Sąd Rejonowy Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI K 799/16
Data wyroku: 2018-04-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Izabela Hantz – Nowak

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 kwietnia 2018r.
Sąd Rejonowy Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu Wydział VI Karny w składzie:
Przewodniczący SSR Izabela Hantz – Nowak
Protokolant: staż. Iza Jóźwiak
przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej Poznań Wilda --
po rozpoznaniu dnia 10.05.17r.,12.07.17r., 22.03.18r.
sprawyA. M. (1), s.J.iW.zd.L.,ur. (...)wP.
oskarżonego o to, że:

1
w dniu 19 maja 2016r. wP.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu zS. B. (1)orazJ. M. (1)usiłował zabrać w celu przywłaszczenia miedziany parapet z okna w kościele(...)o wartości 500 zł, jednak zamierzonego celu nie osiągnął, gdyż został spłoszony przez nadjeżdżającego rowerzystę, przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi

tj. o przestępstwo zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 i 3 kk

2
w dniu 3 czerwca 2016r. wP.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu zS. B. (1)orazJ. M. (1)zabrał w celu przywłaszczenia 25 m2 miedzianego pokrycia dachowego oraz 15 m bieżących miedzianych rynien z dachu kościoła(...)powodując straty w wysokości 12 tys zł na szkodę parafii(...)wP.

tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 kk

3
w dniu 7 czerwca 2016r. wP.przyul. (...)zabrał w celu przywłaszczenia 10 m2 miedzianego pokrycia dachowego z dachu kościoła(...)wP.powodując straty w wysokości 3000 zł na szkodę parafii(...)wP.

tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 kk

4
w dniu 13 czerwca 2016r. wP.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu zS. B. (1)dokonał uszkodzenia pokrycia dachowego poprzez odgięcie metalowych elementów dachu powodując straty w wysokości 700 zł na szkodę parafii(...)wP.przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi

tj. o przestępstwo zart. 288 § 1 i 3 kk
S. B. (1), s.K.iB.zd.C.,ur. (...)wB.
oskarżonego o to, że:

1
w dniu 19 maja 2016r. wP.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu zA. M. (1)orazJ. M. (1)w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 m-cy kary pozbawienia wolności usiłował zabrać w celu przywłaszczenia miedziany parapet z okna w kościele(...)o wartości 500 zł, jednak zamierzonego celu nie osiągnął, gdyż został spłoszony przez nadjeżdżającego rowerzystę, przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi

tj. o przestępstwo zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 i 3 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

2
w dniu 3 czerwca 2016r. wP.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu zA. M. (1)orazJ. M. (1)w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 m-cy kary pozbawienia wolności zabrał w celu przywłaszczenia 25 m2 miedzianego pokrycia dachowego oraz 15 m bieżących miedzianych rynien z dachu kościoła(...)powodując straty w wysokości 12 tys zł na szkodę parafii(...)wP.

tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

3
w dniu 13 czerwca 2016r. wP.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu zA. M. (1)w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 m-cy kary pozbawienia wolności dokonał uszkodzenia pokrycia dachowego poprzez odgięcie metalowych elementów dachu powodując straty w wysokości 700 zł na szkodę parafii(...)wP.przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi

tj. o przestępstwo zart. 288 § 1 i 3 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

I
OskarżonegoA. M. (1)uznaje za winnego popełnienia w sposób opisany wyżej w pkt 1 z tym, że przyjmuje, iż czyn ten stanowi wykroczenie z art. 11 § 1 kw w zw. z art. 119 § 1 i 2 kw i za to na podstawie art. 119 § 1 kw w zw. z art. 11 § 3 kw wymierza oskarżonemu karę 1 (jednego) miesiąca ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydzieści) godzin.

II
OskarżonegoA. M. (1)uznaje za winnego popełnienia w sposób opisany wyżej wpkt 2 i 3przestępstw zart. 278 § 1 kki za to na podstawieart. 278 § 1 kkprzy zastosowaniuart. 91 § 1 kkiart. 37a kk, wymierza oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydzieści) godzin miesięcznie.

III
OskarżonegoA. M. (1)uznaje za winnego popełnienia w sposób opisany wyżej wpkt 4przestępstwa zart. 288 § 1 i 3 kki za to na podstawieart. 288 § 1 i 3 kkwymierza oskarżonemu karę 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydzieści) godzin miesięcznie.

IV
Na podstawieart. 85 § 1 kkiart. 85a kkiart. 86 § 1 i 3 kkłączy orzeczone wpkt II i IIIkary ograniczenia wolności i wymierza oskarżonemuA. M.karę łączną 1 (jednego) roku ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydzieści) godzin miesięcznie.

V
OskarżonegoS. B. (1)uznaje za winnego, że w dniu 19 maja 2016r. wP.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu zA. M. (1)orazJ. M. (1)usiłował zabrać w celu przywłaszczenia miedziany parapet z okna w kościele(...)o wartości 500 zł, jednak zamierzonego celu nie osiągnął, gdyż został spłoszony przez nadjeżdżającego rowerzystę z tym, że przyjmuje, iż czyn ten stanowi wykroczenie z art. 11 § 1 kw w zw. z art. 119 § 1 i 2 kw i za to na podstawie art. 119 § 1 kw w zw. z art. 11 § 3 kw wymierza oskarżonemu karę 10 (dziesięć) dni aresztu.

VI
OskarżonegoS. B. (1)uznaje za winnego popełnienia w sposób opisany wyżej wpkt 2przestępstwa zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to na podstawieart. 278 § 1 kkwymierza oskarżonemu karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności.

VII
OskarżonegoS. B. (1)uznaje za winnego popełnienia w sposób opisany wyżej wpkt 3przestępstwa zart. 288 § 1 i 3 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to na podstawieart. 288 § 3 kkwymierza oskarżonemu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności.

VIII
Na podstawieart. 85 § 1 kkiart. 86 § 1 kkłączy orzeczone kary pozbawienia wolności orzeczone wpkt VII i VIIIi wymierza oskarżonemuS. B.karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

IX
Na podstawieart. 46 § 1 kkorzeka obowiązek naprawienia szkody wobec oskarżonegoA. M. (1)iS. B. (1)poprzez zapłatę kwoty 700 (siedemset) zł solidarnie na rzecz Parafii(...)wP., na podstawie art. 119 § 4 kw kwoty 500 (pięćset) zł solidarnie na rzecz Parafii(...)wP.oraz przez oskarżonegoA. M. (1)kwoty 3000 (trzy tysiące) zł na rzecz Parafii(...)wP..

X
Na podstawieart. 627 kpk,art. 624 § 1 kpkiart. 1, art. 2 ust. 1 pkt 3w zw. zust. 2 , art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) zasądza od oskarżonegoA. M.na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 70 zł i opłatę w kwocie 180 zł, a oskarżonegoS. B.zwalnia od kosztów postępowania i opłaty.

XI
Na podstawie § 17 ust. 2 pkt 3, § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10.16r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2016.1714 ze zm.) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataM. S.kwotę 756 (siedemset pięćdziesiąt sześć) zł oraz podatek VAT, tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuS. B..

