Sąd Rejonowy w Słupsku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 3734/17
Data wyroku: 2018-04-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Niemczyk

Sygn. akt I C 3734/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 kwietnia 2018 roku
Sąd Rejonowy w Słupsku I Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący:SSR Katarzyna Niemczyk
Protokolant:starszy sekretarz sądowy Monika Kaniowska
po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2018 roku w Słupsku
na rozprawie
sprawy z powództwa MiastaS.
przeciwkoM. B.iO.B.
o eksmisję z lokalu mieszkalnego

I. nakazuje pozwanymM. B.iO.B., aby opuścili, opróżnili i wydali powodowi MiastuS.lokal mieszkalny numer (...)położony wbudynku numer (...)przyulicy (...)wS.;

II. orzeka, że obojgu pozwanym przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego od MiastaS.;

III. nakazuje wstrzymanie wykonania punktu pierwszego wyroku do czasu złożenia pozwanym przez MiastoS.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego;

IV. zasądza od pozwanejM. B.na rzecz powoda kwotę 440,00 zł (czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

e sygn. akt I C 3734/17

UZASADNIENIE
Powód MiastoS., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł pozew przeciwkoM. B.domagając się zobowiązani pozwanej do opróżnienia, opuszczenia i wydanialokalu mieszkalnego nr (...)położonego wS.wbudynku nr (...)przyulicy (...).
W uzasadnieniu powołał się na to, że pismem z dnia 30.07.2015 roku powód wypowiedział pozwanej umowę najmu lokalu mieszkalnego. W związku z tym od dnia 1.03.2016 roku pozwana zajmuje lokal, stanowiący własność powoda, bez tytułu prawnego.
PozwanaM. B.na rozprawie w dniu 15.02.2018 roku oświadczyła, że nie zgadza się z żądaniem eksmisji. Podała, że około 10 lat temu wyjechała poza granice kraju, natomiast w czerwcu 2016 roku wróciła do Polski i chce mieszkać w tym mieszkaniu.M. B.powołała się na to, że poczyniła nakłady na to mieszkanie, remontując je. Poza tym chciałaby w nim pozostać z uwagi na bliskie sąsiedztwo swojej rodziny.
Postanowieniem z dnia 15.02.2018 roku sąd wezwał do udziału w sprawie w charakterze pozwanegoO. B.(k. 29).
Sprawująca władzę rodzicielską w imieniu małoletniego pozwanegoO. B., matkaM. B., nie zgodziła się w imieniu małoletniego z żądaniem pozwu, podając, że syn uczy się w Wielkiej Brytanii, ale do przedmiotowego mieszkania przyjeżdża na wakacje, ferie i święta. Tu też znajdują się rzeczy syna (pismo z dnia 19.02.2018 roku k. 34).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Pismem z dnia 30.07.2015 roku MiastoS.oświadczyło, że wypowiadaM. B.umowę najmu lokalu mieszkalnego położonego wS.przyulicy (...)za sześciomiesięcznym okresem wypowiedzenia. Wskazano, że bieg wypowiedzenia rozpoczyna się od dnia 1.09.2015 roku, a kończy z upływem dnia 29.02.2016 roku. W piśmie podano, że przyczyną wypowiedzenia jest niezamieszkiwanie najemcy przez okres dłuższy niż 12 miesięcy.
(dowód w aktach lokalowych: wypowiedzenie umowy najmu lokalu mieszkalnego)
O. B.urodził się (...).
M. B.iO. B.nie mieszkają wlokalu nr (...)przyulicy (...)wS.od około 10 lat.
W czerwcu 2016 rokuM. B.wróciła do Polski i aktualnie mieszka w lokalu przyulicy (...).
O. B.uczy się w szkole średniej w Wielkiej Brytanii.
M. B.iO. B.nie mają możliwości zamieszkania w innym lokalu.
(bezsporne)
M. B.jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna.
(dowód: karta rejestracyjna bezrobotnego k. 38)
MiastoS.przysługuje prawo własnościlokalu mieszkalnego nr (...)przyulicy (...)wS..
(bezsporne)

Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługuje na uwzględnienie.
Bezsporne w sprawie było to, że pozwanejM. B.została wypowiedzialna umowa najmulokalu mieszkalnego nr (...)przyulicy (...)wS.. Bezsporne w sprawie było również to, że umowa najmu została wypowiedziana z powodu niezamieszkiwania w przedmiotowym lokalu przez okres dłuższy niż dwanaście miesięcy.
Bezsporne w sprawie było także to, że pozwaniM. B.iO. B.nie mają możliwości zamieszkania w innym lokalu.
Na powodzie, zgodnie z przepisemart. 6 k.c., ciążył ciężar wykazania, że pozwanym nie przysługuje tytuł prawny do zajmowanego lokalu.
Powód temu obowiązkowi sprostał składając w poczet materiału dowodowego pisemne oświadczenie o wypowiedzeniu umowy najmu kierowane do najemcyM. B..
Na mocy przepisuart. 222 § 1 k.c.właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.
Jak stanowi przepisart. 11 ust. 3 pkt. 1 ustawy z dnia 21.06.2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnegoDz.U.2014.150 j.t.), właściciel lokalu, w którym czynsz jest niższy niż 3% wartości odtworzeniowej lokalu w skali roku, może wypowiedzieć stosunek najmu z zachowaniem sześciomiesięcznego terminu wypowiedzenia, z powodu niezamieszkiwania najemcy przez okres dłuższy niż 12 miesięcy.
Jak stanowi przepisart. 26 par. 1 k.c.miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.
W odniesieniu do dziecka jest to jednak w istocie pewna konstrukcja idealna i dziecko - na mocy decyzji rodziców - może faktycznie mieć miejsce pobytu w innym miejscu, na przykład u swoich dziadków, albostudiować za granicą(tak wyrok NSA Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z 7 stycznia 1998 r., I SA/Kr 420/97, Lexis.pl nr 339819; tak komentator Piotr Nazaruk, komentarz do art. 26 k.c., lex).
Miejscem zamieszkania małoletniegoO. B.jest miejsce zamieszkania matkiM. B.(sprawującej nad synem władzę rodzicielską) czylilokal mieszkalny nr (...)przyulicy (...)wS..
Z chwilą upływu okresu wypowiedzenia umowy najmu, pozwaniM. B.iO. B.utracili tytuł prawny do zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu. Z tego względu żądanie eksmisji zasługiwało na uwzględnienie.
Na podstawie przepisuart. 222 § 1 k.c.sąd nakazał pozwanymM. B.iO.B., aby opuścili, opróżnił i wydali powodowi MiastuS.lokal mieszkalny numer (...)położony wbudynku numer (...)przyulicy (...)wS., o czym orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku.
Nadmienić jedynie należy, że okoliczność, na którą powoływała się pozwana, tj. poczynienie nakładów na lokal mieszkalny, czy też chęć zamieszkiwania w tym lokalu, nie może stanowić podstawy do oddalenia powództwa wobec utraty tytułu prawnego do lokalu.
Niekwestionowane w sprawie było to, że pozwani nie mają możliwości zamieszkania w innym lokalu.
Na mocy przepisuart. 14 ust. 1, 3, 4 pkt. 2, ust. 6 ustawy z dnia 21.06.2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnegoDz.U.2014.150 j.t.) w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu.
Sąd, badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, orzeka o uprawnieniu osób, o których mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez nie z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną.
Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec małoletniego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą. (Dz. U. z 1998 r. poz. 414, z późn. zm.).
Orzekając o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, sąd nakazuje wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu do czasu złożenia przez gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.
PozwanyO. B.w chwili zamknięcia rozprawy był osobą małoletnią. pozwanaM. B.sprawuje władzę rodzicielską nad małoletnim pozwanym i w świetle przepisówart. 26 par. 1 k.c.pozwani są osobami wspólnie zamieszkałymi.
Przysługuje im zatem uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego.
Wobec powyższego sąd na podstawie przepisuart. 14 ust. 1, 3 i 4 pkt. 2 ustawy z dnia 21.06.2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(Dz.U.2014.150 j.t.) orzekł, że pozwanymM. B.iO.B.przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego od MiastaS., o czym orzekł jak w punkcie drugim sentencji wyroku.
Na mocy przepisuart. 14 ust. 6 ustawy z dnia 21.06.2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnegosąd nakazał wstrzymanie wykonania punktu pierwszego wyroku do czasu złożenia pozwanym oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego przez MiastoS., o czym orzekł jak w punkcie trzecim sentencji wyroku.
PozwanaM. B.jest stroną przegrywającą sprawę. Powód reprezentowany przez fachowego pełnomocnika w pozwie domagał się zasądzenia kosztów postępowania wyłącznie od pozwanej.
Koszty procesu poniesione przez powoda wyniosły łącznie 440,00 zł, z czego tytułem opłaty od pozwu kwotę 200,00 zł i tytułem wynagrodzenia należnego radcy prawnemu kwotę 240,00 zł.
Wobec powyższego sąd na podstawie przepisuart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w związku z § 7 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22.10.2015 r. (Dz. U. 2015, poz. 1804) zasądził od pozwanejM. B.na rzecz powoda kwotę 440,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, czym orzekł w punkcie czwartym sentencji wyroku.