Sąd Okręgowy w Legnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Kz 324/18
Data wyroku: 2018-08-22 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Paweł Pratkowiecki
Słowa kluczowe: Koszty procesu
Podstawa prawna: art. 335 § 2 k.p.k., art. 343 § 3 k.p.k.
Teza: Jeżeli uzgodnienie, o którym mowa w art. 335 § 2 k.p.k., nie obejmowało rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów procesu, a mimo to prokurator we wniosku propozycję takiego rozstrzygnięcia zamieszcza, to sąd może orzec o kosztach odmiennie, bez zachowania procedury wskazanej w art. 343 § 3 k.p.k.

Sygn. akt IV Kz 324/18
PRL.PR 1 Ds. 42.2018

POSTANOWIENIE
Dnia 22 sierpnia 2018 r.
Sąd Okręgowy w Legnicy - IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący : SSO Paweł Pratkowiecki
Protokolant : st. sekr. Magdalena Danek
Przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej wL.Joanny Harasimowicz
po rozpoznaniu w sprawieM. L.
oskarżonego o przestępstwa zart. 279 § 1 k.k.
zażalenia Prokuratora Rejonowego wL.
na zawarte w wyroku rozstrzygnięcie o kosztach procesu
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.

postanawia
utrzymać w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

UZASADNIENIE
W wyroku z dnia 22 czerwca 2018 r., sygn. akt II K 324/18, wydanym w trybieart. 335 § 2 k.p.k., Sąd Rejonowy w Legnicy rozstrzygnął o zwolnieniu oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania.
Na powyższe rozstrzygnięcie zażalenie złożył Prokurator i wniósł o jego zmianę poprzez zasądzenie od oskarżonego kosztów procesu.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie konieczna jest uwaga natury formalnej. Choć prokurator nazwał złożoną skargę „apelacją”, to nie ma wątpliwości, że przedmiotem zaskarżenia jest wyłącznie zamieszczone w wyroku rozstrzygnięcie o kosztach. W tej zaś sytuacji jedynym sposobem zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia jest zażalenie (art. 626 § 3 k.p.k.w zw. zart. 460zd. drugiek.p.k.). I tak właśnie, kierując się dyspozycjąart. 118 § 2 k.p.k., sąd odwoławczy potraktował skargę złożoną przez prokuratora.
Przechodząc do meritum trzeba zauważyć, że sygnalizowane w zażaleniu istnienie rzekomego uzgodnienia co do rozstrzygnięcia o kosztach, budzi wątpliwości. W ramach prowadzonych negocjacji oskarżonemu przedstawiono bowiem „ofertę”, z której wynikało m.in. orzeczenie o zaliczeniu okresu zatrzymania, czy też o obowiązku informowania kuratora o przebiegu okresu próby (k- 451). Tymczasem we wniosku prokuratora w ogóle nie ma mowy o zaliczeniu, zaś obowiązek informowania skierowano na sąd, a nie na kuratora. Jest rzeczą osobną, czy wspomniane propozycje (zaliczenie, kurator), w obliczu treści prowadzonych negocjacji, w ogóle miały sens. Rzecz w tym, że powyższe pokazuje, iż wniosek rozmijał się z propozycjami, które przedstawiono oskarżonemu podczas uzgodnień oraz, że owe uzgodnienia prowadzone były w sposób, który nie gwarantuje ich jednoznacznego odkodowania.
W tych okolicznościach istotne wątpliwości budzi zapis o brzmieniu „Koszty i opłaty w sprawie”.Nie wynika z niego wprost, jakie konkretnie rozstrzygnięcie w tym zakresie miałoby zapaść i co rzeczywiście oskarżonemu zaproponowano. Gdy uzupełni się to o przedstawione wyżej nieścisłości i rozbieżności oraz o fakt, że w końcowym fragmencie protokołu oskarżony oświadczył, że wyraża zgodę na „zaproponowaną karę”, to należy przyjąć, że omawiane uzgodnienie nie obejmowało rozstrzygnięcia o kosztach, co przecież na gruncieart. 335 § 2 k.p.k.w zw. zart. 335 § 1 zdanie piąte k.p.k.jest w pełni dopuszczalne. W tej zaś sytuacji w przedmiocie kosztów sąd pierwszej instancji mógł i wręcz powinien orzekać na zasadach ogólnych.
Co ważne, jeżeli uzgodnienie, o którym mowa wart. 335 § 2 k.p.k., nie obejmowało rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów procesu, a mimo to prokurator we wniosku propozycję takiego rozstrzygnięcia zamieszcza, to sąd może orzec o kosztach odmiennie, bez zachowania procedury wskazanej wart. 343 § 3 k.p.k.Ten ostatni przepis ma bowiem zastosowanie jedynie na wypadek ewentualnej zmiany rozstrzygnięć uzgodnionych przez prokuratora i oskarżonego. W sytuacji braku uzgodnienia, propozycję prokuratora co do treści rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów należy przez analogię traktować tak, jak głos końcowy (art. 406 § 1 k.p.k.).
W pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Rejonowy przedstawił okoliczności, dla których zdecydował się na zastosowanieart. 624 § 1 k.p.k.Zażalenie nie zawiera argumentów, które stanowisko to mogłyby skutecznie podważyć.
Orzeczono więc jak na wstępie.