Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim
VII Wydział Karny
Sygnatura akt: VII K 140/17
Data wyroku: 2017-12-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Zielińska
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko mieniu
Podstawa prawna: art. 284§2 kk

Sygn. akt VII K 140/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 grudnia 2017 roku
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. VII Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Agnieszka Zielińska
Protokolant: st. sekr. sądowyJ. S.
Prokurator: xxxxx
po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017r., 18 lipca 2017r., 23 listopada 2017r., 5 grudnia 2017r., 19 grudnia 2017r.
sprawyM. P. (1)s.W.iK. z domu A.,
ur. (...)wP.
oskarżonego o to, że:
w okresie od 15 czerwca 2016 r. do 28 grudnia 2016 r. w miejscowościG.,ul. (...), gm.W., pow.(...), woj.(...)przywłaszczył sobie powierzone mu urządzenia tj. agregat prądotwórczy marki „K. (...)” oraz młot udarowy marki(...)o łącznej wartości 2500 zł na szkodęD. C. (1)
tj. o czyn zart. 284 § 2 kk

1
oskarżonegoM. P. (1)w miejsce zarzucanego mu czynu uznaje za winnego tego, że w czerwcu 2016r. udzielił pomocy innej osobie w tym celu, aby ta dokonała czynu zabronionego w ten sposób, że dwukrotnie zadzwonił doD. C. (1)z prośbą aby ten pożyczył do używania agregat prądotwórczy marki „K. (...)” oraz młot udarowy marki(...)o łącznej wartości 2100 zł, zapewniając, że sprzęt zostanie zwrócony, po czym ta osoba sprzęt odebrała, a następnie powierzony sprzęt przywłaszczyła nie zwracając w zakreślonym terminie, działając na szkodę właścicielaD. C. (1), czym wyczerpał dyspozycjęart. 18 § 3 kkw zw. zart. 284 § 2 kki za to na podstawieart. 37a kkwymierza mu karę grzywny w wysokości 60 (sześćdziesiąt) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;

2
na podstawieart. 46 § 1 kkorzeka o obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonegoM. P. (1)poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoD. C. (1)kwoty 2.100 (dwa tysiące sto) złotych;

3
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70 (siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty.

