Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 680/15
Data wyroku: 2018-06-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Radosław Lorenc

​

Sygn. akt IV K 680/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 07 czerwca 2018 r.

​
Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie w IV Wydziale Karnym w składzie :

Przewodniczący : SSR Radosław Lorenc
Protokolant : Agata Lipniewska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 19 kwietnia 2016 r., 30 czerwca 2016 r., 29 listopada 2016 r., 27 czerwca 2017 r., 12 kwietnia 2018 r., 29 maja 2018 r. przy udziale Prokuratora Grażyny Sapiehy
sprawy

a

A. N.

s.J.iL. z d. Ż.,
ur. (...)wS.

b)R. R. (1)
s.R.iB.z d.W.
ur. (...)wŁ.

c)P. P.
s.J.iE. z d. S.
ur. (...)wS.

oskarżonych o to, że:
w dniu 19 marca 2011 roku wS.przyulicy (...)wbarze (...).” będąc w stanie nietrzeźwości, działając wspólnie i w porozumieniu, dokonali pobiciaT. M.iM. S.w ten sposób, że zadawali pokrzywdzonym uderzenia rękoma i nogami po głowie i całym ciele, czym spowodowali u nich naruszenie czynności ciała lub rozstrój zdrowia,
to jest o czyn zart. 158  §  1 kk

o r z e k a
Iuznaje oskarżonychA. N.,R. R. (1)iP. P.za winnych popełnienia zarzucanego im czynu polegającego na tym, że w dniu 19 marca 2011 roku wS.przyulicy (...)wbarze (...).” będąc w stanie nietrzeźwości, działając wspólnie i w porozumieniu, dokonali pobiciaT. M.iM. S.w ten sposób, że zadawali pokrzywdzonym uderzenia rękoma i nogami po całym ciele, czym narazili ich na nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 lub art. 157 § 1 kk, to jest przestępstwa kwalifikowanego zart. 158 § 1 kki za przestępstwo to:

–

wobecA. N.na podstawieart. 158 § 1 kkw zw. zart. 58 § 3 kkw brzmieniu obowiązującym w chwili czynu w zw. zart. 4 § 1 kkwymierza karę grzywny w wymiarze 75 ( siedemdziesięciu pięciu ) stawek dziennych po 10 ( dziesięć ) złotych każda stawka;

wobecP. P.na podstawieart. 158 § 1 kkw zw. zart. 58 § 3 kkw brzmieniu obowiązującym w chwili czynu w zw. zart. 4 § 1 kkwymierza karę grzywny w wymiarze 75 ( siedemdziesięciu pięciu ) stawek dziennych po 10 ( dziesięć ) złotych każda stawka;

wobecR. R. (1)na podstawieart. 158 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym w chwili czynu w zw. zart. 4 § 1 kkwymierza karę 5 ( pięciu ) miesięcy pozbawienia wolności;

IIna podstawieart. 69 § 1 i 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kkiart. 71 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym w chwili czynu w zw. zart. 4 § 1 kkwykonanie orzeczonej w punkcie I wyroku tiret 3 kary pozbawienia wolności orzeczonej wobecR. R. (1)zawiesza na okres 2 ( dwóch ) lat próby oraz wymierza mu karę grzywny w wymiarze 100 ( stu ) stawek dziennych po 10 ( dziesięć ) złotych każda stawka;
IIIna podstawieart. 63 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym w chwili czynu w zw. zart. 4 § 1 kkna poczet orzeczonych w punktach I i II wyroku grzywien zalicza okres zatrzymania oskarżonych w dniu 19 marca 2011 r.
IVna podstawieart. 633 kpkw zw. zart. 627 kpkorazart. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych( Dz.U z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm. ) zasądza od oskarżonychA. N.,R. R. (1)orazP. P.na rzecz Skarbu Państwa po 1/3 kosztów procesu, w tym wymierza im opłaty od kar:
-A. N.iP. P.po 75 ( siedemdziesiąt pięć ) złotych
-R. R. (1)w kwocie 220 ( dwustu dwudziestu ) złotych;

