Sąd Rejonowy w Kutnie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 723/17
Data wyroku: 2018-07-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Wrzesiński

Sygn. akt I C 723/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 lipca 2018 r.
Sąd Rejonowy w Kutnie I Wydział Cywilny w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SR Paweł Wrzesiński
Protokolant – staż. Monika Paliga
po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2018 r. w Kutnie
na rozprawie
sprawy z powództwaA. P.
przeciwko(...) Spółka AkcyjnawW.
o zapłatę

1
zasądza od(...) Spółka AkcyjnawW.na rzeczA. P.kwotę 1.599,00 (jeden tysiąc pięćset dziewięćdziesiąt dziewięć) złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 9 października 2016 r. do dnia zapłaty,

2
oddala powództwo w pozostałym zakresie,

3
zasądza odA. P.na rzecz(...) Spółka AkcyjnawW.kwotę 229,06 (dwieście dwadzieścia dziewięć 06/100) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt I C 723/17

UZASADNIENIE
Pozwem złożonym dnia 9 grudnia 2016 r. powódA. P.wniósł o zasądzenie od pozwanego(...) Spółka AkcyjnawW.na rzecz powoda kwoty 2.828,00 zł tytułem zwrotu kosztów najmu auta zastępczego w związku z uszkodzeniem w dniu 6 sierpnia 2016 r. pojazdu markiT. (...)onumerze rejestracyjnym (...), wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 8 sierpnia 2016 r. do dnia zapłaty. Powód wniósł także o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Powód wskazał, że poniósł koszty najmu pojazdu zastępczego w wysokości 3.075,00 zł [25 dni x 123 zł], natomiast ograniczenie przez pozwanego ubezpieczyciela wypłaty odszkodowania tytułem zwrotu kosztów najmu auta zastępczego do kosztów wynajmu jedynie za okres 2 dni [246 zł] jest niezasadne, gdyż stan samochodu uniemożliwiał jego eksploatację na drogach publicznych (wystające ostre elementy poza obręb pojazdu), do czasu obejrzenia pojazdu przez rzeczoznawcę ubezpieczyciela właściciel nie mógł dokonać jego naprawy, zaś okres oczekiwania na oględziny przedłużył się z winy ubezpieczyciela, który początkowo odmówił likwidacji szkody, wskazując że pojazd sprawcy nie był ubezpieczony przez(...)(zgłoszenie szkody nastąpiło za pośrednictwem ubezpieczyciela poszkodowanego). Dopiero po kolejnym zgłoszeniu i wskazaniu, że na stronie(...)pojazd sprawcy kolizji widnieje jako ubezpieczony, zgłoszenie zostało przyjęte i został wysłany rzeczoznawca. Powód wskazał, że natychmiast po oględzinach naprawił samochód i nie było konieczności dalszego najmu pojazdu zastępczego.
/pozew – k. 2-5, protokół rozprawy z dnia 19 lipca 2018 r. – k. 99-99v/
Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym żądanie pozwu zostało uwzględnione w całości.
/nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym – k. 21/
W ustawowym terminie pozwany(...) Spółka AkcyjnawW.wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty, zaskarżył nakaz zapłaty w całości. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych, w tym opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa. Pozwany zakwestionował konieczność wynajęcia samochodu zastępczego przez okres 25 dni oraz dobową stawkę za wynajem pojazdu wynikającą zfaktury (...). Pozwany wskazał, że w toku postępowania likwidacyjnego uznał zasadność wypłaty odszkodowania za wynajem auta w okresie 2 dni po 123 zł brutto. Pozwany kwestionował wszelkie dalsze roszczenia z tytułu najmu pojazdu zastępczego, podnosząc, że są one wygórowane, niecelowe, nie pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z wypadkiem, zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. Pozwany kwestionował okres najmu, podnosząc, że jest on zdecydowanie zbyt długi w stosunku do technologicznego, niezbędnego okresu naprawy. Pozwany wskazał, że kompensacji mogą podlegać wyłącznie celowe i ekonomicznie uzasadnione koszty najmu pojazdu zastępczego, zaś poszkodowany ma obowiązek zapobiegania szkodzie i zmniejszenia jej rozmiarów.
/sprzeciw od nakazu zapłaty – k. 26-28/
Powód wskazał, że nie mógł użytkować pojazdu z powodu błędów pozwanego w przyjęciu zgłoszenia szkody, uszkodzeń pojazdu w ocenie powoda uniemożliwiających poruszanie się w ruchu drogowym, a także braku oględzin pojazdu przez rzeczoznawcę pozwanego. Poruszanie się pojazdem przez powoda w sytuacji, gdy nie mógł skutecznie zgłosić szkody i gdy nie zostały przeprowadzone jego oględziny, narażałoby powoda na utratę odszkodowania, gdyż pozwany miałby prawo zakwestionować zakres uszkodzeń, argumentując o ich zwiększeniu w sytuacji dalszego eksploatowania pojazdu przed jego oględzinami.
/pismo procesowe powoda z dnia 19 czerwca 2018 r. – k. 83/

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
A. P.był współwłaścicielem pojazdu markiT. (...)onumerze rejestracyjnym (...), który uległ uszkodzeniu wskutek kolizji, jaka miała miejsce w dniu 6 sierpnia 2016 r. (sobota) wK.. W czasie postoju na parkingu auto zostało uderzone przez kierowcę innego auta wyjeżdżającego z parkingu. Sprawca szkody posiadał polisę ubezpieczenia OC w(...) Spółka AkcyjnawW..
/bezsporne, nadto dokumentacja dotycząca likwidacji szkody z akt szkody na płycie CD – k. 65, dokumentacja zdjęciowa – k. 91-95v, wydruk wiadomości e-mail – k. 14, 15, decyzja z dnia 23.09.2016 r. o przyznaniu odszkodowania – k. 9/
Na skutek tego zdarzenia uszkodzeniu uległy m.in. następujące elementy pojazdu: błotnik przedni lewy, zderzak przedni. Na miejsce zdarzenia została wezwana policja. Funkcjonariusze policji nie zatrzymali dowodu rejestracyjnego uszkodzonego auta.
/dowód: przesłuchanie powoda – k. 60v-61, dokumentacja dotycząca likwidacji szkody z akt szkody na płycie CD – k. 65, dokumentacja zdjęciowa – k. 91-95v, kalkulacja naprawy – k. 16-18/
Pojazd po kolizji mógł poruszać się po drogach publicznych i nie stanowił zagrożenia dla kierującego, jak i dla innych użytkowników ruchu drogowego.
/dowód: pisemna opinia biegłego z zakresu mechaniki samochodowejT. P.– k. 72-76, dokumentacja dotycząca likwidacji szkody z akt szkody na płycie CD – k. 65, dokumentacja zdjęciowa – k. 91-95v/
A. P.zgłosił zdarzenie swojemu ubezpieczycielowi OC, jednak ostatecznie nie doszło do likwidacji szkody z wykorzystaniem systemu(...)(bezpośredniej likwidacji szkody) przez ubezpieczyciela poszkodowanego.
/dowód: przesłuchanie powoda – k. 60v-61, dokumentacja dotycząca likwidacji szkody z akt szkody na płycie CD – k. 65, wydruk wiadomości e-mail – k. 14, 15/
W dniu 12 sierpnia 2016 r. (piątek)A. P.zgłosił telefonicznie szkodę ubezpieczycielowi(...) Spółka AkcyjnawW., wskazał również, że najmuje pojazd zastępczy. Podczas zgłaszania szkody uzyskał informację, że najlepiej jakby nie używał auta, aby podczas jazdy nie powstało więcej uszkodzeń oraz że może skorzystać z auta zastępczego z oferty ubezpieczyciela lub według własnego wyboru, uzyskał informację o wysokości stawek dobowych najmu auta zastępczego honorowanych przez ubezpieczyciela. Poszkodowany czekał na przyjazd likwidatora szkód, uszkodzone auto stało na parkingu przed domem poszkodowanego. Oględziny uszkodzonego auta odbyły się w dniu 23 sierpnia 2016 r. (wtorek), została sporządzona kalkulacja naprawy. Poszkodowany zdecydował naprawić uszkodzenia.
/dowód: przesłuchanie powoda – k. 60v-61, dokumentacja dotycząca likwidacji szkody z akt szkody na płycie CD – k. 65, dokumentacja zdjęciowa – k. 91-95v, wydruk wiadomości e-mail – k. 14, 15, kalkulacja naprawy – k. 16-18/
Ze względu na oczekiwanie na przyjazd likwidatora szkód, konieczność naprawy uszkodzeń,A. P.udał się do wypożyczalni aut. Stawki najmu auta z wypożyczalni mieściły się w stawkach wskazanych podczas rozmowy na infolinii ubezpieczyciela.A. P.od 12 sierpnia 2016 r. przez 25 dni użytkował samochód zastępczy markiS. (...), poniósł z tego tytułu koszty w łącznej wysokości 3.075,00 zł wraz z podatkiem VAT [25 dni x 123 zł]. Koszt najmu pojazdu zastępczego nie odbiegał od średnich kosztów najmu stosowanych w podobnych przypadkach. Wynajem pojazdu w klasie, który odpowiadałby klasie samochodu osoby poszkodowanej wynosił od 99 do 109 zł netto za dobę, przy założeniu, że okres najmu wyniesie do 5 dni.
/dowód: przesłuchanie powoda – k. 60v-61,faktura (...)z dnia 6.09.2016 r. – k. 10, pisemna opinia biegłego z zakresu mechaniki samochodowejT. P.– k. 72-76/
W konkretnych okolicznościach czas naprawy od chwili przyjęcia samochodu do naprawy przez serwis do wydania pojazdu po naprawie nie powinien być dłuższy niż 4 dni robocze. Czas naprawy zgodnie ze sporządzonym kosztorysem (4,5 roboczogodziny) nie obejmuje wielu czynności, które musi przedsięwziąć serwis, aby doprowadzić pojazd do stanu sprzed kolizji, chodzi m. in. o czynności związane z przyjęciem samochodu do naprawy a później z wydaniem samochodu, wykonaniem jazdy próbnej, przygotowaniem stanowiska naprawczego, oczekiwanie na dostawę części zamiennych, przerwy technologiczne, czy inne okoliczności nieprzewidziane. Rzeczywisty czas naprawy nie jest zatem zbieżny z technologicznym czasem naprawy pojazdu.
/dowód: pisemna opinia biegłego z zakresu mechaniki samochodowejT. P.– k. 72-76/
W dniu 26 sierpnia 2016 r. (piątek) ubezpieczyciel podjął decyzję o wypłacie kwoty 858,12 zł tytułem kosztów naprawy auta, kwota ta została przekazana poszkodowanemu. Nie była to kwota satysfakcjonująca poszkodowanego, lecz nie dochodził on zwiększenia odszkodowania, dołożył własne środki i naprawił uszkodzone auto.
/dowód: przesłuchanie powoda – k. 60v-61, dokumentacja dotycząca likwidacji szkody z akt szkody na płycie CD – k. 65, dokumentacja zdjęciowa – k. 91-95v/
W dniu 8 września 2016 r.A. P.złożył ubezpieczycielowi(...) Spółka AkcyjnawW.fakturę wystawioną dnia 6 września 2016 r. odnośnie kosztów najmu pojazdu zastępczego, wniósł o zwrot poniesionych kosztów. W dniu 23 września 2016 r. ubezpieczyciel podjął decyzję o wypłacie kwoty 246 zł tytułem zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego za okres 2 dni według wskazanej stawki 123 zł brutto za dobę. Biorąc pod uwagę zakres uszkodzeń pojazdu, fakt, że niewielkie uszkodzenia pojazdu pozwalały na jego użytkowanie, technologiczny czas naprawy ustalono na 2 dni. Ubezpieczyciel odmówił wypłaty odszkodowania z tego tytułu w dalej idącym zakresie. Poszkodowany wniósł o wypłatę kosztów najmu pojazdu zastępczego w całości.
/dowód: dokumentacja dotycząca likwidacji szkody z akt szkody na płycie CD – k. 65, dokumentacja zdjęciowa – k. 91-95v,faktura (...)z dnia 6.09.2016 r. – k. 10, decyzja z dnia 23.09.2016 r. o przyznaniu odszkodowania – k. 9, pismo z dnia 23.09.2016 r. dotyczące odmowy zwrotu kosztów pojazdu zastępczego – k. 13, pismo powoda z dnia 3.10.2016 r. – k. 11-12/
Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie dołączonych do akt sprawy i wskazanych wyżej dowodów z dokumentów, których prawdziwość i wiarygodność nie budziła wątpliwości, a także w oparciu o przesłuchanie powoda oraz ustalenia biegłego z zakresu mechaniki samochodowej.
