Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 156/18
Data wyroku: 2018-05-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: SSR Tadeusz Kotuk
Słowa kluczowe: Eksmisja
Podstawa prawna: art.30 ustawy o ochronie praw lokatorów

Sygn. akt I C 156/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 maja 2018 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: SSR Tadeusz KotukProtokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2018 r. wG.sprawy z powództwa Agencji Mienia Wojskowego z siedzibą wW.przeciwkoD. M. (1)iS. J. (1)
o eksmisję

I
oddala powództwo;

II
kosztami procesu obciąża powoda, uznając je za poniesione.

Sygn. akt I C 156/18

UZASADNIENIE
Stan faktyczny
D. M. (1)iS. J. (1)zamieszkali w lokalu mieszkalnym przyul. (...)wG.najpóźniej w czerwcu 1991 r. i do chwili obecnej nieprzerwanie w nim zamieszkują. Nie posiadali wówczas żadnego tytułu prawnego do jego zajmowania.
Dowód: zeznaniaS. J., k. 50
zeznaniaD. M. (1), k. 49-50
Ocena dowodów
Kluczowe dla rozstrzygnięcia są zeznania pozwanych w charakterze strony, które Sąd uznał za wiarygodne. Jedyna rozbieżność w nich polega na tym, żeD. M.zeznała, że pozwani zamieszkali w lokalu w styczniu, zaśS. J., że w czerwcu 1991 r. Z uwagi na fakt, że zeznania w tym zakresie dotyczą dość odległej przeszłości, ta – w istocie drobna – rozbieżność jest wytłumaczalna. Świadczy też pozytywnie o tym, że ich zeznania nie znamionują cech wcześniejszych uzgodnień. Przeciwnie – są spontaniczne i szczere. Nie ma również wątpliwości, że pozwani wówczas zamieszkali w przedmiotowym lokalu bez żadnego tytułu prawnego. Sam fakt, że zeznania pochodzą od strony (pozwanej) nie dyskwalifikuje ichper se. Gdyby było inaczej, ustawodawca w ogóle wykluczyłby możliwość przeprowadzenia dowodu z zeznań stron.
Pozostałe dowody (dokumenty przedstawione przez powoda) nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia. Co znamienne,D. M.już wcześniej informowała na piśmie powoda, że zamieszkuje w lokalu z synem od 1991 r. (vide, k. 20v). Taka więc linia obrony pozwanych nie powinna być dla powoda żadnym zaskoczeniem. W każdym razie nie przedstawił on żadnych dowodów na przeciwieństwo.
Niesporne jest, że w stosunku do pozwanych jak dotąd nie zapadły żadne prawomocne orzeczenia eksmisyjne lub ustalające nieistnienie stosunku najmu.
Kwalifikacja prawna
Zgodnie zart. 30 ust. 1. ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego„Osoba zajmująca lokal bez tytułu prawnego do dnia wejścia w życie ustawy przez okres nie krótszy niż 10 lat wstępuje z mocy prawa w stosunek najmu tego lokalu po upływie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli właściciel nie wniesie w tym okresie powództwa o nakazanie tej osobie przez sąd opróżnienia lokalu lub jeżeli w tym samym terminie nie wniesiono powództwa o ustalenie nieistnienia stosunku najmu.”
Ustawa o ochronie praw lokatorów[…] weszła w życie w dniu 1 stycznia 2002 r. To oznacza, żepozwani wstąpili w stosunek najmu przedmiotowego lokalu z dniem 1 stycznia 2003 r.Zajmowali bowiem przedmiotowy lokal bez tytułu prawnego przed więcej niż 10 lat do dnia 1 stycznia 2002 r.
Należy też przypomnieć, że do 1 lipca 2004 r.ustawa o ochronie praw lokatorów[…] obejmowała swoją regulacją także lokale znajdujące się z dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (obecnie: Agencji Mienia Wojskowego). Przepisy przejściowe zawarte w ustawie z dnia 14 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (wprowadzającej m.in. art. 1a doustawy o ochronie praw lokatorów[…]) nie mają skutku wstecznego i nie uchylają wcześniej powstałych skutków prawnych wstąpienia w stosunek najmu na podstawieart. 30 ustawy o ochronie praw lokatorów.
To, że lokal był przedmiotem określonych czynności prawnych powoda w stosunku do innych osób, nie ma wpływu na status prawny pozwanych. Obok osób uprawnionych do lokalu mogły bowiem w nim zamieszkiwać także osoby nieuprawnione (tak jak pozwani w okresie 1991-2003).
Z powyższych względów należy stwierdzić, że powództwo jest niezasadne, gdyż pozwani wykazali istnienie tytułu prawnego (stosunku najmu) uprawniającego ich do zajmowania przedmiotowego lokalu. Powództwo podlegało więc oddaleniu na mocyart. 222 § 1 k.c.a contrario(punkt I. sentencji).
Koszty
O kosztach procesu orzeczono jak wpunkcie II. sentencji na mocyart. 98 § 1 k.p.c., obciążając nimi powoda.