Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1085/17
Data wyroku: 2018-02-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Justyna Dołhy, Sebastian Mazurkiewicz, Maciej Schulz
Słowa kluczowe: Uchylenie wyroku
Podstawa prawna: art. 438 pkt 1 kpk

Warszawa, dnia 31 stycznia 2018 r.
Sygn. akt VI Ka 1085/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Maciej Schulz
Sędziowie:  SO Sebastian Mazurkiewicz
SR del. Justyna Dołhy (spr.)
protokolant: protokolant sądowy stażysta Paulina Sobota
przy udziale prokuratora Marka Traczyka
po rozpoznaniu dnia 31 stycznia 2018 r. w Warszawie
sprawyJ. M., synaM.iW.,ur. (...)wW.
oskarżonego o przestępstwo zart. 278 § 1 i 5 k.k.w zb. zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku
z dnia 24 kwietnia 2017 r.    sygn. akt II K 701/16
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Otwocku do ponownego rozpoznania; zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Otwocku kwotę 516,60 zł na rzecz adwokataA. K.tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w instancji odwoławczej.

SSO Sebastian Mazurkiewicz SSO Maciej Schulz   SSR del. Justyna Dołhy
Sygn. akt VI Ka 1085/17

UZASADNIENIE
J. M.został oskarżony o to, że w dniu 15 września 2013 r. wO., województwa(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, dokonali zaboru w celu przywłaszczenia karty bankomatowejbanku (...)wystawionej na nazwiskoB. K.oraz pieniędzy w kwocie 37 zł, a następnie przy użyciu przedmiotowej karty dokonali dwukrotnie wypłaty pieniędzy z konta bankowegoB. K.w łącznej kwocie 450 zł, czym spowodowali stratę w wysokości 487 zł na szkodęB. K., tj. o czyn zart. 278 § 1 i 5 kkw zb. zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 24 kwietnia 2017 r. w sprawie o sygn. akt II K 701/16 oskarżonyJ. M.został uznany za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu. Przy zastosowaniuart. 4 § 1 kkSąd wymierzył oskarżonemu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby oraz oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora. Na podstawieart. 46 § 1 kkSąd orzekł od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonejB. K.obowiązek częściowego naprawienia wyrządzonej szkody poprzez zapłatę kwoty 162,33 zł.
Od powyższego wyroku apelację wywiódł prokurator, który w oparciu oart. 438 pkt 1 kpkzaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonego zarzucając obrazę przepisów prawa materialnego tj.art. 278 § 1 kkpolegającą na zakwalifikowaniu czynu, którego dopuścił się oskarżony w części dotyczącej zaboru pieniędzy w kwocie 487 zł jako przestępstwa zart. 278 § 1 kk, podczas gdy czyn ten stanowi wykroczenie zart. 119 § 1kw, co w konsekwencji powinno prowadzić do uznania zachowania oskarżonego za dwa odrębne czyny zart. 278 § 1 i 5 kkoraz zart. 119 § 1kw. Prokurator wniósł o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje.
Należy w pełni podzielić argumentację prokuratora zawartą w apelacji. Sąd Rejonowy w Otwocku wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2017 r. uznał oskarżonego za winnego popełnienia nie tylko czynu zart. 278 § 1 i 5 kk, ale również przestępstwa zart. 278 § 1 kkpolegającego na kradzieży pieniędzy w łącznej kwocie 487 zł. Przestępstwo kradzieży jest przestępstwem przepołowionym i aby doszło do realizacji jego znamion wartość przedmiotu przestępstwa musi przekraczać ¼ minimalnego wynagrodzenia w rozumieniuustawy z 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę. W przeciwnym razie kradzież rzeczy ruchomej jest wykroczeniem zart. 119 § 1kw. W dacie orzekania przez Sąd Rejonowy minimalne wynagrodzenie za pracę wynosiło 2.000 zł tak więc wartość skradzionych pieniędzy powodowała konieczność sięgnięcia do przepisuart. 119 § 1kw. Mając zaś na uwadze datę popełnienia czynu tj. 15 września 2013 r. należało uznać, że nastąpiło przedawnienie karalności czynu zart. 119 § 1kw z dniem 15 września 2015 r. i postępowanie w tym zakresie umorzyć na podstawieart. 45 § 1kw w zw. zart. 5 § 1 pkt 4 kpw.
Biorąc pod uwagę powyższe, konieczne stało się uchylenie wyroku Sądu Rejonowego i przekazanie mu sprawy do ponownego rozpoznania ponieważ wyrok ten został wydany w trybie konsensualnym w oparciu oart. 387 kpkzaś z uwagi na nieobecność oskarżonego na rozprawie apelacyjnej niemożliwe było wydanie rozstrzygnięcia reformatoryjnego. Jak podkreśla się w orzecznictwie i judykaturze „dostrzeżenie przez Sąd II instancji obrazy prawa materialnego w części dotyczącej kary lub jej rażącej niewspółmierności, co do zasady eliminuje rozstrzygniecie reformatoryjne przez Sąd odwoławczy orzeczenia wydanego w trybie konsensualnym. Zmiana wyroku wydanego w trybie dobrowolnego poddania się odpowiedzialności przed Sądem odwoławczym determinowana jest ewentualną wyrażoną ponownie zgodą stron na wymierzenie kary - tym razem współmiernej - na nowych warunkach. Brak takiego porozumienia w sytuacji, gdy Sąd II instancji podzielił argumenty apelacji prokuratora winien skutkować uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania przed Sądem I instancji na zasadach ogólnych. W przeciwnym razie doszłoby do wydania wyroku w trybie konsensualnym, zmienionego następnie przez Sąd II instancji, pomimo braku porozumienia stron co do warunków skazania, a więc bez konstytutywnego elementu warunkującego w omawianym trybie” (vide wyrok Sądu Najwyższego - Izba Karna z dnia 3 września 2015 r., w sprawie V KK 240/15 oraz wyrok Sądu Najwyższego - Izba Karna z dnia 8 października 2009 r. w sprawie V KK 29/09).
Rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe, ponieważ ponowne zastosowanie rozwiązania zart. 387 § 1 i 2 kpkjest wykluczone z uwagi na to, że nie będzie już spełniony warunek „pierwszego przesłuchania oskarżonego” wskazany w§ 1tego przepisu. Konieczne jest również rozważenie, czy przepisy z daty czynu są względniejsze pod kątem możliwości orzeczenia wobec oskarżonego kary w oparciu oart. 37a kk, czy też wobec obecnego brzmieniaart. 70 § 2 kk.
SSO Maciej Schulz SSO Sebastian Mazurkiewicz SSR del. Justyna Dołhy