Sąd Rejonowy w Lidzbarku Warmińskim
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 216/18
Data wyroku: 2018-10-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Przęczek
Słowa kluczowe: Kary umowne
Podstawa prawna: 505 kc, 117 kc, 118 kc

Sygn. akt: I C 216/18 upr

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 października 2018 r.
Sąd Rejonowy w Lidzbarku Warmińskim I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Agnieszka Przęczek

Protokolant:

Sekretarz sądowy Katarzyna Rogucka

po rozpoznaniu w dniu 08 października 2018 r. w Lidzbarku Warmińskim na rozprawie
sprawy z powództwa(...)(...)z siedzibą wW.
przeciwkoJ. M.
o zapłatę

1
umarza postępowanie co do zapłaty kwoty 396,20 zł (trzysta dziewięćdziesiąt sześć złotych 20/100);

2
oddala powództwo w pozostałym zakresie;

3
zasądza od powoda(...)(...)z siedzibą wW.na rzecz pozwanegoJ. M.kwotę 270 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

SSR Agnieszka Przeczek
Sygn. akt I C 216/18 upr

UZASADNIENIE
Powód(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.wniósł o zasądzenie od pozwanegoJ. M.kwoty 737,63 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu wskazał, że pozwany zawarł w dniu(...)r. z(...) S.A.umowę oświadczenie usług telekomunikacyjnych telewizji satelitarnej. Przekaz,ano pozwanemu na czas trwania umowy dekoder, który zgodnie z regulaminem w przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia umowy miał zostać zwrócony w zakreślonym terminie. Umowa została rozwiązana w okresie podstawowym, zaś pozwany nie zwrócił sprzętu. CyfrowyP.obciążył pozwanego kara umowną i wystawił w dniu(...)r. notę obciążeniową z terminem płatności na dzień(...)r. z tytułu kary umownej za rozwiązanie umowy w okresie podstawowym na łączna kwotę 260,20 zł oraz w dniu(...)r. notę obciążeniową z terminem płatności na dzień(...)r. z tytułu kary umownej za brak zwrotu sprzętu na kwotę 340 zł. Powód nabył wierzytelność pierwotnego wierzyciela na podstawie umowy z dnia(...)r.
W dniu(...)r. Sąd Rejonowy wL. W.wydał nakaz zapłaty uwzględniający powództwo w całości.
Pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty wnosząc o oddalenie powództwa podnosząc, że oddał dekoder zarzucając. Następnie pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia i zakwestionował dokumenty przedłożone przez powoda.
W odpowiedzi na powyższe zarzuty powód cofnął pozew w części co do kwoty 396,20 zł. Pozwany na rozprawie w dniu(...)r. wyraził zgodę na cofnięcie powództwo w tym zakresie.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu(...)r. pomiędzy pozwanym a(...) Spółką Akcyjnąz siedzibą wW.zawarto umowę otrzymania sprzętu satelitarnej telewizji wraz z dekoderem cyfrowym(...). W regulaminie brak było zapisów co do obowiązku zwrotu dekodera oraz kar umownych z tytułu braku zwrotu sprzętu.
W dniu(...)r. pomiędzy pozwanym a(...) Spółką Akcyjnąz siedzibą wW.została zawartaumowa numer (...)o świadczenie usług telewizji satelitarnej na okres 29 miesięcy. W związku z zawarciem umowy pozwanemu został udostępniony dekoder cyfrowy HD 5000 d4ab-(...), który miał być zwrócony po zakończeniu umowy. W regulaminie brak było zapisów co do obowiązku zwrotu dekodera oraz kar umownych z tytułu braku zwrotu sprzętu.
W dniu(...)r.(...) S.Awystawił przeciwko pozwanemu notę obciążeniową numer(...)z tytułu kary umownej zza rozwiązanie umów w okresie podstawowym na łączna kwotę 396,20 zł. Tego samego dnia wysłał do powoda oświadczenie o rozwiązaniu umowy ze skutkiem natychmiastowym z dniem(...)r. zakres lejąc pozwanemu termin zwrotu dekodera do dnia(...)r. Jednocześnie pouczono pozwanego, że w przypadku braku zwrotu sprzętu zostanie obciążony karą umowną w wysokości 340 zł.
W dniu(...)r.(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.wystawiła notę obciążeniową numer(...)z tytułu kary umownej za brak zwrotu dekodera d4ab-(...), z terminem płatności do dnia(...)r.
Następnie w dniu(...)r. pomiędzy(...) Spółką Akcyjnąz siedzibą wW.jako zbywcą a powodem(...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.jako nabywcą została zawarta umowa sprzedaży wierzytelności. Zbywca oświadczył, że sprzedaje na rzecz nabywcy miedzy innymi wierzytelność przysługującą względem pozwanego na łączną kwotę 600,20 zł (tj. 260,20 zł i 340 zł).
W dniu(...)r. i(...)r. powód zredagował wezwanie do zapłaty nieopłaconych noty.
W dniu(...)r. pozwany odesłał dekoder do(...) S.A.

    Dowód: potwierdzenie otrzymania dekodera z dnia(...)r. z regulaminem k. 34-35 v.i 82-84; umowa z dnia(...)r. k.36 i 85-86, 89-91 oraz regulamin k. 37 i 87-88; noty k. 38-39 i 92-93; potwierdzenie odesłania dekodera k. 54-57; umowa sprzedaży wierzytelności z załącznikami- k. 8-31,wezwanie do zapłaty k. 32 k 33; oświadczenie o rozwiązaniu umowy k. 125-126;przesłuchanie powoda k. 120 v.-121 płyta Cd koperta k. 122.

Powód złożył pozew do Sądu w dniu(...)r.

Sąd zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności należy podnieść, iż z uwagi na cofnięcie powództwa w części co do kwoty 396,20 zł i wyrażenie zgody na cofnięcie przez pozwanego Sąd w punkcie 1 wyroku umorzył postępowanie co do zapłaty tej kwoty. Cofnięcie pozwu nie jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego ani z prawem, nie zmierza też do jego obejścia. W tym stanie rzeczy, na podstawieart. 355 § 1 k.p.c.postępowanie należało umorzyć.
W pozostałym zakresie powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów znajdujących się w aktach sprawy oraz przesłuchania powoda, którym Sąd wiarę w całości jako szczerym, logicznym i konsekwentnym.
W pierwszej kolejności należy podnieść, iż umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych jest umową nazwaną uregulowaną w ustawie z dnia(...)r. Prawo telekomunikacyjne (tekst jednolity: Dz.U.2016.1489). We wskazanej ustawie ustawodawca wskazał, że świadczenie usług telekomunikacyjnych odbywa się na podstawie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych (art. 56 ust. 1 ustawy), a zatem określił stosunek prawny zachodzący pomiędzy dostawcą usług telekomunikacyjnych a usługobiorcą. Przywołana ustawa nie reguluje jednak wszystkich kwestii związanych z przedmiotowa umową – zawiera przepisy dotyczące treści, formy, stron oraz sposobów zawierania umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Obecnie zarówno w orzecznictwie jak i w doktrynie przeważa zapatrywanie, które podziela również Sąd orzekający w niniejszej sprawie, że do umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych w zakresie nieunormowanymustawą prawo telekomunikacyjneznajdują zastosowanie przepisu ogólne dotyczące zobowiązań zawarte wkodeksie cywilnym. (por. J. Krasuski Umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych, LexisNexis 2005, LEX nr(...);(...)(red) Komentarz doKodeksu cywilnego. Księga trzecia. Zobowiązania. Tom I-II, wyd. X, LexisNexis, 2011, LEX nr(...)). W konsekwencji do treści nieunormowanych wustawie prawo telekomunikacyjne– w tym także w kwestii terminów przedawnienia – znajdą zastosowanie przepisy ogólne dotyczące zobowiązań zawarte wkodeksie cywilnym. Należy zatem uznać, że w niniejszej sprawie do roszczeń wynikających z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych w kwestii terminów przedawnienia zastosowanie znajdzieart. 118 k.c.
Powyższe stanowisko zostało wyrażone w uchwale Sądu Najwyższego z dnia(...)r. (III CZP 20/09, LEX nr(...)), w której stwierdzono, że termin przedawnienia roszczenia o opłatę abonamentową i wynagrodzenie za połączenia telefoniczne z umowy o świadczenie usług telefonicznych określaart. 118 k.c.
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy przywołać należy równieżart. 509 §1 k.c., zgodnie z którym wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią, chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Z kolei w myślart. 513 §1 k.c.dłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie.
W niniejszej sprawie bezspornym było, że pozwanego z pierwotnym wierzycielem łączyła umowa o świadczenie usług związanych z telewizją satelitarną oraz fakt, że pierwotny wierzyciel sprzedał wierzytelność wobec pozwanej stronie powodowej. W ocenie Sąd w niniejszej sprawie roszczenie powoda nie zasługuje na uwzględnienia z równych przyczyn.
Po pierwsze roszczenie jako nieudowodnione podlega oddaleniu.
Z ustaleń faktycznych dokonanych w niniejszej sprawie wynika, iż po wygaśnięciu umowy o świadczenie usług pozwany nie miał obowiązeku zwrócić udostępniony sprzęt. Z przedłożonych dokumentów, tj. części zapisów regulaminów brak jest zapisów dotyczących obowiązku zwrotu sprzętu oraz zapisów o karach umownych za brak jego zwrotu. W związku z powyższym powód nie udowodnił podstawy do dochodzenia niniejszego roszczenia ani również jego wysokości- brak także dokumentów wskazujących na wysokość kary umownej.
Po drugie- gdyby nie zgodzić się z twierdzeniami i ustalenia powyżej, roszczenie powoda jako przedawnione nie zasługuje na uwzględnienie.
Wedługart. 117 § 1 k.c.przedawnieniu ulegają roszczenia majątkowe, a taki charakter ma niewątpliwie roszczenie wynikające z umowy o świadczenie usług o zapłatę kary umownej Zgodnie zaś z.art. 117 § 21k.c.po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. Zgodnie zart. 118 k.c.jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat sześć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej trzy lata. Bieg przedawnienia rozpoczyna się zaś od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne (art. 120 § 1 k.c.). Roszczenie staje się zaś wymagalne po upływie terminu do jego spełnienia.
Zdaniem Sądu zgłoszone przez powoda roszczenie z uwagi na jego związek z prowadzeniem działalności gospodarczej przez poprzednika prawnego powoda podlegało trzyletniemu okresowi przedawnienia. Świadczenie usług w zakresie dostępu do telewizji satelitarnej niewątpliwie stanowiło jeden z elementów działalności gospodarczej prowadzonej przez(...) Spółkę Akcyjnąz siedzibą wW., a zatem wszelkie roszczenia przewidziane w umowach zawieranych przez ten podmiot z abonentami podlegały przedawnieniu z upływem powyższego okresu.
Mając na uwadze twierdzenia powoda, że umowa została rozwiązana ze skutkiem natychmiastowym w dniu(...)r. oraz zakreślony pozwanemu termin na zwrot sprzętu do dnia(...)r. roszczenie uległo przedawnieniu Powództwo przerywające bieg terminu przedawnienia zostało wniesione do Sądu w dniu(...)roku należało przyjąć, że pozwany mógł w rozpatrywanej sprawie zgodnie z art.117§2k.c. skuteczne uchylić się od zaspokojenia wskazanego w pozwie roszczenia z uwagi na podniesiony zarzut przedawnienia.
Zważenia wymaga, że W myślart. 477 §1 k.c.w razie zwłoki dłużnika wierzyciel może żądać, niezależnie od wykonania zobowiązania, naprawienia szkody wynikłej ze zwłoki. Z kolei zgodnie zart. 483 k.c.można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna).
W niniejszej sprawie powód dochodził kary umownej zastrzeżonej na wypadek niewykonania obowiązku zwrotu udostępnionego sprzętu. Zważenia wymaga, iż wbrew twierdzeniom powoda terminu wymagalności w przypadku kary umownej za niezwrócony sprzęt nie można wiązać z datą wskazaną w nocie obciążeniowej z dnia(...)r., albowiem przedmiotowa nota jest dokumentem księgowym i nie kreuje daty wymagalności roszczenia. Sam fakt wystawienia noty obciążeniowej nie może modyfikować regulacji dotyczących wymagalności roszczeń przewidzianych wkodeksie cywilnym. W przeciwnym wypadku powstałaby trudna do zaakceptowania praktyka, iż wierzyciel pomimo możliwości dochodzenia swoich roszczeń wstrzymywał się z wystawieniem not obciążeniowych czy faktur, aby w ten sposób „wstrzymywać” termin przedawnienia roszczeń. Właśnie dla zapobiegania takim sytuacjom ustawodawca zdecydował się na normatywne uregulowanie kwestii wymagalności roszczeń wart. 120 k.c.W związku z powyższym należało stwierdzić, iż roszczenie o zapłatę kary umownej za niezwrócony dekoder cyfrowy stało się wymagalne w najdalej we wrześniu 2013 r., a nie jak wskazywał powód w dniu(...)r. tj. w chwili upływu terminu płatności z noty obciążeniowej. Oznacza to, iż trzyletni termin przedawnienia przedmiotowego roszczenia upłynął we wrześniu 2013 r. (po upływie zakreślonego terminu zwrotu sprzętu), a zarzut przedawnienia podniesiony przez pozwanego okazał się skuteczny również w stosunku do tego świadczenia.
W tym stanie rzeczy powództwo należało oddalić (pkt 2 wyroku).
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 98 k.p.c.powód jako przegrywający musiał zwrócić koszty procesu poniesione przez pozwanego w łącznej wysokości 270 zł.
`
SSR Agnieszka Przeczek