Sąd Okręgowy w Łodzi
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 42/17
Data wyroku: 2018-07-12 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: 286§1 kk

Sygn. akt IV K 42/17

UZASADNIENIE

w zakresie czynu z punktu II i III aktu oskarżenia
Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2013r. prokurator Prokuratury Okręgowej wyłączył ze sprawy o sygnaturze akt V Ds.126/11, przeciwkoA. T. (1)podejrzanemu m.in. o czyn zart.258§1 k.k., materiał dowodowy w zakresie m.in.W. S.iM. C.do odrębnego prowadzenia. Postępowanie karne dotycząceA. T. (1)toczyło się dalej, zakończone prawomocnym wyrokiem tut.Sądu z dnia 28 października 2014r. sygnatura akt IV K 206/14, mocą którego skazanoA. T. (1)za czyn m.in. zart. 286§1 k.k.iart.13§1 k.k.w zw. zart.286§1 k.k.iart.297§1 k.kiart.271§1 k.k.orazart.270§1 k.k.w zw. zart.11§2 k.k.w zw. zart.294§1 k.k.w zw. zart.12 k.k.w zw. zart.65§1 k.k.na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat próby i łączną karę grzywny.
(dowód: odpis postanowienia k 3-7 tom I śledztwa, odpis wyroku k 1714-1717)
OskarżonyW. S.prowadził w 2005r. działalności gospodarczą pod nazwąPrzedsiębiorstwo Produkcyjne (...) Spółka z o.o.z siedzibą wŁ.przyul.(...). Pełnił funkcje prezesa zarządu, spółka zajmowała się m.in. wykonywaniem prac pomocniczych przy budowieautostrady (...). Natomiast w miejscowościL.prowadził w formie spółki z o.o.przedsiębiorstwo (...)zajmujące się produkcją wyrobów budowlanych z betonu. Jednym z jego pracowników wP.byłJ. K.(czyn I), a takżeB. G.zajmująca się sprawami biurowymi i wykonująca polecenia oskarżonego (czyn IV i V). WB.natomiast był zatrudniony od 1 września 2005r. na stanowisku dyrektora zakładu produkcyjnego, a od stycznia 2006r. jako prezes -J. D.(czyn III). Od dnia 1 sierpnia 2005r. do 31.12.2005r. wB.został zatrudniony znajomy oskarżonegoP. C., z którym wcześniej, od 2003r., oskarżony prowadził interesy, i z którym miał wspólne zobowiązania finansowe wobec prywatnych osób. Pracował on jako nieformalny prezes zarządu spółki.
(dowód: wyjaśnienia oskarżonego z rozprawy k 1708, 1709, zeznania świadków:P. C.k 241-241odw., 256-257 tom I śledztwa, z rozprawy k 1801-1804,B. G.k 628 tom IV śledztwa, z rozprawy k 1748-1749,J. K.z rozprawy k 1746-1747, pisma z ZUS k 89 tom I śledztwa, k 605, 672 tom IV śledztwa, k 1270-1272 tom VII śledztwa, k 1285 tom VII śledztwa, k 1554-1555, 1559odw., k 1869-1875, wypis z KRS-u k 362 tom II śledztwa, umowa o pracę k 641 tom IV śledztwa, raporty dot. spółek i wypis z KRS-u k 1296-1312, k 1313-1310 tom VII śledztwa)
W maju 2005 roku wŁ.,P. C.przyprowadził do siedzibyfirmy (...)przyul.(...)wŁ.swojego kolegęA. T. (1).P. C.poinformował oskarżonego, żeA. T. (1)potrzebuje uzyskać kredyt na mieszkanie, w związku z czym potrzebuje zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości dochodów do okazania w banku. Wcześniej,A. T. (1)prosiłP. C.o pomoc w uzyskaniu kredytu hipotecznego przeznaczonego na zakup mieszkania oraz w znalezieniu odpowiedniej oferty.A. T. (1)wiedział, żeP. C.nie miał problemów z uzyskiwaniem fałszywych dokumentów celem okazania w banku podczas procedury uzyskiwania kredytów.P. C.zgodził się pomóc koledze, z tym że zastrzegł, że może to potrwać, gdyż niezbędnym będzie zrejestrowanieA. T. (1)w jakiejś firmie i wyrobienie zdolności kredytowej poprzez 3 miesięczne wpłaty składek do ZUS. Na spotkaniu z oskarżonym, ustalone zostało, żeA. T. (1)zostanie fikcyjnie zatrudniony wP., będzie wystawiona umowa o pracę na okres próbny 3-miesięczny, z tymże musi przekazać pieniądze na składki do ZUS –u i pokryć inne koszty związane z zatrudnieniem w tym podatek dochodowy, wówczas zostanie mu wystawione zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach potrzebne do uzyskania kredytu w banku.W. S.zapewnił, że zgłosiA. T. (1)do ZUS-u, czego jednak nie zrobił. Ustalono ponadto, żeW. S.otrzyma gratyfikację w wysokości 2 000 zł.A. T. (1), zgodnie z ustaleniami 2-krotnie zostawił pieniądzeP. C.celem przekazania oskarżonemu, raz pozostawił pieniądze potrzebne na składkę do ZUS-u w biurzeP..
(dowód: wyjaśnienia oskarżonego z rozprawy k 1708-1709, zeznania świadków:A. T. (1)k 13, 14-16 tom I śledztwa, k 509, k 541, 543 tom III śledztwa, z rozprawy k 1749-1752,P. C.k 238 tom II śledztwa, k 496-497 tom III śledztwa , z rozprawy k 1801-1806)
A. T. (1)czekał na informacje odP. C.w zakresie mieszkania, które mógłby zakupić na kredyt, gdyż początkowo zamierzał kupić na kredyt mieszkanie w bloku. Po rozmowach zP. C.zdecydował, że kupi dom w stanie surowym bądź do remontu.P. C.znalazł dla niego dwie tego rodzaju oferty, jednakże nie doszło do transakcji. Ostatecznie,P. C., pomiędzy 2 a 3 miesiącem fikcyjnego zatrudnieniaA. T. (1)w firmie oskarżonego, znalazł za pośrednictwemM. F., dom do rozbudowy naul.(...)wŁ..A. T. (1), po obejrzeniu miejsca, postanowił kupić tę nieruchomość. Z uwagi na znajomość z pracownikiem banku,P. C.zaczął załatwiać formalności związane z uzyskaniem kredytu hipotecznego wbanku (...). W tym celu uzyskał informacje od oskarżonego o tym, żeA. T. (1)został zatrudniony wPrzedsiębiorstwie Produkcyjnym (...)na stanowisku menadżera ds. sprzedaży od dnia 16 maja 2005r. na umowę o pracę na czas nieokreślony i uzyskiwanych z tego tytułu średnich miesięcznych zarobków w wysokości 5 800 zł brutto, następnie uzyskał zaświadczenie w tym zakresie, przy czym nie ustalone zostało z jaką datą zostało wystawione zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkachA. T. (1)wP., kto je wypisał i kto podpisał, było ono wystawione na druku bankowym. Zaświadczenia tego nie odnaleziono w dokumentacji pokrzywdzonego banku, zachował się jedynie zapis w aplikacji bankowej wspomagającej proces przyznawania i obsługi kredytów.A. T. (1)przekazał zaśP. C.oryginalny PIT za 2004rok. Potrzebne dokumentyP. C.złożył w banku,A. T. (1)podpisał zaś wniosek oraz umowę. W dniu 26 sierpnia 2005 rokuBank (...) S.AwW.zawarł zA. T. (1)umowę pod nazwąM.Dom nrKH/(...), na mocy której bank udzieliłA. T. (1)kredytu hipotecznego w kwocie 338 350 zł.A. T. (1)kupił nieruchomość położoną wŁ.przyul.(...), którą następnie w dniu 29 sierpnia 2005r. sprzedałR.iG.małżonkomM.za kwotę 185 000 zł, z czego przed podpisaniem aktu kupujący wpłacił 20 000 zł, a reszta- to jest 165 000 zł- miało być pokryte z kredytu uzyskanego wBanku (...). Kwota 170 000 zł kredytu miała być przeznaczona na dokończenie budowy. Po uzyskaniu pierwszej transzy kredytu na dokończenie budowy,A. T. (1)przekazałP. C.18 000 zł wynagrodzenia, w tym na rozliczenia innych osób, pomagających w sfinalizowaniu transakcji. Oskarżony uzyskał gratyfikację w wysokości 2 000 zł. Ostatecznie kredyt został spłacony 21 lutego 2007 roku po zbyciu nieruchomościK. K..
(dowód: wyjaśnienia oskarżonego z rozprawy k 1708-1709, zeznania świadków:P. C.k 238 tom II śledztwa, k 496-497, 504-505 tom III śledztwa, k 1465 tom VIII śledztwa, z rozprawy k 1801-1806,A. T. (1)k 13, 14-16 tom I śledztwa, k 509, 541 tom III śledztwa, k 1460-1461, 1464 tom VIII śledztwa, z rozprawy k 1749-1752, dokumentacja bankowa w kserokopii k 832-835, 895 -905, 916-934, tom V śledztwa, notatki policyjne k 1484 , 1485 , 1487 tom VIII śledztwa, pismo z banku(...),(...)- (...)tom VIII śledztwa, pismo z banku dotyczące zapisu w aplikacji bankowej k 1814, 1828,1844 tom II sądowy, dokumenty bankowe k 1882-1893, k 1876 tom II sądowy)
We wrześniu 2005 rokuA. T. (1)postanowił, iż wraz zP. C.wyłudzą kredyt naM. C., która była jego znajomą.M. C.pracowała wówczas wfirmie (...), ale jej dochody były zbyt niskie do uzyskania kredytu z banku.P. C., zatrudniony wówczas wPrzedsiębiorstwie (...) sp. z o.o., telefonicznie polecił kierownikowiB.J. D.wystawienie zaświadczenia o zatrudnieniu w tejfirmie (...)i uzyskiwanych z tego tytułu zarobkach w wysokości 1530 zł miesięcznie.J. D.wystawił 2 tego rodzaju zaświadczenia z dnia 12 września 2005r. (na druku firmy) i 13 września 2005r. (na druku bankowym). Dane do zaświadczenia podał muP. C., który zaświadczenia odebrał.M. C.w procesie ubiegania się o kredyt posłużyła się tymi zaświadczeniamibanku (...) S.A.XII Oddział wŁ., gdzie uzyskała kredyt w kwocie 13.500 zł na mocy zawarcia przez ten bank w dniu 14 września 2005 roku umowy o kredyt nr(...)- (...)-/2005. Kwotę udzielonego kredytuM. C.przekazałaA. T. (1)iP. C.. Kredyt został spłacony w całości. W związku z tym zdarzeniem,J. D.został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 8 czerwca 2016r. w sprawie sygnatura akt IV K 141/13 za czyn zart.18§ 1 k.k.w zw. zart.297 § 1 k.k.M. C.została zaś skazana prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi z dnia 10 marca 2017r. sprawie 6ygnatura akt IV K 683/14 m.in. czyn zart.286§ 1 k.k.w zw. zart.297§1k.k. w zw. zart.11§2 k.k.
(dowód: wyjaśnienia oskarżonego z rozprawy k 1709, zeznania świadków:A. T. (1)k 17-18, 51 tom I śledztwa, k 509, 541, 543 tom III śledztwa, z rozprawy k 1750-1752,P. C.k 197 tom I śledztwa, k 497-499, 552 tom III śledztwa, z rozprawy k 1801-1805, 1806-1807,J. D.k 90-91 tom I śledztwa, k 485 tom III śledztwa, k 1378-1379 , 1384 – 1385, k 1389 tom VII śledztwa, k 1786-1787 tom I sądowy,M. C.k 1505-1506 tom VIII śledztwa ujawnione na rozprawie k 1775, odpisy wyroków k 1718-1719, 1734-1735, opinie biegłego z zakresu badania pisma ręcznego k 118-165 tom I śledztwa, k 1844-1868 tom II sądowy, dokumentacja bankowa w kopii k 799-819, 826- 828, zaświadczenie o zatrudnieniu w kopii k 820-821, 822-825 tom V śledztwa, pismo z pokrzywdzonego banku k 1723-1724, 1731)
P. C.został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 23 września 2014r. w sprawie sygnatura akt IV K 126/14 w trybie dobrowolnego poddania się karze za 3 czyny tj. zart.286§ 1 k.k.iart.13§ 1 k.k.w zw. zart.286§ 1 k.k.iart.297§ 1 k.k.iart.271 §1 k.k.iart.270§1 k.k.w zw. zart.11§2 k.k.iart.12 k.k.iart.65§1 k.k.iart.294§1 k.k.oraz dwa czyny zart.18§13 k.k.w zw. zart.297§1 k.k.na łączną karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 5 lat próby. Przeciwko niemu toczyło się również postępowanie karne o czyny m.in. zart.258§1 k.k.oraz zart.286§1 k.k.iart.270§1 k.k.,art.297§1 k.k.w zw. zart.11§2 k.k.iart.12 k.k.iart.65§1 k.k.
