Sąd Okręgowy we Wrocławiu
XII Wydział Cywilny
Sygnatura akt: XII C 1847/18
Data wyroku: 2018-12-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Rudnicki
Słowa kluczowe: Kredyt, Przedawnienie, Hipoteka
Podstawa prawna: art. 65 ust. 1 ukwh, art. 77 ukwh

Sygn. akt XII C 1847 / 18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 grudnia 2018 r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu XII Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący:SSO Krzysztof Rudnicki
po rozpoznaniu w dniu 07.12.2018 r.
we Wrocławiu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa(...) S.A.weW.
przeciwkoZ. P.
o zapłatę

    I.zasądza od pozwanego na rzecz powoda

    55 569, 82 zł(pięćdziesiąt pięć tysięcy pięćset sześćdziesiąt dziewięć złotych, osiemdziesiąt dwa grosze), z ograniczeniem odpowiedzialności pozwanego do lokalu mieszkalnego położonego w(...), o pow. 68,00 m(

    2), dla którego Sąd Rejonowy w Świdnicy prowadziksięgę wieczystą nr (...), z którym to lokalem związany jest udział wynoszący 3939/1000 w prawie własności budynku i gruntu położonych w(...), dla których Sąd Rejonowy w Świdnicy prowadziksięgę wieczystą nr (...);
II.oddala powództwo w pozostałym zakresie;
III.zasądza od pozwanego na rzecz powoda3 109, 20 złkosztów procesu, z ograniczeniem odpowiedzialności pozwanego do lokalu opisanego w punkcie I.

UZASADNIENIE
Powód(...) S.A.weW.wniósł o zasądzenie od pozwanegoZ. P.104 755, 62 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu, tj. 10.07.2018 r., do dnia zapłaty, z ograniczeniem jego odpowiedzialności do nieruchomości położnej w miejscowościW., dla której Sąd Rejonowy w Świdnicy prowadziksięgę wieczystą nr (...), a także o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu.
Powód podał, że w dniu 12.06.2006 r. pozwany zawarł wierzycielem pierwotnym umowę kredytu hipotecznego w PLN nr(...), na mocy której udzielono mu kredytu w kwocie 56 832, 05 zł. Pozwany nie wywiązał się z przyjętego zobowiązania, w związku z czym wierzyciel pierwotny dokonał pismem z dnia 12.06.2007 r. wypowiedzenia ww. umowy. Po upływie okresu wypowiedzenia wierzytelność została postawiona w stan wymagalności. Następnie w dniu 20.09.2007 r. wierzyciel pierwotny wystawił bankowy tytuł egzekucyjny nr(...)i wystąpił o nadanie klauzuli wykonalności, którą SR w Świdnicy nadał postanowieniem z dnia 22.10.2007 r., I Co 2473/07. W dniu 26.06.2008 r. wierzyciel pierwotny zawarł z powodem umowę cesji wierzytelności, na mocy której scedował na rzecz powoda całość praw i obowiązków wynikających z ww. umowy.
W dniu 25.11.2008 r. strony podpisały umowę spłaty w ratach. Z uwagi na niedotrzymanie przez pozwanego warunków w niej przewidzianych wierzytelność stała się wymagalna.
Następnie w dniu 26.05.2011 r. strony podpisały kolejną umowę spłaty w ratach, jednakże i jej warunków pozwany nie dotrzymał, skutkiem czego wierzytelność została postawiona w stan wymagalności.
Powód wskazał, że na dochodzoną kwotę 104 755, 62 zł składają się następujące kwoty:
1. 55 569, 82 zł – tytułem pozostałej do spłaty należności głównej,
2. 49 132, 30 zł – tytułem skapitalizowanych odsetek, w tym:
1) 1 722, 50 zł – tytułem odsetek umownych i karnych naliczonych przez wierzyciela pierwotnego do dnia postawienia kredytu w stan wymagalności,
2) 3 353, 88 zł – tytułem odsetek za opóźnienie w spłacie wymagalnego kapitału kredytu naliczonych przez wierzyciela pierwotnego za okres od dnia wymagalności do dnia podpisania umowy cesji wierzytelności,
3) 44 055, 92 zł – tytułem odsetek za opóźnienie w wysokości ustawowej naliczonych przez powoda od pozostałej do spłaty kwoty kapitału, tj. od kwoty 55 569, 82 zł, za okres od dnia następnego po dniu podpisania umowy cesji, tj. od dnia 27.06.2008 r., do dnia sporządzenia pozwu, tj. do dnia 28.06.2018 r.
Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym dnia 31.07.2018 r., XII Nc 240/18, Sąd nakazał pozwanemuZ. P., aby zapłacił na rzecz powoda 104 755, 62 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 10.07.2018 r. do dnia zapłaty oraz z kosztami sądowymi w kwocie 1 309, 50 zł i kosztami zastępstwa procesowego w kwocie 3 617 zł, z ograniczeniem jego odpowiedzialności do nieruchomości położnej w miejscowościW., dla której Sąd Rejonowy w Świdnicy prowadziksięgę wieczystą nr (...).
W sprzeciwie od tego nakazu zapłaty pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda kosztów procesu.
Pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia jako związanego z działalnością gospodarczą zgodnie zart. 118 kcz upływem lat trzech od dnia wymagalności. Wskazał, że wierzyciel pierwotny wypowiedział umowę kredytową pismem z dnia 12.06.2007 r., następnie uzyskał klauzulę wykonalności, w dniu 25.11.2008 r. strony zawarły umowę o spłatę w ratach, a dalej w dniu 26.05.2011 r. kolejną umowę spłaty w ratach. Pozwany także warunków tej ugody nie dotrzymał, skutkiem czego wierzytelność stała się ponownie wymagalna. Jako że pozwany nie realizował ugody z 26.05.2011 r. jeszcze w 2011 r., to wierzytelność uległa przedawnieniu już w 2014 r.
W piśmie z dnia 11.09.2018 r. powód podniósł, że z uwagi na istniejące zabezpieczenie hipoteczne w postaci hipoteki umownej kaucyjnej ujawnionej w KW nr(...), zarzut przedawnienia nie może zostać uznany za skuteczny. Wskazał, że uwzględnił upływ terminu przedawnienia, o czym świadczy żądanie pozwu z ograniczeniem odpowiedzialności pozwanego do nieruchomości.
Powód powołał się na przepis art. 77 ukwh.
W piśmie z dnia 08.10.2018 r. pozwany podtrzymał zarzut przedawnienia w stosunku do odsetek, tj. co do kwoty 49 132, 30 zł. Wskazał, iż należy zastosować w sprawie przepis art. 77 in fine ukwh.
Ponadto podniósł zarzut spełnienia świadczenia w kwocie 11 302 zł.

Sąd ustalił w sprawie następujący stan faktyczny.

Dnia 12.06.2006 r.Z. P.jako kredytobiorca oraz(...) Bank S.A.weW.jako kredytodawca zawarli umowę kredytu hipotecznego w PLN nr(...)Standardowe oprocentowanie (konsumencką).
Bank udzielił pozwanego kredytu w kwocie 80 000 zł przeznaczonego na sfinansowanie nabycia oraz remontu lokalu mieszkalnego położonego w(...), gm.Ś., KW nr(...), na okres 180 miesięcy.
Zabezpieczenie wierzytelności Banku z tytułu udzielonego kredytu stanowiła m.in. hipoteka kaucyjna do kwoty 113 664, 10 zł na ww. nieruchomości.
Bank mógł wypowiedzieć umowę kredytu, z 30-dniowym okresem wypowiedzenia, m.in., jeżeli kredytobiorca nie zapłacił w terminach określonych w harmonogramie spłaty pełnych rat kredytu za co najmniej dwa okresy płatności.
/ dowód: umowa kredytu nr(...)z dnia 12.06.2006 r. – k. 14-19 /
Pismem z dnia 12.06.2007 r.(...) Bank S.A.skierował do pozwanego oświadczenie o wypowiedzeniu umowy kredytu hipotecznego nr(...)z dnia 12.06.2006 r. i wezwanie do uregulowania zobowiązania wymagalnego z tytułu w/w kredytu wynoszącego 2 569, 30 zł.
