Sąd Rejonowy w Brzegu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 613/17
Data wyroku: 2018-05-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Monika Juzwiszyn
Podstawa prawna: 178a§1kk

sygn. akt IIK 613/17
PR 1 Ds 2007.17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 maja 2018 r.
Sąd Rejonowy II Wydział Karny w Brzegu w składzie:
Przewodniczący: SSR Monika Juzwiszyn
Protokolant:  st. sek. sąd. Anna Krysiuk
W obecności oskarżyciela publicznego z PR Brzeg – ///
Po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2018 r. w Brzegu
sprawyD. L.
s.Z.iD. z domu N.
ur. (...)wB.
Oskarżonego o to, że:
W dniu 21.10.2017 roku o godzinie 12:30 w miejscowościP.ul. (...)kierował samochodem osobowym markiS.onr. rej. (...)w ruchu lądowym ,znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikiem 0,76 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu
tj. o czyn zart. 178a§1kk

I
uznaje oskarżonegoD. L.za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku tj. przestępstwa zart. 178a §1 kki za to na podstawieart. 178a§1 kkwymierza mu karę 3(trzech) miesięcy pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 69 § 1 kkiart. 70 § 1 kkwykonanie orzeczonej w pkt I wyroku kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 2 (dwóch) lat,

III
na podstawieart. 42 § 2 kkorzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych kat. B na okres 3 (trzech) lat ,

IV
na podstawieart. 43 § 3 kkzobowiązuje oskarżonego do zwrotu właściwemu Starostwu Powiatowemu prawa jazdy kat. B o ile posiada,

V
na podstawieart. 43a § 2 kkorzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5000 (pięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,

VI
na podstawieart. 29 ust. 2 ustawy Prawo o Adwokaturzezasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataM. B.kwotę 420 zł tytułem udziału w sprawie obrońcy z urzędu, powiększoną o należny podatek VAT,

VII
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.orazart. 17 Ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnychzwalnia oskarżonego w całości od ponoszenia kosztów sądowych, w tym od opłaty , kosztami tymi obciążając Skarb Państwa.

Sygn. akt IIK 613/17

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny :
OskarżonyD. L.21.10.2017r. o godz. 12.30 kierował samochodem osobowym markiS.onr rej (...)jadąc z miejscowościK.w kierunku miejscowościO.. Najechał na poruszający się w tym samym kierunku samochód osobowy markiV.onr rej (...), który to wjechał w inny poprzedzający go pojazd markiO.onr rej (...), jadący w tym samym kierunku. Oskarżony z uwagi na zaistniałą sytuację, wystraszył się i oddalił z miejsca zdarzenia. W wyniku wezwania na miejsce przyjechał patrol Policji w osobachK. M.iP. K.. W trakcie ich pobytu pojawił się oskarżony, który przyznał się, że to on kierował samochodem, a alkohol spożył po tym jak oddalił się z miejsca zdarzenia. Zbadano oskarżonego na zwartość alkoholu w wydychanym powietrzu -I wynik 0,77 mg/l, II badanie 0,72 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Po przeprowadzeniu badania krwi oskarżonego ujawniono u kierującego 1,3 promila i 1,2 promila alkoholu.
dowody: wyjaśnienia oskarżonego - k. 45-6,
zeznaniaK. M., – k. 57,
zeznaniaP. K.– k. 57,
protokół badania alkosensorem - k. 3.
sprawozdanie z badania krwi oskarżonego, k. 13,15, 17
OskarżonyD. L.jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu. Z zawodu jest kierowcą, posiada wykształcenie średnie. Oskarżony nie był w przeszłości karany. Przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, wyjaśniając, że rano w dniu zdarzenia, przed jazdą pił alkohol w postaci wódki i piwa.
dowody: wyjaśnienia oskarżonego - k.57
karta karna - k. 11,
dane, k. 21

Sąd zważył co następuje:
Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, iż oskarżony jest winny popełnienia przypisanego mu czynu. Sąd czyniąc ustalenia faktyczne oprał się na wyjaśnieniach samego oskarżonego, potwierdzonych obiektywnym dowodem w postaci protokołu użycia alkosensora i badania krwi. Pomocne okazały się zeznania funkcjonariuszy policji, którzy dokonali jego zatrzymania oraz pozostałe ujawnione dokumenty, które dotyczyły sytuacji majątkowej oskarżonego.
Wskazane powyżej dowody uzupełniają się wzajemnie dając pełny i szczegółowy obraz wydarzeń. Zauważyć należy, iż oskarżony w swoich wyjaśnieniach kategorycznie przyznał się do kierowania pojazdem oraz do tego, że spożywał przed jazdą alkohol. Nie kwestionował również wyniku badań. Tak więc stan faktyczny sprawy jako bezsporny nie wymaga szerszego uzasadnienia.
Konkludując rozważania w tym zakresie przyjąć należało, że oskarżony swoim zachowaniem polegającym na tym w dniu 21.10.2017 roku o godzinie 12:30 w miejscowościP.ul. (...)kierował samochodem osobowym markiS.onr. rej. (...)w ruchu lądowym, znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikiem 0,76 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu wyczerpał znamiona przestępstwa zart.178 a § 1 kk.
Wymierzając oskarżonemu karę i środki karne za dokonane przestępstwo, Sąd kierował się dyrektywami określonymi wart. 53 kk. Uwzględniono zatem, rodzaj naruszonego dobra (zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu lądowym), stopień szkodliwości społecznej czynu, jak i zawinienie sprawcy.
Nie budzi wątpliwości, żeD. L.dopuścił się przedmiotowego występku umyślnie. Do okoliczności przemawiających na niekorzyść oskarżonego zaliczono wyskoki stopień jego nietrzeźwości (kryterium to, mimo iż nie stanowi znamienia przestępstwa, to ze względu na możliwość stopniowania winno być brane pod uwagę). Na podkreślenie w tym kontekście zasługuje fakt, że oskarżony mimo wiedzy co do stanu swojej nietrzeźwości zdecydował się na jazdę samochodem w mieście, w godzinach dziennych kiedy to natężeniu ruchu jest stosunkowo duże, lekceważąc tym samym podstawową zasadę bezpieczeństwa w ruchu, a nadto był sprawcą kolizji.
Przepisart. 178a §1 kkakcentuje bezwzględny zakaz prowadzenia w stanie nietrzeźwości pojazdów mechanicznych, którego oskarżony nie dochował. Przy stężeniu przekraczającym 0,25 mg/dm3 alkoholu we krwi występuje już upośledzenie zdolności do prowadzenia pojazdów. Upośledzenie to jest tym większe, im wyższy jest poziom alkoholu we krwi. W przypadku oskarżonego stężenie alkoholu było wysokie, gdyż przekroczyło dopuszczalną w świetleart. 115 § 16 kkwartość. Jednocześnie oskarżony jest osobą dorosłą w związku z czym w pełni znany jest mu destrukcyjny wpływ alkoholu na sprawność psychofizyczną kierującego pojazdem.
Do okoliczności łagodzących zaliczono uprzednią niekaralność oskarżonego jak i prowadzenie przez niego ustabilizowanego trybu życia.
Mając na uwadze powyższe Sąd wymierzył oskarżonemu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. Wykonanie tej kary Sąd zawiesił warunkowo ustalając okres próby na 2 lata, albowiem dotychczasowy tryb życia oskarżonego który dotychczas nie był karany za przestępstwa oraz jego warunki i właściwości osobiste uzasadniają przypuszczenie, iż pomimo niewykonania tej kary będzie on w przyszłości przestrzegać porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa.
Z uwagi na skazanie oskarżonego za występek należący do przestępstw przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, Sąd był zobowiązany do orzeczenia - na podstawieart. 42 § 2 kk. - zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, polegającego na wyeliminowaniu z ruchu drogowego na wskazany czas osób rażąco naruszających zasady bezpieczeństwa, a to nietrzeźwych uczestniczących w ruchu drogowym. Sąd – stosownie do treściart. 53 kk. w zw. zart. 56 kk. - bacząc by nie przekroczyć stopnia zawinienia oskarżonego, uwzględniając wykazane wyżej okoliczności dotyczące wymiaru orzeczonej kary, wskazujące na lekceważący stosunekD. L.do zakazu prowadzenia samochodów w stanie nietrzeźwym, nie zważając tym samym na bezpieczeństwo innych użytkowników drogi, uznał iż zasadnym dla osiągnięcia wobec oskarżonego celów represji karnej będzie orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kat B na okres 3 lat. Nie ulega bowiem wątpliwości, że oskarżony jest osobą zagrażającą bezpieczeństwu w komunikacji, dlatego też należało na ten czas wyeliminować ją z ruchu drogowego. Miarkując okres zakazu Sąd miał na uwadze stopień nietrzeźwości kierowcy i realne zagrożenia jakie spowodował dla innych uczestników ruchu,
Na podstawieart. 43a §2kkorzeczono względem oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Wobec trudnej sytuacji materialnej Sąd odstąpił od obciążania oskarżonego kosztami postępowania.