Sąd Rejonowy w Łowiczu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 43/18
Data wyroku: 2018-04-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kwiecień-Motylewska

Sygn. akt IIK 43/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 kwietnia 2018 roku
Sąd Rejonowy w Łowiczu w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodnicząca: SSR Anna Kwiecień - Motylewska
Protokolant: Tomasz Radkiewicz,
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2018 roku,
sprawy :A. P.
synaJ.iM.zd.(...)
urodz. (...)wG.
oskarżonego o to , że: w dniu 15 kwietnia 2017 roku wŁ., woj.(...), prowadził po drodze publicznej rower, nie stosując się do uprzednio orzeczonego wobec niego przez Sąd Rejonowy w Łowiczu wyrokiem z dnia 10 maja 2016 roku sygn. IIW 223/16 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów nie mechanicznych w ruchu lądowym na okres 15 miesięcy,
- tj. o czyn zart. 244 kk
Orzeka:

1
OskarżonegoA. P.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 244 kki za to, z mocyart. 244 kkw zw. zart. 37a kk,art. 34§1 i §1a pkt 1 kkiart. 35§1 kkwymierza oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 ( trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

2
Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 280 ( dwieście osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych;

Sygn. akt IIK 43/18

UZASADNIENIE
Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Łowiczu z dnia 10 maja 2016 roku w sprawie IIW 223/16A. P.został skazany za czyn z art. 87 par. 1 a kw na karę 800 złotych grzywny, orzeczono również – na podstawie art. 87 par. 4 kw – zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów niemechanicznych w ruchu lądowym na okres 15 miesięcy. Wyrok uprawomocnił się z dniem 6 czerwca 2016 roku.
( odpis wyroku, k. 21)
OskarżonyA. P.w dniu 15 kwietnia 2017 roku został zatrzymany przez funkcjonariuszy policji KPP wŁ.. Oskarżony jechał wówczas rowerem. Do zatrzymania doszło naosiedlu (...)wŁ., w rejonie bloku nr 24. Z uwagi na fakt, iż od oskarżonego wyczuwalna była woń alkoholu, został on poddany badaniom na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Badanie przeprowadzone o godzinie 17.41 wykazało 0,53 mg/l, zaś przeprowadzone o godz. 17.57 wykazało 0,57 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
( protokół użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego, k. 3; świadectwo wzorcowania, k. 3; zeznania świadkaR. P., k. 9)
OskarżonyA. P.posiada wykształcenie średnie, nie pracuje, utrzymuje się z prac dorywczych, bez majątku, kawaler, nie posiada nikogo na utrzymaniu, choruje na astmę i gruźlicę.
( dane o osobie oskarżonego , k. 48 verte)
Oskarżony był uprzednio karany za czyn zart. 244 kkna karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.
( dane o karalności , k. 43 )
Oskarżony w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do dokonania zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że w czasie, kiedy doszło do zdarzenia, to oskarżony faktycznie wsiadł na rower i pojechał. Zatrzymała go policja i podczas sprawdzania okazało się, że ma jeszcze czynny zakaz prowadzenia-kierowania rowerami. Oskarżony wyjaśnił, że wsiadł na rower, bo choruje na astmę i gruźlicę i jak szedł, to się bardzo męczył i chwytały go duszności, a jak jechał rowerem to mniej się męczył. Nadto oskarżony był przekonany, że okres zakazu już upłynął.
Oceniając w sprawie materiał dowodowy Sąd doszedł do przekonania, że w całości zasługuje on na wiarę. Oskarżony przyznał się do dokonania zarzucanego mu czynu, zaś sam fakt przeprowadzenia kontroli z udziałem oskarżonego i fakt poruszania się przez oskarżonego rowerem w stanie nietrzeźwości został potwierdzony zeznaniami świadkaR. P., jak również protokołem użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego.
Nie budziły zastrzeżeń Sądu dowody zgromadzone w toku postępowania w postaci dokumentów, które stanowiły dla Sądu w pełni wiarygodne i niekwestionowane źródła dowodowe. Czynności procesowe zilustrowane protokołem użycia urządzenia pomiarowego zostały wykonane zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Dokumenty powyższe, podobnie jak dane o karalności, jako dokumenty urzędowe mają walor wiarygodności.

Zgromadzone w niniejszej sprawie dowody potwierdzają się wzajemnie. Brak jest jakichkolwiek powodów do tego, aby kwestionować ich wiarygodność. Fakty z nich wynikające układają się w logiczną całość tworząc spójną wersję.

Sąd zważył , co następuje:
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dał pełną podstawę do przyjęcia, iż oskarżony dopuścił się zarzuconego mu czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 244 k.k.

Czyn zart. 244 kkpopełnia między innymi ten, kto nie stosuje się do orzeczonego przez Sąd zakazu prowadzenia pojazdów. Oskarżony jadąc w dniu 15 kwietnia 2017 roku rowerem nie zastosował się do orzeczonego wobec niego w wyroku nakazowym Sądu Rejonowego w Łowiczu z dnia 10 maja 2016 roku w sprawie IIW 223/16 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów niemechanicznych w ruchu lądowym na okres 15 miesięcy. Od dnia uprawomocnienia się wskazanego wyżej wyroku, to jest od dnia 6 czerwca 2016 roku, oskarżony przez 15 miesięcy nie mógł prowadzić w ruchu lądowym jakichkolwiek pojazdów mechanicznych.
Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności wyłączających odpowiedzialność karną, w tym winę sprawcy. Uznać zatem należy, iż zachowanie oskarżonego miało charakter zawiniony. W sprawie nie zachodziły żadne okoliczności, które można by rozpatrywać w kategoriach kontratypu mogącego wyłączać jego winę. Oskarżony jest pełnoletnim, zdrowym zarówno pod względem fizycznym, jak i psychicznym mężczyzną i mógł postąpić z poszanowaniem prawa, czego nie zrobił.
W oparciu o powyższe ustalenia i rozważania Sąd uznał, iż oskarżony dopuścił się czynu bezprawnego, karalnego, zawinionego, cechującego się znacznym stopniem społecznej szkodliwości i zgodnie z treściąart. 1 kkpodlega odpowiedzialności karnej .
Biorąc pod uwagę przede wszystkim znaczny stopień winy oskarżonego, a jednocześnie dość znaczną społeczną szkodliwość czynu, którego oskarżony się dopuścił Sąd uznał za zasadne orzeczenie wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności w wymiarze 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie , którą wymierzył na podstawieart. 244 kkw zw. zart. 37a kk. Przepisart. 37a kkpozwala na orzeczenie innej kary niż kara pozbawienia wolności ( kara grzywny, kara ograniczenia wolności) wówczas, gdy ustawa przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat. W ocenie Sądu tak orzeczona kara jest w stanie spełnić w stosunku do oskarżonego cel wychowawczy uświadamiając mu naganność jego zachowania i nieopłacalność naruszania norm prawnych, mimo, iż oskarżony był już uprzednio karany za czyn tożsamy z tym przypisanym mu aktualnie. W ocenie Sądu orzeczenie wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności jawi się jako nazbyt surowe w świetle okoliczności sprawy, czy podawanych przez oskarżonego powodów, dla których wsiadł na rower.
O kosztach postepowania Sąd orzekł na podstawieart. 627 kpknakładając na oskarżonego obowiązek uiszczenia kosztów sądowych w całości.