Sygn. akt IV K 680/15

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie

z dnia 7 czerwca 2018r. w zakresie dotyczącym oskarżonegoR. R. (1)
W nocy z 18 na 19 marca 2011r.M. S.,T. M.i ich znajomy o imieniuE.udali się dobaru (...), znajdującego się przyul. (...)wS.. Siedzieli oni bezpośrednio przy barze i spożywali alkohol. Przy barze alkohol spożywali też inni nieznani wyżej wymienionym mężczyźni, tj.R. R. (1),A. N.iP. P., którzy po chwil odeszli od baru i usiedli w loży.
Około godz. 3.00. nad ranemT. M.siedział przy barze ze wspomnianym znajomym o imieniuE.. W tym samym czasieM. S.znajdował się w innej części lokalu. W pewnym momencie na prośbę znajomej barmanki -K. S.T. M.odszedł od baru, by zgasić telewizor. Po chwili zauważył, że w okolicach przedsionka lokaluM. S.jest atakowany przezR. R. (1),A. N.iP. P., w związku z czym podszedł do nich, by ich rozdzielić. Został jednak sam zaatakowany przezR. R. (1), który uderzył go swoją głową w nos. Pod wpływem uderzeniaT. M.z nosa zaczęła lecieć mu krew. Po chwili został uderzony przez jednego z napastników pięścią w tył głowy, co spowodowało, że upadł na podłogę. Gdy już leżał na podłodze, był przez wyżej wymienionych wielokrotnie kopany po całym ciele.T. M.jedynie zasłonił twarz, by uchronić się przed ciosami i uniknąć obrażeń.M. S.widząc, że jego kolega jest bity, starał się odciągnąć napastników od niego, jednak także on został powalony na ziemię i otrzymał razy.
Dowód:
- częściowo wyjaśnienia oskarżonego, k. 46 zb. A,
- zeznaniaM. S., k. 4 – 6 zb. C, 130,
- zeznaniaT. M., k. 7 – 9 zb. C, 88,
- zeznania świadkaK. S., k. 61-62,
- zeznaniaP. S., k. 15 zb. C, 42,
- zeznaniaJ. G., k. 14 zb. C, 46,
- protokół oględzin nagrania z monitoringu, k. 60 – 61 zb. A,
- nagranie z monitoringu, k. 63 zb. A.
Po pewnym czasie do lokalu przybyli wezwani przezK. S.pracownicy ochrony, w tymJ. G., którzy nakazaliR. R. (1)i jego znajomym opuszczenie lokalu. Ci ostatni nie chcieli wyjść, w związku z czym pracownicy ochrony wspólnie zM. S.iT. M.wypchnęli ich z lokalu. Po chwili na miejscu zdarzenia pojawili się funkcjonariusze policji.M. S.iT. M.opowiedzieli im, co się stało, po czym po okazaniu im przez policjantów stojących nieopodal czterech mężczyzn, rozpoznali w nich napastników.R. R. (1),A. N.iP. P.zostali następnie zatrzymani i zawiezieni do Miejskiej Izby Wytrzeźwień. UA. N.stwierdzono 0, 57 mg/l,P. P.– 1, 05 mg/l iR. R. (1)– 0, 76 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Dowód:
- częściowo wyjaśnienia oskarżonegoR. R. (1), k. 46 zb. A,
- częściowo wyjaśnieniaA. N., k. 41 zb. A,
- częściowo wyjaśnieniaP. R., k. 52 zb. A,
- zeznaniaM. S., k. 4 – 6 zb. C, 130,
- zeznaniaT. M., k. 7 – 9 zb. C, 88,
- zeznaniaP. S., k. 15 zb. C, 42,
- zeznaniaJ. G., k. 14 zb. C, 46,
- - protokół oględzin nagrania z monitoringu, k. 60 – 61 zb. A
Wskutek pobicia, dokonanego przezR. R. (1),A. N.iP. P.T. M.doznał obrażeń ciała w postaci rany tłuczonej w okolicy czołowo – skroniowej prawej, rozlanego sińca i tarcia naskórka na grzbiecie ręki prawej, a także sińca na grzbiecie ramienia prawego, które doprowadziły u niego do rozstroju zdrowia oraz naruszenia czynności narządu ciała, którym są powłoki miękkie głowy na okres nie dłuższy niż 7 dni.
