Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 575/17
Data wyroku: 2017-12-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Jachniewicz

Sygn. akt II K 575/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 grudnia 2017 r.
Sąd Rejonowy Gdańsk – Południe w Gdańsku w Wydziale II Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Jachniewicz
Protokolant:  Katarzyna Tymińska
pod nieobecność Prokuratora
po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 na rozprawie sprawy:
B. K., córkiF.iK.z domu Dolnej,urodzonej (...)wG.
oskarżonej o to, że:
w okresie od 31 lipca do 02 sierpnia 2016 roku wG.dokonała zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci walizkimarki Y., bluzy polarowejmarki D., bluzy i spodni jeansowychmarki J.andJ., 7 sztuk majtek, 3 sztuk koszulek, pasek szmaciany, pościel, kołdra, zegarkamarki S., laptopamarki L. (...)warz z oprogramowaniemW. (...)C., nagrywarki DVD komputerowej, 2 sztuk dysków twardych, 3 sztuk nośników danych ner drive, pojemnik na zupę, kosmetyków i lekarstwa, telefonu komórkowegomarki S. (...)wraz z ładowarką, pieniędzy w kwocie 3440 złotych, książki do nauki języka angielskiego wraz ze słownikiem, czytnik do kart pamięci, walizki z narzędziami oraz dokumentami w postaci paszportu o łącznej wartości 12.474,50 złotych czym działała na szkodęM. S.oraz piły spalinowejmarki H.o wartości 300 złotych czym działała na szkodęL. S., tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 k.k.w zb. zart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

1
OskarżonąB. K.uznaje za winną zarzucanego jej przestępstwa z tym ustaleniem, że oskarżona działała wspólnie i w porozumieniu z inną nieustaloną osobą, skradziono pieniądze w kwocie 800 euro a nie 3440 złotych, nadto skradziono dyktafon o wartości około 100 złotych na szkodęL. S., przestępstwo to kwalifikuje zart. 278 § 1 k.k.w zb. zart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to, przy zastosowaniuart. 11 § 3 k.k.,art. 37 a k.k., na podstawieart. 278 § 1 k.k.skazuje ją na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydzieści) godzin miesięcznie;

2
Na mocyart. 46 § 1 k.k.zasądza od oskarżonej na rzecz pokrzywdzonegoM. S.kwotę 12.249,50 zł (dwanaście tysięcy dwieście czterdzieści dziewięć złotych 50/100) oraz kwotę 400 (czterysta) złotych na rzecz pokrzywdzonegoL. S.;

3
Na mocyart. 626 § 1 k.p.k.w zw. zart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżoną od obowiązku poniesienia kosztów sądowych w sprawie.

Sygn. akt II K 575/17

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
L. S.poznałB. K.na szkoleniu na swoim jachcie. W kwietniu 2016r., kiedyL. S.zaczął pływać na jachcie, dałB. K.klucz od swojego mieszkania wG.przyul. (...).B. K.miała się opiekować jego mieszkaniem, tj. podlewać kwiaty itp., bowiemL. S.często przez długie okresy przebywał poza domem i pływał na jachcie.B. K.miała tam także możliwość wzięcia kąpieli.L. S.umówił się zB. K., że przed wejściem do jego mieszkania będzie do niego dzwonić i zawiadamiać o swoich planach, do czego też oskarżona się stosowała.
W dniu 31 lipca 2016 roku, synL. M.S.przyjechał z zagranicy do mieszkania swego ojca.L. S.nie było w mieszkaniu, aleM. S.posiadał klucze od mieszkania.M. S.miał ze sobą dużą podróżną walizkę wraz z rzeczami osobistymi. Po przyjściu do mieszkaniaM. S.wziął kąpiel, po czym ok. 14.00 wyszedł z mieszkania, zamykając je na klucz i zostawiając walizkę wraz z zawartością w mieszkaniu.M. S.pojechał wówczas do swojego znajomego, od którego wrócił do mieszkania ojca dopiero w dniu 2 sierpnia 2016 r. ok. godz. 22.30.
W tym okresie, tj. pomiędzy 31 lipca 2016 r. a 2 sierpnia 2016 r.B. K.zadzwoniła doL. S.i spytała czy może wziąć kąpiel w jego mieszkaniu.L. S.wyraził zgodę. WówczasB. K.postanowiła pójść do mieszkaniaL. S.wraz ze swoim kolegą, aby w mieszkaniu posiedzieć, porozmawiać, wypić piwo.
Kiedy oboje weszli do mieszkania zobaczyli w nim walizkę należącą doM. S.i wspólnie postanowili ją ukraść. Potem stwierdzili, że przy okazji ukradną jeszcze kilka innych rzeczy z mieszkania. OstatecznieB. K.wraz ze swoim kolegą wynieśli z mieszkaniaL. S.: walizkęmarki Y., w której znajdowały się : bluza polarowamarki D., bluza i spodnie jeansowemarki J.andJ., 7 sztuk majtek, 3 sztuki koszulek, pasek szmaciany, pościel, kołdra, zegarekmarki S., laptopmarki L. (...)wraz z oprogramowaniemW. (...)C., nagrywarka DVD komputerowa, 2 sztuki dysków twardych, 3 sztuki nośników danych pen drive, pojemnik na zupę, kosmetyki i lekarstwa, telefon komórkowymarki S. (...)wraz z ładowarką, pieniądze w kwocie 800 euro, książka do nauki języka angielskiego wraz ze słownikiem, czytnik do kart pamięci, a nadto wzięli walizkę z narzędziami oraz dokumenty w postaci paszportu, które to przedmioty należały doM. S., a których łączna wartość wynosiła 12.474, 50 zł, a także piłę spalinowąmarki H.o wartości 300 zł oraz dyktafon o wartości 100 zł, które to przedmioty należały doL. S..
NastępnieB. K.przekazała swojemu znajomemuJ. S. (1)telefonmarki S.o wartości 100 zł oraz nagrywarkę DVDmarki S.o wartości 125 zł.J. S. (1)zastawił telefon za kwotę 70 zł w lombardzie należącym doŁ. M., a nagrywarkę DVD przechowywał u siebie. W toku sprawy odzyskano ww. telefon oraz nagrywarkę, które zostały zwróconeM. S..

Dowód

: zeznania świadkaM. S.–k. 2-3, 10, 33, 73-74, zeznania świadkaL. S.– 6-7, 78-79, 194-195, zeznania świadkaŁ. M.–k. 45-46, zeznania świadkaJ. S. (1)–k. 21-23, wyjaśnienia oskarżonejB. K.–k. 50-53, 87-88, kopia umowy zJ. S.- k. 44, protokoły zatrzymania rzeczy –k. 11-13, 41-44, protokół przeszukania –k. 16-18, 19-20, 55-56, protokół zatrzymania osoby –k. 27, protokół przeszukania osoby –k. 28-29.
B. K.przyznała się do zarzucanych jej czynów i złożyła wyjaśnienia.

Vide

: wyjaśnienia oskarżonejB. K.–k. 50-53, 87-88,
B. K.przed popełnieniem ww. czynu nie była karana, po jego popełnieniu została skazana wyrokiem tut. Sądu za czyny zart. 278 § 1 i § 5 kk.

Dowód

: karta karna – 119, 168-169, kopia wyroku –k. 167,
B. K.urodziła się (...)wG., jest bezdzietną panną, z zawodu jest fryzjerką, pracuje jako ochroniarz wS.(...), otrzymuje z tego tytułu dochód w wysokości 1600 zł miesięcznie, nie posiada majątku.
Dane osobopoznacze – jak w akcie oskarżenia

Sąd zważył, co następuje :

W świetle wszystkich przeprowadzonych i ujawnionych w toku rozprawy głównej dowodów, zarówno wina, jak i okoliczności popełnienia zarzucanego oskarżonejB. K.przestępstwa nie budziły wątpliwości Sądu. Przebieg wydarzeń został ustalony na podstawie zeznań pokrzywdzonychM. S.iL. S., świadkówŁ. M., częściowoJ. S. (1)oraz wyjaśnień samej oskarżonejB. K., a także dokumentów urzędowych i prywatnych.
W zasadzie Sąd nie miał podstaw by odmówić wiarygodności zeznaniom pokrzywdzonych tj.M. S.iL. S.. Sąd dał wiarę obu ww. co do przebiegu sytuacji, co do tego, jakie przedmioty będące ich własnością zostały skradzione z mieszkaniaL. S., a także co do wartości tychże przedmiotów wskazanej przezM. S.i częściowo przezL. S.. Zeznania świadków były spójne, konsekwentne, logiczne.. Zeznania świadków znalazły potwierdzenie w wyjaśnianiach oskarżonej, która nadto nie kwestionowała wartości skradzionych przedmiotów.
Wiary Sąd nie dał jedynieL. S.w zakresie wartości skradzionego mu przezB. K.dyktafonu, którą ten wycenił na kwotę 300 zł. Jak wskazał pokrzywdzony na rozprawie, dyktafon ten dostał około 2-3 lat przed kradzieżą, a nadto był on przez niego wielokrotnie eksploatowany. Wobec faktu, że kwota 300 zł to cena, za jaką ww. dyktafon został zakupiony, a nadto mając na uwadze fakt, iż ceny sprzętów RTV z biegiem lat mają tendencję spadkową, obecną wartość dyktafonu w przybliżeniu Sąd ustalił na kwotę 100 zł.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaŁ. M.odnośnie okoliczności, iżJ. S. (1)zastawił w prowadzonym przez świadka lombardzie skradziony wcześniej należący doM. S.telefonmarki S.(telefon otrzymany odB. K.). Świadek jako osoba zupełnie obca i nieskonfliktowana z żadną ze stron postępowania nie miał powodów by świadczyć nieprawdę, nadto jego zeznania znalazły potwierdzenie w dokumencie sporządzonej zJ. S. (1)umowy.
Co do zeznań świadkaJ. S. (1), to Sad dał im wiarę w ograniczonym zakresie. Kluczowy dla niniejszej sprawy był fakt, iż znaleziona w jego mieszkaniu nagrywarkamarki S.należała doM. S.oraz, że została tam pozostawiona przezB. K., tak ja i przekazany mu przez oskarżoną telefon komórkowy, który świadek następnie zastawił w lombardzie. W ocenie Sądu odmienne co do powyższej kwestii zeznania świadka mogły wynikać jedynie z chęci uniknięcia grożącej mu ewentualnej odpowiedzialności karnej.
Odnosząc się do wyjaśnieńB. K.to Sąd co do zasady nie miał podstaw, by odmówić im wiarygodności. Wyjaśnienia oskarżonej w szczególności co do czasu i okoliczności popełnienia przestępstwa potwierdzenie znalazły w zeznania świadków. Nadto oskarżona przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu, nie kwestionowała wskazanych przezM. S.zabranych przez siebie przedmiotów ani ich wartości. Należy w tym miejscu wskazać, że dla bytu zarzucanego oskarżonej przestępstwa drugorzędne znaczenie ma dalszy los skradzionych przedmiotów, w szczególności czy zostały one sprzedane czy też zniszczone, utracone, albowiem niniejszym wyrokiemB. K.została zobowiązana do zwrotu równowartości wszystkich skradzionych przedmiotów, których w toku sprawy nie udało się odzyskać.
Sąd dał również wiarę wszystkim dokumentom urzędowym przywołanym w ustaleniach faktycznych. Zostały one sporządzone przez uprawnione do tego osoby, w zakresie ich kompetencji i w prawem przepisanej formie. Stanowią one obiektywne dowody zaświadczonych nimi okoliczności. Sąd nie znalazł żadnych podstaw dla podważenia wartości dowodowej zarówno dokumentów urzędowych jak i prywatnych. Żadne z powyższych nie były nadto kwestionowane przez żadną ze stron postępowania.
Ustalony stan faktyczny stanowi podstawę do przypisaniaB. K.czynu zart. 278 § 1 k.k.w zb. zart. 275 § 1 k.k.Brak jest jakichkolwiek wątpliwości, że zachowanie oskarżonej odpowiada opisowi zawartemu we wskazanym przepisie.
