Sąd Rejonowy w Puławach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 481/16
Data wyroku: 2018-07-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Aneta Milczek

Sygn. akt II K 481/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 lipca 2018 roku
Sąd Rejonowy w Puławach, II Wydział Karny
w składzie:
Przewodnicząca: Sędzia Sądu Rejonowego Aneta Milczek
w obecności protokolanta: sekretarza sądowego Agnieszki Pyszczak
bez udziału Prokuratora
po rozpoznaniu w dniach: 21.11.2016r., 07.02.2017r., 04.04.2017r., 13.06.2017r., 22.08.2017r., 17.07.2018r. sprawy:
1/A. S. (1)synaM.iB. z domu M.,urodzonego (...)wJ.
2/R. W.synaJ.iM. z domu S.,urodzonego (...)wL.
3/D. A.synaS.iI.z domuB.,urodzonego (...)wK.
4/K. G.synaJ.iV. z domu G.,urodzonego (...)wS.
5/P. J.synaL.iI.z domuS.,urodzonego (...)wJ.
oskarżonych o to, że :
W dniu 21 marca 2012 roku wmiejscowości T.w(...), działając wspólnie i w porozumieniu wzięli udział w pobiciuM. G. (1), w ten sposób, że zadawali mu uderzenia pięściami po ciele, głowie i twarzy, w wyniku czego spowodowali u niego obrażenia ciała w postaci: na skórze owłosionej głowy okolicy potylicznej podbiegnięcie krwawe barwy sinowiśniowej z wybroczynami o średnicy 2cm, obrzęk i podbiegnięcie krwawe barwy sinawej na twarzy w okolicy jarzmowej lewej, na powiece górnej zewnętrznej oka lewego i w okolicy kąta bocznego oczodołu lewego podbiegnięcie krwawe barwy sinobrunatnej, nasada nosa - podbiegnięcie krwawe barwy sinobrunatnej po stronie lewej, nos drożny, na czerwieni wargowej warg podbiegnięcia krwawe barwy sinej, na ich zewnętrznej powierzchni wylewy krwawe podśluzówkowe i powierzchowne otarcia śluzówki, uzębienie - na brzegu korony zęba 11 i 21 odłamane punktowo szkliwo ząb 16 na powierzchni policzkowej korony zęba stycznie odłamana część szkliwa, małżowina uszna lewa w całości obrzęknięta z podbiegnięciem krwawym barwy sinowiśniowej, w okolicy zausznej lewej i w okolicy skroniowej lewej podbiegnięcie krwawe barwy sinowiśniowej, poniżej małżowiny usznej lewej wzdłuż mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego podbiegnięcie krwawe barwy wiśniowej o średnicy 3-4 cm z linijnym otarciem długości 2 cm, w okolicy obojczykowej lewej pasmo wybroczyn barwy wiśniowej z linijnym otarciem naskórka długości 3 cm, na prawym barku powierzchni przedniobocznej podbiegnięcie krwawe barwy sinobrunatnej o wym. 3 cm x 1 cm, w okolicy grzebienia talerza biodrowego po stronie prawej barwy sinej podbiegnięcie krwawe o wym. 3,5 cm x 1 cm, na bocznej powierzchni uda lewego delikatnie wysycane podbiegnięcie krwawe barwy sinawej z powierzchniowym otarciem naskórka długości 3 cm, szer. 1 cm, obrzęk, które to obrażenia spowodowały rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządów ciała trwające nie dłużej niż siedem dni, przy czym doznane obrażenia naraziły go na wystąpienie skutków pourazowych w obrębie uzębienia, ucha i nosa określonych wart. 157§ 1 kk. tj. o czyn zart. 158§1 k.k.

I
oskarżonychA. S. (1),R. W.,D. A.,K. G.,P. J.uznaje za winnych popełnienia zarzucanego im czynu, wyczerpującego dyspozycjęart. 158 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 158 § 1 k.k.skazuje każdego z oskarżonych na karę po 6 ( sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.orazart. 70 § 1 pkt 1 k.k.(w brzmieniu obowiązującym przed datą 1 lipca 2015r.) wykonanie tak orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonym na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata;

III
na podstawieart. 71 § 1 k.k.w orzeka wobec każdego z oskarżonych grzywnę w liczbie po 120 (sto dwadzieścia ) stawek dziennych ustalając w oparciu oart. 33 § 3 k.k.wysokość jednej stawki dziennej na 10 (dziesięć) złotych;

IV
zasądza od każdego z oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa kwotę 240 ( dwieście czterdzieści a) złotych opłaty oraz zwalania ich zwrotu poniesionych wydatków.

Sygn. akt II K 481/16

UZASADNIENIE
Wobec złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku jedynie przez obrońcę oskarżonegoA. S. (1)niniejsze uzasadnienie wyroku na zasadzieart. 423 § 1a k.p.k.zostało ograniczone wyłącznie  co do  rozstrzygnięć dotyczących tego  oskarżonego.
