Sąd Okręgowy w Warszawie
XXVII Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: XXVII Ca 1851/17
Data wyroku: 2017-12-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Wojtysiak

Sygn. aktXXVII Ca 1851/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 grudnia 2017 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie XXVII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący:

SSO Piotr Wojtysiak

Protokolant:

stażysta protokolant sądowy Kamila Jankowska

po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2017 r. w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwaE. K.
przeciwko(...) S.A.z siedzibą wW.
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanego
od wyroku Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie
z dnia 13 marca 2017 r., sygn. akt II C 2245/16

1
zmienia zaskarżony wyrok i oddala powództwo w całości oraz zasądza odE. K.na rzecz(...) S.A.wW.kwotę 617 zł (sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu;

2
zasądza odE. K.na rzecz(...) S.A.wW.kwotę 325 zł (trzysta dwadzieścia pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej.

Sygn. aktXXVII Ca 1851/17

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 4 lipca 2016 r.E. K.wniosła o zasądzenie od(...) S.A.wW.kwoty 600 € wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 25 lipca 2013 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu.
Nakazem zapłaty z dnia 26 lipca 2016 r. wydanym w postępowaniu upominawczym referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym dla m. st. Warszawy w Warszawie orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.
W sprzeciwie od powyższego orzeczenia wniesionym 6 października 2016 r. wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda kosztów procesu.
Wyrokiem z dnia 13 marca 2017 r. Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 600 € wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 8 sierpnia 2013 r. do dnia zapłaty; oddalił powództwo w pozostałym zakresie oraz zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 1 300 zł tytułem kosztów procesu.
Od powyższego orzeczenia pozwany wniósł apelacjęzaskarżając je w zakresie pkt1 i 3, zarzucając naruszenie:

1
art. 118 k.c.poprzez jego zastosowanie i uznanie, że roszczenie o zryczałtowane odszkodowanie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 Rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91 przedawniają się z upływem lat 10, tj. na ogólnych zasadach;

2
art. 778 k.c.w zw. zart. 775 k.c.poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie zarzutu przedawnienia roszczenia, zgłoszonego przez Pozwaną, wskutek przyjęcia, że na podstawie odesłania zart. 775 k.c.w związku z faktem uregulowania umowy przewozu lotniczego w przepisachustawy - Prawo lotniczei innych aktach prawnych, nie stosuje się przepisuart. 778 k.c.

