Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 696/17
Data wyroku: 2018-01-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Rusin
Słowa kluczowe: Oszustwo

Sygn. akt IV Ka 696/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 stycznia 2018 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Ewa Rusin

Protokolant:

Elżbieta Janus

przy udziale Elżbiety Reczuch Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2018 r.
sprawyA. M.
synaS.iZ. z domu Ś.
urodzonego (...)wK.
oskarżonego zart. 286 § 1 kkw zw.zart. 12 kk,art. 286 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego i jego obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu
z dnia 8 sierpnia 2017 r. sygnatura akt III K 677/16

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1
uchyla rozstrzygnięcia jak w pkt. III dyspozycji o karze łącznej oraz pkt. IV dyspozycji o obowiązku naprawienia szkody,

2
oskarżonegoA. M.uniewinnia od przypisanego mu czynu zart. 286 § 1 kkw zw.art. 12 kka opisanego w pkt. I dyspozycji wyroku i w tym zakresie stwierdza, że koszty procesu ponosi Skarb Państwa,

II
uchyla zaskarżony wyrok w zakresie czynu zarzuconego oskarżonemu jak w pkt. 2 części wstępnej wyroku i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi I instancji celem ponownego jej rozpoznania.

Sygn.akt IV Ka 696 / 17

UZASADNIENIE
Prokurator oskarżyłA. M.o to, że:
1/ w okresie od dnia 18 kwietnia 2012 roku do dnia 30 maja 2012 roku wB., w woj.(...)działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 6600 złotychS. W.poprzez wprowadzenie go w błąd co do zamiaru wywiązania się z zawartego w dniu 14 maja 2012 roku porozumienia dotyczącego współpracy w zakresie obsługi internetowego sklepu(...)to jest o czyn zart. 286§1 kkw zw. zart. 12 kk,
2/w dniu 15 grudnia 2016 roku w nieustalonym miejscu przy użyciu strony internetowej(...), ze skutkiem wP., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłR. P.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 6194,80 zł poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy kupna sprzedaży laptopa(...), to jest o czyn zart. 286§1 kk.
Sąd Rejonowy w Wałbrzychu wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2017r. sygn. akt III K 677 /16:
I. oskarżonegoA. M.uznał za winnego czynu polegającego na tym, że w okresie od dnia 18 kwietnia 2012 roku do dnia 30 maja 2012 roku wB., w woj.(...)działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru doprowadziłS. W.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 6600 złotych poprzez wprowadzenie go w błąd co do przeznaczenia przekazanych mu przezS. W.pieniędzy w wyżej wymienionej kwocie na pokrycie kosztów zakupu towaru w postaci perfum oraz utrzymania ich magazynowania w zamian za udział w zysku ze sprzedaży perfum za pośrednictwem sklepu internetowego sklepu(...)zarejestrowanego i prowadzonego przez oskarżonegoA. M.na dane podmiotu gospodarczego pod nazwą(...)S. W.z siedzibą wK.oraz przekazaniaS. W.administrowania domeną wyżej wymienionego sklepu internetowego, to jest występku zart. 286§1 kkw zw. zart. 12 kki za czyn ten na podstawieart. 286§1 kkwymierzył mu karę 8 (ośmiu miesięcy pozbawienia wolności) II..oskarżonegoA. M.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku, z tym, że jako datę czynu przyjął dzień 15 grudnia 2015 roku , to jest występku zart. 286§1 kki za czyn ten na podstawieart. 286§1 kkwymierzył mu karę 8 (ośmiu miesięcy pozbawienia wolności),
III. na podstawieart. 85 §1 kkiart. 86§1 kkpołączył wymierzone wobec skarżonegoA. M.w pkt I i II części dyspozytywnej wyroku kary pozbawienia wolności i wymierzył temuż oskarżonemu karę łączną roku pozbawienia wolności ,
IV na podstawieart. 46§1 kkorzekł wobec oskarżonegoA. M.obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoS. W.kwoty 6600/ sześć tysięcy sześćset / złotych, zaś na rzecz pokrzywdzonegoR. P.kwoty 6194, 80 / sześć tysięcy sto dziewięćdziesiąt cztery i 80/100 /złotych,
V.zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa uzasadnione wydatki poniesione przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania w kwocie 655, 20 złotych / sześćset pięćdziesiąt pięć i 20/100 / złotych i wymierzył mu opłatę w wysokości 180 /stu osiemdziesięciu/ złotych.
Z wyrokiem tym w całości nie pogodził się oskarżony, wnosząc apelację za pośrednictwem obrońcy jak i tzw. osobistą.
Apelujący oskarżony zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1
bezwzględną przyczynę odwoławczą (art. 439§1 pkt 9 kpk) gdyż zachodziła okoliczność wyłączająca postępowanie opisana wart.17§1 pkt 9 kpkpolegająca na braku skargi uprawnionego oskarżyciela bowiem prokuratorR. M.bezwzględnie podlegała wyłączeniu na podstawieart.41§1 kpkgdyż pozostawała z oskarżonym we wspólnym pożyciu w okresie objętym aktem oskarżenia,

2
postępowanie prowadziła sędziaA. S., która powinna się od udziału w sprawie ze względu na konflikt w jakim pozostaje z obrońcą oskarżonego adw.J. L., która to okoliczność stwarza uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności czy naruszonoart. 42 kpk,

3
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych w treści orzeczenia polegający na ustaleniu, żeS. W.zapłaciłA. M.kwotę 6600 zł „na pokrycie kosztów zakupu towaru w sytuacji gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego powinna doprowadzić do prawidłowych ustaleń, że pieniądze te zostały przeznaczone do stworzenia witryny internetowej dlaS. W., o czym świadczy pokwitowanie podpisane osobiście przezS. W.z dnia 30.05.2012 r.

W konsekwencji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonego natomiast zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
- bezwzględną przyczynę odwoławczą (art.439§1 pkt 9 kpk) gdyż zachodziła okoliczność wyłączająca postępowanie opisana wart. 17§1 pkt 9 kpkpolegająca na braku skargi uprawnionego oskarżyciela, bowiem prokuratorR. M.bezwzględnie podlegała wyłączeniu na podstawieart. 40§1 kpkpkt 2 oraz art. 40§1 pkt 4 kpkw zw. zart. 47§1 kpk, gdyż pozostawała z oskarżonym we wspólnym pożyciu w okresie objętym aktem oskarżenia, a ponadto była świadkiem czynu o który sprawa się toczy,
- postępowanie prowadziła sędziaA. S., która powinna wyłączyć się od udziału w sprawie ze względu na konflikt w jakim pozostaje z obrońcą oskarżonego adwokatemJ. L., która to okoliczność stwarza uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności, czym naruszonoart. 42 kpk,
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych w treści orzeczenia polegający na ustaleniu, żeS. W.zapłaciłA. M.kwotę 6.600 zł na pokrycie kosztów zakupu towaru, w sytuacji gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego powinna doprowadzić na prawidłowych ustaleń, że pieniądze te zostały przeznaczone do stworzenia witryny internetowej dlaS. W., o czym świadczy pokwitowanie podpisane osobiście przezS. W.z dnia 30.05.2012 r., którego kopię załączono z wnioskiem o zaliczenie w poczet materiału dowodowego.
W konsekwencji skarżący obrońca zarzucił rażące naruszenie przepisów postanowienia, które nakazuje uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył co następuje;

Apelacje okazały się przynajmniej częściowo zasadne.
Chybione pozostają stawiane w nich zarzuty obrazy prawa procesowego w odniesieniu do prokuratoraR. M.oraz sędziego Sądu Rejonowego wW.A. S..
Podnoszona w zakresie czynu I-go przeszkoda procesowa w postaci braku skargi uprawnionego oskarżyciela zart. 17 § 1 pkt. 9)kpkpolega na złamaniu przez sąd orzekający zasady skargowości zart. 14 § 1 kpk. W sprawie o czyn ścigany z oskarżenia publicznego o czyn zart. 286 § 1 kk, jak w niniejszej sprawie, uprawnionym oskarżycielem jest prokurator (art. 10 § 1 kpkw zw. zart. 45 § 1 kpk). Taki przecież podmiot - Prokurator Rejonowy wW.- złożył przedmiotowy akt oskarżenia, zatem wszczęcie postępowania sądowego nastąpiło na żądanie uprawnionego oskarżyciela. Nie ma tu znaczenia, że akt oskarżenia podpisała akurat prokurator Prokuratury Rejonowej wW.R. M..
Tak więc nie występują w sprawie jakiekolwiek uzasadnione podstawy do stwierdzenia bezwzględnej przesłanki odwoławczej zart. 439 § 1 pkt. 9)kpkw zw. zart. 17 § 1 pkt. 9 kpk.
Niezależnie od powyższego nieudowodnionymi są twierdzenia oskarżonego o pozostawaniu w dacie czynu wskazanego imiennie prokuratora z oskarżonym we wspólnym pożyciu oraz zaistnieniu w związku z tym okoliczności o jakich mowa wart. 41 § 1 kpk. Równie niepotwierdzonymi pozostają twierdzenia apelujących, jakobyR. M.była świadkiem w tej sprawie i podlegała wyłączeniu w trybieart. 40 § 1 pkt. 4 kpkw zw. zart. 47 kpk. Zarówno pokrzywdzonyS. W.jak i świadekZ. P., towarzyszący rozmowom „biznesowym” oskarżonego i pokrzywdzonego, nie podawali, by w tych rozmowach brała udział jakaś kobieta. Nadto wniosek oskarżonego o wyłączenie od udziału prokuratora R.M.został rozpoznany we właściwym ustawowym trybie ( vide k.512-516, 520 akt ).
Apelujący poszukują jakichkolwiek argumentów dla opóźnienia wyrokowania w sprawie i sami kreują okoliczności mające uzasadniać wnioski o wyłączenie sędziów, którzy zostali wyznaczeni do rozpoznania sprawy. Obstrukcji procesowej i tym samym opóźnieniu wyrokowania w sprawie ewidentnie mają służyć wymyślone przez nich powody rzekomego braku bezstronności sędziego Sądu Rejonowego wW.A. S.( vide opis zachowania oskarżonego podczas rozprawy w dniu 24.04.2017r., w tym wniosek o wyłączenie sędziego, pismo procesowe oskarżonego z dnia 4.05.2017r. k. 542- 543, ponowiony wniosek oskarżonego i obrońcy o wyłączenie sędziego na rozprawie dniu 19.05.2017r. i następny taki wniosek w dniu 4.08.2017r. (k. 729 akt) czy nieumotywowany rzeczowo wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wydziałów III i IV Sądu Okręgowego wŚ.. Niedostatecznym i niepotwierdzonym argumentem jest przypisywanie sędziA. S.skonfliktowania z obrońcą oskarżonego,adw. J. L.wobec wniesienia przez obrońcę w innej sprawie subsydiarnego aktu oskarżenia, obejmującego m. in. wskazanego sędziego, złożenie skargi na tegoż sędziego czy wreszcie złożenie przez sędziego na obrońcę skargi w Okręgowej Radzie Adwokackiej wW.i ewidentnie instrumentalne złożenie przez oskarżonego w dniu 23 sierpnia 2017r. ( zatem już po wydaniu zaskarżonego wyroku) doniesienia o rzekomym przestępstwie sędziego.
Natomiast argumenty merytoryczne apelacji co do obu przypisanych oskarżonemu czynów nie są pozbawione racji.
I tak, nie przekonuje stan dowodów sprawy i uzasadnienie Sądu I instancji, jakoby to oskarżony miał się dopuścić przypisanego mu oszustwa na szkodę pokrzywdzonegoS. W.( czyn I). Mało tego, relacje oskarżonego i pokrzywdzonego nie pozostają nawet w sprzeczności. Wszak wedle wyjaśnień oskarżonego zawarł on z pokrzywdzonym umowę dotyczącą współpracy polegającej na założeniu i prowadzeniu sklepu internetowego. Do takiej współpracy realnie doszło, oskarżony działając w imieniu(...)wB.zawarł z pokrzywdzonym w dniu 14 maja 2012r. porozumienie pisemne ( k. 8), na mocy którego(...)miała administrować utworzoną przez oskarżonego domeną sklepu(...)( cyt. „przedmiotem porozumienia jest współpraca w zakresie obsługi internetowego sklepu

(...)”) a pokrzywdzony zobowiązał się do wniesienia wkładu w kwocie 20.000 złotych. Jak to wprost wynika z przedstawionych przez pokrzywdzonego dokumentów pokwitowań z dnia 18.04.2012r. i z dnia 23.04.2012r. ( k. 9,10 akt) oraz dokumentu porozumienia z dnia 14.05.2012r., przekazywane przez pokrzywdzonego pieniądze były przeznaczone na stworzenie dla pokrzywdzonego sklepowej witryny internetowej. Wedle ustaleń Sądu I instancji ( k. 766 akt) domena taka wszak bezspornie została przez oskarżonego utworzona i funkcjonowała. O tych faktach zeznaje sam pokrzywdzony, który zajmował się na stronie sklepu ustalaniem cen towarów po porównaniu cen takich samych towarów w wyszukiwarkach internetowych. Wedle zapisów porozumienia o administrowaniu domeną (na k. 8 akt) strony uznały wniesiony już przez pokrzywdzonego wkład pieniężny 4100 zł jako wykonanie części jego zobowiązania o współpracy. Nie ma więc faktycznych podstaw do przypisania oskarżonemu w okresie od 18 kwietnia do 30 maja 2012r. działania wprowadzenia pokrzywdzonego w błąd co do przeznaczenia przekazanych przez niego pieniędzy na pokrycie kosztów administrowania domeny sklepowej. Nadto w myśl porozumienia z dnia 14.05.2012r. oskarżony w imieniuspółki (...)miał dostarczać produkty do tego sklepu internetowego, co przecież uczynił. Pokrzywdzony wszak nie posiadał i nie zakupił do sklepu artykułów perfumeryjnych. Zakupu takiego dokonał oskarżony, skoro wedle ustaleń wyroku cyt.” Początkowo sklep prosperował dobrze, co spowodowało uzyskanie dobrych opinii klientów” k. 766 akt. Ustalił także Sąd Rejonowy, iż oskarżony przekazywał pokrzywdzonemu prowizje ze sprzedaży perfum w dniach 6 maja 2012r. , 24 maja 2012r., i 14 maja 2012r. w łącznej kwocie 508 zł ( k. 767-768 akt), które to kwoty były przeznaczane na dalsze funkcjonowanie sklepu.
Tak więc przypisywanie oskarżonemu przestępnego działania w oszukańczym bezpośrednim zamiarze na szkodę pokrzywdzonego nie miało miejsca. W szczególności nie występują dowody wykazujące, by oskarżony wprowadził pokrzywdzonego w błąd i zawarł z pokrzywdzonym umowę o obsłudze sklepu z zamiarem dokonania oszustwa zart. 286 § 1 kk, na takie Sąd meriti nie wskazał. Dla skutecznego przypisania oskarżonemu przestępstwa o ustawowych znamionach oszustwa zart. 286 § 1 kknależy wykazać, że w chwili jego dokonywania obejmował swoją świadomością i zamiarem bezpośrednim nie tylko to, że wprowadza pokrzywdzonego w błąd, ale także i to, że doprowadza go w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem i jednocześnie chce wypełnienia znamion, należy także wykazać związek przyczynowy pomiędzy oszukańczym zachowaniem sprawcy a skutkiem w postaci podjęcia przez pokrzywdzonego decyzji dotyczącej swojego majątku, jakiej nie podjąłby bez tego wprowadzenia w błąd. Bezsprzecznie oskarżonego i pokrzywdzonego łączyła umowa cywilnoprawna, której postanowienia – w czasie zarzucanym w opisie czynu - oskarżony niewątpliwie realizował. Nie sposób przecież zaprzeczyć, że wykonanie przez oskarżonego sklepowej strony internetowej, jej obsługa i podjęcie czynności sprzedaży towaru nie jest wypełnieniem postanowień zawartej umowy.
Nawet jeżeli spośród przypisanych oskarżonemu wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 26.04.2016r. sygn. akt II K 268/14 prawomocnie oszustw w ramach prowadzenia sklepu(...)tylko pierwsze chronologicznie oskarżony popełnił w dniu 29 maja 2012r ( czyn opisany w pkt. I 4) dyspozycji opisanego wyroku k. 639 akt), zatem w dacie przypisanego mu w niniejszej sprawie czynu I-go, to fakt ten także nie podważa wniosku o braku dowodów potwierdzających zamiar oskarżonego popełnienia oszustwa wobecS. W.w momencie zawierania z nim porozumienia o współpracy. Przedmiotowe oszustwo na szkodęE. M.polegało na oszukańczym zawarciu internetowej umowy sprzedaży perfum na kwotę 150.76 zł, zatem miało miejsce w zupełnie innych okolicznościach faktycznych i dotyczyło innej osoby pokrzywdzonej. Pozostałe występki oszustwa przypisane oskarżonemu wskazanym wyżej wyrokiem w ramach działania sklepu(...)to czyny odrębne od będącego przedmiotem niniejszej sprawy, niepowiązane bezpośrednio z pokrzywdzonym. Z tych samych przyczyn błędem jest odwoływanie Sądu I instancji w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku ( k. 775 akt) do części analitycznej motywów innego prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 26.04.2016r. sygn. akt II K 268/14.
Koniecznym wydaje się jeszcze podnieść, iż toS. W.dążył do współpracy z oskarżonym, uprzednio zawiesił dotychczasową działalność gospodarczą, jak niechętnie przyznał miał zablokowane konto, poszukiwał osoby, z pomocą której rozpocząłby nowy biznes.S. W.nie miał ani wykształcenia ekonomicznego ani wiedzy praktycznej dla założenia i prowadzenia sklepu internetowego. Nie skorzystał też z pomocy prawnika. Nie zapewnił sobie żadnych mechanizmów kontroli w swym sklepie nad finansowymi działaniami wspólnikaA. M.. Być może gdyby zawarł on umowę z oskarżonym po zasięgnięciu porady prawnej, czy przy jej zawieraniu skorzystał z obsługi prawnej, uniknąłby niezrozumienia istoty zawartej z oskarżonym umowy.
Z tych powodów zaskarżony wyrok należało zmienić i orzekając odmiennie co do istoty oskarżonegoA. M.uniewinnić od przypisanego mu czynu. W konsekwencji takiego orzeczenia należy stwierdzić, iż koszty procesu w tej części ponosi Skarb Państwa (art. 632 pkt. 2 kpk).
W odniesieniu do czynu II na szkodę pokrzywdzonegoR. P.Sąd Rejonowy poczynił w sprawie co najmniej niepełne ustalenia faktyczne.
W pierwszej kolejności jednak uwagę zwraca sposób procedowania, mianowicie w sytuacji w której oskarżony nie przyznaje się do winy ( k. 374 ) i nie składa wyjaśnień odnoszących się wprost do stawianego mu zarzutu, który w dodatku traktuje jako „prowokację” wobec uczciwego biznesmena, za jakiego się uważa, to w takiej sytuacji koniecznym jest przeprowadzenie pełnego postępowania dowodowego. Prokurator zawnioskował o przesłuchanie na rozprawie 3-ch świadków: pokrzywdzonegoR. P.,R. M.iZ. M.( k. 412 akt). Żaden z tych świadków nie został wezwany na rozprawę w dniu 4.08.2017r. ( vide zarządzenie k. 556-557 ). Procedowanie wbrew zasadzie bezpośredniości prowadzenia dowodów tj. przez odczytanie zeznań świadkówR. P.iR. M.złożonych w dochodzeniu jest w takiej sytuacji błędne, i to z kilku powodów, chociażby dlatego, że odczytywany protokół zeznańR. M.( przecież kluczowych dla ustalenia sprawstwa oskarżonego) nie stanowi oryginału a tylko

    nieuwierzytelnioną kserokopięz innej sprawy, czego sąd nie dostrzegł ( vide k.320-323). Kopia dokumentu niepotwierdzona za zgodność z oryginałem dokumentu nie stanowi i jako taka nie stanowi pełnoprawnego dowodu. Nadto w omawianym protokole świadek podał, że wykonywał na rzecz oskarżonego różne usługi informatyczne m. in. na rzecz istotnej domeny(...)oraz podmiotu o nazwie(...), a do protokołu dołączył komplet posiadanych dokumentów, dotyczących tych usług ( k. 322 in fine). Niestety i tych dokumentów w aktach sprawy brak. W tym zakresie niezbędnym jest uzyskanie protokołu przesłuchania świadkaR. M.przynajmniej w formie uwierzytelnionej kopii oraz dołączenie wymienianych przez świadka dokumentów, złożonych podczas przedmiotowego przesłuchania.
Apelujący oskarżony zarzucił, iż był jedynie pełnomocnikiem do otwarcia konta bankowegofirmy (...), która jest prawdopodobnie właścicielem sklepu(...)ale nie ustalono, kto zarządza ta firmą. Nie sposób odnieść się merytorycznie do tego zarzutu, skoro w aktach sprawy poza dokumentem informacyjnym(...)( k. 311) wskazującym naZ. M.iA. M.jako pełnomocników ogólnychrachunku nr (...)( na który pokrzywdzony przelał pieniądze z tytułu umowy kupna), brak dokumentacji dotyczącej osób upoważnionych do korzystania z rachunku. Oryginały dokumentacji bankowej zostały przesłane do prokuratury Rejonowej wP.do sprawy sygn. akt(...)Koniecznym zatem stało się pozyskanie tych dokumentów, co pozwoli na ustalenie listy osób upoważnionych przez posiadacza konta do dostępu do konta. W tym aspekcie dowodowym błędnym pozostaje także zaniechanie prowadzenia dowodu z zeznań świadkaZ. M..
Skoro sąd uznał za dowód zestawienie operacji bankowych(...)z k. 312-316 w inkryminowanym czasie, to powinien ten dowód także przeanalizować w aspekcie operacji przelewów wychodzących, tu zwraca uwagę bardzo duża liczba przelewów na kontoR. (...)pod adresemB. G.ul. (...). Przelewy były zlecane bezpośrednio, gdy tylko wpływały środki na konto(...), przelewy były w znaczących kwotach np. 23 tys - 15.12.2015r, 24 tys. – 16.12.2015r. , 34 tys. 18.12.2015r. Istotnym jest także fakt, iż ów podmiotR. (...)ma adres jak oskarżonyA. M., zaś wedle świadkaR. M.świadczył on usługi informatyczne na rzecz także takiej firmy oskarżonego. Co także istotne, to fakt opłacenia domeny(...)przezR. (...), w tym zakresie jest niepodważalna dokumentacja ( k. 324-325 akt). Wszystkie te okoliczności nie wydają się być dziełem przypadku czy splotu niekorzystnych dla oskarżonego zdarzeń. Ustalenie w(...)wW.- banku prowadzącym rachunek dlaR. (...)- osób upoważnionych do obsługi rachunku z pewnością przyczyni się do wyjaśnienia sprawy.
Z przytoczonych względów dla zweryfikowania linii obrony oskarżonego wyrok w omawianej części należało uchylić, bo przewód sądowy musi być przeprowadzony na nowo (art. 437 § 2 kpk).