Sąd Rejonowy w Piszu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 94/18
Data wyroku: 2018-10-03 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Sędziowie: SSR Mariusz Popławski
Słowa kluczowe: Wykroczenie przeciwko mieniu
Podstawa prawna: art. 119 § 1 kw
Teza: pomówienie przez współobwinionego

Sygn. aktII W 94/18

UZASADNIENIE
Komendant Powiatowy Policji wP.skierował do tutejszego sądu wniosek o ukaranieR. M.za to, że:
w dniu 22 października 2017 r. około godz. 17:30-19:00 z klatki schodowej bloku przyul. (...)wP.okręgu(...)dokonał kradzieży roweru typu górskiego o nazwieB., koloru czarnego z czerwonymi napisami o wartości 470,00 złotych na szkodęB. G. (1)tj. o czyn z art. 119 § 1 kw
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
ObwinionyR. M.w bloku przyul. (...)wP.prowadził prace elewacyjne i wymianę okien klatkowych. W dniu 22 października 2017 roku około godziny 17:30 – 19.00 z klatki schodowej tego bloku zabrał w celu przywłaszczenia rower typu górskiegoo nazwie B., koloru czarnego z czerwonymi napisami o wartości 470,00 zł na szkodęB. G. (1). Następnie rower ten oddał na przechowanieM. S., mieszkającemu w miejscowości(...). Policja odnalazła przedmiotowy rower w chwili przeszukania powyższej posesji w dniu 19 stycznia 2018 r. w związku z innym postępowaniem. PokrzywdzonaB. G. (1)rozpoznała swój rower i pokwitowała jego odbiór. Nie miała zastrzeżeń, co do jego stanu technicznego.M. S.został obwiniony w odrębnym postępowaniu o popełnienie czynu z art. 122 § 2 kw.
ObwinionyR. M.był kilkukrotnie karany sądownie za popełnienie przestępstwa. Nie notowany w bazie(...)za wykroczenia. W chwili orzekania przebywał w AŚ wS.jako osoba pozbawiona wolności w innej sprawie. Koniec kary przypadał na dzień 08 listopada 2018 r. Przed osadzeniem utrzymywał się z prac dorywczych.
(dowód: wyjaśnienia obwinionegoR. M.k. 24 – 25, k. 26v., k. 35, k. 80; zeznania świadków:B. G. (1)k. 3, k. 6, k. 80 – 80v.;M. S.k. 18, k. 22v. – 23, k. 26v., k. 91v. – 92; protokół przeszukania pomieszczeń k. 19-21; protokół oględzin rzeczy wraz z dokumentacją fotograficzną k. 28-32; pokwitowanie k. 33; dane obwinionegoR. M.k. 79v., k. 42; notatka ze sprawdzenia w bazie(...)k. 38; informacja z systemu NOE-SAD k. 65, 66)
ObwinionyR. M.nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. Wyjaśnił, że został pomówiony przezM. S.. Nie zaprowadzał żadnych kradzionych rowerów do niego. Podał, że pracował wcześniej w bloku, gdzie skradziono rower, przy pracach elewacyjnych i wymianie okien klatkowych.
(dowód: wyjaśnienia obwinionegoR. M.k.24 – 25,k. 26v.,k. 35, k. 80)
Sąd zważył co następuje:
Sąd w niniejszej sprawie rozważył wszystkie przeprowadzone w sprawie dowody, opierając swe ustalenia na zeznaniach świadkaM. S.,B. G. (1), a częściowo także na podstawie wyjaśnień obwinionego.
Dokonując oceny zeznań świadkaM. S.Sąd dał im wiarę w całości uznając je za rzeczowe, logiczne i mogące stanowić podstawę do dokonywania w oparciu o nie właściwych ustaleń faktycznych. Opis zdarzenia przedstawiony przez świadka był spójny wewnętrznie, konsekwentny i tworzący jednolitą całość. Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności mogących podważyć wiarygodność złożonych przez świadka relacji ze zdarzenia z udziałem obwinionego. Ponadto, zeznania tego świadka korelują z pozostałym materiałem dowodowym zgormadzonym w sprawie, a w szczególności z zeznaniamiB. G. (1), protokołami przeszukania pomieszczeń i protokołem oględzin rzeczy wraz z dokumentacją fotograficzną. Mężczyźni przed tą sprawą nie byli skonfliktowani i świadek nie miał żadnego interesu w tym, aby podawać fałszywie na niekorzyść obwinionego. Ponadto, rower został skradziony z klatki, w której wcześniej pracował obwiniony, co sam zresztą przyznał w swoich wyjaśnieniach. ŚwiadekM. S.konsekwentnie i od samego początku wskazywał zaś na obwinionego jako sprawcę kradzieży. Zbieg okoliczności, iż wskazana przez świadka potencjalnie przypadkowa osoba pracowała wcześniej akurat w miejscu kradzieży roweru, w tym wypadku byłby wysoce nieprawdopodobny. SamM. S.został zaś obwiniony o czyn stanowiący pochodną zachowaniaR. M., tj. o czyn z art. 122 § 2 kw.
Powszechnie znanym w polskim orzecznictwie jest pogląd, iż pomówienie współoskarżonego/współobwinionego nie stanowi dowodu pełnowartościowego, chyba że jest ono jasne i konsekwentne, a nadto znajduje potwierdzenie w innych dowodach bezpośrednich lub pośrednich, w szczególności zaś w logice wydarzeń. Nie bez znaczenia w tym względzie jest też osobowość pomawiającego, jako zasadnicza podstawa do uznania wszelkiego wyjaśnienia czy zeznania za prawdziwe i wiarygodne(vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 1955 r. IV K 834/55 [w:] OSNCK 1956/2/29). Należy wyraźnie wyeksponować w tym miejscu, iż nie ulegało wątpliwościom, że zeznaniaM. S.w realiach niniejszej sprawy miały charakter tzw. „dowodu z pomówienia”. Stwierdzić należy, że dowód z pomówienia chociaż powinien być traktowany na równi z innymi, to jednak stanowi dowód szczególny i dlatego – co wielokrotnie podkreślono w orzecznictwie – powinien podlegać ocenie ze „szczególną wnikliwością”, „z całą ostrożnością”. Dowód z pomówienia może być dowodem winy o ile jest logiczny, stanowczy, konsekwentny, zgodny z logiką wypadków, nie jest wyrazem osobistego zainteresowania pomawiającego, wyrażającym się w przerzucaniu winy na inną osobę czy umniejszaniu swojego stopnia zawinienia(wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2007 r., sygn. akt WA 45/07; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt WA 28/06; wyrok Sądu najwyższego z dnia 7 października 1999 r., sygn. akt II KKN 506/97; wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 31 lipca 2008 t., sygn. akt II AKa 198/08). W ocenie Sądu wskazanieM. S.naR. M.jako na sprawcę kradzieży roweru, pomimo że w trakcie przeszukania znaleziono więcej rzeczy pochodzenia przestępczego, w ocenie Sądu spełniało wszystkie te wymogi o których była mowa powyżej, a zatem polegało na prawdzie. Gdyby świadekM. S.chciał „dokuczyć” obwinionemu i w jakiś sposób „zemścić się na nim” jak to wskazał obwiniony, pomówiłby go również o inne zachowania związane np. z zabezpieczonym suszem roślinnym.
Sąd nie dał wiary stanowisku obwinionego, iż twierdzeniaM. S.to fałszywe pomówienie, a on sam nie miał nic wspólnego z przedmiotową kradzieżą. Wyjaśnienia obwinionego były niespójne, pokrętne i ewoluowały w miarę trwania postępowania.
Za w pełni wiarygodne i zasługujące na uwzględnienie Sąd uznał dowody z dokumentów w postaci protokołów przeszukania pomieszczeń i oględzin rzeczy z dokumentacją fotograficzną. Zostały one sporządzone zgodnie z obowiązującą procedurą i nie budziły żadnych zastrzeżeń.
Biorąc pod uwagę całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz jego przeprowadzoną ocenę, Sąd uznał, iż zachowanie obwinionego wyczerpało znamiona wykroczenia opisanego w art. 119 § 1 kw, albowiem obwiniony w dniu 22 października 2017 roku, około godziny 17:30 – 19.00 z klatki schodowej bloku przyul. (...)wP.dokonał kradzieży roweru typu górskiegoo nazwie B., koloru czarnego z czerwonymi napisami o wartości 470,00 zł na szkodęB. G. (1).
Obwiniony niewątpliwie działał celowo, z zamiarem przywłaszczenia mienia. Zabrał rower z klatki schodowej i następnie przekazał go do przechowaniaM. S.. Mężczyzna był już w przeszłości karany za przestępstwa, więc dobrze znał konsekwencje wchodzenia w konflikt z prawem.
Mając powyższe na uwadze i kierując się wskazanymi w art. 33 kw dyrektywami sądowego wymiaru kary, Sąd wymierzył obwinionemuR. M.karę miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin, uwzględniając jego warunki osobiste i rodzinne. Biorąc po uwagę stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe obwinionego niecelowe było orzekanie kary grzywny. Bowiem obwiniony nie posiadał stałego źródła dochodu, a w ostatnim okresie przebywał w Areszcie Śledczym wS.. Przed osadzeniem utrzymywał się prac dorywczych. Jego sytuacja finansowa i majątkowa nie była zatem stabilna. W ocenie Sądu orzeczona kara ograniczenia wolności spełni swoje cele w sposób wystarczający, w zakresie prewencji ogólnej. Ponadto, obwiniony jest mężczyzną zdrowym i w sile wieku. Sąd nie dostrzegł żadnych przeciwskazań, aby obwiniony nie mógł wykonywać kontrolowanej pracy na cele społeczne. Kara w orzeczonym wymiarze będzie także pozytywnie oddziaływać na opinię publiczną.
Na podstawie wskazanych w punkcie II wyroku przepisów Sąd orzekł o kosztach sądowych i o opłacie.

ZARZĄDZENIE
-(...)
-(...)
-(...)
(...)