Bank wskazał, że na dzień 12.06.2007 r. całość zadłużenia z tytułu w/w umowy kredytowej wynosi:
- z tytułu niewymagalnego kapitału kredytu – 54 496, 79 zł,
- z tytułu wymagalnego kapitału kredytu – 1 073, 03 zł,
- z tytułu zaległych odsetek umownych – 1 170, 52 zł,
- z tytułu odsetek od wymagalnego kapitału kredytu – 22, 84 zł,
- z tytułu prowizji, kosztów wezwania do zapłaty i pozostałych kosztów – 303 zł.
/ dowód: pismo z dnia 12.06.2007 r. – k. 22-23 /
Dnia 20.09.2007 r.(...) S.A.wystawił bankowy tytuł egzekucyjny nr(...), w którym stwierdził istnienie wymagalnego zobowiązania dłużnikaZ. P.z tytułu umowy kredytu nr(...)z dnia 12.06.2006 r., w łącznej kwocie 58 598, 53 zł, w tym:
- należność główna – 55 569, 82 zł,
- odsetki niezapłacone umowne – 1 680, 98 zł,
- odsetki za opóźnienie w spłacie wymagalnego kapitału kredytu naliczone do dnia postawienia kredytu w stan wymagalności – 41, 52 zł,
- odsetki za opóźnienie w spłacie wymagalnego kapitału kredytu naliczone do dnia wystawienia bankowego tytułu egzekucyjnego – 861, 71 zł,
- inne koszty – 444, 50 zł,
oraz dalsze odsetki ustawowe od dnia 21.09.2007 r. od kwoty 55 569, 82 zł.
Postanowieniem z dnia 22.10.2007 r., I Co 2473/07, Sąd Rejonowy w Świdnicy nadał klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu z dnia 20.09.2007 r.
Tytuł wykonawczy został wydany wierzycielowi w dniu 26.11.2007 r.
/ dowód: bankowy tytuł egzekucyjny nr(...)z dnia 20.09.2007 r. – k. 24; postanowienie z
dnia 22.10.2007 r., I Co 2473/07 – k. 25 /
Dnia 26.06.2008 r.(...) Bank S.A.weW.oraz(...) S.A.weW.zawarli umowę sprzedaży wierzytelności.
Bank przeniósł na Fundusz wierzytelności wymienione na liście wierzytelności stanowiącej załącznik nr(...)do umowy za cenę 3 923 971, 83 zł.
w kwocie 3 590 404, 60 zł – portfel III oraz w kwocie 4 607 133, 12 zł – portfel IV.
W załączniku nr(...)– wykazie wierzytelności pod poz. 50 została wymieniona wierzytelność wynikająca zumowy nr (...)w kwocie 63 008, 50 zł, w tym: 55 569, 82 zł z tytułu kapitału, 1 722, 50 zł z tytułu odsetek, 5 221, 98 zł z tytułu odsetek karnych, 494, 50 zł z tytułu kosztów.
/ dowód: umowa sprzedaży wierzytelności z dnia 26.06.2008 r. z załącznikami – k. 26-37 /
W dniu 25.11.2008 r.(...) S.A.iZ. P.zawarli umowę spłaty w ratach.
Pozwany oświadczył, że uznaje dług z tytułuumowy (...)z dnia 12.06.2006 r. kwocie 66 093, 73 zł.
Zadłużenie zostało rozłożone na 55 rat po 1 201, 70 zł, płatnych do ostatniego dnia miesiąca, pierwsza rata do 31.12.2008 r.
Strony postanowiły, że niedotrzymanie wysokości oraz terminów zapłaty którejkolwiek z rat powoduje, że umowa w zakresie rozłożenia na raty jest bezskuteczna, a pozostała do zapłaty kwota zadłużenia, powiększona o dalsze odsetki a pomniejszona o dokonane wpłaty, staje się natychmiast wymagalna.
/ dowód: umowa spłaty w ratach z dnia 25.11.2008 r. – k. 38-39 /
Pozwany wpłacił na rzecz powoda:
- w dniu 01.04.2009 r. – 1 000 zł,
- w dniu 08.05.2009 r. – 2 400 zł,
- w dniu 25.06.2009 r. – 1 202 zł,
- w dniu 01.09.2009 r. – 700 zł,
- w dniu 10.09.2009 r. – 1 300 zł,
- w dniu 05.11.2009 r. – 1 500 zł,
- w dniu 12.03.2010 r. – 1 600 zł,
- w dniu 10.08.2010 r. – 1 600 zł.
/ dowód: potwierdzenia wpłat i przelewów – k. 72-75 /
W dniu 01.06.2011 r.(...) S.A.iZ. P.zawarli kolejną umowę spłaty w ratach nr(...)– datowaną na 26.05.2011 r.
Pozwany oświadczył, że uznaje dług z tytułuumowy (...)z dnia 12.06.2006 r. kwocie 66 001, 17 zł.
Zadłużenie zostało rozłożone na 108 rat po 600 zł, płatnych do ostatniego dnia miesiąca, pierwsza rata do 31.05.2011 r.
Strony postanowiły, że uchybienia w wysokości i terminach zapłaty którejkolwiek z rat powodują natychmiastowe rozwiązanie ugody, a cała pozostała do spłaty kwota zadłużenia, pomniejszona o kwotę dokonanych spłat oraz powiększona o należne odsetki staje się natychmiast wymagalna.
/ dowód: umowa spłaty w ratach z dnia 07.06.2011 r. – k. 40-43 /
Wksiędze wieczystej nr (...)prowadzonej dla lokalu mieszkalnego położonego w(...), o pow. 68 m(

    2), z którym związany jest udział wynoszący 3939/10000 w nieruchomości wspólnej objętej KW nr(...), stanowiącej własnośćZ. P., wpisana jest hipoteka umowa kaucyjna do kwoty 113 664, 10 zł na zabezpieczenie kredytu z dnia 12.06.2006 r. ze zmiennymi odsetkami – na rzecz(...) S.A.weW..
/ dowód: odpis zwykły KW nr(...)– k. 20-21, 65-66 /

Sąd zważył, co następuje.

Powództwo zasługuje na częściowe uwzględnienie.
Powód dochodzi od pozwanego należności mającej znajdować źródło w umowie kredytu nr(...)z dnia 12.06.2006 r. zawartej pomiędzy pozwanym a(...) Bankiem S.A., powołując się na nabycie wierzytelności od tegoż Banku na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 26.06.2008 r.
Sąd doszedł do przekonania, że rozpoznanie sprawy nie wymaga przeprowadzenia rozprawy i rozpoznał ją na posiedzeniu niejawnym na podstawieart. 1481§ 1 kpc, znajdującego zastosowanie w tej sprawie, jako zainicjowanej po 08.09.2016 r. Po złożeniu przez strony pism procesowych w postaci pozwu i sprzeciwu od nakazu zapłaty, stanowiącego w istocie odpowiedź na pozew, Sąd doszedł do przekonania, iż charakter sprawy powoduje, że prowadzenie rozprawy nie jest konieczne. Sprawa ma charakter rozliczeniowy, pomiędzy stronami nie było istotnego sporu co do okoliczności faktycznych, przedmiotem oceny Sądu były zarzuty przedawnienia roszczenia i częściowego jego zaspokojenia. Strony nie zgłosiły żadnych wniosków dowodowych ze źródeł osobowych, w ocenie Sądu nie zachodziła potrzeba przesłuchiwania kogokolwiek na rozprawie. Wedługart. 1481§ 3 kpcrozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym jest niedopuszczalne, jeżeli strona w pierwszym piśmie procesowym złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy, chyba że pozwany uznał powództwo. Ani powód w pozwie ani pozwany w sprzeciwie nie zażądali rozpoznania sprawy na rozprawie; wniosek powoda o przeprowadzenie rozprawy również pod jego nieobecność – s. 2 pozwu – został sformułowany „w przypadku skierowania sprawy do rozpoznania na rozprawie”, czyli miał charakter fakultatywny. Wniosek ten należało traktować jako standardowy wniosek przewidziany wart. 209 kpc(na wypadek przeprowadzenia rozprawy), nie zaś wniosek zart. 1481§ 3 kpc.
Pomiędzy stronami nie zachodził w ogóle spór co do tego, że pozwany zaciągnął zobowiązanie kredytowe wobec(...) Banku S.A.na podstawie umowy zawartej w 2006 r., co tego, że umowa ta została wypowiedziana przez Bank (pierwotnego wierzyciela pozwanego) ani też co do tego, że powód na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności nabył od Banku wierzytelność mającą źródło we wskazanej umowie kredytu.
Pozwany ograniczył swoją obronę do zarzutu przedawnienia roszczenia oraz do zarzutu częściowego spełnienia świadczenia. Odnosząc się do drugiego zarzutu, jako dalej idącego, należy wskazać, iż pozwany dokonał kilku wpłat na rzecz powoda, ale w latach 2009-2010, czyli po zawarciu pierwszej ugody datowanej na 25.11.2008 r. Strony zawarły natomiast kolejną umowę – ugodę z dnia 31.05.2011 r. (podpisaną dnia 01.06.2011 r.). W tej ugodzie strony ustaliły wysokość zobowiązania pozwanego wobec powoda na kwotę 65 001, 17 zł. Pozwany oświadczył, że uznaje to zobowiązanie. Wpłaty dokonane przez pozwanego w latach 2009-2010 musiały zostać uwzględnione na etapie zawarcia drugiej ugody, skoro pochodziły z okresu ją poprzedzającego. Pozwany natomiast wyraźnie oświadczył, że uznaje roszczenie w oznaczonej wysokości. Wobec tego powoływanie się na wcześniejsze wpłaty nie może odnieść pożądanego przez pozwanego skutku, gdyż wpłaty te nie pomniejszają zadłużenia pozwanego.
Natomiast za częściowo uzasadniony należy uznać zarzut przedawnienia roszczenia powoda.
Zgodnie zart. 118 § 1 kc, zarówno roszczenie Banku, jak i roszczenie powodowej spółki, o spłatę kredytu przedawnia się w terminie trzyletnim przewidzianym wart. 118 § 1 kcdla
roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Umowa kredytu została wypowiedziana pismem z dnia 12.06.2007 r. Powód nie przedstawił dowodu doręczenia tego oświadczenia woli pozwanemu, jednakże pozwany nie tylko nie zaprzeczył faktowi otrzymania tego wypowiedzenia, ale wręcz przyznał, że umowa kredytu została wypowiedziana. Pismo mogło zostać doręczone ok. 27.06.2007 r. (po 14 dniach od wysłania). Okres 30 dni wypowiedzenia upłynął zatem ok. 28.07.2007 r. i od tego dnia całość zadłużenia mogła mieć charakter wymagalnej. Trzyletni termin przedawnienia został przerwany poprzez złożenie wniosku o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu wystawionemu dnia 20.09.2007 r., co nastąpiło pomiędzy tą datą a datą 22.10.2007 r., czyli dniem wydania postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności. Od dnia wydania postanowienia (ewentualnie wydania wierzycielowi tytułu wykonawczego) okres przedawnienia rozpoczął bieg na nowo. Pozew został wniesiony dnia 10.07.2018 r., czyli po upływie trzech lat od ostatniego umorzenia egzekucji. Tym samym roszczenie przysługujące(...) Bankowi S.A.(pierwotnemu wierzycielowi) uległo przedawnieniu i pozwany mógłby a podstawieart. 117 § 2 kcuchylić od jego zaspokojenia. Co więcej, jak wskazał Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 29.06.2016 r., III CZP 29/16, nabywca wierzytelności niebędący bankiem nie może powoływać się na przerwę biegu przedawnienia spowodowaną wszczęciem postępowania egzekucyjnego na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności (art. 123 § 1 pkt 2 kc). Wskazaną regułę należy odnieść do pozostałych czynności Banku, czyli wystawienia BTE oraz wystąpienia o nadanie mu klauzuli wykonalności. Wobec tego należy odnieść się do czynności podjętych z udziałem samego powoda. W dacie zawarcia umowy sprzedaży wierzytelności – 26.06.2008 r. – wierzytelność Banku wobec pozwanego nie uległa jeszcze przedawnieniu. Pięć miesięcy po nabyciu wierzytelności powód i pozwany zawarli ugodę, w której pozwany uznał dług z umowy kredytu w wysokości 66 093, 73 zł. Bieg przedawnienia uległ tym samym przerwaniu stosownie doart. 123 § 1 pkt 2 kc.Pozwany wykonał częściowo zobowiązanie ukształtowane tą ugodą, wpłacając na rzecz powoda 11 302 zł. Przed upływem 3 lat strony zawarły kolejną ugodę – datowaną na dzień 26.05.2011 r., ale zawartą faktycznie w dniu 01.06.2011 r., która to data widnieje przy podpisie powoda pod ugodą – co spowodowało kolejne przerwanie biegu przedawnienia na wskazanej podstawie prawnej.
