Sąd Rejonowy w Prudniku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 6/18
Data wyroku: 2018-09-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Ebel

Sygn. akt II K 6/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 września 2018 r.
Sąd Rejonowy w Prudniku II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSR Tomasz Ebel

Protokolant:

st.sekr.sądowy Ewa Mróz

przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej ---------
po rozpoznaniu w dniu 11 września 2018 r.
sprawy
M. S. (1)(S.)
s.Z.iB. z domu N.
ur. (...)wP.
oskarżonego o to, że:

1
W dniu 20 listopada 2017 roku wG.wdarł się do mieszkaniaJ. S.i wbrew jej żądaniu mieszkania tego nie chciał opuścić,

tj. o przestępstwo zart. 193kk

2
W dniu 20 listopada 2017 roku wG.umyślnie, uderzając rękoma, kopiąc i wyważając(...)dokonał zniszczenia drzwi wejściowych i futryny o wartości 1525 złotych, czym działał na szkodęJ. S.

tj. o przestępstwo zart. 288 § l kk

3
W dniach 30 czerwca 2017 roku do 20 listopada 2017 roku wG.nachodząc w miejscu zamieszkaniu uporczywie nękałJ. S.wzbudzając uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i naruszając istotnie jej prywatność

tj. o przestępstwo zart. 190 § l kk

4
W dniu 10 grudnia 2017 roku wG.podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych znieważył funkcjonariuszy policji sierż. szt.M. S. (2)i st. sierż.K. K.słowami powszechnie uznanymi za obelżywe.

tj. o przestępstwo zart. 226 § 1 kk

5
W dniu 10 grudniu 2017 roku wG.podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, uderzając rękoma naruszył nietykalność cielesną funkcjonariusza policji sierż. szt.M. S. (2).

tj. o przestępstwo zart. 222 § l kk

6
W dniu 10 grudnia 2017 roku wG.wybijając szybę okienną wdarł się do mieszkaniaB. S. (1)i wbrew jej żądaniu mieszkania tego nie chciał opuścić.

tj. o przestępstwo zart. 193 kk

7
W dniu 29 marca 2018 roku wG.nie stosował się do orzeczonego w dniu 09.01.2018r Sygn. akt II K 660/17 przez Sąd Rejonowy w Prudniku zakazu osobistego kontaktowania się oraz zakazu zbliżania się doB. S. (1)na odległość mniejszą niż 50 metrów.

tj. o przestępstwo zart.  244 kk

8
W dniu 29 marca 2018 roku wG.wykorzystując otwarte okno, wdarł się do mieszkaniaB. S. (2)i wbrew żądaniu osoby uprawnionej mieszkania tego nie chciał opuścić

tj. o przestępstwo zart. 193 kk

9
W dniu 5 kwietnia 2018 roku wG.nie stosował się do orzeczonego w dniu 09.01.2018r Sygn. akt II K 660/17 przez Sąd Rejonowy w Prudniku zakazu osobistego kontaktowania się oraz zakazu zbliżania się doB. S. (1)na odległość mniejszą niż 50 metrów

tj. o przestępstwo zart.  244 kk

I
uznaje oskarżonegoM. S. (1)za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punkcie 1 i 2 części wstępnej wyroku, przyjmując że stanowią one występek zart. 193 kkiart. 288 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 288 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 3 kkwymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
uznaje oskarżonegoM. S. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie 3 części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa zart. 190a § 1 kki za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

III
uznaje oskarżonegoM. S. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie 4 części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa zart. 226 § 1 kki za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

IV
uznaje oskarżonegoM. S. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie 5 części wstępnej wyroku, przyjmując że oskarżony dopuścił się go w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Prudniku z dn. 14.09.2012 r., sygn. akt IIK 588/12, tj. przestępstwa zart. 222 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to na podstawieart. 222 § 1 kkwymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

V
uznaje oskarżonegoM. S. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie 6 części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa zart. 193 kki za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

