Sąd Okręgowy w Lublinie
XI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XI Ka 431/18
Data wyroku: 2018-06-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariusz Jaroszyński

Sygn. aktXI Ka 431/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 czerwca 2018 r.
Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Mariusz Jaroszyński
Protokolant: protokolant Katarzyna Wiejak
przy udziale prokuratora Mariusza Orła
po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2018 r.
sprawyD. B.synaH.iJ. z domu B.,urodzonego (...)wK.
oskarżonego zart. 286 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej
z dnia 29 grudnia 2017 r. sygn. akt II K 425/17
I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 150 (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty za II instancję oraz 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych w postępowaniu odwoławczym.
Sygn. akt XI Ka 431/18

UZASADNIENIE
D. B.został oskarżony o to, że w dniu 14 lutego 2017 rokuwB., woj.(...)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłJ. S.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 800 zł w ten sposób, że wystawił na portalu ogłoszeniowym OLX.pl ogłoszenie z ofertą sprzedaży sprawnych i w ściśle określonym modelu wtrysków samochodowych markiD.po czym przyjął za nie zapłatę w w/w kwocie przesyłając towar niezgodny z opisem w postaci dwóch uszkodzonych i dwóch modelowo innych wtrysków samochodowych po czym zerwał z pokrzywdzonym wszelki kontakt,tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.
Wyrokiem z dnia 29 grudnia 2017 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II K 425/17, Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej:

1
uznałD. B.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynui za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 37a k.k.wymierzył mu karę grzywny 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

2
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.nakazał zwrotD. B.dowodów rzeczowych w postaci czterech wtrysków samochodowych markiD.opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr I/356/17/P na k. 44;

3
zasądził odD. B.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 150,00 (sto pięćdziesiąt i 00/100) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 280,00 (dwieście osiemdziesiąt i 00/100) złotych tytułem pozostałych kosztów sądowych.

Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca oskarżonego.Zaskarżając go w części – w punkcie I i III zarzucił obrazę przepisów postępowania karnego, która miała wpływ na treść orzeczenia, doprowadzając do poczynienia błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę tego orzeczenia, a błędy te miały wpływ na jego treść, a to:

1
art. 193 k.p.k.w zw. zart. 167 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego specjalisty z zakresu mechaniki samochodowej/techniki samochodowej w sytuacji, gdy Sąd stwierdził w treści uzasadnienia wyroku, iż wiedza z zakresu naprawy pomp oraz wtryskiwaczy samochodowych, którą to dysponował świadekM. G., a legitymował się on jako mechanik samochodowy, pozwalająca rzekomo na dokonanie oceny stanu technicznego czterech sztuk wtryskiwaczy samochodowych przesłanych pokrzywdzonemuJ. S.przez oskarżonegoD. B., jest to wiedza specjalna, a w takiej kwestii wymagane jest bez wątpienia przeprowadzenie z urzędu opinii biegłego posiadającego odpowiednie kwalifikacje, zaniechanie tejże czynności doprowadziłow konsekwencji do przyjęcia za podstawę zaskarżonego orzeczenia błędnychi niepełnych ustaleń faktycznych dotyczących oceny wtryskiwaczy jako uszkodzonych i nieodpowiednich do danego modelu silnika, w sytuacji gdy zachodzi możliwość zamontowania innego modelu bez negatywnych skutków dla pracy silnika.

Ponadto obrońca zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

2
rażącą niewspółmierność kary grzywny orzeczonej wobec oskarżonegoD. B.w wymiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej w kwocie 10 (dziesięciu) złotych w sytuacji, gdy nie została uwzględniona przez Sąd okoliczność łagodzącaw postaci przeprowadzonych między oskarżonymD. B.a pokrzywdzonymJ. S.mediacji, które to stanowiły asumpt do dokonania pokrzywdzonemu zwrotu ceny zakupu części, a także ujawniły one rozsądną postawę oskarżonego i zrozumienie przez niego czynu, którego się dopuścił.

Ponosząc powyższe zarzuty obrońca wniósł o:

1
dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu mechaniki samochodowej/techniki samochodowej na okoliczność stopnia uszkodzenia wtryskiwaczy samochodowych i możliwości ich ewentualnego ponownego użytku oraz możliwości zastosowania innego modelu wtryskiwaczy w stosunku do modelu silnika z uwzględnieniem wpływu na pracę silnika, wskazując, iż potrzeba wnioskowania o ten dowód zaistniała wskutek analizy pisemnych motywów orzeczenia;

2
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego,

ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Białej Podlaskiej lub o zmianę zaskarżonego wyroku przez obniżenie kary grzywny.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
Na samym wstępie stwierdzić należy, iż Sąd I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe, a jego zakres jest wystarczający dla ustalenia wszystkich istotnych okoliczności popełnienia przestępstwa i możliwości przypisaniaD. B.winy.
Analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy należy stwierdzić, że jego ocena została dokonana prawidłowo w oparciu o wszystkie dowody przeprowadzone w toku przewodu sądowego.
Sąd Rejonowy z całokształtu ujawnionych okoliczności wyprowadził wnioski jak najbardziej racjonalne, kierując się przy tym wskazaniami wiedzy, doświadczenia życiowego, jak i zasadami logicznego rozumowania. Sąd Okręgowy podziela argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, w którym Sąd I instancji w sposób uporządkowany przedstawił jakie fakty i na podstawie jakich dowodów uznał za udowodnione oraz nieudowodnione, dlaczego obdarzył wiarą poszczególne dowody, odmawiając jej innym. Ocena zeznań świadków, a także pozostałych dowodów poprzedzona została należytym ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy. Stwierdzić ponadto należy, iż Sąd Rejonowy badał i uwzględniał tak okoliczności korzystne dla oskarżonego, jak i przemawiające na jego niekorzyść. Swoje stanowisko, co do oceny poszczególnych dowodów (ich wiarygodności lub niewiarygodności) logicznie i z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego uargumentował w uzasadnieniu. Z tych względów ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd orzekający podlega ochronieart. 7 k.p.k.
Obrońca oskarżonego nie przedstawił w swojej apelacji argumentów, które wskazywałyby na nietrafność w/w oceny. Skarżący upatruje natomiast uchybienia polegającego na niewywołaniu opinii biegłego specjalisty z zakresu mechaniki samochodowej/techniki samochodowej, co miało doprowadzić w konsekwencji do przyjęcia za podstawę zaskarżonego orzeczenia błędnych i niepełnych ustaleń faktycznych dotyczących oceny wtryskiwaczy jako uszkodzonych i nieodpowiednich do danego modelu silnika, w sytuacji gdy zachodzi możliwość zamontowania innego modelu bez negatywnych skutków dla pracy silnika.
Wbrew jednak zarzutowi apelacji nie doszło do obrazyart. 193 k.p.k.w zw.zart. 167 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.Rzecz w tym, iż stwierdzenie okoliczności, na jakie powołuje się obrońca nie wymaga wiedzy specjalistycznej, a wystarczy podstawowa znajomość mechaniki. Nie potrzeba bowiem biegłego sądowego, żeby stwierdzić, iż dwa wtryski samochodowe były uszkodzone, a dwa kolejne przeznaczone do innego typu silnia, z uwagi na różnicę w numerze modelu, co ewidentnie wynika z dokumentacji fotograficznej (k. 42-43v.) i protokołu oględzin(k. 40-41). Pokrzywdzony oraz świadekM. G.także nie mieli żadnych wątpliwości, co do wskazanych okoliczności, przy czym świadekM. G.z racji wykonywanego zawodu miał w tym zakresie największą wiedzę. Co do zasady obrońca również tego nie kwestionuje, a żąda wyłącznie potwierdzenia tych faktów przez biegłego sądowego, wskazując na bezwzględną obligatoryjność jego powołania wobec przyjęcia przez Sąd, iż świadekM. G.dysponował wiedzą specjalną. W realiach niniejszej sprawy taka konieczność nie zachodziła.
