Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I1 C 1854/17
Data wyroku: 2018-04-17 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Iwona Tusk-Kasiewicz

Sygn. akt: I1 C 1854/17 upr.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 kwietnia 2018 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Iwona Tusk-Kasiewicz

Protokolant:

protokolant Jowita Rejman

po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2018 r. w Gdyni
sprawy z powództwa(...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wG.
przeciwkoM. K.
o zapłatę

I
Zasądza od pozwanegoM. K.na rzecz powoda(...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wG.kwotę 44,54 zł. (czterdzieści cztery złote pięćdziesiąt cztery grosze) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 20 marca 2018 r. do dnia zapłaty;

II
W pozostałym zakresie oddala powództwo;

III
Kosztami postępowania, które uznaje za uiszczone, obciąża powoda.

UZASADNIENIE
Powód(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wG.wniósł pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwkoM. K.o zapłatę kwoty 342,13 zł z odsetkami ustawowymi i kosztami procesu, wskazując, że na podstawie umowy sprzedaży energii elektrycznej strona powodowa dostarczała stronie pozwanej energię elektryczną do lokalu wskazanego w umowie, lecz pozwany nie uiścił należności dochodzonej pozwem, na którą składają się: kwota 103,92 zł tytułemfaktury nr (...), kwota 86,90 zł tytułem nieopłaconejfaktury nr (...), kwota 34,39 zł tytułem nieopłaconejfaktury nr (...), kwota 34,39 zł tytułem nieopłaconejfaktury nr (...), kwota 48,14 zł tytułem nieopłaconejfaktury nr (...), kwota 34,39 zł tytułem nieopłaconejfaktury nr (...).
(pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym – k. 2-4v)
Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2016 r., wobec stwierdzonego braku podstaw do wydania nakazu zapłaty, Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Gdyni.
(postanowienie z dn ia 08.08.2016 r.   – k.  5 )
Nakazem zapłaty z dnia 28 listopada 2016 r. wydanym w postępowaniu upominawczym Sąd Rejonowy w Gdyni orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.
(nakaz zapłaty - k.  24 )
Postanowieniem z dnia 10 maja 2017 r. Sąd Rejonowy w Gdyni uchylił w/w nakaz zapłaty i zawiesił postępowanie na podstawieart. 177 § 1 pkt. 6 k.p.c., a następnie postanowieniem z dnia 27 grudnia 2017 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie i ustanowił dla pozwanego nieznanego z miejsca pobytu kuratora sądowego.
(postanowienie z dnia 10.05.2017 r. – k. 32, postanowienie i zarządzenie z dnia 27.12.2017 r. – k. 48-49)
Po otrzymaniu w dniu 20 marca 2018 r. odpisu pozwu pozwany wniósł o oddalenie powództwa i podniósł, że został wyeksmitowany z lokalu przyul. (...)wG.i pod koniec marca lub na początku kwietnia 2014 r. opuścił lokal i przekazał go wierzycielowi w obecności komornika oraz że tego samego dnia zgłosił powodowi fakt opróżnienia lokalu i zaprzestania korzystania z energii elektrycznej, w związku z czym nie powinien płacić za okres po opuszczeniu lokalu. Pozwany wskazał też, że nie otrzymał od powoda żadnych wezwań ani faktur.
(protokół rozprawy z dnia 03.04.2018 r. – k. 79-80, nagranie 00:01:46-00:22:01)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 12 grudnia 2006 r.M. K.zawarł z(...) S.A.umowę sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług przesyłowych dotyczącą lokalu mieszkalnego przyul. (...)wG.na czas nieokreślony. W § 4 umowy strony ustaliły, że każdej z nich przysługuje prawo wypowiedzenia umowy, a okres wypowiedzenia wynosi jeden miesiąc. W związku z zawarciem umowy w w/w lokalu zainstalowany został przedpłatowy układ pomiarowo-rozliczeniowy.
(niesporne, nadto umowa – k. 20-20v)
W dniu 1 lipca 2007 r. prawa i obowiązki(...) S.A.przeszły na(...) Spółkę Akcyjnąz siedzibą wG..
(niesporne)
M. K.został wyeksmitowany z lokalu przyul. (...)wG.i wskutek prowadzonego postępowania egzekucyjnego opuścił w/w lokal i przekazał go właścicielowi, a postępowanie egzekucyjne zostało zakończone postanowieniem komornika sądowego z dnia 15 kwietnia 2014 r. wydanym w sprawie KM 402/13.
(niesporne, nadto zeznania pozwanego – k. 79-80, nagranie z dnia 03.04.2018 r.  00:01:46-00:22:01)
W dniu opuszczenia lokalu przyul. (...)wG.M. K.zgłosił w oddziale(...) S.A.fakt opuszczenia lokalu i zaprzestania korzystania z dostarczanej tam energii elektrycznej. Osoba przyjmująca zgłoszenie poinformowałaM. K., że licznik przedpłatowy zostanie zdjęty przez(...) S.A.
(niesporne, nadto zeznania pozwanego – k. 79-80, nagranie z dnia 03.04.2018 r.  00:01:46-00:22:01)
(...) S.A.wG.wystawiła na rzeczM. K.fakturę VAT nr (...)na kwotę 103,92 zł z tytułu rozliczenia za okres od dnia 19 lutego 2014 r. do dnia 11 września 2014 r. W szczegółowym rozliczeniu w/w faktury wskazano, że na w/w kwotę składają się: opłata przesyłowa stała w wysokości 10,80 zł netto za jeden miesiąc, opłata abonamentowa w wysokości 0,50 zł za jeden miesiąc oraz opłata przejściowa w wysokości 0,77 zł za jeden miesiąc – naliczone za okres 7 miesięcy oraz powiększone o podatek VAT w wysokości 23%.(...) S.A.wG.wystawiła na rzeczM. K.:fakturę VAT nr (...)na kwotę 86,90 zł z tytułu rozliczenia za okres od dnia 11 września 2014 r. do dnia 18 marca 2015 r. i na kwotę 68,78 zł z tytułu opłaty za wystawienie wezwania orazfakturę VAT nr (...)na kwotę 48,14 zł z tytułu rozliczenia za okres od dnia 18 marca 2015 r. do dnia 6 lipca 2015 r. i na kwotę 34,39 zł z tytułu opłaty za wystawienie wezwania.
( niesporne, nadto faktury VAT – k. 16-18v)
Pismem z dnia 28 października 2015 r.(...) S.A.wG.wezwałaM. K.do zapłaty kwoty 342,13 zł wskazując, iż należność ta wynika z dokumentów o numerach:(...)/1F (kwota 103,92 zł),(...)/1F (kwota 86,90 zł),(...)/1F (kwota 48,14 zł),(...)(kwota 34,39 zł),(...)(kwota 34,39 zł),(...)(kwota 34,39 zł). Pismo zostało wysłane na adres przyul. (...)wG.i nie zostało odebrane przezM. K..
( niesporne, nadto  wezwanie do zapłaty z kserokopią koperty - k. 21-22v)

Sąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z w/w dokumentów przedłożonych przez stronę powodową w toku postępowania, których prawdziwość nie była kwestionowana przez pozwanego i które nie budziły wątpliwości Sądu co do swej wiarygodności, a zatem brak było podstaw do odmowy dania im wiary. Pozostałe dokumenty zgromadzone w aktach nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż nie wnoszą do sprawy żadnych nowych, istotnych okoliczności. Ustalając stan faktyczny sprawy Sąd wziął również pod uwagę zeznania pozwanego złożone na okoliczność ustalenia, czy i jakie wierzytelności przysługują powodowi względem pozwanego w związku z zawartą umową o dostarczanie energii elektrycznej. Zeznania te Sąd uznał za wiarygodne w całości, gdyż były one spójne i logiczne, a pozwany – pytany szczegółowo o okoliczności opuszczenia lokalu przyul. (...)wG.oraz zgłoszenia powodowi faktu zaprzestania korzystania z dostarczanej do tego lokalu energii elektrycznej - zeznawał w sposób swobodny i spontaniczny, a Sąd nie dopatrzył się w tych zeznaniach braku logiki czy sprzeczności.
Powód domagając się od pozwanego zapłaty kwoty 342,13 zł z odsetkami ustawowymi i kosztami procesu powoływał się na zawartą między stronami umowę sprzedaży energii elektrycznej z dnia 12 grudnia 2006 r., której przedmiotem jest sprzedaż energii elektrycznej i świadczenie usługi przesyłowej oraz na fakt dostarczania pozwanemu energii elektrycznej do lokalu mieszkalnego położonego wG.przyul. (...). Podstawę prawną żądania powoda stanowił więcart. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne(t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 755).
Pozwany kwestionował zasadność żądania powoda podnosząc, że pod koniec marca lub na początku kwietnia 2014 r. na skutek przeprowadzonej egzekucji komorniczej opuścił w/w lokal, z którego został wcześniej eksmitowany, i o fakcie tym poinformował powoda, zaś żądanie powoda dotyczy okresu, w którym pozwany nie mieszkał już w w/w lokalu.
Jak wynika z zebranego materiału dowodowego strony łączyła umowa sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usługi przesyłowej z przedpłatowym układem pomiarowo-rozliczeniowym, a powód domagał się od pozwanego zapłaty z tytułu opłat związanych z usługą dystrybucji (naliczanych oprócz opłat za zużytą energię elektryczną), tj. opłaty przesyłowej, opłaty abonamentowej i opłaty przejściowej - za poszczególne okresy wskazane w wystawionych fakturach VAT. Ponadto powód domagał się zapłaty z tytułu opłat za wystawienie trzech wezwań do zapłaty.
Na podstawie wiarygodnych zeznań pozwanego Sąd ustalił, że pozwany opuścił lokal mieszkalny, którego dotyczy żądanie powoda, na przełomie marca i kwietnia 2014 r. na skutek postępowania egzekucyjnego prowadzonego w przedmiocie opróżnienia tego lokalu (co nadto potwierdza treść okazanego przez pozwanego na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2018 r. postanowienia z dnia 15 kwietnia 2014 r. w sprawie KM 402/13 w przedmiocie zakończenia postępowania egzekucyjnego). Skoro więc pozwany przestał zamieszkiwać w przedmiotowym lokalu, to oczywistym jest, że pozwany nie mógł korzystać z energii elektrycznej dostarczanej do tego lokalu po w/w dacie, a więc po tej dacie nie był już odbiorcą energii elektrycznej, o którym mowa wart. 3 pkt. 13 w/w ustawy Prawo energetyczne.
Za wiarygodne Sąd uznał również zeznania pozwanego, iż w dniu opuszczenia lokalu pozwany zawiadomił powoda o tym fakcie oraz o zaprzestaniu korzystania z energii elektrycznej dostarczanej przez powoda, co było działaniem logicznym i racjonalnym. W ocenie Sądu powyższy fakt zawiadomienia powoda o zaprzestaniu korzystania z energii elektrycznej należało uznać za złożenie przez pozwanego oświadczenia w przedmiocie wypowiedzenia umowy - zgodnie z § 4 umowy łączącej strony. Wskazać przy tym należy, że oświadczenie w przedmiocie wypowiedzenia umowy jest jednostronnym oświadczeniem woli osoby je składającej, które zgodnie zart. 60 k.c.powinno zostać złożone w sposób dostatecznie ujawniający wolę tej osoby, czyli wolę zakończenia stosunku umownego. Oświadczenie to - o ile strony, tak jak w niniejszej sprawie, nie zastrzegły dla niego formy pisemnej - może być więc złożone również ustnie i sformułowane w sposób dowolny, pod warunkiem, że będzie ono zrozumiałe dla drugiej strony i że do niej dotrze. Nie ulega zatem wątpliwości, że poinformowanie powoda o zaprzestaniu korzystania z energii elektrycznej i opuszczeniu lokalu, do którego energia ta była dostarczana, na skutek przeprowadzonego postępowania egzekucyjnego w przedmiocie opróżnienia tego lokalu, było jednoznacznym wyrazem woli pozwanego co do zakończenia łączącego go z powodem stosunku umownego, skutkującym rozwiązaniem umowy po upływie umówionego okresu wypowiedzenia, tj. po miesiącu (§ 4 umowy).
