Sąd Rejonowy w Grudziądzu
IV Wydział Pracy
Sygnatura akt: IV P 373/17
Data wyroku: 2018-06-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lucyna Gurbin

Sygn. akt IV P 373/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 czerwca 2018 roku
Sąd Rejonowy w Grudziądzu IV Wydział Pracy
w składzie:

Przewodniczący:

SSR Lucyna Gurbin

Protokolant:

stażysta Dominika Janta-Lipińska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2018 roku
sprawy z powództwaŁ. B.
przeciwko(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąSpółka komandytowa wS.
o wydanie dokumentu związanego ze stosunkiem pracy;
sprawy z powództwaŁ. B.
przeciwko(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąSpółka komandytowa wS.
o wynagrodzenie;
sprawy z powództwaŁ. B.
przeciwko(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąSpółka komandytowa wS.
o ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy

O R Z E K Ł:

1
Zasądzić od pozwanego na rzecz powodaŁ. B.kwotę1.667,20 złbrutto (tysiąc sześćset sześćdziesiąt siedem złotych 20/100) tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za rok 2014 wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 19.02.2015r. do dnia zapłaty.

2
Zasądzić od pozwanego na rzecz powodaŁ. B.kwotę334,00 złbrutto (trzysta trzydzieści cztery złote) tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za rok 2015 wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 19.02.2015r. do dnia zapłaty.

3
Zasądzić od pozwanego na rzecz powodaŁ. B.kwotę584,00 złbrutto (pięćset osiemdziesiąt cztery złote) tytułem wynagrodzenia za miesiąc luty 2015r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 19.02.2015r. do dnia zapłaty.

4
Zasądzić od pozwanego na rzecz powodaŁ. B.kwotę1.139,80 zł(tysiąc sto trzydzieści dziewięć złotych 80/100) tytułem wynagrodzenia za rok 2015 wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 19.02.2015r. do dnia zapłaty.

5
Oddalić powództwa w pozostałym zakresie.

6
Nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Grudziądzu kwotę 187 zł. (sto osiemdziesiąt siedem złotych) tytułem opłaty od pozwów, od uiszczenia której powód był zwolniony.

7
Nie obciążać powoda pozostałymi kosztami procesu.

Sygn. akt IVP 373/17

UZASADNIENIE
PowódŁ. B.złożył pozew przeciwko(...) Sp. z o.o.Sp. k. wS.o wydanie dokumentu związanego ze stosunkiem pracy, wynagrodzenie i ekwiwalent za urlop wypoczynkowy. Powód złożył łącznie 6 pozwów.
Co do roszczenia wydania PIT sygn. akt 373/17 powód domagał się wydania powyższego dokumentu za okres zatrudnienia tj. od 16.10.2013r. do 18.02.2015r., powołując się na wyrok tut. Sądu z dnia 4.08.2015r sygn. akt 114/15.
Co do żądania wypłaty wynagrodzenia w kwocie 8.029,33 zł. sygn. akt 409/17 powód powołał się ponownie na ustalenia dokonane w sprawie IVP 114/15 podnosząc, że powyższa kwota dotyczy wyrównania wynagrodzenia za rok 2014 do najniższej krajowej.
Co do roszczenia w kwocie 584 zł. sygn. akt IV P 407/17 powód wskazywał, że jest to kwota za miesiąc luty 2015r., która została bezprawnie powodowi potrącona.
Kwota 1.394,20 zł. dochodzona pozwem przez powoda sygn. akt IV P410/17 została wyliczona przez powoda jako wyrównanie do najniższej krajowej i 50% dodatku za nadgodziny za rok 2013.
Co do roszczenia 1.139,80 zł. sygn. akt 408/17 powód podnosił, że jest to kwota wyrównania do najniższej krajowej i 50% dodatku za nadgodziny za rok 2015.
W pozwie o ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy sygn.akt 406/17 powód domagał się ekwiwalentu za rok 2013 – 5 dni, z wyliczeniem 400 zł. brutto. Za rok 2014- 20 dni, kwota 1.680 zł. i za rok 2015 – 4 dni, kwota 350 zł. W uzasadnieniu pozwu powód wskazywał na ustalenie Sądu, iż łącząca powoda z pozwanym umowa cywilno-prawna została uznana za umowę o pracę i zakończona wydaniem świadectwa pracy.
Pozwany w odpowiedzi na pozew wyjaśnił, że wyrokiem SO w Toruniu z dnia 20.11.2015r. powód uzyskał uznanie stosunku pracy i pozwany wydał powodowi świadectwo pracy. Powód według pozwanego nie występował przez 3 lata o skorygowanie jego składek i rozliczenie z tego tytułu. W szczególności powód nie wystosował żadnego pisma wzywającego do przekazania(...)o dochodach i pobranych zaliczkach na podatek dochodowy według wzoru PIT 11. Pozwana zobowiązała się do spełnienia żądania powoda i wysłania stosownych dokumentów. W odpowiedzi na pozew dotyczący roszczenia zapłaty kwoty 8.029,33 zł. pozwany wniósł o oddalenie powództwa oraz podniósł zarzut przedawnienia roszczenia i nadużycia prawa oraz zasad współżycia społecznego. Według pozwanego, który potwierdził okoliczności wydania powodowi świadectwa pracy, powód winien w pozwie o ustalenie stosunku pracy wskazać wszystkie roszczenia związane z tym stosunkiem pracy. Pozwany powołał się na przedawnienie roszczenia i przedstawił zasadę obowiązującą w prawie pracy co do upływu terminu przedawnienia roszczeń pieniężnych. Pozwany podkreślił, że powód nawet nie wystosował żadnego wezwania przedsądowego o zapłatę żądanej kwoty. Również pozwany podnosił, że pozwany nie przedstawił wiarygodnego udokumentowania swojego czasu pracy w 2014r. Odnośnie sprawy, która toczyła się pod sygnaturą IVP 303/17 to w ocenie pozwanego ta sprawa nie stała na przeszkodzie wytoczeniu przez powoda roszczeń o charakterze majątkowym. W odpowiedzi na pozew w sprawie o żądanie zapłaty kwoty 584 zł ,pozwany wniósł o oddalenie powództwa i podnosił zarzut potrącenia kwoty 512,26 zł. tytułem naprawienia szkody wyrządzonej pozwanej. W uzasadnieniu pozwany odwołał się do sprawy IVP 303/17 i opisał dokonane potrącenia. Pozwany ponownie odwołał się do dyscyplinarnego zwolnienia powoda i dokonania potrącenia tytułem naprawienia szkody wyrządzonej pozwanej. Pozwana podnosiła zarzut nadużycia prawa i zasad współżycia społecznego. Według pozwanej nie dała ona powodowi podstaw do wytoczenia powództwa i o roszczeniu powoda dowiedziała się dopiero z chwilą doręczenia pozwu. W zakresie żądania zapłaty kwoty 1.394,20 zł. pozwany wniósł o oddalenie powództwa i podniósł argumenty takie jak w uzasadnieniu odpowiedzi na pozew co do zapłaty kwoty 8.029,33 zł. W przedmiocie żądania zapłaty ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy pozwany wyjaśniał, że nie zna podstaw wyliczenia ekwiwalentu przez powoda i złożenie pozwu o ekwiwalent przed rozstrzygnięciem spraw o wynagrodzenie pozwana uznawała za przedwczesne. Pozwana podniosła jednocześnie zarzut przedawnienia roszczeń co do ekwiwalentu za lata 2013 i 2014. Odnośnie ekwiwalentu za urlop w roku 2015, powód miał wykorzystać ten urlop w wymiarze 4 dni. Jednocześnie pozwana podnosiła, że nie otrzymała wezwania do zapłaty i okoliczności podnoszone przez powoda nie zasługują na uwzględnienie.