Ponadto, co istotniejsze, irrelewantna pozostaje okoliczność wskazana w tezie dowodowej, a mianowicie możliwość zamontowania innego modelu wtryskiwaczy bez negatywnych skutków dla pracy silnika. W kontekście odpowiedzialności karnej oskarżonego za czyn zart. 286 § 1 k.k.znacznie ma umowa pomiędzy stronami. Pokrzywdzony umawiał się z oskarżonym na ściśle określony model wtrysków samochodowych markiD., a otrzymał towar niezgodny z opisem w postaci dwóch uszkodzonych i dwóch modelowo innych wtrysków samochodowych.D. B.zapewniającJ. S.o sprzedaży ustalonego kompletu wtryskiwaczy i zapewniając o sprawdzeniu ich działania wprowadził go zaś w błąd, co zdeterminowało zawarcie umowy i niekorzystne rozporządzenie mieniem.
Odnosząc się do wyjaśnień oskarżonego złożonych w toku rozprawy apelacyjnej, co do nawiązania kontaktu z pokrzywdzonym po dokonanej transakcjii propozycją odesłania wtryskiwaczy z opinią, stwierdzić należy, iż są one całkowicie sprzeczne z całym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, tak jak jego pierwsze wyjaśnienia (k. 58) i stanowią jedynie nieudolną linię obrony mającą na celu wykazanie nieprawidłowości leżących po stronie kupującego –J. S..
Reasumując, Sąd Rejonowy nie naruszył wskazanych przez obrońcę przepisów postępowania, co wobec zakresu argumentacji wniesionego środka odwoławczego, implikuje zarazem stwierdzenie, iż orzeczenie o winie oskarżonegoD. B.jest jak najbardziej prawidłowe.
Orzeczenie o karze grzywny, wbrew odmiennym zapatrywaniom obrońcy także jest prawidłowe. Z pewnością nie może być ono uznane za rażąco surowe, a wręcz przeciwnie, taki rodzaj i ukształtowanie kary w okolicznościach niniejszej sprawy wskazuje na łagodne potraktowanieD. B.. Wobec deklarowanej wysokości dochodów (k. 57v. i 61), orzeczona grzywna nie przekracza możliwości zarobkowych oskarżonego. Naprawienie szkody przez oskarżonego oraz niewielka jej wartość zadecydowały zaś o sięgnięciu przez Sąd Rejonowy po instytucję zart. 37a k.k., co zważywszy na uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego i brak poszanowania dla obowiązujących reguł w wątpliwość poddaje skuteczność takiego rozstrzygnięcia. Dopuszczając się kolejnego przestępstwa oszustwa w stosunkowo krótkim okresie od wydania uprzednich wyroków skazujących oskarżony utwierdza bowiem w przekonaniu, iż dotychczas wymierzane mu kary o charakterze nieizolacyjnym nie osiągnęły swoich celów zapobiegawczych. Jednakże zważywszy na kierunek wniesionego środka odwoławczego iart. 434 k.p.k.korekta orzeczenia w tym zakresie nie jest możliwa. Jeżeli zaś obrońca eksponuje postawę oskarżonego związaną z mediacją, to dostrzec wypada, iżD. B.w niej osobiście nie uczestniczył i do momentu skierowania do sądu aktu oskarżenia nie wykazywał chęci naprawienia szkody.
Nie stwierdzając zatem uchybień w postępowaniu przed Sądem I instancji, które uzasadniałyby konieczność zmiany zaskarżonego wyroku lub jego uchyleniai przekazania sprawy do ponownego rozpoznania – w tym z przyczyn wskazanychwart. 439 k.p.k.orazart. 440 k.p.k.– Sąd Okręgowy utrzymał go w mocy.
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego znajduje swoje uzasadnienie w treści art.art. 636 § 1 k.p.k., gdzie decyzja o opłacie za drugą instancję znajduje oparcie w treściart. 8 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r.o opłatach w sprawach karnych(t.j. Dz.U. 1983 Nr 49, poz. 223), zaś decyzja o zwrocie wydatków w§ 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwaw postępowaniu karnym(t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 663) i § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego (Dz.U. z 2014 r. poz. 861).
Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.

Mariusz Jaroszyński