Sąd Rejonowy w Wołominie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 279/18
Data wyroku: 2018-08-24 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Agnieszka Olszewska

Sygn. akt: II K 279/18

2.WYROK ŁĄCZNY

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 sierpnia 2018 r.
2.1.1.Sąd Rejonowy w Wołominie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący – SSR Agnieszka Olszewska
Protokolant – Weronika Załęska
w obecności prokuratora Prokuratury Rejonowej w Wołominie – Bartosza Drozdowskiego,
po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2018 r. sprawyB. M. (1),ur. (...)wW., synaD.iE., skazanego prawomocnymi wyrokami:

1
Sądu Rejonowego dlaW. W.wW.z dnia 29 września 2014r., orzeczonym w sprawie o sygn. akt:

    IV K 474/14, za czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k., popełniony w dniu 20 maja 2014r. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 3, oddano w tym czasie skazanego pod dozór kuratora sądowego, na podstawieart. 33 § 2 k.k.orzeczono wobec oskarżonego karę 100 stawek dziennych grzywny, wysokość jednej stawki przyjmując na kwotę 10 zł, wyrok ten uprawomocnił się w dniu 07.10.2014r., postanowieniem z dnia 20 grudnia 2017r. wydanym przez Sąd Rejonowy wW.w sprawie II Ko 2937/17 zarządzono wykonanie ww. kary pozbawienia wolności wobec skazanego, postanowienie to uprawomocniło się w dniu 18 stycznia 2018r., kara grzywny została wykonana w całości;

2
Sądu Rejonowego wW.z dnia 9 listopada 2015r., orzeczonym w sprawie o sygn. akt:II K 494/15, za czyn zart. 288 § 1 k.k.popełniony w dniu 20 maja 2015r., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 4, wyrok ten uprawomocnił się w dniu 20 listopada 2015r.;

3
Sądu Rejonowego wW.z dnia 22 kwietnia 2016r., orzeczonym w sprawie o sygn. akt:
    II K 886/14, za czyn zart. 280 § 1 k.k., popełniony w dniu 12 grudnia 2013r. na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 5, oddano w tym czasie skazanego pod dozór kuratora sądowego, na podstawieart. 33 § 2 k.k.orzeczono wobec skazanego karę 90 stawek dziennych grzywny, wysokość jednej stawki przyjmując na kwotę 10 zł, na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczono skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 12 grudnia 2013r. do dnia 13 grudnia 2013r., wyrok ten uprawomocnił się w dniu 30.04.2016r., postanowieniem z dnia 20 grudnia 2017r. wydanym przez Sąd Rejonowy wW.w sprawie II Ko 2938/17 zarządzono wykonanie ww. kary pozbawienia wolności wobec skazanego, postanowienie to uprawomocniło się w dniu 18 stycznia 2018r., kara grzywny została wykonana w całości;

4
Sądu Rejonowego wW.z dnia 28 października 2016r., orzeczonym w sprawie o sygn. akt:V K 632/14, za czyn z art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, popełniony w nieustalonym dniu nie później niż 29 września 2014r., na karę 70 stawek dziennych grzywny, wysokość jednej stawki przyjmując na kwotę 10 zł, na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczono skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 29 września 2014 roku od godz. 18:10 do dnia 30 września 2014r. do godz. 15:45, postanowieniem z dnia 27 stycznia 2017 roku zamieniono skazanemu kare grzywny na 7 miesięcy prac społecznie użytecznych, kara grzywny nie została wykonana.

