Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 684/18
Data wyroku: 2018-11-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 109 § 2 kpw w zw. z art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 684/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 listopada 2018 r.

Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Mariusz Górski

Protokolant:

Marcelina Żoch

po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2018 r.
sprawyK. B.
synaC.iM. z domu G.
urodzonego (...)wT.
obwinionego z art. 86 § 1 kw, art. 92 § 1 kw
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy
z dnia 22 czerwca 2018 r. sygnatura akt II W 660/15

I
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 kpww związku zart. 45 § 1kw postępowanie wobecK. B.o zarzucone obwinionemu, a następnie przypisane wykroczenia umarza;

II
kosztami procesu w sprawie obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt IV Ka 684/18

UZASADNIENIE
K. B.obwiniony został o to, że:

I
w dniu 24 października 2015 roku około godziny 13:30 wŚ.woj.(...)na drodze(...)kierując pojazdem markiM.onumerze rejestracyjnym (...)wykonując manewr zawracania w miejscu niedozwolonym doprowadził do kolizji z prawidłowo jadącym w kierunku m.W.pojazdem markiH.onumerze rejestracyjnym (...), czym spowodował zagrożenie w ruchu drogowym, tj. o wykroczenie z art. 86§1 kw,

II
w tym samym miejscu i czasie kierując pojazdem markiM.onumerze rejestracyjnym (...)nie dostosował się do znaku poziomego/ pojedyncza linia ciągła/, tj. o wykroczenie z art. 92§1 kw.

III
w tym samym miejscu i czasie kierując pojazdem markiM.onumerze rejestracyjnym (...)nie dostosował się do znaku poziomego /strzałka kierunkowa na wprost/, tj. o wykroczenie z art. 92§1 kw,

IV
w tym samym miejscu i czasie kierując pojazdem markiM.onumerze rejestracyjnym (...)nie dostosował się do znaku poziomego /powierzchnia wyłączona z ruchu pojazdów/, tj. o wykroczenie z art. 92§1 kw.

Zaskarżonym wyrokiemK. B.uznano za winnego popełnienia wskazanych wyżej wykroczeń i na podstawie art.86§1 kw w zw. z art. 9§2 kw wymierzono obwinionemu karę 2000 zł. grzywny.
Wyrok powyższy zaskarżyła obrońcaK. B.zarzucając:

1
obrazę przepisów postepowania, mającą wpływ na treść wyroku, a toart.170 pkt 2 i 5 kpkw zw. z aty. 39§2 kpwpoprzez:

- nieuwzględnienie wniosków dowodowych obwinionego złożonych na rozprawie w dniu 18 czerwca 2018 r. w przedmiocie złożenia zastrzeżeń do opinii biegłego sądowego z zakresu rekonstrukcji wypadków, przesłuchania w charakterze świadkaM. B.oraz o przeprowadzenie konfrontacji pomiędzyJ. P., a świadkiemZ. S., a także zwrócenia się przez sąd meriti do Pogotowia Ratunkowego celem ustalenia, kto zawiadomił o zdarzeniu i przesłuchanie tej osoby w charakterze świadka, w sytuacji gdy przeprowadzenie ww. dowodów było konieczne, aby ustalić przebieg zdarzenia z dnia 24 października 2015 r.,
2) obrazę przepisów postepowania, mającą wpływ na treść wyroku, a toart. 7 kpkw zw. zart. 5§2 kpkw zw. zart. 8 kpwpoprzez:
jednostronną i nieuwzględniającą zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego ocenę wyjaśnień obwinionegoK. B.oraz treści zeznań świadkaM. G.orazJ. P., a także prywatnejopinii nr (...)z dnia 29 stycznia 2018 r. jako niewiarygodnych i nie mających poparcia w całokształcie okoliczności sprawy, w zakresie, w jakim odnoszą się one do przebiegu zdarzenia z dnia 24 października 2015 r.

2
błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na stwierdzeniu:

- iż obwiniony poruszał się prawym pasem, w sytuacji gdyK. B.poruszał się lewym pasem do kierunku jazdy wprost - doW.;
- iż pokrzywdzony poruszał się® z prędkością 60 km/h, w sytuacji gdyZ. S.poruszał się z prędkością zdecydowanie większą,
- iż pojazd obwinionego -M. (...)nr rej. (...)skręcił w lewo i zajechał drogę pojazdowi pokrzywdzonego, w sytuacji gdy obwiniony poruszał się lewym pasem,
- iż obwinionyK. B.w dniu 24 października 2015 r. chciał wykonać manewr zawracania, w sytuacji gdy obwiniony wyjaśnił, iż wykonywał „manewr ratujący” przed zderzeniem z pojazdem pokrzywdzonego, który jechał z nadmierną prędkością za pojazdemK. B.,
- iż obwiniony wykonał manewr skrętu w lewo w miejscu oznaczonym znakami pozioma linią ciągła, nakazem jazdy wprost oraz obszar wyłączony z ruchu, w sytuacji gdy obwiniony wykonał „manewr ratujący”,
- iż pojazd należący do obwinionegoK. B.miał uszkodzenia w postaci lewego przedniego koła, w sytuacji gdy brak było takich uszkodzeń w ww. pojeździe.
Tym samym apelująca wniosła o:

1
zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia poprzez uniewinnienie obwinionego od zarzuconych mu we wniosku o ukaranie czynów;

2
zasądzenie na rzecz obwinionego kosztów zastępstwa procesowego przed sądem I i II instancji według norm przepisanych;

a ewentualnie uchylenie przez tut. Sąd zaskarżonego rozstrzygnięcia do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji.
Nadto w sytuacji gdyby Sąd nie podzielił zaprezentowanego w apelacji stanowiska skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia poprzez zastosowanie wobec obwinionego art.39§1 kw oraz o odstąpienie od wymierzenia kary, a ewentualnie zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kary wobec obwinionego.

Sąd Okręgowy zważył:

Odnoszenie się do apelacji obrońcy należy uznać za niecelowe.
Powyższe stanowisko wynika z faktu, iż już w momencie wyrokowania przez Sąd I instancji nastąpiło przedawnienie karalności zarzucanych a następnie przypisanych obwinionemu wykroczeń.
I tak, zdarzenie drogowe jakiego miał dopuścić sięK. B.miało miejsce 24.10.2015 r., zaś postepowanie w tej sprawie wszczęto 09.11.2015 r. W tym czasie obwiązywał § 1 art.45 w brzmieniu stanowiącym, iż przedawnienie karalności następuje z upływem lat 2 od chwili popełnienia wykroczenia jeżeli przed upływem roku od zdarzenia wszczęto postępowanie.
Z kolei 23 marca 2017 r. zaczął obowiązywać wskazany wyżej przepis w zmienionej treści, stanowiący, że karalność wykroczenia ustaje jeżeli od czasu popełnienia wykroczenia upłynął rok, zaś jeżeli w tym czasie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu.
Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że w chwili wejścia w życie znowelizowanego art.45§1 kw nie nastąpiło jeszcze przedawnienie karalności omawianych wykroczeń w oparciu o „stary” przepis, a zatem należy stosować ów przepis w brzmieniu obecnie obowiązującym.
W konsekwencji przedawnienie karalności wykroczeń zarzucanych i przypisanych obwinionemu nastąpiło po upływie 2 lat od chwili wszczęcia postepowania czyli 09.11.2017 r. i już po tej dacie Sąd I instancji winien umorzyć postepowanie, zważywszy na treśćart. 5§1 pkt 4 kpk(por. wyrok SN z 11.04.2018 r. w sprawie II KK 362/17).
Skoro tego nie uczynił - to Sąd II instancji zmuszony był orzec jak w wyroku.
Jedynie na marginesie należy zauważyć, iż w wyroku z 12.04.2018 r. ( II KK 412/17) Sąd Najwyższy zawarł zdecydowanie odmienną interpretację omawianego zagadnienia, odnosząc się wówczas co prawda nie doart. 45§1kw lecz do analogicznie brzmiącegoart. 102 kkGdyby zatem tę zasadę zastosować w omawianej sprawie to i tak Sąd II instancji zmuszony byłby umorzyć postępowanie albowiem według niej do przedawnienia karalności omawianych wykroczeń doszło w 3 lata po ich popełnieniu, a zatem 24.10.2018 r., czyli zaledwie kilka dni po przekazaniu sprawy do tutejszego Sadu Okręgowego (19.10.2018 r.).