Sąd Rejonowy w Tomaszowie Mazowieckim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 141/18
Data wyroku: 2018-09-12 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt II K 141/18

UZASADNIENIE
W dniu 16 marca 2018 roku (data wpływu do tut. Sądu) skazanyB. K.złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego (vide k. 3).

B. K.

został prawomocnie skazany:

I
wyrokiem Sądu Rejonowego wT. M.

    z dnia 27 stycznia 2014 rokuw sprawie(...)

za czyn wyczerpujący dyspozycjęart. 284 § 3 kkpopełniony

    w nocy 12/13 lipca 2013 roku, za który na podstawieart. 284 § 3 kkzostała wymierzona

     kara 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkiart. 73 § 2 kkwarunkowo zawieszono na okres próby 3 lat, oddając skazanego pod dozór kuratora, przy czym postanowieniem Sądu Rejonowego wT. M.z dnia 25 listopada 2016 roku w sprawie

     II Ko(...),utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Okręgowego wP. T.z dnia 28 grudnia 2016 roku w sprawie IV Kzw(...), na podstawieart. 75 § 1 kkzarządzono wykonanie w/w kary 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,

    przy czym skazany rozpoczął odbywanie w/w kary pozbawienia wolności w dniu 25 stycznia 2018 roku godz. 06:40, a jej koniec został oznaczony na dzień 22 września 2018 roku godz. 06:40;

II
wyrokiem Sądu Rejonowego wT. M.

    z dnia 25 czerwca 2014 rokuw sprawie

    II K(...),utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego wP. T.z dnia 3 października 2014 roku w sprawie IV Ka(...), za czyn wyczerpujący dyspozycjęart. 280 § 1 kkpopełniony

    w dniu 13 kwietnia 2012 roku, za który na podstawieart. 280 § 1 kkzostała orzeczona

    kara w wymiarze 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,na poczet której na podstawieart. 63 § 1 kkzaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w postaci zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 16 kwietnia 2012 roku do dnia 22 listopada 2012 roku i od dnia 7 grudnia 2012 roku do dnia 11 grudnia 2012 roku,

    przy czym skazany odbywał w/w karę pozbawienia wolności od dnia 5 grudnia 2014 roku godz. 18:45 do dnia 24 kwietnia 2016 roku godz. 18:45;

III
wyrokiem Sądu Rejonowego wT. M.

    z dnia 5 czerwca 2014 rokuw sprawie

    II K(...)
za czyn zart. 279 § 1 kkpopełniony

    w dniu 16 sierpnia 2013 roku, za który na podstawieart. 279 § 1 kkzostała wymierzona

    kara 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69 § 1 kki2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwarunkowo zawieszono na okres próby 3 (trzech) lat, a ponadto na podstawieart. 73 § 1 kkoddano skazanego w okresie próby pod dozór kuratora, oraz na podstawieart. 33 § 2 kkwymierzono karę grzywny w liczbie 30 (trzydziestu) stawek dziennych, każda stawka w wysokości 10 (dziesięć) złotych, na poczet której na podstawieart. 63 § 1 kkzaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w postaci zatrzymania od dnia 6 października 2013 roku do dnia 7 października 2013 roku przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny, przy czym postanowieniem Sądu Rejonowego wT. M.z dnia 30 kwietnia 2015 roku w sprawie II Ko(...)na podstawieart. 46 § 1 kkwzarządzono wykonanie zastępczej kary 14 (czternastu) dni pozbawienia wolności w miejsce pozostałej do wykonania kary 28 (dwudziestu ośmiu) stawek dziennych grzywny każda po 10 (dziesięć) złotych,

    przy czym skazany odbył w/w karę zastępczą pozbawienia wolności od dnia 24 maja 2016 roku godz. 18:45 do dnia 7 czerwca 2016 roku godz. 18:45;

IV
wyrokiem Sądu Rejonowego wT. M.

    z dnia 19 lutego 2016 rokuw sprawie

    II K(...)
, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego wP. T.z dnia 9 sierpnia 2016 roku w sprawie IV Ka(...)za czyny:

- zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkpopełnionyw dniu 4 maja 2014 roku, za który na podstawieart. 288 § 1 kkzostała wymierzonakara 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkpopełnionyw dniu 4 maja 2014 roku, za który na podstawieart. 288 § 1 kkzostała wymierzonakara 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
- zart. 222 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkpopełnionyw dniu 10 sierpnia 2014 roku, za który na podstawieart. 222 § 1 kkzostała wymierzonakara 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,
- zart. 226 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkpopełnionyw dniu 10 sierpnia 2014 roku, za który na podstawieart. 226 § 1 kkzostała wymierzonakara 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,
a następnie orzeczono na podstawieart. 85 kk,art. 86 § 1 kkkarę łączną 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności,na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 4 maja 2014 roku godz. 16:50 do dnia 5 maja 2014 roku godz. 15:30 oraz od dnia 10 sierpnia 2014 roku godz. 12:30 do dnia 10 sierpnia 2014 roku godz. 16:35 oraz od dnia 24 października 2014 roku do dnia 5 grudnia 2014 roku, przy czymskazany będzie odbywał w/w karę łączną pozbawienia wolności od dnia 22 września 2018 roku godz. 06:40 do dnia 5 czerwca 2019 roku godz. 06:40.

V
wyrokiem Sądu Rejonowego wT. M.

    z dnia 5 maja 2016 rokuw sprawie

    II K(...),zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego wP. T.z dnia 16 września 2016 roku w sprawie IV Ka(...)za czyny zart. 209 § 1 kkpopełniony

    w okresie od sierpnia 2013 roku do 11 września 2014 roku, za który na podstawieart. 209 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkzostała wymierzona

    kara 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwarunkowo zawieszono na okres próby 2 (dwóch) lat, przy czym postanowieniem Sądu Rejonowego wT. M.z dnia 29 maja 2018 roku w sprawie II Ko(...)na podstawieart. 75 § 1 kkzarządzono wykonanie w/w kary 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, przy czym

    skazany będzie odbywał w/w karę pozbawienia wolności od dnia 30 czerwca 2021 roku godz. 06:40 do dnia 25 lutego 2022 roku godz. 06:40;

VI
wyrokiem Sądu Rejonowego wT. M.
    z dnia 26 lutego 2018 rokuw sprawie
    II K(...)za czyny:

- zart. 280 § 1 kkw zb. zart. 275§ 1 kkw zb. zart. 276 kkw zb. zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkpopełnionyw dniu 3 listopada 2017 roku, za który na podstawieart. 280 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkzostała wymierzonakara 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- zart. 209 § 1 kkpopełnionyw okresie od 2 września 2016 roku do dnia 29 grudnia 2016 roku i od 10 marca 2017 roku do 30 maja 2017 roku, za który na podstawieart. 209 § 1 kkzostała wymierzonakara 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,
- zart. 209 § 1 kkpopełnionyw okresie od 31 maja 2017 roku do dnia 14 września 2017 roku, za który na podstawieart. 209 § 1 kkzostała wymierzonakara 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,
a następnie orzeczono na podstawieart. 85 § 1 i 2 kk,art. 86 § 1 kkkarę łączną 2 (dwóch) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,na poczet której zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 22 listopada 2017 roku godz. 06:40 do dnia 25 stycznia 2018 roku godz. 06:40, przy czymskazany będzie odbywał w/w karę łączną pozbawienia wolności od dnia 5 czerwca 2019 roku godz. 06:40 do dnia 30 czerwca 2021 roku godz. 06:40.
(dane o karalności k.8-10
informacja o pobytach i orzeczeniach k.13-16

     postanowienie w sprawie II K(...)Sądu Rejonowego wT. M.

k. 27

     wyrok w sprawie II K(...)Sądu Rejonowego wT. M.k.28 zarządzenia wykonania wyroku k.29, k.42, k.74, k.82, k. 114, k. 124

     postanowienie w sprawie II Ko(...)Sądu Rejonowego wT. M.k.30

     postanowienie w sprawie IV(...)Sądu Okręgowego wP. T..

k.31-32

     postanowienie w sprawie II Ko(...)Sądu Rejonowego wT. M..

k.33

     postanowienie w sprawie IV Kzw(...)Sądu Okręgowego wP. T..

k.34-35

     postanowienie w sprawie II Ko(...)Sądu Rejonowego wT. M.

k.36

     postanowienie w sprawie IV Kzw(...)Sądu Okręgowego wP. T.k.37

obliczenia kary k.38 k.43, k.44, k.49, k.50, k.79, k. 115, k. 125
zawiadomienie o zwolnieniu ze sprawy k.45, k.52, k.113

     wyrok w sprawie II K(...)Sądu Rejonowego wT. M.k.39-40

     wyrok w sprawie IV Ka(...)Sądu Okręgowego wP. T.. k.41 zawiadomienie w postępowaniu karnym k.46, k.53

     wyrok w sprawie II K(...)Sądu Rejonowego wT. M.k.47 postanowienie w sprawie II Ko(...)Sądu Rejonowego wT. M.

k.48

     postanowienie w sprawie II Ko(...)Sądu Rejonowego wT. M.k.51

     postanowienie w sprawie II Ko(...)Sądu Rejonowego wT. M.k.64

     postanowienie w sprawie IV Kzw(...)Sądu Okręgowego wP. T.k.65-66

     postanowienie w sprawie II Ko(...)Sądu Rejonowego wT. M.k.67

     wyrok w sprawie II K(...)Sądu Rejonowego wT. M.k.68-71

     wyrok w sprawie IV Ka(...)Sądu Okręgowego wP. T.k.72-73

     postanowienie w sprawie II Ko(...)Sądu Rejonowego wT. M.k.75

     postanowienie w sprawie II Ko(...)Sądu Rejonowego wT. M.k.76

     postanowienie w sprawie II Ko(...)Sądu Rejonowego wT. M.k.77

     protokół posiedzenia w sprawie IV Kzw(...)Sądu Okręgowego wP. T.k.78

     wyrok w sprawie II K(...)Sądu Rejonowego wT. M.. k.80

     wyrok w sprawie IV Ka(...)Sądu Okręgowego wP. T.. k.81 wniosek Prok. Rej. w/m k.83

wniosek kuratora zawodowego k.85
pismo skazanego wraz z załącznikiem k.99-100
wydruk z NOE SAD k.109, k.119

     wyrok w sprawie II K(...)Sądu Rejonowego wT. M.k.111- 112

     postanowienie w sprawie II Ko(...)Sądu Rejonowego wT. M.k. 123)

