Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 490/17
Data wyroku: 2018-11-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Religa

Sygn. akt IV K 490/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 07 listopada 2018r.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie IV Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSR Katarzyna Religa
Protokolant: Karolina Zarzycka
Przy udziale Prokuratora Anny Niziołek
po rozpoznaniu w dniach: 31.08.2017r., 20.11.2017r., 23.01.2018r., 25.05.2018r., 20.07.2018r., 05.09.2018r., 24.10.2018r.;
sprawy:
P. K.synaS.iD.urodz. (...)wW.;
Oskarżonego o to, że:

1
w okresie od przełomu kwietnia i maja 2004r. do 11 lutego 2005r. wW., działając w krótkich odstępach czasu w dniach bliżej nieustalonych, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych w postaci nie mniej niż łącznie 2000 gramów amfetaminy i 3000 sztuk tabletek ekstazy, oraz znacznymi ilościami środków odurzających w postaci nie mniej niż łącznie 1500 gramów marihuany, 400 gramów kokainy i 200 gramów heroiny, w ten sposób, że przyjął odpłatnie te narkotyki od ustalonej osoby celem dokonywania ich dalszej dystrybucji tj. o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zw. zart. 12 kk;

2
w okresie od listopada 2004r. do grudnia 2004r. dat dziennych bliżej nieustalonych wW., działając w krótkich odstępach czasu oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przyjął odpłatnie od ustalonej osoby za równowartość 50% wartości nominalnej łącznie 21 podrobionych banknotów o nominale 100 zł celem puszczenia ich w obieg, tj. o czyn zart. 310 § 2 kk;

K. K. (1)synaS.iM.urodz. (...)wŁ.;
Oskarżonego o to, ze:

3
w okresie od początku sierpnia 2004r. do września 2004r. wW.działając w krótkich odstępach czasu w dniach bliżej nieustalonych, wspólnie w i w porozumieniu z nieustaloną osobą w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci łącznie 1500 gramów amfetaminy, w ten sposób, że na początku sierpnia 2004r. przyjął odpłatnie ten narkotyk od ustalonej osoby w ilości 1000 gramów a następnie na początku września 2004r. przyjął odpłatnie ww. substancję od ustalonej osoby w ilości 500 gramów każdorazowo w celu dalszej dystrybucji tj. o czyn zart. 56 ust 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz. 1485 z późn. zm.) w zw. zart. 12 kk;

orzeka:

I
oskarżonegoP. K.uznaje w ramach czynu zarzuconego mu w pkt 1 za winnego tego, że: w okresie od przełomu kwietnia i maja 2004r. od 11 lutego 2005r. wW., działając w krótkich odstępach czasu w dniach bliżej nieustalonych, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych w postaci nie mniej niż łącznie 2000 gram amfetaminy oraz substancji psychotropowej MDMA w postaci 3000 sztuk tabletek ecstasy a także znacznymi ilościami środków odurzających w postaci nie mniej niż 1500 gram ziela konopi innego niż włókniste (marihuany) oraz 400 gram kokainy i 200 gram heroiny w ten sposób, że przyjął odpłatnie te środki od ustalonej osoby, celem dokonywania ich dalszej dystrybucji i czyn ten kwalifikuje zart. 43 ust. 3 ustawy z 24.04.1997r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kki na podst. ww. przepisów skazuje oskarżonego a na podst.art. 43 ust. 3 ustawy z 24.04.1997r. o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierza oskarżonemu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 200 (dwieście) stawek dziennych po 10 (dziesięć) złotych;

II
oskarżonegoP. K.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wpkt 2, przy czym ustala, że działał w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i czyn ten kwalifikuje zart. 310 § 2 kkw zw. zart. 12 kki za to na podst. powyższych przepisów skazuje oskarżonego a na podst.art. 310 § 2 kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

III
na podst.art. 85, 86 § 1 kkłączy orzeczone kary pozbawienia wolności i wymierza oskarżonemuP. K.karę łączną 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności;

IV
na podst.art. 63 § 1 i 5 kkzalicza na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania oskarżonego od dnia 29 marca 2006r. do dnia 10 października 2007r.;

V
oskarżonegoK. K. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu, przy czym czyn ten kwalifikuje zart. 43 ust. 3 ustawy z 24.04.1997r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kki za to na podst. powyższych przepisów skazuje go a na podst.art. 43 ust. 3 ustawy z 24.04.1997r. o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 200 (dwieście) stawek dziennych grzywny po 10 (dziesięć) złotych;

VI
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu - adw.J. W.kwotę 2686,32 (dwa tysiące sześćset osiemdziesiąt sześć złotych trzydzieści dwa grosze) złotych w tym podatek VAT, tytułem reprezentowania oskarżonegoK.w sprawie o sygn. akt IV K 752/11 oraz kwotę 1343,16 (tysiąc trzysta czterdzieści trzy złote szesnaście groszy) w tym podatek VAT, tytułem reprezentowania oskarżonegoK.w przedmiotowej sprawie;

VII
zwalniaP. K.od zapłaty kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa;

VIII
zasądza odK. K. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 800 (osiemset) złotych tytułem opłat oraz zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów w pozostałej części.

Sygn. akt IV K 490/17

UZASADNIENIE
Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W kwietniu 2004r.J. B.opuścił Zakład Karny weW.–(...), uzyskał przerwę w odbywaniu kary. Postanowił zająć się procederem polegającym na obrocie narkotykami. Miesiąc po opuszczeniu ZK nawiązał kontakt zA. J.ps. (...). Jego dane przekazał mu telefonicznieW. B. (1), który poleciłB.aby odebrał odK.amfetaminę, którą następnieJ. B.miał dostarczyć do ZKŁ.gdzie był osadzonyB..J. B.umówił się zA. J.w pobliżu siłowni(...)na(...)B.. TamJ.przekazał mu ok. 50-100 gram amfetaminy, 50-100 gram marihuany i ok. 50 tabletek ecstasy. Za narkotyki zJ.rozliczył sięB.. Uzyskane narkotykiB.podzielił na porcje i zawiózł do ZKŁ.. Następnie przez około 6 miesięcyB.dostarczał kolejne porcje narkotyków do ZKŁ., łącznie było to około 12 dostaw. Najczęściej otrzymywał narkotyki odJ.ale tez od innych dostawców.J. B.dostarczał narkotyki nie tylko do ZKŁ.. Rozprowadzał też narkotyki na terenieM.. Najpierw robił to sam a potem, za radąJ.zbudował swoją „siatkę” dealerów. Było ich ponad dziesięciu.
Jednym z dealerówJ. B.zostałP. K.. Otrzymywał on odB.narkotyki w tzw. komis. Ponadto w mieszkaniuK.wW.przyul. (...)były przechowywane narkotyki. Były one tez w tym miejscu ważone, dzielone na porcje, a także mieszane jeśli zachodziła taka potrzeba.P. K.wydawał też narkotyki innym dealerom oraz odbierał od nich pieniądze.P. K.miał bliski kontakt zJ. B., dzięki czemu nabywał narkotyki po niższych cenach niż pozostali. Mężczyźni rozliczali się z wzajemnych transakcji średnio raz w tygodniu.
W okresie od przełomu kwietnia i maja 2004r. do 11 lutego 2005r. wW.,P. K.nabył odJ. B.łącznie środki psychotropowe w ilości nie mniej niż 2000 gramów amfetaminy i 3000 sztuk tabletek ecstasy oraz środki odurzające w postaci nie mniej niż łącznie 1500 gramów ziela konopi innych niż włókniste a także 400 gramów kokainy i 200 gramów heroiny – w celu dalszej sprzedaży innym osobom.
Na początku listopada 2004r.J. B.otrzymał od ustalonej osoby „na próbę” 3 podrobione banknoty o nominale 100 złotych. W ocenieB.banknoty wyglądały jak autentyczne. Z tych trzech banknotów jeden przekazałP. K., kolejny przekazał innej osobie a trzeci zostawił sobie. Swoim banknotem zapłacił w jednej z restauracji wGalerii (...). Nie wzbudziło to zainteresowania ze strony osoby przyjmującej ww. banknot. OdK.uzyskał informację, że on również bez problemu zapłacił swoim banknotem.B.zdecydował, że kupi większą ilość banknotów. Płacił za nie 30 % wartości.P. K.przekazał kolejne 15 banknotów, które ten puścił w obieg. Za każdy banknotK.płaciłB.kwotę 50 złotych. W grudniu 2004r.B.kupił kolejne banknoty, z czego 10 przekazałK., ponownie pobierając 50 % ich wartości. Również i tym razemP. K.bez problemu wprowadził ww. banknoty w obieg.J. B.nie otrzymał już kolejnych dostaw podrobionych banknotów.
W 2004r.J. J. (4)opuścił zakład karny wŁ.. W trakcie odbywania kary pozbawienia wolności poznałW. B. (2)ps. (...)oraz innego współosadzonego ops. (...). RównieżJ. J. (4)zdecydował się na działalność polegającą na obrocie narkotykami, które następnie miał trafiać do zakładu karnego.
Jednym z odbiorców narkotyków odJ.byłK. K. (1).
W lipcu 2004r. doszło do spotkania wHotelu (...)wW., w którym pozaJ.iK.uczestniczyli równieżA. J.iL. G.a takżeM. L.. W trakcie spotkaniaK.iJ.umówili się co do zakupu narkotyków.K.uzgodnił w rozmowie zJ., że kupi od niego narkotyki w postaci amfetaminy. Do transakcji doszło około miesiąc po spotkaniu wM., kiedy toK. K. (1)kupił odJ.amfetaminę w ilości 1000 gram za kwotę 7000 złotych. Na początku września 2004r. doszło do kolejnej transakcji między oboma mężczyznami, kiedy toK.kupił odJ.amfetaminę w ilości 500 gram. Każdorazowo amfetamina była przeznaczona do dalszej dystrybucji.
OskarżonyK. K. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. Wyjaśnił, że od początku się nie przyznawał i nie ma nic do powiedzenia. Nie widzi też potrzeby odpowiadania na pytania. On niczego nie zrobił, ta sprawa trwa już 10 lat i on już nie pamięta co robił (k. 7395).
