Sąd Okręgowy w Rzeszowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 1034/17
Data wyroku: 2018-02-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Guniewska
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: ustawa o emeryturach i rentach z FUS
Teza: przyznaje prawo do emerytury.

Sygn. aktIV U 1034/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 lutego 2018 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Anna Guniewska
Protokolant: st. sekr. sądowy Magdalena Rykała-Płodzień
po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2018 r. w Rzeszowie
sprawy z wnioskuA. Ś.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
o emeryturę
na skutek odwołaniaA. Ś.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
z dnia 04/08/2017 r. znak(...)

I

zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.z dnia 04/08/2017r. znak:(...)w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcyA. Ś.prawo do emerytury poczynając od dnia 19 lipca 2017r. oraz ustala brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.-

II

zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.na rzecz wnioskodawcyA. Ś.kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sygn. akt IV U 1034/17

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 21 lutego 2018 r.
Decyzją z dnia 4.08.2017r. znak:(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR., wskazując na przepisyustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jedn. Dz. U. 2016 r. poz. 887 ze zm.) orazrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. 1983 Nr 8 poz. 43 ze zm. ) odmówił wnioskodawcyA. Ś.prawa do emerytury. W uzasadnieniu powyższego wskazano, iż wnioskodawca nie udowodnił co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze.
Wnioskodawca złożył odwołanie do powyższej decyzji ZUS domagając się jej zmiany i przyznania prawa do dochodzonego świadczenia. Wnioskodawca podniósł, że w okresie zatrudnienia w(...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)wR.od 11.08.1979r. do 30.04.1991r. wykonywał pracę w warunkach szczególnych, tj. pracę spawacza. W okresie od 02.04.1991r. do 23.04.1992r. pracował wfirmie (...)wC.na stanowisku spawacza.
Pracę spawacza wykonywał też wFirmie (...).
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.wniósł o jego oddalenie. Zakład wyjaśnił, że przedłożone dokumenty z okresu zatrudnienia nie potwierdzają wykonywania pracy wnioskodawcy w warunkach szczególnych.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
WnioskodawcaA. Ś.urodził się (...)W dniu 19.07.2017r. złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych wniosek o emeryturę w wieku obniżonym ze względu na wykonywanie przez niego pracy w warunkach szczególnych powołując się na dokumenty złożone do akt organu rentowego.
Poza sporem pozostaje, że na dzień 1 stycznia 1999 r. wykazał 25 lat 1 miesiąc i 1 dzień okresów składkowych i nieskładkowych oraz 14 lat 5 miesięcy i 4 dni stażu pracy w warunkach szczególnych. Nie jest członkiem Otwartego Funduszu Emerytalnego.
(akta organu rentowego – decyzja z dnia 4 .08. 2017 r.)
Kwestią sporną ostatecznie było zatrudnienie wnioskodawcy w warunkach szczególnych w okresie od 02.04.1991. do dnia 23.04.1992r. wFirmie (...)– Usługowe wC..
W celu udowodnienia okresów zatrudnienia, w tym stażu pracy w szczególnych warunkach, do wniosku o przyznanie świadczenia emerytalnego, wnioskodawca załączył stosowną dokumentację w postaci ogólnego świadectwa pracy obejmującego sporny okres z dnia 23.04.1992r.
W świadectwie tym wskazano ,że wnioskodawca w spornym okresie pracował na stanowisku spawacza. Wnioskodawca zeznał, że był zatrudniony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Spawał rusztowania, konstrukcje stalowe, drzwi metalowe, garaże, okna metalowe. Było to spawanie elektryczne.
Według zeznań świadkówK. R.,J. S.wnioskodawca był zatrudniony uT. Ł.wyłącznie jako spawacz. Pracę wykonywał na hali, gdzie był duży huk, zapylenie. Świadkowie byli zatrudnieni w tym samym czasie co wnioskodawca.
Sąd dokonał powyższych ustaleń na podstawie wskazanych wyżej dowodów.
Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów, albowiem zostały sporządzone przez powołane do tego organy w zakresie przypisanych im kompetencji i w przewidzianej formie, a ich treść nie budzi wątpliwości Sądu. Autentyczność zaś dokumentów nie była podważana przez strony postępowania.
Nie budzą wątpliwości dowody z zeznań świadków w zakresie w jakim świadkowie opisywali charakter pracy wnioskodawcy w spornym okresie zatrudnienia. W korelacji z treścią zebranych w sprawie dokumentów, wiarygodność tych zeznań nie budzi wątpliwości. Sąd dał wiarę zeznaniom w zakresie w jakim wskazywali oni że wnioskodawca stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace spawacza. Zeznania te nie stoją w sprzeczności z uznanymi przez Sąd za wiarygodne aktami osobowymi wnioskodawcy z których jasno wynika, iż wnioskodawca pracował jako spawacz.
Sąd zważył, co następuje:
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie było ustalenie uprawnień wnioskodawcy do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym na podstawie art. 184 ustawy emerytalnej. Wnioskodawca bezspornie posiada ponad 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych na dzień 1 stycznia 1999 r., natomiast spornym w sprawie był staż pracy w warunkach szczególnych. Spornym między stronami było zatrudnienie wnioskodawcy w okresie od 01.08.1973r. do 29.08.1990r. i od 06.05.1991r do 31.12.1998r wI.-R..
Zgodnie zart. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychw brzmieniu obowiązującym na dzień wydania decyzji przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku określonego w art. 32 ustawy emerytalnej, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy, tj. na dzień 1 stycznia 1999 r. osiągnęli oni okres zatrudnienia w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze wymagany według przepisów dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat (dla mężczyzn), mają 25 lat okresu składkowego i nieskładkowego oraz nie przystąpili do Otwartego Funduszu Emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
Przepisy Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego i pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.Nr 8, poz. 43 ze zm.) , do którego odsyła art. 32 ustawy emerytalnej określają niższy wiek emerytalny, rodzaje prac i stanowisk oraz warunki na podstawie których przysługuje prawo do emerytury. Okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Te okresy pracy stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust 2 rozporządzenia lub w świadectwie pracy.
Warunkiem niezbędnym do uzyskania na podstawie przepisów powołanego rozporządzenia emerytury przez pracownika, który wykonywał pracę w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A, jest spełnienie łącznie następujących przesłanek z § 3 i § 4 ust. 1 w/w rozporządzenia, tj. dla mężczyzn osiągnięcie wieku 60 lat, posiadanie okresu zatrudnienia w wysokości 25 lat, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczonymi do okresów zatrudnienia oraz legitymuje się 15 – letnim okresem zatrudnienia w warunkach szczególnych.
Należy wskazać, że zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w wyroku z dnia 9 kwietnia 2009 r. sygn. I UK 316/08 w postępowaniu przed sądem ubezpieczeń społecznych w sprawach o świadczenia emerytalno-rentowe prowadzenie dowodu z zeznań świadków lub z przesłuchania stron nie podlega żadnym ograniczeniom. Nie może zatem ulegać wątpliwości, że pracownik albo ubezpieczony ubiegający się o świadczenie z ubezpieczenia społecznego może w postępowaniu przed sądem pracy i ubezpieczeń społecznych wszelkimi dowodami wykazywać okoliczności, od których zależą jego uprawnienia z tytułu ubezpieczenia - także wówczas, gdy z dokumentu (np. zaświadczenia o zatrudnieniu) wynika co innego (art. 473 k.p.c.). Należy wprawdzie stwierdzić, że okres zatrudnienia w szczególnych warunkach organ rentowy stwierdza na podstawie wystawianych przez zakład pracy świadectw pracy, jednakże pracownik nie może ponosić ujemnych konsekwencji za niedokładności w określaniu stanowisk pracy przez pracodawcę, albo braku wystawienia stosownych zaświadczeń, jeżeli w sposób niebudzący wątpliwości wykaże, że wykonywał pracę stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Sąd w toku postępowania zainicjowanego odwołaniem wnioskodawcy nie może zatem ograniczyć możliwości udowodnienia, że dana praca wykonywana była w szczególnych warunkach jedynie do świadectw wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawionych według ustalonego w przepisach wzorca, lecz powinien wszelkimi dostępnymi dowodami wskazanymi przez strony postępowania dokonać oceny czy praca była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w spornym okresie.
Po zbadaniu okresu zatrudnienia wnioskodawcy w spornym okresie i wykonywanych w tym czasie czynności, Sąd uznał, że wnioskodawca wykonywał w tym czasie pracę polegającą na spawaniu, wykonywał ją stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Z przeprowadzonych w niniejszym postepowaniu dowodów w szczególności z uznanych za wiarygodne akt osobowych jego praca to praca spawacza.
Reasumując Sąd zaliczył wnioskodawcy jako pracę w warunkach szczególnych okres zatrudnienia na stanowisku spawacza – które to stanowisko jest ujęte w wykazie A Dział XIV poz. 12 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach i szczególnym charakterze (Dz.U. nr 8 poz. 43 ze zm.)
W związku z powyższym, Sąd uznał, iż decyzja organu rentowego odmawiająca przyznania prawa do emerytury nie odpowiada prawu i dlatego na podstawie art. 477 14 § 2 - zmienił decyzję i przyznał wnioskodawcy prawo do emerytury od dnia 19.07.2017r. to jest od dnia złożenia wniosku.
Stosownie do art. 118 ust. 1a ustawy emerytalnej Sąd nie orzekł o odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, albowiem wszystkie dowody świadczące o pracy wnioskodawcy w warunkach szczególnych zostały zgromadzone dopiero w postępowaniu sądowym.
O kosztach orzeczono na podstawieart. 98 kpc.