/-/ SSR I. Hantz – Nowak

UZASADNIENIE
W dniu 19 maja 2016r. oskarżonyA. M. (1)wraz zS. B. (1)iJ. M. (1)wracali z imprezy naS.. Wspólnie wpadli na pomysł, by zabrać miedziany parapet z kościoła w parafii(...)wP., przyul. (...). Parapet miał wartość 500 zł. Chcieli mieć pieniądze na alkohol, miedź stoi wysoko w skupie. Podeszli do parapetu, aby go wyrwać, jeden stał na czatach. Jednak nie udało im się to, bo zostali spłoszeni przez nadjeżdżającego rowerzystę.
OskarżonyA. M. (1)wiedział, że dach w/w kościoła pokryty jest płytami miedzianymi i że można tam łatwo wejść na dach. W dniu 3 czerwca 2016r. wraz z bratemJ. M. (1)orazS. B. (1), oskarżonyA. M.udał się do kościoła. Było to w nocy. OskarżonyA. M. (1)wszedł na dach i zaczął zrywać płyty miedziane i rzucać w krzaki. Zrywał też rynny.S. B. (1)zbierał te płyty i rynny do 2-3 toreb podróżnych, które przynieśli ze sobą. Trwało to około 2 godzin. Z tym zebranym złomemA. M. (1)iS. B. (1)udali się na pętlę tramwajową i pojechali na złomowisko naZ.. Te płyty i rynny sprzedał oskarżonyS. B. (1)na swoje dane. Dostał za to 660 zł. Pieniędzmi podzielili się. Było to 25 m2 miedzianego pokrycia dachowego oraz 15 m bieżących miedzianych rynien, łącznie o wartości 12 tys zł.
W dniu 7 czerwca 2016r. oskarżonyA. M. (1)sam udał się do kościoła(...)wP., przyul. (...). Wszedł na dach piorunochronem i zaczął wyrywać pokrycie dachowe. Trwało to około godziny. Zerwane płyty zapakował w plecak. Pojechał na złomowisko. Poprosił napotkanego bezdomnego, żeby sprzedał za niego te przedmioty na złomowisku, za co dał mu 10 zł. Złom sprzedał za 80 zł. Zerwane 10 m2 pokrycia miedzianego miało wartość 3000 zł.
W dniu 13 czerwca 2016r. oskarżonyS. B. (1)iA. M. (1)udali się ponownie na dach kościoła, po godzinie 22.S. B. (1)miał przy sobie drabinę, którą znalazł w krzakach przy budowie naul. (...)oraz łom pożyczony od kolegi. Weszli na dach, chcąc ukraść pokrycie dachowe, które zostało przez nich odgięte, powodując straty ok. 700 zł. Na dachu byli ok 20-30 min, uciekli bo pojawił się radiowóz policyjny. OskarżonyB.skoczyła z dachu i złamał kość pięty prawej.A. M. (1)zszedł po piorunochronie. OskarżonyB.udał się do szpitala.A. M. (1)poszedł w swoją stronę. Łom i drabina pozostały na miejscu przestępstwa.
Z skradzionych przedmiotów nic nie zostało odzyskane. Proboszcz wykonał naprawę dachu z wykorzystaniem papy.K.M. M. (1)widział 3 osoby na monitoringu, stwierdził, że jednym z nich był obecny naS.oskarżonyS. B..K.wskazał, że zawsze było widać 3 osoby. Po kradzieżach zapadła decyzja, by pilnować kościoła.
OskarżonyS. B. (1)ma 28 lat, wykształcenie gimnazjalne, utrzymuje się z prac dorywczych 1000 zł, jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu, był wielokrotnie karany, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu (k. 380-384).
OskarżonyA. M. (1)ma 24 lata, wykształcenie podstawowe, z zawodu jest ślusarzem, nie pracuje, jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu, był karany (k. 326-328).
J. M. (1)został skazany prawomocnym wyrokiem z dnia 22.09.16r. za przestępstwo z dnia 19.05.16r. oraz z dnia 3.06.16r. na karę łączną 7 m-cy pozbawienia wolności, orzeczono obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę 12 000 zł na rzecz parafii kościoła(...)zP.(k. 159-161).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:
- częściowo wyjaśnień oskarżonegoS. B. (1)(k. 243-244, 85-88, 101-104) iA. M. (1)(k. 388v, 85-88),
- zeznań świadkaM. M. (1)(k. 244-245, 1-3, 25-26, 60-61),T. G. (1)(k. 245-246, 63-64),R. K. (1)(k. 279) iJ. M. (1)(k. 389, 101-104),
- dokumentów w postaci: protokołu oględzin (k. 4, 5, 29-40, 66-67), protokołu zatrzymania rzeczy (k. 12-14, 48-56, 122-124, 125, 126), płyty (k. 15, 57, 58), protokół zatrzymania osoby (k. 73, 75), protokół przeszukania (k. 77-80), dokumentacja fotograficzna (k. 99), karta karna (k. 108, 109, 117-118, 174-178, 206-210, 269-271, 286-292, 322-328, 349-355, 377-383).
OskarżonyS. B. (1)przyznał się częściowo.Przyznał się do zarzutu z pkt 1 i 2, a nie przyznał się do zarzutu z pkt 3 aktu oskarżenia, wskazując, że tam go wtedy nie było. Oskarżony nie umiał wyjaśnić, dlaczego wcześniej przyznał się do wszystkich czynów, może był po operacji pięty i nie pamiętał. Jednocześnie, podczas rozprawy oskarżony przeprosił obecnego na sali proboszcza poszkodowanej parafii i podał, że miał trudną sytuację finansową i był po wyjściu z więzienia. W ocenie Sądu, wyjaśnienia oskarżonego zasługują na wiarę w części. Sąd dął wiarę wyjaśnieniom, w których oskarżony przyznał się do wszystkich zarzutów oraz złożył wyjaśnienia wskazując, jak doszło do popełnienia przestępstw. W tych wyjaśnieniach podał również okoliczności popełnienia przestępstwa z pkt 3 tj. w dniu 13.06.16r., wyjaśnienia te pozostają w zgodzie z zeznaniami świadkaM. M.. Świadek ten podał, że na monitoringu było zawsze widać 3 mężczyzn oraz wskazał, że oskarżonyB.był jednym z mężczyzn, których było widać na monitoringu. Sąd nie znajdując podstaw do kwestionowania, zarówno zeznań świadkaM. M., jak i wyjaśnień oskarżonegoS. B.z dnia 16.06.16r. (k. 111-113) uznał, że przyjęta linia obrony co do zdarzenia z dnia 13.06.16r. nie mogła się ostać. Nadto, wyjaśnienia oskarżonego w zakresie pkt 1 i 2 a/o pozostają w zgodzie z wyjaśnieniami oskarżonegoA. M. (1)oraz świadkaJ. M. (1). Tak więc, Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego jedynie w części.
OskarżonyA. M. (1)przyznał siędo zarzucanych mu przestępstw, przed Sądem odmówił składania wyjaśnień oraz podtrzymał złożone wcześniej wyjaśnienia w postępowaniu przygotowawczym. Wyjaśnienia oskarżonego pozostają w zgodzie z wyjaśnieniami oskarżonegoS. B.odnośnie czynów z pkt 1, 2 i 3 a/o. Natomiast, odnośnie zdarzenia z dnia 13.06.16r. oskarżonyA. M.wyjaśnił, że tego dnia nie zbliżał się do kościoła, nie wie kto mógł dokonać tego czynu. Wyjaśnienia w tym zakresie pozostają jednak w sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonegoS. B., w których przyznał się do zarzutu z dnia 13.06.16r.oraz podał okoliczności jego popełnienia wspólnie zA. M. (1)oraz z zeznaniami świadkaM. M., który podawał, że zawsze było widać 3 osoby. Tak więc, Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonegoA. M.za wyjątkiem zaprzeczenia udziału w zdarzeniu z dnia 13.06.16r.
Sąd dał wiarę zeznaniomświadkaM. M. (1), gdyż były one konsekwentne, szczere i przekonujące oraz zgodne częściowo z wyjaśnieniami oskarżonegoS. B.iA. M.odnośnie zarzutu z dnia 19.05.16r., 3.06.16r. i 7.06.16r. Świadek wskazał zapamiętany przez siebie przebieg zdarzenia oraz podał szczegóły dotyczące powstałej szkody. Sąd nie dopatrzył się żadnych argumentów, by nie wierzyć świadkowi.
Sąd dał wiarę zeznaniomświadkaT. G. (1), który potwierdził okoliczności podane przez proboszcza oraz stwierdzone braki w pokryciu dachowym i w rynnach w kościele. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania zeznań świadka.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaJ. M. (1), który podał okoliczności dotyczące zdarzeń z dnia 19.05.16r. i 3.06.16r. Świadek podtrzymał wyjaśnienia złożone wcześniej w charakterze podejrzanego, a przedstawiające przebieg zdarzeń z dnia 19 maja 2016r. i 3 czerwca 2016r. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania zeznań świadka.
Zeznania świadkaR. K.okazały się nie przydatne do poczynienia ustaleń w sprawie.
Za wiarygodne Sąd uznał zgromadzone w toku postępowania dowody z dokumentów. Wskazane dowodowy zostały sporządzone przez uprawnione do tego osoby oraz w zakresie ich kompetencji. Prawdziwości omawianych dowodów nie kwestionowała żadna ze stron, a Sąd nie znalazł podstaw by uczynić to z urzędu.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
W ocenie Sądu, oskarżonyS. B.zachowaniem swym wyczerpał znamiona wykroczenia zart. 11 § 1kw w zw. zart. 119 § 1kw oraz przestępstwa zart. 278 § 1 k.kw zw. zart. 64 § 1 kk. orazart. 288 § 1 i 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.
OskarżonyS. B. (1)w dniu 19 maja 2016r. wP., przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zA. M. (1)orazJ. M. (1)usiłował zabrać w celu przywłaszczenia miedziany parapet z okna w kościele(...)o wartości 500 zł, jednak zamierzonego celu nie osiągnął, gdyż został spłoszony przez nadjeżdżającego rowerzystę, a więc dopuścił się wykroczenia z art. 11 § 1 kw w zw. z art. 119 § 1 i 2 kw.
W dniu 3 czerwca 2016r. oskarżonyS. B. (1), wP.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zA. M. (1)orazJ. M. (1)w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 m-cy kary pozbawienia wolności zabrał w celu przywłaszczenia 25 m2 miedzianego pokrycia dachowego oraz 15 m bieżących miedzianych rynien z dachu kościoła(...)powodując straty w wysokości 12 tys zł na szkodę parafii(...)wP., dopuszczając się przestępstwa zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.
W dniu 13 czerwca 2016r., oskarżonyS. B. (1), wP.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zA. M. (1)w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 m-cy kary pozbawienia wolności dokonał uszkodzenia pokrycia dachowego poprzez odgięcie metalowych elementów dachu powodując straty w wysokości 700 zł na szkodę parafii(...)wP.przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, czyli popełnił przestępstwo zart. 288 § 1 i 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.
Recydywa co do pkt 2 i 3 została przyjęta z uwagi na odbycie przez oskarżonegoS. B.kary 2 lat pozbawienia wolności w sprawie VII K 185/08 Sądu Rejonowego Łódź – Widzew z dnia 28.11.11r. za przestępstwo zart. 279 § 1 kk, karę wykonano w okresie od 22.02.2012r. do 22.02.2014r. Natomiast, co do czynu zpkt 1przyjęto wykroczenie z uwagi na wysokość szkody. Zgodnie zart. 119 § 1kw, czyn stanowi wykroczenie, jeżeli wartość nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia. Obecnie wynosi ono 2100 zł, a więc kwotą graniczną między przestępstwem a wykroczeniem jest kwota 525 zł, której w tym przypadku oskarżony nie przekroczył. Stąd, odnośnie czynu zpkt 1przyjęto wykroczenie zart. 11 § 1kw w zw. zart. 119 § 1kw.
W ocenie Sądu, wina oskarżonegoS. B.w sposób jednoznaczny wynika z wyjaśnień samego oskarżonego, uznanych przez Sąd za wiarygodne oraz częściowo z wyjaśnień oskarżonegoA. M., jak i z zeznań świadkówM. M.iT. G.oraz zgromadzonych dokumentów. OskarżonyS. B.przyznał się w wyjaśnieniach złożonych w dniu 16.06.16r. do stawianych mu zarzutów, złożył wówczas wyjaśnienia, które Sąd uznał za wiarygodne, które zostały potwierdzone częściowo przez wyjaśnienia oskarżonegoA. M.i zeznania świadkaJ. M., jak i zeznania świadkaM. M.. Oskarżony działając wspólnie zA. M.oraz skazanymJ. M.dopuścił się przestępstwa kradzieży miedzianego pokrycia dachowego oraz miedzianych rynien, jak i uszkodził pokrycie dachowe poprzez odgięcie elementów oraz usiłował dokonać kradzieży parapetu miedzianego o wartości 500 zł.
Zgodnie z brzmieniemart. 278 § 1 k.k.przestępstwa kradzieży dopuszcza się ten, kto zabiera cudzą rzecz ruchomą w celu przywłaszczenia. Przez zabór należy rozumieć prawne wyjęcie rzeczy spod władztwa osoby dotychczas nią władającej i objęcie jej we własne władanie przez sprawcę. Wyjęcie rzeczy ruchomej spod władztwa musi nastąpić wbrew woli osoby nią dysponującej. Przedmiotem bezpośredniego działania sprawcy przestępstwa zart. 278 § 1 k.k.jest rzecz ruchoma.
Przestępstwo kradzieży należy do tak zwanych przestępstw kierunkowych, to jest zachowanie sprawcy musi być ukierunkowane na określony cel, którym jest przywłaszczenie cudzej rzeczy ruchomej. Niezbędnym warunkiem przypisania przestępstwa kradzieży jest zamiar bezpośredni przywłaszczenia rzeczy. Nie wystarcza, aby sprawca tylko „godził się" na możliwość przywłaszczenia. Niezbędne jest zatem wykazanie, iż sprawca miał świadomość znaczenia swojego działania, to znaczy tego, że zmierzał do przywłaszczenia rzeczy i jednocześnie chciał przywłaszczyć sobie cudzą rzecz ruchomą.
Kradzież jest przestępstwem materialnym. Do jego znamion należy skutek w postaci objęcia rzeczy wyjętej spod władztwa osoby uprawnionej we władanie sprawcy. Skutek następuje w momencie zawładnięcia rzeczy przez sprawcę to jest w momencie, gdy i sprawca objął ją w swoje posiadanie. Wówczas możemy dopiero mówić o dokonaniu tego przestępstwa.
W ocenie Sądu, prawidłowa okazała się kwalifikacja prawna czynu zawarta w akcie oskarżenia, odnośnie pkt 2 i 3. Natomiast, odnośnie pkt 1 Sąd przyjął kwalifikację z art. 11 § 1 kw w zw. z art. 119 § 1 kw, z uwagi na wartość przedmiotu – 500 zł, która to wysokość w momencie orzekania spełnia kryteria przyjęcia wykroczenia, a nie przestępstwa, o czym wspomniano wyżej.
Zgodnie z brzmieniemart. 288 § 1 k.k.przestępstwa uszkodzenia mienia dopuszcza się ten, kto cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku. Przedmiotem bezpośredniego działania sprawcy przestępstwa zart. 288 § 1 k.k.jest cudza rzecz.
Przestępstwo uszkodzenia mienia należy do przestępstw umyślnych, to jest zachowanie sprawcy musi być ukierunkowane na określony cel, którym jest uszkodzenie cudzej rzeczy. Niezbędnym warunkiem przypisania przestępstwa kradzieży jest działanie umyślne. Niezbędne jest zatem wykazanie, iż sprawca miał świadomość znaczenia swojego działania, to znaczy tego, że chciał zniszczyć cudzą rzecz ruchomą.
Przestępstwo uszkodzenia mienia jest przestępstwem materialnym. Do jego znamion należy skutek w postaci uszkodzenia rzeczy.
Odnosząc powyższe rozważania teoretyczne do realiów przedmiotowej sprawy należy uznać, iż oskarżonyS. B. (1)swoim zachowaniem wypełnił wszystkie znamiona zarzucanych mu czynów. Oskarżony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Nie ulega wątpliwości, że zamiarem oskarżonego był zabór cudzej rzeczy ruchomej stanowiącej własność pokrzywdzonej parafii oraz na skutek tego uszkodzenie pokrycia dachowego o wartości 700 zł.
Uznając sprawstwo i winę oskarżonegoS. B.za udowodnione w zakresie opisanym powyżej Sąd przystąpił do wymierzenia mu kary adekwatnej do stopnia zawinienia, społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu, a także uwzględniając cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara winna osiągnąć w stosunku do oskarżonego oraz warunki i właściwości osobiste oskarżonego. Ponadto, orzeczona kara powinna spełniać rolę w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Kara wymierzona oskarżonemu winna przede wszystkim uwzględniać motywację i sposób jego zachowania, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na nim obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstw. Ponadto Sąd, wymierzając kary – zgodnie z dyspozycjąart. 53 § 2 k.k.– uwzględnił także właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób jego życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu.
Przy wymiarze kary za przestępstwa zpkt 2 i 3 a/o Sąd, kierując się dyrektywami wymiaru kary zawartymi wart. 53 § 1 i 2 k.k.miał na uwadze tak okoliczności obciążające jak i łagodzące dotyczące oskarżonego. I tak, w pierwszej kolejności Sąd jako okoliczności obciążające uznał uprzednią karalność oskarżonego oraz znaczną wartość wyrządzonej szkody. Jako okoliczność łagodzącą należy tutaj z kolei przyjąć częściowe przyznanie się do winy i wyrażenie żalu jak i przeprosin. Mając na względzie powyższe orzeczono wobec oskarżonegoS. B.za czyn z pkt 2 karę pozbawienia wolności w wymiarze 10 m-cy oraz za czyn z pkt 3 karę 4 m-cy pozbawienia wolności. W ocenie Sądu, kara pozbawienia wolności spełnia stawiane przed nią cele i uwzględnia wszelkie okoliczności mające na nią wpływ.
W pkt VIII wyroku Sąd orzekł wobec oskarżonegoS. B.karę łączną 1 roku pozbawienia wolności. Zgodnie zart. 85 § 1 i 2 kk, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu sąd orzeka karę łączną.Art. 85a kkstanowi, że orzekając karę łączną Sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie ma osiągnąć wobec skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Karę wymierza się w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy.
