Sąd Rejonowy w Słupsku
XIV Wydział Karny
Sygnatura akt: XIV K 88/18
Data wyroku: 2018-07-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ryszard Błencki

Sygn. akt XIV K 88/18, PR 1 Ds. 407.2018

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 09 lipca 2018 r.
Sąd Rejonowy w Słupsku w XIV Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:SSR Ryszard Błencki
Protokolant:  st. sek. sąd. Ewa Leśniak
przy udziale Prokuratora: -------------------
po rozpoznaniu w dniu 09 lipca 2018 r.
sprawyM. M. (1)(M.)
s.K.iW. z d. S.
ur. (...)wS.
oskarżonemu o to, że:
w dniu 05 grudnia 2017 roku wS.naul. (...)na drodze publicznej prowadził pojazd mechaniczny markiM.onr rej. (...), wbrew wydanej przez Prezydenta MiastaS.decyzji nrC..RK.II.5430.7.81.2016.HS z dnia 21 czerwca 2016 roku o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii B
tj. o czyn zart. 180a k.k.

I
uznaje oskarżonegoM. M. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 180a k.k.i za jego popełnienie z mocyart. 180a k.k.w zw. zart. 33 § 1 i § 3 k.k.skazuje oskarżonego na karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 (dwudziestu) złotych;

II
na podstawieart. 42 § 1a pkt 1 k.k.orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres roku;

III
na podstawieart. 627 k.p.k.iart. 3ust.ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r.o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 240 (dwustu czterdziestu) złotych, w tym wymierza mu opłatę w wysokości 200 (dwustu) złotych.

Sygn. akt XIV K 88/18

UZASADNIENIE
- STOSOWNIE DO TREŚCIART. 424 § 3 K.P.K.UZASADNIENIE WYROKU WYDANEGO W TRYBIEART. 387 K.P.K.OGRANICZONO DO WYJAŚNIENIAPODSTAWY PRAWNEJ WYROKUW CAŁOŚCI–

Sąd Rejonowy zważył, co następuje

:
Na wstępie uzasadnienia wskazać należy, iż oskarżonyM. M. (1)złożyłwniosek o dobrowolne poddanie się karzei wydanie wyroku skazującego, który Sąd uwzględnił w całości, uznając, że spełnione są przesłanki zart. 387 § 1 i § 2 k.p.k., a przede wszystkim, iż wina oskarżonego, który przyznał się w pełni do popełnienia tego czynu, jak i okoliczności popełnienia zarzucanego mu przestępstwa, nie budzą wątpliwości, zaś cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nie przeprowadzenia rozprawy w całości. Prokurator należycie powiadomiony o terminie rozprawy nie zgłosił sprzeciwu.
Dodać też wypada, iż oskarżonyM. M. (1)przed uwzględnieniem wnioskuzostał pouczony o treściart. 447 § 5 k.p.k., i podtrzymał swój wniosek.
M. M. (1)ma 32 lata, kawaler, bezdzietny. Ma on wykształcenie wyższe, zawód wyuczony hotelarz, podejmuje prace dorywcze jako pracownik fizyczny, osiąga z tego tytułu dochód w wysokości około 1.000 złotych miesięcznie, aktualnie bez stałych dochodów, utrzymuje się z oszczędności. Nie ma wartościowego majątku (vide:oświadczenie oskarżonego- k. 12-12v, k. 47). Stałe miejsce pobytu:ul. (...),(...)-(...) S.. Nie był leczony psychiatrycznie i odwykowo. Był dotychczas raz karany w 2016 r. za przestępstwo skarbowe zart. 56 § 1 k.k.s.i inne na karę grzywny (vide:informacja z Krajowego Rejestru Karnegoz dnia 22.06.2018 r. – k. 45-46v;wyrok Sądu Rejonowego w Słupskuz dnia 30.11.2016 r., sygn. akt XIV K 277/16 – k. 18-19).
Nadto, w związku z ukaraniem za czyn z art. 87 § 1 k.w. orzeczono wobecM. M. (1)również środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 miesięcy (vide:wyrok Sądu Rejonowego w Kościerzyniez dnia 09.05.2016 r., sygn. akt II W 5/16 – k. 21).
M. M. (1)został uznany za winnegotego, że:
-w dniu 05 grudnia 2017 roku wS.naul. (...)na drodze publicznej prowadził pojazd mechaniczny markiM.onr rej. (...), wbrew wydanej przez Prezydenta MiastaS.decyzji nrC..RK.II.5430.7.81.2016.HS z dnia 21 czerwca 2016 roku o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii B;tj. czynu zart. 180a k.k..
Dokonując oceny prawnej tego czynu wskazać wypada, iż przestępstwo zart. 180a k.k., tj.prowadzenie pojazdu mechanicznego mimo decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdamijest występkiem o charakterze formalnym (bezskutkowym), polegającym na abstrakcyjnym narażeniu na niebezpieczeństwo. Przedmiotem ochrony omawianego przepisu jest bezpieczeństwo w komunikacji, zagrożone przez niebezpiecznych prowadzących pojazd mechaniczny, w aspekcie eliminowania z ruchu osób, którym cofnięte zostały przez właściwy organ uprawnienia do kierowania pojazdami.
Czyn zabroniony zart. 180a k.k.ma charakter indywidualny. Jego sprawcą może być wyłącznie osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdami, której te uprawnienia zostały cofnięte przez uprawniony organ. Stosownie do treściart. 102 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r.o kierujących pojazdami,dalej: u.k.p.(j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 978, ze zm.) organem uprawnionym do wydania tego rodzaju decyzji jest m.in. starosta. Zgodnie z treścią przepisuart. 103 ust. 1 pkt 4 u.k.p.jedną z przesłanek do wydania decyzji administracyjnej o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami jest zaś orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów.Nie wypełnia znamion tego rodzaju przestępstwa sprawca, któremu przywrócono uprawnienia do kierowania pojazdem. Przywrócenie uprawnień następuje również w wyniku wydania decyzji przez starostę. W myślart. 103 ust. 3 u.k.p.starosta wydaje decyzję administracyjną o przywróceniu uprawnień do kierowania pojazdami po ustaniu przyczyn, które spowodowały jego cofnięcie, oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej.
Do znamion określających czynność sprawczą przestępstwa zart. 180a k.k.należą prowadzenie pojazdu mechanicznego na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu. Przezprowadzenie pojazdunależy rozumieć każdą czynność wpływającą bezpośrednio na ruch pojazdu, w szczególności rozstrzygającą o kierunku i prędkości jazdy.Pojazdem mechanicznymjest natomiast każdy pojazd wprawiany w ruch za pomocą własnego silnika, w tym pojazd kołowy, szynowy, poruszający się na płozach lub poduszce powietrznej itp. (por. uchwała SN z dnia 28.02.1975 r., V KZP 2/74). Wedleart. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r.o drogach publicznych(j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 1440 ze zm.)drogą publicznąjest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z kategorii dróg, tj. drogi krajowej, wojewódzkiej, powiatowej i gminnej, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych. Z kolei definicje legalne pojęć strefy zamieszkania oraz strefy ruchu znajdują się wart. 2 pkt 16 i pkt 16a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r.Prawo o ruchu drogowym(j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1260 ze zm.).
Strona podmiotowa tego przestępstwa polega na umyślności zarówno w formiezamiaru bezpośredniego, jak iewentualnego, bowiem uruchomienie i prowadzenie pojazdu wymaga zamiaru bezpośredniego, natomiast fakt utraty uprawnień do kierowania pojazdami wynikający z decyzji o ich cofnięciu może być objęty także zamiarem ewentualnym.
W sprawie tej nie zachodzą jakiekolwiek okoliczności wyłączającewinęM. M. (1). Jest on bowiem osobą dorosłą, świadomą swoich praw i obowiązków, również jako uczestnik ruchu drogowego.
Przywymiarze karygrzywny w ilości 100 (stu) stawek dziennych, w kwocie po 20 (dwadzieścia) złotych, na mocyart. 180a k.k.w zw. zart. 33 § 1 i § 3 k.k., co nastąpiło stosownie do dyrektyw wskazanych w treści przepisuart. 53 k.k., uwzględniono wszelkie okoliczności, zarówno obciążające, jak i łagodzące, dla oskarżonego.
Jako okoliczności łagodzące Sąd potraktował w szczególności szczere przyznanie się do winy, wyrażoną skruchę i żal, jak i postawę oskarżonego w toku postępowania karnego, która wskazuje, iż nie jest on osobą głęboko zdemoralizowaną.
Na mocyart. 42 § 1a pkt 1 k.k.orzeczono wobec oskarżonegoobligatoryjnyzakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres roku, a zatem w wymiarze minimalnym.
Zdaniem Sądu, orzeczona kara i środek karny są współmierne do stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, stopnia jego winy, i jako takie winny osiągnąć wobec niego cele wychowawczo-represyjne, jak też cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Kształtując zaś wysokość stawki dziennej grzywny Sąd uwzględnił aktualną sytuację rodzinną, majątkową i dochody oskarżonego.
O kosztach sądowych orzeczono na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 626 § 1 k.p.k.orazart. 3 ust. 1ustawyz dnia 23.06.1973 r.o opłatach w sprawach karnych. Ocena statusu majątkowego oskarżonego skłania do uznania, iż będzie on mógł pokryć koszty sądowe niniejszej sprawy.