Wskazując na powyższe zarzuty pozwany wniósł o zmianę wyroku poprzez oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania za obydwie instancje wg norm przepisanych.
W odpowiedzi na apelację powódkawniosła o jej oddalenie i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania w instancji odwoławczej, powołując się dodatkowo na przepisart. 5 k.c.w kontekście zarzutu przedawnienia.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja zasługiwała na uwzględnienie.
Przede wszystkim należy wskazać, iż w dniu 17 marca 2017 r. Sąd Najwyższy rozstrzygając pytanie prawne zadane przez Sąd Okręgowy w Warszawie podjął uchwałę, stwierdzając, że„roszczenie o odszkodowanie przewidziane w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 295/91, przedawnia się w terminie rocznym na podstawieart. 778 k.c.” (vide: uchwała SN z dn. 17 marca 2017 r., sygn. akt III CZP 111/16).
W świetle powyższego, podniesiony przez pozwanego w sprzeciwie od nakazu zapłaty zarzut przedawnienia roszczenia dochodzonego w niniejszej sprawie przez powódkę uznać należało za zasadny. Tym samym, na uwzględnienie zasługiwały również zarzuty apelacyjne sprowadzające się do naruszenia przez Sąd Rejonowy prawa materialnego dotyczącego przedawnienia się roszczeń z tytułu opóźnionego lotu.
Powód dochodził odszkodowania za opóźnienie lotu, który miał miejsce w dniu 20 czerwca 2013 r. Natomiast, z powództwem o jego zasądzenie wystąpił w dniu 4 lipca 2016 r., a zatem dopiero po upływie przeszło trzech lat. Mając na uwadze, że roszczenia tego rodzaju ulegają przedawnieniu stosownie do regulacjiart. 778 k.c.z upływem roku od dnia wykonania przewozu, roszczenie nie mogło zostać uwzględnione z uwagi na skutecznie podniesiony zarzut przedawnienia.
W tym miejscu, wskazać należy, iż Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zastosowania w niniejszym postępowaniuart. 5 k.c.w odniesieniu do podniesionego przez pozwanego zarzutu przedawnienia. Podkreślić trzeba, iż przyjęcie sprzeczności zarzutu przedawnienia z zasadami współżycia społecznego może mieć miejsce jedynie w wyjątkowych okolicznościach danej sprawy, które dają podstawę do usprawiedliwienia opóźnienia w dochodzeniu spornego roszczenia, które to opóźnienie nie jawi się też jako nadmierne. Nie bez znaczenia pozostaje również charakter dochodzonego roszczenia, a także to, czy w okresie biegu przedawnienia istniała z uwagi na niejasność stanu prawnego określona, ukształtowana praktyka rozstrzygania tego rodzaju roszczeń przez organy stosujące prawo(vide: wyrok SN z dn. 26 lutego 2016 r., sygn. akt IV CSK 367/15).
W niniejszej sprawie powódka nie wykazała ani też nie powołała się na żadne okoliczności, których zaistnienie spowodowało, że nie dochodziła wcześniej przedmiotowego roszczenia. Ponadto, mając na uwadze rozbieżności sądów powszechnych w Polsce, co do terminu przedawnienia roszczeń - przed wydaniem przez Sąd Najwyższy powołanej wcześniej uchwały - oraz fakt, że w toku postępowania administracyjnego o to roszczenie wszczętego przed Prezesem Urzędu Lotnictwa terminy te by nie obowiązywały, powódka występując ze swoim roszczeniem na drogę sądową musiała liczyć się z przegraną tego postępowania właśnie przez podniesienie przez pozwanego zarzutu przedawnienia. Brak jest również podstaw do uznania, aby charakter roszczenia powódki uzasadniał uznania tego zarzutu za sprzeczny z normami generalnymi określonymi wart. 5 k.c.
W powyższych okolicznościach, Sąd Okręgowy uznał za niecelowe odnoszenie się do pozostałych zarzutów podniesionych w apelacji, gdyż ocena ich zasadności pozostawała bez wpływu na wynik niniejszej sprawy.
W konsekwencji powyższego, Sąd Okręgowy na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.dokonał zmiany zaskarżonego orzeczenia, poprzez oddalenie powództwa w całości.
W przedmiocie kosztów postępowania zarówno w pierwszej, jak i w drugiej instancji, Sąd Okręgowy orzekł zna podstawieart. 102 k.p.c.częściowo odstępując od obciążania powoda kosztami postępowania, dochodząc do przekonania, że nawet na etapie postępowania apelacyjnego mógł pozostawać w uzasadnionym przekonaniu o zasadności swojego roszczenia, które ostatecznie zostało oddalone z uwagi na zacytowaną powyżej uchwałę Sądu Najwyższego, która rozstrzygała zagadnienie prawne w zakresie terminu przedawnienia roszczeń odszkodowawczych z tytułu opóźnionego lotu.
Koszty pierwszoinstancyjne obejmowały opłatę skarbową od udzielonego pełnomocnictwa procesowego (17 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego w wysokości wynikające z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, w brzmieniu obowiązującym w chwili wniesienia pozwu (1 200 zł).
Natomiast koszty postępowania apelacyjnego obejmowały opłatę od apelacji (100 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości określonej w § 2 pkt 3 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, w brzmieniu obowiązującym w chwili wniesienia apelacji (900 zł x 50% = 450 zł).
Sąd Okręgowy uznał za uzasadnione, przyznanie wyliczonych powyżej kosztów obejmujących w całości wydatki poniesione przez pozwanego oraz połowę ustalonego wyżej wynagrodzenia pełnomocnika, co ostatecznie dawało kwotę 617 zł (1 200 zł : 2 + 17 zł) w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji oraz kwotę 325 zł (450 zł : 2 + 100 zł) w postępowaniu przed Sądem drugiej instancji.
SSO Piotr Wojtysiak