OskarżonyP. K.w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów. Wyjaśnił, że w maju 2006r. zamierzał na dłuższy czas wyjechać do Francji w charakterze pracownika do wykańczania wnętrz. WW.mieszka sam w kawalerce w bloku przyul. (...). Mieszkanie to stanowi współwłasność z bratemM. K. (1). ZnaJ. B.. Mieszkają na jednej ulicy to jestO., tylko on pod numerem(...). Jego od wielu lat nie ma w miejscu zamieszkania gdyż siedzi w więzieniu. Nie wie za co. Oskarżony iB.byli tylko kolegami z podwórka. Nie prowadził z nim żadnych interesów. Odwiedzali się w mieszkaniach aby pograć w gry lub napić się piwa. Oskarżony nic od niego nie kupował i nie sprzedawał. Nie prosili się wzajemnie o przechowywanie jakichś przedmiotów. Nie używali narkotyków ani nimi nie handlowali. On mu nigdy nie sprzedawał żadnych fałszywych pieniędzy. Ostatni raz oskarżony widział się zB.na przełomie 2004r. i 2005r. jak miał przerwę w karze. Nie wie skąd wzięły się te zarzuty. Myśli, że ktoś go pomawia. Nie wie kto to może być. Nie pozostaje z nikim w żadnym konflikcie (k. 1694). Przed Sądem oskarżony odmówił składania wyjaśnień i odpowiedzi na pytania (k. 7658).
Sąd zważył co następuje:
Wina oskarżonych i okoliczności popełnienia przypisanych im czynów nie budzą wątpliwości.
Odnośnie czynów przypisanych oskarżonemuP. K., Sąd poczynił ustalenia stanu faktycznego w oparciu o wyjaśnienia oraz zeznania świadkaJ. B.. Podnieść należy, że sądowi orzekającemu w przedmiotowej sprawie nie udało się przesłuchać świadka bezpośrednio, gdyż mimo wielu prób ustalenia jego miejsca zamieszkania nie udało się mu doręczyć wezwania. W związku z tym Sąd zaliczył do materiału dowodowego jego zeznania. Za zgodą stron zostały one zaliczone bez odczytywania (k. 7937). Ta okoliczność nie może jednak wykluczać przyjęcia wiarygodności zeznań tego świadka oraz ustalenia na tej podstawie winy oskarżonego. Zeznania i wyjaśnienia świadkaB.podlegają bowiem ocenie Sądu jak każdy dowód dopuszczony i przeprowadzony w niniejszym postępowaniu.
Podnieść należy, że świadek był przesłuchiwany wielokrotnie w trakcie całego postępowania i składane przez niego depozycje ocenić należy jako zgodne ze sobą i konsekwentne. Jedynie podczas pierwszego przesłuchania świadekB.(wówczas jeszcze jako podejrzany), nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i odmówił złożenia wyjaśnień (k. 1009). Podczas kolejnego przesłuchania wyjaśnił, że przemyślał całą sytuację i chce zmienić swoją postawę i złożyć obszerne wyjaśnienia dotyczące udziału jego samego a także innych osób dotyczące przestępstw związanych z handlem narkotykami (k. 1216 i nast.). Świadek podczas przesłuchania przyznał się postawionego mu zarzutu i złożył na ten temat wyjaśnienia. Nie umniejszał tym samym swojej odpowiedzialności w zakresie zarzuconego mu przestępstwa. Wręcz przeciwnie złożył obszerne wyjaśnienia, w których opisał cały proceder obrotu narkotykami, w którym uczestniczył. Wyjaśnił, że po opuszczeniu ZK nawiązał kontakt zA. J., którego dane otrzymał od mężczyzny osadzonego w ZKŁ.. Początkowo dostarczał narkotyki na teren ZKŁ.a następnie sam zaczął rozprowadzać narkotyki w innych miejscach. Za radąJ.stworzył swoją „siatkę” dealerów. W swoich wyjaśnieniach świadek wskazywał nazwiska i ilości oraz rodzaj narkotyków, które nabywał a następnie sprzedawał sam lub przy pomocy innych osób. Podczas kolejnych przesłuchań świadek wskazał dane innych osób, od których uzyskiwał narkotyki (k. 1286 i nast., k. 1291 i nast.), wyjaśniał tez na temat przemytu narkotyków do Polski. Podczas przesłuchania w dniu 06 lutego 2006r. wyjaśnił na tematP. K., wspomniał o tym, że jest to jego kolega, w jego mieszkaniu podzielił amfetaminę uzyskaną wcześniej odJ.(k. 1292). Przypomnieć należy, że sam oskarżony nie kwestionował faktu, że znał się zB., byli kolegami. Podczas przesłuchania w dniu 07 lutego 2006r. świadek wyjaśnił, żeP. K.był jego najważniejszym dealerem. Był nawet kimś ważniejszym gdyż to w jego mieszkaniu przyul. (...)wW.narkotyki były przechowywane, tam dochodziło do dzielenia narkotyków, ważenia oraz ewentualnego mieszania (k. 1297).K.miał też prawo wydawać narkotyki innym dealerom a także odbierać pieniądze, z których potem rozliczał się zJ. B.. Wynika stąd, żeB.miał zaufanie doP. K., co wynikało z faktu, że obaj od dawna się znali. Podnieść należy, że w trakcie postępowania nie ujawnił się żaden powód, dla któregoJ. B.miałby fałszywie pomawiaćP. K.o popełnienie czynów związanych z obrotem narkotykami. Wręcz przeciwnie, obaj byli kolegami, nie było między nimi niesnasek, nieporozumień. Zeznania i wyjaśnieniaB.w części dotyczącej udziału oskarżonego w procederze obrotu narkotykami są konsekwentne. Na uwagę zasługuje też fakt, że świadekB.wyjaśnił, że nie jest w stanie wskazać dokładnej ilości narkotyków, które sprzedałK., dlatego poda jedynie wartości przybliżone, w razie wątpliwości zaniży ich ilość aby nie przypisać większej ilości niż to faktycznie miało miejsce (wyjaśnienia na k. 1297). Choćby już ta część wyjaśnień wskazuje, że zamiaremJ. B.nie było celowe obciążenieP. K.. Świadek po prostu zdecydował się na współpracę z organami ścigania i złożenie wyjaśnień opisujących cały proceder w jakim uczestniczył, w tym i udział innych osób. Znajduje to zresztą potwierdzenie w jego wyjaśnieniach, kiedy to powiedział, że składa wyjaśnienia dobrowolnie, z własnej inicjatywy. Zdecydował się na złożenie takich wyjaśnień, ponieważ chce definitywnie zerwać z dotychczasowym środowiskiem w jakim żył i diametralnie zmienić podejście do rzeczywistości (k. 1306). Złożył wyjaśnienia, w których wskazał swój udział w różnego rodzaju przestępstwach, w tym tak poważnych i zagrożonych surową karą jak choćby przemyt narkotyków, co oznacza, że nie umniejszał swojego udziału w procederze związanym z popełnianiem różnego rodzaju przestępstw.
ŚwiadekB.był następnie przesłuchany przed Sądem na rozprawie w dniu 08 października 2008r. Wówczas już jako świadek zeznał, żeK.to jego kolega oraz wspólnik w interesach narkotykowych. Współpracę z nim zaczął zaraz po wyjściu z ZK w 2004r., dawałK.narkotyki na preferencyjnych zasadach ponieważ w jego mieszkaniu narkotyki były magazynowane, dzielone i mieszane. Trwało to aż do momentu zatrzymaniaJ. B., tj. lutego 2005r. Podtrzymał uprzednio złożone wyjaśnienia (k. 4467-4469). To wskazuje na konsekwencję w składanych przezJ. B.depozycjach w trakcie toczącego się postępowania.
W tym miejscu wskazać należy, że wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie XVIII K 374/12 z dnia 01 grudnia 2015r.J. B.został m.in. uznany za winnego popełnienia czynów zart. 258 § 2 kk, 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii a także czynu zart. 310 § 2 kk, gdzie ustalenia faktyczne pokrywają się z treścią wyjaśnień i zeznańJ. B.złożonych również w tej sprawie. Tym samym wyrokiemW. H.został uznany za winnego tego, że (…) na początku listopada 2004r. nieodpłatnie przekazałJ. B.3 sztuki podrobionych banknotów o nominale 100 złotych każdy oraz w okresie od listopada 2004r. do końca grudnia 2004r. zbyłJ. B.za kwotę równoważną 30 % wartości nominalnej łącznie 70 sztuk podrobionych banknotów o nominale 100 złotych każdy podczas dwóch transakcji, co również jest zgodne z ustaleniami faktycznymi poczynionymi w niniejszej sprawie (k. 6779-6797). Wyrok ten we wskazanej części został utrzymany wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 03 listopada 2016r. w sprawie sygn. akt II AKa 318/16 – k. 7247 i nast. W tym miejscu zacytować należy fragment uzasadnienia Sądu Apelacyjnego (k. 7289 i nast.) W części uzasadnienia dotyczącej oceny wyjaśnieńJ. B.. Sąd Apelacyjny wskazał, że „polskiej procedurze karnej obca jest zasada „testis unus testis nullu”. Zeznania jednego świadka, czy też wyjaśnienia jednego oskarżonego bądź współoskarżonego mogą być wystarczające dla dokonania prawdziwych ustaleń faktycznych, pod warunkiem, że ocena takiego jedynego dowodu jest rzeczowa, logiczna i nie przekracza granic dowolności. Dla pozytywnej oceny dowodu z zeznań lub wyjaśnień takiej osoby nie jest niezbędne, by każda podawana przez nią okoliczność podlegała weryfikacji i takiego wymogu nie można z pewnością wyprowadzić z treściart. 7 kpk. Gdyby taka reguła w procesie karnym obowiązywała, to podważałaby w ogóle sens instytucji świadka koronnego czy tzw. małego świadka koronnego dopuszczonego, jako źródła dowodowego, w określonych kategoriach spraw właśnie wobec ograniczonych możliwości pozyskiwania innych dowodów. Kwestia „interesowności” w wykonaniu autora pomówienia stanowi tylko jeden z elementów oceny jego wiarygodności a chęć uzyskania nadzwyczajnego złagodzenia kary w trybieart. 60 § 3 kk, nie może być traktowana negatywnie. Kwestionowanie wiarygodności zeznań lub wyjaśnień takiej osoby tylko na tej podstawie, że depozycje te pozostają w sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonych i jednoczesne podnoszenie, że osoba taka ma interes w obciążaniu oskarżanych, gdyż stwarza mu to szansę na uniknięcie lub istotne złagodzenie odpowiedzialności karnej, w swej istocie stanowi kwestionowanie obowiązującej regulacji prawnej. Dowód taki jak każdy inny dowód ujawniony w postępowaniu, podlega swobodnej ocenie, której zasady nie sprzeciwiają się ustaleniu sprawstwa innych osób oskarżonych także wówczas, gdy dowód z zeznań lub wyjaśnień takiej osoby jest w sprawie jedynym dowodem bezpośrednim. Ocena depozycji takiej osoby, o ile zostanie dokonana zgodnie z regułami określonymi wart. 7 kpkoraz przy uwzględnieniu treściart. 410 kpkpozostaje pod ochroną reguły swobodnej oceny dowodów, co jest prawem sądu pierwszej instancji”.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie w całości przychyla się do powyższego poglądu, tym bardziej, że znalazł on potwierdzenie w doktrynie oraz orzecznictwie.
Odnośnie czynu przypisanegoK. K. (1), to tu Sąd poczynił ustalenia stanu faktycznego w oparciu o wyjaśnienia oraz zeznania świadkaJ. J. (4). Również w tym przypadku Sądowi nie udało się przesłuchać świadka bezpośrednio. Podejmowane czynności zmierzające do ustalenia miejsca pobytu świadka okazały się bezskuteczne.
W związku z tym Sąd zaliczył do materiału dowodowego wyjaśnienia oraz zeznania świadkaJ. J. (4)oraz dokonał ich oceny.
J. J. (4)przyznał się do postawionego mu zarzutu dotyczącego posiadania środka psychotropowego w postaci amfetaminy. W złożonych wyjaśnieniach opisał jak doszło do spotkania whotelu (...)wW., w połowie lipca 2004r. Z wyjaśnieńJ.wynika, że toA. J.ps. (...), dogadywał się z oskarżonymK.na temat sprzedaży amfetaminy dla oskarżonegoK.. Potem już odK.dowiedział się, że ten kupił odJ.łącznie 1,5 kilograma amfetaminy, w dwóch transakcjach (k. 343 – 346). Następnie podczas kolejnego przesłuchaniaJ.ponownie wyjaśnił na temat spotkania wM.i rozmowie międzyJ.aK.odnośnie sprzedaży amfetaminy (k. 351-354). Podczas okazania tablic poglądowych,J.rozpoznał zarównoJ.jak iK.. Rozpoznał teżJ. B.jako osobę, która handlowała narkotykami dlaJ., co znajduje potwierdzenie w wyjaśnieniachJ. B.(k. 367).
Na etapie postępowania sądowegoJ. J. (4)składał już zeznania jako świadek. Po raz kolejny potwierdził fakt spotkania wM., w którym uczestniczyli oprócz świadka i oskarżonegoK., równieżJ.,L. G.orazM. L.. Świadek wskazywał wprawdzie różne daty spotkania, tj. czerwiec lub lipiec 2004r. , jednak to nie może być podstawą do przyjęcia braku wiarygodności świadka. Daty te są bowiem zbliżone do siebie, co więcejJ. J. (4)składał wyjaśnienia kilkakrotnie w trakcie całego postępowania. Jego wyjaśnienia dotyczyły różnych zdarzeń i różnych osób, stąd mógł on pomylić się co do niektórych faktów czy dat. Sąd ustalając stan faktyczny przyjął datę jaką świadek wskazał podczas pierwszego przesłuchania, gdyż te wyjaśnienia były składane w najkrótszym czasie od daty ww. spotkania.
Podczas pierwszego przesłuchania przed Sądem świadek wskazał datę spotkania określając ją jako czerwiec, lipiec 2004r. (k. 4489v.). Świadek od początku twierdził konsekwentnie, żeM. L.przyjechał wraz zK.na spotkanie i dogadywali kwestię nabycia amfetaminy przezK.odA. J.. ŚwiadekJ.nie kwestionował faktu, żeK. K. (1)był sprawcą rozboju, gdzieJ. J. (4)był pokrzywdzonym. Sprawa była przedmiotem rozpoznania przed Sądem i zakończyła się wydaniem wyroku skazującego. Podczas kolejnego przesłuchania przed Sądem w lutym 2012r. świadek ponownie podtrzymał składane uprzednio wyjaśnienia (k. 5324). Nie pamiętał już bliższych szczegółów spotkania wM., czemu trudno się dziwić, mając na uwadze znaczny upływ czasu od zdarzenia. Świadek został ponownie przesłuchany w dniu 09.10.2013r. Ponownie potwierdził fakt spotkania whotelu (...). Świadek wprawdzie początkowo zeznawał o marihuanie ale następnie stwierdził, że być może rozmowy dotyczyły amfetaminy. Pomylił też ilości narkotyku mówiąc, że raz to było chyba 600 gram a raz kilogram. Są to jednak ilości zbliżone do tych, o których wyjaśniał początkowo. Zeznając po raz ostatni w Sądzie świadek ogólnie opisywał zdarzenia, przy których był obecny bądź, o których dowiedział się od innych osób. Nie był już tak stanowczy jak poprzednio, posługiwał się częściej określeniami „chyba”, „być może”. Ponownie podkreślić należy, że zdarzenia, które świadek opisywał miały miejsce w 2004r., natomiast przesłuchania przed Sądem odbywały się w wiele lat po tych zdarzeniach. To właśnie upływem czasu należy tłumaczyć rozbieżności w zeznaniach i wyjaśnieniachJ. J. (4). Jednocześnie wskazać należy na konsekwencję w treści zeznań i wyjaśnień co do samego spotkania, jego przedmiotu i osób w nim uczestniczących.J. J. (4)nigdy nie twierdził aby był naocznym świadkiem odbierania przezK.amfetaminy pochodzącej odJ.. Świadek wyjaśniał a następnie również zeznawał, że był obecny przy rozmowie whotelu (...)dotyczącej transakcji między ww. mężczyznami, po czym już odK.dowiedział się, że rzeczywiście do takich dwukrotnych transakcji doszło. Odnośnie motywacji świadkaJ.i ewentualnej chęci pomówieniaK.za popełnienie czynu zabronionego w postaci rozboju, to podzielić należy pogląd wyrażony w uzasadnieniu Sądu Okręgowego Warszawa Praga do wyroku z dnia 22.05.2017r. Zeznania złożone przezJ. J. (4)na rozprawie w dniu 09.10.2013r. wskazują, iż to właśnie atak na niego i jego rodzinę spowodowały, że podjął decyzję o ujawnieniu posiadanych przez niego informacji na temat znanych mu przestępstw i osób, które się ich dopuściły.
Wyjaśnienia składane przezJ. J. (4)znalazły potwierdzenie w zeznaniach świadkaA. W.. I takJ.w postępowaniu przygotowawczym wyjaśniał oA.zT.(którego następnie rozpoznał jakoW.– k. 367), który wziął amfetaminę w ilości 300 gram. Pochodziła ona odK.a przywiózł jąL. G.. Następnie doW.zawiózł jąJ.zC.. Potwierdził to w swoich wyjaśnieniach i zeznaniachA. W.(wyjaśnienia k. 894-895 – tu błędny zapis w protokole na k. 7886 dotyczący odczytania wyjaśnień świadka; k. 900; k. 7885-7886)
Zeznania i wyjaśnienia złożone w postępowaniu przez pozostałych przesłuchanych świadków Sąd ocenił jako niewiarygodne.
I tak świadekA. J., o którym wyjaśniali i zeznawali zarównoJ.jak iB., już swoje przesłuchanie przed Sądem rozpoczął od słów: „z pomówieńJ.iB.spędziłem 3,5 roku w areszcie” (k. 7806). ŚwiadekJ.kwestionował treść zeznańJ. B., twierdząc, że były one niezgodne ze sobą, niekonsekwentne, że świadek praktycznie „cytował” akt oskarżenia. Podnieść należy, że na podstawie zeznań i wyjaśnieńJ. B.,A. J.został skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie sygn. akt XVIII K 374/12. W ww. sprawieA. J.nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów dotyczących obrotu narkotykami (co wynika z treści uzasadnienia do wyroku – k. 7137v. i czego świadek w trakcie przesłuchania w niniejszej sprawie nie kwestionował). Jego wina została ustalona na podstawie twierdzeńJ.orazB.. Stąd Sąd odmówił wiary jego zeznaniom złożonym w przedmiotowej sprawie. Świadek miał interes w tym aby przedstawić obu mężczyzn w niekorzystnym świetle oraz aby podważać ich wiarygodność w części w jakiej zeznawali i wyjaśniali w sprawie niniejszej.
Również z zeznań świadkaK. C.wynika, że został pomówiony przezJ. J. (4). Zeznania i wyjaśnienia składane przezK. C.na etapie niniejszego postępowania są niekonsekwentne i niezgodne ze sobą. I tak chociażby w postępowaniu przygotowawczymK. C.składał wyjaśnienia dotyczące udziałuA. J.w obrocie amfetaminą. Nie potwierdził tych wyjaśnień podczas przesłuchania przed Sądem, twierdząc, ze nie pamięta dlaczego takie wyjaśnienia składał. Jego zeznania sprowadzały się natomiast do krytykiJ. J. (4). Wynika to z faktu iż na podstawie depozycji składanych przezJ. J. (4)toczyło się postępowanie przeciwkoK. C..
ŚwiadekM. L.również na samym początku przesłuchania zeznał, że siedzi niewinnie skazany z pomówieniaJ. J. (4). Jego wyjaśnienia i zeznania są sprzeczne z treścią zeznań i wyjaśnieńJ. J. (4). Wskazanym powyżej wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie XVIII K 374/12M. L.został skazany za czyn z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na karę 2 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny (k. 7118v.). Jak wynika z treści uzasadnienia do wyroku, Sąd oparł ustalenia faktyczne na podstawie zeznańJ. J. (4)oraz wyjaśnieńJ. B.. SamL.nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. Stąd jego zeznania składane w przedmiotowej sprawie są kontynuacją przyjętej przez niego linii obrony w trakcie postępowania jakie toczyło się przeciwko niemu przed Sądem Okręgowym.
Również świadekT. Ś.został skazany wyrokiem w sprawie XVIII K 374/12 za przestępstwa dotyczące udziału w zorganizowanej grupie przestępczej oraz obrotu narkotykami. Również w tym przypadku Sąd ustalił stan faktyczny m.in. na podstawie zeznań i wyjaśnieńB.orazJ.. Jak wynika z uzasadnienia wyroku,T. Ś.nie przyznał się do udziału w zorganizowanej grupie przestępczej oraz do udziału w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających i psychotropowych. Zeznania złożone w trakcie przedmiotowej sprawy są zgodne z tym coT. Ś.wyjaśniał w postępowaniu jakie toczyło się przeciwko niemu. Była to przyjęta przez świadka linia obrony, sprzeczna z treścią depozycji składanych przezB.orazJ..
Zeznania złożone przezL. G.są sprzeczne z treścią zeznań i wyjaśnieńJ. J. (4). Świadek zaprzeczył aby miało miejsce spotkanie whotelu (...), które opisywałJ. J. (4). Z zeznańL. G.wynika, że również został pomówiony przezJ.i na podstawie jego pomówień,L. G.został skazany na karę 2 lat pozbawienia wolności. Tym samym równieżL. G.miał interes w tym aby przedstawićJ. J. (4)jako osobę niewiarygodną.
Zeznania świadkaM. K. (2)nie miały znaczenia dla ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie albowiem świadek nie znał oskarżonych i nie miał wiedzy na temat obrotu narkotykami przezK. K. (1)iP. K.. Przyznał natomiast, że słyszał o udzialeJ. J. (4)w obrocie narkotykami.
Sąd nie dał wiary oskarżonym, którzy nie przyznali się do popełnienia zarzuconych im czynów. Stanowi to jedynie przyjętą przez nich linię obrony i jest sprzeczne z dowodami omówionymi powyżej, którym to Sąd dał wiarę i na ich podstawie dokonał ustaleń stanu faktycznego.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał obu oskarżonych za winnych popełnienia przypisanych im czynów. W zakresie czynów z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, Sąd przyjął kwalifikację prawną obowiązującą w dacie popełnienia przestępstw jako korzystniejszą dla oskarżonych, mając na uwadze zagrożenie karą. Swoim zachowaniem polegającym na odpłatnym przyjęciu od innej osoby środków odurzających oraz psychotropowych celem dalszej dystrybucji, oskarżonyP. K.wyczerpał znamiona przytoczonych w wyroku przepisów ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. RównieżK. K. (1)zachowaniem polegającym na nabyciu odpłatnym od ustalonej osoby amfetaminy w ilości łącznej 1500 gramów wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 43 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kk, mając na uwadze, że doszło łącznie w krótkich odstępach czasu do dwóch transakcji. Ilości środków przypisane obu oskarżonym uzasadniają przyjęcie kwalifikacji prawnejart. 43 ust. 3 ustawy z dnia 24.04.1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii, tj. znacznych ilości środków odurzających i psychotropowych. W opisie czynów Sąd uwzględnił nazwy poszczególnych substancji będących przedmiotem obrotu, zgodnie z nomenklaturą wynikającą z treści załączników doustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Również strona podmiotowa opisanych przestępstw nie budzi wątpliwości. Oskarżeni uczestnicząc w obrocie środkami odurzającymi i psychotropowymi działali z zamiarem bezpośrednim popełnienia opisanych przestępstw.
OskarżonyP. K.wyczerpał również swoim zachowaniem znamiona przestępstwa zart. 310 § 2 kk. Przyjął bowiem odJ. B.podrobione banknoty o nominale 100 złotych celem puszczenia ich w obieg. Oskarżony i w tym przypadku działał z bezpośrednim zamiarem i jego wina w świetle zeznań i wyjaśnieńJ. B.nie może budzić wątpliwości.
Zarówno w akcie oskarżenia jak i w pierwszym wydanym wyroku przyjęto ilość 21 banknotów, podczas gdy z treści zeznań i wyjaśnieńJ. B.wynikało, że banknotów tych było łącznie 26. Trzeba jednak mieć na uwadze, że pierwszy wyrok był skarżony wyłącznie na korzyść oskarżonegoK., stąd Sąd nie mógł przypisać mu większej ilości banknotów niż przyjęta w wyroku z dnia 23.10.2009r. w sprawie IX K 144/07.
Sąd podzielił natomiast przyjętą w ww. wyroku kwalifikację prawną, tj. przytoczył równieżart. 12 kk. Oskarżony działał bowiem w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem i dopuścił się kilku zachowań, co nie zostało uwzględnione w treści zarzutu w akcie oskarżenia.
Wymierzając oskarżonym kary Sąd miał na uwadze okoliczności obciążające i łagodzące a także wysokość kar wymierzonych wyrokiem z dnia 23.10.2009r., jako że wyrok został zaskarżony wyłącznie na korzyść obu oskarżonych.
Przestępstwo dotyczące udziału w obrocie środkami odurzającymi i psychotropowymi cechuje się wysokim stopniem społecznej szkodliwości. Uzależnienie od takich środków wywołuje szereg niebezpiecznych dla zdrowia konsekwencji ze śmiercią włącznie, co bardzo często dotyczy młodych ludzi. Uzależnienie wpływa też negatywnie na więzi społeczne i rodzinne, na sposób życia osoby uzależnionej, na jej zdrowie psychiczne. Oskarżeni biorąc udział w takim obrocie wykorzystywali uzależnienie innych osób, działając dodatkowo w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Oskarżeni działali na przestrzeni pewnego czasu, zwłaszcza dotyczy toP. K.oraz działali wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami. Środki o jakich mowa w zarzutach to tzw. narkotyki twarde (za wyjątkiem marihuany przypisanej oskarżonemuK.). OskarżonyK.brał udział w obrocie różnymi rodzajami narkotyków.
Również czyn zart. 310 § 2 kkcechuje się znacznym stopniem społecznej szkodliwości. Działanie jakiego dopuścił się oskarżony godzi w kluczowe interesy państwa polskiego. Dodatkowo okolicznością obciążającą jest ilość banknotów jakie zostały puszczone w obieg oraz stosunkowo duża wartość nominalna.
Okolicznościami obciążającymi jest również karalność obu oskarżonych. Obaj byli już karani za poważne przestępstwa, w tym przeciwko mieniu (k. 7363-7367 tom XXXVI).
Różnicując wysokość kar pozbawienia wolności wobec obu oskarżonych, Sąd miał na uwadze ilość, rodzaje narkotyków, datę popełnienia czynów.
Wymierzając oskarżonemuK.karę łączną Sąd miał na uwadze z jednej strony bliskość czasową, z drugiej różny rodzaj przestępstw, kwalifikację oraz rodzaj dobra chronionego prawem.
Sąd wymierzył też oskarżonym kary grzywny, które są obligatoryjne. Ustalając wysokość jednej stawki Sąd miał na uwadze sytuację materialną obu oskarżonych.P. K.jest pozbawiony wolności natomiastK. K. (1)nie pracuje i utrzymuje się z oszczędności.
Tak wymierzone kary będą adekwatne do winy i stopnia społecznej szkodliwości czynów oraz spełnią cele w zakresie prewencji indywidualnej i zadośćuczynią potrzebom w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Sąd zaliczył na poczet kary wymierzonej oskarżonemuK.okres jego tymczasowego aresztowania.
O kosztach na rzecz obrońcy z urzędu oskarżonegoP. K.orzeczono na podstawie § 17 ust. 3 w zw. z § 20 w zw. z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu oraz na podst.art. 618 § 1 pkt 11 kpk, uwzględniając również postępowanie przed sądem I instancji, które toczyło się przed uchyleniem wyroku przez Sąd Okręgowy Warszawa Praga w Warszawie, zgodnie z wnioskiem obrońcy.
Mając na uwadze, ze oskarżonyP. K.przebywa obecnie w zakładzie karnym i nie ma środków na uiszczenie kosztów sądowych, Sąd zwolnił go od ich uiszczenia na podst.art. 624 § 1 kpk.
OskarżonegoK.Sąd obciążył kosztami częściowo, mając na uwadze jego trudną sytuację materialną, na podst.art. 627 kpk,art. 2 ust. 1 pkt 5, art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23.06.1973r.