Sąd Rejonowy w Opolu
VII Wydział Karny
Sygnatura akt: VII K 211/17
Data wyroku: 2018-01-19 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt VII K 211/17

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy

ustalił następujący stan faktyczny:
R. W.wraz zP. N.prowadzili działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej podfirmą (...)z siedzibą wO.przyulicy (...).
W drugiej połowie 2014 rokuR. W.orazP. N.nawiązali współpracę zfirmą (...), w efekcie czego, po uprzednim założeniu konta klienta, osoby te miały prawo sprzedawać produkty niemieckiej firmy na terenie swojego regionu. Od tej pory osoby te mogły posiadać w swoim salonie także logofirmy (...), a do tego posługiwać się katalogami uzyskanymi od przedstawiciela tejże firmy.
Z uwagi na brak sprzedaży oraz dalszych perspektyw rozwoju pismem z dnia 21 grudnia 2015 rokufirma (...)poinformowała o zakończeniu współpracy zfirmą (...) s.c.P. N.,R. W.z dniem 31 grudnia 2015 roku. W piśmie tym, oprócz prośby o szybką wyprzedaż kuchni ekspozycyjnych oraz o usunięcie ze strony internetowej oraz z salonu nośników reklamowych, poinformowano wspólnikówfirmy (...)także o tym, że korzystanie z logaH., jak i ze zdjęć, których autorem i właścicielem jestfirma (...)do celów marketingowychfirmy (...)jest niedozwolone.
Pomimo zakończenia przedmiotowej współpracy, na stronie internetowejfirmy (...)w dalszym ciągu oferowano do sprzedaży kuchniefirmy (...). NadtoR. W.orazP. N.wykorzystywali nazwę ww. firmy, jej logotyp oraz fotografie produktowe kuchnifirmy (...), zapewniając przy tym potencjalnych klientów o stałej współpracyfirmy (...)zfirmą (...).
Jedną z osób, którą zapewniano o łączącej firmy współpracy, była pokrzywdzonaJ. M.. Osoba ta, będąc zadowoloną z posiadanych uprzednio niemieckich mebli kuchennych, postanowiła dokonać zakupu mebli kuchennychfirmy (...), udostępnionych na stronie internetowejfirmy (...). Decydując się na zakup przedmiotowych mebli kuchennych pokrzywdzonaJ. M.kierowała się informacją umieszczoną na stronie internetowejfirmy (...)o tym, żefirma (...)oferuje najwyższej klasy meble kuchenne na wymiar niemieckiejfirmy (...), a do tego, że rzeczone meble kuchenne są objęte 5-letnią gwarancją producenta. W konsekwencji w dniu 01 lutego 2016 roku, po wcześniejszych ustaleniach, w toku których pokrzywdzoną wielokrotnie informowano o stałej współpracy pomiędzyfirmą (...)afirmą (...)oraz o tym, że zamawia meblefirmy (...), pomiędzyJ. M.aR. W.doszło do zawarciaumowy nr (...)o wykonanie mebli kuchennych na wymiar o wartości 24.627 zł, w treści której wpisano kolory frontów używane przezfirmę (...), a uwidocznione w katalogach tej firmy. W dniu złożenia przedmiotowego zamówienia w siedzibiefirmy (...)wO.przyulicy (...)J. M.oglądała ekspozycje mebli kuchennych wykonanych przezfirmę (...)(ekspozycji mebli kuchennych innych firm nie było), a wyboru konkretnych elementów kuchni w postaci rodzaju mebli, ich wymiaru, koloru, wypełnienia szafek, wykończenia i oświetlenia osoba ta dokonała w oparciu o katalog niemieckiejfirmy (...), przedstawiony jej przezR. W.. Na poczet ww. umowy w dniu 10 lutego 2016 rokuJ. M.wpłaciła zaliczkę w kwocie 12.313 zł, na co otrzymała dowód wpłatyKPnr 1 z dnia 10.02.2016r., a następnie fakturę VAT zaliczkową nr(...)z dnia 18.02.2016r. W dalszej kolejnościJ. M.zamówiła u oskarżonego sprzęt AGD za łączną cenę w kwocie 16.883 zł, na poczet którego uiszczono zaliczkę w kwocie 12.000 zł. Nadto osoba ta zamówiła wykonanie projektu aranżacji dwóch pokoi oraz salonu za cenę w wysokości 4.864 zł, uiszczając na jej poczet kwotę w wysokości 1.200 zł. Wizualizacją salonu oraz dwóch pokoi zajmowała sięI. K., która porozumiewała się w tym zakresie z pokrzywdzonąJ. M.drogą mailową.I. K.wykonywała także projekt koncepcyjny kuchni, rozpisany w dalszej kolejności przez oskarżonego na projekt techniczny, przy czym w przypadku projektu koncepcyjnego kuchni (kolor ścian, kształt kuchni, usytuowanie półek)I. K.kontaktowała się wyłącznie z oskarżonymR. W.i to na jego zlecenie wykonywała przedmiotowy projekt.
W dniu 07 marca 2016 roku pokrzywdzona z uwagi na powzięcie decyzji o sprzedaży domu odstąpiła od ww. umowy. W dalszej kolejności, na etapie dokonywania ustaleń co do wzajemnych rozliczeń dotyczących wydania nieukończonej części dzieła i zapłacie za dotychczas wykonane prace,J. M.podczas rozmowy zR. W.uzyskała informację, iż zamówione przez nią meble kuchenne wykonywane były w zakładzie stolarskim mieszczącym się wO.przyulicy (...). W tej sytuacji osoba ta zwróciła się mailowo oraz telefonicznie do przedstawiciela niemieckiejfirmy (...)z zapytaniem czy firma ta współpracuje zfirmą (...)oraz czy na jej nazwisko zostało złożone zamówienie na wykonanie mebli kuchennych. W konsekwencji powyższego osoba ta uzyskała pismo, w którym wskazano, że dofirmy (...)nie wpłynęło zamówienie na nazwiskoM., a ponadto, żefirma (...)w dniu 31 grudnia 2015 roku zakończyła współpracę zfirmą (...). W międzyczasie pokrzywdzona, po kilkukrotnych wezwaniach oskarżonego do wydania sprzętu AGD wymienionego w załączniku nr 2 z dnia 16 lutego 2016 roku doumowy nr (...)na wykonanie mebli kuchennych z dnia 01 lutego 2016 roku, zawierających wolę uiszczenia pozostałej do zapłaty ceny, pismem z dnia 04 kwietnia 2016 roku odstąpiła od ww. umowy. Dzień później złożono także zawiadomienie o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa.
Do dnia dzisiejszego pokrzywdzonaJ. M.nie odzyskała mebli wykonanych przez oskarżonego ani też sprzętu AGD.
W dniu 02 kwietnia 2016 roku oskarżony poinformowałŁ. N.o współpracy zfirmą (...)i realizacji zamówień odnośnie kuchni tej właśnie firmy.
/Dowody: umowa/zamówienie nr 8 z dnia 01.02.2016r. wraz ze specyfikacją
i załącznikiem nr 2 – k. 6-7, 252,
dowód wpłatyKP– k. 8,
faktura zaliczkowa nr(...)z dnia 18.02.2016r. – k. 9,
wydruki ze strony internetowej – k. 10-11,
pismofirmy (...)z dnia 01.04.2016r. – k. 12,
dokumentacja fotograficzna – k. 18-23, 131, 251,
folder reklamowy – k. 24,
dokumentacja dot. umowy zawartej z klientem na zakup mebli
firmy (...)– k. 44-56,
pismo pełnomocnikafirmy (...)– k. 57-59,
wydruk korespondencji e-mailowej – k. 68-69, 93, 253-260,
291-292,
ponaglenie z dnia 21.03.2016r. – k. 71,
wezwanie do zapłaty z dnia 01.04.2016r. – k. 72,
pismo o odstąpieniu od umowy z dnia 04.04.2016r. – k. 73,
262-265,
odpowiedź oskarżonego na pismo z dnia 04.04.2016r. – k. 74,
pismofirmy (...)o zakończeniu współpracy z dnia 21.12.2015r.
wraz z załącznikami – k. 92, 216-232,
zamówienie projektu aranżacji 2 pokoi na poddaszu z dnia
11.01.2016r. – k. 261,
pismo z dnia 01.04.2016r. wzywające do wydania sprzętu AGD –
k. 266,
oświadczenie o potrąceniu wierzytelności – k. 276-277,
wizualizacje salonu oraz dwóch pokoi – k. 283-290,
zeznania świadkaJ. M.– k. 16-17, 184-186, 295, 296,
zeznania świadkaP. N.– k. 37-38, 132-134, 242-244,
zeznania świadkaM. D.– k. 90-91, 234-236,
zeznania świadkaB. M.– k. 95-96, 187-188,
zeznania świadkaŁ. N.– k. 128-129, 187,
zeznania świadkaI. K.– k. 294-296,
wyjaśnienia oskarżonegoR. W.– k. 145-147, 183,
296/.
R. W.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. W odpowiedzi na zadane pytanie wskazał natomiast, że pokrzywdzona miała przedstawione dwie wyceny, ich orazH., a ponieważ ta druga wyszła dwukrotnie wyższa, pokrzywdzona wybrała tańszą wersję, tj. wersję wykonaną przez ich firmę, o czym została dokładnie poinformowana. Nadto dodał, że pokrzywdzona widziała projekt koncepcyjny kuchni, a do tego architekt kontaktowała się z nią celem doboru kolorów, w tym koloru kuchni. Oskarżony dodał także, że on jako jedna ze stron umowy podjął próbę rozwiązania tej sytuacji, jednak pokrzywdzona nie zaakceptowała jego propozycji.
R. W.nie był uprzednio karany sądownie. Jest żonaty, ma jedno dziecko. Posiada wykształcenie średnie, z zawodu jest technikiem technologii drewna. Obecnie prowadzifirmę (...) s.c.P. N.,R. W.i osiaga z tego tytułu chód w kwocie 3.000 zł miesięcznie. Jest właścicielem mieszkania o pow. 56 m2.
/Dowody: wyjaśnienia oskarżonegoR. W.– k. 145-147, 183,
296,
dane osobopoznawcze – k. 151,183,
karta karna – k. 157/.

Sąd zważył, co następuje:
W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zarówno sprawstwo jak i zawinienie oskarżonegoR. W.w odniesieniu do zarzucanego mu czynu nie budziły żadnych wątpliwości.
Dokonując ustaleń stanu faktycznego Sąd oparł się w głównej mierze na dowodach osobowych w postaci zeznań świadków:J. M.,M. D.,B. M.,Ł. N.iI. K.oraz na dowodach z dokumentów, w tym na umowie/zamówieniu nr 8 z dnia 01.02.2016r. wraz ze specyfikacją i załącznikiem nr 2, dowodzie wpłatyKP, fakturze zaliczkowej nr(...)z dnia 18.02.2016r., wydrukach ze strony internetowej, piśmiefirmy (...)z dnia 01.04.2016r., dokumentacji fotograficznej, folderze reklamowym, dokumentacji dot. umowy zawartej z klientem na zakup meblifirmy (...), piśmie pełnomocnikafirmy (...), wydruku korespondencji e-mailowej, ponagleniu z dnia 21.03.2016r., wezwaniu do zapłaty z dnia 01.04.2016r., piśmie o odstąpieniu od umowy z dnia 04.04.2016r., odpowiedzi oskarżonego na pismo z dnia 04.04.2016r., piśmiefirmy (...)o zakończeniu współpracy z dnia 21.12.2015r. wraz z załącznikami, zamówieniu projektu aranżacji 2 pokoi na poddaszu z dnia 11.01.2016r., piśmie z dnia 01.04.2016r. wzywającym do wydania sprzętu AGD, oświadczeniu o potrąceniu wierzytelności, wizualizacji salonu oraz dwóch pokoi, danych osobopoznawczych i karcie karnej. Jedynie w ograniczonym zakresie wykorzystano z kolei wyjaśnienia oskarżonegoR. W.oraz zeznania świadkaP. N..