Dowód:
- protokół oględzin lekarskich, k. 46 – 50 zb. A.
R. R. (1)ma obecnie skończone 33 lata. Jest bezdzietnym kawalerem. Posiada wykształcenie średnie z wyuczonym zawodem technika telekomunikacji. Obecnie pracuje jako kierowca, osiągając dochód w wysokości około 1.800 zł. Nie posiada nikogo na swoim utrzymaniu. W przeszłości był dwukrotnie karany sądownie za czyny z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz zart. 224 § 2 kkw zb. zart. 222 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
Dowód:
- wyjaśnienia oskarżonego, k. 46 zb. A,
- dane osobopoznawcze, k. 34 zb.A,
- karta karna, k. 137,
- zaświadczenie o zatrudnieniu, k. 139
W toku postępowania przygotowawczego oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. Wyjaśnił, że w dniu zdarzenia wraz zA. N.,P. P.iP. K.przebywali w pubie, gdzie grali w lotki i gdy wychodzili z lokalu, zaczęła się szarpanina pomiędzy nimi, a grupą innych mężczyzn. Według jego relacji raczej rozpoczęli ją ci ostatni, ponieważ on i jego znajomi podczas pobytu w lokalu zachowywali się spokojnie. Zaprzeczył, jakoby miał kogokolwiek uderzyć, Jak podał, starał się jedynie odeprzeć ataki. W świetle jego wyjaśnień w trakcie zajścia ktoś próbował z jego szyi zerwać łańcuszek, w wyniku czego miał widoczne ślady odciśniętego łańcuszka na szyi. Według niego doznał również obrażeń ciała w postaci rozciętej wargi. Wyjaśnił też, że po tym, jak przyjechała ochrona, wyrzucono ich z lokalu, a następnie, gdy już oddalali się z miejsca zdarzenia, zostali zatrzymani przez policję.
Na rozprawie głównej podtrzymał treść swoich wyjaśnień, w dalszym ciągu nie przyznając się do sprawstwa zarzuconego mu czynu i odmawiając składania wyjaśnień. Po odtworzeniu nagrania z zapisem monitoringuR. R. (1)oświadczył, że na nagraniu tym o godz.. 2:51:09 oskarżeni stoją z prawej strony przy wyjściu, a pokrzywdzonyM. S.podbiega z lewej strony i ich atakuje. Jak ponadto wskazał, pokrzywdzonyM. S.nie mógł go rozpoznać jako sprawcę zdarzenia, ponieważ wówczas jego postura i wygląd były zupełnie inne, niż obecnie. Wskazał, że w dniu zdarzenia ważył 20 kg więcej i miał odstające uszy, które aktualnie zostały skorygowane w wyniku operacji plastycznej.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniomR. R. (1)tylko w części, w jakiej potwierdził on fakt, że w dniu zdarzenia w lokalu(...)pomiędzy nim i jego znajomymiP. P.iA. N., a pokrzywdzonymi doszło do konfrontacji siłowej, w wyniku której oskarżeni zostali przez ochronę tego lokalu zmuszeni do jego opuszczenia, a następnie zatrzymani przez policję. W pozostałym zaś zakresie, w którym zaprzeczył, jakoby podczas zajścia miał kogokolwiek kopnąć, czy uderzyć i starał się zapewnić organy ścigania, a następnie Sąd, że owa konfrontacja polegała jedynie na wzajemnym szarpaniu się z pokrzywdzonymi, zainicjowanym prawdopodobnie przez tych ostatnich, były niewiarygodne. TwierdzeniaR. R. (1)w tym zakresie są bowiem sprzeczne z pozostałym pozytywnie zweryfikowanym materiałem dowodowym zebranym w sprawie w postaci zeznań pokrzywdzonych, protokołu oględzin lekarskichT. M.oraz nagraniem z monitoringu, zainstalowanego w lokalu(...)wskazującym ewidentnie na jego winę i sprawstwo w zakresie pobicia z pozostałymi oskarżonymiT. M.iM. S., stanowiąc wyłącznie konsekwencję przyjętej przez niego linii obrony, mającej na celu uchronienie go przed grożącą mu odpowiedzialnością karną.
