Sąd Rejonowy w Legionowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 507/17
Data wyroku: 2018-03-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grzegorz Woźniak
Słowa kluczowe: Wyrok
Podstawa prawna: art. 157 § 2 kk

Sygn. akt II K 507/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 marca 2018 r.
Sąd Rejonowy w Legionowie w II Wydziale Karnym
w składzie:
Przewodniczący: S.S.R. Grzegorz Woźniak
Protokolant: Arleta Agata
przy udziale oskarżycielki prywatnejM. A.i wzajemnej oskarżycielki prywatnejU. S.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13.12.2017 r., 01.02. i 06.03.2018 r.
sprawy przeciwko
1.U. S.urodz. (...)
wW.
córkiS.iM. z d. F.
oskarżonej o to, że: w dniu 23 maja 2017 roku o godz. 9.00 w miejscowościT., gm.W.spowodowała obrażenia ciałaM. A.w postaci oparzenia chemicznego skóry głowy, twarzy, szyi, dekoltu, rąk – jej obrzęku oraz oparzenia oczu – zapalenia spojówek z drobnymi erozjami rogówek poprzez rozpylenie w stosunku do pokrzywdzonej nieznanej substancji, które to zachowanie spowodowało naruszenie czynności narządów ciała i rozstroju zdrowia pokrzywdzonej na okres poniżej 7 dni,
tj. o czyn zart. 157 § 2 k.k.,
2.M. A.urodz. (...)
wB.
córkiT.iW. z d. M.
oskarżonej o to, że: w dniu 23 maja 2017 roku o godz. 9.00 w miejscowościT., gm.W.uderzyłaU. S.szarpiąc oraz uderzając ją za pomocą pięści w okolice głowy, czym naruszyła jej nietykalność cielesną oraz spowodowała obrażenia ciała w postaci wystąpienia podbiegnięcia krwawego w okolicach oczu, które to zachowanie spowodowało naruszenie czynności narządów ciała i rozstroju zdrowia pokrzywdzonej na okres poniżej 7 dni,
tj. o czyn zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 217 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

orzeka
I. W ramach zarzucanego oskarżonejU. S.czynu z aktu oskarżenia uznaje ją za winną tego, że w czasie i w miejscu jak w zarzucie poprzez użycie pojemnika z gazem, spowodowała u oskarżycielki prywatnejM. A.obrażenia ciała w postaci oparzenia chemicznego skóry twarzy oraz uraz - zapalenie spojówek obu oczu z drobnymi rozsianymi erozjami rogówek, co spowodowało naruszenie czynności narządów ciała i rozstrój zdrowia pokrzywdzonej na okres poniżej 7 dni, co stanowi przestępstwo zart. 157 § 2 k.k.i za to na mocy powołanego przepisu wymierza jej karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, oznaczając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych.
II. Uniewinnia oskarżonąM. A.od popełnienia zarzucanego jej w akcie oskarżenia czynu.
III. Na mocyart. 46 § 1 k.k.zasądza od oskarżonejU. S.na rzecz oskarżycielki prywatnejM. A.kwotę 6.000 (sześć tysięcy) złotych tytułem częściowego naprawienia szkody i zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
IV. Na podstawieart. 628 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonejU. S.na rzecz oskarżycielki prywatnejM. A.zwrot kosztów sądowych w kwocie 1.008 (jeden tysiąc osiem) złotych i 48 (czterdzieści osiem) groszy.
Sygn. akt II K 507/17

UZASADNIENIE WYROKU

z dnia 6 marca 2018 r.
Sąd, na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego podczas rozprawy głównej, ustalił następujący stan faktyczny:
OskarżonaU. S.posiadała działkę rekreacyjną w miejscowościT., niedaleko jej działki oskarżona wzajemnaM. A.posiadała swoją działkę rekreacyjną. W bliżej nieustalonym okresie,M. A.zwróciła uwagęU. S., że nie powinna spacerować po jej drodze. W bliżej nieustalonym okresie 2016 r. między oskarżonymi doszło do kolejnego konfliktu, tym razemU. S.zwróciłaM. A.uwagę, że jej pies powinien znajdować się na terenie działki.M. A.stwierdziła wówczas, że jej pies znajdował się na terenie jej drogi, aU. S.nie powinna spacerować po jej drodze. W dniu 23 maja 2017 r.M. A.umówiła się zM. B.na wspólny wyjazd na zakupy.M. A.około godziny 9-tej podjechała pod działkęM. B.przyul. (...)wT.. Wówczas drogą tą przechodziła z kijkami do nordic walkingU. S., która uderzyła kijkiem w samochódM. A..M. A.zatrzymała się i wyszła doU. S., spytała ją dlaczego uderzyła w jej samochód. Wówczas oskarżonaU. S.użyła pojemnika z gazem i pryskała tym gazem w twarz oskarżonejM. A..M. A.broniła się, łapiącU. S.za nos.U. S.nadal pryskała gazem w twarzM. A., aż do opróżnienia pojemnika z gazem.M. A.krzyczała, krzyki te usłyszeliM. B.iS. B. (1), którzy wezwali na miejsce Policję iPogotowie (...).M. A.doznała obrażeń ciała w postaci oparzenia chemicznego skóry twarzy oraz uraz – zapalenie spojówek obu oczu z rozsianymi erozjami rogówek. Obrażenia te spowodowały u niej naruszenie narządów ciała i rozstrój zdrowia na okres poniżej dni 7. OskarżonaU. S.doznała obrażeń ciała w postaci zasinień okolicy nosa, były one spowodowane przezM. A., która broniła się przed atakiemU. S..M. A.po zdarzeniu przebywała na zwolnieniu lekarskim od dnia 23 maja 2017 r. do dnia 9 czerwca 2017 r. Cierpiała ból fizyczny i konieczność poddania się zabiegom lekarskim. Do dnia rozpoznania sprawy proces jej leczenia nie dobiegł końca.
Dowód:
- wyjaśnienia oskarżonejM. A.(k.75),
- częściowo wyjaśnienia oskarżonejU. S.(k.74v-75),
- zeznaniaM. B.(k.76),
- zeznaniaA. B.(k.76v),
- zeznaniaR. D.(k.76v-77),
- zeznaniaT. Ś.(k.117v-118),
- zeznaniaS. B. (2)(k.118),
- zeznaniaR. Z.(k.136),
- zaświadczenia lekarskie (k.9,10,11),
- faktury (k.7-8),
- opinia biegłego (k. 23 akt 2 Ds. 565.2017)
- dokumentacja fotograficzna (k.86-88).
Oskarżona i oskarżycielka prywatnaU. S.nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i złożyła wyjaśnienia (k.74v-75). Stwierdziła, że w dniu 23 maja 2017 r. w godzinach rannych szła z kijkami do marszu, z naprzeciwka jechał samochód, który gwałtownie ruszył w jej stronę i przewróciła się o kije. Po pewnym czasie wstała i zauważyła, że samochód ten cofał w jej kierunku. Próbowała uciec, ale nie dała rady, ponieważ samochód ten zablokował jej drogę. Z samochodu tego wyszłaM. A., zaczęła ją bić i krzyczała, że ją zniszczy. Ona biła ją pięścią po twarzy i głowie oraz podrapała paznokciami po twarzy i policzkach. Po pewnym czasie zauważyła, że wyszedł Sołtys i poprosiła go, aby zadzwonił po Policję. Po przyjeździe Policji, przyjechało również Pogotowie Ratunkowe i ratownik opatrzył jej twarz.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom tej oskarżonej w części, w której podała, że między nią, a oskarżoną wzajemnąM. A.istniał konflikt towarzyski, w dniu 23 maja 2017 r. doszło między nimi do eskalacji tego konfliktu, podczas którego obie strony doznały obrażeń fizycznych. Ta część wyjaśnień oskarżonejU. S.znajduje bowiem potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonejM. A.(k.75) i dokumentacji fotograficznej (k.86-88). Nie jest wiarygodna ta część wyjaśnień oskarżonejU. S., w której podała, że to ona została zaatakowana i nie użyła wobecM. A.gazu. Ta część wyjaśnień oskarżonejU. S.jest bowiem sprzeczna z wyjaśnieniami oskarżonejM. A.(k.75), zeznaniamiM. B.(k.76),A. B.(k.76v),R. D.(k.76v-77) iS. B. (2)(k.118), zaświadczeniami lekarskimi (k.9,10,11) oraz opinią biegłego (k. 23 akt 2 Ds. 565.2017). Ponadto obrażenia ciałaM. A.odpowiadają opisowi działania oskarżonejU. S.odnośnie użytego środka chemicznego, jak i skutków działania oskarżonej. Nielogicznym byłoby, żebyM. A.chciała spowodować wszczęcie postępowania karnego przeciwkoU. S.i z tego powodu spowodowała u siebie obrażenia ciała, a następnie zamierzała przedstawić zdarzenie jako atak oskarżonejU. S.na nią. Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z opinią lekarza sądowego (k. 23 akt 2 ds. 565.2017) oskarżonaM. A.miała doznać obrażeń ciała w postaci oparzenia chemicznego skóry twarzy oraz zapalenie spojówek. Oczy są organem niezwykle wrażliwym na wszelkie nieodpowiednie środki chemiczne i należy bezwzględnie unikać kontaktu z tymi substancjami. Z pewnościąM. A.nie spowodowałaby u siebie obrażeń ciała zagrażających jej zdrowiu, po to, by twierdzić, że uczyniła to oskarżonaU. S..
Oskarżycielka prywatna i oskarżonaM. A.nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i złożyła wyjaśnienia (k 75). Stwierdziła, że w dniu 23 maja 2017 r. umówiła się zM. B.na zakupy, przyjechała pod jej działkę, z naprzeciwka szłaU. S.z kijkami, ona uderzyła kijkiem w bok jej samochodu. Zatrzymała się, wyszła z samochodu i zapytała się jej dlaczego tak się zachowała. Wtedy oskarżonaU. S.zaatakowała ją gazem, a ona zaczęła się bronić, przy czym nie widziała co się działo. Pamięta, że chwyciłaU. S.za nos, a ona tłoczyła w nią gaz.M. B.stwierdziła, że należy wezwać Policję iPogotowie (...). Policjant powiedział, że przeszukał torebkęU. S.i nie znalazł w niej pojemnika z gazem. Ratownik medyczny udzielił jej pomocy, pojechała do Szpitala wN., gdzie próbowano przemyć jej oczy, następnie została odwieziona doSzpitala (...)wW.. Korzystała z opieki okulistycznej wKlinice (...)wL., gdzie stwierdzono, że ma zaklejone naturalne otwory gałek ocznych, leczenie nie dobiegło końca, odczuwa bóle oczu i pogorszenie wzroku. Ponadto zU. S.miała wcześniej konflikty w związku z tym, że chodziła ona po jej prywatnej drodze i drażniła jej psa.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżycielki prywatnej i oskarżonejM. A., gdyż są logiczne, rzeczowe i znajdują potwierdzenie w wiarygodnej części wyjaśnień oskarżonejU. S., zeznaniachM. B.(k.76),A. B.(k.76v),R. D.(k.76v-77) iS. B. (2)(k.118), zaświadczeniach lekarskich (k.9,10,11) oraz opinii biegłego (k. 23 akt 2 Ds. 565.2017). Należy zwrócić uwagę, że obrażenia ciałaM. A.odpowiadają opisowi działania oskarżonej tejU. S.odnośnie użytego środka chemicznego, jak i skutków działania oskarżonej. Nieprawdopodobnym byłoby, żebyM. A.chciała spowodować wszczęcie postępowania karnego przeciwkoU. S.i z tego powodu spowodowała u siebie obrażenia ciała, a następnie zamierzała przedstawić zdarzenie jako atak oskarżonejU. S.na nią. Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z opinią lekarza sądowego (k. 23 akt 2 ds. 565.2017) oskarżonaM. A.miała doznać obrażeń ciała w postaci oparzenia chemicznego skóry twarzy oraz zapalenia spojówek. Oczy są organem niezwykle wrażliwym na wszelkie nieodpowiednie środki chemiczne i należy bezwzględnie unikać kontaktu z tymi substancjami. Z pewnościąM. A.nie spowodowałaby u siebie obrażeń ciała zagrażających jej zdrowiu, po to by twierdzić, że uczyniła to oskarżonaU. S..
M. B.zeznała (k.76), iż w dniu 23 maja 2017 r. miała pojechać na zakupy zM. A.. Ona nie pojawiała się na miejscu około godziny 09:00, po pewnym czasie jej mąż powiedział jej, żeM. A.stała pod ich bramą.M. A.trzymała się za twarz, powiedziała jej, żeU. S.szła w jej kierunku i uderzyła kijem w jej samochód, a gdy wysiadła z samochodu spryskała ją gazem.M. A.nic nie widziała, więc poprosiła ją by wezwała Policję iPogotowie (...).U. S.powiedziała jej, że również potrzebuje pomocy, ona miała zadrapania na twarzy powyżej nosa pomiędzy oczami. Na drugi dzień otrzymała odA. B.iR. D.pojemnik z gazem, one stwierdziły, że znalazły go za siatką na jej posesji.
Zeznania tego świadka zasługują na wiarę, gdyż są logiczne, rzeczowe oraz znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniachM. A.,A. B.(k.76v),R. D.(k.76v-77) iS. B. (2)(k.118), zaświadczeniach lekarskich (k.9,10,11) oraz opinii biegłego (k. 23 akt 2 Ds. 565.2017). Ponadto zeznania tego świadka znajdują potwierdzenie w zeznaniachŁ. S.(k. 136v) iC. C.(k.136v-137), a także karcie medycznych czynności ratunkowych (k.115).
ŚwiadekA. B.zeznała (k.76v), iż uczestniczyła w znalezieniu pojemnika z gazem, natomiast zdarzenia nie widziała, bo nie było jej wówczas w domu. Gdy przyjechała do domu zobaczyła Policję, zaczęła rozmawiać zM. B.iR. D.. Stwierdziły, że pojemnik z gazem, którego miała użyćU. S.musiał znajdować się w pobliżu miejsca zdarzenia i faktycznie przy siatce znalazły ten pojemnik z gazem, który następnie oddałyM. A..
Sąd dał wiarę zeznaniom tego świadka, gdyż są logiczne, rzeczowe oraz znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniachM. A., zeznaniachM. B.,R. D.(k.76v-77) iS. B. (2)(k.118).
R. D.zeznała (k.76v-77), że pewnego dnia miały jechać na zakupy, ale pojechała na badania. Gdy wróciła z tych badań, to zauważyła samochódM. A.na podwórku, zapytała sięM. B.iA. B., co się stało i one jej opowiedziały o zdarzeniu. Postanowiły poszukać pojemnika z gazem, którego miała użyćU. S.i faktycznie go znalazły.
Zeznania tego świadka zasługują na wiarę, gdyż są logiczne, rzeczowe oraz znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniachM. A., zeznaniachM. B.,A. B.iS. B. (2)(k.118).
ŚwiadekT. Ś.zeznał (k.117v-118), iż pojechał na interwencję w maju, ponieważ doszło do nieporozumień pomiędzy kobietami, szczegółów tej interwencji nie pamiętał. Na miejscu zdarzenia było już po tym nieporozumieniu.M. A.chyba siedziała w samochodzie, stwierdziła, że została spryskana gazem, więc wezwali na miejsce zdarzeniaPogotowie (...). Nie pamięta co robiłaU. S..
Zeznanie tego świadka zasługują na wiarę, gdyż są logiczne i rzeczowe oraz znajdują potwierdzenie w potwierdzenie w wyjaśnieniachM. A., zeznaniachM. B.,A. B.iR. D..
ŚwiadekS. B. (2)zeznał (k.118), że o tym zdarzeniu wie tylko ze słyszenia, ponieważ przyszła do niegoU. S.i powiedziała, że została napadnięta. Następnie okazało się, że miała ona scysję zM. A.. Na miejsce zdarzenia wyszła żona świadka i sąsiadki, które stwierdziły, że trzeba wezwaćPogotowie (...), co uczynił.M. A.miała zaczerwienione oczy, na miejsce przyjechał dzielnicowyT. Ś., a późniejPogotowie (...).
Zeznanie tego świadka zasługują na wiarę, gdyż są logiczne i rzeczowe oraz znajdują potwierdzenie w potwierdzenie w wyjaśnieniachM. A., zeznaniachM. B.,A. B.iS. B. (2)(k.118).
W. S.zeznał (k.118), iż o zdarzeniu dowiedział się od żony, gdy wróciła ze spaceru z kijkami. Ona powiedziała mu, że jak szła po chodniku, to zauważyła zbliżający się w jej kierunku samochód, przewróciła się, a samochód ten cofnął i omal znów nie potrącił jej. Żona pomyślała, że kierowca chciał wyjść i ją przeprosić, jednakże kierująca tym pojazdem wyszła z samochodu i zaczęła ją okładać. Kierowcą tego samochodu okazała się PaniA.. Żona była podrapana po twarzy, następnego dnia zadrapania zmieniły się w zasinienia.
Świadek zna zdarzenie z relacji żony, a żonę może obdarzać zaufaniem i wierzyć w wszystko co mu mówi. Stąd trudno rozstrzygnąć, czy świadek celowo podaje nieprawdziwe okoliczności, gdyż żona powiedziała mu, że to ona była napastnikiem, a poprzez złożenie nieprawdziwych zeznań chciał jej pomóc, czy też faktycznie żona przedstawiła mu zdarzenie w wersji dla siebie korzystnej, a on jedynie je przekazał. Jakkolwiek było, zeznania te nie potwierdzają faktycznego przebiegu zdarzenia i nie mogą być uznane za wiarygodne.M. A.doznała obrażeń ciała, które mogły pociągnąć za sobą poważne konsekwencje zdrowotne (por. opinia lekarska z k.23 akt 2 Ds. 565.2017), aU. S.doznała zadrapań w okolicy nosa (por. dokumentacja fotograficzna z k.86-88). Porównanie obrażeń ciała uczestniczek zdarzenia wskazuje wyraźnie, że jedna z nich była napastnikiem i była to żona świadkaW. S., aM. A.broniła się przed atakiemU. S..
R. Z.zeznał (k.136), iż nie pamięta daty zdarzenia, przypomina sobie, że dostali wezwanie na interwencję. Z relacji uczestniczek zdarzenia wynikało, żeM. A.jechała samochodem, aU. S.przechodziła pieszo.M. A.powiedziała, że została spryskana gazem i faktycznie miała całą twarz załzawioną i czerwoną oraz nie była w stanie kierować dalej samochodem.U. S.po ich przyjeździe odeszła na chwilę z miejsca zdarzenia, a następnie ponownie wróciła, stwierdziła, że nie wie, o co w tym wszystkim chodzi, aM. A.sama spryskała się gazem.
Zeznanie tego świadka zasługują na wiarę, gdyż są logiczne i rzeczowe oraz znajdują potwierdzenie w potwierdzenie w wyjaśnieniachM. A., zeznaniachM. B.,A. B.,R. D.,T. Ś.iS. B. (2).
ŚwiadekŁ. S.zeznał (k.136v), iż nie pamięta szczegółów zdarzenia. PamiętaM. A., natomiastU. S.chyba stała nieco dalej. W sprawie chodziło o jakieś poparzenie. Nie przypomniał sobie nic więcej, niż to co zostało zapisane w karcie czynności medycznych.
Sąd dał wiarę zeznaniom tego świadka, gdyż są logiczne, rzeczowe oraz znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniachM. A., wiarygodnej części wyjaśnieńU. S.oraz karcie czynności ratunkowych (k.115).
C. C.zeznał (k.136v-137), iż nie pamięta szczegółów tego zdarzenia. Przypomina sobie, że na miejscu zdarzenia byłaM. A., ale nie pamięta czy była tam również PaniU. S..
Sąd dał wiarę tego świadka, gdyż jej zeznania są logiczne, rzeczowe i znajdują potwierdzenie w wiarygodnej części wyjaśnień oskarżonejU. S., wyjaśnieniachM. A.oraz karcie czynności ratunkowych (k.115).
Opinia sądowo-lekarska z k. 23 akt 2 Ds. 565.2017 jest jasna i pełna, została sporządzone przez specjalistę z dziedziny zdrowia ludzkiego i jego zaburzeń, nie była kwestionowana przez strony, stąd stała się podstawą ustalenia stanu faktycznego.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci dokumentów wymienionych na k. 137 został sporządzony przez powołane do tego osoby, poszczególne dokumenty były sporządzone obiektywnie i nie zachodzą wątpliwości odnośnie ich autentyczności, nie były kwestionowane przez strony. Uwzględniając powyższe, dokumenty te stały się podstawą ustaleń faktycznych w sprawie.
Ustalony stan faktyczny tworzy spójną, logicznie uzasadnioną całość, poszczególne wiarygodne dowody wzajemnie się potwierdzają i uzupełniają. Biorąc pod uwagę powyższe wina i okoliczności popełnienia przypisanego oskarżonejU. S.czynu nie budzą wątpliwości. Jednocześnie zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że oskarżonaM. A.nie popełniła zarzucanego jej czynu.
Sąd zważył, co następuje:
Oskarżone pozostawały w konflikcie towarzysko - sąsiedzkim. OskarżonaU. S.nie potrafiła pogodzić się, żeM. A.zwróciła jej uwagę, by nie chodziła po jej drodze i nie drażniła jej psa. W dniu 23 maja 2017 r. doszło do eskalacji tego sporu, przy czym oskarżonaU. S.uderzyła kijem w samochódM. A., aM. A.chciała jej zwrócić uwagę na niestosowność tego postępowania. OskarżonaU. S.nie chciała prowadzić z oskarżonąM. A.dyskusji, a tym bardziej przeprosić ją za niewłaściwe zachowanie. OskarżonaU. S.użyła gazu wobecM. A., kierując strumień gazu w jej twarz.M. A.chciała uchronić się przed dalszym opryskiwaniem tym gazem i złapała za nosU. S.. OskarżonaU. S.spowodowała uM. A.oparzenia chemiczne skóry twarzy oraz zapalenie spojówek obu oczu z drobnymi rozsianymi erozjami rogówek. Obrażenia te spowodowały u niej naruszenie czynności narządów ciała i rozstrój jej zdrowia na okres poniżej dni 7.
Nie może zatem budzić wątpliwości, że oskarżonaU. S.dopuściła się przestępstwa określonego wart. 157 § 2 k.k., gdyż działając umyślnie spowodowała u oskarżonej wzajemnejM. A.obrażenia ciała na okres poniżej 7 dni.
