Sąd Okręgowy w Kaliszu
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II Ca 905/17
Data wyroku: 2018-05-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Błoński, Wojciech Vogt, Barbara Mokras

Sygn. akt II Ca 905/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
K., dnia 17 maja 2018 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Wojciech Vogt (spr.)

Sędziowie:

SSO Barbara Mokras
SSR del. Tomasz Błoński

Protokolant:

st. sekr. sąd. Elżbieta Wajgielt

po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2018 r. w Kaliszu
na rozprawie
sprawy z powództwaK. E.
przeciwkoTowarzystwu (...)wW.
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kaliszu
z dnia 12 października 2017r. sygn. akt I C 1520/17

1
oddala apelację,

2
zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 1800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym.

SSR del. Tomasz Błoński SSO Wojciech Vogt   SSO Barbara Mokras

UZASADNIENIE
PowódkaK. E.wniosła o zasądzenie od pozwanegoTowarzystwa (...)wW.kwoty 40.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia w związku ze śmiercią dziadkaS. S.na skutek wypadku komunikacyjnego z dnia 14.06.2011 r. z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 24.05.2016 r. do dnia zapłaty oraz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
PozwanyTowarzystwo (...)wW.w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powodów na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Sąd Rejonowy w Kaliszuwyrokiem z dnia 12 października 2017 r. zasądził od pozwanegoTowarzystwa (...)wW.na rzecz powódkiK. E.kwotę 15.000,00 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 24.05.2016r. do dnia zapłaty tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w związku ze zdarzeniem z dnia 14.06.2011r., oddalił powództwo w pozostałym zakresie i orzekł o kosztach postępowania.
Apelacjęod powyższego rozstrzygnięcia złożył pozwany zaskarżając wyrok w części, tj. w zakresie punktu 1, co do całości zasądzonej kwoty , w zakresie punktów 3-4 – orzeczenia o kosztach procesu. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania –art. 233 k.p.c.i328 k.p.c.oraz obrazę przepisów prawa materialnego -art. 446 § 4 k.c.poprzez nieuwzględnienie faktycznych relacji pomiędzy powódką o jej dziadkiem i zasądzenie zadośćuczynienia w kwocie rażąco zawyżonej.
W oparciu o te zarzuty wniósł o zmianę orzeczenia i oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów.
Powódka wniosła o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia faktyczne i rozważania dokonane przez Sąd Rejonowy i uznaje je za własne. W takiej sytuacji gdy sąd odwoławczy orzeka na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w pierwszej instancji i aprobuje dotychczasowe ustalenia, nie musi ich powtarzać (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., II CSK 18/07, Lex nr 966804; orzeczenie Sadu Najwyższego z dnia 13 grudnia 1935 r., C III 680/34. Zb. Urz. 1936, poz. 379, z dnia 14 lutego 1938 r., C II 21172/37, Przegląd Sądowy 1938, poz. 380 i z dnia 19 listopada 1998 r., III CKN 792/98, OSNC 1999, nr 4, poz. 83; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2006 r., I CSK 147/05).
Skarżący podnosi w swojej apelacji zarzut naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c.Zarzut ten nie jest uzasadniony.
W myślart. 233 § 1 k.p.c.sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według swego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału. Sąd Rejonowy dokonując tej oceny nie naruszył reguł oznaczonych w powołanym tu unormowaniu, dającym wyraz obowiązywaniu zasady swobodnej oceny dowodów.
Cechą istotną swobodnej oceny dowodów jest ich bezstronna ocena (por. np. K. Piasecki, w:Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz do artykułów 1 – 505, pod red. K. Piaseckiego, Warszawa 2006, t. I, s. 1026). Takiej właśnie – tj. bezstronnej oceny – dokonał Sąd I instancji.
Wszechstronne rozważenie zebranego materiału oznacza uwzględnienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu oraz wszystkich okoliczności towarzyszących przeprowadzaniu poszczególnych środków dowodowych, a mających znaczenie dla ich mocy i wiarygodności (por. W. Siedlecki,Realizacja zasady swobodnej oceny dowodów w polskim procesie cywilnym,NP. 1966, nr 4, s. 20). Sąd Rejonowy wszechstronnie rozważył zebrany w tej sprawie materiał.
Swoje twierdzenia Sąd I instancji przekonująco i należycie uzasadnił.
Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że relacje powódki z dziadkiem były bardzo dobre. Powódka była dla niego bardzo ważną osobą, interesował się jej losem, dbał o jej bezpieczeństwo. Przeżywał fakt sprawiania przez powódkę problemów wychowawczych. Powódka była związana z dziadkiem. Po uzyskaniu pełnoletności powódka pomagała dziadkowi w jego codziennym życiu.S. S.chorował, miał stopę cukrzycową. Powódka jeździła z dziadkiem do lekarzy iszpitala (...)go do lekarza wP., gdzie się leczył. Powódka bardzo przeżyła śmierć dziadka, był to dla niej ogromny szok. Dziadek był dla powódki wyjątkową osobą, bardzo go kochała i była z nim związana. Dziadek otaczał powódkę opieką nawet wtedy, gdy powódka była już dorosłą osobą. Zawsze mogła liczyć na jego pomoc. Śmierć dziadka dużo zmieniła w jej życiu, była dla powódki krzywdą, tym bardziej że nastąpiła w tak tragicznych okolicznościach. Powódka jako osoba pienna/sza w rodzinie dowiedziała się o okolicznościach wypadku, była tym roztrzęsiona, nie było z nią kontaktu. Koleżanka powódki pojechała z nią do szpitala, razem oczekiwały na zakończenie operacji. Powódka w szpitalu dowiedziała się, że po operacjiS. S.zmarł. Była w szoku. Płakała. Gdy przyjechała jej babcia to powiedziała: „dziadziulek nie żyje”.
Sąd wskazał konkretne dowody, w oparciu o które ustalił powyższe okoliczności i ocena tych dowodów dokonana przez Sąd Rejonowy jest prawidłowa. Z zeznań świadkaB. S.(k-63 akt) wynika jednoznacznie, że relacja powódki z dziadkiem polegała na głębokiej więzi emocjonalnej. ŚwiadekU. R., kurator sądowy - osoba zupełnie niezainteresowana wynikiem postępowania - zeznała że relacje powódki z dziadkiem były bardzo dobre, żeK.była ważną osoba dla dziadka, interesował się jej losem, dbał o jej bezpieczeństwo. Natomiast świadekA. M.– kurator społeczny - zeznał, żeK. E.najbardziej związana była ze swoim dziadkiem. Dziadek również najbardziej ja kochał i nigdy nie zgłaszał żadnych skarg naK. O.te potwierdziła również świadekU. S.i i świadekD. W..
Skarżący natomiast wywodzi brak więzi emocjonalnej powódki z dziadkiem w oparciu o to, że powódka stwarzała problemy wychowawcze, sprzedawała środki odurzające, przebywanie przez dwa lata w Holandii z dala odS. S.. Z okoliczności tych natomiast nie wynika, że między powódka a jej dziadkiem nie istniała głęboka więź emocjonalna potwierdzona przez wskazane przez Sąd dowody. Wbrew twierdzeniom pozwanego, osoba stwarzająca poważne problemy wychowawcze, handlująca środkami odurzającymi, przebywająca w(...)młodzieżowym ośrodku wychowawczym, przebywająca prze jakiś czas z matką uzależnioną od alkoholu i środków odurzających jest w stanie nawiązać głęboką więź emocjonalna ze swoim dziadkiem i głęboko przeżyć jego gwałtowna śmierć. Odmawianie powódce możliwości nawiązania wskazanej wyżej więzi emocjonalnej w oparciu o jej niewłaściwe zachowania w innych sferach życia – mimo konkretnych dowodów istnienia takiej więzi – jest wysoce niestosowne i moralnie naganne.
Sąd Rejonowy również nie naruszył prawa materialnego -art. 446 § 4 k.c.-  gdyż zasądzona kwota zadośćuczynienia jest odpowiednia do poniesionej przez powódkę krzywdy.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie zart. 385 k.p.c, orzec jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie zart. 98 k.p.c.

  Tomasz Błoński Wojciech Vogt Barbara Mokras