Sąd Okręgowy w Warszawie
XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumenta
Sygnatura akt: XVII AmE 120/15
Data wyroku: 2018-03-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON

Sygn. aktXVII AmE 120/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 marca 2018 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentóww składzie:
Przewodniczący: SSO Witold Rękosiewicz

Protokolant: sekretarz sądowy Iwona Hutnik

po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2018 r. w Warszawie
na rozprawie
sprawy z odwołaniaP. D.prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwąPrzedsiębiorstwo Produkcyjno Usługowe (...)wO.
przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki
o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji Prezesa URE
na skutek odwołania powoda od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki
z dnia 7 lipca 2015 r. nr(...)

I
oddala odwołanie;

II
zasądza odP. D.prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwąPrzedsiębiorstwo Produkcyjno Usługowe (...)wO.na rzecz Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt) tytułem kosztów zastępstwa procesowego.

SSO Witold Rękosiewicz.
Sygn. XVII AmE 120/15

UZASADNIENIE
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (Prezes URE, pozwany) decyzją z dnia 7 lipca 2015 r. znak(...)stwierdził wygaśnięcie decyzji Prezesa URE wydanej 13 czerwca 2014 r. nr(...), o udzieleniuP. D.prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwąPrzedsiębiorstwo Produkcyjno Usługowe (...)(Przedsiębiorca, powód) z siedzibą wO.koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej w odnawialnym źródle energii.
PrzedsiębiorcaP. D.w złożonym odwołaniu zaskarżył decyzję Prezesa URE w całości. Zaskarżonej decyzji powód zarzucił, iż narusza jego prawa. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu odwołania powód oświadczył, że nie zgadza się ze wskazanymi w zaskarżonej decyzji przyczynami uchylenia decyzji z dnia 13 czerwca 2014 r. o udzieleniu mu koncesji na wytwarzanie energii w odnawialnym źródle energii. Zdaniem powoda zaskarżona decyzja narusza zasadę praw nabytych. Stwierdził, że nie można mu odebrać prawa do wytwarzania energii elektrycznej, które uzyskał na mocy decyzji o udzieleniu koncesji. Podkreślił, że podejmował działania i poniósł koszty rozbudowy źródła energii w sposób zgodny z decyzją o udzieleniu koncesji.
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie w całości i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Pozwany wskazał, że zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym w dacie wydania Przedsiębiorcy koncesji wytwarzanie energii elektrycznej w odnawialnych źródłach energii podlegało koncesjonowaniu, niezależnie od mocy źródła. Wskazał, iż w wyniku wejścia w życie w dniu 4 maja 2015 r. ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2015 r., poz. 478) – dalej również: ustawa OZE - doszło do zmiany niektórych przepisówustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne(t.j. Dz. U . z 2012 r., poz. 1059 ze zm.) – dalej: Pe. W aktualnym stanie prawnym wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej w mikroinstalacji lub w małej instalacji nie wymaga posiadania koncesji (art. 32 ust. 1 pkt 1 lit. c Prawa energetycznego). Ponadto zgodnie z art. 200 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii, udzielone wcześniej przez Prezesa URE koncesje na wytwarzanie energii elektrycznej w mikroinstalacji, wygasają z dniem wejścia ustawy w życie.
Pozwany wyjaśnił, że powód prowadzi działalność gospodarczą, polegającą na wytwarzaniu energii elektrycznej w źródle odnawialnym, które w świetle przepisów ustawy o odnawialnych źródłach energii spełnia kryteria uznania za mikroinstalację. Z tego względu, stosownie do art. 200 ust. 1 ustawy OZE, w dniu 4 maja 2015 r. z mocy prawa, udzielona powodowi decyzją z dnia 13 czerwca 2014 r. koncesja wygasła. Jednocześnie wobec braku wymogu posiadania koncesji na działalność polegającą na wytwarzaniu energii w mikroinstalacji, decyzja o udzieleniu powodowi koncesji, stała się bezprzedmiotowa. W zaistniałym stanie prawnym, z uwagi na jednoznaczną treść art. 200 ust. 1 ustawy OZE, mającego charakter bezwzględnie obowiązujący, stosownie doart. 162 § 1 pkt 1 k.p.a.na Prezesie URE spoczywał obowiązek dokonania subsumpcji stanu faktycznego do właściwej normy prawnej poprzez wydanie zaskarżonej decyzji. Zdaniem Prezesa URE w stanie prawnym zaistniałym na skutek wejścia w życie ustawy o odnawialnych źródłach energii kwestionowanie w odwołaniu przyczyn, na podstawie których została wydana zaskarżona decyzja, nie może przynieść oczekiwanego przez powoda skutku.
Pozwany zaznaczył, iż wygaśniecie z mocy prawa decyzji o udzieleniu mu koncesji nie wywołuje dla powoda negatywnych skutków w postaci zakazu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie ustalonym w koncesji. Na skutek wydania zaskarżonej decyzji Przedsiębiorca nie zostanie pozbawiony systemu wsparcia dla odnawialnych źródeł energii i nadal będzie mógł wykonywać działalność gospodarczą w dotychczasowym zakresie.
Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił następujący stan faktyczny:
Na podstawie udzielonej decyzją Prezesa URE z 13 czerwca 2014 r. nr(...)koncesji na wytwarzanie energii elektrycznejP. D.prowadzi działalność koncesjonowaną w odnawialnym źródle energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej 9,6 kW, przyłączonym do sieci o napięciu znamionowym 110 kV. W dniu 4 maja 2015 r. weszła w życie ustawa o odnawialnych źródłach energii, wprowadzająca m.in. nowelizację przepisówPrawa energetycznego. Instalacja wykorzystywana przez powoda do prowadzenia działalności wytwarzania energii elektrycznej spełnia kryteria mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 1 Pe w brzmieniu po nowelizacji, prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na wytwarzaniu energii elektrycznej w mikroinstalacji nie wymaga uzyskania koncesji. Ponadto w myśl art. 200 ust. 1 ustawy OZE koncesje udzielone przez Prezesa URE wytwórcom energii elektrycznej w mikroinstalacji wygasają z dniem wejścia w życie tej ustawy. W świetle obowiązujących po dniu 4 maja 2015 r. przepisów prawa udzielona powodowi w 2014 r. koncesja wygasła z mocy prawa. W celu dostosowania istniejącego stanu faktycznego do obowiązującej normy prawnej Prezes URE, na podstawieart. 162 § 1 pkt 1 k.p.a., wydał decyzję stwierdzającą wygaśnięcie decyzji o udzieleniuP. D.koncesji.
W tym stanie faktycznym  Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Bezsporne jest, że przed wejściem w życie ustawy o odnawialnych źródłach energii powód posiadał koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej w odnawialnym źródle energii o łącznej mocy zainstalowanej 0,0096 MW, przyłączonym do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV. W świetle art. 2 pkt 19 ustawy OZE, obowiązującej od dnia 4 maja 2015 r., wykorzystywana przez powoda w prowadzonej działalności gospodarczej instalacja, spełnia kryteria mikroinstalacji. Zgodnie z art. 32 ust 1 pkt 1 lit c Pe w brzmieniu po nowelizacji wprowadzonej ustawą OZE, wytwarzanie energii elektrycznej w mikroinstalacji zostało zwolnione z obowiązku uzyskania koncesji. Na mocy przepisu art. 200 ust. 1 ustawy OZE, udzielone przed wejściem w życie tej ustawy koncesje na wytwarzanie energii elektrycznej w mikroinstalacji wygasają z mocy prawa z dniem wejścia ustawy w życie. Oznacza to, że z dniem 4 maja 2015 r. udzielona powodowi decyzją z dnia 13 czerwca 2014 r. koncesja wygasła z mocy prawa, a dotycząca przyznania tej koncesji decyzja Prezesa URE stała się bezprzedmiotowa.
W myślart. 162 § 1 pkt 1 k.p.a.organ administracji publicznej, który wydał decyzję, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli stała się bezprzedmiotowa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. Mając na uwadze określone w przepisachPrawa energetycznegocele polityki energetycznej państwa oraz zadania i zakres działania Prezesa URE, zdaniem Sądu stwierdzić należy, iż określenie kręgu podmiotów, posiadających koncesję leży w interesie społecznym. Ponadto, wobec faktu, że w następstwie wygaśnięcia z mocy prawa koncesji PrzedsiębiorcaP. D.nie utracił uprawnień, które uzyskał na podstawie wydanej przez Prezesa URE decyzji koncesyjnej z dnia 13 czerwca 2014 r. uznać należy, iż zaskarżona decyzja nie wywołuje żadnych ujemnych skutków dla wymienionego w niej przedsiębiorcy i nie narusza jego interesów. Podkreślić wypada, że wobec stwierdzenia wygaśnięcia na mocy prawa z dniem 4 maja 2015 r. udzielonej powodowi koncesji i stwierdzenia, że decyzja z 13 czerwca 2014 r. stała się bezprzedmiotowa Prezes URE, zgodnie zart. 162 § 1 pkt 1 k.p.a.miał obowiązek wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie własnej decyzji o udzieleniu powodowi koncesji w celu dostosowania istniejącego stanu faktycznego do obowiązującej normy prawnej. Z treści decyzji nie wynika, że cofa przyznaneP. D.uprawnienie do prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na wytwarzaniu energii elektrycznej w odnawialnym źródle energii lub, że na skutek jej wydania Przedsiębiorca zostanie pozbawiony uprawnień do korzystania z systemu wsparcia dla energii wytwarzanej ze źródeł odnawialnych. Zawarty w odwołaniu zarzut, iż zaskarżona decyzja odbiera Przedsiębiorcy przyznane mu uprawnienie do wytwarzania energii elektrycznej i narusza zasadę praw nabytych nie znajduje potwierdzenia również w przepisach prawa obowiązujących po dniu wejścia w życie ustawy o odnawialnych źródłach energii. Jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, ma ona charakter deklaratoryjny, co oznacza, że potwierdza jedynie istnienie stanu prawnego obowiązującego z mocy prawa od dnia 4 maja 2015 r.
Sąd oddalił wniosek powoda o dopuszczenie dowodu z przesłuchania strony mając na uwadze, że zgodnie zart. 227 k.p.c.dowód ma służyć wykazanie określonych faktów a nie wyrażeniu przez stronę opinii w kwestii stanu prawnego i uznając, że w odwołaniu powód nie wskazał faktów, których wykazaniu wnioskowany dowód miał służyć.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności Sąd Okręgowy, wobec braku podstaw do uwzględnienia, na zasadzieart. 47953§ 1 k.p.c.oddalił odwołanie jako bezzasadne.
O zasądzeniu od powoda na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego orzeczono na podstawieart. 98 k.p.c.stosownie do wyniku sporu.
SSO Witold Rękosiewicz