(dowód: odpis wyroku k 1720-1722, odpis aktu oskarżenia k 935-(...)tom VI i VII śledztwa)
OskarżonyW. S.,lat 64, o wykształceniu średnim technicznym, z zawodu budowlaniec, po odbyciu kary pozbawienia wolności w 2015r. utrzymuje się z prac dorywczych w budownictwie, osiągając z tego tytułu średnie wynagrodzenie miesięczne 1.200,00 – 1.300,00 złotych brutto. Oskarżony jest żonaty, ma dwoje dorosłych dzieci, nie posiada nikogo na utrzymaniu. Oskarżony nie posiada majątku, nie był leczony psychiatrycznie, neurologicznie, ani odwykowo. Oskarżony był kilkakrotnie karany wyrokami różnych sądów zapadłymi po 2005 roku za czyny m.in. zart.286§ 1 k.k.,art.297§ 1 k.k., ostatnio wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego we Włocławku z dnia 24.06.2014r. w sprawie o sygnaturze akt II K 26/14 na łączną karę 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył do dnia 20.01.2015r., warunkowo zwolniony z odbycia reszty kary do dnia 20.01.2017r.
(dane osobo-poznawcze k 1707, dane o karalności k1768-(...)tom II sądowy, odpisy wyroków k 745-747 tom IV śledztwa, k 1281-1283, k 1287-1288, 1322-1324, 1326-1328-(...)tom VII śledztwa )
Oskarżonemu w akcie oskarżenia zarzucono popełnienie 5 czynów, w tym 2 dotyczące wystawienia zaświadczenia o zatrudnieniuA. T. (1)wprzedsiębiorstwie (...)–czyn z punktu II i IV, czyn z punktu III dotyczył wystawienia zaświadczenia o zatrudnieniuM. C.wprzedsiębiorstwie (...).
OskarżonyW. S.na rozprawie nie przyznał siędo wszystkich zarzucanych czynów wyjaśniając, że wystawiał zaświadczenia praktycznie wszystkim osobom wymienionym w zarzutach aktu oskarżenia, przy czym, pozaA. T. (1), który miał być pracownikiemP., wszystkie osoby wymienione w zarzutach były pracownikamiP.. Oskarżony przyznał, iż chciał zatrudnićA. T. (1)wP., gdyż prowadził pracę na trasieautostrady (...)i brakowało mu ludzi, natomiastP. C.będący jego pracownikiem szukał dla niego dodatkowych ludzi do pracy. Zdaniem oskarżonego toP. C.uprosił, aby wystawićA. T. (1)zaświadczenie o zatrudnieniu, mimo że ten nie rozpoczął jeszcze pracy,P. C.mówił, żeA. T. (1)ma problemy mieszkaniowe, potrzebuje pieniędzy, zapewniał, że będzie dobrym pracownikiem. Oskarżony wystawił to zaświadczenie, przy czym kategorycznie zaznaczył, iż wystawił zaświadczenie tylko jeden raz dlaA. T. (1)nie wiedząc, że będzie wykorzystane w banku. W zakresie czynuIII z aktu oskarżenia,W. S.nie przyznał się do czynu, wyjaśnił, żeJ. D.był kierownikiem, a później prezesem spółkiB.wT.– firmy oskarżonego betoniarni zajmującej się produkcją betonu i całej galanterii betonowej. Oskarżony w ogóle nie przypominał sobie okoliczności dotyczących zarzutu III, w ogóle nie kojarzyłM. C., nie przypominał sobie, aby poleciłJ. D.wystawienie zaświadczenia o zatrudnianiu i wysokości zarobków dla jakiejś osoby.
Nadto, oskarżony kategorycznie wyjaśnił, iż wystawianie przedmiotowych zaświadczeń nie było źródłem jego dodatkowego dochodu, oskarżony czynił to dla dobra firmy, gdyżP.był „słabiutką firmą”, którą chciał ratować, zaś przeciwne wyjaśnienia w tym zakresieT.iC.nie są prawdą. W zakresie pozostałych czynów z pkt. I, IV i V to oskarżony wystawiał zaświadczenia i podpisywał je, ale czynił to z potrzeb ludzkich, żeby komuś pomóc, na przykładJ. K..(k. 1708-1709)
Oskarżony potwierdził odczytane wyjaśnienia zpostępowania przygotowawczego, podczas których przyznał się do wszystkich czynów i złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze, argumentując, że przed prokuratorem chciał „wszystko pozamykać”. Dodał, że nie pamięta w jakim okresie prowadziłP., spółka istnieje dalej, nikt jej nie prowadzi, oskarżony przyznał, że został skazany za niegospodarność w tej spółce i przebywał w zakładzie karnym przez 2 lata, po wyjściu z zakładu karnego zajął się zdrowiem i porządkowaniem swojego życia prywatnego, a nie likwidacją firmy, nadal podtrzymywał wniosek o dobrowolne poddanie się karze, nie chciał tylko płacić nawiązek, odszkodowania.(k 1552 tom VIII śledztwa, k 1709-1710)
Wniosek oskarżonego nie został uwzględniony przez Sąd.(k 1727).
W toku procesu oskarżony składając dalsze wyjaśnienia potwierdził swoją wersję zdarzenia w zakresie czynu z pkt.II wyjaśniając, iż toA. T. (1)przekazał wystawione przez siebie zaświadczenie o zatrudnieniu zrobił to tylko raz nie czerpiąc z tego żadnej korzyści. Wystawiając zaświadczenia na druku bankowym miał świadomość, że będą przedstawione w banku.(k 1808-1809).
Stan faktyczny w zakresie czynów z punktu II i III ustalony został na podstawie wyjaśnieńA. T. (1)składanych w charakterze podejrzanego, oskarżonego a także jego zeznań składanych w charakterze świadka, korelujących z nimi wyjaśnień i zeznańP. C., a także wyjaśnień i zeznańJ. D.,M. C., w niezbędnym zakresie równieżJ. K.iB. G..
Za niewiarygodne należało uznać pierwsze wyjaśnieniaA. T. (2)składane w śledztwie w charakterze podejrzanego (z maja 2011r.) w zakresie znajomości z oskarżonym i uzyskania nierzetelnego zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości zarobków wP.. Początkowo bowiem,A. T. (1)utrzymywał, że został zatrudniony wP.na stanowisku menagera, pracował 3-4 miesiące przed zakupem nieruchomości naul.(...). Te wyjaśnienia zostały potem zmodyfikowane przez podejrzanego, który wyraził chęć skorzystania zart.60 k.k.i złożył obszerne wyjaśnienia dotyczące różnych zdarzeń, w tym z udziałemW. S.. W dalszym toku śledztwa wyjaśnieniaA. T. (1)w tym zakresie pozostają niezmienne i jednoznaczne. Dlatego też, te następne wyjaśnienia zostały uwzględnione w stanie faktycznym. Na rozprawieA. T. (1)przesłuchany w charakterze świadka podtrzymał odczytane wyjaśnienia, nie pamiętając jednakże wszystkich szczegółów z uwagi na upływ czasu, co oczywiście jest zrozumiałe, zwłaszcza przy uwzględnieniu ilości zdarzeń, w których brał udział o podobnym przebiegu i charakterze mających miejsce wiele lat temu. W szczególności, jednoznacznie nie wypowiedział się na okoliczność kiedy, gdzie i komuW. S.przekazał zaświadczenie o jego zatrudnieniu wP.i wysokości wynagrodzenia potrzebne do uzyskania kredytu zbanku (...). Okoliczność ta jednoznacznie nie wynika również z pierwotnych wyjaśnieńA. T. (1)ze śledztwa, gdzie wyjaśniał, żeW. S.został poinformowany o tym, że będzie ubiegał się o kredyt na mieszkanie, w związku z czym potrzebuje stosownego zaświadczenia, co potwierdzają również wyjaśnieniaP. C.składane w charakterze podejrzanego w śledztwie oraz następnie przesłuchiwanego w niniejszej sprawie w charakterze świadka.A. T. (1)w śledztwie jako podejrzany wyjaśniał, że otrzymał ww zaświadczenie, następnie zeznając w 2016r. w charakterze świadka, stwierdził, że wszystkie dokumenty potrzebne do kredytu miałP. C.i on składał je do banku, czego nie potwierdzaP. C.przesłuchiwany jako świadek. WyjaśnieniaA. T. (1)iP. C.różnią się wyraźnie w tej kwestii, podobnie jak i w zakresie tego, kto podejmował decyzję w zakresie wyłudzania kredytów, kto czerpał z tego zyski. Zauważalne jest wyraźnie to, że obydwaj zrzucają na siebie wzajemnie odpowiedzialność. W zakresie czynu zarzucanegoW. S.ich wyjaśnienia różnią się także, co do tego czyA. T. (1)miał rzeczywiście podjąć pracę wP., o czym w wyjaśnieniach podnosiłP. C.ale takżeW. S., czemu zaprzeczaA. T. (1)przesłuchiwany w charakterze podejrzanego w momencie, gdy zdecydował się wyjaśniać i skorzystać z instytucji zart.60 k.k.Mając na względzie argumentacjęA. T. (1), co do zmiany wersji zdarzenia w omawianym zakresie, a także okoliczności popełniania przezA. T. (1)iP. C.innych przestępstw polegających na wyłudzaniu kredytów z różnych banków na różne osoby za pomocą fałszywych dokumentów, w świetle zasad logiki i doświadczenia życiowego, należało wyjaśnieniaA. T. (1)składane w 2011 r. uznać za wiarygodne. Podkreślić należy, iżA. T. (1)te wyjaśnienia następnie potwierdził zeznaniami w charakterze świadka składanymi w śledztwie oraz przed Sądem, choć wyraźnie były one mniej szczegółowe. Tym samym odmówiono mocy dowodowej wyjaśnieniomP. C.orazW. S.twierdzącym, żeA. T. (1)miał pracować wP.i pracował, stąd teżW. S.wystawił to zaświadczenie , oraz że zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości dochodów dostał do ręki, a także że aniW. S., ani teżP. C.nie otrzymali żadnego zysku z udzielonegoA. T. (1)przez bank kredytu. Obydwaj świadkowieP. C.iA. T. (1), jak już zaznaczono, nie pamiętali w jaki sposób weszli w posiadanie przedmiotowego zaświadczenia o zatrudnieniuA. T. (1)wP..P. C., jak ustalono, załatwiał wszelkie formalności związane z kredytem mając znajomego pracownika w banku, wówczas dysponował tym zaświadczeniem, przyjęto więc w stanie faktycznym jako logiczny wniosek, iż to jemu przekazano przedmiotowe zaświadczenie, które zaniósł następnie do banku, zwłaszcza, że bywał wP.znając się z oskarżonym. Przesłuchiwany w charakterze świadka w niniejszej sprawie w śledztwie (protokół z 04.11.2016r.k 1394 tom VII śledztwa) oraz przed Sądem na rozprawie,P. C.zasłaniał się niepamięcią co do tego zdarzenia, a treść jego depozycji wyraźnie umniejszała rolęW. S., różniąc się znacząco z tym, co powiedział w śledztwie i na rozprawie podczas rozpoznawania sprawy dot.A. T. (1)–IV K 141/13, stąd też do stanu faktycznego wykorzystano wcześniejsze jego wyjaśnienia jako odpowiadające rzeczywistości i zgodne z wersją podawaną przezA. T. (1). ŚwiadekA. T. (1)także potwierdził, że zaświadczenie zostało wystawione, przy czym nie był w stanie uściślić kiedy i gdzie zostało mu przekazane, podczas jednego z przesłuchań przyznał, że go nie miał przy sobie w banku, wszelkie dokumenty trzymałP. C.a on sam jedynie podpisał wniosek i umowę. OskarżonyW. S.przyznając się do czynu, wyjaśniał kategorycznie, że podpisał tylko jedno zaświadczenie dlaA. T. (1), na prośbęP. C.przy czym pamiętał, że właśnie wystawił je wtedy kiedyP. C.poprosił go o zatrudnienie wP.A. T. (1), a wystawił je, gdyż właśnieA. T. (1)w rzeczywistości miał u niego pracować, nie pamiętał czy sam je wypisywał ani innych szczegółów dotyczących tego wystawienia. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego nie są wiarygodne, z uwagi na ich sprzeczność z wyjaśnieniami i zeznaniamiP. C.iA. T. (1). Przeczy także temu załączone do akt (w kserokopii, oryginał znajduje się w aktach sprawy IV K 141/13) zaświadczenie o zatrudnieniuA. T. (1)wP.i osiąganych przez niego zarobkach wystawione na drukubanku (...)dnia 9 listopada 2005r., które jak wykazał biegły w opinii, podpisałW. S.a wypisałaB. G.. Mając więc na uwadze to, że nie zostało odnalezione przedmiotowe zaświadczenie, nie ma go w przekazanej przez pokrzywdzonybank (...)dokumentacji archiwalnej, nie ma go wbanku (...), został jedynie ślad w systemie aplikacji bankowej, świadkowie nie pamiętali kto się na nim podpisał i jak było wypełnione, zaś istnieje drugie zaświadczenie wypisane przezB. G.–pracownikaP.i podpisane przezW. S.jako prezesa zawierające tożsame informacje w zakresie rodzaju i czasu umowyA. T. (1)wfirmie (...), stanowiska jakie zajmował i wysokości dochodów z dnia 9 listopada 2005r. (czyn IV nie objęty zaskarżeniem, k 842 tom VI śledztwa), zaś oskarżony nie pamiętał okoliczności wystawienia tego nierzetelnego dokumentu nie przyznając się do czynu IV, nie można przyjąć jednoznacznie, iż toW. S.wystawił przedmiotowe zaświadczenie, podpisał je, a jedynie, że przekazał informacje dotyczące rzekomej pracyA. T. (1)w jego przedsiębiorstwie, jakie potem znalazły się w tym zaświadczeniu przekazanym do banku, a także kierował działaniami zmierzającymi do jego sporządzenia. Dokument taki, jak ustalono, był niezbędny do udzielenia kredytu i to wypisany na druku bankowym, zgodnie z przepisami wewnętrznymi banku, zaś bank dysponował informacjami w zakresie rodzaju i czasu trwania umowyA. T. (1)wfirmie (...), stanowiska jakie zajmował i wysokości dochodów.
W zakresie udzielenia oskarżonemuW. S.przezP. C.korzyści majątkowej w wysokości 2 000 zł, stan faktyczny ustalono na podstawie wiarygodnych w tym zakresie wyjaśnień/zeznańA. T. (1), który brał udział w rozmowie na ten temat zP. C.iW. S., zaś po uzyskaniu kredytu przekazał 18 000 złP. C.celem rozliczenia jego oraz wszystkich innych osób biorących udział w przestępstwie, miał wiedzę, że w przypadkach wyłudzenia kredytu wszystkie osoby związane z tym zdarzeniem uzyskiwały zysk rzędu 5-10% wyłudzonej kwoty. ŚwiadekP. C.zaprzeczał, aby dostał jakiekolwiek pieniądze z tytułu tego kredytu, co jest sprzeczne z wyjaśnieniamiA. T. (1)opisującego cały proceder wyłudzania kredytów przezP. C., równieżW. S.temu zaprzeczał, co nie zostało uznane za wiarygodne. Regułą bowiem było, żeP. C., po wypłaceniu kredytu rozliczał wszystkie osoby biorące w tym udział wynagradzając je, o czym wiarygodnie zeznałA. T. (1). Poza tymW. S.otrzymał jeszcze przed przekazaniem zaświadczenia kwoty pieniężne, jakieA. T. (1)przekazywał mu na potrzeby opłacenia składek ZUS, które nie zostały opłacone, o czym wiarygodnie wyjaśniają takA. T. (1), jak iP. C.. Wyjaśnienia oskarżonego, w tym zakresie, nie są wiarygodne biorąc pod uwagę zasady logiki i doświadczenia życiowego. Mało prawdopodobne jest, aby oskarżony z dobrej woli, bez żadnej korzyści tego rodzaju zaświadczenia wystawiał, czy nakazywał ich wystawianie. Oskarżony wyjaśniał, że „pomagał ludziom w potrzebie” to jest przy uzyskiwaniu kredytów z banku zaś, jak wynika z wiarygodnych zeznańJ. K.(czyn I) czyB. G.(czyn V), pieniądze uzyskane z kredytu udzielonegoB. G.iJ. K.przeznaczał na swoje potrzeby.
W zakresie czynu z pkt.III, oskarżony nie przyznawał się do winy, wiarygodnie wyjaśniając, iż nie pamięta okoliczności wystawienia przez kierownikaJ. D.nierzetelnego zaświadczenia o zatrudnieniu wprzedsiębiorstwie (...). Znajduje to potwierdzenie w zeznaniachJ. D.orazP. C.. PoczątkowoJ. D.w śledztwie wyjaśnił w charakterze podejrzanego, że przedmiotowe zaświadczenie wystawił na polecenie szefa –W. S.. W tym przesłuchaniu nie wspomniał oP. C.zatrudnionym wB.przezW. S., wyjaśniając jedynie, że kojarzy to nazwisko. Dopiero, gdy udział w przestępstwachP. C.został ujawniony,J. D., zasłaniając się niepamięcią, zmienił w tej części wyjaśnienia, a potem zeznania, twierdząc, że nie pamięta kto kazał mu wystawić zaświadczenie, albo że nie był toP. C.. Ostatecznie przesłuchiwany przed Sądem wyjaśnił, że polecenie otrzymał odP. C., czego nie wykluczył w niniejszej sprawie przesłuchiwany w charakterze świadka w drodze pomocy prawnej.T.wyjaśniałP. C., nie pamiętający dokładnie okoliczności tego zdarzenia, jednakże ostatecznie wyjaśniający i zeznający w sposób logiczny, iż odnośnie tego czynu udział w nim brałJ. D.. Nie ma podstaw do odmowy mocy dowodowej i w tym zakresie wyjaśnieniom/zeznaniomP. C., który przecież obciążającW. S.w zakresie czynu z pkt.II nie miałby żadnych przeszkód do obciążaniaW. S.i co do tego zdarzenia, gdyby w rzeczywistości tak było. Wobec tych depozycji, zeznaniaA. T. (1)składane przed sądem, w których twierdził, że dlaM. C.zaświadczenie wystawiłW. S.nie jest wiarygodne. Zeznania świadkaM. C., która przyznała się do wzięcia 2 kredytów dlaA. T. (1)iP. C.przy wykorzystaniu zaświadczeń o jej zatrudnieniu w firmach, o których nawet nigdy nie słyszała są wiarygodne. Świadek twierdziła, że oddała całość wyłudzonych z banku kwotA. T. (1)iP. C., podczas gdy oni temu zaprzeczali.A. T. (1)wyjaśnił, że wzięli jedynie 15% z tej kwoty,P. C.- że żadnego zysku nie miał. W świetle okoliczności sprawy przy uwzględnieniu zasad logiki należało dać wiarę świadkowiM. C., która została wykorzystana jako tzw.słup.
Za wiarygodne uznano również wyjaśnienia oskarżonegoW. S.w części dotyczącej jego sytuacji majątkowej, rodzinnej, prowadzonej działalności gospodarczej i pracowników, których zatrudniał.
Za wiarygodne uznano zeznania świadkaB. G.iJ. K.na okoliczność pracy w firmach oskarżonego. W pozostałym zakresie ww świadkowie zeznawali /wyjaśniali w zakresie pozostałych czynów nie objętych zaskarżeniem.
Zeznania pozostałych świadków wymienionych w akcie oskarżenia bądź nie dotyczą czynów z pkt.II i III , bądź niczego istotnego do sprawy nie wnoszą, w związku z czym zostały pominięte w stanie faktycznym.
Opinie biegłych z zakresu badania pisma ręcznego Sąd ocenił jako wiarygodne (pisemne i ustne oraz uzupełniające sporządzone w sprawie IV K 141/13 oraz niniejszej). Są to opinie jasne, odpowiadają na wszelkie postawione biegłym pytania zgodnie z zakresem posiadanych przez nich wiadomości specjalnych oraz materiałem dowodowym, uwzględniają wszelkie istotne dla rozstrzygnięcia konkretnej kwestii okoliczności, zawierają uzasadnienie wyrażonych ocen i poglądów. Opinia biegłej w zakresie czynu z pkt.III została uzupełniona opinią biegłego sporządzoną na zlecenie Sądu w sprawie IV K 141/13.
Pozostały zebrany w sprawie materiał dowodowy o charakterze nieosobowym, w tym dokumentacja z ZUS-u, dokumentacja bankowa, Sąd ocenił jako wiarygodny. Został on zebrany i utrwalony zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, przez uprawnione do tego podmioty. Tworzy z innymi, ocenionymi jako wiarygodne, dowodami spójną całość, a nadto nie był kwestionowany przez żadną ze stron postępowania.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwolił na uznanie oskarżonegoW. S.za winnego popełnienia zarzucanegoczynu zpunktu IIIz art.art.18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k., który miał polegać na tym, że w 2005 roku wŁ., udzielił pomocy co najmniejM. C.,A. T. (1),P. C.,J. D.w doprowadzeniubanku (...) S.A.XII Oddział wŁ.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie co najmniej 13.500 zł w wyniku zawarcia przez ten bank w dniu 14 września 2005 roku umowy o kredyt nr(...)- (...)-/2005, po uprzednim wprowadzeniu tego banku w błąd co do miejsca pracy i zarobkówM. C., w wyniku posłużenia się przezM. C.w procesie ubiegania się o ten kredyt poświadczającymi nieprawdę dokumentami tj. zaświadczeniami wystawionymi w dniach 12 września 2005r. i 13 września 2005r. o jej zatrudnieniu wPrzedsiębiorstwie (...) sp. z o.o.i uzyskiwanych z tego tytułu zarobkach, w ten sposób, że poleciłJ. D.wystawienie powyższego zaświadczenia.
Z przeprowadzonych dowodów, ocenionych zgodnie z zasadą wyrażoną wart.7 k.p.k., wynika, że oskarżony nie wystawił i nie podpisał poświadczających nieprawdę dokumentów w postaci 2 zaświadczeń z dnia 12 września 2005r. i z dnia 13 września 2005r. o zatrudnieniuM. C.wPrzedsiębiorstwie (...) sp. z o.o.i uzyskiwanych z tego tytułu zarobkach, a także nie polecił wystawienia ww dokumentów, w ogóle nie wiedział o tego rodzaju zdarzeniu w żaden sposób nie biorąc w nim udziału. Ustalono, że to dyrektor betoniarniJ. D., na polecenieP. C.tego rodzaju zaświadczenia wystawił, za co został skazany prawomocnym wyrokiem. Nie ma żadnych dowodów bezpośrednich wskazujących na udziałW. S.w zarzucanym mu czynie. W tym stanie rzeczy, dokonując więc rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, w zgodzie ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, uznać należy, iż nie istnieje również ciąg poszlak układający się w jeden nierozerwalny łańcuch pozwalający przypisaćW. S.popełnienie czynu zart.286§1 k.k.w formie zjawiskowej pomocnictwa na szkodębanku (...) S.A.XII Oddział wŁ.. Wobec braku obalenia domniemania niewinności oskarżonego, należało uniewinnić go od czynu zarzucanego wpkt.III, przy czym w tej części koszty sądowe obciążają Skarb Państwa, stosownie do treściart. 632 ust.1 k.p.k.
Natomiast zebrany materiał dowodowy pozwala na przypisanieW. S.czynu opisanego wpkt. IIz uzupełnieniem opisu czynu, zgodnie z ustalonym stanem faktycznym, i modyfikacją jego kwalifikacji prawnej to jest przypisanie czynu zart. 18§ 3 k.k.w zw. zart. 297§ 1 k.k.iart.286§1 k.k.w zw. zart.11§ 2 k.k.Ustalono, że czyn miał miejsce w nieustalonym bliżej dniu między miesiącem majem 2005 roku (rozmowaP. C.iA. T. (1)a oskarżonym) a dniem 26 sierpnia 2005 roku (data umowy z bankiem) wŁ.. Ustalono, że oskarżony działał w celu osiągnięciu korzyści majątkowej i taką korzyść osiągnął. Ustalono, że oskarżony działał w zamiarze, abyA. T. (1)uzyskał kredyt z banku, przy czym nie miał świadomości, co do rodzaju tego kredytu i kwoty uzyskanego przezA. T. (1)kredytu. Ustalono, że w tym celu,W. S.jako prezes zarząduP.udzieliłP. C.nieprawdziwych informacji w zakresie miejsca pracy, zajmowanego stanowiska, rodzaju umowy i okresu pracy, wysokości osiąganych dochodówA. T. (1)wPrzedsiębiorstwie Produkcyjnym (...) spółka z o.o.wŁ.. Tym samym, przekazującP. C.ww informacje, udzielił pomocy co najmniejA. T. (1),P. C.w doprowadzeniuM.Bank Oddział wŁ.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem oraz do posłużenia się w procesie ubiegania się o kredyt poświadczającym nieprawdę zaświadczeniem o zatrudnieniuA. T. (1)wPrzedsiębiorstwie Produkcyjnym (...)i uzyskiwanych z tego tytułu zarobkach, wystawionym przez nieustaloną osobę. To właśnie oskarżony, jako prezes zarządu przedsiębiorstwa, musiał tego rodzaju informacje podaćP. C., który zajmował się organizacją potrzebnych dokumentów do banku oraz osobie, która wypisała zaświadczenie. Tej samej treści informacje (co do rodzaju umowy o pracęA. T. (1), okresu zatrudnienia, stanowiska i wysokości dochodów) znalazły się następnie w zaświadczeniu podpisanym przezW. S.z dnia 9 listopada 2005 roku wykorzystanym przezA. T. (1)w procesie uzyskiwania kolejnego kredytu- na szkodębanku (...) S.A.Oddział XII wŁ.w listopadzie 2005r. (czyn IV), co wynika z informacji przekazanych przez bank a wynikających z zapisów elektronicznych aplikacji banku, gdzie zapisano ww informacje- co do rodzaju umowy o pracę, okresu zatrudnienia, stanowiska i wysokości dochodów. Wskazana okoliczność, pomimo nie odnalezienia nierzetelnego zaświadczenia na drukubanku (...), wskazuje, że przedmiotowe zaświadczenie powstało i musiało zostać wykorzystane w procesie ubiegania się o kredyt przezA. T. (1)wbanku (...), było ono niezbędne do przyznania kredytu przez ten bank, przy czym wszelkie formalności w banku załatwiałP. C.. Jednocześnie, oskarżony przekazując te informacje, co do rodzaju umowy o pracę, okresu zatrudnienia, stanowiska i wysokości dochodówA. T. (1), organizując wystawienie zaświadczenia dotyczące osoby, której nie zatrudniał i nie wypłacał wynagrodzenia, wiedział, miał świadomość, że tym samym wprowadza podmiot udzielający kredyt w błąd, co do istotnych okoliczności mających znaczenie dla udzielenia kredytu, co do zdolności kredytowejA. T. (1). Mając więc na względzie okoliczności niniejszej sprawy, należy przyjąć, iż oskarżony obejmował swoim bezpośrednim i kierunkowym zamiarem pomocP. C.iA. T. (1)w dokonaniu czynu zabronionego na szkodę banku, swoim zachowaniem ułatwiając im dokonanie tego przestępstwa, uzyskując przy tym korzyść majątkową. Z ustalonego stanu faktycznego wynika, iż zachowanie oskarżonego nie wykracza poza ramy formy zjawiskowej pomocnictwa, z tym że pomocnictwa do występku zart.286§1 k.k.z pominięciem jego kwalifikowanej formy określonej wart.294§1 k.k.Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje bowiem podstaw do przyjęcia, iż oskarżonyW. S.miał świadomość, wiedział, bądź mógł przypuszczać i przewidywać, że przedmiotem zaplanowanego przezA. T. (1)iP. C.oszustwa miało być mienie znacznej wartości w rozumieniuart.115§5 k.k.(w brzmieniu obowiązującym w sierpniu 2005r.). Oskarżony nie wiedział o jaki kredytA. T. (1)będzie się ubiegał, i w jakiej wysokości kredyt ostatecznie uzyskał. W okolicznościach niniejszej sprawy, zlecenie wystawienia ww zaświadczenia, kierowanie działaniami zmierzającymi do jego wystawienia, przekazanie ww istotnych informacjiP. C.organizującemu niezbędne dokumenty, nie pozwala na przypisanie oskarżonemu wiedzy, świadomości co do wysokości i rodzaju kredytu udzielonegoA. T. (1), a więc przypisania zamiaru tzw.ogólnego co do wypełnienia jego zachowaniem znamion czynu zart.294§1 k.k.w zw. zart.286§1 k.k.Ustalono, żeW. S.miał wiedzę i świadomość, żeA. T. (1)ubiegał się o kredyt (dlatego potrzebne jest mu zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości zarobków), miał być to kredyt na mieszkanie, gdyż tak zostało mu to przedstawione przezA. T. (1)iP. C.. Nie ma żadnych dowodów wskazujących na wiedzę i świadomość oskarżonego, żeA. T. (1)na zakup nieruchomości –domu do rozbudowy, zostanie przyznany kredyt w wysokości ponad 300 tys. zł, co zaostrzałoby kwalifikację prawną czynu oart.294§1 k.k.Przemawia za tym również ustalona kwota gratyfikacji dla oskarżonego za udzieloną pomoc. Jak przyjmuje się powszechnie w doktrynie o orzecznictwie, pomocnik ponosi odpowiedzialność karną w granicach swojego zamiaru, co przesądza, że elementy subiektywne wyznaczają granice odpowiedzialności. Dlatego też, w tym zakresie zmieniono opis czynu, pozostawiając kwalifikację prawną, jaką wskazano w akcie oskarżenia jedynie z 18§3 k.k.w zw. zart.286§1 k.k.bez jej uzupełnienia oart.294§1 k.k.Jednocześnie, z uwagi na pomoc w wystawieniu nierzetelnego zaświadczenia wykorzystanego następnie w procesie ubiegania się o kredyt przezA. T. (1), uzupełniono kwalifikację prawną czynu oart.297§1 k.k., dodanoart.11§2 k.k.z uwagi na wypełnienie jednym zachowaniem znamion dwóch występków.
