Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi
VIII Wydział Cywliny
Sygnatura akt: VIII C 2150/17
Data wyroku: 2018-06-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Kalsztein

Sygn. akt VIII C 2150/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 czerwca 2018 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi, VIII Wydział Cywilny
w następującym składzie :
Przewodniczący : Sędzia SR Tomasz Kalsztein
Protokolant : st. sekr. sąd. Dorota Piasek
po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2018 roku w Łodzi
na rozprawie
sprawy z powództwa(...)Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą wW.
przeciwkoT. Z.
o zapłatę

1
oddala powództwo;

2
zasądza od powoda(...)Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą wW.na rzecz pozwanegoT. Z.kwotę 2.417 zł (dwa tysiące czterysta siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu w całości.

Sygn. akt VIII C 2150/17

UZASADNIENIE
Dnia 30 sierpnia 2016 roku powód(...)Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty wW.wniósł pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwkoT. Z.o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego kwoty 5.471,36zł., na którą złożyła się należność wynikająca z umowy bankowej zawartej przez pozwaną w dniu 13 grudnia 2000 roku. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż na podstawie umowy cesji z dnia 18 maja 2016 roku poprzedni wierzyciel przeniósł wierzytelność na stronę powodową
(pozew, k. 2-5)
Nakazem zapłaty w postępowaniu elektronicznym Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie wydał nakaz zapłaty uwzględniając powództwo
(nakaz k. 5odw)
W dniu 8 sierpnia 2017 roku pozwana reprezentowana przez pełn. złożyła skutecznie sprzeciw od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym wniósł o oddalenie powództwo i zasadzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia.
(sprzeciw k. 9-10).
Postanowieniem z dnia 6 października 2017 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód przekazał sprawę do Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi .
(postanowienie k. 18.odw.)
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 13 grudnia 2000 roku pozwanyT. Z.zawarł z(...) Bankiem (...) S.A.wL.umowę bankową, na mocy której uzyskała środki finansowe.
Wobec niedotrzymania warunków umowy pierwotny Wierzyciel wypowiedział przedmiotowa umowę.
(okoliczność bezsporna)
Sąd zważył co następuje:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
Bezspornym w realiach niniejszej sprawy jest fakt zawarcia przez pozwanego umowy bankowej. W wyniku zawarcie tej umowy pozwany otrzymał środki pieniężne. W związku z naruszeniem warunków umowy pierwotny wierzyciel wypowiedział umowę a zaległość stała się wymagalna.
Powód wystąpił przeciwko pozwanemu z pozwem dnia 30 sierpnia 2016 roku. Zgodnie zart. 118 k.c.dla roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej termin przedawnienia wynosi trzy lata. Sąd Apelacyjny w Katowicach, w wyroku z dnia 15 listopada 2012 r., w sprawie o sygn. akt I ACa 674/12(LEX nr 1236387)orzekł, iż „o związku roszczenia z prowadzeniem działalności gospodarczej powinny decydować okoliczności istniejące w chwili powstania roszczenia, przy czym bez znaczenia dla tej kwalifikacji pozostaje przy tym, czy roszczenie powstało w relacji obustronnie profesjonalnej, czy też profesjonalista (przedsiębiorca) występuje tylko po jednej stronie stosunku prawnego, wystarczy, iż podmiotem gospodarczym jest osoba występująca z roszczeniem.”
Natomiast w myślart. 120 § 1 k.c.termin przedawnienia rozpoczyna swój bieg z dniem, w którym roszczenie stało się wymagalne. W orzecznictwie i doktrynie wypracowany został pogląd, iż roszczenie jest wymagalne, gdy wierzyciel może skutecznie żądać od dłużnika określonego zachowania bądź zaniechania, a dłużnik winien niezwłocznie uczynić zadość żądaniu wierzyciela(por. Kodeks Cywilny, Komentarz, Część Ogólna, red. A. Kidyb, WKP 2012 r.; wyrok SN z dnia 12 lutego 1991 r., III CRN 500/90, OSN 1992, nr 7-8, poz. 137).
Przyjmując za datę wymagalności roszczenia datę 31 grudnia 2000 roku, (koniec roku kalendarzowego, w którym doszło do zawarcia umowy - powód nie złożył bowiem nawet umowy pożyczki) ,roszczenie uległo przedawnieniu w dniu 31 grudnia 2003 roku, a zatem przed datą wytoczenia powództwa. W związku z powyższy strona pozwana zasadnie podniosła zarzut przedawnienia roszczenia.
Konkludując, Sąd uwzględnił zarzut przedawnienia zgłoszony przez pozwanego jako zasadny.
Na marginesie wskazać należy, że zarówno w orzecznictwie Sądu Najwyższego, jak i w doktrynie, dopuszcza się możliwość nieuwzględnienia zarzutu przedawnienia na podstawieart. 5 k.c.Podstawowym jednak warunkiem takiej możliwości jest ocena zarzutu przedawnienia jako czynienia przez uprawnionego do jego podnoszenia z przysługującego mu prawa użytku sprzecznego z zasadami współżycia społecznego.
Nie można uznać podniesionego przez pozwanego zarzutu przedawnienia za działanie sprzeczne z zasadami współżycia społecznego przewidzianymi wart. 5 k.c.w sytuacji, gdy powództwo zostało wytoczone po blisko 13 latach od momentu przedawnienia roszczenia. Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby do wniosku, że wierzyciel mógłby dochodzić przedawnionej należności w dowolnym momencie po upływie terminu przedawnienia, powołując się na zasady współżycia społecznego, co niweczyłoby cel instytucji przedawnienia.
Nadto należy wskazać należy, że powód(...)Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w ogóle nie wykazał, że przysługuje mu wierzytelność w stosunku do pozwanego, wynikająca z zawartej przez nią z pierwotnym wierzycielem(...) Bankiem (...) S.A.umowy bankowej, tym bardziej, że przysługuje mu wierzytelność w wysokości dochodzonej przedmiotowym powództwem. Powód w ogóle nie wykazał swej legitymacji czynnej do występowania w przedmiotowym procesie, gdyż nie udowodnił, że wierzytelność nabyta od cedenta – określona jako przysługująca „wobec dłużnika” i jako wynikająca z opisanej umowy – rzeczywiście istnieje i że ten uprzednio ją skutecznie nabył. Zawodowy pełnomocnik powoda nie złożył do akt żadnych dokumentów, które potwierdzałaby fakt nabywania wierzytelności dochodzonej przedmiotowym powództwem przez kolejnych cesjonariuszy i ostatecznie, które wykazywałyby fakt nabycia praw do niej przez powoda.
Z tych też względów powództwo podlegało oddaleniu.
O kosztach procesu Sąd orzekł w oparciu oart. 98 k.p.c.stosując zasadę odpowiedzialności za wynik procesu. Strona powodowa przegrała proces w całości, a zatem jest ona zobowiązana do zwrotu poniesionych przez pozwanego kosztów procesu. Koszty te obejmują wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru w stawce minimalne wynoszące 2.4000 zł oraz opłata od pełnomocnictwa w wysokości 17,00 zł.
Łącznie kwota 2.417,00 zł pozostaje do zwrotu dla pozwanego.