Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 231/18
Data wyroku: 2018-10-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Charuza, Wiesław Kosowski, Marcin Ciepiela
Słowa kluczowe: Samodzielność jurysdykcyjna sądu
Podstawa prawna: art. 8§1 k.p.k.
Teza: Sąd karny nie jest związany decyzją administracyjną, w tym podatkową, niezależnie od jej deklaratywnego czy konstytutywnego charakteru, a w konsekwencji – nie musi oczekiwać na odpowiednią decyzję organu administracji publicznej.

Sygn. akt: II AKa 231/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 października 2018 roku
Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący

SSA Marek Charuza

Sędziowie

SSA Wiesław Kosowski
SSO del. Marcin Ciepiela (spr.)

Protokolant

Iwona Olszówka

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Częstochowie Ryszarda Chyrka
po rozpoznaniu w dniu 26 października 2018 roku sprawy:

1
A. H.(H.), s.J.iR.,ur. (...)wE.,

oskarżonego zart. 258 §3 kk,art. 54 §1 kksi inne;

2
M. B. (1)(B.), s.Z.iU.,ur. (...)wM.,

oskarżonego zart. 258 §1 kk,art. 54 §2 kksi inne;

3
Z. B.(B.), s.Z.iK.,ur. (...)wP.,

oskarżonego zart. 258 §1 kk,art. 54 §2 kksi inne;

4
G. B.(B.), s.W.iA.,ur. (...)wS.,

oskarżonego zart. 258 §1 kk,art. 54 §2 kksw zw. zart. 6 §2 kksw zw. zart. 37 §1 pkt 2 i 5 kks;

5
M. B. (2)(B.), s.S.iK.,ur. (...)wZ.,

oskarżonego zart. 258 §1 kk,art. 54 §2 kksi inne;

6
S. H., s.A.iG.,ur. (...)wC.,

oskarżonego zart. 258 §1 kk,art. 65 §1 i 3 kksw zw. zart. 6 §2 kks;

7
R. K.(K.), s.S.iB.,ur. (...)wŁ.,

oskarżonego zart. 258 §1 kk,art. 65 §1 i 3 kksw zw. zart. 6 §2 kks;

8
S. K.(K.), s.M.iJ.,ur. (...)wZ.,

oskarżonego zart. 258 §1 kk,art. 54 §2 kksi inne;

9
Ł. K.(K.), s.J.iB.,ur. (...)wŻ.,

oskarżonego zart. 258 §1 kk,art. 54 §1 kksi inne;

10
J. L. (1)(L.), s.S.iZ.,ur. (...)wD.,

oskarżonego zart. 258 §1 kk,art. 54 §2 kksi inne;

11
K. M.(M.), s. władysława i marii,ur. (...)wZ.,

oskarżonego zart. 258 §1 kk,art. 54 §2 kksi inne;

12
M. H.(R.-H.), s.J.iE.,ur. (...)wR.,

oskarżonego zart. 258 §1 kk,art. 54 §1 kksi inne;

13
M. S.(S.), s.K.iM.,ur. (...)wR.,

oskarżonegoart. 258 §1 kk,art. 54 §1 kksi inne;

14
T. S.(S.), s.K.iM.,ur. (...)wR.,

oskarżonegoart. 258 §1 kk,art. 54 §1 kksi inne;

15
M. W.(W.), s.J.iD.,ur. (...)wŁ.,

oskarżonego zart. 258 §1 kk,art. 54 §1 kksi inne;

16
J. Z.(Z.), c.E.iH.,ur. (...)wB.,

oskarżonejart. 258 §1 kk,art. 54 §2 kksi inne;

17
K. Z.(Z.), s.H.iB.,ur. (...)wD.,

oskarżonego zart. 258 §1 kk,art. 54 §2 kksi inne;

18
R. M.(M.), s.Z.iA.,ur. (...)wŁ.,

oskarżonego zart. 258 § 1 k.k.,art. 65 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.
na skutek apelacji obrońców oskarżonych oraz prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 22 sierpnia 2017 r., sygn. akt II K 118/13 oraz apelacji prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt II K 85/16

I
uchyla zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 22 sierpnia 2017 r., sygn. akt II K 118/13 w punktach 1, 2, 6, 49, 50, 51, 107, 108, 109 i 122, a w punktach 123, 124 i 126 w zakresie dotyczącym oskarżonychA. H.,R. K.iM. W.oraz zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt II K 85/16 w punktach 1, 2, 3 i 5 oraz w tym zakresie przekazuje sprawę oskarżonychA. H.,R. K.,M. W.iR. M.do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Częstochowie;

II
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1
w odniesieniu do oskarżonegoA. H.– wpunkcie 5uchyla zawarte tam rozstrzygnięcie i w to miejsce na mocyart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.według stanu prawnego obowiązującego do dnia 30 czerwca 2015 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.łączy kary pozbawienia wolności orzeczone wpunktach 3 i 4oraz orzeka karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, której wykonanie na mocyart. 69 § 1 i § 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt 1 k.k.warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata;

2
w odniesieniu do oskarżonegoG. B.:

a
w punkcie 14 – w opisie czynu w miejsce zwrotu „w okresie stycznia 2010 roku wS.,M.i innych miejscowościach na terenie województwa(...), w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełnianego przestępstwa stałe źródło dochodu, poprzez nabycie, a następnie sprzedaż” wprowadza zwrot „w styczniu 2010 roku w nieustalonej miejscowości na terenie kraju poprzez nabycie”, a nadto eliminuje dwukrotnie użyty zwrot „nie mniejszej niż”, z kwalifikacji prawnej eliminujeart. 6 § 2 k.k.s.iart. 37 § 1 pkt 2 k.k.s., a z podstawy wymiaru kary –art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.w związku zart. 38 § 1 pkt 2 k.k.s.oraz obniża karę przez orzeczenie wyłącznie kary grzywny w wysokości 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych po 70 (siedemdziesiąt) złotych stawka,

b
w punktach 15 i 16 – uchyla zawarte tam rozstrzygnięcia;

3
w odniesieniu do oskarżonegoS. H.– w punkcie 37 w miejsce przypisanego tam czynu uznaje oskarżonego za winnego tego, że w okresie od stycznia 2010 roku do 23 kwietnia 2010 r., wM.(woj.(...)), działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, przechowywał dla innej ustalonej osoby wyroby akcyzowe w postaci 30 kilogramów tytoniu oraz 175 litrów nielegalnie odkażonego spirytusu, udzielając jej pomocy do popełnienia czynu zabronionego polegającego na uchylaniu się od opodatkowania przez nieujawnienie przedmiotu i podstawy opodatkowania, narażającego Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej w zakresie podatku akcyzowego małej wartości w kwocie łącznej 22.419,80 zł, czym wyczerpał znamiona przestępstwa skarbowego zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.w zw. zart. 54 § 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.i za to na mocyart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.w zw. zart. 54 § 2 k.k.s.skazuje go na karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych po 50 (pięćdziesiąt) złotych stawka;

4
w odniesieniu do oskarżonegoJ. L. (1)– w punkcie 64 podwyższa wysokość kary grzywny orzeczonej za przestępstwo skarbowe do 300 (trzystu) stawek dziennych, przyjmując, że podlega ona wykonaniu,

5
w odniesieniu do oskarżonegoM. H.– w punkcie 84 podwyższa wysokość kary grzywny orzeczonej za przestępstwo skarbowe do 700 (siedmiuset) stawek dziennych, przyjmując, że podlega ona wykonaniu;

6
w odniesieniu do oskarżonychJ. Z.orazK. Z.– wpunkcie 114z podstawy prawnej orzeczenia o karze łącznej eliminujeart. 86 § 1 k.k.;

III
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

IV
zasądza od Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego w Częstochowie) na rzecz:

a
adwokataM. K.– Kancelaria Adwokacka wC.kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym 23% podatku VAT, tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonemuS. H.w postępowaniu odwoławczym,

b
adwokataJ. J. (2)– Kancelaria Adwokacka wC.kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym 23% podatku VAT, tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonemuM. B. (2)w postępowaniu odwoławczym,

c
adwokataT. B.– Kancelaria Adwokacka wC.kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym 23% podatku VAT, tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonemuR. M.w postępowaniu odwoławczym;

V
zasądza na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłat za postępowanie odwoławcze:

-

od oskarżonegoM. B. (1)kwotę 1720 (tysiąc siedemset dwadzieścia) złotych,

od oskarżonegoZ. B.kwotę 1720 (tysiąc siedemset dwadzieścia) złotych,

od oskarżonegoM. B. (2)kwotę 1300 (tysiąc trzysta) złotych,

od oskarżonegoS. K.kwotę 2000 (dwa tysiące) złotych,

od oskarżonegoŁ. K.kwotę 3120 (trzy tysiące sto dwadzieścia) złotych,

od oskarżonegoK. M.kwotę 1860 (tysiąc osiemset sześćdziesiąt) złotych,

od oskarżonegoM. S.kwotę 3540 (trzy tysiące pięćset czterdzieści) złotych,

od oskarżonegoT. S.kwotę 3540 (trzy tysiące pięćset czterdzieści) złotych;

VI
zasądza na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty za obie instancje:

-

od oskarżonegoA. H.tytułem orzeczonej w punkcie II.1 kary łącznej kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych,

od oskarżonegoG. B.kwotę 1120 (tysiąc sto dwadzieścia) złotych,

od oskarżonegoJ. L. (1)kwotę 4380 (cztery tysiące trzysta osiemdziesiąt) złotych,

od oskarżonegoM. H.kwotę 10.100 (dziesięć tysięcy sto) złotych,

VII
zasądza od oskarżonych:M. B. (1),Z. B.,M. B. (2),S. K.,Ł. K.,K. M.,M. S.,T. S.,A. H.,G. B.,J. L. (1)iM. H.wydatki postępowania odwoławczego w kwocie po 31 (trzydzieści jeden) złotych;

VIII
zwalnia oskarżonegoS. H.od ponoszenia kosztów sądowych za obie instancje, obciążając nimi Skarb Państwa;

IX
w części dotyczącej oskarżonychJ. Z.iK. Z.kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.

SSO del. Marcin Ciepiela SSA Marek Charuza SSA Wiesław Kosowski
Sygn. akt:II AKa 231/18

UZASADNIENIE
(na podstawieart. 458 k.p.k.w zw. zart. 423 § 1a k.p.k.ograniczone do części sporządzonej na wniosek w zakresie dotyczącym oskarżonychŁ. K.,G. B.iM. B. (2))
W sprawie o sygn. akt II K 118/13 Sądu Okręgowego w Częstochowie:

-

G. B.został oskarżony o to, że:

XIV
w okresie stycznia 2010 roku, wC.,S.,R.,J.,D.,M.iZ.woj.(...)i innych miejscowościach na terenie kraju, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej założonej i kierowanej przezA. H., mającej na celu popełnienie przestępstw przeciwko obrotowi gospodarczemu oraz przestępstw skarbowych, w szczególności wprowadzanie do obrotu gospodarczego odkażonego spirytusu przemysłowego jako spirytusu spożywczego oraz dokonywanie obrotu wyrobami tytoniowymi bez oznaczeń polskim znakami akcyzy skarbowej, tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k., tj. o czyn zart. 258 § 3 k.k.,

XV
w okresie stycznia 2010 roku, wC.,S.,R.,J.,M.,Z.iA.woj.(...)oraz innych miejscowościach na terenie kraju, działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej wpkt I, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez nabycie, a następnie wprowadzenie do obrotu wyrobów akcyzowych bez oznaczeń znakami polskiej akcyzy skarbowej w postaci wyrobów tytoniowych różnych marek w ilości nie mniejszej niż 1000 paczek po 20 sztuk papierosów każda uchylał się od opodatkowania nie ujawniając właściwym organom jego przedmiotu i podstawy, czym naraził Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej małej wartości w kwocie łącznej nie mniejszej niż 10.428 zł, czyniąc sobie z popełnionego przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. o czyn zart. 54 § 2 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt. 2 i 5 k.k.s.,

-

M. B. (2)został oskarżony o to, że:

XVI
w okresie od września 2009 roku do grudnia 2009 roku, wC.,S.,R.,J.,D.,M.iZ.woj.(...)i innych miejscowościach na terenie kraju, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej założonej i kierowanej przezA. H., mającej na celu popełnienie przestępstw przeciwko obrotowi gospodarczemu oraz przestępstw skarbowych, w szczególności wprowadzanie do obrotu gospodarczego odkażonego spirytusu przemysłowego jako spirytusu spożywczego oraz dokonywanie obrotu wyrobami tytoniowymi bez oznaczeń polskim znakami akcyzy skarbowej, tj. o czyn zart. 258 §1 k.k.,

XVII
w okresie od września 2009 roku do grudnia 2009 roku, wC.,C.,S.,R.,J.,M.,Z.iA.woj.(...)oraz innych miejscowościach na terenie kraju, działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej wpkt I, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez nabycie, a następnie wprowadzenie do obrotu wyrobów akcyzowych bez oznaczeń znakami polskiej akcyzy skarbowej w postaci uprzednio nielegalnie odkażonego spirytusu w ilości nie mniejszej niż 200 litrów uchylał się od opodatkowania, nie ujawniając właściwym organom jego przedmiotu i podstawy, czym naraził Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawne małej wartości, w kwocie łącznej nie mniejszej niż 9.523 zł, czyniąc sobie z popełnionego przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. o czyn zart. 54 § 2 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt. 2 i 5 k.k.s.,

XVIII
w okresie od września 2009 roku do grudnia 2009 roku, wC.,C.,S.,R.,J.,M.,Z.iA.woj.(...)oraz innych miejscowościach na terenie kraju, działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt I, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, wprowadzał do obrotu napoje spirytusowe w ilości nie mniejszej niż 200 litrów, wytworzone niezgodnie z warunkami technologicznymi i parametrami jakościowymi określonymi dla nich w przepisach wydanych na podstawie art. 2-5 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. (Dz.U.UE L z dnia 13 lutego 2008 r.), charakteryzujące się podwyższoną zawartością alkoholu izopropylowego oraz obecnością jonów benzoesanowych wskazujących, że alkohol ten nie był alkoholem przeznaczonym do spożycia przez ludzi, tj. o czyn z art. 42 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie napojów spirytusowych oraz rejestracji i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych (Dz. U. Nr 208 z 2006 r. poz. 1539) w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,

-

Ł. K.został oskarżony o to, że:

XLV
w okresie od września 2009 roku do 26 kwietnia 2010 roku, wC.,R.,J.,M.,Z.iA.woj.(...)i innych miejscowościach na terenie kraju, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej założonej i kierowanej przezA. H., mającej na celu popełnienie przestępstw przeciwko obrotowi gospodarczemu oraz przestępstw skarbowych, w szczególności wprowadzanie do obrotu gospodarczego odkażonego spirytusu przemysłowego jako spirytusu spożywczego oraz dokonywanie obrotu wyrobami tytoniowymi bez oznaczeń polskim znakami akcyzy skarbowej, tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.,

XLVI
w okresie od września 2009 roku do 26 kwietnia 2010 roku, wC.,R.,J.,M.,Z.iA.woj.(...)oraz innych miejscowościach na terenie kraju, działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej wpkt I, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poprzez nabycie, a następnie wprowadzenie do obrotu wyrobów akcyzowych bez oznaczeń znakami polskiej akcyzy skarbowej w postaci uprzednio nielegalnie odkażonego spirytusu w ilości nie mniejszej niż 1250 litrów (kwota narażonego na uszczuplenie podatku akcyzowego 59.520 zł) oraz wyrobami tytoniowymi bez oznaczeń znakami polskiej akcyzy skarbowej w postaci papierosów różnych marek w ilości nie mniejszej niż 24.700 paczek po 20 sztuk papierosów każda (kwota narażonego na uszczuplenie podatku akcyzowego 248.610 zł) uchylał się od opodatkowania, nie ujawniając właściwym organom jego przedmiotu i podstawy, czym naraził Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej, w kwocie łącznej nie mniejszej niż 308.130 zł, czyniąc sobie z popełnionego przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt. 2 i 5 k.k.s.,

XLVII
w okresie do 26 kwietnia 2010 roku, wM.iC.woj.(...), w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nabył i przechowywał w mieszkaniu i pomieszczeniach gospodarczych przyulicy (...)wM.wyroby akcyzowe w postaci 170 paczek papierosów(...)po 20 sztuk papierosów każda i 30 paczek papierosów(...)po 20 sztuk papierosów każda, celem wprowadzenia ich do obrotu bez oznaczeń znakami polskiej akcyzy skarbowej, czym naraził Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej w zakresie podatku akcyzowego małej wartości w kwocie łącznej nie mniejszej niż 2.086 zł, tj. o czyn zart. 65 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,

XLVIII
w okresie od września 2009 roku do 26 kwietnia 2010 roku, wC.,R.,J.,M.,Z.iA.woj.(...)oraz innych miejscowościach na terenie kraju, działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt I, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu wprowadzał do obrotu napoje spirytusowe w ilości nie mniejszej niż 1250 litrów, wytworzone niezgodnie z warunkami technologicznymi i parametrami jakościowymi określonymi dla nich w przepisach wydanych na podstawie art. 2-5 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. (Dz.U.UE L z dnia 13 lutego 2008 r.), charakteryzujące się podwyższoną zawartością alkoholu izopropylowego oraz obecnością jonów benzoesanowych wskazujących, że alkohol ten nie był alkoholem przeznaczonym do spożycia przez ludzi, tj. o czyn z art. 42 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie napojów spirytusowych oraz rejestracji i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych (Dz. U. Nr 208 z 2006 r. poz. 1539) w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

Wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2017 r. (sygn. akt II K 118/13) Sąd Okręgowy w Częstochowie:
w punkcie 13 – uniewinnił oskarżonegoG. B.od popełnienia czynu opisanego w punkcie XIV części wstępnej wyroku;
w punkcie 14 – uznał oskarżonegoG. B.(w ramach czynu opisanego w punkcie XV części wstępnej wyroku) za winnego tego, że w okresie stycznia 2010 roku, wS.,M.i innych miejscowościach na terenie województwa(...), w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełnianego przestępstwa stałe źródło dochodu, poprzez nabycie, a następnie sprzedaż wyrobów akcyzowych bez oznaczeń znakami polskiej akcyzy skarbowej w postaci wyrobów tytoniowych różnych marek w ilości nie mniejszej niż 1.000 paczek po 20 sztuk papierosów każda, uchylał się od opodatkowania, nie ujawniając właściwym organom jego przedmiotu i podstawy, czym naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego małej wartości, w kwocie łącznej nie mniejszej niż 10.428 zł, to jest czynu stanowiącego przestępstwo skarbowe zart. 54 § 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.przy zastosowaniuart. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.i za to na mocyart. 54 § 2 k.k.s.przy zast.art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 1 pkt 2 k.k.s.iart. 23 § 1 i 3 k.k.s.skazał go na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 80 stawek dziennych przyjmując, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 70 zł;
wpunkcie 15– na podstawieart. 20 § 2 k.k.s.w zw. zart. 69 § 1, 2 i 3 k.k.(w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r.) w zw. zart. 70 § 2 k.k.(w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r.) w zw. zart. 4 § 1 k.k.orazart. 41a § 1 i 2 k.k.s.wykonanie orzeczonej oskarżonemuG. B.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 3 lata;
wpunkcie 16– na podstawieart. 20 § 2 k.k.s.w zw. zart. 73 § 2 k.k.(w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r.) w zw. zart. 4 § 1 k.k.orazart. 41a § 2 k.k.s.oddał oskarżonegoG. B.w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;
w punkcie 17 – uniewinnił oskarżonegoM. B. (2)od popełnienia czynu opisanego w punkcie XVI części wstępnej wyroku;
w punkcie 18 – uznał oskarżonegoM. B. (2)(w ramach czynów opisanych w punktach XVII i XVIII części wstępnej wyroku) za winnego tego, że w okresie od września 2009 roku do grudnia 2009 roku, wR.iZ., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełnianego przestępstwa stałe źródło dochodu, poprzez nabycie, a następnie sprzedaż wyrobów akcyzowych bez oznaczeń znakami polskiej akcyzy skarbowej w postaci uprzednio nielegalnie odkażonego spirytusu w ilości nie mniejszej niż 200 litrów uchylał się od opodatkowania, nie ujawniając właściwym organom jego przedmiotu i podstawy, czym naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego małej wartości w kwocie łącznej nie mniejszej niż 9.523 zł, jednocześnie wprowadzał do obrotu ww. spirytus, a więc napoje spirytusowe w ilości nie mniejszej niż 200 litrów, wytworzone niezgodnie z warunkami technologicznymi i parametrami jakościowymi określonymi dla nich w przepisach wydanych na podstawie art. 2-5 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. (Dz.U.UE L z dnia 13 lutego 2008 r.), przy czym przyjął, iż zachowania przypisane oskarżonemu stanowią jeden czyn w rozumieniuart. 8 § 1 k.k.s.stanowiący przestępstwo z art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie napojów spirytusowych oraz rejestracji i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych (Dz.U. Nr 208 z 2006 r. poz. 1539) w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.oraz stanowiący przestępstwo skarbowe zart. 54 § 2 k.k.s.w związku zart. 6 § 2 k.k.s.przy zast.art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.i za przestępstwo powszechne z mocy art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie napojów spirytusowych oraz rejestracji i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych (Dz.U. Nr 208 z 2006 r. poz. 1539) w zw. zart. 65 § 1 k.k.skazał go na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, natomiast za przestępstwo skarbowe na mocyart. 54 § 2 k.k.s.przy zast.art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 1 pkt 2 k.k.s.iart. 23 § 1 i 3 k.k.s.skazał go na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 80 stawek dziennych przyjmując, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 70 zł, przyjmując, że zgodnie zart. 8 § 2 i 3 k.k.s., jako surowsza wykonaniu podlega tylko kara orzeczona wobec oskarżonego za przestępstwo skarbowe w wymiarze 7 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywny w wysokości 80 stawek dziennych przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 70 zł;
wpunkcie 19– na podstawieart. 20 § 2 k.k.s.w zw. zart. 69 § 1, 2 i 3 k.k.(w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r.) w zw. zart. 70 § 2 k.k.(w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r.) w zw. zart. 4 § 1 k.k.orazart. 41a § 1 i 2 k.k.s.wykonanie orzeczonej oskarżonemuM. B. (2)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 3 lata;
wpunkcie 20– na podstawieart. 20 § 2 k.k.s.w zw. zart. 73 § 2 k.k.(w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r.) w zw. zart. 4 § 1 k.k.orazart. 41a § 2 k.k.s.oddał oskarżonegoM. B. (2)w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;
w punkcie 57 – uniewinnił oskarżonegoŁ. K.od popełnienia czynu opisanego w punkcie XLV części wstępnej wyroku;
wpunkcie 58– na podstawieart. 113 § 1 k.k.s.w zw. zart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.umorzył postępowanie karne wobec oskarżonegoŁ. K.o czyn opisany w punkcie XLVII części wstępnej wyroku ustalając, iż czyn ten stanowi wykroczenie skarbowe zart. 65 § 4 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.;
w punkcie 59 – uznał oskarżonegoŁ. K.(w ramach czynów opisanych w punktach XLVI i XLVIII części wstępnej wyroku) za winnego tego, że w okresie od września 2009 roku do 26 kwietnia 2010 roku, wC.,M.i innych miejscowościach województwa(...), działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełnianego przestępstwa stałe źródło dochodu, poprzez nabycie, a następnie sprzedaż wyrobów akcyzowych bez oznaczeń znakami polskiej akcyzy skarbowej w postaci uprzednio nielegalnie odkażonego spirytusu w ilości nie mniejszej niż 1.250 litrów (kwota narażonego na uszczuplenie podatku akcyzowego 59.520 zł) oraz wyrobami tytoniowymi bez oznaczeń znakami polskiej akcyzy skarbowej w postaci papierosów różnych marek w ilości nie mniejszej niż 24.700 paczek po 20 sztuk papierosów każda (kwota narażonego na uszczuplenie podatku akcyzowego 248.610 zł) uchylał się od opodatkowania, nie ujawniając właściwym organom jego przedmiotu i podstawy, czym naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego, w kwocie łącznej nie mniejszej niż 308.130 zł, jednocześnie wprowadzał do obrotu ww. spirytus, a więc napoje spirytusowe w ilości nie mniejszej niż 1.250 litrów, wytworzone niezgodnie z warunkami technologicznymi i parametrami jakościowymi określonymi dla nich w przepisach wydanych na podstawie art. 2-5 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. (Dz.U.UE L z dnia 13 lutego 2008 r.), przy czym przyjmuje, iż zachowania przypisane oskarżonemu stanowią jeden czyn w rozumieniuart. 8 § 1 k.k.s.stanowiący przestępstwo z art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie napojów spirytusowych oraz rejestracji i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych (Dz.U. Nr 208 z 2006 r. poz. 1539) w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.oraz stanowiący przestępstwo skarbowe zart. 54 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.przy zastosowaniuart. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.i za przestępstwo powszechne z mocy art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie napojów spirytusowych oraz rejestracji i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych (Dz.U. Nr 208 z 2006 r. poz. 1539) w zw. zart. 5 § 1 k.k.skazał oskarżonego na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, natomiast za przestępstwo skarbowe na mocyart. 54 § 1 k.k.s.przy zast.art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 1 pkt 3 k.k.s.orazart. 23 § 1 i 3 k.k.s.skazał oskarżonego na karę 9 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 210 stawek dziennych przyjmując, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 70 zł, przyjmując, że zgodnie zart. 8 § 2 i 3 k.k.s., jako surowsza wykonaniu podlega tylko kara orzeczona wobec oskarżonego za przestępstwo skarbowe w wymiarze 9 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywny w wysokości 210 stawek dziennych przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki dziennej grzywny wynosi 70 zł;
wpunkcie 60– na podstawieart. 20 § 2 k.k.s.w zw. zart. 69 § 1, 2 i 3 k.k.(w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r.) w zw. zart. 70 § 2 k.k.(w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r.) w zw. zart. 4 § 1 k.k.orazart. 41a § 1 i 2 k.k.s.wykonanie orzeczonej oskarżonemuŁ. K.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 3 lata;
wpunkcie 61– na podstawieart. 20 § 2 k.k.s.w zw. zart. 73 § 2 k.k.(w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r.) w zw. zart. 4 § 1 k.k.orazart. 41a § 2 k.k.s.oddał oskarżonegoŁ. K.w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;
wpunkcie 62– na podstawieart. 20 § 2 k.k.s.w zw. zart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonemuŁ. K.na poczet orzeczonej grzywny okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 26 kwietnia 2010 r. do dnia 13 maja 2010 r., przy czym jeden dzień pozbawienia wolności równa się dwóm stawkom dziennym grzywny.
Apelację od tamtego wyroku wnieśli: obrońca oskarżonegoG. B.– w zakresie punktów 14, 15 i 16 w całości, obrońca oskarżonegoM. B. (2)– na korzyść tego oskarżonego w części, tj. co do punktów 18, 19, 20 i 124 oraz obrońca oskarżonegoŁ. K.– na korzyść tego oskarżonego w części, tj. co do punktów 59, 60, 61 i 62.
Obrońca oskarżonegoG. B.na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 1, 2 i 3 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, a to:

-

art. 7 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.orazart. 410 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, będące następstwem dowolnej oceny dowodów, a nie swobodnej, w tym czynienie przez Sąd I instancji subiektywnych, niedopuszczalnych domniemań, w sposób niezgodny z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego przyjmując, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala przyjąć w sposób niebudzący wątpliwości, iż oskarżony dopuścił się popełnienia czynu zart. 54 § 2 k.k.s., a także przez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów wyrażającej się w wybiórczym i dowolnym dopasowaniu dowodów na potwierdzenie przyjętej przez Sąd wersji zdarzeń, wbrew zasadom prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, bez należytego, wyczerpującego uzasadnienia przyjętej wersji,

art. 4 k.p.k.art. 5 § 2 k.p.k.poprzez całkowite pominięcie w przedmiotowej sprawie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonegoB., przyjęcie za udowodnione okoliczności wątpliwych i niepotwierdzonych w zebranym materiale dowodowym, a także rozstrzygnięcie pojawiających się w sprawie niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść ww. oskarżonego, co skutkowało ustaleniem błędnego i niepewnego stanu faktycznego,

art. 7 k.p.k.poprzez dokonanie przez Sąd I instancji dowolnej oceny dowodów wyrażającej się w arbitralnym przyjęciu, iż oskarżony nabył, a następnie sprzedał wyroby akcyzowe bez oznaczeń znakami polskiej akcyzy skarbowej w postaci wyrobów tytoniowych różnych marek w ilości nie mniejszej niż 1000 paczek po 20 sztuk papierosów każda, pomimo braku dowodów wskazujących na to, że oskarżony po pierwsze nabył, a po drugie, że finalnie sprzedał, co w konsekwencji przyczyniło się do błędu w ustaleniach faktycznych;

2
obrazę przepisów prawa materialnego, która miała wpływ na treść wyroku poprzez nadzwyczajne obostrzenie oskarżonemu kary, w związku z przyjęciem, że oskarżony uczynił sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodów, a więc nieprawidłowym zastosowaniem przepisu zart. 37 § 1 pkt 2 k.k.s., który w realiach mniejszego postepowania nie miał zastosowania i w tym zakresie wniósł o wyeliminowanie z podstawy prawnej przepisu zart 37 § 1 pkt 2 k.k.s.

Mając na uwadze powyższe zarzuty, oskarżonegoG. B.wniósł o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części poprzez uniewinnienie oskarżonego od przypisanego mu czynu;

2
zasądzenie na rzecz oskarżonego od Skarbu Państwa kosztów postępowania za obie instancje.

-

z daleko posuniętej ostrożności procesowej – o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego jej rozpoznania Sądowi I instancji, pozostawiając temu sądowi rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania,

na wypadek niepodzielenia powyższych zarzutów, z najdalej idącej ostrożności procesowej – o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zmianę wymiaru kary za czyn przypisany oskarżonemu zart. 54 § 2 k.k.s.przy zastosowaniuart. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.i wymierzenie oskarżonemu kary bez uwzględnienia przesłanek nadzwyczajnego obostrzenia kary.

Z kolei obrońca oskarżonegoM. B. (2)na zasadzieart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k., wyrokowi temu zarzucił:

I
obrazę przepisów postępowania karnego, mającą istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, tj.art. 7 k.p.k.iart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, wyrażającej się w jednostronnej, ukierunkowanej na poniesienie odpowiedzialności karnej przez oskarżonegoM. B. (2)analizie wyjaśnień oskarżonegoM. H., poprzez ustalenie stanu faktycznego wyłącznie w oparciu o ten dowód w sytuacji, gdy wyjaśnienia te zawierają jedynie ogólnikowe i nieprecyzyjne stwierdzenia dotyczące okoliczności rzekomego popełnienia czynów zabronionych przez oskarżonegoM. B. (2), jak również nie korespondują z pozostałymi zgromadzonymi w sprawie dowodami;

a w konsekwencji:

II
błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mający istotny wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że oskarżony dopuścił się czynów przypisanych mu zaskarżonym wyrokiem w sytuacji, gdy analiza materiału dowodowego w niniejszej sprawie prowadzi do wniosku przeciwnego.

Wskazując na powyższe podstawy apelacyjne, obrońca oskarżonegoM. B. (2)wniósł o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od przypisanych mu czynów; ewentualnie

2
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Częstochowie.

Natomiast obrońca oskarżonegoŁ. K.na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.w zw. zart. 438 k.p.k.zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

I
obrazę przepisów postępowania karnego, mającą istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, tj.art. 7 k.p.k.iart. 424 § 1 pkt 1in finek.p.k.poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, wyrażającej się w sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania, wybiorczej, bezkrytycznej i jednoznacznie ukierunkowanej na poniesienie odpowiedzi mości karnej przez oskarżonego, analizy:

-

wyjaśnień oskarżonego, w tym przede wszystkim w zakresie, iż nie popełnił zarzucanych mu czynów zabronionych, a także podawał, że nigdy nie miał do czynienia z obrotem wyrobami tytoniowymi i alkoholowymi bez oznaczeń akcyzy skarbowej;

zeznań/wyjaśnieńB. W., który to jako współoskarżony w przedmiotowej sprawie posiadał oczywisty „interes” w pomówieniuŁ. K., celem którego było jak najszybsze opuszczenie aresztu, które to zmierzały do umniejszenia jego roli w zdarzeniu oraz prowadziły do bezpodstawnego przerzucenia winy naŁ. K., przy czym zeznania/wyjaśnieniaB. W.były nieprecyzyjne, niekompletne i nie podawały jakichkolwiek szczegółów i trudno je uznać za wiarygodne,

zeznańA. L.,Z. K.,E. D.,T. P.iZ. P., które potwierdzają, żeŁ. K.nie handlował hurtowymi ilościami papierosów, a jedynie niewielkimi ilościami,

analiza nagrań z materiałów niejawnych, z których nie wynika, jakobyŁ. K.dopuścił się przestępstwa,

zeznania/wyjaśnienia oskarżonegoA. H., który nie został przesłuchany w zakresie informacji dotyczących osobyŁ. K., a który miał być rzekomym dostawcąŁ. K.,

dowodu z przeszukania, który potwierdza, żeŁ. K.nie handlował hurtowo wyrobami nielegalnymi oraz wskazuje, że posiadał on papierosy innego rodzaju niż oskarżeni,

oraz analizy materiału dowodowego, która nie daje wystarczających podstaw dla:

-

wyliczenia potencjalnych korzyści majątkowych osiągniętych przez oskarżonego z rzekomo popełnionych przestępstw,

zarzutu posiadania towaru, który nie został znaleziony uŁ. K.,

uznania, iż ww. oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu przestępstwa,

a w konsekwencji:

III
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia polegający na przyjęciu, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów, podczas gdy materiał dowodowy zebrany w sprawie nie potwierdza takiego stanowiska, w szczególności, iż żaden dowód nie wskazuje na bezpośrednie sprawstwo oskarżonego, a analiza całokształtu dowodów prowadzi do wniosku, że oskarżony nie popełnił przestępstwa, natomiast stan faktyczny przyjęty przez Sąd oparty jest jedynie na poszlakach, zawierających wewnętrzne sprzeczności i niewiążących się w jedyny możliwy łańcuch zdarzeń.