I
na podstawieart. 85 k.k.,art. 86 § 1 k.k.. w brzmieniu ww. przepisów obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 r. w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 20 marca 2015 r., poz. 396) w zw. zart. 4 § 1 k.k.łączy kary pozbawienia wolności wymierzone za zbiegające się przestępstwa wyrokami opisanymi w punktach 1 i 3 części wstępnej wyroku i wymierza skazanemu karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 577 k.p.k.w zw. zart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza skazanemu okres odbywania kary pozbawienia wolności w sprawie Sądu Rejonowego wW.o sygn. akt II K 886/14 w okresie od dnia 5 marca 2018 r. do dnia 24 sierpnia 2018r. do godz. 12:30;

III
na podstawieart. 85 k.k.,art. 86 § 1 i 2 k.k.w brzmieniu ww. przepisów obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 r. w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 20 marca 2015 r., poz. 396) w zw. zart. 4 § 1 k.k.łączy kary grzywny wymierzone za zbiegające się przestępstwa wyrokami opisanymi w punktach 1, 3 i 4 części wstępnej wyroku i wymierza skazanemu karę łączną 190 (stu dziewięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, wysokość jednej stawki przyjmując na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

IV
na podstawieart. 577 k.p.k.na poczet orzeczonej łącznej kary grzywny zalicza skazanemu dotychczas wykonane kary grzywny wymierzone za zbiegające się przestępstwa wyrokami opisanymi w punktach 1 i 3 części wstępnej wyroku i łączna kare grzywny uznaje za wykonaną w całości.

V
na podstawieart. 572 k.p.k.umarza postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego w pozostałym zakresie;

VI
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia skazanego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie wydania wyroku łącznego obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt: II K 279/18

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy i ujawnionego w toku rozprawy głównej sąd ustalił następujący stan faktyczny:

5
B. M. (1)został skazany prawomocnymi wyrokami:

6
Sądu Rejonowego dlaW. W.wW.z dnia 29 września 2014r., orzeczonym w sprawie o sygn. akt:

    IV K 474/14, za czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k., popełniony w dniu 20 maja 2014r. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 3, oddano w tym czasie skazanego pod dozór kuratora sądowego, na podstawieart. 33 § 2 k.k.orzeczono wobec oskarżonego karę 100 stawek dziennych grzywny, wysokość jednej stawki przyjmując na kwotę 10 zł, wyrok ten uprawomocnił się w dniu 07.10.2014r., postanowieniem z dnia 20 grudnia 2017r. wydanym przez Sąd Rejonowy wW.w sprawie II Ko 2937/17 zarządzono wykonanie ww. kary pozbawienia wolności wobec skazanego, postanowienie to uprawomocniło się w dniu 18 stycznia 2018r., kara grzywny została wykonana w całości;

7
Sądu Rejonowego wW.z dnia 9 listopada 2015r., orzeczonym w sprawie o sygn. akt:II K 494/15, za czyn zart. 288 § 1 k.k.popełniony w dniu 20 maja 2015r., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 4, wyrok ten uprawomocnił się w dniu 20 listopada 2015r.;

8
Sądu Rejonowego wW.z dnia 22 kwietnia 2016r., orzeczonym w sprawie o sygn. akt:
    II K 886/14, za czyn zart. 280 § 1 k.k., popełniony w dniu 12 grudnia 2013r. na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 5, oddano w tym czasie skazanego pod dozór kuratora sądowego, na podstawieart. 33 § 2 k.k.orzeczono wobec skazanego karę 90 stawek dziennych grzywny, wysokość jednej stawki przyjmując na kwotę 10 zł, na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczono skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 12 grudnia 2013r. do dnia 13 grudnia 2013r., wyrok ten uprawomocnił się w dniu 30.04.2016r., postanowieniem z dnia 20 grudnia 2017r. wydanym przez Sąd Rejonowy wW.w sprawie II Ko 2938/17 zarządzono wykonanie ww. kary pozbawienia wolności wobec skazanego, postanowienie to uprawomocniło się w dniu 18 stycznia 2018r., kara grzywny została wykonana w całości;

9
Sądu Rejonowego wW.z dnia 28 października 2016r., orzeczonym w sprawie o sygn. akt:V K 632/14, za czyn z art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, popełniony w nieustalonym dniu nie później niż 29 września 2014r., na karę 70 stawek dziennych grzywny, wysokość jednej stawki przyjmując na kwotę 10 zł, na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczono skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 29 września 2014 roku od godz. 18:10 do dnia 30 września 2014r. do godz. 15:45, postanowieniem z dnia 27 stycznia 2017 roku zamieniono skazanemu kare grzywny na 7 miesięcy prac społecznie użytecznych, kara grzywny nie została wykonana.

