Sąd Okręgowy w Łodzi
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 3/18
Data wyroku: 2018-10-30 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Podstawa prawna: 158§2 kk i inne

Sygn. akt IV K 3/18

UZASADNIENIE
OskarżonyD. Ś. (1)zamieszkiwał wŁ.przyul. (...)od śmierci dziadka w styczniu 2017r. Mieszkał sam.D. Ś. (1)często urządzał w domu imprezy, na których spożywano alkohol. Po pewnym czasieD. Ś. (1)otrzymał nowe mieszkanie przyul. (...).
(zeznania świadkaP. G.k 6odw., k 83 t. sądowy, wyjaśnienia oskarżonegoD. Ś.k 62, k 72-77t .sądowy)
W dniu 12 czerwca 2017r. w mieszkaniu na(...)odbywała się pożegnalna impreza zorganizowana przezD. Ś. (1)z okazji jego przeprowadzki do nowego mieszkania. Uczestniczyli w niej oprócz gospodarza m.in. kolegaD. Ś. (1)pokrzywdzonyŁ. K. (1), przyrodnia siostra oskarżonegoK. G.,K. K. (1), łącznie około 10 osób.
(zeznania świadkaŁ. K.k 109odw., k 81-82 t. sądowy, wyjaśnienia oskarżonegoD. Ś.k 62, k 72-77t .sądowy )
W końcu inni wyszli, a oskarżonyD. Ś. (1)został sam zŁ. K. (1). Spożywali alkohol do momentu, aż zrobiło się ciemno. We dwóch wypili dwa razy po 0,7 litra wódki i około 30 piw. Oskarżony wypił później jeszcze dwie setki wódki.D. Ś. (1)w końcu kazałŁ. K. (1)wyjść z jego mieszkania i chciał go siłą z niego usunąć. Znaleźli się w kuchni,D. Ś. (1)zaczął zadawaćŁ. K. (1)ciosy pięściami, uderzał pokrzywdzonego głównie w twarz i w klatkę piersiową, a jak pokrzywdzony się przewrócił to go kopał w uda. Pokrzywdzonemu leciała krew z nosa. Następnie oskarżony pomógłŁ. K.pójść do pokoju, gdzie pokrzywdzony położył się na wersalce.
(wyjaśnienia oskarżonegoD. Ś.k 62, k 72-77t .sądowy)
Wówczas zatelefonował doD. Ś. (1)oskarżonyŁ. K. (3), który powiedział, że kobieta go wyrzuciła i nie ma gdzie spać. D.Ś.pojechał po niego taksówką.Ł. K. (1)został w mieszkaniu D.Ś..D. Ś. (1)przed wyjściem ostrzegłŁ. K., że jak wróci to ma go nie być. Oskarżeni do mieszkania przyul. (...)udali się taksówką. W trakcie jazdy D.Ś.powiedziałŁ. K., że trzeba wyrzucićŁ. K.z mieszkania, a jakŁ. K.nie będzie chciał wyjść, to trzeba mu będzie dać „w pierdy”. Kiedy oskarżeni weszli do mieszkania toŁ. K.leżał na kanapie, niewiele kontaktował. W celu wyprowadzenia go oskarżeni razem podnieśli pokrzywdzonego z łóżka.D. Ś. (1)kilka razy uderzył pokrzywdzonego pięściami, a kiedy opadł z sił na prośbęD. Ś. (1), wyrażoną słowami „skończ go”, bił pokrzywdzonegoŁ. K. (3).Ł. K.uderzył pokrzywdzonego kilka razy pięścią w „zęby” i kilka razy go kopnął. W trakcie bicia pokrzywdzony przewrócił się. Oskarżeni bili pięściami i kopali pokrzywdzonego na zmianę. Oskarżeni wielokrotnie zadawali pokrzywdzonemu ciosy w głowę i po całym ciele. Po pobiciuŁ. K. (1)wymiotował krwią. Później oskarżeni podnieśli pokrzywdzonego i posadzili na wersalce. D.Ś.był przestraszony wyglądem pokrzywdzonego.
(wyjaśnienia oskarżonegoD. Ś.k 62-63, k 72-77t sądowy, wyjaśnienia oskarżonegoŁ. K.k 71, k 77, k 78-80 t. sądowy, protokół oględzin powłok ciałaŁ. K.k 32-34, protokół oględzin powłok ciała D.Ś.k 35-37 protokół oględzin lokalu k 38-41, dokumentacja fotograficzna k 95, 126)
D.Ś.poszedł się załatwić, potem w kuchni zapalił papierosa, napił się piwa i jak wrócił do pokoju toŁ. K.siedział obok pokrzywdzonego na łóżku i go dusił, założył pokrzywdzonemu na szyję chwyt ramieniem i uciskał.Ł. K. (3)powiedział przy tym: „i tak zdycha”. Pokrzywdzony był przytomny, jęczał, żeby go zostawić. W końcuŁ. K.pościłŁ. K..
(wyjaśnienia oskarżonegoD. Ś.k 62-63, k 81, k 276odw,. k 72-77t .sądowy , płyta z wizji lokalnej k 304)
NastępnieD. Ś. (1)wpadł na pomysł, że rozbiorąŁ. K.i on zabierze jego rzeczy, bo nie chciał pogotowia wzywać do domu obawiając się, by ślady nie wskazywały na to, że pokrzywdzony został pobity w domu. D.Ś.zdjął i zabrał pokrzywdzonemu butymarki N., spodnie dżinsowe i bluzę. Pokrzywdzony został w samych slipach.Ł. K.pomagał D.Ś.rozbierać pokrzywdzonego.
(wyjaśnienia oskarżonegoD. Ś.k 62-63, k 276odw,. k 72-77t .sądowy, protokół oględzin klatki schodowej k 9-10, protokół oględzin lokali k 28-30, 38-41 )
Potem oskarżeni znieśliŁ. K.z mieszkania z drugiego piętra na dwór. Pokrzywdzony wówczas całkowicie stracił przytomność.
(wyjaśnienia oskarżonegoD. Ś.k 62-63, k 276odw,. k 72-77t .sądowy, wyjaśnienia oskarżonegoŁ. K.k 71, k 77, k 78-80 t. sądowy, protokół oględzin klatki schodowej k 9-10, protokół oględzin lokali k 28-30, 38-41 )
OskarżonyD. Ś. (1)zadzwonił po pogotowie i policję. Pokrzywdzonemu nadal leciała krew. Pogotowie przyjechało po 2 minutach i zabrałoŁ. K.. Oskarżeni czekali jeszcze na policję, w między czasie D.Ś.poszedł do mieszkania pakować rzeczy pokrzywdzonego oraz swoje, które miał do zabrania. Wyszli razem zŁ. K.z mieszkania, policja jeszcze nie przyjeżdżała, więc oskarżeni poszli na przystanek autobusu nocnego. Wówczas zadzwonił telefon D.Ś., policjanci kazali mu wrócić na miejsce zdarzenia. Oskarżeni wrócili. Ubrania pokrzywdzonego miał przy sobie w torbie turystycznejD. Ś. (1). Kiedy policja spytała co się wydarzyło, to D.Ś.powiedział, że znalazł pokrzywdzonego. Policja wylegitymowała oskarżonych, spisała dane, po czym odjechała, a oskarżeni pojechali naul. (...). Na miejscu wypili jeszcze piwo. D.Ś.osobno położył rzeczy poszkodowanego. Sam się nie przebierał.Ł. K.miał bardziej ubrudzone spodnie, więc D.Ś.pożyczył mu swoje spodnie dresowe. Naul. (...)zostały butyŁ. K., któreŁ. K.pozostawił u oskarżonegoD. Ś.kiedy wcześniej u niego nocował.
(wyjaśnienia oskarżonegoD. Ś.k 62-63, k 72-77 t. sądowy, wyjaśnienia oskarżonegoŁ. K.k 71, k 77, k 78-80 t. sądowy)
W chwili przewiezienia doszpitala (...)był nietrzeźwy. Stężenie alkoholu etylowego we krwi wynosiło 1,85‰.
(opinia biegłegoP. J.k 53)
Na skutek pobiciaŁ. K. (1)doznał obrażeń ciała w postaci: pęknięcia wątroby o długości 15 cm na granicy segmentów II/III oraz IV, na całej grubości płata lewego – pourazowe oderwanie płata lewego, ciągłość miąższu zachowana tylko w okolicy wnęki (triada wątrobowa idąca do płata lewego) oraz w okolicy żyły wątrobowej lewej; wylewu krwi do jamy brzusznej; wieloodłamowego złamania trzonu żuchwy po stronie lewej (szczelina pomiędzy zębami 32 a 33) oraz okolicy kąta żuchwy po stronie prawej z przemieszczeniem odłamów trzonu i bródki ku tyłowi oraz prawej gałęzi nieco na zewnątrz; złamania lewego łuku jarzmowego bez przemieszczenia; obrzęku tkanek miękkich policzka, okolicy żuchwy i podżuchwowej po stronie prawej, złamania żeber po stronie lewej V-VII, w ich odcinkach przednich z przemieszczeniem odłamów, (żebro VI złamane dwumiejscowo); złamania wyrostka mieczykowatego mostka z przemieszczeniem jego odłamu ku dołowi.
Obrażenia wątroby wymagały leczenia operacyjnego w trybie ostro – dyżurowym. Po operacji pokrzywdzony był w stanie bardzo ciężkim. Wyżej wymienione obrażenia są obrażeniami stanowiącymi chorobę realnie zagrażającą życiu w myślart. 156 § 1 pkt 2 kk.
(opinia biegłegoP. J.k 52-54, zeznania świadkaŁ. K.k 110, k 81-82 t. sądowy, karta leczenia szpitalnego k 114-120, dokumentacja lekarska k 172-174)
Ł. K. (1)posiada trwałe skutki pobicia, a mianowicie: wyciętą część wątroby i odczuwane co jakiś czas bóle tego organu, po operacji szczęki brak czucia w przedniej części żuchwy, odstające blizny po szyciu w ustach, które powodują dyskomfort przy spożywaniu posiłków, a ponadto trwałą 30 cm bliznę po szyciu na brzuchu, która stanowi także problem estetyczny.
(zeznania świadkaŁ. K.k 81-82 t. sądowy)
Policjanci zatrzymali oskarżonychD. Ś. (1)iŁ. K. (3)w dniu 13 czerwca 2017 r. o godz. 20.15.
(protokół zatrzymania k 12, k 19).
W momencie zatrzymania oskarżonyŁ. K.miał na sobie buty sportowe z licznymi plamami krwi pokrzywdzonego, a także zabrudzoną krwią stopę lewą.
