Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1695/17
Data wyroku: 2018-01-16 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Roman Troll, Barbara Braziewicz, Sędzia Tomasz Pawlik
Słowa kluczowe: Księgi wieczyste
Podstawa prawna: art. 626^8^ § 2 kpc w zw. z zart. 3 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece

Sygn. akt III Ca 1695/17

POSTANOWIENIE
Dnia 16 stycznia 2018 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący-Sędzia:  SO Tomasz Pawlik (spr.)
Sędziowie:   SO Barbara Braziewicz
SO Roman Troll
po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2018 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wnioskuL. P.
z udziałemA. S.
o wykreślenie wpisu służebności drogi koniecznej
na skutek apelacji wnioskodawczyni
od postanowienia Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 21 lipca 2017 r., sygn. akt Dz.Kw 8575/17
postanawia:

oddalić apelację.
SSO Roman Troll SSO Tomasz Pawlik SSO Barbara Braziewicz
Sygn. akt III Ca 1695/17

UZASADNIENIE
Wksiędze wieczystej (...)wpisana jest, między innymi, służebność drogi koniecznej podziałce nr (...)na rzecz każdoczesnego właścicieladziałek (...)objętychksięgą wieczystą (...)i każdoczesnego właścicieladziałki (...)objętejksięgą wieczystą (...), zgodnie z oznaczeniem literowym od a do k na mapie sporządzonej przez biegłegoK. P., znajdującej się w aktach sprawy II Ns 1477/95 Sądu Rejonowego w Gliwicach.
Wnioskodawczyni-właścicielka nieruchomości obciążonej wniosła o wykreślenie opisanego wyżej wpisu służebności.
We wniosku podniosła, że wpis został dokonany z naruszeniem przepisów prawa, gdyż uprawniony z tytułu służebności uczestnik postępowania nie przedłożył w sprawie o wpis służebności opisu i mapy dladziałek (...)z wyrysem służebności drogi po tych działkach. Wpis został przy tym dokonany, pomimo tego, że uprawniony był wezwany przez sąd do przedłożenia tego dokumentu w toku sprawy o wpis służebności, w określonym terminie, pod rygorem odmowy wpisu.
Postanowieniem z 22 maja 2017 r. referendarz sądowy oddalił wniosek.
Na skutek skargi wnioskodawczyni, orzeczenie referendarza sądowego utraciło moc prawną a Sąd Rejonowy zaskarżonym postanowieniem z 21 lipca 2017r. oddalił wniosek.
Sąd I instancji podkreślił, że kognicja sądu wieczystoksięgowego jest ograniczona, gdyż z mocyart.6268§ 2 k.p.c.bada on jedynie treść wniosku, treść i formę załączonych dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Zwrócił też uwagę, że zgodnie zart.3 ust.1 ustawy o księgach wieczystych i hipotecedomniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym. Jednocześnie wyjaśnił, że kwestionowany wpis jest prawomocny (wnioskodawczyni została zawiadomiona o jego dokonaniu 18 marca 2002 r. i nie wniosła środka odwoławczego).
Mając powyższe na uwadze Sąd Rejonowy ocenił (odwołując się do postanowienia Sądu Najwyższego z 26.03.2014r. V CSK 686/13 LEX 1486679), że w konkretnym stanie faktycznym, ewentualna rozbieżność między stanem nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a jej rzeczywistym stanem prawnym może być usunięta tylko poprzez wniesienie powództwa zart.10 ustawy o księgach wieczystych i hipotece. Do usunięcia takiej rozbieżności nie jest przy tym wystarczające powołanie się na uchybienia formalne przy dokonywaniu wpisu, należy natomiast wykazać, że prawo ujawnione w księdze wieczystej nie istnieje lub też posiada inną treść niż ujawniona.W sytuacji, gdy dokonany w księdze wieczystej wpis jest prawomocny nie było możliwe, w ramach kognicji sądu wieczystoksięgowego, badanie jego zasadności. Nie zaistniały zatem przesłanki do jego wykreślenia, a wniosek podlegał oddaleniu na zasadzieart.6269k.p.c.
Od opisanego postanowienia apelację wniosła wnioskodawczyni, która domagała się jego uchylenia i uwzględnienia wniosku poprzez wykreślenie służebności opisanej na wstępie.
Skarżąca podniosła przytaczane już we wniosku zarzuty dotyczące postępowania o dokonanie wpisu służebności. Podkreślała znaczenie dokumentów, których nie dołączył w tamtym postępowaniu uczestnik postępowania. Zarzuciła także Sądowi Rejonowemu naruszenieart.6261§ 2 k.p.c.poprzez niezawiadomienie jej o terminie posiedzenia niejawnego.
Sąd Okręgowy zważył:
Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie.
W postępowaniu wieczystoksięgowym Sąd Rejonowy bada jedynie treść wniosku, treść i formę załączonych dokumentów oraz treść księgi wieczystej (art.6268§ 2 k.p.c.). Ograniczona kognicja sądu wieczystoksięgowego dotyczy także postępowania odwoławczego w sprawach wieczystoksięgowych.
Mając na uwadze tak określony zakres rozpoznania sprawy, Sąd Okręgowy w całości podziela poczynione przez Sąd I instancji ustalenia oraz ocenę prawną wniosku.
Skarżąca nie kwestionowała, że wpis służebności, którego wykreślenia żądała, jest prawomocny. Tym samym, zarówno ze względu na kognicję sądu wieczystoksięgowego jak i domniemanie wynikające zart.3 ust.1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, nie było dopuszczalne podważanie w obecnym postępowaniu wieczystoksięgowym zasadności i poprawności prawomocnego wpisu. W powołanych przez wnioskodawczynię okolicznościach, co wynika również z powołanego przez Sąd I instancji orzecznictwa Sądu Najwyższego, ewentualna rozbieżność między stanem nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a jej rzeczywistym stanem prawnym może być usunięta tylko poprzez wniesienie powództwa zart.10 ustawy o księgach wieczystych i hipotece. Do usunięcia takiej rozbieżności nie jest przy tym wystarczające powołanie się na uchybienia formalne przy dokonywaniu wpisu, należy natomiast wykazać, że prawo ujawnione w księdze wieczystej nie istnieje lub też posiada inną treść niż ujawniona.
Sprawy wieczystoksięgowe rozpoznawane są na posiedzeniu niejawnym (art.6261§ 2 k.p.c.). Na takim też posiedzeniu został rozpoznany zarówno wniosek o wpis służebności jak i wniosek o wykreślenie służebności. W związku z taką odrębnością postępowania wieczystoksięgowego, uwarunkowaną między innymi kognicją sądu wieczystoksięgowego, Sąd nie miał obowiązku zawiadamiania wnioskodawczyni o terminie rozpoznania sprawy. Wnioskodawczyni nie była też w ten sposób pozbawiona możliwości obrony swoich praw.
Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji na zasadzieart.385 k.p.c.w związku zart.13 § 2 k.p.c..
SSO Roman Troll SSO Tomasz Pawlik SSO Barbara Braziewicz