Sąd Rejonowy w Limanowej
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ns 313/17
Data wyroku: 2018-05-08 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Iwona Trzeciak

Sygn. akt I Ns 313/17

POSTANOWIENIE
Dnia 8 maja 2018 roku
Sąd Rejonowy w Limanowej I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Iwona Trzeciak

Protokolant:

starszy sekretarz sądowy Danuta Matras

po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2018 roku w Limanowej
na rozprawie
sprawy z wnioskuA. S.
przy uczestnictwie:R. P. (1),S. J. (1),Z. J. (1)
o zasiedzenie nieruchomości
postanawia:

1
Uwidocznić, że zgodnie z mapą do celów prawnych z projektem podziału nieruchomości, sporządzoną przez biegłegoJ. Ż.dnia 20.12.2017 roku, wprowadzoną do zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 19.02.2018 roku za nr P.(...).2018.759,działka ewidencyjna (...)zKW (...)dzieli się nadziałki ewidencyjne (...)o pow. 0,0229ha i(...)o pow. 0,1493ha.

2
Stwierdzić, żeZ. J. (1)córkaS.iM.orazS. J. (1)synF.iJ.nabyli na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej w drodze zasiedzenia z dniem 31 grudnia 2008 roku własność nieruchomości stanowiącejdziałkę ewidencyjną nr (...)o powierzchni 0,0229 ha, położoną wR. N., powstałą w sposób opisany w pkt 1 postanowienia.

3
Poleca ściągnąć od wnioskodawczyniA. S.na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Limanowej kwotę 3.459,98 zł ( trzy tysiące czterysta pięćdziesiąt dziewięć 98/100) tytułem zwrotu wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa.

4
Orzec, że każda ze stron ponosi koszty postępowania związane z jej udziałem w sprawie.

UZASADNIENIE

postanowienia z dnia 8 maja 2018 roku
WnioskodawczyniA. S.w ostatecznie sprecyzowanym żądaniu wniosku wniosła o stwierdzenie, żeZ. J. (1)orazS. J. (1)na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej nabyli z dniem 1.01.2010 roku przez zasiedzenie własność częścidziałki ewidencyjnej nr (...), obj.Kw (...), położonej wR. N..
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podała, że przedmiotem wniosku o zasiedzenie jest częśćdziałki (...)od strony północnej, wzdłuż granicy zdziałką (...). W terenie przedmiot postępowania stanowi integralną część działki siedliskowej(...), która obecnie stanowi własność wnioskodawczyni i która odgrodzona jest od pozostałej częścidziałki (...)trwałym ogrodzeniem. Ta część działki znajdowała się w posiadaniu poprzedników prawnychZ. J. (1)– matki wnioskodawczyni od 1979 r., kiedy to miała miejsce nieformalna zamiana gruntów pomiędzy rodziną uczestnikaR. P. (1)a rodziną wnioskodawczyni. W wyniku tej zamiany rodzina uczestnika otrzymała południową częśćdziałki (...), która jest teraz przedmiotem postępowania o zasiedzenie w sprawie z wnioskuR. P. (1), natomiast rodzina wnioskodawczyni otrzymała m. in. północną częśćdziałki (...). Po dokonanej zamianie działki zostały ogrodzone i taki stan trwa do dziś. W 1989 r. na podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego, przedmiot zasiedzenia, jako integralna częśćdziałki (...), została objęta w posiadanie przez matkę wnioskodawczyniZ. J. (1), która z kolei własnośćdziałki (...)i posiadanie częścidziałki (...)umową darowizny z 5.05.2012 r. przeniosła na wnioskodawczynię. Mając na uwadze charakter posiadania i jego czasookres, po doliczeniu posiadania poprzedników,Z. J. (1)spełnia przesłanki do uzyskania tytułu własności na podstawie zasiedzenia. Wnioskodawczyni podała także, że jako aktualna właścicielkadziałki (...), której częścią jest przedmiot zasiedzenia, ma interes prawny w uregulowaniu jej stanu prawnego. Ponadto na podstawie pełnomocnictwa została upoważniona przez matkę, która przebywa w USA, do reprezentowania jej przed sądem.
UczestnikR. P. (1)nie złożył pisemnej odpowiedzi na wniosek. Na oględzinach w dniu 9.10.2017 r. wskazał, że zamiana nie dotyczyła częścidziałki (...), ponadto poddał w wątpliwość, czyZ. J. (1)korzystała z częścidziałki (...)przez okres 30 lat. Oświadczył, że żądanie pozostawia do uznania Sądu w zależności od wyniku przeprowadzonego postępowania dowodowego.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Przedmiotem wniosku jest częśćdziałki ewidencyjnej nr (...), położonej wR. N., obj.Kw (...), której aktualnym właścicielem jestR. P. (1). Część działki będąca przedmiotem postępowania została oznaczona jakodziałka (...)o pow. 0,0229 ha – zgodnie z projektem podziału nieruchomości sporządzonym przez biegłego sądowegoJ. Ż..
(dowód: odpis zKw (...)k. 5-7, opinia biegłego geodety k. 52)
Działka (...)graniczy bezpośrednio zdziałką (...), obj.Kw (...), która obecnie stanowi własność wnioskodawczyniA. S.. Wnioskodawczyni nabyła własność tej działki na podstawie umowy darowizny z dnia 5.01.2012 roku dokonanej na jej rzecz przez jej matkęZ. J. (1).
Z koleiZ. J. (1)nabyła własnośćdziałki (...)(przed podziałem) na podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego z dnia 13.09.1989 r.
(dowód: wyrys z mapy ewidencyjnej k. 8, wypis z rejestru gruntów k. 9, wydruk zKw (...)k. 10-11, umowa darowizny k. 12-14)