( protokół zatrzymania rzeczy k 16-18, protokół oględzin powłok ciałaŁ. K.k 32-34)
W momencie zatrzymania oskarżonyD. Ś. (1)miał obrzęk i zaczerwienienie okolicy śródręcza prawego z intensywną jego bolesnością.
( protokół oględzin powłok ciała D.Ś.k 35-37)
W wyniku przeszukaniamieszkania (...)przyul. (...)policjanci ujawnili odzież i obuwie pokrzywdzonego, jak też odzież sprawców i obuwie D.Ś., na których znajdowały się liczne plamy krwi pokrzywdzonego. Ujawniono tam także kartę identyfikacyjną „pracownik tymczasowyJ. I.” na nazwiskoŁ. K. (1)”
(protokół przeszukania mieszkania k 28-30, ekspertyza k 184-192 t. sądowy)
OskarżonyD. Ś. (1)był raz karany za kradzież.
(dane o karalności k 89, 111-112 t. sądowy)
OskarżonyŁ.kominek był czterokrotnie karany, w tym za czyn zart. 158 § 1 kk.(dane o karalności k 188-189, k 113-115 t. sądowy, wydruk z NOE-SAD k 94-99 t. sądowy).
OskarżonyD. Ś. (1)nie jest chory psychicznie, ani upośledzony umysłowo. Rozpoznano u niego cechy osobowości nieprawidłowej i używanie szkodliwe alkoholu. W czasie popełnienia zarzucanego mu czynu oskarżony miał zachowaną zdolność rozumienia znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem.
(opinia sądowo – psychiatryczna k 342-358, k 156-158, opinia sądowo – psychologiczna k 367-377)
OskarżonyŁ. K. (3)nie jest chory psychicznie, jest upośledzony umysłowo w stopniu lekkim. Oskarżony prezentuje zaburzenia osobowości oraz zaburzenia sfery popędowej.Ł. K.jest uzależniony od alkoholu. W czasie popełnienia zarzucanych mu czynów oskarżony zarówno zdolność rozumienia znaczenia czynu, jak też możliwość pokierowania swoim postępowaniem miał nieznacznie ograniczoną, jeżeli wprawił się w stan upojenia, to jego skutek mógł przewidzieć.
(opinia sądowo – psychiatryczna k 138-140 t. sądowy, opinia sądowo – psychologiczna k 133-135 t. sądowy)
Ł. K. (3)jest w nieformalnym związku z którego posiada trzy córki, z których tylko najmłodszą opiekuje się matka, pozostałe znajdują się w rodzinie zastępczej i w domu dziecka. Z poprzednich nieformalnych związków oskarżony posiada jeszcze dwoje dzieci syna i córkę. RodzinaŁ. K.pozostaje pod nadzorem kuratora rodzinnego.Ł. K.podejmował jedynie dorywcze prace. Nie potrafił utrzymać zatrudnienia. Oskarżony nadużywał alkoholu pod wpływem którego wszczynał awantury ze swoją konkubiną. W związku z czym często były przeprowadzane interwencje policji Był zobowiązywany przez Sąd Rodzinny do podjęcia leczenia odwykowego, przeciwalkoholowego, czego nie wykonywał.Ł. K.posiada bardzo negatywną opinię w środowisku sąsiedzkim.
(wyjaśnienia oskarżonego, odpis aktu urodzenia k 141, wywiad środowiskowy k 266-267)
OskarżonyD. Ś. (1)przesłuchiwany po raz pierwszy w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do dokonania zarzucanego mu czynu zart. 158 § 2 kk. Wyjaśniał, że w dniu 12 czerwca 2017r. w mieszkaniu przyul. (...)pił alkohol w postaci piwa. Mieszkał w tym mieszaniu sam. Był w trakcie przeprowadzki do nowego mieszkania naul. (...)w łodzi.. Od około godz. 17.0 zjawili się u niego siostra oskarżonegoK. G., dziewczyna o imieniuP.iK. K. (1). Godzinę później przyszedł do mieszkania oskarżonego jego kolegaŁ. K. (1). Razem spożywali alkohol. Następnie poszli kupić 0,7 l wódki i dalej pili. To była impreza z okazji wyprowadzki. W końcu inni wyszli, a oskarżony zostal sam zŁ. K.. Pili alkohol do momentu, aż zrobiło się ciemno. We dwóch wypili, dwa razy po 0,7 litra wódki i ze 30 piw. Oskarżony wypił później jeszcze dwie setki wódki. Twierdził, że w końcu poprosił byŁ. K.wyszedł. Podawał, żeŁ. K.popsuł w kuchni zawór od kranu i zaczęła lecieć woda oraz potłukł balon od wina, który był pamiątką po jego dziadku. Oskarżony kazał pokrzywdzonemu wyjść i chciał go siłą usunąć z mieszkania, a pokrzywdzony uderzył go wtedy ręką w twarz, oskarżony oddal pokrzywdzonemu. Dostał parę strzałów tzn. oskarżony zadawał mu ciosy rękoma, nie pamiętał ile razy, głównie w twarz i w klatkę piersiową, a jak się przewrócił to go kopnął ze dwa razy w uda. Podawał, że pokrzywdzonemu trochę leciała krew z nosa, innych obrażeń u niego nie widział. Twierdził, żeŁ. K.wstał z ziemi i poszedł na łóżko. Oskarżony wyjaśniał, że sam nie był mocno pijany, bo stał na nogach i normalnie funkcjonował, zaśŁ. K.był pijany. Wyjaśniał, że pokrzywdzony jak do niego przyjechał, to już chyba coś wypił. Wyjaśniał, że później zadzwoniłŁ.kominek, który powiedział, że kobieta go wyrzuciła i nie ma gdzie spać. D.Ś.pojechał po niego taksówką.Ł. K.został w jego mieszkaniu. D.Ś.ostrzegłŁ. K., że jak wróci to ma go nie być. Wyjaśniał, że do mieszkania wrócił taksówką zŁ. K.. W trakcie jazdy powiedziałŁ. K., że trzeba wyrzucićŁ. K.z mieszkania, a jakŁ. K.nie będzie chciał wyjść, to trzeba mu będzie dać w pierdy. Wyjaśniał, że jak dojechali toŁ. K.siedział na łóżku, że w celu wyprowadzenia go razem zŁ. K.podniósł pokrzywdzonego z łóżka. Pokrzywdzony chyba zaczął się szarpać. Wszyscy wpadli do kuchni. Twierdził, że kilka razy uderzył pokrzywdzonego pięściami, ale nie miał więcej sił, więc zaczął go bićŁ. K.. Wyjaśniał, że jemu nie chciało się żeby zabić pokrzywdzonego albo tak pobić.Ł. K.zaczął tłuc pokrzywdzonego na prośbę D.Ś.. Jak go dopadł, to już tak pobił, że tamten nie mógł wstać. Zadawał mu ciosy pięściami i kopal po całym ciele tzn. w głowę, w klatkę piersiową. OskarżonyD. Ś.twierdził, że nie wie ile razyŁ. K.uderzyłŁ. K.. Na pewno wiele razy i to za dużo. Później przenieśli pokrzywdzonego do pokoju. WtedyŁ. K.zaczął dusić pokrzywdzonego i powiedział „i tak zdycha”, jakby chciał go udusić.Ł. K.był przytomny, mówił, że przeprasza i jęczał. W końcuŁ. K.pościłŁ. K..D. Ś. (1)wpadł na pomysł, że rozbiorąŁ. K.i on zabierze jego rzeczy. D.Ś.zdjął i zabrał mu butymarki N., spodnie dżinsowe i bluzę. Twierdził, że zabrał mu to, boŁ. K.wcześniej ukradł mu rower.Ł. K.pomagał D.Ś.rozbierać pokrzywdzonego. Pomysł, że oskarżony zabierze mu rzeczy przyszedł mu do głowy po tym, jak już pobili pokrzywdzonego. Po tym wyciągnęliŁ. K.z mieszkania z drugiego piętra na dwór. On nie mógł chodzić. Był wtedy przytomny. Oskarżony nie pamiętał, czy jeszcze w mieszkaniu, czy już na dworze, ale zadzwonił po pogotowie, bo zrobiło mu się szkodaŁ. K.. Leciała mu krew. Pogotowie przyjechało szybo, bo po 2 minutach, a oskarżony był wówczas na miejscu.L. K.chyba poszedł na górę. Pogotowie zabrałoŁ. K..Ł. K.miał pretensje doD. Ś.o wezwanie pogotowia, bo teraz będą mieli przez to problemy. On chyba chciał go zostawić. Dodawał, żeŁ. K.wcześniej biłŁ. K.z furią. Gdyby mu nie przeszkodził, to by go udusił, a dusił go na pewno kilka minut. D.Ś.kazał mu puścić pokrzywdzonego, bo bał się, że go zabije. Na(...)była policja, którą wezwał D.Ś.. Powiedział policji, że znalazłŁ. K.. Policjant nie uwierzył oskarżonemu, boŁ. K.był brudny od krwi. Wyjaśniał, że oskarżeni byli już w drodze naul. (...), kiedy przyjechała policja. Podawał, żeŁ. K.przebrał się w mieszkaniu naul. (...), zmienił pokrwawione rzeczy na czyste. Miał pokrwawione buty i zmienił je jeszcze naul. (...).( k 62-63)
OskarżonyD. Ś. (1)przesłuchiwany w trakcie posiedzenia w przedmiocie tymczasowego aresztowania podtrzymał swoje wcześniejsze wyjaśnienia i dodawał, żeŁ. K.założył pokrzywdzonemu na szyję chwyt ramieniem i uciskał. Pokrzywdzony siedział na łóżku, był oparty o oparcie łóżka.K.siedział obok niego. Pokrzywdzony cały czas był przytomny, jęczał, żeby go zostawić.Ł. K. (3)siedział od strony okna z prawej strony pokrzywdzonego. Twierdził, że nie wie ile czasu trwał ten uścisk, może z minutę.Ł. K.mówił przy tym „itak zdycha”. Twierdził,. że cały czas prosiłŁ. K., żeby puścił pokrzywdzonego bo go zabije. (k 81)
OskarżonyD. Ś.w czasie przeprowadzonego w postępowaniu przygotowawczym eksperymentu wyjaśniał, że pokrzywdzony siedział na wersalce,Ł. K.usiadł obok niego, z jego prawej strony i założył mu dźwignię jedną ręką, drugą dociskał, dusił go, trzymał go tak około 1,5 minuty, minutę, nie pamiętam, jak to się długo działo. Ja byłem wtedy w kuchni, pokrzywdzony cały czas siedział. Był w kontakcie, ale robił się blady. Oskarżony mówił doŁ. K., żeby go zostawił.Ł. K.odpowiedział na to „niech pokrzywdzony zdechnie” – używając na określenie pokrzywdzonego wulgarnego słowa jak na k 276odw. Twierdził, że zacząłŁ. K.odciągać odciągając mu ręce i on wtedy go puścił. Nie był w stanie określić jakiej siły użył, żeby odciągnąćŁ. K.od pokrzywdzonego. Później wynieśli pokrzywdzonego.(k 276odw.)
