Sąd Rejonowy w Szczytnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 478/18
Data wyroku: 2019-01-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Herman

Sygn. akt II W 478/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 stycznia 2019 roku
Sąd Rejonowy w Szczytnie w II Wydziale Karnym
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SR Joanna Herman
Protokolant: p.o. sekr. Paulina Rucka
bez udziału oskarżyciela publicznego
po rozpoznaniu na rozprawie dnia 04 października, 15 listopada 2018 r. i 11 stycznia 2019 r. sprawy przeciwko:
W. M.,synowiS.iJ. z domu K.,urodz. (...)wS.
obwinionemu o to, że:
w dniu 17 maja 2018 r. w godz. 06:45-07:00 wS.naul. (...), pow.(...), woj.(...)- (...), kierując samochodem markiT.onr rej. (...)nie zachował należytej ostrożności podczas manewru cofania wskutek czego uderzył w samochód markiV. (...)onr rej. (...),
tj. o wykroczenie z art. 97 k.w. w zw. z art. 23 PRD

I
obwinionegoW. M.uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu;

II
na podstawieart. 119 §2 pkt 1 k.p.w.koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
W. M.został obwiniony o to, że w dniu 17 maja 2018 r. w godz. 06:45-07:00 wS.naul. (...), pow.(...), woj.(...)- (...), kierując samochodem markiT.onr rej. (...)nie zachował należytej ostrożności podczas manewru cofania wskutek czego uderzył w samochód markiV. (...)onr rej. (...), tj. o wykroczenie z art. 97 k.w. w zw. z art. 23 PRD.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W. M.mieszka wS.przyulicy (...). W jego sąsiedztwie mieszkaS. S. (1)wraz z ojcemW. S.. MiędzyW. M., a rodzinąS. S. (1)iW. S.istnieje konflikt wynikający z parkowania samochodów przez członków rodzinyS.na ulicy, co zdaniemW. M.ma utrudniać mu wyjazd z jego posesji.
W dniu 17 maja 2018 roku przed godziną 7.00W. M.wyjeżdżał tyłem samochodem markiT.onr rej. (...)ze swojej posesji przyulicy (...)wS.. Cofając zbliżył się do zaparkowanego na jezdni równolegle do chodnika samochodu markiV. (...)onr rej. (...). Po dojechaniu do samochoduV. (...)W. M.podjechał do przodu, a następnie ponownie cofnął i pojechał do pracy.
(dowody: wyjaśnienia obwinionego k. 34v., nagranie z monitoringu k. 32, zeznania świadkaJ. S.k. 39v. – 40,S. S. (1)k.35v.)
ObwinionyW. M.nie przyznał się do popełnienia zarzuconego czynu. Wyjaśnił na rozprawie, że faktycznie w dniu objętym zarzutem, przed godziną 7.00 wyjeżdżał samochodem markiT.onr rej. (...)tyłem ze swej posesji, nie uderzył jednak w zaparkowany samochódV., ma w swoim samochodzie bowiem czujnik parkowania, nadto jego wyjazd z posesji nagrany jest na monitoringu obejmującym ulicę, na której stał zaparkowany samochód markiV.. Jak wskazał, na nagraniu z monitoringu wyraźnie widać, że cofając nie uderzył w samochódV.. Dodatkowo obwiniony wyjaśnił, że w jego samochodzie od momentu jego kupna uszkodzona - pęknięta była tylna lampa auta, w związku z tym liczył się z tym, że część jej obudowy odpadnie w trakcie jazdy.
(wyjaśnienia obwinionego k. 34v., 14)
Sąd zważył, co następuje:
W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego brak jest podstaw do przypisania obwinionemu popełnienia zarzucanego mu wykroczenia.
Jak wynika z zeznańS. S. (1), nie był on bezpośrednim świadkiem zdarzenia, swoją wiedzę o nim zaś uzyskał od sąsiadkiJ. S., która miała widzieć powyższe zdarzenie. Jak wynika jednak z relacji samejJ. S., patrząc przez okno swego mieszkania zobaczyła ona jedynie, że obwiniony wyjeżdżając swoim samochodem zbliżył się bardzo do zaparkowanego samochodu markiV.. Jak podała, nie widziała ona, by samochód obwinionego uderzył w zaparkowane auto, odniosła jednak wrażenie, że laweta samochodu makiV.zakołysała się. Mając zatem na uwadze okoliczność, iż, jak wynika z zeznań zarównoS. S. (1), jak iJ. S., żadne z nich nie widziało, co stanowczo oboje przyznali na rozprawie, by obwiniony cofając faktycznie uderzył w zaparkowany samochód markiV., nadto oceniając tę okoliczność przez pryzmat przebiegu zdarzenia uwidocznionego na nagraniu z monitoringu obejmującego miejsce zdarzenia, w ocenie sądu brak jest podstaw do uznania, że obwiniony cofając uderzył w zaparkowany samochód markiV..
Na powołanym wyżej nagraniu z monitoringu widać wyjeżdżający tyłem z posesji na jezdnię samochód markiT., który zbliża się do stojącego na ulicy samochodu markiV., tym niemniej z nagrania nie wynika, by uderzył w zaparkowany samochód, nie widać również, by laweta zakołysała się w momencie zbliżenia się do niej auta obwinionego. W tym stanie rzeczy nie sposób było przypisać obwinionemu popełnienia przez niego zarzucanego mu wykroczenia, tym bardziej, że, jak wskazał, samochód markiT.miał uszkodzoną - pękniętą lampę tylną od dawna.
Na marginesie jedynie zaznaczyć należy, że zeznania świadkaM. D.nie wniosły nic istotnego w sprawie, nie posiadał on bowiem jakiejkolwiek wiedzy istotnej w sprawie. Podobnie, w świetle nagrania z monitoringu nie sposób wywodzić popełnienia przez obwinionego zarzucanego mu wykroczenia jedynie w oparciu o twierdzeniaW. M.wygłoszone wobec funkcjonariuszy policjiM. Z.iR. S., jak sam bowiem przyznał obwiniony, będąc zdenerwowany oskarżeniem go przez skonfliktowanego z nim sąsiada powiedział policjantom, że nie może być mowy o popełnieniu wykroczenia w sytuacji uszkodzenia jedynie jego samochodu.
W świetle powyższych dowodów, sąd uniewinnił obwinionego od zarzucanego mu czynu.
O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawieart. 119 § 2 pkt. 1 kpk.