W oparciu o powyższe zarzuty obrońca oskarżonegoŁ. K.wniósł o:

1
zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonegoŁ. K.od popełnienia zarzucanych mu w akcie oskarżenia czynów;

2
ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja obrońcy oskarżonegoG. B.okazała się częściowo zasadna i doprowadziła do zmiany zaskarżonego wyroku na korzyść tego oskarżonego, a apelacje obrońców oskarżonychŁ. K.orazM. B. (2)nie zawierały zarzutów podlegających uwzględnieniu.
Przed wnikliwym odniesieniem się do zawartych w poszczególnych apelacjach zarzutów o charakterze indywidualnym, charakterystycznym dla sytuacji danego oskarżonego, za zasadną uznać należy analizę tych zarzutów, które były wspólne. Na ich czoło wysuwał się wspólny dla wszystkich środków odwoławczych – zarzut obrazyart. 7 k.p.k.W tym zakresie przypomnieć należy, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną tego przepisu, jeśli tylko jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających na korzyść oraz na niekorzyść oskarżonego, jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku (postanowienie SN z 28 kwietnia 2015 r., II KK 89/15, OSNPG 2015/7-8/7, KZS 2015/7-8/26).
Zdaniem Sądu odwoławczego, przeprowadzona przez Sąd Okręgowy ocena dowodów przemawiających za przypisaniem oskarżonym:G. B.w punkcie 14 (z wyjątkiem działania w kilku transakcjach i wynikających stąd konsekwencjach, o czym mowa niżej),M. B. (2)w punkcie 18 orazŁ. K.w punkcie 59 zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 22 sierpnia 2017 r. (sygn. akt II K 118/13) –– została dokonana w sposób logiczny i zgodny z zasadami doświadczenia życiowego, wszechstronny i bezstronny, i jako takowa nie wykracza poza swobodną oraz pozostaje pod ochronąart. 7 k.p.k.Sąd I instancji zgromadził istotne dla rozstrzygnięcia dowody, w tym materiały niejawne, w szczególności nie naruszając treściart. 167 k.p.k.iart. 410 k.p.k., zgromadzony materiał dowodowy poddał należytej analizie i ocenie, a dokonane w efekcie ustalenia faktyczne (z powyższym wyjątkiem) zasługiwały na aprobatę Sądu Apelacyjnego.
Tym samym, wbrew twierdzeniom obrońców oskarżonychM. B. (2)orazŁ. K., Sąd I instancji nie dopuścił się przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów. Wymienieni skarżący eksponowali, iż w ich ocenie dowody, z których Sąd I instancji wysnuł wnioski pozwalające na przesądzenie sprawstwa oskarżonychM. B. (2)orazŁ. K.w zakresie przypisanych im przestępstw, stanowiły pomówienia współoskarżonych, odpowiednioM. H.orazB. W. (2), a więc dowody, które nie powinny być uznane jako wystarczające dla przesądzenia winy oskarżonych. Nie jest to stanowisko uzasadnione. Dowód z pomówienia ma bowiem z punktu widzenia formalnego taką samą wartość jak każdy inny dowód w postępowaniu karnym. Podlega jedynie szczególnie rygorystycznym ocenom w ramachart. 7 k.p.k.celem ustalenia, czy nie nosi cech bezpodstawnego obciążenia oskarżonego czymś, za co nie ponosi on odpowiedzialności. Argumenty wskazane przez Sąd I instancji w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przekonują, iż okoliczności te Sąd ten miał na uwadze. Zaakcentowane przez Sąd I instancji źródła dowodowe w postaci materiałów niejawnych, protokołów oględzin telefonów i ich analizy oraz zeznań świadków, wskazują jednoznacznie na to, iż w świetle zasad logiki i doświadczenia życiowego wyjaśnienia świadka, a byłego oskarżonegoB. W. (2)nie stanowią bezpodstawnych pomówień oskarżonegoŁ. K., ale przez zależność i powiązania z wymienionymi dowodami w sposób obiektywny odzwierciedlają rolę tego oskarżonego w nabywaniu i sprzedawaniu nielegalnie odkażonego spirytusu i pozbawionych znaków akcyzy papierosów. Z kolei w przypadku drugiego oskarżonego podkreślenia wymaga, iż oskarżonyM. H., który w śledztwie obciążałM. B. (2), nie przenosił na niego całej odpowiedzialności dążąc do uchronienia siebie od konsekwencji karnych, ale potwierdzając swój współudział, opisywał okoliczności przemawiające przeciw oskarżonemuM. B. (2), podobnie jak przeciw innym wskazanym przez niego oskarżonym. W świetle poczynionych przez Sądmeritiustaleń nie sposób było uznać, aby wyjaśnienia oskarżonegoM. H., wskazujące na przestępczą działalność oskarżonegoM. B. (2)były wyrazem osobistego zainteresowania tego pierwszego, umniejszały jego zawinienie lub przerzucały jego winę na tego drugiego. Podobnych cech Sąd odwoławczy nie doszukał się również w odniesieniu do zachowaniaB. W. (2), który jako podejrzany obciążyłŁ. K..
Chybione były również, wspólne dla apelacji obrońców oskarżonychM. B. (2)orazŁ. K., zarzuty naruszenia przez Sąd I instancjiart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.Sąd Okręgowy w określony przez dyspozycję tego przepisu „zwięzły” sposób wskazał, jakie fakty uznał za udowodnione lub nieudowodnione, przywołał dowody, na jakich w tej mierze oparł się i podał, dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. Podkreślić należy, że poczynił tak również w niejawnej części uzasadnienia, w której zawarł precyzyjne ustalenia faktyczne, tłumacząc, z jakich dowodów wynikają konkretne ilości nabywanych lub posiadanych przez oskarżonychG. B.orazŁ. K.wyrobów akcyzowych. Niezależnie od tych uwag, przypomnieć należy, że w myśl obowiązującego od dnia 1 lipca 2015 r.art. 455a k.p.k.nie można uchylić wyroku z tego powodu, że jego uzasadnienie nie spełnia wymogów określonych wart. 424 k.p.k.Już więc z tego powodu alternatywne wnioski skarżących o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji były nietrafne.
Przechodząc do szczegółowej analizy zarzutów podniesionych przez obrońcę oskarżonegoM. B. (2), zauważyć należy, że dotyczyły one wyłącznie kwestii oceny wiarygodności wyjaśnień oskarżonegoM. H.. Zdaniem Sądu odwoławczego, ocena taka dokonana przez Sąd I instancji, mieściła się w granicach wyznaczonych przezart. 7 k.p.k., i w efekcie była prawidłowa.
Podkreślenia wymaga, że oskarżonyM. B. (2)nie był jedyną osobą rozpoznaną i wskazaną przez oskarżonegoM. H.jako nabywca odkażonego spirytusu, ale jedną z wielu. Przypomnieć należy, że w wyjaśnieniach złożonych w śledztwie oskarżonyM. H.za pomocą imion, nazwisk, pseudonimów lub rozpoznania wizerunków wskazał zarówno osoby, od których nabywał wyroby akcyzowe (spirytus odA.i trochę odM. S., a papierosy odA.– k. 239; spirytus odA.,M. S.orazF.– k. 521, a papierosy odA., który mówił, że pochodzą z Ukrainy – k. 522), jak też osoby, którym te wyroby sprzedawał (R.zC.,B.zZ.,P.mieszkający zaZ.– k. 239,B.zZ.,R.zC.,P.zZ.– k. 522,R.zC.– k. 736,M.ps. (...),S.zB.,A.zJ.– k. 775,S.zB.,R.zC.– k. 3896, 4899, szwagierS.zC.– k. 4383,R.zC.– k. 4679,K.z okolicS.– k. 4898, osoby wpisane do książki telefonicznej telefonu z k. 760-761 jakoA.J.orazR.– k. 779, rozpoznani na zdjęciach:M.ps. (...),A.zJ.– k. 780,S. Z.– k. 3896,K. M.– k. 4383,R. P.– k. 4679-4680,M. B. (2)– k. 4898, a także osoby wpisane w książce telefonicznej telefonu odnalezionego w toku postępowania – k. 786-789). Jak widać, dokonane przez oskarżonegoM. H.rozpoznanie oskarżonegoM.B.zasadniczo nie różniło się od takowych, dotyczących innych oskarżonych. Brak również racjonalnych powodów do podważenia prawidłowości przeprowadzenia okazania oskarżonemuM. H.czterech wizerunków, pośród których była też fotografia oskarżonegoM. B. (2). Logicznym było, że oskarżonemuM. H.nic nie mówiło nazwisko oskarżonegoM. B. (2), bo w czasie przeprowadzania z nim transakcji nie znał go z nazwiska. Odzwierciedlony w protokole okazania porządek tej czynności nie dawał podstaw do przyjętego przez skarżącego twierdzenia, że doszło do zasugerowania oskarżonemuM. H.zdjęcia akurat oskarżonegoM. B. (2).
Nadto, oceniając jako wiarygodne wyjaśnienia oskarżonegoM. H.Sądmerititrafnie podniósł (str. 95 uzasadnienia), że znalazły one potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonychM. D. (1),S. K.,K. M.,A. P.,R. P.,A. H.iT. S.. W postępowaniu nie zaprezentowano żadnego powodu, ani nie zaoferował go skarżący, dla którego akurat oskarżonegoM.B.– w przeciwieństwie do pozostałych oskarżonych – oskarżonyM. H.miałby pomówić.
Sąd odwoławczy nie podzielił wniosków wyprowadzonych przez obrońcę oskarżonegoM. B. (2)z użycia przez oskarżonegoM. H.zwrotów „mogłem”, „mogło”. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, nie wskazywały one na wątpliwości co do faktu sprzedaży nielegalnie wytworzonego spirytusu oskarżonemuM. B. (2), lecz na brak precyzji co do jego ilości i daty transakcji. Te jednak wynikają z materiałów niejawnych, które wskazują, że oskarżonyM. B. (2)nabył co najmniej 200 litrów nielegalnie odkażonego spirytusu. W szczególności
fragment nr 1 uzasadnienia wyroku dostępny w kancelarii tajnej
Przechodząc do szczegółowej analizy zarzutów podniesionych przez obrońcę oskarżonegoŁ. K., poczynić można spostrzeżenie, że akcentowały one dwie kwestie. Pierwsza dotyczyła podważenia wiarygodności wyjaśnieńB. W. (2). Oprócz argumentów natury ogólnej, przytoczonych wyżej przy okazji oceny dowodu z pomówienia, Sąd Apelacyjny zauważa, że wbrew twierdzeniom skarżącego, depozycje procesowe wskazujące na oskarżonegoŁ. K.jako nabywcę towarów akcyzowych odB. W. (2)oraz oskarżonegoA. H.były konsekwentne od czasu pierwszego przesłuchania w dniu 26.04.2010 r. (k. 361, 917v), wsparte innymi dowodami, a w niektórych fragmentach zawierały szczegóły na temat ilości sprzedanych papierosów (100 kartonów po 10 paczek – k. 917v). Poza tym,B. W. (2)nie miał powodu pomawiać akurat oskarżonegoŁ. K., skoro zarazem w swych wyjaśnieniach obciążył oskarżonychA. H.,J. Z.,K. Z.,R. W., a także zmarłego przed otwarciem przewodu sądowego w I instancjiK. G., zarazem rozpoznając ich na tablicach poglądowych (k. 1676-1677).
Zdaniem Sądu Apelacyjnego, nie podważał trafności dokonanej przez Sąd

    meritioceny dowodów eksponowany w apelacji obrońcy oskarżonegoŁ. K.fakt nieprzesłuchania oskarżonegoA. H.w zakresie informacji dotyczących osobyŁ. K.. Niewątpliwie, takiego przesłuchania nie mógł przeprowadzić Sąd I instancji, gdyż oskarżonyA. H.w toku przewodu sądowego odmówił składania wyjaśnień i odpowiedzi na pytania. Nie było ono jednak nieodzowne, gdyż za prawidłowością ustalenia Sądu

    meriti, że jedynym dostawcą spirytusu oraz głównym dostawcą papierosów bez polskich znaków akcyzy dla oskarżonegoŁ. K.był oskarżonyA. H., przemawiały materiały niejawne. Sąd odwoławczy w pełni podziela ocenę dowodów i ustalenia faktyczne zawarte w części niejawnej uzasadnienia zaskarżonego wyroku, na czele z najistotniejszym, iż oskarżonyŁ. K.nabył co najmniej 1.250 litrów nielegalnie odkażonego spirytusu oraz co najmniej 24.700 paczek po 20 sztuk wyrobów tytoniowych w postaci papierosów różnych marek bez oznaczeń znakami polskiej akcyzy skarbowej. Wbrew twierdzeniom obrońcy, materiały niejawne jednoznacznie wskazywały, że w rozmowach oskarżonegoŁ. K.ze zbywcami i nabywcami wyrobów akcyzowych chodziło o transakcje dotyczące wyrobów akcyzowych w postaci spirytusu i papierosów, przy czym te ostatnie nie były liczone w „paczuszkach”, lecz kartonach. Materiały niejawne pozwalały również na precyzyjne wyliczenie zarówno minimalnej ilości nabywanych, a potem sprzedawanych przez oskarżonegoŁ. K.wyrobów bez polskich znaków skarbowych akcyzy: papierosów oraz spirytusu. W zakresie oceny materiałów niejawnych Sąd odwoławczy podzielił (z wyjątkiem dotyczącym ilości transakcji przeprowadzonych z oskarżonymG. B.) stanowisko zaprezentowane w części niejawnej pisemnych motywów zaskarżonego wyroku, wobec czego, aby nie powtarzać się, do nich odsyła. W szczególności
fragment nr 2 uzasadnienia wyroku dostępny w kancelarii tajnej
Odnosząc się do zawartego w uzasadnieniu apelacji obrońcy oskarżonegoŁ. K.stwierdzenia, że nie wiadomo, na jakiej podstawie wobec tego oskarżonego został naliczony podatek akcyzowy w kwocie 59.520 zł od ustalonej ilości 2150 litrów spirytusu, wskazać trzeba, że nastąpiło to na podstawieart. 93 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym(jt.Dz.U.2018.1114 ze zm.), zwanej dalej u.o p.a. Przepis ten w latach 2009 i 2010 (tj. czasie popełnienia przypisanego oskarżonemu czynu) stanowił, iż stawka akcyzy na alkohol etylowy wynosi 4960 zł od 1 hektolitra alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w gotowym wyrobie. Co prawda, Sąd Okręgowy samodzielnie nie dokonał w tym zakresie obliczeń, ale jako jeden z dowodów stanowiących podstawę do czynienia ustaleń faktycznych w zakresie wysokości narażonego na uszczuplenie podatku akcyzowego przypadającego z tytułu nielegalnego nabycia spirytusu przez oskarżonegoŁ. K.powołał „informację odnośnie wysokości akcyzy k. 5165-5168 t. 26” (vide str. 65 uzasadnienia). Informacja ta wskazywała zaś sposób dokonania obliczeń na podstawie wzoru zawartego w przytoczonym przepisie.
Treści zawarte we wskazanych materiałach niejawnych harmonizowały z niektórymi informacjami wynikającymi z jawnej części materiału dowodowego. Na regularne kontakty z głównym dostawcą wyrobów akcyzowych wskazywały zawarte w sprawozdaniu z analizy kryminalnej (k. 4124-4195, diagram 12 z k. 4161) dane o 34 połączeniach oskarżonegoŁ. K.z oskarżonymA. H.. Z kolei o nabywaniu papierosów od oskarżonegoG. B., oprócz materiałów niejawnych, świadczyło zapisanie w telefonie zabezpieczonym u oskarżonegoŁ. K.jako kontaktu „F./M” numeru(...), należącego do oskarżonegoG. B.. Wreszcie, dowodem na zbywanie przez oskarżonegoŁ. K.papierosów była również wynikająca z protokołu oględzin zawartości jego telefonu treść SMS-a odebranego w dniu 13.11.2009 r. z numeru(...)(k. 2649), w którym nieustalony nabywca tłumaczył się z zabrania zbyt dużej ilości tego typu towaru (k. 2650).
Całkowicie chybionym argumentem zawartym w apelacji obrońcy oskarżonegoŁ. K.było twierdzenie, że skoro z zeznańA. L.,Z. K.,E. D.,T. P.iZ. P.wynika, że oskarżonyŁ. K.sprzedawał relatywnie nieduże ilości papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy (po kilka kartonów), to nie handlował hurtowymi ilościami papierosów. Zauważyć wszak należy, że Sąd I instancji bynajmniej nie ustalił w sprawie, aby oskarżonyŁ. K.był hurtownikiem, gdyż takowymi byli oskarżonyA. H., a w mniejszym stopniu oskarżeniM. H.,T. S.iM. S.oraz świadekB. W. (2). Ponadto, jeszcze raz należy podkreślić, że ilość wyrobów akcyzowych przypisana oskarżonemuŁ. K.w zaskarżonym wyroku wynika z materiałów niejawnych, w tym tego, co nabył on od oskarżonegoA. H., a nie z tego, co sprzedał kilku przesłuchanym świadkom, nabywającym papierosy na własne potrzeby. Wreszcie, logicznie rozumując, niesporny fakt, że oskarżonyŁ. K.trudnił się cyklicznie sprzedażą papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, mógł jedynie wzmacniać, a nie osłabiać ustalenie o poprzednim nielegalnym nabywaniu ich w sposób ustalony w toku postępowania.
Równie nietrafna była teza skarżącego, jakoby to dowód z przeszukania mieszkania oskarżonegoŁ. K.miał potwierdzać, że posiadał on papierosy innego rodzaju niż pozostali oskarżeni. W tym kontekście przypomnieć należy, że w toku przeszukania u oskarżonegoŁ. K.ujawniono papierosy marki(...)oraz marki(...)(k. 385-395). Sąd Apelacyjny zauważa, że papierosy marki(...)– jak wskazuje doświadczenie zawodowe pozyskane z racji rozpoznawania innych podobnych spraw – należą do najczęściej zatrzymywanych w podobnych sytuacjach (w niniejszej sprawie zabezpieczono je również uM. P.– k. 1334, aA. H.za przechowywanie m.in. papierosów marki(...)został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Częstochowie z 27 czerwca 2008 r., sygn. akt III Ks 2/08 – k. 1396-1397). Poza tym, papierosami marek takich jak zabezpieczone u oskarżonegoŁ. K.handlował również oskarżonyJ. L. (1)(marki(...)– k. 464, 1268, 1289, 1296 oraz marki(...)(k. 1268), w tym(...)(k. 1281). Tezę skarżącego pozwalały również podważyć zeznania niektórych z ustalonych nabywców papierosów sprzedawanych przez oskarżonegoŁ. K.. Z niekwestionowanych zeznań świadkówA. L.,Z. K.iM. D. (2)wynikało bowiem, że w okresie objętym zarzutem kupowali u oskarżonegoŁ. K.papierosy marek odpowiednio:(...),(...),(...)i(...),(...)(k. 4956v),(...)(k. 5005) oraz(...)(k. 5011). Zatem, ewidentnie oskarżonyŁ. K.nabywał i sprzedawał papierosy różnych marek, a nie tylko tych, które zabezpieczono u niego w toku przeszukania.
Sąd odwoławczy nie podzielił również zarzutu obrońcy oskarżonegoŁ. K., jakoby to zeznania świadków, którzy nabyli od oskarżonego papierosy potwierdzały, żeŁ. K.nie sprzedawał nigdy alkoholu, a Sąd I instancji błędnie zinterpretował zeznaniaA. L.. Sąd Apelacyjny zaakceptował bowiem jako logiczny tok rozumowania Sądumeriti, że skoro oskarżonyŁ. K.oferowałA. L.spirytus pochodzący z nielegalnego źródła, to go posiadał, sam uprzednio go nabywszy. Zauważyć należy, że analogiczną ofertę kupna oskarżonyŁ. K.złożył świadekZ. P.(k. 5043, 7968v-7969).
Nie zasługiwał również na uwzględnienie zawarty tylko w uzasadnieniu apelacji obrońcy oskarżonegoŁ. K.zarzut, iż oskarżony nie mógł kupować odA. H.spirytusu w ilościach od 50 do 500 litrów, gdyż sam poruszał się w tamtym czasie niedysponującym wielkim bagażnikiem samochodem markiF. (...). Zauważyć bowiem należy, że skoro w postępowaniu nie ustalono, aby transporty większych partii spirytusu odA. H.miały odbywać się jednokrotnie, mogło do nich dochodzić partiami, jak choćby w przypadku dostaw od oskarżonegoM. H.dlaR. P.(k. 6169).
Błędnie obrońca oskarżonegoŁ. K.podniósł w uzasadnieniu apelacji, jakoby Sąd I instancji wskazał, iż przedmiotem nabycia przez oskarżonego był skażony spirytus nienadający się do spożycia. Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia nie zawarł takich ustaleń, a jedynie wskazał, że odkażony alkohol zawierał jony beznoesanowe (str. 1 uzasadnienia). Skoro Sądmeritinie przypisał oskarżonemuŁ. K.(ani żadnemu innemu oskarżonemu) obrotu spirytusem skażonym, to chybione były argumenty zawarte w uzasadnieniu analizowanej apelacji, odwołujące się do zwolnień ustawowych od akcyzy (przewidzianych m.in. w art. 30 ust. 9 pkt 1-6 oraz art. 32 ust. 4 pkt 2 u.o p.a. alkoholu etylowego całkowicie skażonego środkami skażającymi oraz częściowo skażonego alkoholu etylowego zużywanego do czyszczenia linii produkcyjnych).
Sąd Apelacyjny nie podzielił również zawartego tylko w uzasadnieniu apelacji obrońcy oskarżonegoŁ. K.zarzutu naruszenia zasadyne bis in idem. Odnosząc się do niego, przypomnieć trzeba, że oskarżonyŁ. K.konsekwentnie podawał k. 497-497v, 4519-4520, 5328, 7469-7470), że dwukrotnie posiadał nielegalne papierosy, nabyte przez siebie wP.i wC., które zostały mu zatrzymane (i był „stratny finansowo” – k. 497-497v), a on dwukrotnie za ich posiadanie został skazany. Sąd I instancji nie badał tego wątku, wobec czego odpisy owych wyroków zostały uzyskane w postępowaniu apelacyjnym. Wynika z nich, żeŁ. K.w dniu 7 listopada 2009 r. przewoził i usiłował wprowadzić do obrotu 450 paczek papierosów bez polskich znaków akcyzy (wyrok Sądu Rejonowego w Myszkowie z 20 maja 2010 r., sygn. akt II K 111/10 – k. 10055), a w dniu 27.02.2010 r. w samochodzie przewoził(...)paczek papierosów bez polskich znaków akcyzy (wyrok Sądu Rejonowego w Myszkowie z 7 lipca 2010 r., sygn. akt II Ks 6/10 – k. 10056-10057).
Zdaniem Sądu Apelacyjnego, w obliczu zawartych w tych wyrokach danych, wyjaśnień oskarżonegoŁ. K.oraz ustaleń leżących u podstaw wyroku Sądu I instancji nie sposób stwierdzić, aby postępowania karne zakończone wyrokami Sądu Rejonowego w Myszkowie z dnia 20 maja 2010 r. oraz z dnia 7 lipca 2010 r., a także niniejsze dotyczyły tego samego czynu tej samej osoby, a więc skutkować miały umorzeniem postępowania na podstawieart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.Wszak, w sprawach tych chodziło o różne papierosy. W sprawach objętych opisanymi wyrokami Sądu Rejonowego w Myszkowie, jak wynikało z wyjaśnień oskarżonegoŁ. K., nabywał on papierosy wP.i wC., a w sprawie niniejszej – jak trafnie ustalił Sąd I instancji – od oskarżonychA. H.,G. B.i świadkaB. W. (2). Poza tym, papierosy objęte postępowaniami karnymi zakończonymi wyrokami Sądu Rejonowego w Myszkowie, jak wynikało wprost z ich treści, zostały zabezpieczone i objęte przepadkiem. OskarżonyŁ. K.nie mógł więc nimi handlować w przeciwieństwie do papierosów objętym niniejszym postępowaniem. Mając dodatkowo na uwadze, że w sprawach o sygn. akt II K 111/10 oraz II Ks 6/10 Sądu Rejonowego w Myszkowie,Ł. K.nie został skazany za działanie czynem ciągłym, kategorycznie należało wykluczyć, aby doszło do naruszenia zasadyne bis in idem.
Przechodząc do szczegółowej analizy zarzutów podniesionych przez obrońcę oskarżonegoG. B., zauważyć należy, że te, które zostały zawarte wpetitumapelacji miały charakter tak dalece ogólnikowy, że dla ich odparcia wystarczające jest przywołanie interpretacji powołanych przez skarżącegoart. 4 i art. 410 k.p.k.
Otóż, w judykaturze nie budzi wątpliwości, iż naruszenie normy wyrażonej wart. 4 k.p.k.nie może stanowić samodzielnej, autonomicznej podstawy apelacyjnej, gdyż przepisy te określają ogólne dyrektywy postępowania i dopiero wskazanie tych przepisów ustawy procesowej, które miał sąd naruszyć, wbrew zasadzie obiektywizmu, czyniłoby taki zarzut formalnie poprawnym (postanowienie SN z 9 lipca 2014 r., II KK 140/14, LEX nr 1480322; wyrok SN z 5 października 2010 r., III KK 370/09, OSNwSK 20101/1878). Tymczasem, skarżący nie powiązał z rzekomą obrazą normy zawartejart. 4 k.p.k.naruszenia żadnych przepisów szczegółowych lub decyzji procesowych.
Z kolei w związku z zarzutem obrazyart. 410 k.p.k.przypomnieć trzeba, że zachodzi ona wówczas, gdy przy wyrokowaniu sąd opiera się na materiale nieujawnionym na rozprawie głównej albo gdy opiera się na części materiału ujawnionego. Sam natomiast fakt, że ustalenia faktyczne w danej sprawie mogą zostać poczynione jedynie w oparciu o dowody uznane za wiarygodne, a nie o te, które zostały uznane za niewiarygodne, co jest przecież rzeczą oczywistą, nie oznacza, że sąd orzekający dopuścił się obrazy przepisuart. 410 k.p.k.Nie stanowi więc naruszenia tego przepisu dokonanie oceny materiału dowodowego przeprowadzonego lub ujawnionego na rozprawie w sposób odmienny od subiektywnych oczekiwań stron procesowych (postanowienie SN z 24 marca 2015 r., III KK 70/15, LEX nr 1758785). Istotąart. 410 k.p.k.jest to, iż wyroku nie można opierać tylko na części ujawnionego materiału dowodowego, ale gdy sąd nie daje wiary określonym dowodom i wskazuje powody takiego stanowiska to nieuwzględnienie tych dowodów i okoliczności z nich wynikających nie stanowi naruszenia tego przepisu (wyrok SA w Katowicach z 16 marca 2017 r., II AKa 509/16, LEX nr 2401030). Skoro Sąd Okręgowy podał, że nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonegoG. B.z uwagi na sprzeczność z materiałami niejawnymi, zapisami zawartymi w telefonie oskarżonegoŁ. K.oraz zasadami doświadczenia życiowego i logiki (str. 27 uzasadnienia), to nie naruszyłart. 410 k.p.k.
Naruszenia reguły zart. 5 § 2 k.p.k.obrońca oskarżonegoG. B.doszukiwał się w tym, że Sąd I instancji, mimo braku potwierdzających te zdarzenia dowodów, przyjął, iż oskarżony nabył oraz finalnie sprzedał wyroby akcyzowe bez polskich znaków akcyzy (str. 8 uzasadnienia apelacji). Dodać należy, że wedle ustaleń Sądu I instancji zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, miało do tego dojść „w kilku transakcjach” (str. 26).
W tym miejscu trzeba wskazać, że w sposób niepoprawny obrońca oskarżonegoG. B., odnosząc się do badanego zagadnienia, w jawnej (zamiast w niejawnej) części apelacji przytoczył ilość, daty przeprowadzenia oraz w ogólnym zarysie treść rozmów stanowiących wszak materiały niejawne. Sąd apelacyjny zauważa, że podane w ten sposób okoliczności nie były zgodne nie tylko z ustaleniami Sądu Okręgowego zawartymi w niejawnej części uzasadnienia wyroku, ale i z danymi zawartymi w materiałach niejawnych. Zauważyć bowiem należy, że
fragment nr 3 uzasadnienia wyroku dostępny w kancelarii tajnej
Przekonanie powyższe wzmacniał fakt, że – jak trafnie ustalił Sąd I instancji i wykazano wyżej – oskarżonyŁ. K.wręcz zawodowo trudnił się handlem papierosami bez polskich znaków akcyzy pochodzącymi z przemytu zza wschodniej granicy. Analizowane materiały niejawne wskazywały więc, że jednym z dostawców takich papierosów dla oskarżonegoŁ. K.był oskarżonyG. B..
Zdaniem Sądu Apelacyjnego, analiza materiałów niejawnych dokonana przez Sąd Okręgowy w niejawnej części uzasadnienia pozwalała na jednoznacznie przyjęcie, że oskarżeniG. B.iŁ. K.uzgodnili w okresie stycznia 2010 roku dokonanie jednej transakcji sprzedaży pozbawionych polskich znaków skarbowych akcyzy 1000 paczek po 20 sztuk papierosów w każdej, które posiadał oskarżonyG. B.. Regułę zart. 5 § 2 k.p.k.należało natomiast zastosować do sposobu wejścia w posiadanie tych papierosów. Z uwagi na zagrożenie karą, niewątpliwie korzystniejsze było przyjęcie, że oskarżonyG. B.je nabył, niż przemycił z zagranicy. Korzystniejsze też było ustalenie, że nastąpiło to w wyniku jednej czynności, niż wielu rozciągniętych w czasie.
Poczynienie ustaleń w tym przedmiocie było o tyle istotne, że zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 i 4 oraz ust. 2 pkt 4 u.o p.a. (w brzmieniu obowiązującym w latach 2009 i 2010) przedmiotem opodatkowania akcyzą jest m.in. produkcja wyrobów akcyzowych (ust. 1 pkt 1), nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego (ust. 1 pkt 4), a także nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony (ust. 2 pkt 4). Zatem, przedmiotem opodatkowania nie jest sprzedaż, co należało uwzględnić w opisie czynu przypisanego oskarżonemuG. B..
Ten natomiast wymagał zmiany. Skoro bowiem poczynione przez Sąd Apelacyjny ustalenia faktyczne wskazywały na jedną transakcję, to oskarżonyG. B.nie nabył papierosów „czyniąc sobie z popełnianego przestępstwa stałe źródło dochodu”, a także nie nabył ich „co najmniej 1000 paczek”, ale dokładnie tyle. Uwzględniając powyższe, Sąd Apelacyjny w punkcie II.2 wyroku w odniesieniu do oskarżonegoG. B.zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że w opisie czynu w miejsce zwrotu „w okresie stycznia 2010 roku wS.,M.i innych miejscowościach na terenie województwa(...), w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełnianego przestępstwa stałe źródło dochodu, poprzez nabycie, a następnie sprzedaż” wprowadził zwrot „w styczniu 2010 roku w nieustalonej miejscowości na terenie kraju poprzez nabycie”, a nadto wyeliminował dwukrotnie użyty zwrot „nie mniejszej niż”, a w konsekwencji tego z kwalifikacji prawnej wyeliminowałart. 6 § 2 k.k.s.iart. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.W tej sytuacji nie było podstaw do orzeczenia kary pozbawienia wolności, gdyżart. 54 § 2 k.k.s.jej nie przewiduje. Dlatego też, z podstawy wymiaru kary wyeliminowanoart. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 1 pkt 2 k.k.s.oraz obniżono karę przez orzeczenie – jako odpowiadającej społecznej szkodliwości przypisanego czynu i stopniowi zawinienia oskarżonegoG. B., a także jego warunkom i właściwościom osobistym oraz zasadom prewencji generalnej – wyłącznie kary grzywny w wysokości 80 stawek dziennych po 70 zł stawka. Konsekwencją orzeczenia wyłącznie kary grzywny była konieczność uchylenia rozstrzygnięć zawartych w punktach 15 i 16 zaskarżonego wyroku, dotyczących warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności i oddania oskarżonego pod dozór kuratora sądowego.
Mając powyższe na uwadze, wobec braku bezwzględnych przyczyn odwoławczych, na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.zmieniono zaskarżony wyrok w opisany sposób, utrzymując go w mocy w pozostałym zakresie.
Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do zwolnienia oskarżonych od kosztów sądowych.
Wobec nieuwzględnienia środków odwoławczych, wniesionych przez obrońcę oskarżonegoM. B. (2)oraz obrońcę oskarżonegoŁ. K., w myślart. 636 § 1 k.p.k.obciążały tych oskarżonych koszty procesu za postępowania odwoławcze. Złożyły się na nie wyliczone na podstawieart. 2 ust 1 pkt 3 i art. 3 ust. 1w zw. zart. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychopłaty za postępowanie odwoławcze w kwotach: 1300 zł od oskarżonegoM. B. (2)oraz 3120 zł od oskarżonegoŁ. K..
Natomiast o opłacie od oskarżonegoG. B.za obie instancje w kwocie 1120 zł na rzecz Skarbu Państwa orzeczono na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.iart. 3 ust. 1w zw. zart. 10 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych.
Na wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 31 złotych, o których orzeczono w punkcie VII wyroku, złożyły się: 30 zł tytułem opłaty za wydanie informacji o osobie z Krajowego Rejestru Karnego (§ 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego, Dz.U. 2014.861 ze zm.) oraz 1 zł z tytułu 1/19 (w zaokrągleniu) ryczałtu za doręczenie wezwań i innych pism w każdej instancji (§ 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa postępowaniu karnym, tj. Dz.U.2013.663).
SSO (del.) Marcin Ciepiela SSA Marek Charuza SSA Wiesław Kosowski