Sąd Rejonowy w Toruniu
VIII Wydział Karny
Sygnatura akt: VIII K 1386/17
Data wyroku: 2018-01-08 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Sławomir Więckowski
Podstawa prawna: art. 178a § 1 kk
Teza: uzasadnienie wyroku skazującego z z art. 178a§1 kk. W przypadku gdy oskarżony kierował samochodem będąc pod znacznym wpływem alkoholu (1,25 mg/l)  w godzinach natężonego ruchu w mieście (godz. 17.50 )  i sposobem jazdy stwarzał realne zagrożenie dla innych uczestników ruchu zasadne jest orzeczenie kary bezwzględnej pozbawienia wolności.

Sygn. akt: VIII K 1386/17

WYROK
Dnia 08 stycznia 2018 roku
Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie:
PrzewodniczącySSR Sławomir Więckowski
Protokolantsekr. sąd. Anna Wójtowicz
w obecności oskarżyciela - Prokurator Elżbiety Lipińskiej
po rozpoznaniu dnia 08 stycznia 2018 roku

sprawy:

A.C.s.S.iB. z domu R.ur. (...)wT.

oskarżonego o to, że:

w dniu 11 października 2017 r. wT.naul. (...)na drodze publicznej prowadził pojazd m-kiM. (...)onr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości wynik I badania urządzeniem Alkosensor godz. 18:17 wynik 1,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, wynik II badania urządzeniem Alkometr A 2.0 godz. 19:03 wynik 1,21 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, wynik III badania na urządzeniu Alkometr A 2.0 godz. 19:36 wynik 1,19 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, wynik IV badania na urządzeniu Alkometr A 2.0 godz. 20:06 wynik 1,17 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Tj. o czyn zart. 178a § 1 kk

ORZEKA:

I
Uznaje oskarżonego

A.
C.
za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, stanowiącego występek zart. 178a§1 kki za to na podstawieart. 178a§1 kkwymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
Na podstawieart. 43a§2 kkorzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 6000 (sześciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w Warszawie;

III
Na podstawieart. 42 § 2 kkiart. 43 § 3 kkorzeka wobec oskarżonego

A.C.zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 (pięciu) lat oraz nakłada na oskarżonego obowiązek zwrotu dokumentu prawo jazdy Starostwu Powiatowemu wT.;

IV
Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt) tytułem opłaty sądowej oraz kwotę 70 zł (siedemdziesiąt) tytułem wydatków postępowania.

Sygn. akt VIII K 1386/17

UZASADNIENIE
W dniu 11 października 2017 roku około godziny 17:50A.
C.w na drodze publicznej będąc w stanie nietrzeźwości prowadził pojazd m-kiM. (...)onr rej. (...). Sposób jazdyA.C.zwrócił uwagę innych uczestników ruchu.A.C.przekraczając bowiem pas jezdni zmuszał pozostałych uczestników ruchu jadących z naprzeciwka do podjęcia nagłych manewrów w celu uniknięcia kolizji. NadtoA.
C.będąc naulicy (...)wT.nie zastosował się do sygnalizacji świetlnej przejeżdżając na czerwonym świetle.A.C.na wysokościul. (...)zatrzymał się na czerwonym świetle z tego powodu, że przed jego pojazdem znajdował się inny pojazd. WówczasP.
S., który podążał za mężczyzną wybiegł ze swojego auta i podbiegł do pojazdu kierowanego przezA.
C.w celu wyjęcia kluczyków i uniemożliwienia mu w ten sposób kontynuowania jazdy. W samochodzie znajdował się wyłącznieA.
C.. Wówczas mężczyzna ruszył, omijając stojący przed nim samochód. WówczasP.
S.wsiadł do swojego auta by dogonićA.
C.i przekazać Policji informację o jego lokalizacji.A.
C.wjechał wulicę (...), gdzie po przejechaniu około 400 metrów zatrzymał się, po czym wysiadł i udał się na teren z mieszczących się tam posesji. Po przyjeździe na miejsce funkcjonariuszy Policji -P.S.dostrzegł, żeA.C.na ulicy w pobliżu posesji do której się udał.A.C.został wówczas zatrzymany przez funkcjonariuszy policji. Przeprowadzono wówczas badanie stanu trzeźwości – o godzinie 18:17 z wynikiem 1,25 mg/l, o godzinie 19:03 z wynikiem 1,21 m/l, o 19:36 – 1,19 mg/l i o godz. 20:06 z wynikiem 1,17 mg/l.

    Dowody:zeznaniaP.S.k. 9-10, 72 v. - 73;
- zeznaniaP.S.k. 25-27, k. 73;
- protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości k. 6;
- protokół oględzin zapisu z nagrań telefonicznych k. 36-38.

