Sąd Rejonowy w Sanoku
IV Wydział Pracy
Sygnatura akt: IV P 53/18
Data wyroku: 2018-10-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Domańska
Słowa kluczowe: Umowa o pracę
Podstawa prawna: art. 178 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o służbie więziennej
Teza: Fakt, iż wcześniej K.B.  otrzymał lokal mieszkalny w Ł. nr (…)  o powierzchni mieszkalnej 19,3 m 2 , a następnie go zbył już w trakcie małżeństwa z powódką nie może być przeszkodą do ubiegania się przez powódkę przyznania jej równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania, gdyż nigdy nie dysponowała i następnie wyzbyła się, ani nie dysponuje obecnie lokalem mieszkalnym o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej normom jej jako funkcjonariuszowi służby więziennej przysługującym.

Sygn. akt IV P 53/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 października 2018 r.
Sąd Rejonowy w Sanoku – Wydział IV Pracyw składzie
Przewodniczący: SSR Elżbieta Domańska
Protokolant: sekr. sądowy Anna Wójcik
po rozpoznaniu w dniu 04 października 2018 r. w Sanoku
sprawy z powództwaM. B.PESEL (...);
przeciwko pozwanemuS. P.(...)wŁ.NIP(...)

o ustalenie prawa do równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania;
I. u s t a l a, że powódceM. B.przysługuje równoważnik pieniężny z tytułu braku mieszkania;
II. z a s ą d z a od pozwanegoS. P.(...)wŁ.na rzecz powódkiM. B.kwotę 240 zł. (słownie: dwieście czterdzieści złotych) tytułem kosztów procesu;
Sygn. akt IV P 53/18

UZASADNIENIE
wyroku z dnia 18 października 2018 r.

    PowódkaM. B.w żądaniu pozwu z dnia 19 czerwca 2018 r. przeciwko pozwanemuS. P.(...)wŁ.wniosła o ustalenie, iż przysługuje jej prawo do pobierania równoważnika pieniężnego z tytułu braku lokalu mieszkalnego oraz zasądzenie koszów procesu.
W uzasadnieniu pozwu powódka podniosła, iżdecyzją nr (...)z dnia 29 maja 2018 r. Dyrektor(...)wŁ.odmówił jej przyznania równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania z powodu nie spełnienia warunków do otrzymania takiego równoważnika. Zdaniem powódki, spełnia ona wszystkie przesłanki, by taki równoważnik pieniężny z tytułu braku mieszkania otrzymać.
PozwanyS. P.(...)wŁ.w odpowiedzi na pozew z dnia 20 lipca 2018 r. wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powódki kosztów procesu, podnosząc, iż powódka nie spełnia przesłanek do przyznania jej równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania. Nie posiada ona w miejscu pełnienia służby jak i w miejscowości pobliskiej tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego podobnie jak jej mąż funkcjonariusz(...)wŁ.. Decyzją Dyrektora(...)wŁ.z dnia 15 lutego 2008 r. jej mężowiK. B., jeszcze gdy był kawalerem, przyznano lokal mieszkalny w miejscowości pełnienia służbyŁ.. Lokal powyższy mąż wnioskodawczyni nabył w dniu 9 września 2009 r., który następnie zbył w dniu 5 września 2016 r. Powódka zK. B.zawarła związek małżeński w dniu 11 czerwca 2011 r. Zdaniem pozwanego, z przepisów rozdziału 18 ustawy zatytułowanego „Mieszkania funkcjonariuszy” wynika, że funkcjonariuszowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której stale pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej (art. 170 ust. 1.) Prawo to realizowane jest przez przydział lokalu albo przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego (art. 171 pkt. 1 i 2) Lokal mieszkalny przydziela się decyzją administracyjną przy uwzględnieniu okoliczności, o których mowa w art. 172. Prawem podstawowym każdego funkcjonariusza w służbie stałej, a zatem również przeniesionego z urzędu do pełnienia służby w innej miejscowości, jest uprawnienie do uzyskania lokalu, a dopiero gdy nie można tego uprawnienia zrealizować, może wchodzić w grę przyznanie innej pomocy, w tym prawa do równoważnika za brak lokalu.” Prawo do lokalu mieszkalnego zostało zrealizowane w stosunku do małżonka wnioskodawczyni poprzez przyznanie mu go decyzją Dyrektora(...)wŁ.w dniu 15 lutego 2008 r., czyli spełniona została przesłanka wynikająca z art. 178 ust. 1 pkt. 2 ustawy o służbie więziennej. Dyrektor(...)wŁ.z dnia 8 listopada 2016 r. odmówił przyznania równoważnika za brak mieszkania małżonkowi wnioskodawczyniK. B., który wystąpił z takim wnioskiem w dniu 7 września 2016 r. w związku z faktem zaspokojenia jego potrzeb mieszkaniowych poprzez przydział mu lokalu w miejscowości pełnienia służby w 2008 r. Fakt ten był również podstawą odmowy powódce przyznania równoważnika pieniężnego z tytułu braku lokalu mieszkalnego.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
PowódkaM. B.ma 37 lat. W dniu 16 czerwca 2005 r. uzyskała tytuł magistra resocjalizacji. Z dniem 20 października 2008 r. została przyjęta do Służby Więziennej i mianowana na stanowisko służbowe młodszego wychowawcy(...)wŁ.. Z dniem 20 października 2010 r. została mianowana przez Dyrektora(...)wŁ.na stałe na stanowisko służbowe młodszy wychowawca w dziale penitencjarnym w(...)wŁ.. Z dniem 1 czerwca 2016 r. została przeniesiona na wniosek przez DyrektoraO. W.wR.do pełnienia służby wA. Ś.wS.na stanowisku młodszego wychowawcy działu penitencjarnego. Zarządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 stycznia 2018 r. w sprawie zniesienia z dniem 31 marca 2018 r.A. Ś.wS.(Dz. Urz. Min. Sprawiedliwości z 2018 r., poz. 63) został zniesionyA. Ś.wS.co skutkowało likwidacją wszystkich stanowisk pracy i stanowisk służbowych i z dniem 1 kwietnia 2018 r. przeniesieniem powódki z urzędu do pełnienia służby w(...)wŁ.na stanowisku młodszego wychowawcy działu penitencjarnego.
PowódkaM. B.zawarła związek małżeński zK. B.w dniu 11 czerwca 2011 r.
PowódkaM. B.mieszka od urodzenia w domu jednorodzinnym wS.przyulicy (...). Jest to jej dom rodzinny, którego jest wyłączną właścicielką od dnia 29 listopada 2007 r. W domu tym powódkaM. B.mieszkała i mieszka od zawsze z matkąJ. W., wcześniej również, gdy żył z ojcem i rodzeństwem. Matka powódki ma 78 lat, jest osobą schorowaną z orzeczonym w dniu 19 maja 2006 r. znacznym trwałym stopniem niepełnosprawności. Jej niepełnosprawność wymaga zapewnienia jej stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji i korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji. Niepełnosprawność matki powódki wymaga również zamieszkania przez nią w oddzielnym pokoju. Od momentu wyjścia za mąż zaK. B.również funkcjonariusza służby więziennej w służbie stałej w dni 6 czerwca 2011 r. w domu tym zamieszkał również jej mążK. B..
Funkcjonariuszowi służby więziennejK. B.przydzielono decyzją Dyrektora(...)wŁ.nr(...)z dnia 14 maja 2007 r. na okres od dnia 1 czerwca 2007 r. do dnia 29 lutego 2008 r. kwaterę tymczasową wŁ.nr(...)o powierzchni 40,4 m(

    2 )i powierzchni mieszkalnej 19,3 m(

    2), który następnie w wynikudecyzji nr (...)Dyrektora(...)wŁ.mu przydzielono jako lokal mieszkalny. Lokal ten położony był w budynku wielomieszkaniowym na drugim piętrze i składał się z jednego pokoju, kuchni i łazienki. Mieszkanie to znajdowało się na poddaszu i miało skosy. W dniu 9 września 2009 r.K. B.kupił powyższy lokal od Skarbu Państwa. W dniu 5 września 2016 r.K. B.sprzedał powyższy lokal i zameldował się na pobyt stały w domu rodzinnym powódki wS.przyulicy (...). W dniu 7 września 2016 r. złożył wniosek do Dyrektora(...)wŁ.o przyznanie mu równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania.Decyzją nr (...)Dyrektora(...)wŁ.z dnia 8 listopada 2016 r. odmówiono mu przyznania równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania z powodu nie spełnienia warunków do otrzymania takiego równoważnika wynikających z przepisówustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej.
W dniu 24 kwietnia 2018 r. powódkaM. B.złożyła wniosek do Dyrektora(...)wŁ.o przyznanie równoważnika pieniężnego przysługującego funkcjonariuszowi w służbie stałej przeniesionemu z urzędu do pełnienia służby w innej miejscowości z tytułu braku mieszkania w miejscowości pełnienia przez nią służby lub w miejscowości pobliskiej.Decyzją nr (...)Dyrektora(...)wŁ.z dnia 29 maja 2018 r. odmówiono powódce przyznania równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania z powodu nie spełnienia warunków do otrzymania takiego równoważnika wynikających z przepisówustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej(Dz.U. z 2017 r. poz. 631)

    (dowód: dyplom(...)wR.z dnia 16 czerwca 2005 r.,decyzja personalna nr (...)dyrektora(...)wŁ.z dnia 20 października 2008 r., pismo DyrektoraO. W.wR.z dnia 11 maja 2016 r.(...). 120.38.2016. MŁ,Decyzja personalna nr (...)z dnia 8 marca 2018 r. DyrektoraO. W.wR.(...), akt mianowania na stałe z dnia 5 października 2010 r. – teczka A i B akt osobowych powódki, akta spraw mieszkaniowychD.(...), kat. B5K. B., akta spraw mieszkaniowychD.(...)kat. B5M. B., orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 19 maja 2006 r. – k. 12, zeznania powódki – k. 36, akta spraw mieszkaniowychA. D.(...)
)
Dokonane w niniejszej sprawie ustalenia faktyczne Sąd oparł na podstawie zebranego w toku postępowania materiału dowodowego, uznając go za wystarczający do poczynienia stosownych ustaleń i rozstrzygnięcia na tej podstawie przedmiotowej sprawy.
Przede wszystkim Sąd dał wiarę przedłożonym do akt sprawy dokumentom, dotyczącym informacji na temat podstaw do przyznania równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania funkcjonariuszowi Służby Więziennej. Dokumenty te były sporządzone przez uprawnione do tego organy i w przypisanej formie, nadto żadna ze stron nie kwestionowała ich prawdziwości, a jedynie odmiennie interpretowała treści w nich zawarte. Wskazana dokumentacja pozwoliła Sądowi na bezsporne ustalenie wraz z zeznaniami stron, czy zachodzą podstawy prawne do stwierdzenia braku prawa do pobierania równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania przez powódkę.
Zeznanie powódki uzupełnia zgromadzony materiał dowodowy. Każda ze stron inaczej go interpretuje i wyciąga odmienne dla siebie z niego skutki prawne.
Sąd zważył co następuje:
Roszczenie powódki należy uznać za zasadne.
Zgodnie zart. 220 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o służbie więziennej(Dz. U. z 2010 r., nr 79, poz. 523 z późn. zm.) spory o roszczenia ze stosunku służbowego funkcjonariuszy w sprawach nie wymienionych w art. 218 ust. 1 i art. 219 ust. 1 i 2 powyższej ustawy, rozpatruje Sąd właściwy w sprawach z zakresu prawa pracy. Roszczenie funkcjonariusza o prawo do równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania, którego dotyczy omawiana sprawa, nie zostało wymienione we wskazanych wyżej artykułach, w związku z powyższym, należy do właściwości sądu pracy. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 84/12)
Funkcjonariuszowi Służby Więziennej w służbie stałej, a takim funkcjonariuszem jest powódkaM. B., przysługuje zgodnie z art. 170 ust. 1 ustawy o Służbie Więziennej prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej. Przy ustalaniu powierzchni mieszkalnej przysługującej funkcjonariuszowi uwzględnia się jego stan rodzinny, gdyż członkom jego rodziny takim jak małżonkowie, dzieci (własnym, małżonka, przysposobionym lub przyjętym na wychowanie w ramach rodziny zastępczej) wspólnie zamieszkującym z funkcjonariuszem i pozostającym na jego utrzymaniu, nie dłużej jednak niż do ukończenia 25 roku życia, rodzicom funkcjonariusza lub jego małżonka wspólnie zamieszkującym z nim i pozostającym na jego wyłącznym utrzymaniu lub jeżeli ze względu na wiek albo inwalidztwo będącym niezdolnymi do wykonywania zatrudnienia, przysługuje prawo do zamieszkania w przydzielonym funkcjonariuszowi lokalu mieszkalnym. Przy ustaleniu powierzchni mieszkalnej przysługującej funkcjonariuszowi uwzględnia się ten właśnie stan rodzinny oraz stopień służbowy lub zajmowane stanowisko (art. 170 ust. 2 i 3 w zw. Z art. 176). Zgodnie z art. 173 ust. 1 i ust. 2 pkt. 2 powyższej ustawy jednostkowa norma powierzchni mieszkalnej, zwana dalej „normą”, wynosi od 7 m(
    2 )do 10 m(