Zarządzeniem z dnia 28 marca 2018 roku wszczęto wobec skazanegoB. M. (1)postępowanie karne w przedmiocie wydania wyroku łącznego.
ZachowanieB. M. (1)w warunkach izolacji penitencjarnej jest co do zasady właściwe. Co prawda skazany nie był karany dyscyplinarnie, jednakże nie był też nagrodzony regulaminowo. Kilkukrotnie udzielono mu ulgi. Skazany nie jest uczestnikiem podkultury przestępczej, w grupie współosadzonych funkcjonuje zgodnie, zaś w stosunku do przełożonych zachowuje się regulaminowo. Ponadto w Areszcie ŚledczymW.B.wW.nie jest zatrudniony, wniosku o pracę nie składał. Skazany nie uczestniczy w systemie przepustkowym, a w warunkach izolacyjnych odwiedzany przez najbliższą rodzinę.B. M. (1)prezentuje krytyczny stosunek do zarzucanych czynów.
Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie: wyroków oraz postanowień orzeczonych w powołanych wyżej sprawach, opinii z AŚW.B.(k. 10-11 i 35-36), danych o karalności (k. 18, 42.
Sąd zważył, co następuje:
Na wstępie, tj. przed oceną, jakie w niniejszej sprawie powinno zapaść rozstrzygnięcie, sąd musiał ustalić, czy w sprawie tej mają zastosowanie przepisyrozdziału IX Kodeksu karnegow ich obecnym brzmieniu, czy też należy się odwołać do treści tych przepisów obowiązujących przed dniem 1 lipca 2015 r.
Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 396) przepisówrozdziału IX Kodeksu karnegow brzmieniu nadanym ustawą z 20 lutego 2015 r. nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie tejże ustawy.
Jako że wyroki orzeczone w sprawach Sądu Rejonowego wW.o sygn. akt: II K 494/15, II K 886/14 i VK 632/14 zostały wydane po dniu wejścia w życie ww. ustawy z dnia 20 lutego 2015 r., sąd doszedł do przekonania, że rozpoznając niniejszą sprawę należało – w myślart. 4 § 1 k.k.– zastosować ustawę karną względniejszą dla skazanego (videm.in. uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2016 r. orzeczonego w sprawie o sygn akt: II AKa 85/16). Dlatego też rozważyć należało, jak – w stosunku do aktualnej sytuacji skazanego – kształtowałaby się jego sytuacja przy zastosowaniu przepisówrozdziału IX Kodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 r., a jak przy zastosowaniu przepisów ww. rozdziałuKodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym aktualnie.
Rozważając kwestię wydania w niniejszej sprawie wyroku łącznego na podstawie przepisówKodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania zauważyć należy, że w myślart. 85 § 1 k.k.jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, przy czym – w myśl§ 2ww. przepisu – podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniemart. 89 k.k., w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w§ 1tego artykułu. Nadto, zgodnie zart. 89 § 1 k.k.w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem i bez warunkowego zawieszenia ich wykonania sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary łącznej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia każdego z tych przestępstw nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające do osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Z kolei§ 1bcytowanego wyżej przepisu stanowi, że sąd orzeka karę łączną pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, przyjmując, że miesiąc kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania równa się 15 dniom kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
W realiach przedmiotowej sprawy wykonane zostały jedynie grzywny orzeczone wyrokami: Sądu Rejonowego dlaW. W.wW.o sygn.. akt IV K 474/14 oraz Sądu Rejonowego wW.o sygn. akt II K 886/14. Pozostałe kary podlegają wykonaniu. Co więcej zważywszy, żeB. M. (1)w dacie popełnienia czynu, za który został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego wW.w sprawie II K 494/15 na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania był już skazany na karę pozbawienia wolności (wyrok Sądu Rejonowego dlaW. W.sygn. akt IV K 474/14) niemożliwym jest orzeczenie kary łącznej pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Jednocześnie sąd, wymierzając karę łączną, zobligowany byłby karę tę uwzględnić przyjmując, że równa się ona 3 miesiącom pozbawienia wolności. Tym samym zmieniłaby się górna granica wymiaru kary łącznej, zaś wykonane kary grzywny nie podlegałyby połączeniu.
Z kolei orzekając wyrok łączny przy zastosowaniu przepisówrozdziału IX Kodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 r. istnieje możliwość połączenia wykonanych kar grzywny, a nadto kara pozbawienia wolności wymierzona skazanemu wyrokiem Sądu Rejonowego wW.w sprawie II K 494/15 nie podlega łączeniu. Dlatego też nie mogło być wątpliwości, że w realiach niniejszej sprawy należało zastosować przepisyrozdziału IX Kodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 r.
Zgodnie z przepisemart. 569 § 1 k.p.k.wyrok łączny wydaje się wówczas, gdy zachodzą warunki określone wart. 85 k.k.do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów. Wymóg ten z kolei jest spełniony, gdy sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. Podkreślić przy tym należy, że zawarty wart. 85 k.k.zwrot: „zanim zapadł pierwszy wyrok” odnosi się do pierwszego chronologicznie wyroku, który zapadł przed popełnieniem przez sprawcę kolejnego (kolejnych) przestępstwa (videuchwała Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2005 r., I KZP 36/04, OSNKW 2005/2/13).
W realiach przedmiotowej sprawy pierwszym chronologicznie wyrokiem jest wyrok wydany przez Sąd Rejonowy dlaW. W.wW.w dniu 29 września 2014roku, w sprawie IV K 474/14. Kolejne czyny skazany popełnił w dniu 12 grudnia 2013 roku (wyrok Sądu Rejonowego wW.z dnia 22 kwietnia 2016 r. w sprawie II K 886/14) i w nieustalonym dniu nie później niż 29 września 2014 r. (wyrok Sądu Rejonowego wW.z dnia 28 października 2016 r. w sprawie V K 632/14). Kolejny czyn objęty wyrokiem Sadu Rejonowego wW.z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie II K 494/14 został popełniony już po dacie wyroku wydanego w sprawie IV K 474/14, tj. po dniu 29 września 2014 roku. Stąd też kara orzeczona tym wyrokiem nie podlega łączeniu. Pozostałe kary wymierzone opisanymi wyżej wyrokami, jako że sąd to kary tego samego rodzaju – kary pozbawienia wolności i grzywny – będą podlegały łączeniu.
W myśl przepisuart. 86 § 1 k.k.sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 15 lat pozbawienia wolności. Wymierzając karę grzywny, sąd określa na nowo wysokość stawki dziennej, kierując się wskazaniami określonymi wart. 33 § 3 k.k., wysokość stawki dziennej nie może jednak przekraczać najwyższej ustalonej poprzednio.
W sprawie o sygn. akt: IV K 474/14 toczącej się przed Sądem dlaW. W.wW.wymierzone zostały skazanemu jednostkowe kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności (początkowo z warunkowym zawieszeniem wykonania, jednak kara ta została zarządzona do wykonania) oraz kara 100 stawek dziennych grzywny po 10 złotych każda stawka, w sprawie o sygn. akt: II K 886/14 toczącej się przed Sądem Rejonowym wW.– kara 2 lat pozbawienia wolności (początkowo z warunkowym zawieszeniem wykonania, jednak kara ta została zarządzona do wykonania) oraz kara 90 stawek dziennych grzywny po 10 złotych każda stawka, zaś w sprawie o sygn. akt: V K 632/14 toczącej się przed Sądem Rejonowym wW.– kara 70 stawek dziennych grzywny po 10 złotych każda stawka. Zatem, mając na względzie uwagi podniesione w poprzednim akapicie, przy stosowaniu przepisówrozdziału IX Kodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 r., sąd w niniejszej sprawie mógł wymierzyć skazanemu karę łączną pozbawienia wolności w granicach od 1 roku i 6 miesięcy do 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaś kare grzywny w granicach od 100 stawek dziennych do 260 stawek dziennych.
Zdaniem sądu orzeczenie kary łącznej nie musi przynosić skazanemu korzyści, to jest orzeczenia kary łącznej w wymiarze niższym od arytmetycznej sumy poszczególnych kar, a tym bardziej poprzez zastosowanie zasady absorpcji. Wymiar kary łącznej zależy bowiem od stopnia związku przedmiotowego i podmiotowego zbiegających się przestępstw. Decydujące znaczenie przy wymiarze kary łącznej ma także wzgląd na prewencyjne oddziaływanie kary, w znaczeniu prewencji indywidualnej i ogólnej. Popełnienie przez skazanego wielu przestępstw jest niewątpliwie istotnym czynnikiem prognostycznym przemawiającym za orzeczeniem kary łącznej surowszej od wynikającej z dyrektywy absorpcji (videwyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 20 września 2001 r., II AKa 154/01).
Pomiędzy czynami popełnionymi przezB. M. (1), za które ww. skazany został w sprawach o sygn. akt: IV K 474/14 toczącej się przed Sądem Rejonowym dlaW. W.wW., II K 886/14 toczącej się przed Sądem Rejonowym wW.oraz V K 632/14 toczącej się przed Sądem Rejonowym wW., poza związkiem czasowym i okolicznością, że wszystkie te czyny co do zasady stanowią występki przeciwko mieniu, brak jest innego związku. Ponadto w stosunku do skazanego zachodzi niewątpliwie negatywna prognoza kryminologiczno-społeczna wynikającą z faktu jego wielokrotnej karalności. Okoliczności te, w przekonaniu sądu, przemawiałaby za orzeczeniem wobec skazanego kary łącznej przy zastosowaniu zasady asperacji bardziej zbliżonej do kumulacji kar niż ich absorpcji. Z kolei za orzeczeniem kary łącznej zbliżonej do absorpcji kar przemawiałby zasadniczo pozytywna opinia o skazanym z zakładu penitencjarnego, w którym odbywa on karę pozbawienia wolności. Zastosowanie przy wymiarze kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wobecB. M. (2)zasady absorpcji, czy też zasady asperacji w postaci bardzo zbliżonej do absorpcji, byłoby dla niego jedynie nagrodą, a także sprzeciwiałoby się wymogom prewencji ogólnej. W tym miejscu zauważyć należy, że priorytetową zasadą kary łącznej powinna być zasada asperacji, zaś kara łączna, orzeczona na zasadzie absorpcji lub kumulacji – wyjątkiem. Żaden automatyzm w wymiarze kary nie może zasługiwać na aprobatę, gdyż zasada kumulacji byłaby formą odpłaty, zaś zasada absorpcji – formą nagrody (

    videwyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 30 marca 2005 r., II AKa 06/2005). Mając na względzie powyższe rozważania sąd wymierzyłB. M. (1)karę łączną 3 lat pozbawienia wolności oraz karę 190 stawek dziennych grzywny. Mając na uwadze, że skazany obecnie przebywa w warunkach izolacyjnych, wysokość stawki dziennej przyjęto na kwotę 10 złotych.
Na podstawieart. 577 k.p.k.na poczet kary łącznej pozbawienia wolności wymierzonej skazanemu sąd zaliczył okres obywania kary w sprawie II K 886/14. Z kolei na poczet grzywny zaliczono skazanemu dotychczas wykonane kary grzywny i łączną kare grzywny uznano za wykonaną w całości.
Uwzględniając aktualną sytuację materialną i osobistą skazanego sąd zwolnił go w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Orzekając w tym zakresie sąd miał na uwadze treść przepisuart. 624 § 1 k.p.k.
W tym stanie rzeczy należało orzec, jak powyżej.