Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ns 245/17
Data wyroku: 2018-04-17 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, DECISION, REASON
Sędziowie: Hanna Woźniak
Słowa kluczowe: Zasiedzenie
Podstawa prawna: art. 172 kc
Teza: Wygaśnięcie pisemnej umowy dzierżawy z powodu upływu terminu, na jaki została zawarta, nie powoduje powstania domniemania jej przedłużenia w sposób dorozumiany na czas nieokreślony.

Sygn. akt: I Ns 245/17

POSTANOWIENIE
Dnia 17 kwietnia 2018 r.
Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Hanna Woźniak

Protokolant

sekretarz sądowy Jagoda Mazur

po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. w Wąbrzeźnie na rozprawie
sprawy z wnioskuT. K. (1)
z udziałemK. A.,W. A.,R. P.,T. P.,K. P.,C. A.,W. W.,G. R.,A. R.,A. M.
o zasiedzenie

postanawia:

1
stwierdzić, żeT. K. (1)synT.iG. P.(...)nabył przez zasiedzenie w dniu 31 grudnia 2016 roku prawo własnościdziałki nr (...)położonej w jednostce rejestrowej(...)o pow.(...)ha wO.powiat(...), dla której nie ma urządzonej księgi wieczystej,

2
ustalić, że wnioskodawca i uczestnicy ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.

SSR Hanna Woźniak

ZARZĄDZENIE
1.(...)
2.(...)
Sędzia:H. W.
Sygn. akt I Ns 245/17

UZASADNIENIE

T. K. (1)złożył wniosek o stwierdzenie zasiedzenia przez niego w dniu 01 stycznia 2010r.działki nr (...)w jednostce rejestrowej(...)o pow.(...)ha położonej wO., dla której nie ma urządzonej księgi wieczystej.
Uczestnicy postępowania (spadkobiercy pierwotnych właścicieli) byli podzieleni w swych poglądach:C. A.(k.70),K. P.(k.82),T. P.(k.84),R. P.(k.87) iA. M.(k.91) poparli wniosek, natomiastK. A.(k.75),W. W.(k.80),A. R.iG. R.(k.93) orazW. A.(k.73 i 228) byli przeciw. Pozostali uczestnicy nie zajęli stanowiska w sprawie.

Sąd ustalił, co następuje:
Do lat 50-tych XX wieku wO.zamieszkiwała rodzinaA..J. A.iZ. A.(rodzice m.in.K. A.) byli właścicielamidziałki nr (...)o obecnej pow.(...)ha, przy czym działkę tę uprawiałaJ. S.(babka wnioskodawcy), a później rodzice wnioskodawcyT. K. (1)i on sam. W latach 50-tych XX wieku większa część rodzinyA.(w tymK. A.) wyprowadziła się zO.. Po śmierciJ.iZ. A.ich córkaC. A.02 listopada 1965r. zawarła zG. K.umowę dzierżawy przedmiotowej działki na okres 5 lat z obowiązkiem płacenia czynszu dzierżawnego oraz regulowania przez dzierżawcę wszelkich należności wobec państwa (obowiązkowe dostawy, podatek rolny,(...), fundusz gromadzki). Od wielu lat mieszkańcyO.nie widzieli w swojej wsi żadnych potomkówJ.iZ. A., z wyjątkiem tej części rodziny, która nigdy nie wyprowadziła się zO.. Również od wielu lat nikt z rodzinyA.nie odwiedzałT. K. (1)ani wcześniej jego rodziców, nigdy też nikt nie zażądał zwrotudziałki nr (...). Co najmniej od 1986r. podatek rolny od tej nieruchomości opłacałT. K. (2), a po nim jego synT. K. (1). Ziemia ta była uprawiana przezK.nieprzerwanie, ani jeden rok nie leżała odłogiem. W ogólnym mniemaniu mieszkańcówO.właścicielami tej działki byli i sąK.(dowód: zeznania świadków:L. J.,Z. K. (1),K. N.,K. S.,Z. O.– nagranie rozprawy z 06.02.2018r. od 00:06:08 do 01:22:49 orazJ. K.– nagranie rozprawy z 27.02.2018r. od 00:05:38 do 00:13:40, zeznania wnioskodawcy – nagranie rozprawy z 19.12.2017r. od 00:05:29 do 00:14:45 i rozprawy z 17.04.2017r. od 00:24:53 do 00:28:47, częściowo zeznania uczestników:G. R.,A. R.– nagranie rozprawy z 19.12.2017r. od 00:14:45 do 00:16:50, orazG. R.,A. R., iW. A.– nagranie rozprawy z 17.04.2018r. od 00:08:54 do 00:24:43, częściowo zeznaniaK. A.– nagranie – k.190, dokumenty i odpisy dokumentów – k.25-28 oraz k.227).

