Sąd Okręgowy w Łodzi
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II C 152/18
Data wyroku: 2018-07-10 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Ugoda
Podstawa prawna: art. 917 kc

II C 152/18

UZASADNIENIE
Powódka(...)Niestandaryzowany Sekuratyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą weW.wystąpiła w dniu 22 grudnia 2017r. do Sądu Okręgowego w Łodzi z pozwem przeciwkoK. S..
Wnosiła o wydanie nakazu w postepowaniu upominawczym nakazującego pozwanej zapłatę na jego rzecz kwoty 92 867,74 zł z odsetkami umownymi.
Sąd wydał wnioskowany nakaz zapłaty w dniu 11 stycznia 2018r. sygn. akt II Nc 537/17.
Pozwana wniosła w ustawowym terminie sprzeciw od nakazu zapłaty.
Sąd przyjął sprzeciw i wyznaczył rozprawę.
Powódka nie zmieniła stanowiska. Pozwana wnosiła o oddalenie powództwa.
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
PozwanaK. S.i(...) Bank (...) S.A.zawarli 9 czerwca 2009r. umowę bankową kredytu numer(...).
W dniu 28 września 2011r. powódka nabyła od(...) S.A.z siedzibą wW.wierzytelność wobec pozwanejK. S.z saldem zadłużenia 92 867,14, na którą składała się należność główna 65 523,93 zł i odsetki 27 343,81 zł.
Pozwana nie dokonała spłaty mimo wezwań.
Pozwana została zawiadomiona przez wierzyciela pierwotnego o przelewie wierzytelności na rzecz powodowego Funduszu.
W dniu 12 maja 2012r. wW.strony niniejszego procesu zawarły ugodę na mocy, której pozwana zobowiązała się do spłaty na rzecz powoda należności w kwocie 93 464,24 zł w 120 ratach, każda z nich w okresach comiesięcznych.
Z uwagi na brak spłaty 3 pełnych rat w ugodzonych terminach powódka wypowiedziała ugodę.
Pozwana wykonując ugodę dokonała spłaty kwoty 2200 zł. Strony zmodyfikowały ugodę porozumieniem zawartym 20 czerwca 2013r.
Powyższych ustaleń Sąd dokonał w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci dokumentów załączonych do akt w postaci:
wyciągu z ksiąg rachunkowych k-9
umowy sprzedaży wierzytelności k-10-16
wyciągu z elektronicznego załącznika do umowy cesji k-17
wezwania k-18
umowy kredytu k-60->70
wniosku o kredyt k-71,72,73
wyciągu z ksiąg bankowych k-74
zawiadomienia k-75
ugody k-76-80
porozumienia do ugody k-82,83,84
wypowiedzenia ugody k-86
zeznań pozwanejK. S.k-51, nagranie k-52 00.02 54
Dowodom z dokumentów Sąd dał wiarę ponieważ nie budzą one wątpliwości co do okoliczności w nich zawartych.
Zeznania pozwanej Sąd uznał za niewiarygodne. Są one sprzeczne z zebranymi dowodami z dokumentów, z których wynika fakt zawarcia umowy i później ugody, o czym świadczą niekwestionowane podpisy pozwanej na tych dokumentach, a także fakt wykonywania zawartej ugody, dokonania wpłat w kwocie 2200 zł.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Powództwo jest uzasadnione. Pozwana zawarła umowę kredytową z wierzycielem pierwotnym(...) Bank (...) S.A.Bank sprzedał wierzytelność powodowemu funduszowi.
Strony niniejszego procesu zawarły bezpośrednio ze sobą ugodę i porozumienie w sprawie ugody.
W wykonaniu tej ugody pozwana dokonała wpłat w wysokości 2200zł.
Podpisała oba dokumenty, w których wyraziła zgodę także na wysokość zadłużenia, osobę nowego wierzyciela, liczbę i wysokość rat.
Sąd nie podzielił przekonania pozwanej, która wnosiła o oddalenie powództwa podnosząc dwa zarzuty. Pierwszy, przedawnienia i drugi, dopuszczenia, jak podano, dowodów bez wniosku strony.
Co do zarzutu przedawnienia to pozwana podnosi ten zarzut wskazując na 3-letni okres przedawnienia, zarówno w stosunku do pierwotnej umowy kredytu, której zawarciu zaprzecza oraz umowie ugody, wskazując na daty zawarcia tych umów. Sąd oparł wyrok na ustaleniach ugody i porozumienia zawartego między stronami procesu.
W ocenie Sądu istotnym jest tu początek biegu przedawnienia, który zgodnie zart. 120 k.c.biegnie od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.
W tej sprawie istotnym jest fakt zawarcia ugody i porozumienia w sprawie ugody, a w tych dokumentach roszczenia stają się wymagalne we wskazanych datach, a więc aż do roku 2022, z datą wypowiedzenia ugody, tu otrzymania pisma z tym wypowiedzeniem.
Pozwana podnosiła również drugi zarzut, niedozwolonej jej zdaniem inicjatywy dowodowej Sądu.
Ocena Sądu jest odmienna, dowody załączone na wezwanie Sądu przez powódkę były już wskazane w pozwie, w szczególności powódka powołała się na zawartą ugodę wskazując jej datę, także na postanowienia umowne w niej zawarte.
Zdaniem Sądu, w sytuacji gdy w sprzeciwie pozwana zaprzeczyła zarówno zawarciu umowy kredytu jak i umowy ugody z powódką, zasadnym było zażądanie tych dokumentów. Tu należy przywołaćart. 232 zd.2 k.p.c.Sąd może dopuścić dowód niewskazany przez stronę, a w tej sprawie był to dowód wskazany i opisany już w pozwie, co tym bardziej uzasadnia decyzję Sądu.
Sąd nie może podjąć decyzji bez zażądania wskazanych i opisanych przez stronę dokumentów w sytuacji gdy strona przeciwna w ogóle neguje istnienie takich dokumentów.
W tej sprawie z załączonych dokumentów wynika, iż pozwana wiedziała o zobowiązaniu, znała osobę nowego wierzyciela, wysokość zobowiązania, godząc się na podpisanie ugody, w której zobowiązała się spłacić należność w 120 miesięcznych ratach i podejmując te spłaty, faktycznie przecież uznawała ten dług.
Z tych względów Sąd orzekł jak w wyroku na zasadzieart. 917 k.c.iart. 353 § 1 k.c.
Sąd nie obciążył pozwanej zwrotem kosztów procesu na rzecz powódki i zasądził od Skarbu Państwa wynagrodzenie jej pełnomocnika z urzędu na zasadzieart. 102 k.p.c.biorąc pod uwagę trudną sytuację materialną pozwanej, która uzasadniła też przyznanie jej pełnomocnika z urzędu.