Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny. Sekcja Odwoławcza
Sygnatura akt: V Ka 68/18
Data wyroku: 2018-03-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sławomir Klekocki

Sygn. akt V.2 Ka 68/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 marca 2018 r.

    Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

V Wydział Karny – Sekcja Odwoławcza
w składzie:
Przewodniczący:SSO Sławomir Klekocki
Protokolant:Ewelina Grobelny
w obecności ---
po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2018 r.
sprawy:H. M./M./,

synaJ.iH.,

ur. (...)wP.

obwinionego o wykroczenie z art. 86 § 1 kw
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Raciborzu
z dnia 11 października 2017r. sygn. akt II W 251/17

I
zmienia zaskarżony wyrok i uniewinniaH. M.od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia,

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzeczH. M.kwotę 840 (osiemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu odwoławczym,

III
kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.

SSO Sławomir Klekocki
Sygn. akt V.2 Ka 68/18

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 11 października 2017 r. Sąd Rejonowy w Raciborzu uznałH. M.za winnego tego, że w dniu 06.03.2017r. około godz. 9,00 wR.naul. (...), kierując pojazdem markiA. (...)onr rej. (...)1902 nie zachował należytej ostrożności w ten sposób, że wykonując manewr zmiany kierunku jazdy niewłaściwie obserwował przedpole jazdy i uderzył w tył nieprawidłowo wyprzedzającego go pojazduA. (...)onr rej. (...), czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. popełnienia czynu wyczerpującego znamiona wykroczenia z art. 86 § 1 kw i przy zastosowaniu art. 39 § 1 kw odstąpił od wymierzenia kary.
Na podstawieart. 118 § 1 i 4 kpww zw. zart. 119 kpww zw. zart. 624 § 1 kpkiart. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnychzwolnił obwinionego w całości od obowiązku zapłaty kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa.
Apelację od tego wyroku wniósł obrońca obwinionego zaskarżając wyrok w całości na korzyść obwinionego zarzucając :
1.naruszenie prawa materialnego art. 86 § 1 kw poprzez przyjęcie, iż obwinionyH. M.wypełnił znamiona czynu opisanego w art. 86 § 1 kw w sytuacji, gdy obwinionyH. M.nie spowodował zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu lądowym prawidłowo wykonując manewr skręcania przy zachowaniu ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, zatem swym zachowaniem nie wyczerpał znamion wykroczenia opisanego w art. 86 § 1 kw;
2.naruszenie prawa materialnego poprzez niezastosowanieart. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowymprzez jego niezastosowanie w sprawie w sytuacji, gdy obwinionyH. M.zgodnie z powołanym przepisem ustawy miał prawo liczyć, że inny uczestnik ruchu będzie przestrzegał przepisów ruchu drogowego, ponieważ okoliczności nie wskazywały na możliwość odmiennego zachowania uczestnika ruchu;
3.przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów poprzez uznanie, iż obwinionyH. M.nie zachował należytej ostrożności przy wykonywaniu manewru zmiany kierunku jazdy poprzez niewłaściwe obserwowanie przedpola jazdy w sytuacji, gdy obwinionyH. M.przed przystąpieniem do manewru zmiany kierunku jazdy zachował szczególną ostrożność wymaganą w danych okolicznościach , w szczególności poprzez zasygnalizowanie zmiany kierunku jazdy włączając kierunkowskaz oraz właściwe obserwowanie przedpola jazdy, co potwierdza zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci wyjaśnień obwinionegoH. M.w zakresie, w jakim wskazał, iż przed wykonaniem manewru skrętu w prawo upewnił się spoglądając w oba lusterka, czy może bezpiecznie wykonać manewr oraz zeznańF. M.iI. M., którzy potwierdzili, iż obwinionyH. M.przed wykonaniem manewru skrętu w prawo spoglądał w lusterka.
W oparciu o w/w zarzuty obrońca obwinionego wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obwinionego od zarzucanego mu czynu i zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz obwinionego kosztów obrony z wyboru według norm przypisanych ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
apelacja obrońcy zasługuje na uwzględnienie. Sąd I instancji ustalając stan faktyczny uznał, że obwinionyH. M.wykonując manewr zmiany kierunku jazdy nie zachował szczególnej ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, niewłaściwie obserwował pole jazdy, w wyniku czego uderzył w tył nieprawidłowo wyprzedzającego go pojazdu markiA. (...)onumerze rejestracyjnym (...)przez co stworzył zagrożenie dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym . Jednak jak słusznie wskazuje w swojej apelacji obrońca obwinionego zarówno obwiniony jak i świadekF. M.– pasażer samochoduA. (...)zeznali jednoznacznie, że przed skrętem w prawo na parking naul. (...)upewnił się czy może wykonać ten manewr spoglądając w oba lusterka. Zarówno funkcjonariusz policjiP. B.jak iT. B.zeznali, że do zdarzenia doszło w momencie, kiedy obwiniony wykonywał manewr skrętu w prawo a w tym czasie kierujący samochodemA. (...)P. S.wykonywał nieprawidłowy manewr wyprzedzania. Z akt sprawy wynika, że obwiniony poruszał się drogą jednokierunkową o jednym pasie ruchu, natomiast kierowca samochoduA. (...)podjął próbę wyprzedzania samochodu obwinionego na drodze jednokierunkowej z prawej strony po parkingu. Trudno zatem stawiać zarzut obwinionemu, że miał przewidzieć, mimo zasady ograniczonego zaufania, że kierowca samochoduA. (...)zachowa się tak irracjonalnie. Reguła ograniczonego zaufania daje normatywną podstawę do działania w zaufaniu do innych uczestników ruchu, a doznaje ograniczeń jedynie wówczas, gdy okoliczności sytuacji drogowej wskazują na możliwość niewłaściwego zachowania się przez innego uczestnika ruchuvidepostanowienie SN z dnia 6 lutego 2013 r. w sprawie o sygn. akt V KK 264/12. W realiach niniejszej sprawy obwiniony poruszał się po drodze jednokierunkowej o jednym pasie ruchu, o szerokości jezdni , która pozwalała jedynie na poruszanie się na niej jednego samochodu. Z ustaleń sądu wynika, że poruszał się z małą prędkością około 30 km/h i trudno wymagać od obwinionego czy też innego kierowcy, że mógł przewidzieć, aby jakikolwiek inny uczestnik ruchu drogowego podejmie manewr wyprzedzania go prawą stroną z dużą szybkością po miejscu przeznaczonym na parkowanie. Sąd Odwoławczy w pełni podzielił zarzuty i wnioski apelacji obrońcy obwinionego i dlatego zmienił zaskarżony wyrok i uniewinniłH. M.od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia, zasądzając jednocześnie od Skarbu Państwa na jego rzecz kwotę 840 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu odwoławczym. O kosztach sądowych orzeczono po myśliart. 632 pkt2 kpk.
SSO Sławomir Klekocki