Biorąc pod uwagę wskazaniaart. 115 § 2 k. k.należy stwierdzić, że czyn oskarżonego charakteryzuje dość znaczny stopień społecznej szkodliwości. Na taką ocenę stopnia szkodliwości miały wpływ rodzaj i charakter naruszonego dobra i wysokość wyrządzonej szkody (wyrządzenie szkody w mieniu pokrzywdzonego banku, prawidłowość obrotu gospodarczego), okoliczności popełnienia czynu, a także umyślność zamiaru oskarżonego i jego motywacja to jest działanie z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej.
Z uwagi na fakt, że czyn oskarżonego został popełniony w 2005 roku, Sąd dokonał analizy przepisów ustawy obowiązującej w chwili popełnienia czynu i obowiązującej w dniu orzekania, uznając, zgodnie z treściąart. 4 § 1 k.k., że ustawa obowiązująca w 2005 roku jest względniejsza dla sprawcy, przede wszystkim z uwagi na brzmienieart.69 k.k.określającego przesłanki zastosowania warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, o jaką wnioskował oskarżyciel publiczny.
Przy wymiarze kary, na korzyść oskarżonego Sąd poczytał fakt, iż co do zasady przyznał się on do popełnienia zarzuconego mu czynu zart.297 k.k., nadto w dacie popełnienia czynu nie był karany. Na niekorzyść zaś wzięto pod uwagę wypełnienie jednym czynem dyspozycji różnych przepisów prawa. Na marginesie jedynie przypomnieć w tym miejscu należy, że społeczna szkodliwość czynu nie może być jedną z okoliczności obciążających, gdy jest ona ze swej istoty (art. 115 § 2 k.k.) jednym z warunków odpowiedzialności karnej i uznania czy określony czyn jest przestępstwem (art. 1 § 2 k.k.).
Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd wymierzył oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. Kara w tej wysokości jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu i współmierna do stopnia winyW. S.. Kara w tej wysokości realizuje w wystarczającej mierze cele kary w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, z jednoczesnym uwzględnieniem celów zapobiegawczych i wychowawczych, jakie kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego.
Z uwagi na uznanie winy oskarżonego także w zakresie czynów opisanych wpkt. I, IV i Vi wymierzenie kar jednostkowych w rozmiarze – 1 rok i 4 miesiące pozbawienia wolności (czyn I), 10 miesięcy pozbawienia wolności (czyn IV), 1 rok pozbawienia wolności (czyn V), na podstawieart 85§1 i 2 k.k.orazart.86§1 k.k.w zw. zart.4§1 k.k.orzeczono o karze łącznej wobec oskarżonego w wysokości 2 lat pozbawienia wolności. Przy wymiarze kary łącznej zastosowano zasadę mieszaną łączenia kar z przewagą zasady absorpcji, przy uwzględnieniu zaistniałych między czynami związków podmiotowo-przedmiotowych. Na podstawieart. 69 § 1 i § 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart.4 § 1 k.k.Sąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej względem oskarżonego kary łącznej na okres 5 lat próby. Poza zaistnieniem przesłanki formalnej w postaci wymierzenia kary pozbawienia wolności nie przekraczającej 2 lat, uzasadniona jest, w świetle warunków i właściwości osobistychW. S., pozytywna prognoza kryminologiczna pod kątem zastosowania wobec niego dobrodziejstwa zart.69 k.k., pomimo karalności po popełnieniu przypisanych w niniejszej sprawie czynów. Oskarżony, jak już zaznaczono, w chwili popełnienia przypisanego przestępstwa, nie był karany. Po odbyciu kary pozbawienia wolności i opuszczeniu zakładu karnego w 2015r., oskarżony nie pozostaje w zainteresowaniu organów ścigania, prowadzi ustabilizowany tryb życia. Oskarżony obecnie ma ponad 60 lat, nie prowadzi działalności gospodarczej, nie zajmuje stanowisk w spółkach, nie pracuje zawodowo. Nie może również ujść uwadze okoliczność, że przedmiotowy czyn miał miejsce ponad 13 lat temu. W opinii Sądu, kara z warunkowym zawieszeniem na 5-letni okres próby odniesie w stosunku doW. S.przewidziany skutek wychowawczy i zapobiegawczy. Ustalony okres próby jest wystarczający dla osiągnięcia celów kary, bowiem ryzyko naruszania warunków probacji i popełnienia podobnego czynu jest niewielkie.
Realną dolegliwością dla oskarżonego jest natomiast wymierzona na podstawieart.33§2 k.k.łączna kara grzywny w wysokości 350 stawek dziennych każda stawka równoważna kwocie 50 złotych, określona również na zasadzie mieszanej łączenia kar z przewagą zasady absorpcji, przy uwzględnieniu zaistniałych między czynami związków podmiotowo-przedmiotowych. O ilości stawek dziennych grzywny zadecydował stopień społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu. Ustalając wysokość każdej ze stawek na wysokości 50 złotych Sąd wziął pod uwagę fakt, że oskarżony uzyskuje niewielki comiesięczny dochód, nie mając przy tym nikogo na utrzymaniu. Ukształtowana przez Sąd wysokość kary grzywny uwzględnia więc możliwości zarobkowe oskarżonego i jego stan majątkowy.
Stosownie do treściart.45§1 k.k.w zw. zart.4§1 k.k.orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa kwoty 2000 zł tj. równowartości korzyści majątkowej uzyskanej przez oskarżonego z przypisanego przestępstwa.
O kosztach sądowych, Sąd orzekł na podstawieart. 624§1kpk,art.17 ustawy z 23. 06. 1973r. o opłatach w sprawach karnych( Dz. U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.). Sąd zwolnił oskarżonego z obowiązku zwrotu kosztów sądowych uznając, że ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe z uwagi na niskie dochody, brak majątku oraz ograniczone możliwości zarobkowe związane z wiekiem oskarżonego.
,