Sąd połączył sprawy powoda do łącznego rozpoznania na rozprawie w dniu 22.02.2018r. (k. 17)
Sąd ustalił następujący stan faktyczny :
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 4.08.2015r. sygn. IVP 114/15 pozwany został zobowiązany do wydania powodowi świadectwa pracy z ustaleniem zatrudnienia powoda w okresie od 16.10.2013r. do 18.02.2015r. jako pracownika ochrony w pełnym wymiarze czasu pracy. SO Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 20.11.2015r. oddalił apelację pozwanego. Pozwany wydał powodowi świadectwo pracy z datą 18.12.2015r. Jednocześnie toczyła się sprawa przed Sądem Rejonowym w Szczecinie o sygn IC 1962/15, w której pozwana domagała się zapłaty przez powoda kwoty 12.000 zł. Przed tut. Sądem toczyła się też sprawa pod sygn.. IVP 303/17 z powództwa pozwanego przeciwko powodowi o zapłatę. Wyrokiem z dnia 31.10.2017r. Sąd Rejonowy IV Wydział Pracy oddalił powództwo i obciążył powoda kosztami procesu. Pozwy powoda do tut. Sądu wpłynęły w następujących terminach: o wydanie PIT w dniu 4.12.2017r., natomiast roszczenia o zapłatę w dniu 29.12.2017r.
Sąd zważył co następuje :
Sąd przy rozpoznaniu niniejszych pozwów uwzględnił wyrokSądu Najwyższego - Izba Pracy,(...)i Spraw Publicznychz dnia 14 kwietnia 2016 r. III PK 96/15, w którym SN stwierdził, że „powództwo o ustalenie (które nie podlega przedawnieniu), nie przerywa biegu terminów przedawnienia roszczeń o świadczenia wynikające z ustalonego stosunku pracy (art. 295 § 1 pkt 1 KP). Samo orzeczenie ustalające stosunek pracy nie przesądza w żaden sposób o wynikających z tego ustalenia ewentualnych roszczeniach majątkowych. Jedynie wytoczenie powództwa o określone świadczenie przerywa bieg przedawnienia takich roszczeń” i że „wniesienie pozwu o zapłatę wynagrodzenia za godziny nadliczbowe i ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, w którym powód jednoznacznie wyraża wolę uzyskania należności przysługujących mu z tych tytułów w pełnej wysokości, przerywa bieg terminu przedawnienia roszczenia także co do kwoty, o jaką powód rozszerzył powództwo, gdy określenie pełnej wysokości roszczeń nie było możliwe w chwili jego wniesienia (art. 295 § 1w związku zart. 291 § 1 KPorazart. 321 KPC)”.
Przy rozstrzyganiu roszczeń powoda należy przede wszystkim na wstępie wskazać , że roszczenia ze stosunku pracy podlegają przedawnieniu. Przez roszczenie ze stosunku pracy należy rozumieć roszczenie dotyczące praw i obowiązków wymienionych wart. 22 § 1 KP(przepis ten zawiera definicję stosunku pracy) oraz (z zastrzeżeniami) obowiązków pracodawcy wymienionych wart. 94 KPi pracownika uszczegółowionych wart. 100 KP.
Odnośnie żądania powoda zapłaty ekwiwalentu w pierwszej kolejności należy odwołać się do stanowiska Sądu Najwyższego wyrażonego w uchwale z 20.2.1980 r. (V PZP 6/79, OSNCP 1980, Nr 7–8, poz. 131)gdzie SN przyjął, że bieg przedawnienia roszczenia pracownika o urlop wypoczynkowy rozpoczyna się ostatniego dnia roku kalendarzowego, w którym pracownik uzyskał prawo do urlopu, chyba że szczególne przepisyKPlub innych aktów normatywnych przewidują obowiązek udzielenia przez zakład pracy urlopu w innych terminach. W uzasadnieniu wskazano, że datę, od której roszczenie pracownika o urlop staje się wymagalne, czyli datę, od której zaczyna biec termin przedawnienia tego roszczenia, wyznaczaart. 161 KP.  Przepis ten statuuje okres, w którym pracodawca obowiązany jest udzielić pracownikowi urlopu. Tym okresem, jest rok kalendarzowy, w którym pracownik uzyskał prawo do urlopu. Inna natomiast będzie data wymagalności roszczenia o urlop wypoczynkowy w razie przesunięcia urlopu z przyczyn leżących po stronie pracownika lub pracodawcy wykraczający poza rok kalendarzowy, o którym mowa wart. 161 KP(np. na wniosek pracownika umotywowany ważnymi przyczynami –art. 164 § 1 KP; z przyczyn usprawiedliwiających nieobecność w pracy –art. 165 i 166 KP; z powodu szczególnych potrzeb zakładu pracy –art. 164 § 2 KP; odwołanie pracownika z urlopu z powodu okoliczności nieprzewidzianych w chwili rozpoczynania urlopu –art. 167 § 1 KP). Urlopu przesuniętego na skutek wymienionych okoliczności zakład pracy ma obowiązek udzielić w terminie późniejszym. Bieg przedawnienia w takim przypadku rozpoczyna się z nadejściem terminu, na który nastąpiło przesunięcie terminu urlopu. Trzeba jednak mieć na uwadze, żeKPzakreślił w przedmiocie przesunięcia pracownikowi urlopu granice czasowe. Stosownie bowiem doart. 168 KPudzielenie urlopu niewykorzystanego, zgodnie z planem urlopów, musi nastąpić najpóźniej do 30 września następnego roku kalendarzowego. W związku z tym termin przedawnienia roszczenia o urlop rozpoczyna swój bieg z ostatnim dniem trzeciego kwartału następnego roku kalendarzowego. Z tym bowiem dniem pracownik może dochodzić swojego roszczenia jako już wymagalnego. W ocenie Sądu z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie powoda. Dla powoda termin przedawnienia rozpoczyna swój bieg z ostatnim dniem trzeciego kwartału następnego roku kalendarzowego, jeżeli chodzi o wymagalność roszczenia ekwiwalentu za rok 2014 , co do roku 2015 pozwany nie podnosił zarzutu przedawnienia a wskazywał na zapis w świadectwie pracy co do wykorzystania w naturze 4 dni przez powoda. Ponadto zakwestionowana przez powoda umowa cywilna nie przewidywała prawa do urlopu wypoczynkowego na zasadach jak umowa o pracę. Powód temu zaprzeczył. Z kolei pozwany nie przedstawił żadnego dowodu na potwierdzenie wykorzystania przez powoda urlopu wypoczynkowego. Odnośnie żądania powoda w zakresie wynagrodzenia za lata 2013, 2014 i 2015 wyrównania do minimalnego wynagrodzenia obowiązującego we wskazanych latach w tym za godziny nadliczbowe to należy uwzględnić w części zarzut pozwanego co do przedawnienia roszczeń.
W zakresie wywodów Sądu co do wymagalności roszczeń o wynagrodzenie za pracę i wynagrodzenie w godzinach nadliczbowych i pracę w godzinach nocnych należy odwołać się do wyroku Sądu Najwyższego - Izba Pracy,(...)i Spraw Publicznych z dnia 12 listopada 2003 r. I PK 494/02, w którym sformułowano tezę, że „wymagalność roszczeń o wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych i pracę w godzinach nocnych kształtuje się analogicznie, jak w przypadku wynagrodzenia za pracę, w konsekwencji przedawnienie biegnie od dnia, w którym powinno być ono wypłacone zgodnie z terminami wypłaty wynagrodzenia”. Zgodnie zart. 291 kpc. uległy przedawnieniu roszczenia powoda w tym zakresie za lata 2013 i 2014. Natomiast nie uległo przedawnieniu roszczenie powoda wynagrodzenia za rok 2015, w tym wynagrodzenie za miesiąc luty 2015r. Całkowicie za bezzasadne należy uznać twierdzenia pozwanego co do podstaw dokonania potrąceń wynagrodzenia za miesiąc luty 2015r. Pozwany w swoich twierdzeniach jest niekonsekwentny. Po pierwsze uznaje, że powód był pracownikiem w spornym okresie pozwanego i jednocześnie uznaje za obowiązującą podstawę prawną do dokonania potrącenia powodowi wynagrodzenia z tytułu niewywołującej skutków prawnych umowy zlecenia. Pozwany określił żądanie wynagrodzenia za miesiąc luty na kwotę 584 zł. brutto. Pozwany z kolei wyliczył na kwotę 803,36 zł. Sąd uznał za wiążącą kwotę wskazaną przez powoda w pozwie. Pozwany był zobowiązany do przedstawienia hipotetycznych wyliczeń wynagrodzenia powoda , w tym również za rok 2015. Pozwany złożył wyliczenia (k. 53-64) ,ale powyższe wyliczenie nie zawierało wyliczenia między innymi za miesiąc styczeń, dlatego Sąd przyjął za wiążące wyliczenia powoda w tym zakresie i zasądził kwotę wynikającą z pozwu. Należy również podnieść w tym miejscu że wyliczenia pozwanego były dokonane nieczytelnie i nieprecyzyjnie, jeżeli chodzi o wynagrodzenia za sporny okres. Pozwany był prawidłowo wezwany i pouczony iż w przypadku niewykonania zarządzenia Sądu, Sąd uzna za prawdziwe twierdzenia powoda w tym zakresie (k. 49)
Reasumując należy stwierdzić, że przepisy o przedawnieniu mają bezwzględny charakter. Terminy przedawnienia, zgodnie zart. 291 § 4 KP, nie mogą być skracane ani przedłużane przez czynność prawną. Oznacza to, że umowa o pracę, przewidująca inne terminy przedawnienia niż wskazane wart. 291 i n. KP, jest w tym zakresie nieważna, i to nawet wówczas, kiedy te są korzystniejsze dla pracownika [zob.K. J., w:K. J.,E. M.,Kodeks pracy. Komentarz. Ustawy towarzyszące z orzecznictwem.(...)prawo pracy z orzecznictwem, t. 1,W.2009, s. 825 i n.].
W pozostałym zakresie oddalono powództwo powoda. Oddalenie powództwa dotyczy roszczeń przedawnionych. O kosztach orzeczono po myśliart. 98 kpc. w związku zart. 13.1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z 28.07.2005r.(Dz. U. 2018 poz. 300).