Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 2002/16
Data wyroku: 2018-12-12 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Jarząbek
Słowa kluczowe: Renta z tytułu niezdolności do pracy
Podstawa prawna: art. 57 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VII U 2002/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 grudnia 2018 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Małgorzata Jarząbek

Protokolant:

sekr. sądowy Aneta Rapacka

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2018 r. w Warszawie
sprawyJ. B. (1)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
o rentę z tytułu niezdolności do pracy
na skutek odwołaniaJ. B. (1)
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
z dnia 28 listopada 2016 r., znak:(...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznajeJ. B. (1)prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 1 września 2016 r. do dnia 30 czerwca 2019 r.

UZASADNIENIE

J. B. (1)w dniu 13 grudnia 2016 roku złożył odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.z 28 listopada 2016 roku, znak:(...), którą odmówiono mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Uzasadniając swoje stanowisko ubezpieczony wskazał, że jest osobą niepełnosprawną, a po przepracowaniu kilkudziesięciu lat w budownictwie jego kolana, biodra i kręgosłup są znacznie uszkodzone. Ubezpieczony podkreślił, że nie jest w stanie samodzielnie funkcjonować, problemem jest dla niego wykonanie podstawowych prac domowych. W ocenie odwołującego nie jest zatem zdolny do wykonywania jakiejkolwiek pracy zarobkowej. Odwołujący dodał, że jest osobą samotną i obecnie pozostaje bez środków do życia. Wskazał, że cierpi również na nerwicę i depresję, które spowodowały u niego chorobę wrzodową. (odwołanie z 13 grudnia 2016 roku, k. 2 a.s.)
Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.w odpowiedzi na odwołanie z 23 grudnia 2016 roku, wniósł o oddalenie odwołania na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.W uzasadnieniu odpowiedzi na odwołanie organ rentowy podniósł, że w toku postępowania odwołujący został skierowany na badanie do Komisji Lekarskiej ZUS, która uznała go za zdolnego do pracy. Na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS z 24 listopada 2016 roku organ rentowy decyzją z 28 listopada 2016 roku odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. (odpowiedź na odwołanie z 23 grudnia 2016 roku, k. 3 a.s.)
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
J. B. (1)urodzony w dniu (...)z zawodu jest sztukatorem, malarzem. Ostatni raz był zatrudniony w 2013 roku. Do 6 listopada 2013 roku miał przyznane prawo do świadczenia rehabilitacyjnego w wysokości 75% podstawy wymiaru (decyzja z 29 października 2013 roku, k. nienumerowana tom I akt dot. świadczenia rehabilitacyjnego).
W dniu 30 września 2017 rokuJ. B. (1)złożył wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy. (wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy, k. 1 – 6 tom II a.r.)
W toku postępowania wyjaśniającego, odwołujący został skierowany na badanie lekarskie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który orzeczeniem wydanym w dniu 19 października 2016 roku uznał badanego za zdolnego do pracy. (orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS z 19 października 2016 roku, k. 7 tom II a.r.)
Na skutek wniesienia przez odwołującego sprzeciwu od powyższego orzeczenia, sprawa została skierowana do Komisji Lekarskiej ZUS, która po ponownym zbadaniu odwołującego wydała w dniu 24 listopada 2016 roku orzeczenie, na mocy którego uznała, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy. (sprzeciw k. nienumerowana d.l., orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z 24 listopada 2016 roku, k. 8 tom II a.r.).
W związku z powyższy, organ rentowy wydał w dniu 21 grudnia 2017 roku decyzję (znak:(...)) odmawiającą ubezpieczonemu prawa do świadczenia rentowego z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podniósł, że odmówiłJ. B. (1)prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z 12 grudnia 2017 roku ustaliła, że badany nie jest niezdolny do pracy. (
    decyzja z 28 listopada 2016 roku, znak:(...), k. 11 tom II a.r.).
W związku z niekorzystną decyzją organu rentowegoJ. B. (1)złożył odwołanie do Sądu, inicjując tym samym niniejsze postępowanie. (odwołanie z 13 grudnia 2016 roku, k. 2 a.s.)