Odnośnie zarzutu wzajemnego aktu oskarżenia (k.65), uznać należy, że oskarżonaM. A.zarzucanego jej czynu nie popełniła. Należy zwrócić uwagę, że stroną atakującą byłaU. S., która bez żadnego powodu użyła gazu wobecM. A.i używała go mimo tego, żeM. A.nie dążyła do fizycznej konfrontacji z nią.M. A.podjęła jedynie czynności mające na celu obronę siebie przed dalszym atakiem, przy czym wybrała sposób obrony, który nie prowadził do uwolnienia się od napastniczki. Bardziej celowe i skuteczne byłoby odepchnięcieU. S.niż jej złapanie za nos. Należy jednak zwrócić uwagę, żeM. A.działała w warunkach obrony koniecznej określonej wart. 25 § 1 k.k., gdyż odpierała bezpośredni, bezprawny na jej zdrowie. Biorąc pod uwagę, że oskarżonaM. A.miała zaatakowane oczy, nie widziała co się działo i działała w warunkach stresu i obaw o swoje życie i zdrowie, nie można od niej wymagać, by w okolicznościach zdarzenia analizowała jakie czynności obronne podjąć, by skutecznie obronić się przed napastnikiem.
Analizując powyższe należy uznać, że oskarżonaM. A.nie popełniła zarzucanego jej czynu, a obrażenia ciała jakich doznała oskarżonaU. S.wynikają z jej bezprawnego działania i podjętej przezM. A.obrony.
Stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonejU. S.był mały, ale z pewnością wyższy niż znikomy w rozumieniuart. 1 § 2 k.k.i nieznaczny w rozumieniuart. 66 § 1 k.k., gdyż oskarżona wyrządziła cierpienia fizyczneM. A., poparzyła jej skórę twarzy i spowodowała zapalenie spojówek oraz drobnej erozje rogówek. Należy zwrócić uwagę, że leczenieM. A.nie dobiegło końca i być może zdarzenie pociągnie za sobą dalsze skutki.
Niemały jest stopień winy oskarżonejU. S., gdyż oskarżona ta zamiast ugodowo załatwić sprawę zM. A.spowodowała u niej lekkie obrażenia ciała i okazała lekceważenie porządku prawnego.
OskarżonaU. S.ma 67 lat, jest mężatką, zdobyła wykształcenie średnie, zawód nauczycielki, nie ma nikogo na utrzymaniu, utrzymuje się z emerytury w kwocie 2.300 złotych miesięcznie (oświadczenie z k.23), nie była karana (k.62).
Kara powinna przekonać oskarżoną i ogół społeczeństwa, że popełnianie przestępstw nie jest opłacalne i zamiast spodziewanych korzyści przynosi dolegliwości i ewentualnie konieczność naprawienia wyrządzonej szkody. Celem kary jest również kształtowanie w społeczeństwie szacunku dla norm prawnych i słusznych interesów innych osób oraz wskazywanie, że reguły współżycia społecznego wykluczają dopuszczalność użycia siły fizycznej wobec innych osób. OskarżonaU. S.działała umyślnie, a spowodowanie obrażeń ciałaM. A.było wynikiem jej celowego działania.
Biorąc pod uwagę powyżej wymienione okoliczności wymiaru kary Sąd uznał, że karą sprawiedliwą, adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oraz zdolną spełnić swe cele prewencji indywidualnej i generalnej powinna być kara 100 stawek dziennych grzywny. Wysokość jednej stawki dziennej określono na 20 złotych, ze względu na niezbyt duże dochody oskarżonej.
Oskarżycielka prywatnaM. A.cierpiała ból fizyczny, odczuwała poczucie krzywdy i niewątpliwie oskarżonaU. S.powinna uiścić jej zadośćuczynienie za doznaną krzywdę i przynajmniej częściowo naprawić szkodę.M. A.przedstawiła faktury za zakup środków leczniczych i zabiegów lekarskich w kwocie 258,06 złotych (faktury z k. 7 i 8). Stanowi to część poniesionej szkody, gdyż leczenie nie zostało zakończone (por. wyjaśnieniaM. A.z k. 75). Orzeczenie zadośćuczynienia i częściowego naprawienia szkody w kwocie 6.000 złotych jest adekwatne do rozmiaru cierpień oskarżycielki posiłkowej i poniesionych do tej pory kosztów.
W związku z postępowaniem oskarżycielka prywatnaM. A.poniosła wydatki, które oskarżonaU. S.powinna w całości zwrócić, zgodnie z treścią przepisu powołanego w punkcie III wyroku.