Podobnie Sąd ocenił wyjaśnienia współpodejrzanychA. N.iP. P., w których także zaprzeczali, jakoby mieli dokonać pobiciaT. M.iM. S., przyznając im walor wiarygodności tylko co do bezspornych kwestii.
Zasadniczym dowodem, świadczącym o tym, iż oskarżonyR. R. (1), jak równieżA. N.iP. P.w sposób wyjątkowo agresywny, bez żadnego istotnego powodu pobili pokrzywdzonych, są wiarygodne zeznania przesłuchanych w sprawieT. M.iM. S., które jako logiczne i wewnętrznie spójne zasługiwały na przyznanie im waloru wiarygodności i to na nich w głównej mierze Sąd oparł swoje ustalenia faktyczne, dotyczące zdarzenia z dnia 19 marca 2011r. Sąd w tym miejscu wskazuje, iż pewne detale w relacji ww. świadków różnią się między sobą, co podyktowane jest niezwykle dynamicznym przebiegiem zdarzenia i w sprawach tego typu jest naturalne, a co za tym idzie - w żaden sposób nie podważa prawdziwości ich twierdzeń. Z zeznań tych wynika oczywisty fakt, że wszyscy trzej oskarżeni zaatakowali pokrzywdzonych, zadając im ciosy zarówno pięściami, jak i nogami z dużym natężeniem siły, jak również, że zaatakowani przez nich pokrzywdzeni byli bezsilni i ograniczali się tylko do obrony przed zadawanymi im ciosami, wykonując uniki, ukrywając wrażliwe części ciała, czy też odciągając napastników. Zeznania pokrzywdzonych, a w szczególności zeznaniaT. M., znalazły zresztą swoje potwierdzenie w nagraniu z monitoringu, zainstalowanego we wspomnianym lokalu. Widać na nim mianowicie, żeT. M.przez większość czasu, w jakim zdarzenie miało miejsce siedział przy barze, rozmawiając ze swoim znajomym i pijąc alkohol i nie wykazywał jakiejkolwiek agresji, nikogo nie zaczepiał, ani nie prowokował, jak również, że to on został zaatakowany przez oskarżonych po tym, jak w związku z zaobserwowanym zamieszaniem podszedł do szarpiących się zM. S.oskarżonych w celu rozdzielenia ich. Na nagraniu bez większych trudności można zauważyć, że toR. R. (1)uderzył go w twarz swoją głową, jak również, że po chwiliT. M.został powalony na ziemię, co jest zgodne z przedstawioną przez pokrzywdzonego relacją. Na przedmiotowym nagraniu, obejmującym jedynie fragment lokalu nie widać wprawdzie momentu, w którymM. S.został po raz pierwszy zaatakowany, a jego postać można zidentyfikować dopiero wśród wyłaniających się z głębi lokalu osób i to już w momencie zaawansowanego starcia z oskarżonymi, którzy, jak widać na nagraniu, popychali go i szarpali. Niemniej jednak w aspekcie jego zeznań, jak również zeznańT. M., zasad logiki i doświadczenia życiowego trudno byłoby przyjąć, iż to on był agresorem, który miał sam sprowokować trzech oskarżonych do użycia siły. Nie ulega wątpliwości, że tak być nie mogło, aM. S., podobnie jakT. M.stał się ofiarą agresji oskarżonych, polegającej na kopaniu ich i biciu pięścią po głowie oraz całym ciele. Na nagraniu widać wprawdzie, jakM. S.po nieznacznym oddaleniu się od oskarżonych wykonuje ruchy, mogące sugerować atak na oskarżonych. Należy jednak mieć na uwadze, iż miało to miejsce już po fakcie zaatakowania przez nichT. M., któremu z pewnością chciał pomóc.