A.C.ma 48 lat. Ma wykształcenie średnie. Jest rozwiedziony. Ma 5 dzieci, jednakże wyłącznie dwoje z nich pozostaje na jego utrzymaniu. Oskarżony prowadzi własną działalność gospodarczą.A.C.był wielokrotnie karany sądownie
Dowód :protokół przesłuchania oskarżonego k.49;
- karta karna k. 39-40.

A.C.został oskarżony o to, że w dniu 11 października 2017 r. wT.naul. (...)na drodze publicznej prowadził pojazd m-kiM. (...)onr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości wynik I badania urządzeniem Alkosensor godz. 18:17 wynik 1,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, wynik II badania urządzeniem Alkometr A 2.0 godz. 19:03 wynik 1,21 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, wynik III badania na urządzeniu Alkometr A 2.0 godz. 19:36 wynik 1,19 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, wynik IV badania na urządzeniu Alkometr A 2.0 godz. 20:06 wynik 1,17 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o czyn zart. 178a § 1 kk.
Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień.
Sąd uznał, że nieprzyznanie sięA.
C.do winy stawiło wyłącznie element jego taktyki procesowej i uznał jego wyjaśnienia w tym zakresie za niewiarygodne. Mimo, iż oskarżony zanegował swoje sprawstwo, zgromadzony materiał dowodowy w sposób nie budzący wątpliwości wskazuje, iżA.C.popełnił zarzucony mu aktem oskarżenia czyn.
Sąd w przeważającej mierze oparł poczynione ustalenia na zeznaniachP.S., które były jasne, logiczne i konsekwentne. Świadek opisał bowiem, iżA.
C.w dniu 11 października 2017 roku prowadził pojazd w sposób wskazujący na to, iż znajdował się w stanie nietrzeźwości. Świadek usiłował samodzielnie (co potwierdzają również zapis zgłoszeń telefonicznych Centrum Powiadamiania Ratunkowego wB.) zatrzymać oskarżonego, jednakże nie udało mu się to z uwagi na okoliczność, iżA.
C.ruszył swoim samochodem i oddalił się z miejsca zdarzenia. Wówczas świadek pojechał zaA.C.i obserwował go do czasu przyjazdu patrolu Policji.
Sąd dał w pełni wiarę zeznaniom powyżej opisanego świadka w całości albowiem stanowią one spójną, logiczną całość, potwierdzającą, iż przyczyną niebezpiecznej jazdyA.
C.był stan nietrzeźwości, zaś oskarżony stwarzał realne zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego.P.
S.z uwagi na osobisty kontakt z oskarżonym podczas próby jego zatrzymania wiedział jak mężczyzna wygląda. Świadek precyzyjnie opisał wygląd mężczyzny. Świadek nie miał wątpliwości, iżA.C.był kierujący pojazdem markiM.. Sąd nie znalazł podstaw by zakwestionować zeznania wskazanego świadka, tym bardziej, iż jest dla oskarżonego osobą zupełnie obcą. Świadek nie miał zatem żadnego powodu aby bezpodstawnie obciążać oskarżonego swoimi zeznaniami.
Sąd uznał również za wiarygodne zeznania funkcjonariusza PolicjiP. S. (2), który zaprezentował przebieg zdarzenia w sposób zbieżny z zeznaniamiP.S.. Świadek opisał przebieg interwencji a także wskazał, iżA.C.w trakcie legitymowania nie potwierdził, iż prowadził pojazd markiM.. Nie miał przy sobie również żadnych dokumentów. Dane oskarżonego potwierdził jego syn –P..
Sąd uznał za wiarygodne dowody z dokumentów w postaci: karty karnej uzyskanej z Krajowego Rejestru Karnego oraz protokołu z przeprowadzonych badań na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Dokumenty te zostały pozyskane i włączone do materiału dowodowego w sposób zgodny z obowiązującą procedurą, a nadto żadna ze stron nie kwestionowała prawdziwości informacji w nich się znajdujących.
Na podstawie zebranego materiału dowodowego wina oskarżonego została wykazana w sposób nie budzący wątpliwości. Sąd przyjął, iż działanieA.C.wyczerpało znamiona występku stypizowanego wart. 178a § 1 kk
W myślart. 178 a § 1 kk, karze podlega ten, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Z kolei zgodnie z brzmieniemart. 115 § 16 k.k., stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość.
