Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 327/18
Data wyroku: 2018-05-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Tokarczyk
Słowa kluczowe: Względny powód odwoławczy
Podstawa prawna: art. 67 § 2 kk

Sygnatura akt VI Ka 327/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia11 maja 2018r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Grażyna Tokarczyk
Protokolant Natalia Skalik-Paś
przy udziale Sławomira Zamorskiego
Prokuratora Prokuratury Rejonowej wZ.
po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2018 r.
sprawyM. Z., synaJ.iA.
ur. (...)wK.
oskarżonego zart. 207§1 kkiart. 157§2 kkw zw. zart. 11§2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 23 stycznia 2018 r. sygnatura akt IX K 861/17
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk,art. 624 § 1 kpk
1. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 2 w ten sposób, że zobowiązuje oskarżonego do informowania kuratora o przebiegu okresu próby- jeden raz na dwa miesiące, do 10 dnia każdego miesiąca parzystego;
2. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
3. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego, wydatkami obciążając Skarb Państwa.
sygn. akt VI Ka 327/18

UZASADNIENIE
M. Z.stanął pod zarzutem popełnienia czynu polegającego na tym, że w okresie od 2009 r. do 2 listopada 2014 r. wK.przyul. (...)znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją żonąL. Z.oraz dziećmiD.,D.iK. Z.poprzez wszczynanie licznych awantur, wyzywanie słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, grożenie pozbawieniem życia, popychanie, kopanie, szarpanie za ubranie, wyrzucanie z mieszkania i niszczenie przedmiotów, przy czym w dniu 21 października 2012 r. dokonał uszkodzenia ciałaL. Z.poprzez uderzenie i kopanie po całym ciele, w wyniku czego doznała obrażeń w postaci stłuczenia klatki piersiowej, które naruszały czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni tj. o przestępstwo zart.207 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
Sąd Rejonowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 23 stycznia 2018 roku sygn. akt IX K 861/17 orzekł, że:
1. na podstawieart. 66 § 1 k.k.orazart. 67 § 1 k.k.warunkowo umarza postępowanie karne wobecM. Z.o opisany w części wstępnej wyroku czyn, stanowiący występek zart. 207 § 1 k.k.i157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.na okres próby wynoszący 1 (jeden) rok;
2. na podstawieart. 72 § 1 pkt. 1 k.k.w związku zart. 67 § 3 k.k.zobowiązujeM. Z.do informowania kuratora o przebiegu okresu próby;
3. na podstawieart. 72 § 1 pkt. 5 k.k.w związku zart. 67 § 3 k.k.zobowiązujeM. Z.do powstrzymywania się w okresie próby od nadużywania alkoholu;
4. na mocyart. 624 § 1 k.p.k.iart. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzasądza odM. Z.na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 60,00 (sześćdziesiąt) złotych oraz zwalnia go od ponoszenia wydatków, obciążając nimi Skarb Państwa.
Prokurator zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o zobowiązaniuM. Z.do informowania kuratora o przebiegu okresu próby, przy braku oddania oskarżonego pod dozór kuratora sądowego, na niekorzyść oskarżonego, zarzucając niesłuszne niezastosowanie środka w postaci oddania oskarżonego pod dozór kuratora we okresie próby na podstawieart. 67opar 2kk, w powiązaniu z orzeczonym w wyroku zobowiązaniem oskarżonego do informowania kuratora o przebiegu okresu próby, wnosząc o zmianę wyroku i na podstawieart. 67 § 2 kkoddanie oskarżonego pod dozór kuratora w okresie próby, a w pozostałym zakresie utrzymanie wyroku w mocy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.

Apelacja oskarżyciela publicznego okazała się częściowo skuteczna, a to o tyle, że nie podzielając stanowiska o konieczności oddania oskarżonego pod dozór kuratora sądowego, celowym było wskazanie częstotliwości, z jaką winien on informować kuratora o przebiegu okresu próby, o czym orzekł Sąd meriti w punkcie 2 zaskarżonego wyroku.
Dozór kuratora sądowego, na podstawieart. 67 § 2 kk, orzekany jest fakultatywnie i to nie budzi wątpliwości, nawet wobec brzmieniaart. 73 § 2 kk, który nie znajduje zastosowania w wypadku warunkowego umorzenia postępowania.
Wydaje się, że skarżący upatruje konieczności, a zatem obligatoryjności orzeczenia o oddaniu oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora li tylko z faktu orzeczenia wobec niego obowiązku zart. 67 § 3 kkw zw. zart. 72 § 1 pkt 1 kk, co jest stanowiskiem błędnym. Z pewnością też nie pozbawia to możliwości wykonania orzeczenia.
Znane jest sądowi odwoławczemu jedno ze stanowisk komentatorów, że należy przyjąć, iż obowiązek udzielania informacji sądowi będzie orzekany z reguły wówczas, gdy jednocześnie nie następuje oddanie sprawcy pod dozór, a nakładając dozór, można natomiast orzec obowiązek udzielania kuratorowi informacji o przebiegu okresu próby (Piotr Hofmański, Lech Krzysztof Paprzycki, Andrzej Sakowicz w: Filar M. (red.), Berent M., Bojarski J., Bojarski M., Czarnecki P., Filipkowski W., Górniok O., Guzik-Makaruk E.M., Hoc S., Hofmański P., Kalitowski M., Kulik M., Paprzycki L.K., Pływaczewski E.W., Radecki W., Sakowicz A., Siwik Z., Stefańska B.J., Stefański R.A., Tyszkiewicz L., Wąsek A., Wilk L., Kodeks karny. Komentarz, WK, 2016).
Jednakże wniosek, iż obowiązek informowania kuratora o przebiegu okresu próby jest obligatoryjnie powiązany ze stosowaniem dozoru kuratora, prowadziłby do niepotrzebnego mnożeniem bytów, skoro zgodnie zart. 169 § 3 kkwskazany na obowiązek udzielania informacji na żądanie sądu lub kuratora, a sam kurator ma daleką swobodę w kształtowaniu kontaktów z podopiecznym.
Pamiętać przy tym należy, że zgodnie zart. 177 § 1 kkw, w sprawach związanych z wykonywaniem orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania karnego właściwy jest sąd, który w danej sprawie orzekał w pierwszej instancji (…), zaś w myśl§ 2, wykonując orzeczenie o warunkowym umorzeniu postępowania karnego w stosunku do sprawcy, który nie został oddany pod dozór lub zobowiązany do wykonania obowiązków związanych z okresem próby, sąd stosuje odpowiednioart. 14, zgodnie z którym w postępowaniu wykonawczym organ postępowania wykonawczego może zarządzić zebranie informacji dotyczących skazanego.
Sąd odwoławczy podziela stanowisko, że jedną z podstawowych funkcji okresu próby jest kontrola nad zachowaniem skazanego, a funkcja ta może być zrealizowana tylko wtedy, gdy sąd będzie miał dokładną informację o zachowaniu się skazanego, uzyskiwaną od niego bezpośrednio lub za pośrednictwem wyznaczonego kuratora. Dlatego obowiązek określony wart. 72 § 1 pkt 1powinien być nakładany szczególnie wtedy, gdy sąd nie oddaje skazanego pod dozór. Wówczas sąd powinien dokładnie określić sposób i częstotliwość wykonywania tego obowiązku ( Andrzej Zoll w: Wróbel W. (red.), Zoll A. (red.), Barczak-Oplustil A., Bielski M., Bogdan G., Ćwiąkalski Z., Dąbrowska-Kardas M., Górowski W., Iwański M., Jakubowski M., Jodłowski J., Kardas P., Majewski J., Małecki M., Plich A., Pyrcak-Górowska M., Raglewski J., Szewczyk M., Tarapata S. Kodeks karny. Część ogólna. Tom I. Cześć II. Komentarz do art. 53-116, WK, 2016). Obowiązek stawiennictwa i udzielania wyjaśnień jest obowiązkiem nierozerwalnie związanym z warunkowym zawieszeniem wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności wtedy, gdy wobec skazanego orzeczono dozór (zob.art. 169 § 3 kkw). Dlatego w przypadku oddania skazanego sprawcy pod dozór nie trzeba tego typu obowiązku nakładać. Jeśli natomiast sąd nie poddaje skazanego pod dozór, co często się zdarza w praktyce wymiaru sprawiedliwości, to powinien (pomimo że jest to obowiązek fakultatywny) orzec go na podstawieart. 72 § 1 pkt 1 k.k., gdyż ułatwia on monitorowanie przebiegu okresu próby osoby ( Konarska-Wrzosek V. (red.), Lach A., Lachowski J., Oczkowski T., Zgoliński I., Ziółkowska A., Kodeks karny. Komentarz, WK, 2016).
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, podzielając stanowisko Sądu meriti o braku konieczności oddawania oskarżonego pod dozór kuratora, zmienił zaskarżony wyrok w punkcie 2 w ten sposób, że zobowiązał oskarżonego do informowania kuratora o przebiegu okresu próby- jeden raz na dwa miesiące, do 10 dnia każdego miesiąca parzystego, w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymując w mocy, oskarżonego na zasadach słuszności zwalniając od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego.