Sąd Okręgowy w Toruniu
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI GC 218/17
Data wyroku: 2018-01-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zbigniew Krepski
Podstawa prawna: art.320 kpc

Sygn. akt VI GC 218/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 stycznia 2018 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy
w składzie następującym
Przewodniczący SSO Zbigniew Krepski
Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Barabasz
po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2018 r. w Toruniu
na rozprawie
sprawy z powództwa(...)wW.

przeciwkoW. B.
o zapłatę
I zasądza od pozwanegoW. B.na rzecz powoda(...)wW.kwotę 1.051,29 zł (jeden tysiąc pięćdziesiąt jeden złotych dwadzieścia dziewięć groszy) z odsetkami ustawowymi, a od dnia 01 stycznia 2016 r. z odsetkami ustawowymi za opóźnienie:
- od kwoty 66,56 zł (sześćdziesiąt sześć złotych pięćdziesiąt sześć groszy) od dnia 26 listopada 2013 r. do dnia 11 stycznia 2018 r.,
- od kwoty 12,64 zł (dwanaście złotych sześćdziesiąt cztery grosze) od dnia 22 maja 2014 r. do dnia 11 stycznia 2018 r.,
- od kwoty 135,64 zł (sto trzydzieści pięć złotych sześćdziesiąt cztery grosze) od dnia 22 sierpnia 2014 r. do dnia 11 stycznia 2018 r.,
- od kwoty 135,64 zł (sto trzydzieści pięć złotych sześćdziesiąt cztery grosze) od dnia 27 listopada 2014 r. do dnia 11 stycznia 2018 r.,
- od kwoty 135,64 zł (sto trzydzieści pięć złotych sześćdziesiąt cztery grosze) od dnia 24 lutego 2015 r. do dnia 11 stycznia 2018 r.,
- od kwoty 135,64 zł (sto trzydzieści pięć złotych sześćdziesiąt cztery grosze) od dnia 22 maja 2014 r. do dnia 11 stycznia 2018 r.,
- od kwoty 67,82 zł (sześćdziesiąt siedem złotych osiemdziesiąt dwa grosze) od dnia 21 sierpnia 2015 r. do dnia 11 stycznia 2018 r.,
- od kwoty 67,82 zł (sześćdziesiąt siedem złotych osiemdziesiąt dwa grosze) od dnia 24 listopada 2015 r. do dnia 11 stycznia 2018 r.,
- od kwoty 67,82 zł (sześćdziesiąt siedem złotych osiemdziesiąt dwa grosze) od dnia 23 lutego 2016 r. do dnia 11 stycznia 2018 r.,
- od kwoty 67,82 zł (sześćdziesiąt siedem złotych osiemdziesiąt dwa grosze) od dnia 24 maja 2016 r. do dnia 11 stycznia 2018 r.,
- od kwoty 67,82 zł (sześćdziesiąt siedem złotych osiemdziesiąt dwa grosze) od dnia 23 sierpnia 2016 r. do dnia 11 stycznia 2018 r.,
- od kwoty 67,82 zł (sześćdziesiąt siedem złotych osiemdziesiąt dwa grosze) od dnia 22 listopada 2016 r. do dnia 11 stycznia 2018 r.,
- od kwoty 22,61 zł (dwadzieścia dwa złote sześćdziesiąt jeden groszy) od dnia 22 grudnia 2016 r. do dnia 11 stycznia 2018 r.,
II zasądzoną w pkt I (pierwszym) wyroku kwotę rozkłada na dwie równe raty płatne: pierwsza rata - do dnia 28 lutego 2018 r., a druga rata - do dnia 31 marca 2018 r.,
III zasądza od pozwanego na rzecz powoda dalsze odsetki ustawowe za opóźnienie od poszczególnych rat w przypadku nieuiszczenia ich w terminach określonych w pkt II (drugim) wyroku,
IV zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 340,00 zł (trzysta czterdzieści złotych) tytułem kosztów procesu
Sygn. akt VI GC 218/17

UZASADNIENIE
Powód(...)wW.w pozwie wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym w dniu 30 maja 2017 r. przeciwko pozwanemuW. B.domagał się zasądzenia od tego pozwanego na swoją rzecz kwotę 1.051,29 zł (jeden tysiąc pięćdziesiąt jeden złotych dwadzieścia dziewięć groszy) z odsetkami ustawowymi:
- od kwoty 66,56 zł od dnia 26 listopada 2013 r. do dnia zapłaty,
- od kwoty 12,64 zł od dnia 22 maja 2014 r. do dnia zapłaty,
- od kwoty 135,64 zł od dnia 22 sierpnia 2014 r. do dnia zapłaty,
- od kwoty 135,64 zł od dnia 27 listopada 2014 r. do dnia zapłaty,
- od kwoty 135,64 zł od dnia 24 lutego 2015 r. do dnia zapłaty,
- od kwoty 135,64 zł od dnia 22 maja 2014 r. do dnia zapłaty,
- od kwoty 67,82 zł od dnia 21 sierpnia 2015 r. do dnia zapłaty,
- od kwoty 67,82 zł od dnia 24 listopada 2015 r. do dnia zapłaty,
- od kwoty 67,82 zł od dnia 23 lutego 2016 r. do dnia zapłaty,
- od kwoty 67,82 zł od dnia 24 maja 2016 r. do dnia zapłaty,
- od kwoty 67,82 zł od dnia 23 sierpnia 2016 r. do dnia zapłaty,
- od kwoty 67,82 zł od dnia 22 listopada 2016 r. do dnia zapłaty,
- od kwoty 22,61 zł od dnia 22 grudnia 2016 r. do dnia zapłaty
oraz zasądzenia kosztów sądowych w kwocie 30,00 zł oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych (k.2-6).
Postanowieniem z dnia 19 września 2017 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie na podstawieart. 200 § 1 k.p.c.w związku zart. 17 pkt 2 k.p.c.przekazał sprawę do Sądu Okręgowego w Toruniu wobec stwierdzenia braku właściwości rzeczowej (k.7).
W pozwie z dnia 10 października 2017 r. wniesionym do Sądu Okręgowego w Toruniu powód podtrzymał żądanie jak w pozwie złożonym w postępowaniu elektronicznym tj. o zasądzenie kwoty 1.051,29 zł z odsetkami ustawowymi od kwot i dat wymagalności wskazanych w pozwie elektronicznym oraz zasądzenia kosztów procesu.
W uzasadnieniu pozwu powód twierdził, że dochodzona wierzytelność jest bezsporna i wynika z umowy z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie określenia wysokości oraz warunków płatności wynagrodzenia z tytułu korzystania przez pozwanego z praw reprezentowanych przez powoda. To wynagrodzenie ustalone w umowie w wysokości 31,71 zł miesięcznie i płatne w okresach kwartalnych liczonych od dnia wejścia umowy w życie tj. od dnia 01 lutego 2009 r. podlegało corocznej waloryzacji w okresach rocznych liczonych na dzień 01 styczna każdego roku począwszy od dnia 01 stycznia 2010 r. stosownie do średniorocznego wskaźnika wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych publikowanych przez GUS (k.11-13).
Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt VI GNc 389/17, Sąd Okręgowy w Toruniu uwzględnił w całości żądanie pozwu (k.44).
PozwanyW. B.zaskarżył powyższy nakaz zapłaty w całości wnosząc o oddalenie powództwa.
W uzasadnieniu sprzeciwu pozwany potwierdził, iż łączyła go z powodem umowa, jednakże zakwestionował powództwo co do wysokości i zaprzeczył twierdzeniom pozwu dotyczącym wysokości długu. W konsekwencji zarzucił. iż zasądzona nakazem zapłaty kwota nie odpowiada rzeczywistemu stanowi rzeczy. Jednocześnie pozwany zasygnalizował możliwość zakończenia sporu sądowego w drodze ugody (k.48-49).
Powód w piśmie procesowym z dnia 22 listopada 2017 r., stanowiącym odpowiedź na sprzeciw od nakazu zapłaty, wniósł o utrzymanie w mocy wydanego nakazu zapłaty i zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych.
W uzasadnieniu powód wskazał, że zawarta pomiędzy stronami umowa obejmowała dwie lokalizacje, jedną wSalonie (...)przyul. (...)wT.i drugą wSalonie (...)przyul. (...)wT.i zawierała pierwotną stawkę za obie lokalizacje wynoszącą 31,71 zł. Podkreślił dalej, iż stawka ta zgodnie z § pkt 2 umowy podlegała waloryzacji w okresach rocznych liczonych na dzień 1 stycznia każdego roku stosownie do średniorocznego wskaźnika wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych publikowanego przez GUS. Zdaniem powoda pierwotna stawka po waloryzacjach rocznych wynosiła:
- 31,71 zł w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2009 r.,
- 32,82 zł w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2010 r.,
- 33,67 zł w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2011 r.,
- 35,14 w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2013 r.,
- 36,44 zł w okresie od 1 stycznia do 31grudnia 2014 r.,
- 36,76 zł w okresie od 1 stycznia do 30 kwietnia 2015 r.,
- 18,38 zł w okresie od 1 maja 2015 r. do końca trwania umowy.

    Powód podkreślił, iż ta ostania stawka obowiązująca od 1 maja 2015 r. była ograniczona do opłaty za pozostały czynny lokal, gdyż pozwany pismem z dnia 28 maja 2015 r. poinformował go, że zamknął lokal przy ul.(...).

Jednocześnie powód zgodził się na spłatę kwoty roszczenia w dwóch równych ratach płatnych w odstępie miesiąca wraz z należnymi odsetkami ustawowymi i odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi do dnia zapłaty (k.57-58).
Pozwany nie ustosunkował się do powyższego pisma procesowego powoda pomimo upływu terminu zastrzeżonego pod rygorem skutków prawnych zart. 207 § 6 i 7 k.p.c.iart. 230 k.p.c.(k.60 i k. 62).
Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:
W dniu 19 marca 2013 r. powód(...)wW.zawarł z pozwanymW. B., prowadzącym działalność gospodarczą podfirmą (...)wT., umowę generalną nr(...), której przedmiotem było określenie wysokości oraz warunków płatności wynagrodzenia z tytułu odtwarzania przez pozwanego jako użytkownika fonogramów i wideogramów muzycznych, do których zarządzanie zostało powierzone powodowi jako organizacji zbiorowego zarządzania zgodnie z obowiązującąustawą o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 r.Umowa ta, zawarta na czas nieokreślony, obejmowała odtwarzania legalnie wprowadzonych do obrotu fonogramów i wideogramów muzycznych przez pozwanego użytkownika za warunkach w niej określonych w dwóch sklepach pozwanego tj.Salonie (...)przyul. (...)wT.i wSalonie (...)przyul. (...)wT., za wynagrodzeniem wynoszącym miesięcznie 31,71 zł po uwzględnieniu rabatu. Stosownie do § 4 ust. 2 tej umowy powyższa stawka ryczałtowa podlegała waloryzacji w okresach rocznych liczonych na dzień 1 stycznia każdego roku, począwszy od 1 stycznia 2009 r. stosownie do średniorocznego wskaźnika wzrostu cen i usług konsumpcyjnych publikowanego przez GUS. Strony uzgodniły też, że pozwany będzie przekazywał wynagrodzenie w drodze przelewu bankowego na rachunek powoda w okresach kwartalnych do 21 dnia pierwszego miesiąca rozliczanego okresu, którego dotyczyło rozliczenie (§ 5 ust. 2.1. umowy).

Dowód:

- odpis umowy generalnej z dnia 19 marca 2009 r. (k.14),
- odpis załącznika do tej umowy (k.15)
Pozwany sumienie opłacał należności umowne do dnia 31 października 2013 r.

Dowód:

- bezsporne
W związku z przewidzianą w umowie generalnej klauzulą waloryzacyjną powód dokonał waloryzacji w okresach rocznych tej pierwotnej stawki wynoszącej 31,71 zł do 31 grudnia 2009 r. I tak w okresie 32,82 zł w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2010 r. zwaloryzowana stawka wyniosła 32,82 zł, w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2011 r. – 33,67 zł, w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2013 r. – 35,1 zł, w okresie od 1 stycznia do 31grudnia 2014 r. – 36,44 zł, - 36,76 zł w okresie od 1 stycznia do 30 kwietnia 2015 r. – 36,76 zł
Z uwagi na fakt, iż pozwany poinformował powoda pismem z dnia 28 maja 2015 r. o zamknięciuSalonu (...)przyul. (...)wT., powód ograniczył od 1 maja 2015 r. stawkę umowną do kwoty 18,38 zł za pozostały czynny lokal pozwanego. W konsekwencji w okresie od 1 maja 2015 r. do końca trwania umowy stawka ta wynosiła 18,38 zł.
Umowa powyższa została wypowiedziana przez powoda z dniem 30 listopada 2016 r.

Dowód:

- bezsporne
W z tytułu odtwarzania fonogramów i wideogramów przez powód wystawił pozwanemu zgodnie z powyższa umową faktury VAT tytułem opłaty. I tak:
- za okres od dnia 01 listopada 2013 r. do 31 stycznia 2014 r. powód wystawiłfakturę VAT nr (...)z dnia 07 listopada 2013 r. w kwocie 134,46 zł z terminem płatności 25 listopada 2013 r.,
- za okres od dnia 01 lutego 2014 r. do 30 kwietnia 2014 r. powód wystawiłfakturę VAT nr (...)z dnia 07 maja 2014 r. w kwocie 135,64 zł z terminem płatności 21 sierpnia 2014 r.,
- za okres od dnia 01 maja 2014 r. do 31 lipca 2014 r. powód wystawiłfakturę VAT nr (...)z dnia 07 sierpnia 2014 r. w kwocie 135,64 zł z terminem płatności 21 maja 2014 r.,
- za okres od dnia 01 sierpnia 2014 r. do 31 października 2014 r. powód wystawiłfakturę VAT nr (...)z dnia 12 listopada 2014 r. w kwocie 135,64 zł z terminem płatności 26 listopada 2014 r.,
- za okres od dnia 01 listopada 2014 r. do 31 stycznia 2015 r. powód wystawiłfakturę VAT nr (...)z dnia 09 lutego 2015 r. w kwocie 135,64 zł z terminem płatności 23 lutego 2015 r.,
- za okres od dnia 01 lutego 2015r. do 30 kwietnia 2015 r. powód wystawiłfakturę VAT nr (...)z dnia 07 maja 2015 r. w kwocie 135,64 zł z terminem płatności 21 maja 2015 r.,
- za okres od dnia 01 maja 2015r. do 31 lipca 2015 r. powód wystawiłfakturę VAT nr (...)z dnia 06 sierpnia 2015 r. w kwocie 67,82 zł z terminem płatności 20 sierpnia 2015 r.,
- za okres od dnia 01 sierpnia 2015r. do 31 października 2015 r. powód wystawiłfakturę VAT nr (...)z dnia 09 listopada 2015 r. w kwocie 67,82 zł z terminem płatności 23 listopada 2015 r.,
- za okres od dnia 01 listopada 2015r. do 31 stycznia 2015 r. powód wystawiłfakturę VAT nr (...)z dnia 08 lutego 2016 r. w kwocie 67,82 zł z terminem płatności 22 lutego 2016 r.,
- za okres od dnia 01 lutego 2016 r. do 30 kwietnia 2016 r. powód wystawiłfakturę VAT nr (...)z dnia 09 maja 2016 r. w kwocie 67,82 zł z terminem płatności 23 maja 2016 r.,
- za okres od dnia 01 maja 2016 r. do 31 lipca 2016 r. powód wystawiłfakturę VAT nr (...)z dnia 08 sierpnia 2016 r. w kwocie 67,82 zł z terminem płatności 22 sierpnia 2016 r.,
- za okres od dnia 01 sierpnia 2016 r. do 31 października 2016 r. powód wystawiłfakturę VAT nr (...)z dnia 07 listopada 2016 r. w kwocie 67,82 zł z terminem płatności 21 listopada 2016 r.,
- za okres od dnia 01 listopada 2016 r. do 30 listopada 2016 r. powód wystawiłfakturę VAT nr (...)z dnia 07 grudnia 2016 r. w kwocie 22,61 zł z terminem płatności 21 grudnia 2016 r.

Dowód:

- plik faktur VAT (k.16-28)

Wobec braku uregulowania powyższych faktur VAT powód wezwał pozwanego pismem z dna 10 kwietnia 2017 r. do zapłaty kwoty 1.051,29 zł z ustawowymi odsetkami od kwot wynikających z poszczególnych niezapłaconych faktur.

Dowód:

- odpis wezwania do zapłaty z dnia 10 kwietnia 2017 r. (k.29)

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Powyższy stan faktyczny sprawy został ustalony w oparciu o przedłożone przez powoda dokumenty prywatne, które stanowiły dowody w zakresie wynikającym zart. 245 k.p.c.Dokumenty te nie wywoływały wątpliwości co do ich prawdziwości i nie były kwestionowane przez pozwanego.
W ocenie Sądu w świetle poczynionych ustaleń faktycznych powód wykazał (art. 6 k.c.) za pomocą przedłożonych powyższych dokumentów prywatnych, iż pozwany zalega mu z zapłatą zadłużenia z tytułu, przewidzianych umową generalną nr(...)z dnia 19 marca 2013 r., opłat za odtwarzanie fonogramów i wideogramów muzycznych za okres od dnia 01 listopada 2013 r. do dnia 30 listopada 2016 r. w łącznej kwocie 1.051,29 zł.
W ocenie Sądu obrona pozwanego przeciwko żądaniu pozwu była nieskuteczna, gdyż podniesiony ogólnikowy zarzut kwestionujący wysokość roszczenia był nieuzasadniony. Pozwany nie wykazał bowiem żadnym dowodem, że zapłacił powodowi za sporne faktury w jakiejkolwiek części. Co więcej, pomimo zarządzenia Sądu z dnia 28 listopada 2017 r. (k.60) doręczonego pozwanemu w dniu 07 grudnia 2017 r. (k.62) nie ustosunkował się on do odpowiedzi powoda na sprzeciw od nakazu zapłaty w terminie zakreślonym w w/w zarządzeniu sądowym, zagrożonym m.in. sankcją przewidziana w przepisieart. 230 k.p.c.Wobec powyższego mając na uwadze wynik całej rozprawy okoliczności wskazane w tym piśmie procesowym powoda należało uznać za przyznane przez pozwanego po myśliart. 230 k.p.c.
Reasumując, z tych wszystkich względów powództwo o zapłatę kwoty 1.051,29 zł podlegało uwzględnieniu w świetle postanowień łączącej strony umowy generalnej z dna 19 marca 2009 r. (pkt I wyroku).
Odsetki w wysokości ustawowej, a od dnia 1 stycznia 2016 r. w wysokości ustawowej za opóźnienie, zasądzono na podstawieart. 481 § 1 k.c.przyjmując terminy płatności zgodnie z żądaniem pozwu, które było zgodne z postanowieniami umowy dotyczącymi terminów płatności do dnia wyroku tj. do dnia 11 stycznia 2018 r. (pkt I wyroku).
Mając jednak na uwadze wniosek powoda zawarty w odpowiedzi na sprzeciw od nakazu zapłaty Sąd stosownie doart. 320 k.p.c., zgodnie z tym wnioskiem powoda, rozłożył zasądzoną w wyroku należność główną wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie na dwie równe raty płatne: pierwsza rata – do dnia 28 lutego 2018 r., a druga rata płatna do dnia 31 marca 2018 r. (pkt II wyroku).
Jednocześnie w związku z rozłożeniem zasądzonego świadczenia na raty zasądził od pozwanego na rzecz powoda dalsze odsetki ustawowe za opóźnienie od poszczególnych rat w przypadku ich nieuiszczenia w terminach określonych w wyroku stosownie doart. 481 § 1 k.c.(pkt III wyroku).
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 98 k.p.c.mając na uwadze, że to powód jest stroną wygrywającą. Na zasądzone koszty procesu w łącznej kwocie 340,00 zł złożyły się: uiszczona opłata sądowa od pozwu w kwocie 53,00 zł, uiszczona oplata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17,00 zł oraz kwota 270,00 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika powoda będącego adwokatem w minimalnej wysokości przewidzianej w taksie adwokackiej (pkt IV wyroku).
(...)
(...)
(...)
(...)
T.,(...)