Sąd Rejonowy w Opolu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 2926/17
Data wyroku: 2018-06-18 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt: I C 2926/17

UZASADNIENIE
E. R.wniosła o ustalenie wstąpienia z mocy prawa w stosunek najmu lokalu mieszkalnego przyul. (...)wO.z dniem 26 maja 2012 r. Uzasadniając swoje stanowisko powódka podała, że najemcą lokalu przyul. (...)wO.była zmarła w styczniu 2012 r. teściowa powódki –Z. R.. W dalszej kolejności powódka wskazała, że zamieszkiwała w przedmiotowym lokalu od 1976 r. wraz z mężem i synami. Po śmierci teściowej powódka wystąpiła z wnioskiem do Urzędu MiastaO.o zawarcie z nią umowy najmu tegoż lokalu, które nie zostało uwzględnione. Powódka podała, że spłaca zadłużenie wynikające z zaległości obciążającychZ. R.z tytułu najmu lokalu. Zdaniem powódki pozostaje ona w gronie osób nabywających spadek poZ. R., a więc wynajmującej, a krewnymi zmarłejZ. R.byli jej syn i wnuki. Natomiast powódka należy do grona spadkobierców poJ. R.– synuZ. R.. Powódka dodała, że sprawowała bezpośrednią opiekę nad zmarłąZ. R.. Wszystko to miało zdaniem powódki przemawiać za zasadnością roszczenia opartego o treśćart. 691 § 1 k.c.
Pozwany GminaO.wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Kwestionowano powództwo co do zasady, argumentując że powódka nie należy do grona osób najbliższych wymienionych wart. 691 § 1 k.c., a nadto że w dacie śmierciZ. R.nie istniał stosunek najmu łączący zmarłą z GminąO..

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
E. R.zamieszkuje w lokalu przyul. (...)wO.nieprzerwanie od 1976 r. W lokalu tym zamieszkiwała wspólnie z teściowąZ. R., swoim mężem i dziećmi.
dowód:
bezsporne, a nadto
- oświadczenia k. 23-25,
- przesłuchanie powódkiE. R.– e-protokół rozprawy z dnia 28 maja 2018 r. – 00:02:11-00:02:51, k. 67;
Z. R.– teściowa powódki - jako najemca i GminaO.jako wynajmujący zawarli w dniu 1 stycznia 1980 r. umowę najmu lokalu mieszkalnego położonego wO.przyul. (...). W umowie w § 3 wskazano na ponoszone przez najemcę koszty, w tym czynsz i inne opłaty z tytułu najmu lokalu. Nie wskazano wówczas osób uprawnionych do zamieszkiwania w lokalu wraz z najemcą.
dowód:
- umowa najmu k. 20-22;
W dniu 11 czerwca 2004 r. GminaO.wypowiedziałaZ. R.umowę najmu lokalu mieszkalnego, położonego wO.przyul. (...)zawartą w dniu 1 stycznia 1980 r. z uwagi na zaległości czynszowe. Wypowiedzenie zostało poprzedzone wezwaniem do zapłaty tychże zaległości.
dowód:
- wypowiedzenie umowy najmu k. 51-54;
W styczniu 2012 r. zmarłaZ. R.– tj. najemca lokalu - teściowaE. R..
dowód:
- okoliczność bezsporna
W 2012 r.E. R.wystąpiła do Urzędu MiastaO.z wnioskiem o najem zajmowanego bezumownie lokalu położonego wO.przyul. (...). W odpowiedzi na wniosek GminaO.uzależniła nawiązanie zE. R.stosunku najmu przedmiotowego lokalu, od spłaty zobowiązań czynszowych. Dotychczas należności te nie zostały spłacone.
dowód:
- wniosek o najem lokalu k. 57-58,
- przesłuchanie powódkiE. R.– e-protokół rozprawy z dnia 28 maja 2018 r. – 00:02:11-00:02:51, k. 67;
Miejski Zarząd (...)wO.pismem z dnia 31 września 2015 r. wezwałE. R.do przekazania lokalu przyul. (...)wO..
dowód:
- wezwanie do wydania lokalu k. 55-56.