W okresie od dnia 4 lutego 2012 roku do dnia 28 kwietnia 2012 roku grupa uczniówZespołu Szkół (...)wK.odbywała w(...)zagraniczny staż zawodowy. Z tej szkoły na staż wyjechali uczniowie:A. S. (2),A. M.,Ł. S. (1),J. D.,E. W.iM. G. (1). Staż obejmował pracę przy kwiatach doniczkowych, w tym ich segregację w przedsiębiorstwieK.. Uczniowie, ale i inni pracownicy objęci byli opieką koordynatorów, w tymK. M.. W początkowym okresie stażu, uczniowieZespołu Szkół (...)wK.mieszkali whotelu (...)w mieścieH.. TamM. G. (1)poznałA. S. (1), którym posiadał samochód osobowy markiB.koloru srebrny metalik iR. W., którzy również mieszkali w hotelu wH..A. S. (1)iR. W.nie mieszkali w tym samym pokoju coM. G. (1)i nie pracowali razem z nim w tym samym przedsiębiorstwie.
W dniu 14 marca 2012 rokuA. S. (2),A. M.,Ł. S. (1),J. D.,E. W.iM. G. (1)zostali przeniesieni do hotelu robotniczego znajdującego się wmieście T., oddalonym około 20 km od miastaH.. W hotelu wT.E. W.,J. D.iA. S. (2)mieszkały w jednym pokoju, na piętrze, a obok, wpokoju nr (...)mieszkaliM. G. (1),Ł. S. (1)iA. M.. W tym hotelu mieszkały również inne osoby pracujące w(...), nie tylko w przedsiębiorstwieK.. W pokoju do którego zakwaterowani zostaliM. G. (1),Ł. S. (1)iA. M.mieszkali już dwaj mężczyźni pochodzący zJ.–D. A.iK. G..
Podczas pobytu w(...)M. G. (1)nie cieszył się sympatią pozostałych uczniów zZespołu Szkół (...)wK.. Był przez nich oceniany jako osoba konfliktowa, w tym wobec przełożonych czy wulgarna wobec kobiet.M. G. (2)pozostawał w napiętych stosunkach również z przełożonymi, innymi pracownikami, kolegami. Zdarzało się, że wchodził do pokoju zajmowanego przezE. W.,J. D.iA. S. (2)bez pukania i zabierał znajdujące się tam rzeczy bez pozwolenia. Jeszcze whotelu (...)miała miejsce sytuacja, gdy pomiędzyM. G. (1)aJ. D.doszło do kłótni, podczas której wzajemnie szarpali się oni między sobą. Z powodu zachowaniaM. G. (1)w pracy, kiedyM. G. (1)nie podporządkował się poleceniom, był kłótliwy, kierownik kilka razy rozmawiał z nim o zmianie jego zachowania w miejscu pracy. OstatecznieM. G. (1)został zwolniony z pracy w dniu 19 marca 2012 roku.
Dowód:częściowo zeznania świadkaM. G. (1)(k. 325v.-326v., k. 2-4, k. 50-51, k. 53-54); zeznania świadkaE. W.(k. 302-302v., k.35-36); zeznania świadkaA. M.(k. 302v.-303, k. 39-41); zeznania świadkaA. S. (2)(k. 303-303v., k. 42-43); zeznania świadkaŁ. S. (1)(k. 304-304v., k. 44-45); zeznania świadkaJ. D.(k. 304v.-305, k. 46-47); zeznania świadkaK. M.(k. 358v.-359); częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. S. (1)(k. 301-301v., k. 78-79).
W dniu 21 marca 2012 roku, w godzinach wieczornychM. G. (1)miał wyjechać do Polski, na dworzec autobusowy miał go odwieźć jeden z koordynatorów osób pracujących w(...)–M. P.. W godzinach porannychM. G. (1)spakował swoje rzeczy i przeniósł się dopokoju nr (...)znajdującego się na parterze. Do pokoju tego około godziny 10:00 wieczorem przyszedłK. G.z którymM. G. (1)mieszkał wpokoju (...)i zaprosiłM. G. (1)na piwo.M. G. (1)nie przyjął zaproszenia.K. G.wyszedł z pokoju i po pewnej chwili przyszedł do niego ponownie wraz zD. A.. Mężczyźni ci chcieli wyjaśnić zM. G. (1)pewne sprawy i chcieli aby wyszedł on z nimi. Po pewnej chwili do pokoju weszli jeszczeP. J.,A. S. (1)iR. W..A. S. (1)nakazałM. G. (1), aby ten wyszedł z pokoju i udał się wraz z pozostałymi mężczyznami, w przeciwnym razie zostanie wyciągnięty z pokoju siłą.M. G. (1)wraz zK. G.,D. A.,P. J.,A. S. (1)iR. W.wyszedł przed hotel. KiedyM. G. (1)szedłA. S. (1)uderzał go rękami, pięściami po głowie i żebrach. Po wyjściu przed budynek hotelu, przy drzwiach wyjściowychA. S. (1)zaatakowałM. G. (1), złapał go jedną ręką za sweter a drugą ręką uderzał pięścią po twarzy. Po tym jakM. G. (1)został kopnięty przezK. G.wywrócił się na ziemię, a potem był kopany w górną cześć ciała przez wszystkich napastników, w brzuch w ręce oraz uderzany przez nich pięściami po głowie, żebrach.M. G. (1)próbował wyrwać się, szarpał się na skutek czego porwał się jeden z guzików koszuli którą nosił, ale nie podejmował żadnych działań oprócz zasłaniania się rękami aby odeprzeć atak, a stroną wyłącznie atakującą, stosującą przemoc fizyczną byliK. G.,D. A.,P. J.,A. S. (1)iR. W..M. G. (1)był uderzany i kopany przezK. G.,D. A.,P. J.,A. S. (1)iR. W.przez około 30 minut; w tym czasie napastnicy mówiliM. G. (1)jaką mają do niego zastrzeżenia i na powrót uderzali i kopali. Napastnicy po tym czasie odstąpili odM. G. (1)a ten udał się dopokoju nr (...)po swoje rzeczy. Około godz. 11:00 wieczorem pod hotel przyjechał koordynatorM. P., który miał zawieśćM. G. (1)na autobus. W trakcie jazdy samochodem, po pewnym czasie,M. G. (1)opowiedział o pobiciu go temu koordynatorowi. Na propozycję skorzystania z pomocy medycznej w(...)M. G. (1)odmówił, uzasadniając to wolą jak najszybszego powrotu do Polski. W PolsceM. G. (1)skorzystał z pomocy medycznej.
Na skutek pobiciaM. G. (1)doznał obrażeń ciała w postaci: na skórze owłosionej głowy okolicy potylicznej podbiegnięcia krwawego barwy sinowiśniowej z wybroczynami o średnicy 2cm, obrzęku i podbiegnięcia krwawego barwy sinawej na twarzy w okolicy jarzmowej lewej, na powiece górnej zewnętrznej oka lewego i w okolicy kąta bocznego oczodołu lewego podbiegnięcia krwawego barwy sinobrunatnej, nasada nosa – podbiegnięcia krwawego barwy sinobrunatnej po stronie lewej, na czerwieni wargowej warg podbiegnięcia krwawego barwy sinej, na ich zewnętrznej powierzchni wylewów krwawych podśluzówkowych i powierzchownych otarć śluzówki, w uzębieniu – na brzegu korony zęba 11 i 21 odłamania punktowego szkliwa zęba 16, na powierzchni policzkowej korony zęba stycznie odłamania części szkliwa, małżowiny usznej lewa – w całości obrzęku z podbiegnięciami krwawymi barwy sinowiśniowej, w okolicy zausznej lewej i w okolicy skroniowej lewej podbiegnięć krwawych barwy sinowiśniowej, poniżej małżowiny usznej lewej wzdłuż mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego podbiegnięć krwawych barwy wiśniowej o średnicy 3-4 cm z linijnym otarciem długości 2 cm, w okolicy obojczykowej lewej pasma wybroczyn barwy wiśniowej z linijnym otarciem naskórka długości 3 cm, na prawym barku powierzchni przedniobocznej podbiegnięć krwawych barwy sinobrunatnej o wym. 3 cm x 1 cm, w okolicy grzebienia talerza biodrowego po stronie prawej barwy sinego podbiegnięcia krwawego o wym. 3,5 cm x 1 cm, na bocznej powierzchni uda lewego delikatnie wysycanego podbiegnięcia krwawego barwy sinawej z powierzchniowym otarciem naskórka długości 3 cm, szer. 1 cm i obrzęku.
Obrażenia jakich doznałM. G. (1)– uszkodzenia zębów, podbiegnięcia krwawe w obrębie nosa, małżowiny usznej i pozostałych częściach ciała wykazały, że był on narażony na powstanie skutków pourazowych w obrębie uzębienia, małżowiny usznej i nosa o znamionach naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia powyżej 7 dni, innego niż ciężki uszczerbek na zdrowiu zart. 156 § 1 k.k., co wynikło z charakteru zmian urazowych jakich doznałM. G. (1), ich umiejscowienia czy oceny siły uderzeń jaka jej wywołała.
Dowód:częściowo zeznania świadkaM. G. (1)(k. 325v.-326v., k. 2-4, k. 50-51, k. 53-54), protokół badania sądowo – lekarskiego (k. 11); dokumentacja medycznaM. G. (1)(k. 12-15); opinia biegłejJ. S.(k. 358-358v.), zeznaniaG. O.( k. 482).
OskarżonyA. S. (1)(k. 301-301v., k. 78v.-79) w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu zabronionego. Oskarżony wyjaśnił, że w marcu 2012 roku przebywał w(...)w okresie 7-8 tygodni. Mieszkał w miasteczkuH.w hotelu. W tym hotelu oskarżony mieszkał z dwoma znajomymi, bliższych personaliów nieznanych. Oskarżony zaprzeczył, aby w dniu 21 marca 2012 roku był w miasteczkuT.. Miejscowość ta znajduje się około 20 km od miasteczkaH.. Nadto oskarżony wyjaśnił, że nic nie jest mu wiadome na temat zdarzenia dotyczącego pobiciaM. G. (1). Oskarżony potwierdził że zna pokrzywdzonego z widzenia, ponieważ przez krótki czas mieszkał on w tym samym hotelu co oskarżony, ale po pewnym czasie wyjechał z hotelu, ale oskarżony nie wiedział dokąd. Po tym jakM. G. (1)opuścił hotel wH., oskarżony już go nie widział. Oskarżony wiedział że doszło do pobicia pokrzywdzonego, gdyż po tym zdarzeniu w hotelu wH.zostało zwołane przez koordynatora jego pobytu zebranie na ten temat i wtedy oskarżony pisemnie wypowiedział się na temat tego zdarzenia, w tym skąd znaM. G. (1)i co wie na temat jego pobicia. Oskarżony zaprzeczył aby pozostawał zM. G. (1)w konflikcie oraz aby miał z nim styczność. W postępowaniu przez Sądem oskarżonyA. S. (1)nie przyznał się do zarzucanego mu czynu, złożył wyjaśnienia z których wynika, że nic nie wie o sprawie, nie pamięta pokrzywdzonego, nie ma nic wspólnego z jego pobiciem. Oskarżony wyjaśnił, że w marcu 2012 roku pracował w(...). Znał pokrzywdzonego, ale nie pracował z nim ani nie mieszkał. Oskarżony pokrzywdzonego poznał w hotelu, w którym pokrzywdzony początkowo zamieszkał, gdy przyjechał do(...). Oskarżony zaprzeczył aby wraz z pozostałymi oskarżonymi zmusił pokrzywdzonego do pójścia do pokoju i przeproszenia dziewczyn. W dniu 21 marca 2012 roku oskarżony nie mieszkał w tym samym hotelu co pokrzywdzony, nie wiedział, gdzie on wtedy mieszkał, ani kiedy wyprowadził się z tego hotelu. Oskarżony wyjaśnił, że nie pamięta pozostałych oskarżonych, przyznał że znali się w okresie jego pobytu w(...), ale niektóre nazwiska oskarżonych nie są mu znane.
OskarżonyA. S. (1)nie był w przeszłości karany sądownie. Pracuje za granicą, nie ma nikogo na swoim utrzymaniu (dane osobopoznawcze k. 80; karta karna k. 203, k. 265, k. 328, k. 389, k. 452, k. 470).
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie budził żadnych wątpliwości co do sprawstwa oskarżonegoA. S. (1)i co do jego winy. Przy czym przed zasadniczą oceną przedmiotu niniejszego postępowania Sąd wskazuje na podstawy orzekania w niniejszej sprawie, gdy miejsce popełnienia czynu znajduje się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.
Zgodnie zart. 109 k.k.ustawę karną polską stosuje się do obywatela polskiego, który popełnił przestępstwo za granicą. Zgodnie zart. 111 § 1 k.k.warunkiem odpowiedzialności za czyn popełniony za granicą jest uznanie takiego czynu za przestępstwo również przez ustawę obowiązującą w miejscu jego popełnienia. Należy dodać, że spełnienie tego warunku nie jest zależne od kwalifikacji prawnej czynu, a nawet jego nazwy, jeżeli jest zabroniony pod groźbą kary sądowej (por. wyrok SN z dnia 16 grudnia 1994 r., I KZP 29/94, OSNKW 1995, nr 1-2, poz. 4). Zgodnie z wyciągiem z przepisów zustawy – Kodeksu karnegoobowiązującego w Królestwie(...)(k. 186-187, k. 195-196), zachowania polegające na publicznym, wspólnie z innymi osobami stosowaniu przemocy wobec osoby, znęcanie, jak i umyślne spowodowanie ciężkich obrażeń ciała innej osoby stanowią przestępstwa i są zagrożone karami pozbawienia wolności. Tym samym mając na uwadze ustalenie, że miejsce popełniania przestępstwa na szkodęM. G. (1)w dniu 21 marca 2012 roku przez obywatela polskiegoA. S. (1)(ale również pozostałych oskarżonych obywatelstwa polskiego) znajdowało się w Królestwie(...), a także ustalenie że czyn ten jest przestępstwem także w świetle prawa obowiązującego w miejscu, w którym czyn ten został popełniony, w sprawie niniejszej nie wystąpiła przeszkoda procesowa do prowadzenia postępowania w kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonegoA. S. (1).
Przechodząc do oceny wyjaśnień oskarżonegoA. S. (1), Sąd nie dał im wiary co do przebiegu zdarzenia z udziałem pokrzywdzonego w dniu 21 marca 2012 roku. Oskarżony zaprzeczył, aby w tym dniu przebywał wmiejscowości T., gdzie pobity został pokrzywdzony. Oskarżony zaprzeczył również, aby widział się z pokrzywdzonym po tym jakM. G. (1)opuścił hotel wH.i przeniósł się do hotelu wT..
