Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 798/18
Data wyroku: 2018-10-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Arkadiusz Łata
Słowa kluczowe: Czyn
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk, 624 § 1 kpk, 636 § 2 kpk, 633 kpk

Sygnatura akt VI Ka 798/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia12 października 2018r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Arkadiusz Łata
Protokolant: Natalia Skalik-Paś
po rozpoznaniu w dniu 28 września 2018 r.
przy udziale Sławomira Zamorskiego - Prokuratora Prokuratury RejonowejG.wG.

sprawyT. L.(L.)ur. (...)wM.
synaP.iM.
oskarżonego zart. 284§2 kk
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżyciela publicznego i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 6 lutego 2018 r. sygnatura akt IX K 1791/16
na mocyart. 437 §1 kpk,art. 624 §1 kpk,art. 636 § 2 kpkiart. 633 kpk

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

2
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonegoT. L.kwotę 2122 zł (dwa tysiące sto dwadzieścia dwa złote) tytułem zwrotu kosztów poniesionych na ustanowienie jednego obrońcy z wyboru w postępowaniu odwoławczym;

3
zwalnia oskarżyciela posiłkowego(...)Sp z o.o. wS.od przypadającej na niego części wydatków za postępowanie odwoławcze oraz od opłaty za II instancję;

4
wydatkami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 798/18

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy stwierdził, co następuje.
Żadna z wywiedzionych apelacji nie jest zasadna, toteż żadna z nich nie została uwzględniona.
Sąd odwoławczy nie doszukał się najmniejszych podstaw do odmiennej aniżeli Sąd I instancji oceny przeprowadzonego na rozprawie głównej materiału dowodowego, jak również do zakwestionowania ustaleń faktycznych i ocen prawnych poczynionych w postępowaniu rozpoznawczym.
Sąd Rejonowy starannie i w prawidłowy sposób przeprowadził postępowanie dowodowe, a wyczerpująco zgromadzone dowody poddał następnie wnikliwej analizie oraz ocenie wyprowadzając trafne i logiczne wnioski końcowe. Tok rozumowania i sposób wnioskowania Sądu merytorycznego przedstawiony w części sprawozdawczej zaskarżonego wyroku jest prawidłowy i zgodny ze wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Dokonane w ten sposób ustalenia i oceny są według Sądu odwoławczego trafne i zasługują na pełną aprobatę.
Dochodząc do tych ustaleń i ocen Sąd I instancji nie przekroczył ram swobodnej oceny dowodów, jak i nie popełnił takich uchybień proceduralnych, które mogłyby spowodować konieczność uchylenia wyroku i przekazania sprawy do rozpoznania ponownego.
Również pisemne motywy orzeczenia w zupełności odpowiadają wszelkim wymogom formalnym zakreślonym przez obowiązujące przepisy prawa, co umożliwia kontrolę odwoławczą.
W badanym przypadku brak było dostatecznych danych uprawniających do przyjęcia ponad wszelką wątpliwość, że oskarżony dopuścił się występku o zarzuconej mu postaci i kwalifikacji prawnej. Relacje świadków:S. B.,K. B.orazJ. S.pozostawały co prawa zbieżne co do zasady, lecz tylko w ograniczonym nader zakresie znajdowały one oparcie w obszernej dokumentacji zgromadzonej w toku całego dotychczasowego procesu karnego. Mianowicie pod kątem stwierdzenia jakiego typu modemy i w jakich ilościach nabyte zostały przezfirmę (...) Sp. z o.o.Dalsze tezy, o które oparte zostało oskarżenie, podobnego umocowania w dokumentacji księgowej już nie posiadały.
Brak prowadzenia w rzeczonej Spółce solidnej, systematycznej oraz przejrzystej księgowości spowodował, że nie zostało należycie i przekonująco udokumentowane, jakiego rodzaju sprzęt i w jakiej ilości został wydanyT. L.w okresie jego zatrudnienia. Nie istniały również dokumenty dotyczące rozliczania się oskarżonego z modemów sprzedanych. Dokumentacja, którą udało się w przedmiotowej sprawie zgromadzić nie zawierała wręcz jasnego i jednoznacznego wskazania, co konkretnieT. L.pobrał, kiedy to nastąpiło, a nawet w ogólności, iż sprzęt mu wydawano.
W zebranym materiale dokumentacyjnym nigdzie w praktyce nie figurował jego podpis, nie zadbano o sporządzenie pokwitowań odbioru – niezależnie już z jakich przyczyn miało to miejsce – niedbalstwa, pośpiechu, czy lekkomyślności.
Żadnych skonkretyzowanych ustaleń w naprowadzonych wyżej materiach nie sposób też było poczynić na gruncie dostępnej, licznej korespondencji mailowej pomiędzyT. L., aS. B., gdyż nie zawierała ona podobnych danych. Istniała, co prawda dokumentacja obrazująca stan magazynowy w firmie będącej oskarżycielem posiłkowym – na miesiąc wrzesień 2014 r., lecz z uwagi na brak jakichkolwiek podpisów nie reprezentowała ona większej wartości dowodowej.
Wszystkie wspomniane dokumenty wygenerowane zostały zaledwie przez system komputerowy. Z kolei, co wynikało wprost z wypowiedzi świadkaE. S.inwentaryzacji w spółce dokonywano raz w roku i to wyłącznie na bazie materiałów dostarczanych świadkowi przez pokrzywdzonąS. B..
Dokumenty, które zebrał Sąd Rejonowy i które analizował zostały przy tym zgromadzone wyczerpująco. Również w ocenie Sądu odwoławczego nie było już realnych możliwości pozyskania dalszych tego rodzaju materiałów mogących istotnie wpłynąć na ocenę faktyczną i prawną.
Dokumenty, jakich domagał się odS. B.Sąd I instancji i które ona ostatecznie po upływie dłuższego czasu dostarczyła stanowiły – jak jasno wynikało z zeznań wspomnianej pokrzywdzonej – całość materiałów mogących być dostarczonymi. Tym samym nie są trafne zarzuty oraz argumentacja zawarta w apelacji prokuratora, iżby nie wykorzystano w tej mierze wszystkich potencjalnych możliwości.
Czynności postulowane przez oskarżyciela publicznego z pewnością zatem nie doprowadziłyby do wskazywanego przezeń skutku. Z kolei, zagmatwana i w praktyce nieczytelna pozostawała korespondencja elektroniczna – powoływana również przez prokuratora – nieprzydatna w istocie jako dowód.
Próbę lakonicznej polemiki z ustaleniami oraz ustaleniami Sądu I instancji stanowiła zaś apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, gdy odwoływał się on do treści zeznań wspomnianych na wstępie świadków.
Z uwagi bowiem na ułomny charakter dokumentów, twierdzenia podnoszone przezS. B.,K. B.orazJ. S.nie pozwalały się pozytywnie zweryfikować zwłaszcza pod kątem jakiego rodzaju sprzęt i w jakich rozmiarach oskarżony pobrał i z czego się nie rozliczył. Same tylko relacje świadków – także zdaniem Sądu Okręgowego – tu nie wystarczały.
Słusznie zatem Sąd Rejonowy uznał, że należy uniewinnićT. L., gdyż wątpliwości, jakich nie można usunąć zawsze podlegają rozstrzygnięciu na korzyść oskarżonego.
Zaskarżony wyrok jako trafny utrzymany został tym samym w mocy.
O należnościach przysługujących oskarżonemu z tytułu zastępstwa adwokackiego w instancji odwoławczej, o wydatkach i opłacie obciążających oskarżyciela posiłkowego (od których został on przez Sąd Okręgowy zwolniony) oraz o wydatkach postępowania odwoławczego obciążających Skarb Państwa orzeczono jak w punktach: 2-4 wyroku niniejszego.