D. Ś. (1)przed sądem przyznał się do zarzucanego mu czynu i wyjaśniał, że tego dnia przeprowadzał się na nowe mieszkanie, robił małą imprezę pożegnalną. Skontaktował się z pokrzywdzonym przez fecebook, czy by nie przyjechał i nie pomógł, a pokrzywdzony się zgodził. Tego dnia trochę popili, było parę osób. Później z pokrzywdzonym poszli jeszcze zakupić alkohol do(...), przy okazji zakupów wypili także po dwie setki na podwórku przyul. (...)lub 34. W domu towarzystwo się praktycznie rozchodziło. Później został z poszkodowanym sam w mieszkaniu, wypili za dużo alkoholu. Robiło się późno. Oskarżony nie wie co się stało, poszkodowany zrobił się agresywny, oskarżony chciał go z domu wyrzucić. Pokrzywdzony mówił do oskarżonego „o co ci chodzi”, a on mówił, żeby pokrzywdzony opuścił mieszkanie. Wtedy zaczęli się szarpać. Wpadli do kuchni, gdzie kran został uszkodzony. Został potłuczony balon od wina, którego oskarżony nie sprzątnął. Oskarżony uderzył pokrzywdzonego z trzy razy w twarz i raz go kopnął. W twarz uderzył go otwartą dłonią prawą. Kopnął go w prawe udo. Było już bardzo późno. Pokrzywdzony poszedł do pokoju, leciała mu z nosa krew. Na pytanie „w które miejsce został uderzony pokrzywdzony, że leciała mu z nosa krew?” oskarżonyD. Ś. (1)wyjaśniał, że może nie uderzył go otwartą ręką, po czym stwierdził że jednak, uderzył pokrzywdzonego z pięści. Podawał, że nie więcej niż trzy razy, że trafił go gdzieś w okolice nosa. Wtedy pokrzywdzony się przewrócił. Oskarżony wyjaśniał, że kopnął pokrzywdzonego raz w udo, na pewno gdzie indziej go nie kopał. Podawał, że pomógł pokrzywdzonemu pójść do pokoju i wtedy zadzwonił do niegoŁ. K. (3), który pokłócił się ze swoją kobietą i ona wyrzuciła mu rzeczy za drzwi, że była policja. D.Ś.pojechał taksówką poŁ. K., bo on go prosił, żeby po niego przyjechał. Twierdził, że przed wyjściem powiedział pokrzywdzonemu, żeby wyszedł z domu. Wyjaśniał, że on pokrzywdzonemu pomagał wejść do pokoju, bo byli pijani, a nie dlatego, że był tak pobity. Oskarżony twierdził, że nie chciał, żeby pokrzywdzony się pokaleczył o ten rozbity balon. W pokoju posadził go na wersalce. Wyjaśniał, że kiedy pojechał poŁ., to w czasie jazdy taksówką powiedział mu, że trzeba będzie wyrzucić kogoś z domu, jak nie wyszedł.Ł. K.odpowiedział „zobaczymy”, tak jakby mu to odpowiadało. Po dojechaniu na miejsce, oskarżeni poszli do(...), kupili 0,7 wódki czystej i piwa, wódkę wypili na miejscu, piwo też, ale nie wszystkie butelki. Podawał, że chcieli wyprowadzićŁ.z mieszkania. Jak weszli do mieszkania toŁ.był na kanapie, leżał na boku. Oskarżony twierdził, że pokrzywdzonemu tylko wtedy na początku trochę poleciało z nosa. Oskarżeni podnieśli pokrzywdzonego, bo chcieli wynieść go z domu. Twierdził, że do końca nie pamięta jak to było, ale chyba przez przypadek poszkodowany kopnąłŁ. K., a wtedyŁ. K.się wściekł i zaczął okładać pokrzywdzonego. Zaczął go kopać w okolice lewych żeber, oni wpadli do kuchni i pokrzywdzony się w kuchni przewrócił. Pokrzywdzony musiał się przewrócić w tym momencie jak został kopnięty.Ł. K.bił go pięściami m.in. po żebrach, kopał po brzuchu i skakał też po nim, raz go też kopnął w głowę. D.Ś.też pokrzywdzonego jak go wyciągali z pokoju dwa razy kopnął i uderzył w głowę, kopnąłem w nogę. Twierdził, że już za bardzo nie pamięta zdarzenia, ale może go wtedy uderzył w brzuch.Ł. K.powiedział, że jest mu wszystko jedno, że mu na niczym nie zależy i bardziej pokrzywdzonego okładał. Pokrzywdzony został później przez oskarżonych posadzony w pokoju, wzięli go, podnieśli, zaprowadzili do pokoju i posadzili na wersalce. D.Ś.wtedy był przestraszony wyglądem pokrzywdzonego. D.Ś.poszedł się załatwić, potem był w kuchni zapalił papierosa, napił się piwa i jak wrócił do pokoju toŁ. K.siedział koło pokrzywdzonego i go dusił, powiedział używając wulgarnego określenia „niech on zdycha, należy mu się”. Pokrzywdzony kontaktował, ale jak on go dusił to był czerwony. Pokrzywdzony mówił, że przeprasza.Ł. K.założył dźwignie na szyję pokrzywdzonemu, tak jak na filmie to pokazał. Oskarżony zawołał żebyŁ. K.puścił, zostawił pokrzywdzonego. Nie chciał mieć gorszych problemów. OskarżonyD. Ś.wtedy wpadł na pomysł, że rozbiorą pokrzywdzonego, bo nie chciał pogotowia do domu wezwać. Obawiał się, żeby ślady nie wskazywały na to, że został pobity w domu.Ł. K.miał pretensje doD. Ś., że wzywa pogotowie i policję. Na pytanie „ jak się zakończyło duszenie” oskarżony stwierdził, że w pewnym momencieŁ. K.puścił pokrzywdzonego po tym jak go dusił. OskarżonyD. Ś. (1)wyjaśniał, że we dwójkę rozebrali pokrzywdzonego, został w slipach, a ubrania pozostały na górze na(...). Pokrzywdzonego znieśli na dół. Wtedy D.Ś.wezwał pogotowie, które przyjechało w ciągu 2 minut. Zabrali poszkodowanego do szpitala im.B.. Oskarżony czekał jeszcze na policję, w między czasie poszedł do mieszkania pakować rzeczy pokrzywdzonego oraz swoje, które miałem do zabrania. Wyszli razem zŁ. K.z mieszkania, policja jeszcze nie przyjeżdżała, więc oskarżony stwierdził, że pójdą na autobus nocny, na przystanek. Zadzwonił do niego telefon, policjanci kazali mu wrócić na miejsce zdarzenia. Wrócił. Ubrania pokrzywdzonego miał w torbie turystycznej. Kiedy policja pytała co się wydarzyło, to D.Ś.chciał powiedzieć prawdę, ale widział, żeŁ. K.jest wkurzony i dlatego powiedział, że znalazł poszkodowanego.Ł. K.też przy tym był. Policja wylegitymowała ich, spisała dane. Policja odjechała, a oskarżeni pojechali naP.. Wypili po piwie lub po dwóch. D.Ś.osobno położył rzeczy poszkodowanego. Sam się nie przebierał. To co na nim zabezpieczono to miał na sobie w czasie zdarzenia.Ł. K.miał bardziej ubrudzone spodnie więc mu pożyczył swoje dresowe. Na pewno na(...)nie zostały buty D.Ś., tam chyba były butyŁ. K.. PonieważŁ. K.wcześniej u oskarżonego nocował to miał tam dodatkowe buty.D. Ś. (1)twierdził, że portfel pokrzywdzonego cały czas jest w mieszkaniu na(...), bo on schował portfel i dokumenty pokrzywdzonego, żeby go nie korciło, bo chciał iść po dopalacze na Włókienniczą i do tej pory ten portfel na(...)jest, został wrzucony za łóżkiem. Pokrzywdzony zrobił się wtedy agresywny, on miał problemy z dopalaczami. Oskarżony nie wiedział, czy on wtedy zażył dopalacze. Pokrzywdzony też chciał sobie odebrać życie. Oskarżony twierdził, że mówi o tym, żeby przekazać sądowi, że pokrzywdzony ma problemy z dopalaczami. Wyjaśniał, że z pokrzywdzonym miał dobry kontakt, parę sobie rzeczy wyjaśnili. Zaprzeczał by mówił policjantom, kiedy z nimi na temat zdarzenia rozmawiał, że powiedziałem doŁ. K., żeby z pokrzywdzonym skończył.
Wyjaśniał, że pożyczyłŁ. K.swoje spodnie, bo miał brudne, że koszulę też u niego zostawił, bo miał brudną, wychodzi na to że od krwi. Ciężko mu było określić jaki czas minął od momentu jak zawołał doŁ. K., żeby przestał dusić pokrzywdzonego do momentu kiedy on przestał go dusić. Twierdził, że ponawiał prośby doŁ. K., żeby przestał dusić pokrzywdzonego, może z 5 razy to powiedział.
Po odczytaniu pierwszych wyjaśnień z postępowania przygotowawczegoD. Ś. (1)potwierdził odczytane wyjaśnienia. Stwierdził, że nie jest prawdą, że namawiałŁ. K.żeby skończyć z pokrzywdzonym. Oskarżonemu nie chodziło o to, żeby pokrzywdzonemu dać w pierdy, tylko żeby go wyrzucić z mieszkania. Twierdził, że dziś nie pamięta po takim okresie wszystkiego. Przyznawał, że możliwe jest, że kopnąłem pokrzywdzonego jak byli jeszcze sami, ze dwa razy, że się tego nie wypiera. Ponieważ dokładnie nie pamięta, więc nie potrafi wytłumaczyć, dlaczego wówczas mówił, że jak byłŁ. K.to sam bił pokrzywdzonego tylko pięściami i nic nie mówił, że kopnął pokrzywdzonego. Nie wiedział też dlaczego w tym protokole najpierw nie mówiłem, kiedy opisywałem duszenie, że kazałŁ. K.puścićK., a dopiero kiedy na końcu protokołu ponownie opisywał duszenie o tym powiedział.