Nie ulega wątpliwości, że w inkryminowanym czasieB. K.wraz inną nieustaloną osobą weszła do mieszkaniaL. S.i dokonała zaboru rzeczy ruchomych należących doM. S.wskazanych w akcie oskarżenia, a także dokumentów w postaci paszportu oraz pieniędzy w kwocie 800 euro, a nie jak wskazano w akcie oskarżenia 3440 zł. W związku z tym w punkcie 1. wyroku Sąd poczynił odmienne w tej kwestii ustalenia. NadtoB. K.dokonała zaboru piły spalinowej należącej doL. S.oraz dyktafonu o wartości, odmiennie niż przez pokrzywdzonego ustalonej, o czym już wskazano przy ocenie zeznań tegoż pokrzywdzonego. Jest oczywiste, że oskarżona nie była w żaden sposób uprawniona wobec ww. przedmiotów, mimo to potraktowała je jak rzeczy własne i włączyła w skład swego majątku, postępując z nimi tak jak właściciel (dokonała zaboru w celu przywłaszczenia).
W czasie popełnienia przez oskarżonąB. K.przypisanych jej czynów, nie zachodziła żadna okoliczność wyłączająca ich kryminalną bezprawność. Nie zachodziły również żadne okoliczności wyłączające winęB. K., nie była ona w szczególności ograniczona w możliwości rozpoznania znaczenia i konsekwencji swojego czynu przez chorobę psychiczną, niedorozwój umysłowy lub czasowe zaburzenie czynności psychicznych. W inkryminowanym czasie nie zaszła także czasowa niepoczytalność oskarżonej.
Dokonując analizy całości zachowania się oskarżonejB. K., jej psychicznego nastawienia do czynu, okoliczności, jakie doprowadziły ją do takiego zachowania, Sąd nie miał wątpliwości, że oskarżona działała umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Stopień szkodliwości społecznej czynuB. K.należy określić jako niemały. Oskarżona dopuściła się go z premedytacją i z chęci łatwego zysku.
Nie było zatem wątpliwości ani co do tego, że oskarżona wypełniła wszystkie znamiona zarzucanego jej czynu wymienione wart. 278 § 1 kk. iart. 275 § 1 kk, jak i że spełnione zostały warunki odpowiedzialności konieczne do uznania jej za sprawcę przestępstwa.
Uznając oskarżonąB. K.za winną popełnienia zarzucanego jej czynu, Sąd w punkcie I wyroku, skazał ją na karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.
Ustalając wymiar kary dla oskarżonej Sąd kierował się dyrektywami określonymi wart. 53 §1 i 2 k. k.Na niekorzyśćB. K.przemawiają przede okoliczności wpływające na ocenę stopnia szkodliwości społecznej przypisanego jej czynu (a zwłaszcza okoliczności jego popełnienia, postać zamiaru oraz motywacja sprawcy). Sąd miał nadto na uwadze, że w dacie zarzucanego oskarżonej czynu nie była on osobą karaną, to jednak jego sposób życia po dokonaniu czynu był naganny, albowiem była ona karana za przestępstwa umyśle i podobne.
Okolicznością niewątpliwie działają na korzyść oskarżonej było przyznanie się przez nią do winy.
W ocenie Sądu, kara ograniczenia wolności będzie dla oskarżonej najodpowiedniejszą karą, która przede wszystkim uświadomi oskarżonej naganność postępowania i negatywne konsekwencje jej zachowania i nie będzie karą nadmiernie surową.
Zdaniem Sądu, prognoza kryminologiczna wobecB. K.nie jest jednoznacznie negatywna, dlatego Sąd wyraża nadzieje, że poprzez nieodpłatną pracę na cele społeczne oskarżona nabierze pokory i szacunku wobec mienia innych ludzi, jednocześnie z uwagi na fakt, że kara ta podlega realnemu wykonaniu, nie zostanie społecznie, ani przez oskarżoną odebrane jako faktyczne pozostawienie sprawcy bezkarnym.
W punkcie 2. sentencji wyroku Sąd nałożył na oskarżoną obowiązek naprawienia w całości szkody poniesionej przez pokrzywdzonegoM. S.(przy odjęciu wartości przedmiotów odzyskanych) poprzez zapłatę na jego rzecz w kwoty 12.249,50 zł oraz na rzecz pokrzywdzonegoL. S.kwoty 400 zł.
Ze względu na sytuację materialną oskarżonej oraz fakt, że niniejszym wyrokiem nałożoną na nią obowiązek zwrotu wyrządzonej szkody w obiektywnie wysokiej kwocie, Sąd zwolnił ją od ponoszenia kosztów sądowych, w całości przenosząc je na rzecz Skarbu Państwa (punkt 3. wyroku).