Sąd zważył, co następuje:
Powództwo jako niezasadne podlegało oddaleniu.
W niniejszej sprawie powódkaE. R.dochodziła ustalenia wstąpienia w stosunek najmu lokalu położonego wO.przyul. (...)w miejsce byłego najemcyZ. R..
Bezspornym w sprawie pozostawało, że powódka zajmuje aktualnie sporny lokal, jak i to, że mieszka w nim w okresie podawanym w pozwie. Nadto niekwestionowane przez strony pozostawał fakt, że stosunek najmu ww. lokalu został wypowiedzianyZ. R.w 2004 r., jak i poza sporem pozostawało, żeZ. R.zmarła w 2012 r. Dodatkowo żadna ze stron nie kwestionowała, żeZ. R.była teściową powódki.
Kwestią należącą do Sądu pozostawało ustalenie, czy w okolicznościach niniejszej sprawy powódka wstąpiła w stosunek najmu tegoż lokalu po swojej teściowejZ. R.z dniem 26 maja 2012 r.
Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie o niekwestionowane przez strony dowody z dokumentów i przesłuchanie powódkiE. R..
Kluczowa dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostaje treśćart. 691 § 1 k.c., który stanowi, że w razie śmierci najemcy lokalu mieszkalnego w stosunek najmu lokalu wstępują: małżonek niebędący współnajemcą lokalu, dzieci najemcy i jego współmałżonka, inne osoby, wobec których najemca był obowiązany do świadczeń alimentacyjnych, oraz osoba, która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą.
Na tle ustalonego w sprawie stanu faktycznego stwierdzić należało, że niespełnione zostały przesłanki wskazanego przepisu pozwalającego na ustalenie, że powódkaE. R.wstąpiła w stosunek najmu spornego lokalu.
W pierwszej kolejności zauważyć należy, że niespełniona została pierwsza przesłanka, która musiała zostać spełniona przezE. R., aby w ogóle rozważać, czy ma ona prawo ubiegać się o wstąpienie w stosunek najmu. Przesłanką tą jest zaliczenie powódki do grona osób wskazanych wprost w przepisie. Wskazany przepis enumeratywnie wylicza osoby uprawnione do dochodzenia ustalenia wstąpienia w stosunek najmu. W żadnym razie nie można uznać, że powódka, jako synowa zmarłejZ. R.pozostawała dla niej jakąkolwiek z osób wymienioną w katalogu zart. 691 § 1 k.c.Wobec tego uznać należało, że powódka nie była osobą bliską dla zmarłejZ. R.w rozumieniu przepisów. W szczególności zaś powódka nie była wobec swej teściowej osobą pozostającą we wspólnym pożyciu. O tym bowiem można mówić dopiero wówczas, gdy dwie osoby pozostają w takich relacjach, jak małżonkowie (III CZP 99/09); chodzi więc o więź uczuciową, fizyczną i gospodarczą (Komentarz do Kodeksu cywilnego; Jacek Gudowski, WKP 2017).
W dalszej kolejności uznać należy, że o bezzasadności powództwa świadczy również niespełniona przesłanka istnienia umowy najmu w chwili śmierciZ. R.. Brak podstaw do dochodzenia ustalenia wstąpienia w stosunek najmu, z uwagi na to, że stosunek ten w dacie śmierciZ. R.nie istniał już od 8 lat. W efekcie powódka nie mogła wstąpić z mocy prawa w stosunek prawny, który wiele lat wcześniej uległ rozwiązaniu.
Wskazać też należy, iż wyrokiem Sądu Rejonowego w Opolu z dnia 10 marca 2017r. (IX C 137/16) nakazanoE. R.opróżnienie i opuszczenie ww lokalu, a orzeczenie to jest prawomocne (wyrok Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 18 kwietnia 2018r. (II Ca 68/18).
Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w punkcie I sentencji wyroku.
W pkt II sentencji wyroku Sąd nie obciążył powodaE. R.kosztami procesu na rzecz pozwanego GminyO., stosując w tym zakresieart. 102 k.p.c.E. R.jako osoba przegrywająca proces powinna ponosić koszty na rzecz pozwanego (art. 98 § 1 k.p.c.), ale w jej sytuacji majątkowej, przy uwzględnieniu podeszłego wieku powoda i przedmiotu niniejszego postępowania, Sąd uznał, że zachodzi szczególnie uzasadnionych wypadek wskazany wart. 102 k.p.c.uzasadniający nieobciążanie powoda kosztami na rzecz strony przeciwnej.