Należało przyznać walor wiarygodności także obecnej w lokalu barmanceK. S., a to z uwagi na ich logiczność, wewnętrzną spójność i rzeczowość. Zaobserwowała ona agresywne zachowanieR. R. (1)oraz jego towarzyszy i to ich potraktowała jako sprawców zajścia, wskazując, że to oni bili pokrzywdzonych i byli agresywni. Nie ma przy tym znaczenia, iż znała ona pokrzywdzonych, gdyż jej zeznania są obiektywne i znajdują zasadnicze potwierdzenie także we wspomnianym nagraniu z monitoringu, a drobne różnice w jej relacji wynikają ze wspomnianej dynamiki zdarzenia.
ZeznaniaJ. G.iP. S.– interweniującego w sprawie funkcjonariusza policji były wiarygodne, aczkolwiek mniej znaczące, albowiem nie byli oni bezpośrednimi świadkami zdarzenia i ich relacja dotyczyło tego, co miało miejsce bezpośrednio po nim. Podkreślenia przy tym wymaga, że zeznaniaP. S.dostarczyły informacji na temat wyników, jakie dało badanie zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu u oskarżonych.
Za wiarygodne Sąd uznał również dowody z dokumentów, albowiem zostały one sporządzone przez osoby posiadające do tego uprawnienia, w ramach przyznanych im kompetencji, a nadto ich prawdziwość nie była kwestionowana przez strony procesu. Należy do nich zaliczyć w szczególności opinię sądowo - lekarską, stwierdzającą u pokrzywdzonegoT. M.charakter powstałych na jego ciele obrażeń i co za tym idzie prawdopodobny mechanizm ich powstania, odpowiadający przedstawionej przez niego relacji.
Skoro zatemR. R. (1)w dniu 19 marca 2011 roku wS.przyulicy (...)wbarze (...).” będąc w stanie nietrzeźwości, działając wspólnie i w porozumieniu zA. N.iP. P.,, dokonał pobiciaT. M.iM. S.w ten sposób, że zadawał pokrzywdzonym uderzenia rękoma i nogami po całym ciele, czym naraził ich na nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 lub art. 157 § 1 kk, to niewątpliwie dopuścił się czynu kwalifikowanego zart. 158 § 1 kk.
Czynność sprawcza przestępstwa zart. 158 § 1 kk, tj. pobicia polega na czynnej napaści dwóch lub więcej osób na inną osobę lub osoby, przy czym w zdarzeniu tym występuje wyraźny podział ról na napastników i napadniętych (broniących się), co miało miejsce także w niniejszej sprawie. Dopuszczając się przemocy względem pokrzywdzonych w sposób opisany w zarzucie wraz z pozostałym oskarżonymi, z którymi tworzył grupę napastnikówR. R. (1)niewątpliwie naraził ww. pokrzywdzonych (broniących się) na bezpośrednie wystąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 kklub wart. 157 § 1 kk, co wynika z protokołu oględzin lekarskichT. M., w świetle którego doszło u niego do określonych wart. 157 § 2 kkobrażeń ciał, zaś ich umiejscowienie oraz sposób zadawania ciosów przezR. R. (1)i pozostałych sprawców obu pokrzywdzonym sugeruje, iż mogły być one dużo poważniejsze oraz, że do takowych poważnych skutków mogło dojść także uM. S.. Istniało zatem duże prawdopodobieństwo, iż w wyniku zdarzenia u pokrzywdzonych mogły powstać tak dotkliwe skutki, jakie określono wart. 156 § 1 kk, czy też wart. 157 § 1 kkmogło dojść (z tego względu modyfikacji i doprecyzowania wymagał opis zarzuconego oskarżonemu czynu). W świetle przedstawionych wyżej okoliczności faktycznychR. R. (1), którego aktywność polegała między innymi na uderzeniuT. M.głową w twarz, bez wątpienia działał umyślnie i to z zamiarem bezpośrednim.
