Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 336/17
Data wyroku: 2018-05-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jerzy Leder, Hanna Wnękowska, Katarzyna Capałowska
Słowa kluczowe: Wyrok
Podstawa prawna: art.410 kpk

Sygn. akt II AKa 336/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 maja 2018 roku
Sąd Apelacyjny w Warszawie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący  SSA Jerzy Leder
Sędziowie SSA Hanna Wnękowska
SSO (del.) Katarzyna Capałowska (spr.)
protokolant sekr. sądowy Sylwester Leńczuk
przy udziale prokuratora Andrzeja Rybaka
po rozpoznaniu dnia 23 maja 2018 roku
sprawy:
1/O. R.,ur. (...)wW.,
synaJ.iI.
oskarżonego z art. . 56ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz.1485 z późn. zm.)w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz.1485 z późn. zm.) w zw. zart. 64 § 1 k.k.,258 § 2 k.k., zart. 279 § 1 k.k;
2/B. K. (1),ur. (...)wW.,
synaD.iG.
oskarżonego zart. 56 ust 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz.1485 z późn. zm.) w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., zart. 56 ust 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz.1485 z późn. zm.) w zw. zart. 64 § 1 k.k.;
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych oraz prokuratora
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 19 maja 2017 r. sygn. akt XII K 112/16

I
Zaskarżony wyrok wobecO. R.zmienia w ten sposób, że :

1
uchyla orzeczoną w pkt. 12 wyroku karę łączną pozbawienia wolności orzeczoną na podstawieart. 91 §2 kk;

2
karę pozbawienia wolności wymierzoną w pkt. 7 wyrokuO. R.za ciąg przestępstw, w skład którego weszły czyny z pkt. I, II, IV, V, VI, VII aktu oskarżenia podwyższa do 11 ( jedenastu) lat pozbawienia wolności;

3
na podstawieart. 91 §2 kkorzeka wobec oskarżonegoO. R.łączną karę 12 (dwunastu) lat pozbawienia wolności.

II
Zaskarżony wyrok wobecB. K. (1)zmienia w ten sposób, że :

1
karę pozbawienia wolności wymierzoną w pkt. 18B. K. (1)za ciąg przestępstw , w skład którego weszły czyny z pkt. IX, X, XI i XII podwyższa do 5 ( pięciu) lat pozbawienia wolności;

III
W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

IV
Na podstawieart. 63§1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemuP. R.okres tymczasowego aresztowania od dnia 18 czerwca 2015 r. do dnia 28 maja 2018 r, natomiast na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemuB. K. (1)okres tymczasowego aresztowania od dnia 14 października 2015 r. do dnia 21 grudnia 2016 r.

V
Zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonegoP. R.koszty sądowe za obie instancje w tym opłatę w kwocie 6000 ( sześciu tysięcy ) zł, oraz zasądza od oskarżonegoB. K. (1)na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za obie instancję w tym opłatę w kwocie 3400 ( trzy tysiące czterysta ) zł.

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 19 maja 2017 r. sygn. akt XII K 112/16 rozpoznał sprawy:
1.O. R.s.J.iI. z d. B.,ur. (...)wW.oskarżonego o to, że:
I. w okresie od bliżej nieustalonego dnia, nie wcześniej jednak niż 14 czerwca 2010 roku do bliżej nieustalonego dnia, nie później niż 31 grudnia 2010 roku wK.,W.-P.oraz w miejscowościH., działając wbrew przepisom ustawy oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie środkiem odurzającym w znacznej ilości w postaci 7, 750 kg tzw. „zmieszanej kokainy” oraz substancją psychotropową w znacznej ilości w postaci 2 kg amfetaminy w ten sposób, że od działających wspólnie i w porozumieniuR. B.iŁ. A.nabył kokainę w siedmiu transakcjach w ilościach od 250 gramów do 1900 gramów jednorazowo, zaś amfetaminę w jednorazowej transakcji, celem dalszej odsprzedaży, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne oraz czyniąc sobie z tego procederu stałe źródło dochodu, tj. o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz.1485 z późn. zm.)w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
II. w dniu 10 lutego 2011 roku wW.-P., działając wbrew przepisom ustawy oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie środkiem odurzającym w znacznej ilości w postaci 1 kg heroiny w ten sposób, że celem dalszej odsprzedaży nabył ją odR. B.działającego wspólnie i w porozumieniu zŁ. A.iD. G. (1), przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz.1485 z późn. zm.) w zw. zart. 64 § 1 k.k.
III. w okresie od bliżej nieustalonego dnia pod koniec lutego 2008 r. do co najmniej dnia 10 kwietnia 2011 r. wW.i innych miejscowościach, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym tzw. grupie szkatułowych kierowanej przezR. S.ps. (...)vel(...)mającej na celu dokonywanie przestępstw, w tym obrót wbrew przepisom ustawy znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych, tj. o czyn zart. 258 § 2 k.k.,
IV. w okresie od połowy 2008 do połowy 2010 roku wW., działając wspólnie i w porozumieniu zR. K.ps. (...)oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci siarczanu amfetaminy o łącznej wadze 30 kilogramów oraz środków odurzających w postaci marihuany o łącznej wadze 10 kilogramów, heroiny o łącznej wadze 6 kilogramów i kokainy o łącznej wadze 250 gramów w ten sposób, iż po nabyciu w ustalonych okolicznościach przezR. K.ww. substancji psychotropowej oraz środków odurzających zbył je celem dalszej odsprzedaży, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne oraz działając w zorganizowanej grupie przestępczej i czyniąc sobie z tego procederu stałe źródło dochodu, tj. o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz.1485 z późn. zm.) w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
V. w okresie od kwietnia do września 2010 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zA. K.ps. (...)oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci heroiny o łącznej wadze nie mniejszej niż 10 kilogramów w ten sposób, iż odbierał odM. H.iG. M.ps. (...)ww. ilość heroiny uprzednio nabytej przezA. K.ps. (...)odR. S.ps. (...)iG. P.celem dalszej odsprzedaży, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne oraz działając w zorganizowanej grupie przestępczej i czyniąc sobie z tego procederu stałe źródło dochodu, tj. o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz.1485 z późn. zm.) w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
VI. w okresie od kwietnia do września 2010 r. wW., działając wspólnie i w porozumieniu zA. K.ps. (...)oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci marihuany o łącznej wadze nie mniejszej niż 135 kilogramów w ten sposób, iż dlaA. K.odbierał odM. H.iG. M.ps. (...)ww. marihuanę osobiście lub za pośrednictwem nieustalonego mężczyzny o imieniuS.w jednorazowych partiach o wadze 5 kilogramów celem dalszej odsprzedaży, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne oraz działając w zorganizowanej grupie przestępczej i czyniąc sobie z tego procederu stałe źródło dochodu, tj. o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz.1485 z późn. zm.) w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
VII. w okresie od kwietnia 2010 r. do marca 2011 r. wW.i innych miejscowościach, działając wspólnie i w porozumieniu zA. K.ps. (...)oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci kokainy o łącznej wadze nie mniejszej niż 10 kilogramów w ten sposób, iż dlaA. K.odbierał odM. H.iG. M.ps. (...)ww. ilość kokainy uprzednio nabytej przezA. K.ps. (...)odR. S.ps. (...)iG. P.ps. (...)w jednorazowych partiach o wadze 1 kilograma celem dalszej odsprzedaży, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne oraz działając w zorganizowanej grupie przestępczej i czyniąc sobie z tego procederu stałe źródło dochodu, tj. o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz.1485 z późn. zm.) w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
VIII. w nieustalonym dniu w 2002 roku bądź w 2003 roku wW., działając wspólnie i w porozumieniu zR. K.ps. (...), po uprzednim włamaniu do samochodu o nieustalonym nr rejestracyjnym poprzez wybicie szyby bocznej w drzwiach tzw. porcelanką, zabrał w celu przywłaszczenia torebkę damską z zawartością pieniędzy w kwocie od 3000 zł do 5000 zł oraz nieustaloną kwotę pieniędzy w obcej walucie na szkodę nieustalonej pokrzywdzonej, tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.
2.B. K. (1)s.D.iG. z d. H.,ur. (...)wW.oskarżonego o to, że:
IX. w okresie od przełomu maja i czerwca 2009 r. do dnia 24 lipca 2010 r. wW.i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie środkami odurzającymi w znacznych ilościach w postaci kokainy o łącznej ilości 0,5 kg w ten sposób, że kokainę tę zbyłD. G. (1)w 10 transakcjach w ilościach po 50 gramów jednorazowo celem dalszej odsprzedaży, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne oraz czyniąc sobie z tego procederu stałe źródło dochodu, tj. o czyn zart. 56 ust 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz.1485 z późn. zm.) w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
X. w nieustalonych dniach w 2011 r. wK., działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie środkami odurzającymi w znacznych ilościach w postaci heroiny w ilości 1 kg oraz kokainy o łącznej ilości 300 gramów w ten sposób, że ww. ilość heroiny zbył w jednorazowej transakcjiD. G. (1)działającemu wspólnie i w porozumieniu zR. B.iŁ. A.celem dalszej odsprzedaży, zaś kokainę nabył odD. G. (1)działającego wspólnie i w porozumieniu zR. B.iŁ. A.w dwóch transakcjach w ilościach jednorazowych po 100 i 200 gramów celem dalszej odsprzedaży, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne oraz czyniąc sobie z tego procederu stałe źródło dochodu, tj. o czyn zart. 56 ust 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz.1485 z późn. zm.) w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
XI. w nieustalonym dniu na początku 2009 roku wW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie substancją psychotropową w znacznych ilościach w postaci amfetaminy w ilości 6 kg w ten sposób, że amfetaminę tę nabył w jednorazowej transakcji odK. G.w cenie 8 000 złotych za jeden kilogram celem dalszej odsprzedaży, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo, tj. o czyn zart. 56 ust 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz.1485 z późn. zm.) w zw. zart. 64 § 1 k.k.
XII. w nieustalonym dniu jesienią 2009 roku wW., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie środkiem odurzającym w znacznych ilościach w postaci marihuany w ilości 20 kg w ten sposób, że marihuanę tę nabył w jednorazowej transakcji odA. G. (1)działającego wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami za kwotę 280 000 zł celem dalszej odsprzedaży, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn zart. 56 ust 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Nr 179, poz.1485 z późn. zm.) w zw. zart. 64 § 1 k.k.
uznając:
1.O. R.za winnego czynu zarzucanego mu w pkt. I, z tym ustaleniem, że działał on w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, personaliaR. B.iŁ. A.zastąpił wyrażeniem „dwie ustalone osoby” i uszczegółowił, że popełnienia zarzucanego mu czynu oskarżony dopuścił się, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego dlaW.M.sygn. akt III K 2891/02 z dnia 20 marca 2003 r. za przestępstwo podobne zart. 278 § 1 k.k.na karę pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 16 sierpnia 2006 r. do 22 marca 2008 r. tj. za winnego popełnienia czynu zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym przed dniem 09 grudnia 2011 roku w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawie wyżej wskazanych przepisów skazał go;
2.O. R.za winnego czynu zarzucanego mu w pkt. II, z tym, że personaliaR. B.,Ł. A.iD. G. (1)zastąpił wyrażeniem „ustalone osoby” i uszczegółowił, że popełnienia zarzucanego mu czynu oskarżony dopuścił się, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego dlaW.M.sygn. akt III K 2891/02 z dnia 20 marca 2003 r. za przestępstwo podobne zart. 278 § 1 k.k.na karę pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 16 sierpnia 2006 r. do 22 marca 2008 r. tj. za winnego popełnienia czynu zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym przed dniem 09 grudnia 2011 roku w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawie wyżej wskazanych przepisów skazał go;
3.O. R.za winnego czynu zarzucanego mu w pkt. IV, z tym ustaleniem, że działał on w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, personalia „R. K.ps. (...)zastąpił wyrażeniem „ustalona osoba”, eliminując z opisu czynu fakt działania w zorganizowanej grupie przestępczej i uszczegółowił, że popełnienia zarzucanego mu czynu oskarżony dopuścił się, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego dlaW.M.sygn. akt III K 2891/02 z dnia 20 marca 2003 r. za przestępstwo podobne zart. 278 § 1 k.k.na karę pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 16 sierpnia 2006 r. do 22 marca 2008 r. tj. za winnego popełnienia czynu zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym przed dniem 09 grudnia 2011 roku w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawie wyżej wskazanych przepisów skazał go;
4.O. R.za winnego czynu zarzucanego mu w pkt. V, z tym ustaleniem, że działał on w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, masa heroiny wynosiła 10 kilogramów, personaliaA. K.,M. H.,G. M.ps. (...),R. S.ps. (...)iG. P.zastąpił wyrażeniem „ustalone osoby” i uszczegółowił, że popełnienia zarzucanego mu czynu oskarżony dopuścił się, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego dlaW.M.sygn. akt III K 2891/02 z dnia 20 marca 2003 r. za przestępstwo podobne zart. 278 § 1 k.k.na karę pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 16 sierpnia 2006 r. do 22 marca 2008 r. tj. za winnego popełnienia czynu zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym przed dniem 09 grudnia 2011 roku w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawie wyżej wskazanych przepisów skazał go;
5.O. R.za winnego czynu zarzucanego mu w pkt. VI, z tym ustaleniem, że działał on w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, masa marihuany wynosiła 135 kilogramów, personaliaA. K.,M. H.iG. M.ps. (...)zastąpił wyrażeniem „ustalone osoby” i uszczegółowił, że popełnienia zarzucanego mu czynu oskarżony dopuścił się, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego dlaW.M.sygn. akt III K 2891/02 z dnia 20 marca 2003 r. za przestępstwo podobne zart. 278 § 1 k.k.na karę pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 16 sierpnia 2006 r. do 22 marca 2008 r. tj. za winnego popełnienia czynu zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym przed dniem 09 grudnia 2011 roku w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawie wyżej wskazanych przepisów skazał go;
6.O. R.za winnego czynu zarzucanego mu w pkt. VII, z tym ustaleniem, że działał on w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, masa kokainy wynosiła 10 kilogramów, personaliaA. K.,M. H.,G. M.ps. (...),R. S.ps. (...)iG. P.zastąpił wyrażeniem „ustalone osoby” i uszczegółowił, że popełnienia zarzucanego mu czynu oskarżony dopuścił się, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego dlaW.M.sygn. akt III K 2891/02 z dnia 20 marca 2003 r. za przestępstwo podobne zart. 278 § 1 k.k.na karę pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 16 sierpnia 2006 r. do 22 marca 2008 r. tj. za winnego popełnienia czynu zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym przed dniem 09 grudnia 2011 roku w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawie wyżej wskazanych przepisów skazał go;
7. na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym przed dniem 09.12.2011 roku iart. 33 § 1 i 3 k.k.w brzmieniu obowiązującym przed 08 czerwca 2010 r. w zw. zart. 91 § l k.k.wymierzyłO. R.za czyny I, II, IV, V, VI i VII karę 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności i 540 (pięciuset czterdziestu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych;
8. na podstawieart. 45 § 1 kkorzekł przepadek korzyści majątkowej uzyskanej w wyniku popełnienia czynu zpkt. IVw wysokości 56 000 (pięćdziesięciu sześciu) tysięcy złotych;
9.O. R.uznał za winnego czynu zarzucanego mu wpkt. III, z tym ustaleniem, że czyn został popełniony od 15 czerwca 2010 roku do 10 kwietnia 2011 roku i za to na podstawieart. 258 § 2 k.k.skazał go na karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;
10.O. R.w ramach czynu zarzucanego mu w pkt. VIII uznał za winnego tego, że w dniu 11 kwietnia 2002 roku około godziny 18.00W.naul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, po uprzednim włamaniu do samochodu markiF. (...)onumerze rejestracyjnym (...)poprzez wybicie szyby bocznej w drzwiach tzw. porcelanką, zabrał w celu przywłaszczenia torebkę damską z zawartością pieniędzy w kwocie 3900 złotych oraz nieustaloną kwotą pieniędzy w obcej walucie, powodując szkodę w mieniuW. N.na łączną kwotę 7000 (siedmiu tysięcy) złotych, tj. czynu zart. 279 § 1 k.k.i za to na podstawie tego przepisu skazał go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
11. na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzeka obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej czynem zpkt. VIIIpoprzez zapłacenie na rzeczW. N.kwoty 7 000 (siedmiu tysięcy) złotych;
12. na podstawieart. 91 § 2 k.k.orzeczone wobecO. R.w pkt. 7,9 i 10 wyroku kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył łączną karę 8 (ośmiu) lat pozbawienia wolności;
13. na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary zaliczonoO. R.okres tymczasowego aresztowania od 18 czerwca 2015 roku do 19 maja 2017 roku;
14.B. K. (1)uznał za winnego czynu zarzucanego mu w pkt. IX, z tym ustaleniem, że działał on w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, personaliaD. G. (1)zastąpiono wyrażeniem „ustalona osoba” i uszczegółowił, że popełnienia zarzucanego mu czynu oskarżony dopuścił się, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego dlaW.M.sygn. akt III K 804/05 z dnia 23 czerwca 2005 r. za przestępstwa podobne zart. 46 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomaniina karę pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 28 stycznia 2006 r. do 29 listopada 2006 r. tj. za winnego popełnienia czynu zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym przed dniem 09 grudnia 2011 roku w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawie wyżej wskazanych przepisów skazał go;
15.B. K. (1)uznał za winnego czynu zarzucanego mu w pkt. X, z tym ustaleniem, że oskarżony popełnił czyn w lutym 2011 r., działał w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, personaliaR. B.,Ł. A.iD. G. (1)zastąpił wyrażeniem „ustalone osoby” i uszczegółowił, że popełnienia zarzucanego mu czynu oskarżony dopuścił się, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego dlaW.M.sygn. akt III K 804/05 z dnia 23 czerwca 2005 r. za przestępstwa podobne zart. 46 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomaniina karę pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 28 stycznia 2006 r. do 29 listopada 2006 r. tj. za winnego popełnienia czynu zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym przed dniem 09 grudnia 2011 roku w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i za to na podstawie wyżej wskazanych przepisów skazał go;
16.B. K. (1)uznał za winnego czynu zarzucanego mu w pkt. XI, z tym, że personaliaK. G.zastąpił wyrażeniem „ustalona osoba” i uszczegółowił, że popełnienia zarzucanego mu czynu oskarżony dopuścił się, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego dlaW.M.sygn. akt III K 804/05 z dnia 23 czerwca 2005 r. za przestępstwa podobne zart. 46 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomaniina karę pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 28 stycznia 2006 r. do 29 listopada 2006 r. tj. za winnego popełnienia czynu zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym przed dniem 09 grudnia 2011 roku w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawie wyżej wskazanych przepisów skazał go;
17.B. K. (1)uznał za winnego czynu zarzucanego mu w pkt. XII, z tym, że personaliaA. G. (1)zastąpił wyrażeniem „ustalona osoba” i uszczegółowił, że popełnienia zarzucanego mu czynu oskarżony dopuścił się, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego dlaW.M.sygn. akt III K 804/05 z dnia 23 czerwca 2005 r. za przestępstwa podobne zart. 46 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomaniina karę pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 28 stycznia 2006 r. do 29 listopada 2006 r. tj. za winnego popełnienia czynu zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym przed dniem 09 grudnia 2011 roku w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawie wyżej wskazanych przepisów skazał go;
18. na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym przed dniem 09.12.2011 roku iart. 33 § 1 i 3 k.k.w brzmieniu obowiązującym przed 08 czerwca 2010 r. w zw. zart. 91 § l k.k.wymierzyłB. K. (1)za czyny IX, X, XI i XII karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i 300 (trzystu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych;
19. na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary zaliczyłB. K. (1)okres tymczasowego aresztowania od 14 października 2015 roku do 21 grudnia 2016 roku;
20. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. Ł.kwotę 2040 (dwóch tysięcy czterdziestu) złotych powiększoną o stawkę obowiązującego podatku VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonegoO. R.;
21. zwolnił oskarżonych od kosztów sądowych, obciążając wydatkami Skarb Państwa.
Powyższy wyrok został zaskarżony przez obrońców oskarżonych: adw.M. Ł., adw.A. W.oraz przez prokuratora.
Obrońca oskarżanegoO. R.zaskarżył powyższywyrok w całości w zakresietego oskarżonego na jego korzyść i zarzucił na podstawieart. 438 pkt 2 kpktemu wyrokowi:

1
mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania tj.art. 7 kpkw zw. zart. 410 kpkpoprzez dowolną, dokonaną wbrew zasadom prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego i nie obejmującą całokształtu okoliczności ujawnionych w sprawie ocenę materiału dowodowego, w szczególności zeznań świadkówM. H.,Ł. A.iR. K.co skutkowało błędnym ustaleniem faktycznym, że oskarżony brał udział w obrocie środkami odurzającymi w znacznej ilości m. in. kokainy, amfetaminy, heroiny i marihuany a także, że brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym oraz dopuścił się kradzieży z włamaniem podczas gdy prawidłowa analiza dowodów zgromadzonych w niniejszym postępowaniu prowadzi do przekonania, żeO. R.był jedynie konsumentem narkotyków i nigdy narkotyków nie wprowadzał do obrotu, nie uczestniczył w grupie przestępczej ani też nie dopuścił się kradzieży z włamaniem,

2
mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania tj.art. 170 § 1 pkt 2 i 5 kpkw zw. zart. 6 kpkpoprzez niesłuszne oddalenie wniosków dowodowych oskarżonego oraz brak należytego uzasadnienia stanowiska w tym zakresie co w stopniu poważnym ograniczyło prawo do obrony oskarżonegoO. R..

Z uwagi na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Na wypadek niepodzielenia przez Sąd odwoławczy zarzutów podniesionych powyżej obrońca złożył dodatkowo zarzut ewentualny i zaskarżonemu wyrokowi na podstawie przepisuart. 438 pkt 4 kpkzarzucił rażącą niewspółmierność wymierzonych oskarżonemu kar jednostkowych oraz kary łącznej 8 lat pozbawienia wolności oraz orzeczonego przepadku w kwocie 56.000 zł podczas gdy stopień szkodliwości społecznej czynu, motywacja i sposób zachowania się oskarżonego, a także jego właściwości i warunki osobiste uzasadniają wymierzenie kary niższej, a nadto podniósł, że uzasadnienie wyroku nie zawiera wskazania w jaki sposób Sąd I instancji wyliczył wysokość korzyści majątkowej uzyskanej w wyniku popełnienia czynu zpunktu IV.Podnosząc powyższe na zasadzieart. 427 § 1 kpkwniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary łagodniejszej.
Obrońca oskarżonegoB. K. (1)zaskarżył na zasadzieart. 427 §2 kpkiart. 438 pkt. 2 i 3 kpkpowyższy wyrok w zakresie tego oskarżonego w całości na jego korzyść jednocześnie zarzucając:

1
obrazę przepisów postępowania a mianowicieart. 4 k.p.k.w zw. zart. 74 § 1 k.p.k.polegającą na naruszeniu zasady bezstronności poprzez nieuwzględnienie wszelkich okoliczności przemawiających na korzyśćB. K. (1), przy jednoczesnym wzięciu pod uwagę okoliczności na jego niekorzyść, w tym oparciu swoich ustaleń o wyjaśnienia oskarżonego pomimo faktycznego braku konieczności dowodzenia swej niewinności;

2
obrazę przepisów postępowania a mianowicieart. 5 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.,art. 366 § 1 k.p.k.iart. 172 k.p.k.polegającą na uznaniu, że winaB. K. (1)w aspekcie naruszenia dyspozycji art. 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii nie budzi wątpliwości, podczas gdy pojawiające się sprzeczności oraz wątpliwości w zeznaniachD. G. (1),Ł. A.iA. G. (1)odnośnie osoby oskarżonego, jego roli w zdarzeniach objętych zarzutami zostały rozstrzygnięte na jego niekorzyść oraz wbrew zasadzie swobodnej oceny dowodów, a także nie dążeniu przez Przewodniczącego do wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy w szczególności odstąpienie od konfrontacji świadków, których zeznania w sposób oczywisty „kłócą" się ze sobą;

3
obrazę przepisów postępowania a mianowicieart. 7 k.pk. w zw. zart. 410 k.p.k.polegającą na oparciu orzeczenia o zaledwie część materiału dowodowego, wobec braku rekonstrukcji czynu zabronionego o całokształt okoliczności, w szczególności wobec faktu, że znakomitą część stanowił osobowy materiał dowodowy, co do którego istniały wątpliwości między innymi z uwagi na opieranie się przez świadków o pamięć nie popartą stosownymi zapiskami oraz brakiem potwierdzenia ich słów o ekspertyzy stanowiące wynik zabezpieczenia środków odurzających, a nadto towarzyszącą im chęć uniknięcia surowej odpowiedzialności, w tym za zbrodnie w ramachart. 60 kk., wbrew zasadzie swobodnej oceny dowodów oraz poprzez oparcie orzeczenia o zaledwie część materiału dowodowego, a co spowodowało dokonanie przez Sąd błędnych ustaleń faktycznych, że oskarżony popełnił zarzucane mu czyny;

4
obrazę przepisu postępowania a mianowicieart. 424 § 1 pkt. 1 k.p.k.tj. wewnętrzną sprzeczność wyroku polegającą na nie wskazaniu przez Sąd Okręgowy w uzasadnieniu orzeczenia powodów dla których uznał wybiórcze fakty opisywane przezD. G.iA. G.de facto świadczące o winieB. K. (1), w szczególności wobec ich niekonsekwencji, potwierdzania sprzecznych zeznań oraz braku jakiejkolwiek próby ich weryfikacji.

ObrońcaB. K. (1)w podsumowaniu wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Prokuratorna podstawieart. 425 §1 i 2 kpkiart. 444 kpkzaskarżył powyższy wyrok na niekorzyść:

I
w części obejmującej orzeczoną wobec oskarżonegoO. R.karę 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności wymierzoną mu w punkcie 7 wyroku za popełnione w warunkachart. 91.§1 k.k.czyny numer I, II, IV, V, VI i VII oraz orzeczoną w pkt.12 karę łączną 8 (ośmiu) lat pozbawienia wolności;

II
na niekorzyść w części obejmującej orzeczoną wobec oskarżonegoB. K. (1)karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności.

