Sąd Apelacyjny w Krakowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACa 773/17
Data wyroku: 2017-12-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grzegorz Krężołek, Sławomir Jamróg, Andrzej Szewczyk
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 445 § 1 k.c. art. 4 ust. 1 ustawy o ochronie praw pacjenta
Teza: Zawinione naruszenie praw pacjenta jest równoznacze z naruszeniem jego dóbr osobistych, które na podstawie art. 4 ustęp. 1 ustawy z dnia 6.11.2008r. O ochronie Praw Pacjenta i Rzecznika Praw Pacjenta ( jednolity tekst Dz. U. z 2017r. poz. 1318), ma rekompensować świadczenie powstające niezależnie od samej, wywołanej naruszeniem krzywdy i związku przyczynowego pomiędzy nią a działaniem personelu podmiotu odpowiedzialnego wobec pacjenta.

Sygn. akt I ACa 773/17

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 grudnia 2017 r.
Sąd Apelacyjny w Krakowie – I Wydział Cywilny
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Andrzej Szewczyk

Sędziowie:

SSA Sławomir Jamróg
SSA Grzegorz Krężołek (spr.)

Protokolant:

st.sekr.sądowy Beata Zaczyk

po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 r. w Krakowie na rozprawie
sprawy z powództwaM. P. (1)
przeciwko(...) S.A.wW.
o zapłatę
na skutek apelacji powódki
od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie
z dnia 2 marca 2017 r. sygn. akt I C 469/15

1
oddala apelację;

2
nie obciąża powódki kosztami postępowania apelacyjnego.

SSA Grzegorz Krężołek SSA Andrzej Szewczyk SSA Sławomir Jamróg
Sygn. akt : I ACa 773/17

UZASADNIENIE
M. P. (1), w pozwie skierowanym przeciwko(...) SAwW., domagała się zasądzenia kwoty 300.000 zł w tym 200.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę i 100.000 zł tytułem odszkodowania, jako następstwa utraconych zarobków , wobec niemożności wykonywania zawodu.
Domagała się również ustalenia odpowiedzialności strony pozwanej za szkody mogące powstać w przyszłości oraz obciążenia jej kosztami procesu.
Motywując swoje żądania wskazała , że od 9 czerwca do 25 czerwca 2009r przebywała wKlinice (...)wK.przyul. (...)z uwagi na drżenie rąk. Tam podano powódce lek o nazwiem., a następnie , już po opuszczeniu szpitala, przepisano jej w poradni przyklinicznej lek o nazwiep., nie informując jej o skutkach ubocznych ich działania.
Takim ubocznym skutkiem ich stosowania jest , między innymi, zespół utraty kontroli impulsów, który przejawił się uM. P. (1)niekontrolowanymi zakupami i wydawaniem pieniędzy. Doprowadziły one w swoich konsekwencjach do ruiny finansowej całej jej rodziny.
Tym , że stosowanie tych leków przy znosi takie niepożądane efekty powódka dowiedziała się w roku 2012 z artykułu prasowego o objawach ubocznych leków stosowanych przy leczeniu chorobyP.i wówczas zdała sobie sprawę z tego , że jej sposób postępowania jest konsekwencją terapiim.ip..
Strona pozwana- (...) SA- do którego , jako ubezpieczycielaSzpitala (...)wK.powódka zgłosiła szkodę ,odmówił spełnienia świadczenia komasacyjnego. Pomimo opisanych skutków ubocznychM. P. (1)stosowała i nadal stosuje te leki albowiem są skuteczne w jej schorzeniach.
Odpowiadając na pozew ubezpieczycielSzpitala (...)wK.z działalnością którego powódka wiązała doznane : krzywdę i szkodę majątkową , domagał się oddalenia powództwa i obciążenia przeciwniczki procesowej kosztami sporu.
W swoim stanowisku, w pierwszej kolejności podniósł ,że kwota ubezpieczenia Szpitala do jakiej odpowiada z racji zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej , jest ograniczona do kwoty 167.283,75 zł
Po wtóre i przede wszystkim żądania powódki są merytorycznie nieuzasadnione albowiem przebywała w ubezpieczonym szpitalu w okresie od 9 - 25 czerwca 2009r , gdzie podjęto próbę leczeniam.z dobrym skutkiem terapeutycznym polegającym na opanowaniu drżenia rąk.
Leku tego jednak nie przepisano powódce do domu, skutkiem czego drżenie rąk u niej powróciło i z tej przyczyny zaordynowano jej już w przychodni przyszpitalnej dnia 29 września 2009rm.i lek o nazwiep..
Od 2010rM. P. (1)leczyła się w placówkach medycznych na terenieW., i tam w 2012r zgłosiła po raz pierwszy zaobserwowane u siebie zaburzenia osobowości , wiążąc je z systematycznym używaniem tych leków.
W czasie, kiedy w szpitalu uniwersyteckim i przychodni przyklinicznej stosowano wobec powódki madopar , a później takżep., ujawnione były , w prasie fachowej tylko pojedyncze doniesienia o obserwowanym związku pomiędzy terapią tymi lekami , a zaburzeniami zachowania. W okresie od 2009r do 2012 w informacjach o lekup.zgłaszane były przypadki objawów w postaci zaburzenia kontroli impulsów ((...)) . W 2012r Grupa Roboczą ds. Monitorowania(...)Leków , wydała nakaz zobowiązujący ich producentów do zamieszczania w ulotkach załączanych do ich opakowań , zaleceń monitorowania stanu pacjentów z uwagi na ryzyko wystąpienia(...)w trakcie terapii.
Odnosząc się do stanowiska ubezpieczyciela powódka ostatecznie ograniczyła żądanie pozwu do kwoty 167.283,75 zł, odpowiadającej zakresowi odpowiedzialności ubezpieczyciela szpitala, cofając go w pozostałym zakresie.
W piśmie procesowym z 8 sierpnia 2016r sprecyzowała , że w ramach tej sumy dochodzi zadośćuczynienia w wysokości 149.271,59 zł i odszkodowania w wysokości 18.012,16 zł , upatrując podstaw do przyznania tej ostatnio wymienionej kwoty , w wartości niepotrzebnie nabytych przez siebie towarów oraz zaciągnięcia zobowiązań kredytowych na skutek jej nieracjonalnych , bo wywołanych upośledzeniem kontroli impulsów , decyzji.
Zawiadomiony o postępowaniu, z inicjatywy pozwanego ubezpieczyciela,Szpital (...)wK., nie wziął udziału w nim, jako interwenient uboczny.
Wyrokiem z dnia 2 marca 2017r , Sąd Okręgowy w Krakowie :
- oddalił powództwo [ pkt I] oraz ,
- zasądził od powódkiM. P. (1)na rzecz(...) S.AwW.kwotę 7.217 zł , tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego [ pkt II sentencji wyroku ]
Sąd I instancji ustalił następujące fakty istotne dla rozstrzygnięcia :
PowódkaM. P. (1)przebywała wSzpitalu (...)wK.na oddziale chorób zwyrodnieniowych i nerwowo mięśniowych w okresie od 9 czerwca do 25 czerwca 2009r z powodu drżenia rąk .
Objawy te występowały u powódki już od 2006r i leczone były do tej pory akinetonem z niewielką poprawą . W czasie pobytu powódki wSzpitalu (...)w czerwcu 2009r zastosowano :m.p.ia.. Nie postawiono jednoznacznej diagnozy co do przyczyny drżenia kończyn u powódki – brano pod uwagę drżeniep.,d.orazp.z naciskiem na to ostatnie
Przy wypisie ze szpitala przepisanoM. P. (1)inne leki niż te które zażywała w trakcie pobytu w szpitalu a mianowicie : lexarpo, baclofen i hydroxyzynę ,zalecono oszczędzający tryb życia i dalszą kontrolę w przychodni przyklinicznej za 3 miesiące.
Powódka wykupiła przepisane jej przez szpital leki i zaczęła je zażywać . Jednak po upływie dwóch dni drżenie rąk powróciło , dostała ataku duszności , halucynacji – dlatego już 29 czerwca 2009r zgłosiła się do przyklinicznej przychodni , gdzie została przyjęta przez doktorR., która również pracuje wSzpitalu (...). Lekarz stwierdziła , że objawy te są następstwem odstawienia madoparu. Przepisała go pacjentce w dawce 62,5mg oraz dodatkowop.G 20 , obydwa w ilościach pozwalających na zażywanie przez okres 10 dni.
Kolejna wizytaM. P. (1)w tej przychodni miała miejsce 28 września 2009r, kiedy to przepisano jej ponowniem.62,5 orazp.G 20 , po jednym opakowaniu , co wystarczyło starczyło na jeden tydzień ich zażywania i skierowano ją na badanie(...). Powódka nie czytała ulotek dołączonych do tych leków.
Jak ustala dalej Sąd Okręgowy w roku 2009 nie były znane skutki uboczne stosowania leku pronoran . Informacje na ten temat zaczęły się ukazywać kilka lat później, na przełomie 2013 i 2014 r w czasopismach medycznych.. Równocześnie ustala , że w 2009r ,możliwym było aby lekarzeszpitala (...)wK.poinformowali powódkę o negatywnych skutkach ubocznych stosowania madoparu i pronoranu . Ustalenie takie Sąd czyni na podstawie uzupełniającej opinii biegłej z zakresu neurologii.
Z dalszej części ustaleń wynika , iż po tych wizytach powódka już nie pojawiła się wSzpitalu (...)ani jego przychodni, aż do roku 2013.
Dalsze leczenie swojego schorzenia kontynuowała w(...)Szpitalu (...)wW.. Przebywała w nim najpierw od 20 kwietnia do 23 kwietnia 2010r . Stwierdzono tam ,że po odstawieniu madoparu i pronoranu nastąpiło pogorszenie stanu zdrowia pacjentki dlatego przywrócono do stosowania oba te leki . Przy wypisie ze szpitala zalecono dalsze ich zażywanie. Przy następnym pobycie tam , w okresie od 5 maja 2010 do 8 maja 2010r wykonano powódce badanie(...), wykluczając chorobęP.
Przy wypisie, ponownie zalecono stosowaniem.ip..
M. P. (1)po pobytach wSzpitalu (...)stosowała obydwa te leki systematycznie. Okazały się bowiem skuteczne w leczeniu drżenia kończyn .
Równocześnie jednak pojawiły się w zachowaniu powódki inne objawy dotąd u niej niespotykane a mianowicie skłonności do nieracjonalnych zachowań pod postacią nadmiernej ilości zakupów niepotrzebnych rzeczy , wydawania pieniędzy , nierentownych działań w prowadzeniu swego sklepu tj. dokonywanie wyprzedaży towaru po zbyt niskich cenach , zaciągania kredytów , należności z których były później ściągane w drodze po-stepowań egzekucyjnych.
Pomimo tegoM. P. (1)nadal kontynuowała leczenie w(...)placówkach medycznych , przy czym terapia drżenie kończyn była realizowaną nadal przy użyciu obu tych leków .
Odbyła m. in. wizytę u drJ. S.- raz w dniu 27 sierpnia 2012r podczas której lekarz ten stwierdziwszy u powódki dyskretne drżenie kinetyczne i funkcjonalne zaburzenia ruchowe zalecił stosowanie madoparu a odstawienie pronoranu . Druga miała miejsce w dniu 12 grudnia 2012r, kiedy lekarz stwierdził pogorszenie stanu zdrowia wobec odstawienia lekówp., potwierdził też że powódka wróciła do dawki lekuP.3x1 tabletka , oraz odnotował zaburzenia kontroli impulsów . DoktorS.zalecił dalsze stosowaniem.,s.ik.

W 2013r powódka odbyła leczenie w specjalistycznym szpitalu psychiatrycznym wŁ.im.J. B.w którym przebywała w okresie od 7 sierpnia 2013r do 11 września 2013r z rozpoznaniem zaburzeń somatyzacyjnych i osobowości . Powódka podawała tam w wywiadzie o swych skłonnościach do wydawania pieniędzy , zaciąganiu kredytów .
Przy wypisie zalecono jej stosowanie zarównom.jak ip..
Obecnie leczy się m. in. w(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwK.(...)przyul. (...), gdzie także przepisywano jejp.. Jest on jej , podobnie jakm.zalecany do stosowania wSzpitalu (...)wK., w którym ponownie podjęła leczenie , począwszy od 2013r.
Z kolejnej części ustaleń dokonanych przez Sąd , a opartych na treści opinii biegłego z zakresu neurologiiM. K., zasadniczej i uzupełniającej wynika ,że wystąpienie zaburzeń kontroli impulsów ma związek z długotrwałym przyjmowaniemm.ip.tj. w okresie dłuższym niż leczenie tymi lekami wSzpitalu (...)wK.oraz przychodni przyszpitalnej w okresie od czerwca do września 2009r
Z jej wypowiedzi wynika także , że jakakolwiek , w czasie kiedy w momencie rozpoczęcia leczenia powódki wSzpitalu (...)wK.było możliwe poinformowanie jej o ewentualnych znanych skutkach ubocznych działania obu tych leków ale wykluczonym jest, aby zażywanie ich okresie z jakim łączy swoje roszczeniaM. P. (1)doprowadziło do wystąpienia skutków ubocznych w postaci zaburzeń kontroli impulsów. Efekt terapeutycznym.osiąga się przy zażywaniu leku przez okres co najmniej 4-6 tygodni w dawce dobowej 300-800 mg, czynnika aktywnego - lewodopy. Okres dwóch – trzech miesięcy stosowania tego leku jest okresem , zdaniem biegłej krótkotrwałym .
Sąd Okręgowy ponadto ustalił , że działająca przy Departamencie Monitorowania Niepożądanych DziałańProduktów L.- Urzędu RejestracjiProduktów L.grupa ds. Monitorowania(...)Leków, zajmowała się kwestią bezpieczeństwa stosowania produktów leczniczych zawierających lewodopę i inne substancje należące do atagonistów dopaminy, w lipcu 2012r. Stosowny dokument został opublikowany na stronie internetowej Urzędu Rejestracji . W informacji tej zawarte zostało zalecenie, skierowane do podmiotów odpowiedzialnych, – dokonania aktualizacji informacji o lekach zawierających substancje należące do powyższej grupy. Z informacji(...)wynika także , że na datę 9 czerwca 2009r , kiedy rozpoczęto leczenie powódki wSzpitalu (...)wK., stwierdzono , że w przypadkach leczenia pacjentów dużymi dawkami pronoranu , zdradzali oni objawy patologicznej skłonności do gier hazardowych.
Ocenę prawną roszczeńM. P. (1)Sąd Okręgowy rozpoczął od wskazania do jakich okoliczności faktycznych powódka odwoływała się aby je uzasadnić, a w szczególności w czym upatrywała powstania uszczerbków za wyrównanie których miałby być odpowiedzialny ubezpieczycielSzpitala (...)wK., albowiem to w działaniach personelu medycznego tej placówki , powódka wskazywała ich źródeł .
Zdaniem Sądu, pomiędzy stwierdzonymi u powódki negatywnymi następstwami długotrwałego stosowania madoparou i ponoranu, w postaci upośledzenia kontroli impulsów, a tym w jaki sposób stwierdzone u niej objawy drżenia kończyn były leczone wSzpitalu (...)wK., bez uprzedniej informacji o tych negatywnych skutkach działania obu leków, brak jest adekwatnego związku przyczynowego.
Brak tego elementu konstrukcyjnego , niezbędnego dla przypisania odpowiedzialności deliktowej personelowi medycznemu szpitala za szkody , których , jak twierdzi powódka , doznała , wyklucza także odpowiedzialność strony pozwanej , jako ubezpieczyciela.
Rozwijając ten , zasadniczy dla oceny roszczeńM. P. (1)wniosek prawny , Sąd Okręgowy podkreślił , odwołując się do treści opinii biegłej z zakresu neurologii , iż te negatywne , niepożądane następstwa stosowania obu tych leków [ które powódka nadal stosuje , przynoszą one jej pozytywny efekt terapeutyczny w postaci zahamowania drżenia kończyn ] , następują tylko w warunkach systematycznego nich stosowania w dużych dawkach , które nie były powódce wSzpitalu (...)ani przychodni przyszpitalnej przepisywane.
W czasie kiedy była leczona w warunkach szpitalnych , stosowano tylkom.w małych, chociaż zwiększających się stopniowo dawkach przez okres kilku dni , lek , którego negatywnych skutków ubocznych naówczas nie potwierdzono i nie były one znane lekarzom , którzy je pacjentom przepisywali . Stąd lekarze leczącyM. P. (1)nie byli zobowiązani wiedzieć o tych ubocznych skutkach , a wobec tego także informować powódki o nich, w warunkach stosowania madoparu przed rozpoczęciem terapii.
Dodatkowo Sad zwrócił uwagę , że w warunkach takich , kiedy powódka nadal zarównom.jak ip.stosuje ,mimo ,że wie co najmniej od 2012 roku o ich negatywnych skutkach ubocznych nawet informacja o nich pod postacią upośledzenia kontroli impulsów nie stanowiła by zabezpieczenia przed podejmowaniem przezM. P. (1)ryzykownych przedsięwzięć skutkujących powstaniem w jej majątku szkód.
W jego ocenie twierdzony przez powódkę uszczerbek na zdrowiu mógłby wynikać z długotrwałego stosowania obu leków , a takiej terapii w szpitalu uniwersyteckim oraz przychodni przyszpitalnej wobec niej nie prowadzono.
Podstawą rozstrzygnięcia o kosztach procesu była normaart. 98§ i1 i 3kpc.
W apelacji od tego orzeczeniaM. P. (1), zaskarżając je w całości , domagała się w pierwszej kolejności jego zmiany i uwzględnienia żądania zasądzenia na jej rzecz od strony przeciwnej kwoty 167 283, 75 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu oraz obciążenia(...) SAkosztami postępowania za obydwie instancje.
Środek odwoławczy został oparty na następujących zarzutach :
- naruszenia prawa procesowego , w sposób mający dla treści wyroku istotne znaczenie , a to :
1.art. 233 §1 kpc, w następstwie przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów i zastąpienie jej oceną dowolną , której wynikiem było niepoprawne ustalenie , że :
a/ brak jest związku przyczynowego pomiędzy brakiem informacji o negatywnych skutkach ubocznychm.ip.i ich ilościami przepisanymi wSzpitalu (...)wK.i przychodni , a występującym u niej upośledzeniem kontroli impulsów,
b/ z opinii biegłego z zakresu neurologii wynika , iż tego negatywne skutki są konsekwencją jedynie długotrwałego stosowania tych leków , mimo , że opiniodawczyni wskazała , iż nie jest możliwe ścisłe określenie czasokresu przyjmowania jako źródła wystąpienia wskazanych wyżej negatywnych następstw ,
c/ wyrażeniem oceny , że relacja męża powódki, złożona w charakterze świadka , zgodnie z którą negatywne następstwa stosowaniam.ip.ujawniły się bezpośrednio po rozpoczęciu leczenia nimi , jest niewiarygodna,
d/ stwierdzenia , iż negatywne skutki na które powołuje się skarżąca wiązać należy jedynie ze stosowaniem pronoranu , mimo , że z opinii biegłego wynika , iż już w 2009 r , możliwe było poinformowanie powódki takich skutkach , w odniesieniu do obydwu leków ,
e/ uznania , żeM. P.nie kwestionowała opinii biegłego z zakresu neurologii mimo , że wobec tego opracowania zarzuty takie złożyła w formie pisma procesowego,
f/ przyjęcia , iż nawet przekazana powódce w odpowiednim czasie informacja o skutkach stosowania tych leków nie byłaby zabezpieczeniem przed ich konsekwencjami w sferze majątkowej skarżącej , mimo że tego rodzaju , co najmniej ograniczenie tego rodzaju następstw, w takich warunkach, było możliwe.
2.art. 217 §1 kpcw zw zart. 227 §1 i 278 §1 kpc, wobec bezzasadnego oddalenia wniosku powódki o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego psychiatry , dla stwierdzenia uszczerbku na zdrowiu skarżącej wywołanym następstwami stosowania wskazanych wyżej leków , wobec stanowczej oceny biegłego z zakresu neurologii , że tylko specjalista z tej dziedziny jest kompetentny do jego określenia,
3.art. 328 §1 kpc, jako konsekwencji nie wskazania przez Sąd Okręgowy, w motywach wyroku podstawy prawnej w oparciu o którą roszczeniaM. P. (1)zostały oddalone. ,
- naruszenia prawa materialnego , jako następstwa :
a/ niezastosowaniaart. 448 §1 kcw zw z art. 4 ust. 1 ustawy o ochronie praw pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta w zw artr 430kci 822§1 kci oddalenia żądania powódki przyznania zadośćuczynienia mimo , że z opinii biegłego z zakresu neurologii wynika ,iż już w 2009 r była możliwość poinformowania pacjentki o ubocznych , negatywnych skutkach stosowania leków , które lekarzeSzpitala (...)wK.i prowadzący jej leczenie w przyszpitalnej przychodni zaordynowali skarżącej.
Brak tego rodzaju informacji doprowadził do tego , że skarżąca nie mogła wyrazić tzw. świadomej zgody na rozpoczęcie i prowadzenie terapii tymi lekami. Jej brak , na podstawie wskazanych przepisów, rodzi odpowiedzialność jednostki leczniczej , ergo jej ubezpieczyciela za wyrównanie wynikającej stąd dla pacjentki krzywdy.
b/nieprawidłowego , w świetle całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zastosowania przez Sąd Okręgowyart. 430 kcw zw zart. 415 , 445§1 , 444§1 i 361 kci wyrażenia nieoprawnej oceny , że pomiędzy upośledzeniem kontroli impulsów u powódki, a ilością przepisanych jej w ubezpieczonym szpitalu leków i nie poinformowaniem pacjentki o ubocznych , negatywnych skutkach ich stosowania , brak jest związku przyczynowego pod postacią jego prawdopodobieństwa, która to niepoprawna, w warunkach jego wykazania , ocena doprowadziła do oddalenia powództwa.
Ponadto skarżąca domagała się , na podstawieart. 380 kpcdokonania przez Sąd II instancji kontroli poprawności decyzji procesowej Sądu Okręgowego o oddaleniu wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego psychiatry , dla stwierdzenia skali trwałego uszczerbku na zdrowiu powódki , spowodowanego stosowaniemm.ip.. Apelującą postulowała , aby w ramach tej kontroli , Sąd Apelacyjny , uznając tę decyzję za wadliwą , o ten dowód uzupełnił postępowanie.
Odpowiadając na apelację , strona pozwana domagała się jej oddalenia , jako pozbawionej usprawiedliwionych podstaw oraz obciążeniaM. P. (1)kosztami postępowania odwoławczego.
Rozpoznając apelację Sąd Apelacyjny rozważył :
Środek odwoławczyM. P. (1)nie jest uzasadniony i podlega oddaleniu. Nie można bowiem podzielić żadnego z zarzutów , na których opiera się jego konstrukcja.
Chybione są sformułowane przezM. P. (1)zarzuty procesowe.
Nie ma racji powołując zarzut naruszeniaart. 328 §2 kpc[ wskazywany w treści apelacji§3tej normy nie istnieje ] , którego realizacji upatruje w braku rozważań prawnych , w odniesieniu do kwalifikacji roszczenia o przyznanie zadośćuczynienia na podstawieart. 448 § 1 kcw związku z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 o ochronie praw pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.
Zawracając uwagę , ze normaart. 448 kcnie jest podzielona na jednostki redakcyjne , wskazać należy , iż jak wynika z ukształtowanego i jednolitego , podzielanego przez Sąd Apelacyjny, w składzie rozstrzygającym sprawę, orzecznictwa Sądu Najwyższego, może on być uzasadniony jedynie wyjątkowo , gdy konstrukcja pisemnych motywów orzeczenia Sądu niższej instancji jest tak wadliwa , iż nie zawierają one danych pozwalających na przeprowadzenie na ich podstawie kontroli instancyjnej orzeczenia.
Nieco inaczej kwestię tę ujmując , zarzut naruszenia tego przepisu jest uzasadniony wtedy , gdy uzasadnienie wyroku nie pozwala na stwierdzenie czy Sąd prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego i [ lub ] procesowego.
/ por w tej materii , powołane jedynie dla przykładu , judykaty Sądu Najwyższego z 21 listopada 2001r , sygn. I CKN 185/01 i z 18 marca 2003 , sygn. IV CKN 1862/00, obydwa powołane za zbiorem Lex /
Tego rodzaju zasadniczymi nieprawidłowościami uzasadnienie wyroku z 2 marca 2017r. nie jest dotknięte.
W oparciu o te motywy jest wiadomym, na podstawie jakich ustaleń faktycznych i na jakich źródłach dowodowych opartych , po przeprowadzeniu dowodów zgromadzonych w sprawie , Sąd Okręgowy zastosował prawo materialne, służące ocenie roszczenia zgłoszonego w pozwie , w sposób jednoznaczny wskazując , że roszczenia powódki [ przy przyjęciu ich kwalifikacji opartej na przepisachkco odpowiedzialności deliktowej personelu medycznegoSzpitala (...)wK.i lekarza leczącego ją później w przyszpitalnej przychodni, w okresie czerwca - września 2009r, podlegają oddaleniu, wobec braku adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy ich działaniem a szkodą skarżącej.
Jak wynika z motywów kontrolowanego instancyjnie orzeczenia, ten brak jednej z przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej wyklucza ją także , gdy za jej podstawę przyjąć, wskazywane przez apelującą, nie poinformowanie jej przez lekarzy ubezpieczonej placówki medycznej o negatywnych skutkach ubocznych stosowaniam.ip..
W motywach wyroku Sąd Okręgowy jednoznacznie wskazał , że podczas leczenia powódki w szpitalu uniwersyteckim wK., a później w przyszpitalnej przychodni, nie byli zobowiązani tego robić , w warunkach takich , kiedy tylko długotrwałe stosowanie tych leków, mogło potencjalnie wywołać te negatywne następstwa , albowiem stwierdzono je na podstawie badań mających miejsce znacznie później, niż okres w którym w tym szpitalu i przychodni powódka była nimi leczona.
W konkluzji , odpierając stawiany zarzut, należy uznać , że wbrew stanowisku apelującej, uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego pozwala aby na jego podstawie przeprowadzić jego kontrolę instancyjną.
Jako bezzasadny należy ocenić zarzut naruszeniaart. 233 §1 kpc.
Ponownie odwołując się do ukształtowanego i jednolitego , aprobowanego przez skład Sądu Apelacyjnego rozstrzygającego sprawę , stanowiska Sądu Najwyższego , służącego wykładni tego przepisu , przypomnieć należy , iż jego skuteczne postawienie wymaga od strony wykazania na czym , w odniesieniu do zindywidualizowanych dowodów, polegała nieprawidłowość postępowania Sądu, w zakresie ich oceny i poczynionych na jej podstawie ustaleń.
W szczególności strona ma wykazać dlaczego obdarzenie jednych dowodów wiarygodnością czy uznanie, w odróżnieniu od innych, szczególnego ich znaczenia dla dokonanych ustaleń , nie da się pogodzić z regułami doświadczenia życiowego i [lub ] zasadami logicznego rozumowania , czy też przewidzianymi przez procedurę regułami dowodzenia.
Nie oparcie stawianego zarzutu na tych zasadach , wyklucza uznanie go za usprawiedliwiony, pozostając dowolną , nie doniosłą z tego punktu widzenia polemiką oceną i ustaleniami Sądu niższej instancji.
/ por. w tej materii , wyrażające podobne stanowisko , powołane tylko przykładowo, orzeczenia Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2001, sygn. IV CKN 970/00 i z 6 lipca 2005 , sygn. III CK 3/05 , obydwa powołane za zbiorem Lex/
Ponadto nie można tracić z pola widzenia również , że swobodna ocena dowodów stanowi jeden z podstawowych elementów składających się na jurysdykcyjną kompetencję Sądu , który dowody bezpośrednio przeprowadza.
Ma to m. in. i takie następstwo , że nawet w sytuacji w której z treści dowodów można , w zakresie ustaleń , wyprowadzić równie logiczne , chociaż przeciwne do przyjętych przez Sąd I instancji wnioski , to zarzut naruszenia normyart. 233 §1 kpc, pomimo to , nie zostanie uznany za usprawiedliwiony.
Dopóty , dopóki ocena przeprowadzona przez Sąd ocena mieści się w granicach wyznaczonych przez tę normę procesową i nie doznały naruszenia wskazane tam jej kryteria , Sąd Odwoławczy obowiązany jest ocenę tę , a co za tym idzie także wnioski z niej wynikające dla ustalań faktycznych , aprobować .
Zważywszy na to jakie argumenty powołała skarżąca aby wykazać realizację tego zarzutu ocenić należy , że żaden z nich nie jest takim , który uzasadniałby jego podzielenie.
- nie ma racji powódka , gdy podstaw do niego upatruje w odmowie uznania za wiarygodną tej części relacji świadkaJ. P.– męża powódki - w ramach której twierdził , że negatywne skutki stosowania obu leków ujawniły się u żony bezpośrednio po rozpoczęciu nimi terapii , już w czasie , kiedy powódka była leczona wSzpitalu (...)wK.i przychodni przyszpitalnej.
Stwierdzenie to jest sprzeczne z treścią innych dowodów przeprowadzonych w sprawie , w tym relacji lekarza prowadzącego skarżącą w tej przychodni - doktorM. R./k. 270 v akt / , wskazującej jedynie na to , że rozpoczęła leczenie powódki w madoparem i pronoranem w małych dawkach substancji aktywnej i ilościach pozwalających na jedynie kilkunastodniowe stosowanie, w warunkach takich, kiedy nie przepisanie jej ich przy wypisie ze szpitala , spowodowało , po dwóch dniach, powrót drżenia kończyn, które skłoniło skarżącą do pierwszej wizyty w klinice, 29 czerwca 2009r.
Przede wszystkim, ta część relacjiJ. P.jest sprzeczna z treścią opinii biegłej z zakresu neurologii , która zarówno w opracowaniu zasadniczym jak i uzupełniającym jednoznacznie wykluczyła to, aby czasokres poddawania obu leków w okresie , kiedy pacjentka była leczona [ jednym z nich/m./ wSzpitalu (...)w dniach 9- 25 czerwca 2009 , a następnie obydwoma , które zostały przepisane w przyszpitalnej klinice najpierw 29 czerwca 2009 r w niskich dawkach i ilościach pozwalających na zażywanie przez 10 dni , a następnie w dniu 28 września 2009r , na okres siedmiu dni ] , był takim aby mogły się ujawnić w jej zdrowiu negatywne uboczne skutki takiej terapii, pod postacią upośledzenia kontroli impulsów. Ekspert we wnioskach swoich opracowań jednoznacznie wiązał możliwość ujawnienia się tych następstw z procesem dłutowanego stosowania tak madoparu jak i pronoranu - obu w dużych dawkach , które nie były skarżącej wówczas przepisywane.
Taki stan rzeczy , w warunkach stałego stosowania tych leków u powódki, miał miejsce już w czasie kiedy zdecydowała się leczyć swoje neurologiczne schorzenie w(...)placówkach medycznych , w tym w szczególności w(...)Szpitalu (...), w którym je rozpoczęła od 20 kwietnia 2010r .
To ,jak ustala Sąd I instancji , w sposób nie kwestionowany w apelacji , po systematycznej terapii tymi lekami w tej placówce oraz po stosowaniu ich , zapisanych przez personel medyczny tego szpitala , skarżąca zaczęła zauważać u siebie w niepokojące objawy , w sposobie zachowania, nie obserwowane wcześniej.
- Niezasadnie powódka upatruje podnoszonego błędu Sądu w tym , że przyjął , iż strony nie kwestionowały opinii biegłejM. K..