Przed tut. Sądem pod sygn. Ns 816/16 toczyło się postępowanie z wnioskuR. P. (1)o stwierdzenie, że wraz z żonąE. P., na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej, nabyli w drodze zasiedzenia z dniem 1.01.2010 r. własność częścidziałki (...), stanowiącej własnośćA. S.. W uzasadnieniuR. P. (1)wskazał, że jego poprzednicy weszli w posiadanie częścidziałki (...)na podstawie zamiany nieruchomości dokonanej przez jego rodziców aA. C. (1)(przedmiotem wymiany była częśćdziałki (...)w zamian za częśćdziałki (...)). Po zamianie w 1979 r. został wybudowany płot oddzielający częśćdziałki (...).A. S.uznała żądanie wniosku o zasiedzenie, przy czym wskazała, że w wyniku zamiany jej rodzina otrzymała także częśćdziałki (...).
WniosekR. P. (1)został uwzględniony.
(dowód: wniosek w I Ns 816/16 k. 16-18, odpowiedź na wniosek k. 19, okoliczność znana sądowi z urzędu))
Na potrzeby postępowania I Ns 816/16działka (...)została podzielona nadziałki (...).Działka (...)została zawnioskowana przezR. P. (1)do zasiedzenia. Nadziałce (...)będącej w posiadaniu wnioskodawczyniA. S.znajduje się z kolei niezamieszkały budynek mieszkalny w stanie surowym zamkniętym, wybudowany przez jej rodzicówZ. J. (1)iS. J. (1).D.(...)jest ogrodzona ogrodzeniem na betonowej podmurówce w taki sposób, że wewnątrz ogrodzenia znajduje się częśćdziałki (...)– stanowiącej przedmiot zasiedzenia w niniejszym postępowaniu. Aktualnie teren ten został nadsypany przy plantowaniu działki przez wnioskodawczynię.
(dowód: protokół oględzin przedmiotu wniosku wraz z dokumentacją fotograficzną k. 35-39)
Działka (...)stanowiła w przeszłości własnośćA. C. (1)– ciotkiZ. J. (1). Na działce stały stare zabudowania – drewniany budynek mieszkalny i stodoła. W starym budynku mieszkałaA. C. (1)oraz dziadkowie wnioskodawczyni z córkaZ.(matką wnioskodawczyni) i synamiH. G. (1)iR. G. (1). Na przełomie lat 1977-1978 r. na polecenieA. C. (1)zostało wybudowane ogrodzenie działki siedliskowej w taki sposób, że zagrodzona została częśćdziałki (...). Ogrodzenie budował ojciecZ. J. (1)wraz z synemR. G. (1). To ogrodzenie istnieje do chwili obecnej. Jego przebieg na przestrzeni lat nie zmieniał się, nie było w żaden sposób przesuwane.
Po wyjściu za mążZ. J. (1)(matka wnioskodawczyni) otrzymała od ciotkiA. C. (1)całego gospodarstwo rolne, w tymdziałkę (...). Nastąpiło to na podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego z 1989 r. Ciotka wybrałaZ. J. (1)na swoją następczynię, gdyż ta obiecała się nią opiekować. W posiadaniuZ. J. (1)znalazła się działka siedliskowa w takich granicach, w jakich była zagrodzona, tj. z częściądziałki (...). Po ślubie rodzice wnioskodawczyni mieszkali wM.. Po przepisaniu własności gospodarstwa, nadziałce (...)Z. J. (1)i jej mążS. J. (1)rozpoczęli budowę nowego domu mieszkalnego. Dom był stawiany na ławicach, które już wcześniej zaczął budowaćR. G. (1)– bratZ. J. (1). Kiedy gospodarstwo od ciotki otrzymałaZ. J. (1), to międzyZ. J. (1)aR. G. (1)doszło do sporu.R. G. (1)wyprowadził się zdziałki (...)i przeniósł doK., pozostawiając tam rozpoczętą budowę (ławice). Budowę kontynuowali jużJ..
W starym domu nadal mieszkała matkaZ. J. (1), jej bratH.i ciotkaA. C. (1).
W 1990 r.Z. J. (1)wyjechała do USA.S. J. (1)pozostał w kraju. Opiekował się dziećmi, pracował zawodowo i kontynuował budowę domu nadziałce (...). W 1990 r. dom był już przykryty, a w kolejnych latachS. J. (1)powoli wykańczał dom w środku.
