Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 472/18
Data wyroku: 2018-09-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Ładny

Sygn. akt IV K 472/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 września 2018 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Północ wW., IV Wydział Karny w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Tomasz Ładny
Protokolant: Paulina Puzia
Prokurator: -----
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2018r.
sprawyK. S., s.J.iJ.,ur. (...)wW.,
oskarżonego o to, że:
w dniu 20 maja 2018 roku wW.przyul. (...)prowadził pojazd mechaniczny markiV. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości przy zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu I badanie – 0,37 mg/l, II badanie – 0,34 mg/l, III badanie – 0,32 mg/l, przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ wW.sygn. akt VIII K 380/16 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości,
tj. o czyn zart. 178 a § 1 i 4 kk

orzeka:
I. OskarżonegoK. S.uznaje za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu z tą zmianą, że ustala, że oskarżony był uprzednio skazany wyrokami Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ wW.w sprawie IV K 1999/07 za kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości oraz w sprawie VIII K 360/16 za kierowanie pojazdem mechanicznym w pod wpływem środka odurzającego i za to na podstawieart. 178 a § 1 i 4 kkskazuje go, zaś na podstawieart. 178 a § 4 kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,
II. Na podstawieart. 42 § 3 kkorzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio;
III. Na podstawieart. 43a § 2 kkorzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 10 000 (dziesięć tysięcy) złotych;
IV. Na podstawieart. 63 § 1 i 5 kkzalicza na poczet kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniach 20.05.2018r. godz. 8:00 – 21.05.2018r. godz. 10:30 zaokrąglając do pełnego dnia, przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równy jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności,
V. Na podstawieart. 624§1 kpkzwalnia oskarżonego z ponoszenia kosztów postępowania obciążając nimi Skarb Państwa.
sygn. akt IV K 472/18

UZASADNIENIE
Na podstawie materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej Sąd ustalił co następuje:
W dniu 20 maja 2018 rokuK. S.kierował wW.przyul. (...)samochodem markiV. (...)onr rej. (...). Został tam około godziny 8:00 zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji którzy w trakcie interwencji poddali go badaniom na zawartość alkoholu. W ten sposób ustalono, że był o nietrzeźwy, a kolejne badania wykazały odpowiednio - I badanie – 0,37 mg/l, II badanie – 0,34 mg/l, III badanie – 0,32 mg/l.K. S.był wcześniej skazany wyrokami Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ wW.w sprawie IV K 1999/07 za kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości oraz w sprawie VIII K 360/16 za kierowanie pojazdem mechanicznym w pod wpływem środka odurzającego.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: protokołu zatrzymania osoby (k. 2), protokołu użycia alkometru (k. 4), zeznań świadkaM. K.(k.6), wyjaśnień oskarżonego (k. 60) oraz danych o karalności (k.14-16) i odpisu wyroków (k. 21,22 i 23-24) 47-48).
Oskarżony w trakcie rozprawy przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że zdarzenie to było spowodowane tym, że przed zdarzeniem pokłócił się z narzeczoną i wypił kilka piw, a rano chciał po nią pojechać samochodem. Dodał, że wcześniej orzeczone kary ograniczenia wolności wykonał.
Sąd zważył co następuje:
Wyjaśnienia oskarżonego zasługują na uwzględnienie. Nie pozostawiają one wątpliwości, że oskarżony wcześniej spożywał alkohol i prowadził pojazd w miejscu i czasie wskazanym w zarzucie aktu oskarżenia mimo, że był jeszcze nietrzeźwy. Korespondują one z treścią pozostałego materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie.
Za nie budzącą wątpliwości uznać należy treść protokołu użycia urządzenia kontrolno - pomiarowego do ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. alcometru A 2.0 nr 258/94, który potwierdza żeK. S.kierując w/w pojazdem w chwili jego zatrzymania znajdował się w stanie nietrzeźwości.
Odnośnie pozostałych dowodów zgromadzonych w sprawie zaliczonych w poczet materiału dowodowego na podstawieart. 394 § 1 i 2 kpkSąd uwzględnił je przy ustalaniu stanu faktycznego nie znajdując podstaw do zakwestionowania ich autentyczności ani prawdziwości zawartych w nich treści. Dowód z zeznań świadkaM. K.Sąd przeprowadził w trybieart. 392§1 kpkw zw. zart. 394§1 kpkuznając, że bezpośrednie przeprowadzanie tego dowodu nie jest niezbędne, a żadna ze stron się temu nie sprzeciwiła. Zeznania te potwierdzają ustalenia postępowania przygotowawczego, a oskarżony im nie przeczył. Nadto zeznania tego świadka znajdują potwierdzenie w dokumentach załączonych do akt sprawy i tym samym Sąd uwzględnił je w całości uznając za spójne, kompletne i korespondujące z innymi dowodami.
W świetle zgromadzonego materiału dowodowego Sąd uznał, iż wina oskarżonego odnośnie zarzucanego mu czynu nie budzi żadnych wątpliwości. Oskarżony prowadził pojazd mechaniczny znajdując się w stanie nietrzeźwości, a więc swoim zachowaniem wypełnił znamiona czynu określonego wart. 178a § 1 k.k.Zgodnie zart. 115 § 16 k.k.stan nietrzeźwości zachodzi, gdy w próbie krwi pobranej od badanego występuje stężenie powyżej 0,5 promila alkoholu. Jak wynika z protokołu badanie przeprowadzono Alkometrem A 2.0 w sposób prawidłowy, a uzyskane wyniki jednoznacznie wskazywały, że badany kierowca był nietrzeźwy. Co więcej oskarżony w/w samochód prowadził wówczas będąc uprzednio dwukrotnie prawomocnie skazanym za przestępstwo zart. 178a § 1 kk. Tym samym swoim zachowaniem wypełnił ustawowe znamiona występku zart. 178a § 1 i 4 kk.
Przy wymiarze kary jako okoliczności obciążające Sąd potraktował uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego za przestępstwa godzące w różne dobra tj. mienie, życie i zdrowie, narkotykowe a także przestępstwa prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości i pod wpływem środka odurzającego (k.13-16, 21-24).
Okoliczności łagodzące stanowi jedynie przyznanie się do winy przez oskarżonego oraz wyrażenie skruchy z powodu swojego zachowania.
Wymierzona oskarżonemu kara roku pozbawienia wolności jest adekwatna zarówno do stopnia winy jak również stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu i spełni wobec oskarżonego wychowawcze i zapobiegawcze cele, jak również będzie sprawiedliwa w odczuciu społecznym.
Jednocześnie Sąd rozważył czy całokształt zebranych w toku sprawy okoliczności musi skutkować orzeczeniem bezwzględnej kary pozbawienia wolności czy też wystarczającym będzie jej orzeczenie kary łagodniejszego rodzaju bądź z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Wobec uprzedniego skazania na kary pozbawienia wolności jej ponowne orzeczenie – z warunkowym zawieszeniem wykonania – nie było możliwe. Zdaniem Sądu właściwości i warunki osobiste oskarżonego nie uzasadniają zresztą przyjęcia, aby mimo niewykonywania kary on przestrzegał w przyszłości porządku prawnego, a w szczególności, że nie popełni ponownie przestępstwa, bowiem przypisane mu w tej sprawie popełnił mimo uprzedniego skazania na bezwzględną karę pozbawienia wolności i w niespełna 8 miesięcy po tym skazaniu. W tej sytuacji trudno przyjąć, aby skuteczne względem niego mogły być kary łagodniejszego rodzaju i mimo możliwości wynikającej z dyspozycjiart. 37 a kkSąd nie znalazł podstaw ku temu, aby z niej skorzystać. Orzeczenie kary ograniczenia wolności byłoby w tym przypadku niesprawiedliwe i mogłoby wywołać przekonanie o tym, e wymierzona kara nie uwzględnia uprzednich skazań i premiuje oskarżonego dlatego, że tym razem stopień jego nietrzeźwości nie był znaczny, a on sam przyznał się do zarzucanego mu czynu i wyraził skruchę. Sąd kierował się tym, aby orzeczona kara, oddziaływała na oskarżonego nie tylko poprzez jej surowość i dolegliwość, ale też wskazywała na nieuchronność sankcji, nieopłacalność popełniania przestępstw i ugruntowała w nim poczucie szacunku i respektu dla obowiązywania ogólnie przyjętych norm i wartości chronionych przez porządek prawny. Zdaniem Sądu opisana przez oskarżonego sytuacja poprzedzająca jego czyn w żadnym stopniu nie usprawiedliwia jego zachowania polegającego na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Biorąc powyższe pod uwagę, a także fakt, iż od czasu poprzedniej karalności oskarżonego upłynęło zaledwie 8 miesięcy, Sąd uznał, że orzekanie bezwzględnej kary pozbawienia wolności jest niezbędne.
Sąd był zobligowany również do orzeczenia obok kary także środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznym dożywotnio – z uwagi na warunki o jakich mowa wart. 42§3 kk. Orzeczono wobec niego także świadczenie pieniężne w minimalnej kwocie wynikającej z dyspozycjiart. 43a§2 kk.
Na poczet orzeczonej kary stosownie do dyspozycjiart. 63 § 1 k.k.Sąd zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności w tej sprawie.
Uwzględniając sytuację majątkową i finansową oskarżonego na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił go w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.