    2 ). Funkcjonariuszowi w służbie stałej posiadającemu rodzinę przysługuje – po jednej normie dla funkcjonariusza i każdego członka rodziny, czyli norma powierzchni mieszkalnej przysługująca powódce wynosi minimum 21 m(
    2 ), gdyż od 6 czerwca 2011 r. jej rodzina jest trzyosobowa. To już z tych względów lokal mieszkalny przyznany jej mężowiK. B.w 2008 r., gdy był jeszcze kawalerem, czyli osobą samotną o powierzchni mieszkalnej 19 m(
    2 )nawet, gdyby nie został przez niego sprzedany w 2016 r. nie mógłby być obecnie uznany za lokal mieszkalny przez, który realizuje się prawo do lokalu mieszkalnego powódki jako funkcjonariusza służby więziennej w służbie stałej. Prawo do lokalu mieszkalnego zgodnie z art. 171 pkt 1 i 2 powyższej ustawy realizuje się przez przydział lokalu lub przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Przydział tego lokalu następuje w drodze decyzji administracyjnej przy uwzględnieniu okoliczności, jaką jest brak lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której stale pełni funkcjonariusz służbę, lub w miejscowości pobliskiej. Przy czym za miejscowość pobliską uważa się miejscowość, do której czas dojazdu publicznymi środkami transportu przewidziany w rozkładzie jazdy, łącznie z przesiadkami, nie przekracza w obie strony dwóch godzin, licząc od stacji (przystanku) najbliżej miejsca pełnienia służby, do stacji (przystanku) najbliżej miejsca zamieszkania. Do czasu tego nie wlicza się dojazdu „do” i „od” stacji (przystanku) w obrębie miejscowości, z której funkcjonariusz dojeżdża oraz miejscowości, w której wykonuje obowiązki służbowe. Kierując się tą definicją zawartą w art. 170 ust. 4 ustawy o Służbie Więziennej, miejscowość, w której powódka mieszka wS., którego nie można uznać za taką miejscowość. Kolejną okolicznością, którą należy brać pod uwagę przy przydziale funkcjonariuszowi lokalu mieszkalnego jest przydatność do służby, kwalifikacje zawodowe oraz staż pracy w służbie więziennej, przeniesienie z urzędu do pełnienia służby w innej miejscowości, nie będącej miejscowością pobliską, zajmowanie kwatery tymczasowej w budynku jednostki organizacyjnej przeznaczonym na cele służbowe lub znajdującym się na terenie zamkniętym (art. 172 pkt 1 – 4). W przypadku powódkiM. B.podstawą do domagania się przez nią ustalenia prawa do równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania jest podnoszona przez nią okoliczność nie posiadania przez nią, a jest ona osobą, której rodzina jest trzyosobowa (powódka, mąż i matka powódki), w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego lub domu i nie przyznania jej pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, położonych w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej w sytuacji, gdy spełnia warunki do przydziału lokalu mieszkalnego, a lokalu tego nie otrzymała na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale. Przy czym przepisy ustawy o Służbie Więziennej określają również o jakiej powierzchni mieszkalnej może być funkcjonariuszowi przyznania pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Zgodnie z nimi funkcjonariuszowi przydziela się lokal mieszkalny o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej licznie przysługujących mu norm, przy czym powierzchnią mieszkalną jest powierzchnia pokoi. W przypadku powódki kierując się treścią art. 173 ust. 1 i 2 pkt. 2 powołanego wyżej, przysługiwało w dniu 24 kwietnia 2018 r., czyli w dzień składania przez nią wniosku do pozwanego o przyznanie równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania, prawo do przydziału lokalu mieszkalnego o powierzchni co najmniej 21 m(
    2), gdyż jest osobą, której rodzina liczy trzy osoby, ona, mąż i jej matka. Zgodnie z tym przepisem przysługują jej trzy normy, a norma powierzchni mieszkalnej wynosi od 7 m(
    2 )do 10 m(
    2). Powierzchnia pokoi w mieszkaniu przydzielonym jej mężowi w 2008 r., gdy był jeszcze kawalerem, decyzją Dyrektora(...)wŁ.spełniała jego normę powierzchni mieszkalnej, ale obecnie, gdy ożenił się i tworzy rodzinę z powódką i jej matką nawet, gdyby lokalu tegoK. B.nie sprzedał obecnie nie spełniałaby wymagania norm powierzchni mieszkalnej. To daje podstawy do ubieganie się przez powódkę równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania.
Pozwany nie wywiązał się względem niej z obowiązku jaki nakłada na niego ustawa o Służbie Więziennej zapewnienia lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której stale pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, co oczywiście skutkuje brakiem potrzeby udzielania takiemu funkcjonariuszowi pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, ale również w przypadku badania zasadności prawa funkcjonariusza służby więziennej do równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania, stanowi podstawę do przyznania tego równoważnika. Lokal mieszkalny, który przyznano jej mężowi również funkcjonariuszowi służby więziennej w czasie gdy był jeszcze kawalerem nie spełnia warunku powierzchni mieszkalnej jaka przysługuje obecnie powódce będącej członkiem trzyosobowej rodziny, dlatego fakt, iż wcześniejK. B.otrzymał lokal mieszkalny wŁ.nr(...)o powierzchni mieszkalnej 19,3 m(
    2 ), a następie go zbył już w trakcie małżeństwa z powódką nie może być przeszkodą do ubiegania się przez powódkę przyznania jej równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania, gdyż nigdy nie dysponowała i następnie wyzbyła się, ani nie dysponuje obecnie lokalem mieszkalnym o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej normom jej jako funkcjonariuszowi służby więziennej przysługującym.
Świadczenie przyznane w art. 178 ust. 1 pkt. 1 i 2 ustawy o Służbie Więziennej funkcjonariuszowi służby więziennej jakim jest równoważnik pieniężny z tytułu braku mieszkania stanowi formę pomocy dla funkcjonariusza, który nie uzyskał miejsca zamieszkania spełniającego jego potrzeby, nie zaś dodatkową gratyfikacją, czy też środkiem mający prowadzić do wzbogacenia się funkcjonariusza. W przypadku powódki tak nie jest. Powyższy równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego ma zastępczy charakter w tym sensie, że dopiero gdy w stosunku do funkcjonariusza Służby Więziennej nie zrealizowano uprawnienia podstawowego, należy mu przyznać i wypłacać określoną kwotę pieniężną na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych. Ma on, więc charakter ekwiwalentu z powodu niezaspokojenia w drodze decyzji potrzeb mieszkaniowych poprzez przyznanie prawa do lokalu mieszkalnego i jest prawem pochodnym do prawa wynikającego z art. 170 ustawy o Służbie Więziennej. Skoro uprawnienie do równoważnika pieniężnego za brak lokalu powiązane jest z przesłanką niezaspokojonych potrzeb mieszkaniowych w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, to warunek ten podlega rozważeniu także przy ocenie subsydiarnego uprawnienia do równoważnika pieniężnego za brak lokalu. W konsekwencji należy przyjąć, jak zostało uczynione to wyżej, że funkcjonariuszowi Służby Więziennej przyznaje się przedmiotowego równoważnika z tytułu braku lokalu mieszkalnego, jeżeli przysługuje mu prawo do uzyskania przydziału lokalu mieszkalnego w drodze decyzji administracyjnej z uwagi na nie wystąpienie jednej z przesłanek negatywnych przewidzianych w art. 178 ust. 1 pkt. 1 i 2 ustawy o Służbie Więziennej. To dodatkowo potwierdza i uzasadnia, iż powódce w tym stanie faktycznym prawo do tego świadczenia przysługiwało zarówno na dzień składania wniosku o jego przyznanie, jak i na dzień dzisiejszy, kiedy ustalono jej prawo do niego. (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 1 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Bd 60/10, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 grudnia 2011 r., II SA/Lu 592/11, wyrok Sądu najwyższego z dnia 13 grudnia 2016 r., III PK 36/16)
Na koniec należy zauważyć, iż zgodnie z art. 174 ust. 5 ustawy o służbie więziennej „Funkcjonariuszowi za jego pisemną zgodą lub na jego pisemny wniosek może być przydzielony lokal mieszkalny o powierzchni mieszkalnej mniejszej od przysługującej mu zgodnie z normami. A jak stanowi ustęp 6 tego artykułu przydział lokalu mieszkalnego, o którym mowa w ust. 5, nie pozbawia funkcjonariusza prawa do uzyskania lokalu mieszkalnego o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej normom mu przysługującym. To dodatkowo potwierdza zasadność powództwa i prawa powódki do ubiegania się o przyznanie jej równoważnika pieniężnego z tytułu braku lokalu mieszkalnego, gdyż nawet fakt przydzielenia lokalu mieszkalnego o powierzchni mniejszej od przysługującej funkcjonariuszowi zgodnie z normami, nie pozbawia go prawa do uzyskania lokalu mieszkalnego o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej normom mu przysługującym.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak wyżej.
W pkt. II wyroku Sąd obciążył pozwanego kosztami procesu należnymi na rzecz powódki na zasadzieart. 98 § 1 i 2 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony, na które składają się w tym przypadku koszty zastępstwa procesowego fachowego pełnomocnika w kwocie 240 zł. Wysokość opłaty za czynności radcy prawnego Sąd określił w oparciu o przepisy § 9 ust. 1 pkt. 3 w związku z § 15 ust. 1 - 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radcy prawnego (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu wniesienia pozwu.