Sąd Rejonowy w Olsztynie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 2445/17
Data wyroku: 2018-01-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Juszczyszyn

Sygn. akt I C 2445/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 stycznia 2018 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie, I Wydział Cywilny,
w składzie:
Przewodniczący: SSR Paweł Juszczyszyn
Protokolant: starszy sekretarz sądowy Justyna Kochan - Rogoż
po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2018 r., wO., na rozprawie,
sprawy z powództwa(...) Banku (...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.
przeciwkoM. D.
o zapłatę

I
zasądza od pozwanegoM. D.na rzecz powoda(...) Banku (...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.kwotę 24.393,78 (dwadzieścia cztery tysiące trzysta dziewięćdziesiąt trzy 78/100) złotych z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego(...)od kwoty 23.966,97 złotych za okres od dnia 23 lipca 2016 r. do dnia zapłaty;

II
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 305 (trzysta pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu;

III
nakazuje ściągnąć od pozwanegoM. D.do(...)kwotę 905 (dziewięćset pięć) złotych tytułem nieuiszczonej opłaty od pozwu.

SSR Paweł Juszczyszyn
Sygn. akt I C 2445/17

UZASADNIENIE
Powód(...) Bank (...) S.A.z siedzibą wW.wniósł o zasądzenie od pozwanegoM. D.kwoty 24.393,78 zł z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od kwoty 23.966,97,45 zł od dnia 18 maja 2016 r. do dnia zapłaty. Nadto wniósł o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że wierzytelność dochodzona pozwem wynika z UmowyP.HipotecznejT.w PLN nr(...)z dnia 23 lutego 2015 r. Na dochodzoną kwotę składają się należności z tytułu: kapitału – 23.966,97 zł oraz odsetki do dnia 22 lipca 2016 r. w kwocie 426,81 zł. W dniu 29 marca 2016 r. powód skierował do pozwanego wezwanie do zapłaty.
Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 27 października 2016 r.(...)w sprawie o sygn.(...)nakazał pozwanemu aby zapłacił na rzecz powoda dochodzona pozwem kwotę.
PozwanyM. D.w sprzeciwie od nakazu zapłaty jak i w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa i zasadzenie na jego rzecz kosztów procesu.
Motywując swoje stanowisko w sprawie pozwany wskazał, iż powód nie załączył do akt umowy, z której dochodzona pozwem wierzytelność miałaby wynikać. Ponadto nie przedłożył innych dokumentów, z których treści można by ustalić podstawę dla uznania roszczenia i jego ewentualna wysokość. Tym samym powód nie wykazał zasadności swojego żądania.
Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 23 lutego 2015 r. pozwany zawarł z powodem UmowęP.Hipotecznej z Oprocentowaniem Zmiennym o nr.(...).
Kwota udzielonej pożyczki wynosiła 25.000 zł. Spłata pożyczki nastąpić miała w 120 ratach. Całkowita wypłata pożyczki nastąpić miała do dnia 30 marca 2015 r., zaś sama wypłata miała następować w transzach.
(dowód: umowa pożyczki k. 79 – 85).
W dniu 27 lutego 2015 r. nastąpiło uruchomienie kredytu i jego transzy. We wskazanym dniu powód dokonał na rzecz pozwanego dwóch wypłat w kwocie 2.500 zł i 22.500 zł.
(dowód: historia operacji na koncie kredytowym k. 59 – 60, 75 - 76).
Pomimo upływu terminu określonego w umowie i wezwań kierowanych przez powoda pozwany nie dokonał spłaty zobowiązania.
Wobec tego pismem z dnia 5 lutego 2016 r. powód wypowiedział przedmiotową umowę.
(dowód: wypowiedzenie k. 77).
W dniu 20 lipca 2016 r. powód wystawił wyciąg z ksiąg bankowych nr(...), w którym wskazano, iż zadłużenie pozwanego wobec powoda wynosi 24.393,78 zł.
(dowód: wyciąg k. 18).
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo w ocenie Sądu było zasadne.
Rozstrzygając niniejszą sprawę Sąd oparł się na dokumentach przedłożonych przez powoda, których prawdziwość nie budziła zdaniem Sądu wątpliwości.
W przedmiotowej sprawie szczególnego podkreślenia wymaga, iż choć pozwany w toku procesu domagał się pominięcia dowodów z dokumentów przedłożonych przez powoda jako spóźnione, to Sąd nie stwierdził jakichkolwiek podstaw, aby stanowisko pozwanego w tym zakresie uwzględnić. Należy bowiem podkreślić, iż w świetleart. 217 § 1 kpcstrona może niemalże w toku całego procesu przytaczać okoliczności faktyczne i dowody na uzasadnienie swoich wniosków. Jedynym zdarzeniem wykluczającym definitywnie dalsze przytoczenia stron jest zamknięcie rozprawy. Druga część wskazanego przepisu pozwala wprawdzie sądowi na pominięcie twierdzeń faktycznych i dowodów, jednakże takich, które jakkolwiek zgłoszone przed zamknięciem rozprawy, to jednak zostały zaprezentowane zbyt późno z perspektywy spoczywającego na stronach ciężaru wspierania postępowania (art. 217 § 2w zw. zart. 6 § 2 kpc), albo takich, które powoływane są jedynie dla zwłoki lub dotyczą okoliczności, które zostały już wyjaśnione (art. 217 § 3 kpc). W niniejsze sprawie nie sposób stwierdzić, aby okoliczności takowe zaistniały. Zważyć bowiem należy, iż termin przedłożenia przez powoda dokumentów w żaden sposób nie wpłynął na wydłużenie przedmiotowego postępowania. Co więcej, dokumenty te odegrały decydujące znaczenie w zakresie czynienia ustaleń faktycznych w sprawie.
Podkreślenia wymaga to, iż choć pełnomocnik pozwanego w toku procesu zakwestionował okoliczność istnienia po stronie pozwanej zadłużenia względem powoda, to w ocenie Sądu zarzuty te okazały się nietrafne. Powód przedstawił bowiem szereg dokumentów, które w zdaniem Sądu w sposób jasny potwierdzały słuszność wysuniętego przez niego żądania przeciwko pozwanemu. Strona pozwana – pomimo odmiennych twierdzeń – nie wskazała natomiast żadnych dowodów, które przemawiałyby za oddaleniem przedmiotowego powództwa.
Powód przedłożył bowiem UmowęP.Hipotecznej z Oprocentowaniem Zmiennym o nr.(...)z dnia 23 lutego 2015 r., która została własnoręcznie podpisana przez pozwanego. Co niezmiernie istotne, pozwany nie zakwestionował okoliczności złożenia podpisu na tejże umowie. Ponadto również w piśmie z dnia 10 stycznia 2018 r. pozwany nie zaprzeczył twierdzeniom pozwu odnoszącym się do podpisania umowy, a jedynie zaprzeczył jakoby wzorzec umowny został mu przedstawiony przed jej podpisaniem. Tym samym pozwany przyznał okoliczność zawarcia umowy, z tytułu której powód wywodzi przedmiotowe roszczenie.
Powód przedłożył też dowód dokonania przelewu ujętych w umowie środków na rachunek pozwanego, bowiem okoliczność wypłaty transz pożyczki pozwanemu potwierdzona została w historii operacji na kontrakcie kredytowym prowadzonym dla pozwanego. Ze wskazanego wydruku wynika, że w dniu 27 lutego 2015 r. nastąpiło uruchomienie kredytu i jego transzy, albowiem w tejże dacie powód dokonał na rzecz pozwanego dwóch wypłat w kwocie 2.500 zł i 22.500 zł. Wypłata środków nastąpiła zatem nawet przed terminem określonym w umowie na dzień 30 marca 2015 r.
Dodatkowo należy wskazać na to, iż wbrew stanowisku pozwanego powód wykazał także wysokość dochodzonego zobowiązania. Wysokość kwoty, żądanej przez powoda z tytułu należności głównej, wynika bowiem ze wskazanej historii operacji kontraktowych, która to kwota – powiększona o należne powodowi odsetki w kwocie 426,81 zł – potwierdzona została następnie w wystawionym przez powoda w dniu 20 lipca 2016 r. wyciągu z ksiąg bankowych.
W świetle przedstawionych okoliczności uznać należało, iż powód w sposób wystarczający wykazał słuszność wysuniętego żądania, zaś strona pozwana nie podważyła skutecznie dowodów zaprezentowanych przez powoda.
W tym stanie rzeczy należy stwierdzić to, że na podstawie umowy pożyczki pozwany zobowiązany był do spłaty kwoty 25.000 zł, a splata pożyczki nastąpić miała w 120 ratach, czego pozwany ostatecznie nie uczynił w pełnej wysokości. Na dzień sporządzania wyciągu z ksiąg banku zadłużenie pozwanego wynosi 24.393,78 zł. Pozwany w każdym razie nie wykazał, by jego zadłużenie było niższe.
W tych warunkach – na podstawieart. 720 § 1 kc, zgodnie z którym przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości – należało powództwo uwzględnić w całości.
Zważywszy zaś na treśćart. 481 § 1, 2 i 21k.c.zasądzono również odsetki umowne w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od kwoty 23.966,97 zł za okres od dnia 23 lipca 2016 r. do dnia zapłaty.
Natomiast o kosztach procesu orzeczono – na podstawieart. 98 § 1 i 3 kpc(w zw. zart. 99 kpc) – mając na uwadze to, że roszczenie powoda uwzględnione zostało w całości. Sąd uwzględnił przy tym, iż jedynym wydatkiem poczynionym przez powoda tytułem tychże kosztów była płata od pozwu w kwocie 305 zł.
Jednocześnie na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach w sprawach cywilnych (Dz. U. 2016.623 j.t.) w zw. zart. 98 k.p.c.nakazano ściągnąć od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 905 zł tytułem nieuiszczonej opłaty od pozwu.
Z tych powodów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.
/-/ SSR Paweł Juszczyszyn