Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 115/18
Data wyroku: 2018-05-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Skowron, do Jarosław Staszkiewicz, Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Przestępstwa z Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
Podstawa prawna: art. 62 ust. 2, art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

Sygn. akt VI Ka 115/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 maja 2018 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Andrzej Tekieli (spr.)
Sędziowie SO Tomasz Skowron
SR del. do SO Jarosław Staszkiewicz
Protokolant Sylwia Sarnecka
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej wJ.
B. S.za Prokuraturę Rejonową wL.
po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2018 r.
sprawyS. F.ur. (...)wK.
s.F.,E. z domu R.
oskarżonego z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i inne
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze
z dnia 13 grudnia 2017 r. sygn. akt II K 340/17

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoS. F.;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. B.kwotę 516,60 zł w tym 96,60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

III
zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 115/18

UZASADNIENIE
S. F.został oskarżony o to, że:

I
w dniu 16 lutego 2017 r. wL.przyul. (...)wbrew przepisomUstawy o przeciwdziałaniu narkomaniiposiadał znaczną ilość środków odurzających w postaci marihuany w ilości 131,08 g, tj. o czyn zart. 62 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

II
w okresie pomiędzy lutym 2016 r. a 14 czerwcem 2016 r. i od 6 października 2016 r. do grudnia 2016 r. wK., działając z góry powziętym zamiarze trzykrotnie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzieliłK. G. (1)środek odurzający w postaci marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż 1,5 g za kwotę 10 zł oraz 6 piw, przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, tj. o czyn zart. 59 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kk

III
w okresie od grudnia 2016 r. do lutego 2017 r. wK., działając z góry powziętym zamiarze, jednokrotnie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił odpłatnieK. D.środka psychotropowego w postaci metaamfetaminy w łącznej ilości 2,5 g za łączną kwotę 570 zł oraz dziesięciokrotnie środków odurzających w postaci marihuany w ilości łącznej 5g za kwotę 200 zł, przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, tj. o czyn zart. 59 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kk

IV
w okresie od grudnia 2016 r. do stycznia 2017 r. wK., działając z góry powziętym zamiarze w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, pięciokrotnie udzielił odpłatnieA. P.środków odurzających w postaci marihuany w ilości łącznej 5g za kwotę 200 zł, przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, tj. o czyn zart. 59 ust. 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kk.

Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2017 r., w sprawie o sygn. akt II K 340/17 Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze:

1
S. F.uznał za winnego zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku, to jest czynu stanowiącego występek zart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniii za to na podstawieart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

2
S. F.uznał za winnego zarzucanego mu czynu, opisanego w punktach II, III i IV części wstępnej wyroku, przy przyjęciu, że dopuścił się go w okresie pomiędzy lutym 2016 r. a 15 lutego 2017 r., z wyłączeniem okresu pomiędzy 14 czerwca 2016 r. a 6 października 2016 r., działając z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, to jest czynu stanowiącego występek zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,

3
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.orzeczone wobecS. F.w pkt 1 i 2 części dyspozytywnej wyroku kary pozbawienia wolności połączył i orzekł wobecS. F.karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

4
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności, zaliczyłS. F.okres zatrzymania od dnia 16.02.2017 r. godz. 2:45 do 18.02.2017 r. godz. 8:27,

5
na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w związku ze skazaniem za czyn opisany w punkcie I części wstępnej wyroku, orzekł wobecS. F.przepadek na rzecz Skarbu Państwa środków odurzających w postaci marihuany o wadze netto 139,160 g, zarządzając jego zniszczenie,

6
na podstawieart. 231 § 1 k.p.k.orzekł złożenie do depozytu sądowego dowodu rzeczowego w postaci wagi elektronicznej,

7
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.orzeka zwrotS. F.dowodu rzeczowego w postaci telefonu komórkowegomarki P.,

8
na podstawieart. 44 § 2 k.k.orzeka wobecS. F.przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci worka foliowego i toreb foliowych,

9
na podstawieart. 45 § 1 k.k.w związku ze skazaniem za czyn opisany w punktach II, III i IV części wstępnej wyroku, orzekł wobecS. F.przepadek na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej uzyskanej z popełnionego przestępstwa w kwocie 980 (dziewięćset osiemdziesiąt) zł,

10
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataK. B.kwotę 988,92 zł, w tym kwotę 184,92 zł stanowiącą stawkę podatku od towarów i usług,

11
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychzwolniłS. F.od ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa, w tym nie wymierzył mu opłaty.

Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca oskarżonego i na podstawieart. 438 pkt 3 i 4 kpkzaskarżonemu wyrokowi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych odnośnie opisu czynów wymienionych w pkt. II, III i IV, przez przyjęcie, że oskarżony udzielał odpłatnie  środków odurzającychK. G.,K. D.iA. P., podczas gdy świadkowie ci na rozprawie przed Sądem nie potwierdzili wcześniejszych pomówień ze śledztwa, a innych dowodów na popełnienie tych czynów karalnych w tej sprawie nie było.
Odnośnie kary pozbawienia wolności wymierzonej osk.S. F.za czyn opisany w pkt. I wyroku oraz kary łącznej w rozmiarze 2 lat obrońca podniósł, iż jest ona rażąco surowa , gdyż Sąd I instancji pominął istotny fakt, że oskarżony w chwili czynu był jeszcze młodocianym, czego  Sąd nie uwzględnił naruszającart. 54 § 1 kk, natomiast nadmiernie wyeksponował zasadę prewencji ogólnej zart. 53 § 1 kk, uzasadniając wymiar kary nagminnością  czynów i oddziałaniem wyroku na społeczeństwo, w sensie odstraszania potencjalnych naśladowców.
Wskazując na powyższe zarzuty obrońca oskarżonego wniósł o:
- zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie osk.S. F.3d zarzucanych mu czynów w pkt. II, III i IV i uchylenie kary łącznej / pkt. 2 i 3 części skazującej wyroku/,
- złagodzenie kary za czyn I przez wymierzenie kary 1 roku pozbawienia wolności,
- uchylenie pkt. 9 sentencji wyroku odnośnie zwrotu korzyści,
- zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy oskarżonego z urzędu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu za II instancję, według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie.
Niezasadny był zarzut błędu w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie że oskarżony dopuścił się popełnienia czynów opisanych w pkt. II, III i IV części wstępnej zaskarżonego wyroku Fakt udzielania przez oskarżonegoS. F.odpłatnie środków odurzających pokrzywdzonymK. G.,K. D.iA. P.wynika jednoznacznie z zeznań tych pokrzywdzonych złożonych w postepowaniu przygotowawczym ( k. 66 odwrót - 67, k. 71, k.76, k. 125 odwrót ), zaś wycofanie się przez nich z tych zeznań na rozprawie przed Sądem jest niekonsekwentne i niewiarygodne. PrzykładowoK. D.po odczytaniu mu na rozprawie zeznań z postępowania przygotowawczego stwierdził że sa one prawdziwe i je podtrzymuje, po czym kilka zdań dalej zeznał, że nie są one prawdziwe i że nie brał od oskarżonego tych środków ( k.228 ). Podobnie zachował się na rozprawieK. G.( k. 229 ). Dysponując na rozprawie głównej walorem bezpośredniości, działając w ramach zasady swobodnej oceny dowodów Sąd I instancji władny był dać wiarę zeznaniom świadkówK. G.,K. D.iA. P.z postępowania przygotowawczego, odmówić zaś wiarygodności ich zmienionym zeznaniom z rozprawy, swoje stanowisko przy tym Sąd ten wyczerpująco i przekonywująco uzasadnił ( str. 3 - 4 uzasadnienia, k. 264 - 264 odwrót akt ). Sąd Okręgowy w całości tą argumentację podziela. W żadnym wypadku nie może być tutaj mowy o zastosowaniuart. 5 § 2 k.p.k., ani Sąd I instancji nie miał, ani Sąd Okręgowy nie ma bowiem wątpliwości co do sprawstwa i winy oskarżonego odnośnie wyżej wymienionych czynów. Trafne są także argumenty Sądu I instancji którymi uzasadniał przyjęcie kwalifikacji prawnej tych czynów oskarżonego z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 k.k.w miejsce wypadku mniejszej wagi z art. 59 ust. 1 i 3 ustawy ( str. 4 - 5 uzasadnienia, k. 264 odwrót - 265 akt ). Takze w tym zakresie Sąd Okręgowy stanowisko Sądu I instancji akceptuje.
Również niezasadny był zarzut skarżącego dotyczący rażącej niewspółmierności kary orzeczonej za czyn opisany w pkt. I części wstępnej wyroku oraz kary łącznej. Wymierzone oskarżonemuS. F.kary jednostkowe 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz kara łączna 2 lat pozbawienia wolności nie są karami rażąco surowymi gdy zważy się na okoliczności obciążające które dostrzegł i prawidłowo rozważył Sąd I instancji. Oskarżony był już karany za przestępstwa z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, ostatnio orzeczoną karę odbywał w okresie od 14 czerwca 2016 r. do 6 października 2016 r. i od 16.lutego 2017 r. ( k. 221 - 222, k. 119 ), a więc przestępstwa w niniejszej sprawie popełniał bezpośrednio przed i bezpośrednio po odbyciu poprzedniej kary, co świadczy o daleko idącej niepoprawności oskarżonego i znacznej demoralizacji. Oskarżony dokonywał przy tym sprzedaży różnych rodzajowo narkotyków, w tym metaamfetaminy przez okres kilku miesięcy w 2016 i 2017 r. Wszystkie te okoliczności, w połączeniu z faktem posiadania znacznej ilości środków odurzających powodują że nie sposób mówić o rażącej niewspółmierności kar wymierzonych oskarżonemu i oceny tej nie zmienia podnoszona w apelacji okoliczność że oskarżony w chwili popełniania przypisanych mu czynów był jeszcze osobą młodocianą.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoS. F..
Na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturzeSąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. B.kwotę 516,60 zł. w tym 96,60 zł. podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym.
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.Sąd Okręgowy mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa koszów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.