W toku postępowania, Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie postanowieniem z 2 stycznia 2017 roku dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych lekarzy specjalistów: ortopedy, neurologa, internisty celem ustalenia czy odwołujący się jest zdolny czy też całkowicie lub częściowo niezdolny do pracy, ze szczególnym wskazaniem daty powstania tej niezdolności, czy jest to niezdolność trwała czy okresowa, a jeżeli okresowa to na jaki okres, jeżeli nastąpiła zmiana stanu zdrowia (poprawa lub pogorszenie) to na czym ona polegała. (postanowienie z 2 stycznia 2017 roku, k. 6 a.s.).
W oparciu o opinię biegłego internistyJ. H.z 19 stycznia 2016 roku Sąd ustalił, że u ubezpieczonego nie występują schorzenia narządów wewnętrznych, które powodowałyby niezdolność do pracy zgodnej z wykształceniem i ostatnio wykonywaną pracą. (opinia biegłego internisty z 19 stycznia 2016 roku, k. 17- 18 a.s.)
Dokonując ustaleń faktycznych w zakresie schorzeń neurologicznych ubezpieczonego Sąd uwzględnił opinię biegłego sądowegoJ. B. (2). Ubezpieczony cierpi na wielopoziomowe zmiany dyskopatyczne kręgosłupa z zespołem bólowym i dyskretnymi objawami ubytkowymi oraz stan po operacji dyskopatii L4/L5. Pomimo stwierdzonych schorzeń ubezpieczony z przyczyn neurologicznych nie jest niezdolny do pracy (opinia biegłego neurologa z 16 lutego 2017 roku, k. 26 - 27 a.s.).
Na podstawie opinii biegłego ortopedyM. G.Sąd ustalił, że ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy. Powodem niezdolności są wielopoziomowe zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, powodujące ograniczenie sprawności u pracownika fizycznego, który przez 20 lat wykonywał ciężką pracę fizyczną związaną z dźwiganiem i przebywaniem na wysokości. Ubezpieczony nie rokuje odzyskania zdolności do ciężkiej pracy fizyczne. Poprawa możliwa jest jedynie na zasadzie przekwalifikowania. W związku z powyższym po zakończeniu pobierania świadczenia rehabilitacyjnego ubezpieczony pozostał niezdolny do pracy na okres do 31 grudnia 2018 roku. (opinia biegłego ortopedy z 1 marca 2017 roku, k. 33 - 35 a.s.)
Postanowieniami z 22 marca 2017 roku oraz z 17 maja 2017 roku Sąd dopuścił dowód z opinii lekarza psychiatry oraz neurochirurga na te same okoliczności jak w postanowieniu z 2 stycznia 2017 roku (postanowienie z 22 marca 2017 roku, k. 41 a.s., postanowienie z 17 maja 2017 roku, k. 59 a.s.)
W oparciu o opinię biegłego psychiatryM. P.Sąd ustalił, że u ubezpieczonego dominują objawy lękowe, które wymagają dalszego leczenia i wsparcia psychologicznego, jednak nie powodują długotrwałej niezdolności do pracy (zarówno częściowej jak i całkowitej). U ubezpieczonego nie występują cechy kliniczne charakterystyczne dla depresji. (opinia biegłego psychiatry z 24 kwietnia 2017 roku, k. 53 a.s.)
Na podstawie opinii biegłego neurochirurgaA. M.Sąd ustalił, że ubezpieczony jest niezdolny do ciężkiej pracy fizycznej na budowie połączonej z dźwiganiem dużych ciężarów. Ze względu na stan neurologicznych nie ma jednak przeciwskazań do wykonywania lekkich prac fizycznych (opinia biegłego neurochirurga z 25 lipca 2017 roku, k. 71 – 72 a.s.)
W oparciu o opinię biegłego lekarza medycyny pracyS. W.Sąd ustalił, że ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy. (opinia biegłego lekarza medycyny pracy z 25 czerwca 2018 roku, k. 113 – 119 a.s.)
W związku z rozbieżnościami zawartymi w opinii lekarza medycyny pracyS. W.w zakresie trwania niezdolności do pracy Sąd dopuścił dowód z opinii innego lekarza medycyny pracy celem ustalenia jednoznacznych odpowiedzi na pytania zawarte w postanowieniu z 2 stycznia 2017 roku. (postanowienie z 26 lipca 2018 roku, k. 137 a.s.)
Na podstawie opinii biegłego lekarza medycyny pracyP. R.Sąd ustalił, ze przyczyną występowania u ubezpieczonego częściowej niezdolności do pracy są schorzenia narządu ruchu – stawu kolanowego prawego. W związku z powyższym biegły wskazał, że ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy do 30 czerwca 2019 roku. (opinia biegłego lekarza medycyny pracy z 12 września 2018 roku, k. 171 - 177 a.s.)
Stan faktyczny sprawy Sąd ustalił w oparciu o dokumentację medyczną zawartą w aktach sądowych, dokumentację znajdującą się w aktach rentowych ubezpieczonego oraz w oparciu o dowód z opinii biegłych sądowych lekarzy specjalistów. Autentyczność zgromadzonych dokumentów i ich zgodność z rzeczywistym stanem rzeczy nie budziła zastrzeżeń, w związku z tym Sąd uznał dokumenty za pełnowartościowy i bezsporny materiał dowodowy.
Sąd Okręgowy zważył, iż dla rozstrzygnięcia sprawy zasadnicze znaczenie mają opinie sporządzone przez biegłych sądowych powołanych w sprawie, albowiem opinie te pozwalają na dokładne ustalenie charakteru i zakresu dysfunkcji jakie występują w organizmie odwołującego. Zdaniem Sądu opinie biegłych wydane zostały w oparciu o obiektywne wyniki badań odwołującego, a biegli lekarze sporządzający te opinie są specjalistami w swoich dziedzinach, posiadającymi bogatą wiedzę medyczną i wieloletnie doświadczenie zawodowe. Tym samym ustalenia poczynione w oparciu o opinie biegłego ortopedy stanowiły podstawę rozstrzygnięcia sprawy.
W ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy był wystarczający do wydania orzeczenia.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
OdwołanieJ. B. (1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.z 28 listopada 2016 roku, znak:(...)jest uzasadnione.
Sąd zważył, że pomiędzy stronami sporna była jedynie okoliczność dotycząca spełnienia przez ubezpieczonego przesłanki wynikającej zart. 57 ust. 1 pkt.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2016 r. poz. 887, dalej: ustawa emerytalna), tj. istnienia niezdolności do pracy. Przy tym w sprawie niekwestionowana była okoliczność, że ubezpieczona spełnia pozostałe przesłanki warunkujące prawo do renty, tj. ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy (art. 57 ust. 1 pkt 2), jak też niezdolność do pracy powstała nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania okresów, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-3, 5 lit. a, pkt 6 i 12.
Renta z tytułu niezdolności do pracy jest świadczeniem z ubezpieczenia społecznego związanym z istnieniem w organizmie osoby ubezpieczonej stanu chorobowego, który czyni ją obiektywnie niezdolną do pracy. Nie wystarczy zatem dla przyznania świadczenia rentowego subiektywne odczucie ubezpieczonego, że jest nadal niezdolny do pracy. Fakt trudności z podjęciem zatrudnienia, spowodowany uwarunkowaniami rynku pracy nie może podważyć dokonanej w sprawie oceny przesłanki niezdolności do pracy. Podobnie zresztą jak i trudności materialne ubezpieczonego. (wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 18 czerwca 2014 roku, sygn. akt. III AUa 1098/13,L.)
Niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. (art. 12 ustawy emerytalnej)
Natomiast przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy, uwzględniać stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne. (art. 13 ustawy emerytalnej)
Przechodząc do meritum Sąd, opierając się na opinii powołanych w sprawie biegłychstwierdził, że odwołujący cierpi na schorzenia zwyrodnieniowe kręgosłupa, które powodują u niej częściową niezdolność do pracy. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie stanowiskiem „o częściowej niezdolności do pracy nie decyduje sam fakt występowania schorzeń, lecz ocena czy i w jakim zakresie wpływają one na utratę zdolności do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Koniecznym jest, aby w jego następstwie zaistniało naruszenie sprawności organizmu w takim stopniu, że skutkuje ono utratą zdolności do wykonywania pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji, przynajmniej w znacznym stopniu.” (wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z 6 grudnia 2012 roku, sygn. akt III AUa 897/12). Sąd jest zdania, że u ubezpieczonego naruszenie takie występuje.
J. B. (1)wskutek nabytych schorzeń ortopedycznych w postaci zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa, nie jest już w stanie wykonywać pracy, którą dotychczas wykonywał, co odpowiada wyżej wskazanym przesłankom do ustalenia częściowej niezdolności do pracy. Okolicznością niemal notoryjną jest, że zatrudnienie jakie ubezpieczony wykonuje, angażuje w przeważającej mierze narząd ruchu. Przedstawiony przez biegłego ortopedę stan schorzenia tego narządu u ubezpieczonego ewidentnie koliduje z możliwością kontynuowania pracy malarza, sztukatora. Odwołujący jest bowiem pracownikiem fizycznym i w tym zakresie bezsprzecznie w znacznym stopniu utracił zdolność do wykonywania pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Z tych właśnie powodów Sąd zmienił zaskarżoną decyzje organu rentowego z 28 listopada 2016 roku, znak:(...)i przyznał ubezpieczonemu prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 1 września 2016 roku do 30 czerwca 2019 roku.
Wskazać w tym miejscu należy na treśćart. 129 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, zgodnie z brzmieniem którego świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu. Odwołujący wniosek o ustalenie prawa do renty złożył w dniu 30 września 2016 roku. Powyższe, zatem uzasadniało konieczności przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy od 1 września 2016 roku. Sąd podzielając opinie biegłego lekarza medycyny pracyP. R.przyznał odwołującemu prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy do 30 czerwca 2019 roku.
Z tych powodów Sąd Okręgowy, na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c., orzekł jak w sentencji wyroku.

ZARZĄDZENIE
(...)