Sąd Okręgowy w Elblągu
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 189/18
Data wyroku: 2018-10-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Kosecka-Sobczak

Sygn. akt VI Ka 189/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 października 2018 r.
Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodnicząca: SSO Elżbieta Kosecka-Sobczak
Protokolant:P. P.
przy udziale przedstawiciela Urzędu Skarbowego wE.M. P.
po rozpoznaniu dnia 26 października 2018r. wE.sprawy:
A. Z. (1)s.K.iI.ur. (...)w m.G.
oskarżonego zart. 56§2 kksi innych
na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonego
od uzupełnienia uzasadnienia wyroku i wyroku Sądu Rejonowego w Elblągu
z dnia 30 listopada 2017 r., sygn. akt VIII K 468/16
I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wraz z jego uzupełnionym uzasadnieniem,
II. zwalniaA. Z. (1)od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie przed sądem II instancji.
Sygn. aktVI Ka 189/18

UZASADNIENIE
A. Z. (1)został oskarżony o to, że pełniąc funkcję prezesa zarządu(...) Spółka z o.o.z/s wG.ul. (...)NIP (...), zajmującej się produkcją wyrobów tartacznych, impregnacją drewna, produkcją arkuszy fornirowych, produkcją płyt i sklejek, produkcją wyrobów stolarskich i ciesielskich dla budownictwa, produkcja pozostałych wyrobów z drewna, produkcją wyrobów z korka, słomy i z materiałów używanych do wyplatania, produkcją mebli w deklaracjach VAT-7 za październik, listopad, grudzień 2010r., styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik 2011 r. złożonych w Urzędzie Skarbowym wE.w dniach odpowiednio 25.11.2010r., 27.12.2010r., 25.01.2011r., 25.02.2011r., 25.03.2011r., 26.04.2011r., 25.05.2011r., 27.06.2011r., 22.07.2011r., 24.08.2011r., 23.09.2011r., 24.10.2011r., 21.11.2011r. podał nieprawdę poprzez: a) wystawienie faktury VAT dokumentującej wykonanie usługi remontowej, która faktycznie nie była świadczona tj.faktury VAT (...)z dnia 30.12.2010 r., odbiorca(...)J. P. (1)z/s wE.o wartości 12.950,82 zł , VAT 2.849,18 zł,
b) posłużenie się nierzetelnymi fakturami VAT wystawionymi przezfirmę (...)R. R. (1)z/s wE.,ul. (...), dokumentującymi zakup usług stolarsko-monterskich, remontowych oraz transportowych, które faktycznie nie były świadczone:

1
Nrfaktury VAT (...)z dnia 14.10.2010r., wartość netto 16.393,44 zł, VAT 3.606,56 zł

2
Nrfaktury VAT (...)z dnia 26.11.2010 r., wartość netto 11.475,41 zł., VAT 2.524,59 zł

3
Nrfaktury VAT (...)z dnia 17.12.2010 r., wartość netto 2.786,89 zł, VAT 613,11 zł

4
Nrfaktury VAT (...)z dnia 22.12.2010 r., wartość netto 1.639,34 zł, VAT 360,66 zł

5
Nrfaktury VAT (...)z dnia 30.12.2010 r., wartość netto 8.606,56 zł, VAT 1.893,44 zł

6
Nrfaktury VAT (...)z dnia 30.12.2010 r., wartość netto 12.295,08 zł, VAT 2.704,92 zł

7
Nrfaktury VAT (...)z dnia 31.01.2011 r., wartość netto 9.756,10 zł, VAT 2.243,90 zł

8
Nrfaktury VAT (...)z dnia 08.02.2011 r., wartość netto 2.439,02 zł, VAT 560,98 zł

9
Nrfaktury VAT (...)z dnia 22.02.2011 r., wartość netto 2.439,02 zł, VAT 560,98 zł

10
Nrfaktury VAT (...)z dnia 23.02.2011 r., wartość netto 1.788,62 zł, VAT 411,38 zł

11
Nrfaktury VAT (...)z dnia 24.02.2011 r., wartość netto 11.382,11 zł, VAT 2.617,89 zł

12
Nrfaktury VAT (...)z dnia 02.03.2011 r., wartość netto 6.666,67 zł, VAT 1.533,33 zł

13
Nrfaktury VAT (...)z dnia 14.03.2011 r., wartość netto 2.439,02 zł, VAT 560,98 zł

14
Nrfaktury VAT (...)z dnia 18.03.2011 r., wartość netto 4.878,05 zł, VAT 1.121,95 zł

15
Nrfaktury VAT (...)z dnia 21.03.2011 r., wartość netto 1.626,02 zł, VAT 373,98 zł

16
Nrfaktury VAT (...)z dnia 22.03.2011 r., wartość netto 1.300,81 zł, VAT 299,19 zł

17
Nrfaktury VAT (...)z dnia 24.03.2011 r., wartość netto 1.626,02 zł, VAT 373,98 zł

18
Nrfaktury VAT (...)z dnia 26.02.2011 r., wartość netto 2.845,53 zł, VAT 654,47 zł

19
Nrfaktury VAT (...)z dnia 31.03.2011 r., wartość netto 12.195,12 zł, VAT 2.804,88 zł

20
Nrfaktury VAT (...)z dnia 07.04.2011 r., wartość netto 2.276,42 zł, VAT 523,58 zł

21
Nrfaktury VAT (...)z dnia 09.04.2011r., wartość netto 1.219,51 zł, VAT 280,49 zł

22
Nrfaktury VAT (...)z dnia 13.04.2011 r., wartość netto 2.845,53 zł, VAT 654,47 zł

23
Nrfaktury VAT (...)z dnia 14.04.2011 r., wartość netto 3.658,54 zł, VAT 841,46 zł

24
Nrfaktury VAT (...)z dnia 15.04.2011 r., wartość netto 2.032,52 zł, VAT 467,48 zł

25
Nrfaktury VAT (...)z dnia 19.04.2011 r., wartość netto 3.658,54 zł, VAT 841, 46 zł

26
Nrfaktury VAT (...)z dnia 27.04.2011 r., wartość netto 1.626,02 zł, VAT 373,98 zł

27
Nrfaktury VAT (...)z dnia 29.04.2011 r., wartość netto 14.634,15 zł, VAT 3.365,85 zł

28
Nrfaktury VAT (...)z dnia 27.05.2011 r., wartość netto 2.439,02 zł, VAT 560,98 zł

29
Nrfaktury VAT (...)z dnia 31.05.2011 r., wartość netto 13.821,14 zł, VAT 3.178,86 zł

30
Nrfaktury VAT (...)z dnia 29.06.2011 r., wartość netto 16.260,16 zł, VAT 3.739,84 zł

31
Nrfaktury VAT (...)z dnia 22.07.2011r., wartość netto 16.260,16 zł, VAT 3.739,84 zł

32
Nrfaktury VAT (...)z dnia 29.07.2011 r., wartość netto 4.878,05 zł, VAT 1.12155 zł

33
Nrfaktury VAT (...)z dnia 17.08.2011 r., wartość netto 24.390,24 zł, VAT 5.609,76 zł

34
Nrfaktury VAT (...)z dnia 31.08.2011 r., wartość netto 5.040,65 zł, VAT 1.159,35 zł

35
Nrfaktury VAT (...)z dnia 27.09.2011 r., wartość netto 17.886,18 zł, VAT 4.113,82 zł

36
Nrfaktury VAT (...)z dnia 20.10.2011 r., wartość netto 17.886,18 zł, VAT 4.113,82 zł

w wyniku czego uszczuplił należność publicznoprawną w podatku od towarów i usług za w/w okres w łącznej kwocie 64.831,00 zł., czym naruszył przepisart. 88 ust. 3a pkt. 4 lit.a, art.108 ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług(Dz.U. Nr 54, poz.535 - z późn. zm. ,
tj. o przestępstwo zart. 56§2kksw zbiegu zart. 62§2kksw zw. zart. 7§1kksw zw. zart. 6§2kksw zw. zart. 9§3kks.
Sąd Rejonowy w Elblągu wyrokiem z dnia 30 listopada 2017 r. w sprawie VIII K 468/16 rozstrzygnął, iż :
I. oskarżonegoA. Z. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, które kwalifikuje jako przestępstwo skarbowe zart. 56 § 2 k.k.s.w zb. zart. 62 § 2 k.k.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 9 § 3 k.k.s.i za to na podstawieart. 56 § 2 kksw zw. zart. 7 § 2 k.k.w zw. zart. 23 § 1 i 3 kkswymierza oskarżonemu karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 80 złotych;
II. na mocyart. 24 § 1 i 3 kksza karę grzywny wymierzoną oskarżonemuA. Z. (1)w pkt I wyroku w wysokości 50 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 80 złotych czyni w całości odpowiedzialną posiłkowo(...) sp. z o.o.z siedzibą wG.;
III. zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym od opłaty.
Od powyższego wyroku apelacje wniósł obrońca oskarżonego:
- w pierwszej apelacji zaskarżył wyrok w części dot. pkt. I wyroku na korzyść oskarżonego i wyrokowi w tym zakresie zarzucił, iż wyrok ten został wydany z obrazą przepisów prawa tj.art. 7 kpk,art. 170§1 pkt. 4 kpkorazart. 193§1kpkiart. 9§1 kpk, co miało wpływ na treść wyroku poprzez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego w popełnieniu zarzucanego mu czynu, a w konsekwencji niewłaściwego zastosowaniaart. 56§2kksw zb. zart. 62a§2kks,
- w kolejnej apelacji zaskarżył uzasadnienie uzupełniające wyroku i uzasadnieniu temu zarzucił obrazę przepisów prawa tj.art. 7 kpk,art. 366§1kpkiart. 9§1 kpk,art. 449§1i2kpk, co miało wpływ na treść wyroku poprzez spowodowanie poczynienia błędnych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego w popełnieniu zarzucanego mu czynu.
Stawiając te zarzuty wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Elblągu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacje obrońcy oskarżonego nie zasługiwały na ich uwzględnienie. Zaprezentowane w nich argumenty mające uzasadniać obrazę przepisów, które miały wpływ na treść wyroku, czy wadliwość poczynionych przez Sąd I instancji ustaleń stanu faktycznego, były chybione. Trzeba podnieść, że sąd I instancji przeprowadził w przedmiotowej sprawie wystarczające postępowanie dowodowe, a następnie zgromadzony materiał dowodowy poddał analizie i na tej podstawie wyprowadził słuszne wnioski zarówno co do winy oskarżonego w zakresie popełnienia przypisanego mu przestępstwa skarbowego, jak i w konsekwencji orzeczonej kary, za którą uczynił odpowiedzialną posiłkowospółkę z o.o. (...)z siedzibą wG.. Bowiem wymowa przeprowadzonych dowodów i wynikających z nich okoliczności nie przekonuje aby materiał dowodowy został oceniony dowolnie, z naruszeniem reguł zart. 7 kpk.
Na wstępie należy zaznaczyć, że z uwagi na dostrzeżenie pewnych niedociągnięć pierwszego pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku (bo w pisemnym uzasadnieniu wyroku na str. 4 i na str. 23 sąd I instancji wskazał, żefirma (...)wykonała usługę wskazaną w tej fakturze korzystając z usług podwykonawcy, a wyrokiem przypisał wystawienie faktury za wykonanie usługi, która faktycznie nie była świadczona), ale w sytuacji, gdy skarżący w pierwszej apelacji nie sformułował zarzutu obrazyart. 424 kpk, to sąd odwoławczy na podstawieart. 449a§ 1 kpkz uwagi na niezbędność dla prawidłowego wyrokowania w sprawie zwrócił akta sprawy Sądowi Rejonowemu w Elblągu w celu uzupełnienia uzasadnienia zaskarżonego wyroku o wskazanie ustaleń faktycznych i ocenę zebranych dowodów co do przyjęcia, że oskarżony popełnił czyn wskazany w podpunkcie „a” zarzutu, a dotyczący wystawieniafaktury VAT nr (...)z 30.12.2010r. dokumentującej wykonanie usługi remontowej, która faktycznie nie była świadczona. Następnie uzyskano takie uzupełnione uzasadnienie, które wyjaśniało ww kwestię. Należy jednak podkreślić, że zwrot akt sądowi I instancji i uzupełnienie uzasadnienia, jak i samo sporządzenie pierwszego pisemnego uzasadnienia miało miejsce już po spisaniu i ogłoszeniu zaskarżonego wyroku. Ustawodawca zaś jako względną przyczynę odwoławczą służącą do uchylenia lub zmiany orzeczenia potraktował tylko taką obrazę przepisów postępowania, w tym i tych dot. uzasadnienia wyroku, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia. Skoro zaś pisemne uzasadnienie wyroku i jego uzupełnienie były sporządzone po tym jak wyrok zapadł, to nawet stwierdzenie naruszeniaart. 449a§1i2kpknie stanowi o wykazaniu względnej przyczyny odwoławczej zart. 438 pkt.2 kpktj. takiej obrazy przepisu postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wyroku. Ponadto odnosząc się jeszcze do tego zarzutu, należy przyznać, że pierwotne uzasadnienie zaskarżonego wyroku rzeczywiście zawiera wiele omyłek, w niektórych fragmentach było zbyt lakoniczne, niemniej nie uniemożliwiło ono- po jego uzupełnieniu- przeprowadzenia kontroli odwoławczej ani też stronom zapoznania się z argumentacją sądu i podjęcia z nią polemiki. Podkreślić tu także należy, że niespełnienie wymogów co do prawidłowego sporządzenia uzasadnienia nie może stanowić samodzielnej podstawy zmiany lub uchylenia wyroku, a braki w zakresie elementów składowych uzasadnienia wyroku tylko wówczas uzasadniają jego uchylenie, gdy prowadzą do wniosku, że sąd pierwszej instancji nieprawidłowo wydał wyrok (zobacz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 listopada 2010 r., IV KK 315/10, LEX nr 653737). W niniejszej sprawie takiego wniosku sformułować nie można, co czyni zarzut naruszeniaart. 