W związku z rozwiązaniem umowy pozwany powinien uiścić na rzecz powoda opłaty związane z dystrybucją energii elektrycznej za okres obowiązywania umowy, tj. za okres zamieszkiwania w lokalu oraz za okres wypowiedzenia. W tym miejscu wyjaśnić należy, że ponieważ pozwany nie wskazał precyzyjnie daty opuszczenia lokalu i złożenia powodowi oświadczenia w przedmiocie wypowiedzenia umowy (pozwany wskazywał na przełom marca i kwietnia 2014 r.), Sąd uznał za datę pewną datę wydania przez komornika sądowego postanowienia o zakończeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego w przedmiocie opróżnienia lokalu przez pozwanego, tj. dzień 15 kwietnia 2014 r., co jednoznacznie wynika z okazanego przez pozwanego na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2018 r. postanowienia wydanego w sprawie KM 402/13, gdyż oczywistym jest, iż fakt opróżnienia lokalu przez pozwanego nastąpił przed datą wydania przedmiotowego postanowienia. Miesięczny termin wypowiedzenia, o którym mowa w § 4 umowy łączącej strony, upłynął więc w dniu 15 maja 2014 r. Pozwany powinien zatem uiścić na rzecz powoda opłaty za okres od 19 lutego 2014 r. (data początkowa okresu objętego żądaniem pozwu - zgodnie zfakturą VAT nr (...)) do dnia 15 maja 2014 r., przy czym z uwagi na stosowane przez powoda stawki opłat z tytułu usług dystrybucji energii elektrycznej ustalone dla miesięcznych okresów rozliczeniowych (wynikające z przedłożonych faktur VAT), Sąd uznał za zasadne obciążenie pozwanego w/w opłatami za trzy pełne okresy, tj. za 3 miesiące - od dnia 19 lutego 2014 r. do dnia 19 maja 2014 r.
W w/w okresie wysokość poszczególnych opłat z tytułu usług dystrybucji wynosiła: opłata przesyłowa stała - 10,80 zł netto miesięcznie, opłata abonamentowa - 0,50 zł netto miesięcznie i opłata przejściowa - 0,77 zł netto miesięcznie, tj. łącznie 12,07 zł netto miesięcznie. Należność za 3 miesiące wynosi więc 36,21 zł netto, a z uwzględnieniem podatku VAT w wysokości 23% - 44,54 zł i taką kwotę pozwany powinien zapłacić powodowi z tytułu opłat za usługę dystrybucji energii elektrycznej za w/w okres. W pozostałym zakresie, tj. za okres po rozwiązaniu umowy, żądanie zapłaty opłat za usługi dystrybucji było niezasadne.
Niezasadne było również żądanie zapłaty trzech kwot w wysokości po 34,39 zł z tytułu opłat za wystawienie wezwania do zapłaty (które to opłaty zostały w ten sposób określone w treści przedłożonych faktur, bowiem w treści pozwu powód w ogóle nie wyjaśnił z jakiego tytułu domaga się zapłaty poszczególnych kwot cząstkowych żądania), gdyż opłaty te zostały naliczone na fakturach dotyczących okresu od 11 września 2014 r. do 18 marca 2015 r. (k. 17) i od 18 marca 2015 r. do 6 lipca 2015 r. (k. 18), zaś powód nie wykazał, aby w tym okresie wystawił jakiekolwiek wezwanie do zapłaty skierowane do pozwanego, a jedyne dołączone do pozwu wezwanie do zapłaty zostało wystawione w dacie późniejszej niż naliczone opłaty, tj. w dniu 28 października 2015 r. Ponadto pozwany w ogóle nie wykazał podstawy naliczania i wysokości żądanych opłat za wystawienie wezwania do zapłaty.
Sąd zatem w pkt. I wyroku, na podstawieart. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne(t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 755) zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 44,54 zł, a na podstawieart. 481 § 1 i 2 k.c.zasądził również odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia 20 marca 2018 r. (tj. od dnia doręczenia pozwanemu odpisu pozwu, z którego pozwany dopiero dowiedział się o żądaniu powoda, bowiem wezwanie do zapłaty z dnia 28 października 2015 r. zostało skierowane przez powoda na adres lokalu pozwanego, z którego został on eksmitowany w 2014 r.) do dnia zapłaty.
W pkt. II wyroku Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie jako niezasadne i nieudowodnione - na podstawieart. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne(t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 755) w zw. zart. 6 k.c.a contrario.
O kosztach postępowania w pkt. III wyroku Sąd orzekł na podstawieart. 100 k.p.c.i uznając, że pozwany przegrał jedynie co do nieznacznej części żądania powoda, obciążył tymi kosztami powoda, uznając je jednocześnie za uiszczone w całości.

ZARZĄDZENIE

1
odnotować w kontrolce uzasadnień,

2
odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnom. powoda,

3
akta z wpływem lub za 30 dni.