Sąd Apelacyjnyw Białymstoku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 172/17
Data wyroku: 2017-12-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janusz Sulima, Nadzieja Surowiec, Ryszard Filipow
Słowa kluczowe: Przestępstwo pozakodeksowe
Podstawa prawna: 43 ustawy Prawo prasowe, art. 226 § 1 k.k, art. 288 § 1 k.k., art. 157 § 2 k.k.

Sygn. akt II AKa 172/17

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 grudnia 2017 r.
Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie

Przewodniczący

SSA Nadzieja Surowiec

Sędziowie

SSA Janusz Sulima (spr.)
SSO del. Ryszard Filipow

Protokolant

Agnieszka Wądołkowska

przy udziale prokuratora Piotra Karola Bilewicza
po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r.
sprawyS. S.
oskarżonego zart. 43 ustawy Prawo prasowe z dnia 26.01.1984r.(Dz. U. Nr 5 poz. 24 z późn. zm.) w zw. zart. 12 kk, zart. 43 ustawy Prawo prasowe z dnia 26.01.1984r.w zb. zart. 288 § 2 kkw zw. zart. 12 kk, zart. 226 §1 kk
z powodu apelacji obrońcy
od wyroku Sądu Okręgowego w Suwałkach
z dnia 5 lipca 2017 r. sygn. akt II K 93/16

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1
uchyla rozstrzygnięcie z punktu IV o karze łącznej,

2
oskarżonegoS. S.w ramach czynów przypisanych mu w punktach I i II uznaje za winnego tego, że w dniu 13 lipca 2016r. ok. godz. 10:30 w m.Ż.gm.J.pow.(...), działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu zmuszenia dziennikarzy TVPB.M. R.iE. S. (1)do zaniechania interwencji prasowej, użył wobec nich przemocy w ten sposób, że na drodze publicznej uderzył dłonią w kamerę, którąM. R.jako operator filmował miejsce interwencji, zmuszając go do przerwania nagrania, a gdy operator chroniąc kamerę oddalił się, pobiegł za nim i dwukrotnie uderzył go dłonią w plecy, a następnie na drodze wewnętrznej gminnej ponownie w celu uniemożliwienia realizacji trwającego nagrania, usiłował wyszarpnąć z rękiM. R.kamerę markiS.model(...)o nr fabrycznym(...)w wyniku czego spowodował jej uszkodzenie na kwotę 11.105 złotych na szkodęR. J.iP. H.-(...) s.c.R. J.P. H.z siedzibą wS.oraz uderzyłE. S. (1)otwartą dłonią w twarz, powodując u niej obrażenia w postaci średniego stopnia obrzęku okolicy jarzmowej lewej bez wyraźnych granic zewnętrznych oraz podbiegnięcia krwawego blado - czerwonego na grzbiecie nosa po lewej stronie o wymiarach ok. 0,5 cm x 0,3 cm, czym spowodował naruszenie czynności narządu ciała i rozstrój jej zdrowia na czas nie dłuższy niż siedem dni oraz zniszczył jej okulary o wartości około 680 złotych, to jest czynu zart. 43 ustawy Prawo prasowe z dnia 26.01.1984r.(Dz. U. Nr 5 poz. 24 z późn. zm.) w zb. zart. 288 §1 k.k.w zb.art. 157 §2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 43 ustawy Prawo prasowe z dnia 26.01.1984r.(Dz. U. Nr 5 poz. 24 z późn. zm.) w zb. zart. 288 §1 k.k.w zb.art. 157 §2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 11 §2 k.k.skazuje go, a na podstawie art.art. 288 §1 k.k.w zw. zart. 11 §3 k.k.wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

3
w ramach czynu przypisanego w punkcie III (zarzuconego w punkcie III) oskarżonegoS. S.uznaje za winnego tego, że w dniu 13 lipca 2016 roku około godziny 10:30 w miejscowościŻ.gm.J.pow.(...)znieważyłW. P. (1)w jego obecności wyzywając go słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, to jest czynu zart. 216 §1 k.k.i za to na podstawieart. 216 §1 k.k.skazuje go, a na podstawieart. 216 §1 k.k.w zw. zart. 34 §1, §1a pkt 1, §1b, §2 k.k.,art. 35 §1 k.k.wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym,

