Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 205/18
Data wyroku: 2018-06-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Wykroczenie, Uniewinnienie
Podstawa prawna: art. 77kw, art. 5§2kpk

Sygn. akt VI Ka 205/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 czerwca 2018 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie :
Przewodniczący SSO Andrzej Tekieli
Protokolant Sylwia Sarnecka
po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2018 r.
sprawyD. L.ur. (...)wJ.
c.E.iL.z d.B.
obwinionej z art. 77 kw
z powodu apelacji wniesionej przez obwinioną
od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze
z dnia 22 stycznia 2018 r. sygn. akt II W 751/17

I
zmienia zaskarżony wyrok wobec obwinionejD. L.w ten sposób, że uniewinnia obwinioną od popełniania zarzucanego jej czynu;

II
stwierdza, że koszty postępowania w sprawie ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 205/18

UZASADNIENIE
D. L.obwiniona została o to że:
w dniu 4 grudnia 2016 r. około godz. 16:35 w miejscowościD.przyposesji (...)będąc właścicielem psa rasy(...)R.nie zachowała zwykłych środków ostrożności przy trzymaniu psa w wyniku czego pies wyrwał się i rzucił się na psaS. K. (1)
tj. o wykroczenie z art.77 k.w.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 22 stycznia 2018 w sprawie II W 751/17:
I.uznał obwinionąD. L.za winną popełnienia zarzuconego jej czynu opisanego w części wstępnej wyroku tj. wykroczenia z art. 77 k.w. i za to na podstawie art. 77 k.w. przy zastosowaniu art. 39 § 1 k.w. odstąpił od wymierzenia jej kary;
II. zasądził od obwinionej na rzecz oskarżyciela posiłkowegoS. K. (1)kwotę 432 zł. tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;
III. zwolnił obwinioną od ponoszenia kosztów postępowania w sprawie.
Apelację od powyższego wyroku złożyła obwinionaD. L.. Z obszernej, osobiście sporządzonej przez oskarżoną apelacji wynika, że zarzuciła ona błąd w ustaleniach faktycznych będących podstawą wyroku poprzez przyjęcie jej sprawstwa i winy odnośnie przypisanego jej wykroczenia, podczas gdy prawidłowa ocena dowodów, w szczególności jej wyjaśnień i zeznań świadkaJ. M.świadczy o jej niewinności i spowodowaniu całego zajścia przez pokrzywdzonegoS. K.. Wniosła o uchylenie wyroku i ponowne rozpatrzenie sprawy.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja w części nie była pozbawiona racji, co skutkowało zmianą wyroku i uniewinnieniem obwinionej od popełnienia zarzucanego jej wykroczenia.
Zdaniem Sądu Okręgowego brak jest podstaw do przyjęcia, że Sąd I instancji błędnie ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie. Analizując treść pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy nie dostrzega aby ocena dowodów prowadząca do ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie była dowolna, nielogiczna, sprzeczna z doświadczeniem życiowym. Przekonanie Sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną prawa procesowego a więc mieści się w ramach swobodnej oceny dowodów wtedy gdy: 1. jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy całokształtu okoliczności i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy; 2. stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego ; 3. jest wyczerpująco i logicznie z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego argumentowane w uzasadnieniu ( w. SN z 9.11.1990 r., WRN 149/90 OSNKW 7-9/1991,poz.41 ). Oczywistym jest, że zasady powyższe dotyczą także postępowania w sprawach o wykroczenia. Z wymagań tych Sąd I instancji wywiązał się w niniejszej sprawie, o czym świadczy pisemne uzasadnienie wyroku. Przypomnieć należy, że Sąd I instancji ustalił iż „…D. L.wracała do domu ze spaceru ze swoim psem. Psa prowadziła na smyczy. W tym samym czasieS. K. (1)wyszedł ze swojego domu na spacer z psem – owczarkiem środkowoazjatyckim. Wyszedł przez bramę dopilnowując jej zamknięcia, bowiem na terenie posesji został drugi pies. Swojego psa trzymał na smyczy. KiedyS. K. (1)zamknął bramę i wyszedł zza wykuszu ogrodzenia…nadeszła ze swoim psemD. L.. PiesD. L.na widok psaS. K. (1)wyrwał się jej z ręki i rzucił się na owczarka. PiesS. K. (1)chwycił zębami psa obwinionej.S. K. (1)zaczął rozdzielać psy, natomiast obwiniona krzyczała i wzywała pomocy…” ( str. 1 uzasadnienia, k. 157 akt ).
W ocenie Sądu Okręgowego przy tak dokonanych ustaleniach faktycznych wątpliwości budzi jednakże wypełnienie zachowaniem obwinionej ustawowych znamion zarzucanego jej wykroczenia z art. 77 k.w. Obwinionej zarzucono niezachowanie zwykłych środków ostrożności przy trzymaniu psa. Zwykłe środki ostrożności wynikają z zasad wiedzy ogólnej, doświadczenia życiowego, zwyczaju i rozsądku. Są one powszechnie przyjęty przy trzymaniu zwierząt w ogóle, a także zwierząt danego gatunku czy rasy. Środki te winny być dodatkowo uzależnione od cech osobniczych danego zwierzęcia ( Kodeks wykroczeń; komentarz pod red. P. Daniluka; wyd. C.H. Beck W- wa 2016 str. 502 ). Sąd I instancji uznał, że obwiniona prowadziła wprawdzie psa na smyczy, nie powinna jednak w ogóle z nim wychodzić skoro nie jest w stanie nad nim zapanować, utrzymać zwierzę, tym bardziej że wyszła na spacer po chorobie. Mogła zaniechać wyjścia z psem lub poprosić aby czynność tą wykonała inna osoba ( str.4 uzasadnienia, k.158 odwrót akt ). Zdaniem Sądu Okręgowego wymagania stawiane obwinionej przez Sąd I instancji są zbyt daleko idące i w realiach niniejszej sprawy przekraczają ramy „zwykłych środków ostrożności”. Obwiniona jako właścicielka psa ma prawo trzymając go na smyczy wychodzić z nim na spacer, jest to wręcz powinnością każdego właściciela psa. Jej pies jest rasy(...)R.i nie jest to rasa zaliczana do ras niebezpiecznych, nie jest to również pies wielkich rozmiarów. Z akt sprawy nie wynika aby pies ten wcześniej był agresywny, atakował ludzi. Obwiniona przyznała w toku postępowania, że była leczona neurologicznie z powodu dysfuzji narządu ruchu ( k.151 ), jest jednak w dobrej kondycji psychofizycznej, co Sąd Okręgowy mógł zaobserwować na rozprawie odwoławczej. W ocenie Sądu Okręgowego nie było powodu aby obwiniona nie wychodziła z psem na spacer w dniu zdarzenia trzymając go na smyczy, nie mogła przecież przewidywać , że w tym samym czasie ze swoim psem wyjdzie na spacer pokrzywdzonyS. K.. Zdarzenie z 4.12.2016 r. było więc przypadkowe, nieprzewidziane i niezawinione przez obwinioną, zresztą także przez pokrzywdzonegoS. K.który również dochował staranności przy trzymaniu swoich psów, wyszedł na spacer z psem na smyczy i zamknął bramę swojej posesji aby drugi z psów jej nie opuścił. Można oczywiście dywagować, że pies obwinionej powinien mieć kaganiec, jednak jego braku nie zarzucono obwinionej w niniejszej sprawie, Sąd I instancji nie rozważał tej kwestii, nie jest możliwe rozważanie powyższego na etapie postępowania odwoławczego skoro nie wniesiono apelacji na niekorzyść. Kagańca nie miał zresztą także piesS. K.. W ocenie Sądu Okręgowego od obwinionej i pokrzywdzonego zależy, aby tak ułożyli sobie relacje sąsiedzkie by nie dochodziło do takich zdarzeń jak to rozpatrywane w niniejszej sprawie.
Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok wobec obwinionejD. L.w ten sposób że uniewinnił ją od popełnienia zarzucanego jej czynu. Takie rozstrzygnięcie w sposób oczywisty powoduje że traci moc rozstrzygnięcie z pkt. II części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku dotyczące zasądzenia od obwinionej na rzecz oskarżyciela posiłkowego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Na podstawieart. 118 § 2 k.p.o.w. Sąd Okręgowy stwierdził, że koszty postępowania w sprawie ponosi Skarb Państwa.