Należy zauważyć, że w postępowaniu likwidacyjnym pozwany przyjął odpowiedzialność za szkodę, wypłacił odszkodowanie obejmujące koszty naprawy pojazdu, natomiast po zgłoszeniu żądania zwrotu kosztów najmu auta zastępczego, podjął decyzję o pokryciu kosztów najmu pojazdu zastępczego za okres 2 dni, odmówił wypłaty odszkodowania z tego tytułu w dalej idącym zakresie.
Pozwany kwestionował zgłoszone roszczenia z tytułu najmu pojazdu zastępczego, podnosząc, że są one wygórowane, niecelowe, nie pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z zakresem uszkodzeń. W konsekwencji na powodzie spoczywał w tym zakresie ciężar (art. 6 k.c.) wykazania występowania okoliczności faktycznych uzasadniających zgłoszone żądanie zapłaty.
Powód dochodził pokrycia kosztów najmu auta zastępczego w zakresie nieuwzględnionych przez ubezpieczyciela w postępowaniu likwidacyjnym należności z przedłożonej faktury. Należności te obejmowały okres 25 dni, z czego w postępowaniu likwidacyjnym ubezpieczyciel uwzględnił 2 dni. Cały okres użytkowania przez powoda auta zastępczego obejmował 25 dni. Powód twierdził, że pojazd zastępczy był najmowany od czasu po wypadku, do czasu dzień lub dwa od otrzymania pieniędzy na konto. Według wskazania powoda byłby to okres do końca sierpnia 2016 r., zaś decyzja o wypłacie odszkodowania obejmującego koszty naprawy uszkodzeń została wydana dnia 26 sierpnia 2016 r. Tymczasem przedłożona faktura została wystawiona dnia 6 września 2016 r. Powód zeznał, że zdecydował się na najem auta zastępczego, gdyż oferowane stawki najmu mieściły się we wskazaniach ubezpieczyciela przekazanych podczas telefonicznego zgłoszenia szkody, co miało miejsce dnia 12 sierpnia 2016 r. W tym zakresie przesłuchanie powoda zawiera wewnętrzne sprzeczności, odnośnie wskazania faktycznego okresu korzystania z auta zastępczego bezpośrednio po zdarzeniu nie zasługuje zatem na miano wiarygodnego. Powód nie przedłożył wiarygodnych dowodów wskazujących, że najem auta zastępczego odbywał się zaraz po zdarzeniu. Zgromadzone w sprawie dowody z dokumentów, a także wiedza powoda o stawkach najmu pojazdu zastępczego honorowanych przez pozwanego ubezpieczyciela wskazują, że faktyczne użytkowanie auta zastępczego odbywało się dopiero od 12 sierpnia 2016 r., wskazuje na to także data wystawienia faktury.
W ocenie sądu nie sposób przyjąć, że od tego momentu korzystanie przez powoda z pojazdu zastępczego było uzasadnione w zakresie wskazanym przez powoda tj. w zakresie 25 dni (do dnia 6 września 2016 r.). Według wskazania biegłego w konkretnych okolicznościach czas naprawy od chwili przyjęcia samochodu do naprawy przez serwis do wydania pojazdu po naprawie nie powinien być dłuższy niż 4 dni robocze. Przy czym należy zauważyć, że naprawa auta była możliwa dopiero po dokonaniu oględzin uszkodzeń, co miało miejsce dopiero w dniu 23 sierpnia 2016 r. Wprawdzie pojazd po kolizji mógł poruszać się po drogach publicznych i nie stanowił zagrożenia dla kierującego, jak i dla innych użytkowników ruchu drogowego, jednakże powszechnie jest wiadomym, że naprawa pojazdu objętego ubezpieczeniem jest dokonywana po oględzinach przez rzeczoznawcę ubezpieczyciela i po zaakceptowaniu zakresu uszkodzeń i kosztów naprawy. W przeciwnym wypadku poszkodowany naraża się bowiem na brak wypłaty odszkodowania w tym zakresie. Twierdzenie powoda, że stan samochodu uniemożliwiał jego eksploatację na drogach publicznych (wystające ostre elementy poza obręb pojazdu), należało uznać za pozbawione uzasadnionych podstaw. Wypada zauważyć, że nie wskazuje na to zakres stwierdzonych uszkodzeń, jak również fakt, że funkcjonariusze policji nie zatrzymali dowodu rejestracyjnego pojazdu. Przesłuchanie powoda w zakresie podnoszonych przez powoda obaw odnośnie możliwości zatrzymania dowodu rejestracyjnego pojazdu, co miało z kolei uzasadniać najem auta zastępczego, w ocenie sądu nie zasługiwało na miano wiarygodnego.
