Sąd Rejonowy w Inowrocławiu
IV Wydział Pracy
Sygnatura akt: IV P 115/18
Data wyroku: 2019-01-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariusz Kubicki, Alicja Lisiecka, Małgorzata Nowak
Podstawa prawna: ODSZKODOWANIE

Sygn. akt IV P 115/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 stycznia 2019 r.
Sąd Rejonowy w Inowrocławiu IV Wydział Pracy
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Alicja Lisiecka

Ławnicy:

Mariusz Kubicki
Małgorzata Nowak

Protokolant:

st. sekr. sądowy Małgorzata Stanisz

po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2019 r. w Inowrocławiu
sprawy z powództwa:E. S.
przeciwko(...) Sp. z o.o.wI.
o odszkodowanie

1
oddala powództwo,

2
kosztami sądowymi, od uiszczenia których z mocy ustawy zwolniony był powód obciąża Skarb Państwa.

SSR Alicja Lisiecka
Małgorzata Nowak       Mariusz Kubicki
Sygn. akt IV P 115/18

UZASADNIENIE
PowódE. S.w pozwie z dnia 13 października 2018r., wniesionym do Sądu Rejonowego w Inowrocławiu w dniu 15 października 2018r. i skierowanym przeciwko(...) Sp. z o.o.z siedzibą wI., domagał się  zasądzenia na swoją rzecz od pozwanego kwoty 6.300,00zł., odpowiadającej wysokości jego trzymiesięcznego wynagrodzenia za pracę, a to tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem wypowiedzenie przez pracodawcę umowy o pracę.
Jednocześnie z pozwem powód złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę, twierdząc, iż terminowi do wniesienia odwołania uchybił nie ze swojej winy(k. 2-4v.).
W uzasadnieniu swojego stanowiska powód wskazał, iż łączyły go z pozwanym dwie kolejne umowy o pracę – pierwsza na okres próbny od dnia12 grudnia 2017r.do dnia 28 lutego 2018r. oraz druga- na czas określony od dnia 19 marca 2018r. do dnia 31 grudnia 2018r. W dniu 18 września 2018r. pozwany pracodawca wręczył powodowi wypowiedzenie umowy o pracę przewidujące 1- miesięczny okres wypowiedzenia, co oznaczało, iż łączący strony stosunek pracy uległ rozwiązaniu z dniem 31 października 2018r., a dodatkowo – w okresie od dnia 24 września 2018r. do momentu ustania zatrudnienia, tj. do dnia 31 grudnia 2018r.-strona pozwana zwolniła powoda z obowiązku świadczenia pracy. Dodał także powód, iż w dniu wręczenia wypowiedzenia, tj. w dniu 18 września 2018r., pracodawca skierował go na urlop wypoczynkowy, który trwał od dnia 19 września 2018r. do dnia 23 września 2018r. W ocenieE. S.pozwany wypowiadając mu umowę o pracę dopuścił się nadużycia prawa albowiem jedyną przyczyną dokonanego wypowiedzenia była aktywność powoda skierowana ku obronie praw pracowniczych oraz zamiar utworzenia u pozwanego związków zawodowych.
Uzasadniając z kolei wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę, powód wskazał, że dopiero w dniu 13 października 2018r., od związkowego prawnika, dowiedział się, że termin na wniesienie odwołania do Sądu Pracy wynosi 21 dni od doręczenia wypowiedzenia, nie zaś 7 dni , jak to wskazał w wypowiedzeniu pozwany. Wprawdzie powód przyznał, że w chwili otrzymania wypowiedzenia umowy o pracę, z doniesień medialnych, wiedział, iż termin na wniesienie odwołania został znacznie wydłużony, jednak, nie mając prawniczego wykształcenia, myślał, że trwa on aż do dnia ustania zatrudnienia, czyli w przypadku powoda-do dnia 31 października 2018r. Po otrzymaniu wypowiedzenia powód nie skorzystał z porady adwokata, gdyż ze względów finansowych nie mógł sobie na to pozwolić i dopiero w dniu 13 października 2018r., od wspomnianego wyżej zakładowego prawnika, dowiedział się, że termin na wniesienie odwołania wynosi 21 dni od dnia doręczenia pisma o wypowiedzeniu umowy o pracę i jest niezależny od daty ustania zatrudnienia. Po uzyskaniu powyższej wiadomości, powód niezwłocznie, w dniu 15 października 2018r., złożył w Sądzie Rejonowym –Sądzie Pracy niniejszy pozew oraz wniosek o przywrócenie terminu w trybieart. 265 par. 1 k.p.
W odpowiedzi na powyższe pozwany(...) Sp. z o.o.wI.wniósł o oddalenie wniosku powoda o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jako bezzasadnego w świetleart. 265 § 1 k.p.oraz odrzucenie pozwu jako wniesionego po upływie przewidzianego wart. 264 § 1 k.p.21-dniowego terminu (k. 41, e-protokół z dnia 10 stycznia 2019r., min. 00:30:20_00:30:54).
Wcześniej pozwany, zarządzeniem doręczonym w dniu 31 października 2018r.(k. 16),pouczony został o treściart. 207 k.p.c.iart. 217 k.p.c.oraz zobowiązany do udzielenia odpowiedzi na doręczony mu tego samego dnia pozew, w której to odpowiedzi strona pozwana powinna była odnieść się do żądania zawartego w pozwie oraz wypowiedzieć się co do przedstawionych w nim twierdzeń, powołanych okoliczności faktycznych i dowodów oraz zobligowana została przedstawić własne twierdzenia, zarzuty i wnioski, a także wskazać dowody, które powinny być przeprowadzone na rozprawie lub załączyć dowody w postaci dokumentów- wszytko w terminie 14 dni, na piśmie w 2 egzemplarzach-pod rygorem zwrotu odpowiedzi na pozew i pominięcia wniosków dowodowych zgłoszonych w późniejszym terminie(k. 13).
Z uwagi na uchybienie powyższego terminu przez pozwanego, Sąd postanowieniem z dnia 14 grudnia 2018r.(k. 25) – na podstawieart. 207 § 7 k.p.c.w zw. zart. 207 § 2 k.p.c.-zwrócił stronie pozwanej wniesioną w dniu 16 listopada 2018r.(k. 24) odpowiedź na pozew z dnia 15 listopada 2018r. oraz – w myślart. 207§ 6 k.p.c.– pominął spóźnione twierdzenia i dowody zgłoszone przez pozwanego w odpowiedzi na pozew z dnia 15 listopada 2018r.
Pozwany(...) Sp. z o.o.wI.pismem z dnia 9 stycznia 2019r.(k.29-33) wniósł o przywrócenie terminu do złożenia odpowiedzi na pozew w trybieart. 169 § 1 k.p.c., a Sąd postanowieniem z dnia 10 stycznia 2019r. – na podstawieart. 168 § 1 k.p.c.a contario-wniosek powyższy jako niezasadny oddalił.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

PowódE. S.był zatrudniony u pozwanego(...) Sp. z o.o.wI.początkowo na podstawie umowy o pracę z dnia 11 grudnia 2017r. na okres próbny od dnia 12 grudnia 2017r. do dnia 28 lutego 2018r., a następnie na podstawie umowy o pracę z dnia 16 marca 2018r. na czas określony od dnia 19 marca 2018r. do dnia 31 grudnia 2018r., ostatnio na stanowisku operator maszyn introligatorskich.

( dowód

-umowy o pracę –k. B-1, k. B-8 akt osobowych powoda)
We wtorek, dnia 18 września 2018r., pozwany zaproponował powodowi rozwiązanie łączącej ich umowy o pracę w drodze porozumienia stron. Powód odmówił i wówczas pracodawca przedłożył mu pisemne oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę za wypowiedzeniem. We wspomnianym piśmie, opatrzonym datą 18 września 2018r., strona pozwana wypowiedziała powodowi łączącą ich umowę o pracę na czas określony zawartą w dniu 16 marca 2018r., zachowując jednomiesięczny okres wypowiedzenia i wskazując, że przedmiotowa umowa o pracę ulegnie rozwiązaniu z dniem 31 października 2018r.
Wypowiedzenie umowy o pracę z dnia 18 września 2018r. zawierało pouczenie o prawie powoda do wniesienia odwołania do Sądu Rejonowego – Sądu Pracy wI.,  w terminie 7 dni od dnia doręczenia wypowiedzenia.
W dniu 18 września 2018r. pozwany pracodawca skierował także powoda na urlop wypoczynkowy, który trwał od dnia 19 września 2018r. do dnia 23 września 2018r., a w okresie od dnia 24 września 2018r. do momentu ustania zatrudnienia, tj. do dnia 31 grudnia 2018r., zwolnił powoda z obowiązku świadczenia pracy. Na potwierdzenie powyższego przedłożył powodowi stosowne pismo noszące-podobnie jak wypowiedzenie umowy o pracę- datę 18 września 2018r.
E. S.w dniu 18 września 2018r. przyjął do wiadomości fakt wypowiedzenia przez pracodawcę umowy o pracę, jednak oświadczenia pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę nie podpisał i nie odebrał od pozwanego.Stwierdził, że dopóki nie skonsultuje otrzymanego wypowiedzenia umowy o pracę z prawnikiem, nie podpisze go i nie odbierze od pracodawcy. Jedynym dokumentem, który powód odebrał od pozwanego w dniu 18 września 2018r. było zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy z dnia 18 września 2018r., które w swojej treści wyraźnie nawiązywało do dokonanego w/wym. dniu wypowiedzenia umowy o pracę.
(dowód-wypowiedzenie umowy o pracę z dnia 18.09.2018r.-k. C-2 akt osobowych powoda, zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy z dnia 18.09.2018r.-k.C-3 akt osobowych powoda, informacyjne słuchanie powoda-k.41, e-protokół z dnia 10.01.2019r.-min. 00:09:13-00:30:20)
W sobotę, dnia 22 września 2018r.,powód udał się do prawnika celem zasięgnięcia konsultacji w przedmiocie otrzymanego w dniu 18 września 2018r.wypowiedzenia stosunku pracy. Okazał mu pismo o zwolnieniu z obowiązku świadczenia pracy z dnia 18 września 2018r. Prawnik ów zapoznał się z treścią okazanego dokumentu i przedstawił powodowi możliwe do podjęcia, w zaistniałej sytuacji , kroki prawne. Jednocześnie, po zakończeniu porady prawnej, polecił powodowi, aby ten ze spokojem zastanowił się, czy w ogóle będzie podejmował na drodze sądowej, przewidziane przepisami prawa pracy, działania dotyczące otrzymanego wypowiedzenia umowy o pracę. Powód i doradzający mu prawnik ustalili, iżE. S.zjawi się u niego ponownie w następnym , rozpoczynjącym się w dniu 24 września 2018r. tygodniu i wówczas przedstawi prawnikowi swoją decyzję co do dalszych poczynań w przedmiocie wypowiedzenia stosunku pracy.
Z uwagi na fakt, iż prawnik powoda udzielał konsultacji raz w tygodniu, w soboty, kolejne spotkanie mogło się odbyć w dniu 29 września 2018r., a następne w dniu 6 października 2018r.
(dowód- informacyjne słuchanie powoda-k.41, e-protokół z dnia 10.01.2019r.-min. 00:09:13-00:30:20)
W poniedziałek, w dniu 24 września 2019r.,E. S.zjawił się u pozwanego, złożył na oświadczeniu pracodawcy o rozwiązaniu umowy o pracę za wypowiedzeniem z dnia 18 września 2018r. swój podpis, odebrał przeznaczony dla niego odpis powyższego oświadczenia, po czym opuścił zakład pracy.
Będąc tego dnia w posiadaniu oświadczenia pracodawcy o rozwiązaniu umowy o pracę za wypowiedzeniem z dnia 18 września 2018r., zapoznał się z jego treścią i zauważył, że wypowiedzenie zawierało pouczenie o prawie powoda do wniesienia odwołania do Sądu Rejonowego – Sądu Pracy wI.,  w terminie 7 dni od dnia doręczenia wypowiedzenia.
E. S.wiedział wówczas, i wiedzę tę posiadał także w dniu wypowiedzenia umowy o pracę, tj. 18 września 2018r., że termin na wniesienie odwołania do Sądu Pracy nie wynosi już tak, jak to wskazał pozwany 7 dni od doręczenia wypowiedzenia, lecz został znacznie wydłużony.
(dowód- informacyjne słuchanie powoda-k.41, e-protokół z dnia 10.01.2019r.-min. 00:09:13-00:30:20)
Mimo możliwości odbycia kolejnego spotkana i konsultacji z prawnikiem w dniu 29 września 2018r. i w dniu 6 października 2018r., powód z tej sposobności nie skorzystał.
Udał się do prawnika dopiero w sobotę, w dniu 13 października 2018r. i oświadczył, że zamierza kwestionować otrzymane wypowiedzenie stosunku pracy na drodze postępowania sądowego.
Prawnik poinformował wówczas powoda, iż wprawdzie termin na wniesienie odwołania już upłynął, jednak istnieje możliwość złożenia do sądu wniosku o jego przywrócenie, tym bardziej, że pozwany pouczając powoda o możliwości wniesienia odwołania do Sądu Pracy, wskazał nieprawidłowy, bo 7-dniowy, termin na złożenie wypowiedzenia, samo uchybienie przez powoda terminu nie było znaczne, aE. S.nie jest fachowcem, nie ma wykształcenia prawniczego i może nie mieć wiedzy odnośnie terminu na wniesienie odwołania od rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem.
Na powyższy, przedstawiony przez prawnika, wariant powód się zdecydował i stąd też niniejszy pozew z dnia 13 października 2018r. o zapłatę odszkodowania za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę i zawarty w nim wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę.
Fizycznie pozew wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę został złożony przez powoda w Sądzie Rejonowym –Sądzie Pracy wI.w poniedziałek, w dniu 15 października 2018r.
(dowód- informacyjne słuchanie powoda-k.41, e-protokół z dnia 10.01.2019r.-min. 00:09:13-00:30:20)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wskazane wyżej dowody z dokumentów oraz na podstawie wyjaśnień złożonych przez powodaE. S.na rozprawie w dniu 10 stycznia 2019r.(k. 41, e-protokół z dnia 10 stycznia 2019r.-min. 00:09:13-00:30:20), uznając je za wystarczające do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.
Dowodom z dokumentów Sąd dał wiarę albowiem nie budziły one żadnych wątpliwości co do ich formy, jak i treści, nie były także kwestionowane przez strony niniejszego postępowania.
Jeśli chodzi o wyjaśnienia powoda, to –zdaniem Sądu- pozwoliły one na jednoznaczne ustalenie, iżE. S.pozew w analizowanej sprawie wniósł do Sądu Pracy po upływie przewidzianego przepisami prawa terminie i to w sposób przez siebie zawiniony.

Sąd zważył, co następuje:

Dokonując oceny prawnej zgłoszonego przez powoda żądania zapłaty odszkodowania za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę na czas określony, w pierwszej kolejności należało ustalić, czy wniesiony przezE. S.do Sądu Pracy w dniu 15 października 2018r. pozew został złożony w terminie określonym wart. 264 § 1 k.p.
Zgodnie z treścią przywołanegoart. 264 § 1 k.p., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2017r., odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę wnosi się do sądu pracy w ciągu 21 dni od dnia doręczenia pisma wypowiadającego umowę o pracę.  Już wstępna analiza dat: 18 września 2018r. – dzień wręczenia powodowi oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o pracę i 15 października 2018r.– dzień złożenia pozwu w Sądzie, wskazywała, że termin przewidziany wart. 264 § 1 k.p.został przekroczony, gdyż powód otrzymując wypowiedzenie w dniu 18 września 2018r., winien złożyć odwołanie do dnia 9 października 2018r., czego jednak nie uczynił.
Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa i doktryny termin na wniesienie odwołania do Sądu Pracy jest terminem prawa materialnego, a jego uchybienie, prowadzące do wygaśnięcia przysługujących pracownikowi uprawnień związanych z rozwiązaniem umowy o pracę za wypowiedzeniem, powinno skutkować oddaleniem powództwa.
Fakt złożenia pozwu po terminie przewidzianym wart. 264 § 1 k.p.nie oznacza jednak, że strona powodowa definitywnie traci prawo do odwołania się od wypowiedzenia stosunku pracy. W myśl bowiemart. 265 § 1 k.p.jeżeli pracownik nie dokonał – bez swojej winy – w terminie czynności, o której mowa wart. 264 § 1 k.p., sąd pracy na jego wniosek postanowi przywrócenie uchybionego terminu. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu pracy w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku – w myślart. 265 § 2 k.p.-należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu.
W świetle przepisuart. 265 k.p.sąd nie ma obowiązku wydania odrębnego orzeczenia w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia pozwu. Sąd rozstrzyga sprawę merytorycznie po uprzednim rozważeniu, czy termin do wniesienia pozwu został zachowany, a w razie uchybienia terminowi i przy wniosku pracownika o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę- czy spełnione zostały przesłanki do jego przywrócenia, dając temu wyraz w pozytywnym bądź negatywnym sensie - w treści uzasadnienia orzeczenia, jeżeli będzie ono sporządzone na wniosek strony bądź wskutek wniesienia środka zaskarżenia, co ma miejsce w analizowanej sprawie.
Przesłankę braku winy pracownika w uchybieniu terminowi wskazanemu wart. 264 § 1 k.p.należy-zdaniem Sądu- analizować przy uwzględnieniu z jednej strony subiektywnej zdolności powoda –pracownika do oceny rzeczywistego stanu rzeczy, mierzonej zwłaszcza poziomem wykształcenia, skalą posiadanej wiedzy prawniczej i życiowego doświadczenia, a z drugiej - zobiektywizowanym stopniem staranności, jakiej można oczekiwać od strony należycie dbającej o własne interesy.  Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 18 maja 2010 r., I PK 15/10, LEX nr 602201, zgodnie z hipotezą normyart. 264 § 1 k.p.przywrócenie uchybionego terminu możliwe jest tylko przy spełnieniu jednej, ale za to koniecznej przesłanki, a mianowicie braku winy pracownika w przekroczeniu terminu. Muszą zatem zaistnieć szczególne okoliczności, które spowodowały opóźnienie w wytoczeniu powództwa oraz związek przyczynowy pomiędzy tymi okolicznościami a niedochowaniem terminu do wystąpienia strony na drogę sądową. Im większe opóźnienie, tym bardziej ważkie muszą być przyczyny je usprawiedliwiające. Podobnie wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 22 listopada 2001 r., I PKN 660/00, OSNP 2003/20/487,podnosząc jednocześnie, że usprawiedliwienie przekroczenia terminu do wniesienia odwołania mogą usprawiedliwiać okoliczności trwające przez cały czas opóźnienia.
W ocenie Sądu wniosek powodaE. S.o przywrócenie mu terminu na wniesienie odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę zgodnie zart.264 § 1 k.p.był bezzasadny.
Powód nie wykazał wystąpienia przesłanki braku po jego stronie winy w złożeniu odwołania od wypowiedzenia po terminie. Wskazać należy, iż w treści otrzymanego wypowiedzenia zawarte było pouczenie o możliwości złożenia takiego odwołania do Sądu Pracy, choć w krótszym niż w rzeczywistości terminie. Powód w dniu 18 września 2018r. wiedział jednak doskonale-sam to zresztą przyznał- że termin na wniesienie odwołania jest znaczne dłuższy niż podane przez pozwanego 7 dni, a po kilku dniach od otrzymania wypowiedzenia, w sobotę 22 września 2018r., udał się do fachowca-prawnika, gdzie okazał mu zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy z dnia 18.09.2018r. i choć , jak twierdzi, tego dnia nie rozmawiał z prawnikiem o terminie na wniesienie odwołania od otrzymanego wypowiedzenia umowy o pracę, to- w ocenie Sądu-nie odpowiada to prawdzie. Jest dla Sądu nieprawdopodobne, aby fachowiec, który zapoznał się z treścią okazanego mu przez powoda dokumentu, w którym wyraźnie zostało stwierdzone, iż pracodawca w związku z wypowiedzeniem umowy o pracę dokonanym dnia 18 września 2018r., zwalnia powoda w okresie wypowiedzenia z obowiązku świadczenia pracy, nie zwrócił powodowi uwagi ,iż od chwili doręczenia wypowiedzenia bieg rozpoczął przewidziany wart. 264 § 1 k.p.termin na wniesienia odwołania od wypowiedzenia stosunku pracy i że termin ten wynosi nie 7 dni, jak wskazał pozwany w wypowiedzeniu , lecz 21 dni od doręczenia powodowi wypowiedzenia umowy o pracę. Jest to o tyle istotne, iż zachowanie terminu do wniesienia odwołania jest pierwszą czynnością, jaką podejmuje Sąd Pracy badając wpływające odwołania i każdy prawnik, w szczególności specjalizujący się w prawie pracy, ma tego świadomość. Mogło odpowiadać prawdzie, iż prawnik udzielający porady powodowi w dniu 22 września 2018r. , po przedstawieniuE. S.możliwych do podjęcia w jego sprawie kroków prawnych, po konsultacji polecił powodowi, aby ten ze spokojem zastanowił się, czy w ogóle będzie podejmował jakiekolwiek działania na drodze sądowej. Zalecany spokój w podjęciu decyzji wynikał –zdaniem Sądu-m.in. z tego, iż termin na wniesienie odwołania upływał powodowi z dniem 9 października 2018r., zaś udzielający porady fachowiec, mimo iż przyjmował interesantów raz w tygodniu, w soboty, umówił się na kolejne spotkanie z powodem w następnym tygodniu, który rozpoczynał się w dniu 24 września 2018r., co determinowało spotkanie w sobotę, w dniu 29 września 2018r. Gdyby wówczas powód podjął decyzję o wniesieniu odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę, to miałby realna możliwość uczynić to w ustawowym terminie 21 dni. Termin przewidziany wart. 264§ 1 k.p.zostałby także zachowany, gdyby powód zamiast 29 września 2018r., spotkał się z prawnikiem w kolejną sobotę- w dniu 6 października 2018r. Sporządzone wówczas odwołanie także mogłoby trafić do Sądu Pracy przed dniem 9 października 2018r.E. S.nie udał się jednak na spotkanie z prawnikiem ani w dniu 29 września 2018r., ani w dniu 6 października 2018r. i faktu tego nie był w stanie w jakikolwiek sposób wyjaśnić. Miał świadomość, że musi zadbać o swoje interesy pracownicze i dlatego skorzystał z porady prawnej w dniu 22 września 2018r., nie był więc nieporadny i zdezorientowany , zdecydowane kroki odnośnie odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę podjął jednak dopiero w sobotę, w dniu 13 października 2018r. , kiedy udał się na wizytę do wspomnianego prawnika, a ten sporządził dla niego pozew inicjujący niniejszy proces wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania albowiem od razu zorientował się, że termin zart. 264§ 1 k.p.został przez powoda uchybiony. Spóźnienie powoda nie zostało zatem –zdaniem Sądu- spowodowane brakiem jego wiedzy, co do terminu złożenia odwołania, powód nie wykazał również, by w ciągu 21 dni od otrzymania wypowiedzenia zaszły okoliczności, które spowodowałyby faktyczną niemożność złożenia przezE. S.takiego odwołania. Także tłumaczenie powoda, że do uchybienia terminu doszło z powodu niskiego poziomu jego wiedzy prawnej, nie jest – w ocenie Sądu -dostateczną przesłanką uzasadniającą przekroczenie terminu przewidzianego wart. 264 § 1 k.p.
Podsumowując powyższe rozważania Sąd doszedł do przekonania, iż uchybienie terminowi do złożenia odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę nastąpiło z winy powoda, okoliczności uprawdopodabniające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie zostały przez powoda w żaden sposób wykazane, zatem nie było podstaw przywrócenia terminu zgodnie zart. 265 k.p.i z uwagi na powyższe wytoczone powództwo, bez konieczności badania, czy wręczone powodowi wypowiedzenie było poprawne pod względem formalnym i uzasadnione merytorycznie, należało oddalić, o czym też Sąd orzekł w punkcie 1 wyroku.
W punkcie 2 wyroku Sąd rozstrzygnął o kosztach sądowych, a to zgodnie z treściąart. 98 k.p.c.w zw. zart. 113acontrarioustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(t.j. – Dz. U. z 2016 r., poz. 623 ze zm.).
Wyrok nie zawiera rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa procesowego wygrywającej proces strony pozwanej albowiem reprezentujący pozwanego zawodowy pełnomocnik nie złożył stosownego wniosku wymaganego treściąart. 109 § 1 k.p.c.
I., dnia 8.02.2019r.
SSR Alicja Lisiecka