę stopnia społecznej szkodliwości przewidziane wart. 115 § 2 kk, Sąd ustalił, iż stopień społecznej szkodliwości czynu, którego dopuścił się oskarżony, jest wysoki.
Biorąc zatem pod uwagę wszystkie nakreślone wyżej okoliczności Sąd wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 80 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych. Wymierzając karę w takiej wysokości Sąd brał pod uwagę wszystkie okoliczności mające wpływ na jej wymiar, w szczególności ustalony stopień winy i stopień społecznej szkodliwości (które ocenione zostały jako wysokie), motywację i sposób zachowania się oskarżonego, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa (zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego było przecież poważne biorąc pod uwagę, że oskarżony jeździł po tej części miasta, w której zazwyczaj odbywa się ruch o znacznym stopniu natężenia i znajdował się w znacznym stopniu nietrzeźwości), właściwości i warunki osobiste oskarżonego (oskarżony to człowiek prowadzący ustabilizowany tryb życia), jego sposób zachowania przed popełnieniem przestępstwa i po jego popełnieniu (oskarżony nie podejmował działań w kierunku uniknięcia odpowiedzialności, przyznał się do popełnienia przestępstwa). Jako okoliczność łagodzącą, mającą wpływ na wymiar kary Sąd wziął pod uwagę uprzednią niekaralność oskarżonego i fakt, że wyraził on rzeczywistą skruchę z powodu swojego zachowania. Na ustalenie wysokości stawki dziennej grzywny na poziomie 20 złotych miała wpływ sytuacja majątkowa oskarżonego, stan jego dochodów pozwala mu na uiszczenie grzywny przy tak ukształtowanej stawce dziennej.
Zgodnie z dyspozycjąart. 42 § 2 kkw zw. zart. 43 § 1 kkSąd obligatoryjnie orzeka na okres nie krótszy niż 3 lata, a nie dłuższy niż 15 lat, środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji był w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego. Dlatego też orzeczony został wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Sąd wobec treściart. 42 § 1 kknie mógł orzec tego środka karnego na okres krótszy niż 3 lata. Nie mógł też Sąd zrezygnować z orzekania tego środka w ogóle, jego orzeczenie jest bowiem obligatoryjne. Na poczet środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów zaliczony został okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 11 sierpnia 2017 r. Oskarżony wnosił o orzeczenie zakazu na krótszy okres uzasadniając to tym, że ma dziecko, które wymaga częstych wizyt lekarskich wŁ.– k. 20v. Przepisyart. 42 § 2 kkiart. 43 § 1 kknie zezwalają jednak na modyfikowanie dolnej granicy okresu, na jaki orzekany jest środek karny zakazu prowadzenia pojazdów z uwagi na szczególne okoliczności. Zresztą oskarżony o chorobie dziecka nie dowiedział się dopiero w dn. 11 sierpnia 2017 r. Z jego wyjaśnień z k. 20v można wnosić, że dziecko choruje od dłuższego czasu. Jako odpowiedzialny ojciec winien więc unikać wszelkich sytuacji, w jakich może utracić prawo jazdy (przekroczenie liczby punktów karnych, przekroczenie prędkości o ponad 50 km/h w terenie zabudowanym, kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości), skoro wie, że prawo jazdy jest mu wręcz niezbędne, żeby zapewnić dziecku dostęp do pomocy lekarskiej. Oskarżony żąda orzeczenia środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów na krótki okres patrząc na sprawę przez pryzmat konsekwencji, z jakimi przyjdzie mu się zmierzyć prawomocnego skazania za przestępstwo zart. 178a § 1 kk, tj. utrata prawa jazdy na 3 lata, nie rozumiejąc przy tym w ogóle, że popełnił poważne przestępstwo i musi ponieść tego wszystkie konsekwencje, jakie przewiduje prawo.
Sąd orzekł wobec oskarżonego na podstawieart. 43a § 2 kkświadczenie pieniężne w kwocie 5.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Przepisart. 43a § 2 kkstanowi, że w razie skazania sprawcy za przestępstwo określone wart. 178a § 1 kkSąd orzeka świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5.000 zł. Powyższe oznacza, iż najniższa kwota świadczenia, jaka może być orzeczona w związku z popełnieniem czynu zart. 178a § 1 kkwynosi 5.000 zł. Sąd wydając wyrok nie może jej zmniejszyć, a może jedynie orzekać ją w tej wysokości lub powyżej wskazanej sumy aż do kwoty 60.000 złotych wskazanej w§ 2 art. 43a kk. Kwota 5.000 zł jest to najniższa wartość jaka może być orzeczona. Jest to przewidziany prawem obowiązek, który musi być nałożony wobec osoby skazanej za przestępstwo zart. 178a § 1 kk.
Oskarżony został też w całości obciążony kosztami sądowymi. Nie było podstaw do zwolnienia go od tych należności, skoro osiągał on dochód z pracy zarobkowej. Na wydatki Skarbu Państwa w przedmiotowej sprawie złożyły się:
1/ opłata za uzyskanie danych o karalności oskarżonego w kwocie 30 złotych pobrana na podstawieart. 618 § 1 pkt 10 kpki § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego (Dz. U. 2014.861);
2/ ryczałt za doręczenia w postępowaniu przygotowawczym i przed sądem w kwocie 40 złotych (2 x 20 złotych) –art. 618 § 1 pkt 1 kpki§ 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym(Dz. U. 03.108.1026 ze zm.);
Opłata od kary grzywny wymierzonej oskarżonemu wynosi 160 złotych -art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. 83.49.223 ze zm.).
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd orzekł jak w wyroku.
SSR Anna Jordan-Chajczyk