Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
XI Wydział Karny
Sygnatura akt: XI W 1278/17
Data wyroku: 2017-12-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Michał Kowalski
Teza: spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym

Sygn. akt XI W 1278/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 grudnia 2017 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie XI Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Michał Kowalski
Protokolant: Karolina Szczęsna, Monika Krajewska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2017 roku i 7 grudnia 2017 roku wW.
sprawy przeciwkoS. M.
synowiA.iJ.
urodzonemu (...)w miejscowościG.
obwinionemu o to, że:
w dniu 15 listopada 2016 r. około godz. 11.40 wW.na drodze publicznejw ruchu lądowym naul. (...).G.naruszył zasady przewidzianew art. 22 ust. 1 i 4 Pord, w ten sposób, że kierując samochodem markiM.nr rej. (...), nie zachował szczególnej ostrożności podczas zmiany pasa ruchu i nie ustąpił pierwszeństwa samochodowi markiF.nr rej. (...), jadącemu po pasie ruchu, na który zamierzał wjechać, wskutek czego zmusił kierującego tym pojazdem do podjęcia manewru obronnego w postaci zmiany kierunku jazdyw celu uniknięcia kolizji, skutkiem czego najechał on na słupki oddzielające jezdnię od chodnika, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym;w wyniku ww. zderzenia uszkodzeniu uległ samochód markiF.i słupki,
tj. o wykroczenie zart. 86 § 1kw w zw. zart. 22 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym(Dz. U. z 2017 r., poz. 128),

I
obwinionegoS. M.uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu;

II
na podstawieart. 118 § 2 kpwokreśla, że koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt XI W 1278/17

UZASADNIENIE
S. M.został obwiniony o to, że w dniu 15 listopada 2016 roku około godziny 11.40W.na drodze publicznej w ruchu lądowym naul. (...).G.naruszył zasady przewidziane w art. 22 ust. 1 i 4 Pord, w ten sposób, że kierując samochodem markiM.nr rej. (...), nie zachował szczególnej ostrożności podczas zmiany pasa ruchu i nie ustąpił pierwszeństwa samochodowi markiF.nr rej. (...), jadącemu po pasie ruchu, na który zamierzał wjechać, wskutek czego zmusił kierującego tym pojazdem do podjęcia manewru obronnego w postaci zmiany kierunku jazdy w celu uniknięcia kolizji, skutkiem czego najechał on na słupki oddzielające jezdnię od chodnika, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym; w wyniku ww. zderzenia uszkodzeniu uległ samochód markiF.i słupki,
to jest o czyn zart. 86 § 1kw w zw. zart. 22 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym.
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 15 listopada 2016 roku około godziny 11.40 obwinionyS. M.jechał samochodem markiM.onumerze rejestracyjnym (...)ulicą (...)od stronyMostu Ś.w kierunkuulicy (...).
Gdy obwiniony wjechał do tuneluW.zmienił pas ruchu na skrajny prawy i poruszał się nim do skrzyżowania zulicą (...).
Za pojazdem obwinionego, skrajnym prawym pasem ruchu jechał samochód markiF.onumerze rejestracyjnym (...), kierowany przezP. E.. Kierujący tymże pojazdem pokrzywdzony - jadąc cały czas za pojazdem obwinionego tym samym pasem ruchuulicy (...)– w pewnym momencie nie zachował należytej ostrożności, zmienił gwałtownie kierunek jazdy i najechał na słupki oddzielające jezdnię od chodnika.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody:

1
wyjaśnienia obwinionegoS. M.: k. 96,

1
częściowo zeznania świadkaP. E.: k. 10, 105-106,

2
oględziny materiału filmowego na płycie DVD (k. 34), dokonane na rozprawie (k. 106),

3
notatkę urzędową: k. 1-2,

4
protokół oględzin: k. 4.

ObwinionyS. M.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że od tuneluW.cały czas poruszał się skrajnym pasem ruchu, który zmienił na środkowy dopiero przy skrzyżowaniu zul. (...). Podkreślił, że nie widział momentu uderzenia pojazdu markiF.w słupki oddzielające jezdnię od chodnika.
Sąd zważył, co następuje:
Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dał żadnych podstaw do przypisania obwinionemu popełnienia zarzucanego mu czynu.
Na wstępie wskazać należy, iż w toku przewodu sądowego wyłoniły się dwie różne wersje przebiegu przedmiotowego zdarzenia. PokrzywdzonyP. E.twierdził, że wjechał w słupki oddzielające jezdnię od chodnika, wskutek nagłej zmiany pasa ruchu ze środkowego na prawy przez obwinionego. Po obejrzeniu nagrania z monitoringu w toku rozprawy stwierdził natomiast, że obwiniony musiał gwałtownie zahamować, wskutek czego zmuszony został do wjechania w słupki.
Obwiniony wyjaśniał odmiennie, wskazując że od tuneluW.aż do skrzyżowania zul. (...)poruszał się cały czas skrajnym prawym pasem ruchu i nie wykonał jakiegokolwiek manewru, który miałby zmusić pokrzywdzonego do podjęcia manewru obronnego, w celu uniknięcia kolizji, poprzez najechanie na słupki oddzielające jezdnię od chodnika.
Wersja obwinionego jest wiarygodna. WyjaśnieniaE. M.są jasne, pełne, konsekwentne i logiczne. W szczególności ich treść znajduje potwierdzenie w oględzinach zapisu monitoringu dokonanych przez Sąd w toku rozprawy. Nagranie potwierdza fakt, iż obwiniony w momencie najechania przez pokrzywdzonego na słupki poruszał się cały czas skrajnym prawym pasem ruchu – przed pojazdem pokrzywdzonego i nie wykonał manewru zmiany pasa ruchu, który spowodowałby konieczność zastosowania manewru obronnego przez pokrzywdzonego celem uniknięcia kolizji.
ZeznaniaP. E.są wiarygodne jedynie w zakresie w jakim potwierdza on najechanie na słupki oddzielające jezdnię od chodnika w miejscu i czasie wskazanym w zarzucie wniosku o ukaranie. Sąd nie dał natomiast wiary zeznaniom świadkaP. E.odnośnie przebiegu samego zdarzenia, gdyż nie znajdują one potwierdzenia w nagraniu z monitoringu oraz w wyjaśnieniach obwinionegoS. M.. Pokrzywdzony początkowo twierdził, iż obwiniony raptownie zmienił pas ruchu ze środkowego na skrajny prawy, czym zmusił pokrzywdzonego do najechania na słupki, natomiast po obejrzeniu nagrania z monitoringu zmienił swoją wersję wskazując na to, iż obwiniony musiał raptownie zahamować, wskutek czego pokrzywdzony nie miał innego wyjścia i musiał najechać na słupki. Należy podkreślić, iż obie wersje nie znajdują potwierdzenia przede wszystkim w nagraniu z monitoringu. Ponadto nawet jeżeli obwiniony zahamował nagle przed pojazdem pokrzywdzonego, to pokrzywdzony zobowiązany był zachować bezpieczną odległość od pojazdu obwinionego, co zapobiegłoby konieczności najechania na słupki oddzielające jezdnię od chodnika.
Sąd, ustalając stan faktyczny w sprawie, nie oparł się na zeznaniach świadkaR. W.(k. 19-20), gdyż nie znalazły one potwierdzenia w oględzinach zapisu monitoringu dokonanego przez Sąd na rozprawie – w zakresie w jakim świadek zeznał, że pojazdM.jechał początkowo obok samochoduF.. Świadek przyznał, że nie widział rzekomego manewru zmiany pasa ruchu przez obwinionego bezpośrednio przed pojazdem pokrzywdzonego i jego zeznania w tym zakresie opierają się jedynie – jak sam zeznał – na przypuszczeniach.
Sąd obdarzył walorem wiarygodności ujawnione protokoły i dokumenty zgromadzone w aktach sprawy - nie zachodzą bowiem żadne okoliczności mogące podważyć ich wiarygodność, a podczas rozprawy żadna ze stron ich nie zakwestionowała. Wskazać przy tym należy, że szkic miejsca kolizji sporządzony przez funkcjonariusza Policji – k. 3 nie odpowiada faktycznemu przebiegowi zdarzenia. Został on oparty na relacji pokrzywdzonego. Jego treści przeczy ogląd materiału filmowego z przebiegu zdarzenia dokonany bezpośrednio przez Sąd na rozprawie. Prawdziwości zapisu z monitoringu poddanego oględzinom i jego wiarygodności nie podważała żadna ze stron.
Warunkiem odpowiedzialności za wykroczenie z art. 86 § 1 kw jest, aby uczestnik ruchu nie zachował należytej ostrożności i tym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. W opisie zarzucanego wnioskiem o ukaranie czynu wskazano, że obwiniony nie zachował szczególnej ostrożności podczas zmiany pasa ruchu, w wyniku czego zmusił kierującego pojazdem markiF.do podjęcia manewru obronnego w postaci zmiany kierunku jazdy w celu uniknięcia kolizji, skutkiem czego najechał on na słupki oddzielające jezdnię od chodnika, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
W ocenie Sądu analiza całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie niniejszej, pozwala na ustalenie, że obwiniony nie zmieniał pasa ruchu bezpośrednio przed zaistnieniem przedmiotowego zdarzenia, wobec czego nie wymusił na pokrzywdzonym manewru obronnego w postaci najechania na słupki. Przyczyną najechania na słupki oddzielające jezdnie od chodnika przez kierującego pojazdem markiF.było niezachowanie przez niego należytej ostrożności.
Ponieważ w świetle poczynionych ustaleń faktycznych nie można przypisać obwinionemu popełnienia czynu opisanego we wniosku o ukaranie, należało go uniewinnić.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawieart. 118 § 2 kpw.
Wskazać w tym miejscu należy oskarżycielowi publicznemu, że gdyby należycie przeprowadził oględziny uzyskanego z ZDM materiału filmowego  (k. 34) – w notatce urzędowej z k. 35 funkcjonariusz Policji stwierdza, że „ po obejrzeniu nagrania nie odnalazł przedmiotowego zdarzenia drogowego” - i bezpośrednio zapoznał się z nagraniem tegoż zdarzenia, to zapewne nie kierowałby do Sądu wniosku o ukaranie przeciwkoS. M..