Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 988/17
Data wyroku: 2018-05-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maciej Jabłoński
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: art. 178a § 1 kk
Teza: oskarżonego uznano za winnego

Sygn. akt III K 988/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 maja 2018 r.
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie Wydział III Karny
w składzie:
Przewodniczący –   SSR Maciej Jabłoński
Protokolant –   Lena Szulińska
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 29 maja 2018 r.
sprawy:
V. D.–s.Y.,W.ur. (...)A.A.
oskarżonego o to, że:
w dniu(...)roku o godz.(...)wW.przyulicy (...)1 kierował w ruchu lądowym samochodem markiP.nr rej. (...)w stanie nietrzeźwości, I badanie 1,04 mg/l, II badanie 1,03 mg/l, III badanie – 0.93 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,
tj. o czyn zart. 178a § 1 k.k.
orzeka:

I
OskarżonegoV. D.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję zart. 178a § 1 k.k.i za to skazuje go i wymierza mu karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 10 (dziesięć) zł;

II
Na podstawieart. 42 § 2 k.k.,art. 43 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat;

III
Na podstawieart. 43a § 2 k.k.orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5.000 zł (pięciu tysięcy złotych);

IV
Na podstawieart. 63 § 4 k.k.na poczet orzeczonego wobec oskarżonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zalicza oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia11 listopada 2017 r. do dnia 29 maja 2018 r.;

V
Na podstawieart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonego kwotę 100 zł (stu złotych) tytułem opłaty oraz kwotę 70 zł (siedemdziesiąt złotych) tytułem pozostałych kosztów postępowania.

III K 988/17

UZASADNIENIE
Na podstawie zebranego materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny w sprawie:
W dniu(...)ok godz.(...)patrol Policji w składzie aspT. D.i asp.J. O.zatrzymał do kontroli samochód osobowyP.onr rej. (...), którego kierowcą byłV. D..
Po przebadaniu pod kątem trzeźwości okazało się, że posiada on 0.86 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: wyjaśnień oskarżonego (k- 15-16, 31), zeznań świadkaJ. O.(k- 28-29), protokołów użycia urządzeń pomiarowych (k- 2,4), świadectw wzorcowania (k- 3,5).
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego sprowadzającym się w do zajęcia stanowiska procesowego jako zbieżnych z wynikami kontroli trzeźwości i zeznaniami przesłuchanego świadka.
Sąd w pełni dał wiarę zeznaniom przesłuchanego w sprawie świadka wobec ich spójności i przystawalności do pozostałego materiału dowodowego.
Sąd zważył, co następuje:
Wina oskarżonego nie budzi wątpliwości. Oskarżony był kierującym samochodem osobowym uczestniczącym w ruchu lądowym i w trakcie wykonywani tej czynności znajdował się w stanie upojenia alkoholowego. Zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu przekraczała bowiem wartość graniczną jaką jest 0.25 mg/l oddzielającą stan nietrzeźwości od stanu po użyciu alkoholu.
Tym samym oskarżony wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 178a § 1 kkczego zresztą sam nie negował w toku postępowania.
Sąd wymierzając karę uznał społeczną szkodliwość czynu oskarżonego za stosunkowo znaczną, a wyrażającą się w potencjalnym zagrożeniu jakie stanowi pojazd mechaniczny prowadzony przez osobę o upośledzonych reakcjach psychomotorycznych dla pozostałych uczestników ruchu drogowego.
Jedynie postawa oskarżonego w toku postępowania, i uprzednia niekaralność pozwala zdaniem Sądu na orzeczenie najłagodniejszego rodzaju kary czyli grzywny. Grzywna w rozmiarze 100 stawek dziennych przy wysokości jednej stawki 10 zł jest przy tym wystarczająco dolegliwa dla oskarżonego, który jest świadom swojej winy, a zatem jakiegoś rodzaju silniejsze oddziaływanie wychowawcze nie jest w realiach niniejszej sprawy niezbędne.
Sąd uznał także, że zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych aczkolwiek obligatoryjny w przypadku przestępstwa zart. 178a§1kkna okres dłuższy niż 3 lata nie byłby celowy. Okres ten jest wystarczający do tego aby oskarżony poprzez porównanie swojej sytuacji życiowej jako uprawnionego do kierowania pojazdami mechanicznymi i jako pozbawionego tej możliwości wyciągnął właściwe wnioski, co do opłacalności życiowej przestrzegania prawa w tym i w szczególnym jego aspekcie jakim jest unikanie kierowania pojazdami w stanie nietrzeźwości.
Na poczet zakazu należało zaliczyć okres zatrzymania prawa jazdy w myślart. 63 § 4 kk.
Są obciążył oskarżonego kosztami postępowania nie znajdując podstaw do zwolnienia go z ich ponoszenia wobec posiadania stałych dochodów przez oskarżonego i relatywnie ograniczonej wysokości wspomnianych kosztów.
Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji wyroku.