4
na podstawieart. 85 §1 i 2 k.k.,art. 86 §1 k.k.iart. 87 §1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoS. S.karę łączną 6 (miesięcy) pozbawienia wolności,

5
na podstawieart. 69 §1 i 3 k.k.,art. 70 §1 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoS. S.kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata;

II
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałym zakresie;

III
zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżycieli posiłkowych:

-E. S. (1)kwotę 1200 (tysiąc dwieście) złotych,
-R. J.iP. H.wspólnikówspółki cywilnej (...)iP. H.kwotę(...)(tysiąc osiemset czterdzieści pięć) złotych
tytułem poniesionych przez nich wydatków w postępowaniu odwoławczym;

IV
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 120 złotych tytułem jednej opłaty za obie instancje oraz obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
S. S.został oskarżony o to, że:

I
w dniu 13 lipca 2016r. ok. godz. 10:30 w m.Ż.gm.J.pow.(...), w celu zmuszenia dziennikarza TVPB.M. R.do zaniechania interwencji prasowej, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, dwukrotnie użył wobec niego przemocy w ten sposób, że na drodze publicznej uderzył dłonią w kamerę, którąM. R.jako operator filmował miejsce interwencji, zmuszając go w ten sposób do przerwania nagrania, a gdy operator chroniąc kamerę oddalił się, pobiegł za nim i co najmniej dwukrotnie uderzył go dłonią w plecy naruszając w ten sposób nietykalność cielesnąM. R., a następnie na drodze gminnej ponownie w celu uniemożliwienia realizacji trwającego nagrania, usiłował wyszarpnąć kamerę z rękiM. R., w wyniku czego dokonał jej uszkodzenia, tj. o czyn zart. 43 ustawy Prawo prasowe z dnia 26.01.1984r.w zw. zart. 12 k.k.

II
w dniu 13 lipca 2016r. ok. godz. 10:30 w m.Ż.gm.J.pow.(...), w celu zmuszenia dziennikarza TVPB.redaktorE. S. (1)do zaniechania interwencji prasowej, użył wobec niej przemocy w ten sposób, że uderzyłE. S. (1)pięścią w twarz, powodując u niej obrażenia w postaci średniego stopnia obrzęku okolicy jarzmowej lewej bez wyraźnych granic zewnętrznych oraz podbiegnięcia krwawego blado- czerwonego na grzbiecie nosa po lewej stronie o wymiarach ok. 0,5 cm x 0,3 cm, czym spowodował naruszenie czynności narządu ciała i rozstrój zdrowia na czas nie dłuższy niż siedem dni, oraz w wyniku uderzenia zniszczył okulary o wartości 500 zł znajdujące się na twarzy pokrzywdzonej- uznając czyn za wypadek mniejszej wagi, tj. o czyn zart. 43 ustawy Prawo prasowe z dnia 26.01.1984r.w zb. zart. 288 § 2 kkw zw. zart. 12 k.k.,

III
w dniu 13 lipca 2016r. ok. godz. 10:30 w m.Ż.gm.J.pow.(...), znieważył słownieW. P. (2)podczas wykonywania przez niego obowiązków sołtysa wsiŻ., w ten sposób, że wyzywał go słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, tj. o czyn zart. 226 §1 kk.

Wyrokiem z dnia 5 lipca 2017 roku Sąd Okręgowy w Suwałkach w sprawie o sygn. akt II K 93/16:

I
oskarżonegoS. S.uznał za winnego tego, że w dniu 13 lipca 2016r. ok. godz. 10:30 w m.Ż.gm.J.pow.(...), w celu zmuszenia dziennikarza TVPB.M. R.do zaniechania interwencji prasowej, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, dwukrotnie użył wobec niego przemocy w ten sposób, że na drodze publicznej uderzył dłonią w kamerę, którąM. R.jako operator filmował miejsce interwencji, zmuszając go w ten sposób do przerwania nagrania, a gdy operator chroniąc kamerę oddalił się, pobiegł za nim i co najmniej dwukrotnie uderzył go dłonią w plecy naruszając w ten sposób nietykalność cielesnąM. R., a następnie na drodze wewnętrznej gminnej ponownie w celu uniemożliwienia realizacji trwającego nagrania, usiłował wyszarpnąć kamerę markiS.model(...)o nr fabrycznym(...)z rękiM. R., w wyniku czego dokonał jej uszkodzenia powodując szkodę w wysokości 11 105 zł, czym działał na szkodęR. J.iP. H.-(...) s.c.R. J.P. H.z siedzibą wS.orazM. R.to jest popełnienia czynu zart. 43 ustawy z dnia 26.01.1984r. Prawo prasowew zb. zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 43 ustawy z dnia 26.01.1984r.Prawo prasowew zb. zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 11 § 2 kkskazał go, zaś z mocyart. 288 § 1 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył mu karę 5( pięciu ) miesięcy pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoS. S.uznał za winnego tego, że w dniu 13 lipca 2016r. ok. godz. 10:30 w m.Ż.gm.J.pow.(...), w celu zmuszenia dziennikarza TVPB.redaktorE. S. (1)do zaniechania interwencji prasowej, użył wobec niej przemocy w ten sposób, że uderzyłE. S. (1)otwartą dłonią w twarz, powodując u niej obrażenia w postaci średniego stopnia obrzęku okolicy jarzmowej lewej bez wyraźnych granic zewnętrznych oraz podbiegnięcia krwawego blado- czerwonego na grzbiecie nosa po lewej stronie o wymiarach ok. 0,5 cm x 0,3 cm, czym spowodował naruszenie czynności narządu ciała i rozstrój zdrowia na czas nie dłuższy niż siedem dni, oraz w wyniku uderzenia zniszczył okulary o wartości około 680 zł znajdujące się na twarzy pokrzywdzonej to jest popełnienia czynu zart. 43 ustawy z dnia 26.01.1984r Prawo prasowe. w zb. zart. 157 § 2 kkw zb. zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 43 ustawy z dnia 26.01.1984r Prawo prasowew zb. zart. 157 § 2 kkw zb. zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkskazuje go, zaś z mocyart. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

III
oskarżonegoS. S.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu w pkt III aktu oskarżenia i za to na podstawieart. 226 § 1 kkskazał go na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 85 § 1 i 2 kkart. 85a kkiart. 86 § 1 kkpołączył kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt I, II i III wyroku i orzekł wobec oskarżonegoS. S.karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności;

V
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kk,art. 70 § 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoS. S.kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata.

VI
na podstawieart. 46 § 1 kkorzekł wobec oskarżonegoS. S.obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzeczR. J.iP. H.-(...) s.c.R. J.P. H.z siedzibą wS.kwoty 8605 zł ;

VII
zasądził od oskarżonegoS. S.na rzecz oskarżycieli posiłkowych:

-E. S. (1)kwotę 3 000 zł.,
-R. J.iP. H.-(...) s.c.R. J.P. H.z siedzibą wS.kwotę 3690 zł
tytułem zwrotu wydatków z tytułu ustanowienia w sprawie pełnomocnika z wyboru.

VIII
zasądził od oskarżonegoS. S.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 tytułem opłaty oraz obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi w sprawie.

Apelację od tego wyroku wywiódł obrońca oskarżonego. Zaskarżył go w całości i zarzucił mu:

1
obrazę prawa materialnego poprzez przyjęcie, że czyn oskarżonego (pkt III) polegający na znieważaniu słownymW. P. (2)podczas wykonywania przez niego obowiązków sołtysa wsiŻ.wyczerpuje dyspozycjęart. 226 §1 k.k., podczas gdy z brzmienia przepisu wynika, iż musi wystąpić znamię „w związku z pełnieniem obowiązków”, do czego sąd w wydany orzeczeniu się nie odniósł i nie poczynił odpowiednich ustaleń;

2
mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku błąd w ustaleniach faktycznych sądu przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, a polegający na uznaniu, że operator kameryM. R.i reporterkaE. S. (1)w dniu 13.07.2016 r. występowali jako dziennikarze, o których mowa wart. 7 ust. 2 pkt 5 i 6 ustawy z dn. 26.01.1984 r. Prawo prasowe, podczas gdy zebrany materiał dowodowy oraz prawidłowo ustalony stan faktyczny przeczą temu wnioskowi;

3
obrazę prawa materialnego tj.art. 60 §2 k.k.poprzez niezastosowanie wobec oskarżonegoS. S.instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary, w sytuacji gdy w niniejszej sprawie zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek, albowiem nawet najniższa kara przewidziana za przestępstwo byłaby niewspółmiernie surowa;

4
obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, polegającą na naruszeniuart. 167 k.p.k.iart. 193 §1 k.p.k.poprzez niedopuszczenia z urzędu dowodu z opinii biegłego sądowegoM. M.– specjalistę produktów profesjonalnych z(...) sp. z o.o.wP.ul. (...) (...)-(...) P.celem ustalenia (na podstawie nagrania incydentu) zakresu uszkodzeń kamerymarki S.model(...)powstałych w wyniku uderzeń przez oskarżonego w dniu 13.(...)., ustalenia, czy do wszystkich stwierdzonych uszkodzeń kamery mogło dojść w wyniku uderzeń dłonią, a ponadto wskazania, czy mogło dojść do ingerencji osób trzecich polegającej na późniejszym uzupełnieniu uszkodzeń tejże kamery;

5
naruszenie przepisu postępowania mające wpływ na treść skarżonego wyrokuart. 7 k.p.k.poprzez uznanie opinii pisemnej biegłego sądowegoM. M.za rzeczową i wiarygodną, a w konsekwencji wzięciu jej wyników za podstawę wyliczeń wysokości szkody pomimo jej niepełności i niejasności, na co wskazywał obrońca w piśmie z dnia 19.04.2017 r., wskazując, iż biegły nie dołączył internetowych notowań transakcji sprzedaży kamer używanych, co w konsekwencji z pewnością miało wpływ na orzeczenie obowiązku naprawienia szkody w nieprawidłowej zawyżonej wysokości.