Na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 4 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił:

1
rażącą niewspółmierność wymierzonych oskarżonemuO. R.wpunkcie 7kary w wymiarze 6 lat pozbawienia wolności, który to wymiar kary tylko o rok przekracza 1/3 możliwej do orzeczenia kary, podczas gdy prawidłowa ocena stopnia społecznej szkodliwości przypisanych czynów, w szczególności ilości i rodzaju narkotyków, w których obrocie oskarżony brał udział, popełnienia czynów I, IV, V, VI, VII w warunkachart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., a czynu II w warunkachart. 64 § 1 k.k., tudzież działania z wyłącznej chęci zysku, powinna prowadzić do przypisania oskarżonemuO. R.wyższego stopnia winy i w konsekwencji wymierzenia wyższych kar pozbawienia wolności;

2
rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemuB. K. (1)kary 3 lat pozbawienia wolności, co stanowi 1/5 możliwej do orzeczenia kary, podczas gdy prawidłowa ocena stopnia społecznej szkodliwości przypisanych mu czynów, w szczególności ilości i rodzaju narkotyków, w których obrocie oskarżony brał udział, popełnienia czynów IX i X w warunkachart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., a czynów XI i XII w warunkachart. 64 § 1 k.k., działania z wyłącznej chęci zysku, powinna prowadzić do przypisania oskarżonemuB. K. (1)wyższego stopnia winy i w konsekwencji wymierzenia wyższej kary pozbawienia wolności;

Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku: w punkcie 7 wyroku poprzez wymierzenieO. R.kary 11 lat pozbawienia wolności; wymierzenieO. R.kary łącznej 13 lat pozbawienia wolności; w punkcie 18 poprzez wymierzenieB. K. (1)kary 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacje złożone przez obrońcęO. R.oraz obrońcęB. K. (1)nie zasługują na uwzględnienie jako niezasadne, a nietrafność zarzutów spowodowała, że wnioski apelacyjne nie zostały uwzględnione. Zasadna natomiast okazała się apelacja Prokuratora, której to argumentację Sąd odwoławczy uwzględnił.
Odnosząc się do apelacji złożonych przez obrońców oskarżonych i podniesionych w tych pismach procesowych zarzutów obrazy prawa procesowego przez Sąd pierwszej instancji na wstępie ( przed merytorycznym odniesieniem się do poszczególnych zarzutów ) należy odnotować, iż w wymienionych wyżej apelacjach zawarte są podobne w treści zarzuty obrazy przepisów prawa procesowego, zatem zdaniem Sądu odwoławczego celowe jest łączne odniesienie się do poszczególnych zrzutów tożsamych rodzajowo, aby uniknąć powtarzania tych samych argumentów.
Obrońcy mianowicie podnieśli w swoich apelacjach zarzuty obrazy prawa procesowego ze sfery gromadzenia i oceny dowodów tj. :art. 4 kpkw zw. zart. 74 §1 kpk, . 5§2 kpk,art. 7 kpkiart. 366 §1 kpkiart. 172 kpk,art. 7 kpkw zw. za rt. 410kpk, 170§1 pkt 2 i 5 kpkw zw. zart. 6 kpk,art. 424 §1 kpk.
Odnosząc się do tego rodzaju zarzutów zaznaczyć należy, że dla ich skuteczności konieczne jest wykazanie przez skarżącego, że rzeczywiście Sąd meriti dopuścił się naruszenia konkretnego przepisu prawa procesowego we wskazany sposób oraz, że owo naruszenie miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Jest przy tym oczywiste, że jeżeli skarżący zarzuca obrazę przepisów postępowania ze sfery gromadzenia i oceny dowodów to skutkiem obrazy tego rodzaju przepisów powinny być błędne ustalenia faktyczne. Błąd w procedowaniu odnosi się więc tylko do tych ustaleń faktycznych, w oparciu o które sąd wydaje orzeczenie. Błąd w ustaleniach faktycznych może mieć postać błędu "braku" albo błędu "dowolności". Zarzut taki może zostać postawiony wówczas, gdy sąd, ustalając stan faktyczny, wziął pod uwagę wszystkie istotne w sprawie dowody (art. 92 i 410 kpk), a także gdy prawidłowo je ocenił (art. 7 kpk). Natomiast ustalając stan faktyczny na podstawie tych dowodów, sąd pominął wynikające z nich fakty (okoliczności) istotne w sprawie (błąd "braku") albo ustalił fakty, które wcale z danego dowodu nie wynikają lub wynikają, ale zostały zniekształcone (przeinaczone) (błąd "dowolności"). Błąd dowolności może polegać również na wadliwym wnioskowaniu z prawidłowo ustalonych faktów (tzw. faktów ubocznych) co do istnienia lub nieistnienia faktu głównego (kwestii sprawstwa) w procesach poszlakowych. Błąd tego rodzaju oznacza, że określony fakt został ustalony dowolnie, gdyż nie ma oparcia w dowodach.
Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, że Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił przydatne dowody i wszechstronnie rozważył cały materiał dowodowy zgromadzony w toku rozprawy, przez co zarzuty niewyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy lub „stronniczej” interpretacji zgromadzonego materiału alternatywnie dowolności w ocenie dowodów, podniesiony w apelacjach obrońców uznać należy jedynie za polemikę z rozstrzygnięciem Sądu meriti, oraz zanegowaniem przeprowadzonej przez ten sąd oceny dowodów.
Normy zawartej wart. 410 kpknie można rozumieć w ten sposób, że każdy z przeprowadzonych na rozprawie głównej dowodów ma stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Byłoby to w wielu wypadkach w istocie niemożliwe ze względu na wzajemną sprzeczność okoliczności wynikających z różnych dowodów. Zdaniem Sądu Apelacyjnego skarżący nie wykazali w sposób przekonujący, że ocena wymienionych w zarzutach depozycji świadków (M. H.,Ł. A.,R. K.– vide apelacja obrońcyO. R.; orazŁ. A.,D. G. (1), iA. G. (1)– vide apelacja obrońcyB.K.) jest dowolna, a nie swobodna, gdyż zawiera właśnie chociażby jeden z wyżej wskazanych elementów który potwierdza tę dowolność w postaci błędu natury faktycznej, logicznej bądź też naruszenie i nieuwzględnianie przy tej ocenie zasad wiedzy, logiki oraz doświadczenia życiowego. Analiza pisemnych motywów zaskarżonego wyroku dowodzi, że Sąd Okręgowy dokonał oceny wszystkich dowodów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, a także dowodów wymienionych przez skarżących i wskazał, co z poszczególnych dowodów wynika oraz - co najistotniejsze w tym zakresie - którym z zebranych dowodów dał wiarę i dlaczego oraz którym dowodom i z jakich powodów odmówił przyznania waloru wiarygodności. Sam fakt, że tak dokonana ocena nie satysfakcjonuje autorów apelacji wniesionych na korzyść oskarżonych - nie oznacza, że jest ona wadliwa, zwłaszcza, że skarżący nie przedstawiają przekonujących i merytorycznych argumentów ją podważających. Odmówienie wiary niektórym zeznaniom lub wyjaśnieniom a w rezultacie ich pominięcie jako podstawy dowodowej przy dokonywaniu ustaleń faktycznych nie może być utożsamiane ani z brakiem oceny okoliczności, których tego rodzaju dowód dotyczy w kontekście finalnego rozstrzygnięcia, ani też nie jest wyrazem złamania zasady bezstronności sądu, bowiem odmowa przyznania waloru wiarygodności niektórym z przeprowadzonych dowodów, przy jednoczesnej aprobacie i uwzględnieniu innych dowodów, jest niczym więcej niż realizacją przysługującego sądowi orzekającemu uprawnienia w ramach czynienia ustaleń faktycznych i w związku z tym, nie może być uznana za przejaw złamania zasady obiektywizmu, o jakiej mowa wart. 4 kpk.
Zatem przechodząc do meritum zarzutów apelacji wniesionych na korzyść oskarżonych i odnosząc się do zarzutów przedstawionych w apelacji obrońcy oskarżonegoO. R.i zestawiając z nimi treść uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia Sądu oraz materiał dowodowy zebrany w toku postępowania karnego - wyniku analizy wywodów stwierdzić należy, iż Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu wyroku w sposób logiczny przyporządkował i omówił zebrane dowody w tym wyjaśnienia i zeznania do poszczególnych czynów zarzuconych a potem przypisanych oskarżonemuO. R.. Przed wszystkim zaznaczyć należy, iż świadkowieŁ. A.iR. K.znali bezpośrednio oskarżonegoO. R., i z nim „współpracowali” Odnosili się do szczegółów zdarzeń opisanych w zarzutach aktu oskarżenia a ich depozycje Sąd meriti szczegółowo omówił i uargumentował z jakiej przyczyny dał im wiarę. Trafnie również Sąd Okręgowy uznał, że wyjaśnienia i zeznania tych świadków znajdują swoje potwierdzenie i uzupełnienie w relacjachD. G. (1),R. B.,A. G. (3)iM. H., uzupełnionymi również wyjaśnieniamiK. B.iI.Al. (...)( d.R.). Świadkowie ci – również nie byli przypadkowymi osobami ad hoc uwikłanymi w niniejsze postępowanie karne, ale osobami z racji obranej drogi życiowej – posiadającymi wiedzę o działalności oskarżonego lub osób występujących w sprawie. Ustalając stan faktyczny Sąd I instancji skonkretyzował karty akt sprawy, na których znajdują się poszczególne dowody, na podstawie których Sąd oparł swój wywód i argumentację. Również w zakresie zarzutu zart. 279 §1 kkprzedstawionego oskarżonemuO. R.Sąd Okręgowy zasadnie skorelował zeznaniaW. N.z wyjaśnieniamiR. K., bowiem relacje tych dwóch świadków wzajemnie się uzupełniały, wskazując na sprawstwoO. R..
Ocena dowodów w polskim postępowaniu karnym nie została oparta na legalnej teorii dowodów. Ocena ta jest dokonywana natomiast na zasadzieart. 7 kpk. Zasada swobodnej oceny dowodów jest jedną z naczelnych zasad procesowych. W myśl wskazanej reguły nie istnieje żadna formalna hierarchia znaczenia procesowego dowodów. Oznacza to, iż sąd nie jest skrępowany żadnymi formalnymi regułami dotyczącymi ustawowego wskazania jak ma oceniać dowody tj. nie istnieje w procesie karnym żaden dowód „mocniejszy” ani „słabszy”, albowiem wszystkie dowody z założenia są takie same, a ich indywidualnej oceny (w ramach konkretnej sprawy) dokonuje sąd. W świetle tej konstatacji zarzut obrońcy, iż depozycje świadków, na których Sąd meriti oparł swoje ustalenia nie zostały potwierdzone dowodami rzeczowymi jak np. zabezpieczone środki odurzające, pieniądze czy zestawienia logowań(...)nie może się ostać.
Odnośnie zarzutu ograniczenia przez Sąd I instancji prawa do obrony oskarżonegoO. R.poprzez oddalenie wniosków dowodowych oskarżonego lub ich nienależyte uzasadnienie – w ocenie Sądu odwoławczego nie generuje toper seobrazy prawa procesowego posiadającej wpływ na treść wyroku. Postępowanie rozpoznawcze jak i całe postępowanie karne ma na celu m.in. ujawnienie prawdy materialnej i poczynienie prawdziwych ustaleń faktycznych , natomiast oddalenie wniosku dowodowego oskarżonego lub jego obrońcy jest uprawnieniem sądu. Stąd też stosowanie przez sąd procedury przewidzianej w ustawie nie może być oceniane jako naruszenie prawa do obrony.
Odnosząc się do zarzutu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonegoO. R.w kwestii orzeczonego na podstawieart. 45 §1 kkprzepadku korzyści majątkowej w wysokości 56 000 zł w pkt. 8 wyroku Sądu Okręgowego wskazać należy, iż w uzasadnieniu tego wyroku Sąd istotnie nie odniósł się szerzej do tej kwestii. Sporządzenie uzasadnienia wyroku jest czynnością wtórną wobec samego wyrokowania. Zatem sposób rozstrzygnięcia sprawy nie zależy od tego, czy treść pisemnego uzasadnienia wyroku odpowiada wymogomart. 424 kpkdlatego niedostatki uzasadnienia wyroku nie dają podstaw do jego skutecznego podważenia, o ile został w sprawie zebrany i prawidłowo ujawniony materiał dowodowy dający podstawę do rozstrzygnięć jakie w sprawie takiej zapadły.( Tak: Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie - II Wydział Karny z dnia 23 grudnia 2014 r. II AKa 436/14 ) Ustalenie tej korzyści majątkowej, jaką odniósł oskarżonyO. R.polegało na ustaleniach stanu faktycznego poczynionych przez Sąd I instancji w oparciu o depozycjeR. K.złożone podczas przesłuchania w protokole znajdującym się w T. VI, k.1128 -1130.R. K.podał, iż na transakcjach narkotykowych oskarżonyO. R.zarobił kwotę rzędu 3000 euro ( obrót 5 kg heroiny) nadto 1000 euro ( sprzedaż 1 kg heroiny) i kwotę co najmniej 40000 zł ( sprzedaż 30 kg amfetaminy i 10 kg marihuany). Zatem przywołując te wartości ( oraz średni kurs waluty euro -ok. 4 zł - z okresu określonego w zarzutach) należy stwierdzić, że wskazana przez Sąd kwota przepadku korzyści majątkowej została obliczona w sposób prawidłowy.
Przechodząc do zarzutów obrazy prawa procesowego przedstawionych w apelacji oskarżonegoB. K. (1)– przywołać należy przedstawione już wyżej dywagacje dotyczące zarzuty obrazy prawa procesowego ze sfery gromadzenia i oceny dowodów tj. :art. 4 kpkw zw. zart. 74 §1 kpk,art. 5 §2 kpk,art. 7 kpkiart. 366 §1 kpkiart. 172 kpk,art. 7 kpkw zw. zaart. 410 kpk.
Naruszenieart. 4 kpk- jako zawierającego jedynie ogólną dyrektywę, zasadę, która powinna być realizowana w toku procesu karnego - nie może w ogóle stanowić samodzielnej podstawy apelacyjnej, lecz niezbędne jest wskazanie naruszenia przepisu procesowego o bardziej szczegółowym charakterze, zawierającego konkretny nakaz lub zakaz, który został np. zignorowany, opacznie zrozumiany lub nie doszło do jego zastosowania.
Odnosząc się do tak postawionych zarzutów stwierdzić należy, że dokonana przez Sąd Okręgowy analiza i ocena zgormadzonych w sprawie dowodów w tym tych wymienionych przez obrońcęB. K. (1)nie zawiera błędów natury logicznej i faktycznej, zgodna jest z zasadami wiedzy, logiki oraz doświadczenia życiowego i z tego względu zawarta w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku ocena zasługuje na akceptację ze strony Sądu odwoławczego. Zdaniem Sądu Apelacyjnego skarżący nie wykazał w sposób przekonujący, że ocena wymienionych w zarzutach wyjaśnień oskarżonych oraz zeznań świadków jest dowolna a nie swobodna gdyż zawiera właśnie chociażby jeden z wyżej wskazanych elementów który potwierdza tę dowolność w postaci błędu natury faktycznej, logicznej bądź też naruszenie i nieuwzględnianie przy tej ocenie zasad wiedzy, logiki oraz doświadczenia życiowego
Sama więc możliwość przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego poglądu nie może prowadzić do wniosku o popełnieniu przez sąd błędu w ustaleniach faktycznych, który mógł mieć wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia.
Odnośnie czynów z pkt. IX, X, XI, XII przypisanychB. K. (1)Sąd Okręgowy na str. 33-35 swojego uzasadnienia szczegółowo opisał na jakich dowodach i z jakich przyczyn oparł swoje ustalenia. Wskazując w odniesieniu do tych czynów naD. G. (1)iA. G. (1), jako osobowych źródeł dowodowych, Sąd Okręgowy wskazał, z jakich przyczyn dał tym dowodom wiarę, i w jakim zakresie depozycje tych osób znajdują odzwierciedlenie w innych dowodach. Fakt, iż apelujący podnosi, iżA. G. (1), w jego ocenie jest osobą nieszczerą w stopniu oczywistym – nie podważa jednakże logiki ustaleń Sądu, który odmiennie ocenił depozycje tego świadka i uargumentował w uzasadnieniu z jakich przyczyn daje im wiarę.
To że Sąd pierwszej instancji bazował na zeznaniach wyżej przywołanych świadków ,koresponduje z zasadą swobodnej oceny dowodów. Zastosowanie tej reguły prawa karnego procesowego i poczynienia własnych ustaleń – wbrew linii obrony – nie jest równoznaczne z tłumaczeniem wątpliwości na niekorzyść oskarżonego. Więcej – przeprowadzenie przez Sąd I instancji analizy materiału dowodowego w uzasadnieniu wyroku, uprawnia twierdzenie, iż takich niedających się usunąć wątpliwości wszak nie było. Nie został także naruszony przepisart. 74 §1 kpk– bowiem ciężaru dowodowego nie przerzucono na obronę. Strony uczestniczyły w przesłuchaniuA. G.iD. G. (1)przed Sądem – obrona zatem miała możliwość na bieżąco weryfikować relacje podawane przez każdego z tych świadków. Twierdzenie obrony - że skoro nie przesłuchano potencjalnych nabywców narkotyków i domniemanych dilerów narkotykowych wyklucza ustalenie, że środki odurzające stanowiły przedmiot obrotu, alternatywnie stanowi o niepełnym zgromadzeniu materiału – nie może zostać uznane za pojawiające się istotne wątpliwości w sprawie, bowiem w odniesieniu do depozycjiA. G.iD. G. (1)( który to Sąd Okręgowy dał wiarę) - takie wątpliwości się nie pojawiły. A jak już wyżej wskazano polska procedura karna reguły nie przyjęła formalnej hierarchii znaczenia procesowego dowodów. Oznacza to, iż sąd nie jest skrępowany żadnymi formalnymi regułami dotyczącymi ustawowego wskazania jak ma oceniać dowody tj. nie istnieje w procesie karnym żaden dowód „mocniejszy” ani „słabszy”, ponadto nie wykazano aby można było ustalić potencjalnych nabywców czy dilerów, o których mowa w apelacji obrońcy.