Potwierdził kolejne odczytane wyjaśnienia. Nie potrafił wytłumaczyć dlaczego dopiero w czasie eksperymentu powiedział, że odciągał ręceŁ. K.od pokrzywdzonego, kiedy go dusił.
Dodawał, żeŁ. K.wpadł w furię i dlatego zaczął bić pokrzywdzonego. W pewnym momencie zrobił się agresywny. Oskarżony w taksówce raczej nie mówiłŁ. K., żeby go tak pobił. Zresztą on już tego wszystkiego po roku czasu nie pamięta. Twierdził, że gdyby mógł czas cofnąć to by wolał być na miejscu pokrzywdzonego. OskarżonyD. Ś. (1)twierdził, że nie śpi po nocach, cały czas myśli, czy sobie życia nie odebrać.
Dopytywany nie wiedział, jak ma wytłumaczyć, że w pierwszym protokole powiedział, żeŁ. K.pobił pokrzywdzonego na jego prośbę. Podawał, że sam na oczywiście na początku uderzył pokrzywdzonego, więc do tego odnosi się jego wyjaśnienie, że nie miał więcej siły i zaczął pokrzywdzonego bićŁ. K..
Wyjaśniał ponadto, żeŁ. K.cały czas wyzywa go na lipku, cały czas mu grozi w areszcie. Dlatego oskarżony ma zamiar ze sobą skończyć. On się chyba wścieka o to, że go oskarżony wrabia. Podawał, żeŁ. K.jak przyjechał na początku to nie był agresywny, dopiero później, jak mu oskarżony powiedział, że jakby w razie poszkodowany nie chciał wyjść, to trzeba mu będzie dać, nie tak, że w pierdy, ale takie lekkie, żeby go wyciągnąć. Twierdził, żeŁ. K.nie próbował wzywać pomocy do pokrzywdzonego.
Odnośnie intencji rozebrania pokrzywdzonego to oskarżonyD. Ś.stwierdził, że prawdziwa jest wersja zaprezentowana na rozprawie, bo chciał ukryć ślady. Podawał, że w dniu zdarzenia nie zażywał dopalaczy, ani narkotyków, w tym marihuany, że tylko alkohol i papierosy. Twierdził, że o tym grożeniu przezŁ. K.w areszcie mówił swojemu wychowawcy, że miał zostać przewieziony do innego aresztu, ale na razie nic w tym temacie się nie dzieje.
Oskarżony wyjaśniał także, że w mieszkaniu nie miał światła, bo miał zdjęty licznik. Kiedy zŁ. K.przyjechał do mieszkania było już ciemno. Na chwilę podłączył prąd, żeby rzeczy znaleźć. Wtedy kiedy było pobicie pokrzywdzonego to paliło się światło. Nie wiedział jaki kolor miał pokrzywdzony w czasie duszenia, nie pamiętał tego, miał czerwone ślady, ciężko mu było to określić, bo na kolorach się nie zna. Wyjaśniał, że widział duszenie, kiedy wyszedł z kuchni i wszedł do pokoju.
OskarżonyD. Ś. (1)przepraszał pokrzywdzonego, stwierdzał, że nie wie czy mu pokrzywdzony kiedyś wybaczy(k 72-77 t. sądowy)
OskarżonyD. Ś.w trakcie przesłuchania drugiego oskarżonego dodawał, żeŁ. K.mówi nieprawdę, że się u niego nie przebierał, bo był w jego szarych dresach z napisem. Napis był czarno – niebieski i z białym kolorem. (k 80 t. sądowy)
D. Ś. (1)podawał ponadto, że dzwonił wówczas do sąsiadaM. Ś., bo się za bardzo przestraszył. Nie wiedział za bardzo po co zadzwonił do sąsiada.(k 84)
OskarżonyŁ. K. (3)przesłuchiwany po raz pierwszy w postępowaniu przygotowawczym z zarzucanych mu czynów przyznał się do dokonania pobicia, nie przyznał się do usiłowania zabójstwa. Wyjaśniał, że w nocy z 12/13 czerwca 2017r. jego kolegaD. Ś. (1)przyjechał po niego taksówką. Oskarżony pokłócił się bowiem ze swoją kobieta i wyszedł z domu i zadzwonił poD.. Razem pojechali do mieszkania D.Ś.naul. (...), gdzieŁ. K.miał się przespać. D.Ś.powiedział, że śpi u niego jakiś kumpel, mówił, że trzeba go wyrzucić z mieszkania i tyle, bo on nie chce wstać. D.Ś.nie mówił oskarżonemu, że pobił pokrzywdzonego. Powiedział to oskarżonemu dopiero kiedy wysiedli z taksówki. Wyjaśniał, że jak weszli na górę do mieszkania, to zobaczył pokrzywdzonego. On już leżał we krwi na łóżku.Ł. K.chciał go dobudzić, ale pokrzywdzony ledwo co kontaktował. Pod twarzą miał podłożoną jakąś ścierkę. Łóżko było zakrwawione. Za łóżkiem od strony głowy pokrzywdzonego na podłodze była plama krwi. Tam też stały moje buty, dlatego tak przesiąknęły krwią.D. Ś. (1)powiedział doŁ.kominka, żeby pokrzywdzonego „skończył”. Oskarżony nie wiedział o co chodziło D.Ś.. Chyba nie chciał go utłuc skoro zadzwonił po karetkę.Ł. K.twierdził, że pokrzywdzony leżąc na łóżku kopnął go nogą, wtedy oskarżony zaczął go uderzać. Uderzył go kilka razy pięścią w zęby i kilka razy go kopnąłem. Później zdjęli go z łóżka, by nie udusił się własną krwią. Pokrzywdzony wydawał dźwięki tzn. jęczał. On wydawał te dźwięki odkądŁ. K.wszedł do mieszkania. Twierdził, że nie dusił pokrzywdzonego, że nie wie dlaczego D.Ś.go o to pomawia, że być może chce go wrobić w to wszystko, bo wcześniej pobił pokrzywdzonego do nieprzytomności. Wyjaśniał, że go złapał za koszulkę i podnosił go jak go znosili po schodach. Twierdził, że kiedy przyjechał doD. Ś. (1), to pokrzywdzony był już rozebrany do majtek i koszulki.D.pakował do torby jakieś ciuchy. Przy nim nie rozbierał pokrzywdzonego. Wyjaśniał, że później sprowadzili pokrzywdzonego na dół na dwór, że on był tak ubrany jak oskarżony go zastał na łóżku.D.chciał wezwać pogotowie, ale powiedział, ze nie wezwie karetki do mieszkania i dlatego go ściągnęliśmy na dwór. Później jeszcze zadzwonił po policję. Pogotowie przyjechało przyŁ. K.. Podawał, że na górę już nie wchodził. Karetka zabrała pokrzywdzonego, a oskarżeni czekali na Policję. W tym czasie odeszli na tramwaj, bo policja nie przyjeżdżała. Później zadzwonili doD., że już jadą, więc się cofnęliśmy. Policja puściła oskarżonych, bo D.Ś.podał adres naul. (...). Oskarżeni pojechali do mieszkania naul. (...)i poszli spać. Twierdził, że jak by wiedział jak to się wszystko skończy, to by ani razu nie uderzył tego chłopaka. Wyjaśniał, że był wtedy pod wpływem alkoholu, ale wszystko pamięta, nie był mocno pijany.(k 71)
Ł. K. (3)przesłuchiwany w trakcie posiedzenia w przedmiocie tymczasowego aresztowania podtrzymał swoje wcześniejsze wyjaśnienia i dodawał, że nie przyznaje się do drugiego czynu, bo tego nie zrobił, a tamten gość dostał od oskarżonego tylko parę strzałów. Wyjaśniał, ze nie wiedział w jakim pokrzywdzony jest stanie, że gdyby wiedział, to by go nie dotknął. Podawał, że widział w jakim pokrzywdzony jest stanie.(k 77)
OskarżonyŁ. K. (3)przesłuchiwany na rozprawie przyznał się jedynie do pobicia. Wyjaśniał, żeD.przyjechał po niego taksówką, bo wtedy pokłócił się z narzeczoną i zadzwoniłem doD., czy może u niego przenocować jedną noc, aD.na to się zgodził. Przez telefon mówił, że jest u niego jakiś kolega. W taksówce powiedział, żeŁ. K.ma zbić poszkodowanegoŁ. K., bo nie chce mu wyjść z mieszkania. Jak przyjechaliśmy do mieszkania to poszkodowany leżał na kanapie i spał. Poszkodowany był rozebrany, D.Ś.powiedział, że rozebrał go z ciuchów. Ubrania pokrzywdzonego nie były brudne boŁ. K.widział, jak jeD.pakował później do torby. Z tym pobiciem było tak, że oskarżeni go razem bili, a nie tylko on sam i tu wszystko na niego idzie.D. Ś. (1)powiedział, że oskarżony ma obudzić pokrzywdzonego, żeby wyszedł z mieszkania. Jak goŁ. K.obudził to nie wie, czy celowo, czy nie, pokrzywdzony kopnął go i poszkodowany dostał kilka uderzeń odŁ. K.w głowę, ale nie tak żeby mu zrobił takie obrażenia jak są opisane w akcie oskarżenia. Dostał po głowie, ręką, kilka uderzeń pięścią, ogólnie w głowę, a jak upadł to oskarżony kopnął go kilka razy, a jak przestał, to na zmianęD.podchodził i go kopał trochę bardziej niż oskarżonyŁ. K..Ł. K.twierdził, że sam go kopał w żebra, po brzuchu nie. Nie przyglądał się gdzieD.go kopał. To wszystko się działo w pokoju. Po całym pobiciuŁ. K.powiedział, że trzeba wezwać karetkę, ale miał rozładowany telefon i nie mógł zadzwonić. Poszkodowany wymiotował krwią.D.powiedział, że nie wezwie pogotowia do domu, że trzeba go znieść na dół i dopiero wezwie karetkę. Znieśli go na dół i na podwórku D.Ś.wezwał pogotowie. Jak go znosili to nie był przytomny. Jak go oskarżeni bili to był przytomny, pewnie stracił przytomność jak go oskarżeni ciągnęli po schodach. ŁK.trzymał go za nogi aD. Ś. (1)za ręce i pokrzywdzony wtedy trochę głową o schody uderzał. Przyjechało pogotowie i zabrało poszkodowanego, oskarżony siedział na ławce. Wcale nie poszedł do mieszkania na górę, tak jak wyjaśniałD.. Po tym całym zdarzeniu oskarżeni pojechali doD.naP..Ł. K.w czasie zdarzenia się nie przebierał. Miał brudne buty, we krwi, gdyby się przebierał to miałby buty czyste. Również spodnie i bluzkę miał te same na sobie jak o zatrzymała policja. Buty miał brudne bo jak wynosili pokrzywdzonego to wszedł w kałużę krwi. Ta kałuża była po tym pobiciu, bo pokrzywdzonemu się cofało krwią. Oskarżony nie widział żadnego potłuczonego balonu w kuchni, tam nie było żadnego szkła. Przepraszał poszkodowanego za całą sytuacje, mówiąc, że źle zrobił i żałuje.
