Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 451/17
Data wyroku: 2018-06-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wojciech Grzebień

Sygn. akt II W 451/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 czerwca 2018 r.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze - Wydział II Karny
w składzie:
Przewodniczący  SSR Wojciech Grzebień
Protokolant Sabina Pętelska
po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca roku
sprawy przeciwkoŁ. Ł.
synowiP.iE.zd.B.
ur. (...)wJ.
obwinionego o to, że:
w dniu 14 lutego 2017 roku około godz. 18.50 wS.na drodze publicznej naul. (...), kierując pojazdem markiA.onr rej. (...)skręcając w lewo z drogi głównej w drogę gruntową, nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu dla prawidłowo jadącegoz przeciwka pojazdu markiM.onr rej. (...), w wyniku czego doprowadził do zderzenia się obu pojazdów, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym dlaJ. P.
tj. o wykroczenie z art.  86 § 1 kw

I
uznaje obwinionegoŁ. Ł.za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia z art. 86 § 1 kw i za to na podstawie art. 86 § 1 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 350 (trzystu pięćdziesięciu) złotych,

II
na podstawieart. 118 § 1kpow w zw. z§ 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10.10.2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczeniazasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz na podstawieart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt. 2 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychwymierza mu opłatę w wysokości 35 zł oraz zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.178,47 zł tytułem zwrotu kosztów pisemnej opinii biegłegoJ. W.a także 441,96 zł tytułem zwrotu kosztów ustnych opinii uzupełniających biegłegoJ. W..