Sąd uznał, iż oskarżony w popełnieniu przypisanego mu przestępstwa pobicia działał wspólnie i w porozumieniu ze współoskarżonymA. N.iP. P., albowiem każda z wymienionych wyżej osób realizowała część znamion składających się na opis czynu zabronionego, a suma ich zachowań stanowiła pełną realizację znamion czynu zabronionego określonego wart. 158 § 1 kk. O działaniu wspólnym można mówić nawet wtedy, gdy współdziałający nie realizuje żadnego znamienia czasownikowego popełnionego wspólnie czynu zabronionego, ale wykonywana przez niego czynność ma istotne znaczenie dla popełnienia tego czynu. Opisane wyżej zachowanieR. R. (1)z pewnością było istotne z punktu widzenia znamion przestępstwa pobicia nawet, tym bardziej, że jego rola, jak już wspomniano wcześniej, biorąc pod uwagę jego aktywność w nim była znacząca. Ponadto wspomniani sprawcy działali w porozumieniu, do którego mogło dojść w każdej formie, nawet w sposób dorozumiany. Oznacza to, że współdziałający nie muszą się bezpośrednio kontaktować się ze sobą. Muszą natomiast mieć świadomość wspólnego wykonywania czynu zabronionego, a więc przynajmniej wiedzieć o sobie i zdawać sobie sprawę, że podejmowana czynność składa się na realizację wspólnie wykonywanej całości przedsięwzięcia. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Bez wątpienia wszyscy trzej mieli świadomość wspólnego wykonywania czynu zabronionego. Wszyscy oskarżeni byli w jednej grupie, co wynika z wiarygodnych zeznań naocznych świadków zdarzenia, utrwalonego nagrania z monitoringu, jak i z uznanych za wiarygodne wyjaśnień samych oskarżonych.
Rozstrzygając przedmiotową sprawę Sąd uznał, iż oskarżony zawinił popełnienia zarzuconego mu czynu, albowiem nie wystąpiły okoliczności wyłączające winę, a nadto oskarżony z uwagi na poziom swojego rozwoju intelektualnego zdawał sobie sprawę z naganności dokonanego przez niego czynu.
Zachowanie oskarżonego należy uznać za szkodliwe społecznie w stopniu znacznym, albowiem w sposób wyjątkowo agresywny dopuścił się on naruszenia podstawowych dóbr podlegających ochronie, a mianowicie zdrowia i życia drugiego człowieka, powodując obrażenia ciała u jednego z pokrzywdzonych. Zdaniem Sądu na znaczny stopień społecznej szkodliwości przestępnego czynu oskarżonego, wpływał także fakt, że działał on wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami.
Jak już wspomniano, Sąd nie znalazł żadnych okoliczności, wyłączających winęR. R. (1)w odniesieniu do przypisanego mu czynu, będącej niezbędnym elementem odpowiedzialności karnej, W postępowaniu nie ujawniły się żadne okoliczności, które uchylałyby bezprawność działania oskarżonego. Kierując się powyższym Sąd uznał sprawstwo i winę oskarżonego i wymierzył mu karę.
Na korzyść oskarżonego działał fakt, iż obecnie prowadzi on ustabilizowany tryb życia.
