Sąd Okręgowy w Warszawie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 627/17
Data wyroku: 2018-04-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tadeusz Bulanda

Sygn. aktI C 627/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 kwietnia 2018 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie, I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący: SSR del. Tadeusz Bulanda

Protokolant: sekr. sądowy Agnieszka Skolimowska

po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2018 r. w Warszawie
na rozprawie sprawy z powództwaR. L.
przeciwkoSkarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia

o odszkodowanie

I
oddala powództwo;

II
zasądza odR. L.na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu i nie obciąża powoda kosztami procesu w pozostałym zakresie.

Sygn. akt I C 627/17

UZASADNIENIE
W dniu 19 czerwca 2017 rokuR. L.wniósł przeciwko Skarbowi Państwa – Prezesowi Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie pozew o zapłatę kwoty 80 000 zł tytułem zadośćuczynienia za nieprawidłowości, które jego zdaniem wystąpiły w toku postępowania karnego prowadzonego przed Sądem Rejonowym dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie w sprawie V K 50/14. Powód zgłosił zastrzeżenia co do przebiegu postępowania dowodowego w tej sprawie, w szczególności co do sposobu zabezpieczenia i przeprowadzenia dowodu z zapisu płyty DVD z karty nr 53 akt. Stwierdził, że zapadł przeciwko niemu niesłuszny wyrok skazujący, który wyrządził mu krzywdę(pozew – k. 4-5, pisma procesowe powoda – k. 17-18v).
Pozwany wniósł o oddalenie powództwa i obciążenie powoda kosztami postępowania. Podniósł, żeR. L.został skazany wyrokiem z 13 czerwca 2016 roku w sprawie prowadzonej pod sygnaturą akt V K 50/14 na karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrok został utrzymany po kontroli odwoławczej przez Sąd II instancji(odpowiedź na pozew – k. 89-90).
Na dalszym etapie postępowania powód podtrzymywał swe stanowisko(pisma procesowe powoda –k. 37-41, 47-48v, 65-69, 72-84v, 154-162, 165-172, 176-177, 180-180v, 185-188v, 198-203, 205-212, 216-221, 226-229, 231-239, 254-258, 261-266, 274-280v, 287-297).
W dniu 9 kwietnia 2018 roku pozwany wniósł o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej(protokół z rozprawy – k. 301-302).
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 13 czerwca 2016 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, w sprawie prowadzonej pod sygnaturą akt V K 50/14, uznałR. L.za winnego tego, że w dniu 22 września 2013 roku wW., działając wspólnie i w porozumieniu zP. B., posługując się uprzednio znalezionym kluczykiem od samochoduA. (...)onr rej (...)o wartości 120 000 zł przełamał zabezpieczenie w postaci centralnego zamka tego pojazdu, a następnie dokonał jego zaboru w celu przewłaszczenia działając w ten sposób na szkodę(...) sp. z o.o.z siedzibą wW., przy czym czynu tego dopuścili się w ciągu 5 lat po odbyciu ponad 1 roku kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym w warunkachart. 64 § 1 kk. Sąd na podstawieart. 279 § 1 kkw związku zart. 64 § 2 kkskazałR. L., a na podstawieart. 279 § 1 k.k., wymierzył mu karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Sąd Okręgowy w Warszawie w dniu 26 stycznia 2017 roku utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego zaskarżony przez obrońcęR. L.i samegoR. L.(sygn. akt X Ka 1282/16).
Sąd Apelacyjny w Warszawie w dniu 1 czerwca 2017 roku postanowił odmówić przyjęcia wnioskuR. L.o wznowienie postępowania, zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2017 roku, sygn. akt X Ka 1282/16, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 13 czerwca 2016 roku, sygn. akt V K 50/14, jako niepochodzącego od osoby wymienionej wart. 545 § 2 k.p.k.
Następnie Sąd Apelacyjny w Warszawie w dniu 13 lipca 2017 roku postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie Sądu Apelacyjnego z 1 czerwca 2017 roku.
W dniu 18 października 2017 roku Sąd Najwyższy oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację obrońcy skazanegoR. L.od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2017 roku, sygn. akt X Ka 1282/16, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 13 czerwca 2016 roku, sygn. akt V K 50/14(wyrok Sądu Rejonowego wraz z uzasadnieniem – k. 120-132, protokoły oględzin – k. 116-117v, 118-119, wyrok Sądu Okręgowego wraz z uzasadnieniem – k. 133-141, postanowienia Sądu Apelacyjnego z uzasadnieniami – k. 142-144 i 145-149, postanowienie Sądu Najwyższego – k. 150, kopie protokołów zatrzymania rzeczy – k. 92-111, postanowienie Sądu Okręgowego z uzasadnieniem – k. 151-152).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 4171§ 2 k.c.jeżeli szkoda została wyrządzona przez wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu ich niezgodności z prawem. Odnosi się to również do wypadku, gdy prawomocne orzeczenie lub ostateczna decyzja zostały wydane na podstawie aktu normatywnego niezgodnego zKonstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub ustawą.
Powyższa regulacja oznacza, że warunkiem odpowiedzialności deliktowej Skarbu Państwa za szkodę i krzywdę wyrządzoną prawomocnym orzeczeniem sądu, jest uzyskanie prejudykatu stwierdzającego wydanie orzeczenia szkodzącego z naruszeniem prawa.
Powód został skazany na karę pozbawienia wolności wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 13 czerwca 2016 roku. Sąd Okręgowy w Warszawie w dniu 26 stycznia 2017 roku utrzymał to orzeczenie w mocy. Sąd Najwyższy oddalił kasację od wyroku Sądu Okręgowego. WniosekR. L.o wznowienie postępowania karnego nie został uwzględniony.
Powód nie wykazał zatem, aby wyrok, którym został prawomocnie skazany, został wydany niezgodnie z prawem. Ciężar dowodu, zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną wart. 6 k.c., że został wydany prejudykat stwierdzający wydanie wyroku skazującego z naruszeniem prawa, spoczywa na powodzie. Obowiązkowi temu powód nie podołał.
Wobec braku prejudykatu stwierdzającego, że wyrok skazujący powoda został wydany z naruszeniem prawa, zdekompletowana jest podstawa odpowiedzialności deliktowej Skarbu Państwa za krzywdę odczuwaną przez powoda. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w pkt I wyroku.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 100 zd. 2 k.p.c.mając na uwadze trudną sytuację finansową powoda, która legła również u podstaw częściowego zwolnienia go od kosztów sądowych, oraz trudną sytuację życiową związaną z pozbawieniem powoda wolności. Zasadne jest w tej sytuacji obciążenie powoda kosztami procesu jedynie w symbolicznej kwocie 100 złotych (pkt II wyroku).