- 1 -
Sygn. akt II W 451/17

UZASADNIENIE
W wyniku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny.
W dniu 14.02.2017r. tuż przed godziną 18.50 obwinionyŁ. Ł.jechał poprzezS.kierując samochodem markiA.nr rej. (...). Jechał onulicą (...)i zamierzał skręcić w drogę gruntową tj. wul. (...).Ulicą (...)wS.jechał w tym samym czasie pokrzywdzonyJ. P., kierując pojazdem markiM.nr rej. (...). Obaj kierujący jechali sami, bez pasażerów.
Dowód:
- wyjaśnienia obwinionegoŁ. Ł.k. 64-65
- zeznania pokrzywdzonegoJ. P.k. 32-33, 65-66
Droga przyulicy (...)jest drogą z pierwszeństwem przejazdu w stosunku do drogi przyulicy (...). Przed wjechaniem naul. (...)pokrzywdzonyJ. P.przepuścił wszystkie pojazdy jadące z naprzeciwka i jadące przy tym prosto.
Dowód:
- zeznania świadkaJ. P.k. 32-33, 65-66
Pokrzywdzony wjechał swoimM.wul. (...)i kontynuował jazdę na wprost. Obwiniany zaś, dojechawszy do wysokości, gdzieul. (...)styka się z droga gruntową (droga szutrowa), tj.ul. (...), po włączeniu kierunkowskazu zjechał swoimA.na lewy pasul. (...), którą już jechał pokrzywdzony.Ł. Ł.rozpoczął wykonywanie manewru skrętu w lewo, w gruntową (szutrową)ulicę (...). W trakcie wykonywania tego manewru, skrętu w lewo, nadjechał jadący jużul. (...)z przeciwnego kierunku, na wprost, pojazdM.kierowany przezJ. P.. Doszło do kolizji obydwu pojazdów tj. pojazd pokrzywdzonego lewą, przednią częścią uderzył w prawą, przednią część pojazdu obwinionego. W chwili kolizji pojazd obwinionego zobowiązany był udzielić pierwszeństwa przejazdu samochodowi pokrzywdzonego.
Dowód:
- zeznania pokrzywdzonego k. 32-33, 65-66
- zeznania funkcjonariuszy policjiD. C.k. 38-39, 71-72,A.
M.k. 34-35, 69
- opinia biegłego sądowego z zakresu techniki pojazdów i przepisów ruchu drogowego
in.J. W.k. 79-83
- ustne opinie uzupełniające inż.J. W.k. 90-91, 168-169
- protokoły oględzin pojazdów k. 12-15
- szkice miejsca zdarzenia (kolizji) k. 16
- materiał fotograficzny k. 17-27
- policyjna notatka urzędowa k. 5
Wezwana została policja. Na miejsce zdarzenia przybył patrol policji w składzie funkcjonariuszyD. C.iA. M.. Policjanci rozpytali uczestników zdarzenia o jego przebieg. Obwiniony i pokrzywdzony złożyli sprzeczne ze sobą relacje. Funkcjonariusze sporządzili szkic sytuacyjny miejsca zdarzenia oraz protokoły oględzin pojazdów.
- 2 -
Dowód:
- zeznania funkcjonariuszy policjiD. C.k. 71-72,A.
M.k. 34-35, 69
- protokoły oględzin pojazdów k. 12-15
- szkice sytuacyjne miejsca zdarzenia k. 16
- policyjna notatka urzędowa k. 5.
ObwinionyŁ. Ł.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że krytycznego dnia jechał kierowanym przez siebieA., jadąc poprzez drogę główną –(...). Gdy, po włączeniu kierunkowskazu rozpoczął wykonywanie manewru skrętu w lewo, z naprzeciwka , z drogi poporządkowanej nadjechałM., kierowany przez pokrzywdzonego. PojazdJ. M.uderzył w jego samochód.
Sąd stwierdził co następuje:
W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego nieprzyznającego się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wersji obwinionego przeczą bowiem obiektywne dowody w sprawie. Dotyczy to w szczególności logicznych, spójnych, konsekwentnych i wzajemnie uzupełniających się zeznań świadków:J. P.,D. C.iA. M., a także jasnej, pełnej i wyczerpującej opinii biegłego inż.J. W.. Wynika to również z takich dowodów jak protokoły oględzin obydwu pojazdów, szkicu sytuacyjnego miejsca zdarzenia i analizy przepisów(...)dotyczących skrzyżowań oraz przecięcia z drogą gruntową.
Z zeznań świadkówJ. P.a także funkcjonariuszy policji, którzy analizowali szkody na miejscu zdarzenia –D. C.iA. M., a także analizy układu krzyżujących się dróg ((...), Topolowej i gruntowej (szutrowej),D.) wynika, że to obwiniony nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu pokrzywdzonemu, nadjeżdżającemu z przeciwka. W ocenie Sądu, zgodnie z przepisami(...)(art. 2.10 i art. 2.2) analogicznie jak w opinii biegłego inż.J. W., droga w którą zamierzał skręcićŁ. Ł.(ul. (...)), jest drogą szutrową (gruntową). W konsekwencji uznać należało, że połączenieul. (...)(z której obwiniony zamierzał skręcać) zul. (...)nie jest skrzyżowaniem. Pokrzywdzony wjeżdżając naul. (...), miał obowiązek przepuścić tylko pojazdy jadące tą ulicą, lewym pasem, w kierunkuJ.. Nie dotyczyło to pojazduA.kierowanego przez obwinionego, który nie jechał na wprost w kierunkuJ.a skręcał w lewo wul. (...)(droga gruntowa, szutrowa). Z oczywistych wyżej opisanych względów, to właśnieŁ. Ł.zobowiązany był udzielić pierwszeństwa przejazdyM.pokrzywdzonego. Obwiniony zmienił przy tym pas ruchu. Zgodnie z treścią art. 22 ustawy(...), kierujący zmieniający pas ruchu może ten manewr wykonać tylko z zachowaniem szczególnej ostrożności. Kierujący pojazdem, zmieniając zajmowany pas ruchu, zobowiązany jest ustąpić pierwszeństwa przejazdu pojazdowi jadącemu pasem, na który zamierza wjechać (tj. pojazdowiM.pokrzywdzonego) w realiach tej sprawy. Powołane wyżej dowody (wraz z oględzinami miejsca zdarzenia) wskazują jednoznacznie, żeM.pokrzywdzonego, na moment przed kolizją, znajdował się na pasie ruchuul. (...), a więc na pasie, na który zamierzał wjechaćŁ. Ł.. Ukształtowanieskrzyżowania ulic (...)musiało wyraźnie wskazywać pokrzywdzonemu, że włączenie lewego kierunkowskazu przezŁ. Ł.dla jadącego z naprzeciwkaJ. P.dowodzi, iż jadącyA.obwiniony zamierza skręcić wul. (...).
