Sąd Rejonowy w Wieliczce
IV Wydział Rodzinny i Nieletnich
Sygnatura akt: IV Nkd 208/17
Data wyroku: 2018-03-09 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Paweł Styrna
Podstawa prawna: art. 3 ust. 1 ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich

Sygn. akt IV Nkd 208/17

POSTANOWIENIE
Dnia 9 marca 2018r.
Sąd Rejonowy w Wieliczce IV Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym:
Przewodniczący  SSR Paweł Styrna
Protokolant   sekr. sądowy Rita Kasprzyk
po rozpoznaniu w dniu 9.03.2018r. w Wieliczce
przy udziale Prokuratury Rejonowej w Wieliczce,M. Z. (1),M. Z. (2),P. Z..
na posiedzeniu, przy drzwiach zamkniętych
sprawy nieletniego:
M. Z. (1)ur. (...)wK.,który dniu(...)wK.po przez uderzenie pięścią w twarz spowodował złamanie korony zęba 22 i zęba 23 z odsłonięciem miazgi oraz ranę w zakresie błony śluzowej wargi górnej po stronie lewej małoletniemuB. B. (1), co skutkowało naruszeniem czynności narządu ciała powyżej 7 dni, co stanowi czyn karalny zart. 157 § 1 kk.
ustalając, że nieletni dopuścił się czynu karalnego
postanawia:

I
na zasadzieart. 6 pkt 1 Ustawy z dnia 26.10.1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich(Dz.U. z 1982 r. Nr 35 poz. 228 z późn. zm.) udzielić nieletniemu upomnienia,

II
na zasadzie art. 32 § 1 upn kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.

