Sąd Rejonowy w Kielcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1155/17
Data wyroku: 2018-05-11 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt II K 1155/17

UZASADNIENIE
wyroku z dnia 26 kwietnia 2018 roku w części dotyczącej kary i innych konsekwencji prawnych czynu
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 26 kwietnia 2018 roku oskarżonyM. O.został uznany za winnego tego, że: w dniu 19 maja 2017 roku wK.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia plecakamarki A.o wartości 50 złotych z zawartością telefonu komórkowegomarki H. (...)Lite o nr(...),(...)o wartości 380 złotych, dwóch paczek tytoniu o łącznej wartości 30 złotych, linki zabezpieczającej do roweru wartości 40 złotych, słuchawek do telefonumarki S.o wartości 10 złotych, dezodorantuO. (...), portfela wartości 30 złotych z zawartością pieniędzy w kwocie 120 złotych, dowodu osobistego na nazwiskoŚ. K., karty płatniczejbanku (...), powodując tym straty o łącznej wartości 660 złotych na szkodęK. Ś.to jest popełnienia czynu stanowiącego przestępstwo zart. 278 § 1 kkiart. 275§ 1 kkiart. 278 § 5 kkw zw. zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 278 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkw zw. zart 37 a kkw zw. zart. 34 § 1 i § 1a pkt 1kkiart. 35 § 1 kkSąd wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym. Jednocześnie Sąd na podstawieart. 46 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoK. Ś.kwoty 660 złotych. Na podstawieart. 63 § 1 i 5 kkna poczet orzeczonej w pkt I wyroku kary ograniczenia wolności Sąd zaliczył okres zatrzymaniaM. O.od dnia 19 maja 2017 roku godz. 05.30. do dnia 20 maja 2017 roku godz. 01.10. oraz od dnia 15 sierpnia 2017 roku godz. 08.40. do dnia 15 sierpnia 2017 roku godz. 09.45. Z kolei na podstawieart. 626 § 1 kpkiart. 627 kpkSąd zasądził od oskarżonegoM. O.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 916,56 złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych, w tym kwotę 180 złotych tytułem opłaty od orzeczonej kary.
Wniosek o uzasadnienie wyroku złożył jedynie prokurator w części, która dotyczyła orzeczenia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, stąd też Sąd stosownie do treściart. 423 § 1a kpkograniczył zakres uzasadnienia do tej części wyroku, której wniosek dotyczy .
M. O.ma 32 lata, jest bezdzietnym kawalerem. Ma wykształcenie podstawowe, nie posiada wyuczonego zawodu. Utrzymuje się z prac dorywczych, osiągając z tego tytułu zarobki w kwocie 3000 złotych miesięcznie. Nie posiada majątku. Leczony psychiatrycznie. Nie karany (dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 81, dane z aktu oskarżenia, dane o karalności k. 139).
Oceniając zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy uznać należy, iż sprawstwo i wina oskarżonegoM. O.w zakresie zarzucanego mu czynu nie budzą jakichkolwiek wątpliwości.
Przesłanką konieczną do przypisania sprawcy popełnienia przestępstwa jest wykazanie jego winy.(...)jest możność postawienia zarzutu, że w czasie i miejscu, gdy sprawca miał możliwość zachowania się zgodnego z prawem, wybiera zachowanie niezgodnez obowiązującym porządkiem prawnym. Wina w przypadku oskarżonego nie budzi jakichkolwiek wątpliwości. Oskarżony miał pełną i nieskrępowaną możliwość zachowania się zgodnego z prawem. Zatem stopień jego winy jest wysoki. Na taką ocenę stopnia winy oskarżonego wpłynęły przede wszystkim łatwość rozpoznania przez niego znaczenia czynu, stan jego wiedzy w tym zakresie, a także sytuacja, w której działał. Oskarżonego nic nie ograniczało w zachowaniu się zgodnie z prawem. Jest on osobą dorosłą, w pełni poczytalną. Z miarodajnej i rzeczowej opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrów wynika bowiem, że w czasie popełnienia zarzucanego mu przestępstwaM. O.miał zachowaną zdolność do rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem, przesłanki zart. 31 § 1 i § 2 kknie mają zastosowania. Jest on uzależniony od narkotyków, ale przestępstwo zarzucane mu niniejszym aktem oskarżenia nie ma związku przyczynowo – skutkowego ze stwierdzonym uzależnieniem (czyn został dokonany w czasie 4-5 miesięcznej abstynencji) oraz zaburzeniami nastroju (k. 102-105).
