Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 414/17
Data wyroku: 2018-05-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Haliński
Słowa kluczowe: Kradzież z włamaniem, Kradzież
Podstawa prawna: art. 278 § 1 kk, art. 279 § 1 kk

Sygn. akt II K 414/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 maja 2018 r.
Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku w Wydziale II Karnym
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Andrzej Haliński
Protokolant:  sekr. sąd. Karolina Zubrzycka
w obecności Prokuratora Prokuratury RejonowejG.-O.wG.– nie stawił się zawiadomiony prawidłowo
oraz oskarżycielki posiłkowejK. C. (1)– nie stawiła się zawiadomiona prawidłowo
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 28 lipca, 06 października, 15 listopada, 20 grudnia 2017 r., 22 marca, 10 maja 2018 r.
sprawy:

R. S., synaA.iA.z domuM., urodzonego w dniu(...)r. wG.

oskarżonego o to, że:

I
w dniu 1 lutego 2017 r. wG.na peronie(...)(...)poprzez ciągnięcie za pasek dokonał zaboru w celu przywłaszczenia torebki skórzanej z zawartością telefonu komórkowegom-ki H. (...)Black, tabletum-ki T. (...)cali, kluczy oraz portfela skórzanegom-ki P., w którym znajdowały się dowód osobisty, karta bankomatowabanku (...) S.A., karta biblioteczna Biblioteki Pedagogicznej wT., karta ubezpieczeniowa UniwersytetuG.oraz pieniądze w kwocie 300 zł, gdzie straty wyniosły łącznie 1.060 zł na szkodęK. C. (1), przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresie od 07.05.2011 r. do 03.11.2011 r. i od 07.02.2012 r. do 08.11.2012 r. kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku XI Wydział Karny z dnia 03.11.2011 r. w sprawie sygn. XI K 633/11 za umyślne przestępstwo podobne zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, ponadto w wyniku wyżej opisanego zdarzenia nieumyślnie spowodował upadek pokrzywdzonej na tory kolejowe pod nadjeżdżającą kolejkę(...), powodując u niej obrażenia ciała w postaci złamania kości podudzia lewego, tj. kości piszczelowej i strzałkowej, wymagającego leczenia operacyjnego, które to spowodowały naruszenie czynności narządu ciała (narządu ruchu) i rozstrój zdrowia na okres powyżej siedmiu dni, narażając ją tym samym na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia bądź nastąpienie skutku ciężkiego uszczerbku na zdrowiu określonego wart. 156 § 1 kk

tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 kkw zb. zart. 278 § 1 i 5 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zb. zart. 276 kkw zb. zart. 157 § 1 i 3 kkw zb. zart. 160 § 1 i 3 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

II
w dniu 1 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zA. S.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia kwotą 43,28 złK. C. (1)w ten sposób, że udostępniającA. S.wcześniej skradzioną kartę bankomatowąbanku (...) S.A.na nazwiskoK. C. (1)podwiózł wymienioną samochodem dosklepu (...)przyul. (...)celem dokonania przy użyciu w/w karty bankomatowej metodą zbliżeniową Pay Pass, po uprzednim wprowadzeniu w błąd kasjera co do tożsamości, zakupu alkoholu, papierosów i napoju, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresie od 07.05.2011 r. do 03.11.2011 r. i od 07.02.2012 r. do 08.11.2012 r. kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku XI Wydział Karny z dnia 03.11.2011 r. w sprawie sygn. XI K 633/11 za umyślne przestępstwo podobne zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

III
w dniu 1 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zA. S.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, dwukrotnie usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia kwotą 47,71 zł i 40,09 zł w ten sposób, że udostępniającA. S.wcześniej skradzioną kartę bankomatowąbanku (...) S.A.na nazwiskoK. C. (1)podwiózł wymienioną samochodem dosklepu (...)przyul. (...)celem dokonania przy użyciu w/w karty bankomatowej metodą zbliżeniową Pay Pass, po uprzednim wprowadzeniu w błąd kasjera co do tożsamości, zakupu alkoholu, papierosów i piwa, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odrzucenie transakcji, czym działał na szkodęK. C. (1), przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresie od 07.05.2011 r. do 03.11.2011 r. i od 07.02.2012 r. do 08.11.2012 r. kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku XI Wydział Karny z dnia 03.11.2011 r. w sprawie sygn. XI K 633/11 za umyślne przestępstwo podobne zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk,

tj. o przestępstwo zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

IV
w dniu 2 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zA. S.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia kwotą 37,29 zł w ten sposób, że udostępniającA. S.wcześniej skradzioną kartę bankomatowąbanku (...) S.A.na nazwiskoK. C. (1)podwiózł wymienioną samochodem dosklepu (...)przyul. (...)celem dokonania przy użyciu w/w karty bankomatowej metodą zbliżeniową Pay Pass, po uprzednim wprowadzeniu w błąd kasjera co do tożsamości, zakupu alkoholu, papierosów, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odrzucenie transakcji, czym działał na szkodęK. C. (1), przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresie od 07.05.2011 r. do 03.11.2011 r. i od 07.02.2012 r. do 08.11.2012 r. kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku XI Wydział Karny z dnia 03.11.2011 r. w sprawie sygn. XI K 633/11 za umyślne przestępstwo podobne zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

tj. o przestępstwo zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

V
w dniu 01 lutego 2017 r. wG., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 48 złK. C. (1)w ten sposób, że używając skradzionej karty bankomatowejbanku (...) S.A.na nazwiskoK. C. (1)po uprzednim wprowadzeniu w błąd pracownika sklepu co do tożsamości użytkownika karty bankomatowej, dokonał wsklepie (...)wG.przyul. (...)płacąc metodą zbliżeniową Pay Pass, zakupu 3 paczek papierosówM., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresie od 07.05.2011 r. do 03.11.2011 r. i od 07.02.2012 r. do 08.11.2012 r. kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku XI Wydział Karny z dnia 03.11.2011 r. w sprawie sygn. XI K 633/11 za umyślne przestępstwo podobne zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk,

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

VI
w dniu 01 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zA. S.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 37,99 złK. C. (1)w ten sposób, że udostępniającA. S.wcześniej skradzioną kartę bankomatowąbanku (...) S.A.na nazwiskoK. C. (1)podwiózł wymienioną samochodem dosklepu (...)wG.przyul. (...)celem dokonania przy użyciu w/w karty bankomatowej metodą zbliżeniową Pay Pass, po uprzednim wprowadzeniu w błąd kasjera co do tożsamości, zakupu alkoholu i papierosów, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresie od 07.05.2011 r. do 03.11.2011 r. i od 07.02.2012 r. do 08.11.2012 r. kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku XI Wydział Karny z dnia 03.11.2011 r. w sprawie sygn. XI K 633/11 za umyślne przestępstwo podobne zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk,

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;
oraz
A. S., córkiP.iM. z domu R.,urodzonej w dniu (...)wG.
oskarżonej o to, że:

VII
w dniu 01 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zR. S.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia kwotą 43,28 złK. C. (1)w ten sposób, że używając skradzionej karty bankomatowej(...) S.A.na nazwiskoK. C. (1)po uprzednim wprowadzeniu w błąd kasjera co do swojej tożsamości, dokonała zakupu wsklepie (...)przyul. (...)przy użyciu w/w karty bankomatowej płacąc metodą zbliżeniową Pay Pass alkoholu, papierosów i napoju

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kk;

VIII
w dniu 01 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zR. S.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasowych dwukrotnie usiłowała doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia kwotą 47,72 zł i 40,09 zł w ten sposób, że używając skradzionej karty bankomatowejbanku (...) S.A.na nazwiskoK. C. (1), po uprzednim wprowadzeniu w błąd kasjera co do swojej tożsamości, wsklepie (...)przyul. (...)usiłowała dokonać przy użyciu w/w karty bankomatowej metodą zbliżeniową Pay Pass zakupu towaru w postaci alkoholu, papierosów i piwa, jednakże zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na odrzucenie transakcji, czym działała na szkodęK. C. (1)

tj. o przestępstwo zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 12 kk;

IX
w dniu 02 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zR. S.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowała doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia kwotą 37,29 zł w ten sposób, że używając skradzionej karty bankomatowej(...) S.A.na nazwiskoK. C. (1)po uprzednim wprowadzeniu w błąd kasjera co do swojej tożsamości wsklepie (...)przyul. (...)usiłowała dokonać przy użyciu w/w karty bankomatowej metodą zbliżeniową Pay Pass zakupu towaru w postaci alkoholu i papierosów, jednakże zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na odrzucenie transakcji, czym działała na szkodęK. C. (1)

tj. o przestępstwo zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk;

X
w dniu 01 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zR. S.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia kwotą 37,99 złK. C. (1)w ten sposób, że używając skradzionej karty bankomatowej(...) S.A.na nazwiskoK. C. (1), po uprzednim wprowadzeniu w błąd kasjera co do swojej tożsamości, dokonała zakupu wsklepie (...)wG.przyul. (...)przy użyciu w/w karty bankomatowej płacąc metodą zbliżeniową Pay Pass alkoholu i papierosów

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kk

I
oskarżonegoR. S.w ramach zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku uznaje za winnego popełnienia tego, że w dniu 01 lutego 2017 r. wG.na peronie(...)(...)poprzez ciągnięcie za pasek od torebki dokonał zaboru w celu przywłaszczenia torebki skórzanej z zawartością w postaci telefonu komórkowegom-ki H. (...)Black wartości 500 zł, tabletum-ki T. (...)cali wartości 200 zł, kluczy oraz portfela skórzanegom-ki P.wartości 60 zł, w którym znajdowały się pieniądze w kwocie 300 zł oraz wystawione na daneK. C. (1)dokumenty – dowód osobisty, karta bankomatowabanku (...) S.A., karta biblioteczna Biblioteki Pedagogicznej wT., karta ubezpieczeniowa UniwersytetuG., przy czym w ten sposób oskarżony dwa ostatnie dokumenty usunął spod władztwaK. C. (1)nie mając prawa nimi wyłącznie rozporządzać, tj. mienia o łącznej wartości 1.060 zł, działając na szkodęK. C. (1), a ponadto w wyniku wyżej opisanego zdarzenia nieumyślnie spowodował upadek pokrzywdzonej na tory kolejowe pod nadjeżdżającą kolejkę(...), powodując w ten sposób uK. C. (1)obrażenia ciała w postaci otwartego, wieloodłamowego, śródstawowego złamania kości podudzia lewego, tj. kości piszczelowej i strzałkowej, które wymagało dwuetapowego leczenia operacyjnego – repozycji zamkniętej odłamów złamania i stabilizacji złamania fiksatorem zewnętrznym, a następnie otwartej repozycji odłamów złamania, zespolenia płytą dedykowaną LCP oraz uzupełnienia ubytków kostnych materiałem kościozastępczym, które to obrażenia spowodowały u pokrzywdzonej ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci ciężkiej choroby długotrwałej, jednocześnie nieumyślnie narażając pokrzywdzoną na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, przy czym oskarżony czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresach od 07 maja 2011 r. do 03 listopada 2011 r. i od 07 lutego 2012 r. do 08 listopada 2012 r. kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 03 listopada 2011 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt XI K 633/11 za umyślne przestępstwo podobne kwalifikowane zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 278 § 1 kkw zb. zart. 278 § 1 i 5 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zb. zart. 276 kkw zb. zart. 156 § 1 pkt 2 i § 2 kkw zb. zart. 160 § 1 i 3 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to przy zastosowaniuart. 11 § 3 kkna podstawieart. 278 § 1 kkwymierza oskarżonemuR. S.karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoR. S.:

a
w ramach zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku uznaje za winnego popełnienia tego, że w dniu 01 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zA. S., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 43,28 zł stanowiących płatność za zakupiony towar w postaci alkoholu, papierosów i napoju w ten sposób, że udostępniłA. S.wcześniej skradzioną kartę bankomatowąbanku (...) S.A.wystawioną na daneK. C. (1)i podwiózł wymienioną samochodem dosklepu (...)przyul. (...), gdzieA. S.użyła w/w karty bankomatowej metodą zbliżeniową, pokonując w ten sposób zabezpieczenie elektroniczne i włamując się do systemu bankowego, po czym dokonała zakupu wskazanych wyżej towarów, czym działał na szkodęK. C. (1), przy czym czyn ten uznaje za wypadek mniejszej wagi, zaś oskarżony czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresach od 07 maja 2011 r. do 03 listopada 2011 r. i od 07 lutego 2012 r. do 08 listopada 2012 r. kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 03 listopada 2011 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt XI K 633/11 za umyślne przestępstwo podobne kwalifikowane zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, i czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 283 kkw zw. zart. 64 § 2 kk,

b
w ramach zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku uznaje za winnego popełnienia tego, że w dniu 01 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zA. S., w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 47,71 zł oraz 40,09 zł mających stanowić płatność za towar w postaci alkoholu i papierosów w ten sposób, że udostępniłA. S.wcześniej skradzioną kartę bankomatowąbanku (...) S.A.wystawioną na daneK. C. (1)i podwiózł wymienioną samochodem dosklepu (...)przyul. (...), gdzieA. S.użyła w/w karty bankomatowej metodą zbliżeniową, usiłując pokonać w ten sposób zabezpieczenie elektroniczne i włamać się do systemu bankowego, aby dokonać zakupu wskazanych wyżej towarów, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odrzucenie transakcji, czym działał na szkodęK. C. (1), przy czym czyn ten uznaje za wypadek mniejszej wagi, zaś oskarżony czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresach od 07 maja 2011 r. do 03 listopada 2011 r. i od 07 lutego 2012 r. do 08 listopada 2012 r. kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 03 listopada 2011 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt XI K 633/11 za umyślne przestępstwo podobne kwalifikowane zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, i czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 283 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64 § 2 kk,

c
w ramach zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie IV części wstępnej wyroku uznaje za winnego popełnienia tego, że w dniu 02 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zA. S., usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 37,29 zł mających stanowić płatność za towar w postaci alkoholu i papierosów w ten sposób, że udostępniłA. S.wcześniej skradzioną kartę bankomatowąbanku (...) S.A.wystawioną na daneK. C. (1)i podwiózł wymienioną samochodem dosklepu (...)przyul. (...), gdzieA. S.użyła w/w karty bankomatowej metodą zbliżeniową, usiłując pokonać w ten sposób zabezpieczenie elektroniczne i włamać się do systemu bankowego, aby dokonać zakupu wskazanych wyżej towarów, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odrzucenie transakcji, czym działał na szkodęK. C. (1), przy czym czyn ten uznaje za wypadek mniejszej wagi, zaś oskarżony czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresach od 07 maja 2011 r. do 03 listopada 2011 r. i od 07 lutego 2012 r. do 08 listopada 2012 r. kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 03 listopada 2011 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt XI K 633/11 za umyślne przestępstwo podobne kwalifikowane zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, i czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 283 kkw zw. zart. 64 § 2 kk,

d
w ramach zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie V części wstępnej wyroku uznaje za winnego popełnienia tego, że w dniu 01 lutego 2017 r. wG.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 48 zł stanowiących płatność za zakupiony towar w postaci papierosów w ten sposób, że w sklepie sieciŻ.wG.przyul. (...)użył wcześniej skradzionej karty bankomatowejbanku (...) S.A.wystawionej na daneK. C. (1)metodą zbliżeniową, pokonując w ten sposób zabezpieczenie elektroniczne i włamując się do systemu bankowego, po czym dokonał zakupu wskazanego wyżej towaru, czym działał na szkodęK. C. (1), przy czym czyn ten uznaje za wypadek mniejszej wagi, zaś oskarżony czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresach od 07 maja 2011 r. do 03 listopada 2011 r. i od 07 lutego 2012 r. do 08 listopada 2012 r. kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 03 listopada 2011 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt XI K 633/11 za umyślne przestępstwo podobne kwalifikowane zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, i czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 283 kkw zw. zart. 64 § 2 kk,

e
w ramach zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie VI części wstępnej wyroku uznaje za winnego popełnienia tego, że w dniu 01 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zA. S., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 37,99 zł stanowiących płatność za zakupiony towar w postaci alkoholu i papierosów w ten sposób, że udostępniłA. S.wcześniej skradzioną kartę bankomatowąbanku (...) S.A.wystawioną na daneK. C. (1)i podwiózł wymienioną samochodem dosklepu (...)wG.przyul. (...), gdzieA. S.użyła w/w karty bankomatowej metodą zbliżeniową, pokonując w ten sposób zabezpieczenie elektroniczne i włamując się do systemu bankowego, po czym dokonała zakupu wskazanych wyżej towarów, czym działał na szkodęK. C. (1), przy czym czyn ten uznaje za wypadek mniejszej wagi, zaś oskarżony czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresach od 07 maja 2011 r. do 03 listopada 2011 r. i od 07 lutego 2012 r. do 08 listopada 2012 r. kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 03 listopada 2011 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt XI K 633/11 za umyślne przestępstwo podobne kwalifikowane zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, i czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 283 kkw zw. zart. 64 § 2 kk,

i uznając, że przedmiotowe czyny zostały popełnione w ramach jednego ciągu przestępstw, przy zastosowaniuart. 91 § 1 kk,art. 14 § 1 kkiart. 64 § 2 kkna podstawieart. 283 kkwymierza oskarżonemuR. S.karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 568a § 1 pkt 1 kpk,art. 85 § 1 i 2 kk,art. 86 § 1 kk,art. 91 § 2 kkłączy orzeczone wobec oskarżonegoR. S.w punktach I i II wyroku jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierza oskarżonemu karę łączną 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

IV
oskarżonąA. S.:

a
w ramach zarzucanego jej czynu opisanego w punkcie VII części wstępnej wyroku uznaje za winną popełnienia tego, że w dniu 01 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zR. S., dokonała zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 43,28 zł stanowiących płatność za zakupiony towar w postaci alkoholu, papierosów i napoju w ten sposób, że użyła udostępnionej jej przezR. S.wcześniej skradzionej karty bankomatowejbanku (...) S.A.wystawionej na daneK. C. (1)wsklepie (...)przyul. (...)metodą zbliżeniową, pokonując w ten sposób zabezpieczenie elektroniczne i włamując się do systemu bankowego, po czym dokonała zakupu wskazanych wyżej towarów, czym działała na szkodęK. C. (1), przy czym czyn ten uznaje za wypadek mniejszej wagi i czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 283 kk,

b
w ramach zarzucanego jej czynu opisanego w punkcie VIII części wstępnej wyroku uznaje za winną popełnienia tego, że w dniu 01 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zR. S., w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, usiłowała dokonać zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 47,71 zł oraz 40,09 zł mających stanowić płatność za towar w postaci alkoholu i papierosów w ten sposób, że użyła udostępnionej jej przezR. S.wcześniej skradzionej karty bankomatowejbanku (...) S.A.wystawionej na daneK. C. (1)wsklepie (...)przyul. (...)metodą zbliżeniową, usiłując pokonać w ten sposób zabezpieczenie elektroniczne i włamać się do systemu bankowego, aby dokonać zakupu wskazanych wyżej towarów, jednakże zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na odrzucenie transakcji, czym działała na szkodęK. C. (1), przy czym czyn ten uznaje za wypadek mniejszej wagi i czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 283 kkw zw. zart. 12 kk,

c
w ramach zarzucanego jej czynu opisanego w punkcie IX części wstępnej wyroku uznaje za winną popełnienia tego, że w dniu 02 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zR. S., usiłowała dokonać zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 37,29 zł mających stanowić płatność za towar w postaci alkoholu i papierosów w ten sposób, że użyła udostępnionej jej przezR. S.wcześniej skradzionej karty bankomatowejbanku (...) S.A.wystawionej na daneK. C. (1)wsklepie (...)przyul. (...)metodą zbliżeniową, usiłując pokonać w ten sposób zabezpieczenie elektroniczne i włamać się do systemu bankowego, aby dokonać zakupu wskazanych wyżej towarów, jednakże zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na odrzucenie transakcji, czym działała na szkodęK. C. (1), przy czym czyn ten uznaje za wypadek mniejszej wagi i czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 283 kk,

d
w ramach zarzucanego jej czynu opisanego w punkcie X części wstępnej wyroku uznaje za winną popełnienia tego, że w dniu 01 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zR. S., dokonała zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 37,99 zł stanowiących płatność za zakupiony towar w postaci alkoholu i papierosów w ten sposób, że użyła udostępnionej jej przezR. S.wcześniej skradzionej karty bankomatowejbanku (...) S.A.wystawionej na daneK. C. (1)wsklepie (...)wG.przyul. (...)metodą zbliżeniową, pokonując w ten sposób zabezpieczenie elektroniczne i włamując się do systemu bankowego, po czym dokonała zakupu wskazanych wyżej towarów, czym działała na szkodęK. C. (1), przy czym czyn ten uznaje za wypadek mniejszej wagi i czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 283 kk

i uznając, że przedmiotowe czyny zostały popełnione w ramach jednego ciągu przestępstw, przy zastosowaniuart. 91 § 1 kkiart. 14 § 1 kkna podstawieart. 283 kkw zw. zart. 33 § 1, 2 i 3 kkwymierza oskarżonejA. S.karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

V
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kk,art. 70 § 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonejA. S.w punkcie IV wyroku kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata;

VI
na podstawieart. 72 § 1 pkt 1 kkzobowiązuje oskarżonąA. S.do informowania sądu o przebiegu okresu próby;

VII
na podstawieart. 46 § 1 kk,art. 415 kc,art. 444 § 1 kc,art. 445 § 1 kcw związku ze skazaniem za przestępstwo opisane w punkcie I wyroku orzeka wobec oskarżonegoR. S.obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej tym przestępstwem w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejK. C. (1)kwoty 2.899,60 zł (dwóch tysięcy ośmiuset dziewięćdziesięciu dziewięciu złotych 60/100) oraz obowiązek zadośćuczynienia za doznaną na skutek tego przestępstwa krzywdę poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejK. C. (1)kwoty 30.000 zł (trzydziestu tysięcy złotych);

VIII
na podstawieart. 46 § 1 kk,art. 415 kcorzeka wobec oskarżonegoR. S.obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwami przypisanymi oskarżonemu w punktach II.a i II.e wyroku w części oraz w punkcie II.d wyroku w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejK. C. (1)łącznej kwoty 88,64 zł (osiemdziesięciu ośmiu złotych 64/100);

IX
na podstawieart. 46 § 1 kk,art. 415 kcorzeka wobec oskarżonejA. S.obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwami przypisanymi oskarżonej w punktach IV.a i IV.d wyroku w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejK. C. (1)łącznej kwoty 40,63 zł (czterdziestu złotych 63/100);

X
na podstawieart. 230 § 2 kpknakazuje zwrócić:

a
oskarżonemuR. S.dowód rzeczowy w postaci bluzy, opisany w wykazie dowodów rzeczowych znajdującym się na karcie 470 akt sprawy pod pozycją 1,

b
pokrzywdzonejK. C. (1)dowód rzeczowy w postaci kabla USB, opisany w wykazie dowodów rzeczowych znajdującym się na karcie 470 akt sprawy pod pozycją 2;

XI
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej wobec oskarżonegoR. S.w punkcie III wyroku kary łącznej pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego wolności w sprawie w postaci tymczasowego aresztowania od dnia 06 lutego 2017 r. godz. 06:50 do dnia 28 lipca 2017 r. godz. 13:30 przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

XII
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze(tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.) oraz § 17 ust. 2 pkt 3 i ust. 7, § 20, § 2, § 4 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokataP. F.kwotę 1.239,84 zł (jednego tysiąca dwustu trzydziestu dziewięciu złotych 84/100) brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżycielce posiłkowejK. C. (1);

XIII
na podstawieart. 626 § 1 kpk,art. 624 § 1 kpk,art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jedn. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) zwalnia oskarżonegoR. S.w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty;

XIV
na podstawieart. 626 § 1 kpk,art. 627 kpk,art. 633 kpkorazart. 1, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jedn. Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 ze zm.) zasądza od oskarżonejA. S.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 661,40 zł (sześciuset sześćdziesięciu jeden złotych 40/100) tytułem kosztów sądowych, w tym kwotę 220,00 zł (dwustu dwudziestu złotych) tytułem opłaty.

Sygn. akt II K 414/17

UZASADNIENIE
Sąd w oparciu o zgromadzony w sprawie i ujawniony w toku przewodu sądowego materiał dowodowy, na podstawieart. 423 § 1a kpkograniczając zakres uzasadnienia do części wyroku odnoszących się do oskarżonegoR. S.oraz, w zakresie odnoszącym się do oskarżonejA. S., do części wyroku dotyczących rozstrzygnięcia o karze i innych konsekwencjach prawnych czynów, orzeczonych wobec oskarżonej, ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 01 lutego 2017 r. około godz. 20:00K. C. (1)opuściła budynek Wydziału Prawa i Administracji(...)G.przyul. (...)wG., gdzie studiuje i gdzie tego dnia miała egzamin, i udała się na peron przystanku(...) Miejskiej (...), gdzie zamierzała wsiąść w kolejkę jadącą w kierunkuG.. Na peronie usiadła na ławce i oczekując na kolejkę, która miała przyjechać o godz. 20:22, wyciągnęła telefon i pisała wiadomość SMS. W pewnym momencie podeszło do niej dwóch młodych mężczyzn, którzy pytali ją o kolejkę w kierunkuW.,K. C. (1)pokazała im tablicę informacyjną, potem chodziła z bagażami w postaci torebki i walizki po peronie, po czym znowu usiadła na ławce, albowiem wskazany wyżej pociąg nie przyjechał i spóźniał się. Gdy siedziała na ławce jeden ze wskazanych wyżej mężczyzn, którym byłR. S., usiadł na tej samej ławce i zaczął zagadywaćK. C. (1)w kwestii pogody.R. S.znajdował się wówczas pod wpływem alkoholu, wcześniej tego dnia pokłócił się ze swoją konkubinąE. G. (1)i dlatego wyszedł z domu.
W pewnym momencie, około godz. 20:35, do peronu zaczął zbliżać się zapowiedziany chwilę wcześniej pociąg(...)w kierunkuG..K. C. (1)wstała wówczas z ławki i zaczęła wraz z bagażami podchodzić w kierunku skraju peronu, albowiem zamierzała wsiąść do nadjeżdżającej kolejki. Walizkę trzymała w prawej ręce, zaś torebkę w lewej. WówczasR. S.również wstał i zamierzając ukraść kobiecie torebkę podszedł doK. C. (1)i złapał pasek torebki trzymanej przez wymienioną celem dokonania jej kradzieży.K. C. (1)nie chciała jednak puścić torebki i trzymając ją za pasek również zaczęła ciągnąć, w wyniku czego pomiędzy wyżej wymienionymi doszło do szarpaniny o torebkę. Miała ona miejsce już blisko skraju peronu, zaśR. S.ciągnął za torebkę w stronę torowiska, podczas gdy w tym czasie wskazana wyżej kolejka(...)była już blisko peronu i zaczynała na niego wjeżdżać. Maszynista kolejkiK. C. (2)zauważył wyżej wymienionych szarpiących się na skraju peronu i dał ostrzegawczy sygnał dźwiękowy. W tym czasieR. S.nadal ciągnąc torebkę w stronę torowiska, ustawiony tyłem do niego, w pewnym momencie zeskoczył z brzegu peronu na torowisko, pociągając za sobąK. C. (1), która wciąż trzymała pasek torebki, w wyniku czego oboje upadli na torowisko pod zbliżający się pociąg, znajdujący się w tym momencie w niewielkiej odległości. W chwili upadkuK. C. (1)puściła pasek torebki.R. S.upadł na nogi, na chwilę przykucnął, po czym wstał i trzymając w ręku zabraną torebkę uciekł na drugą stronę toru w kierunkual. (...)zanim nadjechał pociąg.K. C. (1)również upadła na torowisko na nogi, jednakże przewróciła się, a próbując wstać poczuła silny ból w nodze i ponownie upadła na plecy, a widząc nadjeżdżający pociąg wturlała się w ostatniej chwili pod skraj peronu, w wyniku czego uniknęła przejechania przez pociąg – ten, pomimo podjętego w ostatniej chwili przez maszynistę manewru hamowania, nie zdążył się zatrzymać.K. C. (1)w międzyczasie widziała jeszcze, jakR. S.znajdując się już po drugiej stronie toru obejrzał się i patrzył, co się z nią dzieje, po czym oddalił się w kierunkuAl. (...).
We wskazany wyżej sposóbR. S.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia na szkodęK. C. (1)torebki skórzanej z zawartością w postaci telefonu komórkowegom-ki H. (...)B.wartości 500 zł, tabletum-ki T. (...)cali wartości 200 zł, kluczy oraz portfela skórzanegom-ki P.wartości 60 zł, w którym znajdowały się pieniądze w kwocie 300 zł oraz wystawione na daneK. C. (1)dokumenty – dowód osobisty, karta bankomatowabanku (...) S.A., karta biblioteczna Biblioteki Pedagogicznej wT., karta ubezpieczeniowa(...)G., przy czym w ten sposób oskarżony dwa ostatnie dokumenty usunął spod władztwaK. C. (1)nie mając prawa nimi wyłącznie rozporządzać. Łączna wartość skradzionego mienia wyniosła 1.060 zł.
Na miejsce zdarzenia po chwili przyjechało pogotowie ratunkowe. Przejeżdżający pociąg nie dotknąłK. C. (1)i została ona wyciągnięta z torowiska, po czym udzielono jej pomocy. Jeszcze na miejscuK. C. (1)próbowała telefonicznie zastrzec ukradzioną jej kartę bankomatową, jednak początkowo okazało się to bezskuteczne i udało się to jej uczynić dopiero później.
W wyniku wyżej opisanego zdarzeniaR. S., nieumyślnie powodując upadekK. C. (1)na tory kolejowe pod nadjeżdżającą kolejkę(...), spowodował w ten sposób u niej obrażenia ciała w postaci otwartego, wieloodłamowego, śródstawowego złamania kości podudzia lewego, tj. kości piszczelowej i strzałkowej, które wymagało dwuetapowego leczenia operacyjnego – repozycji zamkniętej odłamów złamania i stabilizacji złamania fiksatorem zewnętrznym, a następnie otwartej repozycji odłamów złamania, zespolenia płytą dedykowaną(...)oraz uzupełnienia ubytków kostnych materiałem kościozastępczym, które to obrażenia spowodowały u pokrzywdzonej ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci ciężkiej choroby długotrwałej. JednocześnieR. S.nieumyślnie naraził pokrzywdzoną na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia.K. C. (1)do chwili wyrokowania w niniejszej sprawie kontynuowała leczenie i rehabilitację związane ze skutkami opisanego zdarzenia w sferze jej stanu zdrowia.
R. S.po dokonaniu opisanej wyżej kradzieży udał się bezpośrednio do zajmowanego przez siebie i swoją konkubinęE. G. (1)mieszkania położonego wG.przyul. (...). Dotarł tam około godz. 20:45. Po wejściu do mieszkania wysypał rzeczy z zabranejK. C. (1)torebki na podłogę i zaczął je przeglądać.E. G. (1)domyślała się, że torebka może pochodzić z kradzieży, jednak nie chciała rozmawiać na ten temat z konkubentem.R. S.zabrał spośród wysypanych rzeczy pieniądze, telefon i tablet z kablem USB, a także kartę bankomatową, pozostałe rzeczy wraz z torebką później wyrzucił.
R. S.po pewnym czasie wyszedł z mieszkania i udał się do znajdującego się w pobliżu miejsca jego zamieszkania sklepu sieciŻ.przyul. (...), gdzie o godz. 21:30, wykorzystując kartę bankomatową zabraną wcześniejK. C. (1), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 48 zł stanowiących płatność za zakupiony towar w postaci trzech paczek papierosówmarki M.w ten sposób, że we wspomnianym sklepie użył przedmiotowej, wcześniej skradzionej karty bankomatowej metodą zbliżeniową, pokonując w ten sposób zabezpieczenie elektroniczne i włamując się do systemu bankowego, po czym dokonał zakupu wskazanego wyżej towaru, czym działał na szkodęK. C. (1), po czym wrócił do domu.
Mniej więcej w tym samym czasie, około godz. 21:40, do mieszkania przyul. (...)przyjechałaA. S., zamieszkująca w nim wraz z wyżej wymienionymi. Przyjechała ona taksówką, na chwilę zeszła do niejE. G. (2)przekazując jej pieniądze na zapłacenie za taksówkę i na zakupy,A. S.udała się na zakupy i po kilku minutach, około godz. 21:47, przyszła do mieszkania. Tam zaczęła rozmawiać zR. S.na temat zabranej przez tego ostatniegoK. C. (1)karty bankomatowej,R. S.pytał się jej, do jakiej kwoty można robić transakcje zbliżeniowe, poinformował ją o pochodzeniu karty, zaproponował, aby udali się na zakupy przy pomocy tej karty do kilku sklepów i kupili alkohol oraz papierosy, po krótkiej rozmowie, w której uczestniczyła teżE. G. (1),A. S.zgodziła się i wraz zR. S.o godz. 21:54 opuścili mieszkania i udali się kierowanym przezR. S.samochodem markiV.na zakupy.
R. S.iA. S.początkowo udali się dosklepu (...)wG.przyul. (...), gdzieA. S.weszła do sklepu, zaśR. S., nie chcąc być zauważonym i zarejestrowanym przez monitoring, pozostał w samochodzie.A. S., korzystając o godz. 21:56 z przekazanej jej przezR. S.karty bankomatowej, zakupiła przy jej zbliżeniowym użyciu towary w postaci butelki 0,5 litra wódki Żołądkowej Gorzkiej i jednej paczki papierosówmarki M., płacąc za nie 37,99 zł, po czym z towarami tymi wróciła do samochodu. W ten sposóbR. S.iA. S., działając wspólnie i w porozumieniu, dokonali zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 37,99 zł stanowiących płatność za zakupiony, wspomniany towar w ten sposób, żeA. S.używając metodą zbliżeniową udostępnionej jej przezR. S., wcześniej skradzionej karty bankomatowejbanku (...) S.A.wystawionej na daneK. C. (1)pokonała zabezpieczenie elektroniczne i włamała się do systemu bankowego, po czym dokonała zakupu wskazanych wyżej towarów, czym działali na szkodęK. C. (1).
NastępnieR. S.iA. S.udali się dosklepu (...)położonego wG.przyul. (...). TamA. S.weszła do sklepu, zaśR. S., ponownie nie chcąc być zauważonym i zarejestrowanym przez monitoring, pozostał w samochodzie.A. S., korzystając o godz. 21:58 z przekazanej jej przezR. S.karty bankomatowej, zakupiła przy jej zbliżeniowym użyciu towary w postaci butelki 0,5 litra wódki Żołądkowej Gorzkiej, jednej paczki papierosówmarki M.i butelki Pepsi o pojemności 2,25 litra, płacąc za nie 43,28 zł, po czym z towarami tymi wróciła do samochodu. W ten sposóbR. S.iA. S., działając wspólnie i w porozumieniu, dokonali zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 43,28 zł stanowiących płatność za zakupiony, wspomniany towar w ten sposób, żeA. S.używając metodą zbliżeniową udostępnionej jej przezR. S., wcześniej skradzionej karty bankomatowejbanku (...) S.A.wystawionej na daneK. C. (1)pokonała zabezpieczenie elektroniczne i włamała się do systemu bankowego, po czym dokonała zakupu wskazanych wyżej towarów, czym działali na szkodęK. C. (1).
W dalszej kolejnościR. S.iA. S.udali się dosklepu (...)przyul. (...)wG.. TamA. S.raz jeszcze sama weszła do sklepu, zaśR. S., z tych samych względów do poprzednio, pozostał w samochodzie.A. S., korzystając dwukrotnie o godz. 22:05 i 22:06 z przekazanej jej przezR. S.karty bankomatowej, usiłowała zakupić przy jej użyciu towary w postaci butelki 0,5 litra wódki Żołądkowej Gorzkiej, jednej paczki papierosówmarki M.i piwa, to jest towarów o łącznej wartości 47,71 zł, jednakże jej się to nie udało, albowiem transakcja została odrzucona, prawdopodobnie z uwagi na brak wystarczających środków na koncie (karta nie była jeszcze wówczas zablokowana). Po tej dwukrotnej, nieskutecznej próbieA. S.poprosiła ekspedientkęK. R., aby ta odłożyła towar w postaci piwa, i o godz. 22:06 próbowała raz jeszcze zakupić pozostałe towary w postaci wódki i papierosów o łącznej wartości 40,09 zł, jednak i tym razem transakcja została odrzucona, po czymA. S.zabrała kartę, podziękowała ekspedientce, wyszła ze sklepu i wróciła do samochodu, w którym czekał na niąR. S.. We wskazany wyżej sposóbR. S.iA. S., działając wspólnie i w porozumieniu, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, usiłowali dokonać zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 47,71 zł oraz 40,09 zł stanowiących płatność za wspomniany towar w ten sposób, żeA. S.używając metodą zbliżeniową udostępnionej jej przezR. S., wcześniej skradzionej karty bankomatowejbanku (...) S.A.wystawionej na daneK. C. (1)usiłowała pokonać zabezpieczenie elektroniczne i włamać się do systemu bankowego, aby dokonać zakupu wskazanych wyżej towarów, jednakże zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na odrzucenie transakcji, czym działali na szkodęK. C. (1).
NastępnieR. S.iA. S.z kupionymi towarami wrócili do mieszkania, gdzie pojawili się o godz. 22:22. TamA. S.zrobiła sobie i wypiła drinka, po pewnym czasieR. S.zaproponował jej, aby udali się ponownie na zakupy przy wykorzystaniu tej samej karty bankomatowej, na coA. S.się zgodziła. Z mieszkania wyszli około północy i udali się ponownie samochodem markiV.kierowanym przezR. S.do wskazanego wcześniejsklepu (...)położonego wG.przyul. (...). Tam przybyli już po północy, a więc w dniu 02 lutego 2017 r. Do sklepu weszła ponownie samaA. S., podeszła do lady i raz jeszcze korzystając z karty bankomatowej przekazanej jej przezR. S.chciała dokonać o godz. 00:11 zakupu butelki 0,5 litra wódki Żołądkowej Gorzkiej i jednej paczki papierosówmarki M., to jest towarów o łącznej wartości 37,29 zł, jednakże ponownie jej się to nie udało, albowiem transakcja została odrzucona, prawdopodobnie z uwagi na brak wystarczających środków na koncie (karta nadal nie była jeszcze wówczas zablokowana).A. S.zabrała kartę i opuściła sklep. W ten sposóbR. S.iA. S., działając wspólnie i w porozumieniu, usiłowali dokonać zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 37,29 zł stanowiących płatność za wspomniany towar w ten sposób, żeA. S.używając metodą zbliżeniową udostępnionej jej przezR. S., wcześniej skradzionej karty bankomatowejbanku (...) S.A.wystawionej na daneK. C. (1)usiłowała pokonać zabezpieczenie elektroniczne i włamać się do systemu bankowego, aby dokonać zakupu wskazanych wyżej towarów, jednakże zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na odrzucenie transakcji, czym działali na szkodęK. C. (1).
Po opisanej wyżej ostatniej, nieudanej próbie zakupu towarów za pomocą karty skradzionejK. C. (1)R. S.iA. S.wrócili do mieszkania i poszli spać. Po obudzeniu się w dniu 02 lutego 2017 r.R. S.iE. G. (1)udali się do siostry tej ostatniejP. G., którejR. S.podarował dla jej syna opisany wcześniej tablet ukradzionyK. C. (1), mówiąc jej, że pochodzi on z kradzieży, aczkolwiek nie podając szczegółów. Tego samego dniaP. G.udała się do mieszkaniaR. S.iE. G. (1), poza tymi ostatnimi była tam wtedy takżeA. S.. W czasie ich spotkania w wiadomościach w telewizji pojawiła się informacja o kobiecie wciągniętej pod pociąg przez złodzieja, który chciał ukraść jej torebkę.R. S.przyznał wówczas przy kobietach, że to on był tym złodziejem, i zaniepokoił się poważnym charakterem zdarzenia, bojąc się o jego konsekwencje. Powiedział równieżP. G., że podarowany jej tablet pochodzi właśnie z tej kradzieży, zaśA. S.chwaliła się, że poprzedniego dnia przy pomocy ukradzionej tej kobiecie karty robiła zakupy.P. G.poprosiłaR. S., by ten zabrał od niej podarowany jej, pochodzący z kradzieży tablet, jednakR. S.się nie zgodził, nie chcąc mieć przedmiotów pochodzących z kradzieży. W konsekwencjiP. G.po powrocie do domu wyrzuciła przedmiotowy tablet do śmietnika, pozostawiając w domu jedynie kabel USB od niego.R. S.skradzionyK. C. (1)telefon komórkowy sprzedał natomiast następnie na rynku wG..
/Dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoR. S.k. 171, 183-184, 194-195, 412-413 (czytelny odpis k. 414), 641-642; częściowo wyjaśnienia oskarżonejA. S.k. 154v.-155, 421; zeznania świadkaK. C. (1)k. 17v.-20, 163, 397v., 643-645; zeznania świadkaK. C. (2)k. 9v.-10, 645-646; zeznania świadkaJ. C.k. 341v.; zeznania świadkaK. C. (3)k. 30-31, 646-647; zeznania świadkaE. G. (1)k. 123v.-124, 650-651; zeznania świadkaD. Ż.k. 44v.-45, 647-648; zeznania świadkaK. R.k. 101, 648; zeznania świadkaP. G.k. 140v., 143v., 649-650; protokół oględzin miejsca k. 12-13 (czytelny odpis k. 331); dokumentacja fotograficzna k. 325-330; informacje z(...) Sp. z o.o.k. 33, 36, 37; dokumentacja medyczna k. 60-61, 286-320, 574-583, 685, 687-688, 700-701, 703-705, 707-708; opinia sądowo-lekarska k. 65-67, 804-810; częściowo dokumenty przedłożone przez pokrzywdzonąK. C. (1)k. 713-744, 773-778; protokoły zatrzymania rzeczy z załącznikami w postaci płyt z zapisem monitoringu k. 39-42, 49-52, 53-56; notatki urzędowe dot. monitoringu k. 57, 58, 64, 353; notatka urzędowa z załącznikiem w postaci płyty z zapisem monitoringu k. 89-90; protokoły oględzin zapisu monitoringu k. 68-73, 74-79, 80-88, 91-97; informacja z(...) S.A.k. 207; informacja z(...) S.A.k. 354; wydruki transakcji k. 398-400; notatki urzędowe z załącznikami w postaci paragonów k. 347-351, 361-362; paragon k. 396/
W dniu 06 lutego 2017 r. funkcjonariusze Policji dokonali zatrzymania osóbR. S.,A. S.,E. G. (1)iP. G., jak również przeszukania tych osób, przeszukania zajmowanych przez nie mieszkań oraz przeszukania samochodu używanego przezR. S.. W wyniku tych czynności w mieszkaniuP. G.ujawniono kabel USB pochodzący od tabletu ukradzionego na szkodęK. C. (1).
/Dowód: protokół zatrzymania osobyR. S.k. 106; protokół przeszukania osobyR. S.k. 108-109; protokół zatrzymania osobyE. G. (1)k. 117; protokół przeszukania osobyE. G. (1)k. 119-120; protokół zatrzymania osobyP. G.k. 128; protokół przeszukania osobyP. G.k. 136-138; protokół zatrzymania osobyA. S.k. 145; protokół przeszukania osobyA. S.k. 159-160; protokoły przeszukania mieszkań k. 111-113, 130-132; protokół przeszukania samochodu k. 114-115/
Prokurator Prokuratury RejonowejG.-O.wG.oskarżyłR. S.o to, że:

XI
w dniu 1 lutego 2017 r. wG.na peronie(...) Miejskiej (...)poprzez ciągnięcie za pasek dokonał zaboru w celu przywłaszczenia torebki skórzanej z zawartością telefonu komórkowegom-ki H. (...)B., tabletum-ki T. (...)cali, kluczy oraz portfela skórzanegom-ki P., w którym znajdowały się dowód osobisty, karta bankomatowabanku (...) S.A., karta biblioteczna Biblioteki Pedagogicznej wT., karta ubezpieczeniowa(...)G.oraz pieniądze w kwocie 300 zł, gdzie straty wyniosły łącznie 1.060 zł na szkodęK. C. (1), przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresie od 07.05.2011 r. do 03.11.2011 r. i od 07.02.2012 r. do 08.11.2012 r. kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku XI Wydział Karny z dnia 03.11.2011 r. w sprawie sygn. XI K 633/11 za umyślne przestępstwo podobne zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, ponadto w wyniku wyżej opisanego zdarzenia nieumyślnie spowodował upadek pokrzywdzonej na tory kolejowe pod nadjeżdżającą kolejkę(...), powodując u niej obrażenia ciała w postaci złamania kości podudzia lewego, tj. kości piszczelowej i strzałkowej, wymagającego leczenia operacyjnego, które to spowodowały naruszenie czynności narządu ciała (narządu ruchu) i rozstrój zdrowia na okres powyżej siedmiu dni, narażając ją tym samym na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia bądź nastąpienie skutku ciężkiego uszczerbku na zdrowiu określonego wart. 156 § 1 kk, tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 kkw zb. zart. 278 § 1 i 5 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zb. zart. 276 kkw zb. zart. 157 § 1 i 3 kkw zb. zart. 160 § 1 i 3 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

XII
w dniu 1 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zA. S.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia kwotą 43,28 złK. C. (1)w ten sposób, że udostępniającA. S.wcześniej skradzioną kartę bankomatowąbanku (...) S.A.na nazwiskoK. C. (1)podwiózł wymienioną samochodem dosklepu (...)przyul. (...)celem dokonania przy użyciu w/w karty bankomatowej metodą zbliżeniową Pay Pass, po uprzednim wprowadzeniu w błąd kasjera co do tożsamości, zakupu alkoholu, papierosów i napoju, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresie od 07.05.2011 r. do 03.11.2011 r. i od 07.02.2012 r. do 08.11.2012 r. kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku XI Wydział Karny z dnia 03.11.2011 r. w sprawie sygn. XI K 633/11 za umyślne przestępstwo podobne zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

XIII
w dniu 1 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zA. S.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, dwukrotnie usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia kwotą 47,71 zł i 40,09 zł w ten sposób, że udostępniającA. S.wcześniej skradzioną kartę bankomatowąbanku (...) S.A.na nazwiskoK. C. (1)podwiózł wymienioną samochodem dosklepu (...)przyul. (...)celem dokonania przy użyciu w/w karty bankomatowej metodą zbliżeniową Pay Pass, po uprzednim wprowadzeniu w błąd kasjera co do tożsamości, zakupu alkoholu, papierosów i piwa, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odrzucenie transakcji, czym działał na szkodęK. C. (1), przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresie od 07.05.2011 r. do 03.11.2011 r. i od 07.02.2012 r. do 08.11.2012 r. kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku XI Wydział Karny z dnia 03.11.2011 r. w sprawie sygn. XI K 633/11 za umyślne przestępstwo podobne zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, tj. o przestępstwo zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

XIV
w dniu 2 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zA. S.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia kwotą 37,29 zł w ten sposób, że udostępniającA. S.wcześniej skradzioną kartę bankomatowąbanku (...) S.A.na nazwiskoK. C. (1)podwiózł wymienioną samochodem dosklepu (...)przyul. (...)celem dokonania przy użyciu w/w karty bankomatowej metodą zbliżeniową Pay Pass, po uprzednim wprowadzeniu w błąd kasjera co do tożsamości, zakupu alkoholu, papierosów, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odrzucenie transakcji, czym działał na szkodęK. C. (1), przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresie od 07.05.2011 r. do 03.11.2011 r. i od 07.02.2012 r. do 08.11.2012 r. kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku XI Wydział Karny z dnia 03.11.2011 r. w sprawie sygn. XI K 633/11 za umyślne przestępstwo podobne zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, tj. o przestępstwo zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

XV
w dniu 01 lutego 2017 r. wG., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 48 złK. C. (1)w ten sposób, że używając skradzionej karty bankomatowejbanku (...) S.A.na nazwiskoK. C. (1)po uprzednim wprowadzeniu w błąd pracownika sklepu co do tożsamości użytkownika karty bankomatowej, dokonał wsklepie (...)wG.przyul. (...)płacąc metodą zbliżeniową Pay Pass, zakupu 3 paczek papierosówM., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresie od 07.05.2011 r. do 03.11.2011 r. i od 07.02.2012 r. do 08.11.2012 r. kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku XI Wydział Karny z dnia 03.11.2011 r. w sprawie sygn. XI K 633/11 za umyślne przestępstwo podobne zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk;

XVI
w dniu 01 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zA. S.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 37,99 złK. C. (1)w ten sposób, że udostępniającA. S.wcześniej skradzioną kartę bankomatowąbanku (...) S.A.na nazwiskoK. C. (1)podwiózł wymienioną samochodem dosklepu (...)wG.przyul. (...)celem dokonania przy użyciu w/w karty bankomatowej metodą zbliżeniową Pay Pass, po uprzednim wprowadzeniu w błąd kasjera co do tożsamości, zakupu alkoholu i papierosów, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresie od 07.05.2011 r. do 03.11.2011 r. i od 07.02.2012 r. do 08.11.2012 r. kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku XI Wydział Karny z dnia 03.11.2011 r. w sprawie sygn. XI K 633/11 za umyślne przestępstwo podobne zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.

Ponadto Prokurator oskarżyłA. S.o to, że:

XVII
w dniu 01 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zR. S.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia kwotą 43,28 złK. C. (1)w ten sposób, że używając skradzionej karty bankomatowej(...) S.A.na nazwiskoK. C. (1)po uprzednim wprowadzeniu w błąd kasjera co do swojej tożsamości, dokonała zakupu wsklepie (...)przyul. (...)przy użyciu w/w karty bankomatowej płacąc metodą zbliżeniową Pay Pass alkoholu, papierosów i napoju, tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kk;

XVIII
w dniu 01 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zR. S.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasowych dwukrotnie usiłowała doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia kwotą 47,72 zł i 40,09 zł w ten sposób, że używając skradzionej karty bankomatowejbanku (...) S.A.na nazwiskoK. C. (1), po uprzednim wprowadzeniu w błąd kasjera co do swojej tożsamości, wsklepie (...)przyul. (...)usiłowała dokonać przy użyciu w/w karty bankomatowej metodą zbliżeniową Pay Pass zakupu towaru w postaci alkoholu, papierosów i piwa, jednakże zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na odrzucenie transakcji, czym działała na szkodęK. C. (1), tj. o przestępstwo zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 12 kk;

XIX
w dniu 02 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zR. S.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowała doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia kwotą 37,29 zł w ten sposób, że używając skradzionej karty bankomatowej(...) S.A.na nazwiskoK. C. (1)po uprzednim wprowadzeniu w błąd kasjera co do swojej tożsamości wsklepie (...)przyul. (...)usiłowała dokonać przy użyciu w/w karty bankomatowej metodą zbliżeniową Pay Pass zakupu towaru w postaci alkoholu i papierosów, jednakże zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na odrzucenie transakcji, czym działała na szkodęK. C. (1), tj. o przestępstwo zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk;

XX
w dniu 01 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zR. S.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia kwotą 37,99 złK. C. (1)w ten sposób, że używając skradzionej karty bankomatowej(...) S.A.na nazwiskoK. C. (1), po uprzednim wprowadzeniu w błąd kasjera co do swojej tożsamości, dokonała zakupu wsklepie (...)wG.przyul. (...)przy użyciu w/w karty bankomatowej płacąc metodą zbliżeniową Pay Pass alkoholu i papierosów, tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kk.

/Akt oskarżenia k. 477-482/
OskarżonyR. S.jest rozwiedziony, ma czworo dzieci w wieku od 8 do 18 lat, aktualnie nikt nie pozostaje na jego utrzymaniu. Posiada wykształcenie podstawowe, jego zawód wyuczony to elektromechanik, w trakcie postępowania był pozbawiony wolności i nie uzyskiwał dochodów, przed osadzeniem pracował jako osoba myjąca szyby na wysokościach z dochodem 3.000 zł miesięcznie. Nie posiada majątku. Stan zdrowia oskarżonego jest dobry, nie leczył się psychiatrycznie ani odwykowo, nie deklaruje uzależnień.
R. S.był jak dotychczas kilkukrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu, kwalifikowane w szczególności zart. 278 § 1 kk,art. 279 § 1 kkiart. 291 § 1 kk, na kary pozbawienia wolności i grzywny, przy czym te pierwsze były orzekane zarówno jako kary z warunkowym zawieszeniem ich wykonania (jednakże później zarządzano ich wykonanie), jak i jako kary bezwzględne. W szczególności wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 03 listopada 2011 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt XI K 633/11,R. S.został skazany za umyślne przestępstwo kwalifikowane zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkna karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresach od 07 maja 2011 r. do 03 listopada 2011 r. i od 07 lutego 2012 r. do 08 listopada 2012 r.
/Dowód: dane o oskarżonym k. 639; dane o karalności k. 862-865; odpisy wyroków wraz z informacjami o okresach odbycia kar k. 241-243, 244-246, 247-255, 256-258, 259/
OskarżonaA. S.jest mężatką, ma dwoje małoletnich dzieci (w toku postępowania była ponownie w ciąży), aktualnie nikt nie pozostaje na jej utrzymaniu (dzieci utrzymują inne osoby). Posiada wykształcenie gimnazjalne, nie ma wyuczonego zawodu, w toku postępowania nie pracowała i pozostawała na utrzymaniu partnera, osiągała dochód w łącznej wysokości 642 zł z formie zasiłku pielęgnacyjnego i zasiłku stałego z(...). Nie posiada majątku. Stan zdrowia oskarżonej jest dobry, leczyła się psychiatrycznie, nie leczyła się odwykowo, nie deklaruje uzależnień.A. S.była w przeszłości jednokrotnie karana za przestępstwa kwalifikowane zart. 286 § 1 kkna karę ograniczenia wolności.
/Dowód: dane o oskarżonej k. 638-63; dane o karalności k. 866-868/
Z uwagi na pojawienie się w toku postępowania wątpliwości co do stanu zdrowia psychicznego oskarżonejA. S.w czasie popełnienia zarzucanych jej czynów oraz w toku postępowania, zasięgnięto opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrów. W wydanej opinii sądowo-psychiatrycznej biegli zgodnie stwierdzili, że oskarżonaA. S.nie jest chora psychicznie ani upośledzona umysłowo, rozpoznali natomiast u niej uzależnienie mieszane i osobowość nieprawidłową. Brak jednak podstaw do przyjęcia, aby w inkryminowanym czasie znajdowała się ona w stanie ostrych zaburzeń psychotycznych. Oskarżona w odniesieniu do zarzucanych jej czynów nie miała zniesionej ani w znacznym stopniu ograniczonej zdolności rozpoznania znaczenia czynów lub pokierowania swoim postępowaniem. W konsekwencji warunki określone wart. 31 § 1 lub 2 kknie mają wobec niej zastosowania.
/Dowód: opinia sądowo-psychiatryczna k. 392-394, 425-427, 428-430/
OskarżonyR. S.w trakcie pierwszego przesłuchania w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu wówczas czterech czynów i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień.
Podczas drugiego przesłuchania oskarżonyR. S.przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i złożył obszerne wyjaśnienia. Wskazał w nich w szczególności, że w dniu zdarzenia pokłócił się z konkubiną i miał wypite, ponadto miał oddać pieniądze wraz z odsetkami sąsiadowi, który mu je pożyczył i groził mu, że coś zrobi jego najbliższym, jeżeli ich nie odda, i go w związku z tym pobił. Wyjaśnił, że siedział z panią na ławce na peronie, szarpnął tą panią i ona przewróciła się wraz z nim koło ławki na peron, nie poleciała na tory. Doprecyzował, że szarpnął ją, ponieważ chciał jej zabrać torebkę, ona się nie broniła i torebkę szarpnął raz, po czym ją zabrał i uciekł, torebkę zaniósł do domu, tam konkubina kazała mu ją wyrzucić, co uczynił, pakując ją do worka na śmieci i wyrzucając do śmietnika. Wskazał, że nie zaglądał do torebki, zrobiła toA. S.w czasie, kiedy kłócił się z konkubiną, i to ona musiała wyjąć kartę, wie o tym, gdyż Policja mu powiedziała, że woziłA.samochodem, bo ona chciała zrobić jakieś zakupy. Przyznał, że rzeczywiście zawiózłA.na jej prośbę użytkowanym przez siebie samochodem markiV.do dwóch czy trzech sklepów, ona kupowała tam papierosy i wódkę, po czym zabrała te rzeczy do nich do domu, gdyż mieszka razem z nimi. Dodał, że na pewno dwa razy wyjeżdżał z domu do sklepu, ale nie wchodził zA. S.do sklepów i nie wie, czym ona płaciła. Oskarżony opisał również, że później widział w telewizji, iż ta pani niby wpadła na tory, a wcale tak nie było, nie poleciała na tory, przewrócił się wraz z nią przy ławce i sam też nie spadł na tory, pociąg nadjeżdżał daleko, zaś on szarpnął torebkę tej kobiety jak zapowiadali pociąg, nie wie dlaczego zdecydował się na ten moment, nie uderzył tej kobiety ani jej nie groził, tylko się razem przewrócili. Wyjaśnił, że w torebce był tablet i telefon, nie zaglądał do niej i zrobiła to tylkoA. S., nie mówił jej, skąd ma torebkę, nie pamięta tego, nie dawał tabletuP. G., nie wie, co się stało z telefonem, nie ma pojęcia, czy do tabletu był kabel. Zaprzeczył, aby w domu wszystkie rzeczy z torebki wysypał na podłogę, przyznał natomiast, że w torebce było chyba 300 zł, o czym wie, boA.miała to w rękach, nie wie, co się stało z tymi pieniędzmi. Wskazał, że torebkę ukradł, bo chciał oddać pieniądze wspomnianemu sąsiadowi, natomiast na pytanie, dlaczego w takim razie nie zajrzał do torebki, stwierdził, że to się działo szybko, był napity, nie pamięta dobrze tego zdarzenia i mogło tak być, ale wątpi, że wysypał w domu rzeczy z tej torebki. Dodał, że na początku nie wiedział, że podwoziA.do sklepu gdzie ona chce płacić kartą tej kobiety, możliwe że też był raz w sklepie i tą kartą płacił, nie pamięta, widział tę kartę, lecz pomysł wyjazdów na zakupy byłA., bo ona zobaczyła w domu, że jest to karta zbliżeniowa, i mówiła, żeby zobaczyli, czy uda się coś kupić, a on się zgodził i pojechali samochodem. W końcowej fazie przesłuchania oskarżonyR. S.stwierdził raz jeszcze, że się przyznaje i wie, że źle zrobił, a także, że jak szarpnął za torebkę, to się przewrócił, a kobieta poleciała do niego bokiem i wpadła na niego, jak się spod niej wyszarpywał, to zranił sobie nogę. Raz jeszcze stwierdził, że nie widział, żeby ta kobieta znalazła się na torach, normalnie schodził z torebką z torowiska, kolejka jechała i nawet nie było trąbienia, poszedł z tą kolejką przez tory w kierunkuG.i jest pewien, że ta pani była wtedy na przystanku, bo się obejrzał.
W trakcie posiedzenia przed Sądem w przedmiocie rozpoznania wniosku o zastosowanie tymczasowego aresztowania oskarżonyR. S.ponownie przyznał się do wszystkich zarzucanych mu wówczas czynów i złożył wyjaśnienia zbliżone do poprzednich. Dodał, że zA. S.byli w trzech sklepach i ogólnie wydali 150 zł. Doprecyzował, że jak wyrywał torebkę, to był z boku pokrzywdzonej, jak szarpnął torebkę, to pani poleciała na niego i upadli razem, on podnosił się jeszcze na peronie, pokrzywdzona też, ona puściła torebkę za pierwszym razem, jak się z nim przewróciła.
W czasie ostatniego przesłuchania w toku postępowania przygotowawczego, po uzupełnieniu zarzutów, oskarżonyR. S.przyznał się do wszystkich zarzucanych mu czynów. Dodał, że w sklepie przy domu był sam bezA. S.i kupił trzy paczki papierosów, w drugim sklepie płaciłaA., a on czekał pod sklepem i nie wchodził do sklepu, bo nie chciał się pokazywać i nagrać na kamery, podobnie do innych sklepów później. Oskarżony wyraził żal za popełnione czyny i przeprosił pokrzywdzoną oraz wyraził chęć naprawienia szkód, podtrzymał wcześniejsze wyjaśnienia. Dodał, że tablet zawiózł doP., jak również, że pokrzywdzona mogła się przetoczyć z peronu na szyny, ale on nie chciał tego celowo zrobić i chciał tylko dokonać zaboru torebki. Wskazał ponadto, żeA. S.wiedziała, że ta karta nie jest jego, powiedział jej, że idą zrobić zakupy, bo ukradł torebkę, toA. S.powiedziała mu o możliwości płacenia kartą zbliżeniowo.
Przesłuchany na rozprawie oskarżonyR. S.ponownie przyznał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów. Raz jeszcze przeprosił pokrzywdzoną i wyraził żal. Wskazał, że miało wtedy dojść tylko do zaboru torebki i nie chciał, żeby pokrzywdzonej stała się jakakolwiek krzywda. Dodał, że to on poprosiłA. S., żeby dokonała tych transakcji, żeby nie był na kamerach. Odpowiadając na pytania doprecyzował, że szarpnął pasek od torebki pokrzywdzonej, wyrwał ją przy ławce i przeskoczył przez torowisko nie oglądają się za siebie, udał się prosto do domu i wysypał zawartość torebki na dywan, wziął kartę bankomatową i chyba 300 zł z portfela i udał się zA. S.zrobić zakupy na tę kartę, zaś o tym, że pokrzywdzona się przewróciła i wpadła na torowisko dowiedział się dopiero od Policji. Wskazał, że pani najpierw siedziała, potem wstała i była bliżej torów niż on, nie ma pojęcia jak to się stało, że wpadła na torowisko, możliwe, że gdy wyrywał jej torebkę była na skraju peronu i jak szarpnął tę torebkę mogła po prostu za nią polecieć. Dodał, że zrobił potem jedną transakcję, dwieA. S., a potem karta była już zablokowana. Po odczytaniu poprzednich wyjaśnień oskarżony przyznał, że trochę tam przekręcał, i podtrzymał to, co wyjaśnił na rozprawie. Przyznał również, że był to jego pomysł, żeby jeździć z tą kartą i nią płacić, że tablet zawiózł doP.i zostawił jej synowi, a z telefonem pojechał do placówki na rynku weW.i tam go spieniężył, przyznał również, że pieniądze z portfela miał on.
/Dowód: wyjaśnienia oskarżonegoR. S.k. 171, 183-184, 194-195, 412-413 (czytelny odpis k. 414), 641-642/
OskarżonaA. S., przesłuchana dwukrotnie w toku postępowania przygotowawczego, przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów i złożyła wyjaśnienia. Z uwagi na wskazany na wstępie zakres przedmiotowy niniejszego uzasadnienia Sąd odstępuje od dokładnego przytaczania treści wyjaśnień oskarżonej.
/Dowód: wyjaśnienia oskarżonejA. S.k. 154v.-155, 421/

Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu analiza zgromadzonego w sprawie i ujawnionego w toku przewodu sądowego materiału dowodowego pozwala na jednoznaczne uznanie, że oskarżonyR. S.i oskarżonaA. S.dopuścili się popełnienia zarzucanych im w akcie oskarżenia czynów, aczkolwiek ze wskazanych dalej względów Sąd nieco zmodyfikował i doprecyzował opisy tych czynów, tak aby w pełni oddawały one charakter i sposób popełnienia przestępstw przypisanych oskarżonym, przy uwzględnieniu również rezultatów postępowania dowodowego przeprowadzonego na rozprawie, jak i zawierały w sobie wszystkie znamiona przestępstw przypisanych oskarżonym. Ponadto Sąd w przypadku w istocie wszystkich czynów zmodyfikował, z przyczyn dalej wskazanych, kwalifikacje prawne tych czynów.
Do powyższego wniosku Sąd doszedł po dokonaniu analizy całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania. Dokonując ustaleń faktycznych w zakresie dotyczącym wszystkich czynów zarzucanych oskarżonym Sąd miał na uwadze zeznania pokrzywdzonejK. C. (1), które uznał za wiarygodne, albowiem poza wskazanymi dalej drobnymi, nieistotnymi zastrzeżeniami korespondowały one z pozostałymi, uznanymi przez Sąd za wiarygodne dowodami, były jasne, logiczne i konsekwentne. W zakresie dotyczącym czynu zarzucanego oskarżonemu i opisanego w punkcie I aktu oskarżenia Sąd miał na uwadze także zeznania świadkówK. C. (2)i w mniejszym zakresieJ. C.iK. C. (3), zaś w zakresie dotyczącym czynów objętych pozostałymi zarzutami postawionymi oskarżonym zeznania świadkówD. Ż., odnoszące się do zarzutów postawionych oskarżonemu w punktach II i IV aktu oskarżenia i oskarżonej w punktach I i III aktu oskarżenia, orazK. R., odnoszące się do zarzutu postawionego oskarżonemu w punkcie III aktu oskarżenia i oskarżonej w punkcie II aktu oskarżenia. Zeznania wszystkich tych świadków nie budziły jakichkolwiek wątpliwości co do ich wiarygodności, były jasne, logiczne, w przypadku świadków przesłuchanych więcej niż raz konsekwentne, korespondowały wzajemnie ze sobą i z innymi wiarygodnymi dowodami. Podobnie należy ocenić zeznania świadkaD. J.(k. 344, 649), odnoszące się do zarzutu postawionemu oskarżonemu w punkcie V aktu oskarżenia, aczkolwiek nie miały one istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, albowiem świadek ten z uwagi na brak pamięci nie podał żadnych okoliczności mogących mieć znaczenie dla tego rozstrzygnięcia. Przy dokonywaniu ustaleń faktycznych Sąd miał ponadto na uwadze zeznania świadkówE. G. (1)iP. G., które to zeznania jako dowody pośrednie również posłużyły do poczynienia pewnych ustaleń odnoszących się do wszystkich zarzutów postawionych oskarżonym i które również Sąd uznał za wiarygodne (z drobnymi zastrzeżeniami dotyczącymi zeznań drugiego z tych świadków), albowiem są one co do zasady jasne, logiczne, konsekwentne i korespondują z innymi wiarygodnymi dowodami. Natomiast znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy nie miały zeznania świadkówD. D.(k. 133v.) iM. W.(k. 200v.-201, 649), albowiem świadkowie ci nie podali okoliczności o istotnym znaczeniu dla tego rozstrzygnięcia.
Przy dokonywaniu ustaleń faktycznych Sąd wziął pod uwagę dowody w postaci dokumentów, które w wielu przypadkach miały istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Dowody te mają charakter obiektywny i Sąd uznał je za w pełni wartościowy materiał dowodowy, albowiem ich autentyczność nie budzi wątpliwości i zostały one sporządzone przez upoważnione do tego osoby. Znaczenie poszczególnych dokumentów dla rozstrzygnięcia sprawy zostanie wskazanie w dalszej części uzasadnienia.
Ze wskazanych dalej względów Sąd uznał natomiast za jedynie częściowo wiarygodne wyjaśnienia oskarżonychR. S.iA. S.. Ocena taka wynika z okoliczności, iż pomimo że oboje oskarżeni przyznali się do popełnienia zarzucanych im czynów (R. S.począwszy od drugiego przesłuchania), to podali jednak szereg okoliczności w sposób nie do końca współgrający z innymi wiarygodnymi dowodami, a ponadto ich wyjaśnienia nie są do końca jasne i logiczne, zaś w przypadku oskarżonegoR. S.także konsekwentne, albowiem oskarżony zmieniał nieco podawaną przez siebie wersję wydarzeń i wątpliwości budzi wiarygodność zwłaszcza jego wyjaśnień składanych na początkowym etapie postępowania. Oczywistym jest, że oboje oskarżeni mieli interes w podawaniu okoliczności korzystnych dla siebie nawet wówczas, jeżeli nie były one zgodne ze stanem rzeczywistym, i interesem tym była nawet jeżeli nie (wobec przyznania się do winy) chęć uniknięcia odpowiedzialności karnej za czyny zarzucane im w niniejszej sprawie, to chęć ograniczenia stopnia tej odpowiedzialności poprzez złożenie wyjaśnień przedstawiających ich w lepszym świetle, mogących prowadzić do poczynienia ustaleń wskazujących na mniejszy stopień ich winy czy mniejszy stopień społecznej szkodliwości zarzucanych im czynów. Tym przede wszystkim należy zdaniem Sądu tłumaczyć treść ich wyjaśnień i wynikające na ich tle wątpliwości. Ponadto wpływ na przedmiotowe wyjaśnienia mógł mieć w pewnym zakresie w przypadku oskarżonego deklarowany przez niego stan upojenia alkoholowego, ten ostatni czynnik mógł rzutować także na wyjaśnienia oskarżonej w zakresie dotyczącym końcowej fazy opisywanych zdarzeń. W przypadkuA. S.pewien wpływ co do podawanych przez nią szczegółów zdarzeń, zwłaszcza ich chronologii, mogła mieć również deklarowana przez nią niepamięć co do dokładnego przebiegu wydarzeń.
Przechodząc do bardziej szczegółowego omówienia dowodów warto w pierwszej kolejności odnieść się do zeznań świadków, w szczególności pokrzywdzonejK. C. (1).
PokrzywdzonaK. C. (1)szczegółowo opisała przede wszystkim przebieg zdarzenia na peronie, kiedy doszło do kradzieży jej torebki i jej upadku na tory pod nadjeżdżający pociąg. Z jej zeznań w tym zakresie jednoznacznie wynika, że napastnik początkowo zagadywał ją, zaś w momencie, gdy kolejka(...)podjeżdżała już do peronu, zaś ona wstała i udawała się w kierunku skraju peronu, aby wsiąść do pociągu, napastnik udał się za nią, złapał za torebkę i próbował ją wyszarpnąć, zaś ona stawiała opór i trzymała torebkę, w wyniku czego doszło do szarpaniny między nimi. Zakończyła się ona tym, że oskarżony, stojąc już na skraju peronu plecami do torów, zeskoczył z peronu na torowisko, pociągając ją za sobą, w wyniku czego upadła na tory, w tym czasie puściła też torebkę, napastnik wstał i wraz z jej torebką odbiegł na drugą stronę toru, zaś gdy ona próbowała wstać poczuła silny ból w nodze (niewątpliwie związany ze stwierdzonymi później u niej skutkami zdarzenia w sferze stanu zdrowia) i ponownie upadła, po czym przeturlała się po peron i w ten sposób uniknęła przejechania jej przez pociąg. Z zeznań pokrzywdzonej wynika również, że gdy leżała już na torach widziała oskarżonego, który odwrócił się i przypatrywał, co się z nią dzieje, jednakże nie udzielił jej żadnej pomocy, co wskazuje, żeR. S.niewątpliwie zdawał sobie sprawę, iż pokrzywdzona upadła na tory i groziło jej niebezpieczeństwo ze strony zbliżającego się pociągu.K. C. (1)opisała ponadto dokładnie zabrane jej mienie i dokumenty, oznaczając jednocześnie wartość poszczególnych rzeczy. Pewne wątpliwości może budzić jedynie podanie przez pokrzywdzoną, że mężczyzn, którzy ją zagadywali (początkowo w kwestii kierunku naW.) było dwóch i byli oni razem, czemuR. S.zaprzeczał, okoliczność ta nie ma jednak istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.K. C. (1)mogła bowiem błędnie zinterpretować tę okoliczność i drugi mężczyzna mógł nie mieć żadnego związku z oskarżonym, ewentualnieR. S.początkowo był w towarzystwie innego mężczyzny (czego nie przyznaje, by go chronić), jednakże w świetle zgromadzonych dowodów, w tym zeznań pokrzywdzonej, niewątpliwie w samej kradzieży uczestniczył już tylkoR. S.i ewentualny udział jego znajomego we wcześniejszej fazie zdarzenia nie ma istotnego znaczenia dla kwestii oceny zasadności postawionego oskarżonemu zarzutu. Zeznania pokrzywdzonej w kwestii przebiegu zdarzenia na peronie znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadkówK. C. (3),J. C.i przede wszystkimK. C. (2), dowody te wskazują natomiast na niewiarygodność w tym zakresie pewnej części wyjaśnień oskarżonego, o czym będzie jeszcze dalej mowa.
K. C. (1)odniosła się ponadto do okoliczności dotyczących używania już po kradzieży jej karty bankomatowej, a więc związanych z pozostałymi zarzutami postawionymi oskarżonym, i w tych kwestiach jej zeznania również korespondują z pozostałym materiałem dowodowym, albowiem pokrzywdzona wskazała na trzy transakcje zrealizowane i cztery nieskuteczne próby transakcji, przy czym z jej zeznań wynika, że miała ona pewne problemy z telefonicznym zastrzeżeniem skradzionej karty zaraz po zdarzeniu i ostatecznie kartę tę zastrzegła już później jej ciocia, zaś wcześniejsza niemożność skutecznego wykorzystania tej karty mogła się wiązać z brakiem dalszych środków na jej koncie (na rozprawie pokrzywdzona wskazała, że była już wtedy zablokowana karta, ale nie koresponduje to ani z jej wcześniejszymi twierdzeniami, ani z zeznaniami ekspedientek, z których nie wynika, aby pojawiał się im komunikat o konieczności zatrzymania karty w związku z jej zastrzeżeniem, ponadto później pokrzywdzona potwierdziła jednak wspomniane już problemy z zastrzeżeniem karty).
Pokrzywdzona opisała również skutki zdarzenia w sferze jej stanu zdrowia i w tym zakresie jej zeznania korespondują z treścią dokumentacji medycznej i opinii sądowo-lekarskiej. Warto zauważyć, że pokrzywdzona wprost wskazała, że jej obrażenia powstały na skutek spowodowanego przez napastnika upadku na tory, nie zaś na skutek wcześniejszej szarpaniny czy też kontaktu z pociągiem, którego nie było. Wskazała ponadto, aczkolwiek to już bardziej w pismach procesowych i załącznikach do nich (k. 568-570, 713-744, 773-778) niż w samych zeznaniach, na dalsze skutki zdarzenia i związane z nimi koszty, i w tym zakresie twierdzenia i wnioski pokrzywdzonej budzą pewne wątpliwości, które zostaną omówione w dalszej części uzasadnienia przy odnoszeniu się do kwestii orzeczonego obowiązku naprawienia szkody i zadośćuczynienia.
ŚwiadekK. C. (2), maszynista pociągu(...), który w chwili zdarzenia na peronie zbliżał się do niego, opisał w sposób korespondujący z zeznaniami pokrzywdzonej, iż dojeżdżając do przystanku zobaczył na krawędzi peronu mężczyznę szarpiącego się z kobietą i próbującego wyrwać jej torebkę, którą kobieta kurczowo trzymała i nie chciała jej puścić, po czym mężczyzna ten uciekając w kierunku torów w niewielkiej odległości przed pociągiem wskoczył na tory, pociągając torebkę i kobietę za sobą. Z jego zeznań wynika również, że mężczyzna wraz z wyrwaną torebką zdążył uciec, przecinając linię torów w kierunkuul. (...), natomiast kobieta obróciła się i wturlała pomiędzy torowisko a krawędź peronu, w ten sposób unikając kontaktu z pociągiem. Zaprzeczył, aby widziane przez niego osoby przewróciły się jeszcze na peronie, na co wskazywał oskarżony. Ponadto omawiany świadek opisał późniejsze wydarzenia, związane z udzielaniem kobiecie pomocy. Jego zeznania, jako osoby postronnej i niezainteresowanej w sposobie rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, nie budzą jakichkolwiek wątpliwości co do ich wiarygodności.
Podobny charakter mają zeznaniaświadkówJ. C.iK. C. (3), odpowiednio drugiego z maszynistów pociągu(...)i przypadkowego świadka będącego akurat na peronie, jednakże mają one drugorzędne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Wynika to z okoliczności, iż świadkowie ci widzieli dopiero końcową fazę zdarzenia, gdy oskarżony i pokrzywdzona znaleźli się już na torach, nie widzieli natomiast, co działo się wcześniej i co doprowadziło do upadku wymienionych na torowisko.J. C.wskazała, że z uwagi na utrudnioną dla niej widoczność zauważyła dopiero moment skoku czy upadku obu osób na tory, precyzując, że mężczyzna skoczył z peronu na tory, zaś kobieta za nim skoczyła czy upadła i dobrze nie widziała tego momentu. Z jej zeznań, korespondujących z omówionymi już dowodami, wynika natomiast, że kobieta chwilę leżała na torowisku i potem skuliła się pod wnękę peronu, zaś mężczyzna uciekł dalej przez torowisko. Świadek podkreśliła, że nie widziała, co osoby te wcześniej robiły na peronie. Z kolei świadekK. C. (4)zeznał, że dopiero po usłyszeniu hałasu i obróceniu się zobaczył kobietę leżącą na torach i stojącego obok niej na torach mężczyznę, zaś wobec nadjeżdżającego pociągu kobieta przeturlała się pod peron, zaś mężczyzna uciekł przez tory, przy czym w ocenie świadka zachowanie mężczyzny wskazywało, że nie chciał on pomóc kobiecie. Świadek opisał również późniejsze zdarzenia związane z udzielaniem pokrzywdzonej pomocy, podkreślił natomiast, że nie widział samego momentu upadku tych osób na tory i nie wie, jak do tego doszło.
ŚwiadekD. Ż., ekspedientka wsklepie (...)wG., zeznała na okoliczności dotyczące zdarzeń objętych zarzutami postawionymi oskarżonemu w punktach II i IV aktu oskarżenia i oskarżonej w punktach I i III aktu oskarżenia, tj. dokonania w sklepie, w którym pracuje, transakcji zakupu towarów przezA. S.w sposób zbliżeniowy za pomocą karty bankomatowej ukradzionej wcześniej pokrzywdzonej i następnie usiłowania przeprowadzenia następnej takiej transakcji. Zeznania tego świadka korespondują z pozostałym materiałem dowodowym. Opisała ona, w sposób korespondujący z innymi dowodami, obie transakcje, w tym opisała kobietę ich dokonująca w sposób odpowiadający wyglądowi oskarżonejA. S.(w tym wskazała na jej charakterystyczną cechę w postaci utykania na jedną nogę) oraz dodała, że kobieta przyjechała do sklepu samochodem jako pasażer i prawdopodobnie był z nią jeszcze tylko kierowca samochodu. Na rozprawie omawiana świadek dodała, że do odrzucenia transakcji za drugim razem mogło dojść z uwagi na to, że nic już nie było na koncie, lub też z tego względu, że za wiele razy płacono tą kartą w ciągu dnia zbliżeniowo (aczkolwiek warto zauważyć, że druga, nieudana transakcja nastąpiła już po północy i była pierwszą tego dnia, tj. 02 lutego 2017 r.), natomiast gdyby karta była zablokowana, to na terminalu powinno się pokazać, żeby zatrzymać kartę, a wtedy tak nie było, co potwierdza twierdzenia pokrzywdzonej o problemach z zastrzeżeniem karty zaraz po zdarzeniu. Brak jakichkolwiek podstaw do podważenia wiarygodności zeznań omawianego świadka.
Podobny charakter do zeznań poprzedniego świadka mają zeznaniaświadkaK. R., ekspedientki wsklepie (...), dotyczące w konsekwencji zarzutu postawionego oskarżonemu w punkcie III aktu oskarżenia i oskarżonej w punkcie II aktu oskarżenia. Świadek ta opisała podjęte w jej sklepie nieskuteczne transakcje, w których kobieta opisana w sposób korespondujący z wyglądem oskarżonejA. S.(również ta świadek wskazała, że kobieta kulała) próbowała za pomocą karty bankomatowej zbliżeniowo dokonać płatności za towary – najpierw za kwotę 47,71 zł, później, po odjęciu jednego z towarów, za kwotę 40,09 zł, jednakże transakcje zostały odrzucone, zdaniem świadka z uwagi na brak środków na koncie (na rozprawie również ta świadek wskazała, że gdyby karta była zablokowana, to byłby komunikat, żeby ją odebrać, a w tym przypadku go nie było). Świadek rozpoznała przy tymA. S.jako kobietę zarejestrowaną w tym samym dniu na monitoringu w jej miejscu zamieszkania. Jej zeznania także korespondują z innymi dowodami i brak jest podstaw do kwestionowania ich wiarygodności.
Jak już wyżej zasygnalizowano, istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy nie miały zeznaniaświadkaD. J., pracownikasklepu (...), które miały dotyczyć zdarzenia objętego zarzutem postawionym oskarżonemu w punkcie V aktu oskarżenia, albowiem świadek ten w ogóle nie pamiętał przedmiotowego zdarzenia.
Sąd za co do zasady wiarygodne uznał zeznaniaświadkówE. G. (1)iP. G., odpowiednio konkubiny oskarżonegoR. S.i siostry tej konkubiny. Świadkowie ci nie uczestniczyli bezpośrednio w zdarzeniach objętych zarzutami, niemniej jednak niektóre z podawanych przez nie twierdzeń mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, potwierdzając pośrednio zasadność postawionych oskarżonym zarzutów. Sąd miał na uwadze, iż świadkowi ci są osobami bliskimi dla oskarżonych, przede wszystkim dlaR. S., jednakże, poza wskazanymi dalej drobnymi zastrzeżeniami odnośnie zeznańP. G., zdaniem Sądu okoliczność ta nie rzutowała na ocenę wiarygodności ich zeznań.
ŚwiadekE. G. (1)potwierdziła, iż jej konkubent, czyli oskarżonyR. S., w dniu 01 lutego 2017 r. około godz. 21:00 wrócił do domu z damską torebką i wysypał rzeczy z niej na podłogę, były tam tablet, telefon, portfel koloru czerwonego z pieniędzmi w kwocie około 350 zł i dokumenty (koresponduje to z opisem utraconych rzeczy dokonanym przez pokrzywdzoną poza określeniem kwoty pieniędzy). Świadek wskazała, że oskarżony początkowo nie powiedział jej, skąd ma torebkę, ale przypuszczała, że pochodzi ona z kradzieży. Opisała również, że następnie do mieszkania przyjechałaA. S., która z oskarżonym udała się na zakupy, potem wrócili, a potem wyszli jeszcze raz. Ponadto zeznała, że na drugi dzień z rzeczy z tej torebki widziała już tylko tablet, który później oskarżony dałP. G.. Wszystkie te okoliczności korespondują z innymi dowodami. Świadek wskazała ponadto, że wprawdzie oskarżony nie powiedział jej wprost, skąd ma tę torebkę, a ona go nie pytała, jednak gdy w wiadomościach w telewizji mówili o kobiecie, która wpadła pod pociąg wciągnięta na tory przez złodzieja, który chciał ją okraść, to oskarżony skomentował to tak, że wynikało z tego, iż to on dokonał tego przestępstwa i przestraszył się jego poważnych skutków deklarując, że chciał tylko ukraść torebkę, co z kolei koresponduje z zeznaniamiP. G..
Z kolei świadekP. G.zeznała, że w trakcie wizyty jej siostry i konkubenta tej ostatniej oskarżonyR. S.podarował jej dla jej syna tablet, o którym powiedział, że jest z kradzieży, aczkolwiek nie przyznał, że sam go ukradł. Co więcej, świadek ta potwierdziła, iż tego samego dnia w mieszkaniu siostry w obecności obojga oskarżonych w telewizji pojawiła się wspomniana przed chwilą wiadomość o kobiecie, która została wciągnięta pod pociąg przez złodzieja, który chciał jej ukraść torebkę, iA. S.powiedziała wówczas, że to zrobiłR. S., zaś ten się do tego przyznał, potwierdził, że to on ukradł tę torebkę i wciągnął kobietę pod pociąg, a także że podarowany świadkowi tablet pochodzi z tej kradzieży, ponadtoA. S.chwaliła się wówczas, że płaciła za zakupy kartą pochodząca z torebki zabranej tej kobiecie. Świadek dodała, że zażądała od oskarżonego, by w takim razie zabrał podarowany jej tablet, ten nie chciał jednak tego uczynić i w konsekwencji ona wyrzuciła go do śmietnika, zaś w domu został jedynie kabel USB od tego tabletu.P. G.wskazała ponadto, że ze słów oskarżonego wynikało, iż w ukradzionej torebce był jeszcze telefon, który on sprzedał na rynku weW.. Wszystkie te okoliczności, podane przez świadka w trakcie pierwszego przesłuchania, korespondują z innymi dowodami i brak jest podstaw do kwestionowania ich wiarygodności. Natomiast na rozprawie omawiana świadek podała nieco odmiennie, iż w momencie przekazania jej tabletu nie powiedziono jej, że pochodzi on z kradzieży, i dowiedziała się o tym dopiero następnego dnia odA. S.iE. G. (1), co nie koresponduje nie tylko z jej wcześniejszymi zeznaniami, ale i z innymi dowodami, i w ocenie Sądu miało służyć przedstawieniu świadka w lepszym świetle w kontekście grożącego jej zarzutu paserstwa. Ponadto, po odczytaniu poprzednich zeznań, ze wskazanych wyżej względów uznanych przez Sąd za wiarygodne,P. G.stwierdziła, że nie pamięta, czy składała takie zeznania, i ze zdenerwowania mogła mówić o rzeczach, które nie mały miejsca, a policjanci ją do pewnych rzeczy zmuszali, jednakże nie wskazała na żadne konkretne okoliczności z wcześniejszych zeznań, których by nie podtrzymywała.
Znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy nie miały zeznaniaświadkówD. D.iM. W.. Ten pierwszy, konkubentP. G., nie podał żadnych okoliczności mogących mieć znaczenie dla tego rozstrzygnięcia. Z koleiM. W., będący właścicielem serwisu i skupu telefonów komórkowych, wskazał, że na prośbęR. S.ściągnął zabezpieczenie z przyniesionego przez niego telefonu, a późniejR. S.pojawił się u niego z propozycją sprzedaży telefonu komórkowego, której nie przyjął nie znając źródła pochodzenia telefonu i wiedząc, że oskarżony może posiadać przedmioty z przestępstw. Z zeznań świadka nie wynika jednak, o jaki dokładnie telefon chodziło, w tym czy w przypadku obu propozycji oskarżonego chodziło o ten sam telefon, a tym samym nie sposób stwierdzić, czy był to właśnie telefon pochodzący z kradzieży popełnionej na szkodęK. C. (1). Zeznania tego świadka nie wykluczają przy tym wynikającej z niektórych innych dowodów okoliczności, że oskarżony mógł telefon ukradziony pokrzywdzonej sprzedać w innym miejscu.
Jeżeli chodzi odowody dokumentarne, to w pierwszej kolejności wskazać należy na dokumenty związane ze zdarzeniem objętym zarzutem postawionym oskarżonemu w punkcie I aktu oskarżenia, tj. ze zdarzeniem na peronie(...). Dowodami tymi są w szczególności protokół oględzin miejsca (k. 12-13, czytelny odpis k. 331), dokumentacja fotograficzna z tych oględzin (k. 325-330) i informacje z(...) Sp. z o.o.(k. 33, 36, 37), jak również protokoły badania stanu trzeźwościK. C. (2)iK. C. (1)(k. 4, 5, wynika z nich, że obie te osoby w czasie zdarzenia były trzeźwe), protokół zatrzymania rzeczy z załącznikiem w postaci płyty z zapisem monitoringu (k. 39-42) i protokół oględzin przedmiotowego zapisu (k. 68-73), aczkolwiek zapis ten nie objął najistotniejszej fazy zdarzenia, tj. samego momentu dokonania kradzieży.
Szczególnie istotnymi dowodami dotyczącymi przedmiotowego zarzutu są natomiast dokumentacja medyczna dotycząca pokrzywdzonejK. C. (1)(k. 60-61, 286-320, 574-583, 685, 687-688, 700-701, 703-705, 707-708) i wydane na jej podstawie opinie sądowo-lekarskie (k. 65-67, 804-810), na podstawie których Sąd ustalił skutki przedmiotowego zdarzenia w sferze stanu zdrowia pokrzywdzonej. Wprawdzie obie opinie zawierają odmienne wnioski, jednak sprzeczność pomiędzy nimi jest o tyle wytłumaczalna, że pierwsza opinia została sporządzona na podstawie niepełnej dokumentacji medycznej, natomiast w drugiej opinii, wydanej już po uzupełnieniu dokumentacji medycznej, uwzględniono wszystkie okoliczności z tej dokumentacji wynikające. Z tej przyczyny Sąd uwzględnił wnioski płynące z drugiej opinii, jako nie tylko jasnej i logicznie uzasadnionej, ale także zupełnej i uwzględniającej całokształt materiału dowodowego, podczas gdy pierwszej opinii nie można uznać za zupełną. Dodać należy, iż opinia sądowo-lekarska została sporządzona przez osobę dysponującą wymaganą wiedzą specjalną i niezainteresowaną w sposobie rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, w związku z czym brak jest jakichkolwiek podstaw do kwestionowania zasadności wniosków tej opinii.
Szereg dalszych dowodów dokumentarnych dotyczy już późniejszych wydarzeń i ma znaczenie bardziej dla oceny zasadności pozostałych zarzutów postawionych oskarżonym, aczkolwiek pośrednio niektóre z nich wskazują również na popełnienie przez oskarżonegoR. S.czynu zarzucanego mu w ramach zarzutu z punktu I aktu oskarżenia. Dowodami tymi są w szczególności dokumenty związane z zabezpieczonymi zapisami monitoringu – protokoły zatrzymania rzeczy z załącznikami w postaci płyt z zapisem monitoringu (k. 49-52, 53-56, dotyczą odpowiednio monitoringu z pętli wG.O.podsklepem (...)i z samegosklepu (...)), notatka urzędowa z załącznikiem w postaci płyty z zapisem monitoringu (k. 89-90, dotyczy monitoringu z miejsca zamieszkania oskarżonych), notatki urzędowe dot. monitoringu (k. 57, 58, 64, 353 – dotyczą odpowiednio monitoringu miejskiego w okolicysklepu (...), monitoringu z okolicysklepu (...), monitoringu zesklepu (...)i monitoringu zesklepu (...)– w tym ostatnim przypadku w istocie braku jego zabezpieczenia) i wreszcie protokoły oględzin zapisu monitoringu (k. 74-79, 80-88, 91-97, dotyczące odpowiednio monitoringu z pętli w okolicysklepu (...), z samegosklepu (...)oraz z miejsca zamieszkania oskarżonych). Wprawdzie jakość zabezpieczonych zapisów jest różna, podobnie jak znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy tego, co dokładnie zostało na nich zarejestrowane, niemniej jednak co do zasady potwierdzają one zasadność wskazanych na wstępie ustaleń faktycznych i współgrają z innymi dowodami uznanymi przez Sąd za wiarygodne. Jako dowody o charakterze obiektywnym mają one przy tym istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, co w szczególności dotyczy, z uwagi na ich jakość i charakter zabezpieczonego obrazu, monitoringu zesklepu (...)oraz z miejsca zamieszkania oskarżonych.
Kolejne dowody w postaci dokumentów dotyczą transakcji przeprowadzonych przez oskarżonych za pomocą karty bankomatowej ukradzionejK. C. (1), na podstawie których Sąd ustalił, jakie dokładnie były to transakcje, gdzie i kiedy nastąpiły, czy zostały dokonane czy jedynie usiłowano ich dokonać, jakie obejmowały kwoty i jakich towarów dotyczyły. Dokumentami tymi są w szczególności informacja z(...) S.A.(k. 207, warto zauważyć, że nie zawiera ona wszystkich istotnych szczegółów początkowych, dokonanych transakcji), informacja z(...) S.A.(k. 354, uzupełnia ona niepełną w tym zakresie wskazaną przed chwilą informację w zakresie transakcji skutecznie dokonanych), wydruki transakcji (k. 398-400, również one dotyczą transakcji skutecznie dokonanych), notatki urzędowe z załącznikami w postaci paragonów (k. 347-351, 361-362, dotyczą one odpowiednio transakcji zesklepów (...)) oraz paragon (k. 396, dotyczy transakcji ze sklepu sieciŻ.).
Szereg dalszych dokumentów związana jest z czynnościami podjętymi przez funkcjonariuszy Policji w dniu 06 lutego 2017 r. i dokumentami tymi są protokół zatrzymania osobyR. S.(k. 106), protokół przeszukania osobyR. S.(k. 108-109), protokół zatrzymania osobyE. G. (1)(k. 117), protokół przeszukania osobyE. G. (1)(k. 119-120), protokół zatrzymania osobyP. G.(k. 128), protokół przeszukania osobyP. G.(k. 136-138), protokół zatrzymania osobyA. S.(k. 145), protokół przeszukania osobyA. S.(k. 159-160), protokoły przeszukania mieszkań (k. 111-113, 130-132) i protokół przeszukania samochodu (k. 114-115). Z kolei dowód w postaci protokołu przeszukania lokalu (k. 202-204) wskazuje na przebieg i rezultaty czynności przeszukania w dniu 07 lutego 2017 r. lokalu usługowego prowadzonego przez świadkaM. W.. Z dowodów tych warto zwrócić uwagę na protokół przeszukania mieszkania oskarżonych, podczas której to czynności ujawniono bluzę oskarżonego i kurtkę oskarżonej, w które byli oni ubrani w trakcie zdarzeń objętych zarzutami, a także protokół przeszukania mieszkaniaP. G., podczas której to czynności ujawniono kabel USB pochodzący od tabletu ukradzionego na szkodęK. C. (1)(koresponduje to z zeznaniamiP. G.). Pozostałe z omawianych dowodów miały drugorzędne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.
Jeszcze jednym dowodem, na który warto zwrócić uwagę, jest pismo oskarżonegoR. S.do pokrzywdzonejK. C. (1)z dnia 22 marca 2017 r. (k. 403), w którym oskarżony przeprosił pokrzywdzoną i wyraził żal za zaistniałe zdarzenia. Koresponduje to z twierdzeniami oskarżonego podanymi na rozprawie.
Z przynajmniej kilku względów Sąd uznał natomiast za jedynie częściowowiarygodne wyjaśnienia oskarżonychR. S.iA. S.. Jak już bowiem wyżej wskazano, wyjaśnienia nie do końca korespondują z innymi dowodami, nie są do końca jasne i logiczne, zaś w przypadku oskarżonegoR. S.także konsekwentne, albowiem oskarżony zmieniał nieco podawaną przez siebie wersję wydarzeń. Mając już na uwadze wspomniany wcześniej interes oskarżonych w podawaniu okoliczności korzystnych dla siebie nawet wówczas, jeżeli nie były one zgodne ze stanem rzeczywistym, w ocenie Sądu należy uznać, że treść wyjaśnień oskarżonych stanowi przejaw linii obrony przyjętej przez nich celem nawet jeżeli nie uniknięcia odpowiedzialności karnej za czyny zarzucane im w niniejszej sprawie, to przynajmniej ograniczenie stopnia tej odpowiedzialności poprzez złożenie wyjaśnień przedstawiających ich w lepszym świetle. Ponadto na treść wyjaśnień oskarżonych mogły rzutować także wspomniane już czynniki jak spożycie przez nich alkoholu, zaś w przypadkuA. S.deklarowana przez nią częściowa niepamięć co do dokładnego przebiegu wydarzeń.
Jeżeli chodzi owyjaśnienia oskarżonegoR. S., za niewiarygodne należy uznać podane w trakcie pierwszego przesłuchania, kiedy oskarżony odmówił składania wyjaśnień, twierdzenie, iż nie przyznaje się do popełnienia zarzucanych mu wówczas czterech czynów, albowiem nie tylko stoi ono w sprzeczności z innymi dowodami obciążającymi oskarżonego, ale i z późniejszymi jego wyjaśnieniami, kiedy przyznawał się on już do popełnienia zarzucanych mu czynów.
Jednak także w dalszych wyjaśnieniach oskarżonego, zwłaszcza tych złożonych na etapie postępowania przygotowawczego, znajduje się szereg twierdzeń, których nie sposób uznać za wiarygodne ze wspomnianych już wyżej względów. Dotyczy to w szczególności podanego przez oskarżonego opisu zdarzenia na peronie, w którym wskazał on, że tylko raz szarpnął za torebkę w momencie, gdy pokrzywdzona była przy ławce, i ona przewróciła się w wyniku tego razem z nim obok ławki i na pewno nie upadła na tory, podobnie zresztą jak on, gdyż on normalnie schodził z torebką z torowiska, a pokrzywdzona na pewno była wtedy na przystanku, Taki opis przedmiotowego zdarzenia zupełnie nie koresponduje z innymi dowodami, w szczególności zeznaniami pokrzywdzonejK. C. (1)i świadkówK. C. (2),J. C.iK. C. (3), i należy go uznać za niewiarygodny (również w opinii sądowo-lekarskiej wykluczono, aby stwierdzone obrażenia ciała pokrzywdzonej mogły powstać na skutek upadku na peronie z własnej wysokości). Dopiero podczas ostatniego przesłuchania w toku postępowania przygotowawczegoR. S.wyjaśnił nieco inaczej, że pokrzywdzona mogła się przetoczyć z peronu na szyny, ale on nie chciał tego celowo zrobić i chciał tylko dokonać zaboru torebki, co także nie odpowiada jednak zdaniem Sądu do końca stanowi rzeczywistemu, skoro bowiem w świetle innych dowodów oskarżony upadł na szyny razem z pokrzywdzoną, a następnie przed ucieczką z miejsca zdarzenia przypatrywał się jeszcze, co się dzieje z pokrzywdzoną, to musiał doskonale zdawać sobie sprawę, żeK. C. (1)upadła na torowisko pod nadjeżdżający pociąg. Na rozprawie oskarżony przyznał, że wcześniej mógł trochę przekręcić, i podtrzymał to, co wyjaśnił na rozprawie, jednak i wówczas podana przez niego wersja nie współgra do końca z innymi dowodami. Wskazał bowiem, że szarpnął pasek od torebki pokrzywdzonej, wyrwał ją przy ławce i przeskoczył przez torowisko nie oglądając się za siebie, zaś o tym, że pokrzywdzona się przewróciła i wpadła na torowisko, dowiedział się dopiero od Policji, co stoi w sprzeczności nie tylko z zeznaniami wspomnianych wyżej świadków, ale i z zeznaniamiP. G.iE. G. (1), w świetle których w momencie emitowania w telewizji informacji o przedmiotowym zdarzeniu oskarżony zachował się w sposób nie tylko potwierdzający, że to on był napastnikiem podczas tego zdarzenia, ale i potwierdził swoją świadomość, że pokrzywdzona spadła na tory. Tym samym niewiarygodne jest wskazanie przez oskarżonego na rozprawie, że nie ma pojęcia jak to się stało, że pokrzywdzona wpadła na torowisko, przy czym jednak oskarżony przyznał, że możliwe jest, iż gdy wyrywał jej torebkę była na skraju peronu i jak szarpnął tę torebkę mogła po prostu za nią polecieć, co dopiero koresponduje z innymi dowodami. Z drugiej strony za wiarygodne należy uznać stwierdzenie oskarżonego, iż jego zamiarem było jedynie dokonanie zaboru torebki, zaś pozostałe skutki wywołał niejako przy okazji nieumyślnie, albowiem wskazuje na to ustalony przebieg zdarzenia i brak jest dowodów przeciwnych.
Wyjaśnienia oskarżonegoR. S.budzą wątpliwości również w zakresie dalszych zdarzeń, objętych już pozostałymi zarzutami, albowiem nie tylko nie korespondują w wielu fragmentach z innymi dowodami, ale są również niejasne, nielogiczne i niekonsekwentne. Początkowo oskarżony wskazywał bowiem, że w ogóle nie zaglądał do ukradzionej torebki i zrobiła to dopieroA. S., co stoi w oczywistej sprzeczności nie tylko z wyjaśnieniami tej ostatniej, ale i z zeznaniami świadkaE. G. (1), iż oskarżony po powrocie do domu wysypał zawartość torebki na podłogę i ją sprawdzał (co zresztą oskarżony ostatecznie później przyznał). Dalsze twierdzenia oskarżonego, iż toA. S.musiała wziąć kartę i to na jej prośbę woził na jej prośbę woził ją na zakupy po papierosy i wódkę (przy czym były to dwukrotne wyjazdy do kilku sklepów), ale nie wie, czym tam płaciła, pozostają w sprzeczności przede wszystkim z wyjaśnieniami oskarżonej, w świetle których to oskarżony był pomysłodawcą zrobienia zakupów za pomocą karty zbliżeniowo i był doskonale świadomy, że to właśnie tą kartą była dokonywana płatność, ale także z wynikającym z materiału dowodowego ustaleniem, iż pierwszej transakcji za pomocą skradzionej kartyR. S.dokonał samodzielnie w sklepie sieciŻ.jeszcze przed przyjazdemA. S.(oskarżony ostatecznie przyznał i tę okoliczność). Podobnie niewiarygodne są początkowe wyjaśnienia oskarżonego odnośnie pozostałych ukradzionych rzeczy – telefonu, tabletu, pieniędzy, w świetle których nie wie, co się stało z telefonem i tabletem, zaś pieniądze jego zdaniem musiała zabraćA. S.zaglądając do torebki, ale nie wie, co się z nimi stało. Twierdzenia takie nie korespondują z innymi dowodami, są również zupełnie nielogiczne, skoro oskarżony z jednej strony twierdził, że ukradł torebkę, bo chciał oddać pieniądze sąsiadowi, który miał mu grozić, z drugiej zaś wskazywał, że po dokonaniu zaboru torebki nawet nie zainteresował się jej zawartością. Tłumaczenia przez oskarżonego tej niejasności dynamiką zdarzenia czy wypiciem alkoholu zupełnie nie przekonują. Ostatecznie oskarżony w toku kolejnych przesłuchań przyznał jednak, że po przyjściu do domu wysypał zawartość torebki na dywan i zapoznał się z nią, że sam dokonał pierwszej płatności ukradzioną kartą, że co do kolejnych transakcji z udziałemA. S.wiedział, iż są one dokonywane za pomocą tejże karty (aczkolwiek nie wchodził do sklepów, bojąc się identyfikacji), że powiedział oskarżonej, iż karta ta pochodzi z kradzieży i nie stanowi jego własności, i to on poprosił oskarżoną, żeby dokonała tych transakcji przekazując jej kartę (a więc, że był to jego pomysł), że sam wziął pieniądze z portfela pokrzywdzonej, że tablet pokrzywdzonej dałP. G., zaś telefon pokrzywdzonej sprzedał w placówce na rynku wG.. Dopiero te twierdzenia oskarżonego w tym zakresie, jako jasne i współgrające z innymi dowodami, należy uznać za wiarygodne.
Pewne, aczkolwiek nieco mniejsze wątpliwości, budzi również częśćwyjaśnień oskarżonejA. S.. W szczególności wskazała ona, że gdyR. S.zaproponował jej dokonanie zakupów za pomocą karty zbliżeniowej to powiedział jedynie, że kartę tę znalazł i nie ma się martwić, zaś o tym, że kartę tę ukradł kobiecie wraz z torebką, powiedział jej dopiero później już po ostatecznym powrocie do domu, co nie koresponduje z wiarygodnymi w tym zakresie wyjaśnieniami oskarżonego. Z tego względu takie twierdzenie oskarżonej Sąd uznał za niewiarygodne i miało ono zapewne na celu wykazanie, iż nie działała ona świadomie w sposób niezgodny z prawem. Jest ono przy tym nie do końca konsekwentne z późniejszymi wyjaśnieniami oskarżonej, skoro podczas drugiego przesłuchania oskarżona podała, że płacąc kartą nie wiedziała, iż nie jest to kartaR. S.(warto przypomnieć, że za pierwszym razem podała, że oskarżony miał jej powiedzieć, iż znalazł tę kartę). PonadtoA. S.odmiennie niż to wynika z szeregu innych, omówionych już dowodów, podała okoliczności dotyczące poszczególnych wizyt w sklepach i ich chronologię. Wyjaśniła bowiem, że najpierw pojechali dosklepu (...)i tam transakcja została zaakceptowana, a następnie dosklepu (...)i transakcja została ponownie zaakceptowana, po czym wrócili do domu, a po jakiś czasie pojechali raz jeszcze najpierw dosklepu (...), a potem dosklepu (...), lecz tam transakcje zostały odrzucone, w drugim przypadku dwa razy. Natomiast w ocenie Sądu z pozostałych dowodów wynika jednoznacznie, że sytuacja w tym zakresie wyglądała w nieco inny, opisany wyżej sposób, i wyjaśnieniaA. S.w tej kwestii nie zasługują na całkowite danie im wiary, co mogło być jednak wynikiem deklarowanego przez nią braku pamięci co do szczegółów zdarzeń, nie zaś celowego zafałszowania podawanego opisu (skoro również on obciążał oskarżoną). Okoliczność tę oskarżona podkreśliła podczas drugiego przesłuchania, dodatkowo potwierdzając wówczas, że doszło również do transakcji wsklepie (...).
W pozostałym zakresie wyjaśnienia oskarżonejA. S.współgrają z innymi dowodami i zdaniem Sądu są wiarygodne. W szczególności potwierdziła ona, że oskarżony sprzedał na rynku weW.ukradziony telefon, zaś ukradziony tablet dałP. G..
Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności Sąd uznał oskarżonegoR. S.w ramach zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku za winnego popełnienia tego, że w dniu 01 lutego 2017 r. wG.na peronie(...) Miejskiej (...)poprzez ciągnięcie za pasek od torebki dokonał zaboru w celu przywłaszczenia torebki skórzanej z zawartością w postaci telefonu komórkowegom-ki H. (...)B.wartości 500 zł, tabletum-ki T. (...)cali wartości 200 zł, kluczy oraz portfela skórzanegom-ki P.wartości 60 zł, w którym znajdowały się pieniądze w kwocie 300 zł oraz wystawione na daneK. C. (1)dokumenty – dowód osobisty, karta bankomatowabanku (...) S.A., karta biblioteczna Biblioteki Pedagogicznej wT., karta ubezpieczeniowa(...)G., przy czym w ten sposób oskarżony dwa ostatnie dokumenty usunął spod władztwaK. C. (1)nie mając prawa nimi wyłącznie rozporządzać, tj. mienia o łącznej wartości 1.060 zł, działając na szkodęK. C. (1), a ponadto w wyniku wyżej opisanego zdarzenia nieumyślnie spowodował upadek pokrzywdzonej na tory kolejowe pod nadjeżdżającą kolejkę(...), powodując w ten sposób uK. C. (1)obrażenia ciała w postaci otwartego, wieloodłamowego, śródstawowego złamania kości podudzia lewego, tj. kości piszczelowej i strzałkowej, które wymagało dwuetapowego leczenia operacyjnego – repozycji zamkniętej odłamów złamania i stabilizacji złamania fiksatorem zewnętrznym, a następnie otwartej repozycji odłamów złamania, zespolenia płytą dedykowaną(...)oraz uzupełnienia ubytków kostnych materiałem kościozastępczym, które to obrażenia spowodowały u pokrzywdzonej ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci ciężkiej choroby długotrwałej, jednocześnie nieumyślnie narażając pokrzywdzoną na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia.
Ponadto Sąd uznał oskarżonegoR. S.:

⚫

w ramach zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku za winnego popełnienia tego, że w dniu 01 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zA. S., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 43,28 zł stanowiących płatność za zakupiony towar w postaci alkoholu, papierosów i napoju w ten sposób, że udostępniłA. S.wcześniej skradzioną kartę bankomatowąbanku (...) S.A.wystawioną na daneK. C. (1)i podwiózł wymienioną samochodem dosklepu (...)przyul. (...), gdzieA. S.użyła w/w karty bankomatowej metodą zbliżeniową, pokonując w ten sposób zabezpieczenie elektroniczne i włamując się do systemu bankowego, po czym dokonała zakupu wskazanych wyżej towarów, czym działał na szkodęK. C. (1),

w ramach zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku za winnego popełnienia tego, że w dniu 01 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zA. S., w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 47,71 zł oraz 40,09 zł mających stanowić płatność za towar w postaci alkoholu i papierosów w ten sposób, że udostępniłA. S.wcześniej skradzioną kartę bankomatowąbanku (...) S.A.wystawioną na daneK. C. (1)i podwiózł wymienioną samochodem dosklepu (...)przyul. (...), gdzieA. S.użyła w/w karty bankomatowej metodą zbliżeniową, usiłując pokonać w ten sposób zabezpieczenie elektroniczne i włamać się do systemu bankowego, aby dokonać zakupu wskazanych wyżej towarów, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odrzucenie transakcji, czym działał na szkodęK. C. (1),

w ramach zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie IV części wstępnej wyroku za winnego popełnienia tego, że w dniu 02 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zA. S., usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 37,29 zł mających stanowić płatność za towar w postaci alkoholu i papierosów w ten sposób, że udostępniłA. S.wcześniej skradzioną kartę bankomatowąbanku (...) S.A.wystawioną na daneK. C. (1)i podwiózł wymienioną samochodem dosklepu (...)przyul. (...), gdzieA. S.użyła w/w karty bankomatowej metodą zbliżeniową, usiłując pokonać w ten sposób zabezpieczenie elektroniczne i włamać się do systemu bankowego, aby dokonać zakupu wskazanych wyżej towarów, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odrzucenie transakcji, czym działał na szkodęK. C. (1),

w ramach zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie V części wstępnej wyroku za winnego popełnienia tego, że w dniu 01 lutego 2017 r. wG.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 48 zł stanowiących płatność za zakupiony towar w postaci papierosów w ten sposób, że w sklepie sieciŻ.wG.przyul. (...)użył wcześniej skradzionej karty bankomatowejbanku (...) S.A.wystawionej na daneK. C. (1)metodą zbliżeniową, pokonując w ten sposób zabezpieczenie elektroniczne i włamując się do systemu bankowego, po czym dokonał zakupu wskazanego wyżej towaru, czym działał na szkodęK. C. (1),

w ramach zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie VI części wstępnej wyroku za winnego popełnienia tego, że w dniu 01 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zA. S., dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 37,99 zł stanowiących płatność za zakupiony towar w postaci alkoholu i papierosów w ten sposób, że udostępniłA. S.wcześniej skradzioną kartę bankomatowąbanku (...) S.A.wystawioną na daneK. C. (1)i podwiózł wymienioną samochodem dosklepu (...)wG.przyul. (...), gdzieA. S.użyła w/w karty bankomatowej metodą zbliżeniową, pokonując w ten sposób zabezpieczenie elektroniczne i włamując się do systemu bankowego, po czym dokonała zakupu wskazanych wyżej towarów, czym działał na szkodęK. C. (1).

Ponadto Sąd uznał oskarżonąA. S.:

⚫

w ramach zarzucanego jej czynu opisanego w punkcie VII części wstępnej wyroku za winną popełnienia tego, że w dniu 01 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zR. S., dokonała zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 43,28 zł stanowiących płatność za zakupiony towar w postaci alkoholu, papierosów i napoju w ten sposób, że użyła udostępnionej jej przezR. S.wcześniej skradzionej karty bankomatowejbanku (...) S.A.wystawionej na daneK. C. (1)wsklepie (...)przyul. (...)metodą zbliżeniową, pokonując w ten sposób zabezpieczenie elektroniczne i włamując się do systemu bankowego, po czym dokonała zakupu wskazanych wyżej towarów, czym działała na szkodęK. C. (1),

w ramach zarzucanego jej czynu opisanego w punkcie VIII części wstępnej wyroku za winną popełnienia tego, że w dniu 01 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zR. S., w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, usiłowała dokonać zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 47,71 zł oraz 40,09 zł mających stanowić płatność za towar w postaci alkoholu i papierosów w ten sposób, że użyła udostępnionej jej przezR. S.wcześniej skradzionej karty bankomatowejbanku (...) S.A.wystawionej na daneK. C. (1)wsklepie (...)przyul. (...)metodą zbliżeniową, usiłując pokonać w ten sposób zabezpieczenie elektroniczne i włamać się do systemu bankowego, aby dokonać zakupu wskazanych wyżej towarów, jednakże zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na odrzucenie transakcji, czym działała na szkodęK. C. (1),

w ramach zarzucanego jej czynu opisanego w punkcie IX części wstępnej wyroku za winną popełnienia tego, że w dniu 02 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zR. S., usiłowała dokonać zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 37,29 zł mających stanowić płatność za towar w postaci alkoholu i papierosów w ten sposób, że użyła udostępnionej jej przezR. S.wcześniej skradzionej karty bankomatowejbanku (...) S.A.wystawionej na daneK. C. (1)wsklepie (...)przyul. (...)metodą zbliżeniową, usiłując pokonać w ten sposób zabezpieczenie elektroniczne i włamać się do systemu bankowego, aby dokonać zakupu wskazanych wyżej towarów, jednakże zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na odrzucenie transakcji, czym działała na szkodęK. C. (1),

w ramach zarzucanego jej czynu opisanego w punkcie X części wstępnej wyroku za winną popełnienia tego, że w dniu 01 lutego 2017 r. wG., działając wspólnie i w porozumieniu zR. S., dokonała zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 37,99 zł stanowiących płatność za zakupiony towar w postaci alkoholu i papierosów w ten sposób, że użyła udostępnionej jej przezR. S.wcześniej skradzionej karty bankomatowejbanku (...) S.A.wystawionej na daneK. C. (1)wsklepie (...)wG.przyul. (...)metodą zbliżeniową, pokonując w ten sposób zabezpieczenie elektroniczne i włamując się do systemu bankowego, po czym dokonała zakupu wskazanych wyżej towarów, czym działała na szkodęK. C. (1).

Zdaniem Sądu nie budzi wątpliwości możliwość przypisania oskarżonymR. S.iA. S.winy w odniesieniu do przypisanych im czynów. W przypadku oskarżonegoR. S.w toku postępowania nie ujawniły się wątpliwości odnośnie jego poczytalności. Natomiast wątpliwości takie ujawniły się w odniesieniu do oskarżonejA. S., niemniej jednak z opinii sądowo-psychiatrycznej wynika, że oskarżonaA. S.nie jest chora psychicznie ani upośledzona umysłowo. Biegli wprawdzie rozpoznali u niej uzależnienie mieszane i osobowość nieprawidłową, brak jednak podstaw do przyjęcia, aby w inkryminowanym czasie znajdowała się ona w stanie ostrych zaburzeń psychotycznych. Oskarżona w odniesieniu do zarzucanych jej czynów nie miała zniesionej ani w znacznym stopniu ograniczonej zdolności rozpoznania znaczenia czynów lub pokierowania swoim postępowaniem. W konsekwencji warunki określone wart. 31 § 1 lub 2 kknie mają wobec niej zastosowania. Zdaniem Sądu brak jakichkolwiek podstaw do kwestionowania wniosków przedmiotowej opinii. Została ona sporządzona przez osoby dysponujące wymaganą wiedzą specjalną i niezainteresowane w sposobie rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, jest jasna, zupełna (po ustnym uzupełnieniu jeszcze w toku postępowania przygotowawczego), logicznie i należycie uzasadniona.
W konsekwencji należy uznać, iż oskarżeni jako osoby dorosłe i w pełni poczytalne z pewnością zdawali sobie sprawę z charakteru popełnionych przez siebie czynów i mieli możliwość pokierowania swoim postępowaniem. Ponadto, biorąc pod uwagę powszechny charakter przestępstw przypisanych oskarżonym, bez wątpienia zdawali oni sobie sprawę, iż zachowania, których się dopuścili, miały charakter przestępstw.
W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że oskarżonyR. S.w zakresie pierwszego z przypisanych mu czynów, opisanego w punkcie I wyroku, działał umyślnie, w formie zamiaru bezpośredniego, w zakresie dotyczącym dokonania kradzieży torebki wraz z zawartością na szkodęK. C. (1), chcąc dokonać zaboru cudzych rzeczy, a tym także karty bankomatowej i dowodu osobistego, w celu ich przywłaszczenia, co oskarżony zresztą sam wprost przyznał i co wynika jednoznacznie z ustalonego przebiegu zdarzenia. W ocenie Sądu oskarżony działał umyślnie i w zamiarze bezpośrednim także w zakresie dotyczącym usunięcia spod władztwa pokrzywdzonej dokumentów w postaci karty bibliotecznej Biblioteki Pedagogicznej wT.i karty ubezpieczeniowej(...)G., usuwając je spod władztwaK. C. (1)i nie mając prawa nimi wyłącznie rozporządzać. Natomiast w pozostałym zakresie, dotyczącym skutków odnoszących się do osoby pokrzywdzonejK. C. (1), polegających na spowodowaniu u niej obrażeń skutkujących tzw. ciężkim uszczerbkiem na zdrowiu oraz narażeniem pokrzywdzonej na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, w ocenie Sądu działanie oskarżonego miało charakter nieumyślny. Brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, aby celem działania oskarżonego było spowodowanie tych skutków i aby chciał on ich albo przynajmniej godził się na ich powstanie przewidując możliwość ich nastąpienia. Zdaniem Sądu skutki te powstały niejako przy okazji podjęcia przez oskarżonego działań nakierowanych na dokonanie kradzieży mienia i nie były objęte umyślnym działaniemR. S., natomiast oskarżony nie mając zamiaru doprowadzenia do ich powstania spowodował je jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, na skutek szarpania torebki powodując upadekK. C. (1)na tory kolejowe, pomimo że mając na uwadze miejsce zdarzenia (skraj peronu kolejowego) i sposób swojego działania z pewnością mógł przewidywać upadek pokrzywdzonej na torowisko, na którym sam się znalazł, i w konsekwencji odniesienie przez pokrzywdzoną nawet poważnych obrażeń ciała, a także spowodowanie bezpośredniego niebezpieczeństwa utraty przez nią życia, skoro w tym czasie na tym samym torze w niewielkiej odległości znajdował się pociąg podjeżdżający właśnie do peronu w kierunku zaistniałego zdarzenia.
W przypadku pozostałych czynów, przypisanych zarówno oskarżonemuR. S., jak i oskarżonejA. S., oskarżeni działali zdaniem Sądu umyślnie, w formie zamiaru bezpośredniego, chcąc dokonać zaboru cudzego mienia w postaci pieniędzy przeznaczonych na płatność za zakupione towary w celu przywłaszczenia. Należy uznać, iż zamiar obojga oskarżonych obejmował nie tylko przywłaszczenie mienia, ale także środek prowadzący do tego celu w postaci pokonania, poprzez użycie karty bankomatowej metodą zbliżeniową, zabezpieczeń elektronicznych i włamania się w ten sposób do systemu bankowego. Ponadto w ocenie Sądu w zakresie tych czynów (za wyjątkiem czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie V aktu oskarżenia)R. S.iA. S.działali wspólnie i w porozumieniu, albowiem przedmiotowe czyny zostały popełnione w ramach podjętego przez nich porozumienia mającego na celu dokonanie kradzieży środków pieniężnych poprzez zbliżeniowe użycie karty bankomatowej, jak również w drodze wspólnego działania ich obojga. Wprawdzie w zakresie tych czynów to oskarżonaA. S.osobiście podjęła działania polegające na użyciu skradzionej wcześniej przezR. S.karty bankomatowej w formie zbliżeniowej, jednakże oskarżony przekazał jej najpierw tę kartę i podwoził ją do poszczególnych placówek handlowych, zaś następnie wspólnie zabrali oni uzyskane za pomocą skradzionych pieniędzy towary. W tej sytuacji w ocenie Sądu zakres działania oskarżonegoR. S.w przypadku tych czynów był na tyle istotny dla ich popełnienia (bez podjęcia tych działań popełnienie tych czynów byłoby w istocie niemożliwe), że należy go uznać jako współsprawstwo, a nie np. jedynie jako pomocnictwo do popełnienia tych przestępstw.
Jak już wyżej zasygnalizowano, Sąd zmodyfikował kwalifikacje prawne wszystkich czynów przypisanych oskarżonym w ramach postawionych im zarzutów.
W przypadku czynu przypisanego oskarżonemuR. S.w punkcie I wyroku zdaniem Sądu należało go zakwalifikować jako występek zart. 278 § 1 kkw zb. zart. 278 § 1 i 5 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zb. zart. 276 kkw zb. zart. 156 § 1 pkt 2 i § 2 kkw zb. zart. 160 § 1 i 3 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.
Przede wszystkim czyn ten niewątpliwie wypełnia znamiona występku kradzieży określonego wart. 278 § 1 kk, albowiem oskarżony dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia w postaci telefonu komórkowego, tabletu, kluczy oraz portfela z zawartością pieniędzy, skoro zaś łączna wartość skradzionego mienia przekroczyła 1/4 minimalnego wynagrodzenia, to czyn taki stanowi właśnie występek zart. 278 § 1 kk, nie zaś wykroczenie zart. 119 § 1kw. Dodać należy, iż skoro czyn ten został popełniony poprzez ciągnięcie za pasek od torebki, to nawet pomimo odniesienia poważnych obrażeń przez pokrzywdzoną brak jest podstaw do uznania, aby stanowił on występek rozboju określony wart. 280 § 1 kk, albowiem oskarżony nie zastosował żadnego ze sposobów działania określonych w tym przepisie, w szczególności nie użył przemocy wobec osoby (przemoc była nakierowana na przedmiot kradzieży). Ponadto skoro oskarżony w ramach przedmiotowej kradzieży dokonał zaboru dowodu osobistego pokrzywdzonej, a więc dokumentu stwierdzającego tożsamość innej osoby, a także jej karty bankomatowej, to kwalifikację prawną czynu uzupełniająart. 275 § 1 kkiart. 278 § 1 i 5 kk. Oskarżony usunął również spod władztwaK. C. (1)dokumenty, którymi nie miał prawa wyłącznie rozporządzać, w postaci karty bibliotecznej i karty ubezpieczeniowej, wypełniając w ten sposób znamiona występku zart. 276 kk.
Dalsze, ze wskazanych wyżej względów uznane za nieumyślne aspekty działania oskarżonego w ramach omawianego czynu, przejawiające się spowodowaniem skutków w postaci z jednej strony obrażeń ciała pokrzywdzonej, które skutkowały ciężkim uszczerbkiem na zdrowiu w postaci ciężkiej choroby długotrwałej, z drugiej zaś narażeniem pokrzywdzonej na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia (w kontekście upadku na tory kolejowe pod nadjeżdżający pociąg), muszą skutkować uzupełnieniem kwalifikacji prawnej omawianego czynu odpowiednio oart. 156 § 1 pkt 2 i § 2 kkoraz zart. 160 § 1 i 3 kk. Zaistnienie tych skutków, wskazane we wnioskach opinii sądowo-lekarskiej, zdaniem Sądu nie budzi wątpliwości i nie było kwestionowane przez żadną ze stron.
Ponadto kwalifikację prawną omawianego czynu uzupełniaart. 64 § 1 kk, albowiem oskarżony czynu tego dopuścił się w warunkach recydywy opisanej w tym przepisie.R. S.czynu tego dopuścił się bowiem w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresach od 07 maja 2011 r. do 03 listopada 2011 r. i od 07 lutego 2012 r. do 08 listopada 2012 r. kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 03 listopada 2011 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt XI K 633/11 za umyślne przestępstwo podobne kwalifikowane zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk. Podobieństwo tego ostatniego przestępstwa z omawianym przestępstwem przypisanym oskarżonemu w niniejszej sprawie, wynika w kontekście treściart. 115 § 3 kkz okoliczności, iż oba te przestępstwa należą do tego samego rodzaju (przestępstw przeciwko mieniu), jak również zostały popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
Pozostałe czyny zarzucane obojgu oskarżonych w ocenie Sądu należało zakwalifikować przede wszystkim jako występki kradzieży z włamaniem określone wart. 279 § 1 kk, nie zaś jako występki oszustwa kwalifikowane zart. 286 § 1 kk, jak wskazał w zarzutach Prokurator.
O kradzieży z włamaniem należy mówić wtedy, gdy sprawca zabiera mienie w celu przywłaszczenia w następstwie usunięcia przeszkody materialnej, będącej częścią konstrukcji pomieszczenia zamkniętego lub specjalnym zabezpieczeniem chroniącym dostęp do mienia (zob. m. in. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca(...)., sygn. akt VII KZP 48/97, OSNKW 1980/4/65; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 03 lutego 1999 r., sygn. akt V KKN 566/98, Prok. i Pr. 1999/7-8/7). Pomieszczenie należy traktować jako zamknięte zarówno wówczas, gdy stanowi ono zamkniętą konstrukcję, jak i gdy jest zaopatrzone w specjalne przeszkody utrudniające dostęp do jego wnętrza, takie jak np. bramy, zamki, plomby, kłódki. Rodzaj zabezpieczenia, jego skuteczność i łatwość jego pokonania nie ma jednak znaczenia dla stwierdzenia włamania, jeżeli tylko z charakteru zabezpieczenia wynika zamiar użytkownika niedopuszczenia do niego niepowołanych osób (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 sierpnia 1986 r., sygn. akt I KR 212/85, OSNKW 1986/11-12/97).
W rozpatrywanych przypadkach oskarżeni zdaniem Sądu niewątpliwie dokonali (albo usiłowali dokonać) zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy stanowiących płatność za zakupione w poszczególnych sklepach towary. Czynili to poprzez użycie ukradzionej wcześniejK. C. (1)karty bankomatowej metodą zbliżeniową. Sąd w całości podziela stanowisko wyrażone w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2017 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt III K 349/16, iż tego rodzaju działanie prowadzide factodo pokonania zabezpieczeń elektronicznych i włamania się do systemu bankowego, przez co należy je uznać właśnie za kradzież z włamaniem, nie zaś jako przestępstwo oszustwa czy tym bardziej kradzieży zwykłej, aczkolwiek w orzecznictwie były wyrażane i takie poglądy. Nie powtarzając w całości rozważań prawnych przedstawionych w uzasadnieniu wskazanego wyżej orzeczenia, które Sąd podziela, stwierdzić należy jedynie, że włamanie w rozumieniuart. 279 § 1 kkoznacza przełamanie zabezpieczeń zamykających dostęp do mienia i jednocześnie jednoznacznie manifestujących wolę właściciela czy użytkownika mienia niedopuszczenia do niego niepowołanych osób. Przy takim rozumieniu niewątpliwie kradzieżą z włamaniem jest dokonanie wbrew woli właściciela transakcji bankowej wymagającej podania numeru(...), który stanowi wówczas wspomniane zabezpieczenie. Jednakże numer(...)jest tylko dodatkowym zabezpieczeniem dostępu do środków zgromadzonych przez właściciela karty płatniczej, natomiast pierwotnym zabezpieczeniem jest sama konstrukcja karty płatniczej, która w rozpatrywanym przypadku zawiera mikroprocesor, w którym zapisany jest niepowtarzalny klucz bezpieczeństwa umożliwiający dostęp do konkretnego rachunku bankowego, w konsekwencji umożliwiający dokonywanie wszelkich transakcji, w tym również zbliżeniowych, bez użycia kodu(...), zaś przybliżenie karty płatniczej do terminalu skutkuje przedostaniem się do rachunku bankowego właściciela karty, dochodzi zatem do przełamania bariery elektronicznej w systemie bankowej płatności bezgotówkowej, Jeżeli dokonuje tego osoba nieuprawniona, która weszła w posiadanie karty wbrew woli właściciela karty, w celu dokonania płatności za określony towar lub usługę, to dokonuje kradzieży z włamaniem, albowiem przełamuje zabezpieczenia elektroniczne i dokonuje zaboru mienia w postaci wartości pieniężnych zapisanych w systemie informatycznym banku, mimo że fizycznie nie obejmuje ich w posiadanie, otrzymując w zamian ich ekwiwalent – w rozpatrywanych przypadkach kupione za te wartości towary. Skoro więc w rozpatrywanych przypadkach oskarżeni pokonali albo usiłowali pokonać wspomniane zabezpieczenie, a następnie dokonali zaboru środków pieniężnych (albo usiłowali tego dokonać), to tym samym wypełniali znamiona występku określonego wart. 279 § 1 kk.
W przypadku wszystkich omawianych czynów, mając na uwadze przede wszystkim niewielką wartość mienia, które zostało przywłaszczone albo które oskarżeni usiłowali przywłaszczyć, Sąd uznał, iż rozpatrywane czyny stanowią wypadki mniejszej wagi i należy je zakwalifikować jako występki zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 283 kk. W przypadku czynów przypisanych oskarżonemu w punktach II.b i II.c, zaś oskarżonej w punktach IV.b i IV.c wyroku, skoro oskarżonym z uwagi na odrzucenie transakcji nie udało się dokonać zaboru środków pieniężnych, kwalifikację prawną czynów uzupełniaart. 13 § 1 kk, albowiem nie wykroczyły one poza fazę stadialną usiłowania. Ponadto, w przypadku czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie II.b, zaś oskarżonej w punkcie IV.b wyroku, skoro czyn ten składał się w istocie z większej liczby nieskutecznych prób dokonania zaboru mienia, podjętych niewątpliwie w krótkich odstępach czasu (na przestrzeni dwóch minut) i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, kwalifikację prawną tego czynu w przypadku obojga oskarżonych uzupełniaart. 12 kk.
W odniesieniu do omawianych czynów w przypadku oskarżonegoR. S.kwalifikację prawną czynów uzupełnia równieżart. 64 § 2 kk, albowiem oskarżony czynów tych dopuścił się w warunkach recydywy wielokrotnej opisanej w tym przepisie.R. S.czynów tych dopuścił się bowiem w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresach od 07 maja 2011 r. do 03 listopada 2011 r. i od 07 lutego 2012 r. do 08 listopada 2012 r. kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 03 listopada 2011 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt XI K 633/11 za umyślne przestępstwo podobne kwalifikowane zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk. Zarówno przestępstwo przypisane oskarżonemu we wspomnianym wyroku, jak i omawiane aktualnie przestępstwa przypisane mu w niniejszej sprawie stanowią występki kradzieży z włamaniem, wchodzące w skład katalogu określonego wart. 64 § 2 kk, skoro zaś oskarżony był już uprzednio skazany w warunkach określonych wart. 64 § 1 kki łącznie odbył więcej niż rok kary pozbawienia wolności, to spełnione są wszystkie przesłanki do zastosowaniaart. 64 § 2 kk.
W tym miejscu dodać należy, iż wszystkie omówione przestępstwa zakwalifikowane jako występki kradzieży z włamaniem stanowią zdaniem Sądu zarówno w przypadku oskarżonego, jak i w przypadku oskarżonej ciągi przestępstw w rozumieniuart. 91 § 1 kk. Zostały one bowiem popełnione w krótkich odstępach czasu (na przestrzeni jednej nocy), z wykorzystaniem takiej samej sposobności, wynikającej z wcześniejszej kradzieży karty bankomatowej pokrzywdzonej i dysponowania tą kartą przez oskarżonych, zaś podstawę dla wymiaru kary dla każdego z tych przestępstw stanowi ten sam przepis – wobec uznania ich za wypadki mniejszej wagiart. 283 kk.
Uznając oskarżonegoR. S.za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie I wyroku Sąd przy zastosowaniuart. 11 § 3 kkna podstawieart. 278 § 1 kkwymierzył oskarżonemu karę 3 lat pozbawienia wolności, zaś uznając go za winnego popełnienia czynów wchodzących w skład ciągu przestępstw opisanego w punkcie II wyroku przy zastosowaniuart. 91 § 1 kk,art. 14 § 1 kkiart. 64 § 2 kkna podstawieart. 283 kkwymierzył oskarżonemuR. S.karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności.
Z kolei uznając oskarżonąA. S.za winną popełnienia czynów wchodzących w skład ciągu przestępstw opisanego w punkcie IV wyroku Sąd przy zastosowaniuart. 91 § 1 kkiart. 14 § 1 kkna podstawieart. 283 kkw zw. zart. 33 § 1, 2 i 3 kkwymierzył oskarżonejA. S.karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych. Wymierzenie oskarżonej kary grzywny obok kary pozbawienia wolności wynika z okoliczności, iż oskarżona przypisanych jej czynów dopuściła się w celu osiągnięcia korzyści majątkowej (art. 33 § 2 kk).
W ocenie Sądu kary w takiej wysokości są odpowiednie i stosownie do treściart. 53 § 1 kkich rozmiar nie przekracza stopnia winy oskarżonych oraz uwzględnia stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez oskarżonych czynów, jak również pozwoli na osiągnięcie celów zapobiegawczych i wychowawczych wobec oskarżonych oraz potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Podkreślić należy, iż za przestępstwo przypisane oskarżonemu w punkcie I wyroku Sąd mógł wymierzyć, z uwagi na treśćart. 278 § 1 kkiart. 11 § 3 kk, przy uwzględnieniuart. 64 § 1 kk, karę od 3 miesięcy do nawet 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Z kolei za czyny przypisane oskarżonemu w punkcie II wyroku i stanowiące ciąg przestępstw Sąd mógł wymierzyć, z uwagi na treśćart. 283 kkiart. 91 § 1 kk, przy uwzględnieniu również treściart. 64 § 2 kk, karę od 4 miesięcy do 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Natomiast za czyny przypisane oskarżonej w punkcie IV wyroku i stanowiące ciąg przestępstw Sąd mógł wymierzyć, z uwagi na treśćart. 283 kkiart. 91 § 1 kk, karę od 3 miesięcy do 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. W tej sytuacji wymierzone oskarżonym kary, w istocie nieznacznie jedynie przekraczające minimalny, ustawowy wymiar kary za przypisane oskarżonym przestępstwa (za wyjątkiem czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie I aktu oskarżenia, w zakresie którego istnieją jednak istotne, opisane dalej okoliczności obciążające) i nie mogą być uznane za nadmiernie surowe i niewspółmierne do charakteru popełnionych przez oskarżonych czynów, stopnia ich społecznej szkodliwości i stopnia winy oskarżonych.
Jako okoliczność wpływającą na zaostrzenie sądowego wymiaru obu kar wymierzonych oskarżonemuR. S.Sąd potraktował uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego, w tym za podobne przestępstwa przeciwko mieniu. Karalność ta wykracza znacząco poza skazanie, które spowodowało uznanie, iż oskarżony działał w warunkach powrotu do przestępstwa określonych odpowiednio wart. 64 § 1 kk(punkt I wyroku) iart. 64 § 2 kk(punkt II wyroku) – to ostatnie ma odzwierciedlenie w granicach ustawowych możliwej do wymierzenia kary, jednakże dalsze skazania powinny być wzięte pod uwagę przy określaniu sądowego wymiaru kary. Okolicznością obciążającą w przypadku wszystkich czynów jest działanie oskarżonego pod wpływem alkoholu i w sposób wskazujący na brak poszanowania przez oskarżonego podstawowych norm prawa karnego. Wskazać należy również, iż oskarżony, pomimo deklaracji w tym zakresie, nie podjął poważniejszych działań mających na celu naprawienie szkód wyrządzonych przestępstwami poza próbą wręczenia pokrzywdzonej na rozprawie tabletu, który nie został jednak przyjęty. Okolicznościami obciążającymi w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie I wyroku są poważne skutki przedmiotowego zdarzenia w sferze stanu zdrowia pokrzywdzonej (nawet pomimo nieumyślnego naruszenia tego akurat dobra prawnego przez oskarżonego), jednoczesne naruszenie przez oskarżonego kilku norm prawa karnego materialnego i godzenie jednocześnie w kilka dóbr prawnych, znaczący i rażący stopień naruszenia przez oskarżonego reguł ostrożności w zakresie dotyczącym spowodowania skutków w sferze stanu zdrowia pokrzywdzonej i narażenia jej na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia (tak niewątpliwie należy potraktować działanie przy okazji dokonania kradzieży mienia powodujące upadek pokrzywdzonej na tory wprost pod nadjeżdżający pociąg). Okolicznością obciążającą w zakresie kary wymierzonej za ciąg przestępstw przypisanych oskarżonemu w punkcie II aktu oskarżenia jest to, iż to oskarżony był inicjatorem popełnienia tych czynów i działania w tym zakresie zostały podjęte kilkukrotnie.
Z kolei okolicznościami łagodzącymi w przypadku obu kar wymierzonych oskarżonemu są przyznanie się przez niego do winy, wyrażenie skruchy, przeproszenie pokrzywdzonej, stosunkowo niewysoka wartość skradzionych rzeczy lub też rzeczy, które miały zostać skradzione w przypadku czynów, które zatrzymały się na formie stadialnej usiłowania. W przypadku kary wymierzonej za ciąg przestępstw opisany w punkcie II wyroku okolicznością łagodzącą jest również właśnie to, iż część tych czynów nie wykroczyła poza fazę usiłowania i w tym zakresie pokrzywdzonej nie została wyrządzona szkoda.
W kwestii kary wymierzonej oskarżonejA. S.Sąd jako okoliczności obciążające potraktował karalność oskarżonej (aczkolwiek wyrok skazujący zapadł już po popełnieniu przez nią czynów przypisanych jej w niniejszej sprawie), to, iż również ona nie podjęła działań mających na celu naprawienie szkód wyrządzonych przestępstwami, zaś działania przestępcze zostały przez oskarżoną podjęte kilkukrotnie. Okolicznościami łagodzącymi dotyczącymi oskarżonej są natomiast przyznanie się do winy, stosunkowo niewysoka wartość skradzionych rzeczy lub też rzeczy, które miały zostać skradzione w przypadku czynów, które zatrzymały się na formie stadialnej usiłowania, jak i właśnie okoliczność, że część czynów przypisanych oskarżonej nie wykroczyła poza fazę usiłowania i w tym zakresie pokrzywdzonej nie została wyrządzona szkoda.
Sąd wskazane wyżej okoliczności wziął pod uwagę także przy określaniu wysokości wymierzonej oskarżonej obok kary pozbawienia wolności kary grzywny, natomiast określając wysokość stawki dziennej w minimalnej dopuszczalnej ustawowo kwocie 10 zł Sąd miał na uwadze przesłanki określone wart. 33 § 3 kk, w szczególności niewysokie dochody oskarżonej i jej niewielkie możliwości zarobkowe związane z wykształceniem.
Sąd połączył orzeczone wobec oskarżonegoR. S.w punktach I i II wyroku jednostkowe kary pozbawienia wolności i na podstawieart. 568a § 1 pkt 1 kpk,art. 85 § 1 i 2 kk,art. 86 § 1 kk,art. 91 § 2 kkwymierzył oskarżonemu karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Stosownie do treściart. 86 § 1 kkSąd mógł wymierzyć oskarżonemu karę łączną w wymiarze od 3 lat pozbawienia wolności (wyższa z podlegających łączeniu kar jednostkowych) do 4 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności (suma podlegających łączeniu kar jednostkowych). Sąd określając wymiar kary łącznej zastosował zasadę asperacji czy innymi słowy częściowej absorpcji, mając na uwadze, iż pomiędzy przypisanymi oskarżonemu czynami istnieje ścisły związek czasowy (wszystkie zostały popełnione na przestrzeni kilku godzin), a także podmiotowy (wszystkie zostały popełnione na szkodę tej samej osoby) i w pewnym zakresie także przedmiotowy (wszystkie te czyny godzą m. in. w to samo dobro prawne w postaci mienia). Z drugiej jednak strony wskazać należy, iż przestępstwo przypisane oskarżonemu w punkcie I wyroku było skierowane także przeciwko innym dobrom prawnym, zaś kwalifikacje prawne tego czynu oraz czynów przypisanych oskarżonemu w punkcie II wyroku nie są do końca zbieżne, co przemawiało przeciwko zastosowaniu zasady absorpcji w pełnym zakresie. W ocenie Sądu wymiar orzeczonej kary łącznej w sposób prawidłowy uwzględnia wskazane wyżej okoliczności.
Analizując przesłanki określone wart. 69 § 1 i 2 kkSąd doszedł do wniosku, iż w przypadku oskarżonegoR. S., z uwagi na wymiar orzeczonej wobec niego kary łącznej pozbawienia wolności, nie istnieją podstawy do warunkowego zawieszenia wykonania tej kary, albowiem przekracza ona w swoim wymiarze 1 rok (art. 69 § 1 kka contrario). W tej sytuacji na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej wobec oskarżonegoR. S.kary łącznej pozbawienia wolności Sąd zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego wolności w sprawie w postaci tymczasowego aresztowania od dnia 06 lutego 2017 r. godz. 06:50 do dnia 28 lipca 2017 r. godz. 13:30 przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.
Natomiast rozważając wspomniane przesłanki zart. 69 § 1 i 2 kkw przypadku oskarżonejA. S.Sąd doszedł do wniosku, iż nawet pomimo jej karalności (która nastąpiła jednak, jak już wskazano, dopiero po popełnieniu przez oskarżoną czynów przypisanych jej w niniejszej sprawie) zachodzą podstawy do uznania, że pomimo niewykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności oskarżona będzie przestrzegała porządku prawnego i nie powróci na drogę przestępstwa. W konsekwencji aktualna prognoza kryminologiczna względem oskarżonej jest zdaniem Sądu pozytywna i w związku z tym Sąd na podstawieart. 69 § 1 i 2 kk,art. 70 § 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonejA. S.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata, który to okres powinien być wystarczający dla oceny, czy kara wypełniła względem oskarżonej stojące przed nią cele wychowawcze, i dla skontrolowania zachowania oskarżonej pod kątem tego, czy nie powróci ona na drogę przestępstwa. Zawieszając warunkowo wykonanie kary pozbawienia wolności Sąd na podstawieart. 72 § 1 pkt 1 kkzobowiązał oskarżonąA. S.do informowania sądu o przebiegu okresu próby.
Szerszego omówienia wymaga kwestia orzeczonych przez Sąd względem oskarżonych środków kompensacyjnych, określonych wart. 46 § 1 kk. Podkreślenia wymaga, iż pokrzywdzonaK. C. (1)złożyła w tym przedmiocie szereg wniosków (k. 568-570, 710-742, 766-772), które jednak zdaniem Sądu zasługują na jedynie częściowe uwzględnienie.
Stosownie do treściart. 46 § 1 kkw razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego orzeka, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek naprawienia, w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, przy czym przepisów prawa cywilnego o możliwości zasądzenia renty nie stosuje się. Zacytowany przepis nakazuje stosowanie przy orzekaniu określonych w nim środków kompensacyjnych przepisów prawa cywilnego, w związku z czym zasadne jest odniesienie się do najważniejszych z nich. Zgodnie z treściąart. 415 kc, określającego podstawową zasadę odpowiedzialności deliktowej, tj. zasadę winy, kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Przepis ten niewątpliwie znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie, albowiem oskarżeni wyrządzili pokrzywdzonej szkodę w sposób zawiniony, co zostało wyżej opisane. Z koleiart. 444 § 1 kcstanowi, że w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia (tzw. szkoda na osobie) naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty, zaś zgodnie z treściąart. 445 § 1 kcw wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Przepisy te niewątpliwie znajdują zastosowanie w odniesieniu do sytuacji związanej z czynem przypisanym oskarżonemuR. S.w punkcie I wyroku. Sąd, orzekając w przedmiocie odszkodowania, musi mieć również na uwadze, że zgodnie z treściąart. 361 § 1 kczobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła (musi więc w tym zakresie istnieć związek przyczynowy), natomiast stosownie doart. 361 § 2 kcw powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł (tzw.damnum emergens), oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono (tzw.lucrum cessans).
Rozpoznając wniosek, a w zasadzie szereg wniosków pokrzywdzonejK. C. (1)złożonym w omawianym przedmiocie, Sąd musiał brać pod uwagę wskazane wyżej normy prawne. Wskazać należy, iż początkowo (k. 568-570) pokrzywdzona wniosła o zasądzenie kwoty 110.000 zł odszkodowania za trwały uszczerbek na zdrowiu (przy czym uzasadnienie tego elementu wniosku wskazuje, iż roszczenie to obejmuje także zwrot kosztów leczenia), zasądzenie kwoty 2.148,26 zł tytułem zwrotu pieniędzy za ukradzione i zniszczone rzeczy, zasądzenie kwoty 5.820,00 zł tytułem zwrotu kosztów czesnego, dojazdów do szkoły, zakwaterowania i związanych z przesunięciem obrony pracy licencjackiej, jak również zasądzenie na jej rzecz renty w wysokości 1.000 zł miesięcznie. Następnie (k. 710-742) doprecyzowała wcześniejszy wniosek w zakresie zwrotu kosztów związanych z poniesionymi przez nią różnego rodzaju wydatkami. Wreszcie na koniec (k. 766-772)K. C. (1)doprecyzowała, że żądana kwota 80.000 zł stanowi zadośćuczynienie za trwały uszczerbek na zdrowiu (w domyśle za związaną z tym krzywdę), kwota 30.000 zł odszkodowanie za koszty leczenia, w pozostałym zakresie podtrzymała wcześniejsze wnioski, przy czym jednak wysokość żądanej renty określiła na 945 zł miesięcznie, a ponadto wniosła o zasądzenie kwoty 1.525,67 zł tytułem odszkodowania za utracony zarobek.
Odnosząc się do poszczególnych elementów wniosku pokrzywdzonej na wstępie wskazać należy, iż uwzględniony nie mógł zostać wniosek pokrzywdzonej o zasądzenie renty, albowiem zgodnie z zacytowaną wyżej treściąart. 46 § 1 kkw postępowaniu karnym nie stosuje się przepisów prawa cywilnego o możliwości zasądzenia renty i ewentualnych roszczeń w tym zakresie pokrzywdzona może dochodzić na drodze postępowania cywilnego.
Jeżeli chodzi o wniosek pokrzywdzonej o zasądzenie kwoty 2.148,26 zł wniosek ten jest oczywiście zasadny w odniesieniu do żądania zwrotu pieniędzy ukradzionych z konta bankowego pokrzywdzonej przy pomocy skradzionej jej karty bankomatowej w wyniku popełnienia czynów przypisanych oskarżonemuR. S.w punkcie II wyroku i oskarżonejA. S.w punkcie IV wyroku. W tym zakresie, jak trafnie wskazała pokrzywdzona, łączna wysokość szkody wyniosła 129,27 zł. Mając na uwadze, iż w zakresie kwoty 48 zł szkodę tę wyrządził oskarżonyR. S., zaś w zakresie kwoty 81,27 zł oboje oskarżeni wspólnie i w porozumieniu, Sąd podzielił tę ostatnią kwotę na dwie niemal równe części (40,63 zł w przypadku oskarżonej i 40,64 zł w przypadku oskarżonego) i ostatecznie na na podstawieart. 46 § 1 kkiart. 415 kcorzekł wobec oskarżonegoR. S.obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwami przypisanymi oskarżonemu w punktach II.a i II.e wyroku w części oraz w punkcie II.d wyroku w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejK. C. (1)łącznej kwoty 88,64 zł (40,64 zł + 48 zł),zaś wobec oskarżonejA. S.obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwami przypisanymi oskarżonej w punktach IV.a i IV.d wyroku w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejK. C. (1)łącznej kwoty 40,63 zł.
Wskazany wyżej wniosek o zasądzenie kwoty 2.148,26 zł jest częściowo zasadny w odniesieniu do oskarżonegoR. S.w związku z popełnieniem przez niego przestępstwa przypisanego mu w punkcie I aktu oskarżenia. Niewątpliwie bowiem zasadne jest żądanie przez pokrzywdzoną naprawienia szkody w postaci zwrotu wartości ukradzionych jej rzeczy, których to rzeczyK. C. (1)nie odzyskała. W tym zakresie w ocenie Sądu pokrzywdzona poniosła szkodę w łącznej wysokości 1.060 zł, stanowiącej sumę wartości poszczególnych ze skradzionych jej rzeczy – 500 zł w przypadku telefonu, 200 zł w przypadku tabletu, 60 zł w przypadku portfela oraz pieniędzy w kwocie 300 zł. Warto podkreślić, że takie właśnie kwoty pokrzywdzona sama podała w swoich zeznaniach, natomiast w omawianym wniosku wskazała je już w wyższych wartościach, określając wartość tabletu na 250 zł, portfela na 70 zł, zaś kwotę ukradzionej gotówki na 350 zł, jedynie wartość telefonu podając tak jak poprzednio. Pokrzywdzona nie przedstawiła jednak dowodów mogących potwierdzać wyższą wartość wskazanych elementów skradzionego mienia i dlatego Sąd w tym zakresie przyjął wartości wcześniej podane w jej zeznaniach. Ponadto w granicach omawianego elementu wniosku pokrzywdzona wniosła o zasądzenie kwot związanych ze zniszczeniem odzieży i obuwia – 400 zł za płaszcz, 149 zł za spodnie i 299,99 zł za buty, jednakże nie udowodniła w żaden sposób, że w wyniku zdarzenia z dnia 01 lutego 2017 r. rzeczy te rzeczywiście zostały zniszczone i nie nadawały się do dalszego używania, w związku z czym Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia tej części wniosku pokrzywdzonej.
W ocenie Sądu za zasadny w całości należy uznać wniosek pokrzywdzonej o zasądzenie kwoty 1.525,67 zł tytułem odszkodowania za utracony zarobek.K. C. (1)wykazała i udokumentowała bowiem, że w wyniku spowodowanych przez oskarżonegoR. S.w zakresie jej stanu zdrowia skutków o wskazaną wyżej kwotę obniżono jej wynagrodzenie za pracę gdy przebywała na zwolnieniu lekarskim i świadczeniu rehabilitacyjnym. Element ten należy uznać za wspomniane wyżejlucrum cessans, czyli korzyści, które pokrzywdzona mogłaby osiągnąć, gdyby oskarżony nie popełnił na jej szkodę przestępstwa opisanego w punkcie I wyroku.
Najwięcej wątpliwości Sądu wzbudził wniosek pokrzywdzonej o zasądzenie kwoty 5.820,00 zł tytułem zwrotu różnego rodzaju wydatków. Pokrzywdzona w istocie wykazała poniesienie przez siebie różnego rodzaju, wskazując początkowo na wydatki stanowiące czesne za studia (2.220 zł), wydatki związane z dojazdami na uczelnię (później także do placówek medycznych) i zakwaterowaniem (3.000 zł) i wydatki związane z przesunięciem terminu obrony pracy licencjackiej (600 zł). Następnie, doprecyzowując wniosek w tym zakresie, wskazała i udokumentowała wydatki m. in. za użyczenie tabletu (370 zł), za hotel, za olej napędowy, za spodnie itd. Pokrzywdzona przedłożyła szereg różnego rodzaju paragonów czy biletów, często nie wskazując jednak, czego dokładnie dotyczyły poszczególne wynikające z nich kwoty. Przede wszystkim jednakK. C. (1)w ocenie Sądu nie wykazała, aby wszystkie omawiane, deklarowane przez nią koszty pozostawały we wspomnianym wyżej związku przyczynowym ze skutkami działania oskarżonegoR. S.z dnia 01 lutego 2017 r. i aby wydatki te wiązały się z normalnymi następstwami działania oskarżonego, czy innymi słowy, że nie musiałaby ponieść tych wydatków, gdyby oskarżony przypisanego mu w punkcie I wyroku przestępstwa nie popełnił. Właśnie ta ostatnia kwestia budzi najpoważniejsze wątpliwości, wnioski pokrzywdzonej są bowiem sformułowane na tyle lakonicznie, że na ich podstawie nie można jednoznacznie stwierdzić, że np. wydatki na dojazdy, zakwaterowanie czy naukę nie zostałyby przezK. C. (1)poniesione, gdyby nie skutki działania oskarżonego z dnia 01 lutego 2017 r., i tym samym, że wydatki te są związane ze skutkami przedmiotowego działania. W konsekwencji Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku pokrzywdzonej w tym zakresie.
Nieco inne wątpliwości budzi wniosek pokrzywdzonej o zasądzenie na jej rzecz kwoty 30.000 zł tytułem odszkodowania za koszty leczenia. W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, iż pokrzywdzona musiała w tym zakresie ponieść pewne koszty, jednakże bezpośrednio zostały przez nią wykazane jedynie koszty poniesione w związku z zakupem środków opatrunkowych i lekarstw w łącznej wysokości 225,81 zł (videfaktury k. 713-717) oraz koszty poniesione w związku z wypożyczeniem kul w łącznej wysokości 88,12 zł (videfaktura k. 774 i dowody wpłaty k. 777), co daje łączną kwotę 313,93 zł. Natomiast w pozostałym zakresie pokrzywdzona nie przedstawiła dowodów należycie uzasadniających zasadność jej roszczenia w omawianym zakresie.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawieart. 46 § 1 kk,art. 415 kc,art. 444 § 1 kcw związku ze skazaniem za przestępstwo opisane w punkcie I wyroku orzekł wobec oskarżonegoR. S.obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej tym przestępstwem w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejK. C. (1)kwoty 2.899,60 zł (1.060 zł + 313,93 zł + 1.525,67 zł). Nie oznacza to, że pokrzywdzona, w przypadku należytego wykazania zasadności pozostałych swoich roszczeń w tym zakresie, nie może ich dochodzić na drodze postępowania cywilnego.
Ostatni z koniecznych do omówienia wniosków pokrzywdzonejK. C. (1)to wniosek o zasądzenie na jej rzec kwoty 80.000 zł tytułem zadośćuczynienia za trwały uszczerbek na zdrowiu (w domyśle za związaną z nim krzywdę poniesioną przez pokrzywdzoną). Wniosek ten co do samej zasady niewątpliwie znajduje oparcie w szczególności w treści zacytowanego wyżejart. 445 § 1 kc, zgodnie z którym sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Odpowiednią sumą jest kwota uwzględniająca okoliczności danego, konkretnego przypadku, w tym przede wszystkim charakter i natężenie uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia, jego długotrwałość, dolegliwość i ewentualne dodatkowe skutki, jakie wywołało.
Przekładając powyższe na realia niniejszej sprawy wskazać należy, iż pokrzywdzonaK. C. (1)na skutek przestępstwa popełnionego przez oskarżonegoR. S.opisanego w punkcie I wyroku odniosła poważne obrażenia ciała, skutkujące ciężką chorobą długotrwałą, a więc ciężkim uszczerbkiem na zdrowiu w rozumieniu przepisów prawa karnego. Skutki obrażenia w postaci otwartego, wieloodłamowego, śródstawowego złamania kości podudzia lewego, tj. kości piszczelowej i strzałkowej, które wymagało długotrwałego, wieloetapowego leczenia i rehabilitacji (wciąż niezakończonych) pokrzywdzona odczuwa w dalszym ciągu. Tego rodzaju skutki w sferze stanu zdrowia niewątpliwie wiązały się z cierpieniem wynikającym chociażby z dolegliwości bólowych, ale także ze znaczącym utrudnieniem pokrzywdzonej normalnego funkcjonowania i wykonywania podstawowych czynności życiowych, skoro obrażenie dotyczyło podstawowego narządu ruchu i np. chód pokrzywdzonej jest w dalszym ciągu utrudniony i upośledzony. W konsekwencji pokrzywdzonąK. C. (1)w wyniku odniesionego na skutek zachowania oskarżonego ciężkiego uszczerbku na zdrowiu niewątpliwie spotkały istotne cierpienia, a tym samym krzywda w rozumieniu szkody o charakterze niemajątkowym, i w konsekwencji Sąd uznał, że wniosek pokrzywdzonej zasługuje na uwzględnienie co do zasady, jednakże żądana przez nią kwota 80.000 zł jest wygórowana. W ocenie Sądu wystarczającym, adekwatnym i uwzględniającym powyższe okoliczności jest zadośćuczynienie w kwocie 30.000 zł.
Z tego względu Sąd na podstawieart. 46 § 1 kk,art. 415 kc,art. 444 § 1 kc,art. 445 § 1 kcw związku ze skazaniem za przestępstwo opisane w punkcie I wyroku orzekł wobec oskarżonegoR. S.obowiązek zadośćuczynienia za doznaną na skutek tego przestępstwa krzywdę poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejK. C. (1)kwoty 30.000 zł. Wskazać należy, iż wobec niezakończonego leczenia i rehabilitacji pokrzywdzonej nie można wykluczyć, że ostatecznie, po zakończeniu leczenia i rehabilitacji, zadośćuczynienie takie powinno zostać zasądzone w większej wysokości, jednakże dalszych kwot pokrzywdzona może dochodzić na drodze postępowania cywilnego.
Orzekając w przedmiocie zabezpieczonych w toku postępowania dowodów rzeczowych Sąd na podstawieart. 230 § 2 kpknakazał zwrócić oskarżonemuR. S.dowód rzeczowy w postaci bluzy, opisany w wykazie dowodów rzeczowych znajdującym się na karcie 470 akt sprawy pod pozycją 1, zaś pokrzywdzonejK. C. (1)dowód rzeczowy w postaci kabla USB, opisany w wykazie dowodów rzeczowych znajdującym się na karcie 470 akt sprawy pod pozycją 2. Dowody te, wobec zakończenia postępowania, stały się zbędne i należało je zwrócić osobom uprawnionym.
Sąd orzekł również o kosztach procesu. Przede wszystkim na mocy stosownych przepisów, w tym § 17 ust. 2 pkt 3 i ust. 7, § 20, § 2, § 4 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714), zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokataP. F.kwotę 1.239,84 zł brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżycielce posiłkowejK. C. (1). Obliczając kwotę należnych w tym zakresie kosztów Sąd miał na uwadze, że pełnomocnik z urzędu reprezentował oskarżycielkę posiłkową jedynie na etapie postępowania sądowego, wziął pod uwagę wynikającą z treści § 17 ust. 2 pkt 3 wskazanego wyżej rozporządzenia opłatę w wysokości 420 zł, uwzględnił liczbę terminów rozprawy, w których pełnomocnik osobiście reprezentował oskarżycielkę posiłkową przed Sądem (zgodnie z treścią § 20 wskazanego wyżej rozporządzenia powodowało to podwyższenie wspomnianej opłaty za każdy termin o 20%), zaś następnie obliczoną w ten sposób opłatę, zgodnie z wnioskiem pełnomocnika i uwzględniając okoliczności wskazane w § 4 ust. 2 rozporządzenia, ustalił w wysokości 150% wspomnianej wyżej stawki (dodać należy, iż ostatni ze wskazanych przepisów nie pozwala na ustalenie takiej opłaty w wysokości 200% opłaty podstawowej, o co pierwotnie wnosił obrońca). Ponadto zasądzona kwota obejmuje doliczony podatek VAT, zgodnie z treścią § 4 ust. 3 rozporządzenia.
Pomimo wydania wyroku skazującego Sąd na podstawieart. 624 § 1 kpkiart. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonegoR. S.w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty, mając na uwadze aktualną sytuację życiową i majątkową oskarżonego, który od pewnego czasu jest pozbawiony wolności i nie osiąga dochodów, jak również stosunkowo znaczną wysokość kosztów postępowania, i w konsekwencji uznając, że uiszczenie tych kosztów byłoby dla oskarżonego nadmiernie uciążliwe, także mając na uwadze orzeczone wobec niego środki kompensacyjne względem pokrzywdzonej, którym zdaniem Sądu w rozpatrywanym przypadku należy dać priorytet nad orzeczeniem od oskarżonego wydatków na rzecz Skarbu Państwa.
W ocenie Sądu brak jest natomiast podstaw do zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oskarżonejA. S.i w konsekwencji, wobec wydania wyroku skazującego, Sąd na podstawieart. 627 kpkiart. 633 kpkzasądził od oskarżonejA. S.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 661,40 zł tytułem kosztów sądowych, w tym kwotę 220,00 zł tytułem opłaty (jej wysokość wynika z treściart. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych). Na pozostałą część kosztów składają się wydatki tymczasowo poniesione w toku postępowania przez Skarb Państwa w zakresie związanym z czynnościami dotyczącymi oskarżonej.