Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 125/18
Data wyroku: 2018-04-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Skowron
Słowa kluczowe: Złagodzenie kary
Podstawa prawna: art. 37a kk

Sygn. akt VI Ka 125/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 kwietnia 2018 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Tomasz Skowron
Protokolant – Ewelina Ostrowska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej wB.M. Z.
po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r.
sprawyJ. N.ur. (...)wM.
s.W.,S.zd.S.
oskarżonego zart. 177 § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez Prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Bolesławcu
z dnia 28 grudnia 2017 r. sygn. akt II K 802/17

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoJ. N.

II
stwierdza, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa

Sygn. akt VI Ka 125/18

UZASADNIENIE
J. N.został oskarżony o to, że:
W dniu 30 czerwca 2017 r. o godz. 23.30 na 58.700 kmdrogi krajowej nr (...), na pasie ruchu w kierunku doW., gm.O., pow.(...)nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym i nieumyślnie spowodował wypadek przez to, że kierując samochodem markiA. (...)onr rej. (...), poruszając się prawym pasem ruchu, nie dostosował prędkości do warunków ruchu, niewłaściwie obserwował przedpole jazdy i najechał na poprzedzający go pojazd markiR. (...)onr rej. (...), którego kierujący w wyniku uderzenia stracił panowanie nad kierowanym pojazdem, zjeżdżając na lewy pas ruchu, uderzając w pojazd markiM. (...)onr rej. (...), wskutek czego pasażerowie samochodu markiM. (...)o nr rej,(...)doznali obrażeń ciała, w tym:
-T. R.w postaci złamania kości czołowej prawej, drobnego krwiaka podtwardówkowego prawej okolicy czołowej, które to obrażenia spowodowały u niego naruszenie czynności narządów ciała oraz spowodowały rozstrój zdrowia na czas przekraczający dni siedem
-J. P.w postaci złamania kompresyjnego kręgów piersiowych Th8 i Th12, które to obrażenia spowodowały u niego naruszenie czynności narządów ciała oraz spowodowały rozstrój zdrowia na czas przekraczający dni siedem.
tj. o czyn zart. 177 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Bolesławcu wyrokiem z dnia 28 grudnia 2017 r. w sprawie II K 802/17:

I
uznał oskarżonegoJ. N.za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa zart. 177 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 177 § 1 k.k.wymierzył mu karę grzywny w ilości 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych po 20 zł (dwadzieścia złotych) każda;

II
na podstawieart. 46 § 1 k.k.zobowiązał oskarżonego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonychJ. P.iT. R.kwot po 1000 zł (tysiąc złotych) tytułem zadośćuczynienia za doznaną przez nich krzywdę;

III
na podstawieart. 627 k.p.k.zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 812,92 zł, zaś na podstawieart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychwymierzył mu opłatę w wysokości 160 zł.

Apelację od tego wyroku wniósł prokurator, zaskarżając go na podstawieart. 425 § 1, 2, 3 kpkorazart. 444 kpkna niekorzyść oskarżonegoJ. N.w części dotyczącej orzeczenia o karze, tj. przyjęcia za podstawę wymiaru kary grzywny przepisuart. 177 § 1 kk, przy pominięciu zastosowaniaart. 37a kk.
Na podstawieart. 427 § 1 i 2 kpk,art. 438 pkt 1 kpkprokurator powyższemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, a toart. 177 § 1 kkpoprzez wymierzenie oskarżonemu za przypisane mu przestępstwo zart. 177 § 1 kk, na podstawie tego przepisu, kary grzywny w wymiarze 80 stawek dziennych po 20 zł każda, mimo że przestępstwo to nie jest zagrożone karą grzywny, a wyłącznie karą pozbawienia wolności, podczas gdy podstawą do wymierzenia sprawcy przestępstwa zagrożonego karą nieprzekraczającą ośmiu lat pozbawienia wolności kary grzywny lub kary ograniczenia wolności jest przepisart. 37a kk.
Podnosząc powyższe zarzuty i powołując się na przepis zart. 437 § 1 kkprokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie jako podstawy wymiaru kary grzywny orzeczonej wobec oskarżonegoJ. N.–art. 177 § 1 kkprzy zastosowaniuart. 37a kk.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja oskarżyciela publicznego nie zasługuje na uwzględnienie.
Sformułowany w apelacji zarzut naruszenia prawa materialnego –art. 177§1 k.k.poprzez wymierzenie za przypisane przestępstwo na podstawie tego przepisu kary grzywny jest niezasadny.
Przepisart. 37a k.k.stanowi, iż w sytuacji gdy ustawa przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, można zamiast tej kary orzec grzywnę lub karę ograniczenia wolności, o której mowa wart. 34§1 a pkt 1,2 lub 4 k.k.W związku z tym stwierdzić należy, że każdy typ czynu zabronionego zagrożony jednorodzajową sankcją w postaci kary pozbawienia wolności nieprzekraczającej 8 lat jest typem z alternatywnym zagrożeniem karą; norma sankcjonująca jest zatem tworzona z co najmniej dwóch przepisów –art. 37a k.k.i przepisu stanowiącego podstawę wymiaru kary (post. Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 2016r. sygn. II KK 361/15, OSNKW 2016/6/39). Przepisart. 37a k.k.nie ma charakteru normy stanowczej zawierającej nakaz lub zakaz określonego postępowania), zatem jego obraza – w rozumieniu art.. 438pkt 1 k.p.k.– nie wchodzi w grę (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 14 kwietnia 2016r. sygn. II AKa 42/16, Biul. SAKa 2016/2/14, LEX nr 2047228).
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że sąd I instancji zobligowany był (na podstawieart. 413§1 pkt 6 k.p.k.) do powołania w podstawie wymiaru kary zarówno przepisuart. 177§1 k.k.(co uczynił), jak iart. 37a k.k.(czego nie uczynił). Powołanie zatem samego przepisuart. 177§1 k.k.jako podstawy wymiaru kary jest nieprawidłowe ale nie można go rozpatrywać w kontekście naruszenia prawa materialnego jak chce tego skarżący. Przepis ten został bowiem prawidłowo zastosowany w tym również jako podstawa wymiaru kary. Nieprawidłowość w działaniu sądu I instancji polega na niepowołaniu wyżej wskazanego przepisuart. 37a k.k.uchybienie to jednakże należy zaliczyć do kategorii obrazy przepisów postępowania (art. 438 pkt 2 k.p.k.) i w konsekwencji orzeczenie może ulec zmianie, o ile zostanie wykazane, że obraza ta miała wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. Taki zaś zarzut w wywiedzionej przez prokuratora apelacji nie został postawiony i w związku z tym nie zasługiwała ona na uwzględnienie.
Zaskarżony wyrok zatem należało utrzymać w mocy.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawieart. 636§1 k.p.k.