Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Cz 798/18
Data wyroku: 2018-07-03 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION
Sędziowie: Roman Troll, Maryla Majewska-Lewandowska, Sędzia Andrzej Dyrda
Słowa kluczowe: Uchybienie i przywrócenie terminu
Podstawa prawna: art. 169 kpc

Sygn. akt III Cz 798/18, III Cz 799/18

POSTANOWIENIE
Dnia 3 lipca 2018 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący-Sędzia:  SO Andrzej Dyrda (spr.)
Sędziowie:   SO Roman Troll
SR (del.) Maryla Majewska - Lewandowska
po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2018 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa Skarbu Państwa - Prezydenta MiastaG.
przeciwkoE. P.
o zapłatę
na skutek zażalenia pozwanej
na postanowienie Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 27 grudnia 2017 r., sygn. akt I Nc 816/12
postanawia:

1
odrzucić zażalenie, co do punktu 1 zaskarżonego postanowienia;

2
oddalić zażalenie w pozostałym zakresie;

3
nie obciążać pozwanej kosztami zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym.

SSR (del.) Maryla Majewska-Lewandowska SSO Andrzej Dyrda SSO Roman Troll

0.d.UZASADNIENIE
2.Sąd Rejonowy w Gliwicach postanowieniem z dnia 27 grudnia 2017r. oddalił wniosek pozwanejE. P.o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 16 maja 2012 roku oraz odrzucił sprzeciw pozwanej od tego nakazu zapłaty.
3.Uzasadniając orzeczenie, Sąd wskazał, że wniosek pozwanej o przywrócenie terminu nie zasługiwał na uwzględnienie albowiem nie zostały uprawdopodobnione okoliczności uzasadniające wniosek w oparciu oart. 169 § 4 k.p.c.Sąd mając przy tym na uwadze konsekwencje oddalenia wniosku pozwanej o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty, wniesiony przez pozwanego sprzeciw został odrzucony w oparciu oart. 504 § 1 k.p.c.
5.Zażalenie na to postanowienie wniosła pozwana zaskarżając postanowienie w całości
6.Zarzuciła obrazę przepisów postępowania mających wpływ na treść orzeczenia, to jestart. 504 § 1 k.p.c.w zw. zart. 159 § 4 k.p.c.będących skutkiem błędnego przyjęcia przez Sąd I instancji, iż pozwana nie uzupełniła sprzeciwu po wezwaniu Sądu w terminie orazart. 48 k.p.c.- wyłączeniu sędziego z orzekania w niniejszej sprawie.
7.Na tych podstawach wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia w przedmiocie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu a tym samym przywrócenie terminu i przyjęcie sprzeciwu.
9.W odpowiedzi na zażalenie powód wniósł o oddalenie zażalenia oraz zasądzenie od pozwanej na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie mogło odnieść skutku.
Zażalenie, w odróżnieniu od apelacji, jako zwykły środek odwoławczy, przysługuje na te postanowienia sądu pierwszej instancji, które kończą postępowanie w sprawie lub też dotyczą rozstrzygnięć incydentalnych. O ile te pierwsze zawsze są zaskarżalne zażaleniem (art. 394 § 1 k.p.c.), o tyle te drugie tylko w przypadkach enumeratywnie wyliczonych w powołanym przepisie. Samo to wyliczenie, w nawiązaniu do redakcji przepisu, a w szczególności do wyrażenia„a ponadto”, nadaje powołanemu uregulowaniu charakter normy szczególnej, wyłączając tym samym możliwość jej rozszerzającego interpretowania.
Stosownie zatem do tej regulacji prawnej określonej wart. 394 § 1 k.p.c., należy podkreślić, iż zażalenie przysługuje tylko na postanowienie Sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie oraz w sprawach określonych w kataloguart. 394 § 1 pkt 1 –11. W katalogu tym nie wskazano postanowienia o odrzuceniu wniosku o przywróceniu terminu. Postanowienie to nie kończyło również postępowania w niniejszej sprawie, dlatego nie przysługiwało na nie zażalenie na podstawie ogólnej wynikającej zart. 394 § 1 k.p.c.Uznać zatem należy, iż zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie 1 zaskarżonego postanowienie było niedopuszczalne i związku z tym podlegało ono odrzuceniu, o czym Sąd Okręgowy orzekł w punkcie 1 postanowienia.
Odnosząc się natomiast do rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 2 zaskarżonego postanowienia należy wskazać, że zgodnie zart. 502 k.p.c.pozwany w ciągu dwóch tygodni od doręczenia nakazu zapłaty powinien zaspokoić roszczenie w całości wraz z kosztami albo w tym terminie wnieść do sądu sprzeciw.
W rozpoznawanej sprawie odpis nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym został doręczony pozwanemu 28 maja 2012r. Dwutygodniowy termin do wniesienia sprzeciwu upłynął zatem 11 czerwca 2012r. Sprzeciw wniesiony 12 grudnia 2017r., choć datowany na 27 października 2017r., należało uznać za wniesiony po upływie przepisanego terminu, a zatem zgodnie zart. 504 § 1 k.p.c., podlegał on odrzuceniu.
Z tych też przyczyn, Sąd Okręgowy  na podstawieart. 370 k.p.c.w związku zart. 373 k.p.c.odrzucił zażalenie pozwanej na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 1 zaskarżonego postanowienia, a w oparciu oart. 385 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 k.p.c., oddalił zażalenie w pozostałym zakresie.
O kosztach postępowania zażaleniowego Sad Okręgowy orzekł na podstawieart. 102 k.p.c.ze względu na okoliczność, że strona powodowa korzysta ze stałej obsługi prawnej, jak również wobec faktu, że wysokość wszystkich świadczeń dochodzonych w toku postępowania egzekucyjnego, w szczególności wysokość świadczeń ubocznych, przenosi wartość należności głównej, a zatem obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania zażaleniowego byłoby sprzeczne z zasadą słuszności statuowaną wart. 102 k.p.c.

SSR (del.) Maryla Majewska – Lewandowska SSO Andrzej Dyrda SSO Roman Troll