Podkreślał, że nie dusił w ogóle pokrzywdzonego, nie było takiej sytuacji. Wskazywał, że nie wie co na to ekspertyzy, bo przecież jakby go dusił to miałby jakieś siniaki na szyi.
Wyjaśniał, że jak ja wszedł do pokoju to widać było, że pokrzywdzony był już pobity, widać to było po tym, że leżała obok niego miska i w tej misce były wymiociny i tam też była krew. Tego dnia w mieszkaniuŁ. K.nie było żadnej interwencji policji, po prostu pokłócił się z narzeczoną.
Podawał, że tego dnia był pod wpływem alkoholu, był wypity, ale nie pijany i wszystko pamięta co się działo. Twierdził, że przed zdarzeniem nie pił zD.wK.żadnej wódki, pili parę piw. Jak tam przyjechał to na pewno było późno, bo jeździły już tylko nocne autobusy i dlategoD.przyjechał po niego taksówką. Wtedy kiedy D.Ś.po niego przyjechał, toŁ. K.był po 3 piwach, nie więcej.
Potwierdził odczytane mu pierwsze wyjaśnienia. Dodawał, że jak wszedł do tego mieszkania to zdjął buty i za łóżko postawił. Zrobił to po jakimś czasie. Jego buty przesiąkły krwią jak pokrzywdzonego wynosili. W tym mieszkaniu nie było jego drugiej pary butów. Miał tylko te buty co na sobie. Wyjaśniał, że na rozprawie nie mówił o tym, żeD.mu mówił, żeby „skończył” poszkodowanego bo skoro jest to w protokole to po co miał to powtarzać. Odnosząc się do innych odmienności stwierdził, że może kiedy opisywał to jak zobaczył pokrzywdzonego nie wspomniał o misce, bo mu to umknęło. A także stwierdził, że skoro pokrzywdzonemu krew leciała to musiało być łóżko pokrwawione, to po co miał o tym mówić dzisiaj.
Po odczytaniu kolejnych wyjaśnień podawał, że tego, iżD. Ś. (1)też razem z nim bił pokrzywdzonego nie ma w protokole, bo tego nie zeznał, widocznie to przesłuchanie było już późno i widocznie chciał mieć wszystko z głowy. Po poinformowaniu, że przesłuchanie odbywało się o godz. 11.00 oskarżonyŁ. K. (3)wyjaśniał, że nie wie, czym wytłumaczyć, że w czasie tego przesłuchania nie powiedział, żeD.bił pokrzywdzonego.
Dodawał, że nie wie nic na temat tego, czy drugi oskarżony lub pokrzywdzony byli pod wpływem jakiś innych środków niż alkohol. Nie widział tego. Przy nim pokrzywdzony nie był agresywny, tylko go kopnął, jak go obudził.D.nic mu nie mówił, że pokrzywdzony był agresywny. Oskarżeni bili pokrzywdzonego razem, ale nie w tym samym czasie tylko na zmianę. Twierdził, że nie groziłD. Ś. (1)w areszcie, i pytał dlaczego z tym nic nie zrobili skoro to zgłosił służbie więziennej.
Wskazywał, że miał wyrok za znęcanie, który odsiedział, minęło od tego czasu co najmniej 10 lat.( k78-80)
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonych jedynie w takim zakresie w jakim pozostawały w zgodności z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. W pozostałym zakresie tej wiarygodności odmówił i potraktował wyłącznie jako wyraz ich linii obrony przyjęty na użytek toczącego się postępowania.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoD. Ś. (1)w tej części, w której podawał, że był w trakcie przeprowadzki z mieszkania przyul. (...)do nowego mieszkania naul. (...)w łodzi, że w dniu 12 czerwca 2017r była impreza z okazji wyprowadzki i spożywał alkohol ze znajomymi, m.in. przyszedł do niego kolegaŁ. K. (1). Potwierdzają to bowiem zeznania pokrzywdzonegoŁ. K. (1), a ponadto zeznania świadkaP. G. (2)– ojczyma oskarżonego. Co więcej z zeznań świadkaP. G.wynika, iż imprezy alkoholowe były w mieszkaniu oskarżonego częstym zjawiskiem.
Zasługują na wiarę wyjaśnienia D.Ś., że kiedy inni wyszli oskarżony został sam zŁ. K., że nadal pili alkohol, że w końcu kazał pokrzywdzonemu wyjść i chciał go siłą usunąć z mieszkania, że następnie zadawał pokrzywdzonemu ciosy rękoma, głównie w twarz i w klatkę piersiową, a jak się przewrócił to go kopał. Pokrzywdzony co prawda nie pamięta tych okoliczności, jednak potwierdzają je pośrednio wyjaśnienia oskarżonegoŁ. K., który po wejściu do mieszkania D.Ś.zastał tam już pobitegoŁ. K.. Jako nieprzekonujące uznać natomiast należy wyjaśnienia oskarżonegoD. Ś.co do ilości i umiejscowienia ciosów, jakie zadał pokrzywdzonemu. Oskarżony bowiem nie jest w tym zakresie konsekwentny, w postępowaniu przygotowawczym podawał, że zadawał pokrzywdzonemu ciosy rękoma, nie pamiętał ile razy, głównie w twarz i klatkę piersiową oraz podawał, że jak się pokrzywdzony przewrócił to go ze dwa razy kopnął w uda. Na rozprawie z kolei początkowo twierdził, że uderzył otwartą prawą dłonią pokrzywdzonego z trzy razy w twarz i raz go kopnął w prawe udo. Dopytywany zaś jak takie uderzenia mogły spowodować, że pokrzywdzonemu leciała z nosa krew, oskarżony wskazywał, że może nie uderzył pokrzywdzonego otwartą ręką, by po chwili przyznać, że jednak uderzył pokrzywdzonego z pięści. Aczkolwiek nadal podtrzymywał wersję, że nie więcej niż trzy razy, oraz dodawał, że trafił pokrzywdzonego w okolice nosa. Ponieważ z wyjaśnień oskarżonego wynika, ze po tych uderzeniach pokrzywdzony się przewrócił uznać należy, iż były to silne ciosy. Na rozprawie także początkowo wskazywał, że tylko raz kopnął pokrzywdzonego w udo. Po odczytaniu mu pierwszych wyjaśnień przyznawał, że możliwe jest, że kopnął pokrzywdzonego ze dwa razy.
Sąd nie dal wiary oskarżonemuD. Ś., że do pobicia przez niego pokrzywdzonego doszło po tym, jakŁ. K.popsuł w kuchni zawór od kranu i zaczęła lecieć woda oraz potłukł balon od wina, który był pamiątką po jego dziadku. Sąd uznał, iż była to tylko próba usprawiedliwienia swego agresywnego zachowania, albowiem z wyjaśnieńŁ. K.wynika, iż nie widział w tym mieszkaniu żadnego potłuczonego balonu w kuchni, nie było żadnego szkła. Także przeprowadzone oględziny nie potwierdzają istnienia takich zniszczeń. Jeszcze większą próbę zdyskredytowania pokrzywdzonego oskarżony podjął przed sądem, kiedy to twierdził, że pokrzywdzony chciał iść po dopalacze na Włókienniczą, a kiedy mu oskarżony schował portfel, to pokrzywdzony zrobił się wtedy agresywny, bo on miał problemy z dopalaczami. Oskarżony nie wiedział, czy pokrzywdzony wtedy zażył dopalacze. Jest to jednak nieprzekonujące nie tylko w świetle zeznań pokrzywdzonego, ale także z uwagi na to, iż takich okoliczności oskarżony nie podawał podczas żadnego ze swoich wcześniejszych przesłuchań.
Ponadto z zeznań świadkaP. G. (2)wynika, iż to oskarżonyD. Ś. (1)jest agresywny jak wypije. Świadczy to o tym, iż to oskarżony był po spożyciu alkoholu osobą zaczepną.
Jako wiarygodne ocenił wzajemnie potwierdzające się wyjaśnienia oskarżonych, że później zadzwonił doD. Ś.Ł. K. (3), który pokłócił się ze swoją kobietą i nie miał gdzie spać., więc poprosił D.Ś., żeby przyjechał po niego taksówką. W trakcie jazdy powiedziałŁ. K., że trzeba wyrzucićŁ. K.z mieszkania, a także wyjaśnienia oskarżonegoD. Ś., że jakŁ. K.nie będzie chciał wyjść, to trzeba mu będzie dać „w pierdy”. Co prawda oskarżonyD. Ś.z tego ostatniego stwierdzenia przed sądem próbował się wycofać, twierdząc, że chodziło mu jedynie o to, żeby wyrzucić pokrzywdzonego z mieszkania, że nie mówiłŁ. K., żeby tak go pobił. Jednak ostatecznie przyznał, że po roku czasu, to on tego wszystkiego już nie pamięta.
Z wyjaśnień D.Ś.wynikało, iż ostrzegłŁ. K., że jak wróci to ma go nie być, jednak podkreślić jednak należy, iż jednocześnie wyjaśnieniaD. Ś. (1)wskazywały, że pokrzywdzony nie byłby w stanie sam jego mieszkania opuścić. OskarżonyD. Ś.podawał bowiem przed sądem, że po tym jak go pobił jeszcze przed telefonemŁ. K., musiał pokrzywdzonemu pomóc przemieścić się do pokoju na łózko. Co prawda w postępowaniu przygotowawczymD. Ś. (1)twierdził, żeŁ. K.wstał z ziemi i poszedł na łóżko. Jednak sąd uznał, że przekonująca jest wersja przedstawiona przezD. Ś.na rozprawie, albowiem oskarżonyŁ. K.wskazywał, że kiedy wszedł do tego mieszkania to pokrzywdzony leżał na łóżku i ledwo co kontaktował. Nie ma podstaw uznać, że w tym zakresie oskarżonyŁ. K.mijał się z prawdą opisując taki stan pokrzywdzonego, ponieważ nie było dla niego korzystną wersją podawanie, że mimo, iż widział w jakim złym stanie jest pokrzywdzony, to przystąpił do wspólnego zD. Ś. (1)dalszego biciaŁ. K.. Przyczyniając się tym samym do pogłębienia już istniejących obrażeń oraz powodując nowe.D. Ś. (1)także przed sądem zmienił wersję i choć w postępowaniu przygotowawczym wskazywał, że kiedy weszli do mieszkania to pokrzywdzony siedział na łóżku, to już na rozprawie zbieżnie z wyjaśnieniamiŁ. K.podawał, żeŁ. K.leżał na łóżku na boku.
