Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 13/17
Data wyroku: 2018-03-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Wojciechowska-Langda, Michał Bukiewicz, Maciej Schulz
Słowa kluczowe: Przestępstwa z Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
Podstawa prawna: art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i inne

Warszawa, dnia 24 stycznia 2018 r.
Sygn. akt VI Ka 13/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Maciej Schulz (spr.)
Sędziowie:  SO Agnieszka Wojciechowska-Langda
SR del. Michał Bukiewicz
protokolant: p.o. protokolanta sądowego Katarzyna Pawelec
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Warszawie Ireny Nogajskiej
po rozpoznaniu dnia 24 stycznia 2018 r.
sprawyP. K. (1)synaJ.iS.ur. (...)wO.
oskarżonego o przestępstwa zart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U.2012.124),art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku(Dz.U.2012.124) w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku(Dz.U.2012.124) w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
sprawyF. W.synaW.iK.ur. (...)wW.
oskarżonego o przestępstwa zart. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku(Dz.U.2012.124),art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku(Dz.U.2012.124) w zw. zart. 12 k.k.,art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku(Dz.U.2012.124)
sprawyP. M.synaS.iB.ur. (...)wW.oskarżonego o przestępstwa zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku(Dz.U.2012.124) w zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku(Dz.U.2012.124) w zw. zart. 12 k.k.,art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U.2012.124),art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku(Dz.U.2012.124) w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie
z dnia 22 sierpnia 2016 r. sygn. akt IV K 993/14

1
utrzymuje w mocy wyrok w zaskarżonej części wobec oskarżonychP. K. (1),F. W.iP. M.;

2
zasądza od oskarżonegoP. K. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1400 zł tytułem opłaty za drugą instancję oraz pozostałe koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym w części 1/3;

3
zasądza od oskarżonegoF. W.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 360 zł tytułem opłaty za drugą instancję oraz pozostałe koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym w części 1/3;

4
zasądza od oskarżonegoP. M.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1400 zł tytułem opłaty za drugą instancję oraz pozostałe koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym w części 1/3;

5
zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie na rzecz AdwokatówM. J.iM. S.kwoty po 516,60 zł obejmujące wynagrodzenie za obronę oskarżonych z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek VAT.

SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda SSO Maciej Schulz SSR del. Michał Bukiewicz
VI Ka 13/17

UZASADNIENIE

P. K. (1)został

oskarżony o to. że:

1
w okresie od bliżej nieustalonego czasu, jednak nie wcześniej niż od dnia 29 października 2013 roku i nie później niż do dnia 27 listopada 2013 roku wW.przyul. (...). wbrew przepisom ustawy posiadał znaczne ilości środków odurzających w postaci amfetaminy o łącznej wadze netto nie niższej niż 1 019.24 g i 3.4 metylenodioksymetamfetaminy ((...)) o wadze netto nie niższej niż 86,20 g a także znaczne ilości substancji psychotropowych w postaci ziela konopi innych niż włókniste (marihuany) o łącznej wadze netto nie niższej niż 1 585.80 g i heroiny o łącznej wadze netto nie niższej niż 9.85 g.

tj. o czyn zart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii( Dz.U.2012.124);

2
w okresie od bliżej nieustalonego czasu w 2013 roku, jednak nie wcześniej niż od września 2013 roku i nie później niż. do 27 listopada 2013 roku wW., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym mężczyzną używającym imienia lub przezwiska ..B." oraz z innymi nieustalonymi i ustalonymi osobami, wbrew przepisom art. 33-35 i art. 37. uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste (marihuany), a także substancji psychotropowych w postaci amfetaminy oraz 4-metylometkatynonu (mefedronu). w ramach którego w bliżej nieustalonym dniu w 2013 roku. jednak nie wcześniej niż po dniu 5 października 2013 roku i nic później niż w dniu 31 października 2013 roku, działając wspólnie i w porozumieniu zM. T. (1)orazP. M.wprowadził do obrotu znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci 50 g 4-metylometkatynonu (mefedronu) przekazując go zul. (...)wW.M. T. (1)celem dostarczeniaP. M., czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu,

tj. o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku( Dz.U.2012.124) w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.;

3
w okresie od bliżej nieustalonego dnia września 2013 roku do bliżej nieustalonego dnia listopada 2013 roku, jednak nie później niż do dnia 26 listopada 2013 roku wW.przyul. (...)oraz przyul. (...). działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzieliłM. T. (1)środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste (marihuany) średnio raz na siedem - dziesięć dni w' ilości jednorazowej nie niższej niż od 3 do 5 g a także z częstotliwością raz na dwa - trzy dni w ilości jednorazowej nic niższej niż 1 g. otrzymując za 1 g wskazanego środka odurzającego kwotę 40 zł, jednorazowo ziela konopi innych niż włókniste (marihuany) z gatunku amnezja w ilości nie niższej niż 10 g za kwotę od 70 zł do 80 zł za 1 g, a także 3,4-metylenodioksymetamfetaminy ((...)) w postaci przezroczystego kryształu za kwotę 160 zł za jedną porcję, czterokrotnie substancji psychotropowej w postaci 4-metylometkatynonu (mefedronu) w:ilości nie niższej niż 2 g otrzymując za jeden gram kwotę 50 zł i siedmiokrotnie amfetaminy w łącznej ilości nie niższej niż 3.5 g. otrzymując za jedną porcję o wadze pół grama od 20 zł do 30 zł, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu.

tj. o czyn zart. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku( Dz.U.2012.124) w zw. zart. 12 k.k.w zw.zart. 65 § 1 k.k.;

F. W.został

oskarżony o to. że:

1
w okresie od bliżej nieustalonego czasu, jednak nie wcześniej od września 2013 roku i nic później niż do dnia 26 listopada 2013 roku wW.wmieszkaniu nr (...)przyul. (...). wbrew' przepisom ustawy posiadał w nieustalonej ilości substancje psychotropowe w postaci 4-metylometkatynonu (mefedronu) oraz środki odurzające w postaci amfetaminy i ziela konopi innych niż włókniste (marihuany).

tj. o czyn zart. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku( Dz.U.2012.124);

2
w okresie od bliżej nieustalonego czasu, jednak nie wcześniej od września 2013 roku i nie później niż do dnia 26 listopada 2013 roku wW.- w tym przyul. (...). działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy wielokrotnie udzieliłP. M.środków odurzających w postaci amfetaminy w ilości jednorazowej do 2 g, jednak nie mniejszej niż

1 g i ziela konopi innych niż włókniste (marihuany) w ilości jednorazowej nie mniejszej niż pół grama, a także substancji psychotropowej w postaci 4-metylometkatynonu (mefedronu) w ilości jednorazowej nie mniejszej niż 3 g.
tj. o czyn z art. 58 ust. 1 ustawy u przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku ( Dz.U.2012.124) w zw. zart. 12 k.k.;

3
w bliżej nieustalonym dniu października 2013 roku wW.przyul. (...)wbrew przepisom ustawy udzieliłR. Ś.środka odurzającego w postaci amfetaminy w ilości nie mniejszej niż jeden gram,

tj. o czyn zart. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku( Dz.U.2012.124);
P. M.zostałoskarżony o to. że:

1
w okresie od bliżej nieustalonego czasu jednak nie wcześniej niż po dniu 5 października 2013 roku wW.wbrew przepisomustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiwprowadził do obrotu znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci 50 gramów mefedronu otrzymanego odP. K. (1), dostarczonego przezM. T. (1), czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu,

tj. o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku( Dz.U.2012.124) w zw. zart. 65 § 1 k.k.;

2
w okresie od bliżej nieustalonego czasu, jednak nie wcześniej niż od września 2013 roku i nie później niż do dnia 26 listopada 2013 roku wW.- w tym wmieszkaniu nr (...)przyulicy (...). działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy wielokrotnie udzieliłM. T. (1)substancji psychotropowej w postaci mefedronu i środka odurzającego w postaci amfetaminy w ilościach jednorazowych od 1 grama do 3 g wskazanej substancji psychotropowej i środka odurzającego,

tj. o czyn zart. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku( Dz.U.2012.124) w zw. zart. 12 k.k.;

3
w okresie od bliżej nieustalonego czasu jednak nie wcześniej od września 2013 roku i nie później niż do dnia 26 listopada 2013 roku wW.przyulicy (...). działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy wielokrotnie udzieliłF. W.substancji psychotropowej w postaci mefedronu w ilości jednorazowej nie mniejszej niż 3 g oraz środka odurzającego w postaci amfetaminy w ilości jednorazowej od 1.5 g do 2 g,

tj. o czyn zart. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku( Dz.U.2012.124) w zw. zart. 12 k.k.;

4
w dniu 23 kwietnia 2014 roku wW.wmieszkaniu nr (...)przyul. (...)wbrew przepisomustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiposiadał znaczną ilość środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste (marihuany) o wadze netto 19.63 g.

tj. o czyn zart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii( Dz.U.2012.124);

5
w bliżej nieustalonych dniach w październiku 2013 roku wW.wmieszkaniu nr (...)przyul. (...)oraz wmieszkaniu nr (...)przyul. (...)wW., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, co najmniej pięciokrotnie udzieliłJ. C.substancji psychotropowej w postaci mefedronu w ilości jednorazowej nie mniejszej niż 0.2 g -0.3 g,

tj. o czyn zart. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku( Dz.U.2012.124) w zw. zart. 12 k.k.;

6
w bliżej nieustalonych dniach w październiku i listopadzie 2013 roku wW.w'mieszkaniu nr (...)przyul. (...). działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, co najmniej czterokrotnie udzieliłR. Ś.substancji psychotropowej w postaci mefedronu, przy czym w czasie jednej z transakcji udzielił wskazanej substancji w ilości nie mniejszej niż 5 g a w pozostałych przypadkach jednorazowo w ilości nie mniejszej niż 1 g oraz środka odurzającego w postaci amfetaminy w ilości jednorazowej nie mniejszej niż 1 g. otrzymując za to kwotę nie mniejszą niż 300 - 400 zł, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu.

tj. o czyn z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 łipca 2005 roku ( Dz.U.2012.124) w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.;

R. Ś.,

został oskarżony o to. że:
w bliżej nieustalonym dniu października 2013 roku wW.wmieszkaniu nr (...)przyul. (...). wbrew przepisom ustawy udzieliłM. T. (1)środka odurzającego w postaci amfetaminy w ilości nie mniejszej niż pół grama,
tj. o czyn z art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 łipca 2005 roku ( Dz.U.2012.124)

Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2016 roku w sprawie o sygnaturze akt IV K 993/14 orzekł, co następuje:

I
oskarżonegoP. K. (1),w ramach zarzucanego mu w punkcie pierwszym czynu, uznał za winnego tego. że: w okresie od bliżej nieustalonego okresu czasu jednak nie wcześniej niż od dnia 29 października 2013 roku i nie później niż do dnia 27 listopada 2013 roku wW.przyul. (...), w wynajmowanym lokalu mieszkalnym, wbrew przepisom ustawy. posiadał znaczne ilości środków odurzających i substancji psychotropowych w postaci amfetaminy o łącznej wadze netto 1.019.24 g oraz 3.4 metylenodioksymetamfetaminy ((...)) o wadze netto 86.20 g, jak również ziela konopi innych niż włókniste (marihuany) o łącznej wadze netto nie niższej niż 1.585.80 g, a także heroiny o łącznej wadze netto 9.85 g i za tak opisany czyn na podstawie art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 łipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii skazał go i na podstawie art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 łipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoP. K. (1),w ramach zarzucanego mu w punkcie drugim czynu, uznał za winnego tego, że w okresie od bliżej nieustalonego czasu w 2013 roku. jednak nic wcześniej niż od września 2013 roku i nie później niż do 27 listopada 2013 roku wW., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym mężczyzną używającym imienia lub przezwiska „B.'’, wbrew przepisomart. 33-35 i art. 37 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste (marihuany), a także substancji psychotropowych w postaci amfetaminy oraz 4-metylometkatynonu (mefedronu), przyjmując co najmniej dwukrotnie przedmiotowe narkotyki od w/w mężczyzny, a nadto w bliżej nieustalonym dniu w 2013 roku, jednak nie wcześniej niż w dniu 6 października 2013 roku i nie później niż w dniu 31 października 2013 roku. działając wspólnie i w porozumieniu zM. T. (1)orazP. M.. wbrew przepisomart. 33-35 i art. 37 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, wprowadził do obrotu znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci 50 g 4-metylometkatynonu (mefedronu) przekazując go przyul. (...)wW.M. T. (1)celem dostarczenia goP. M.i za tak opisany czyn, na podstawie art. 56 ust. 3

ustawy zdnia 29lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw.zart.12 k.k.iart. 4 § 1 k.k.skazał go, zaś na podstawie art. 56ust. 3ustawy zdnia 29lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k.wymierzył mu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 250 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 złotych każda;

III
oskarżonegoP. K. (1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu wpunkcie trzecimczynu i za to na podstawieart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.wymierzył temu oskarżonemu karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności;

