Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 209/17
Data wyroku: 2018-02-20 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Stachurska
Słowa kluczowe: Podleganie ubezpieczeniom społecznym
Podstawa prawna: art. 5 ust 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych

Sygn. akt VII U 209/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 20 lutego 2018r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Agnieszka Stachurska
Protokolant: Paulina Filipkowska
po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2018r. w Warszawie
sprawyA. M.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.
o podleganie ubezpieczeniom społecznym
na skutek odwołaniaA. M.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.
z dnia 19 czerwca 2013r., numer(...)

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że stwierdza, żeA. M.od dnia 19 maja 2010 roku nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością;

2
zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.na rzeczA. M.kwotę 5.430 zł (pięć tysięcy czterysta trzydzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIE
A. M.w dniu 16 sierpnia 2013r., za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.- Inspektorat wB., wniosła odwołanie od decyzji z dnia 19 czerwca 2013r. stwierdzającej, że jako wspólnik jednoosobowejspółki z ograniczoną odpowiedzialnością (...)podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu od dnia 19 maja 2010r.
W odwołaniu odwołująca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie:

⚫

art. 40 § 1 k.p.a.w zw. zart. 123 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychpoprzez niedoręczenie odwołującej jako stronie postępowania zawiadomienia o wszczęciu postępowania;

art. 42 § 1 k.p.a.w zw. zart. 123 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychpoprzez doręczenie odwołującej pism w sprawie na adres(...) sp. z o.o., mimo że nie jest i nie było to miejsce pracy odwołującej, a tym bardziej nie jest i nie było to jej miejsce zamieszkania, jak również to nie spółka była stroną postępowania;

art. 7 k.p.a.w zw. zart. 123 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychpoprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, prowadzące do błędnego rozstrzygnięcia;

art. 10 § 1 k.p.a.w zw. zart. 81 k.p.a.w zw. zart. 123 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychpoprzez zaniechanie zawiadomienia odwołującej o zakończeniu postępowania dowodowego, co skutkowało niemożnością wypowiedzenia się co do zgromadzonych materiałów oraz zgłoszenia wniosków dowodowych;

art. 77 § 1 k.p.a.w zw. zart. 123 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychpoprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego skutkujące błędnym rozstrzygnięciem.