Sąd dał wiarę obu oskarżonym, że po ich wejściu do mieszkania doszło do ponownego bicia pokrzywdzonego tylko już przez nich obu. Na to, że pokrzywdzonego bili razem wskazują wyjaśnienia zarówno D.Ś., jak iŁ. K.. Wskazać jednak należy, iż każdy z oskarżonych próbuje umniejszać swoja rolę w tym pobiciu.
OskarżonyD. Ś. (1)w postepowaniu przygotowawczym podawał, że w celu wyprowadzenia pokrzywdzonego razem zŁ. K.podniósł pokrzywdzonego z łóżka, pokrzywdzony, co należy podkreślić – chyba - zaczął się szarpać, wskazywał, że kilka razy uderzył pokrzywdzonego pięściami, ale nie miał więcej sił, więc zaczął go bić, tłuc Ł. na prośbę D.Ś., zadając mu ciosy pięściami i kopiąc po całym ciele tzn. w głowę, w klatkę piersiową. Przed sądem wyjaśniał, że chyba przez przypadek poszkodowany kopnąłŁ. K., a wtedyŁ. K.się wściekł i zaczął okładać pokrzywdzonego, zaczął go kopać w okolice lewych żeber, że pokrzywdzony się przewrócił, aŁ. K.bił go pięściami m.in. po żebrach, kopał po brzuchu i skakał też po nim, raz go też kopnął w głowę. D.Ś.też wówczas, że on także wówczas pokrzywdzonego dwa razy kopnął i uderzył w głowę, kopnął w nogę. Nie wykluczał także, że może go wtedy uderzył w brzuch.
Z koleiŁ. K.wbrew twierdzeniom D.Ś.z postępowania przygotowawczego wskazywał, że pokrzywdzony leżąc na łóżku kopnął go nogą, wtedy zaczął go uderzać, że uderzył go kilka razy pięścią w zęby i kilka razy go kopnął i nie wspominał o czynnym udziale w tym pobiciuD. Ś. (1). Natomiast na rozprawie wyjaśniał, że oskarżeni go razem bili (co akurat jest zbieżne z wyjaśnieniami D.Ś.), że kiedy celowo lub nie, pokrzywdzony kopnął go, to on pokrzywdzonego kilka razy uderzył w głowę, ale nie tak żeby mu zrobił takie obrażenia jak są opisane w akcie oskarżenia, że dostał po głowie ręką, kilka uderzeń pięścią, ogólnie w głowę, a jak upadł to oskarżony kopnął go kilka razy, a jak przestał, to na zmianęD.podchodził i go kopał trochę bardziej niż oskarżonyŁ. K..Ł. K.twierdził, że sam go kopał w żebra, po brzuchu nie.
Z tych powyżej szczegółowo opisanych relacji, w których oskarżeni umniejszali swoje role, a także powoływali się na upływ czasu, wynika, że obaj bili pokrzywdzonego zarówno uderzając pięściami w różne części ciała, jak i kopiąc, zmieniając się przy tej „pracy”. Potwierdzają to także inne dowody, jak choćby protokoły oględzin powłok ciała oskarżonych. A mianowicieD. Ś. (1)miał uraz ręki, natomiastŁ. K.krew pokrzywdzonego na lewej stopie.
Za wersją zdarzenia przyjętą przez sąd przemawiają także obrażenia jakich doznałŁ. K. (1)W wyniku zdarzeniaŁ. K. (1)doznał bowiem obrażeń ciała w postaci pęknięcia wątroby, wylewu krwi do jamy brzusznej; wieloodłamowego złamania trzonu żuchwy po stronie lewej oraz okolicy kąta żuchwy po stronie prawej, złamania lewego łuku jarzmowego; obrzęku tkanek miękkich policzka, okolicy żuchwy i podżuchwowej po stronie prawej, złamania żeber oraz złamania wyrostka mieczykowatego mostka, a jak wynikało z opinii biegłego mogły one powstać w okolicznościach wynikających z akt sprawy, a zatem z relacji oskarżonych.
Podkreślić należy, iż jak wynika z jasnej i nie budzącej wątpliwości, co do wynikającej z niej wniosków, opinii biegłegoP. J. (2)wszystkie obrażenia pokrzywdzonego były realnie zagrażającymi życiu, gdyż po urazie i wykonanej operacji pokrzywdzony był zaintubowany na oddechu maszynowym, w stanie bardzo ciężkim, a do tego stanu przyczyniły się niewątpliwie wszystkie obrażenia, łącznie ze złamaniem żeber, żuchwy, czy kości czaszki.
Biegły podkreślał ponadto, że obrażenia pokrzywdzonego wskazywały na intensywne bicie, że musiały być pokrzywdzonemu zadane silne uderzenia w różne okolice ciała.
Sąd nie uznał za wiarygodną podawanej przez oskarżonegoŁ. K.wersji, że rozpoczął bić pokrzywdzonego po tym, jak ten leżąc jeszcze na łóżku kopnął oskarżonego.Ł. K. (3)zresztą na rozprawie złagodził wydźwięk tej wypowiedzi twierdząc już, że być może pokrzywdzony nie kopnął go celowo. Choć podobną relację przed sądem przedstawił także oskarżonyD. Ś. (1), sąd uznał ją za nieprzekonującą. Jak wynika bowiem ze złożonej na gorąco relacji oskarżonegoD. Ś. (1), to on rozpoczął bić pokrzywdzonego, a dopiero kiedy on opadł z sił to na jego prośbę bił pokrzywdzonegoŁ. K. (3). Co więcej na koniec swych wyjaśnień złożonych przed sądem D.Ś.podawał, żeŁ. K.jak przyjechał na początku to nie był agresywny, stał się taki dopiero później, jak mu oskarżony powiedział, że jakby w razie poszkodowany nie chciał wyjść to trzeba mu będzie dać, nie tak, że w pierdy, ale takie lekkie, żeby go wyciągnąć. Ta wersja jest spójna ze stwierdzeniem oskarżonegoŁ. K., który wskazywał, żeD. Ś. (1)powiedział do niego, żeby pokrzywdzonego „skończył”. Zdaniem sądu rzekomy fakt kopnięcia przez pokrzywdzonego (nawet przypadkowego) był przez oskarżonego wymieniany jedynie po to by w jakikolwiek sposób usprawiedliwić brutalne i całkowicie nieuzasadnione zachowanieŁ. K.wobecŁ. K..
Sąd dał wiarę oskarżonemuD. Ś. (1)co do podawanej przez niego okoliczności, żeŁ. K.dusił pokrzywdzonego mówiąc przy tym „i tak zdycha”.D. K.był co do tej okoliczności konsekwentny. Opisywał ją już w pierwszych swoich wyjaśnieniach, jak też w każdych kolejnych. Dlatego sąd uznał za nieprzekonujące twierdzenia oskarżonegoŁ. K., że taki fakt nie miał miejsca.D. Ś. (1)nie miał żadnych powodów, by w tym zakresie bezpodstawnie pomawiaćŁ. K. (3). Nic na tym nie zyskiwał odnośnie swojej sytuacji.
Nie stanowi zaprzeczenia tej wersji fakt, żeŁ. K. (1)nie miał na szyi obrażeń. Nie było takich obrażeń opisanych w historii choroby sporządzonej w pierwszej dobie pokrzywdzonego w szpitalu. Jak wynika jednak z opinii biegłegoP. J., powstanie śladów po duszeniu rękami jest uzależnione od wielu czynników, m.in. od stanu pokrzywdzonego, jego wieku, stanu krzepnięcia jego krwi i samego mechanizmu duszenia. Jak stwierdził biegły, jeżeli człowiek był duszony poprzez założenie chwytu ręką za szyję mogą nie pozostać ślady takiego duszenia.
Podkreślić należy, iż o ile co do zaistnienia samego faktu duszenia oskarżonyD. Ś. (1)był konsekwentny, o tyle co do jego przebiegu już nie. Początkowo w czasie pierwszego przesłuchaniaD. Ś. (1)podawał, żeŁ. K.dusiłŁ. K.i w końcuŁ. K.pościłŁ. K.. Dopiero na końcu tego samego przesłuchania stwierdził, żeŁ. K.wcześniej biłŁ. K.z furią oraz, że gdyby mu nie przeszkodził, to by go udusił, a dusił go na pewno kilka minut, żeD. Ś.kazał mu puścić pokrzywdzonego, bo bał się, że go zabije. A zatem nawet w trakcie jednego przesłuchania oskarżonyD. Ś. (1)odmiennie opisywał zachowanieŁ. K.eskalując jego brutalność. Na posiedzeniu w przedmiocie tymczasowego aresztowania oskarżony co prawda nadal twierdził, żeŁ. K.dusił pokrzywdzonego mówiąc przy tym „i tak zdycha”, oraz, że on cały czas prosiłŁ. K., żeby puścił pokrzywdzonego, bo go zabije. Jednocześnie jednak wskazywał, że nie wie ile czasu trwał ten uścisk, że może z minutę. Całkowicie zmienił wersję podczas przeprowadzanego eksperymentu procesowego, dopiero wówczas bowiem wskazywał, że zacząłŁ. K.odciągać odciągając mu ręce i on wtedy pokrzywdzonego puścił. Nie był w stanie określić jakiej siły użył, żeby odciągnąćŁ. K.od pokrzywdzonego.
Z kolei na rozprawie oskarżonyD. Ś.w żadnym momencie nie wspomniał o tym, by odciągnął ręceŁ. K. (3), którymi dusił on pokrzywdzonego. Początkowo twierdził, że zawołał żebyŁ. K.puścił, zostawił pokrzywdzonego, bo nie chciał mieć gorszych problemów. Dopytywany „ jak się zakończyło duszenie” oskarżony stwierdził, że w pewnym momencieŁ. K.puścił pokrzywdzonego, po tym jak go dusił.
Z uwagi na te odmienne relacjeD. Ś. (1), przy braku innych dowodów, sąd kierując się zasadą określoną wart. 5 § kpk, zgodnie z którą niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego, przyjął, żeŁ. K.sam podjął decyzję o odstąpieniu od działania zmierzającego do uduszenia pokrzywdzonego, bez jakiegokolwiek udziału, choćby słownej perswazji,D. Ś. (1). Tym bardziej, że taka była pierwsza relacja oskarżonegoD. Ś..
