Sąd Rejonowy w Puławach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 274/17
Data wyroku: 2018-03-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Stachoń

Sygn. akt II K 274/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 marca 2018 roku
Sąd Rejonowy w Puławach II Wydział Karny  w składzie:
Sędzia: S.S.R. Marek Stachoń
Protokolant: st. sekr. sąd. Anita Szczepanik
przy udziale oskarżyciela subsydiarnegoM. D. (1)
po rozpoznaniu na rozprawie głównej w dniu 06.06.2017 r., 10.10.2017 r., 09.01.2018 r., 27.02.2018 r.
sprawyŁ. M., s.M.iS. z d. K.,ur. (...)wT.
orazK. K., s.W.iA. z d. M.,ur. (...)wW.
oskarżonych o to, że:
1/ w okresie od 17 października 2007 r. do 9 lipca 2009 r. wN.(C.) jako członkowie zarząduspółki (...)naruszyli prawa pracowniczeM. D. (1)poprzez nie zgłoszenie go do ubezpieczenia społecznego, tj. o popełnienie przestępstwa zart. 219 k.k.,
2/ w okresie od 17 października 2007 r. do 9 lipca 2009 r. wN.(C.) jako członkowie zarząduspółki (...)naruszyli prawa pracowniczeM. D. (1)poprzez nie odprowadzania składek na ubezpieczenie społeczne oraz nie wypłacanie mu wszystkich świadczeń z tytułu pracy
tj. o przestępstwo zart. 218 § 1 k.k.
I. oskarżonegoŁ. M.uznaje winnym dokonania zarzucanego mu wpkt Iczynu zart. 219 kki za to na mocyart. 219 kkwymierza mu karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych;
II. oskarżonegoŁ. M.uznaje winnym dokonania zarzucanego mu wpkt IIczynu zart. 218§1 kki za to na mocyart. 218§1 kkwymierza mu karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych;
III. na mocyart. 85§1 i 2 kkiart. 86§1 i 2 kkwymierzone wpkt I i IIorzeczone kary grzywny łączy i jako karę łączną wymierza 300 (trzysta) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych;
IV. oskarżonegoK. K.uznaje winnym dokonania zarzucanego mu wpkt Iczynu zart. 219 kki za to na mocyart. 219 kkwymierza mu karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych;
V. oskarżonegoK. K.uznaje winnym dokonania zarzucanego mu wpkt IIczynu zart. 218§1 kki za to na mocyart. 218§1 kkwymierza mu karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych;
VI. na mocyart. 85§1 i 2 kkiart. 86§1 i 2 kkwymierzone wpkt I i IIorzeczone kary grzywny łączy i jako karę łączną wymierza 300 (trzysta) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych;
VII. na mocyart. 627 kpkobciąża oskarżonych kosztami sądowymi w kwotach po 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu wydatków oraz po 1500 ( jeden tysiąc pięćset) złotych tytułem opłaty;
VIII. zasądza od oskarżonych na rzecz oskarżyciela subsydiarnegoM. D. (1)300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu uiszczonych kosztów postępowania.
II K 274/17

UZASADNIENIE
M. D. (1)działając jako oskarżyciel subsydiarny oskarżyłŁ. M.orazK. K.o to, że:

I
w okresie od 17 października 2007 roku do 9 lipca 2009 roku wN.(C.) jako członkowie zarząduspółki (...)naruszyli prawa pracowniczeM. D. (1)poprzez nie zgłoszenie go do ubezpieczenia społecznego, tj. o przestępstwo zart. 219 kodeksu karnego;

II
w okresie od 17 października 2007 roku do 9 lipca 2009 roku wN.(C.) jako członkowie zarząduspółki (...)naruszyli prawa pracowniczeM. D. (1)poprzez nie odprowadzanie składek na ubezpieczenie społeczne oraz nie wypłacanie mu wszystkich świadczeń z tytułu pracy, tj. o przestępstwo zart. 218 § 1 kodeksu karnego.

Po przeprowadzeniu rozprawy sąd ustalił i zważył, co następuje:

M. D. (1)od 17 października 2007 roku do 9 lipca 2009 roku pracował na stanowisku kierowniczym w prowadzącej działalność finansową na terenieC.wN.spółce (...), której członkami zarządu byli:Ł. M.iK. K., przy czym pisemna umowa została podpisana dopiero w marcu 2009 roku. Umowa ta została zatytułowana jako kontrakt menadżerski, ale w jej treści znalazły się takie sformułowania jak: pensja, pracodawca, miejsce pracy, czynności służbowe, brak ryzyka związanego z działalnością pracodawcy, prawo do samochodu służbowego, pokrywanie kosztów najmu lokalu mieszkalnego, rozwiązanie umowy ze skutkiem natychmiastowym w wypadku rażącego naruszenia zasad wynikających zkodeksu pracy, odesłanie doc.kodeksu pracy. Umowa ta zawiera również zobowiązanie pracodawcy do uiszczania składek na ubezpieczenie społeczne. W załączniku nr 1 do kontraktu znalazły się sformułowania takie jak: wynagrodzenie zasadnicze i dodatkowe z tytułu świadczenia stosunku pracy płatne co miesiąc w określonej kwocie. Zarząd spółki nie zgłosiłM. D. (1)do ubezpieczenia społecznego, ani nie opłacał za niego składek na ubezpieczenie społeczne. W dniu 9 lipca 2009 rokuŁ. M.iK. K.wypowiedzieliM. D. (1)umowę.Ł. M.nie był dotychczas karany.K. K.nie był dotychczas karany.
Ustalając powyższy stan faktyczny sąd obdarzył wiarą zeznania świadków:J. L.– k. 451v iM. D. (1)– k. 451v-455, ponieważ zeznania te są logiczne, konsekwentne i niesprzeczne tworząc jeden spójny stan faktyczny. Sąd obdarzył wiarą również dowody w postaci: pisma do Sądu Pracy wN.z tłumaczeniem – k. 25-44, kopii tłumaczenia orzeczenia Sądu Pracy wN.– k. 59-66, tłumaczenia zaświadczenia(...)k. 448-450, danych zK.– k. 436, 437, 470, 471 oraz z akt 1Ds 34/12: wypowiedzenie umowy – k. 3, kontraktu z załącznikami – k. 20-26, informacja z Ministerstwa Sprawiedliwości i Porządku PublicznegoC.wraz z tłumaczeniem – k. 440-442, ponieważ dowody te zostały sporządzone przez uprawnione do tego osoby i w przewidzianej prawem formie, a żadna z zainteresowanych stron nie zakwestionowała ich prawdziwości. Sąd uznał za nic nie wnoszący do sprawy wydruk korespondencji – k. 137-138, ponieważ zawiera jedynie stanowisko oskarżyciela i świadczyć może jedynie o niskiej kulturze osobistej.
OskarżonyŁ. M.nie przyznał się do winy i wyjaśnił, żeM. D. (1)nie był pracownikiem spółki, lecz łączyła go ze spółką umowa cywilnoprawna. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, ponieważ przeczą im dokumenty w postaci kontraktu wraz z aneksami, w których używane są terminy charakterystyczne dla stosunku pracy, a z trwającej prawie dwa lata współpracy nie zachowała się ani jedna faktura dotycząca zapłaty z tytułu wykonania umowy, a w każdym razie zainteresowany tym oskarżony takiej faktury nie przedstawił.
OskarżonyK. K.nie przyznał się do winy i wyjaśnił, żeM. D. (1)nie był pracownikiem spółki, lecz łączyła go ze spółką umowa cywilnoprawna. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, ponieważ przeczą im dokumenty w postaci kontraktu wraz z aneksami, w których używane są terminy charakterystyczne dla stosunku pracy, a z trwającej prawie dwa lata współpracy nie zachowała się ani jedna faktura dotycząca zapłaty z tytułu wykonania umowy, a w każdym razie zainteresowany tym oskarżony takiej faktury nie przedstawił.
Wina oskarżonegoŁ. M.nie budzi wątpliwości, ponieważ jest on osobą świadomą swych czynów i nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające jego odpowiedzialność karną.
Wina oskarżonegoK. K.nie budzi wątpliwości, ponieważ jest on osobą świadomą swych czynów i nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające jego odpowiedzialność karną.
Ustalony wyżej stan faktyczny prowadzi do wniosku, że członkowie zarząduspółki (...)byli pracodawcamiM. D. (1), ponieważ sami tak się określili w zawartej umowie przejmując równocześnie ryzyko związane z działalnością pracodawcy oraz zobowiązując się do uiszczenia składek na ubezpieczenie społeczne, istniała podległość służbowa, pracę wykonywał w konkretnym miejscu, przysługiwała mu pensja w postaci wynagrodzenia zasadniczego i dodatkowego płatna co miesiąc w określonej kwocie oraz inne świadczenia, które przyznawane są pracownikom, a nie kontrahentom jak: prawo do samochodu służbowego, pokrywanie kosztów najmu lokalu mieszkalnego, a rozwiązanie umowy mogło nastąpić ze skutkiem natychmiastowym w wypadku rażącego naruszenia zasad wynikających zkodeksu pracy. Skoro byli pracodawcami czyli zgodnie zart. 4 pkt 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychpłatnikiem, to zgodnie zart. 36 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychciążył na nich obowiązek zgłoszenia pracownika do ubezpieczenia społecznego, gdyż zgodnie zart. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychjest to osoba podlegająca obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu, a zgodnie zart. 17 ust. 1ciążył na nich obowiązek odprowadzania składek na ubezpieczenie społeczne. Nie zgłoszenie pracownika do ubezpieczenia społecznego stanowi przestępstwo zart. 219 kodeksu karnego, a uporczywe, gdyż trwające prawie dwa lata naruszanie prawa pracownika wynikającego z ubezpieczenia społecznego poprzez nie odprowadzanie składek na ubezpieczenie społeczne stanowi przestępstwo zart. 218 § 1a kk.
Przy wymiarze kary dlaŁ. M.jako okoliczności obciążające sąd wziął pod uwagę stosunkowo długi czas nie wywiązywania się z obowiązku, a jako okoliczności łagodzące dotychczasową niekaralność. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności sąd wymierzył karę adekwatną do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości czynu, która spowoduje, że oskarżony nie popełni więcej podobnego przestępstwa.
Przy wymiarze kary dlaK. K.jako okoliczności obciążające sąd wziął pod uwagę stosunkowo długi czas nie wywiązywania się z obowiązku, a jako okoliczności łagodzące dotychczasową niekaralność. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności sąd wymierzył karę adekwatną do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości czynu, która spowoduje, że oskarżony nie popełni więcej podobnego przestępstwa.
Orzeczenie o kosztach uzasadniaart. 616 § 1 k.p.k.w zw. zart. 633 k.p.k.,art. 616 § 2 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnychorazart. 616 § 2 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 618 § 1 pkt 1 i 10 k.p.k., w zw. z§ 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnymi w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 roku w sprawie określenia wysokości opłaty za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego.