Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 1064/18
Data wyroku: 2018-12-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Firkowski
Słowa kluczowe: Postępowanie odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437 §2 kpk

Sygn. akt VII Ka 1064/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 grudnia 2018 r.
Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:
Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski
Protokolant: st. sekr. sądowy Katarzyna Filipiak
przy udziale oskarżyciela publicznego podkom. Agnieszki Szlachtowicz-Pelawskiej
po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2018 r.
sprawyD. K.,ur. (...)wC., synaH.iJ. z domu T.
obwinionego z art. 92§1 kw w zw. z §17.1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych.
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego wM.z dnia 11 września 2018 r., sygn. akt(...)
I zmienia zaskarżony wyrok i uniewinnia obwinionegoD. K.od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia,
II koszty postępowania w sprawie ponosi Skarb Państwa.
Sygn. akt VII Ka 1064/18

UZASADNIENIE
D. K.został obwiniony o to, że w dniu 29 marca 2018 r. około godz. 18:00 wM.naul. (...)kierując samochodem osobowym m-kiM.onr rej. (...)nie zastosował się do znaku B2 zakaz wjazdu z tabliczką „nie dotyczy autobusów”,
tj. o wykroczenie z art. 92 § 1 k.w. w zw. z § 17.1 Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych.

    Sąd Rejonowy wM.wyrokiem z dnia 11 września 2018 r. w sprawie(...)orzekł:

I
obwinionegoD. K.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 92 § 1 k.w. skazał go na karę grzywny w wysokości 200 złotych;

II. zwolnił obwinionego od kosztów postępowania w całości.
Powyższy wyrok w całości zaskarżył obwiniony i orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na treść orzeczenia -art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, a także przepisówRozporządzenia z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogachpoprzez nieprzeprowadzenie przez Sąd ustaleń dotyczących na jakim terenie umiejscowione są znaki, a także czy znaki tam umiejscowione spełniają określone przepisami warunki.
W oparciu o powyższe skarżący wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja zasługuje na podzielenie.
Analiza całokształtu ujawnionego w sprawie materiału dowodowego wskazuje na konieczność uwolnienia obwinionego od popełnienia zarzucanego mu czynu.
Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że nie stanowi wykroczenia z art. 92 § 1 k.w. niepodporządkowanie się dyrektywie płynącej ze znaku drogowego ustawionego przez podmiot nieuprawniony, bez zachowania obowiązującej procedury. Warunkiem odpowiedzialności za wykroczenie z art. 92 § 1 k.w. jest bowiem legalny charakter tego znaku (por. R. A. Stefański: Wykroczenia drogowe. Komentarz, Kraków 2005, s. 397, teza 23 do art. 92; wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 23 kwietnia 2008 r., III KK 445/07, LEX nr 393935; z dnia 14 czerwca 2013 r., IV KK 140/13, LEX nr 1328043; z dnia 24 kwietnia 2013 r., IV KK 99/13, LEX nr 1319269).
Podstawą odpowiedzialności za wykroczenie zart. 92 § 1k.w. jest to, aby znak, sygnalizator, sygnalizacja lub polecenie były ustawione przez uprawniony organ lub pochodziły od funkcjonariusza czy innej osoby uprawnionej do kierowania ruchem drogowym lub kontroli ruchu drogowego w sposób odpowiadający wymaganiom określonym w przepisach prawa. Powyższe podkreślił Sąd Najwyższy, który w wyroku z dnia 23 kwietnia 2008 r., III KK 445/07, LEX nr 393935, stwierdził, że nie stanowi wykroczenia zart. 92 § 1 k.k.niepodporządkowanie się dyrektywie płynącej ze znaku ustawionego przez podmiot nieuprawniony.
Na gruncie rozpoznawanej sprawy kwestią kluczową było zatem ustalenie, czy znak drogowy B-2 został ustawiony przez uprawniony organ i zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, gdyż tylko pozytywne potwierdzenie powyższych okoliczności mogło skutkować odpowiedzialnością obwinionegoD. K.za zarzucane mu wykroczenie z art. 92 § 1 k.w.
Wobec podnoszonego przez obwinionego w apelacji zarzutu nielegalności znaku drogowego, do którego się nie zastosował, Sąd Okręgowy w toku postępowania odwoławczego uzupełnił postępowanie dowodowe. Postanowieniem z 28 listopada 2018 r. zwrócił się doPrzedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.wM.i Burmistrza wM.o udzielenie informacji, przez kogo i na jakiej podstawie zostało wykonane i ustawione oznakowanie znakiem B2 - „nie dotyczy autobusów” znajdujące się na terenie dworca autobusowego wM.naul. (...).
W odpowiedzi na zapytanie Sądu Burmistrz MiastaM.w piśmie z 3 grudnia 2018 r. wskazał, że zgodnie z ewidencją gruntów MiastaM., teren dworca autobusowego położonego nadziałce nr (...), stanowi własność(...) sp. z o.o.Zgodnie zart. 8 ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych(Dz.U. z 2018 r. poz. 2068 tj.) budowa, przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg wewnętrznych oraz zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga, a w przypadku jego braku - do właściciela tego terenu.
(...) sp. z o.o.pismem z dnia 10 grudnia 2018 r. wskazał, że po przeprowadzonych rozmowach z pracownikami Spółki nie udało się ustalić na jakiej podstawie został ustawiony znak B2 – „nie dotyczy autobusów”. Nie odnaleziono również, żadnej dokumentacji dotyczącej w/w znaku. Równocześnie poinformowano, iż(...) sp. z o.o.jest właścicielem działki przyulicy (...), na której znajduje się Dworzec Autobusowy wM..
Wobec wskazanych okoliczności nie sposób jest ustalić czy znak drogowy B2 – zakaz wjazdu z tabliczką „nie dotyczy autobusów” został postawiony wM.przyul. (...)legalnie, a tym samym czy obwiniony miał obowiązek prawny zastosować się do niego. Powyższe wątpliwości, których dotychczasowe postępowania nie usunęły winne być rozstrzygnięte na korzyść obwinionego.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że kontrola odwoławcza orzeczenia Sądu I instancji skutkowała koniecznością uniewinnienia obwinionegoD. K.od popełnienia zarzucanego mu czynu. Podkreślić przy tym należy, że Sąd Rejonowy nie podjął żadnych działań zmierzających do ustalenia w sposób pewny, czy znak drogowy, do którego nie zastosował się obwiniony, został ustawiony legalnie.
Wobec wskazanych okoliczności zaskarżony wyrok zmieniono w ten sposób, żeD. K.uniewinniono od popełnienia zarzucanego mu czynu-art. 437 § 2 k.p.k.,art. 438 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 109 § 2 k.p.w.
Na podstawieart.119 § 2 pkt 1 k.p.w.koszty postępowania w sprawie ponosi Skarb Państwa.