Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 157/18
Data wyroku: 2018-06-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Leszek Wojgienica, Karol Radaszkiewicz, Remigiusz Chmielewski
Słowa kluczowe: Postępowanie odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437 §1 i2 kpk

Sygn. akt VII Ka 157/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 czerwca 2018 roku
Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący: SSO Karol Radaszkiewicz
Sędziowie: SO Leszek Wojgienica (spr.)
SO Remigiusz Chmielewski
Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Serafińska
przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej Olsztyn – Południe w Olsztynie Artura Pocia i Wiolety Chrapowickiej z Warmińsko – Mazurskiego Urzędu Celno – Skarbowego w Olsztynie

po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2018 roku sprawyM. T., synaA.iE. z d. M.,urodzonego (...)wO., oskarżonego zart. 54 § 1 kksw zw. zart. 6 § 2 kksi in., na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i Naczelnika Warmińsko – Mazurskiego Urzędu Celno – Skarbowego w Olsztynie od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 05 grudnia 2017 roku, w sprawie II K 348/17

I
Zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że na podstawieart. 41 § 2 kksw zw. zart. 41 § 4 pkt 1 kksokreśla obowiązek uiszczenia należności publicznoprawnych: w odniesieniu do czynu przypisanego oskarżonemu wpkt Iw kwocie 892.516,00 (ośmiuset dziewięćdziesięciu dwóch tysięcy pięciuset szesnastu) zł i w odniesieniu do czynu przypisanego w pkt II w kwocie 496.120,00 (czterystu dziewięćdziesięciu sześciu tysięcy stu dwudziestu) zł w terminie 2 (dwóch) lat od uprawomocnienia wyroku;

II
W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
Obciąża oskarżonego kosztami procesu postępowania odwoławczego.

