Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 370/18
Data wyroku: 2018-11-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adam Bednarczyk
Słowa kluczowe: Zasady odpowiedzialności karnej
Podstawa prawna: art. 1 § 2 kk

Warszawa, dnia 15 listopada 2018 r.
Sygn. akt VI Ka 370/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Adam Bednarczyk
protokolant: p.o. protokolanta sądowego Zuzanna Poźniak
przy udziale prokuratora Wojciecha Groszyka
po rozpoznaniu dnia 15 listopada 2018 r. w Warszawie
sprawyK. Z., synaR.iJ.ur. (...)wB.
oskarżonego o przestępstwo zart. 244 k.k.w zb. zart. 211 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie
z dnia 31 października 2017 r. sygn. akt VIII K 666/13
zaskarżony wyrok uchyla i ustalając, iż czynK. Z.polegał na tym, że w okresie od dnia 10 maja 2013 roku do dnia 31 sierpnia 2013 roku wW.nie zastosował się do wydanego w sprawie o pozbawienie władzy rodzicielskiej przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Północ o sygn. V Nsm 665/12 postanowienia z dnia 1 lutego 2013 roku, któremu nadano klauzulę wykonalności, na mocy którego orzeczono zakaz jego osobistych kontaktów z małoletnią córkąA. Z., w ten sposób, że w wyżej wymienionym okresie utrzymywał osobiste kontakty z małoletnią córką zatrzymując ją pod swoją opieką, czyn wyczerpał dyspozycjęart. 244 kk.; postępowanie karne przeciwkoK. Z.w tym zakresie na podstawieart. 17 § 1 pkt. 3 kpkw zw. zart. 1 § 2 kkumarza; kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa.
VI Ka 370/18

UZASADNIENIE
K. Z.stanął pod zarzutem popełnienia czynu zart. 244 kk. w zb. zart.211 kk. w zw. zart.11§2 kk.
Wyrokiem z dnia 31 października 2017 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi Północ w WarszawieK. Z.w sprawie VIII K 666/13 uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu; koszty procesu przejmując na rachunek Skarbu Państwa.
Wyrok ten zaskarżył w całości na niekorzyśćK. Z.prokurator.
Na zasadzieart. 427§2 kpk. iart. 438 pkt.2 kpk. zarzucił wyrokowi:

1
obrazę przepisów postępowania, a toart.414§1 kpk. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie a w konsekwencji uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, podczas gdy zgromadzone w sprawie dowody wskazują na popełnienie przez niego czynu zabronionego zart.244 kk., a zatem postępowanie w tym zakresie powinno być umorzone na podstawieart.17§1 pkt.3 kpk, które to uchybienie miało wpływ na treść wyroku;

2
obrazę przepisów postępowaniaart.413§1 pkt. 4 i 6 kpk. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wskazanie w sentencji wyroku kwalifikacji prawnej przyjętej w akcie oskarżenia, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje na to, że oskarżony pomimo nie wyczerpania swoim zachowaniem znamionart. 211 kk. wyczerpał jednak znamiona czynu zabronionego zart. 244 kk., które to uchybienie miało wpływ na treść wyroku.

W konkluzji prokurator wniósł o: zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie, że oskarżony zrealizował swoim zachowaniem znamionaart. 244 kk. a następnie umorzenie postępowania na podstawieart. 17§1 pkt.3 kpk. wobec stwierdzenia, iż czyn jego jest społecznie szkodliwy w stopniu znikomym.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora jest zasadna i przez to zasługuje na uwzględnienie.
W istocie ustalenia faktyczne sądu rejonowego w przedmiotowej sprawie nie budzą jakichkolwiek wątpliwości, ani nie wywołują sporu, co do okoliczności stawianegoK. Z.zarzutu. Nie budzi też wątpliwości, iż zachowaniem swoim oskarżony wyczerpał dyspozycjęart. 244 kk., co przyznawał sam jego obrońca. Podobnie sąd rejonowy trafnie wskazał, iż zachowanie wyczerpujące dyspozycję tego przepisu ze strony oskarżonego miało miejsce. Wreszcie jak wynika z akt sprawy, uzasadnienia zaskarżonego wyroku jak i samej apelacji nie budzi wątpliwości stron prawno karna ocena zachowania oskarżonego w zakresie społecznej szkodliwości w odniesieniu do naruszenia dyspozycjiart.244 kk. sprowadzająca się do ustalenia, iż był to czyn szkodliwy w stopniu znikomym w rozumieniuart.1§2 kk.
Zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia argumentacji sądu w zakresie wypełnienia przez oskarżonego dyspozycjiart.244 kk. oraz ustalenia jego stopnia szkodliwości nie trzeba powtarzać, albowiem sąd odwoławczy w całości tą argumentację, a nadto nie jest ona w żaden sposób kwestionowana przez strony postępowania.
Natomiast zgodzić się trzeba z prokuratorem, iż rozstrzygnięcie sądu w tej sytuacji i wobec takich ustaleń było wadliwe, zwłaszcza, jeśli zostało ono oparte wyłącznie poprzez stwierdzenie sądu, że oba występki objęte zostały kwalifikacją kumulatywną zart.11§2 kk. Pogląd sądu wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w tym zakresie jest błędny. Rację ma skarżący wskazując, iż przedmiotem procesu nie jest przyjęta przez oskarżyciela kwalifikacja prawna, jako taka, a zdarzenie historyczne zarzucane w opisie czynu zawartym w akcie oskarżenia. Dopiero ustalenia faktyczne sądu dokonane w trakcie postępowania kształtują ocenę prawidłowości przyjętego opisu jak i kwalifikacji prawnej, a w konsekwencji rozstrzygnięcie sądu.
W tej konkretnej sprawie rację ma autor apelacji, iż sąd winien był uprzedzając uprzednio o zmianie kwalifikacji prawnej zmienić opis czynu w ten sposób, iż skoro uznał, że oskarżony w ramach zarzutu wypełnił dyspozycjęart. 244 kk. na odpowiadający tym ustaleniom, zaś rozstrzygnięcie winno odpowiadać ustalonej przez sąd ocenie prawnokarnej.
W tej sytuacji sąd odwoławczy podzielając wniosek apelacji dokonał opisanej wyżej zmiany uprzednio uchylając zaskarżone orzeczenie, zmienił opis czynu wraz z odpowiadająca mu kwalifikacją prawną umorzył postępowanie karne przeciwko oskarżonemu.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart.624§1 kpk.