Po wyjeździeZ. J. (1)za granicę, ciotkaA. C. (1)i matkaM. G.zaczęły się skarżyć, że nie ma się kto nimi opiekować. Tak to trwało do 2003 r. kiedy to rodzeństwoZ. J. (1)zdecydowało się pozwaćZ. J. (1)o zwrot gospodarstwa.Z. J. (1)przyjechała wtedy do Polski. Pomiędzy rodzeństwem doszło do ugody, w ten sposób, żeZ. J. (1)w drodze umów darowizny i o dożywocie z 2004 roku darowałaR. G. (1)część gospodarstwa rolnego o pow. 2,27 ha oraz przeniosła w drodze umowy o dożywocie naH. G. (1)część gospodarstwa rolnego o pow. 2,43 ha w zamian za dożywotnie utrzymanieM. G..Z. J. (1)pozostawiła sobiedziałkę (...), na co zgodzili się jej bracia.
CiotkaA. C. (1)zmarła w 2004 roku.
H. G. (1)za przyzwoleniemZ. J. (1)mieszkał wraz z matką w starych zabudowaniach nadziałce (...)i opiekował się nią aż do 2008 roku tj., do śmierci matki. Potem stare zabudowania nadziałce (...)zostały rozebrane.
(dowód: zeznania świadkówI. N.,R. G.,H. G.k. 56-57, zeznania uczestnikaS. J.k. 57-58, zeznania wnioskodawczyni k. 37)
Sąd ustalił powyższy stan faktyczny w oparciu o powyżej wskazane dowody.
Sąd w całości podzielił dowody z dokumentów urzędowych i prywatnych, które nie były kwestionowane przez strony. Obrazowały one aktualny i poprzedni stan prawny nieruchomości, podstawy nabycia własności.
Sąd podzielił także opinię geodezyjną, która została wykonana w sposób prawidłowy i żadna ze stron nie wnosiła żadnych zarzutów do opinii.
Sąd w całości uznał za wiarygodne dowody osobowe, tj. zeznania świadków i stron postępowania. Zeznania świadkówI. N.,R. G.iH. G.potwierdzały wybudowanie ogrodzenia pod koniec lat 80-tych, co spowodowało, że częśćdziałki (...), która była przedmiotem postępowania, została włączona o siedliska należącego pierwotnie doA. C. (1), a następnie doZ. J. (1). Wszyscy zgodnie zeznali, że ogrodzenie to stoi w tym samym miejscu, w którym zostało wybudowane i na przestrzeni lat nie było przesuwane. ZeznaniaR. G.iH. G.dodatkowo potwierdzały, że pomimo panujących w ich rodzinie sporów,działka (...)wraz z włączoną do niejdziałką (...)pozostawała w dyspozycjiZ. J. (1), pomimo, żeZ. J. (1)samodzielnie posiadania nie wykonywała. Niemniej jednakZ. J.nigdy nie wyzbyła się własności działki siedliskowej, co potwierdza fakt, że pomimo iż w 2004 roku oddała rodzeństwu gospodarstwo otrzymane odA. C. (1), to jednak pozostawiła dla siebie działkę siedliskową. Osoby tam zamieszkujące czyniły to za dorozumianym zezwoleniemZ. J..
Sąd podzielił także zeznania wnioskodawczyni i uczestnikaS. J., które znalazły potwierdzenie zarówno w zeznaniach świadków jaki i dokumentach dołączonych do akt sprawy.
Dla rozstrzygnięcia sprawy nie miało znaczenia, czy przedmiot wniosku o zasiedzenie był przedmiotem zamiany dokonanej przezA. C. (1)i rodzicówR. P. (1), co kwestionował sam uczestnik. Bez wątpienia jednak pod koniec lat 80 – tych doszło, na polecenieA. C. (1), do zagrodzenia częścidziałki (...)i włączenie tej części w skład działki siedliskowej(...). Czy doszło do tego w wyniku zamiany, czy w wyniku nieuzgodnionych działańA. C. (1), skutek był taki, że przedmiot wniosku znalazł się w samoistnym posiadaniuA. C. (1)i stanowił integralną część jej działki siedliskowej. Okoliczność samoistnego posiadania tej częścidziałki (...), najpierw przezA. C. (1)a od 1989 roku przezZ. J. (1)i jej męża, potwierdza fakt, że teren ten został zagrodzony, co powodowało, że jej prawni właściciele (rodzice uczestnika) stracili możliwość korzystania z tej części ich działki. Wybudowanie ogrodzenia było też widoczną dla otoczenia manifestacją woli władania przezA. C.a potem jej następców przedmiotem wniosku jak właściciele. Fakt korzystania przez te osoby z częścidziałki (...)nie był zresztą nigdy kwestionowany przez prawnych właścicielidziałki (...).

