Sąd Rejonowy w Kętrzynie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 364/17
Data wyroku: 2018-09-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Cichocka
Słowa kluczowe: Fałszywe zeznania
Podstawa prawna: 233§1kk

Sygn. akt II K 364/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 września 2018 r.
Sąd Rejonowy w Kętrzynie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Katarzyna Cichocka
Protokolant: st. sekr. sądowy Małgorzata Grabowska
Prokurator Prokuratury Rejonowej:D. P.
po rozpoznaniu w dniach: 09.03.2018r., 04.04.2018r., 11.05.2018r., 13.06.2018r. i 07.09.018r. sprawy:
D. L.
c.H.iL. z domu R.
ur. (...)wK.
oskarżonej o to, że:
w dniu 10 lutego 2017r., będąc przesłuchiwaną przez Sąd Rejonowy w Kętrzynie WydziałIII Rodzinny i Nieletnich, w sprawie o sygn. akt III Nsm 391/16 w charakterze świadka, po uprzednim pouczeniu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań zart.233§1 kkzeznała nieprawdę, w ten sposób, iż podała, że słyszała odZ. L.o kontaktach seksualnychA. Ł. (1)z małoletniąW. K.
tj. o przestępstwo zart.233§1 kk

I
oskarżonąD. L.uniewinnia od popełnienia zarzucanego jej czynu,

II
na podstawieart.632 pkt 2 kpkkoszty procesu ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt II K 364/17

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Przed Sądem Rejonowym w Kętrzynie III Wydział Rodzinny i Nieletnich prowadzona była sprawa o sygn. akt III Nsm 391/16 z wnioskuH. G.o ustalenie miejsca pobytu małoletniejW. K.oraz z wnioskuA. Ł. (1)o ustanowienie rodziny zastępczej. W dniu 10 lutego 2017 r. w przedmiotowej sprawie, po uprzedzaniu o odpowiedzialności karnej zart. 233§1 kk, w charakterze świadka przesłuchana zostałD. L..(dowody: k.29-232)
W toku przesłuchania odpowiadając na pytanie pełnomocnikaH. G.zeznała, że słyszała o plotkach na temat kontaktów seksualnychA. Ł. (1)z małoletniąW.. Mówił jej o tym wujekZ. L., gdy w Święta Bożego Narodzenia 2016 r. był u ojcaH. L.. Wujek mówił, że rozpowiadane są takie plotki po wsi.(dowody: protokół k. 285)
W dniu 29 marca 2017 r. w tej samej sprawie przed Sądem Rodzinnym w charakterze świadka został przesłuchanyZ. L..
Wymieniony zeznał, że nie mówił takich rzeczy. Na święta był u brataH. L., ale nie było tamD. L.aniH. G.. Nie rozmawiał z nikim na temat tych kontaktów seksualnych. Zeznał, że ostatni raz rozmawiał zD. L.na pogrzebie matkiW.. Nie kontaktuje się z nią telefonicznie.(dowody: protokół k. 386, protokół skrócony k. 195-196)
D. L.oskarżona została o to, że w dniu 10 lutego 2017r., będąc przesłuchiwaną przez Sąd Rejonowy w Kętrzynie Wydział III Rodzinny i Nieletnich, w sprawie o sygn. akt III Nsm 391/16 w charakterze świadka, po uprzednim pouczeniu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań zart.233§1 kkzeznała nieprawdę, w ten sposób, iż podała, że słyszała odZ. L.o kontaktach seksualnychA. Ł. (1)z małoletniąW. K., tj. o przestępstwo zart.233§1 kk
D. L.początkowo nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Wyjaśniła, że w Sądzie nie mówiła, że słyszała bezpośrednio odZ. L.o kontaktach seksualnychA. Ł. (1)z małoletniąW.. Nie wie dlaczego z protokołu rozprawy tak wynika. ToH. L.– jej ojciec mówił, że słyszał odZ. L.o tych kontaktach. Musiało dojść do nieporozumienia, w protokole prawdopodobnie źle zapisano jej słowa. Następnie przyznała, że mogło tak być, że tak zeznała, ale już tego dobrze nie pamięta, jednak ostatecznie w swoich pisemnych oświadczeniach wycofała się z tych wyjaśnień.
(wyjaśnienia oskarżonej k.277-278)

Sąd zważył, co następuje:
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej, w części w jakiej nie przyznała się ona do popełnienia zarzucanego jej czynu, bowiem zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy, w tym przed wszystkim zeznaniaZ. L., nie dały podstaw do ich podważenia. W tym miejscu podnieść należy, iż nie można oprzeć się wrażeniu, że oskarżona składając wyjaśnienia w toku postępowania przygotowawczego nie rozumiała treści stawianego zarzutu, stąd jej zmienne oświadczenia w tym zakresie.
Najistotniejsze znacznie w niniejszym postępowaniu bezsprzecznie mają jednak zeznaniaZ. L.. Zeznania takie jako stanowiące podstawę odpowiedzialności karnej oskarżonej muszą być niepodważalne, nie budzące wątpliwości. Zeznania wskazanego świadka na taką ocenę nie zasługują.
ŚwiadekZ. L.w postępowaniu przygotowawczym zeznał, że widział się wprawdzie w Święta Bożego Narodzenia 2016 r. zD. L.(czemu zaprzeczał w trakcie przesłuchania przed sądem rodzinnym), ale rozmawiali tylko ogólnie o utrzymywaniu kontaktów seksualnych rodziców z dziećmi, że takie przypadki się zdarzają, natomiast nie mówił o kontaktachA. Ł.zW., bo nic o nich nie wie. Na rozprawie (dwukrotnie) zeznał natomiast, że rzeczywiście mówił dlaH. G.iD. L., że chodziły takie plotki, że dochodziło do kontaktów seksualnych międzyA. Ł.aW., że oni współżyją. Mówił im jednak, że to tylko plotki, że o tym słyszał, ale to nie są sprawdzone informacje. (k. 348v-349, 389)
Możliwość przekazywania takich plotek przezZ. L.potwierdził w swoich zeznaniachA. Ł. (1), który zeznał, że wprawdzieZ. L.temu zaprzeczał, ale jego zdaniem mógł po pijaku coś takiego powiedzieć, bowiem jeździł doD., popijali, aH. G.zbierał różne informacje na jego temat.
H. G.– konkubent oskarżonej iH. L.– ojciec oskarżonej skorzystali z prawa do odmowy zeznań.
W świetle omówionego materiału dowodnego, brak jest jakichkolwiek dowodów, że oskarżonaD. L.będą przesłuchiwana w sprawieI. N.391/16 zeznała nieprawdę.
Wskazać przy tym należy, iż samo sformułowanie zarzutu budzi wątpliwości, co mogło być przyczyną niepewnych i zmiennych wyjaśnień oskarżonej oraz zeznań świadkaZ. L.. Mianowicie pominięto istotną kwestię, która wynika wprost z protokołu rozprawy z dnia 10 lutego 2017 r. w sprawieI. N.392/16 (protokołem jest nagranie z rozprawy), nie została natomiast zawarta w protokole skróconym, iżD. L.nie mówiła o sprawdzalnych informacjach, faktach, zeznała, na zadane pytanie, że słyszała plotki o kontaktach seksualnychŁ.z małoletnią, o których mówił wujekZ.podczas pobytu u jej ojca na święta.Z. L.nie mówił zatem, że oŁ.utrzymywał kontakty seksualne zW., tylko że takie są plotki, że ludzie tak mówią. Tak też wynika z jego zeznań złożonych na rozprawie w niniejszej sprawie i tak zeznała w toku rozprawy w dniu 10 lutego 2017 r. w sprawieI. N.391/16 przed Sądem RodzinnymD. L.. Natomiast treść zarzutu sugeruje, że chodziło o fakty, informacje na tematŁ.. Zarzut brzmi „… zeznała nieprawdę, w ten sposób, że słyszała …. o kontaktach seksualnych…”.
Tymczasem plotka to tylko pogłoska, często nieprawdziwa i szkodliwa dla czyjeś reputacji, wiadomość przekazywana z ust do ust, która traci swoje pierwsze prawdziwe znaczenie. W kontekście powyższego okoliczność czy plotki te oskarżona słyszała bezpośrednio odZ. L.czy przekazał je jej ojciecH. L.nie ma znaczenia.Z. L.zeznał bowiem, że z bratemH.na pewno o tym rozmawiał. W tym stanie rzeczy można co najwyżej rozważyć zarzut zniesławieniaA. Ł. (1).
Abstrahując jednak od powyższego w świetle zeznań świadkaZ. L.złożonych na rozprawie, brak jest jakiekolwiek podstaw do uznania oskarżonej winną składnia fałszywych zeznań.
Podnieść przy tym należy, iż w niniejszym stanie faktycznym nawet w przypadk,u gdybyZ. L.zaprzeczył, że przekazywał takie plotkiD. L.nie sposób obu tych wersji zweryfikować i jednoznacznie uznać czy toD. L.czyZ. L.zeznają niezgodnie z prawdą.
Wskazać jedynie należy w tym miejscy, iżZ. L.w toku niniejszego postępowania zmieniał i prostował swoje zeznania złożone przed Sądem Rodzinnym w kilku kwestiach. Początkowo wskazywał, że w ogóle w święta nie widział się zD. L., następnie w toku niniejszego postępowania przygotowawczego przyznał, że rzeczywiście widzieli się. Podobnie było również z informacjami przekazywanymi na tematA. Ł., np., co do planowanego rozwodu z paniąK., czy faktu telefonicznego kontaktowania sięZ. L.się zD. L.. Odnośnie tej ostatniej okoliczności oskarżona wykazała, przedkładając wykazy połączeń telefonicznych, żeZ. L.utrzymywał z nią kontakt telefoniczny, czemu ten pierwotnie również zaprzeczał.
Z uwagi na powyższe rozbieżności i nieścisłości zeznania świadkaZ. L.nie mogą i nie mogły w ocenie Sądu stanowić wiarygodnej podstawy ustaleń faktycznych, podstawy oskarżenia i uznania winy oskarżonej.
Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd na podstawieart. 17§1 pkt 1 kpkuniewinnił oskarżoną od popełnienia zarzucanego jej czynu zart. 233§1 kk.
Zgodnie z treściąart. 632 pkt 2 kpkkoszty procesu w tym stanie rzeczy ponosi Skarb Państwa.