Sygnatura akt IV Nkd 208/17

UZASADNIENIE

postanowienia z dnia 9 marca 2017r.
Postanowieniem z dnia 6 lutego 2018r. wszczęto z urzędu postepowanie wobec nieletniegoM. Z. (1)ur. (...)wK.celem ustalenia czy w dniu(...)wK.po przez uderzenie pięścią w twarz spowodował złamanie korony zęba 22 i zęba 23 z odsłonięciem miazgi oraz ranę w zakresie błony śluzowej wargi górnej po stronie lewej małoletniemuB. B. (1), co skutkowało naruszeniem czynności narządu ciała powyżej 7 dni, co stanowi czyn karalny zart. 157 § 1 kk.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
NieletniM. Z. (1)jest uczniem(...)wK., nie sprawia problemów wychowawczych, uczy się dobrze, nie wagaruje nie ma opóźnień w nauce, rodzice nieletniego współpracują ze szkołą.
W dniu(...)na drugiej lekcji, doszło do konfliktu pomiędzy(...)Z.iB. B. (1).M. Z. (1)przypadkowo przewrócił butelkę z wodą, która upadła naB. B. (1). Chłopiec wymachują butelką uderzyłM. Z. (1), wówczas nieletni w odwecie zaczął pisać po zeszycie poszkodowanego.B.chcąc zabrać swój zeszyć chwyciłM.za szyję, doszło do „szarpaniny” pomiędzy chłopcami, w czasie, którejM. Z. (1)uderzył zaciśnięta pięścią w twarzB. B. (1). W wyniku uderzeniaB.doznał złamania korony zęba 22 i zęba 23 z odsłonięciem miazgi oraz ranę w zakresie błony śluzowej wargi górnej po stronie lewej, co skutkowało naruszeniem czynności narządu ciała powyżej 7 dni.
Dowód:
Dokumentacja medyczna   K-11,
Wywiad środowiskowy   K-24,
Opinia szkoły o nieletnim   K-28,
Dyplomu i osiągnięcia nieletniego  K-46 do 58,
Zeznania świadkaB. B. (1)K-64,
Wyjaśnienia nieletniego    K-64/65.
Wiarygodne były dowody z dokumentów tj. dokumentacja medyczna, wywiad środowiskowy, opinia o nieletnim, dyplomy i osiągnięcia nieletniego, które były czytelne, podpisane, żadna ze stron ni kwestionowała ich wiarygodności ani treści. Wiarygodne były zeznania świadkaB. B. (1), który w sposób jednoznaczny przedstawił przebieg zdarzenia w dniu(...)opisując zajście pewnie i logicznie. Wiarygodne dla Sądu były wyjaśnienia nieletniegoM. Z. (1), w zakresie potwierdzonym innymi dowodami w sprawie. Nieletni odpowiadał wymijająco i niejednoznacznie, starając się usprawiedliwić swoje postepowanie, przyznał jednak, że mógł uderzyć w twarz pokrzywdzonegoB. B. (1), zeznał m.in. „byliśmy na tyle blisko, że mogło być takie prawdopodobieństwo, że go uderzyłem”.
Sąd pominął dowody z zeznań świadkówŁ. M.iM. K., gdyż okoliczności na które mieliby być przesłuchani świadkowie został wyjaśniona innymi dowodami, w tym wyjaśnieniami nieletniegoM. Z. (1), który opisał przebieg zdarzenia niemal identycznie jak pokrzywdzonyB. B. (1).
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z dyspozycjąart. 1 § 1 pkt 2 oraz art. 2 ustawy z dnia 26 października 1982r. o postępowaniu w sprawach nieletnichustawę stosuje się w zakresie postępowania w sprawach o czyny karalne - w stosunku do osób, które dopuściły się takiego czynu po ukończeniu lat 13, ale nie ukończyły lat 17; przewidziane zaś w ustawie działania podejmuje się w wypadkach, gdy nieletni dopuścił się czynu karalnego. W myśl zaś dyrektywy zawartej w art. 3 § 1, w sprawie nieletniego należy kierować się przede wszystkim jego dobrem, dążąc do osiągnięcia korzystnych zmian w osobowości i zachowaniu nieletniego. Jak bowiem zauważył Sąd Najwyższy w uchwale z 21.11.1984 r., III CZP 47/84 przy wykładni przepisów ustawy należy uwzględniać, że mają one przede wszystkim charakter ochronny i resocjalizacyjny, a celem podstawowym przewidzianych w niej uregulowań jest dobro nieletniego. Przedmiotem postępowania jest więc ocena m.in. stopnia demoralizacji nieletniego oraz prawidłowy dobór właściwych środków przewidzianych w tej ustawie.
Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy, zauważyć należy, okoliczności zdarzenia, podczas którego doszło do popełnienia czynu karalnego zart. 157 § 1 kk, w zasadzie nie budziły żadnych wątpliwości. Zarówno pokrzywdzonyB. B. (1), jak i nieletniM. Z. (1), potwierdzili, że w dniu(...)podczas „wzajemnej szarpaniny”M. Z. (1)uderzył kolegę w twarz, doprowadzając do opisanego w petitum postanowienia uszkodzenia ciała. Znamienne jest, żeM. Z. (1), przyznał tę okoliczność stwierdzając „byliśmy na tyle blisko, że mogło być takie prawdopodobieństwo, że go uderzyłem”. Zakres uszkodzenia ciała został zaś przedstawiony w niekwestionowanej przez strony dokumentacji medycznej. W tym stanie rzeczy Sąd ustalił, że zachowanie nieletniego wyczerpała znamiona czynu zabronionego zart. 157 § 1 kk.
W ocenie Sądu, pozytywna opinia ze szkoły, bardzo dobre wyniki w nauce, oraz fakt, że przedmiotowe zdarzenie miało charakter incydentalny, a w stosunku do nieletniegoM. Z. (1)nie toczyły się do tej pory żadne postępowania sądowe, uzasadniają zastosowanie łagodnego środka wychowawczego, w postaci upomnienia. W wystarczającym stopniu zrealizuje on cele w zakresie prewencji indywidualnej, przedstawione wart. 3 § 1 ustawy z dnia 26 października 1982r. o postępowaniu w sprawach nieletnich.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji.
.