Wreszcie przechodząc do argumentacji obrońcyB. K. (1), że „osoby dopuszczone” ( cytując uzasadnienie apelacji) tj.A. S.,R. R. (2)iM. N.nie potwierdziły depozycjiA. G.– istotnie nie potwierdziły – co oczywiście zauważył Sąd Okręgowy i nadto na k. 34.-35 uzasadnienia wyroku Sąd omówił depozycje tych świadków i podał przyczyny, na podstawie których tym relacjom nie dał wiary, nadto również w sposób logiczny omówił depozycjeK. G.. Na marginesie zaznaczyć należy, iż w trakcie postępowania rozpoznawczego świadekM. N.na rozprawie w dniu 10.2.2017 r. na podstawieart. 182 §3 kpkskorzystał z prawa odmowy składania zeznań – zatem trudno przeciwstawiać to stanowisko świadka i analizować w kontekście relacjiA. G. (1).
Konkludując przedstawione zarzuty i ich argumentacja w apelacji obrońcyB. K. (1)sprowadza się do polemiki z uzasadnieniem Sądu Okręgowego – bowiem fakt, że tak dokonana ocena nie satysfakcjonuje autora apelacji wniesionej na korzyść - nie oznacza, że jest ona wadliwa, zwłaszcza, że skarżący nie przedstawia przekonujących i merytorycznych argumentów ją podważających . Odmówienie wiary niektórym zeznaniom lub wyjaśnieniom a w rezultacie ich pominięcie jako podstawy dowodowej przy dokonywaniu ustaleń faktycznych nie może być utożsamiane ani z brakiem oceny okoliczności, których tego rodzaju dowód dotyczy w kontekście finalnego rozstrzygnięcia, ani też nie jest wyrazem złamania zasady bezstronności Sądu. Odmowa przyznania waloru wiarygodności niektórym z przeprowadzonych dowodów, przy jednoczesnej aprobacie i uwzględnieniu innych dowodów, jest tylko realizacją przysługującego Sądowi orzekającemu uprawnienia. Przez ten sam pryzmat należy ocenić zarzut apelacji dotyczący obrazyart. 424 § 1 kpk– tj. rzekomej sprzeczności wewnętrznej wyroku polegającej na niewskazaniu w uzasadnieniu orzeczenia powodów, dla których Sąd uznał wybiórcze fakty opisywane przezD. G.iA. G., potwierdzania sprzecznych zeznań i braku ich weryfikacji, w tym miejscu ponownie należy powrócić od uzasadnienia Sądu Okręgowo odnoszącego się do czynów zarzuconychB. K. (1)( k 33- 35 uzasadnienia). Przeprowadzona ocena materiału dowodowego zdaniem Sądu odwoławczego jest pełna, logiczna a relacje świadkówD. G. (1)iA. G. (1)zostały szczegółowo omówione w odniesieniu do czynów zarzuconychB. K. (1)w pkt IX, X ora XI i XII aktu oskarżenia i poczynionych ustaleń faktycznych.
Z powyższych względów Sąd apelacyjny nie podzielił również wniosków apelacji obrońców o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji alternatywnie o uniewinnienie oskarżonegoB. K..
Odnosząc się do wymierzonych kar obu oskarżonym ( w kontekście wniosku obrońcyO. R.o wymierzenie kary łagodniejszej oraz apelacji prokuratora skarżącego na niekorzyść wyrok w części dotyczącej wymierzonych kar pozbawienia wolności) Sąd odwoławczy przeanalizował zarówno zgromadzony materiał dowodowy jak i uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego oraz uzasadnienie apelacji w odniesieniu do zmiany wymiaru kary.
Przyznać należy rację Sądowi I instancji odnośnie rozważań dotyczących ( k. 36- 36 uzasadnienia wyroku, k. 2260 v -2261 i v. akt sprawy), a w szczególności argumentacji dotyczącej negatywnego wpływu narkomanii na życie i zdrowie jednostki jak i całego społeczeństwa, co jest m.in. rezultatem naruszania zakazu obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi. Sąd Okręgowy słusznie wskazał na znaczny stopień winy i społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonym. Słusznie też Sąd meriti wskazał na fakt, iż oskarżeni a szczególnie oskarżonyO. R.obracali znacznymi ilościami narkotyków. Jednakże, mimo tych spostrzeżeń – bacząc na argumentację przedłożoną w apelacji przez urząd prokuratora - Sąd I instancji wymierzając kary pozbawienia wolności nie uwzględnił we właściwej mierze wszystkich dyrektyw wymiaru kary określonych wart. 53 §1§2 kk.
Sąd Apelacyjny zmieniając wyrok wobec oskarżonych w zakresie orzeczonych kar pozbawienia wolności w ten sposób, że karę pozbawienia wolności wymierzoną w pkt. 7 wyrokuO. R.za ciąg przestępstw, w skład którego weszły czyny z pkt. I, II, IV, V, VI, VII aktu oskarżenia podwyższył do 11 lat pozbawienia wolności; natomiast na podstawieart. 91 §2 kkorzekł wobec oskarżonegoO. R.łączną karę 12 lat pozbawienia wolności, a w odniesieniu doB. K. (1)karę pozbawienia wolności wymierzoną w pkt. 18 wyroku za ciąg przestępstw , w skład którego weszły czyny z pkt. IX, X, XI i XII podwyższył do 5 lat pozbawienia wolności – mając na względzie brzmienieustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym przed dniem 9 lipca 2005 r. jak to ustalił Sąd Okręgowy. Sąd Apelacyjny zważył również, że oskarżeni w datach zarzucanych i przypisanych im czynów byli młodymi mężczyznami, zdolnymi do podjęcia legalnej pracy zarobkowej, jednakowoż w celu osiągnięcia szybkiego zysku zdecydowali się na udział w nielegalnym obrocie narkotykami, czyniąc z tego stałe źródło dochodu. Nie bez znaczenia podczas oceny indywidualnej prewencji i oddziaływania wymierzanej kary był dotychczasowy tryb życia każdego z oskarżonych, ich wcześniejsza karalność i odpowiadanie w warunkach recydywy zart. 64 §1 kk. Co oznacza, że z poprzednich faktów karalności żaden z oskarżonych nie wywiódł prawidłowych wniosków na przyszłość dla prowadzenia życia w normach społecznie i prawnie akceptowalnych. Prowadzi do wniosku, iż w ramach prewencji szczególnej i ogólnej nieuchronność wieloletniej izolacji penitencjarnej winna skłonić każdego z oskarżonych jak i ich ewentualnych naśladowców do refleksji, że łatwy zarobek kosztem zdrowia innych osób nie popłaca, a inne osoby przestrzec przed obraniem podobnej drogi życiowej i sposobu zarobkowania..
Podwyższając wymierzone kary pozbawienia wolności Sąd Apelacyjny baczył na rodzaj środków odurzających i substancji psychotropowych oraz ilość jakimi obracali oskarżeni. W odniesieniu do oskarżonegoO. R.spektrum tych środków i substancji rozciągało się od kokainy, amfetaminy, heroiny po marihuanę. Waga łączna tych narkotyków wynosiła dziesiątki kilogramów, przy czym łączna waga samej marihuany wynosiła 145 kg. W odniesieniu doB. K. (1)– ilości wprowadzanych do obrotu narkotyków wprawdzie były mniejsze –ale wciąż bardzo znaczące – bowiem określały się w: 0,8 kg kokainy; 1 kg heroiny; 6 kg amfetaminy i 20 kg marihuany. Wielkości te, z uwzględnieniem podziału na tzw. „porcje” właściwe dla każdego z rodzajów tych substancji, wahające się od 0,5 grama do 1 grama dla zobrazowania mogłyby zaintoksykować populację średniej wielkości miasta. Z powyższych względów Sąd uznał także wywód apelacji obrońcy oskarżonegoO. R.w zakresie rażącej niewspółmierności wymierzenia surowej kary jako nieuzasadniony.
O kosztach sądowych za obie instancje w tym opłatach orzeczono na podstawieart. 626 § 1 kk,art. 636 § 1 § 2 kpkw zw. zart. 633 kpk,art. 634 kpkorazart. 2 ust. 1 pkt 6, art. 16 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. 1983 Nr 49, poz. 223 z późn. zm.).
Sąd Apelacyjny mając powyższe na uwadze orzekł jak w sentencji wyroku.