Przy wymiarze kary, jako okoliczności obciążające oskarżonego Sąd oprócz stopnia społecznej szkodliwości czynu przyjął fakt, iż działał on wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, stosując przemoc z bardzo dużym nasileniem, a mianowicie zadając razy w tak wrażliwe części ciała, jakimi jest głowa, czy też brzuch. Na niekorzyść oskarżonego działał także fakt, iż jego działanie nie było niczym uzasadnione, działał z błahych pobudek, a nadto będąc pod wpływem alkoholu, co również stanowi okoliczność obciążającą. Ponadto na jego niekorzyść działała jego uprzednia karalność
Mając na uwadze powyższe Sąd doszedł do przekonania, iż właściwą i spełniającą zarówno indywidualne jak i ogólnoprewencyjne przesłanki będzie dla oskarżonego kara 5 miesięcy pozbawienia wolności. Kara taka nie będzie z jednej strony zbyt wysoka i nie przekroczy stopnia winy oskarżonego, a z drugiej strony nie będzie zbyt niska i nie powinna zostać odebrana jako zbyt łagodna w odczuciu społecznym.
W ocenie Sądu realia przedmiotowej sprawy pozwalają postawić wobecR. R. (1)pozytywną prognozę kryminologiczną, albowiem - jak już wspomniano wyżej – obecnie tryb jego życia jest ustabilizowany. Ponadto nie był dotychczas karany za przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu ludzkiemu. Sąd uznał zatem, że zachodzą podstawy do skorzystania przez niego z dobrodziejstwa warunkowego zawieszanie wykonania kary, orzekając wobec niego dwuletni okres próby jako konieczny dla weryfikacji przebiegającego w warunkach wolnościowych procesu resocjalizacji.
Sąd uznał ponadto, że w sytuacji gdy kara pozbawienia wolności została wobec oskarżonego warunkowo zawieszona, to aby doznał on jakąkolwiek rzeczywistą dolegliwość wynikającą ze skazania, która będzie dodatkowo odstraszała go na przyszłość od zachowań sprzecznych z obowiązującym porządkiem prawnym, zasadnym będzie dodatkowo wymierzenie mu w trybieart. 71 § 1 kkgrzywny. Zdaniem Sądu wystarczającą w tym wypadku będzie orzeczona ona w wymiarze 100 stawek dziennych. Ustalając jej wysokość Sąd miał na względzie okoliczności, na które zwrócono uwagę przy okazji kary pozbawienia wolności, to jest stopień winy i społecznej szkodliwości zachowania oskarżonego oraz okoliczności przemawiające na jego korzyść i niekorzyść. Przy ustalaniu wartości poszczególnych stawek dziennej na kwotę 10 złotych Sąd wziął pod uwagę sytuację majątkową oraz rodzinną oskarżonego.
Orzekając w niniejszej sprawie Sąd, zgodnie z regułą wyrażoną wart. 4 § 1 kkzastosował przepisy w brzmieniu obowiązującym w chwili popełnienia czynu. Wynika to z uwagi faktu, iż były one względniejsze dla oskarżonego w zakresie dotyczącym warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolnosci, gdyż w uprzednio obowiązującym stanie prawnym była możliwości jej zawieszenia mimo uprzedniej karalności sprawcy na karę bezwzględnego pozbawienia wolności, co obecnie jest niemożliwe.
Stosownie do przepisów wskazanych w punkcie III. części dyspozytywnej wyroku Sąd zaliczył na poczet kary grzywny okres zatrzymania oskarżonego, zaś o kosztach sądowych orzekł na podstawie przepisów wskazanych w punkcie IV., zasądzając je od oskarżonego w części, dotyczącej jego udziału w sprawie jako osoby skazanej, tj. w 1/3. Posiada on bowiem możliwości zarobkowe i co za tym idzie - będzie w stanie je ponieść.