Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1076/18
Data wyroku: 2018-10-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bartosz Kasielski

Sygn. akt I C 1076/18
Dnia 30 października 2018 roku

Wzmianka w trybieart. 157 § 2 k.p.c.zastępująca protokół rozprawy
Podczas rozprawy nie stawił się nikt w imieniu strony powodowej, należycie powiadomionej o terminie posiedzenia. Pozwany nie stawił się, mimo należytego powiadomienia o terminie posiedzenia, nie żądał przeprowadzenia rozprawy w swojej nieobecności i nie składał wyjaśnień. Po zamknięciu rozprawy Przewodniczący ogłosił wyrok zaoczny przez odczytanie sentencji i wskazanie ustnie zasadniczych motywów rozstrzygnięcia.
Protokolant Przewodniczący
……………………………………………… ………………………………………………
(podpis) (podpis)

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 października 2018 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi, I Wydział Cywilny, w składzie:
Przewodniczący:S.S.R. Bartosz Kasielski
Protokolant:stażysta Beata Ociesa
po rozpoznaniu w dniu 30 października 2018 roku w Łodzi
na rozprawie
sprawy z powództwaW. M.iE. M.
przeciwkoW. K.
o zapłatę
oddala powództwo.
Sygn. akt I C 1076/18

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 5 lipca 2018 rokuW. M.iE. M.wystąpili przeciwkoW. K.o zapłatę solidarnie na ich rzecz kwoty 1.166,36 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 15 października 1994 roku do dnia zapłaty, a nadto przyznanie kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu powodowie wskazali, że dochodzona należności stanowi wierzytelność nabytą w drodze umowy cesji.

(pozew k. 2 – 3)
W wyznaczonym terminieW. K.nie zajął merytorycznego stanowiska w sprawie.

(potwierdzenie doręczenia korespondencji k.19)
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny :
W dniu 13 kwietnia 1994 rokuW. K.zawarł ze(...) Bankiem (...)umowę kredytu na kwotę 9.800.000 starych złotych z termin spłaty w okresie 12 miesięcy, przy czym pierwsza rata płatna w dniu 14 maja 1994 roku.

(umowa kredytu k.5)

W dniu 14 października 1994 roku(...) Bank (...)zawarł zW. M.iH. T.umowę przelewu wierzytelności, na mocy której zbył na rzecz wspólnikówspółki cywilnej (...)z siedzibą wŁ.wierzytelność przysługującą cedentowi wobecW. K.z tytułu umowy kredytu.

(umowa przelewu wierzytelności k.4)

W. M.iE. M.prowadzą działalność gospodarczą w formiespółki cywilnej (...), której przeważającym przedmiotem działalności pozostaje pozostała działalność wspomagająca usługi finansowe.

(wypis z(...)k.7)

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o twierdzenia stron oraz złożone do akt sprawy dokumenty, których treść nie była kwestionowana na żadnym etapie.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje :
Powództwo podlegało oddaleniu w całości.
Stosownie do treściart. 117 § 21k.c.po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. W myśl zaśart. 118 k.c.jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.
Zgodnie z regulacją art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 roku o zmianieustawy Kodeks Cywilnyoraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2018, poz. 1104, wejście w życie z dniem 9 lipca 2018 roku) jeżeli zgodnie z ustawą zmienianą w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, termin przedawnienia jest krótszy niż według przepisów dotychczasowych, bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Jeżeli jednak przedawnienie, którego bieg terminu rozpoczął się przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, nastąpiłoby przy uwzględnieniu dotychczasowego terminu przedawnienia wcześniej, to przedawnienie następuje z upływem tego wcześniejszego terminu. Z kolei stosownie do treści art. 5 ust. 4 ustawy roszczenia przedawnione przysługujące przeciwko konsumentowi, co do których do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie podniesiono zarzutu przedawnienia, podlegają z tym dniem skutkom przedawnienia określonym w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Wprowadzona przez ustawodawcę zmiana przepisów nakłada obecnie na Sąd obowiązek uwzględnienia z urzędu upływu terminu przedawnienia w przypadku roszczeń skierowanych przeciwko konsumentom.
W powyższym świetle należy uwzględnić fakt, że powodowie dochodzą roszczenia przeciwko pozwanemu posiadającemu status konsumenta, a termin przedawnienia dla tego typu żądania, jako związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą wynosi 3 lata. Termin spłaty kredytu przypadał na dzień 14 kwietnia 1995 roku (data płatności dwunastej miesięcznej raty), a więc stan wymagalności roszczenia powstał najpóźniej w dniu 15 kwietnia 1995 roku (brak jest danych wskazujących na uprzednie skuteczne wypowiedzenie stosunku umownego). W konsekwencji termin przedawnienia upłynął w dniu 15 kwietnia 1998 roku. Strona powodowa nie wykazała przy tym w żadnej mierze, aby bieg terminu przedawnienia został kiedykolwiek przerwany ze skutkiem dla tego właśnie podmiotu.
Z tych wszystkich względów powództwo podlegało oddaleniu całości.