W konsekwencji należało przyjąć, że korzystanie przez powoda z auta zastępczego było uzasadnione w okresie od 12. (piątek) tj. zgłoszenie szkody, do 23. (wtorek) tj. oględziny pojazdu, sierpnia 2016 r. Następnie znajdowało uzasadnienie także przez czas naprawy auta, maksymalnie przez 4 dni, przy czym dość długi czas oczekiwania na oględziny umożliwiał już wcześniej poczynienie czynności zmierzających do naprawy auta, w tym chociażby wybór odpowiedniego serwisu, czy zamówienie części zamiennych. Należy stwierdzić, że zwrot kosztów najmu samochodu zastępczego za okres oczekiwania na naprawę samochodu, a więc w okresie kiedy szkoda w pojeździe nie została naprawiona, pozostaje w normalnym, adekwatnym związku przyczynowym w rozumieniuart. 361 § 1 k.c., powinien być zatem objęty zakresem obowiązku naprawienia szkody przez ubezpieczyciela w ramach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Nie ulega wątpliwości, że rozstrzygającym w tej kwestii winien być okres niezbędny do naprawy uszkodzeń, a nie jedynie technologiczny czas serwisowania. Okres niezbędny do naprawy uszkodzeń powinien być zatem ustalany indywidualnie do okoliczności konkretnej sprawy. Wskazany okres należało zatem zwiększyć maksymalnie o 3 dni, do 26 sierpnia 2016 r. (piątek), wtedy też powód otrzymał decyzję odnośnie zwrotu kosztów naprawy. W konkretnych okolicznościach sprawy maksymalnie był więc to okres 15 dni [od 12 do 26 sierpnia 2016 r.], z czego pozwany uregulował należności za 2 dni. W konsekwencji rozliczenie kosztów najmu pojazdu zastępczego powinno obejmować 13 dni x 123 zł brutto = 1.599,00 zł.
Powód nie wykazał, że faktycznie występowały inne obiektywne i niezależne od poszkodowanego elementy, które w okolicznościach danej sprawy wpływałyby na większy łączny czas niemożności korzystania z uszkodzonego pojazdu. Powód podniósł, że opóźnienie w bezpośrednim zgłoszeniu szkody ubezpieczycielowi sprawcy kolizji, wynikało z procedur między ubezpieczycielami oraz zakwestionowania faktu objęcia ubezpieczeniem przez pozwanego. Należało jednak zauważyć, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie zawiera wskazań, kiedy faktycznie doszło do zgłoszenia szkody. Natomiast powód skorzystał z możliwości najmu auta zastępczego po telefonicznym kontakcie z pracownikami pozwanego ubezpieczyciela, co miało miejsce dopiero w dniu 12 sierpnia 2016 r. W przedmiotowej sprawie nie doszło również do likwidacji szkody z wykorzystaniem systemu(...)(bezpośredniej likwidacji szkody). Wypada ponadto zauważyć, że możliwości, jakie od wielu lat zapewnia Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny (baza OC na stronie internetowej(...)pozwalają szybko ustalić ubezpieczyciela sprawcy szkody. Wskazane narzędzie jest powszechnie dostępne i niewątpliwie znane posiadaczom pojazdów mechanicznych. Wobec interwencji funkcjonariuszy policji powód dysponował wszelkimi niezbędnymi danymi identyfikującymi sprawcę zdarzenia, co pozwalało ustalenie ubezpieczyciela i niezwłoczne zgłoszenie szkody. Powód nie wykazał również, że miały miejsce zdarzenia, które wydłużyły faktyczny okres naprawy uszkodzeń.
Pozwany nie kwestionował zasadności korzystania przez powoda z auta zastępczego, kwestionował jedynie okres najmu. Pozwany nie kwestionował również, że powód nie jest płatnikiem podatku VAT, wypłacone należności za 2 dni obejmowały należności brutto, zatem dalsze należności również uwzględniały uiszczony podatek.
Wskazania opinii biegłego pozwalają przyjąć, że stawka, którą uiścił powód za najem auta zastępczego w wysokości 123 zł brutto za dobę była stawką uzasadnioną, wskazany koszt najmu pojazdu zastępczego nie odbiegał od średnich kosztów najmu stosowanych w podobnych przypadkach.
Wypada zauważyć, że sporządzona w sprawie opinia biegłego z zakresu mechaniki samochodowej jest wyczerpująca, jasna, fachowa i obiektywna, została uzasadniona w dostatecznym stopniu, nie zawiera niejasności, sprzeczności, luk, biegły ustosunkował się do wszystkich punktów tezy dowodowej. Opinia została wydana po przeprowadzeniu analizy całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, co znajduje odzwierciedlenie w treści samej opinii. W ocenie sądu wydana przez biegłego opinia zasługuje na przymiot wiarygodności ze względu na jej wewnętrzną spójność, zupełność i konsekwencję oraz fakt, że została wydana zgodnie z zasadami wiedzy specjalistycznej biegłego w oparciu o analizę wszystkich stwierdzonych okoliczności zdarzenia.
Wobec nieuiszczenia zaliczki, mając na względzie regulację przepisuart. 1304k.p.c., sąd postanowił nie przeprowadzać dowodu z opinii biegłego wskazanego w pozwie.
Pominięciu podlegały dokumenty ze złożonych przez pozwanego akt szkody, które nie odnosiły się w ogóle do niniejszej sprawy.

Sąd zważył, co następuje:
Przedmiotowe powództwo zasługiwało na uwzględnienie w części.
Podstawę prawną roszczenia strony powodowej stanowi przepisart. 822 k.c.orazart. 34i następneustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych(Dz. U. Nr 124, poz. 1152 z późn. zm.), z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodą, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia.
Ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych jest objęta odpowiedzialność każdej osoby, która kierując pojazdem mechanicznym w okresie trwania odpowiedzialności ubezpieczeniowej, wyrządziła szkodę w związku z ruchem tego pojazdu (art. 35 ustawy). Odszkodowanie ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem mechanicznym (art. 36 ust. 1 ustawy).
Zasadą jest całkowita kompensata doznanego uszczerbku, wykluczająca jednak nieuzasadnione wzbogacenie poszkodowanego. Nie ulega zatem wątpliwości, że kompensacji podlega rzeczywista strata, jaką poniósł poszkodowany w wyniku wynajmu pojazdu zastępczego. Jednakże zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła (art. 361 § 1 k.c.). Przepis ten ujmuje związek przyczynowy między działaniem lub zaniechaniem zobowiązanego, a powstałym skutkiem w postaci szkody, jako konieczną przesłankę odpowiedzialności odszkodowawczej i opiera się na założeniach teorii przyczynowości adekwatnej. Zgodnie z tą teorią, związek przyczynowy zachodzi tylko wtedy, gdy w zestawie wszystkich przyczyn i skutków mamy do czynienia jedynie z takimi przyczynami, które normalnie powodują określone skutki. Nie wystarczy więc stwierdzić istnienie związku przyczynowego jako takiego, chodzi bowiem o następstwo normalne. Normalny związek przyczynowy zachodzi, gdy w danym układzie stosunków i warunków oraz w zwyczajowym biegu rzeczy, bez zaistnienia szczególnych okoliczności, szkoda jest rezultatem typowym w zwykłej kolejności rzeczy, a więc nie będącym rezultatem jakiegoś zupełnie wyjątkowego zbiegu okoliczności.
Nie ulega wątpliwości, że normalnym następstwem w rozumieniuart. 361 § 1 k.c.jest niemożność korzystania z samochodu przez poszkodowanego w sytuacji jego uszkodzenia lub zniszczenia. Jeżeli więc poszkodowany poniósł w związku z tym koszty, które były konieczne, na wynajem pojazdu zastępczego, to mieszczą się one w granicach skutków szkodowych podlegających wyrównaniu.
Postulat pełnego odszkodowania przemawia zatem za przyjęciem stanowiska o potrzebie zwrotu przez ubezpieczyciela tzw. wydatków koniecznych, potrzebnych na czasowe używanie zastępczego środka komunikacji w związku z niemożliwością korzystania z własnego auta wskutek uszkodzenia lub zniszczenia. Termin wydatków koniecznych oznacza przy tym wydatek niezbędny dla korzystania z innego pojazdu w takim samym zakresie, w jakim poszkodowany korzystałby ze swego środka lokomocji, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Przy czym oczywistym jest obowiązek poszkodowanego podejmowania działań zmierzających do zminimalizowania szkody. Brak z jego strony takiego działania nie może zwiększać obowiązku odszkodowawczego osoby zobowiązanej do naprawienia szkody (por. uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 1997 r., III CZP 14/97, OSNC 1997/8/103).
W konsekwencji należało uznać za zasadne przyznanie powodowi odszkodowania za najem pojazdu zastępczego za łączny okres 15 dni według dobowej stawki 123 zł brutto, co daje łącznie kwotę 1.845,00 zł. Ponieważ w postępowaniu likwidacyjnym pozwany wypłacił z tego tytułu kwotę 246,00 zł, zasądzeniu podlegała kwota 1.599,00 zł.
Powództwo o zwrot kosztów najmu pojazdu zastępczego w dalej idącym zakresie wraz z żądanymi odsetkami w tej części jako nieudowodnione i nieuzasadnione podlegało oddaleniu.
O odsetkach za opóźnienie w spełnieniu zasądzonego świadczenia pieniężnego sąd orzekł w oparciu oart. 481 § 1 i 2 k.c., zgodnie z którym wierzyciel może domagać się odsetek za okres opóźnienia w spełnieniu przez dłużnika świadczenia pieniężnego, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
Z treściart. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych(Dz. U. Nr 124, poz. 1152 z późn. zm.) wynika, że zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o szkodzie. W przypadku gdyby wyjaśnienie w terminie, o którym mowa wust. 1, okoliczności niezbędnych do ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania okazało się niemożliwe, odszkodowanie wypłaca się w terminie 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe, nie później jednak niż w terminie 90 dni od dnia złożenia zawiadomienia o szkodzie, chyba że ustalenie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania zależy od toczącego się postępowania karnego lub cywilnego. W terminie, o którym mowa wust. 1, zakład ubezpieczeń zawiadamia na piśmie uprawnionego o przyczynach niemożności zaspokojenia jego roszczeń w całości lub w części, jak również o przypuszczalnym terminie zajęcia ostatecznego stanowiska względem roszczeń uprawnionego, a także wypłaca bezsporną część odszkodowania.
W konkretnych okolicznościach faktycznych nie występowały przeszkody w wypłacie należności obejmujących zwrot kosztów najmu auta, pozwany mógł spełnić świadczenie w ustawowym terminie 30 dni, licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego zawiadomienia o szkodzie.
Wobec powyższego stronie powodowej należały się odsetki w zapłacie odszkodowania obejmującego należności z tytułu kosztów najmu auta zastępczego od dnia 9 października 2016 r. tj. z upływem 30 dni, licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego zawiadomienia o szkodzie, co nastąpiło w dniu 8 września 2016 r. Żądanie zapłaty odsetek za okres wcześniejszy należało zatem uznać za nieuzasadnione.
Wysokość odsetek za opóźnienie w braku odmiennego jej ustalenia odpowiada odsetkom ustawowym zgodnie zart. 481 § 2 k.c., z uwzględnieniem zmiany wprowadzonej z dniem 1 stycznia 2016 r. przez art. 2 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 9 października 2015 r. (Dz.U. z 2015 poz. 1830).
Z tych względów w oparciu o przywołane przepisy sąd orzekł jak w punkcie 1. i 2. wyroku.
O kosztach procesu sąd postanowił na podstawieart. 100 zd. 1 k.p.c., stosując zasadę stosunkowego rozdzielenia pomiędzy stronami tych kosztów.
Powód poniósł koszty procesu w łącznej wysokości 1.059,00 zł [900,00 zł – wynagrodzenie fachowego pełnomocnika powoda + 17,00 zł – opłata skarbowa od pełnomocnictwa + 142,00 zł – opłata sądowa od pozwu], zaś pozwany poniósł koszty procesu w kwocie 1.936,48 zł [900,00 zł – wynagrodzenie fachowego pełnomocnika + 17,00 zł – opłata skarbowa od pełnomocnictwa + 1.036,48 zł – wydatki sądowe związane ze sporządzoną opinią biegłego], co stanowi w sumie kwotę 2.995,48 zł.
Roszczenie powoda zostało uwzględnione w ok. 57%, zatem koszty procesu powinny obciążać powoda w 43%, a pozwanego w 57% [1.936,48 zł – 1.707,42 zł (57% x 2.995,48 zł) = 229,06 zł]. W konsekwencji pozwanemu przysługuje od powoda zwrot kosztów procesu w kwocie 229,06 zł.
Z tych względów w oparciu o przywołane przepisy sąd postanowił jak w punkcie 3. wyroku.