Sąd jako wiarygodne ocenił wyjaśnieniaD. Ś. (1), w których wskazywał, że wpadł na pomysł, że rozbiorąŁ. K.i on zabierze jego rzeczy, by ukryć ślady. Fakt przewiezienia do szpitala w samej bieliźnie potwierdził pokrzywdzonyŁ. K.. Z kolei, że rzeczy te zostały zabrane przez oskarżonegoD. Ś.potwierdzają wyniki przeszukania jego nowego mieszkania przyul (...), w którym zostały ujawnione ubrania i inne należące do niego przedmioty jak karta identyfikacyjna. Sad nie dał natomiast wiary oskarżonemuŁ. K., który twierdził, że kiedy przyszedł do tego mieszkania to pokrzywdzony był już rozebrany. Mając na uwadze, że sam oskarżonyŁ. K.twierdził, że jeszcze w taksówceD. Ś. (1)informował go, że śpi u niego jakiś kumpel, a także mówił, że trzeba go wyrzucić z mieszkania, bo on nie chce wstać, jest kompletnie nieprawdopodobnym, by oskarżonyD. Ś.chcąc by pokrzywdzony opuścił jego mieszanie wcześniej rozebrał pokrzywdzonego. Sąd jako niewiarygodne ocenił twierdzenia oskarżonegoD. Ś., że zabrał ubranie pokrzywdzonego, boŁ. K.wcześniej ukradł mu rower. Sam oskarżony zresztą na rozprawie wycofał się z tego stwierdzenia.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obu oskarżonych, że po pobiciu wyciągnęliŁ. K.z mieszkania z drugiego piętra na dwór, bo D.Ś.nie chciał wzywać pogotowia do domu obawiając się, żeby ślady nie wskazywały na to, że został pobity w domu oraz dał wiarę, że przybyłej na miejsce policji, którą wezwał D.Ś.powiedział, że znalazłŁ. K.. Jako niewiarygodne sąd ocenił natomiast twierdzeniaD. Ś. (1), że chciał policji powiedzieć prawdę, ale widział, żeŁ. K.jest wkurzony i dlatego powiedział, że znalazł poszkodowanego. Wyjaśnienia te bowiem nijak się mają do wcześniejszych twierdzeń samego D.Ś., że właśnie po to rozebrał i wyciągnął z domu pokrzywdzonego, by ślady nie wskazywały na to, że został pobity u niego w mieszkaniu. A zatem oczywistym jest, że nie miał zamiaru informować policji o rzeczywistym przebiegu zajścia.
Potwierdzeniem faktu, że pokrzywdzony został pobity w mieszkaniu naul. (...), a następnie wyciągnięty na dwór są oględziny zarówno mieszkania, klatki schodowej, jak i terenu przylegającego do budynku oraz przeprowadzona ekspertyza zabezpieczonych śladów.
Jako wiarygodne sąd ocenił wyjaśnieniaD. Ś. (1), że oskarżeni byli już w drodze naul. (...), kiedy przyjechała policja, która kazała im się wrócić, że zostali oskarżeni wylegitymowani, spisane zostały ich dane, a po odjeździe policji oskarżeni pojechali do mieszkania naP., gdzieŁ. K.się przebrał w spodnie D.Ś.. Sad dał także wiarę wyjaśnieniom D.Ś., że na pewno naul. (...)zostały butyŁ. K., któreŁ. K.miał tam jako dodatkowe buty nocując wcześniej u oskarżonego. Tym dwóm ostatnim okolicznościom, co prawda oskarżonyŁ. K.zaprzecza, jednak uznać należy, iżD. Ś. (1)nie miał w tym zakresie żadnego interesu w podawaniu nieprawdy. Tym bardziej, że jeśli chodzi o obuwie pozostawione w mieszkaniu przyul. (...), to oskarżonyŁ. K.w swych pierwszych wyjaśnieniach podawał, że zaraz po wejściu do mieszkania zobaczył za łóżkiem od strony głowy pokrzywdzonego na podłodze plamę krwi, a tam też stały jego buty, dlatego tak przesiąknęły krwią. Z tego wynika, że wówczas oskarżony inaczej niż na rozprawie nie wypierał się, że miał tam jeszcze jedną swoją parę butów.
Sąd dał ponadto wiarę konsekwentnym wyjaśnieniom oskarżonych, że byli w czasie zdarzenia pod wpływem alkoholu.
Sąd dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonegoŁ. K. (1), aczkolwiek do samego przebiegu zdarzenia niewiele wniosły, pokrzywdzony nie pamięta bowiem zajścia. Podnieść należy jednak, iż jak wynika z zeznań pokrzywdzonego z oskarżonymD. Ś. (1)miał dobre relacje i nie mógł mieć do niego pretensji o żadne zaszłe sprawy, a sprawa kradzieży roweru, o którą podejrzewał go oskarżony została wyjaśniona i od tego czasu spotykali się i wszystko było w porządku. Potwierdziły to wyjaśnieniaD. Ś. (1)złożone na rozprawie, kiedy podawał, że z pokrzywdzonym miał dobry kontakt, że parę rzeczy sobie wyjaśnili.
Z zeznań pokrzywdzonego wynika ponadto, że osoby o danychŁ. K. (3)w ogóle nie znał.
Sad uznał za wiarygodne zeznania pokrzywdzonego także w zakresie opisywanych przez niego trwałych skutków pobicia, a mianowicie wyciętą część wątroby i odczuwane co jakiś czas bóle tego organu, po operacji szczęki brak czucia w przedniej części żuchwy – jak to określił pokrzywdzony – „brody wcale nie czuję”, a także odstające blizny po szyciu w ustach, które powodują dyskomfort przy spożywaniu posiłków, a ponadto trwałą 30 cm bliznę po szyciu na brzuchu, która stanowi problem estetyczny. Jedynie bowiem pokrzywdzony wie jakie obecnie są konsekwencje tego pobicia. Opis ten zresztą nie wskazuje, by pokrzywdzony chciał w nadmierny sposób obciążyć oskarżonych.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaJ. K., jednak pominął je przy ustalaniu stanu faktycznego, gdyż nic do sprawy nie wniosły.
Dopuszczone także w toku postępowania opinie biegłych psychologa i lekarzy psychiatrów są jasne i nie budzą wątpliwości Sądu co do prawidłowości wynikających z nich wniosków.
Sąd uznał za wiarygodne dowody dokumentów ujawnione na rozprawie, gdyż z jednej strony żadna ze stron ich nie kwestionowała, a z drugiej strony nie były sprzeczne z osobowymi źródłami dowodowymi.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że możnaD. Ś. (1)iŁ. K. (3)postawić zarzut winy co do zarzucanych im czynów, gdyż w tych warunkach jakie istniały mogli zachować się zgodnie z nakazem normy prawnej. W rozpoznawanej sprawie nie ma okoliczności, które wskazywałyby na istnienie szczególnej sytuacji motywacyjnej, która wyłączałaby winę sprawców.
Przestępstwa zarzucane oskarżonym popełnione były umyślnie, z zamiarem bezpośrednim. Oskarżeni wiedzieli, że dokonują czynów zabronionych i chcieli ich dokonać.
Swoim zachowaniem oskarżeni wypełnili dyspozycjęart. 158 § 2 k.k..
Sankcji określonej wart. 158 § 2 kkpodlega ten, kto bierze udział w pobiciu, którego następstwem jest ciężki uszczerbek na zdrowiu człowieka. Oskarżeni zaatakowali pokrzywdzonego bijąc go i kopiąc. Sprawcy spowodowali u niego obrażenia w postaci w postaci: pęknięcia wątroby na granicy segmentów II/III oraz IV o długości 15 cm na całej grubości płata lewego – pourazowe oderwanie płata lewego, ciągłość miąższu zachowana tylko w okolicy wnęki (triada wątrobowa idąca do płata lewego) oraz w okolicy żyły wątrobowej lewej; wylewu krwi do jamy brzusznej; wieloodłamowego złamania trzonu żuchwy po stronie lewej (szczelina pomiędzy zębami 32 a 33) oraz okolicy kąta żuchwy po stronie prawej z przemieszczeniem odłamów trzonu i bródki ku tyłowi oraz prawej gałęzi nieco na zewnątrz; złamania lewego łuku jarzmowego bez przemieszczenia; obrzęku tkanek miękkich policzka, okolicy żuchwy i podżuchwowej po stronie prawej, złamania żeber po stronie lewej V-VII, w ich odcinkach przednich z przemieszczeniem odłamów, żebro VI złamane dwumiejscowo; złamania wyrostka mieczykowatego mostka z przemieszczeniem jego odłamu ku dołowi. Jak już powyżej wskazywano z opinii biegłegoP. J. (2)wynika, iż wszystkie obrażenia pokrzywdzonego były realnie zagrażającymi życiu, gdyż po urazie i wykonanej operacji pokrzywdzony był zaintubowany na oddechu maszynowym, w stanie bardzo ciężkim, a do tego stanu przyczyniły się niewątpliwie wszystkie obrażenia, łącznie ze złamaniem żeber, żuchwy, czy kości czaszki. A zatem niewątpliwie skutkiem pobicia przez obu oskarżonych były ciężki uszczerbek na zdrowiuŁ. K. (1), w postaci choroby realnie zagrażającej życiu. Oskarżeni zdawali sobie sprawę, że takie niekontrolowane ciosy, w tym polegające na kopaniu, ciosy nakierowane m.in. na głowę, mogą zagrozić w bardzo poważnym stopniu zdrowiu napadniętego, mogą doprowadzić do ciężkich obrażeń ciała.
Ponadto oskarżonyŁ. K.wyczerpał swoim zachowaniem dyspozycjęart. 217 § 1 kk. Sąd nie podzielił bowiem poglądu prokuratora, iżŁ. K.powinien odpowiadać zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 148 § 1 kk. Oskarżony co prawda działał w zamiarze pozbawienia życiaŁ. K. (1)i zmierzał bezpośrednio do dokonania tego czynu dusząc pokrzywdzonego rękoma. O zamiarze tym świadczy nie tylko fakt, że przez pewien czas dusił nie mogącego się bronić, słabego, wcześniej brutalnie pobitego człowieka, który nawet przed tym pobiciem, jak to określił sam oskarżonyŁ. K.ledwo co kontaktował, ale także wypowiadane przez niego słowa, że pokrzywdzony i tak zdycha. Wskazać jednak należy, iż zgodnie zart. 15 § 1 kknie podlega karze sprawca, który spełnił opisane w nim warunki, czyli m.in. nie podlega karze sprawca usiłowania, który dobrowolnie odstąpił od dokonania. Czyn taki nie jest już zabroniony pod groźbą kary - w rozumieniuart. 1 § 1 k.k.
