Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 412/18
Data wyroku: 2018-11-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jerzy Zalasiński
Słowa kluczowe: Świadczenia przedemerytalne
Podstawa prawna: art. 2 ust. 1 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych
Teza: użyte w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych sformułowanie "rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy", przy uwzględnieniu treści art. 32 k.p., przemawia za przyjęciem, iż do rozwiązania stosunku pracy musi dojść albo na skutek jednostronnego oświadczenia woli pracodawcy, albo na skutek porozumienia stron.

Sygn. akt IV U 412/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 listopada 2018r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący  SSO Jerzy Zalasiński

Protokolant

st. sekr. sądowy Marta Żuk

po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2018r. w Siedlcach na rozprawie
odwołaniaB. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wS.
z dnia 5 kwietnia 2018  r. (Nr(...))
w sprawieB. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wS.
o prawo do świadczenia przedemerytalnego

I
zmienia zaskarżoną decyzję i ustalaB. K.prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 22 lutego 2018 roku;

II
zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wS.na rzecz ubezpieczonejB. K.kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sygn. akt IV U 412/18

UZASADNIENIE
Decyzją z 5 kwietnia 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS., działając na podstawieart. 2 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o świadczeniach przedemerytalnych(Dz. U. z 2017r. poz. 2148 ze zm.), odmówiłB. K.prawa do świadczenia przedemerytalnego, wskazując iż rozwiązanie stosunku pracy nie nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy, lecz na wniosek ubezpieczonej (decyzja ZUS k. 16 akt rentowych).
Odwołanie od w/w decyzji złożyłaB. K., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wnosząc o jej zmianę i przyznanie jej prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu ubezpieczona podniosła, iż nie zgadza się z rozstrzygnięciem organu rentowego, gdyż rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło z winy pracodawcy, w związku z czym przysługuje jej prawo do świadczenia przedemerytalnego (odwołanie ubezpieczonej k. 2-8 akt sprawy).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz podnosząc, iż nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji i uwzględnienia odwołania (odpowiedź organu rentowego k. 18 akt sprawy).

Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 21 lutego 2018r.B. K.,urodzona (...), wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z wnioskiem o świadczenie przedemerytalne (wniosek k. 1 akt rentowych). Organ rentowy ustalił, iżB. K.posiada łączny staż ubezpieczeniowy w wymiarze 36 lat, 4 miesiące i 5 dni oraz ukończyła wiek 52 lat i 11 miesięcy. Do wniosku o świadczenie przedemerytalne ubezpieczona dołączyła zaświadczenie, wydane 20 lutego 2018r. przez Powiatowy Urząd Pracy wM., stwierdzające, że przez 180-dni, tj. od 3 sierpnia 2017r., była zarejestrowana jako osoba bezrobotna i pobierała zasiłek dla bezrobotnych. W tym okresie ubezpieczona nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zawodowej (zaświadczenie k. 7 akt rentowych).B. K.przedłożyła również świadectwo pracy wydane przezA. W., prowadzącą działalność gospodarczą pofirmą (...)(świadectwo pracy k. 3-5 akt rentowych). W dokumencie tym wskazano, iż ubezpieczona była zatrudniona przezA. W., prowadzącą działalność gospodarczą podfirmą (...)w okresie od 1 grudnia 2007r. do 31 października 2010r. w wymiarze ½ etatu oraz od 1 listopada 2010r. do 30 czerwca 2017r. w pełnym wymiarze czasu pracy. Stosunek pracy ustał w wyniku rozwiązania umowy o pracę przez pracownika bez wypowiedzenia na podstawieart. 30 par. 1 pkt. 3 kodeksu pracyw związku zart. 58 § 11. Wobec powyższych ustaleń, zaskarżoną decyzją z dnia 5 kwietnia 2018r. organ rentowy odmówił ubezpieczonej prawa do świadczenia przedemerytalnego (decyzja ZUS k. 16 akt rentowych).
W toku postępowania Sąd ustalił, iż przyczyną rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia przezB. K.było ciężkie naruszenie przez pracodawcę podstawowych obowiązków wobec pracownika – braku należnego wynagrodzenia, w tym za pracę w godzinach nadliczbowych oraz nieudzielanie urlopu w odpowiednim wymiarze (zeznaniaB. K.k. 25 akt sprawy).

Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonej okazało się zasadne i zasługiwało na uwzględnienie.
W myślart. 2 ust. 1 pkt. 5 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych, prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury,wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn.
Ponadto, świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ust. 1 po upływie co najmniej 180 dni pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki: nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna; w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych lub złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 180-dniowy okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych.
Spór w niniejszej sprawie dotyczył ustalenia, czy do rozwiązania stosunku pracy doszło z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Okoliczność ta rzutowała bowiem na przyjęcie podstawy prawnej rozstrzygnięcia o zasadności odwołaniaB. K..
Stosownie doart. 2 ust. 1 pkt. 29 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, pod pojęciem przyczyn dotyczących zakładu pracy rozumie się: rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn niedotyczących pracowników, zgodnie z przepisami o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników lub zgodnie z przepisamiustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy(Dz. U. z 2018 r. poz. 917, 1000 i 1076), w przypadku rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z tych przyczyn u pracodawcy zatrudniającego mniej niż 20 pracowników: rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu ogłoszenia upadłości pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych: wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w przypadku śmierci pracodawcy lub gdy odrębne przepisy przewidują wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w wyniku przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę i niezaproponowania przez tego pracodawcę nowych warunków pracy i płacy; rozwiązanie stosunku pracy przez pracownika na podstawieart. 55rozwiązanie bez wypowiedzenia umowy o pracę przez pracownika§ 11 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracyz uwagi na ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków wobec pracownika;
Nie budzi wątpliwości, iż do ustawowych obowiązków pracodawcy zaliczają się: obowiązek wypłaty wynagrodzenia za pracę oraz udzielanie pracownikowi urlopów wypoczynkowych. Nierespektowanie powyższych powinności stanowi ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracodawcy wobec pracownika.
W konsekwencji przyjąć zależy, iż ubezpieczona spełnia wszystkie przesłanki przyznające prawo do świadczenia przedemerytalnego.B. K.rozwiązała umowę o pracę z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy oraz udowodniła okres ubezpieczenia o łącznej ilości: 36 lat, 4 miesiące i 5 dni.
W tym miejscu stwierdzenia wymaga, iżB. K.spełniła także pozostałe warunki do nabycia prawa do świadczenia emerytalnego, stosownie do treści art. 2 ust. 3 pkt 1-3 przywołanej ustawy, tj. po upływie co najmniej 180 dni pobierania zasiłku dla bezrobotnych nadal była zarejestrowana jako bezrobotna, w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej oraz złożyła wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 180-dniowy okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych.
Tym samym ubezpieczona, w myśl art. 7 ust. 1 powyższej ustawy, nabyła prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia następnego po dniu złożenia wniosku o świadczenie, tj. od dnia 22 lutego 2018 r.
Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawieart. 47714§ 2 kpczmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji wyroku.
Orzeczenie o kosztach postępowania Sąd oparł na wynikającej zart. 98 § 1 kpczasadzie odpowiedzialności za wynik procesu. Dlatego też z mocyart. 98 § 3 kpcw zw. zart. 99 kpcoraz § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804 ze zm.) zasądził od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.