Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1360/17
Data wyroku: 2018-05-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adam Bednarczyk
Słowa kluczowe: Wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji
Podstawa prawna: art. 86 § 1 kw

Warszawa, dnia 9 maja 2018 r.
Sygn. akt VI Ka 1360/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Adam Bednarczyk
protokolant: p.o. protokolanta sądowego Katarzyna Pawelec
po rozpoznaniu dnia 9 maja 2018 r.
sprawyM. S. (1)synaS.iC.ur. (...)wW.
obwinionego o wykroczenie z art. 86 § 1 kw
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie
z dnia 29 sierpnia 2017 r.    sygn. akt II W 38/17
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane koszty postępowania odwoławczego w kwocie 50 złotych.
VI Ka 1360/17

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 29 sierpnia 2017 r. w sprawie IIW 38/17M. S. (1)został uznany winnym popełnienia czynu z art. 86§1 kw. Opisanego w części dyspozytywnej wyroku i na podstawie w/w przepisu wymierzył mu karę grzywny w wysokości 500 złotych; na podstawie art. 118§1 kpsw. Zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych w kwocie 220 zł.
Wyrok ten na zasadzie art. 103 §2 i §4 w zw. z art. 105 kpsw zaskarżył w całości obrońca obwinionego.
Zarzucił wyrokowi błędy w ustaleniach faktycznych oraz szereg uchybień przepisów postępowania opisanych w apelacji. W konkluzji autor apelacji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie obwinionego od popełnienia zarzucanego mu czynu, lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy obwinionego nie jest zasadna i przez to nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd rejonowy w sposób prawidłowy przeprowadził wszystkie dostępne mu w tej sprawie i możliwe do przeprowadzenia dowody. Oceny ich dokonał nie wychodząc poza ramyart. 7jak i 5§2 kpk. Na podstawie zaś tak ocenionych dowodów trafnie zrekonstruował stan faktyczny w sprawie.
Sąd oparł owe ustalenia o zeznania pokrzywdzonegoL. L., do czego miał pełne prawo pod warunkiem uzasadnienia takiego stanowiska. W tej sprawie Sąd I instancji wyczerpująco wyjaśnił, dlaczego dał wiarę temu dowodowi osobowemu wskazując na dowody i osobowe i nie osobowe potwierdzające prawdziwość owych zeznań i związane z nimi w logiczną całość. Nie pozostawała poza zainteresowaniem Sądu teza obwinionego jakoby pokrzywdzony, chciał rzekomo dokonać naprawy swojego samochodu fałszywie obciążając go. Jak wynika z uzasadnienia wyroku taką wersję Sąd wykluczył wskazując logicznie, dlaczego dokonuje takiej konkluzji tej wersji zdarzenia. Tak dokonanej ocenie nie sposób zarzucić wyjście poza ramyart. 7 kpk.
Nie doszło też do naruszenia dyspozycjiart. 410 kpk. z uzasadnienia, bowiem wyroku nie wynika by Sąd pominął w swej ocenie jakikolwiek dowód, odniósł się, bowiem wbrew twierdzeniom autora apelacji zarówno do wyjaśnień samego obwinionego jak i jego żony świadekM. S. (2).
Nie jest też zasadnym zarzut obrazy przepisuart. 5§2 kpk. Przypomnieć trzeba, iż jeśli chodzi o tak zwane wątpliwości, to takowe winien mieć Sąd orzekający, nie zaś skarżący. Z uzasadnienia wyroku nie wynika by Sąd takie wątpliwości na podstawie przeprowadzonego materiału dowodowego miał, a następnie interpretował je na niekorzyść obwinionego.
Odnosząc się do orzeczonej kary stwierdzić trzeba, iż jest ona stosunkowo surowa biorąc pod uwagę okoliczności czynu, niemniej nie jest rażąco niewspółmiernie surowa w rozumieniuart. 438 pkt.4 kpk.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 118 kpsw.