Sygn. akt VII K 140/17

UZASADNIENIE
PokrzywdzonyD. C. (1)był właścicielem agregatu prądotwórczego marki „K. (...)” o wartość 1.300 zł oraz młota udarowego marki(...)o wartości 800 zł.
(kopia umowy sprzedaży 3-6;
zeznania świadkaD. C. (1)k. 2 v-3, 21 v.-22; 43-44
wyjaśnienia oskarżonego k. 44 )
W dniu 15 czerwca 2016 r. oskarżonyM. P. (1)zadzwonił doD. C. (1)z prośbą o pożyczenie do używania agregat prądotwórczy, zapewniając, że sprzęt zostanie zwrócony.
(notatka urzędowa k.1
zeznania świadkaD. C. (1)k. 2 v-3, 21 v.-22; 43-44)
D. C. (1)wyraził zgodę na wypożyczenie agregatu. GdyM. P. (1)przyjechał po agregat, okazało się że sprzęt miał zostać wypożyczony do użytkuP. U. (1), który przyjechał wraz z oskarżonym. Pokrzywdzony przekazał agregatP. U. (1), ale powiedział, że pożycza go tylko na odpowiedzialność oskarżonego bo go zna. Nie ustalono ceny za udostępnienie rzeczy, jednakże sprzęt miał zostać zwrócony w ciągu tygodnia od dnia wypożyczenia.
(notatka urzędowa k.1,2;
zeznania świadkaD. C. (1)k. 2 v-3, 21 v.-22; 43-44
zeznania świadkaA. C.k. 11, 44v.
zeznaniaP. U. (1)k. 56 v.-57)
Kolejnego dniaM. P. (1)zadzwonił doD. C. (1)i poprosił o wypożyczenie młota udarowego marki(...)z zapewnieniem, że sprzęt zostanie zwrócony. Po wyrażeniu zgody przez pokrzywdzonego, po młot przyjechałP. U. (1). Młot został odebrany przezP. U. (1)i miał być wypożyczony na jego użytek.M. P. (1)nie przyjechał wtedy po młot, gdyż pracował na delegacji wK..
(notatka urzędowa k.1, 25
zeznania świadkaD. C. (1)k. 2 v-3, 21 v.-22; 43-44
zeznania świadkaA. C.k. 11, 44v.)
wyjaśnienia oskarżonego k. 44
zeznaniaP. U. (1)k. 56 v.-57)
Rzeczy pożyczone przezP. U. (1)nie zostały oddaneD. C. (1). Oskarżony nie kwestionował wartości agregatu, uznał natomiast, ze młot udarowy był wart 800 zł.
(zeznania świadkaD. C. (1)k. 43, 56v-57;
wyjaśnienia oskarżonego k.44)
D. C. (1)kontaktował się zM. P. (1)o zwrot pożyczonych rzeczy, dzwonił potem również doP. U. (1). Ponaglenia te nie przyniosły rezultatu, więc zgłosił sprawę organom ścigania. Pokrzywdzony był zbywany przezP. U., aM. P.powiedział nawet kiedyś, że pewnie ten kolega sprzęt już sprzedał.
(zeznania świadkaD. C. (1)k. 2 v-3, 21 v.-22; 43-44)
M. P. (1)ma 36 lat, posiada wykształcenie średnie, jest technikiem mechanikiem, zatrudniony w(...)wJ.na stanowisku operator wózka, kierowca z miesięcznym dochodem 1.640 zł, jest żonaty, ma dziecko, jest zobowiązany alimentacyjnie w wysokości 1.000 zł, nie posiada majątku.
(wyjaśnienia oskarżonego -k.42-42v)
Oskarżony nie był karany.
(dane o karalności -k.14)
Oskarżony na etapie postępowania przygotowawczego i przed Sądem nie przyznał się do popełniania zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, żeP. U. (1)zadzwonił do niego i pytał czy nie zna kogoś kto mógłby pożyczyć mu agregat oraz młot udarowy. Oskarżony przyznał, że dwukrotnie dzwonił doD. C. (1)z prośbą o wypożyczenie wskazanego sprzętu. Był wrazP. U. (1)uD. C. (1)gdy ten pożyczał agregat oraz tego samego dnia po południu młot udarowy. Oskarżony wyjaśnił, że znał wcześniejP. U. (1)i ten był jego kolegą. Po dwóch miesiącach od zdarzeniaD. C. (1)dzwonił do niego, z zapytaniem kiedyP. U. (1)odda mu pożyczone sprzęty.
(protokół przesłuchania oskarżonego -k.17 v- 18;
wyjaśnienia oskarżonego – k. 42-v-43)

Sąd Rejonowy dokonał następującej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i zważył co następuje:
Sąd uznał częściowo za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego. Wskazał, on żeP. U. (1)zwrócił się do niego z zapytaniem czy zna osobę która mogłaby mu pożyczyć agregat oraz młot udarowy.M. P. (1)wiedział o tym, żeD. C. (1)jest w posiadaniu wskazanych rzeczy, więc zadzwonił dwukrotnie do niego z zapytaniem czy pożyczy sprzęt. Po raz pierwszy oskarżony pojechał wspólnie zP. U. (1)i ten odebrał od pokrzywdzonego agregat marki „K. (...)”. Następnego dnia zadzwonił ponownie i zwrócił się z prośbą o pożyczenie młota marki(...). Oskarżony zapewniał jednocześnie, że sprzęt zostanie zwrócony. Odebrany sprzęt został jednak przezP. U. (1)przywłaszczony. Wyjaśnienia te w tym zakresie korespondują zeznaniami pokrzywdzonego.
W ocenie sąduD. C.nie miał powodu by kłamać. Mężczyzna mówił prawdę, a jeżeli czegoś nie był pewny lub o czymś zapomniał to nie tworzył jakieś nowej wersji.
Należy odmówić wiarygodności zeznaniomP. U. (1), co do faktu zwrotu pożyczonego sprzętu. Jest to wierutne kłamstwo.P. U. (1)jest jedyną osobą, która twierdzi, że sprzęt został zwrócony, jednakże jeżeli sprzęt zostałby zwrócony pokrzywdzony nie składałby zawiadomienia na policji. Nadto nie jest prawdą, że pokrzywdzony pożyczał od niego wcześniej jakieś pieniądze. Przecież świadek sam powiedział, żeD. C.nie znał. Gdyby tak było to przecież nic nie stało na przeszkodzie by bez pomocy oskarżonego udać, się samodzielnie doD. C.by pożyczyć sprzęt. Mając na uwadze poczynione w sprawie ustalenia Sąd w zakresie sprawstwa P.U.złoży zawiadomienie do organów ścigania.
Odnośnie zeznań żony oskarżonego to nie wniosły one niczego istotnego do sprawy. W zasadzie potwierdziła ona stanowisko męża.
Odnośnie ojca pokrzywdzonego to co prawda powiedział, że oskarżony przyjechał sam co stoi w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym jednakże sąd wziął pod uwagę to, że podczas samej rozmowy świadek wszedł do garażu i w niej nie uczestniczył.
W ocenie Sądu za wiarygodny uznać należy także pozostały materiał dowodowy, zgromadzony w sprawie jako nie budzący wątpliwości co do swojej prawdziwości i autentyczności.
W ocenie Sądu oskarżonyM. P. (1)dopuścił się przestępstwa polegającego na tym, że w czerwcu 2016r. udzielił pomocy innej osobie w tym celu, aby ta dokonała czynu zabronionego w ten sposób, że dwukrotnie zadzwonił doD. C. (1)z prośbą aby ten pożyczył do używania agregat prądotwórczy marki „K. (...)” oraz młot udarowy marki(...)o łącznej wartości 2100 zł, zapewniając, że sprzęt zostanie zwrócony, po czym ta osoba sprzęt odebrała, a następnie powierzony sprzęt przywłaszczyła nie zwracając w zakreślonym terminie, działając na szkodę właścicielaD. C. (1), czym wyczerpał dyspozycjęart. 18 § 3 kkw zw. zart. 284 § 2 kkzart.18§3 kkw zw. z 284§2 kk
Zgodnie zart. 284 § 2 kkprzywłaszczeniu polega rzecz ruchom, która została wcześniej sprawcy powierzona przez uprawnionego na mocy np. umowy najmu, użyczenia, przechowania. "Powierzenie to przeniesienie władztwa nad rzeczą na inną niż właściciel osobę, powiązane z ustaleniem określonego postępowania z rzeczą przez osobę ją uzyskującą i połączone z zastrzeżeniem konieczności jej zwrotu w przyszłości" (wyr. SA w Szczecinie z 27.2.2014 r., II AKa 15/14, Legalis).
Zgodnie zart. 18 § 3 kkjako pomocnik ponosi odpowiedzialność ten, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie.
W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że oskarżonyM. P. (1)zachowaniem swym udzielił pomocyP. U. (1), aby ten dokonał czynu zabronionego w ten sposób, że dwukrotnie zadzwonił doD. C. (1)z prośbą o wypożyczenie do używania agregat oraz młot, zapewniając jednocześnie, że sprzęt zostanie zwrócony. Osoba pożyczająca przywłaszczyła rzeczy powierzone i rzeczą tą dysponuje jak właściciel do dziś. Gdyby nie telefon od oskarżonego oraz jego zapewnienia, to pokrzywdzony z całą pewnościąP. U.urządzeń by mu nie pożyczył. Co za tym idzie tylko pomoc jakiej udzielił oskarżony umożliwiła przywłaszczenie rzeczy przezP. U.i była niezbędna. Jeżeli oskarżony ręczył własnym słowem za kolegę to ponosi w tej chwili konsekwencje.
Wina oskarżonego w zakresie opisanego wyżej występku została udowodniona.
Oskarżony jest winny, albowiem w sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności wyłączających winę w rozumieniuKodeksu Karnego.
W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy Sąd uznał, iż okoliczności sprawy i wina oskarżonego nie budzi wątpliwości. Oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona zarzucanego mu czynu zart. 18§3 kkw zw. zart. 284§2 kk. Pomocnik popełnia własne przestępstwo w granicach wyznaczonych jego zamiarem. Odpowiada za czyn zabroniony, którego popełnienie ułatwił, a nie za ten, który ostatecznie został przez sprawcę popełniony.
Zgodnie zart. 19 kkSąd wymierza karę za podżeganie lub pomocnictwo w granicach zagrożenia przewidzianego za sprawstwo. Wymierzając karę za pomocnictwo sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary.
Przy wyborze rodzaju i rozmiaru kary Sąd baczył, by była ona adekwatna do okoliczności sprawy i sprawiedliwa.
Przy wymiarze kary jako okoliczność łagodzącą poczytano oskarżonemu dotychczasową niekaralność.
Dyrektywa sądowego wymiaru kary za występki zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą lat 8, o jakiej mowa wart. 37a kk, jest sformułowana na użytek wymiaru kary sprawcom czynów zagrożonych sankcją prostą, w której jedyną karą grożącą jest kara pozbawienia wolności. Dyrektywa zart. 37a kkniejako uelastycznia tego typu sankcje, dając sądom możliwość rezygnacji z kary pozbawienia wolności przewidzianej w sankcji i wymierzenia kary łagodniejszego rodzaju w ramach zwykłego, a nie nadzwyczajnego wymiaru kary.
W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę powyższe rozważania, Sąd doszedł do przekonania, iż rzeczywiście doszło do popełnienia przypisanego sprawcy czynu. Z drugiej jednak strony, zdaniem Sądu nie spełniałoby celu zapobiegawczego jak też i wychowawczego – orzeczenie wobec oskarżonegoM. P. (1)kary pozbawienia wolności – najsurowszej z kar. Zwrócić tu jeszcze raz należy uwagę na to, iżM. P. (1)jest osobą niekaraną, nie można uznać go za sprawcę na tyle zdemoralizowanego, by wyłącznie kara najsurowsza mogła wpłynąć na jego resocjalizację. Z podanych powodów, przy zastosowaniuart. 37a k.k., orzeczono wobec oskarżonego karę grzywny. Będzie ona wystarczająca do osiągnięcia celu wychowawczego i celu prewencyjnego. Okoliczności nie wymagają sięgania po karę pozbawienia wolności ( zgodnie z dyrektywą zart. 58 § 1 k.k.)
W ocenie Sądu kara grzywny w ilości 60 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych będzie stanowić dla oskarżonego dolegliwość współmierną do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu, która wdroży go do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości i uzmysłowi naganność takiego postępowania. Grzywna w tej wysokości jest dla oskarżonego dolegliwa , a zarazem realna do zapłacenia.
Na podstawieart. 46§1 kkorzeczony został obowiązek naprawienia szkody przez oskarżonegoM. P. (1)poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoD. C. (1)kwoty 2.100 złotych- co stanowi ekwiwalent wartości utraconego mienia.Jako wartość mienia Sąd przyjął to czego nie kwestionował w tym zakresie sam oskarżony.
W ocenie sądu oskarżony jest osobą młoda i zdrową, pracuje wiec w będzie mógł zapłacić w całości koszty sądowe którymi go obciążono na podstawieart. 627 kpk.
Na koszty postępowania złożyły się:
-ryczałt za doręczenie wezwań i pism w postępowaniu przygotowawczym-20 zł i w postępowaniu sądowym -20 zł na podstawieart. 618 § 1 pkt 1 kpki§1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18.06.2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym( Dz. U. z 2003 roku , Nr 108, poz. 1026 ),
-opłata za udzielenie informacji z rejestru skazanych w wysokości 30 złotych, na podstawieart. 618 § 1 pkt 10 kpki§1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 08 2003 roku w sprawie określenia wysokości opłaty za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego( Dz. U. z 2003 roku , Nr 151, poz. 1468 ).
Opłatę w wysokości 60 złotych wymierzono na podstawieart. 627 kpkiart. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych( Dz. U. z 1983 roku , Nr 49, poz. 223 z późn. zm.)