Skarżąca zarzuciła ponadto naruszenie prawa materialnego, tj.art. 5 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, poprzez uznanie, że podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym.
W uzasadnieniu swego stanowiska odwołująca wskazała, że posiada obywatelstwo białoruskie (jest obywatelką państwa obcego), a jej pobyt na terytorium Rzeczypospolitej w okresie od 19 maja 2010 roku nie miał charakteru stałego. W spornym okresie odwołująca posiadała jedynie wizę Schengen typu C, która jest dokumentem wjazdowym, umożliwiającym wyłącznie pobyt czasowy. Odwołująca zaznaczyła, że w okresie objętym zaskarżoną decyzją miejscem jej zamieszkania oraz zatrudnienia byłB.na Białorusi. Tam znajduje się jej centrum spraw życiowych, a od 2008r. jest tam również zatrudniona w oparciu o umowę o pracę współce (...)jako główny specjalista ds. sprzedaży i marketingu. W związku z powyższym zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy systemowej nie podlega ubezpieczeniom jako obywatel państwa obcego nieposiadający na terenie Rzeczypospolitej Polskiej stałego pobytu.
W związku z powyższym odwołująca wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez stwierdzenie, że w spornym okresie nie podlegała obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu (odwołanie z dnia 13 sierpnia 2013r., k. 2 – 12 a.s.).
W odpowiedzi na odwołanie z dnia 13 września 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.wniósł o oddalenie odwołania. Uzasadniając swe stanowisko wskazał, że wszystkie osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą, a więc także wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, podlegają ubezpieczeniom społecznym bez względu na posiadane obywatelstwo czy miejsce zamieszkania. Zdaniem organu rentowego, istotne jest posiadanie tytułu do ubezpieczenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, a pojęcie stały pobyt w rozumieniuart. 5 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychpodlega ocenie w zakresie realizacji działalności, z której wynika ustawowy obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym. Charakter pobytu w tym przypadku nie zależy od tego, jaki zamiar co do okresu przebywania w Polsce przejawia cudzoziemiec, ubezpieczenie społeczne powstaje bowiem od rozpoczęcia wykonywania pozarolniczej działalności gospodarczej. Wydając zaskarżoną decyzję organ rentowy kierował się przede wszystkim faktem, że odwołująca była jedynym wspólnikiem spółki z o.o. z siedzibą na terytorium Polski, co rodziło obowiązek ubezpieczeń społecznych w świetle przepisów ustawy systemowej (odpowiedź na odwołanie z dnia 13 września 2013r., k. 37-38 a.s).
Wyrokiem z dnia 29 maja 2015 roku Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanieA. M.(wyrok Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 29 maja 2015 roku, k. 164 a.s.). Apelację od tego wyroku złożyła odwołująca, która zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła m.in. naruszenieart. 233 § 1 k.p.c.orazart. 5 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych(apelacja odwołującej z dnia 29 maja 2015 roku, k. 179 - 183 a.s.).
Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2017r. Sąd Apelacyjny w Warszawie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu Warszawa – Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2017r., k. 220 - 247 a.s.). W uzasadnieniu wydanego orzeczenia Sąd II instancji wskazał, że Sąd Okręgowy zaskarżonym orzeczeniem nie rozstrzygnął istoty sprawy. Zaznaczył, że przy ponownym rozpoznawaniu sprawy powinny być przeprowadzone dowody z paszportów (adnotacji w nich zawartych) odwołującej, ważnych w spornym okresie, w szczególności od dnia 19 maja 2010r. Powinny być również ustalone terminy i miejsca (miasta) pobytówA. M.w Polsce i konkretne przyczyny tych pobytów. Sąd powinien ponadto przesłuchać szczegółowo odwołującą w charakterze strony na okoliczności dotyczące funkcjonowania i aktywności gospodarczej prowadzonej przez(...) spółkę z o.o.w Polsce oraz miejsca jej działalności. Powinno być także ustalone, na czym konkretnie polegało zarządzenie spółką przez odwołującą jako prezesa zarządu, gdzie i w jaki sposób pozyskiwała kontrahentów, prowadziła z nimi spotkania, podpisywała umowy, co było dokładnie przedmiotem działalności spółki, gdzie była prowadzona produkcja lub też skąd pozyskiwano części zamienne do maszyn, których sprzedaż prowadziła spółka i czy w związku z tymA. M.odbywała podróże do Polski i jak często, w jaki sposób odwołująca łączyła prowadzenie spółki w Polsce z zatrudnieniem na Białorusi, a także, czy spółka w Polsce była powiązana gospodarczo z pracodawcą odwołującej się na Białorusi. Odwołująca powinna również wyjaśnić rozbieżności pomiędzy wpisami w paszportach odnośnie kilkudziesięciu pobytów w Polsce a zeznaniami świadkaJ. S., która widywała odwołującą 2-3 razy w roku. Sąd Apelacyjny zaznaczył także, że uzasadnione byłoby przeprowadzenie dowodu z zeznań ww. świadka na okoliczność wykonywanej przez nią pracy w kontekście działalności prowadzonej przez spółkę. Dopiero ustalenie okoliczności faktycznych dotyczących prowadzenia działalności gospodarczej przez spółkę i czynności wykonywanych przez odwołującą jako jedynego jej wspólnika i prezesa zarządu na obszarze Rzeczypospolitej, pozwoli merytorycznie rozstrzygnąć sprawę (uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2017r., k. 220 - 247 a.s.).
Sąd Okręgowy po ponownym rozpoznaniu sprawy ustalił następujący stan faktyczny:
(...) sp. z o.o.z siedzibą wB.została wpisana do rejestru przedsiębiorców w dniu 19 maja 2010 roku, pod numerem(...). Jedynym wspólnikiem i udziałowcem w spółce byłaA. M., posiadająca 20 udziałów o łącznej wartości 20.000,00 zł. Jednocześnie była ona jedynym członkiem zarządu spółki (odpis pełny z rejestru przedsiębiorców KRS, k. 65 – 66v a.s.).
Spółka powstała z inicjatywy męża odwołującejM. M., który był pomysłodawcą całego przedsięwzięcia. W okresie zawiązania spółki pracował na Białorusi i zajmował stanowisko kierownicze. Pracodawca zakazywał mu prowadzenia działalności gospodarczej, wobec czego osobą, która formalnie miała zawiązać spółkę i ją prowadzić byłaA. M.– żonaM. M.. Przedmiotem działalnościspółki (...)była sprzedaż gotowych części do wózków widłowych, akumulatorów oraz opon. Części były sprowadzane z Polski, Belgii oraz Niemiec, a sprzedawane były na Białorusi. Spółka miała tam 2-3 klientów, którzy byli odbiorcami sprowadzanego towaru (zeznania odwołującej, k. 383 – 384 a.s.,zeznania świadkaM. M., k. 291 - 293 a.s.).
Od początku istnienia spółki co do zasady wszelkimi czynnościami związanymi z faktyczną jej działalnością zajmował się mąż odwołującej. Służby kurierskie przewoziły sprowadzane części z innych krajów do Polski. Trafiały one doB., a stamtąd transportem międzynarodowym były przewożone na Białoruś. Na Białorusi załatwianiem formalności zajmowała się agencja celna. Mąż odwołującej zajmował się wyszukiwaniem części i zamawianiem ich. Większość czynności wykonywał zdalnie, tj. mailowo lub telefonicznie ze swojego miejsca zamieszkania na Białorusi. Transakcje sprzedaży odbywały się 1 - 3 razy w miesiącu. W ciągu roku spółka wystawiała ok. 30 faktur (zeznania odwołującej, k. 383 – 384 a.s.,zeznania świadkaM. M., k. 291 - 293 a.s.).
W spółce od początku jej istnienia pracowałaJ. S.jako księgowa. Początkowo była zatrudniona w oparciu o umowę o pracę, a następnie w oparciu o umowę zlecenia. Od 2014 roku świadczy ona usługi księgowe na rzecz spółki w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Od początku współpracy ze spółkąJ. S.posiadała pełnomocnictwo do reprezentowania spółki podczas kontroli, do składania wniosków i deklaracji do Urzędu Skarbowego oraz do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz do wykonywania przelewów w poszczególnych bankach (wpłat i wypłat).J. S.była również upoważniona do podpisywania faktur. Informacje na temat faktur i ewentualnych rozliczeń przekazywał jej drogą mailowąM. M.bądź odwołująca (
    zeznania odwołującej, k. 383 – 384 a.s.,
    zeznania świadkaM. M., k. 291 - 293, a.s., zeznania świadkaJ. S., k. 365v -366 a.s., pełnomocnictwo ogólne z dnia 16 marca 2010r., k. 16 – 17 akt ZUS).

A. M.jest obywatelką Białorusi. Od 2008 roku pozostaje zatrudniona w(...)wB.na czas nieokreślony. Wykonuje pracę specjalisty sprzedaży samochodów. Do jej zadań należy m.in. kontakt z klientami. Odwołująca pracuje od poniedziałku do piątku w godzinach od 9:00 do 18:00 oraz w niektóre soboty od 10:00 do 15:00. Córka odwołującej iM. M., urodzona w(...), od 1 września 2010 roku uczęszczała najpierw do przedszkola, a potem do szkoły wB.. Odwołująca i jej mąż samodzielnie zajmowali się córką. Do 2017 roku odprowadzali ją codziennie do szkoły. Poza tym opiekowali się chorą na chorobę alzheimera matkąM. M.w okresach, kiedy przebywała w domu

    (zeznania odwołującej, k. 383 – 384 a.s., k. 291 a.s., zeznania świadkaJ. S., k. 365v -366 a.s., zeznania świadkaM. M., k. 291 - 293 a.s., kopia paszportu, k. 304 – 316 a.s., przetłumaczona na j. polski informacja z białoruskiego urzędu ubezpieczeniowego, k. 323 – 328 a.s., kontrakt z dnia 26 stycznia 2008 roku, k. 23 – 32 a.s., zaświadczenie, k. 380 a.s. wraz z tłumaczeniem, k. 382 – 383 a.s.).

A. M.posiadała wizę wjazdową do Polski w następujących okresach:

⚫

od 15 grudnia 2004r. do 12 czerwca 2005r.

od 15 czerwca 2005r. do 10 grudnia 2005r.

od 14 maja 2006r. do 22 sierpnia 2006r.,

od 12 grudnia 2006r. do 9 czerwca 2007r.,

od 9 sierpnia 2007r. do 31 grudnia 2007r.,

od 23 października 2008r. do 23 grudnia 2008r.,

od 29 grudnia 2008r. do 22 kwietnia 2009r.,

od 26 listopada 2010r. do 25 listopada 2011r.,

od 26 listopada 2011r. do 25 listopada 2012r.,

od 24 stycznia 2013r. do 23 stycznia 2014r. (wizy, k. 304 – 314 a.s. i k. 16 – 22 a.s., kopia paszportu, k. 14 – 15 a.s. i k. 315 – 316 a.s.).

Decyzją Wojewody(...)z dnia 13 grudnia 2012r.A. M.uzyskała zezwolenie na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z tym w dniu 21 grudnia 2012r. została jej wydana karta pobytu ważna do 21 grudnia 2022r.A. M.dokonała zameldowania na pobyt czasowy pod adresemW.,ul. (...)na okres od 4 lutego 2013r. do 3 lutego 2014r. Miejscem jej pobytu stałego wciąż pozostawał jednakB.na Białorusi. Odwołująca nie osiedliła się w Polsce, ponieważ jej małżonek nie otrzymał karty stałego pobytu (potwierdzenie zameldowania na pobyt czasowy, k. 36 a.s., decyzja Wojewody(...)z dnia 13 grudnia 2012r., k. 33 a.s., karta pobytu, k. 34 – 35 a.s.).
Odwołująca przez zawiązaniem(...) sp. z o.o.kilkanaście razy w roku bywała w Polsce. Były to z reguły krótkie pobyty w różnym celu. Podobnie było w okresie po zawiązaniu(...) spółki z o.o.A. M.będąc jedynym wspólnikiem spółki i członkiem zarządu spotykała się z księgowąJ. S.kilka razy w roku. Na początku działalności spółki spotkania były częstsze, jednak po załatwieniu formalności i udzieleniuJ. S.niezbędnych pełnomocnictw nie było potrzeby częstych spotkań odwołującej zJ. S.. Spotkania miały więc miejsce sporadycznie i były krótkie. Czasem odbywały się, kiedy odwołująca jechała w celach prywatnych doW.bądź na wakacje, na które leciała z rodziną z(...)lotniska. W razie konieczności podpisy na dokumentach były składane przez odwołującą wB.. Dokumenty do podpisu przekazywała doB.J. S.za pośrednictwem osób, które jechały na Białoruś. Odwołująca po ich podpisaniu tą samą drogą przekazywała dokumenty księgowej (zeznania odwołującej, k. 383 – 384 a.s.,zeznania świadkaM. M., k. 291 - 293, a.s., zeznania świadkaJ. S., k. 365v -366 a.s.).
Odwołująca nie orientowała się jaka jest sytuacja spółki, ponieważ toM. M.zajmował się jej prowadzeniem.A. M.bywała w Polsce w różnych celach, m.in. jeździła na zakupy doW.bądź odwiedzała koleżanki. Podczas podróży do Polski odwołująca zabierała ze sobą małoletnią córkę, by nie pozostawiać jej bez opieki.M. M.również przyjeżdżał z żoną do Polski. Miało to miejsce głównie w weekendy z uwagi na pracę zawodową oraz konieczność opiekowania się córką. Po uzyskaniu karty stałego pobytu aktywność odwołującej w spółce nie zwiększyła się (zeznania odwołującej, k. 383 – 384 a.s., k. 291 a.s., zeznania świadkaM. M., k. 291 – 293, karta pobytu, k. 34 – 35 a.s.).
Odwołująca po założeniu(...) sp. z o.o.wjechała do Polski i wyjechała z jej terytorium: w dniu 31 grudnia 2010r. (wyjazd), w dniu 7 stycznia 2011r. (wjazd), w dniu 8 stycznia 2011r. (wyjazd), w dniu 14 lutego 2011r. (wjazd i wyjazd), w dniu 4 marca 2011r. (wjazd i wyjazd), w dniu 15 maja 2011r. (wjazd i wyjazd), w dniu 7 sierpnia 2011r. (wjazd), w dniu 8 sierpnia 2011r. (wyjazd), w dniu 17 czerwca 2011r. (wjazd), w dniu 4 lipca 2011r. (wyjazd), w dniu 9 października 2011r. (wjazd i wyjazd), w dniu 24 listopada 2011r. (wjazd), w dniu 27 listopada 2011r. (wyjazd), w dniu 31 grudnia 2012r. (wjazd), w dniu 2 stycznia 2012r. (wyjazd), w dniu 19 stycznia 2012r. (wjazd i wyjazd), w dniu 26 lutego 2012r. (wjazd i wyjazd), w dniu 6 marca 2012r. (wjazd i wyjazd), w dniu 9 marca 2012r. (wjazd), w dniu 10 marca 2012r. (wyjazd), w dniu 20 marca 2012r. (wjazd), w dniu 21 marca 2012r. (wyjazd), w dniu 25 marca 2012r. (wjazd), w dniu 30 marca 2012r. (wyjazd), w dniu 10 kwietnia 2012r. (wjazd), w dniu 11 kwietnia 2012r. (wyjazd), w dniu 22 kwietnia 2012r. (wjazd), w dniu 23 kwietnia 2012r. (wyjazd), w dniu 7 maja 2012r. (wjazd i wyjazd), w dniu 17 czerwca 2012r. (wjazd i wyjazd), w dniu 22 lipca 2012r. (wjazd), w dniu 2 sierpnia 2012r. (wyjazd), w dniu 15 sierpnia 2012r. (wjazd), w dniu 17 sierpnia 2012r. (wyjazd), w dniu 21 sierpnia 2012r. (wjazd i wyjazd), w dniu 25 sierpnia 2012r. (wjazd), 26 sierpnia 2012r. (wyjazd), w dniu 13 września 2012r. (wjazd), w dniu 14 września 2012r. (wyjazd), w dniu w dniu 4 października 2012r. (wjazd), w dniu 7 października 2012r. (wyjazd), w dniu 28 października 2012r. (wjazd i wyjazd), w dniu 6 listopada 2012r. (wjazd), w dniu 8 listopada 2012r. (wyjazd), w dniu 3 lutego 2013r. (wjazd), w dniu 4 lutego 2013r. (wyjazd), w dniu 1 kwietnia 2013r. (wyjazd) (wizy, k. 16 – 22 a.s.).
W dniu 28 sierpnia 2013 roku w rejestrze przedsiębiorców dokonano wpisu, z którego wynika, że odwołująca sprzedała 10 udziałów o łącznej wartości 10.000,00 zł swojemu mężowiM. M..M. M.został również ujawniony w rejestrze jako drugi członek zarządu spółki. ObecnieA. M.nie jest wspólnikiem spółki ani nie pełni w niej funkcji zarządczych, a jej małżeństwo zM. M.zostało rozwiązane poprzez rozwód. W okresie od 1 czerwca 2016 roku do 31 marca 2017 roku odwołująca była zgłoszona do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego jako pracownik(...) sp. z o.o.w wymiarze 1/10 etatu. Spółka od drugiej połowy 2016r. zatrudnia pracownika. Zatrudniony pracownik jest obywatelem Białorusi, posiada kartę czasowego pobytu i obecnie przebywa w Polsce. Ponadto spółka od 1 lipca 2016 roku otworzyła sklep wB.(odpis pełny z rejestru przedsiębiorców KRS, k. 65 – 66v a.s., zeznania świadkaM. M., k. 291 - 293 a.s., zeznania świadkaJ. S., k. 365v -366 a.s., zeznania odwołującej, k. 383 – 384 a.s., informacja organu rentowego, k. 375 a.s.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.pismami z dnia 16 kwietnia 2013r. i 16 maja 2013r. poinformował odwołującą, że wszczął postępowanie wyjaśniające w sprawie ustalenia okresu podlegania odwołującej jako wspólnika jednoosobowej sp. z o.o. obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu. Korespondencja dwukrotnie została skierowana na adres(...) sp. z o.o.i raz została odebrana przez pełnomocnikaJ. S., zaś drugim razem była awizowana i nie została podjęta (pismo z dnia 16 kwietnia 2013r. wraz z potwierdzeniem odbioru, k. 12 - 13 akt ZUS, pismo z dnia 16 maja 2013r. wraz z potwierdzeniem odbioru, k. 9 – 10 akt ZUS). Po zakończeniu postępowania wyjaśniającego, organ rentowy w dniu 19 czerwca 2013r. wydałdecyzję numer (...), w której stwierdził, że odwołująca jako wspólnik(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąpodlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu od dnia 19 maja 2010r. (decyzja ZUS z dnia 19 czerwca 2013r., k. 5 – 7 akt ZUS).A. M.złożyła odwołanie od ww. decyzji (odwołanie z dnia 13 sierpnia 2013r., k. 2 – 12 a.s.).
Wskazany stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie powołanych dowodów z dokumentów. Zdaniem Sądu dokumenty, w zakresie w jakim Sąd oparł na nich swoje ustalenia, są wiarygodne, wzajemnie się uzupełniają i tworzą spójny stan faktyczny.
Podstawę ustaleń faktycznych stanowiły również zeznania świadków:M. M.orazJ. S., a także odwołującejA. M..M. M.potwierdził to, co zeznawała jego małżonka, a częściowo również to co wskazała świadekJ. S.. Odnośnie okresów pobytuA. M.w Polsce, zeznania świadka znalazły potwierdzenie w dokumentach w postaci wiz, w których znajdują się wpisy o datach wjazdu odwołującej do Polski i wyjazdu z Polski. Z kolei informacje udzielone przezM. M.podczas składania zeznań, dotyczące miejsca zatrudnienia odwołującej oraz uczęszczania córki do przedszkola, a potem szkoły, zostały potwierdzone stosowanymi dokumentami wydanymi przez białoruski urząd ubezpieczeniowy oraz przez palcówkę oświatową, do której uczęszczała córka małżonkówM.. W związku z tym nie było podstaw, aby je kwestionować.
Podobnie jak zeznaniaM. M.Sąd ocenił również zeznania odwołującej. Z tych samych przyczyn, o których była mowa w odniesieniu do zeznań małżonka odwołującej, Sąd przyjął, że to, co zeznała odwołująca na rozprawie w dniu 7 lutego 2018r. i to co wyjaśniała informacyjnie, a co potem potwierdziła podczas przeprowadzania dowodu z przesłuchania strony, jest wiarygodne.
Zeznaniom świadkaJ. S.Sąd dał wiarę.J. S.zeznawała w sprawie dwukrotnie – w grudniu 2014r. (k. 120 verte) i w grudniu 2017r. (k. 365 – 366). Podczas przesłuchania po raz pierwszy świadek potwierdziła, że centrum spraw rodzinnych i zawodowych odwołującej znajduje się wB., co było zgodne z późniejszymi zeznaniamiM. M.,A. M.i z dokumentami. PonadtoJ. S.wskazała z jaką częstotliwością widywała odwołującą (2-3 razy w roku) i jaki był cel jej wizyt w Polsce. Zdaniem Sądu również ta część zeznań świadka nie mogła być oceniona jako niewiarygodna. Co prawda z późniejszych zeznań odwołującej i jej małżonka, a przede wszystkim z informacji zawartych w wizach i paszporcie wynika, żeA. M.kilkanaście razy w roku bywała na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na uwadze należy mieć jednak, żeJ. S.w zeznaniach złożonych w dniu 30 grudnia 2014r. odnosiła się do częstotliwości z jaką ona sama widywała odwołującą. Ta częstotliwość nie musiała być tożsama z okresami, kiedyA. M.bywała w Polsce. Jak wynika z zeznań odwołującej i jej małżonka, odwołująca przyjeżdżała do Polski na zakupy, w odwiedziny, a także bywała tutaj przejazdem lecąc z(...)lotniska na wakacje i nie zawsze widywała się ze świadkiem. Wobec tego to co świadek zeznała odnośnie częstotliwości spotkań zA. M.było, zdaniem Sądu, wiarygodne. Podobnie Sąd ocenił również zeznania ww. świadka złożone w dniu 18 grudnia 2017r. We wskazanej dacieJ. S.dużo bardziej szczegółowo niż za pierwszym razem opisała, gdzie znajdowało się od 2010r. centrum życiowe odwołującej. Ponadto zaprezentowała profil działalnościspółki (...), swoją rolę w tej spółce oraz działania, jakie podejmował w niejM. M.. W tej części zeznania świadka były zgodne z zeznaniami odwołującej i jej małżonka. Dodatkowo świadek składając zeznania po raz drugi, wskazała ponownie w jakich celach odwołująca przyjeżdżała do Polski, jak się z nią kontaktowała w razie potrzeby oraz ile razy odwołująca bywała w Polsce. Częstotliwość tych wizyt została określona na średnio dwa razy w miesiącu. Jednocześnie świadek wskazała, że myśli, że za każdym razem, kiedy odwołująca przyjeżdżała do Polski, to się z nią kontaktowała. We wskazanej części zeznaniaJ. S.mogą wydawać się sprzeczne z tym, co świadek zeznania za pierwszym razem. Sąd miał jednak na uwadze, żeJ. S.zeznawała w dość dużym odstępie czasowym od czasu, którego jej zeznania dotyczyły. Ponadto wskazując „myślę, że w większości przypadków, gdy była na terenie Polski (….)” (k. 366) świadek odwoływała się do swojej pamięci, do tego, co myśli, co się jej wydaje i co zdaniem Sądu należało przyjąć ze zrozumieniem biorąc po uwagę, że data wydania zaskarżonej decyzji i data zdarzeń będących przedmiotem oceny jest tak odległa, że nawet odwołująca, której zdarzenia te dotyczyły w większym stopniu niż świadka, nie pamiętała wszystkiego. Z tego, co odwołująca wskazywała słuchana informacyjnie i co wyjaśniała podczas przesłuchania stron, wynika, że czas zaciera w pamięci wiele faktów. Trudna do odtworzenia jest w związku z tym częstotliwość wizyt odwołującej w Polsce (w tym zakresie pomocne są jednak dokumenty), a tym bardziej częstotliwość spotkań odwołującej ze świadkiem, która nie była dokumentowana. Sąd mając jednak na uwadze zeznania odwołującej i jej małżonka, a także tę część zeznańJ. S., która dotyczyła ogółem aktywności odwołującej w(...) sp. z o.o., ustalił, że spotkania świadka iA. M.były rzadkie i następowały wtedy, gdy była taka potrzeba. Trudno było jednak ustalić, jak często się one odbywały i ile ich było. Zeznania świadkaJ. S., które w tej części wahały się, z przyczyn, o których była mowa, zostały ocenione jako wiarygodne.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
OdwołanieA. M.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.z dnia 19 czerwca 2013r. jako uzasadnione podlegało uwzględnieniu.
Kluczowe znaczenie w rozpatrywanej sprawie miało rozstrzygnięcie kwestii, czyA. M.jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością podlegała obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu od dnia 19 maja 2010r.
Regulacjaart. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych(tekst jednolity Dz.U. z 2017r., poz. 1778), zwanej dalej ustawą systemową, zakłada, że obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność gospodarczą. W myśl art. 8 ust. 6 ustawy systemowej, za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się:
1) osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych;
2) twórcę i artystę;
3) osobę prowadzącą działalność w zakresie wolnego zawodu:
a) w rozumieniu przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne,
b) z której przychody są przychodami z działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych;
4) wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wspólników spółki jawnej, komandytowej lub partnerskiej;
5) osobę prowadzącą publiczną lub niepubliczną szkołę, inną formę wychowania przedszkolnego, placówkę lub ich zespół, na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 59 i 949).
W świetle zacytowanych regulacji jedyny wspólnik spółki z o.o. podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym na podstawie tytułu wynikającego z art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy systemowej (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia: 11 września 2013r., II UK 36/13, LEX nr 1391783; 3 sierpnia 2011r., I UK 8/11, OSNP 2012 nr 17-18, poz. 225; 9 czerwca 2010r., II UK 33/10, LEX nr 598436). Z treści tego przepisu wynika, że samo posiadanie statusu wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością decyduje o podleganiu przez niego ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej (art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy systemowej). Argumenty, które za tym przemawiają, zostały szeroko przedstawione w uzasadnieniu uchwały siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 2006r.(I UZP 4/05, OSNP z 2006 r. nr 19-20, poz. 304), dotyczącej wspólników spółek osobowych, którzy również są objęci obowiązkiem ubezpieczenia społecznego na mocyart. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. W powyższym zakresie Sąd Najwyższy przyjął, że objęcie ich ubezpieczeniem społecznym nastąpiło w drodze zabiegu włączającego ich działalność do zbiorczego tytułu "działalności pozarolniczej", z wyłączeniem z zakresu regulowanegoart. 8 ust. 6 pkt 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychdotyczącego działalności gospodarczej.
W rozpatrywanej sprawieA. M., od daty zawiązania(...) sp. z o.o.do czasu sprzedaży części udziałów w tej spółce małżonkowiM. M., była jedynym wspólnikiem. Wobec tego, stosując omówione przepisy, powinna być objęta ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi. W odwołaniu oraz w toku postępowania sądowego powoływała się jednak na art. 5 ust. 2 ustawy systemowej, zgodnie z którym nie podlegają ubezpieczeniom społecznym określonym w ustawie obywatele państw obcych, których pobyt na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej nie ma charakteru stałego i którzy są zatrudnieni w obcych przedstawicielstwach dyplomatycznych, urzędach konsularnych, misjach, misjach specjalnych lub instytucjach międzynarodowych, chyba że umowy międzynarodowe stanowią inaczej.
Zakresem podmiotowym wymienionego przepisu są objęci zarówno obywatele państw obcych zatrudnieni w placówkach wymienionych w tym przepisie (niezależnie od charakteru ich pobytu na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej), jak również obywatele państw obcych niezatrudnieni w takich placówkach, o ile tylko ich pobyt na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej nie miał charakteru stałego(wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 września 2011r., I UK 60/11).
Sytuacja obywatela państwa obcego oznacza, że jeśli są spełnione warunki z art. 5 ust. 2 ustawy systemowej, to nie będzie podlegał ubezpieczeniu społecznemu w Polsce, nawet dobrowolnie i bez oceny, czy taki tytuł ubezpieczenia posiada w kraju ojczystym. Skutek ten oczywiście jest analizowany wobec osoby, która nie jest objęta rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.U.UE.L 2004.166.1) oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.U.UE.L 2009.284.1).
Analizując art. 5 ust. 2 ustawy systemowej Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 17 września 2009r. (II UK 11/09) wskazał, że przepis ten wyłącza z ubezpieczeń społecznych obywateli państw obcych, których pobyt na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej nie ma charakteru stałego. Stały pobyt w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy systemowej oceniany jest w zależności od realizacji działalności, z której wynika ustawowy obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym. Zatem stały pobyt to pobyt niezmienny w danym okresie, czyli w okresie realizacji podstawy ubezpieczenia. Nie chodzi więc zasadniczo o to, jaką administracyjną gwarancję lub zapewnienie pobytu ma cudzoziemiec w Polsce, ale czy w spornym okresie, objętym decyzją, przebywał w Polsce i był wspólnikiem jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
W związku z powyższym, zdaniem Sądu Okręgowego, istotne jest, czy w określonym przedziale czasowym cudzoziemiec faktycznie przebywa w Polsce i czy wykonuje działalność, z którą ustawa wiąże obowiązek ubezpieczeń społecznych. Z tej przyczyny fakt uzyskania przez cudzoziemca zezwolenia na pobyt czasowy (na czas określony) wcale nie oznacza, że jego pobyt w Polsce nie ma charakteru stałego w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy systemowej. Jest przy tym oczywiste, że cudzoziemiec nie może posiadać w każdym z dwóch różnych państw miejsca stałego pobytu. Jednakże, z drugiej strony, nie można uzależniać na gruncie art. 5 ust. 2 ustawy systemowej wykładni pojęcia pobytu stałego od warunku, że cudzoziemiec przez określony czas nie będzie w ogóle opuszczał Polski. Z drugiej jednak strony nie jest wykluczona wcale sytuacja, w której cudzoziemiec prowadzący działalność gospodarczą na obszarze Polski w ogóle (tzn. ani przez jeden dzień) nie pojawi się na jej terytorium. Wówczas nie można mówić o jakimkolwiek jego "pobycie" (tym bardziej - mającym "charakter stały") na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. Należy zatem przyjąć, że prowadzenie w ten sposób działalności gospodarczej przez obywatela państwa obcego z pewnością nie może być uznane za podstawę objęcia go obowiązkiem ubezpieczeń społecznych w Polsce z powołaniem się na okoliczność, że w jego przypadku nie zachodzi wyłączenie, o którym mowa w art. 5 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń.
Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd doszedł do przekonania, żeA. M., choć od momentu wpisania spółki do rejestru przedsiębiorców, była jej jedynym wspólnikiem i członkiem zarządu to faktycznie działalność gospodarczą prowadził jej mąż przy pomocy księgowejJ. S.. W rozpoznawanym sporze nie wystąpiły okoliczności, które prowadziłyby do wniosku, że od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej skarżąca przebywała na terytorium Polski w celu stałego jej prowadzenia. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że odwołująca figurowała w rejestrze przedsiębiorców wyłącznie z uwagi na prośbę męża, który ze względu na zajmowane stanowisko kierownicze w miejscu zatrudnienia, nie mógł samodzielnie prowadzić działalności gospodarczej. Wprawdzie w spornym okresie, jak i wcześniej zdarzały się wielokrotnie pobyty odwołującej w Polsce na podstawie udzielonych wiz, jednak nie mogło stanowić to podstawy do stwierdzenia, iż przebywała ona na terytorium RP w stałym charakterze celem prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Należy zauważyć, że w omawianym okresie centrum interesów życiowych odwołującej zlokalizowane było wB.na Białorusi. Tam odwołująca stale pracowała w pełnym wymiarze czasu pracy, przez 5 - 6 dni w tygodniu. Zamieszkiwała wówczas wB.wraz z mężem i córką, nad którą sprawowała opiekę. Czasem przyjeżdżała do Polski, ale były to w głównej mierze pobyty w celach towarzyskich, bądź innych niezwiązanych z prowadzoną działalnością. Te zaś, które wiązały się zespółką (...)zdarzały się rzadko, ponieważ po pierwsze, odwołująca nie zajmowała się stale sprawami spółki, po drugie zaś, tylko od czasu do czasu, jako wspólnik i członek zarządu, musiała podpisać jakieś dokumenty do banku czy urzędu. Następowało to jednak sporadycznie, gdyżJ. S.miała stosowane pełnomocnictwo i na jego podstawie część spraw mogła załatwić sama. Poza tym, jeśli była taka potrzeba, to dokumenty do podpisu były odwołującej przekazywane na Białoruś poprzez osoby trzecie. Z tego względu, zdaniem Sądu, faktyczny pobyt odwołującej w Polsce nie może być scharakteryzowany jako mający charakter stały. Takiego charakteru nie miał również pobytA. M.na terenie Polski po uzyskaniu przez nią karty pobytu. Wprawdzie Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 3 kwietnia 2013r.(III AUa 1089/12)wskazał, że z faktu posiadania karty stałego pobytu daje się wyprowadzić domniemanie,że pobyt cudzoziemca na terenie Polski ma charakter stały, lecz strona może w procesie wykazywać okoliczności przeciwne w celu obalenia tego domniemania.Zdaniem Sądu, odwołująca tego dokonała. Poprzez zeznania świadków i dokumenty wykazała, że również po uzyskaniu decyzji Wojewody(...)o wyrażeniu zgody na osiedlenie się, a potem po otrzymaniu karty pobytu i zameldowaniu czasowym w Polsce, wciąż jej centrum życiowe znajdowało się wB.. TamA. M.nadal pracowała u tego samego pracodawcy, świadcząc stale pracę przez 5 -6 dni w tygodniu. Jej córka nadal tam uczęszczała do szkoły, a i centrum spraw zawodowych jej małżonka było zlokalizowane na Białorusi. Potwierdzają to w pewnym sensie również pieczęcie informujące o datach wjazdu odwołującej do Polski i jej wyjazdu z Polski w roku 2013, a w zasadzie ich brak wskazujący, że częstotliwość pobytówA. M.w RP i ich długość nie uległa zmianie w stosunku do okresu poprzedniego. W związku z tym odwołująca obaliła domniemanie, że po otrzymaniu karty pobytu jej pobyt w Polsce był stały.