IV. na podstawieart. 45 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.. za powyższy czyn. orzekł wobec oskarżonegoP. K. (1)środek karny w postaci przepadku kwoty 2.000 złotych, jako równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia wyżej przypisanego mu przestępstwa;
V. na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.połączył orzeczone wpkt. I.II i III kary jednostkowe pozbawienia wolności i w ich miejsce wymierzył oskarżonemuP. K. (1)karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności:
VI. oskarżonegoF. W.,w ramach zarzucanego mu w punkcie pierwszym czynu, uznał za winnego tego. że w okresie od bliżej nieustalonego czasu jednak nic wcześniej od września 2013 roku i nic później niż do dnia 26 listopada 2013 roku wW.wmieszkaniu nr (...)przyul. (...), działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, wielokrotnie posiadał w nieustalonej ilości, nie przekraczającej jednorazowo jednakże kilku gram netto, substancje psychotropowe w postaci amfetaminy oraz 4-metylometkatynonu (mefedronu), a także środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste (marihuany) i za tak opisany czyn na podstawieart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 34 § 1. § lapkt 1 k.k..§ 2 k.k.w zw. zart. 35 § 1 k.k., przy zastosowaniuart. 37b k.k.. wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę roku ograniczenia wolności, zobowiązując go w okresie wykonywania tej kary do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej, pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym;
VII. oskarżonegoF. W.,w ramach zarzucanego mu w punkcie drugim i trzecim czynu, uznał za winnego tego. że w okresie od bliżej nieustalonego czasu jednak nie wcześniej od września 2013 roku i nie później niż do dnia 26 listopada 2013 roku wW., w tym w lokalu mieszkalnym przyul. (...). działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, wielokrotnie udzieliłP. M.środków odurzających w postaci ziela konopi innych niż włókniste (marihuany) w ilości jednorazowej nie mniejszej niż pół grama, a także substancji psychotropowych w postaci amfetaminy w ilości jednorazowej do 2 g, jednak nie mniejszej niż 1 g oraz 4-metylometkatynonu (mefedronu) w ilości jednorazowej około 3 g, zaśR. Ś.w tym samym okresie czasu wW.przyul. (...)jednorazowo udzielił substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości nie mniejszej niż jeden gram i za tak opisany czyn na podstawieart. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 34 § 1, § lapkt 1 k.k..§ 2 k.k.w' zw. zart. 35 § 1 k.k., przy zastosowaniuart. 37b k.k., wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę roku ograniczenia wolności, zobowiązując go w okresie wykonywania tej kary do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej, pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym;

VIII
na podstawieart. 85 § 1 i 2 k.k..art. 85a k.k.,art. 86 § 1 i 3 k.k.w zw. zart. 87 § 2 k.k.połączył orzeczone wpkt. VI i VIIkary jednostkowa i w ich miejsce wymierzył oskarżonemuF. W.karę łączną 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną roku i 2 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując oskarżonego w tym okresie czasu do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej, pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

IX
oskarżonegoP. M.,w ramach zarzucanego mu w punkcie pierwszym czynu, uznał za winnego tego. że w bliżej nieustalonym dniu października 2013 roku. nie wcześniej jednakże niż w dniu 6 października i nie później niż w dniu 31 października 2013 roku wW., wbrew przepisomart. 33-35 i art. 37 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiuczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci 50 gramów 4-metylometkatynonu (mefedronu), w ten sposób, że przyjął tą substancję przekazaną mu przezP. K. (1), za pośrednictwemM. T. (1)i za tak opisany czyn. na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 4 § 1 k.k.skazał tego oskarżonego, zaś na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw zart. 33 § 1 i 3 k.k.wymierzył mu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 250 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 złotych każda;

X
oskarżonegoP. M.,w ramach zarzucanych mu w punktach drugim, trzecim, piątym i szóstym czynów, uznał za winnego tego. że w okresie od bliżej nieustalonego czasu jednak nic wcześniej niż od września 2013 roku i nie później niż do dnia 26 listopada 2013 roku wW., w tym w lokalumieszkalnym o numerze (...)przyulicy (...)oraz w lokalumieszkalnym o numerze (...)przyul. (...). działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, udzielił:

a/ wielokrotnieM. T. (1)substancji psychotropowej w postaci mefedronu oraz amfetaminy w ilościach jednorazowych od 1 grama do 3 gram wskazanych substancji psychotropowych.
b/ wielokrotnieF. W.substancji psychotropowej w postaci mefedronu w ilości jednorazowej nie mniejszej niż 3 g oraz amfetaminy w ilości jednorazowej od 1.5 grama do 2 gram,
c/ co najmniej pięciokrotnieJ. C.substancji psychotropowej w postaci
mefedronu w ilości jednorazowej nie mniejszej niż 0.2 - 0.3 grama,
d/ w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, co najmniej czterokrotnieR.
Ś.substancji psychotropowej w postaci mefedronu, przy czym w czasie jednej z tych transakcji udzielił wskazanej substancji w ilości nie mniejszej niż 5 gram. a w pozostałych przypadkach jednorazowo w ilości nie mniejszej niż 1 gram oraz substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości jednorazowej nie mniejszej niż 1 g. otrzymując za to kwotę nie mniejszą niż 300 - 400 zł.
i za tak opisany czyn. na podstawieart. 58 ust. 1 i art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.skazał go. zaś na podstawieart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005rokuo przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności;

XI
na podstawieart. 45 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k., za powyższy czyn. orzekł wobec oskarżonegoP. M.środek karny w postaci przepadku kwoty 300 złotych, jako równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia wyżej przypisanego mu przestępstwa;

XII
oskarżonegoP. M.,w ramach zarzucanego mu w punkcie czwartym czynu, uznał za winnego tego. że w dniu 23 kwietnia 2014 roku wW.wmieszkaniu nr (...)przyul. (...), wbrew przepisomustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, posiadał środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste (marihuany) o wadze netto 19,63 grama i za tak opisany czyn, na podstawieart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiskazał go i na podstawieart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierzył temu oskarżonemu karę roku i 5 miesięcy pozbawienia wolności;

XIII
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.połączył orzeczone wpkt. IX.X i XII kary jednostkowe pozbawienia wolności i w ich miejsce wymierzył oskarżonemuP. M.karę łączną 3 lat pozbawienia wolności;

XIV
oskarżonegoR. Ś.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiskazuje go. zaś na podstawieart. 58ust.oustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k.. przy zastosowaniuart. 37a k.k., wymierzył oskarżonemuR. Ś.karę grzywnę w wymiarze 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 złotych;

XV
na podstawieart. 70 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiorzekł wobecP. M.przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wskazanych w wykazie dowodów rzeczowych nr 4/2014 pod poz. od 1 do 6 i jednocześnie zarządził ich zniszczenie;

XVI
na podstawieart. 70 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiorzekł wobecF. W.przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wskazanych w wykazie dowodów rzeczowych nr 3/2014 pod poz. 1. 18, 29 i 30 i jednocześnie zarządził ich zniszczenie;

XVII
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuP. K. (1)okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 2 grudnia 2013 roku do dnia 2 kwietnia 2015 roku. przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równoważny jednemu dniowa kary pozbawienia wolności;

XVIII
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuF. W.okres zatrzymania w sprawie w dniu 23 kwietnia 2014 roku. przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

XIX
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuP. M.okres tymczasowego aresztowania od dnia 23 kwietnia 2014 roku do dnia 27 maja 2014 roku oraz od 1 listopada 2014 roku do dnia 1 grudnia 2014 roku. przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

XX
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczył oskarżonemuR. Ś.okres zatrzymania w sprawie w dniu 15 września 2014 roku i tym samym uznał dwie stawki dzienne grzywny za uiszczone;

XXI
na podstawieart. 29 ust. 1 Ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze/Dz. U. z 2002 r.. Nr 123. poz. 1058 z późn. zm./ zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej wW.- adwokatM. J.oraz adwokatA. I.kwotę po 1.092 zł netto, którą należy powiększyć o kwotę podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej obrony udzielonej oskarżonymF. W.orazP. M.z urzędu;

XXII
na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 626 § 1 k.p.k.w zw. zart. 633 k.p.k.zasądził od oskarżonegoP. K. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 3936.33 tytułem kosztów sądowych, w tym kwotę 1500 (jeden tysiąc pięćset) złotych tytułem opłaty;

XXIII
na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 626 § 1 k.p.k.w zw. zart. 633 k.p.k.zasądził od oskarżonegoP. M.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 5357,33 tytułem kosztów sądowych, w tym kwotę 1500 złotych tytułem opłaty;

XXIV
na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 626 § 1 k.p.k.w zw. zart. 633 k.p.k.zasądził od oskarżonegoF. W.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 3000 złotych tytułem kosztów sądowych, zaś w pozostałym zakresie na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił go od ich ponoszenia, przejmując wyłożone w toku postępowania wydatki na rachunek Skarbu Państwa;

XXV
na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 626 § 1 k.p.k.w zw. zart. 633 k.p.k.zasądził od oskarżonegoR. Ś.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 710 złotych tytułem kosztów sądowych, w tym kwotę 100 złotych tytułem opłaty.

Powyższy wyrok zaskarżyli obrońcy oskarżonychP. K. (1),P. M.orazF. W..Natomiast wyrok uprawomocnił się w stosunku do oskarżonegoR. Ś.wobec nie wniesienia w terminie apelacji.
Obrońca oskarżonegoP. K. (1)zaskarżyła powyższy wyrok w całości.
Na zasadzieart. 427 § 2w zw. zart. 438 pkt 3 k.p.k.wyrokowi temuzarzuciła:
błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, będący skutkiem przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów, w tym m.in. lekceważenia dowodów przemawiających na korzyść oskarżonegoP. K. (1), dania wiary dowodom nieprzekonującym oraz oparcia się na faktach w istocie nie udowodnionych, a także sprzecznym z zasadami logiki i doświadczenia rozumowaniem, który to błąd skutkował przypisaniem oskarżonemuP. K. (1)popełnienie przestępstw zart. 62 ust. 2, 56 ust. 3 i 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii.
Mając powyższe na uwadze, w trybieart. 427 § 1 i 437 § 2 k.p.k., wniosła o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienieP. K. (1).

II
Niezależenie od powyższego zarzutu i wniosku, na zasadzieart. 427 § 1 i 438 pkt 2 k.p.k.wyrokowi temu zarzuciła obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a to:

a
art. 391 § 1w zw. zart. 6 k.p.k.poprzez uznanie za ujawnione zeznań składanych przezM. T. (1)w toku postępowania przygotowawczego co w konsekwencji skutkowało:

-

odstępstwem od zasady bezpośredniości i niemal całkowitym wyłączeniem kontradyktoryjności, jako że przypisane oskarżonemuP. K. (1)czyny opierają się wyłącznie (za wyjątkiem pierwszego czynu) na depozycjachM. T. (1), który co istotne, w chwili ich składania był współoskarżonym w tej samej sprawie a modyfikacje jego wyjaśnień wskazują, że realizował on swoje prawo do obrony próbując uzyskać jak najkorzystniejszą dla siebie sytuację procesową;

ograniczeniem prawa do obrony oskarżonegoP. K. (1)poprzez uniemożliwienie obrońcy oskarżonego zadawania pytań w warunkach jawnej, kontradyktoryjnej rozprawy; należy przy tym wskazać, że w sytuacji gdy materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie nie zawierał żadnych innych dowodów (bezpośrednich bądź pośrednich), o które można było zweryfikować zeznaniaM. T. (1), przesłuchanie jego było konieczne dla zachowania zasady bezpośredniości, a nadto poczynienia prawdziwych ustaleń faktycznych.

b
art. 4, 7, 410 oraz art. 5 § 2 k.p.kpoprzez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, niezgodnego z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a także zasadą obiektywizmu i dyrektywą in dubio pro reo polegającą na bezzasadnym przyjęciu, że wszystkie środki odurzające i psychotropowe ujawnione przez funkcjonariuszy Policji na terenie posesji zamieszkałej przezŁ. M. (1)zostały skradzione z mieszkaniaP. K. (1)(pkt I orzeczenia) i poczynienie ustaleń w tej kwestii w oparciu o wyjaśnienia współoskarżonych z postępowania przygotowawczego, pomimo że osoby te składając depozycje ewidentnie realizowały własną linię obrony (do czego wprost przyznał sięŁ. M. (1)ostatecznie się z nich wycofując: k. 2.716 i k. 3.116 - 3.117), a nadto z materiału dowodowego wynika, że współoskarżonyŁ. M. (1)sam trudnił się handlem narkotykami, o czym świadczą zeznaniaM. T. (1),J. B. (1)oraz utensylia ujawnione w trakcie przeszukania zajmowanej przez niego posesji jakich nie znaleziono w mieszkaniuP. K. (1), który był rzekomo dilerem na dużą skalę, co z kolei uprawnia do konstatacji, że znalezione przez funkcjonariuszy Policji środki odurzające i psychotropowe w całości lub w części mogły należeć doŁ. M. (1). Jawi się bowiem sprzecznym z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania teza, że osoba karana za posiadanie środków odurzających, zajmująca się ich rozprowadzaniem, u której ujawniono wagi elektroniczne tzw. jubilerskie i dużą ilość torebek strunowych, nie posiadała żadnych środków odurzających a wszystkie - w ilości kilku kg - pochodziły z kradzieży od oskarżonegoP. K. (1), u którego z kolei nie znaleziono żadnych niezbędnych do handlu narkotykami przedmiotów ani śladów biologicznych wskazujących na ich posiadanie. Wskazana powyżej uzasadniona wątpliwość winna zostać powzięta przez Sąd a quo, a następnie w braku możliwości jej usunięcia, rozstrzygnięta na korzyść oskarżonego.

c
art. 4, 7, 92 oraz 410 k.p.k.poprzez dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, niezgodną z zasadą obiektywizmu, w odniesieniu do dowodu z depozycjiM. T. (1). poprzez przyznanie zeznaniom tego świadka waloru pełnej wiarygodności, podczas gdy przywoływane w nich okoliczności dotyczące popełnienia przez oskarżonegoP. K. (1)przypisanych mu czynów z pkt II i III zaskarżonego orzeczenia jawią się - w świetle doświadczenia życiowego i zasad logiki - jako nieprawdopodobne, oraz poprzez pominięcie przez Sąd w swoich rozważaniach w tym kontekście zeznańŁ. M. (1), który w postępowaniu przygotowawczym twierdził, że: „[...]M. T. (1)czasami gadał jakieś głupoty.” - k. 369 - 404. a następnie w postępowaniu sądowym: „Nie można polegać na tym co mówiłM. T. (1), bo on zawsze wymyślał rzeczy, które później okazywały się nieprawdziwe.”

-

k. 3.114, podczas gdy ujawnienie skłonności świadka do fantazjowania nie powinno pozostać bez wpływu na ocenę wiarygodności jego zeznań, w szczególności gdy poza depozycjami świadka brak jest innych dowodów, z którymi można by je było skonfrontować w celu ustalenia czy podawane przez niego okoliczności obciążające oskarżonegoP. K. (1)w ogóle miały miejsce.

d
art. 4, 7 i art. 410 k.p.k.poprzez pozbawione obiektywizmu, nieznajdujące potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym, oparte na niedozwolonych domniemaniach ustalenie, że:

-

P. K. (1)przyjął co najmniej dwukrotnie narkotyki w postaci amfetaminy, marihuany i mefedronu od nieustalonego mężczyzny używającego nazwiska lub przezwiska „B.” (pkt. II zaskarżonego orzeczenia) podczas gdyM. T. (1), na którego to zeznaniach oparł się Sąd, modyfikując swoje wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego, zeznał: „świadkiem takiego zdarzenia byłem tylko raz, ale tego chłopaka widziałem dwa razy” - k.2.685, nie wspominając w nich o okolicznościach drugiego spotkania, a tym bardziej o tym, że w jego trakcie doszło do przekazywaniaP. K. (1)czegokolwiek;

waga elektroniczna - jubilerska koloru srebrnego ujawniona w piwnicyŁ. M. (1)pochodziła z rozboju naP. K. (1)i należała do niego, który to fakt - zdaniem Sądu -wskazywał na to, że oskarżonyP. K. (1)posiadał znaczną ilość różnego rodzaju narkotyków i uczestniczył w ich obrocie, podczas gdy waga ta nie została w sposób jednoznaczny rozpoznana przezM. T. (1), który po jej okazaniu wprawdzie stwierdził, że taką wagę miał w mieszkaniuP. K. (1)ale zaznaczył, że okazana mu waga ma przebarwienia zielono - białe na srebrnej powierzchni i wewnątrz, których wcześniej nie było (k. 1.878). nadtoŁ. M. (1)pytany, która z dwóch ujawnionych w jego piwnicy wag jubilerskich (srebrna i czarna) należała do niego, nie był w stanie tego określić, gdyż jak twierdził nie pamiętał jak wyglądała jego waga (k. 1.736) co z kolei również nie pozwoliło na dokonanie jednoznacznych ustaleń, która z dwóch ujawnionych na jego posesji wag pochodziła z różowej walizki.

Na zasadzieart. 427 §1i 437 § 2 k.p.k.obrońca oskarżonegoP. K. (1)wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie.
Obrońca oskarżonegoP. M.zaskarżyła powyższy wyrok w całości.
Na podstawie arl. 427§ 2 i art. 438 pkt 2, 3 i 4 k.p.k.zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:
1) odnośnie czynów opisanych w pkt. I, II, III, V i VI aktu oskarżenia:

a
mającą wypływ na treść zaskarżonego orzeczenia obrazę prawa procesowego, a mianowicieart. 391 § 2w zw. zart. 391 § 1 k.p.k.polegającą na niesłusznym odstąpieniu od zastosowania zasady bezpośredniości postępowania dowodowego poprzez ujawnienie protokołu wyjaśnień świadkaM. T. (1)złożonych w charakterze oskarżonego w sytuacji kiedy brak jest wystarczających podstaw do przyjęcia twierdzenia, że przeszkody jego osobistego stawiennictwa nie dają się usunąć;

b
mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia obrazę prawa procesowego, a mianowicieart. 6 k.p.k.polegającą na niesłusznym odstąpieniu od zastosowania zasady bezpośredniości postępowania dowodowego, a w konsekwencji pozbawienie oskarżonego możliwości weryfikacji wyjaśnień świadkaM. T. (1)składanych w charakterze oskarżonego i naruszenie prawa do obrony;

c
mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia obrazę prawa procesowego, a mianowicieart. 7 k.p.k.polegającą na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów poprzez dowolne uznanie, że dowód z pisemnej opinii z zakresu badań fizykochemicznych, z której wynika, że na zabezpieczonej w(

    :)mieszkaniu zajmowanym przezP. M.i użytkowanej przez niego wadze elektronicznej stwierdzono obecność marihuany, amfetaminy i kokainy przesądza o popełnieniu przez oskarżonego zarzucanych mu w akcie oskarżenia czynów, podczas gdy przy uwzględnieniu zasad prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego możliwe jest także przyjęcie ustalenia korzystnego dla oskarżonego, a mianowicie, że ślady na używanej wadze elektronicznej świadczyły o jej używaniu przez osobą trzecią, a nawet poprzedniego jej właściciela, co w konsekwencji spowodowało błąd w ustaleniach faktycznych polegający na dowolnym przyjęciu, że ujawnione na wadze elektronicznej ślady po amfetaminie i kokainie świadczą bezstronnie, że to oskarżony używał przedmiotowego urządzenia do ważenia środków odurzających w sytuacji, kiedy brak jest innych bezpośrednich dowodów, które powiązałyby oskarżonego z posiadaniem tych środków;

d
mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia obrazę prawa procesowego, a mianowicieart. 7 k.p.k.polegającą na dowolnym uznaniu, że wyjaśnienia świadkaM. T. (1)składane w charakterze oskarżonego, obciążające współoskarżonegoP. M.zasługują na wiarę w sytuacji gdy brak jest w sprawie innych bezpośrednich dowodów wskazujących na popełnienie przezP. M.czynów z pkt I, II, III, V i VI aktu oskarżenia;

e
z ostrożności procesowej w przypadku nieuwzględnienia zarzutów z lit. a - d zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła rażącą niewspółmierność wymierzonych kar jednostokowych przejawiającą się w wymierzeniu oskarżonemu kary izolacyjnej w wymiarze 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności (czyn z pkt I) oraz 2 lat pozbawienia wolności (czyn z pkt II, III, V, VI), co w sytuacji niewielkich ilości rzekomo udzielanych przez oskarżonego osobom trzecim środków odurzających należy określić jako nieadekwatną do celów kary.

2) Odnośnie czynu opisanego w pkt. IV aktu oskarżenia obrońca zarzuciła rażącą niewspółmierność kary w wymiarze 1 roku i 5 miesięcy, co w sytuacji posiadania przez oskarżonego na własny użytek niewielkiej ilości marihuany jest karą rażąco surową i nieadekwatną do celów kary.
III Mając powyższe zarzuty na uwadze, na podstawieart. 427 § 1 i art. 437 § 1 i 2 KPK, obrońca oskarżonegoP. M.wniosła o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoP. M.od przypisanych mu czynów z pkt I, II, III, V i VI aktu oskarżenia oraz wymierzenie łagodniejszej kary za czyn z pkt IV

ewentualnie,

2
o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Praga - Południc w Warszawie i zlecenie Sądowi I instancji przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadkaM. T. (1),

III
zaś w przypadku nieuwzględnienia ww. wniosków wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemuP. M.znacznie niższych kar jednostkowych, a w konsekwencji orzeczenie łagodniejszej kary łącznej na zasadzie pełnej absorpcji.

Obrońca oskarżonegoF. W.zaskarżyła powyższy wyrok w całości.
Zaskarżonemu wyrokowi na podstawie przepisuart. 427 § 1 i 2 kpkiart. 438 pkt 2 kpkzarzuciła mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania tj.art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.poprzez dowolną, dokonaną wbrew zasadom prawidłowego rozumowania i nie obejmującą całokształtu okoliczności ujawnionych w sprawie ocenę materiału dowodowego polegającą na uznaniu, że:

a
zeznania świadkaM. T. (1)są spójne i wiarygodne, a nade wszystko szczere i pozbawione elementów zamierzonej modyfikacji w sytuacji, gdy zeznaniom tym należy przyznać ograniczoną wartość dowodową, z uwagi na fakt, iż:

-M. T. (1)dzieląc się z organami ścigania swą wiedzą na temat przestępnych zachowań liczył na nadzwyczajne złagodzenie odpowiedzialności karnej, co jest wystarczającą podstawą do podważenia wiarygodności jego wyjaśnień złożonych w
toku innego postępowania
- dowód z w/w zeznań został przeprowadzony wbrew obowiązującej zasadzie bezpośredniości oraz z naruszeniem zasady prawa do obrony, z uwagi na fakt, iż zarówno oskarżony, jak i obrońca nie mieli możliwości uczestniczyć w bezpośrednim przesłuchaniuM. T. (1), a w konsekwencji zadać mu pytań związanych z przedstawioną przez nią sekwencją wydarzeń

b
wyjaśnienia oskarżonego złożone na etapie postępowania jurysdykcyjnego są niewiarygodne i stanowią przyjętą linię obrony, w sytuacji, gdy wyjaśnienia te są zbieżne i poparte zeznaniami pozostałych współoskarżonych,

co w konsekwencji skutkowało błędnym ustaleniem faktycznym tj. uznaniem oskarżonegoF. W.winnym zarzucanych mu czynów.
Podnosząc powyższe zarzuty na zasadzieart. 427 § 1 k.p.k.obrońca oskarżonegoW.wniosłao zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie tego oskarżonego od popełnienia przypisanego mu czynu, a ewentualnie wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Z ostrożności procesowej na wypadek nieuwzględnienia powyższego zarzutu i wniosku na podstawie przepisuart. 438 pkt 4 kpkzaskarżonemu rozstrzygnięciu obrońcaF. W.podniosła zarzut rażącej niewspółmierność orzeczonej kary wyrażającą się w niedocenieniu przez Sąd pierwszej instancji okoliczności łagodzących i w konsekwencji wymierzeniu oskarżonemu kary 3 miesięcy pozbawienia wolności raz jednego roku i dwóch miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując go w okresie wykonywania tej kary do świadczenia nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie.
Podnosząc powyższy zarzut ewentualny wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego kary łagodniejszej.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wniesione apelacje w żadnym zakresie nie zasługują na uwzględnienie. Apelacje te w ocenie Sądu Odwoławczego mają charakter polemiczny z prawidłowym stanowiskiem Sądu Rejonowego i nie zawierają żadnych argumentów, które w ocenie Sądu Odwoławczego mogłyby to stanowisko skutecznie podważyć.
Sąd I Instancji prawidłowo zebrał i ocenił materiał dowodowy nie dopuszczając się przy tym ani obrazy prawa procesowego mogącej mieć wpływ na treść orzeczenia, zwłaszczaart. 7, 5 § 2 k.p.k.,410 k.p.k., ani też błędu w ustaleniach faktycznych, co podnosili obrońcy oskarżonych.
Zarzutem wspólnym dla wszystkich trzech apelacji i jednocześnie kluczowym dla wyrokowania w niniejszej sprawie jest zarzut nieprawidłowej, a nawet wręcz niedopuszczalnej oceny zeznań świadkaM. T. (1). Jak również wyeksponowany w apelacjach wszystkich obrońców zarzut naruszenia zasady bezpośredniości oraz zawartej wart. 6 k.p.k.zasady prawa do obrony przy przeprowadzeniu dowodu z zeznań tego świadka.
Ustosunkowując się w pierwszej kolejności do zarzutów naruszenia zasady bezpośredniości i prawa do obrony podkreślić należy, że na rozprawie w dniu 20 czerwca 2016 roku Sąd I Instancji na podstawieart. 22 § 1 k.p.k.iart. 391 § 1 k.p.k.nie uwzględnił wniosku obrońcy oskarżonegoP. K. (1)o zawieszenie postępowania i ujawnił wyjaśnieniaM. T. (1)albowiem z uwagi na to, że w/w od kilkunastu miesięcy poszukiwany jest listem gończym oraz ENA brak było podstaw do zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie, a jednocześnie z uwagi na niemożność jego bezpośredniego przesłuchania na rozprawie zachodziły przesłanki prawne do ujawnienia uprzednio złożonych przez niego wyjaśnień w charakterze podejrzanego oraz oskarżonego (k.3131).
Sąd Odwoławczy również nie miał możliwości uzupełnienia materiału dowodowego poprzez przesłuchanie na rozprawie odwoławczej świadkaT.albowiemM. T. (1)jest w dalszym ciągu poszukiwany (od 21 stycznia 2016 roku) ENA i do chwili obecnej nie został zatrzymany.
Tym samym stanowisko obrońców o uchylenie w tym celu zaskarżonego wyroku jest niezasadne albowiem bezpośrednie przesłuchanie świadkaT.w chwili obecnej jest niemożliwe i w dodatku nie wiadomo czy i kiedy będzie możliwe. Obrońcy zresztą nie kwestionowali faktu, że w chwili obecnej nie da się ustalić miejsca pobytuM. T. (1)i spowodować jego stawiennictwo w Sądzie. W tej sytuacji należało zastosowaćart. 391 § 1 k.p.k.i dokonać oceny dotychczas zgromadzonych w niniejszym postępowaniu zeznań (wyjaśnień)M. T. (1). Co też Sąd I instancji uczynił.Art. 391 § 1 k.p.k.stanowi dopuszczalny przez ustawę wyjątek od zasady bezpośredniości i jak już podkreślono, zdaniem Sądu Odwoławczego, prawidłowo został zastosowany w realiach niniejszej sprawy.
Jeżeli natomiast chodzi o ocenę zeznańM. T. (1), to w pełni podzielić należy stanowisko Sądu I Instancji. Sąd ten w sposób logiczny i przekonywujący wykazał dlaczego dał wiarę zeznaniom świadkaT.składanym w charakterze podejrzanego i oskarżonego w niniejszej sprawie oraz w sprawie Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie o sygn. akt V K 135/14. Zgodzić się należy, że wyjaśnieniaM. T. (1)znajdują potwierdzenie w innych dowodach, w tym między innymi w wyjaśnieniachJ. B. (1)orazŁ. M. (1), a także w dowodach z dokumentów, opiniach biegłych, w tym z zakresu badań fizykochemicznych, jak również w sprawozdaniu z przeprowadzonej analizy kryminalnej połączeń telefonicznych wykonanych pomiędzy oskarżonymi, a także częściowo w wyjaśnieniach samych oskarżonych.
Sąd I Instancji opierając się na wyjaśnieniachM. T. (1)wskazał jednocześnie w sposób prawidłowy dlaczego i w jakim zakresie nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonych. Ocenę wyjaśnień oskarżonych dokonaną przez Sąd Rejonowy, Sąd Odwoławczy także podzielił. Zgodzić się należy z oceną dokonaną przez Sad I instancji, że aczkolwiekM. T. (1)w czasie pierwszego przesłuchania złożył wyjaśnienia, częściowo niezgodne z rzeczywistym przebiegiem zdarzeń, to podczas kolejnego przesłuchania w charakterze podejrzanego, przyznał się do tego, a jednocześnie w kolejno składanych wyjaśnieniach w sposób konsekwentny i stanowczy opisał zarówno przebieg napadu rabunkowego na osobie i mieniuP. K. (1), jak i podzielił się z organami ścigania swą wiedzą na temat czynów zarzucanych między innymi pozostałym oskarżonym w niniejszej sprawie. Rację ma Sąd I instancji, żeM. T. (1)w złożonych wyjaśnieniach podał wiele szczegółów dotyczących zarówno samych oskarżonych, jak i ich działalności, które zostały potwierdzone innymi przeprowadzonymi na rozprawie dowodami (por. k.18 pisemnych motywów wyroku). Okoliczność ta dodatkowo świadczy o jego wiarygodności. Zgodzić się należy z Sądem I Instancji, że brak jest okoliczności świadczących o tym, żeM. T. (1)złożył nieprawdziwe zeznania, pomawiając bezpodstawnie osoby oskarżone w niniejszej sprawie.
W tym miejscu dodatkowo podkreślić należy, że fakt aktualnych poszukiwańM. T. (1)listem gończym oraz europejskim nakazem aresztowania nie może czynić omawianych zeznań niewiarygodnymi.M. T. (1)współpracował do pewnego momentu z organami ścigania, zaś późniejsze ustanie tej współpracy nie może świadczyć o braku jego wiarygodności. Zwłaszcza, gdy nie wiadomo co dzieje się aktualnie zM. T. (1)i nie znane są powody dla których może on się ukrywać przed organami wymiaru sprawiedliwości. Nie ulega również wątpliwości, żeM. T. (1)chciał skorzystać z nadzwyczajnego złagodzenia kary, dlatego zdecydował się ujawnić wszystkie znane mu okoliczności związane z popełnionymi przez siebie przestępstwami, jak i też z przestępstwami popełnionymi przez inne osoby, w tym przez oskarżonych w niniejszej sprawieP. K. (1),F. W.,P. M.iR. Ś.. Okoliczność ta jednak nie może podważać wiarygodności zeznań tego świadka, zwłaszcza w sytuacji gdy Sąd I instancji zweryfikował te zeznania w oparciu o inne dowodowy szczegółowo omówione w pisemnych motywach wyroku. Ponadto, jeżeli chodzi o oskarżonegoF. W.to podczas dwukrotnego przesłuchania w toku postępowania przygotowawczego przyznał się on do wielokrotnego posiadania w swym miejscu zamieszkania marihuany oraz amfetaminy, jak również do nieodpłatnego, kilkukrotnego, udzielenia narkotykówP. M., podając przy tym szczegóły związane z nabywaniem i udzieleniem posiadanych narkotyków. W tym zakresie jego wyjaśnienia są bowiem nie tylko szczegółowe, logiczne, stanowcze i spójne, ale potwierdzają także kwestionowane przez obronę wyjaśnieniaM. T. (1).
Prawidłowo Sąd Rejonowy nie dał natomiast wiary wyjaśnieniom oskarżonegoW., złożonym na rozprawie, w których nie przyznał się on w jakiejkolwiek części do stawianych mu zarzutów, jak również zanegował treść swoich wyjaśnień zawartych w protokołach przesłuchania z etapu śledztwa, tłumacząc to wywieraniem nacisku przez przesłuchującego go prokuratora (por. k. 13 pisemnych motywów wyroku). W ocenie Sądu Odwoławczego postawa prezentowana przez oskarżonegoW.w trakcie rozprawy przed Sądem I instancji wynikała z przyjętej przez niego linii obrony, zaś tłumaczenia odnośnie przyczyny, dla których w śledztwie wyjaśniał odmiennie są niewiarygodne. Dlatego też wyjaśnieniaF. W.składane w postępowaniu przygotowawczym są dodatkowym dowodem świadczącym o wiarygodnościM. T. (1).
Ustosunkowując się dodatkowo do apelacji obrońcy oskarżonegoK.podkreślić należy, że Sąd Rejonowy na k. 18 pisemnych motywów wyroku zauważył, że podczas poszczególnych przesłuchańM. T. (1)raz podawał, że był bezpośrednim świadkiem dwóch dostaw narkotykówP. K. (1), a innym razem, że tylko jednej, a o innych dostawach domyślał się w oparciu o wypowiedzi tegoż oskarżonego i prezentowane mu przez niego w jego ówczesnym miejscu zamieszkania ilości narkotyków. Podzielić należy stanowisko Sądu meriti, że rozbieżność ta podobnie, jak i inne wskazane w apelacjach obrońców sprzeczności i nieścisłości wynikały z faktu, żeM. T. (1)składając obszerne wyjaśnienia na temat różnych osób i ich czynów, podczas kolejnych przesłuchań nie pamiętał dokładnie ilości dostaw narkotykówP. K. (1), których był świadkiem, o czym jednocześnie poinformował osobę go przesłuchującą. Również podniesione w tej apelacji zarzuty dotyczące błędnych wniosków wyciągniętych z zabezpieczonej u oskarżonegoK.wagi elektronicznej mają charakter polemiczny i wynikają z realizacji prawa do obrony i oparcia apelacji tylko i wyłącznie na wyjaśnieniach oskarżonego. Podobnie zresztą ocenić należy zarzut I c zawarty w apelacji obrońcyP. M., a dotyczący wniosków wyciągniętych przez Sąd z faktu zabezpieczenia w mieszkaniu tego oskarżonego wagi elektronicznej, na której stwierdzono ślady marihuany, amfetaminy i kokainy.
Podkreślić należy w tym miejscu, że Sąd I instancji, w przeciwieństwie do obrońców oskarżonych oparł swoje rozstrzygnięcie na całokształcie zgromadzonego materiału dowodowego uwzględniając (wbrew zarzutowi podniesionemu w pkt I apelacji obrońcy oskarżonegoP. K. (1)) zarówno okoliczności korzystne dla oskarżonych, jak i nie korzystne. Nie można zgodzić się także ze stanowiskiem wspomnianego powyżej obrońcy, że poczynione prze Sąd ustalenia faktyczne nie znajdują odzwierciedlenia w ujawnionych dowodach. Jednocześnie podnoszony w apelacji obrońcyP. K. (1)fakt, żeM. T. (1),J. B. (1)iŁ. M. (1)mieli do czynienia z narkotykami także nie świadczy o braku wiarygodności ich wyjaśnień (zeznań).
Godzi się zauważyć, że Sąd pierwszej instancji zgodnie z dyspozycjąart. 424 § 1 k.p.k.wskazał w sposób logiczny i przekonywujący którym dowodom, w tym zeznaniom których świadków dał wiarę (J. B. (1)i częściowoŁ. M. (1)– składanym w toku postępowania przygotowawczego,P. T.,D. S.,A. O.,A. N.,W. O.,T. W.,P. W.,T. B. (1),P. B.,A. R.,G. B.,A. B.,T. B. (2)iL. P., a takżeK. T.iB. C.,J. B. (2), orazM. H., a także częściowoJ. C., a którym nie ( między innymi zeznaniaJ. C.w których zaprzeczyła, aby podczas spotkań towarzyskich, którakolwiek z obecnych tam osób zażywała lub udzielała jej narkotyków, a także by znałaP. K. (1)oraz zeznaniaŁ. M. (1)składane w toku rozprawy w dniu 12 maja 2016 roku) i dlaczego. Stwierdzić należy, że ocena ta zgodna jest z zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażoną wart. 7 k.p.k.i została w sposób należy przez Sąd I instancji przeprowadzona i uzasadniona (por. k.20-24 pisemnych motywów wyroku).
Przechodząc do zarzutów niewspółmierności kary podniesionych w apelacjach obrońców oskarżonychM.iW.stwierdzić należy, że postawione w tym zakresie zarzuty także nie zasługują na uwzględnienie. Sąd Rejonowy wymierzając wszystkim trzem oskarżonym (w tym także oskarżonemuP. K. (1)) kary i orzekając wobec nich środki karne uwzględnił wszystkie okoliczności obciążające i łagodzące występujące w realiach niniejszej sprawy. Przede wszystkim zgodzić się należy z oceną stopnia społecznej szkodliwości czynów przypisanych poszczególnych oskarżonym. Stopień ten Sąd pierwszej instancji słusznie ocenił, jako społecznie szkodliwy w stopniu wysokim, w odniesieniu do przypisanych oskarżonemuP. K. (1)czynów zart. 56 ust. 3 i art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniioraz przypisanegoP. M.czynu z art. 56 ust. 3 w/w ustawy oraz jako znaczny w odniesieniu do pozostałych czynów przypisanych poszczególnym sprawcom. Dokonując oceny stopnia społecznej szkodliwości czynów, jakich dopuścili się oskarżeni Sąd I instancji prawidłowo wziął pod uwagę rodzaj dobra chronionego, w jaki godzili oskarżeni swoim działaniem, a także rodzaj i ilość narkotyków i środków psychotropowych będących przedmiotem przestępstw w niniejszej sprawie, a w odniesieniu do oskarżonychK.iM., popełnienie przestępstwa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Wysoki i znaczny stopień społecznej szkodliwości czynów, jakich dopuścili się poszczególni oskarżeni miał wpływ na wymiar orzeczonych wobec nich kar. Prawidłowo Sąd Rejonowy uznał, że dodatkową okolicznością obciążającą w stosunku do oskarżonychF. W.iP. M.była ich uprzednia karalność za podobne przestępstwa, zaś w odniesieniu doP. K. (1)fakt uczynienia sobie stałego źródło dochodu z popełniania czynu zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, a także ilość środków odurzających jakie posiadał on w ramach czynu pierwszego oraz wprowadził do obrotu w ramach czynu drugiego, która jak słusznie zauważył Sąd meriti, pozwalała na jednorazowe odurzenie się nie tylko kilkudziesięciu, lecz co najmniej kilkunastu tysięcy osób. Orzeczone wobec oskarżonych kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny i środki karne nie noszą cech rażącej surowości w świetle wspomnianych powyżej, a szczegółowo omówionych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, okoliczności obciążających. Przy czym odnośnie oskarżonegoK.oceny tej nie zmienia jego dotychczasowa nie karalność. Natomiast w stosunku w odniesieniu do oskarżonegoW.orzeczone kary cząstkowe jak i karę łączną w wymiarze 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz roku i 2 miesięcy ograniczenia wolności uznać nawet można, jako zbyt łagodne w odniesieniu do przypisanych mu przestępstw. Jednakże z uwagi na kierunek wniesionej apelacji Sąd Odwoławczy nie miał możliwości ewentualnego zaostrzenia orzeczonej wobecF. W.kary.
Reasumując, wniesione apelacje w żadnym stopniu nie zasługują na uwzględnienie. Sąd Odwoławczy w pełni podzielił dokonaną przez Sąd I instancji ocenę materiału dowodowego, w tym zeznań świadkaM. T. (1), a także poczynione przez ten Sąd ustalenia faktyczne, w tym ustalenia odnośnie winy oskarżonych w zakresie przypisanych im zaskarżonym wyrokiem czynów. Tym samym Sąd Okręgowy w pełni podzielił argumentację zawartą w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku, natomiast nie zgodził się z polemiczną argumentacją zawartą w apelacjach obrońców oskarżonych.
Utrzymując w mocy zaskarżony wyrok w mocy i nie uwzględniając środków odwoławczych wniesionych wyłącznie przez obrońców oskarżonych Sąd Okręgowy, stosownie do dyspozycjiart. 636 § 1 k.p.k.obciążyłP. K. (1),F. W.iP. M.kosztami sądowymi w częściach na nich przypadających.
Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w wyroku.
SSO Maciej Schulz SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda SSR (del) Michał Bukiewicz