Sygn. akt VII Ka 157/18

UZASADNIENIE
M. T.ostał oskarżony o to, że:
I. w latach 2006-2007 wO., prowadząc we własnym imieniu działalność gospodarczą w zakresie handlu nieruchomościami oraz będąc w 2007 roku komandytariuszemSpółki (...) Spółka z o.o.z/s wW.działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru nie składał Naczelnikowi(...)wO.deklaracji na zaliczki miesięczne i zeznań o wysokości dochodów osiągniętych w wymienionych latach oraz deklaracji VAT-7 dla podatku od towarów i usług, naruszając przepisyart. 9 ust. l, art. 14 ust. l, art. 24 ust. 2, art. 44 ust. 1 pkt l oraz ust. 6 i art. 45 ust. 1 Ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych(j.t. z 2000 r., Dz. U. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.),art. 5 ust. l pkt l, art. 43 ust. l pkt 9 Ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług(Dz. U. Nr 54, poz. 35 z późn. zm.) nie ujawniając tym samym przedmiotu i podstawy opodatkowania, tj. prowadzonej działalności gospodarczej oraz uzyskanych z niej dochodów w łącznej kwocie l 838897,00 zł, w tym: w 2006 roku w kwocie 475761,00 zł, w 2007 roku w kwocie l363136,00zł, uszczuplając podatek dochodowy od osób fizycznych za 2006 rok o kwotę 178297,00 zł i podatek od towarów i usług za luty 2006 roku o kwotę 129836,00 zł, podatek dochodowy od osób fizycznych za 2007 rok o kwotę 528031,00 zł oraz podatek od towarów i usług za październik 2007 roku o kwotę 56352,00 zł, tj. łącznie o kwotę 892516,00 zł, stanowiącą dużą wartość w rozumieniu przepisuart. 53 § 15 k.k.s.
tj. o przestępstwo skarbowe zart. 54 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1 k.k.s.
II. w dniu 30 kwietnia 2009 roku wO.w zeznaniu(...)o wysokości dochodu osiągniętego w 2008 roku, złożonym Naczelnikowi(...)wO., podał nieprawdę o kwocie dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej jako komandytariuszSpółki (...) Spółka z o.o.z/s wW., zaniżając je o 408603,02 zł oraz zataił prawdę o dochodach w kwocie 866781,95 zł uzyskanych z prowadzonej we własnym imieniu działalności gospodarczej w zakresie handlu nieruchomościami, naruszając przepisyart. 9 ust. l, art. 9a ust. l, art. 14 ust. l, art. 24 ust. 2, art. 44 ust. 1 pkt l oraz ust. 6 i art. 45 ust. 1 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych(j.t. z 2000 r., Dz. U. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.), czym uszczuplił podatek dochodowy od osób fizycznych za 2008 rok o kwotę 496120,00 zł,
tj. o przestępstwo skarbowe zart. 56 § 1 k.k.s.
Sąd Rejonowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 5 grudnia 2017 r. w sprawie II K 348/17 orzekł:
I. oskarżonegoM. T.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu wpkt Ia/o czynu z tym ustaleniem, że zakwalifikował go zart. 54 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to z mocy powołanych przepisów skazał go a na podstawieart. 54 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;
II. oskarżonegoM. T.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu wpkt IIa/o czynu z tym ustaleniem, że zakwalifikował go zart. 56 § l k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to z mocy powołanych przepisów skazał go na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 500 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 100 złotych;
III. na podstawieart. 85 k.k.w zw.art. 4 § 1 k.k.iart. 39 § 1 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.połączył orzeczone wobec oskarżonego wpkt I i IIkary jednostkowe pozbawienia wolności iwymierzył karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności;
IV. na podstawieart. 69 § 1 i § 2 k.k.iart. 70 § l pkt 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego wpkt IIIkary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat;
V. na podstawieart. 113 § l k.k.s.w zw. zart. 627 k.p.k.iart. 2 ust. l pkt 3, art. 6 i art. 3 ust. 1 i art. 21 pkt l ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 ze zm.) zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości, w tym opłatę w kwocie 10.180 złotych.
Powyższy wyrok zaskarżyli: prokurator oraz Naczelnik Warmińsko-Mazurskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Olsztynie.
Prokuratorzaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym na niekorzyść oskarżonego.
Orzeczeniu zarzucił obrazę przepisu prawa materialnego w postaciart.41 § 2 k.k.s.w zw. zart. 41 § 4 k.k.s., polegającego na nie orzeczeniu przez Sąd pierwszej instancji środka karnego w postaci obowiązku uiszczenia przez oskarżonego należności publicznoprawnej wynikającej z niezapłacenia podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku od towarów i usług wsytuacji, gdy orzeczenie takiego środka jest obligatoryjne.
W oparciu o powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez orzeczenie środka karnego w postaci uiszczenia należności publicznoprawnej w łącznej kwocie 1388636,00zł w terminie dwóch lat od uprawomocnienia się orzeczenia.
Naczelnik Warmińsko-Mazurskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Olsztynie zaskarżył wyrok w części dotyczącej braku orzeczenia obowiązku określonego wart. 41§ 2 k.k.s.
Orzeczeniu zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 41 §2 i § 4 pkt 1 k.k.s.wyrażającą się w nie orzeczeniu wobec oskarżonegoM. T.obowiązku uiszczenia uszczuplonej należności publicznoprawnej w wysokości 1388 636,00 zł, wymagalnej, której do chwili orzekania nie uregulowano, w sytuacji, gdy powyższe przepisy nakazują jego orzeczenie.
W oparciu o powyższe wniósł o zmianę wyroku przez orzeczenie wobecM. T.obowiązku uiszczenia uszczuplonej należności publicznoprawnej w okresie 3 miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Obydwie apelacje zasługiwały na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że przepisart. 433 § 1 kpkokreśla granice kontroli odwoławczej, jak też enumeratywnie wskazuje podstawy przeprowadzenia kontroli poza tymi granicami. Granice kontroli odwoławczej zostały in concreto wyznaczone zarzutami obydwu apelacji, a kontrola poza granicami odbywała się z urzędu pod kątem podstaw określonych wart. 435, art. 439, art. 440 i art. 455 k.p.k.Ponieważ sąd odwoławczy nie dostrzegł powodów do wykroczenia poza granice zaskarżenia kontrola odwoławcza zaskarżonego wyroku ograniczona została jedynie do zarzutów obrazy prawa materialnego przejawiającej się nie orzeczeniem środka karnego (art. 447 § 3 kpk). Zgodzić się należy równocześnie z poglądem, że kontrola odwoławcza poza granicami środków odwoławczych jest „milcząca, gdyż w wypadku niestwierdzenia żadnego z tych uchybień nie znajduje ona odzwierciedlenia w uzasadnieniu wyroku sądu odwoławczego, gdyż taki obowiązek nie wynika zart. 457 § 3 k.p.k.” (tak m.in.Kodeks postępowania karnegoKomentarz; Dariusz Świecki, wydawnictwo LEX). Co istotne, w trakcie postępowania odwoławczego przeprowadzone zostało postępowanie „wpadkowe”, mające na celu ewentualne umożliwienie wniesienia środka odwoławczego przez oskarżonego, zakończone prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego wO.z dnia 18 maja 2018 roku (k. 701-702), odmawiającym przywrócenia terminu do wniesienia apelacji.
Przepisart. 41 § 2 k.k.s.wprowadza obowiązek uiszczenia należności publicznoprawnej, jeżeli w związku z przestępstwem skarbowym nastąpiło uszczuplenie tej należności i – jako wymagalnej – nie uiszczono jej do czasu orzekania w przedmiocie warunkowego umorzenia. Sąd zobowiązany jest wówczas do wskazania terminu, w jakim należy obowiązek uiścić. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w przypadku warunkowego zawieszenia wykonania kary (art. 41 § 4 pkt 1 k.k.s.). Brzmienie tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że ma on charakter obligatoryjny. Zasadnie zatem wywiedli w obydwu apelacjach skarżący, że brak orzeczenia w przedmiotowej kwestii stanowi obrazę przepisu prawa materialnego. Jak wynika z oświadczenia oskarżyciela, do dnia wyrokowania przed sądem odwoławczym oskarżony wymaganych należności nie uiścił. Dlatego też zaskarżony wyrok należało zmienić zgodnie z postulatami obydwu środków odwoławczych, przy czym obowiązek uiszczenia należności dostosowano do każdego z przypisanych oskarżonemu czynów, albowiem każda z nich wynika z innego czynu przypisanego oskarżonemu i jest odrębnie wymagalna. Dlatego zaskarżony wyrok zmieniono w ten sposób, że na podstawie przepisówart. 41 § 2 kksw zw. zart. 42 § 4 pkt 1 kksokreślono obowiązek uiszczenia należności publicznoprawnych w odniesieniu do czynu przypisanego oskarżonemu wpkt Iw kwocie 892.516,00 zł i w odniesieniu do czynu przypisanego w pkt II w kwocie 496.120,00 zł w terminie 2 lat od uprawomocnienia wyroku uznając, że to ten okres będzie właściwy z punktu widzenia wysokości należności. W pozostałym zakresie, nie dostrzegając powodów do wyjścia poza granice zaskarżenia, zaskarżony wyrok utrzymano w mocy (art. 437 § 1 i 2 kpkw zw. zart. 438 pkt 1 kpkw zw. zart. 113 § 1 kks).
O kosztach procesu za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 634 kpkw zw. zart. 113 § 1 kks.