Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 535/17
Data wyroku: 2018-05-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Radosław Gluza

Sygn. akt II W 535/17
(...)

WYROK

2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 maja 2018r.
Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej II Wydział Karny, w składzie:
Przewodniczący:  Radosław Gluza
Protokolant: Karolina Raszowska
przy udziale oskarżyciela publicznego ---
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 10 kwietnia 2018r., 17 maja 2018r. wŚ.
sprawy
R. K. (1)(K.)
synaK.iB. z d. A.
ur. (...)weW.

obwinionego o to, że:

w dniu 19 lipca 2017r. około godziny 07:30 na drodze prowadzącej z miejscowościS.w kierunku miejscowościK., na wysokości nowo powstającego osiedla w miejscowościS., kierując pojazdem markiP. (...)onr rej. (...), wykonując manewr wyprzedzania nie zachował należytej ostrożności, w wyniku czego zmusił kierującą pojazdem markiR. (...)onr rej. (...)jadącą w tym samym kierunku do gwałtownego hamowania oraz zjechania na pobocze drogi, czym stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym,

tj. o wykroczenie z art. 86 § 1 k.w.;

orzeka:

I
uznaje obwinionegoR. K. (1)za winnego tego, że w dniu 19 lipca 2017r., około godziny 07:30, na drodze prowadzącej z miejscowościS.w kierunku miejscowościK., przed miejscowościąS., kierując pojazdem markiP. (...)onr rej. (...), nie zachował szczególnej ostrożności wykonując manewr wyprzedzania poprzedzających go pojazdów, w ten sposób, że nie upewnił się co do możliwości bezpiecznego wykonania manewru i w celu uniknięcia zderzenia ze zbliżającym się z naprzeciwka pojazdem, wjechał bezpośrednio przed samochód osobowy markiR. (...)onr rej. (...), jadący w tym samym kierunku, zmuszając kierującą tym pojazdem do gwałtownego hamowania oraz zjechania na pobocze drogi, czym stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. popełnienia wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. i za to, na podstawie tego przepisu, wymierza mu karę grzywny w wysokości 800 zł (ośmiuset złotych);

II
na podstawieart. 119 § 1 k.p.w.i § 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2017r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty sądowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia obciąża obwinionego kosztami procesu, a w tym zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania i na podstawie art. 21 pkt. 2 w zw. zart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychwymierza mu opłatę w kwocie 80 zł.

SSR Radosław Gluza

19.1.UZASADNIENIE WYROKU

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:

Dnia 19 lipca 2017r., około godz. 07.30,S. O.zawoziła swoją pięcioletnią córkę do przedszkola.S. O.kierowała samochodem m-kiR. (...)onr. rej. (...), jadącdrogą nr (...)od stronyS.w kierunkuK.. Za jej pojazdem poruszał się samochód prowadzony przezR. K. (2), którego znała z widzenia. SamochódS. O.posiadał ważne badania techniczne, był sprawny.
Dowód:
zeznania świadkaS. O., k. 1 oraz nośnik z zapisem k. 38,
zeznania świadkaR. K. (2), nośnik z zapisem k. 35.
Przed miejscowościąS.do pojazdówR. K. (2)iS. O., zbliżył się samochód m-kiP. (...)onr. rej. (...). Kierował nim obwinionyR. K. (1), jadący do pracy doK..
Dowód:
zeznania świadkaS. O., k. 1 oraz nośnik z zapisem k. 38,
zeznania świadkaR. K. (2), nośnik z zapisem k. 35,
wydruk fotografii, k. 4,
Po zjechaniu z górki, w miejscu gdzie droga przebiega po łuku w lewo a następnie w prawo, obwiniony zaczął wyprzedzać poprzedzające go auta. Po wyprzedzeniu samochoduR. K. (2),R. K. (1)kontynuował manewr, mimo że z naprzeciwka nadjeżdżał samochód ciężarowy. W takiej sytuacji obwiniony zaczął zjeżdżać przed wyprzedzany samochód m-kiR. (...)onr. rej. (...), zmuszając kierującą nimS. O., do zjazdu na pobocze i gwałtownego hamowania, w celu uniknięcia zderzenia pojazdów.
Dowód:
zeznania świadkaS. O., k. 1 oraz nośnik z zapisem k. 38,
zeznania świadkaR. K. (2), nośnik z zapisem k. 35.
W rezultacie manewruS. O., która praktycznie zatrzymała swój pojazd, obwiniony zdołał „zmieścić się” na prawym pasie ruchu, przed nadjeżdżającym z naprzeciwka samochodem ciężarowym. NastępnieR. K. (1)kontynuował jazdę, zaś kierująca samochodemR.i jadący za niąR. K. (2)pojechali za nim do Katów(...).
Dowód:
zeznania świadkaS. O., k. 1 oraz nośnik z zapisem k. 38,
zeznania świadkaR. K. (2), nośnik z zapisem k. 35.
Po zatrzymaniu pojazdu przez obwinionego, kierująca samochodemR.podeszła do niego i zwróciła mu uwagę na niebezpieczny manewr, pytając „co robi?”R. K. (1)nie zareagował na jej słowa, wobec czegoS. O.oświadczyła mu, że zgłosi sprawę na Policję, na co obwiniony odpowiedział „proszę zgłaszać”.
Dowód:
zeznania świadkaS. O., k. 1 oraz nośnik z zapisem k. 38,
zeznania świadkaR. K. (2), nośnik z zapisem k. 35.
ObwinionyR. K. (1)ma 55 lat, jest żonaty, posiada na utrzymaniu dwoje dzieci. Obwiniony z zawodu jest ekonomistą, pracuje w Banku Spółdzielczym wK., zarabia około 3.000 zł. Nie był karany sądownie za przestępstwa.
Dowód:
wyjaśnienia obwinionegoR. K. (1), nośnik z zapisem k. 35.
ObwinionyR. K. (1)nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że nie ma wiedzy odnośnie sytuacji objętej wnioskiem o ukaranie. Podał, że jest właścicielem samochodu m-kiP.onr. rej. (...). Stwierdził, iż nie wie czy w dniu 19 lipca 2017r. poruszał się po drodze prowadzącej zS.doK.. Oświadczył, że zdarza mu się jeździć tą drogą do pracy, którą zwyczajowo zaczyna o godz. 08.05. Dodał, iż nie kojarzy sytuacji rozmowy z pokrzywdzoną wK..

Ponadto Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Ustalając stan faktyczny w sprawie, sąd oparł się na wiarygodnych zeznaniach świadkówS. O.iR. K. (2). Dając im wiarę, sąd miał na uwadze to, że w sposób spójny, logiczny i korespondujący ze sobą, opisali przebieg zdarzenia drogowego z dnia 19 lipca 2017r. Dokonując bezpośredniej oceny zeznań świadków na rozprawie, sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności wskazujących na to, że w sposób nieprawdziwy przedstawili oni zaistniałą sytuację. Zdaniem sądu zarównoS. O.jak iR. K. (2)nie mieli żadnego interesu w tym aby bezpodstawnie oskarżać obwinionego o niebezpieczne zachowanie na drodze, którego się nie dopuścił w dniu 19 lipca 2017r.
Mając z kolei na uwadze wyjaśnienia złożone przezR. K. (1), sąd odmówił im w przeważającej części wiary. Sąd uznał, iż zaprzeczanie przez obwinionego popełnieniu zarzucanego mu wykroczenia, wbrew zasługującym na uwzględnienie zeznaniom świadkówS. O.iR. K. (2), stanowi wyłącznie wyraz przyjętej przez niego linii obrony. Na powyższe wskazuje zdaniem sądu również to, żeR. K. (1)odnosząc się do poszczególnych okoliczności rozpatrywanego zdarzenia, bądź to zasłaniał się niepamięcią, bądź też oświadczał, że pewnych zdarzeń nie zauważył, lub nie ma o nich wiedzy.
Dokonując oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego sąd ustalił sprawstwo i winęR. K. (1)w zakresie zarzucanego mu wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. Jednocześnie sąd dokonał modyfikacji opisu czynu przypisanego obwinionemu, w stosunku do zawartego we wniosku o ukaranie. Sąd uznał, żeR. K. (1)kierując w dniu 19 lipca 2017r. samochodem m-kiP. (...)onr. rej. (...), nie zachował szczególnej ostrożności podczas wyprzedzania poprzedzających go pojazdów. Nie upewnił się on bowiem dostatecznie co do możliwości bezpiecznego wykonania tego manewru, w sytuacji gdy nie miał wystarczającego miejsca na jego przeprowadzenie, z uwagi na nadjeżdżający z naprzeciwka samochód ciężarowy.R. K. (1)uchybił w tym zakresie dyspozycjiart. 24 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym. Rezultatem naruszenia przez obwinionego zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym była konieczność wjechania przez niego bezpośrednio przed samochód osobowym m-kiR. (...), w celu uniknięcia zderzenia ze zbliżającym się do niego z naprzeciwka pojazdem. Wymusiło to jednocześnie wykonanie przezS. O.manewrów obronnych w postaci gwałtownego hamowania oraz zjechania na pobocze, aby uniknąć zderzenia z samochodem kierowanym przezR. K. (1). Ustalone okoliczności sprawy w oparciu o wiarygodne zeznania świadków, nie budzą wątpliwości co do tego, że obwiniony spowodował realne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Sąd wymierzając obwinionemuR. K. (1)karę za popełnione wykroczenie, miał na względzie dyrektywy określone w art. 33 § 1 i 2 k.w., uwzględniając w szczególności znaczny stopień naruszenia przez obwinionego zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Obwiniony sprowadził bowiem bezpośrednie zagrożenia zderzenia pojazdów, do którego niedoszło wskutek zdecydowanej reakcjiS. O., które ustąpiła mu miejsce, zjeżdżając na pobocze i gwałtownie hamując. Sąd uznał iż karą adekwatną do czynu obwinionego i osiąganych przez niego zarobków jest grzywna w wysokości 800 zł i karę tę mu wymierzył.
Orzekając o kosztach procesu sąd obciążył nimi w całości obwinionego a w tym zasądził niego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 100 zł i wymierzył mu opłatę w wysokości przewidzianej ustawą
SSR Radosław Gluza