Sąd zważył, co następuje:
Zasiedzenie jest pierwotnym i nieodpłatnym sposobem nabycia prawa własności rzeczy przez nieuprawnionego jej posiadacza wskutek faktycznego wykonywania tego prawa w ciągu oznaczonego w ustawie czasu. Nie jest uzależnione od jakiegokolwiek świadczenia na rzecz osoby, której dotychczas nabywane prawo przysługiwało.
Stosownie do treściart. 172 k.cposiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem nabywa jej własność, jeżeli posiada nieruchomość jako posiadacz samoistny nieprzerwanie od lat trzydziestu, jeśli uzyskał posiadanie w złej wierze.
Posiadaczem w dobrej wierze jest osoba, która – nie wiedząc o tym – nabyła rzecz od osoby niebędącej jej właścicielem lub od osoby niemającej zdolności albo czynności prawnych, albo gdy akt notarialny przenoszący własność okazał się nieważny. Natomiast nie jest w dobrej wierze ten, kto nabywa własność nieruchomości bez zachowania formy aktu notarialnego, ponieważ zdaje sobie sprawę albo powinien sobie zdawać sprawę z tego, że nie nabył prawa własności.
Z uwagi na podaną wyżej definicję zasiedzenia, istotne znaczenie ma określenie znamion posiadania samoistnego w rozumieniuart. 336 k.c.W tym miejscu należy wskazać, że wart. 336 k.c.zostały wymienione dwa rodzaje posiadania. Posiadanie samoistne, zwane właścicielskim, ma miejsce, gdy podmiot faktycznie włada rzeczą jak właściciel. Posiadacz samoistny „wykonuje uprawnienia” składające się na treść prawa własności określone wart. 140 k.c., czyli korzysta z rzeczy z wyłączeniem innych osób, pobiera pożytki i dochody, a także uważa się za uprawnionego np. do podejmowania decyzji dotyczących sposobu zagospodarowania rzeczą itp. Należy podkreślić, że dla istnienia posiadania samoistnego nie jest istotne, czy posiadacz rzeczywiście ma uprawnienia właścicielskie, a także czy wie o przysługiwaniu mu bądź o braku takich uprawnień. Dla powstania i istnienia posiadania nie jest także istotne, czy jest ono zgodne z jakimkolwiek tytułem prawnym do władania rzeczą, posiadanie, jako stan faktyczny, jest bowiem co do zasady niezależne od prawa do rzeczy.
Od posiadania samoistnego należy odróżnić posiadanie zależne (niewłaścicielskie), które jest wykonywane w zakresie prawa, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (np. użytkowanie, zastaw, najem, dzierżawa, użyczenie), choćby prawo to nie przysługiwało posiadaczowi.
Posiadanie samoistne od posiadania zależnego pozwala odróżnić czynnik woli, przy czym rzeczywistą wolę posiadacza, która decyduje o charakterze samego posiadania, ustala się na podstawie zamanifestowanych na zewnątrz przejawów władania rzeczą.
Jak już wskazano powyżej, przy ocenie znamion posiadania samoistnego (którego występowanie jest przesłanką konieczną do stwierdzenia zasiedzenia) należy mieć na uwadze definicję tego posiadania zawartą wart. 336 k.c.Wedle utrwalonych poglądów doktryny i orzecznictwa konieczne jest tu stwierdzenie występowania dwóch elementów: fizycznego – określanego tradycyjnie jako corpus i psychicznego – określanego jako animus. Pierwszy z tych elementów charakteryzuje się efektywnym, w sensie gospodarczym, korzystaniem z rzeczy lub co najmniej istnienia stanu faktycznego stwarzającego możność takiego korzystania.(...)natomiast odwołuje się do pewnego przeżycia psychicznego władającego rzeczą, które jest niczym innym jak wolą władania „jak właściciel”, które jednak musi być uzewnętrznione poprzez obiektywnie dostrzegalne przejawy zachowania. Wola posiadania „jak właściciel”, a więc traktowania siebie jak właściciela, jest zasadniczym elementem posiadania prowadzącego do zasiedzenia. Posiadanie właścicielskie charakteryzuje się tym, że posiadacz włada rzeczą w takim zakresie, jak to czyni właściciel, wykorzystując taką faktyczną możliwość władania rzeczą, do jakiej właściciel jest uprawniony (orzecz. SN z dnia 7.05.1986 r., III CRN 60/86, OSNCP 9/87, poz. 138). Konieczne jest zatem wykonywanie przez posiadacza czynności faktycznych wskazujących na samodzielny, rzeczywisty, niezależny od woli innej osoby stan władztwa. Ważne jest jednak to, że aby mówić o posiadaniu samoistnym, wnioskujący o zasiedzenie musi w sposób ciągły znajdować się w sytuacji pozwalającej na dokonywanie czynności, których mógłby dokonywać właściciel. Nie jest istotne, czy posiadacz wykonuje względem rzeczy konkretne czynności, lecz to, czy ma możliwość ich wykonywania bez potrzeby wytaczania np. powództwa o przywrócenie posiadania. Występowanie tej możliwości przesądza o istnieniu posiadania. Faktyczne władztwo charakteryzujące posiadanie samoistne wchodzi w grę wówczas, gdy określona osoba znajduje się w sytuacji, która pozwala jej na korzystanie z rzeczy, i to w taki sposób, jakby była ona jej własnością.
Z posiadaniem związane jest m. in. domniemanie posiadania samoistnego –art. 339 kc.Przepis ten wprowadza domniemanie istnienia posiadania samoistnego tego podmiotu, który udowodni, że faktycznie włada rzeczą. W ten sposób władający rzeczą zostaje zwolniony z ciężaru dowodu co do istnienia posiadania i jego rodzaju. Dodać jednak trzeba, że domniemanie to ma charakter wzruszalny i może zostać obalone.
Zdaniem Sądu uczestnikR. P. (1)tego domniemania nie obalił, bowiem w toku postępowania nie przedstawił takich faktów i dowodów, które zmierzałyby do skutecznego wykazania braku po stronieZ. J.i jej męża przesłanek do stwierdzenia na ich rzecz zasiedzenia.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że zostało skutecznie wykazane, iż począwszy od 1988 rok, kiedy to zostało wybudowane ogrodzenie, częśćdziałki (...)został włączona do działki siedliskowej(...)stanowiącej własność najpierw A,C., a potemZ. J. (1). Od tego czasu właścicieledziałki (...)byli także samoistnymi posiadaczami przedmiotu wniosku o zasiedzenie.
Zdaniem Sądu zgromadzony materiał dowodowy, który stanowił podstawę do dokonanych przez sąd ustaleń faktycznych, świadczył, że posiadanie przedmiotu wniosku w granicach pokazanych przez wnioskodawczynię, miało charakter posiadania samoistnego, prowadzącego do zasiedzenia. Władanie rzeczą przezZ. J.a wcześniej A.C., począwszy od 1988 r. charakteryzowało się zamiarem posiadania tej częścidziałki (...)dla siebie i znalazło to odzwierciedlenie w zachowaniu tych osób, widocznym dla osób trzecich. Przejawiało się to niewątpliwie w ten sposób, że teren ten został ogrodzony. W tych działaniach nie napotykali żadnego sprzeciwu ze strony prawnych właścicielidziałki (...).
Samoistne posiadanie przedmiotu wniosku wykonywane było przezA. C. (1)począwszy od wybudowania ogrodzenia (zgodnie z zeznaniamiR. G.ogrodzenie zostało wybudowane w latach 1987-1988) aż do czasu przekazania gospodarstwa rolnego w 1989 r. na rzeczZ. J. (1). Jednocześnie z przekazanie gospodarstwa naZ. J.zostało przeniesione posiadanie przedmiotu wniosku o zasiedzenie, który stanowił integralną część działki siedliskowej.
W tych okolicznościach zastosowanie znajdzieart. 176 kc, który pozwala na doliczenie czasu posiadania poprzednika. Zgodnie zart. 176 kcjeżeli podczas biegu zasiedzenia nastąpiło przeniesienie posiadania, obecny posiadacz może doliczyć do czasu, przez który sam posiada, czas posiadania swego poprzednika. Jeżeli jednak poprzedni posiadacz uzyskał posiadanie nieruchomości w złej wierze, czas jego posiadania może być doliczony tylko wtedy, gdy łącznie z czasem posiadania obecnego posiadacza wynosi przynajmniej lat trzydzieści.
Wynika z tego, żeZ. J.może doliczyć do czasu swojego posiadania posiadanie swojej poprzedniczki A.C..
Od 1989 roku przedmiot wniosku znajdował się w samoistnym posiadaniuZ. J.. Faktu tego nie zmienia okoliczność, żeZ. J.faktycznie tego posiadania nie wykonywała, a to z tego powodu, że wyjechała do USA. Jak już zostało powyżej wskazane, nie jest istotne, czy posiadacz wykonuje względem rzeczy konkretne czynności, lecz to, czy ma możliwość ich wykonywania. Występowanie tej możliwości przesądza o istnieniu posiadania. Faktyczne władztwo charakteryzujące posiadanie samoistne wchodzi w grę wówczas, gdy określona osoba znajduje się w sytuacji, która pozwala jej na korzystanie z rzeczy, i to w taki sposób, jakby była ona jej własnością. Zdaniem sądu przypadkuZ. J.taka właśnie sytuacja zachodziła. Była ona właścicielkądziałki (...), a przedmiot wniosku stanowił jej integralną część.
Mając te okoliczności na uwadze, należy podkreślić, że okoliczność, iż posiadanie wykonywane przezZ. J.i jej męża przez cały czas miało charakter posiadania samoistnego wynikała nie tylko z samego domniemania wynikającego zart. 339 k.c., ale z przeprowadzonych w sprawie dowodów. UczestnikR. P.nie przedstawił żadnych dowodów, które pozwoliłyby na zakwestionowanie tych twierdzeń. Stosownie zaś do treściart. 6 k.c.ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.
Mając te wszystkie okoliczności na uwadze, Sąd uznał za uzasadniony wniosek o zasiedzenie nieruchomości stanowiącejdziałkę (...)o pow. 0,0229 ha, na rzeczZ. J. (1)iS. J. (1)na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej. Termin początkowy biegu zasiedzenia liczony był od końca 1988 roku, kiedy to z całą pewnością istniało już ogrodzenie. Przy założeniu złej wiary, 30 –letni termin zasiedzenia upłynął w dniu 31.12.2008 roku (przy doliczeniu posiadaniaA. C. (1)). Nabycie własności przez małżonków uzasadnione jest tym, że nieruchomość nabyta w trakcie trwania wspólności ustawowej staje się składnikiem majątku wspólnego małżonków także w sytuacji, w której jej posiadaczem samoistnym był tylko jeden z małżonków i to zarówno wtedy, gdy okres jego posiadania prowadzącego do zasiedzenia mieścił się w czasie trwania wspólności ustawowej, jak wówczas, gdy przewidziany wart. 172 k.c.bieg terminu wymaganego do zasiedzenia rozpoczął się przed powstaniem wspólności, ale zakończył w czasie jej trwania.
Z tych wszystkich powodów orzeczono jak w pkt 2 sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawieart. 520 § 1 kpc.
Od wnioskodawczyni została ponadto ściągnięta kwota stanowiąca wynagrodzenie biegłego, który to wydatek został w czasie postępowania pokryty tymczasowo ze środków Skarbu Państwa.
SSR Iwona Trzeciak