W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z zeznaniamiŁ. S. (2)(k. 304-304v., k. 44-45) wiedział on o tym, że pokrzywdzonyM. G. (1)miał porysować samochód jednemu z polskich pracowników, z kolei sam pokrzywdzonyM. G. (1)(k. 325v.-326v., k. 2-4, k. 50-51, k. 53-54) zeznał, że oskarżonyA. S. (1)zarzucił mu że porysował jego samochód, co miało miejsce już po tym jak pokrzywdzonyM. G. (1)wyprowadził się z hotelu wH.. Z powyższego wynika, że okoliczność zarzutów stawianych pokrzywdzonemu jakoby porysował samochód oskarżonegoA. S. (1)potwierdziła osoba niezwiązana z żadną ze stron postępowania. Nadto sam pokrzywdzony przyznał że takie zarzuty były mu stawiane jak i wskazał kiedy miało dojść do zniszczenia samochodu oskarżonegoA. S. (1)(około 1,5 tygodnia przed pobiciem pokrzywdzonego) jak i kiedy oskarżonyA. S. (1)przyjął, że to pokrzywdzony porysował jego samochód. Zestawiając te zdarzenia i ich umiejscowienie w czasie, należało przyjąć, że wyjaśnienia oskarżonegoA. S. (1)jakoby po tym gdyM. G. (1)wyprowadził się z hotelu wH.nie miał on z nim kontaktu nie polegają na prawdzie, gdyż są nielogiczne i sprzeczne z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym sprawy. Nie są również wiarygodne te wyjaśnienia, w których oskarżony zaprzeczył skonfliktowaniu z pokrzywdzonym, skoro okoliczność porysowania samochodu oskarżonego była szerzej znana znajomym pokrzywdzonemu, a takiego rodzaju zachowania rodzą oczywiste napięcia we wzajemnych stosunkach. Z kolei wyjaśnienia tego oskarżonego zaprzeczające jego udziału w pobiciu pokrzywdzonego Sąd ocenił jako przyjętą przez niego linię obrony która nie wytrzymywała konfrontacji z całokształtem zebranego i wiarygodnego materiału dowodowego sprawy. Z wiarygodnych w tym zakresie zeznać pokrzywdzonegoM. G. (1)jak i nieosobowych dowodów sprawy, brak jest podstaw do odmowy wiarygodności zeznań pokrzywdzonego co do przebiegu jego pobicia i sprawstwa oskarżonegoA. S. (1). Zeznania pokrzywdzonegoM. G. (1)są w tym zakresie logiczne, przedstawiają pełny obraz zdarzenia, w tym zachowania poszczególnych oskarżonych jak i ich podłoże, którym stanowiła odpłata za zachowania pokrzywdzonego w czasie jego pobytu na stażu w(...). Nadto opinia biegłej, czy dokumentacja medyczna dotycząca pokrzywdzonego potwierdziły sposób powstania obrażeńM. G. (1), w tym na skutek uderzeń zadanych pokrzywdzonemu pięścią i kopaniu w głowę i w tułów. Również okoliczność skonfliktowania pokrzywdzonego z innymi osobami z którymi odbywał staż czy innymi pracownikami poznanymi w hotelu, o czym zeznali świadkowieE. W.,A. M.,A. S. (2),Ł. S. (1)iJ. D., ale również sam pokrzywdzony, potwierdziły motywację działania oskarżonegoA. S. (1)ale i pozostałych oskarżonych. Stąd wyjaśnienia oskarżonegoA. S. (1)w zakresie, w którym przyznał że w okresie marca 2012 roku przebywał w(...), gdzie pracował i poznał pokrzywdzonego jak i innych oskarżonych zostały uznane za wiarygodne, ale w zakresie zaprzeczenia popełnienia zarzucanego mu czynu nie wytrzymywały konfrontacji z wiarygodnym materiałem dowodowym sprawy. Nadto oskarżony korzystał podczas pobytu w(...)z samochodu osobowego, stąd okoliczność że nie mieszkał whotelu (...)w dacie zdarzenia nie wyklucza, aby miał on realną możliwość przyjazdu do tego hotelu, skoro jest to sąsiednia miejscowość od miasta wH., gdzie mieszkał oskarżony, a obie miejscowości są od siebie oddalone o 20 kilometrów.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaM. G. (1)w części. Za wiarygodne zostały uznane te zeznania pokrzywdzonego, w których opisał on osoby z którymi wyjechał na staż do(...), gdzie mieszkał, z kim dzielił pokój hotelowy wT., jakie miał relacje z oskarżonymi, w tym jak ich poznał. Świadek zeznał, że oskarżonegoA. S. (1)poznał w hotelu wH.. Zeznania pokrzywdzonegoM. G. (1)były również wiarygodne co do przebiegu zdarzenia w dniu 21 marca 2012 roku, jak i okoliczności zakończenia przez niego pracy w(...)i planowanym powrocie do Polski. Wiarygodne były również zeznania te co do zachowania oskarżonych, w tym oskarżonegoA. S. (1), gdy wieczorem w dniu 21 marca 2012 rokuA. S. (1),R. W.,D. A.,K. G.iP. J.wzięli udział w pobiciu pokrzywdzonego, w tym oskarżonyA. S. (1)zadawał świadkowi uderzenia pięściami po głowie, żebrach, a nadto sprawcy kopali go w górne części ciała gdy ten przewrócił się. Okoliczność zmuszenia świadka do przeproszeniaA. S. (2),J. D.iE. W.nie znalazła potwierdzenia w wiarygodnych zeznaniach pozostałych świadków sprawy. Dalsze zeznania świadka co do wyjazdu z hotelu, kto odwiózł go na przystanek autobusowy, jak i to, że świadek opowiedział o zdarzeniu koordynatorowi, który odwiózł go na przystanek autobusowy znajdują potwierdzenie w pozostałych wiarygodnych dowodach sprawy. Za wiarygodne uznane zostały również zeznania świadka co do odczuwanych przez niego skutkach pobicia, jak i obrażeń jakich doznał. W całym postępowaniu pokrzywdzony zeznawał kategorycznie, w tym kto uczestniczył w jego pobiciu. W zeznaniach tego świadka widoczna jest postawa dystansująca co do oceny własnego zachowania, gdy świadek zeznał że nie prowokował kłótni, raczej ocenił siebie jako osobę asertywną, która potrafi bronić własnego zdania. W zakresie uszkodzenia samochodu oskarżonegoA. S. (1)świadek zeznał, że poinformował tego oskarżonego o zarysowaniu jego samochodu, ale z czasem to świadekM. G. (1)został oskarżony przezA. S. (1)jak i oskarżanychK. G.iD. A.o zarysowanie samochoduA. S. (1). Świadek ten zaprzeczył, aby miał zatargi, konflikty z oskarżonymi, z drugiej jednak strony zeznał, że oskarżeniA. S. (1),D. A.iP. J.dokuczali mu w hotelu wH., wyzywali, ale nie potrafił wskazać przyczyny takich ich zachowań.
Zeznania tego świadka nie zostały obdarzone wiarą w zakresie zmuszenia go przez oskarżonegoA. S. (1)oraz pozostałych oskarżonych do zachowania polegającego na przeproszeniuA. S. (2),J. D.iE. W.w ich pokoju w hotelu, gdyż są one odosobnione w całym postępowaniu. Nadto Sąd zauważa bezkrytyczne podejście pokrzywdzonego do własnego zachowania, który motywu pobicia go upatruje w kumulacji drobnych sprzeczek. Niemniej obiektywny, sprawdzalny i poddany weryfikacji charakter obrażeń jakich pokrzywdzony doznał na skutek pobicia, jak i spójny i kategoryczny opis okoliczności pobicia, w tym kto w tym zdarzeniu uczestniczył, gdzie oraz jak zachowywali się oskarżeni, w tym oskarżonyA. S. (1)stanowiły podstawę do przyznania mocy wiarygodności zeznaniami pokrzywdzonego w zasadniczej kwestii postępowania tj. sprawstwie oskarżonegoA. S. (1)jak i motywach jego działania.
Zeznania świadkówE. W.(k. 302-302v., k.35-36),A. M.(k. 302v.- 303, k. 39-41),A. S. (2)(k. 303-303v., k. 42-43),Ł. S. (1)(k. 304-304v., k. 44-45) iJ. D.(k. 304v.-305, k. 46-47) zostały obdarzone wiarą w całości jako kategoryczne, wywarzone oraz logiczne. Zeznania tych świadków są również ze sobie zbieżne, ale i wewnętrznie spójne, w tym nakreśliły podłożone konfliktu pokrzywdzonego z oskarżonymi. Również zeznania świadkaK. M.(k. 358v.-359) zostały obdarzone wiara, ale niewiele wniosły one do sprawy, gdyż świadek z uwagi na upływ czasu od zdarzenia nie potrafiła przypomnieć sobie szczegółów odnoszących się do oskarżonych i pokrzywdzonego.
Zeznania świadkaT. O.(k. 422-423) nie wniosły wiele do sprawy, gdyż świadek ten nie pamiętał okoliczności odnoszących się do oskarżonych i pokrzywdzonego, w tym okoliczności pobiciaM. G. (1)w 2012 roku. Zeznania świadkaG. O.(k. 482) zostały obdarzone wiarą, ale nie miały one charakteru nowości w sprawie. Świadek zeznał na okoliczność rozmowy telefonicznej jaką przeprowadził z koordynatoremK. M.po zawiadomieniu pokrzywdzonego, gdy ustalił personalia osób związanych z pobiciem pokrzywdzonego. Zeznania tego świadka jako kategoryczne i pochodzące od osoby niezwiązanej ze stronami postępowania zostały obdarzone wiarą.
Oceniając skutki zachowania oskarżonych Sąd podzielił wnioski wynikające z pisemnej (k. 11) i ustnej opinii biegłej z zakresu medycyny sądowejJ. S.(k. 358-358v.). Przytoczone opinie zostały wydana na podstawie całej dokumentacji lekarskiej zgromadzonej w sprawie (k. 12-15). Biegła w sposób wyczerpujący i logiczny przedstawiła ocenę obrażeń jakich doznał pokrzywdzony jak i podstawy przyjęcia, ze był on narożny na wystąpienie skutków pourazowych w obrębie uzębienia, ucha i nosa określonych wart. 157 § 1 k.k.Sąd zauważa, że biegła posiada odpowiednią wiedzę dla stwierdzenia okoliczności co do których opiniowała, a jej opinie są pełne, jasne i niesprzeczne. Biegła była jednocześnie konsekwentna w swoim stanowisku, które w sposób należyty uzasadniła.
Za wiarygodne Sąd uznał również dowody z dokumentów, albowiem zostały one sporządzone przez osoby posiadające do tego uprawnienia, w ramach przyznanych im kompetencji, a nadto ich prawdziwość nie była kwestionowana przez strony procesu. Należy do nich zaliczyć w szczególności opinię sądowo – lekarską stwierdzającą u pokrzywdzonegoM. G. (1)charakter powstałych na jego ciele obrażeń i co za tym idzie prawdopodobny mechanizm ich powstania, odpowiadający przedstawionej przez niego relacji.
Wyjaśnienia oskarżonych:R. W.(k. 133-134),D. A.(k.94-95),K. G.(k. 89-90) iP. J.(k. 84-85) nie były decydujące dla rozstrzygnięcia kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonegoA. S. (1). Wyłącznie oskarżonyR. W.przyznał się do popełniania zarzucanego mi czynu, pozostali oskarżeni nie przyznali się do winy i w swych wyjaśnieniach zaprzeczyli, aby wiedzieli o pobiciu pokrzywdzonego ani aby w nim uczestniczyli. W tych wyjaśnieniach kwestia sprawstwa oskarżonegoA. S. (1)nie była poruszana.
Zgodnie z przepisemart. 158 § 1 k.k.kto bierze udział w bójce lub pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1lub wart. 157 § 1, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie przez bójkę rozumie się starcie pomiędzy co najmniej trzema osobami, z których każda występuje w zdarzeniu w podwójnej roli: atakującego i broniącego się. Pobicie natomiast polega na czynnej napaści dwóch lub więcej osób na jedną lub więcej osób, przy czym strona atakująca (sprawcy pobicia) ma przewagę nad napadniętymi (por. Maciej Szwarczyk, Komentarz do art. 158 Kodeksu karnego, publ. LEX; Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 23 grudnia 1971 r., IV KR 194/71, OSNKW 1972, Nr 6, poz. 98, oraz w wyroku z dnia 21 maja 1973 r., III KR 91/73, LEX nr 63533). Cechą charakterystyczną pobicia jest przewaga osób napadających nad napadniętymi. Między tymi osobami musi występować element współsprawstwa – porozumienie. Sprawcy odpowiadają niezależnie od tego, czy można ustalić, który z nich spowodował konkretne następstwa. Czyn ten można popełnić jedynie umyślnie.
Sąd uznał, że zachowanie pokrzywdzonego przed pobiciem go było źródłem konfliktu z oskarżonymi, gdy prezentował konfliktową i zaczepną postawę. Zebrane w sprawie dowody wskazują jednak bezopornie, że to oskarżeni, w tym oskarżonyA. S. (1)wybrali sposób rozwiązania z pokrzywdzonym zatargów poprzez jego pobicie. OskarżonyA. S. (1)w trakcie zajścia działał wspólnie i w porozumieniu z pozostałymi oskarżonymi, a stroną atakującą i mającą przewagę w zajściu byli tylko oskarżeni. Każdy z pięciu oskarżonych świadomie podjął działania, gdzie wyszli z pokrzywdzonym przed budynek hotelu i tak kopiąc go i uderzając pięściami w głowę, tułów działając wspólnie i w porozumieniu dokonali jego pobicia.
OskarżonyA. S. (1)działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim – chciał dokonać pobicia pokrzywdzonego i miał pełną świadomość, że na skutek zadawania ciosów naraża pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienie skutku określonego wart. 157 § 1 k.k., co wynika z protokołu oględzin lekarskichM. G. (1)w świetle którego doszło u niego do określonych wart. 157 § 2 k.k.obrażeń ciał, zaś ich umiejscowienie oraz sposób zadawania ciosów przezA. S. (1)i pozostałych sprawców wykazuje, że obrażenia pokrzywdzonego mogły być dużo poważniejsze. Istniało zatem duże prawdopodobieństwo, iż w wyniku zdarzenia u pokrzywdzonego mogły powstać tak dotkliwe skutki, jakie określono wart. 157 § 1 k.k.
W świetle przedstawionych wyżej okoliczności faktycznych oskarżonyA. S. (1), którego aktywność polegała na uderzaniu pokrzywdzonego pięściami w głowę oraz kopaniu, gdy ten leżał na ziemi, wykazują bez wątpienia, że działał umyślnie i to z zamiarem bezpośrednim. Nadto zachowania oskarżonegoA. S. (1)z pewnością były istotne z punktu widzenia znamion przestępstwa pobicia, gdyż odegrał on wiodącą rolę w pobiciu pokrzywdzonego, gdyż jako pierwszy zaczął uderzać pokrzywdzonego pięścią. Nadto, sposób zachowania sprawców, gdy celowo udali się do pokoju zajmowanego przez pokrzywdzonego, gdy ten szykował się do wyjazdu do Polski wykazują, że działali w porozumieniu, do którego mogło dojść w każdej formie, nawet w sposób dorozumiany. Oznacza to, że współdziałający nie muszą się bezpośrednio kontaktować się ze sobą. Muszą natomiast mieć świadomość wspólnego wykonywania czynu zabronionego, a więc przynajmniej wiedzieć o sobie i zdawać sobie sprawę, że podejmowana czynność składa się na realizację wspólnie wykonywanej całości przedsięwzięcia. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Bez wątpienia wszyscy sprawcy, w tym oskarżonyA. S. (1)miał świadomość wspólnego wykonywania czynu zabronionego, gdy wszyscy sprawcy byli w jednej grupie, wspólnie udali się do pokoju gdzie przebywał pokrzywdzony i wspólnie z nim wyszli na zewnątrz hotelu w celu jego pobicia.
Rozstrzygając przedmiotową sprawę Sąd uznał, iż oskarżonyA. S. (1)zawinił popełnienia zarzuconego mu czynu, albowiem nie wystąpiły okoliczności wyłączające winę, a nadto oskarżony z uwagi na poziom swojego rozwoju intelektualnego zdawał sobie sprawę z naganności dokonanego przez niego czynu.
Zachowanie oskarżonego należy uznać za szkodliwe społecznie w stopniu znacznym, albowiem w sposób agresywny dopuścił się on naruszenia podstawowych dóbr podlegających ochronie, a mianowicie zdrowia i życia drugiego człowieka, powodując obrażenia ciała u pokrzywdzonego. Zdaniem Sądu na znaczny stopień społecznej szkodliwości przestępnego czynu oskarżonego, wpływał także fakt, że działał on wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami.
Sąd nie znalazł żadnych okoliczności wyłączających winę oskarżonegoA. S. (1)w odniesieniu do przypisanego mu czynu, będącej niezbędnym elementem odpowiedzialności karnej. W postępowaniu nie ujawniły się żadne okoliczności, które uchylałyby bezprawność działania oskarżonego. Kierując się powyższym Sąd uznał sprawstwo i winę oskarżonego i wymierzył mu karę. Na korzyść oskarżonego działał fakt, że prowadzi on ustabilizowany tryb życia i jest niekarany sądownie.
Przy wymiarze kary, jako okoliczności obciążające oskarżonego Sąd oprócz stopnia społecznej szkodliwości czynu przyjął fakt, iż działał on wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, stosując przemoc z dużym nasileniem, a mianowicie zadając razy w tak wrażliwe części ciała, jakimi jest głowa, usta, nos. Motywacja działania oskarżonego również stanowi dla niego okoliczność obciążającą, gdyż rozwiązanie sporów nie może opierać się na przemocy, a nadto przy znaczącej przewadze liczebnej gdy strona atakowana nie ma realnej możliwości podjęcia jakiejkolwiek obrony.
Mając na uwadze powyższe Sąd doszedł do przekonania, iż właściwą i spełniającą zarówno indywidualne jak i ogólnoprewencyjne przesłanki będzie dla oskarżonego kara 6 miesięcy pozbawienia wolności. Kara taka nie będzie z jednej strony zbyt wysoka i nie przekroczy stopnia winy oskarżonego, a z drugiej strony nie będzie zbyt niska i nie powinna zostać odebrana jako zbyt łagodna w odczuciu społecznym.
W ocenie Sądu realia przedmiotowej sprawy pozwalają jednak postawić wobec oskarżonegoA. S. (1)pozytywną prognozę kryminologiczną, albowiem – jak już wspomniano wyżej – tryb jego życia jest ustabilizowany. Dlatego Sad rozstrzygnął, że wystarczające dla osiągniecia wobec oskarżonego celów kary, w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa będzie warunkowe zawieszenie wobec niego wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. Stąd Sąd uznał, że zachodzą podstawy do skorzystania przez niego z dobrodziejstwa probacji, orzekając wobec niego trzyletni okres próby jako konieczny dla weryfikacji przebiegającego w warunkach wolnościowych procesu resocjalizacji. Sąd uznał ponadto, że w sytuacji gdy kara pozbawienia wolności została wobec oskarżonego warunkowo zawieszona, to aby doznał on jakąkolwiek rzeczywistą dolegliwość wynikającą ze skazania, która będzie dodatkowo odstraszała go na przyszłość od zachowań sprzecznych z obowiązującym porządkiem prawnym, zasadnym będzie dodatkowo wymierzenie mu w trybieart. 71 § 1 k.k.grzywny. Zdaniem Sądu wystarczającą w tym wypadku będzie orzeczona ona w wymiarze 120 stawek dziennych. Ustalając jej wysokość Sąd miał na względzie okoliczności, na które zwrócono uwagę przy okazji kary pozbawienia wolności, to jest stopień winy i społecznej szkodliwości zachowania oskarżonego oraz okoliczności przemawiające na jego korzyść i niekorzyść. Przy ustalaniu wartości poszczególnych stawek dziennej na kwotę 10 złotych Sąd wziął pod uwagę sytuację majątkową oraz rodzinną oskarżonego. W związku z zmiana przepisów kodeku karnego, Sąd przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.uznał, iż względniejsze dla oskarżonego, w tym w kontekście wyboru kary, jej rozmiarów jak i np. przy karze pozbawienia wolności rozważaniu kwestii warunkowego zawieszenia tej kary, będzie zastosowanie przepisówkodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 roku.
Mając na uwadze sytuację osobistą i majątkową oskarżonegoA. S. (1), Sąd na podstawie 627k.p.k.,art. 633 k.p.k.,art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) orzekł o obowiązku zwrotu na rzecz Skarbu Państwa przez oskarżonego kosztów procesu jako kwoty 240 złotych opłaty. W dalszej części na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolniono oskarżonego z obowiązki zwrotu wydatków kierując się oceną jego sytuacji majątkowej.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.