SkazanyB. K.pochodzi z rodziny wielodzietnej, nie pozbawionej patologii (rodzice nadużywali alkoholu i mieli ograniczoną władzę rodzicielską). Skazany przebywał w zakładzie poprawczym, gdzie uzyskał przyuczenie do zawodu stolarza. Stwierdzono u niego uzależnienie od alkoholu i amfetaminy. Przed osadzeniem skazany mieszkał z konkubiną i dzieckiem, a ponadto, ma jeszcze jedno dziecko z poprzedniego związku. W miejscu zamieszkania miał raczej pozytywna opinię. W wywiadzie nie odnotowano awantur z jego udziałem, pomagał konkubinie w opiece nad dzieckiem.
Obecnie skazany przebywa w izolacji penitencjarnej od dnia 22 listopada 2017 roku, gdzie został doprowadzony w związku z zastosowaniem tymczasowego aresztowania. Skazany karę pozbawienia wolności odbywa w systemie zwykłym w zakładzie karnym typu zamkniętego dla recydywistów penitencjarnych. Zachowanie skazanego podczas pobytu w warunkach więziennych oceniono jako przeciętne. Otrzymał dwie ulgi, był też dwukrotnie nagradzany – za aktywny udział w akcji wspierania niepełnosprawnych dzieci. Nie był karany dyscyplinarnie. Nie deklaruje udziału w podkulturze przestępczej. Nie przejawia zachowań autoagresywnych, ani ukierunkowanych na inne osoby. W środowisku współosadzonych nie dochodziło do sytuacji, które wskazywałyby na napięte relacje pomiędzy nim a innymi osadzonymi, jakkolwiek skazany deklarował, że dochodziło do konfliktów. Czas wolny spędza na zajęciach własnych, czytaniu prasy. W zajęciach kulturalno – oświatowych i sportowych uczestniczy w miarę własnych możliwości. Skazany kontakt utrzymuje z konkubiną oraz dzieckiem. Jest też zobowiązany alimentacyjnie na córkę z pierwszego związku, ale obecnie go nie realizuje. Był zatrudniony nieodpłatnie, ale z pracy zrezygnował z uwagi na deklarowane sytuacje konfliktowe z innymi osadzonymi. Skazany prezentuje umiarkowany krytycyzm wobec popełnionych przestępstw. W związku z e stwierdzonym uzależnieniem skazany został skierowany na konsultację psychologiczną celem podjęcia stosownych działań ukierunkowanych na zwalczanie tego problemu.
W dniu 13 sierpnia 2018 roku wpłynęło do Sądu Rejonowego wT. M.pismo pochodzącego od właścicielafirmy (...)wT., w którymC. S.oświadczył, że jest w stanie przyjąć skazanego do pracy, albowiem był solidnym i uczciwym pracownikiem.
(opinia o skazanym – k. 12; oświadczenieC. S.– k. 120)

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Na wstępie stwierdzić należy, iż przedmiotem analizy Sądu były orzeczenia dotyczące skazanegoB. K.wynikające z załączonej do akt informacji z Krajowego Rejestru Karnego(vide k. 8-10, k. 162-165), a także informacji uzyskanych w toku przewodu sądowego i potwierdzonych w aktach konkretnych spraw.
Niewątpliwie na gruncie analizowanej sprawy należało zwrócić szczególną uwagę na fakt, iż ustawą z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 396)z dniem 1 lipca 2015 rokudoszło do nowelizacji przepisów dotyczących wydawania wyroku łącznego (rozdział 60) uregulowanych wustawie z dnia 6 czerwca 1997 roku Kodeks Postępowania Karnego(Dz. U. z 1997 r., Nr 89, poz. 555 z późn. zm.) oraz przepisówrozdziału IX(art. 85– 92a)ustawy z dnia 6 czerwca 1997 roku Kodeks Karny(Dz. U. z 1997 r., Nr 88, poz. 553 z późn. zm.).
Zauważyć też należy, iż zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 396) przepisówrozdziału IX ustawy Kodeks karny, tj. rozdziału zatytułowanego „Zbieg przestępstw oraz łączenie kar i środków karnych”, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Ponadto, zgodnie z treściąart. 569 § 1 k.p.k.(w brzmieniu po dniu 1 lipca 2015 roku) wydanie wyroku łącznego jest możliwe tylko wtedy gdy zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby, którą prawomocnie skazano lub wobec której orzeczono karę łączną wyrokami różnych sądów, a wówczas właściwy do wydania wyroku łącznego jest sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący lub łączny w pierwszej instancji, orzekający kary podlegające łączeniu.
Należy też zauważyć, że w myślart. 85 § 1 k.k., w brzmieniu obowiązującym po dniu 1 lipca 2015 roku, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną. Przy czym, podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniemart. 89 k.k., w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa wart. 85 § 1 k.k.(art. 85 § 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym po dniu 1 lipca 2015 roku). Jeżeli po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania kary lub kary łącznej sprawca popełnił przestępstwo, za które orzeczono karę tego samego rodzaju lub inną podlegającą łączeniu, orzeczona kara nie podlega łączeniu z karą odbywaną w czasie popełnienia czynu (art. 85 § 3 k.k.w brzmieniu obowiązującym po dniu 1 lipca 2015 roku).
Natomiast w myślart. 86 § 1 k.k., w brzmieniu obowiązującym po dniu 1 lipca 2015 roku, Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności; karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach. Zasady wymiaru kary łącznej określone między innymi wart. 86 § 1 k.k.stosuje się odpowiednio, jeżeli przynajmniej jedną z kar podlegających łączeniu jest już orzeczona kara łączna (art. 86 § 4 k.k.).
W tym miejscu zwrócić należy uwagę, iż w myślart. 572 k.p.k.sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jedynie, jeżeli brak warunków do wydania wyroku łącznego. Brak natomiast warunków do wydania wyroku łącznego jako podstawa do umorzenia postępowania w oparciu o przepisart. 572 k.p.k., to taka sytuacja, w której nie zostały spełnione przesłanki ujęte w treściart. 85 k.k.Tym samym, umorzenie postępowania w trybieart. 572 k.p.k., jest możliwe jedynie wówczas, gdy brak jest w ogóle warunków do wydania wyroku łącznego, a więc tylko wtedy, gdy nie istnieją warunki do połączenia wyroków wskazanych we wniosku, ani też nie ma możliwości połączenia w wyrok łączny innych skazań danej osoby. Postępowanie w kwestii wydania wyroku łącznego, mimo że ma miejsce jedynie w stosunku do skazań prawomocnych, jest w istocie rzeczy uzupełnieniem i dalszym ciągiem postępowania jurysdykcyjnego. Wolno więc, a nawet należy, dokonywać wszystkich niezbędnych dla rzetelnego rozpoznania sprawy ustaleń (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 06.07.2005 r., II AKz 378/05, opubl. KZS 2005/12/68).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż w ocenie Sądu podlegają łączeniu kary z wyroków opisanych w punktachI., IV., V.iVI.
Wobec powyższego, w przypadku wyroków opisanych w punktachI., IV., V.iVI.wyroku, czyli wyroków podlegających połączeniu, można było wymierzyć karę łączną pozbawienia wolności w granicachod 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności do 4 lat i 5 miesięcy pozbawienia wolności.
Kontynuując przedmiotowe rozważania wskazać należy, iż wyrok łączny jest szczególnym rodzajem wyroku skazującego albowiem nie rozstrzygającym o kwestii winy, o której już prawomocnie orzeczono w podlegających połączeniu wyrokach, lecz tylko o kwestii kary łącznej. Wydając wyrok łączny Sąd orzekający nie jest uprawniony do ponownego rozważania tych samych okoliczności, które legły u podstaw wymiaru kar w uprzednio osądzonych sprawach lecz rozważa przede wszystkim czy pomiędzy poszczególnymi czynami, za które wymierzono te kary istnieje ścisły związek podmiotowy lub przedmiotowy czy też związek ten jest dość odległy lub w ogóle go brak a także rozważa czy okoliczności, które zaistniały już po wydaniu poprzednich wyroków, przemawiają za korzystnym lub niekorzystnym ukształtowaniem kary łącznej. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25.03.1983 r., IV KR 213/83, opubl. OSNKW 1984/5-6,65).
O granicach kary łącznej powinien decydować zasadniczo tylko związek podmiotowo – przedmiotowy, zachodzący między tymi przestępstwami, za które wymierzono podlegające łączeniu kary jednostkowe. Im bardziej jest on ścisły, tym bardziej powinno się stosować zasadę absorpcji poszczególnych kar. Przez związek ten należy rozumieć podobieństwo rodzajowe zbiegających się przestępstw, motywację i czas popełnienia każdego z nich (tak też w wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 28.11.1996 r., II AKa 220/96 opubl. Prok. i Pr. 1997/5/15).
W aspekcie powyższego, stwierdzić trzeba, że niniejszej sprawie związek ten, w odniesieniu do czynów w sprawach opisanych w punktachI., IV., V.iVI.nie jest ścisły.
Czyn objęty wyrokiemI.skierowany przeciwko mieniu skazany popełnił z 12/13 lipca 2013, następne zaś czyny miały miejsce dopiero po roku, w tym skierowane przeciwko mieniu – 04.05.2014 roku (dwa czyny) i skierowane przeciwko działalności instytucji państwowych – 10.08.2014 r. (dwa czyny) – wyrokIV., zaś kolejny czyn wprawdzie popełnił w okresie od sierpnia 2013 roku do 11 września 2014 roku, ale był on z kolei skierowany przeciwko rodzinie i opiece – przestępstwo niealimentacji (wyrokV.). Natomiast w dniu 03.11.2017 roku, skazany popełnił czyn skierowany przeciwko mieniu oraz życiu i zdrowiu (wyrokVI.), oraz ponownie popełnił czyny skierowane przeciwko rodzinie opiece – przestępstwo niealimentacji w okresie od 2 września 2016 roku do dnia 29 grudnia 2016 roku i od 10 marca 2017 roku do 30 maja 2017 roku, oraz w okresie od 31 maja 2017 roku do dnia 14 września 2017 roku (wyrokVI.).
W aspekcie powyższego stwierdzić należy, że na przestrzeni pięciu lat skazany popełnił 9 czynów przeciwko czterem różnym dobrom chronionym prawem, a ponadto, odstęp pomiędzy pierwszym a ostatnim chronologicznie czynem wynosi ponad 4 lata i 4 miesięcy.
Szczególnie istotną okolicznością prognostyczną, co do skazanegoB. K.jest jego późniejsze zachowanie po popełnieniu przedmiotowych przestępstw. Dlatego też istotny wpływ na wymiar kary łącznej w wyroku łącznym winno mieć zachowanie skazanego w zakładzie karnym, albo środowisku, w którym znajduje się po prawomocnym skazaniu poszczególnymi wyrokami (por. wyrok Sądu Najwyższego z 12.09.1985 r., II K 245/85, opubl. OSNKW 1986, z. 5 –6, poz. 39; wyrok Sądu Najwyższego z 25.10.1983 r., IV KR 213/83, opubl. OSNKW 1984, z. 5 – 6, poz. 65 ).
Zauważyć także należy, że w stosunku do skazanegoB. K.w sprawach opisanych w punktachI., IV., V.iVI.nie byłoby możliwym zastosowanie zasady całkowitej absorpcji, albowiem w zaistniałym układzie, warunki ku temu nie zachodzą.
Przypomnieć bowiem trzeba, że zgodnie z wieloletnim i utrwalonym orzecznictwem, zasadę taką można zastosować albo wtedy, gdy wszystkie czyny wykazują bardzo bliską więź przedmiotowo – podmiotową i czasowo – przestrzenną, albo orzeczone za niektóre z czynów kary są tak minimalne, że w żadnym stopniu nie mogłyby rzutować na karę łączną. Zasada ta nie powinna być natomiast z reguły (ale od tej reguły są oczywiście wyjątki) stosowana wówczas, gdy chodzi o naruszenie dóbr o charakterze majątkowym, podlegających zsumowaniu (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15.05.1990 r., IV KR 80/90, LEX nr 22064; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30.08.1979 r., II KR 232/79, opubl. OSNKW 1980/1/5; wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 9.05.2001 r., II AKa 63/01, opubl. Prok. i Pr. 2002/7-8/20).
Mając na uwadze powyższe przesłanki, a także okoliczność, iż związek przedmiotowo – podmiotowy zachodzący między poszczególnymi czynami w sprawach opisanych w punktachI., IV., V.iVI.nie jest na tyle bliski, aby można było zastosować zasadę pełnej absorpcji, uzasadnionym jest zastosowanie zasady mieszanej.
Przy wymiarze kary łącznej Sąd miał również na uwadze fakt, żeB. K.na przestrzeni od 2014 roku do 2018 roku był już siedmiokrotnie karany, w tym na kary pozbawienia wolności,albowiem aż jedenaście razy naruszył porządek prawny, a jego przestępcza działalność zakończyła się w dniu 03 listopada 2017 roku, zaś w izolacji penitencjarnej przebywa od dnia 22 listopada 2017 roku (doprowadzony w związku z zastosowaniem tymczasowego aresztowania).
W ocenie Sądu kara łączna nie może stanowić premii dla skazanego płynącej wyłącznie z faktu popełnienia kilku albo nawet kilkunastu przestępstw bowiem prowadziłoby to do bezkarności niektórych działań, a zastosowanie w takiej sytuacji zasady pełnej absorpcji nie pozostaje w zgodzie z zasadą kary sprawiedliwej.
Jednocześnie analizując treść aktualnej opinii wydanej przez Zastępcy Dyrektora Aresztu Śledczego wP.oraz informacje dotyczące zachowania skazanego po dokonaniu poszczególnych przestępstw Sąd uznał, iż proces resocjalizacji przebiegający w stosunku doB. K.nie został jeszcze ukończony. Należy podnieść, że orzeczenie kary łącznej w oparciu o zasadę całkowitej absorpcji nie tylko byłoby nieuzasadnione w świetle przytoczonych okoliczności, ale też przyczyniłoby się do wyrobienia w skazanym mylnego przekonania, że wielość przestępstw popłaca. Dlatego też wymierzając karę łączną w niniejszej sprawie przy uwzględnieniuco do zasady pozytywnego zachowania w izolacji penitencjarnejskazanegoB. K.w okresie odbywania kary Sąd w sprawach opisanych w punktachI., IV., V.iVI.zastosował zasadę częściowej absorpcji, gdyż tak orzeczona kara łączna w ocenie Sądu spełni stawiane jej cele ogólnoprewencyjne i indywidualne.
Wobec powyższego na podstawieart. 85 § 1 k.k.,art. 85 § 2 k.k.,art. 86 § 1 k.k.z wyroków opisanych w punktachI., IV., V.iVI.Sąd wymierzył skazanemuB. K.karę łączną 4 lat pozbawienia wolności.
Orzeczona kara łączna, zdaniem Sądu należycie realizuje zadania w zakresie prewencyjnego oddziaływania kary, zarówno w znaczeniu prewencji indywidualnej jak i ogólnej, kształtując we właściwy sposób świadomość prawną społeczeństwa.
Na podstawieart. 577 k.p.k.Sąd zaliczył na poczet kary łącznej 4 lat pozbawienia wolności (orzeczonej w punkcie 1. wyroku łącznego) okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 4 maja 2014 roku godz. 16:50 do dnia 5 maja 2014 roku godz. 15:30 oraz od dnia 10 sierpnia 2014 roku godz. 12:30 do dnia 10 sierpnia 2014 roku godz. 16:35 oraz od dnia 24 października 2014 roku do dnia 5 grudnia 2014 roku, oraz od dnia 22 listopada 2017 roku godz. 06:40 do dnia 25 stycznia 2018 roku godz. 06:40, a także okresy dotychczas odbytych kar z wyroków podlegających łączeniu.
Wyroki opisane w punktachI. i V.w części dotyczącej jednostkowych kar pozbawienia wolności oraz wyroki opisane w punktachIV.iVI.w części dotyczącej kar łącznych pozbawienia wolności Sąd uznał za pochłonięte niniejszym wyrokiem łącznym, a w pozostałej części powyższe wyroki pozostawił do odrębnego wykonania.
Ponadto na podstawieart. 572 k.p.k.w zw. zart. 85 § 2 k.k.Sąd umorzył postępowanie w części dotyczącej wydania wyroku łącznego wobec skazanegoB. K.obejmującego prawomocne skazanie wyrokami opisanymi w punktachII.iIII.
Na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.w zw. z § 3, § 4 ust. 1, 2 i 3, § 17 ust. 5, § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03.10.2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 roku poz. 1714) Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. C.kwotę 177,12 złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skazanemuB. K..
W oparciu o treśćart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity Dz. U. z 1983 roku nr 49, poz. 223 ze zm.) w związku z faktem, iż skazanyB. K.obecnie przebywa w Areszcie Śledczym wP., Sąd nie pobierał od niego opłaty oraz zwolnił go od wydatków poniesionych w sprawie, którymi obciążył Skarb Państwa, uznając, że ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe ze względu na jego aktualną sytuację osobistą, rodzinną i majątkową.
.