Nie ma zaś w niniejszej sprawie żadnych wątpliwości, co zostało już szczegółowo omówione powyżej, żeŁ. K. (3)dobrowolnie przestał dusić pokrzywdzonego, gdyż wynikało to z przyczyn leżących wyłącznie po stronie oskarżonego. Z całą pewnością nie można uznać, że uniemożliwił mu to odciągając ręce oskarżonyD. Ś., bo wersja ta, z opisanych już względów, całkowicie nie zasługiwała na wiarę. Nawet jednak gdyby przyjąć za przekonującą inną wersję podawaną przez oskarżonegoD. Ś., że cały czas prosiłŁ. K., żeby puścił pokrzywdzonego, bo go zabije, to także w tym przypadku mielibyśmy do czynienia z dobrowolnym odstąpieniem. O „dobrowolności” określonej wart. 15 § 1 kkmożna bowiem mówić nie tylko wówczas, gdy sprawca odstąpi od dokonania przestępstwa z własnej woli, ale także wtedy, gdy taki impuls będą stanowiły bodźce zewnętrzne, na przykład wynikające z zachowania innych osób, o ile te zachowania nie stanowiły przeszkody uniemożliwiającej sprawcy dokonanie przestępstwa bądź nie wywołały u niego przekonania o niemożności jego dokonania. Z całą pewnością ponawiane prośby o zaprzestanie duszenia, jeśli nawet były, nie uniemożliwiałybyŁ. K.zrealizowania zamiaru zabójstwa.
W przedmiotowej sprawie nie wiemy, albowiem oskarżony nie przyznał się do dokonania tego czynu, co stanowiło dla niego bodziec do refleksji nad tym co robi i w konsekwencji dobrowolnego odstąpienia od dokonania zabójstwa. Jednak dla stwierdzenia dobrowolności odstąpienia nie mają znaczenia motywy takiego zachowania. Sprawca nie musi zrozumieć naganności swego działania, wyrządzonej krzywdy itp., by dobrowolnie odstąpić od usiłowania. Praktyka sądowa ujawnia rozmaite motywacje takich postąpień, od najbardziej szlachetnych, aż po wątpliwe. Wśród nich może też znajdować się strach przed odpowiedzialnością karną.
Bezkarność usiłowania w razie dobrowolnego odstąpienia od czynu nie eliminuje jednak odpowiedzialności za inne przestępstwo, którego znamiona zostały zrealizowane przedsięwziętymi już przez sprawcę czynnościami. PonieważŁ. K. (3)dusząc pokrzywdzonego nie spowodował u niego obrażeń, które mogłyby być zakwalifikowane co najmniej zart. 157 § 2 kk, Sąd przyjął, że czynem swymŁ. K. (3)naruszył nietykalność cielesnąŁ. K. (1)w rozumieniuart. 217 § 1 kk.
Podkreślić należy także, iż sąd nie potraktował powyższego zachowania oskarżonegoŁ. K.jako elementu składowego pobicia. Duszenie miało bowiem miejsce już po zakończeniu bicia przez sprawców, po upływie pewnego czasu. Drugi oskarżony bowiem zdążył w tym czasie wykonać kilka innych czynności takich jak załatwienie potrzeby fizjologicznej, czy zapalenie papierosa. Dlatego sąd uznał, że mieliśmy tu do czynienia z odrębnym przestępnym zachowaniemŁ. K..
Mając na względzie powyższe kwestie oraz zważając, aby dolegliwość nie przekroczyła stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynów oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze jakie kara ma osiągnąć w stosunku do skazanych, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa Sąd za czyn wypełniający dyspozycjęart. 158 § 2 kkwymierzyłD. Ś. (1)karę 3 lat i 9 miesięcy pozbawienia wolności, oskarżonemuŁ. K. (3)4 lat pozbawienia wolności, a za czyn zart. 217 § 1 kkwymierzyłŁ. K. (3)karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Wymierzając powyższe kary Sąd na niekorzyść oskarżonych poczytał wysoki stopień społecznej szkodliwości czynów, zwłaszcza naruszenie tak ważnych dóbr jak w przypadku przestępstwa pobicia fakt, iż swoim działaniem oskarżeni spowodowali uŁ. K.obrażenia ciała, które poważnie zagrażały życiu pokrzywdzonego, a których trwałe skutki pokrzywdzony odczuwa do dziś oraz brutalny sposób działania sprawców tj. bicie po głowie i całym ciele, które musiało trwać jakiś czas i niewątpliwie spowodowało ból i cierpienie fizyczne pokrzywdzonego. Na niekorzyść sprawców Sąd wziął też pod uwagę ich współdziałanie przestępcze, dokonanie ich po spożyciu alkoholu. Bardzo istotną kwestią wpływającą na wymiar kary była też uprzednia kilkakrotna karalność oskarżonegoŁ. K., w tym za przestępstwo pobicia i karalność oskarżonegoD. Ś..
Na niekorzyść oskarżonegoD. Ś. (1)świadczył fakt popełnienia przestępstwa na szkodę osoby znanej oskarżonemu, kolegi, z którym był w dobrych relacjach, którego wówczas gościł w swoim domu.
Sąd miał też na uwadze negatywne właściwości i warunki osobiste związane z dotychczasowym sposobem życia oskarżonych, które sprowadzało się jedynie do zaspokajania bieżących potrzeb głównie związanych z piciem alkoholu, a także brak stałej pracy zarobkowej,
Na korzyść oskarżonych Sąd zaliczył z kolei fakt, iż obecne trwałe skutki obrażeń odniesionych przez pokrzywdzonego na skutek pobicia nie są bardzo ciężkie. Sąd zaliczył na korzyść sprawców przyznanie się do popełnienia zarzucanego im czynu zart. 158 § 2 kk, aczkolwiek miał także na uwadze fakt, że umniejszali oni swoją rolę w tym przestępstwie. Sąd nie wziął pod uwagę faktu wezwania policji, albowiem funkcjonariusze przybyli na miejsce zostali przez sprawców wprowadzeni w błąd co do okoliczności zdarzenia i tylko przeprowadzonym przez policjantów czynnościom zawdzięczamy, że oskarżeni nie uniknęli odpowiedzialności.
Sąd na korzyśćD. Ś. (1)zaliczył zawiadomienie pogotowia. Podkreślić w tym miejscu należy, iż dzięki temu, że została udzielona pokrzywdzonemu pomoc medyczna, pokrzywdzony przeżył, a tym samym oskarżeni odpowiadali z przepisu stanowiącego łagodniejsze zagrożenie.
Z kolei na korzyść oskarżonegoŁ. K. (3)sąd zaliczył fakt jego lekkiego upośledzenia i związanego z tym faktu, że w czasie popełnienia zarzucanych mu czynów oskarżony zarówno zdolność rozumienia znaczenia czynu, jak też możliwość pokierowania swoim postępowaniem miał nieznacznie ograniczoną.
Bardzo istotne znaczenie dla wymiaru kary dlaD. Ś. (1)miała też jego wiodąca rola w przestępstwie pobicia. To z jego inicjatywy doszło do pobicia pokrzywdzonego i to beż żadnego racjonalnego powodu. Trzeba także pamiętać, że zanim namówił do tego przestępnego zachowaniaŁ. K.sam już wcześniej pobił pokrzywdzonego.
Nie może być tu mowy o pobłażliwym traktowaniu sprawców w takich okolicznościach, jak w przedmiotowej sprawie, sprawców którzy brutalnie, bez powodu zaatakowali człowieka, który w żaden sposób nie sprowokował zajścia. Przy takim nagromadzeniu okoliczności obciążających, sam fakt, że ostatecznie trwałe skutki odniesionych przez pokrzywdzonego obrażeń nie są ciężkie, nie stanowi wystarczającej podstawy do łagodnego potraktowania oskarżonych.
Podkreślić należy, iż w szczególności oskarżonyŁ. K., był już uprzednio karany i nadal nie wyciąga prawidłowych wniosków z niewłaściwości swojego postępowania i powraca na drogę przestępstwa. Aczkolwiek jak już powyżej wskazywano także D.Ś.był uprzednio karany. Świadczy to o osobowości sprawców niepodatnej na procesy resocjalizacyjne, lekceważącej prawo. Oskarżeni nie wyciągają, ani nawet nie starają się wyciągać należytych wniosków z niewłaściwości własnego postępowania.
Biorąc za podstawę kary pozbawienia wolności z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa Sąd na podstawieart. 85 § 1 i 2 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemuŁ. K. (3)karę łączną 4 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności.
Przy wymiarze kary łącznej Sąd zastosował metodę zbliżoną do absorpcji. Pomimo zmiany zasad z jakimi dotychczas mieliśmy do czynienia w przypadku zbiegu realnego przestępstw Sad wymierzając karę łączną posiłkował się dotychczas wypracowanymi w orzecznictwie regułami. Wymierzając tę karę Sąd wziął pod uwagę bliskość czasową tych przestępstw, a także dość znaczną bliskość przedmiotową. Sąd wymierzył karę w minimalnie wyższym niż absorpcja wymiarze, albowiem sprawca popełnił przestępstwa wypełniające różne kwalifikacje prawne.
Sąd z urzędu (wniosek prokuratora był bowiem spóźniony) zasądził od oskarżonych solidarnie na rzecz pokrzywdzonegoŁ. K. (1)kwotę 2 000 złotych tytułem nawiązki za czyn zart. 158 § 2 kkuznając, iż będzie to, choć w nieznacznej części, forma zrekompensowania pokrzywdzonemu dolegliwości związanych z działaniem sprawców.
Na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył oskarżonemuD. Ś. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 13 czerwca 2017r. godz. 20.15 do dnia 24 lipca 2017r. godz. 20.15 oraz okres od dnia 21 września 2017r. godz. 20.15, zaś oskarżonemuŁ. K. (3)na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 13 czerwca 2017r. godz. 20.15. do dnia 8 sierpnia 2018r. godz. 20.15 oraz okres od dnia 18 sierpnia 2018r. godz. 20.15.
O wynagrodzeniu obrońcy oskarżonegoŁ. K. (3)adw.M. K., która złożyła wymagany wniosek, orzeczono na podstawie Na podstawie § 4 ust. 1, § 17 ust. 2 pkt 5, § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. poz. 1714 ) zasądzając od Skarbu Państwa kwotę 1549,80 zł z tytułu obrony z urzędu oskarżonego, uwzględniając charakter sprawy i ilość terminów.
Na podstawieart. 624 § 1 kpkSąd zwolnił oskarżonych od kosztów sądowych uznając, że ich uiszczenie byłoby dla nich zbyt uciążliwe ze względu na brak majątku i dochodów oraz orzeczoną bezwzględną karę pozbawienia wolności.