Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny. Sekcja Odwoławcza
Sygnatura akt: V Ka 387/18
Data wyroku: 2018-08-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Myśliwiec

Sygn. akt V .2 Ka 387/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  27 sierpnia 2018  r.

    Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

Wydział V Karny Sekcja Odwoławcza
w składzie:
Przewodniczący:SSO Jacek Myśliwiec
Protokolant:  Justyna Napiórkowska
w obecności Ewy Świątkowskiej-Stec  Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Wodzisławiu Śląskim
po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2018 r.
sprawy:

A. O.

s.S.iI.

ur. (...)wK.

oskarżonego o przestępstwo zart. 286 §1 kkiart. 270 §1 kkprzy zast.art. 11 §2 kk

na skutek apelacji  wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim
z dnia 30 kwietnia 2018r. sygn. akt II K 582/16
I.utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;
II.zasądza od oskarżonegoA. O.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoT. T.kwotę 840zl (osiemset czterdzieści złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym;
III.obciąża oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatą za II instancję w kwocie 150zł (sto pięćdziesiąt złotych) i zasądza od niego wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 20zł (dwadzieścia złotych).

SSO Jacek Myśliwiec
Sygn.akt V.2 Ka 387/18

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2018r. Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim uznał oskarżonegoA. O.za winnego tego, że w czerwcu 2015r. wW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wprowadzeniu w błądT. T.co do bycia umocowanym do sprzedaży samochodu osobowego markiR. (...)onumerze rejestracyjnym (...)własności synaŁ. O.i przekazaniu mu, w celu użycia za autentyczną, częściowo wypisaną umowę kupna – sprzedaży samochodu, na której podrobił podpis swojego synaŁ. O., w celu zawarcia transakcji kupna sprzedaży samochodu osobowego markiR. (...)onumerze rejestracyjnym (...), doprowadziłT. T.do niekorzystnego rozporządzenia swoim mieniem w kwocie 15.000 złotych, działając tym na jego szkodę, tj. popełnienia czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.przy zast.art. 11 § 2 k.k.i za to na mocyart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.iart. 37 a k.k.wymierzył mu karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych przyjmując, że jedna stawka dzienna grzywny odpowiada kwocie 30 zł.
Na mocyart. 44 § 2 kkorzekł względem oskarżonego tytułem środka karnego przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci umowy kupna sprzedaży podpisanej na nazwiskoŁ. O., szczegółowo opisanej w wykazie dowodów rzeczowych na karcie 65, przechowywanej w aktach sprawy.
Na mocyart. 46 § 1 kkorzeka wobec oskarżonego tytułem środkakompensacyjnego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłacenie na rzeczT. T.kwoty 15.000 zł .
Na mocyart. 627 kpkzasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowegoT. T.kwotę 1680 zł tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem w sprawie jednego pełnomocnika.
Na mocyart. 627 kpkiart. 3 ust. 1 Ustawy o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 150 zł oraz obciąża go wydatkami postępowania w kwocie 440 zł .
Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca oskarżonego zarzucając :
1.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, który mógł mieć wpływ na jego treść poprzez chybione przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się na szkodęT. T.czynu zart. 286 § 1w zw. zart. 270 § 1 kk, w sytuacji gdy z przeprowadzonych w sprawie dowodów wynika, iż jedynym czynem zabronionym jakiego dopuścił się oskarżony było podrobienie podpisu swego syna i posłużenie się takim dokumentem;
2.przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów przeprowadzonych w sprawie, co odnosi się zarówno do dowodów obciążających oskarżonego – zeznań świadków, którym to dowodom Sąd niesłusznie dał wiarę – jak i dowodów przemawiających za prezentowaną przez oskarżonego wersją zdarzenia – a więc jego wyjaśnieniom oraz nagraniu rozmowy oskarżonego z pokrzywdzonym.
Wskazując na powyższe zarzuty wniósł:
1.o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie oskarżonego za winnego wyłącznie czynu zart. 270 § 1 kk, a tym samym również wyeliminowanie z wyroku orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody;
2.o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wodzisławiu Śl.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego na uwzględnienie nie zasługiwała. Apelacja ta w zakresie, w jakim kwestionowała ustalenia faktyczne w zaskarżonym wyroku pozbawiona była słuszności. Polemizując z ustaleniami faktycznymi autor apelacji usiłował wykazać, że Sąd I instancji bezpodstawnie odmówił wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego zaprzeczającego, aby dopuścił się zarzucanego mu czynu i ustalenia oparł na zeznaniach pokrzywdzonegoT. T.oraz świadkaT. S., które zdaniem skarżącego budzą wątpliwości co do ich wiarygodności. Ponadto skarżący kwestionował nadto ocenę dowodów przeprowadzoną przez Sąd I instancji podnosząc, że zgromadzone w sprawie dowody oceniono przekraczając granice swobodnej oceny dowodów. Przed odniesieniem się do tego ostatniego stwierdzenia należy przede wszystkim podkreślić, że wynikające zart. 7 kpkprawo swobodnej oceny dowodów jest jedną z najistotniejszych prerogatyw Sądu, a zarzut obrazy tego przepisu może być skuteczny tylko wtedy, gdy zostanie wykazane, że Sąd orzekający oceniając dowody naruszył zasady logicznego rozumowania, nie uwzględnił przy ocenie dowodów wiedzy i doświadczenia życiowego . Z kolei zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia byłby słuszny tylko wtedy gdyby Sąd I instancji oparł swój wyrok na faktach , które nie znajdują potwierdzenia w wynikach postępowania sądowego , albo też z faktów tych wysnuł wnioski niezgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Takich uchybień Sąd Rejonowy w przedmiotowej sprawie się nie dopuścił albowiem Sąd ten wskazał dowody, na których oparł swoje ustalenia faktyczne, a jednocześnie wskazał przesłanki, którymi kierował się odmawiając wiary dowodom przeciwnym. Sąd I instancji – mając do wyboru przeciwstawne relacje dotyczące rodzaju transakcji poczynił ustalenia opierając się na zeznaniach pewnej grupy świadków ( w tym pokrzywdzonego ) uznając je za wiarogodne, zaś wyjaśnieniom oskarżonego tego waloru odmówił. Z faktu, że Sąd merytoryczny dokonał oceny dowodów – do czego zresztą był zobowiązany – nie wynika samo przez się, że poczynione ustalenia faktyczne są błędne, jeśli ocena dowodów zebranych w sprawie nie wykracza poza ramy zakreślone w przepisach postępowania, zwłaszcza zaś wart. 4 i 7 kpk. W istocie Sąd Rejonowy dokonał oceny dowodów w sposób bezstronny, nie przekroczył granic oceny swobodnej, a przy tym uwzględnił zasady wiedzy i doświadczenia życiowego, a swój pogląd na ostateczne wyniki przewodu sądowego przekonująco uzasadnił w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Odnośnie wyjaśnień oskarżonego, na które w apelacji powołuje się skarżący to wypada tylko zauważyć, że wyjaśnienia te zostały poddane przez Sąd I instancji wnikliwej analizie i konfrontując je z całokształtem ujawnionych okoliczności Sąd Rejonowy uznał je za niewiarygodne. Taka ocena tego dowodu nie zawiera w sobie ani błędu ani nie jest oceną dowolną, skoro została poparta wszechstronną analizą całokształtu okoliczności sprawy. Słusznie Sąd Rejonowy wskazał , iż treść tych wyjaśnień ma charakter ewoluujący, a twierdzenia oskarżonego , iż nie wiedział, że wypełnia dokument określony „umowa kupna-sprzedaży” jako człowiek prowadzący działalność gospodarczą brzmią wręcz infantylnie. Wskazywanie na stenogram rozmowy pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonym mający jakoby potwierdzać wersję oskarżonego, iż zawarł z pokrzywdzonym umowę pożyczki pod zastaw samochodu jest o tyle niefortunne, iż w treści tej rozmowy mężczyźni poruszają szereg wątków, wskazują różne kwoty, w tym także kwotę 15.000zł (k. 127). Należy również przypomnieć, iż oskarżony od wielu lat pożyczał różne kwoty od pokrzywdzonego i doskonale rozróżniał umowę pożyczki od umowy kupna-sprzedaży. Co do zeznań świadka (pokrzywdzonego)T. T., na podstawie których Sąd merytoryczny oparł swoje ustalenia faktyczne to zeznania te są konsekwentne, stanowcze i mają wsparcie w zeznaniach świadkaT. S., który przeliczał pieniądze , które miał przy sobie pokrzywdzony , a następnie widział moment przekazywania pieniędzy oskarżonemu. Należy zwrócić uwagę, iż zeznania te są wyważone i nie zawierają stwierdzeń oczywistych, które miałyby na celu potwierdzenie wersji pokrzywdzonego. Generalnie zarzuty i argumenty apelacji miały charakter czysto polemiczny. Sprowadziły się do prostej negacji ocen i ustaleń sądowych i zastępowania ich ocenami i wnioskami własnymi, w żadnym zaś razie nie podważają one trafności rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego. W świetle zebranego i prawidłowo ocenionego przez Sąd I instancji materiału dowodowego nie ulega wątpliwości, że oskarżony dopuścił się przypisanego mu przestępstwa. Mając powyższe na uwadze i uznając analizę materiału dowodowego dokonaną przez Sąd Rejonowy za prawidłową Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie winy ani też podstaw do jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Wymierzone oskarżonemu kary jak i środek kompensacyjny nie można uznać za rażąco niewspółmierne surowe stąd też i w tym aspekcie brak podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku.
Z tych powodów Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok jako prawidłowy utrzymał w mocy.
SSO Jacek Myśliwiec