Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 3564/17
Data wyroku: 2018-11-21 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

sygnatura akt I C 3564/17

UZASADNIENIE
PowodowieM. P.,D. P.oraz małoletniaM. G.wnieśli o:

1
ustalenie, że pomiędzy powodami, a pozwaną Agencją Mienia Wojskowego wW.istnieje stosunek najmulokalu mieszkalnego nr (...)przyul. (...)wW.;

2
zasądzenie od pozwanej kosztów procesu według norm przepisanych.

(pozew k. 1-4v., pisma usuwające braki formalne pozwu k. 22 i 38, protokół rozprawy k. 59)
Pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie na swoją rzecz kosztów procesu. Wskazała na braku interesu prawnego w wytoczeniu powództwa w rozumieniuart. 189 k.p.c.
(odpowiedź na pozew k. 43-45)

1
Ustalenia faktyczne

Agencja Mienia Wojskowego wW.(dawniej Wojskowa Agencja Mieszkaniowa) jest właścicielemlokalu mieszkalnego nr (...)przyul. (...)wW.. W lokalu tym zamieszkują pozwani.
(okoliczność bezsporna)
Wyrokiem zaocznym z 6 lutego 2012 r. wydanym w sprawie I C 951/11 Sąd Rejonowy dla Warszawy – Mokotowa wW.nakazałM. P.opuszczenie i opróżnienie tego lokalu i wydanie go Wojskowej Agencji MieszkaniowejOddział (...)wW.. Ponadto Sąd ustalił, żeM. P.nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego.
Na skutek wniesienia sprzeciwu od tego wyroku Sąd wyrokiem z 4 grudnia 2014 r. utrzymał w mocy wyrok zaoczny z 6 lutego 2012 r. oraz nakazał dodatkowoD. P.i małoletniejM. G.opuszczenie i opróżnienie tego lokalu i wydanie go Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Sąd ustalił, żeD. P.iM. G.przysługuje prawo do lokalu socjalnego i nakazał wstrzymanie eksmisji do czasu złożeniaD. P.iM. G.przez właściwą gminę oferty umowy najmu lokalu socjalnego. ApelacjaD. P.od powyższego wyroku została odrzucona. ApelacjaM. P.od wyroku została oddalona wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z 12 sierpnia 2016 r. Skarga kasacyjnaM. P.od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie została odrzucona postanowieniem z 17 listopada 2016 r.
(dowód: wyrok zaoczny z 6 grudnia 2012 r. k. 26, wyrok z 4 grudnia 2014 r. k. 156, postanowienie z 10 marca 2015 r. k. 197-198, postanowienie z 31 marca 2016 r. k. 303-305, wyrok z12 sierpnia 2016 r. k. 333, postanowienie z 17 listopada 2016 r. k. 371-372)

2
Ocena dowodów

Stan faktyczny w zakresie ustalonym wyżej przez Sąd nie był sporny między stronami. Znalazł on również oparcie w dowodach z dokumentów urzędowych z akt sprawy o eksmisję (I C 951/11). Dowody te nie budziły wątpliwości i wzajemnie się uzupełniały. Dowody z pozostałych dokumentów wskazane w pozwie nie miały znaczenia do rozstrzygnięcia sprawy. Sąd uznał, że badanie okoliczności wynikających z tych dokumentów nie było konieczne dla wydania wyroku.

3
Ocena prawna

Żądanie powodów opiera się naart. 189 k.p.c.Przepis ten stanowi, że powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny.
Powództwo podlega zatem oddaleniu jeżeli powód nie ma interesu do jego wytoczenia, ale także wtedy, gdy interes taki istnieje, ale twierdzenie powoda o istnieniu lub nieistnieniu stosunku prawnego okaże się bezzasadne. Interes prawny zachodzi wtedy jeżeli sam skutek, jaki wywoła uprawomocnienie się wyroku ustalającego, zapewni powodowi ochronę jego prawnie chronionych interesów czyli definitywnie zakończy istniejący spór lub prewencyjnie zapobiegnie powstaniu takiego sporu w przyszłości.
Interes prawny w żądaniu ustalenia prawa lub stosunku prawnego nie istnieje zaś w tych sytuacjach, w których możliwa jest obok lub zamiast powództwa o ustalenie równocześnie inna forma ochrony praw podmiotowych stanowiących przedmiot ustalenia.
Mając to na względzie Sąd uznał, że powodowie nie mają interesu prawnego w rozumieniuart. 189 k.p.c.w wytoczeniu tego powództwa.
Powodowie dochodzili swoich praw do lokalu w sprawie o eksmisję (I C 951/11). Wykazywali i dowodzili w tamtym postępowaniu, że przysługuje im skuteczne względem Agencji Mienia Wojskowego uprawnienie do zamieszkiwania w lokalu w postaci najmu. Wskazywali, żeM. P.wstąpił w najem lokalu z mocy prawa na podstawieart. 30 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Sąd w sprawie o eksmisję uznał ten zarzut za niesłuszny. Wskazał, że nie zostały spełnione przesłanki z tego przepisu. Sąd Rejonowy badał także możliwość istnienia tytułu prawnego pozwanych do lokalu na podstawieart. 691 k.c.i uznał, że przepis ten nie ma zastosowania do pozwanych. Tytułu prawnego do lokalu nie stanowiły też przepisyustawy z dnia 31 stycznia 1961 roku o zakwaterowaniu sił zbrojnych.
Powyższe stanowisko zaakceptował także Sąd Okręgowy w Warszawie, rozpoznający apelację do wyroku Sądu Rejonowego. Wskazał, żeM. P.nie mógł wstąpić w stosunek najmu lokalu, bo lokal ten nigdy nie był przedmiotem najmu. Podniesiono, że prawo do zajmowania przez niego lokalu wygasło w marcu 2002 roku. Utrata tego prawa przez pozwanego skutkowała utratą prawa do zamieszkiwania przezM. G.iD. P.. One wywodziły bowiem swój tytuł prawny do lokalu odM. P..
W tej sprawie powodowie podnosili te same argumenty i zarzuty. Zakwestionowali zasadność wszczęcia procesu o eksmisję. Polemizowali także z prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego z 4 grudnia 2014 r. i jego uzasadnieniem.
Mając to na względzie Sąd uznał, że to postępowanie jest w zasadzie drugim procesem o ten sam przedmiot. Cel tego procesu jest tożsamy z linią obrony pozwanych w procesie o eksmisję. Uznanie, że powodowie mają interes prawny w wytoczeniu pozwu prowadziłoby do powtórnej oceny tych samych zarzutów, co nie jest dopuszczalne. Posiadanie przez powodów prawa najmu do lokalu zostało ocenione w sprawie o eksmisję.
Tym samym Sąd uznał, powodowie nie mają interesu prawnego w wytoczeniu powództwa. Z tych przyczyn nie badał pozostałych przesłanek niezbędnych dla oceny zasadności roszczenia.
Sam brak interesu prawnego powodował oddalenie powództwa (punkt 1 wyroku).

4
Koszty

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 98 k.p.c.
Powodowie przegrali proces i powinni solidarnie zwrócić pozwanemu jego koszty.
Na koszty te złożyło się 900 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika pozwanego ustalone na podstawie § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.