Zgodnie zart. 115 § 2 kkprzy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu Sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonejlub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonychprzez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. Nie ulega wątpliwości, że czyn, jakiego dopuścił się oskarżony cechuje się bardzo wysokim stopniem społecznej szkodliwości i w wymiarze moralnym oraz społecznym jest zdarzeniem zasługującym na potępienie. Za taką oceną przemawia rodzaj naruszonego przez niego dobra prawnego, jakim jest prawo własności, a także wysokość wyrządzonej przez oskarżonego szkody oraz okoliczność, że oskarżony wykorzystał śpiącego, pijanego człowieka, chcąc wzbogacić się jego kosztem.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary, zawartymi wart. 53 kk, określając ją w ten sposób, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, a kara uwzględniała stopień społecznej szkodliwości czynu. Wzięto również pod uwagę właściwości i warunki osobisteM. O., sposób jego życia przed popełnieniem przestępstwa, a także cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Zauważyć należy, iż na podstawie przepisuart. 37a kksądy orzekające mają możliwość w ramach tzw. zwyczajnego wymiaru kary rezygnacji z orzekania kary pozbawienia wolności przewidzianej w sankcji i orzeczenia zamiast niej kary grzywny lub kary ograniczenia wolności. Jest to możliwość dana sądom do korzystania z niej na zasadzie swobodnego uznania, a nie żadna preferencja co do rodzaju orzekanych kar. Dyrektywa sądowego wymiaru kary za występki zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą lat 8, o jakiej mowa wart. 37a kk, jest sformułowana na użytek wymiaru kary sprawcom czynów zagrożonych sankcją prostą, w której jedyną karą grożącą jest kara pozbawienia wolności. Dyrektywa zart. 37a kkniejako uelastycznia tego typu sankcje, dając sądom możliwość rezygnacji z kary pozbawienia wolności przewidzianej w sankcji i wymierzenia kary łagodniejszego rodzaju w ramach zwykłego, a nie nadzwyczajnego wymiaru kary.
Sąd korzystając z możliwości jaką dajeart. 37 a kkuznał, że adekwatną do ustalonego wyżej stopnia winy i społecznej szkodliwości oraz kryminalnej wagi czynu popełnionego przez oskarżonego karą będzie kara 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym. Jako okoliczność łagodzącą przy wymiarze kary Sąd potraktował przyznanie się przez oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa, a także jego uprzednią niekaralność – skazanie uległo zatarciu (dane o karalności, akta IXK 101/14 Sądu Rejonowego w Kielcach). Ustalając natomiast wymiar czasowy obowiązku wykonywania pracy, na 30 godzin w stosunku miesięcznym, Sąd miał na uwadze, że oskarżony nigdzie na stałe nie pracuje, nie ma nikogo na utrzymaniu. Podkreślić należy, iż kara o charakterze wolnościowym pozwoli oskarżonemu na podjęcie pracy zarobkowej, z której dochody umożliwią mu na naprawienie szkody wyrządzonej pokrzywdzonemu, a efektywnie wykonywana kara wolnościowa będzie oskarżonemu przypominać, iż czyny zabronione zawsze spotkają z reakcją państwa. Z tych też powodów wymierzona przez Sąd kara ograniczenia wolności jawi się jako racjonalna i uwzględniająca całokształt okoliczności dotyczących osoby oskarżonego, tak przedmiotowych jak i podmiotowych. Mając na względzie powyższe Sąd doszedł do przekonania, iż w stosunku do oskarżonego zachodzą przesłanki do skorzystania z dobrodziejstwa przewidzianego przezart. 37 a kk.
W ocenie Sądu kara ograniczenia wolności we wskazanym rozmiarze będzie dlaM. O.na tyle dolegliwa, że uzmysłowi mu naganność i karygodność jego niezgodnego z prawem zachowania, jednocześnie będzie na niego oddziaływała wychowawczo.
Na podstawieart. 46 § 1 kkSąd orzekł wobec oskarżonegoM. O.obowiązek naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoK. Ś.kwoty 660 złotych, która stanowi sumę wszystkich skradzionych oskarżonemu przedmiotów.
W związku z faktem, iżM. O.w niniejszej sprawie był pozbawiony wolności Sąd podstawieart. 63 § 1 i 5 kkna poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności zaliczył okres zatrzymania ww. od dnia 19 maja 2017 roku godz. 05.30. do dnia 20 maja 2017 roku godz. 01.10. oraz od dnia 15 sierpnia 2017 roku godz. 08.40. do dnia 15 sierpnia 2017 roku godz. 09.45.
Na podstawieart. 626 § 1 kkiart.  627 kpkSąd zasądził na rzecz Skarbu Państwa odM. O.kwotę 916,56 złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. W przedmiotowej sprawie nie ujawniły się żadne okoliczności przemawiające za zwolnieniem oskarżonego od ich uiszczenia. Trzeba mieć też na uwadze, że koszty te zostały wywołane tylko i wyłącznie jego nagannym zachowaniem i nikt inny poza nimi nie może ich ponosić, Skarb Państwa także nie powinien być tymi kosztami obciążony skoro nic za tym nie przemawia.