Rzeczywiście wobec opracowania tego eksperta na piśmie,M. P. (1)sformułowała zarzuty ale po odniesieniu się do nich w formie opinii uzupełniającej, skarżąca ostatecznie , podobnie jak i strona przeciwna , zaaprobowała wnioski opracowania nie postulując , kolejnego uzupełniania jej czy ponawiania tego dowodu w drodze opinii innego specjalisty z tej samej dziedziny. Przeciwnie, wprost odwołując się do jego treści , sformułowała wniosek o dowód z opinii biegłego psychiatry , który miał ocenić rozmiar uszczerbku na zdrowiu powstały u apelującej na skutek stosowaniam.ip.,
- Pozostałe argumenty mające wspierać ten zarzut , a dotyczące nieoprawności wniosku Sądu, co do możliwości ograniczenia negatywnych następstw upośledzenia kontroli impulsów dla codziennego życia powódki i jej rodziny , w istocie stanowią dowolną polemikę z ocena Sądu I instancji , w ramach którejM. P.wyciąga inne wnioski w tym zakresie niż te , które sformułował Sąd. Z przyczyn już wyżej podanych, tak zbudowana argumentacja nie może skutecznie wesprzeć stawianego zarzutu , a tym bardziej, nie może zdecydować o jego podzieleniu.
- nietrafny jest zarzut naruszeniaart. 217 §1kpoc w zw zart. 227 §1 kpcw zw zart. 278 §1. Opiera się on zakwestionowaniu przez apelacją decyzji procesowej Sądu I instancji o oddaleniu wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego psychiatry.
Decydując w ten sposób , w warunkach uznania go za nieprzydatny dla ustalenia okolicznością doniosłych dla rozstrzygnięcia , wbrew odmiennemu zapatrywaniu skarżącej , Sąd Okręgowy nie popełnił błędu. Ocena tej treści zdecydowała także o tym , iż Sąd II instancji oddalił żądanie uzupełnienia o ten dowód postępowania odwoławczego[ co nota bene nie spotkało się z zarzutem procesowym apelującej opartym na podstawie zart. 162 kpcw zw zart. 391 §1 kpc]
W warunkach bowiem niewadliwego uznania przez Sąd , że powódka nie zdołała wykazać. co o najmniej wysokiego prawdopodobieństwa adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy sposobem działania lekarzySzpitala (...), a szkodami majątkową i niemajątkową , którychM. P. (1)miała doznać , prowadzenie dowodu służącego określeniu ich rozmiaru ilościowego, do czego bezpośrednio zmierzała opinia mająca ustalić stopień jej uszczerbku na zdrowiu, było niecelowe , skoro nie prowadziło do poczynienia na jego podstawie ustaleń relewantnych z punktu widzenia treści rozstrzygnięcia.
Uznanie zarzutów procesowych za niezasadne ma to następstwo , iż ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Okręgowy , Sąd II instancji przyjmuje za własne.
Ocena ta nie dotyczy jednego elementu tych ustaleń , a mianowicie , opartej na uzupełniającej opinii biegłej z zakresu neurologii, konstatacji zgodnie z którą już czerwcu w 2009 r istniała możliwość poinformowania powódki jako pacjentki o negatywnych skutkach ubocznych stosowaniam.ip..
Tego fragmentu uzupełniającego opracowaniaM. K./ k. 670 akt / nie można uzna za wiarygodny , a w związku z tym Sąd II instancji, eliminuje to stwierdzenie z dokonanych w sprawie ustaleń.
Motywując taką ocenę przypomnieć należy , że opinia biegłego podlega ocenie Sądu jak każdy inny dowód.
W tym kontekście zauważyć , że ocena wyrażona przez biegłą jest dowolna , a nie przynależąc przy tym do sfery jej wiedzy specjalistycznej , może podlegać weryfikacji w ramach kompetencji jurysdykcyjnej , także Sądu II instancji rozstrzygającego , wobec obowiązującego modelu apelacji pełnej , w ramach kontroli instancyjnej orzeczenia , w dalszym ciągu tę samą sprawę . Jednym z podstawowych elementów składowych tej kompetencji jest swobodna ocena zgromadzonych dowodów.
Stwierdzenie biegłej jest dowolne dlatego , że po pierwsze nie zostało poparte odwołaniem się do jakichkolwiek podstaw faktycznych wynikających z innych dowodów zgromadzonych w sprawie, sprowadzając się w istocie do jednego zdania . Staje się ono tym samym w istocie stwierdzeniem nieweryfikowalnym. Co więcej , nie może być uznane za trafne w świetle innych okoliczności , które ustalone w sprawie wskazują , że
- podczas leczenia wKlinice (...)wK., nie stosowano u powódki pronoranu a jedynie [ przez siedem dni we wzrastających dawkach ], madopar . Wspólnie z pronoranem zastosowała go po raz pierwszy drR., w niskich dawkach, przepisując jeM. P.raz na okres 10 dni [ 29 czerwca 2009r] , a następnie po przerwie pomiędzy tym dniem, a 27 września 2009r , w dniu 28 września 2009 ponowniem.62,5 mg ip.G 20 , w ilościach pozwalających na ich stosowanie przez okres 7 dni,
- informacje dotyczące negatywnych skutków stosowania leków , pod postacią obserwowanych u niektórych pacjentów skłonności do gier hazardowych , mające dotyczyć stanu badań przeprowadzonych przez Urząd RejestracjiProduktów L., na czerwiec 2009 dotyczyły tylko lekup.i to stosowanego w dużych dawkach [ co uM. P. (1)nie miło miejsca ] ,
- z relacji świadków lekarzyM. R./ k. 270 v / iA. S.- będącego w 2009r ordynatorem oddziału klinicznego neurologiiSzpitala (...)/ k. 271 v akt / wynika , że uogólnione informacje o możliwych negatywnych skutkach stosowania takm.jak ip.zaczęły się pojawiać w fachowej , polskojęzycznej prasie medycznej, w 2013 Wcześniej mogli się z nimi , także w 2009r, zapoznać się ci zainteresowani , którzy śledzili na bieżąco publikacje w języku angielskim . Ostrzeżenie o negatywnych skutkach stosowania tych leków mogły się pojawić [ jak można wnioskować , umieszczone w ulotkach dołączanych do ich opakowań. ] mniej więcej w tym samym czasie , co publikacje w języku polskim./ ŚwiadekS.nie był w stanie tego bliżej czasowo określić , świadekR.łączyła ten fakt z przełomem 2013 i 2014 roku./
- z informacji wskazanego wyżej(...)wynika także , że działająca przy nim grupa ds. Monitorowania(...)Leków zajmowała się kwestią bezpieczeństwa stosowania leków zawierających lewodopę [ np.m.] w lipcu 2012r . Efektem tych prac było wydanie powszechnie dostępnego i obowiązującego zalecenia dla podmiotów odpowiedzialnych za zapewnienie bezpieczeństwa leczenia, aby zaktualizowały informacje dotyczące leków zawierających taki skład [ jak można sądzić chodziło o wskazanie na możliwość stwierdzonych , a uprzednio nieznanych negatywnych następstw stosowanial.i innycha. (...)]
Uwzględniając te fakty, w ich całokształcie, należy wykluczyć poprawność stwierdzenia biegłej , że już w czasie pobytu powódki wSzpitalu (...)istniała możliwość poinformowania jej o negatywnych skutkach stosowania obu leków, skoro w tym czasie , następstwa te do których odwołuje się powódka nie były znane także osobom na co dzień ordynującym je pacjentom ani im dostępne w fachowych periodykach.
Nie ma także racji skarżąca podnosząc zarzuty naruszenia prawa materialnego
Obydwa zarzuty postawione przez skarżącą, w istocie sprowadzają się do zakwestionowania stanowiska prawnego Sądu I instancji zgodnie z którym powódka nie zdołała w sporze dowieść , że pomiędzy sposobem w jaki wSzpitalu (...)wK.i przychodzi przyszpitalnej, stosowano dla leczenia jej schorzenia w postaci drżenia kończynm.ip.oraz tym , że nie poinformowano jej o negatywnych skutkach ubocznych terapii tymi lekami , a stwierdzonym u niej upośledzeniem kontroli impulsów zachodzi adekwatny związek przyczynowy.
Konsekwencją takiej oceny było oddalenie powództwaM. P. (1), domagającej się od ubezpieczyciela szpitala odszkodowania i zadośćuczynienia, na podstawach wynikających z przepisówkodeksu cywilnegoo odpowiedzialności deliktowej w zw zart. 822 §1 i 4 kcoraz upatrującej podstawy do jego odpowiedzialności z tytułu wyrównania doznanej przez nią krzywdy , na podstawie normy art. 4 ust.1 ustawy z 6 listopada 2008 o ochronie praw pacjenta [ ...]
W związku z opisanym wyżej podstawowym argumentem apelującej wspierającym obydwa zarzuty a mianowicie , że wykazanymi w sporze faktami udowodniła prawdopodobieństwo istnienia takiego związku , powiedzie należy , że w postepowaniach dotyczących roszczeń związanych z procesem leczenia poszkodowany rzeczywiście może mieć trudności w ścisłym wykazaniu , iż taki związek pomiędzy sposobem działania / zaniechania/ personelu zatrudnionego przez placówek medyczną, a jego szkodą , istnieje.
Dlatego dla ułatwienia jego sytuacji powszechnie przyjmuje się w orzecznictwie sądowym i w literaturze , konstrukcję tzw. dowodu prima facie.
Jej Istota sprowadza się do tego , że wystarczającym dla udowodnienia realizacji tej przesłanki odpowiedzialności za wyrównanie doznanego uszczerbku, aby poszkodowany wykazał fakty potwierdzające to , iż , taki związek przyczynowy pomiędzy zdarzeniem szkodzącym a szkodą jest prawdopodobny. Orzecznictwo Sądu Najwyższego , aprobowane przez skład Sądu Apelacyjnego , rozstrzygającego sprawę , wymaga, by to prawdopodobieństwo było prawdopodobieństwem wysokiego stopnia .
/ por bliżej w tej kwestii, powołane jedynie dla przykładu judykaty Sądu Najwyższego z 17 czerwca 1969 , sygn. II CR 165/69, z 11 października 1972 , sygn. II PZ 288/72 , z 4 listopada 2005, sygn.. V CK 182/05, z 7 marca 2013 , sygn. II CSK 364/12, i z 8 maja 2014, sygn. V CSK 353/13 - wszystkie powołane za zbiorem Legalis. /
Tym nie mniej , mimo takiego ułatwienia powódka nie podołała temu ciężarowi.
Ocenę przeciwną opiera ona na stwierdzeniu biegłej z zakresu neurologii , że już 2009r możliwym było poinformowanie pacjentów , których leczonom.ip.o możliwych negatywnych następstwach ich stosowania.
Z przyczyn wyżej szczegółowo podanych ustalenie to , jako dowolne, zostało wyeliminowane z ustaleń doniosłych dla rozstrzygnięcia.
Nie można też w ramach oceny , czy powódka tę przesłankę odpowiedzialności szpitala , a w konsekwencji strony pozwanej , wykazała , tracić z pola widzenia i nie uwzględniać tego , że :
a/ jak wynika z wiarygodnej części opracowań biegłej tylko systematyczne stosowanie tych leków w dużych dawkach mogło doprowadzi do ujawnienia się takich negatywnych skutków ich stosowania , na które wskazywałaM. P., a za takie /zdaniem opiniującej/ nie można uznać stosowanie zalecone przez lekarzyszpitala (...)wK.i przychodni przyszpitalnej w czerwcu i wrześniu 2009 r ,
b/ W samym szpitalu stosowano tylko madopar przez okres siedmiu dni we wprawdzie zwiększanych stopniowo dawkach ale później zaniechano leczenia nim o czym świadczy fakt , że przy wypisie zlecono powódce stosowanie w domu innych leków. Dodatkowo wskazać trzeba , że nawet gdyby prawdopodobieństwa tego związku upatrywać w informacji Urzędu Rejestracji Produktów leczniczych według danych na czerwiec 2009 do której nawiązywała skarżąca , to nie może on zostać potwierdzony [ tym bardziej w wysokim stopniu ] w warunkach takich , gdy informacja ta dotyczy tylkop.i to stosowanego w wysokich dawkach , a co więcej stwierdzone w niej pewne przypadki negatywnych następstw u leczonych nim w ten sposób niektórych pacjentów związały się z ujawnionymi skłonnościami do gier hazardowych a nie tymi konsekwencjami z którymi łączy swoje szkody powódka [(...)],
c/ w przychodzi przyszpitalnej, prowadząca skarżącą doktorR., zapisała jej wprawdzie powódce [z dobrym efektem terapeutycznym ] zarówno pronoran jak i madopar ale w niskich dawkach , co więcej uczyniła to tylko dwukrotnie , raz 29 czerwca 2009 a następnie, po dłuższej niemal trzymiesięcznej przerwie, 28 września 2009 . Ilości tych leków pozwalały na ich użycie przez łącznie 17 dni. Nie sposób w tych okolicznościach zasadnie mówić o tym , że było to leczenie systematyczne , a tym bardziej z użyciem znacznych dawek substancji aktywnych lewodopy i innych antagonistów dopaminy.
Tymczasem z niekwestionowanych w tym zakresie ustaleń , [w tym opartych na wnioskach opinii biegłego ] wynika , że dopiero systematyczne stosowanie tych leków , o którym , w przypadkuM. P. (1), można mówić dopiero w(...)palcówkach medycznych , w tym w szczególności(...)Szpitalu (...), mogło wywołać upośledzenie kontroli impulsów.
Poprawność takich wniosków potwierdza kolejne ustalenie , iż właśnie dopiero po dłuższej terapii oboma tymi lekami w tym szpitalu , po maju 2010r , zaczęły się u powódki ujawni zachowania , których dotąd nie doświadczała, związane z(...), jak skłonność do nadmiernych , zbędnych zakupów nierentowne przedsięwzięcia w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej np. dokonywanie sprzedaży towaru w jej ramach po obniżonych niezasadnie cenach, zaciąganie nadmiernych w skali zobowiązań kredytowych.
Wykluczenie , na opisanych podstawach chociażby znacznego stopnia prawdopodobieństwa związku przyczynowego między terapia lekową stosowaną wobec powódki wK., w powoływanym przez w podstawie faktycznej powództwa okresie roku 2009 , a szkodą powoduje , że nietrafny jest zarzut prawno - materialny kwestionujący sposób zastosowania przez Sąd I instancji normkodeksu cywilnegojako podstawy odpowiedzialności strony pozwanej.
Sformułowanie drugiego z zarzutów nawiązującego wprost do normy art. 4 ust. 1 ustawy z 6 listopada 2008r o ochronie praw pacjenta [ ...]- { jedn. tekst DzU z 2017 poz. 1318 }, każe rozważyć czy ubezpieczyciel nie odpowiada za świadczenie kompensacyjne z tytułu zadośćuczynienia należnegoM. P. (1)na tej właśnie podstawie.
Norma ta uzależnia możliwość dochodzenia zadośćuczynienia od zawinionego naruszenia praw pacjenta .
Naruszenie to jest , zgodnie z wolą ustawodawcy równoznaczne z naruszeniem jego dóbr osobistych , które ma rekompensować świadczenie powstające niezalenie od samej wywołanym naruszeniem krzywdy i związku przyczynowego pomiędzy nią i zawinionym działaniem podmiotu odpowiedzialnego wobec pacjenta.
Wobec tego zasadniczym dla oceny roszczeniaM. P. (1)jest stwierdzenie , czy lekarze leczący powódkę wK., w okresie czerwca i września 2009r najpierw tylkom., a potemm.ip., naruszyli jej prawa wskazane w tej ustawie , czyniąc to w sposób zawiniony.
Jednym ze skatalogowanych w ustawie takich praw jest statuowane przez art. 9 prawo do informacji. Zgodnie z ust. 2 tego przepisu elementem składowym tego prawa są także dane o dających się przewidzieć następstwach mogącej być zastosowaną terapii. Wraz z pozostałymi częściami składowymi tego rodzaju informacji umożliwia to pacjentowi wyrażenie tzw uświadomionej zgody na proponowany sposób leczenia.
Z ustaleń poczynionych w sprawie wynika , że stosując wobec powódkim.a następnie takżep.lekarze prowadzący ją wSzpitalu (...), a później w przyszpitalnej przechodni, nie informowaliM. P. (1)o negatywnych ubocznych następstwach zastosowania obu leków.
To zaniechanie nie może jednak stać się podstawą dla oceny , że tym samym zawinili oni naruszenie prawa do informacji , a w konsekwencji podjęcia przez powódkę uświadomionej zgody na terapię lecznicza jej schorzenia tymi lekami.
Zdaniem Sądu II instancji nie sposób zasadnie zarzucić im zaniechania w tym zakresie skoro żaden z nich nie znał , a co więcej nie miał obowiązku znać , w czasie kiedy podjęli liczenieM. P. (1)m.ip.negatywnych, ubocznych następstw ich stosowania , pod postacią upośledzenia kontroli impulsów.
Informacje o nich w prasie fachowej pojawiały się w sposób , który obligował stosujących je w codziennej praktyce , uwzględniwszy zawodowy jej charakter , lekarzy , do zapoznania się z nimi dopiero później , równocześnie lub w następstwie zalecenia dla producentów leków zawierających lewodope lub inne substancje aktywne - antagonistów dopaminy - aby skorygowali, dotychczasowe informacje dostępne pacjentom w zakresie ich bezpieczeństwa dla zdrowia, ze wskazaniem na możliwe wywoływanie nimi, upośledzenia kontroli impulsów.
Zawinienie lekarzySzpitala (...)wK., w naruszeniu obowiązku informacji dla pacjentki , a w konsekwencji , odpowiedzialność odszkodowawcza strony pozwanej są wykluczone tym bardziej , gdy weźmie się pod uwagę , iż później niż czas leczenia powódki wK.ujawnione, negatywne następstwa używania tych leków były związane z systematycznością terapii i używaniem w tracie jej trwania znacznych dawek substancji aktywnych. Takich wówczas wobec powódki nie zamierzano ani nie stosowano . Czasokres w jakim je zapisywanoM. P. (1)przeczy temu , aby używanie mogło być uznane za systematyczne.
Z podanych przyczyn , oceniając jako niezasadne także zarzuty prawnomaterialne , Sąd II Instancji orzekł o oddaleniu apelacji , na podstawieart. 385 kpc.
Zważywszy na charakter sprawy , następstwa upośledzenia kontroli impulsów dla sytuacji osobistej i majątkowej powódki , a także na to , że mogła ona być w sposób usprawiedliwiony przekonana , że chociażby w części [ zważywszy na treść unormowań ustawy o ochronie praw pacjenta[ ...] , jej roszczenia są uzasadnione , w odwołaniu się do zasad słuszności i sprawiedliwości Sąd II instancji nie obciążył jej kosztami postępowania apelacyjnego należnymi stronie przeciwnej, stosując , w tym zakresie rozstrzygnięcia , przepisart. 102 kpcw zw zart. 108 §1 i 391 §1 kpc.
SSA Grzegorz Krężołek SSA Andrzej Szewczyk SSA Sławomir Jamróg