Obrońca wniósł o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie orzeczenie o warunkowym umorzeniu postępowania lub o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja jest częściowo zasadna.
Zgodzić się należy z autorem apelacji, że poczynione przez Sąd pierwszej instancji ustalenia faktyczne nie pozwalają na przypisanie oskarżonemuS. S.występku zart. 226 §1 k.k.Zawarte w tym przepisie sformułowanie „podczas i w związku” wymaga jednoczesnego wystąpienia obu znamion w zachowaniu oskarżonego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 2010 roku, OSNwSK 2010 nr 1 poz. 1178, Legalis nr 451581). Tymczasem Sąd Okręgowy ustalił jedynie, że do znieważeniaW. P. (2)doszło podczas wykonywania przez niego obowiązków sołtysa. Nie ustalił zaś, że do znieważenia doszło w związku z wykonywaniem czynności służbowych. Tym samym brak jest kompletu znamion występku znieważenia funkcjonariusza publicznego. Dokonanie ustalenia stanowiącego znamię przestępstwa na etapie postępowania odwoławczego, w sytuacji gdy wyrok został zaskarżony jedynie na korzyść, jest niemożliwe. Taki zabieg naruszałby dyspozycjęart. 434 §1 k.p.k.Nawet w sytuacji, gdy okoliczność stanowiąca znamię przestępstwa została ustalona w części motywacyjnej wyroku, nie jest możliwe uzupełnienie opisu czynu przez dodanie do niego tego elementu. Również wykluczone jest uchylanie wyroku z tego powodu oraz przekazywanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Naruszałoby to bowiem tak zwany pośredni zakaz reformationis in peius, o którym jest mowa wart. 443 k.p.k.(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2005 roku, I KZP 20/05, OSNKW 2005 r. z. 9 poz. 76).
Brak jest jednakże podstaw do uniewinnieniaS. S.od tego czynu. Przypisane oskarżonemu zachowanie odpowiada bowiem znamionom przestępstwa znieważenia zart. 216 §1 k.k.Wprawdzie jest to czyn ścigany z oskarżenia prywatnego, ale prokurator na rozprawie odwoławczej objął ten czyn ściganiem z urzędu. Dodać należy, że obrońca w apelacji nie zakwestionował dokonanych przez Sąd Okręgowy ustaleń co do znieważania przez oskarżonegoW. P. (2). Sam oskarżony w swoich wyjaśnieniach temu nie zaprzeczył, stwierdzając jedynie, że nie pamięta, jakich słów użył wobec sołtysa wsiŻ.. To, że znieważył on sołtysa, wynika jednoznacznie z zeznań naocznych świadków zdarzenia.
Zakwalifikowanie zachowaniaS. S.zart. 216 §1 k.k.zamiast zart. 226 §1 k.k.pociągało za sobą konieczność wymierzenia mu na nowo kary za ten czyn. Przestępstwo stypizowane wart. 216 §1 k.k.zagrożone jest karą grzywny albo karą ograniczenia wolności. Biorąc pod uwagę w szczególności motywację oskarżonego, a także jego właściwości i warunki osobiste za karę adekwatną do stopnia jego zawinienia i stopnia szkodliwości społecznej tego czynu, uwzględniającą jednocześnie cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do niego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, uznano karę trzech miesięcy ograniczenia wolności.
Z kolei żadną miarą nie można zgodzić się z obrońcą oskarżonego, że operator kameryM. R.i reporterkaE. S. (1)w dniu 13 lipca 2016 roku w miejscowościŻ.nie występowali jako dziennikarze, o których mowa wart. 7 ust. 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 roku Prawo prasowe. Nie można im odmawiać statusu dziennikarzy tylko z tego powodu, że wykonywali czynności związane z przygotowaniem materiałów telewizyjnych na podstawie łączącej ich zespółką cywilną (...)umowy o dzieło. Nie oznacza to przecież, że nie wykonywali swoich czynności na rzecz i z upoważnienia redakcji(...) S.A.Oddział wB.. Określoną wart. 7 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 roku Prawo prasowedefinicję dziennikarza należy rozumieć szeroko. Przede wszystkim zawodu dziennikarza nie można łączyć z pojęciem tzw. etatu. Można też wykonywać pracę dziennikarza wiążąc się z redakcją np. umową o dzieło bądź umową zlecenia (por. Jacek Sobczak, Prawo prasowe. Komentarz, Lex 2008). Faktem jest, żeM. R.iE. S. (1)nie mieli umowy zawartej bezpośrednio z(...) S.A.Oddziałem wB., ale skoro przygotowywali materiał na rzecz spółki cywilnej, która, jak zauważył sam autor apelacji, przygotowywała materiały prasowe na rzecz i z upoważnienia tejże telewizji, to niewątpliwie występowali oni w roli dziennikarzy.(...) spółka cywilnaR&PN.M.przygotowuje materiały prasowe z upoważnienia i na rzecz(...) S.A.Oddział wB., to każda osoba, która na podstawie umowy o pracę bądź jakiejkolwiek innej umowy cywilnej zawartej z tą spółką zajmowała się przygotowaniem tych materiałów, jest dziennikarzem w rozumieniuustawy z dnia 26 stycznia 1984 roku Prawo prasowe. Nie można uznać, że tylkoR. J.iP. H.są dziennikarzami, zaś wszyscy ci, którzy są przez nich „zatrudnieni” i zajmują się bezpośrednio zbieraniem materiałów prasowych (przeprowadzają wywiady, przygotowują nagrania audio i video itp.) nie są już dziennikarzami.
Dodać też należy, co zostało całkowicie pominięte przez obrońcę, że ze sporządzonego w dniu 7 marca 2017 roku przez(...) S.A.wB.E. S. (2)zaświadczenia (k. 336) wynika jednoznacznie, że pokrzywdzonaE. S. (1)od dnia 1 sierpnia 2015 współpracuje z Oddziałem TerenowymTelewizji (...) S.A.wB.i w ramach wykonywanych postanowień umowy zajmuje się redagowaniem i przygotowywaniem materiałów reporterskich do serwisu informacyjnego(...),magazynu (...)oraz innych zleconych przez Oddział TerenowyTelewizji (...) S.A.wB.. Nie ulega zatem wątpliwości, że jest ona dziennikarzemOddziału Telewizji (...) S.A.wB.bez względu na to, jaka umowa łączy ją z tą telewizją.
Podkreślić też należy, że oskarżony doskonale zdawał sobie sprawę, że atakuje dziennikarzyTelewizji (...) S.A.E. S. (1)w czasie tego zdarzenia miała bowiem w ręku mikrofon z logo tej telewizji. Z zeznań świadków wynika też, że wiedział, iż obecność dziennikarzy nieopodal jego posesji związana jest z przeprowadzaną przez nich interwencją prasową w sprawie budowy dużej chlewni. Nie ulega zatem żadnym wątpliwościom, że używając przemocy wobecM. R.iE. S. (1)wyczerpał znamiona podmiotowe i przedmiotowe przestępstwa zart. 43 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 roku Prawo prasowe.
Niezasadny jest też zarzut obrazyart. 167 k.p.k.iart. 193 §1 k.p.k.Po pierwsze, Sąd pierwszej instancji zadośćuczynił temu drugiemu przepisowi ustalając wysokość szkody poniesionej przezR. J.iP. H.na podstawie opinii biegłegoM. M.posiadającego wiadomości specjalne pozwalające mu na oszacowanie tej szkody. Po drugie Sąd Okręgowy dwukrotnie dopuścił dowód z opinii uzupełniającej tego biegłego celem rozwiania wszelkich wątpliwości związanych z powstałą szkodą. Twierdzenia obrońcy, że nie wszystkie stwierdzone uszkodzenia kamery mogły powstać w wyniku uderzeń przez oskarżonego w dniu 13 lipca 2016 roku mają wyłącznie charakter niczym nieuprawnionych spekulacji. Podkreślić przede wszystkim należy, że sam oskarżony nie zaprzeczył, że kilkakrotnie uderzył ręką w kamerę. Z zeznańM. R.wynika zaś jednoznacznie, co potwierdza zabezpieczone nagranie, że przed przyjazdem do miejscowościŻ.kamera w ogóle nie była uszkodzona. To oskarżony uderzając pięścią w obiektyw oraz wyszarpując kamerę złamał ją w pół. Po tym nie nadawała się ona do użytku. Skoro zaś nie mogła ona być po tym zajściu użytkowana, to niemożliwe jest, żeby doszło do jakiegoś dodatkowego uszkodzenia. Za absurdalną należałoby uznać tezę, że któryś z pokrzywdzonych „specjalnie” dodatkowo uszkodził tę kamerę. Należy też zwrócić uwagę, że wszystkie wymienione przez biegłego uszkodzenia nie mogły powstać w wyniku normalnego jej użytkowania. Są to bowiem typowe uszkodzenia mechaniczne.
Niezasadny też jest zarzut apelacyjny, że Sąd pierwszej instancji z naruszeniem dyspozycjiart. 7 k.p.k.dokonał oceny opinii biegłegoM. M.. Opinia ta po jej dwukrotnym uzupełnieniu jest pełna, jasna i nie ma w niej żadnych wewnętrznych sprzeczności. Oszacowując wartość tej kamery biegły wcale nie musiał odwoływać się do ofert sprzedaży tego rodzaju używanych kamer w Internecie. Słusznie biegły uczynił, że bazował na danych sprzedażowych kamer w popularnych sklepach internetowych w chwili zakupu w 2010 roku, a następnie przyjął średnioroczną utratę jej wartości celem określenia jej ceny w 2016 roku. Dodać należy, że rozpiętość cen używanego sprzętu rtv na aukcjach internetowych jest duża. Nie mogą być one zatem miarodajne dla ustalenia wysokości spowodowanej przez oskarżonego szkody.
Przed odniesieniem się do zarzutu dotyczącego wymierzonej oskarżonemu kary wskazać należy, że zaskarżony wyrok dotknięty jest rażącą niesprawiedliwością, o której mowa wart. 440 k.p.k., gdyż zamiast przypisania oskarżonemu jednego przestępstwa z 43ustawy Prawo prasowe z dnia 26.01.1984r.(Dz. U. Nr 5 poz. 24 z późn. zm.) w zb. zart. 288 §1 k.k.w zb.art. 157 §2 k.k.przypisano mu popełnienie dwóch czynów zabronionych: jednego zart. 43 ustawy Prawo prasowe z dnia 26.01.1984r.(Dz. U. Nr 5 poz. 24 z późn. zm.) w zb. zart. 288 §1 k.k., a drugiego zart. 43 ustawy Prawo prasowe z dnia 26.01.1984r.(Dz. U. Nr 5 poz. 24 z późn. zm.) w zb. zart. 288 §1 k.k.w zb. zart. 157 §2 k.k.Tymczasem nie da się oddzielić od siebie zachowaniaS. S.polegającego na stosowaniu przemocy wobecM. R.od jego karygodnego zachowania w stosunku doE. S. (1). Oskarżony uderzył przecież pokrzywdzoną w chwili, kiedy chciał wyszarpnąć kamerę z rąkM. R.. W gruncie rzeczy zaś od początku zajścia jego zachowanie było skierowane na zmuszenie obojga dziennikarzy do zaniechania interwencji prasowej: zarównoM. R., jak iE. S. (1).
Przypisanie jednego przestępstwa zamiast dwóch obligowało Sąd Apelacyjny do wymierzenia za ten czyn kary. Nie można zgodzić się z obrońcą, że wobec oskarżonego należy zastosować dobrodziejstwo nadzwyczajnego złagodzenia kary. Faktem jest, że dziennikarzom zależało na przygotowaniu sensacyjnego materiału dlaTelewizji (...). Świadczy o tym chociażby zarejestrowana wypowiedź operatora kameryM. R.z użyciem wulgarnego słowa. To jednak, że zachowanie dziennikarzy było nieco prowokacyjne, w żaden sposób nie usprawiedliwia agresji oskarżonego, zwłaszcza wobecE. S. (1). Za zastosowaniemart. 60 §2 k.k.nie może też przemawiać to, że pokrzywdzona doznała jedynie lekkich obrażeń ciała. Gdyby te obrażenia były poważniejsze, inna byłaby przecież kwalifikacja prawna czynu oskarżonego.
Nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet warunkowe umorzenie postępowania mogłoby być rozważane jedynie wówczas, gdyby oskarżony wyraził skruchę, przeprosił pokrzywdzonych i wyrównał w całości spowodowaną szkodę.
Dlatego też biorąc pod uwagę stopień zawinienia oskarżonego oraz stopień szkodliwości społecznej tego czynu wymierzono wobec niego karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Kara ta winna spełnić cele zapobiegawcze i wychowawcze wobec oskarżonego oraz przyczynić się jednocześnie do kształtowania świadomości prawnej społecznej.
Ścisła więź czasowa przypisanych oskarżonemu czynów przemawiała za orzeczeniem kary łącznej na zasadzie pełnej absorpcji.
Ponieważ wyrok Sądu Okręgowego został zaskarżony jedynie na korzyść, a w wyroku tym nie orzeczono bezwzględnej kary pozbawienia wolności, za bezprzedmiotowe należało uznać rozważania co do celowości zastosowania wobec oskarżonego warunkowego zawieszenia orzeczonej kary pozbawienia wolności. W wytworzonym układzie procesowym Sąd odwoławczy nie mógł nie zastosować tego środka probacyjnego.
O jednej opłacie za obie instancje orzeczono na podstawieart. 10 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(t. j. Dz. U z 1983 roku, Nr 49, poz. 223).
Orzeczenie o pozostałych kosztach sądowych opiera się na przepisach 634k.p.k.i 627k.p.k.