Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 970/18
Data wyroku: 2018-09-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grzegorz Stupnicki

Sygn. akt II W 970/18

WYROK ZAOCZNY

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
19 września 2018r.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze - Wydział II Karny
w składzie:
Przewodniczący  SSR Grzegorz Stupnicki
Protokolant  Agnieszka Litkowska
po rozpoznaniu 19 września 2018r.
sprawyA. Ż.
synaW.iB.
ur. (...)
obwinionego o to, że:
będąc pracodawcą w(...)A. Ż.,(...)-(...) J.,ul. (...), zaniżył co najmniej 3 pracownikom tj.W. K.,M. J.orzM. M. (1)za styczeń 2018, luty 2018 i kwiecień 2018r. diety przysługujące w związku z podróżą służbową w Austrii Wypłacając odpowiednio:
w styczniu 2018r.
W. K.za okres od 03.01.2018r. do 26.01.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 45,40 euro za dobę, zamiast 52 euro,M. J.za okres od 03.01.2018r. do 31.01.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 47,35 euro za dobę, zamiast 52 euro,M. M. (2)od 07.01.2018r. do 29.01.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 49,10 euro za dobę, zamiast 52 euro,
w lutym 2018r.
W. K.za okres od 05.02.2018r. do 28.02.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 49,12 euro za dobę, zamiast 52 euro,M. J.za okres od 01.02.2018r. do 28.02.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 50,97 euro za dobę, zamiast 52 euro,M. M. (2)od 01.02.2018r. do 24.02.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 46,61 euro za dobę, zamiast 52 euro,
w kwietniu 2018r.
W. K.za okres od 07.04.2018r. do 30.04.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 48,75 euro za dobę, zamiast 52 euro,M. J.za okres od 02.04.2018r. do 30.04.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 51,80 euro za dobę, zamiast 52 euro,M. M. (2)od 03.04.2018r. do 27.04.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 44,73 euro za dobę, zamiast 52 euro,
tj. o wykroczenie zart. 282 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1964r. – Kodeks pracy;

I
uznaje obwinionegoA. Ż.za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia z art. 282 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1964r. Kodeks pracy i za to na podstawie art. 282 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1964r. Kodeks pracy wymierza mu karę grzywny w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych;

II
na podstawieart. 118 § 1 k.p.s.w. zasądza od obwinionegoA. Ż.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 320 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania w tym na podstawieart. 3 ust. 1 i art. 21 pkt 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnychwymierza mu 200 złotych opłaty.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
A. Ż.prowadzi działalność gospodarczą(...)A. Ż.,(...)-(...) J.,ul. (...)wykonując działalnością transportową. Zatrudnia on w ramachumowy o pracę (...)osoby w tym zatrudnionych na stanowisku kierowców pojazdówW. K.,M. J.orazM. M. (1). Kierowcy ci w ramach obowiązków zawodowych wykonywali podróże służbowe także poza granicami kraju.
( dowód:

-

wykaz k.15-16;

protokół kontroli k.9-12).

A. Ż.jako pracodawca zaniżył swoim 3 pracownikom tj.W. K.,M. J.orazM. M. (1)za styczeń 2018, luty 2018 i kwiecień 2018r. diety przysługujące w związku z podróżą służbową w Austrii. W styczniu 2018r.A. Ż.wypłacił:W. K.za okres od 03.01.2018r. do 26.01.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 45,40 euro za dobę zamiast 52 euro,M. J.za okres od 03.01.2018r. do 31.01.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 47,35 euro za dobę zamiast 52 euro,M. M. (2)za okres od 07.01.2018r. do 29.01.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 49,10 euro za dobę, zamiast 52 euro. Następnie w lutym 2018r.A. Ż.wypłacił:W. K.za okres od 05.02.2018r. do 28.02.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 49,12 euro za dobę zamiast 52 euro,M. J.za okres od 01.02.2018r. do 28.02.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 50,97 euro za dobę zamiast 52 euro,M. M. (2)za okres od 01.02.2018r. do 24.02.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 46,61 euro za dobę zamiast 52 euro. Następnie w kwietniu 2018r.A. Ż.wypłacił:W. K.za okres od 07.04.2018r. do 30.04.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 48,75 euro za dobę zamiast 52 euro,M. J.za okres od 02.04.2018r. do 30.04.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 51,80 euro za dobę zamiast 52 euro aM. M. (2)za okres od 03.04.2018r. do 27.04.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 44,73 euro za dobę zamiast 52 euro.
( dowód:

-

protokół kontroli k.9-12;

rozliczenie delegacji k.28-45

częściowo wyjaśnienia obwinionego k.7,47)

Sąd zważył, co następuje:
Sąd jako wiarygodne uznał wyjaśnienia obwinionego w których przyznał, iż w jego przedsiębiorstwie przyjęto regulamin wynagrodzenia kierowców zatrudnionych w jego firmie w którym określono, iż mogą otrzymywać niższą dietę niż określona w „rozporządzaniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej”, natomiast nie może być ona niższa niż dieta krajowa. Wyjaśnienia te korespondują z dowodem z dokumentu w postaci kserokopii regulaminu wynagrodzenia (k.14 i 27 akt sprawy). Brak było podstaw do podważania wiarygodności wyjaśnień obwinionego w zakresie w jakim przyznał, iż stosował różne wysokości stawek diet w zależności od tego czy w jego ocenie podczas realizacji danego przewozu kierowca dokonywał „przestojów i przerw niczym nie uzasadniony, nie wynikających z zadań zaplanowanych”. Obwiniony nie miał bowiem żadnych powodów by wskazywać na swoje działania (sprowadzające się do ustalenia tych stawek diet pracowników w sposób uznaniowy) narażające go na odpowiedzialność prawną, gdyby nie miały one miejsca w rzeczywistości.
Jako prawdziwe Sąd uznał dowody z dokumentów ujawnione na rozprawie bowiem zostały sporządzone przez powołane do tego podmioty a żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności.
A. Ż.jako pracodawca (prowadzącprzedsiębiorstwo (...),(...)-(...) J.,ul. (...)) swoim zachowaniem polegającym na tym, że zaniżył co najmniej 3 pracownikom tj.W. K.,M. J.orazM. M. (1)za styczeń 2018, luty 2018 i kwiecień 2018r. diety przysługujące w związku z podróżą służbową w Austrii Wypłacając odpowiednio:
- w styczniu 2018r.W. K.za okres od 03.01.2018r. do 26.01.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 45,40 euro za dobę zamiast 52 euro,M. J.za okres od 03.01.2018r. do 31.01.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 47,35 euro za dobę zamiast 52 euro,M. M. (2)za okres od 07.01.2018r. do 29.01.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 49,10 euro za dobę zamiast 52 euro;
- w lutym 2018r.W. K.za okres od 05.02.2018r. do 28.02.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 49,12 euro za dobę zamiast 52 euro,M. J.za okres od 01.02.2018r. do 28.02.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 50,97 euro za dobę zamiast 52 euro,M. M. (2)za okres od 01.02.2018r. do 24.02.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 46,61 euro za dobę zamiast 52 euro;
- w kwietniu 2018r.W. K.za okres od 07.04.2018r. do 30.04.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 48,75 euro za dobę zamiast 52 euro,M. J.za okres od 02.04.2018r. do 30.04.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 51,80 euro za dobę zamiast 52 euro,M. M. (2)za okres od 03.04.2018r. do 27.04.2018r. diety przysługującej w Austrii według stawki 44,73 euro za dobę zamiast 52 euro;
tj. stawki ustalone w sposób dowolny, w wysokości, które nie zostały ustalone w obwiązującym regulaminie wynagrodzenia jak również nie zostały określone w zawartych z pracownikami umowach o pracę wyczerpał znamiona wykroczenia zart. 282 § 1 pkt 1 k.p.
ObwinionyA. Ż.działał umyślnie w zamiarze bezpośrednim. Świadomie zaniżał bowiem należne pracownikom wynagrodzenie należne im z tytułu zagranicznej podróży służbowej. Zgodnie zart. 775 § 1, 3, 4 i 5 k.p.pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową. Warunki wypłacania należności z tytułu podróży służbowej pracownikowi zatrudnionemu u innego pracodawcy niż państwowa lub samorządowa jednostka sfery budżetowej określa się w układzie zbiorowym pracy lub w regulaminie wynagradzania albo w umowie o pracę, jeżeli pracodawca nie jest objęty układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiązany do ustalenia regulaminu wynagradzania. Postanowienia układu zbiorowego pracy, regulaminu wynagradzania lub umowy o pracę nie mogą ustalać diety za dobę podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju w wysokości niższej niż dieta z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju określona dla takiego pracownika. W przypadku gdy układ zbiorowy pracy, regulamin wynagradzania lub umowa o pracę nie zawiera takich postanowień pracownikowi przysługują należności na pokrycie kosztów podróży służbowej odpowiednio według przepisów Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. z 2013 r. poz. 167). Zgodnie z załącznikiem do tego Rozporządzenia – określającym wysokość diety za dobę podróży zagranicznej w poszczególnych państwach – w przypadku podróży zagranicznej do Austrii kwota diety za jeden dzień to 52 euro.
Oczywiste jest, iż pracodawcy „prywatni” mogą określać świadczenia z tytułu podróży służbowej na niższym poziomie niż wynikający zart. 775 § 2 k.p.i wydanego na jego podstawie rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz.U. z 2002 r. Nr 236, poz. 1991 ze zm) – tak wyrok SN z 07.12.2017r. w sprawie II PK 268/16 za Legalis Numer 1714907.
W realiach niniejszej sprawy obwinionyA. Ż.(będący pracodawcą „prywatnym”) w regulaminie wynagrodzenia obwiązującym w jego przedsiębiorstwie nie określił jednak wysokości diety poza granicami kraju. Z ujawnionych w sprawie dokumentów w postaci regulaminu wynagradzania (k.14,26,27) wynika, iż nie określają one (w sposób jednoznaczny) wysokości diety należnej każdemu z pracowników z tytułu podróży zagranicznej. Przyznał to pośrednio w swoich pisemnych wyjaśnieniach sam obwiniony (k.47 akt sprawy). Podał bowiem, iż zróżnicowanie wypłaconych pracownikom diet z tytułu podróży zagranicznej było spowodowane jego oceną, że dany kierowca dokonał przestojów i przerw w niczym nie uzasadnionych – nie wynikających z zaplanowanych przez pracodawcę zadań. Nie można zatem uznać, iż regulamin wynagradzania określa wysokość diety za podróż zagraniczną pracownika, gdyż pracownik nie wie czy pracodawca (A. Ż.) uzna czy dane przerwy w przewozie zagranicznym były uzasadnione (bądź nie były uzasadnione). Nie można zatem uznać, iż regulamin wynagradzania zawierał postanowienia co do wysokości diety za podróż zagraniczną. Skoro regulamin wynagradzania pracowników wprzedsiębiorstwie (...)nie określał wysokości diet za podróż zagraniczną pracownika to konieczne było stosowanie w tym zakresie wysokości diet wynikających z Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz.U. z 2013 r. poz. 167). Tym samym pracownikom obwinionego z tytułu podróży zagranicznej do Austrii przysługiwała dieta w wysokości 52 euro za dzień.A. Ż.wypłacając pracownikom diety w niższej wysokości wyczerpał znamiona wykroczenia zart. 282 § 1 pkt 1 k.p.
W ocenie Sądu wymierzona obwinionemu za przypisane mu wykroczenie zart. 282 § 1 k.p.kara w wysokości 2000 złotych grzywny jest adekwatna do jego winy i stopnia społecznej szkodliwości jego czynu. Kara ta powinna spełniać swoje cele w zakresie prewencji indywidualnej, uzmysławiając obwinionemu naganność jego postępowania oraz nieopłacalność naruszania przepisów prawa pracy. Zdaniem Sądu orzeczona wobec niego kara powinna również spełnić swoje cele w zakresie prewencji ogólnej, wskazując, że popełnienie wykroczenia musi pociągnąć za sobą odpowiednią odpłatę a przez to kształtować prawidłowe wzorce społeczne.
Zasadą w procesie jest ponoszenie przez obwinionego kosztów procesu a wyjątkiem od zasady zwolnienie od tego obowiązku. Obwiniony posiada możliwości zarobkowe. Nie istnieją zatem, w ocenie Sądu, przesłanki określone wart. 624 k.p.k.przemawiające za zwolnieniem go w całości lub części od ponoszenia przedmiotowych kosztów. Z tych też względów Sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty procesy kwocie 320 zł w tym wymierzył mu 200 złotych opłaty (118§ 1 k.p.s.w. w zw. zart. 3 ust. 1 i art. 21 pkt 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych).