Sąd Okręgowy w Krakowie
II Wydział Cywilny Odwołaczy
Sygnatura akt: II Ca 898/18
Data wyroku: 2018-07-06 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Jarosław Tyrpa, Barbara Kursa, Lucyna Rajchel
Słowa kluczowe: Depozyt sądowy
Podstawa prawna: art. 467 k.c.

Sygn. akt II Ca 898/18

POSTANOWIENIE
Dnia 6 lipca 2018 roku
Sąd Okręgowy w Krakowie II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący:  SSO Jarosław Tyrpa (sprawozdawca)
Sędziowie:  SO Lucyna Rajchel
SO Barbara Kursa
po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2018 roku w Krakowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wnioskuR. C.
przy uczestnictwieK. C.
o zezwolenie na złożenie świadczenia do depozytu sądowego
na skutek apelacji wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie z dnia 21 lutego 2018 roku, sygnatura akt: I Ns 55/18/S
postanawia:

I
oddalić apelację;

II
stwierdzić, że wnioskodawca i uczestniczka ponoszą koszty postępowania odwoławczego związane ze swoim udziałem w sprawie.

SSO Lucyna Rajchel   SSO Jarosław Tyrpa  SSO Barbara Kursa

UZASADNIENIE
WnioskodawcaR. C.wniósł o zezwolenie na składanie przez siebie, począwszy od 1 grudnia 2017 r., do depozytu sądowego kwot po 800 zł miesięcznie zasądzonych od niego na rzecz wierzycielaK. C.tytułem zabezpieczenia roszczenia o alimenty na czas trwania procesu o rozwód, płatnych do rąkA. C.w terminie do 10 każdego następującego po sobie miesiąca z góry. Uzasadniając wniosekR. C.podał, że przed Sądem Rejonowym dla Krakowa-Podgórza w Krakowie toczy się sprawa z powództwa prokuratora o zaprzeczenie ojcostwa wnioskodawcy względem małoletniejK. C.. Zdaniem wnioskodawcy to, że toczy się sprawa o zaprzeczenie ojcostwa z powództwa prokuratora jest wystarczającą podstawą do stwierdzenia, że powstał spór, czyK. C.jest rzeczywiście wierzycielemR. C.w zakresie alimentów. W konsekwencji zachodzi podstawa do uwzględnienia wniosku na podstawieart. 467 pkt 3 k.c.Jeżeli bowiem powództwo o zaprzeczenie ojcostwa zostanie uwzględnione, a zatem zostanie potwierdzone, żeR. C.nie jest ojcem biologicznym dziecka, odpadnie podstawa do zasądzenia od dłużnika alimentów na rzecz małoletniej.
Uczestniczka reprezentowana przez przedstawicielkę ustawową matkęA. C.nie zajęła stanowiska sprawie (doręczenie w trybieart. 139 k.p.c.).
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 lutego 2018 r. Sąd Rejonowy oddalił wniosek wnioskodawcy (pkt I) i stwierdził, że wnioskodawca ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (pkt II). Uzasadniając powyższe Sąd przywołał treśćart. 467 k.c.orazart. 6931k.p.c., wskazując, że w jego ocenie nie zostały spełnione przesłanki wskazane wart. 467 pkt 3 k.c.Sąd Apelacyjny w Krakowie w postanowieniu z dnia 14 marca 2017 r. (I ACz 224/17) prawomocnie stwierdził, żeR. C.jest zobowiązany do łożenia na utrzymanie małoletniejK. C.kwoty 800 zł miesięcznie na czas trwania sprawy rozwodowej XI C 264/14. Nie ma zatem żadnych wątpliwości, że wierzycielem – w świetle powołanego postanowienia – jest małoletniaK. C.. To, że toczy się aktualnie sprawa o zaprzeczenie ojcostwaR. C.względem małoletniejK. C.nie oznacza, że powstał spór o to, kto jest wierzycielem w rozumieniuart. 467 pkt 3 k.c.Nie ma przecież sporu o to, kto jest uprawniony do odbioru świadczenia od zobowiązanegoR. C.. W niniejszej sprawie wnioskodawcaR. C.w istocie kwestionuje swój obowiązek do płacenia alimentów na rzecz małoletniej, wskazując, że jeżeli zostanie zaprzeczone jego ojcostwo wyrokiem sądu rodzinnego w sprawie III RC 713/15/P, to alimentami na rzecz małoletniej zostanie obciążony biologiczny ojciec dziecka, a nie wnioskodawca. Wątpliwości nie dotyczą zatem osoby wierzyciela, ale istnienia zobowiązania po stronie wnioskodawcy, a to oznacza, że nie zostały spełnione przesłanki zart. 467 pkt 3 k.c.W konsekwencji Sąd wniosek oddalił orzekając równocześnie o kosztach postępowania na podstawieart. 520 § 1 k.p.c.
Apelację od powyższego postanowienia wniósł wnioskodawca, zaskarżył je w całości, zarzucając mu naruszenieart. 467 pkt 3 k.c.poprzez błędną jego wykładnię, polegającą na przyjęciu, że: istnienie prawomocnego postanowienia zabezpieczającego alimenty dłużnika na rzecz wierzyciela wyklucza możliwość złożenia świadczenia do depozytu sądowego, mimo powstania - wskutek złożenia przez Prokuraturę Rejonową Kraków-Podgórze pozwu o zaprzeczenie ojcostwa dłużnika względem wierzyciela - wątpliwości co do tego, kto faktycznie jest, czy powinien być wierzycielem lub dłużnikiem w ramach stosunku zobowiązaniowego wynikającego z obowiązku alimentacyjnego, powstanie sporu, kto jest dłużnikiem, nie jest równoznaczne z powstaniem sporu, kto jest wierzycielem.
W oparciu o tak przedstawione zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości poprzez orzeczenie zgodnie z wnioskiem o zezwolenie na składanie przez dłużnikaR. C., przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego oraz o zasądzenie od wierzyciela na rzecz dłużnika zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, jak również zasądzenie od wierzyciela na rzecz dłużnika zwrotu kosztów postępowania odwoławczego według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienia albowiem rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest prawidłowe.
W świetleart. 467 k.c.poza wypadkami przewidzianymi w innych przepisach dłużnik może złożyć przedmiot świadczenia do depozytu sadowego jeżeli wskutek okoliczności, za które nie ponosi odpowiedzialności, nie wie, kto jest wierzycielem, albo nie zna miejsca zamieszkania lub siedziby wierzyciela; jeżeli wierzyciel nie ma pełnej zdolności do czynności prawnych ani przedstawiciela uprawnionego do przyjęcia świadczenia; jeżeli powstał spór, kto jest wierzycielem; jeżeli z powodu innych okoliczności dotyczących osoby wierzyciela świadczenie nie może być spełnione.
Zgodnie zart.  6931k.p.c.w postępowaniu o złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego sąd nie bada prawdziwości twierdzeń zawartych we wniosku, ograniczając się do oceny, czy według przytoczonych okoliczności złożenie do depozytu jest prawnie uzasadnione. W literaturze trafnie jednak zwrócono uwagę (por. Jacek Gudowski Kodeks postępowania cywilnego Komentarz, Część pierwsza Postępowanie rozpoznawcze, Część druga postępowanie zabezpieczające, Tom 3, LexisNexis, Warszawa 2009 str. 429 i powołana tam literatura), że zwrot „nie bada prawdziwości” nie oznacza, iż w postępowaniu depozytowym w ogóle nie prowadzi się postępowania dowodowego. Podkreśla się przy tym, że sąd ma obowiązek dokonać właściwej oceny prawnej, a więc ewentualnie ustalić, że twierdzenia zawarte we wniosku nie stanowią podstawy złożenia świadczenia do depozytu.
Przedstawione przez wnioskodawcę okoliczności nie uprawniają do przyjęcia, by żądanie złożenia przedmiotu świadczenia do depozytu było prawnie uzasadnione. Z twierdzeń wniosku nie wynika, by zaistniała którakolwiek z przesłanek uprawniających go do złożenia przedmiotu świadczenia do depozytu, określona wart. 467 k.c., w szczególności ta, którą wymienia wnioskodawca, co słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji. Fakt toczącego się postępowania w przedmiocie zaprzeczenia ojcostwa nie niweczy wydanego tytułu wykonawczego zobowiązującego wnioskodawcę do świadczeń alimentacyjnych na rzecz uczestniczki. Orzeczenie stwierdzające ten obowiązek jest prawomocne i zarówno strony jak i Sąd w niniejszym postępowaniu jest nim związany (art. 365 § 1 k.p.c.).
Mając powyższe na względzie, na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawieart. 520 § 1 k.p.c.w zw. zart. 108 § 1 k.p.c.w zw. zart. 391 § 1 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.

SSO Lucyna Rajchel   SSO Jarosław Tyrpa  SSO Barbara Kursa