Sąd Okręgowy w Kaliszu
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II Cz 254/18
Data wyroku: 2018-05-15 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Janusz Roszewski, Henryk Haak, Wojciech Vogt

Sygn. akt II Cz 254/18

POSTANOWIENIE
K., dnia 15 maja 2018 r.

Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Janusz Roszewski (spr.)

Sędziowie:   SSO Henryk Haak

SSO Wojciech Vogt
po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2018 r. w Kaliszu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaE. G.,J. G.
przeciwkoS. I.,B. J.,P. I.
o zapłatę
w przedmiocie zażalenia powodów
na postanowienie Sądu Rejonowego w Jarocinie
z dnia 16 lutego 2018 r., sygn. akt I C 936/15
p o s t a n a w i a :

oddalić zażalenie.
SSO Henryk Haak  SSO Janusz Roszewski   SSO Wojciech Vogt
Sygn. akt II Cz 254/18

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 lutego 2018 r. Sąd Rejonowy w Jarocinie przyznał świadkowiC. P.zwrot kosztów podróży w kwocie 127,20 zł.
Zażalenie na powyższe orzeczenie złożyli powodowie, zaskarżając postanowieniew całości i domagając się – w istocie – jego uchylenia.
Skarżący zarzucili zaskarżonemu postanowieniu bezzasadność przyznania świadkowiC. P.zwrotu przedmiotowych kosztów podróży.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie podlega oddaleniu.
W niniejszej sprawie w wykonaniu wezwania Sądu Rejonowego (k. 212), wystosowanego w sprawie I C 936/15 na wniosek strony pozwanej, świadekC. P.stawił się na rozprawę w dniu 15 lutego 2018 r., a następnie – w tym samym dniu - wniósło przyznanie kosztów podróży w kwocie 127,20 zł, przedkładając kserokopię dowodu rejestracyjnego stanowiącego jego własność pojazdu oraz kserokopię polisy ubezpieczeniowej OC wystawionej na jego nazwisko.
Zgodnie z dyspozycją przepisuart. 85 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(j. t. Dz. U. z 2018 r., poz. 300) świadkowi przysługuje zwrot kosztów podróży - z miejsca jego zamieszkania do miejsca wykonywania czynności sądowej na wezwanie sądu - w wysokości rzeczywiście poniesionych, racjonalnych i celowych kosztów przejazdu własnym samochodem lub innym odpowiednim środkiem transportu.
W świetle powyższego przepisu świadek może zatem żądać zwrotu kosztów przejazdutakże własnym samochodem, jednak sąd ma swobodę ustalenia, czy środek transportu z którego świadek korzystał jest odpowiedni przez co poniesione koszty spełniają powyższe kryteria.
Przepis art. 85 ust. 2 powołanej ustawy, wyznaczając górną granicę należności, odsyła do regulacji mającej zastosowanie do pracowników zatrudnionych w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.
Jakkolwiek rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 167), w § 3 ust. 1 stanowi, że to pracodawca określa środek transportu właściwy do odbycia podróży krajowej lub zagranicznej, a także jego rodzaj i klasę, jednak ta regulacja nie może być stosowana do świadków wezwanych przez sąd, skoro ustawa o kosztach sądowych w spawach cywilnych nie odsyła do innych przepisów w zakresie rodzaju środka transportu, a jedynie górnej należności z tytułu kosztów podróży. Ustawodawca przyjął, że świadek może korzystać z własnego samochodu i nie uzależnił prawa do żądania zwrotu kosztów od przedniej lub następczej zgody sądu na skorzystanie z tego środka transportu. Decydującym jest kryterium racjonalności i celowości ich poniesienia w związku ze stawiennictwem świadka na wezwanie sądu (zob. m.in. postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 17.12.2015 r., I ACz 2708/15, OSAWr 2016, nr 1, poz. 334).
W tym stanie rzeczy należy uznać, że – na podstawie § 3 ust. 4 cyt. rozporządzenia -w wypadku podróży własnym samochodem świadkowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu określoną w przepisieart. 34a ust. 2 ustawy z 6.9.2001 r. o transporcie drogowym(t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1414 ze zm.).
Analiza przedłożonych przez świadkaC. P.wraz z wnioskiem o przyznanie zwrotu kosztów podróży dokumentów nakazuje przyjęcie, że przyznana świadkowi kwota zwrotu jest zgodna z rzeczywiście poniesionymi, racjonalnymi i celowymi kosztami przejazdu własnym samochodem i wyliczona zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
Dlatego, na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c., orzeczono,jak w sentencji.
SSO  Henryk Haak  SSO Janusz Roszewski   SSO Wojciech Vogt