Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 1488/18
Data wyroku: 2018-06-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Łazowska
Słowa kluczowe: Wysokość świadczenia
Podstawa prawna: art. 26 ustawy FUS

Sygn. aktVIII U 1488/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 czerwca 2018 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Grażyna Łazowska

Protokolant:

Anna Krzyszkowska

po rozpoznaniu w dniu6 czerwca 2018 r. w Gliwicach
sprawyG. F.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
owysokość emerytury
na skutek odwołaniaG. F.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
z dnia12 lutego 2018  r.nr(...)

1
oddala odwołanie;

2
odstępuje od obciążania ubezpieczonej kosztami zastępstwa procesowego organu rentowego.

(-) SSO Grażyna Łazowska
Sygn. akt VIII U 1488/118

UZASADNIENIE
Decyzją z 12 lutego 2018r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.ponownie ustalił wysokość emerytury ubezpieczonejG. F.od 1 lutego 2018r.
W odwołaniu od decyzji ubezpieczona domagała się jej zmiany przez ponowne przeliczenie świadczenia.
W uzasadnieniu wskazała, że powyższą decyzją organ rentowy bezzasadnie zaniżyłwysokość jej świadczenia w stosunku do wysokości emerytury ustalonej decyzją wcześniejszą z 8 grudnia 2017r.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Organ rentowy wskazał, że wysokość emerytury wynikająca z decyzji z 8 grudnia 2017r. została błędnie wyliczona wskutek błędu systemu ZUS, gdyż kwota składek zewidencjonowanych w wysokości 144909,06 zł i kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego w wysokości 360868,74 zł podzielona przez średnie trwanie życia, to jest 249,80 miesięcy, daje kwotę 2024,73 zł, a nie 2092,59 zł, jak przyjęto w w/w decyzji.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Decyzją z 22 października 2015r. organ rentowy przyznał ubezpieczonejG. F.prawo do emerytury od(...)to jest osiągnięcia wieku emerytalnego.
W rozpoznaniu wniosku ubezpieczonej z 5 grudnia 2017r. organ rentowy ponownie ustalił wysokość emerytury ubezpieczonej od 1 grudnia 2017r., to jest od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek.
Organ rentowy wskazał, że podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składekna ubezpieczenie emerytalne oraz kapitału początkowego z uwzględnieniem waloryzacji składek i kapitału początkowego zewidencjonowanych na koncie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury. Emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia emerytury przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę.
Świadczenie zostało wyliczone w następujący sposób:
- kwota składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji – 144909,06 zł,
- kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego – 360868,74 zł,
- średnie dalsze trwanie życia – 249,80 m-cy,
- wyliczona kwota emerytury wynosi 2092,59 zł, a po waloryzacji od 1 marca 2017r. – 2116,47 zł.
W dniu 23 stycznia 2018r. ubezpieczona złożyła wniosek o ponowne ustalenie wysokości emerytury.
Zaskarżoną decyzją z 12 lutego 2018r. organ rentowy ponownie ustalił wysokość emerytury od 1 lutego 2018r.
Organ rentowy wysokość emerytury obliczył według wcześniejszych zasad, zgodnie zart.26 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, to jest świadczenie zostało wyliczone w następujący sposób:
- kwota składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji – 144909,06 zł,
- kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego – 360868,74 zł,
- średnie dalsze trwanie życia – 249,80 m-cy,
- wyliczona kwota emerytury wyniosła 2024,73 zł, a po waloryzacji od 1 marca 2017r. –2048,45 zł.
Emeryturę zwiększono o kwotę wynikającą z podzielenia składek zewidencjonowanychna koncie po dniu ponownego ustalenia wysokości emerytury do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie wysokości emerytury, z uwzględnieniem ich waloryzacji, przez średnie dalsze trwanie życia ustalone dla wieku w dniu złożenia wniosku, to jest 23 stycznia 2018r.:
- kwota wzrostu składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji –2340,56 zł,
- średnie dalsze trwanie życia – 236,60 m-cy,
- wyliczona kwota wzrostu emerytury – 9,89 zł,
- wyliczona kwota emerytury od 1 lutego 2018r. wyniosła 2058,34 zł (2048,45 zł + 9,89 zł ).
Przy okazji ponownego wyliczenia emerytury ubezpieczonej organ rentowy stwierdził, że świadczenie to w decyzji z 8 grudnia 2017r. zostało wyliczone błędnie w sytuacji, gdy suma składek zewidencjonowanych w wysokości 144909,06 zł i zwaloryzowanego kapitału początkowego w wysokości 360868,74 zł podzielona przez średnie trwanie życia, to jest 249,80 miesięcy, daje kwotę 2024,73 zł, a nie 2092,59 zł. Stąd ustalono, że wskutek błędnego działania aplikacji systemu komputerowego ZUS ubezpieczonej za okres od 1 grudnia 2017r. do 31 stycznia 2018r. wypłacono zawyżone świadczenie łącznie o kwotę 126,15 zł. Jednocześnie organ rentowy odstąpił od dochodzenia od ubezpieczonej zwrotu tejże kwoty.
Powyższe Sąd ustalił na podstawie dokumentacji akt organu rentowego jako okoliczności jednoznacznie wynikające z tych dowodów i niekwestionowane przez strony.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonejG. F.nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart.26 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych( tj. Dz.U. z 2017r., poz. 1383 ze zm. ) zwanej dalej ustawą emerytalną, emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia ustalonej w sposób określony w art.25 przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego, z uwzględnieniem ust.5 i art.183.
W niniejszej sprawie ubezpieczona zakwestionowała wyliczoną przez organ rentowy w decyzji zaskarżonej wysokość emerytury zarzucając, że została ona zaniżona w sytuacji, gdy w decyzji wcześniejszej z 8 grudnia 2017r. organ rentowy wyliczył emeryturę w kwocie wyższej.
Tymczasem z materiału dowodowego sprawy wynika, że organ rentowy w decyzjiz 8 grudnia 2017r. błędnie wyliczył wysokość świadczenia ubezpieczonej, bowiem z podzielenia sumy składek zewidencjonowanych 144909,06 zł i zwaloryzowanego kapitału początkowego 360868,74 zł przez średnie trwanie życia, to jest 249,80 miesięcy, wynika kwota 2024,73 zł, a nie 2092,59 zł., jaka została wykazana w w/w decyzji. Prawidłowego ustalania wysokości emerytury organ rentowy dokonał w decyzji zaskarżonej. Jednocześnie uznał, że wcześniejszy błąd został spowodowany niewłaściwym działaniem aplikacji systemu komputerowego ZUS i stad ostatecznie odstąpił od żądania zwrotu od ubezpieczonej nadpłaconego świadczenia. Ubezpieczona zaś poza ogólnym stwierdzeniem, że decyzja zaskarżona jest błędna, bo wyliczone w niej świadczenie jest niższe od wcześniej ustalonego nie składała względem niej żadnych dalszych zarzutów.
W konsekwencji Sąd uznając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu z mocyart. 47714§ 1 k.p.c.oddalił odwołanie jako bezzasadne.
W pkt 2 wyroku Sąd z mocyart.102 k.p.c.odstąpił od obciążania ubezpieczonej kosztami zastępstwa procesowego organu rentowego uznając, że zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek w rozumieniu tego przepisu uzasadniający takie odstąpienie. Sąd miał na względzie, że wyliczenie świadczenia w decyzji zaskarżonej było związane z wcześniejszym błędem organu rentowego i gdyby nie ten błąd, to ubezpieczona nie miałaby potrzeby wnoszenia odwołania od tej decyzji.
(-) SSO Grażyna Łazowska