Pozwany podniósł, że tej ugody nie wykonywał już w 2011 r. Powód również nie wskazał, aby spośród 108 rat przewidzianych w ugodzie którakolwiek została przez pozwanego zapłacona. Tymczasem ugoda z dnia 26.05.2011 r. przewidywała, że uchybienie wysokości i terminowi zapłaty którejkolwiek z rat powoduje rozwiązanie ugody i postawienie zadłużenia w stan natychmiastowej wymagalności. Skoro pozwany podpisał ugodę dnia 01.06.2011 r., można założyć, iż spłacił ratę przewidzianą na 31.05.2011 r. Za niesporną można jednakowoż uznać okoliczność, iż pozwany nie spłacił już kolejnej raty, z terminem płatności przypadającym na dzień 30.06.2011 r. To zaś oznacza, że po raz kolejny okres przedawnienia rozpoczął bieg z dniem 01.07.2011 r., czyli w dacie, w jakiej zobowiązanie zostało postawione w stan natychmiastowej wymagalności.
Do dnia wniesienia pozwu, czyli 10.11.2018 r., trzyletni termin przedawnienia upłynął bez żadnych dalszych przeszkód, czyli w dniu zgłoszenia roszczenie powoda było przedawnione i pozwany co do zasady mógłby uchylić się od jego zaspokojenia.
Powód powołał się jednakże na wyłączenie przedawnienia przewidziane przepisamiustawy z dnia 06.07.1982 r. o księgach wieczystych i hipotece. Wierzytelność(...)Banku S.A., przeniesiona następnie na powoda, została zabezpieczona hipoteką na nieruchomości pozwanego – lokalu mieszkalnym w(...). Pozwany jest zatem dłużnikiem zarówno osobistym, jak i rzeczowym. Zgodnie z art. 65 ust. 1 ukwh w celu zabezpieczenia oznaczonej wierzytelności wynikającej z określonego stosunku prawnego można nieruchomość obciążyć hipoteką, czy ograniczonymprawem rzeczowym, na mocy którego wierzyciel może dochodzić zaspokojenia z nieruchomości bez względu na to, czyją stała się własnością, i z pierwszeństwem przed wierzycielami osobistymi właściciela nieruchomości.
Podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia roszczenia mógł odnieść pożądany skutek jedynie jako środek obrony przeciwko części zgłoszonego roszczenia, a to z uwagi na istnienie hipotecznego zabezpieczenia wierzytelności przysługującej powodowi.
Zgodnie z art. 77 ukwh przedawnienie wierzytelności zabezpieczonej hipoteką nie narusza uprawnienia wierzyciela hipotecznego do uzyskania zaspokojenia z nieruchomości obciążonej; przepisu tego nie stosuje się do roszczeń o świadczenia uboczne. Przedawnienie wierzytelności zabezpieczonej hipoteką pociąga za sobą tylko skutki w sferze obligacyjnej. Nie pozbawia natomiast wierzyciela hipotecznego uprawnienia do zaspokojenia się z nieruchomości, co oznacza, że właścicielowi nieruchomości obciążonej nie przysługuje zarzut przedawnienia, i to niezależnie od tego, czy jest też dłużnikiem osobistym, czy tylko rzeczowym. Odpowiedzialność rzeczowa jest wyłączna i wzmacnia pozycję prawną wierzyciela hipotecznego w stosunku do właściciela obciążonej nieruchomości, dłużnik osobisty może bowiem obronić się zarzutem przedawnienia, jeżeli nie jest jednocześnie dłużnikiem rzeczowym. Jeżeli nim jest, a dojdzie do przedawnienia i dłużnik zgłosi taki zarzut, to będzie odpowiadał tylko rzeczowo, a sąd, uwzględniając powództwo, ograniczy, zgodnie zart. 319 kpc, jego odpowiedzialność do obciążonej nieruchomości (wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 26.01.2012 r., I ACa 1374/11; wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 29.05.2015 r., I ACa 151/15). Powód dał zresztą temu wyraz, formułując żądanie pozwu ograniczone do odpowiedzialności dłużnika z obciążonej nieruchomości.
Istnienie zabezpieczenia hipotecznego niweczy zatem skuteczność zarzutu przedawnienia, aczkolwiek jedynie w stosunku do należności głównej, czyli z wyłączeniem odsetek, kosztów i innych należności ubocznych. Nieskutecznie powód odwołał się do art. 104 ukwh. W uzasadnieniu wyroku z dnia 10.01.2017 r., V CSK 233/16, Sąd Najwyższy wskazał, że – w przypadku wierzytelności zabezpieczonej hipoteką kaucyjną ustanowioną przed dniem 19.02.2011 r., a realizowanej po tej dacie – trudno zgodzić się z poglądem, iż art. 104 ukwh uchylony z dniem 19.02.2011 r. (na mocy ustawy z dnia 26.06.2009 r. o zmianie ukwh) jest normą szczególną w stosunku do art. 77 zd. drugie ukwh, zaś rozszerzenie zakresu zabezpieczenia hipotecznego na mocy art. 102 ukwh i 104 ukwh nie jest równoznaczne z wprowadzeniem dalej idącego wyłączenia skutków przedawnienia niż przewidziane w art. 77 zd. pierwsze ukwh; brak jest uzasadnienia dla tak daleko idącego uprzywilejowania wierzytelności objętych hipoteką kaucyjną. W konsekwencji stanowisko, iż przedawnienie zabezpieczonej wierzytelności nie ma znaczenia dla uprawnień wierzyciela, jest uzasadnione jedynie w zakresie niespłaconego kapitału, natomiast nie ma podstaw w odniesieniu do wierzytelności odsetkowej.
Wobec powyższego przedawnienie wierzytelności wobec pozwanego z tytułu umowy kredytu z dnia 22.06.2006 r. może zostać pominięte wyłącznie w zakresie niespłaconego kapitału kredytu, czyli kwoty 55 569, 82 zł. Kwota taka została wskazana przez powoda w pozwie, znalazła się także w załączniku nr 1 do umowy sprzedaży wierzytelności, czyli w wykazie sprzedawanych wierzytelności.
Reasumując powyższe, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda 55 569, 82 zł, z ograniczeniem odpowiedzialności pozwanego do lokalu mieszkalnego położonego w(...), o pow. 68,00 m(

    2), dla którego Sąd Rejonowy w Świdnicy prowadziksięgę wieczystą nr (...), z którym to lokalem związany jest udział wynoszący 3939/1000 w prawie własności budynku i gruntu położonych w(...), dla których Sąd Rejonowy w Świdnicy prowadziksięgę wieczystą nr (...), a zatem uwzględniając – na podstawieart. 319 kpc– ograniczenie do nieruchomości obciążonej hipoteką.
W pozostałym zakresie powództwo podlegało oddaleniu jako nieusprawiedliwione.
Wobec częściowego uwzględnienia żądania pozwu o kosztach procesu należało orzec zgodnie z wyrażoną wart. 100 kpczasadą ich stosunkowego rozdzielenia. Powód wygrał sprawę w 53, 05 %, pozwany zaś w 46, 95 %. Koszty procesu po stronie powoda objęły: opłatę od pozwu – 5 238 zł, wynagrodzenie pełnomocnika ustalone na podstawie § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych – 5 400 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa – 17 zł, tj. łącznie 10 655 zł, z czego 53, 05 % wynosi 5 652, 48 zł. Koszty procesu po stronie pozwanego objęły: wynagrodzenie pełnomocnika ustalone na w/w podstawie prawnej – 5 400 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa – 17 zł, tj. łącznie 5 417 zł, z czego 46, 95 % wynosi 2 543, 28 zł. Różnica między wskazanymi kwotami wynosi 3 109, 20 zł i przypada powodowi. Podobnie, jak w przypadku zasądzonej należności głównej, odpowiedzialność pozwanego ograniczona jest do obciążonej nieruchomości.
Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd podjął rozstrzygnięcia zawarte w sentencji wyroku.