Dla obalenia tego domniemania, jak i ogółem oceny charakteru pobytu odwołującej w Polsce w całym spornym okresie, istotny był wspomniany fakt, że faktycznym prowadzeniem działalności(...) sp. z o.o.zajmował się mąż odwołującej. To on kontaktował się z kontrahentami i organizował zakup oraz transport sprowadzanych części przy wykorzystaniu nowoczesnych technologii, m.in. internetu. To on również, składając zeznania, dokładnie orientował się w działalności spółki w przeciwieństwie do odwołującej, której czynności na rzecz ww. spółki były ograniczone i głównie o charakterze formalnym – podpisywanie dokumentów. Co prawda to odwołująca figurowała w rejestrze przedsiębiorców jako jedyny wspólnik i zarazem członek zarządu, powody tego zostały jednak w zeznaniach wyjaśnione. Podkreślenia wymaga, że nie zasługują one na aprobatę, ale stanowią ten rodzaj argumentacji, która – choć daleka od obowiązujących przepisów i wynikających z nich obowiązków – wyjaśnia powody, dla którychA. M.figurowała jako jedyny(...) spółki (...). Istnieniu tego wpisu nie można w przedmiotowej sprawie przypisywać znaczenia decydującego tym bardziej, że inne okoliczności wskazują, że działalność gospodarcza istotnie była prowadzona, ale przezM. M., a nie przezA. M.. Odwołująca nie miała możliwości realnego wpływu na zasady i kierunki prowadzenia działalności gospodarczej, nie orientowała się w sytuacji spółki, a jej pobyty w Polsce w okresie od 19 maja 2010r. w głównej mierze miały charakter inny niż biznesowy. Jak zostało ustalone, zdarzało się, że odwołująca podczas pobytów w Polsce kontaktowała się z księgową i podpisywała dokumenty spółki, dopełnienie tych formalności nie szło jednak w parze z jednej strony z faktycznym prowadzeniem spółki, z drugiej zaś nie wiązało się z pobytem w Polsce, któremu można byłoby w sensie art. 5 ust. 2 ustawy systemowej przypisać charakter stały.
Wobec powyższego, odwołanie podlegało uwzględnieniu w zakresie oznaczonym przez stronę odwołującą. Sąd, na podstawieart. 477(
    14 )§ 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję stwierdzając, żeA. M.nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu od dnia 19 maja 2010r. jako wspólnik(...)jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
Na marginesie, odnosząc się do zarzutów z odwołania dotyczących naruszenia przepisówk.p.a., Sąd miał na względzie, że były one bezprzedmiotowe. W rozumieniuart. 1 k.p.c.sprawami cywilnymi są również sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, a więc sprawy, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych. Od momentu wniesienia odwołania do sądu rozpoznawana sprawa staje się zatem sprawą cywilną, podlegającą rozstrzygnięciu wedle reguł właściwych dla tej kategorii. Odwołanie pełni rolę pozwu (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 1998r., II UKN 105/98 OSNAPiUS 1999/16 poz. 529 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2006r., I UK 314/2005 OSNP 2007/11-12 poz. 173), a jego zasadność ocenia się na podstawie właściwych przepisów prawa materialnego. Postępowanie sądowe, w tym w sprawach z zakresu prawa ubezpieczeń społecznych, skupia się więc na wadach wynikających z naruszenia prawa materialnego, a kwestia wad decyzji administracyjnych spowodowanych naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, pozostaje w zasadzie poza przedmiotem tego postępowania.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 98 k.p.c., zasądzając od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.na rzeczA. M.kwotę 5.430,00 zł. Na wskazaną kwotę złożyło się 30,00 zł, należne odwołującej tytułem zwrotu opłaty sądowej od apelacji oraz koszty zastępstwa procesowego w stawce minimalnej wyliczone za I i II instancję. Te związane z postępowaniem apelacyjnym, które zostało zainicjowane w lipcu 2015r., zostały wyliczone na podstawierozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz.U. z 2013r., poz. 461 t.j.). Z kolei koszty zastępstwa procesowego za I instancję Sąd wyliczył przy uwzględnieniu rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie(Dz. U. z 2015r., poz. 1800 ze zm.).§ 21 tego rozporządzenia stanowi, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W rozpatrywanej sprawie z uwagi na fakt, że nastąpiło uchylenie wyroku Sądu Okręgowego z dnia 29 maja 2015r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, w myśl cytowanego przepisu rozporządzenia z dnia 22 października 2015r., zastosowanie do wyliczenia kosztów zastępstwa procesowego mieć będą przepisy, które zostały wprowadzone od 1 stycznia 2016r. – w wersji obowiązującej w dacie rozpoczęcia postępowania w kolejnej instancji, a więc w dacie uchylenia wyroku Sądu Okręgowego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd ustalając wysokość stawki minimalnej kosztów zastępstwa procesowego, zarówno za I, jak i II instancję, miał na względzie, że w tego rodzaju sprawach istotna jest wartość przedmiotu sporu. W uchwale składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2016 roku, mającej moc zasady prawnej, Sąd Najwyższy wskazał, że w sprawie o ustalenie istnienia bądź nieistnienia stosunku ubezpieczenia społecznego lub jego zakresu (o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego; o podleganie ubezpieczeniom społecznym) do niezbędnych kosztów procesu zalicza się wynagrodzenie reprezentującego stronę radcy prawnego, biorąc za podstawę zasądzenia opłaty za jego czynności z tytułu zastępstwa prawnego stawki minimalne określone w§ 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(jednolity tekst: Dz.U. z 2013r., poz. 490 ze zm.) (III UZP 17/15).
W rozpatrywanej sprawie, z uwagi należne od odwołującej składki na ubezpieczenia społeczne za okres sporny, wartość przedmiotu sporu mieści się w przedziale od 10.000 zł do 50.000 zł, a zatem stawka minimalna kosztów zastępstwa procesowego, zgodnie z § 2 pkt 5 rozporządzenia z dnia 22 października 2015r., wyniosła za I instancję 3.600 zł. Natomiast zgodnie z § 6 pkt 5 w związku z § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r., stawka minimalna za prowadzenie sprawy w postępowaniu apelacyjnym została przyjęta w kwocie 1.800 zł (75% z 2.400 zł). W sumie koszty procesu stanowią kwotę 5.430 zł, która w oparciu o cytowane przepisy podlegała zasądzeniu od organu rentowego na rzecz odwołującej.

ZARZĄDZENIE
(...)