W oparciu o zeznania świadkaJ. M., poparte zeznaniami świadkaB. M.oraz stosowną dokumentacją, ustalono, że w dniu 01 lutego 2016 roku pomiędzyJ. M.aR. W.doszło do zawarciaumowy nr (...)o wykonanie mebli kuchennych na wymiar o wartości 24.627 zł, na poczet której w dniu 10 lutego 2016 roku pokrzywdzona wpłaciła zaliczkę w kwocie 12.313 zł, na co otrzymała dowód wpłatyKPnr 1 z dnia 10.02.2016r., a następnie fakturę VAT zaliczkową nr(...)z dnia 18.02.2016r. Przedmiotowa umowa, zdaniem pokrzywdzonej, dotyczyła meblifirmy (...), gdyż zarówno w tym dniu, jak i podczas wcześniejszych ustaleń, osoba ta była zapewniania o stałej współpracyfirmy (...)zfirmą (...)oraz o tym, że zamawiane przez nią meble to meblefirmy (...), a do tego w dniu złożenia przedmiotowego zamówienia w siedzibiefirmy (...)wO.przyulicy (...)pokrzywdzona oglądała ekspozycje mebli kuchennych wykonanych przezfirmę (...), a wyboru konkretnych elementów kuchniJ. M.dokonywała w oparciu o katalog niemieckiejfirmy (...), przedstawiony jej przezR. W.. Jednocześnie decydując się na zakup przedmiotowych mebli kuchennych pokrzywdzona kierowała się informacją umieszczoną na stronie internetowejfirmy (...)o tym, żefirma (...)oferuje najwyższej klasy meble kuchenne na wymiar niemieckiejfirmy (...), a do tego, że rzeczone meble kuchenne są objęte 5-letnią gwarancją producenta. Okoliczność ta wynika także z zeznań świadkaŁ. N., który co istotne w kwietniu 2016 roku został poinformowany przez oskarżonegoR. W.o współpracy zfirmą (...)i realizacji zamówień odnośnie kuchni tej właśnie firmy. Z zeznań świadkaJ. M.wynika także, że osoba ta w dalszej kolejności zamówiła u oskarżonego sprzęt AGD za łączną cenę w kwocie 16.883 zł, na poczet którego uiszczono zaliczkę w kwocie 12.000 zł. Nadto pokrzywdzona zamówiła wykonanie projektu aranżacji dwóch pokoi oraz salonu za cenę w wysokości 4.864 zł, uiszczając na jej poczet kwotę w wysokości 1.200 zł.J. M.podniosła także, że z uwagi na podjęcie decyzji o sprzedaży domu w dniu 07 marca 2016 roku poinformowała oskarżonego o odstąpieniu od umowy. W konsekwencji powyższego, na etapie dokonywania ustaleń co do wzajemnych rozliczeń dotyczących wydania nieukończonej części dzieła i zapłaty za dotychczas wykonane prace, osoba ta uzyskała informację, iż zamówione przez nią meble kuchenne są wykonywane w zakładzie stolarskim mieszczącym się wO.przyulicy (...). W tej sytuacji pokrzywdzona zwróciła się mailowo oraz telefonicznie do przedstawiciela niemieckiejfirmy (...)z zapytaniem czy firma ta współpracuje zfirmą (...)oraz czy na jej nazwisko zostało złożone zamówienie na wykonanie mebli kuchennych, uzyskując w rezultacie informację, że dofirmy (...)nie wpłynęło zamówienie na nazwiskoM., a ponadto, żefirma (...)w dniu 31 grudnia 2015 roku zakończyła współpracę zfirmą (...).