VI
uznaje oskarżonegoM. S. (1)za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punkcie 7, 8 i 9 części wstępnej wyroku, z tym, że zwrot(...)zastępuje zwrotem(...), przyjmując że opisane wpunkcie 7 i 8stanowią występek zart. 193 kkiart. 244 kkprzy zast.art. 11 § 2 kk, a nadto przyjmuje, ze stanowią ciąg przestępstw i za to na podstawieart. 244 kkprzy zast.art. 11 § 3 kkorazart.91 §1 kwymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

VII
na podstawieart. 85 § 1 i § 2 kk,art. 86 § 1 kkorazart.91 §2 kkza zbiegające się przestępstwa oraz ciąg przestępstw wymierza oskarżonemuM. S. (1)łączną karę 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

VIII
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej w punkcie VII wyroku łącznej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres zatrzymania w dniach 10.12.2017 r., godz. 14.20 – 11.12.2017 r., godz. 9.30, tj. 1 dzień, przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

IX
na podstawieart. 41a § 1 kkorzeka wobec oskarżonego zakaz zbliżania się do pokrzywdzonejJ. S.na odległość mniejszą niż 30 metrów oraz przebywania w miejscu jej zamieszkania na okres 5 (pięciu) lat;

X
na podstawieart. 41a § 1 kkorzeka wobec oskarżonego zakaz zbliżania się do pokrzywdzonejB. S. (1)na odległość mniejszą niż 30 metrów oraz przebywania w miejscu jej zamieszkania na okres 5 (pięciu) lat;

XI
na podstawieart. 46 § 1 kkorzeka wobec oskarżonegoM. S. (1)obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejJ. S.kwoty 1.525 (jeden tysiąc pięćset dwadzieścia pięć) złotych;

XII
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.R. D.z Kancelarii Adwokackiej wP.kwotę 723,24 zł tytułem kosztów nieopłaconej obrony z urzędu;

XIII
na podstawieart. 624 § 1 kpkiart. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnychzwalnia oskarżonego z obowiązku zapłaty kosztów sądowych, w tym opłaty, obciążając nimi Skarb Państwa w całości.

Sygn. akt II K 6/18

UZASADNIENIE
OskarżonyM. S. (1)(po połączeniu postępowań II K 6/18 oraz II K 296/18) stanął pod zarzutem popełnienia przestępstw zart.193 kkpopełnionych na szkodęJ. S.orazB. S. (1), zart.288 §1 kk,art.190a §1 kk(omyłkowo w akcie oskarżenia zakwalifikowanego zart.190 §1 kk),art.226 §1 kk,art.222 §1 kkorazart.244 kk. Oskarżony w toku postępowań przygotowawczych przyznał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów.
OskarżonyM. S. (1)jest kawalerem, nie ma dzieci, ma wykształcenie zawodowe, jest murarzem, utrzymuje się z prac dorywczych deklarując dochód w wysokości 500 zł miesięcznie, nie posiada majątku większej wartości. Uprzednio był wielokrotnie karany sądownie, w tym za czyn zart.207 § kk, za popełnienie którego odbywał karę pozbawienia wolności.

Sąd zważył co następuje:

Wina i sprawstwo oskarżonego w zakresie wszystkich przypisanych mu wyrokiem przestępstw oraz ciągu przestępstw nie budzą wątpliwości. Oskarżony przyznał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów, a jego wyjaśnienia pozostają zbieżne z zeznaniami pokrzywdzonych.
Oskarżony w dniu 20 listopada 2017 r. wdarł się do mieszkaniaJ. S.wyłamując łomem drzwi do jej mieszkania, czym wypełnił znamiona występku zart.193 kkiart.288 §1 kkprzy zastosowaniu instytucji zart.11 §2 kk.Art.193stanowi bowiem, że kto wdziera się do cudzego domu, mieszkania, lokalu, pomieszczenia albo ogrodzonego terenu albo wbrew żądaniu osoby uprawnionej miejsca takiego nie opuszcza, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku, aart.288 §1 kk, że kto cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Z koleiart. 11 §2 kkstanowi, że jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Z tych względów Sąd orzekł, jak w pkt. I wyroku.
Oskarżony w okresie od 30 czerwca 2017 r. do 20 listopada 2017 r. uporczywie nękałJ. S., nachodząc ją w miejscu jej zamieszkania czym wzbudził u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i istotnie naruszał jej prywatność.Art.190a §1 kkstanowi, że kto przez uporczywe nękanie innej osoby lub osoby jej najbliższej wzbudza u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia lub istotnie narusza jej prywatność, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Z tych względów Sąd orzekł, jak w pkt. II wyroku.
Oskarżony w dniu 10 grudnia 2017 r. znieważał obelżywymi słowami interweniujących na wezwanieB. S. (1)funkcjonariuszy policjiM. S. (2)orazK. K.. Podczas tej samej interwencji i w związku z nią oskarżony uderzał rękomaM. S. (2)naruszając tym jego nietykalność cielesną.Art.226 §1 kkstanowi, że kto znieważa funkcjonariusza publicznego lub osobę do pomocy mu przybraną, podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku, aart.222 §1 kk, że kto narusza nietykalność cielesną funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3. Dodatkowo Sąd przyjął, że czynu zart.222 § kkoskarżony dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa określonego wart.64 §1 kk. Z przepisu tego wynika, że jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany, sąd może wymierzyć karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. OskarżonyM. S. (1)odbywał karę pozbawienia wolności na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Prudniku z dnia 14 września 2012 r. sygn. akt II K 588/12, za czyn zart.207 §1 kkpopełniony z użyciem przemocy.Art.115 §3 kkstanowi, że przestępstwami podobnymi są przestępstwa należące do tego samego rodzaju; przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia albo przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Oskarżony karę pozbawienia wolności odbywał od 25 listopada 2015 do 28 czerwca 2016 r., kiedy to został warunkowo przedterminowo zwolniony z odbycia reszty kary (warunkowe zwolnienie zostało odwołane postanowieniem z 13 marca 2018 r.). Z tych względów Sąd orzekł jak w pkt. III i IV wyroku.
Oskarżony, tego samego dnia przed w/w interwencją funkcjonariuszy policji wybijając szybę w mieszkaniu swojej matki wdarł do niego i wbrew żądaniuB. S. (1)nie chciał go opuścić czym wypełnił znamiona wyżej opisanego czynu zart.193 kk. Z tych względów Sąd orzekł, jak w pkt. V wyroku.
Oskarżony w dniu 29 marca 2018 r. wchodząc przez otwarte okno do mieszkania swojej matki wdarł do niego i wbrew żądaniuB. S. (1)nie chciał go opuścić, nie stosując się tym samym do pięcioletniego, orzeczonego wyrokiem tut. Sądu z dnia 9 stycznia 2018 r. sygn. akt II K 660/17 zakazu zbliżania się doB. S. (1)na odległość mniejszą niż 50 m. Oskarżony wypełnił tym znamiona występku zart.193 kkiart.244 kkprzy zastosowaniu instytucji zart.11 §2 kk.Art.244 kkstanowi bowiem, że kto, m. in. nie stosuje się do orzeczonego przez sąd zakazu kontaktowania się z określonymi osobami i zakazu zbliżania się do określonych osób, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Z koleiart. 11 §2 kkstanowi, że jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów.
Oskarżony ponownie nie zastosował się do w/w sądowego zakazu w dniu 5 kwietnia 2018 r., kiedy to zapukał do okna mieszkania matki domagając się wpuszczenia do środka, czemu jednakB. S. (1)odmówiła. I tym razem oskarżony zrealizował znamiona czynu określonego wart.244 kk. Sąd przyjął przy tym, że występki popełnione przez oskarżonego w dniu 29 marca i 5 kwietnia 2018 r. stanowią ciąg przestępstw zart.244 kkiart.193 kkprzy zast.art.11 §2 kkoraz zart.244 kk.Art.91 §1 kkstanowi bowiem, że jeżeli sprawca popełnia w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw, sąd orzeka jedną karę określoną w przepisie stanowiącym podstawę jej wymiaru dla każdego z tych przestępstw, w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. W realiach sprawy przepisem stanowiącym podstawę wymiaru kary byłart.244 kk(przy zastosowaniuart.11 §3 kk), a oskarżony przestępstw tych dopuszczał się przy użyciu tej samej sposobności, w krótkich odstępach czasu. Z tych względów Sąd orzekł, jak w pkt. VI wyroku.
Zgodnie z przepisamiart.53 kksąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa (§1);§2stanowi zaś, że wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, zwłaszcza w razie popełnienia przestępstwa na szkodę osoby nieporadnej ze względu na wiek lub stan zdrowia, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.
Uwzględniając dyrektywy z art.53 Sąd wymierzył oskarżonemuM. S. (1)kary cząstkowe pozbawienia wolności za czyn z:art.288 §1 kkiart.193 kkprzy zastosowaniuart.11 §3 kk– 6 miesięcy pozbawienia wolności,art.190a §1 kk- 4 miesięcy pozbawienia wolności,art.226 §1 kk- 2 miesięcy pozbawienia wolności,art.222 §1 kkw zw. zart.64 §1 kk- 4 miesięcy pozbawienia wolności,art.193 kk- 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz za ciąg przestępstw zart.244 kk- 6 miesięcy pozbawienia wolności. Za w/w czyny Sąd orzekł karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności.
Powyższe dyrektywy, przy uwzględnieniu wcześniejszych, skazań oskarżonego, m. in. za przestępstwa zart.207 §1 kkorazart.222 §1 kk, uzasadniają – zdaniem Sądu, że jedynie sięgnięcie po karę pozbawienia wolności, wdroży oskarżonego do przestrzegania w przyszłości porządku prawnego, przede wszystkim w zakresie poszanowania wolności innych osób, poszanowania państwowych instytucji oraz wymiaru sprawiedliwości.
Zdaniem Sądu czyny przypisane oskarżonemu, znamionuje wysoki stopień społecznej szkodliwości, na który w realiach niniejszej sprawy złożyły się sposób i okoliczności ich popełnienia. Przede wszystkim Sąd zważył na nagminne terroryzowanie przez oskarżonego innych osób, nieustępliwość w jego działaniu, nadużywanie alkoholu przez oskarżonego. Uprzednio wymierzone oskarżonemu kary w tym i odbycie przez niego części kary pozbawienia wolności za czyn zart.207 §1 kknie odniosły względem oskarżonego żadnego skutku, nie skłoniły go do refleksji nad swoim postępowaniem. Co więcej, oskarżony kolejnych czynów dopuszczał się korzystając z dobrodziejstwa warunkowego przedterminowego zwolnienia. Uprzednia karalność oskarżonego oraz wysokość wymierzonej mu kary łącznej pozbawienia wolności uniemożliwiała skorzystanie przez niego z instytucji zawieszenia wykonania kary. Zgodnie bowiem z przepisemart.69 §1 kkSąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa.
W celu ochrony interesu pokrzywdzonychB. S. (1)iJ. S.oraz zabezpieczenia ich przed ewentualnymi kolejnymi zachowaniami oskarżonego zmierzającymi do naruszenia ich wolności, Sąd na podstawieart.41a §1 kkorzekł wobec oskarżonego pięcioletni zakaz zbliżania się do nich na odległość mniejszą niż 30 metrów oraz przebywania w miejscu ich zamieszkania.
W związku ze skazującą treścią wyroku i należytym wykazaniem przez pokrzywdzonąJ. S.szkody, Sąd orzekł na zasadzieart.46 §1 kkjak w pkt. XI wyroku.
Zaliczenie okresu zatrzymania na poczet kary pozbawienia wolności znajduje oparcie w protokole zatrzymania osoby oraz wynika zart.63 §1 kk.
W związku z ustanowieniem oskarżonemu obrońcy z urzędu Sąd zasądził na jego rzecz koszty zastępstwa procesowego i orzekł jak w punkcie XII wyroku.
Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnia treść przepisów prawa cyt. w punkcie XIII wyroku, a nadto sytuacja materialna oskarżonego.
Stosownie do treściart.423 §1a kpkorazart.424 §3 kpk, w związku ze złożeniem wniosku o uzasadnienie wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze Sąd ograniczył zakres uzasadnienia do tych tylko części wyroku, których wniosek dotyczy.