Sąd Rejonowy w Piszu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 972/17
Data wyroku: 2018-07-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Lisowska
Słowa kluczowe: Ochrona własności
Podstawa prawna: ART. 222 § 1 KC
Teza: WYDANIE NIERUCHOMOŚCI

Sygn. akt I C 972/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 lipca 2018 r.
Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący:

SSR Anna Lisowska

Protokolant:

sekretarz sądowy Judyta Masłowska

po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2018 r. w Piszu
sprawy z powództwa PowiatuP.
przeciwkoK. C.
o wydanie nieruchomości
o r z e k a :
Utrzymuje w całości w mocy wyrok zaoczny Sądu Rejonowego w Piszu I Wydziału Cywilnego z dnia 05.04.2018r. wydany w sprawie sygn. akt I C 972/17.
Sygn. akt I C 972/17

UZASADNIENIE
PowiatP.wytoczył powództwo przeciwkoK. C.o wydanie nieruchomości – części działki gruntu o nr geod.(...)położonej wP.przyulicy (...), o powierzchni 42 m2, dla której Sąd Rejonowy w Piszu prowadziksięgę wieczystą nr (...), której granice oznaczone zostały na mapie kolorem zielonym i pokrywają się z obrysem kiosku znajdującego się w północno-wschodniej części w/w nieruchomości, oraz o nakazanie pozwanej aby usunęła z wyżej opisanej części nieruchomości tymczasowy obiekt budowlany w postaci kiosku.
W uzasadnieniu pozwu powód podniósł, że jest właścicielem nieruchomości stanowiącej działkę gruntu o nr geod.(...)położonej wP.przyulicy (...), która znajduje się w trwałym zarządzie Powiatowego Zarządu Dróg wP.. W dniu 1 kwietnia 2015 roku powód zawarł z pozwaną umowę dzierżawy części ww. nieruchomości o powierzchni 42 m2. Umowa obowiązywała do 31 grudnia 2015 roku i uległa rozwiązaniu z upływem okresu, na jaki została zawarta. Przedmiotem dzierżawy był jedynie grunt pod tymczasowym obiektem budowlanym, tzw. kioskiem, w którym działalność gospodarczą miała prowadzić pozwana. Zgodnie z § 7 ust. 1 umowy, pozwana po rozwiązaniu umowy miała przywrócić stan poprzedni dzierżawionego terenu, w tym usunąć tymczasowy obiekt budowlany i przekazać teren wydzierżawiającemu najpóźniej w ciągu 3 dni od dnia zakończenia umowy. Pozwana nie zwróciła przedmiotu dzierżawy. Wobec tego powód wezwał pozwaną do tego pismem z 8 stycznia 2016 roku. W odpowiedzi pozwana wystosowała wniosek o zawarcie nowej umowy dzierżawy, na co jednak powód nie wyraził zgody. Do dnia dzisiejszego pozwana nie usunęła kiosku oraz nie zwróciła powodowi przedmiotu dzierżawy.
Wyrokiem zaocznym wydanym w niniejszej sprawie 5 kwietnia 2018 roku, Sąd Rejonowy w Piszu nakazał pozwanejK. C.aby wydała powodowi PowiatowiP.część nieruchomości o powierzchni 42 m2stanowiącej działkę gruntu o nr(...), położonej wP.przyul. (...), dla której Sąd Rejonowy w Piszu prowadziksięgę wieczystą o nr (...), której granice oznaczone zostały na mapie kolorem zielonym i pokrywają się z obrysem kiosku znajdującego się w północno-wschodniej części wymienionej nieruchomości, zgodnie z mapą, która stanowi integralną część orzeczenia (k. 27) oraz nakazał pozwanej, aby usunęła z wyżej opisanej części nieruchomości tymczasowy obiekt budowlany w postaci kiosku. Nadto Sąd zasądził od pozwanejK. C.na rzecz powoda PowiatuP.kwotę 965 zł tytułem zwrotu kosztów procesu oraz nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności.
PozwanaK. C.złożyła sprzeciw od powyższego wyroku zaocznego. W uzasadnieniu podniosła, że kupiła przedmiotowy kiosk z zamiarem prowadzenia w nim działalności gospodarczej. Po jego zakupie okazało się, że nie będzie mogła otworzyć żadnej działalności, bowiem powód nie chce z nią zawrzeć umowy dzierżawy. Wydała zatem pieniądze na coś, co nie przynosi jej żadnych zysków, a jedynie straty finansowe. Dodała, że nie wyraża zgody na rozebranie kiosku, natomiast chce, aby kiosk ten został kupiony przez powoda za 50% wartości.
Sąd ustalił, co następuje:
PowiatP.jest właścicielem nieruchomości stanowiącej działkę gruntu o nr geod.(...)położonej wP.przyulicy (...), dla której Sąd Rejonowy w Piszu prowadziksięgę wieczystą nr (...). Nieruchomość ta znajduje się w trwałym zarządzie Powiatowego Zarządu Dróg wP..
W dniu 1 kwietnia 2015 roku pomiędzy PowiatemP.– Powiatowym Zarządem Dróg wP., aK. C.zawartaumowa dzierżawy nr (...), na podstawie którejK. C.oddana została do używania i pobierania pożytków część opisanej wyżej nieruchomości o powierzchni 42 m2, z przeznaczeniem na lokalizację kiosku, w którymK. C.miała prowadzić kafejkę internetową.
Przedmiotem dzierżawy był jedynie grunt pod tymczasowym obiektem budowlanym nie związanym trwale z gruntem, tzw. kioskiem, stanowiącym własnośćK. C.. Granice dzierżawionego gruntu pokrywały się z obrysem kiosku.
Zgodnie z § 7 ust. 1 umowy, po zakończeniu umowyK. C.zobowiązała się do przywrócenia stanu poprzedniego dzierżawionego terenu, w tym do usunięcia na własny koszt dokonanych naniesień (w tym usunięcia z dzierżawionego terenu kiosku) i przekazania wydzierżawiającemu terenu najpóźniej w ciągu 3 dni od dnia zakończenia umowy w oparciu o protokół zdawczo-odbiorczy sporządzony przez strony umowy.
Umowa dzierżawy nr (...)została zawarta na czas określony - od 1 kwietnia 2015 roku do 31 grudnia 2015 roku - i uległa rozwiązaniu z upływem okresu, na jaki została zawarta.
K. C.nie zwróciła PowiatowiP.przedmiotu dzierżawy i nie usunęła kiosku z dzierżawionego terenu.
Pismem z 8 stycznia 2016 roku Powiatowy Zarząd Dróg wezwałK. C.do natychmiastowego usunięcia kiosku z dzierżawionego terenu i do przekazania przedmiotu dzierżawy w terminie 14 dni od daty otrzymania tegoż pisma.
W odpowiedziK. C.wystosowała wniosek o zawarcie nowej umowy dzierżawy, na co Powiatowy Zarząd Dróg nie wyraził zgody.
(okoliczności bezsporne, dowód: umowa dzierżawy wraz z aneksem k. 7-10; pismo z 08.01.2016r. k. 12-14; wniosek o zawarcie nowej umowy dzierżawy k. 11; pismo z 26.01.2016r. k. 15-17)
Sąd zważył, co następuje:
Żądanie strony powodowej znajduje podstawę prawną w przepisach gwarantujących ochronę interesów właściciela pozbawionego możliwości korzystania z rzeczy w wyniku posiadania jej przez nieuprawnioną do tego osobę. Interesy właściciela chronione są m. in. za pomocą roszczenia windykacyjnego uregulowanego wkodeksie cywilnymwart. 222 § 1 k.c., zgodnie z którym właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.
W niniejszej sprawie bezspornie ustalono, że właścicielem nieruchomości stanowiącej działkę gruntu o nr geod.(...)położonej wP.przyulicy (...), dla której Sąd Rejonowy w Piszu prowadziksięgę wieczystą nr (...), jest powód.
Nadto bezspornie ustalono, że strony łączyła umowa dzierżawy części wskazanej wyżej nieruchomości o powierzchni 42 , która to część pokrywała się z obrysem kiosku stanowiącego własność pozwanej, w którym pozwana miała prowadzić kafejkę internetową, oraz, że umowa ta uległa rozwiązaniu wraz z upływem okresu, na który została zawarta, to jest z dniem 31 grudnia 2015 roku.
Zatem od 1 stycznia 2016 roku pozwana zajmuje przedmiotową część nieruchomości bez tytułu prawnego.
Zgodnie z § 7 ust. 1 umowy, po zakończeniu umowy dzierżawca-pozwana zobowiązana była przywrócić stan poprzedni dzierżawionego terenu, w tym usunąć na własny koszt dokonane naniesienia (kiosk) i przekazać wydzierżawiającemu-powodowi teren najpóźniej w ciągu 3 dni od dnia zakończenia umowy. Bezspornie ustalono, że do dnia dzisiejszego pozwana nie wywiązała się z powyższego obowiązku.
W tym stanie rzeczy, uznając niniejsze powództwo za całkowicie zasadne, Sąd na zasadzieart. 347 k.p.c.w całości utrzymał w mocy wyrok zaoczny Sądu Rejonowego w Piszu wydany w niniejszej sprawie 5 kwietnia 2018 roku.