Sąd Rejonowy w Olsztynie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 960/17
Data wyroku: 2018-01-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Błesińska-Kozłowska

Sygn. akt I C 960/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Data 15 grudnia 2017 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie, I Wydział Cywilny,
w składzie:
Przewodniczący: SSR Katarzyna Błesińska-Kozłowska
Protokolant: apl. Joanna Pepłowska
po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2017 r., wO., na rozprawie,
sprawy z powództwa GminyO.
przeciwkoB. K.
o eksmisję

I
nakazuje pozwanejB. K., aby opróżniła, opuściła i wydała powodowi GminieO.lokal mieszkalny nr (...), położony wO.przyul. (...);

II
przyznaje pozwanejB. K.prawo do otrzymania lokalu socjalnego i nakazuje wstrzymanie opróżnienia lokalu opisanego w punkcie I do czasu złożenia jej przez GminęO.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego;

III
nie obciąża pozwanej kosztami procesu na rzecz powoda,

IV
przyznaje radcy prawnemuM. W.ze Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Olsztynie kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych podwyższoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanej z urzędu.

SSR Katarzyna Błesińska-Kozłowska
Sygn. akt I C 960/17

UZASADNIENIE
Powódka GminaO.wniosła o nakazanie pozwanejB. K., aby opróżniła, opuściła i wydała powodowi lokal mieszkalny położony wO.przyul. (...), a nadto zasądzenie od pozwanej kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu powódka podała, że jest właścicielem lokalu socjalnego, który zajmuje pozwana bez tytułu prawnego. Najemcą lokalu była matka pozwanej, która zmarła w dniu 19 października 2015 r. Pozwana była czasowo zameldowana w lokalu w okresie od dnia 15 września 2015 r. do dnia 15 września 2016 r. w zawiązku z opieką nad matką. Pozwana odmawia wydania lokalu, mimo że nie mogła wstąpić w stosunek najmu po matce.
PozwanaB. K.wniosła o oddalenie powództwa z uwagi na zasady współżycia społecznego, zaś w przypadku jego uwzględniania przyznanie pozwanej prawa do lokalu socjalnego .
W uzasadnieniu podniosła, że samodzielnie tworzy jednoosobowe gospodarstwo domowe. Pozostaje w bardzo trudnej sytuacji życiowej i finansowej. Utrzymuje się z prac dorywczych, za które osiąga wynagrodzenie w wysokości ok. 800-900 zł. Na bieżąco reguluje opłaty związane z mieszkaniem należącym do powódki, które zamieszkuje. W 2009 r. przeszła chorobę nowotworową. Powinna pozostawać pod opieką lekarską, jednakże jest pozbawiona ubezpieczenia zdrowotnego i nie stać ją na leczenie. Z uwagi na brak meldunku w miejscu zamieszkania, pobawiona jest statusu osoby bezrobotnej. Pozwana zameldowana jest wK., jednakże od 2001 r. nie zamieszkuje tam. Nie ma możliwości zamieszkania w innym miejscu. Pozwana podniosła również, że za przyznaniem jej lokalu socjalnego przemawia fakt, że zamieszkuje tam od 2008 r., dba o lokal, ponosi wszelkie opłaty z nim związane.
Sąd ustalił, co następuje:
GminaO.jest właścicielem lokalu położonego wO.przyul. (...).
(bezsporne)
A podstawie umów najmu lokalu zamiennego z dnia 1 stycznia 2007 r., 1 stycznia 2010 r. i 1 stycznia 2013 r. GminaO.zawarła umowę najmu wymienionego wyżej lokalu z matka pozwanejB. K.D. P.. Lokal zamienny został jej przyznany po tym, jak w budynek, w którym zamieszkiwała wjechał samochód ciężarowy.
(dowód: umowy najmu lokalu zamiennego wraz z aneksem, k. 31-43 akt I C 933/17, zeznania pozwanej, k. 73v.)
W lokalu zamieszkiwała również od 2008 r. okresowo pozwanaB. K., która opiekowała się schorowaną matką, która m.in. przeszła wylew krwi do mózgu ok. 10 lat temu i wymagała stałej opieki. Była również zameldowana czasowo w lokalu w różnych okresach, w tym ostatnio na okres od dnia 15 września 2015 r. do dnia 15 września 2016 r. Stały meldunek posiada wK., gdzie mieszkała wcześniej z ojcem jej dzieci. ZK.wyprowadziła się, gdyż ojciec jej dzieci znęcał się nad nią psychicznie i fizycznie, co skończyło się pobytem w szpitalu.
(dowód: potwierdzenia meldunku k. 5, 8-11 akt I C 933/17, zeznania pozwanej, k. 73v.)
W dniu 19 października 2015 r. najemca lokaluD. P.zmarła.
(bezsporne)
B. K.nie wstąpiła w stosunek najmu po matce, co zostało przesądzone prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 16 maja 2017 r. w sprawie I C 933/17. Nie posiada ona wobec powyższego żadnego tytułu prawnego do lokalu GminyO..
(dowód: wyrok wraz z uzasadnieniem, k. 107, 110-112 akt I C 933/17)
B. K.aktualnie zamieszkuje w lokalu będącym własnością powoda, ponosząc opłaty związane z zamienianiem, w tym również odszkodowanie w wysokości czynszu.
(bezsporne)
Pozwana nie jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna. Nie pobiera renty ani emerytury. Aktualnie nie korzysta z pomocy MOPS.
(dowód: pismo Urzędu Pracy Powiatu(...)wO.– k. 16, pismo ZUS i KRUS, k. 18, k. 24, pismo MOPS, k. 20-22 )
Pozwana ma 55 lat. Jest osobą schorowaną. Przeszła nowotwór narządów kobiecych. Została wymeldowana z Urzędu Pracy po utracie meldunku w lokalu, który zamieszkuje. Wielokrotnie zwracała się z prośbami, by nie pozbawiać ją meldunku. Utrzymuje się z prac dorywczych, z których osiąga dochód ok. 800-900 zł. Nie posiada ubezpieczenia zdrowotnego. Nie ma żadnego innego lokalu, w którym mogłaby zamieszkać. Nie może liczyć na pomoc dzieci. Jedna z jej córek zmarła na nowotwór, druga wyjechała doW., zaś pozwana nawet nie wie, gdzie ona zamieszkuje. Nie może również liczyć na pomoc syna.
(dowód: karty leczenia szpitalnego, k. 71, zeznania pozwanej, k. 73v.)
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo należało uwzględnić w całości.
Dokonując rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie Sąd oparł się na dokumentach przedłożonych przez strony, których prawdziwość i wiarygodność nie była kwestionowana oraz nie budziła wątpliwości Sądu. Sąd wziął również pod uwagę ustalenia Sądu w sprawie I C 933/17, która to sprawa stanowiła niejako prejudykat do ustaleń w niniejszym postepowaniu. Sąd w całości dał również wiarę zeznaniom pozwanej w zakresie jej sytuacji majątkowej, zdrowotnej i rodzinnej.
W przedmiotowej sprawie bezspornym między stronami było, że pozwana zajmuje lokal mieszkalny należący do powódki. Postępowanie w sprawie I C 933/17 przesądziło o braku tytułu prawnego pozwanej do przedmiotowego lokalu.
Zgodnie zart. 222 k.c.właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.
W sprawie niniejszej ustalono, że pozwana zajmuje lokal stanowiący własność powódki bez tytułu prawnego, w konsekwencji czego, wobec braku skutecznego względem właściciela uprawnienia do władania rzeczą Sąd nakazał pozwanym, aby opróżnili, opuścili i wydali powódce w/w lokal mieszkalny (pkt I wyroku). Sąd nie znalazł podstaw, by oddalić powództwo na zasadach słuszności wynikających z treściart. 5 k.c., gdyż okoliczności na które powoływała się pozwana mogły lec u podstaw przyznania pozwanej prawa do lokalu socjalnego, nie zaś do oddalenia powództwa.
Zgodnie zart. 14 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnegow wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu.
Zgodnie zart. 14 ust. 4. Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec: 1) kobiety w ciąży, 2) małoletniego, niepełnosprawnego w rozumieniu przepisówustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznejlub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą, 3) obłożnie chorych, 4) emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej, 5) osoby posiadającej status bezrobotnego, 6) osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany.
Należy przyjąć, że przypadki wymienione w tym przepisie stanowią enumeratywne wyliczenie osób z tak szczególną sytuacją materialną i rodzinną, że zostały one wyróżnione przez ustawodawcę jako ewidentnie wymagające przyznania lokalu socjalnego.
W tych warunkach analizując kwestię przyznania lokalu socjalnego w oparciu o art. 14 ust. 3 należało przyjąć wyjątkową możliwość odmowy przyznania lokalu socjalnego osobom spełniającym kryteria z art. 14 ust. 4 powołanej ustawy w przypadku gdy osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany.
Art. 14 ust. 3 powołanej ustawy stanowi, że Sąd badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, orzeka o uprawnieniu osób, o których mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez nie z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną.
W sprawie ustalono, że pozwana pracuje jedynie dorywczo i osiąga z tego tytułu dochód w wysokości ok. 800-900 zł. Jej sytuacja rodzinna i zdrowotna jest trudna. Zatem zdaniem Sądu spełnia ona przesłanki do otrzymania lokalu określone przez radę gminyO.wdrodze uchwały nr (...)z dnia 24 stycznia 2013 r. w sprawie uchwalenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu GminyO.. W tych warunkach, przy uwzględnieniu art. 14 ust. 4 pkt 5 powołanej ustawy, nie sposób odmówić pozwanej prawa do lokalu socjalnego.
Pomijając powyższe, Sąd stoi na stanowisku, iż w stosunku do pozwanej istnieją wszelkie podstawy, by przyznać jej lokal socjalny również w przypadku niezaistnienia przesłanek z art. 14 ust. 4, tj. w warunkach przyznania jej lokalu na podstawie przesłanek fakultatywnych. Sąd zawsze może przyznać prawo do lokalu socjalnego w oparciu o całokształt okoliczności sprawy, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez lokatora z lokalu oraz jego szczególną sytuację materialną i rodzinną. Sytuacja życiowa pozwanej, jej stan zdrowia oraz fakt, że przez wiele lat korzysta ona z lokalu, uiszcza za niego opłaty, dba o niego, a wcześniej należał on do jej matki oraz to że w istocie na skutek splotu szeregu okoliczności życiowych nie wstąpiła ona w stosunek najmu po matce, uzasadnia przekonanie o przyznaniu jej prawa do lokalu socjalnego.
W konsekwencji, na podstawie art. 14 powołanej ustawy, w punkcie II wyroku przyznano pozwanej prawo do otrzymania lokalu socjalnego i nakazano wstrzymanie opróżnienia lokalu opisanego w punkcie I przez pozwaną do czasu złożenia jej przez GminęO.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 102 k.p.c., biorąc pod uwagę ciężką sytuację majątkową pozwanej.
SSR Katarzyna Błesińska – Kozłowska