Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 725/18
Data wyroku: 2018-11-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Włodzimierz Hilla
Słowa kluczowe: Wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu osób i mienia
Podstawa prawna: art. 437§1k.p.k.

Sygn. aktIV Ka 725/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 listopada 2018 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczyw składzie:
Przewodniczący SSO Włodzimierz Hilla
Protokolant Olga Szałapska
przy udziale ---
po rozpoznaniu dnia 30 listopada 2018 r.
sprawyI. R.s.A.iS.ur. (...)wB.
obwinionego zart. 210 ust. 1 pkt 8 Ustawy prawo lotnicze
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy
z dnia 24 maja 2018 r. sygn. akt XIV W 3990/17

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

2
koszty postępowania odwoławczego ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt: IV Ka 725/18

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Bydgoszczy wyrokiem z 24 maja 2018 r. (sygn. akt XIV W 3990/17) uniewinniłI. R.od zarzucanego mu czynu zart. 210 ust. 1 pkt 8 ustawy Prawo lotnicze, a polegającego na tym, że 5 grudnia 2016 r. w m.B.przyul. (...), tj. w rejonie mniejszym niż 5 km od terenu lotniska, hodował ptaki mogące stanowić zagrożenie dla ruchu lotniczego.
Apelację od niniejszego wyroku wywiódłoskarżyciel publiczny –K.wB.,i powołując się na podstawę odwoławczą określoną w art.. 438pkt 3 k.p.k., wyrokowi temu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, mający wpływ na treść orzeczenia, a polegający na ustaleniu przez Sąd, że obwiniony nie popełnił zarzucanego mu czynu, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Powyższa apelacja jawiła się jako bezzasadna, wobec czego zaskarżony wyrok podlegał utrzymaniu w mocy.
Sąd pierwszej instancji w sposób należyty przeprowadził postępowanie dowodowe w sprawie, po czym poczynił jak najbardziej trafne ustalenia faktyczne skutkujące uniewinnieniem obwinionego od zarzucanego mu czynu, po przeprowadzeniu wnikliwej i rzetelnej analizy i oceny całokształtu zgromadzonego w spawie materiału dowodowego, w tym także treści podnoszonego przez apelującego dowodu w postaci opinii biegłego –P. Ł.. Sąd orzekającyw swym rzeczowym, logicznym i przekonującym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazał, na jakich dowodach oparte zostały dokonane ustalenia faktyczne. W konsekwencji z treści tego dokumentu procesowego w sposób jednoznaczny, przejrzysty i całkowicie zrozumiały wynikało,dlaczego zapadł taki właśnie wyrok. Przedstawiona ocena dowodów, wbrew twierdzeniu żalącego się, w żaden sposób nie mogła być uznana za dowolną, nie wykraczała poza granice ich swobodnej oceny, uwzględniała wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego oraz zasady logicznego rozumowania, jak najbardziej uprawnienie korzystając z ochrony przewidzianej właśnie treścią przepisuart. 7 k.p.k.w zw. zart. 8 k.p.w.
Sąd odwoławczy w powyższym zakresie z tą argumentacją, jaka została tamże przywołana, w pełni się utożsamia i się do niej odwołuje.
Odnosząc się zaś do treści tej - jakże lakonicznej - apelacji, pozostaje skonstatować, że Sąd Okręgowy na rozprawie odwoławczej uzupełnił materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, poprzez uzupełniające przesłuchanie wspomnianego biegłego na okoliczność treści jego opinii oraz zawartych w niej wniosków. Biegły podtrzymując swą opinię złożoną w sprawie uprzednio, zaopiniował nadto w szczególności, że„konstrukcję wojler, w których obwiniony przetrzymywał gołębie znamionował bardzo wysoki profesjonalizm. Praktycznie nie było możliwości ani wydostania się ptaków na zewnątrz, ani dostępu do nich innych ptaków, zwłaszcza drapieżników, z zewnątrz, co z kolei mogłoby generować ruch ptaków w tym 5-kilometrowym pasie bezpieczeństwa”(k. 152v) i z tych to względów jego opinia oraz zaprezentowane wnioski mają taki oto charakter. Przy czym, biegły zestawił okoliczności niniejszej sprawy z tymi, jakie występowały w innych sprawach, o zbliżonym charakterze, w których także opiniował, i w których niekiedy dochodził do odmiennych wniosków, uzasadniając swe stanowisko również w tym względzie. Wskazał właśnie na różnice w konstrukcji poszczególnych wojler, a co za tym idzie różnice w sposobie zabezpieczenia ptaków hodowanych przez różnych hodowców, a także przez obwinionego, a w konsekwencji możliwego, z tego powodu, ruchu drapieżników względnie innych ptaków w sąsiedztwie wojler. W odniesieniu do warunków utrzymywanych przez obwinionego, tego rodzaju ewentualność biegły praktycznie wykluczył, z wyjątkiem jakichś, trudnych do przewidzenia wydarzeń nadzwyczajnych o charakterze kataklizmu.
Treść niniejszej opinii, uzupełnionej na rozprawie odwoławczej, tym bardziej przekonała Sądad quemco do tego, że w odniesieniu do zarzutu stawianego osobie obwinionegoI. R., w ustalonych realiach i okolicznościach sprawy, nie pozwalają na uznanie wyczerpania przez wymienionego ustawowych znamion zarzucanego mu we wniosku o ukaranie występku. Obwiniony bowiem, jak się okazuje, z powodzeniem miał prawo, zarówno w swym subiektywnym przekonaniu, jak i obiektywnie rzecz biorąc, pozostawać w pełnym przekonaniu co do niepozostawania w konflikcie z treścią normatywną cyt. przepisu ustawy, tak w zakresie swej świadomości, jak i braku zawinienia w jakiejkolwiek postaci i zakresie tegoż czynu. Hodowane bowiem przez niego ptaki, pomimo tego, że hodowla miała miejsce w rzeczonym 5-kilometrowym pasie bezpieczeństwa, w świetle rzeczowej, logicznej i w pełni przekonującej opinii biegłego, nie mogła stanowić zagrożenia dla ruchu lotniczego, w rozumieniu dyspozycji przepisu art. 210 ust. 1 pkt 8 cyt. ustawy.
O kosztach sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym orzeczono po myśliart. 118 §2 k.p.w.