449a§1i2kpkmający wpływ na treść wyroku, niezasadnym. Tym bardziej, że skarżący podnosząc ten zarzut w apelacji zatytułowanej „apelacja od uzasadnienia uzupełniającego” to w apelacji tej wniósł nie o zmianę uzupełnienia uzasadnienia czy o uchylenie pewnych fragmentów tego uzasadnienia, tylko o zmianę lub uchylenie wyroku. A z pewnością nawet stwierdzenie pewnych wad uzupełnionego uzasadnienia, które nie miały przecież wpływu na treść zaskarżonego wyroku, nie mogłoby skutkować postulowaną w tej apelacji zmianą wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego czy też uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania,
Trzeba też skarżącemu wskazać, że ustawodawca nie przywiązuje już tak dużej wagi do pisemnego uzasadnienia orzeczenia sądu I instancji, jak to było w stanie prawnym obowiązującym do 01 lipca 2015r. Z obowiązującej treściart. 437§2kpkwynika wręcz, żezdanie drugietego przepisu ogranicza kasatoryjne orzekanie przez sąd odwoławczy, ściśle określając, kiedy jest to dopuszczalne tj. w wypadkach określonych wart. 439 § 1 kpk,art. 454 kpkoraz przy konieczności przeprowadzenia na nowo przewodu sądowego w całości, tj. nie zawiera podstaw do uchylenia wyroku z powodu wad jego uzasadnienia. A wobec tego nawet stwierdzenie pewnych wad uzasadnienia wyroku nie może stanowić podstawy do postąpienia w myślart. 437§2 zdanie drugie kpk, o co ostatecznie wnioskował skarżący w apelacji wniesionej od uzasadnienia uzupełniającego.
Ponadto mając na uwadze pozostałe zarzuty zawarte w obu apelacjach i ich wnioski końcowe, to i je należy potraktować jako zwrócone przeciwko zaskarżonemu wyrokowi a nie przeciwko uzasadnieniu uzupełniającym wyroku.
Przy czym należy zaznaczyć, że i te pozostałe zarzuty nie mogły doprowadzić do uchylenia zaskarżonego orzeczenia czy jego zmiany przez uniewinnienie oskarżonego.
I tak: odnosząc się do zarzutu braku przeprowadzenia przez sąd I instancji dowodu z zeznańJ. S.,K. S. (1)iT. J., to trzeba wskazać, że przeprowadzenie tych dowodów nie było możliwe, skoro świadkowie ci nie przebywali pod wskazanymi adresami i nie można było ustalić ich miejsc pobytu (również na etapie odwoławczym rozpoznania sprawy). A wobec tego brak przeprowadzenia tych dowodów nie wskazywał na naruszenieart. 9§1 kpkczyart. 170§1 pkt. 4 kpk, skoro faktycznie przesłuchanie tych świadków było niemożliwe.
Również nie można było zarzucać sądowi naruszeniaart. 366§1kpkiart. 9§1kpkpoprzez nieprzeprowadzenie dowodu z zeznań uzupełniającychM. K. (1)iJ. P. (1), skoro świadkowie ci złożyli zeznania i opisali to co pamiętali, ujawniono też relacjeM. K.z postępowania podatkowego oraz zgromadzone dokumenty. Sąd I instancji dysponował więc wystarczającymi zeznaniami tych świadków (w tym dot. wystawienia spornej faktury za remont dachu) oraz innymi dowodami, które mógł ocenić. A już choćby z uwagi na upływ czasu, to trudno było się spodziewać by w kolejnych zeznaniach świadkowie ci podali jakieś nowe istotne okoliczności, skoro zeznawali po latach od wystawienia spornej faktury dot. remontu dachu. Dlatego nie było podstaw do kolejnego przesłuchania ww świadków.
Co do naruszeniaart. 193§1 kpkpoprzez nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, przy braku sprecyzowania przez skarżącego o biegłego z jakiej dziedziny mu chodzi, to i ten zarzut należy uznać za chybiony. Bowiem sąd dysponując zebranymi dowodami mógł sam dokonać oceny – przy wykorzystaniu reguł zart. 7 kpk- czy istniała możliwość wyprodukowania w zakładzie wN.wfirmie (...), przy określonym zatrudnieniu, w określonym czasie wynikającym z zarzutu, elementów mebli i innych wskazanych w fakturach z zarzutu i nie zachodziła potrzeba sięgnięcia po wiadomości specjalne.
Odnośnie zaś zarzutu braku przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego celem ustalenia możliwości wykonania usługi naprawy dachu przezM. K., to skarżący również nie sprecyzował jaki biegły, jakiej specjalności, miałby taką opinie wydać. A w sytuacji, gdyJ. P.zeznał, że remont dachu był robiony kilka razy, to wyodrębnienie zakresu jednego z remontów (w ramach postulowanych przez autora apelacji oględzin dachu) i to takiego, który był przeprowadzony w końcówce 2010r., w świetle doświadczenia życiowego, byłoby obecnie niemożliwe celem wydania opinii biegłego z zakresu budownictwa. Ponadto z relacji iJ. P.iM. K.wynikało, że nie dysponują już dokumentacją swoich firm z okresu zarzutu, aJ. P.wręcz podał, że przechowuje dokumenty tylko za 5 lat wstecz, stąd nie można byłoby uzyskać dokumentacji księgowej, w tymfirmy (...)co do remontów dachów z okresu zbliżonego do tego z zarzutu, stąd i np. opinia biegłego z zakresu księgowości za okres z zarzutu co do czynu z ppkt. a) byłaby niemożliwa do uzyskania.
Ponadto skarżący w uzasadnieniu apelacji wskazał, że biegły miałby się wypowiedzieć co do ustalenia możliwości wykonania usługi naprawy dachu przezM. K.samodzielnie bądź przy pomocy pracowników, ale opinia biegłego jest zbędna celem ustalenia hipotetycznej możliwości wykonania takiej usługi w sytuacji, gdy sąd I instancji miał ocenić nie czy usługa mogłaby zostać wykonana ale czy usługa zobrazowanafakturą VAT nr (...)z 30.12.2010r. została faktycznie wykonana.
A wobec tego i zarzuty obrazyart.193§1kpk,366§1kpkczy 9§1kpk, z powodu argumentacji przytoczonej na ich poparcie, były nieuzasadnione.
Dodatkowo odnosząc się do tych zarzutów, to należy zauważyć, że sam obrońca oskarżonego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym nie składał wniosków dowodowych o uzyskanie opinii biegłych czy dodatkowe przesłuchanieJ. P.czyM. K., co oznacza, że sam uznał, iż zebrany materiał dowodowy jest wystarczający do rozpoznania sprawy.
Nie doszło też do zarzucanej obrazyart. 7 kpk, która miała polegająć na tym, że z dokonanej przez siebie oceny materiału dowodowego sąd orzekający wyciągnął nieprawidłowe wnioski, co doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych i niewłaściwego zastosowania przepisów prawa materialnego zkodeksu karnego skarbowego.
Trzeba tu skarżącemu wskazać, że sąd I instancji opierał się nie tylko na treści orzeczenia organu finansowego tj. decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego wE.z dnia 30 grudnia 2014r., ale przeprowadził dowód z całych akt kontroli podatkowej i postępowania podatkowego, a także dopuścił dowód z dokumentów z akt niniejszej sprawy i przesłuchał osoby mające związek ze spornymi fakturami i wskazanymi w nich usługami. I że wymowa wszystkich tych dowodów i wynikających z nich okoliczności, a nie tylko tych akcentowanych przez skarżącego, to doprowadziła do słusznego przyjęcia winy oskarżonego w zakresie zarzucanego mu czynu.
Nawiązując do argumentów z uzasadnienia apelacji, to nie mogła się udać próba podważenia zaskarżonego orzeczenia oparta na przypuszczeniach czy domniemaniach, że np. „oskarżony aktualnie nie wyklucza możliwości, że przezR. R.(a w zasadzie przez prowadzącego tę działalność w jej imieniu zięciaJ. S.) zatrudniane były jeszcze inne osoby bez zawarcia odpowiednich umów, zgłoszenia do ubezpieczenia i odprowadzenia odpowiednich podatków (zatrudnienie „na czarno”)”. ŚwiadekR. R.bowiem zeznała, że zatrudniała pracowników, którzy byli zgłoszeni do ZUS, uzyskano też stosowne dokumenty obrazujące zatrudnienie wfirmie (...)pracowników, a wskazano innych dowodów dot. zatrudnienia innych osób niż wynikających z tych dowodów, stąd domniemania o pracownikach zatrudnionych na „czarno” należy uznać za gołosłowne i niewykazane materiałem dowodowym.
Przesłuchano też świadków, z których relacji, w tym złożonych do akt postępowania podatkowego (a które ujawniono) wynikały warunki w jakich pracowano wfirmie (...). I takW. J. (1)przesłuchany w dniu 14.11.2011r. tj. w okresie zbliżonym do czasu z zarzutu podał, że przychodził raz na jakiś czas aby wykonać jakąś pracę raz, dwa razy, czasami trzy razy w tygodniu, przeważnie po godz. 16-tej i praca zajmowała mu maksymalnie 2 godziny, że pracował sam. Natomiast podczas przesłuchania na rozprawie, po kilku latach od czasu zdarzeń o których zeznawał, to już twierdził, że pracował w pełnym wymiarze godzin, a nawet dłużej, że pracował codziennie. Jednak nadmienić należy, że przecież lepiej pamięta się to co zdarzyło się niedawno, a nie to co było kilka lat temu, stad zmienione zeznania świadka z rozprawy nie przekonują co do opisanej tam wydajności pracyW. J.. O zatrudnieniu wN.wypowiadał się też świadekR. B., który podał, że pracowali tamW. J. (1),T. J.,K. S. (2)iM. K. (3). NatomiastM. K. (3)zeznał, że pracował jako kierowca.
A wobec tego słuszne są ustalenia sądu I instancji co do tego, że usługi wynikające z zakwestionowanych faktur nie mogły być w czasie tam wskazanym realnie wykonane przez nielicznych pracowników ( w tymW. J., który mógł pracować w bardzo ograniczonym zakresie czasu, co wynikało z jego zeznań z 14.11.2011r.)firmy (...), na zleceniefirmy (...). Z informacji zawartej w aktach postępowania podatkowego wynika też, że do ubezpieczenia społecznegofirma (...)zgłosiła: w okresie od lutego do października 2010r. - 7 osób, od listopada do grudnia 2010r..- 3 osoby, od stycznia do września 2011r.- 2 osoby, w październiku 2011r.- 1 osobę, a więc ilość osób wynikających z zeznań świadków m.in.W. J.,M. K., którzy to wskazali czas pracy na rzeczN.. A uwzględniając okres czynu z zarzutu oraz zakres usług wynikających z faktur wskazanych w zarzucie, to praktycznie trzech, dwóch czy jeden pracownikfirmy (...)nie daliby fizycznie rady wykonać wskazanych w fakturach usług. Tym bardziej, ze iM. K., który miał wykonywać jakieś prace, nie potrafił podać konkretów co do ewentualnych podwykonawców, którzy mieliby mu pomagać w tych pracach, przy czym świadek w postępowaniu podatkowym mówił o pracach wykonanych na rzeczN.a nieN..
Nie bez znaczenia jest i to, że sam oskarżonyA. Z.podał, że on również uczestniczył w wykonaniu pewnych prac na maszynach wN., co potwierdzili też w zeznaniachR. R.czyM. K.. A skoro oskarżony miał tylko zlecaćfirmie (...)wykonanie pewnych usług, a potem- nie będąc przecież pracownikiemfirmy (...)- uczestniczyć w realizacji zleconychN.usług, to dodatkowo przemawia za tym, ze faktury wystawione przezfirmę (...)były nierzetelne, skoro daną usługę wykonywał sam nabywca usługi (o czym przecież wiedział), a potem miał za nią płacić. A z pewnością fakt wystawienia takich nierzetelnych faktur był ułatwiony w sytuacji, gdyR. R.faktycznie nie kierowałafirmą (...), tylko- co opisał sąd I instancji- była tam figurantem, zaśA. Z.nie był typowym podmiotem zlecającym tylko wykonanie usługi, ale był blisko powiązany z osobami faktycznie zarządzającymiN., sam często bywał wfirmie (...)a nawet pracował na jej sprzęcie, zaśR. R.faktury „podsuwano” do podpisu.
Również w sytuacji, gdyfirma (...)dysponowała samochodem, którym wożono towar do klientów, o czym zeznawałM. K., to zdecydowanie wątpliwe jest by nabyła odN.usługę transportową i to na kwotę 6.000zł brutto.
Co prawda sąd I instancji dostrzegając te okoliczności, to opisał w pierwotnym uzasadnieniu tylko przykładowo powody dla których zakwestionował pewne faktury, ale przecież z ww okoliczności i treści zaskarżonego wyroku wynika, że słusznie uznał wszystkie faktury z zarzutu za nierzetelne. Zaś wymowa wszystkich dowodów, w tym tych zawartych w aktach podatkowych, to wniosek ten wspiera. Tym bardziej przy uwzględnieniu roliR. R., tego, żefirma (...)faktycznie kierował kto inny, że istniały ścisłe powiązania pomiędzy oskarżonym i firmą wN., żeR. R.tylko podpisywała podsuwane jej faktury, chociażN.nie miała pracowników aby zrealizować wskazane w nich usługi, a część prac wykonywał samA. Z..
Co zaś do czynu z ppkt. a) zarzutu, to wymowa zebranych dowodów, a także argumenty zawarte w uzupełnionym uzasadnieniu, przekonują, że ani firma oskarżonego ani ewentualni podwykonawcy przez niego zasugerowani nie wykonali usługi remontowej wskazanej wfakturze VAT Nr (...)z dnia 30.12.2010r. SamJ. P.w zeznaniach stwierdził, że toA. Z.wykonywał remont dachu, a w ujawnionym oświadczeniu świadka złożonym w postępowaniu podatkowym na k. 148 wskazał, że usługa remontowa była przeprowadzona przez pracownikówfirmy (...)(a nie przez sugerowanych przez oskarżonego pracowników innej firmy) w okresie listopad-grudzień , zaś z umowy z k. 138 z dnia 10.11.2010r. z akt postępowania podatkowego wynikało, żefirma (...)wykona zlecone prace w terminie od 15.11 do 30.12.2010r. Tym samym z informacji uzyskanych odJ. P.wynikało, że to oskarżony – jego firma, a nie inne podmioty wykonały remont- usługę wskazaną wfakturze VAT nr (...)z 30.12.2010r. Tymczasem ani sam oskarżony ani jego firma tj.spółka (...)nie miała ani sił ani środków, żeby taki remont dachu wykonać i tego typu usługami się nie zajmowała. Oskarżony podał, że usługa naprawy dachu sprowadzała się do wymiany opierzenia ( czyli blacharki budowlanej, której zadaniem jest zabezpieczanie przed wpływem wód opadowych i śniegu elementów budynku jak: gzymsy, pasy nadrynnowe, boczne połacie dachu w postaci listew wiatrowych), a z umowy z k. 138 z dnia 10.11.2010r. wynikało, że ustalony zakres prac do wykonania został sformułowany nieco inaczej tj. jako przegląd i konserwacja całego poszycia dachowego oraz orynnowanie obiektu.
Co zaś do sugerowanego przez oskarżonego wykonania tej usługi przez podwykonawców – chociażJ. P.nie informował ani nie zeznawał o tym aby remont dachu wykonał podwykonawca- , toR. R. (1)zfirmy (...)w zeznaniach w omawianej sprawie i w aktach postępowania podatkowego nie pamiętała by wykonywano remont na dachufirmy (...), przy czym stwierdziła, że z nikim nie współpracowała, tylko zA. Z., że jej pracownicy częściowo wykonali usługę remontowa, ale kto to nie wie, że nie znaM. K., Natomiast w pisemnym oświadczeniu złożonym do akt kontroli podatkowej – mimo, że wcześniej nie pamiętała usługi remontu dachu- podała, że remont dachu wykonałM. K.w ramachfirmy (...). Z powyższego wynika, zeR. R.różnie relacjonowała i oświadczała co do remontu dachu, stąd trudno uznać ją za wiarygodnego świadka, który potwierdził wykonanie remontu dachu, zaś pisemne oświadczenie o wykonaniu remontu dachu przezfirmę (...)mogło być – w sytuacji, gdy firmą tą realnie kierował kto inny- zredagowane przez inną osobę niżR. R..
Ponadto wskazany w ww oświadczeniuM. K.twierdził, że jego firma robiła montaż mebli na zlecenie jednej z dwóch firm zN., a w ramachfirmy (...) sp. z o.o.z siedzibą wP.kładł dachy. Nie pamiętał jednak remontu dachu uJ. P., na zlecenie innej firmy. Potwierdził, że jeżeli wystawił fakturę, to dach zrobił. Ale w sytuacji, gdy z pisemnego oświadczeniaR. R.wynikało, że remont dachu wykonałafirma (...)a nie(...), to relacjeM. K.nie mogły potwierdzać tego by remont dachu był faktycznie przeprowadzony.
Co do faktycznego remontu dachu to trzeba też wskazać, że według umowy miał być on wykonany w terminie od połowy listopada do końca grudnia 2010r. tj. w okresie zdecydowanie niesprzyjającym takim pracom. Z doświadczenia bowiem wynika że miesiące listopad i grudzień charakteryzują się opadami deszczu i śniegu, przymrozkami, niskimi temperaturami (w przedziałach poniżej 5 st. C), krótkimi okresami dobrej pogody i krótkim dniem, tj. czynnikami znacznie utrudniającymi remont dachu. A to również wskazuje na to, że rzeczywiste wykonanie remontu było wątpliwe.
Nie bez znaczenia jest i to, że zlecono wykonanie tego remontufirmie (...), mimo, że firma ta nie posiadała ani sił ani środków ani umiejętności do przeprowadzenia takiego remontu, zaśfirma (...)nie zleciła remontu bezpośrednio podwykonawcy wyspecjalizowanemu w remontach dachu, tylko zlecenie miała skierować dofirmy (...), która również nie posiadała ani sił ani ani umiejętności do przeprowadzenia takiego remontu. Co jest dodatkowym argumentem dla przyjęcia, że wystawiono fakturę, która nie odzwierciedlała faktycznego zdarzenia gospodarczego, gdyżfirma (...)nie wykonała wskazanej w fakturze usługi remontowej.
Tym bardziej, że do zlecenia remontu dachu i wystawieniafaktury Vat nr (...)r. doszło w sytuacji, gdyfirma (...)była winnafirmie (...)pieniądze, afirma (...)nie zapłaciłafirmie (...)za usługę remontową dachu, tylko doszło do kompensaty należności, co zaznaczono na ww fakturze. Dlatego zastanawiające jest i to dlaczegofirma (...)nie zapłaciła po prostufirmie (...)za otrzymane stamtąd towary, tylko miała „zapłacić” za towary wykonaniem usługi, której realnie nie mogła przecież zrealizować ani sama ani siłami podwykonawcy tj.firmy (...). W świetle doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania takie postąpienie było nieuzasadnione ekonomicznie i faktycznie. Tym bardziej, żefirma (...)musiałaby za taki remont i tak zapłacićfirmie (...)a ta innej firmie czy osobie, która by taki remont realnie wykonała, czyli i takfirma (...)musiałaby finalnie zapłacić pieniądze a nie wykonać usługę, przy czym dodatkowo trzeba było poszukiwać firmy czy osoby która by się podjęła remontu i wystawiać dodatkowe dokumenty obrazujące poszczególne zlecenia.
A wobec tegofaktura Vat nr (...)z pewnością nie była fakturą rzetelną, skoro nie doszło do wskazanego w niej wykonania usługi przezfirmę (...)na rzeczfirmy (...), a w świetle powyższych dowodów i rozważań to i sam remont dachu, który miał być zrealizowany przez podwykonawców tj.N.iM. K., nie został wykazany.
Oceniając więc apelacje wniesione przez obrońcę, to można je podsumować w ten sposób, iż należy przyjąć, że przytoczonymi w uzasadnieniu apelacji argumentami, to skarżący ten nie wykazał by doszło do naruszeniaart. 7 kpkw takim stopniu by miało to wpływ na treść wyroku. Nie był też uprawniony -podnoszony przez tego skarżącego- zarzut co do naruszenia innych przepisówkpk.
W szczególności do wysunięcia takiego twierdzenia dalece niewystarczające jest to, że przyjęte przez sąd I instancji założenia dowodowe nie odpowiadają preferencjom skarżących wyrok.
Nie można też zgodzić się z zarzutem błędu w ustaleniach faktycznych. Skarżący opiera się tu bowiem przede wszystkim na wersji zaprezentowanej przez oskarżonego i wywodzi, że należałoby jej dać prymat przed wszystkimi innymi dowodami. Jednak wbrew tym twierdzeniom, to nie można odmówić wiarygodności dowodom obciążającym i okolicznościom z nich wynikającym, z powodów wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku i przedstawionych powyżej. Stąd wyjaśnieniom oskarżonego czy argumentom skarżącego z pewnością nie można było nadać takiej rangi, by w oparciu o nie, to uniewinnić oskarżonego od popełnienia czynu przypisanego mu w pkt. I zaskarżonego wyroku.
Trzeba zatem wskazać, iż to, że w niniejszej sprawie sąd orzekający ocenił poszczególne dowody i wynikające z nich okoliczności pod kątem ich wiarygodności nie w taki sposób, jak życzyłby sobie tego skarżący, wcale jeszcze nie oznacza, że w procesie ich weryfikacji doszło do naruszenia reguł logicznego wnioskowania, prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy czy doświadczenia życiowego. W świetle zaś przytoczonych przez sąd rejonowy w pisemnych motywach orzeczenia okoliczności, a także mając na uwadze wymowę całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, to nie sposób podważyć prawidłowości poczynionych ustaleń stanu faktycznego, przemawiających za sprawstwem oskarżonego w zakresie przypisanego mu w pkt. I wyroku czynu.
Przepisart. 62 § 2 kksdotyczy odpowiedzialności za wystawienie w sposób nierzetelny faktury lub posłużenie się tak wystawioną nierzetelnie fakturą, a przez fakturę wystawioną w sposób nierzetelny rozumie się fakturę, która zawiera dane nierzetelne, to znaczy niezgodne z rzeczywistością. Dane niezgodne z rzeczywistością zaś to dane nieodzwierciedlające zdarzenia gospodarczego w sposób adekwatny do jego przebiegu, nawet przy zaistnieniu samego zdarzenia, jak i dane pozbawione w ogóle oparcia w rzeczywistości, z uwagi na niewystąpienie zdarzenia gospodarczego stanowiącego podstawę wystawienia faktury. A w opisanych okolicznościach, to oskarżonemu można było przypisać wyczerpanie znamion przestępstwa karno skarbowego zart. 62§2kks. Zaś w sytuacji, gdy takie wystawione nierzetelnie faktury zostały ujęte w deklaracjach VAT złożonych do urzędu skarbowego, przy czymA. Z.nie tylko posłużył się wystawionymi nierzetelnie fakturami, ale i sam wystawił w sposób nierzetelnyfakturę VAT nr (...), które ujął w deklaracjach, to dla zobrazowania w pełni nagannego zachowania oskarżonego, to jego czyn należało zakwalifikować zart. 56§2kksw zb. zart. 62§2kks.
Ponadto stwierdzić należy też, iż wymierzona oskarżonemu kara w takiej postaci i wymiarze jak to uczynił sąd I instancji jest jak najbardziej sprawiedliwa i uwzględnia zarazem wszystkie dyrektywy wymiaru kary. Sąd rejonowy w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazał jakie okoliczności brał pod uwagę przy wymiarze kary w pkt. I wyroku oraz podał z jakiego powodu uznał, że kara 50 stawek dziennych po 80zł będzie właściwą reakcją karną na czyn oskarżonego i z wywodami tymi należy w pełni się zgodzić.
Nie stwierdzając zatem w zaskarżonym wyroku zarzucanych mu uchybień Sąd Okręgowy na mocyart. 437§1 kpkw zw. zart. 113§1kksutrzymał zaskarżone orzeczenie wraz z jego uzupełnionym uzasadnieniem w mocy. Ponadto, uwzględniając sytuację finansową oskarżonego, zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
.