Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 459/17
Data wyroku: 2018-02-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Rafał Kaniok, Grzegorz Salamon, Katarzyna Capałowska
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko mieniu
Podstawa prawna: art. 286 § 1 k.k.

Sygn. akt II AKa 459/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 lutego 2018r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSA Grzegorz Salamon (spr.)
Sędziowie: SA Rafał Kaniok
SO (del.) Katarzyna Capałowska
Protokolant sekr. sąd. Olaf Artymiuk
przy udziale Prokuratora Gabriela Żuławskiego
po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2018r.
sprawyP. G.s.J.iM.urodz. (...)wW.,
oskarżonego o czyn zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk,
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie
z dnia 27 października 2017r.
sygn. akt V K 201/17

I
uchyla wyrok w zaskarżonej części i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu Warszawa – Praga w Warszawie do ponownego rozpoznania,

II
zasądza od Skarbu Państwa, na rzecz adwokatI. L.Kancelaria Adwokacka wW.kwotę 738 złotych , w tym 23% VAT, tytułem nieopłaconej obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz kwotę 23,15 zł tytułem uzasadnionych wydatków obrońcy.

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 27 października 2017r. w sprawie V K 201/17 Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie na podstawieart. 44 § 2 kkorzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa poprzez pozostawienie w aktach sprawy dowodów rzeczowych zarejestrowanych w wykazach nr 92/16 poz. 1 – 2, 5 – 8, 11 – 12 zarejestrowanych pod nr. 585/17, 586/17, 588/17, 591/17, 594/17, 597/17, 601 – 603/17, oraz przepadek na rzecz Skarbu Państwa poprzez pozostawienie w depozycie NBP dowodów zarejestrowanych w wykazach 595/17 i 596/17.
Apelację od tego rozstrzygnięcia złożył prokurator. Zarzucił obrazę przepisów prawa karnego procesowego –art. 230 § 2 kpk, polegającą na niezasadnym przyjęciu przez sąd, że zabezpieczone w sprawie dowody (wskazane przez skarżącego w rozwinięciu zarzutu) stanowią przedmiot służący lub przeznaczony do popełnienia przestępstwa, co skutkowało orzeczeniem ich przepadku, podczas gdy dowody te jako zbędne dla postępowania, powinny zostać zwrócone osobie uprawnionej – syndykowi masy upadłościowej(...)wW.. Wniósł o zmianę wyroku w zakresie pkt. VI przez orzeczenie na podstawieart. 230 § 2 kpkzwrotu opisanych w apelacji dowodów osobie uprawnionej – Syndykowi masy upadłościowej(...)wW..
Sąd Apelacyjny zważył co następuje.
Apelacja co do zasady zasługiwała na uwzględnienie.
Przed rozważaniami merytorycznymi, w wyniku którychSąd Apelacyjny doszedł do wniosku o konieczności uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia, wskazać należało, że wskazany w apelacji zarzut obrazy przepisów postepowania –art. 230 § 2 kpknależało w istocie potraktować jako zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, polegający na błędnym przyjęciu przez sąd I instancji, że przedmioty wskazane w punkcie VI wyroku stanowiły przedmiot służący lub przeznaczony do popełnienia przestępstwa. Taka intencja skarżącego wynikała w sposób nie budzący wątpliwości zarówno ze sposobu sformułowania zarzutu jak i jego rozwinięcia w części motywacyjnej apelacji. Tak więc, mając na względzie treśćart. 118 § 1 kpk, w dalszych rozważaniach Sądu Apelacyjnego badaniu podlegało uchybienie polegające na błędnych ustaleniach faktycznych mających znaczenie dla rozstrzygnięcia.
Na wstępie podkreślić należy, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku w istotnej dla obecnego zakresu rozpoznawania sprawy części jest wyjątkowo lakoniczne, ogranicza się w zasadzie do arbitralnego stwierdzenia, że dowody o przepadku których zadecydował Sąd meriti, posłużyłyP. G.do popełnienia przestępstwa. Poza tym stwierdzeniem Sąd I instancji nie pokusił się o głębsze rozważania, co do poszczególnych dowodów, czyniąc ułomnym uzasadnienie swej decyzji. Tak skonstruowane uzasadnienie Sądu I instancji nie poddaje się kontroli instancyjnej; jako takie ją praktycznie uniemożliwiło.
Należało zgodzić się z powołanym w zażaleniu orzecznictwem Sądu Najwyższego, z którego wynika, żeart. 44 § 2 k.k.daje Sądowi możliwość orzeczenia przepadku przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa. Przepadkowi ulegają wyłącznie przedmioty pochodzące z przestępstwa rozpoznawanego w sprawie. Przedmiot służy do popełnienia przestępstwa, jeśli został specjalnie w tym celu wytworzony, jak i wówczas, gdy przedmiot ten co do zasady wykorzystywany jest w celach użytkowych, jednakin concretoposłużono się nim do popełnienia przestępstwa. Jest to zatem przedmiot, którego zastosowanie warunkuje popełnienie przestępstwa.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że Sąd orzekający w wyroku z dnia 27 października 2017 r., wyraźnie wskazał w opisie czynu, za który skazałP. G., które dokumenty oraz pisemne oświadczenia - jako nierzetelne, posłużyły do dokonania przestępstwa. Nie ulega zatem wątpliwości, że przedmioty te podlegają przepadkowi.
Decyzja Sądu I instancji, zawarta w zaskarżonym wyroku w przedmiocie dowodów rzeczowych obejmuje większość z dowodów, co nie koresponduje z opisem przypisanegoP. G.czynu, zatem powinna zostać ponownie szczegółowo i rzetelnie zbadana, które dokładnie i z jakich względów dowody podlegają przepadkowi, a które zwrotowi pokrzywdzonemu. W tym zakresie należało podzielić argumentację prokuratora zawartą w środku odwoławczym. Niewątpliwie, Sąd I instancji nie wykazał, aby dowody rzeczowe, o których mowa w apelacji, zostały podrobione, uznane za nierzetelne bądź poświadczające nieprawdę. Słusznie zauważył skarżący, że dowody te nie zostały pozyskane przezP. G., a w większości zostały wygenerowane przez(...)wW.w związku z zawarciem umowy kredytowej.
Z tych wszystkim względów, Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej.