Sąd Rejonowy w Bełchatowie
IV Wydział Pracy
Sygnatura akt: IV P 13/18
Data wyroku: 2018-08-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zofia Szumigaj-Grochocka, Leon Ścigała, Beata Grabiszewska

Sygn. akt IV P 13/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 03 sierpnia 2018 roku
Sąd Rejonowy w Bełchatowie Wydział IV Pracy
w składzie następującym:
Przewodniczący : Sędzia SR Beata Grabiszewska
Ławnicy: Leon Ścigała, Zofia Szumigaj-Grochocka
Protokolant: Bożena Michalak
po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2018 roku w Bełchatowie
na rozprawie
sprawy z powództwaK. R.
przeciwkoPrzedsiębiorstwu (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwR.
o odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę

1
zasądza od pozwanegoPrzedsiębiorstwa (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwR.na rzecz powódkiK. R.kwotę 8.940,00 zł (osiem tysięcy dziewięćset czterdzieści złotych 00/100)z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 23 lutego 2018 roku do dnia zapłaty, tytułem odszkodowania;

2
oddala powództwo w pozostałej części;

3
zasądza od pozwanegoPrzedsiębiorstwa (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwR.na rzecz powódkiK. R.kwotę 180,00 zł (sto osiemdziesiąt złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

4
nakazuje pobrać od pozwanegoPrzedsiębiorstwa (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwR.na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Bełchatowie kwotę 447,00 zł (czterysta czterdzieści siedem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów sądowych;

5
wyrokowi w punkcie 1. (pierwszym) nadaje rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 3.800,00 zł (trzy tysiące osiemset złotych 00/100).

Sygn. akt IV P 13/18

UZASADNIENIE
W pozwie z dnia 16 lutego 2018 roku (data wpływu do Sądu) skierowanym przeciwkoPrzedsiębiorstwu (...) Spółka z ograniczona odpowiedzialnościąwR., powódkaK. R., reprezentowania przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosiła o zasądzenie na jej rzecz odszkodowania w kwocie 8.940,00 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wytoczenia powództwa, z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania umowyo pracę za wypowiedzeniem, a także o zasądzenie kosztów procesu.
W uzasadnieniu pozwu kwestionowała zasadność wypowiedzenia umowyo pracę i podnosiła, że przyczyna wskazana w wypowiedzeniu jest pozorna, nieuzasadniona i irrelewantna z punktu widzenia treści jej stosunku pracy.
Z umowy łączącej powódkę z pozwanym wynika, że jej miejscem pracy byłR.. Z tego względu likwidacja miejsca pracy powódki wC., miejscu oddalonym o kilkanaście kilometrów, pozostaje obojętna z punktu widzenia uzasadnienia przyczyny rozwiązania z powódką stosunku pracy. Polecenie pracy wC.było zmianą tymczasową, nie towarzyszyło jej również wypowiedzenie warunków pracy, nie zawierano w tym zakresie żadnego porozumienia z powódką o zmianie warunków pracy w zakresie miejsca jej wykonywanej pracy.
Zdaniem powódki nie istnieją merytoryczne względy uzasadniające wybór akurat jej do zwolnienia. Jej zdaniem zwolnienie nastąpiło bez dokonania obiektywnej oceny i racjonalnego wyboru pracownika podlegającego zwolnieniu. Pozwany nie uzasadnił w żaden sposób doboru pracownika do zwolnienia poza tym, że wcześniej polecił jej pracować przez bardzo krótki czas na stanowisku z góry planowanym do likwidacji.
W odpowiedzi na pozew z dnia 7 marca 2018 roku pozwana Spółka wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu.
W uzasadnieniu podnosiła, iż wypowiedzenie umowy o pracę było uzasadnione i zgodne z wszelkimi obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa pracy. Likwidacja stanowiska powódki była obiektywnie uzasadniona sytuacją finansową pracodawcy. Pracodawca przy pierwszej likwidacji stanowiska pracy zajmowanego przez powódkę, powierzył jej nowe obowiązki, dopiero przy drugiej likwidacji dokonał wypowiedzenia. Nie jest prawdą, że praca powódki w magazynie wC.miała mieć charakter tymczasowy. Przełożona powódki jasno przedstawiła jej, że praca ta ma charakter stały. Pozwana przeczyła, że na decyzję o wypowiedzeniu umowy miał jakikolwiek wpływ rzekomy konflikt zL. R..
Pozwana podnosiła, że magazyn wC.funkcjonował w pozwanej Spółce jako oddzielna jednostka organizacyjna utworzona na przełomie lat 2013/2014 na podstawnie decyzji zarządu.
W toku procesu strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie.
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
K. R.została zatrudniona w pozwanymB.(...)z ograniczoną odpowiedzialnością wR.(wcześniej T.G.(...) Sp. z o.o.) od dnia 25 marca 2009 roku na stanowisku referenta ds. ekonomicznych w pełnym wymiarze czasu pracy na podstawie umowyo pracę zawartej na okres próbny, następnie na czas określony, a od 23 sierpnia 2011 roku na czas nieokreślony. Miejscem wykonywania pracy przez powódkę byłR.. Z dniem 1 kwietnia 2015 roku powierzono powódce stanowisko specjalisty ds. ekonomicznych.
(dowód: umowy o pracę, angaże – w aktach osobowych powódki, część B)
Na podstawie porozumienia stron z dnia 19.10.2017 roku nastąpiła zmiana stanowiska pracy powódki, której powierzono stanowisko magazyniera. Zakres obowiązków powódki został określony na piśmie. Bezpośrednim przełożonymK. R.był kierownik(...). Początkowo powódka realizowała obowiązki w magazynie, zlokalizowanym wR., gdzie przyuczała się do pracy na powierzonym stanowisku. Praca odbywała się w systemie trzyzmianowym. Od 7 grudnia 2017 rokuK. R.została przeniesiona do magazynu wC., gdzie praca była jednozmianowa. Zmiana miejsca wykonywania pracy nie wynikała z żadnego dokumentu, odbyła się na ustne polecenie przełożonej powódki, któremuK. R.się podporządkowała. Obsada pracownicza magazynu wC.była jednoosobowa. Na początku powódka pracowała zE. L., która następnie została przeniesiona do biura. Po tygodniu powódka rozpoczęła samodzielne wykonywanie czynności. Na przełomie grudnia 2017 roku i stycznia 2018 roku wykorzystywała zaległy urlop wypoczynkowy. Do pracy wróciła 10 stycznia 2018 roku.

(dowód: porozumienie stron – w aktach osobowych powódki, część B, zeznania powódkiK. R.– k. 93-94 w zw. z k. 122, k. 122-123, zeznania świadków:B. R.– k. 95-97;E. L.– k. 97-98)
Magazyn wC.powstał na przełomie lat 2013-2014. Został utworzony na potrzeby zakładu pracy w związku z przejmowaniem poszczególnych działalności od kopalni i realizacją zleceń. Magazyn ten został utworzony tymczasowo i było wiadomo, że po pewnym czasie zostanie zlikwidowany. Nie był to magazyn główny, tylko oddziałowy, podlegał pod dział gospodarki magazynowej, był połączony z magazynem wR.. Nie była to samodzielna jednostka funkcjonująca w firmie. Od końca 2016 roku zaczęła zmniejszać się liczba zleceń. Rozmowy na temat działań naprawczych w zakładzie rozpoczęły się w III kwartale 2017 roku, likwidacja magazynuwC.była jednym z tematów. Dyskusje na temat likwidacji magazynu rozpoczęły się pod koniec 2017 roku. Utrzymywanie tego magazynu stało się nieekonomiczne. Decyzję o wystąpieniu z wnioskiemo likwidację magazynu podjęłaB. R.. W dniu 25 stycznia 2018 roku został sporządzony wniosek o likwidację, zatwierdzony następnie przez Zarząd Spółki.
(dowód: zeznania świadków:B. R.– k. 95-97,W. W.– k. 113-114, wniosek o likwidację magazynu – k. 38)
Sytuacja finansowa pozwanego pracodawcy była trudna, pogarszała się od 2016 roku. Spółka odnotowywała straty. W związku z tym podjęto działania zmierzające do poprawy sytuacji ekonomicznej pozwanej poprzez redukcję kosztów, w tym między innymi kosztów pracowniczych, co spowodowało redukcję zatrudnienia. Od stycznia 2017 roku pozwana Spółka zwolniła 130 pracowników, a zatrudniła 89 osób, głównie na stanowiska pracowników fizycznych.
(dowód: zeznania pozwanegoW. S.– k. 123; sprawozdanie finansowe za 2017 rok – k. 42-71, opinia Departamentu Nadzoru(...) S.A.– k. 39-41; wykaz pracowników – k. 117-118)
Oświadczeniem z dnia 26 stycznia 2018 roku, doręczonym powódcew tego samego dnia, pozwany pracodawca rozwiązał zK. R.umowę o pracę z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, który upłynął w dniu 30 kwietnia 2018 roku. Jako przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę pozwany wskazał likwidację stanowiska pracy powódki, wskazując, że pracodawca likwiduje magazyn wC.i stanowisko magazynier.
(dowód: oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę – akta osobowe powódki, część C)
W wydziale gospodarki magazynowej pracowało kilkanaście osób. Żadnej z tych osób pracodawca nie wziął pod uwagę przed podjęciem decyzjio rozwiązaniu umowy o pracę z powódką. Nie zastosował żadnych kryteriów doboru pracownika do zwolnienia. Przełożona powódkiB. R.wskazała powódkę, ponieważ w magazynie pracowała najkrócej. Innych okoliczności nie brała pod uwagę.
(dowód: zeznania świadków:B. R.– k. 95-97; wykaz pracowników – k. 80)
W czasie zatrudnienia pracodawca nie zgłaszał uwag do pracy powódki. Otrzymywała ona podwyżki wynagrodzenia i premie.
(okoliczności niesporne)
W 2016 roku zaistniała sytuacja konfliktowa pomiędzy powódką,a pracownicami biura Zarządu, ponieważ powódka odmówiła wypłaty środków z kasy osobie nieuprawnionej. Sytuacja ta była przedmiotem spotkania z przełożonymi, w tym z prezesem zarządu i wprowadzenia stosownej procedury.
(dowód: zeznania powódkiK. R.– k. 93-94 w zw. z k. 122, k. 122-123, zeznania pozwanegoW. S.– k. 123, zeznania świadków:W. F.– k. 98-99,L. R.– k. 110-111;M. H.– k. 121-122)
K. R.posiada wyższe wykształcenie w zakresie finansówi bankowości. Ukończyła również kursy specjalistyczne. Powódka ma troje dzieci, które chorują.K. R.i jej córka chorują na celiakię.
(dowód: zeznania powódkiK. R.– k. 93-94 w zw. z k. 122, k. 122-123; dyplom ukończenia studiów – k. 22, zaświadczenia – k. 23-29)
Miesięczne wynagrodzenie powódki, obliczone jak ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy wynosiło 3.897,01 zł.
(dowód: wyliczenie – k. 116)
Stan faktyczny przedmiotowej sprawy Sąd ustalił na podstawie dokumentów złożonych do akt sprawy oraz zawartych w aktach osobowych powódki, a także na podstawie zeznań stron:K. R.iW. S., a także w oparciu o zeznania świadkówB. R.,E. L.,W. W.,W. F.,L. R.iM. H..
Zeznania stron i świadków w zakresie dotyczącym okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia są zbieżne i zasługują na wiarę.
Zeznania świadkaH. P.w zakresie, w jakim podaje, że kierownikmagazynu (...)analizowała sytuację innych osób przed rozwiązaniem umowy o pracę z powódką są niewiarygodne, bowiem samaB. R.podała, iż pod uwagę wzięła jedynie najkrótszy staż pracy powódki w magazynie.
Z kolei zeznaniaD. O.Sąd pominął ponieważ niewiele wnoszą do sprawy i nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Stosownie do postanowieńart. 44 kppracownik może wnieść odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę. Odwołanie wnosi się do sądu pracyw ciągu 7 dni od dnia doręczenia pisma wypowiadającego warunki pracy i płacy (art. 264 § 1 kp).
W myśl przepisuart. 45 § 1 kpw razie ustalenia, że wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas nie określony jest nieuzasadnione lub narusza przepisy o wypowiadaniu umów o pracę, sąd pracy – stosownie do żądania pracownika – orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia lub o przywróceniu do pracy albo o odszkodowaniu. Wypowiedzenie jest nieuzasadnione, jeżeli nie opiera się na ważnych i rzeczywistych przyczynach.
Przyczyny uzasadniające wypowiedzenie umowy o pracę na czas nie określony mogą leżeć zarówno po stronie pracownika, jak i po stronie pracodawcy, albo też po obu stronach łącznie. Gdy chodzi o pracownika mogą być przez niego zawinione, albo niezawinione. Ocena zasadności wypowiedzenia umowy o pracę w ramachart. 45 § 1 kppowinna być dokonana nie tylko z uwzględnieniem interesów pracownika związanych ze stosunkiem pracy, ale także z uwzględnieniem słusznego interesu zakładu pracy, który należy oceniać w powiązaniu z istotą i celem stosunku pracy.
W myślart. 30 § 4 kpw oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego wymóg ten oznacza, że wymieniona w oświadczeniu przyczyna wypowiedzenia powinna być prawdziwa i konkretna. Konkretność przyczyny wymaga jej sprecyzowania. (por. uchwałę pełnego składu Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 1985 roku, III PZP 10/85, OSNC z 1985 roku, z. 11, poz. 164).
W przedmiotowej sprawie pozwany pracodawca wskazał, iż rozwiązanie umowy o pracę zK. R.nastąpiło z uwagi na likwidację stanowiska pracy powódki, ponieważ pracodawca likwiduje magazyn wC.
i stanowisko magazynier.
Należy podkreślić, iż zmniejszenie stanu zatrudnienia, czy likwidacja stanowiska pracy w zakładzie stanowi uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego organ rozpatrujący spory pracownicze nie jest powołany do badania zasadności i celowości zmniejszenia stanu zatrudnienia, czy to w ramach zmiany struktury organizacyjnej, czy też z innych uzasadnionych przyczyn. Decyzje na temat przydatności i celowości utrzymania danego stanowiska należą do kompetencji pracodawcy i nie podlegają ocenie sądu pracy.
Pomiędzy wypowiedzeniem umowy o pracę, a likwidacją stanowiska pracy powinien zachodzić związek przyczynowy. Wypowiedzenie umowy o pracę może być dokonane przed lub po podjęciu decyzji o likwidacji stanowiska pracy, nie musi zbiegać się w czasie z chwilą faktycznego przeprowadzenia zmian organizacyjnych, skutkujących likwidacją stanowiska pracy (por. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dn. 12.12.2001r., I PKN 733/00, OSNAPiUS 2003r., Nr 23, poz. 569; wyrok Sądu Najwyższego z dn. 13.10.1999r., I PKN 290/99 OSNAPiUS 2001r., Nr 4, poz. 110).
Sąd natomiast może badać i oceniać, czy likwidacja stanowiska pracy jest autentyczna, czy też ma charakter pozorny i służy usprawiedliwieniu wypowiedzenia umowy o pracę. Dokonuje także oceny słuszności przyjętych kryteriów doboru pracowników do zwolnienia, bowiem okoliczności przemawiające za ochroną pracownika mogą powodować, że wypowiedzenie umowy konkretnemu pracownikowi jest nieuzasadnione lub sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, gdy między nim a innymi pracownikami występują wyraźne różnice kwalifikacji zawodowych w wykonywaniu obowiązków, a także inne okoliczności. W razie podjęcia przez pracodawcę indywidualnej decyzji o rozwiązaniu stosunku pracy dokonuje się oceny słuszności doboru pracownika do zwolnienia w ramach osób wykonujących podobną pracę, zajmujących podobne stanowiska, nie zaś z uwzględnieniem wszystkich pracowników zatrudnionych w zakładzie pracy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6.11.2001r., I PKN 675/00 OSNP 2003 r., Nr 19, poz. 461).
Jedynie likwidacja konkretnego stanowiska uzasadnia wypowiedzenie bez potrzeby oceny kwalifikacji, stażu pracy i innych okoliczności ochronnychi porównywania ich z innymi pracownikami (uchwała pełnego składu Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 1985 roku (teza IX), III PZP 10/85, OSNC z 1985 roku, z. 11, poz. 164).
W przedmiotowej sprawie pozwany pracodawca rozwiązał z powódką umowę o pracę, wskazując jako przyczynę jej wypowiedzenia likwidację stanowiska pracy powódki, spowodowaną likwidacją magazynuwC.– stanowiska magazynier. Oświadczenie nie zawierało kryteriów wyboru powódki do zwolnienia. Takich kryteriów nie przekazano powódce także w czasie wręczenia wypowiedzenia.
Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie powódka pracowała na stanowisku magazyniera od 19.10.2017 roku. Pozwany pracodawca dokonał likwidacji magazynu wC., gdzie stanowisko to było jednoosobowe. Jednakże z zeznańW. W.wynika, że magazyn wC.nie był magazynem głównym, tylko oddziałowym, podlegał pod dział gospodarki magazynowej, był połączony z magazynem wR.. Nie była to samodzielna jednostka funkcjonująca w firmie. Powstał na przełomie lat 2013-2014 i został utworzony jako tymczasowy, bowiem było wiadomo, że po pewnym czasie zostanie zlikwidowany. Już od końca 2016 roku zaczęła zmniejszać się liczba zleceń. Rozmowy na temat działań naprawczych w zakładzie rozpoczęły się w III kwartale 2017 roku, likwidacja magazynu wC.była jednym z tematów. Dyskusje na temat samej likwidacji magazynu rozpoczęły się pod koniec 2017 roku. Decyzję o wystąpieniu z wnioskiem o likwidację magazynu podjęłaB. R.. W dniu 25 stycznia 2018 roku został sporządzony wniosek o likwidację, zatwierdzony następnie przez Zarząd Spółki.
Mając na uwadze powyższe nie można mówić, iż magazyn wC.był odrębną jednostką od magazynu wR.. W dziale gospodarki magazynowej na stanowisku magazyniera, oprócz powódki, pracowało kilkanaście osób, które wykonywały czynności podobne.
Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w tym z treści oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę z powódką wynika, że zamierzeniem pracodawcy była likwidacja stanowiska magazynier. Jednocześnie pracodawca nie zastosował żadnych kryteriów, podejmując decyzję o zwolnieniu powódki, nie analizował w ogóle sytuacji zawodowej, materialnej, czy osobistej innych magazynierów, nie brał pod uwagę oceny pracy, ani też kwalifikacji poszczególnych osób, stażu pracy, wieku, przydatności zawodowej. Chodziło konkretnie o zwolnienie z pracy powódki. Do takich wniosków prowadzą zeznaniaB. R., która podała, że oprócz stażu w magazynie nie brała żadnych innych okoliczności pod uwagę. Świadczy o tym także przeniesienie powódki do pracy w magazyniewC.w sytuacji, kiedy wiadomo było już, że zostanie on zlikwidowany.
W wyroku z dnia 10 września 2013 roku, I PK 61/13 (opubl.: LEX nr 1427709) Sąd Najwyższy wyraził pogląd, że w oświadczeniu pracodawcyo wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony z powodu likwidacji jednego z analogicznych stanowisk pracy powinna być wskazana także przyczyna wyboru pracownika do zwolnienia z pracy (kryteria doboru) chyba, że jest oczywista lub znana pracownikowi (art. 30 § 4 k.p.). Sąd ten wskazał, że tylko kryteria uwidocznione w porozumieniu albo w regulaminie, mogą podlegać ocenie w postępowaniu sądowym w kontekście zasadności wypowiedzenia umowy o pracę dokonanego konkretnemu pracownikowi (por. także uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 18.09.2013r., I PK 5/13, LEX nr 1376065).
Sąd Najwyższy wskazał ponadto, że pracodawca, który przy dokonaniu redukcji zatrudnienia z przyczyn organizacyjnych stosuje określone zasady (kryteria) doboru pracowników do zwolnienia, powinien nawiązać do tych kryteriów, wskazując przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę na czas nieokreślony (art. 30 § 4 kp) dokonanego na podstawieart. 10 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 roku o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników- Dz. U. Nr 90, poz. 844 ze zm. (por. wyroki SN: z dnia 16.12.2008 r., I PK 86/08, LEX nr 497682; z dnia 25.01.2013 r., I PK 172/12, OSNP 2014/4/52).
Jak wynika z przytoczonego powyżej orzecznictwa pozwany pracodawca powinien już w oświadczeniu o rozwiązaniu z powódką umowyo pracę wskazać kryteria wyboru powódki do zwolnienia. Tymczasemw rozpoznawanej sprawie pozwany pracodawca w ogóle nie wskazał takich kryteriów, twierdząc jedynie, że likwidacji uległo samodzielne stanowiskow odrębnej komórce organizacyjnej. Przyczyny nie znane pracownikowiw dacie wypowiedzenia usuwają się spod weryfikacji sądowej w zakresie potencjalnej zasadności niewskazanych pracownikowi kryteriów dokonanego wypowiedzenia (art. 45 § 1 kp).
Należy podnieść, że powódka miała długoletni staż w pracy w Spółce, opinię dobrego pracownika (otrzymywała podwyżki wynagrodzenia i nie było uwag do jej pracy). Praca u pozwanego była istotnym źródłem dochoduw rodzinie powódki. NadtoK. R.posiadała wyższe wykształceniei ukończone liczne kursy. Sytuacja zdrowotna jej i trojga dzieci była zła. Przedstawione wyżej okoliczności świadczą o tym, że podstawą rozwiązania umowy o pracę z powódką mogły być inne przyczyny, których pracodawca nie wskazał w oświadczeniu o rozwiązaniu umowy o pracę w celu uniknięcia możliwości ich kontroli. Taką przyczyną mógł być konflikt powódki z pracownikami biura Zarządu.
Zdaniem Sądu, wypowiedzenie umowy o pracę powódce nie znajduje oparcia w przesłankach natury obiektywnej i racjonalnej. Przedstawione powyżej okoliczności świadczą o naruszeniu przez pozwanego pracodawcę przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę, niezasadności wypowiedzenia umowyK. R.oraz naruszeniu zasady doboru pracownika do zwolnienia. Dlatego też powództwo podlegało uwzględnieniu.
Powódka z dwóch alternatywnych roszczeń wybrała odszkodowanie. Zgodnie zart. 471kpodszkodowanie, o którym mowa wart. 45 kp, przysługuje w wysokości wynagrodzenia za okres od 2 tygodni do 3 miesięcy, nie niższej jednak od wynagrodzenia za okres wypowiedzenia.
Okres wypowiedzenia umowy o pracę powódce wynosił 3 miesiące. Wysokość miesięcznego wynagrodzenia powódki stanowiła kwotę 3.897,01 zł.K. R.dochodziła kwoty 8.940, zł, tj. kwoty poniżej wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd na podstawieart. 45 § 1 kpw zw. zart. 471kpuwzględnił powództwo w całości, o czym orzekł w punkcie pierwszym wyroku.
O odsetkach orzeczono na podstawieart. 481 § 1 i 2 kc.
Oddaleniu podlegało żądanie odsetek od daty wytoczenia powództwa. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 2003 roku w sprawie sygn. akt III PZP 3/03 „ustawowe odsetki od odszkodowania przysługującego pracownikowi z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia stają się wymagalne w dniu doręczenia pracodawcy odpisu pozwu zawierającego żądanie zapłaty tego odszkodowania” (M. Prawn. 2003, nr 7, poz. 291).
O kosztach postępowania orzeczono na podstawieart. 98 kpc, wyrażającego zasadę odpowiedzialności za wynik procesu. Wysokość tych kosztów Sąd ustalił na podstawie § 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.).
Na podstawieart. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 roku(tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 300 ze zm.) w zw. zart. 98 kpcSąd nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 447,00 złotych tytułem opłaty od pozwu.
Na podstawieart. 4772§ 1 kpcSąd nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty nie przekraczającej jednomiesięcznego wynagrodzenia powódki.