Sąd zważył, co następuje:
Sąd dał wiarę zeznaniom wnioskodawcy oraz wszystkich świadków słuchanych w sprawie. Treść tych zeznań jest zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Z zeznań tych wynika, że od dawna, co najmniej od lat 50-tych XX wieku, przedmiotowa działka gruntu jest w użytkowaniu rodzinyK.ew. ich poprzedniczkiJ. S.. Od lat nikt z przesłuchanych(...)nie odnotował, aby potomkowieJ.iZ. A.bywali wO., interesowali się swoją własnością bądź żądali jej zwrotu. Z zeznaniami tymi co najmniej w części są zgodne zeznania uczestników, z których wynika, że pokolenie wnukówJ.iZ. A.nie bywa wO.i nie interesuje się przedmiotową nieruchomością. Według zeznań uczestników pokolenie dzieciJ.iZ. A.bywało wO., odwiedzało grób rodziców i odwiedzało użytkownikówdziałki nr (...)tj.G.iT. K. (2), którzy zobowiązali się do opieki nad grobemJ.iZ. A.. O ile Sąd nie ma podstaw do kwestionowania odwiedzania grobu rodziców przez dzieci i o pierwotnym oddaniu gruntu w dzierżawę za opiekę nad grobem, o tyle zeznania o odwiedzaniu rodziców wnioskodawcy przez dzieciJ.iZ. K. (2)nie zostały poparte żadnym innym dowodem, a zeznania świadków – osób obcych, niezainteresowanych wynikiem procesu – wręcz dowodzą sytuacji odwrotnej. Dlatego w tej części Sąd nie dał wiary zeznaniom uczestników. Z kolei zawarta w 1965r. umowa dzierżawy już nic nie mówiła o opiece nad grobemA., a po jej zakończeniu nowej umowy nie zawarto, pozostawiającK.możliwość samoistnego posiadaniadziałki nr (...). Jak się wydaje, dopiero ok. 2014r. nieruchomością na powrót zainteresował sięK. A., przy czym wycięcie drzew miało miejsce na innej działce, niżdziałka nr (...). Uczestnicy nie wykazali, by po wygaśnięciu umowy dzierżawy w 1970 r.K.nadal komukolwiek z uczestników płacili czynsz oraz by byli zależni od kogokolwiek w podejmowaniu decyzji co do faktu i rodzaju upraw nadziałce nr (...).
Sąd dał wiarę treści dokumentów dołączonych do akt sprawy, bowiem ich formalnej autentyczności nikt nie kwestionował.
Konsekwencją oceny zeznań świadków i stron jest przyjęcie za prawdziwą wersji wnioskodawcy, a odrzucenie wersji uczestników.
Istotą zasiedzenia jest trwanie w sposób nieprzerwany i przez odpowiednio długi czas określonego stanu faktycznego polegającego na posiadaniu cudzej rzeczy i władaniu nią tak, jakby się było jej właścicielem. W zależności od istnienia u samoistnego posiadacza złej lub dobrej wiary ustawodawca zróżnicował okresy potrzebne do zasiedzenia na 30 i 20 lat.
Na podstawie ustalonego stanu faktycznego można stwierdzić, że pierwsza pewna data objęcia w samoistne posiadanie przez rodzinęK.działki nr (...)to nieustalony dzień 1986r. Data ta wynika z dokumentacji podatkowej Urzędu Gminy wK.. Nie udało się ustalić nie budzącej wątpliwści daty wcześniejszej, choć świadkowie i wnioskodawca, ale również uczestnicy, wskazywali, że ziemia ta była w użytkowaniuK.także w okresie wcześniejszym.
O tym, że posiadanie miało charakter samoistny przesądza nieprzerwane użytkowanie tej działki z wyłączeniem innych osób, o czym zeznali świadkowie. Zdaniem Sądu nie ma tutaj znaczenia fakt pisemnego zwrócenia się doK. A.przezT. K. (1)z propozycją zawarcia umowy kupna lub umowy dzierżawy i powołanie się w tym piśmie na okoliczność, że rodzice wnioskodawcy otrzymali tę działkę w dzierżawę.T. K. (1)jest rolnikiem, nie ma wykształcenia i wiedzy prawniczej i w ocenie sądu posługuje się pewnymi pojęciami nie w znaczeniu prawnym lecz w znaczeniu potocznym.T. K. (1)wiedział, że nie jest właścicielem wpisanym w księdze wieczystej (co jedynie ma znaczenie przy ocenie dobrej lub złej wiary), bo tam nadal figurująZ.iJ. A.. Wiedział też, że pierwotnie, dawno temu, jakaś umowa dzierżawy łączyła jego rodziców z rodzinąA.. PonieważK. A.zaczął w pewien sposób upominać się o własność po rodzicach,T. K. (1)próbował rozwiązać sprawę polubownie, co nie świadczy o tym, aby cały czas, przed rokiem 2014, czuł się dzierżawcądziałki nr (...).
W kwestii złej lub dobrej wiaryK.Sąd przyjął, że byli oni posiadaczami w złej wierze.Kodeks cywilnynie definiuje pojęć złej i dobrej wiary. Za orzecznictwem Sądu Najwyższego Sąd orzekający przyjął, że niekwestionowana w sprawie świadomość kolejnych posiadaczydziałki nr (...), iż nie są oni właścicielami tej działki, przemawia za przyjęciem, iż objęli oni te działkę w posiadanie, pozostając w złej wierze.
Z tych wszystkich względów na podstawieart.172 i art.176 kcorzeczono jak w pkt.1 postanowienia.
O kosztach orzeczono w myślart.520§1 kpc.
SSR Hanna Woźniak

ZARZĄDZENIE

1
(...),

2

(...)

3
za  7  dni.

Sędzia: