Sąd Rejonowy w Kaliszu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 485/17
Data wyroku: 2018-02-01 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON

Sygn. akt II K 485/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 01 lutego 2018 roku
Sąd Rejonowy w Kaliszu Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący : Sędzia Sądu Rejonowego Joanna Urbańska - Czarnasiak
Protokolant : stażysta Daria Włodarska
w obecności /-/
po rozpoznaniu w dniach: 23 listopada 2017r. i 23 stycznia 2018r.
sprawy karnej:
M. S.
synaR.iM.zd.I.
ur.(...)wK.

oskarżonego o to, że:
w dniu 13 stycznia 2017r. w miejscowościŁ.gm.B.droga wojewódzka nr (...), kierując samochodem osobowym m-kiV. (...)onr rej. (...), nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, w ten sposób, że jadąc od strony miejscowościJ.w kierunku miejscowościJ.I w wyniku niedostosowania prędkości do panujących warunków drogowych utracił panowanie nad pojazdem, w wyniku czego zjechał na prawe pobocze i dachując wpadł do przydrożnego rowu, skutkiem czego pasażer pojazduK. D.doznał obrażeń ciała w postaci złamania trzonu kręgu(...)– bez uszkodzeń neurologicznych, powodujących naruszenie czynności narządów ciała na okres czasu powyżej 7 dni

- tj. o czyn zart. 177 § 1 kk

1
oskarżonegoM. S.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej wypełniającego znamiona przestępstwa zart. 177 § 1 kki za to na podstawieart. 177 § 1 kkprzy zastosowaniuart. 37a kkwymierza mu karę grzywny w wysokości 200 /dwieście/ stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 15,00 /piętnaście/ złotych,

2
na podstawieart. 46 § 1 kkorzeka od oskarżonegoM. S.na rzecz pokrzywdzonegoK. D.kwotę 2000,00 /dwa tysiące 00/100/ złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę,

3
zasądza od oskarżonegoM. S.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoK. D.kwotę 2500,00 /dwa tysiące pięćset 00/100/ złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego,

4
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę(...),78 /dwa tysiące dwieście czterdzieści osiem 78/100/ złotych tytułem kosztów sądowych.

SSRJ. C.
Sygn. akt II K 485/17

UZASADNIENIE
W dniu 13 stycznia 2017r. ok. godz. 6:00 pod marketem NETTO przyulicy (...)spotkali się pracownicyfirmy (...). Z tego miejsca mieli jechać do pracy weW., pozostawionym na parkingu sklepu samochodem m-kiV. (...)onr rej. (...). Samochód którym jechali miał założone nowe opony zimowe i miał aktualny przegląd. Kiedy wszyscy przybyli na umówione miejsce ok. 6:10-6:20 ruszyli w drogę. Tego dnia samochodem kierował oskarżonyM. S., który czasami pełnił w firmie rolę kierowcy. Innym kierującym był nieobecny w tym dniu pracownikD. Ż.. Czasami pracowników dowoził również syn właścicielafirmy (...).
Dowód : wyjaśnienia oskarżonego k. 206v-207,
zeznania świadkaK. D.k. 39-40, 207-208,
zeznania świadkaJ. K. (1)k. 54-56, 253v-254,
zeznania świadkaS. B.k. 50-51, 209-209v,
zeznania świadkaP. W.k. 58-59, 209v-210,
zeznania świadkaK. J.k. 26, 208-208v,
zeznania świadkaB. J.k. 64, 210-210v,
zeznania świadkaD. Ż.k. 45, 208v-209,
kserokopia dowodu rejestracyjnego k. 27 - 28
Na miejscu pasażera obok kierującegoM. S.usiadłJ. K. (2). Z tyłu w drugim rzędzie siedzeń, za kierowcą usiadłK. D., natomiast za nim, w trzecim rzędzie usiadłS. B., a obok niegoP. W.. Po zajęciu swoich miejsc w samochodzie pasy zapiął oskarżony oraz pasażerowie:K. D.,S. B.iJ. K. (2). Nie zapiął ichP. W..
Dowód : wyjaśnienia oskarżonego k. 206v-207,
zeznania świadkaK. D.k. 39-40, 207-208,
zeznania świadkaJ. K. (2)k.54-56, 253v-254,
zeznania świadkaS. B.k. 50-51, 209-209v,
zeznania świadkaP. W.k. 58-59, 209v-210
Przed wyruszeniem w drogę oskarżonyM. S.nie upewnił się, czy pasażerowie mają zapięte pasy i nie nakazywał słownie by je zapiąć.
Dowód : zeznania świadkaK. D.k. 39-40, 207-208,
zeznania świadkaS. B.k. 50-51, 209-209v,
zeznania świadkaP. W.k. 58-59, 209v-210
Jechali doW.przez miejscowości tj.P.,P.iJ.drogą wojewódzką nr (...). Tego dnia warunki atmosferyczne i panujące na drodze nie były dobre. Kiedy ruszyli było jeszcze ciemno, padał deszcz ze śniegiem, co powodowało, że nawierzchnia drogi była mokra, a na środku drogi i na poboczach leżał rozjeźdżony śnieg. Na drodze były wyjeżdżone koleiny a nawierzchnia drogi był śliska.
Dowód : wyjaśnienia oskarżonego k. 206v-207,
zeznania świadkaK. D.k. 39-40, 207-208,
zeznania świadkaJ. K. (1)k. 54-56, 253v-254,
zeznania świadkaS. B.k. 50-51, 209-209v,
zeznania świadkaP. W.k. 58-59, 209v-210,
zeznania świadkaB. J.k. 64, 210-210v,
zeznania świadkaT. G.k. 61, 210
Kierujący samochodemM. S.jechał dość dynamicznie jak na panujące warunki na drodze.
Dowód : zeznania świadkaK. D.k. 39-40, 207-208,
W miejscowościJ.na prostym odcinku drogi oskarżony wyprzedził równocześnie dwa samochody tj. samochód osobowyA. (...)i samochód ciężarowyfirmy (...). Samochód osobowy wyprzedzany przez oskarżonego poruszał się z prędkością ok. 60-70 km/h.
Dowód :  zeznania świadkaK. D.k. 39-40, 207-208,
zeznania świadkaT. G.k. 61, 210,
Po przejechaniu kolejnych ok. 4 km przejeżdżając przez miejscowośćŁ.gm.B.,droga wojewódzka nr (...), samochód kierowany przez oskarżonego poruszał się z prędkością ok. 70 km. W pewnym momencie oskarżony po wyjechaniu z łuku, na prostym odcinku jezdni zahaczył kołami o leżący na drodze śnieg, utracił panowanie nad pojazdem, w wyniku czego zjechał na prawe pobocze i dachując przez lewy bok wpadł do przydrożnego rowu, uderzając w drzewo.
Dowód : wyjaśnienia oskarżonego k. 206v-207,
zeznania świadkaK. D.k. 39-40, 207-208,
zeznania świadkaJ. K. (1)k. 54-56, 253v-254,
zeznania świadkaS. B.k. 50-51, 209-209v,
zeznania świadkaP. W.k. 58-59, 209v-210,
zeznania świadkaT. G.k. 61, 210,
szkic miejsca wypadku k. 2,
protokół oględzin miejsca wypadku k. 3 -4
W wyniku wypadku pasażerP. W.wypadł przez okno samochodu.K. D.po odpięciu pasa wydostał się z samochodu przez okno, w którym nie było już szyby. OskarżonemuM. S.iS. B.pomógł wysiąśćP. W.. Pasażerowie samochodu po wydostaniu się z auta przeszli na drugą stronę drogi na teren pobliskiejfirmy (...)i czekali tam na pomoc.M. S.doznał złamania kości dłoni lewej oraz ogólnych potłuczeń.S. B.,J. K. (1)iP. W.mieli ogólne potłuczenia poniżej 7 dni.K. D.odczuwał duży ból pleców, dlatego położył się na ziemi. Na miejsce przyjechała, policja, straż pożarna i pogotowie ratunkowe. Samochód był zupełnie zniszczony. Oskarżony i pasażerowie zostali poddani badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu z wynikiem 0,00 mg/l. Wszyscy zostali zabrani do szpitala.
Dowód : wyjaśnienia oskarżonego k. 206v-207,
zeznania świadkaK. D.k. 39-40, 207-208,
zeznania świadkaJ. K. (1)k. 54-56, 253v-254,
zeznania świadkaS. B.k. 50-51, 209-209v,
zeznania świadkaP. W.k. 58-59, 209v-210,
notatka urzędowa k. 1,
protokoły z przebiegi badania stanu trzeźwości k. 5, 7, 8, 9, 10,
świadectwo wzorcowania k. 6,
protokół oględzin pojazdu k. 11-12,
opinie sądowo – lekarskie k. 17, 19, 21,
materiał poglądowy k. 67
Przyjechał również właściciel firmy w której pracowali, któremu ani wtedy, ani późniejM. S.nie zgłaszał żadnych problemów z samochodem.
Dowód: zeznania świadkaK. J.k. 26, 208-208v,
zeznania świadkaB. J.k. 64, 210-210v
Na skutek wypadku pasażer pojazduK. D.doznał obrażeń ciała w postaci złamania trzonu kręgu(...)bez uszkodzeń neurologicznych. W szpitalu przebywał przez trzy dni, ale przez 4 miesiące musiał poruszać się w gorsecie medycznym. Nosił też opaskę uciskową na kolanie i rękę w temblaku. W związku z obrażeniami przechodził rehabilitację i otrzymał świadczenie rehabilitacyjne z ZUS.
Dowód : zeznania świadkaK. D.k. 39-40, 207-208,
karty informacyjne k. 41, 42,
opinia biegłego k. 18
Według biegłego z zakresu medycyny pracy izolowane uszkodzeniaK. D.dotyczące tylko i wyłącznie kręgosłupa w odcinku(...)wskazują na to, iż poszkodowany posiadał zapięty pasy bezpieczeństwa, a mechanizm urazu odpowiadał działaniom siły na ciało poszkodowanego w sposób osiowy tj. od czaszki w kierunku części ogonowej i poprzez przeniesienie tejże siły na kręgosłup, co spowodowało kompensacyjne złamanie trzonu kręgu(...). Brak dodatkowych obrażeń u poszkodowanego wskazuje, iż posiadał on zapięte pasy bezpieczeństwa. W opinii biegłego brak pasów bezpieczeństwa uK. D.wiązałby się z powstaniem obrażeń o charakterze tłuczonym, miażdżonym, włączenie z prawdopodobieństwem śmierciK. D..
Dowód : opinia biegłego sądowego k. 225
W sprawie została sporządzona opinia biegłego z zakresu ruchu drogowego, w której opiniujący uznał, że samochódV.był przed wypadkiem technicznie sprawny i gwarantował kierującemu możliwość bezpiecznej jazdy. Był wyposażony w pasy bezpieczeństwa na wszystkich miejscach do siedzenia. Miejsce kierowcy i pasażera siedzącego obok kierowcy były wyposażone w pasy bezpieczeństwa z napinaczami pirotechnicznymi, a pozostałe bez takich napinaczy. Po wypadku zablokowany był pas pasażera siedzącego obok kierowcy (J. K. (2)). Pozostałe pasy nie były zablokowane, taśmy wysuwały się bez utrudnień, nie stwierdzono wybłyszczeń na styku z przelotkami. Nie było zatem takiego markera, który może wskazywać na fakt zapiętych pasów przez pasażerów. Niemniej jednak biegły stwierdził w swej opinii ustnej, że to wcale nie świadczy o tym, że pasażerowie nie mieli zapiętych pasów bezpieczeństwa. Bywa bowiem tak – stwierdził - że napinacz zostanie aktywowany, a pas nie zostanie zablokowany i odwrotnie. Według biegłego można oszacować prędkość kolizyjną samochodu na ok. 60 km/h, a prędkość początkową tj. na początku najdłuższego śladu hamowania/zarzucania na ok. 74 km/h. W ocenie biegłego bezpośrednią przyczyną wypadku było niedostosowanie przez kierującegoM. S.prędkości do panujących warunków atmosferycznych i drogowych oraz prawdopodobny błąd w operowaniu pedałami gazu i hamulca oraz kierownicą. W istniejących warunkach drogowych kierujący powinien poruszać się z bezpieczną prędkością oraz operować mechanizmami sterowania z najwyższą delikatnością unikając gwałtownego przyśpieszania, hamowania oraz skręcania.
Dowód : opinie biegłego k. 68–83, 85-101, 254-254v
OskarżonyM. S.ma ukończone 23 lata. Z zawodu jest monterem - elektronikiem. Obecnie nie pracuje ale nie jest zarejestrowany w Urzędzie Pracy jako bezrobotny. Jest na utrzymaniu rodziców. Jest kawalerem i nie posiada dzieci. Oskarżony jest współwłaścicielem samochodu osobowego markiA. (...)r.. Innego majątku nie posiada. Nie był dotychczas karany.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 206,
karta karna k. 193
OskarżonemuM. S.postawiono zarzut nieumyślnego spowodowania wypadku drogowego, w wyniku którego pasażerK. D.doznał obrażeń ciała powodujących naruszenie czynności ciała na czas powyżej 7 dni, kwalifikując go zart. 177 § 1 k.k..
OskarżonyM. S.przesłuchiwany w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa i odmówił składania wyjaśnień. W trakcie postępowania sądowego oskarżony przyznał się do spowodowania wypadku, ale nie do skutków tj. obrażeń ciała których doznał w tym wypadkuK. D.. Składając wyjaśnienia opisał przebieg zdarzenia i wskazał, że przed ruszeniem sprawdził, czy wszyscy pasażerowie mają zapięte pasy i w tym celu obrócił się do tyłu. Według niego wszyscy mieli zapięte pasy. Podał, że jechał ok. 70 km/h i nie pamięta aby wyprzedzał dwa samochody jadące w ciągu. W pewnym momencie koła samochodu zahaczyły o śnieg leżący na drodze i samochód zaczął się ślizgać, co spowodowało, że zjechali z drogi i uderzyli w drzewo. Podniósł przy tym, że samochód miał opony zimowe ale według niego było coś nie tak z układem kierowniczym, bo kierownica nie była idealnie prosto. Odpowiadając na pytania wyjaśnił, że upewnił się, że pasażerowie mają zapięte pasy w ten sposób, że obrócił się do nich i zauważył, że mają przeciągnięte pasy, a oprócz tego powiedział, żeby je zapieli. Wskazał również, że pasażerowie podczas jazdy mogli odpiąć pasy, czy zmieniać pozycję, czego on jako kierujący nie kontrolował, a do momentu wypadku jechali ok. 1 godzinę.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom jakie złożyłM. S.co do przebiegu całego zdarzenia w zakresie w jakim są one spójne z pozostałym materiałem dowodowym, na którym oparto ustalony w sprawie stan faktyczny. Jego wyjaśnienia pozostają w sprzeczności z innymi dowodami, które Sąd uznał za polegające na prawdzie i które posłużyły do ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie, jedynie w zakresie, kiedy oskarżony twierdził, że nakazał ustnie pasażerom zapiąć pasy i upewniał się, czy mają je zapięte odwracając się do nich i sprawdzając to wzrokowo. Również nie są wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego w zakresie jego twierdzeń, że nie wyprzedzał dwóch samochodów jadących w ciągu w miejscowościŁ.. Nie polegają również na prawdzie te wyjaśnienia, w których wskazywał na jakieś uszkodzenie układu hamulcowego w samochodzie. Te wskazane wyżej wyjaśnienia są sprzeczne z uznanymi przez Sąd za prawdziwe dowodami w postaci zeznań świadków tj. pasażerówK. D.,P. W.,J. K. (2),S. B.oraz świadkówT. G.,K. J.,B. J.iD. Ż., a ponad to z opinią biegłego z zakresu ruchu drogowego. Wyżej wymienieni świadkowi w sposób bardzo spójny i logiczny opisali przebieg zdarzenia. Żaden z nich nie słyszał, a nie nie widział by oskarżony upewniał się, czy maja zapięte pasy. Jeśli chodzi o wyprzedzanie dwóch samochodów w ciągu, to w tym zakresie zeznawał świadekK. D.orazT. G., który kierował jednym z samochodów wyprzedzonych przez oskarżonego. Ich zeznania w ocenie Sad zasługują na walor wiarygodności. Sprawność samochodu została potwierdzona przez biegłego sądowego, który badał samochód po wypadku, a na brak jakichkolwiek kłopotów z układem hamulcowym wskazywali równieżK. J.iB. J.oraz drugi z kierowcówfirmy (...).
Podkreślenia wymaga, iż przebieg wypadku drogowego był przedmiotem oceny przez biegłego sądowego z zakresu wypadków drogowych, a skutki w postaci obrażeń ciałaK. D.przez biegłego z zakresu medycyny. Z opinii tych jednoznacznie wynika, że sprawcą wypadku był oskarżonyM. S., który spowodował u pasażeraK. D.obrażenia ciała powyżej 7 dni. Sąd uznał obie te opnie za wiarygodne i nie wzbudzające zastrzeżeń. Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania tychże opinii. Zostały one bowiem sporządzone przez uprawnione podmioty w zakresie ich kompetencji. Opnie te zostały sporządzone z uwzględnieniem aktualnej wiedzy i nie budzą wątpliwości co do faktów w nich opisanych, w szczególności co do istnienia związku przyczynowego między zachowaniem oskarżonego i odniesionymi obrażeniami ciała przezK. D.
Za wiarygodne należało uznać także zaliczone w poczet materiału dowodowego dokumenty albowiem zostały one sporządzone przez uprawnione organy w ramach przysługujących im kompetencji, w sposób rzetelny i fachowy. Ich prawdziwość i autentyczność nie wzbudziła w ocenie Sądu wątpliwości.
Sąd zważył, co następuje :
Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego pozwala na przyjęcie w sposób nie budzący wątpliwości, że oskarżonyM. S.swym zachowaniem wyczerpał ustawowe dyspozycjeart. 177 § 1 k.k.albowiem w dniu 13 stycznia 2017r. w miejscowościŁ.gm.B.droga wojewódzka nr (...), kierując samochodem osobowym m-kiV. (...)onr rej. (...), nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, w ten sposób, że jadąc od strony miejscowościJ.w kierunku miejscowościJ.I w wyniku niedostosowania prędkości do panujących warunków drogowych utracił panowanie nad pojazdem, w wyniku czego zjechał na prawe pobocze i dachując wpadł do przydrożnego rowu, skutkiem czego pasażer pojazduK. D.doznał obrażeń ciała w postaci złamania trzonu kręgu(...)– bez uszkodzeń neurologicznych, powodujących naruszenie czynności narządów ciała na okres czasu powyżej 7 dni.
Przypisany oskarżonemu czyn zart. 177 § 1 k.k.polega na spowodowaniu wypadku komunikacyjnego. Głównym przedmiotem ochrony na gruncie powołanego przepisu jest bezpieczeństwo w komunikacji, a więc stan wolny od zakłóceń w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, które zagrażają zdrowiu człowieka. Przedmiotem ochrony jest również zdrowie człowieka, ponieważ komentowany przepis kryminalizuje sprowadzenie co najmniej średniego uszczerbku na zdrowiu w szczególnych warunkach. Jego sprawcą może być tylko uczestnik ruchu. Tylko taki podmiot może naruszyć zasady bezpieczeństwa obowiązujące w tym ruchu. W orzecznictwie podkreśla się, że nie chodzi tutaj tylko o zasady stypizowane w przepisach, a więc mające charakter normatywny, ale również o zasady prakseologiczne, wynikające z istoty bezpieczeństwa w ruchu (zob. uchwała SN z dnia 28 lutego 1975 r., V KZP 2/74, OSNKW 1975, nr 3, poz. 33). Jeśli chodzi o reguły nie skodyfikowane, a wynikające z istoty bezpieczeństwa w ruchu lądowym to muszą one znaleźć zastosowanie wszędzie tam, gdzie nie ma sprecyzowanego przepisu.(...)obowiązuje tzw. zasada ograniczonego zaufania. W tym zakresie zachowuje aktualność wyrok Sądu Najwyższego w którym stwierdził on, że „Kierowca ma obowiązek nie tylko prowadzić pojazd zgodnie z obowiązującymi nakazami i zakazami, lecz winien on także prowadzić pojazd w sposób rozważny i ostrożny. Oznacza to, że kierujący pojazdem winien zachować bezpieczną szybkość, czyli dostosować ją do konkretnych warunków drogowych, między innymi do natężenia ruchu, warunków atmosferycznych, widoczności nawierzchni i predyspozycji kierowcy…. (wyrok SN z 17 czerwca 1983r., IV 113/83, OSNPG 1984, nr 4 poz. 24).
Wskazać przy tym należy, iż naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu może być albo umyślne, albo nieumyślne, a im więcej zasad bezpieczeństwa w ruchu sprawca naruszy, im poważniejsze jest ich naruszenie, tym wyższy jest stopień społecznej szkodliwości jego czynu. Trzeba w tym miejscu podkreślić, że sam fakt naruszenia określonej zasady przez sprawcę nie oznacza, że automatycznie można przypisać mu skutki opisane wart. 177 § 1 k.k.Na gruncie tego bowiem przepisu fundamentalne znaczenie ma problem związku przyczynowego pomiędzy naruszeniem zasad bezpieczeństwa w ruchu i skutkiem. Zatem przestępstwo spowodowania wypadku komunikacyjnego ma charakter skutkowy. Do jego znamion należy sprowadzenie co najmniej tzw. średniego uszczerbku na zdrowiu, tj. naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia inny niż wskazany wart. 156 § 1 k.k., ale jednocześnie trwający dłużej niż 7 dni.
Przenosząc powyższe teoretyczne rozważania na grunt niniejszej sprawy i biorąc pod uwagę ustalony stan faktyczny, wskazać należy, że nie budzi wątpliwości Sądu, okoliczność, iż oskarżonyM. S.dopuściła się zarzucanego mu czynu. W myśl bowiem wyżej cytowanego orzeczenia Sądu Najwyższego, poruszając się drogą, której nawierzchnia była mokra, częściowo ośnieżona i na pewno śliska, powinien zachować ostrożność i dostosować prędkość do panujących warunków na drodze. Ponieważ tego nie zrobił utracił panowanie nad pojazdem, w wyniku czego zjechał na prawe pobocze i dachując wpadł do przydrożnego rowu uderzając w drzewo. W wyniku wypadku pasażer kierowanego przez oskarżonego samochodu, który miał zapięte pasy bezpieczeństwa, doznał obrażeń ciała na okres czasu powyżej 7 dni. Analizując materiał dowodowy zebrany w sprawie, nie budzi wątpliwości Sądu, że zaistniał związek przyczynkowy pomiędzy stwierdzonym naruszeniem reguł ostrożności a zaistniałym wypadkiem i jego skutkiem w postaci doznanych obrażeń przez pasażeraK. D.. Zważyć przy tym należy, iż takiego związku przyczynowego nie można natomiast stwierdzić pomiędzy zachowaniem pokrzywdzonego a zaistniałym skutkiem, bowiem jak wynika z ustalonego przez Sąd stanu faktycznego pokrzywdzony w czasie podróży miał zapięte pasy bezpieczeństwa. Wskazać należy, że sam oskarżony w swych wyjaśnieniach podał, że wszyscy pasażerowie mieli zapięte pasy bezpieczeństwa.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, będący przedmiotem analizy i oceny sądu, pozwala na przypisanie oskarżonemu winy, gdyż w czasie swojego bezprawnego i karalnego zachowania, mając możliwość podjęcia decyzji zgodnej z wymogami prawa, nie dał posłuchu normie prawnej. Zarzucany oskarżonemu czyn były przez niego zawiniony, brak bowiem jakichkolwiek okoliczności wyłączających bezprawność bądź winę. Oskarżony w chwili dokonania czynu rozumiała jego znaczenie i mógł pokierować swoim postępowaniem. Gdyby bowiem przestrzegał zasad ostrożności przy takich warunkach panujących na drodze, nie doszłoby do wypadku i jego skutków w postaci obrażeń ciałaK. D.. Nadmienić należy, iż według biegłego sądowego z zakresu medycyny, skutek ten mógł być o wiele bardziej poważny, gdyby pokrzywdzony nie miał zapiętych pasów bezpieczeństwa.
Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu jako znaczny należało uwzględnić charakter naruszonego dobra, rodzaj i wagę naruszonych zasad ruchu drogowego oraz sposób i okoliczności popełnia czynu.
Jako okoliczność obciążającą Sąd potraktował nagminność przestępstw skierowanych przeciwko bezpieczeństwu w ruchu drogowym oraz rodzaj i rozmiar ujemnych następstw wywołanych zachowaniem oskarżonego. Jako okoliczność łagodzącą Sąd uwzględnił przyznanie się oskarżonego do spowodowania wypadku oraz uprzednią niekaralność oskarżonej.
Mając powyższe na uwadze, Sąd kierując się określonymi wart. 53 § 1 k.k.dyrektywami wymiaru kary wymierzył oskarżonemu, stosując przepisart. 37a kk, karę grzywny w wymiarze 200 stawek po 15 złotych uznając, że wymierzona kara jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu, nie przekracza stopnia winy, a także czyni zadość celom w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej. Jednocześnie stanowi zasłużoną dolegliwość, jaka spotyka sprawcę za naruszenie pozostających pod ochroną dóbr. Przestępstwo, jakiego dopuścił się oskarżony było zdarzeniem epizodycznym i zostało spowodowane w sposób nieumyślny. Dlatego uwzględniając postawę oskarżonego, jego warunki osobiste i dotychczasowy sposób życia Sąd uznał, iż takie orzeczenie kary jest wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów wychowawczych i zapobiegawczych.
Jednocześnie w pkt. 2 wyroku Sąd na podstawieart. 46 § 1 kkorzekł środek kompensacyjny obligując oskarżonego do uiszczenia na rzecz pokrzywdzonegoK. D.kwoty 2.000,00 złotych tytułem częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Skutkiem takiego orzeczenia jest możliwość dochodzenia ewentualnych wyższych roszczeń przez pokrzywdzonego przed sądem cywilnym.
Na podstawie § 17 ust 2 pkt. 3 i 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowegoK. D.kwotę 2.500,00 zł. tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego związanego z udzieloną mu pomocą prawną. Wskazać w tym miejscu należy, iż inny pasażer samochodu, którym kierował oskarżonyS. B.nie jest osobą pokrzywdzoną w rozumieniuart. 49 kk. w niniejszy postępowaniu, w związku z powyższym nie mógł występować w charakterze oskarżyciela posiłkowego i nie mógł wnosić o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego mu przez pełnomocnika.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawieart. 627 kpkuznając, iż oskarżony, jako młody mężczyzna nie posiadający nikogo na utrzymaniu, jest w stanie uiścić poniesione w niniejszym procesie koszty sądowe w wysokości 2.248,78 złotych. Składa się na nie opłata od wymierzonej kary grzywny, opłata od doręczeń, koszty postępowania przygotowawczego oraz koszty sporządzonych w niniejszej sprawie opinii.
SSRJ. C.

ZARZĄDZENIE

1
Odnotować,

2
odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć obrońcy oskarżonego i pełnomocnikowi osk. posiłkowego ,

3
przedłożyć za 14 dni lub z apelacją.

K., dn. 22.02.2018r.