Analiza wszystkich powołanych przy tym dowodów wyraźnie wskazuje, że pokrzywdzony w żadnym stopniu nie przyczynił się do zaistnienia tej kolizji.
- 3 -
W świetle tych oczywistych faktów i okoliczności nie sposób zgodzić się z argumentacjąM. K. (1), zawartą w jego tzw. „prywatnej” opinii, a wskazującej naJ. P.jako sprawcę wykroczenia. Dotyczy to m. in. jego niezgodnych z ustaleniami Sądu stwierdzeniami, że kierującyM., wjeżdżając na skrzyżowanie dróg nie zachował szczególnej ostrożności przez to, że nienależycie obserwując ruch nadjeżdżającego drogą z pierwszeństwem z przeciwka samochodu, z zamiarem wykonania skrętu w lewo (nie ocenił jego prędkości, toru ruchu, jak również nie dostrzegł włączonego w tym pojeździe lewego światła kierunkowskazu, w odpowiednim czasie nie zmniejszył prędkości, toru ruchu, jak również nie dostrzegł włączonego w tym pojeździe lewego światła kierunkowskazu , w odpowiednim czasie nie zmniejszył prędkości, w wyniku czego wjechał na jezdnię drogi głównej, doprowadzając jakoby do zderzenia. Błędne są również i niezgodne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym dywagacjeM. K. (1)w zawarte w pkt. 4.1, 4.2 i 4.4 (k. 130 akt sprawy), jego tzw. „prywatnej” opinii. Pozostają one w całkowitej sprzeczności z resztą zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w tym przekonywującej opinii inż.J. W.. Kwestie te były przedmiotem szczegółowej analizy Sądu we wcześniejszej części tego uzasadnienia. W świetle wszystkich powołanych wyżej dowodów Sąd uznał argumenty powołane przezŁ. Ł.tylko jako przyjętą przez niego linię obrony, zmierzającą do uchylenia się od odpowiedzialności karno – wykroczeniowej.
Dokonując oceny wiarygodności występujących w sprawie świadków Sąd stwierdził co następuje; świadekJ. P.jest pokrzywdzonym w sprawie. Jednakże Sąd w pełni dał wiarę jego zeznaniom. Są one spójne i logiczne, poza tym w pełni korespondują z innymi dowodami występującymi w sprawie, a w tym zeznaniami świadkówD. C.,A. M., opinią biegłego inż.J. W., policyjną notatką urzędową, protokołami oględzin pojazdów, szkicem miejsca zdarzenia. ŚwiadkowieD. C.iA. M.są funkcjonariuszami publicznymi, policjantami. Krytycznego dnia wykonywali oni swoje rutynowe, codzienne obowiązki. Brak jest jakichkolwiek przesłanek do odmówienia im rzetelności czy wiarygodności w zeznaniach. Z pewna dozą ostrożności Sąd podszedł do zeznań świadkaM. K. (2). Jest on bowiem wieloletnim kolegą obwinionego. Obie w/w osoby są po imieniu, chodziły razem do szkoły, mają wspólnych znajomych. W ocenie Sądu świadekM. K. (2)jest więc osobą zainteresowaną w określonym rozstrzygnięciu tej sprawy co obniża ocenę jego obiektywności w oczach Sądu.
W sprawie przesłuchiwany był w charakterze świadka inż.M. K. (1), sporządzający tzw. „prywatnej” opinię do sprawy. Sąd uznał argumentację tego świadka, zawartą zarówno w ustnych zeznaniach jak i powołanej wyżej tzw. „prywatnej” opinii za wysoce nieprzekonywujące z powodów wymienionych wcześniej. Sąd nie oceniał tu intencji zeznającego świadkaM. K. (1), a merytoryczną wiedzę, pozostającą w sprzeczności z pełną jasną argumentacją i opinią biegłego sądowego inż.J. W..
Za w pełni wiarygodne Sąd uznał występujące w sprawie dokumenty publiczne. Dotyczy to zarówno opinii biegłego sądowego inż.J. W.(w tym ustnych opinii uzupełniających), jak i policyjnej notatki urzędowej, szkicu sytuacyjnego, protokołów oględzin pojazdów.
ObwinionyŁ. Ł.działaniem swoim wyczerpał ustawowe znamiona wykroczenia z art. 86 § 1 kw. W dniu 14.02.2017r. bowiem około godz. 18.50 wS.na drodze publicznej naul. (...), kierując pojazdem markiA.onr rej. (...)skręcając w lewo z drogi głównej w drogę gruntową, nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu dla prawidłowo jadącego z przeciwka pojazdumarki M.onr rej. (...), w wyniku czego doprowadził do zderzenia się obu pojazdów, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym dlaJ. P..
- 4 -
Jako okoliczność obciążającą dlaŁ. Ł.Sąd uwzględnił wysoki stopień szkodliwości społecznej zarzucanego mu czynu, przejawiający się nagminnością tego rodzaju wykroczeń tak na tutejszym terenie jak i w skali całego kraju. Ponadto obwiniony ten był w poprzednich latach kilkakrotnie karany mandatami policyjnymi za wykroczenia drogowe.
Jako okoliczności łagodzące Sąd uwzględnił to, że obwiniony ten posiada na utrzymaniu małoletnie dziecko. Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności Sąd uznał, że właściwą karą zasadniczą dlaŁ. Ł.będzie kara grzywny. Za współmierną, dostosowaną do stopnia zawinienia i szkodliwości społecznej czynu oraz możliwości majątkowych obwinionego Sąd uznał grzywnę w kwocie 350 zł. Kara w takiej właśnie wysokości spełni w sposób odpowiedni swoją rolę społeczną. Orzeczenie o kosztach Sąd wydał w oparciu o przepis art. 118 § 1 kpow. Zasądzenie kosztów opinii biegłego inż.J. W.nastąpiło z uwzględnieniem obowiązujących stawek i przepisów.