Omawiane przestępstwo ma charakter formalny i polega na samym prowadzeniu pojazdu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego. Już sam fakt prowadzenia pojazdu w takim stanie pociąga za sobą odpowiedzialność, chociażby pojazd był prowadzony prawidłowo i nie sprowadził konkretnego niebezpieczeństwa (wyrok SN z 24.11.1960 r., V K 556/60, SMO 1961, Nr 1, s. 190; wyrok SN z 10.3.1964 r., IV K 1296/61, OSNKW 1964, Nr 11, poz. 152; wyrok SW w Poznaniu z 25.2.1966 r., V 1 Kr 865/65, GSiP 1966, Nr 8, s. 6). Może być ono popełnione umyślnie w formie zamiaru bezpośredniego (dolus directus) lub ewentualnego (dolus eventualis). Odpowiedzialność na podstawieart. 178a k.k.ma zatem miejsce wówczas, gdy sprawca ma świadomość, że znajduje się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, jak i wtedy, gdy przewiduje, że w wyniku upływu czasu alkohol nie uległ jeszcze wydaleniu z organizmu i na to się godzi. Świadomość stanu nietrzeźwości, rozumiana być musi jako wynikająca z poziomu rozwoju psychicznego zdolność rozpoznania określonego stanu własnej osoby (postanowienie SN z 10.9.2008 r., V KK 160/08, OSNwSK 2008, Nr 1, poz. 1802, z glosą R.A. Stefańskiego, Prok. i Pr. 2009, Nr 4, s. 165-169). O tym, czy sprawca przestępstwa zart. 178a § 1 kkmiał świadomość, że jest w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, ustala się na podstawie objawów zewnętrznych, takich jak stan rozwoju umysłowego, ilość spożytego alkoholu lub środka odurzającego, doświadczenie w spożywaniu tego rodzaju środków. Na tej podstawie ustala się także rodzaj zamiaru. Nie można przypisać sprawcy popełnienia tego przestępstwa w wypadku, gdy miał podstawy sądzić, że spożyty przez niego alkohol – ze względu na znaczny czas od jego wprowadzenia do organizmu – uległ spaleniu, a nie nastąpiło to z powodu zbyt powolnego metabolizmu, o którym nie wiedział.
Nie budzi wątpliwości Sądu, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu umyślnie, w zamiarze bezpośrednim. Decydując się na kierowanie samochodem w dniu 11 października 2017 roku w godzinach popołudniowych oskarżony jako osoba dojrzała niewątpliwie godził się z faktem, że wypita przez niego ilość alkoholu osiągnie takie stężenie alkoholu w organizmie, w przypadku którego prowadzenie samochodu pozostaje czynem zabronionym pod groźbą kary za przestępstwo.
Niewątpliwie przedmiotowy czyn oskarżonego charakteryzuje się wysokim stopniem społecznej szkodliwości. Wynika to z faktu, iż jego występek godzi w istotne dobro chronione prawem, jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji (a tym samym bezpieczeństwo innych uczestników ruchu drogowego), a co więcej, stężenie alkoholu w organizmie oskarżonego było bardzo wysokie, naruszył on jeden z podstawowych obowiązków dobrego kierowcy (tj. powinność trzeźwości), prowadził pojazd na drodze publicznej, a nadto działał w zamiarze bezpośrednim, a stopień naruszonych jego czynem reguł ostrożności należy ocenić jako bardzo wysoki.
Jak wynika z zeznań świadkaP.S.przedmiotowe stężenie miało znaczny wpływ na sposób jazdy oskarżonego, gdyż stanowił on realne zagrożenie dla innych uczestników ruchu, którzy aby uniknąć kolizji z samochodem kierowanym przez oskarżonego musieli zjeżdżać do krawędzi jezdni.
Za przedmiotowy występek Sąd wymierzyłA.C.karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, mając na uwadze bardzo wysokie stężenie alkoholu w organiźmie oskarżonego oraz realne zagrożenie jakie stanowił poruszając się ulicamiT..
Na podstawieart. 43a § 2 kk, Sąd orzekł wobec oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 6 000 złotych. Zgodnie z brzmieniem w/w przepisu, wymierzenie owego środka karnego jest bowiem obligatoryjne i kształtuję się od 5000 zł do 60000 zł. Sąd uznał, iż ustalenie wysokość świadczenia na kwotę 6000 zł jest adekwatne do stopnia zawinienia oskarżonego.
Na podstawieart. 42 § 2 kkw zw. zart. 43 § 3 kkSąd orzekł wobecA.C.5 letni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym. W sytuacji popełnienia przestępstwo zart. 178a § 1 kkwymierzenie tego środka karnego jest obligatoryjne. Nadto Sąd nałożył na oskarżonego obowiązek zwrotu dokumentu prawo jazdy Starostwu Powiatowemu wT..
Z kolei o kosztach sądowych orzeczono na podstawieart. 627 k.p.k., w myśl którego w sprawach z oskarżenia publicznego w razie skazania, Sąd zasądza koszty sądowe od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa. W niniejszej sprawie uiszczenie owych kosztów wynoszących zaledwie 250,00 złotych z pewnością nie będzie stanowiło dlaA.C.nadmiernej dolegliwości.