Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi
VIII Wydział Cywliny
Sygnatura akt: VIII C 964/18
Data wyroku: 2018-12-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bartek Męcina

Sygn. akt VIII C 964/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
dnia 19 października 2018 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi w VIII Wydziale Cywilnym
w składzie:  przewodniczący: SSR Bartek Męcina
protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Ławniczak
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2018 roku wŁ.
sprawy z powództwa(...) Bank (...) S.A.wW.
przeciwkoM. K.
o zapłatę
zasądza od pozwanegoM. K.na rzecz powoda(...) Bank (...) S.A.wW.kwotę 1.098,73 zł (jeden tysiąc dziewięćdziesiąt osiem złotych siedemdziesiąt trzy grosze) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 6 grudnia 2017 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 300 zł. (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.
Sygn. akt VIII C 964/18

UZASADNIENIE
W dniu 6 grudnia 2017 roku powód(...) Bank (...) S.A.wW., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wytoczył w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwkoM. K.powództwo o zapłatę kwoty 1.098,73 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a także wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu.
W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że zawarł z pozwanym umowę o kartę kredytową o nr(...), na podstawie której bank uruchomił w dniu 1 lutego 2007 r. limit kredytowy oraz wydał kartę kredytową. Natomiast pozwany zobowiązał się zwracać wykorzystany limit wraz z naliczonymi odsetkami w przynajmniej minimalnej kwocie wskazanej w wysyłanych każdego miesiąca wyciągach z rachunku karty. Ponieważ pozwany nie wywiązywał się ze swojego zobowiązania, strona powodowa wypowiedziała umowę, co doprowadziło do jej rozwiązania w dniu 25 listopada 2017 r. i postawienia w stan natychmiastowej wymagalności całości zadłużenia.
(pozew k. 3- 5)
W dniu 17 stycznia 2018 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie wydał w przedmiotowej sprawie nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, którym zasądził od pozwanego na rzecz powoda dochodzoną wierzytelność wraz z kosztami procesu.
(nakaz zapłaty k. 6 v.)
Powyższy nakaz pozwany zaskarżył sprzeciwem w całości. W uzasadnieniu pozwany potwierdził, że korzystał z karty kredytowej wystawionej przez powoda. PonadtoM. K.wniósł o rozłożenie należności na raty.
(sprzeciw k. 7- 9)
Postanowieniem z dnia 8 marca 2018 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi z uwagi na skuteczne wniesienie sprzeciwu.
(postanowienie k. 12)
W piśmie procesowym z dnia 28 maja 2018 r. strona powodowa podtrzymała żądanie pozwu oraz przytoczyła identyczne uzasadnienie jak w pozwie wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym.
(pismo procesowe k. 15- 17)
W toku dalszego postępowania stanowiska procesowe stron nie uległy zmianie.
(protokół rozprawy k. 43)
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 25 stycznia 2007 roku(...) S.A.Oddział w(...)zawarł zM. K.umowę karty kredytowej, na podstawie której bank zobowiązał się do wydania karty kredytowej. Natomiast pozwany zobowiązał się zwracać wykorzystany limit wraz z naliczonymi odsetkami w przynajmniej minimalnej kwocie wskazanej w wysyłanych każdego miesiąca wyciągach z rachunku karty.
(umowa karty kredytowej k. 19)
Pismem z dnia 12 października 2017 roku powód wypowiedział umowę karty kredytowej w związku z nie zapłaceniem minimalnej kwoty do spłaty przez co najmniej dwa cykle rozliczeniowe, pomimo wezwania posiadacza do zapłaty.(...) Bank (...) S.A.wW.poinformował, że z upływem okresu wypowiedzenia całość zadłużenia stanie się natychmiastowo wymagalna, a na dzień sporządzenia pisma kwota ta wynosi 1.079,77 zł. Ponadto powód wezwał pozwanego do zapłaty bieżącego zadłużenia w wysokości 317,22 zł.
(wypowiedzenie umowy karty kredytowej k. 20, wydruk potwierdzający doręczenie k. 21)
Zgodnie z wyciągiem z ksiąg bankowych powoda według stanu na dzień 6 grudnia 2017 r. zadłużenieM. K.z tytułu mowy kredytowej zawartej w dniu 25 stycznia 2007 r. wynosiło 1.098,73 zł.
(wyciąg z ksiąg bankowych k. 22)
Do dnia wyrokowania pozwany nie zapłacił powodowi kwoty dochodzonej pozwem.(okoliczności bezsporne)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił bądź jako bezsporny, bądź na podstawie znajdujących się w aktach sprawy dowodów z dokumentów.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo było zasadne i zasługiwało na uwzględnienie w całości.
Na wstępie należy zauważyć, że pozwany nie kwestionował faktu zawarcia z powodem umowy bankowej, jak również tego, że nie wywiązał się z jej warunków. Co więcej w sprzeciwie wniesionym w elektronicznym postepowaniu upominawczymM. K.wniósł o rozłożenie dochodzonej należności na raty. Zgodnie z ugruntowanym poglądem judykatury złożenie przez dłużnika wniosku o rozłożenie należności na raty stanowi niewłaściwe uznanie długu. Poza tym strona powodowa przedstawiając umowę o kartę kredytową, wypowiedzenie umowy oraz wyciąg z ksiąg bankowych, wykazała zasadność swojego roszczenia zarówno co do zasady, jak i wysokości.
Podkreślić przy tym należy, że strona powodowa miała prawo, oprócz żądania należności głównej, żądać za czas opóźnienia odsetek w umówionej wysokości, jako że zgodnie z treścią przepisuart. 481 § 1 k.c., jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności, przy czym dłużnik jest w opóźnieniu jeżeli nie spełnia świadczenia w określonym terminie. Jeżeli zaś stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe (od dnia 1 stycznia 2016 roku odsetki ustawowe za opóźnienie); jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy (art. 481 § 2 k.c.). Mając powyższe na względzie, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.098,73 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 6 grudnia 2017 roku do dnia zapłaty.
O obowiązku zwrotu kosztów procesu Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności stron za wynik sprawy, na podstawieart. 98 k.p.c.Ponieważ żądanie powoda zostało uwzględnione w całości to stronie powodowej należy się zwrot niezbędnych kosztów poniesionych w celu dochodzenia praw (art. 98 § 1 k.p.c.). Koszty poniesione przez powoda wyniosły 300 zł i obejmowały opłatę od pozwu w kwocie 30 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 270 zł (§ 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych).
Na marginesie można zauważyć, że wniosekM. K.o rozłożenie dochodzonej należności na raty nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie zart. 320 kpcw szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie. Pozwany w żaden sposób nie udowodnił swojej trudnej sytuacji majątkowej i zarobkowej.
Z powyższych względów orzeczono, jak w sentencji