W ocenie Sądu, kara łączna 1 roku pozbawienia wolności wymierzonaS. B.bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie ma osiągnąć wobec skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Popełnienie wielu przestępstw jest czynnikiem prognostycznym przemawiającym za orzeczeniem kary surowszej niż wynikającej z dyrektywy absorpcji. Natomiast, wymiar kary łącznej na zasadzie kumulacji powinien też należeć do wyjątków. Sąd zastosował więc zasadę częściowej kumulacji. Granice kary łącznej wynosiły od najwyższej z kar wymierzonych, czyli od 10 miesięcy pozbawienia wolności do sumy kar za poszczególne przestępstwa, czyli 1 rok i 2 m-ce pozbawienia wolności. Sąd uznał, że między czynami, które okolicznością łagodzącą wpływającą na wymiar kary łącznej jest bliski związek podmiotowy z uwagi na działanie umyślne, bliski związek czasowy – 3 czerwca i 13 czerwca 2016r. oraz skierowane są przeciwko tym samym dobrom chronionym prawnie: mieniu. Zdaniem Sądu, wymienione okoliczności uzasadniają wymierzenie skazanemu kary łącznej w wysokości 1 roku pozbawienia wolności. Spełni ona cele zapobiegawcze i wychowawcze wobec skazanego, a także ma na uwadze kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa.
Sąd nie zastosował dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary łącznej wobec oskarżonegoS. B., uznając, że nie zostały spełnione przesłanki zart. 69 § 1 i 2 kki nie można zbudować pozytywnej prognozy wobec oskarżonego. Zastosowanie tej instytucji nie byłoby wystarczające dla osiągnięcia celów kary. Oskarżony był karany, m. in. za przestępstwa przeciwko mieniu na kary różnego rodzaju, mimo to ponownie dopuścił się przestępstwa. Zdaniem Sądu, więc, warunkowe zawieszenie wykonania kary nie zapobiegło by jego powrotowi do przestępstwa i tylko kara pozbawienia wolności bez zastosowania tej instytucji spełni stawiane przed nią cele. Oskarżony więc mimo uprzednich szans na wykazanie zmiany swojego nagannego zachowania tego nie uczynił i ponownie dopuścił się przestępstwa przeciwko mieniu. Z tych względów Sąd uznał, że cele kary zostaną osiągnięte, gdy kara wobec oskarżonego zostanie wykonana.
Przy wymiarze karyS. B.za wykroczenie z art. 11 § 1 kw w zw. z art. 119 § 1 kw Sąd kierował się dyrektywami określonymi w art. 33 § 1 – 4 k.w. W ocenie Sądu, kara 10 dni aresztu nie przekracza stopnia winy, uwzględnia stopień społecznej szkodliwości czynu, bierze pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie ma osiągnąć wobec ukaranego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. W opinii Sądu, kara aresztu w podanym wymiarze spełni wobec obwinionego cele zapobiegawcze i wychowawcze, uzmysławiając mu, szkodliwość popełnionego czynu. Przedmiotowa kara spełni również potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa dając wyraz zasadzie, iż sprawcy wykroczeń, nie pozostają bezkarni. Jako okoliczności łagodzące Sąd miał na uwadze jego przyznanie się w tym zakresie oraz wyrażenie żalu, a jako okoliczność uprzednią karalność, co prawda za przestępstwa, ale przeciwko mieniu. W ocenie Sądu, jedynie kara aresztu wymierzona w dolnych granicach ustawowego zagrożenia spełni stawiane przed nią cele oraz uwzględnia okoliczności mające na nią wpływ.
Z uwagi na okoliczność, iż w wyniku zdarzenia powstała szkoda w mieniu pokrzywdzonego, a przedmioty nie zostały odzyskane Sąd zasądził od oskarżonegoS. B.na rzecz parafii kościoła(...)zP.kwotę 700 zł solidarnie zA. M.oraz 500 zł solidarnie zA. M.. Sąd nie orzekł obowiązku naprawienia szkody w kwocie 12 000 zł, ze względu na to, że obowiązek naprawienia tej szkody w całości został nałożony na skazanegoJ. M. (1). Orzekając więc ponownie taki obowiązek pokrzywdzony niesłusznie mógłby uzyskać kolejny tytuł wykonawczy co do całej czy częściowej kwoty.
W pkt X Sąd zwolnił oskarżonegoB.od obowiązku zapłaty kosztów postępowania i opłaty, uznając, że nie ma środków na ten cel.
W pkt XI wyroku Sąd zasądził koszty dla obrońcy z urzędu ustanowionego dla oskarżonegoS. B., wg norm przypisanych.
W ocenie Sądu, oskarżonyA. M.zachowaniem swym wyczerpał znamiona wykroczenia zart. 11 § 1kw w zw. zart. 119 § 1kw oraz przestępstwa zart. 278 § 1 k.kw zw. zart. 91 § 1 kk– odnośniepkt 2 i 3z a/o orazart. 288 § 1 i 2 kk.
OskarżonyA. M. (1)w dniu 19 maja 2016r. wP., przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zS. B. (1)orazJ. M. (1)usiłował zabrać w celu przywłaszczenia miedziany parapet z okna w kościele(...)o wartości 500 zł, jednak zamierzonego celu nie osiągnął, gdyż został spłoszony przez nadjeżdżającego rowerzystę, a więc dopuścił się wykroczenia z art. 11 § 1 kw w zw. z art. 119 § 1 i 2 kw.
W dniu 3 czerwca 2016r. oskarżonyA. M., wP.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zS. B. (1)orazJ. M. (1)zabrał w celu przywłaszczenia 25 m2 miedzianego pokrycia dachowego oraz 15 m bieżących miedzianych rynien z dachu kościoła(...)powodując straty w wysokości 12 tys zł na szkodę parafii(...)wP., dopuszczając się przestępstwa zart. 278 § 1 kk.
W dniu 7 czerwca 2016r. oskarżonyA. M.wP.przyul. (...)zabrał w celu przywłaszczenia 10 m2 miedzianego pokrycia dachowego z dachu kościoła(...)wP., powodując straty w wysokości 3000 zł na szkodę parafii(...)wP., czym dopuścił się przestępstwa zart. 278 § 1 kk.
W dniu 13 czerwca 2016r., oskarżonyA. M., wP.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zS. B. (1)dokonał uszkodzenia pokrycia dachowego poprzez odgięcie metalowych elementów dachu powodując straty w wysokości 700 zł na szkodę parafii(...)wP.przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, czyli popełnił przestępstwo zart. 288 § 1 i 2 kk.
Odnosząc się do czynu z pkt 1 przyjęto wykroczenie z uwagi na wysokość szkody. Zgodnie z art. 119 § 1 kw, czyn stanowi wykroczenie, jeżeli wartość nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia. Obecnie wynosi ono 2100 zł, a więc kwotą graniczną między przestępstwem a wykroczeniem jest kwota 525 zł, której w tym przypadku oskarżony nie przekroczył. Stąd, odnośnie czynu z pkt 1 przyjęto wykroczenie z art. 11 § 1 kw w zw. z art. 119 § 1 i 2 kw.
W ocenie Sądu, wina i sprawstwo oskarżonegoA. M.w sposób jednoznaczny wynika z wyjaśnień samego oskarżonego, przyznającego się do winy oraz częściowo z wyjaśnień oskarżonegoS. B., które Sąd uznał za wiarygodne, jak i z zeznań świadkówM. M.iT. G.orazJ. M., jak i zgromadzonych dokumentów. OskarżonyA. M.przyznał się w wyjaśnieniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym do stawianych mu zarzutów, złożył wówczas wyjaśnienia, które Sąd uznał za wiarygodne, które zostały potwierdzone częściowo przez wyjaśnienia oskarżonegoS. B.i zeznania świadkaJ. M., jak i zeznania świadkaM. M.. Oskarżony działając wspólnie zS. B.oraz skazanymJ. M.dopuścił się przestępstwa kradzieży miedzianego pokrycia dachowego oraz miedzianych rynien, jak i uszkodził pokrycie dachowe poprzez odgięcie elementów oraz usiłował dokonać kradzieży parapetu miedzianego o wartości 500 zł.
Zgodnie z brzmieniemart. 278 § 1 k.k.przestępstwa kradzieży dopuszcza się ten, kto zabiera cudzą rzecz ruchomą w celu przywłaszczenia. Przez zabór należy rozumieć prawne wyjęcie rzeczy spod władztwa osoby dotychczas nią władającej i objęcie jej we własne władanie przez sprawcę. Wyjęcie rzeczy ruchomej spod władztwa musi nastąpić wbrew woli osoby nią dysponującej. Przedmiotem bezpośredniego działania sprawcy przestępstwa zart. 278 § 1 k.k.jest rzecz ruchoma.
Przestępstwo kradzieży należy do tak zwanych przestępstw kierunkowych, to jest zachowanie sprawcy musi być ukierunkowane na określony cel, którym jest przywłaszczenie cudzej rzeczy ruchomej. Niezbędnym warunkiem przypisania przestępstwa kradzieży jest zamiar bezpośredni przywłaszczenia rzeczy. Nie wystarcza, aby sprawca tylko „godził się" na możliwość przywłaszczenia. Niezbędne jest zatem wykazanie, iż sprawca miał świadomość znaczenia swojego działania, to znaczy tego, że zmierzał do przywłaszczenia rzeczy i jednocześnie chciał przywłaszczyć sobie cudzą rzecz ruchomą.
Kradzież jest przestępstwem materialnym. Do jego znamion należy skutek w postaci objęcia rzeczy wyjętej spod władztwa osoby uprawnionej we władanie sprawcy. Skutek następuje w momencie zawładnięcia rzeczy przez sprawcę to jest w momencie, gdy i sprawca objął ją w swoje posiadanie. Wówczas możemy dopiero mówić o dokonaniu tego przestępstwa.
W ocenie Sądu, prawidłowa okazała się kwalifikacja prawna czynu zawarta w akcie oskarżenia, odnośnie pkt 2 - 4. Natomiast, odnośnie pkt 1 Sąd przyjął kwalifikację z art. 11 § 1 kw w zw. z art. 119 § 1 kw, z uwagi na wartość przedmiotu – 500 zł, która to wysokość w momencie orzekania spełnia kryteria przyjęcia wykroczenia, a nie przestępstwa, o czym wspomniano wyżej.
Zgodnie z brzmieniemart. 288 § 1 k.k.przestępstwa uszkodzenia mienia dopuszcza się ten, kto cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku. Przedmiotem bezpośredniego działania sprawcy przestępstwa zart. 288 § 1 k.k.jest cudza rzecz.
Przestępstwo uszkodzenia mienia należy do przestępstw umyślnych, to jest zachowanie sprawcy musi być ukierunkowane na określony cel, którym jest uszkodzenie cudzej rzeczy. Niezbędnym warunkiem przypisania przestępstwa kradzieży jest działanie umyślne. Niezbędne jest zatem wykazanie, iż sprawca miał świadomość znaczenia swojego działania, to znaczy tego, że chciał zniszczyć cudzą rzecz ruchomą.
Przestępstwo uszkodzenia mienia jest przestępstwem materialnym. Do jego znamion należy skutek w postaci uszkodzenia rzeczy.
Odnosząc powyższe rozważania teoretyczne do realiów przedmiotowej sprawy należy uznać, iż oskarżonyA. M.swoim zachowaniem wypełnił wszystkie znamiona zarzucanych mu czynów. Oskarżony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Nie ulega wątpliwości, że zamiarem oskarżonego był zabór cudzej rzeczy ruchomej stanowiącej własność pokrzywdzonej parafii oraz na skutek tego też uszkodzenie pokrycia dachowego o wartości 700 zł.
Uznając sprawstwo i winęoskarżonegoA. M.za udowodnione w zakresie opisanym powyżej Sąd przystąpił do wymierzenia mu kary adekwatnej do stopnia zawinienia, społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu, a także uwzględniając cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara winna osiągnąć w stosunku do oskarżonego oraz warunki i właściwości osobiste oskarżonego. Ponadto, orzeczona kara powinna spełniać rolę w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Kara wymierzona oskarżonemu winna przede wszystkim uwzględniać motywację i sposób jego zachowania, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na nim obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstw. Ponadto Sąd, wymierzając kary – zgodnie z dyspozycjąart. 53 § 2 k.k.– uwzględnił także właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób jego życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu.
Przy wymiarze kary za przestępstwa zpkt 2 i 3 a/o Sąd zastosował wskazaniaart. 91 § 1 kk, przyjmując ciąg przestępstw oraz kierował się dyrektywami wymiaru kary zawartymi wart. 53 § 1 i 2 k.k.Sąd miał na uwadze tak okoliczności obciążające jak i łagodzące dotyczące oskarżonego. I tak, w pierwszej kolejności Sąd jako okoliczności obciążające uznał uprzednią karalność oskarżonego oraz znaczną wartość wyrządzonej szkody. Jako okoliczność łagodzącą należy tutaj z kolei przyjąć przyznanie się do winy. Mając na względzie powyższe orzeczono wobec oskarżonegoA. M.za ciąg przestępstw zpkt 2 i 3, przy zastosowaniuart. 37a kk, karę ograniczenia wolności w wymiarze 10 m-cy polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30h miesięcznie. W ocenie Sądu, kara ograniczenia wolności spełnia stawiane przed nią cele i uwzględnia wszelkie okoliczności mające na nią wpływ.
W pkt III wyroku Sąd orzekł wobec oskarżonegoA. M.karę za przestępstwo zart. 288 § 1 i 2 kkw wysokości 4 m-cy ograniczenia wolności. W ocenie Sądu, kara wymierzona uwzględnia okoliczności łagodzące, jak przyznanie się, niewielka wysokość szkody oraz obciążające jak uprzednią karalność oskarżonego. Aktualne pozostają uwagi co do kierowania się przez Sąd przy wymierzę kary wskazaniamiart. 53 § 1 i 2 kk.
W pkt IV wyroku Sąd orzekł wobec oskarżonegoA. M.karę łączną 1 roku ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 h miesięcznie. Zgodnie zart. 85 § 1 i 2 kk, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu sąd orzeka karę łączną.Art. 85a kkstanowi, że orzekając karę łączną Sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie ma osiągnąć wobec skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Karę wymierza się w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy.
W ocenie Sądu, kara łączna 1 roku ograniczenia wolności wymierzonaA. M.bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie ma osiągnąć wobec skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Popełnienie wielu przestępstw jest czynnikiem prognostycznym przemawiającym za orzeczeniem kary surowszej niż wynikającej z dyrektywy absorpcji. Natomiast, wymiar kary łącznej na zasadzie kumulacji powinien też należeć do wyjątków. Sąd zastosował więc zasadę częściowej kumulacji. Granice kary łącznej wynosiły od najwyższej z kar wymierzonych, czyli od 10 miesięcy ograniczenia wolności do sumy kar za poszczególne przestępstwa, czyli 1 rok i 2 m-ce ograniczenia wolności. Sąd uznał, że między czynami, które okolicznością łagodzącą wpływającą na wymiar kary łącznej jest bliski związek podmiotowy z uwagi na działanie umyślne, bliski związek czasowy – 3 czerwca, 7 czerwca i 13 czerwca 2016r. oraz skierowane są przeciwko tym samym dobrom chronionym prawnie: mieniu. Zdaniem Sądu, wymienione okoliczności uzasadniają wymierzenie skazanemu kary łącznej w wysokości 1 roku ograniczenia wolności, przy przyjęciu obowiązku pracy społecznej w wymiarze 30 h miesięcznie. Spełni ona cele zapobiegawcze i wychowawcze wobec oskarżonegoA. M., a także ma na uwadze kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa.
Przy wymiarze kary wobecA. M.za wykroczenie zart. 11 § 1 kkw zw. zart. 119 § 1kw Sąd kierował się dyrektywami określonymi wart. 33 § 1 – 4k.w. W ocenie Sądu, kara 1 miesiąca ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 h miesięcznie nie przekracza stopnia winy, uwzględnia stopień społecznej szkodliwości czynu, bierze pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie ma osiągnąć wobec ukaranego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. W opinii Sądu, kara ograniczenia w podanym wymiarze spełni wobec obwinionego cele zapobiegawcze i wychowawcze, uzmysławiając mu, szkodliwość popełnionego czynu. Przedmiotowa kara spełni również potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa dając wyraz zasadzie, iż sprawcy wykroczeń, nie pozostają bezkarni. Jako okoliczności łagodzące Sąd miał na uwadze jego przyznanie się, a obciążająco uprzednią karalność. W ocenie Sądu, jedynie kara ograniczenia wolności spełni stawiane przed nią cele oraz uwzględnia okoliczności mające na nią wpływ.
W pkt IX wyroku z uwagi na okoliczność, iż w wyniku zdarzenia powstała szkoda w mieniu pokrzywdzonego, a przedmioty nie zostały odzyskane Sąd zasądził od oskarżonegoA. M.na rzecz parafii kościoła(...)zP.kwotę 700 zł solidarnie zS. B.oraz 500 zł solidarnie zS. B., jak i kwotę 3000 zł od oskarżonegoA. M.na rzecz pokrzywdzonej parafii. Sąd nie orzekł obowiązku naprawienia szkody w kwocie 12 000 zł, ze względu na to, że obowiązek naprawienia tej szkody w całości został nałożony na skazanegoJ. M. (1). Orzekając więc ponownie taki obowiązek pokrzywdzony niesłusznie mógłby uzyskać kolejny tytuł wykonawczy co do całej czy częściowej kwoty.
W pkt X Sąd obciążył oskarżonegoA. M.kosztami postępowania 70 zł i opłatą 180 zł, uznając, że oskarżony ma możliwości zarobkowe, by uzyskać środki na ten cel.
/-/ SSR I. Hantz – Nowak