Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 316/18
Data wyroku: 2018-06-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Sylwana Wirth
Słowa kluczowe: Przestępstwa karnoskarbowe
Podstawa prawna: art. 439 § 1 pkt 8 kpk w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks

Sygn. akt IV Ka 316/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 czerwca 2018 r.

Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Sylwana Wirth

Protokolant:

Magdalena Telesz

przy udzialeM. C.za Naczelnika(...)Urzędu Celno – Skarbowego weW.,
po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2018 r.
sprawyM. W.
synaP.iM. z domu K.
urodzonego (...)wW.
oskarżonego zart.107 § 1 kksw zw. zart. 9 § 3 kksw zw. zart. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich
z dnia 27 lutego 2018 r. sygnatura akt II K 628/16

I
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawieart. 439 § 1 pkt 8 kpkw zw. zart. 17 § 1 pkt 7 kpkw zw. zart. 113 § 1 kksumarza postępowanie karne wobec oskarżonegoM. W.o przestępstwo skarbowe zart. 107 § 1 kksw zw. zart. 9 § 3 kksw zw. zart. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych;

II
kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

Sygnatura akt IV Ka 316/18

UZASADNIENIE

Urząd Celny wW.wniósł akt oskarżenia przeciwko
1).M. W.oskarżając go o to, że:
będąc Prezesem Zarządu podmiotu(...) Sp. z o.o.z siedzibą weW.(...)przyulicy (...)lok.(...)– jako osoba zajmująca się sprawami gospodarczymi tego podmiotu – urządzał i prowadził 07 października 2015 roku gry na automacieo nazwie A. (...)o numerze(...)w lokalusklepu (...)w miejscowości(...), powiat(...), poza kasynem gier i bez zatwierdzonego regulaminu określającego warunki i zasady gry i bez udzielonej koncesji, a także bez zachowania warunków i zasad wynikających z przepisówustawy z 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych(Dz. U. z 2015 r. poz. 612 z późn. zm.)
tj. o przestępstwo skarbowe zart. 107§1 kodeksu karnego skarbowegow zw. zart. 9§3 kksw zw. zart. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych
2).R. T.oskarżając go o to, że:
jako osoba zajmująca się sprawami gospodarczymi podmiotu(...) .H.U. (...)z siedzibą wO.przyulicy (...)urządzał i prowadził 07 października 2015 roku gry na automacie o nazwie(...), bez numeru identyfikacyjnego, w lokalusklepu (...)w miejscowości(...), powiat(...), poza kasynem gier i bez zatwierdzonego regulaminu określającego warunki i zasady gry i bez udzielonej koncesji, a także bez zachowania warunków i zasad wynikających z przepisówustawy z 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych(Dz. U. z 2015 r. poz. 612 z późn. zm.)
tj. o przestępstwo skarbowe zart. 107§1 kodeksu karnego skarbowegow zw. zart. 9§3 kksw zw. zart. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych
Wyrokiem z dnia 27 lutego 2018 roku (sygnatura akt II K 628/16) Sąd Rejonowy w Ząbkowicach Śląskich:

I
oskarżonegoM. W.w ramach zarzucanego mu czynu uznał za winnego tego, że: będąc Prezesem Zarządu podmiotu(...) Sp. z o.o.z siedzibą weW.(...)przyulicy (...)lok.(...)– jako osoba zajmująca się sprawami gospodarczymi tego podmiotu – urządzał i prowadził 07 października 2015 roku w lokalusklepu (...)w miejscowości(...)bez koncesji lub zezwolenia, poza kasynem gry, bez uprzedniego zarejestrowania przez naczelnika urzędu celnego gry na automacieo nazwie A. (...)o numerze(...)wbrew przepisomart. 3, art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1w zw. zart. 2 ust. 3 i art. 23a ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowychtj. uznał go za winnego popełnienia czynu stanowiącego występek zart. 107§1 kksw zw. zart. 9§3 kksi za to na podstawieart. 107§1 kksw zw. zart. 23§1 i 3 kkswymierzył mu karę grzywny w wysokości 130 (sto trzydzieści) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (sto) złotych;

II
na podstawieart. 30§5 kksorzekł wobec oskarżonegoM. W.przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci automatu do gierA.o numerze(...)zabezpieczonego za pokwitowaniem(...)pod pozycją(...);

III
oskarżonegoR. T.uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu tj. występku zart. 107§1 kksw zw. zart. 9§3 kksw zw. zart. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowychi w tym zakresie koszty procesu przejął na rachunek Skarbu Państwa;

IV
na podstawieart. 231§1 kpkw zw. zart. 113§1 kksnakazał złożyć do depozytu sądowego dowód rzeczowy w postaci automatu do gier(...)bez numeru identyfikacyjnego zabezpieczonego za pokwitowaniem(...)pod pozycją(...);

V
na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 113§1 kkszasądził od oskarżonegoM. W.na rzecz Skarbu Państwa ½ wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania, a na podstawie art. 3 ust. 1 z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych wymierzył oskarżonemuM. W.opłatę w wysokości 1300 (jeden tysiąc trzysta) złotych.

Apelację od powyższego wyroku wywiódłM. W.zaskarżając wyrok w całości wydany co do jego osoby i wskazując - niezależnie od innych podniesionych we wniesionym w sprawie środku odwoławczym zarzutów -na możliwość przyjęcia wystąpienia w zaskarżonym wyroku bezwzględnej przesłanki odwoławczej określonej wart. 439§1 pkt 8 kpkw zw. zart. 113§1 kkspolegającej na uprzednim wydaniu przez sąd rejonowy w Ostrołęce w dniu 26 kwietnia 2017 roku (sygn. II K 161/16) wyroku skazującego na mocy którego oskarżonyM. W.uznany został za winnego popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 107 kksgdzie zarzuconego mu czynu, jak podnosi autor apelacji – miał dopuścić się w czasie obejmującym zarzucany wymienionemu w niniejszym postępowaniu okres, co powoduje zaistnienie stanu powagi rzeczy osądzonej w stosunku do wszystkich zdarzeń w tym czasookresie stanowiących czyn urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
Zaskarżonemu wyrokowi skarżący zarzucił nadto na podstawieart. 438 pkt 2 kpkobrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku a toart. 7 kpkw zw. zart. 410 kpkpoprzez dokonanie dowolnej oceny dowodu z wyjaśnień oskarżonego, którym Sąd odmówił wiarygodności w zakresie odnoszącym się do przekonania oskarżonego o legalności prowadzonej działalności gospodarczej, przyjmując wbrew zasadom logiki, że odczytane wyjaśnienia nie zasługują na obdarzenie ich wiarą, podczas gdy: 1. odczytane wyjaśnienia są spójne, rzeczowe i uwiarygodnione; 2. w toku postępowania karnego nie został ujawniony żaden dowód przeciwny (świadczący o działaniu oskarżonego w zamiarze bezpośrednim lub ewentualnym); 3. wyjaśnienia oskarżonego powinny być traktowane na równi z każdym innym dowodem i nie można odmówić im wiarygodności wyłącznie na podstawie – jak stwierdza autor apelacji - subiektywnej opinii sądu
Ponadto skarżący zaskarżonemu wyrokowi na podstawieart. 113§1 kksw zw. zart. 427§1 i 2 kpkiart. 438 pkt 1 kpkzarzucił także:

1
obrazę prawa materialnego tj.art. 10§4 kkspoprzez brak jego zastosowania i brak przyjęcia, iż oskarżony działał w usprawiedliwionym błędzie co do karalności za działalność, której się podejmował:

- podczas gdy w okresie zarzucanych mu czynów organy uprawnione do stosowania prawa przyjmowały stanowisko o niekaralności za tego typu działalność, o czym świadczy lista korzystnych rozstrzygnięć znajdująca się w aktach sprawy, jak również treść aktualnej kary karnej oskarżonego, z której wynika, iż prawomocne skazania miały miejsce już po zakończeniu prowadzenia przez wymienionego działalności i nie miały one wpływu na stan świadomości oskarżonego w chwili zarzucanych mu czynów
- jak również podczas gdy w chwili popełnienia zarzucanych mu czynów powszechne było przekonanie ( w orzecznictwie oraz doktrynie), że zarówno art. 14 i 6 u.g.h. były przepisami technicznymi a w dalszej kolejności, iż obowiązuje okres przejściowy do 30 czerwca 2016 roku, a w związku z tym nie można ich było stosować wobec jednostek, co w sposób oczywisty świadczy o tym, że nawet profesjonalista funkcjonujący na rynku w sposób usprawiedliwiony mógł przyjmować, że prowadzenie tego typu działalności, bez koncesji na kasyna gry, nie było karalne,

2
obrazę prawa materialnego tj.art. 107 kksw zw. z artykułem 7 ustęp 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności

- poprzez przyjęcie, iżart. 6u.g.h. może stanowić samodzielną podstawę skazania za czyn zarzucany w niniejszym postępowaniu, podczas gdy w chwili jego popełnienia powszechne było przekonanie, iż przepis ten pełni subsydiarną rolę w stosunku doart. 14u.g.h. i ze względu na przekonanie o technicznym charakterze tych przepisów ich naruszenie nie podlegało karalności na podstawieart. 107 kks
- jak również poprzez przyjęcie, iż art. 4 ustawy nowelizującej nie stosuje się do takich podmiotów jak Spółki, których prezesem Zarządu był oskarżony podczas gdy w chwili popełnienia zarzucanego czynu prezentowane było stanowisko o abolicyjnym charakterze tego przepisu, które uzasadniało przyjęcie, iż przepis ten dotyczył również Spółek które nie prowadziły działalności przed 3 września 2015 roku w oparciu oustawę z dnia 19.11.2009 roku o grach hazardowychi dawał im czas na dostosowanie swojej działalności do nowej sytuacji prawnej
skazanie oskarżonego na podstawieart. 107 kksstanowi więc naruszenie artykułu 7 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, z tego względu, iż prawo nie spełniało w tym przypadku warunku przewidywalności, bowiem przestępstwo i wiążąca się z nim kara nie były wyraźnie zdefiniowane przez prawo;

3
obrazę prawa materialnego tj. art. 23a u.g.h. poprzez jego zastosowanie i przyjęcie, iż przepis ten może być uzupełnieniem blankietowej normy zart. 107 kkspodczas gdy możliwość jego zastosowania jest powiązana z możliwością przyjęcia jako podstawy skazaniaart. 107 kksw zw. zart. 6u.g.h. w sytuacji, kiedy w momencie popełnienia zarzucanego czynu dominowało stanowisko o technicznym charakterze zarównoart. 6u.g.h. jak iart. 14u.g.h., a w dalszej kolejności o obowiązywaniu okresu przejściowego, powoływanie się na brak spełnienia wymogu rejestracji, biorąc pod uwagę literalną treść tego przepisu, należy uznać za działanie zbyt daleko idące, czego oskarżony nie mógł przewidzieć, w związku z czym pozostawał w usprawiedliwionym błędzie, że naruszenie tego przepisu nie podlega karalności

Niezależnie od powyższych zarzutów, na podstawieart. 113§1 kksw zw. zart. 427 §1 i 2 kpkiart. 438 pkt 4 kpkskarżący zarzucił rażącą niewspółmierność kary poprzez orzeczenie kary grzywny w wysokości 130 stawek dziennych określając wymiar stawki dziennej na kwotę 100 złotych w sytuacji gdy prawidłowa ocena okoliczności sprawy, w tym w szczególności chaos legislacyjny panujący w okresie zarzucanego oskarżonemu czynu, brak uprzedniej karalności w momencie podejmowania zarzucanego czynu, aktualna sytuacja materialna i życiowa, w tym zakończenie prowadzenia jakiejkolwiek działalności w branży rozrywkowej uzasadnia odstąpienie od wymierzenia kary, ewentualnie wymierzenie jej w dolnych granicach ustawowych,
a podnosząc wskazane powyżej zarzuty skarżący wniósł o:
1. uchylenie zaskarżonego wyroku i jego umorzenie, wobec zaistnienia bezwzględnej przesłanki odwoławczej z art. 439§ pkt 8
alternatywnie wnosząc o:
2. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wydanie rozstrzygnięcia uniewinniającego w szczególności w oparciu o kontratyp zart. 10§4 kks
w przypadku nieuwzględnienia wniosku z pkt 1 i 2 wnosząc o:
3. zmianę zaskarżonego wyroku i odstąpienie od wymierzenia kary, ewentualnie wymierzenie kary grzywny w jej dolnych granicach ustawowych;
4. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zwolnienie oskarżonego z obowiązku ponoszenia kosztów procesu w niniejszej sprawie.
Ponadto w apelacji skarżący zawarł wskazanie, iż subsydiarnie podnosi, odwołując się do karty karnej dowodzącej skali ukarania oskarżonego za czyny zart. 107§1 kks, że wszystkie przypisane wymienionemu występki, za które już został skazany popełnione zostały w tych samych okolicznościach, w tym samym czasookresie, z tej samej motywacji, przy tej samej sposobności i w tym samym zamiarze, także w ramach czynów ciągłych co zarzucany mu występek zart. 107§1 kksurządzania gier na automatach bez koncesji na kasyno gry i poza kasynem gry w niniejszej sprawie, co czyni całkowitą bezprzedmiotowość dalszego karania oskarżonego za zachowania mieszczące się w ramach powyższych skazań. Zwłaszcza uwzględniając znaczną wielkość dolegliwości karnych i już zasądzonych wobec oskarżonego sankcji karnych – kar, środków karnych, kosztów sądowych, co wynika z karty karnej. Z tego względu jak stwierdził skarżący wnosi o umorzenie niniejszego postępowania na podstawieart. 11§1 kpkw zw. zart. 113§1 kks.

Sąd okręgowy zważył:

kontrola instancyjna wydanego orzeczenia odniosła ten skutek, iż koniecznym stało się uchylenie zaskarżonego wyroku i na podstawieart. 439§1 pkt 8 kpkw zw. zart. 17§1 pkt 7 kpkw zw. zart. 113§1 kksumorzenie postępowania karnego wobec oskarżonegoM. W.o przestępstwo skarbowe zart. 107§1 kksw zw. zart. 9§3 kksw zw. zart. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych.
Przypomnienia wymaga, iż sąd rejonowy, po rozpoznaniu sprawy, w pkt. I części dyspozytywnej wyroku oskarżonegoM. W.w ramach zarzucanego mu czynu uznał za winnego tego, że: będąc Prezesem Zarządu podmiotu(...) Sp. z o.o.z siedzibą we(...)przyulicy (...)lok.(...)– jako osoba zajmująca się sprawami gospodarczymi tego podmiotu –urządzał i prowadził 07 października 2015 rokuw lokalusklepu (...)w miejscowości(...)bez koncesji lub zezwolenia, poza kasynem gry, bez uprzedniego zarejestrowania przez naczelnika urzędu celnego gry na automacieo nazwie A. (...)o numerze(...)wbrew przepisomart. 3, art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1w zw. zart. 2 ust. 3 i art. 23a ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowychtj. uznał go za winnego popełnienia czynu stanowiącego występek zart. 107§1 kksw zw. zart. 9§3 kksi za to na podstawieart. 107§1 kksw zw. zart. 23§1 i 3 kkswymierzył mu karę grzywny w wysokości 130 (sto trzydzieści) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (sto) złotych.
Tymczasem wobec tego samego oskarżonegoM. W.zapadł uprzednio prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w Ostrołęce z dnia 26 kwietnia 2017 roku sygn. akt II K 161/16 na mocy którego to wyrokuM. W.uznano za winnego popełnienia zarzucanego mu aktach oskarżenia czynu z tym, że przyjęto, iżw okresie od dnia 03 września 2015r. do dnia 27 czerwca 2017r. popełnił jeden czyn zabroniony, podejmując wymienione w aktach oskarżenia zachowania w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiarui czyn ten zakwalifikowano zart. 107§1 kksw zw. zart. 9§3 kksw zw. zart. 6§2 kksi za to na podstawieart. 107§1 kksw zw. zart. 9§3 kksw zw. zart. 6§2 kksskazano go i na podstawieart. 107§1 kkswymierzono mu karę grzywny w liczbie 300 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 150,00 zł.
Zgodnie z treściąart. 6§2 kksdwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru lub z wykorzystaniem takiej samej sposobności, uważa się za jeden czyn zabroniony; w zakresie czynów zabronionych polegających na uszczupleniu lub narażeniu na uszczuplenie należności publicznoprawnej za krótki odstęp czasu uważa się okres do 6 miesięcy. Porównanie okoliczności obu wskazanych powyżej spraw, tj. sygn. akt II K 628/16 Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich z dnia 27 lutego 2018 roku i sygn. akt II K 161/16 Sądu Rejonowego w Ostrołęce z dnia 26 kwietnia 2017 roku, treści wyroków w tych sprawach zapadłych nie pozostawia żadnych wątpliwości, że w sprawie II K 161/16M. W.został skazany za przestępstwo skarbowe mające charakter czynu ciągłego, o którym mowa wart. 6§2 kks, a za którego fragment należy uznać zachowanie przypisane temu oskarżonemu w zaskarżonym wyroku. Wynika to z pokrywania się okresów działania tego oskarżonego w tych sprawach (od dnia 03 września 2015r. do dnia 27 czerwca 2017r. w sprawie II K 161/16 i wdniu07 października 2015 rokuw sprawie II K 628/16), jak również z istnienia przesłanek przemawiających za uznaniem zachowańM. W.za jedno przestępstwo skarbowe w związku z realizacją znamion czynu ciągłego zart. 6§2 kks. Zaznaczenia w tym miejscu wymaga, iż jak wskazuje się prawomocne skazanie za czyn ciągły stoi na przeszkodzie, ze względu na treśćart. 17§1 pkt 7 kpk, ponownemu postępowaniu o później ujawnione zachowania, będące elementami tego czynu, które nie były przedmiotem wcześniejszego osądzenia. Z tych też wszystkich względów nie było możliwe prowadzenie niniejszego postępowania co do działania podjętego przez tego oskarżonego w okresie wyznaczonym przez początek pierwszego i zakończenie ostatniego zachowania składającego się na konstrukcję czynu ciągłego, kwalifikowanego zart. 107§1 kksw zw. zart. 9§3 kksw zw. zart. 6§2 kkswskazanego w treści czynu przypisanegoM. W.prawomocnym wyrokiem wydanym w sprawie II K 161/16.
W realiach niniejszej sprawy doszło zatem do rażącego naruszeniaart. 17§1 pkt 7 kpk, stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną wart. 439§1 pkt 8 kpk. Stwierdzenie tegoż uchybienia było w pełni wystarczające do wydania wyroku przez Sąd II instancji, dlatego też, korzystając z uprawnienia przewidzianego w przepisieart. 436 kpkw zw. zart. 113§1 kksograniczono do niego zakres niniejszych rozważań.
Z tych też wszystkich względów orzeczono jak w wyroku.
Orzeczenie o kosztach sądowych zostało oparte na podstawieart. 632 pkt. 2 kpkw zw. zart. 113§1 kks.