Okoliczność zakończenia współpracy zfirmą (...) s.c.P. N.,R. W.z dniem 31 grudnia 2015 roku potwierdził z kolei świadekM. D., podnosząc przy tym, że dofirmy (...)nie wpłynęło zamówienie zfirmy (...)na nazwiskoJ. M.. Z zeznań tej osoby wynika ponadto, że co prawda w umowie zawartej pomiędzy pokrzywdzoną afirmą (...)nie wskazano, by rzeczone zamówienie dotyczyło meblifirmy (...), niemniej jednak w treści tej umowy wpisano oznaczenia kolorystyczne typowe dlafirmy (...), a do tego w stopce dokumentu widniało logo tej firmy, na cofirma (...)nie wyraziła zgody („Zgody czy nakazu wpisywania w stopce, że się jest autoryzowanymsalonem (...)nie było. Dnia 21 grudnia 2015 roku wpisaliśmy, że z dniem 31 grudnia 2015 roku umowa wygasa i proszę wycofać wszelkie logowania i zdjęcia (…) W tych dwóch kartkach, w tym zamówieniu nie ma przedmiotów dotyczących naszej firmy, jest tylko nasza kolorystyka, tak jakby była w oparciu o nasze katalogi i nasze logo. Kolorystyka może być zbieżna, ale tu są 3-4 kolory, które widziałem, które są ewidentnie naszej firmy”, k. 235-236).
Fakt zakończenia współpracy obrazuje nadto stosowna dokumentacja, w szczególności pismofirmy (...)z dnia 21 grudnia 2015 roku informującefirmę (...)o zakończeniu współpracy z dniem 31 grudnia 2015 roku. Jednocześnie w piśmie tym, oprócz prośby o szybką wyprzedaż kuchni ekspozycyjnych oraz o usunięcie ze strony internetowej oraz z salonu nośników reklamowych, poinformowanoP. N.orazR. W.także o tym, że korzystanie z logaH., jak i ze zdjęć, których autorem i właścicielem jestfirma (...)do celów marketingowychfirmy (...)jest niedozwolone.
Z zeznań świadkaI. K.wynika natomiast, że osoba ta zajmowała się wizualizacją salonu oraz dwóch pokoi, a szczegóły dotyczące tych projektów uzgadniała drogą mailową z pokrzywdzonąJ. M.. Nadto świadekI. K.wykonywała projekt koncepcyjny kuchni, rozpisany w dalszej kolejności przez oskarżonego na projekt techniczny, przy czym w przypadku projektu koncepcyjnego kuchni (kolor ścian, kształt kuchni, usytuowanie półek)I. K.kontaktowała się wyłącznie z oskarżonymR. W.i to na jego zlecenie wykonywała przedmiotowy projekt („My na temat kuchni z panią w ogóle nie rozmawiałyśmy i w ogóle nie widziałyśmy się w tej sprawie. Nasze spotkanie w salonie panaR.dotyczyło tylko i wyłącznie dwóch pokoi i salonu. Wszelkie kolory, specyfikacje były omawiane tylko i wyłącznie z oskarżonym (…)K.powstała na zlecenie panaR., ja wtedy w ogóle nie miałam kontaktu z panią oskarżycielką (…) Projekt koncepcyjny kuchni robiłam na zlecenie oskarżonego. Na jednym spotkaniu wybieraliśmy kolory do kuchni ze wzornika. Co do kształtu kuchni, usytuowania półek rozmawiałam tylko z panem oskarżonym, oskarżycielka w tym nie uczestniczyła i z tego co wiem panR.potem rozmawiał z oskarżycielką. Koncepcja kuchni z mojej strony odbywała się z panemR.nie z oskarżycielką. Wymiana maili z oskarżycielką wizualizacji już kuchni nie dotyczyła. Kwestę kuchni przejął oskarżony z oskarżycielką, ja zajmowałam się tylko kolorystyką”, k. 295).
Z uwagi na powyższe wyjaśnienia oskarżonegoR. W.oraz zeznania świadkaP. N.mogły stanowić podstawę ustaleń faktycznych jedynie w ograniczonym zakresie, tj. w tym zakresie, w jakim pokrywały się z wiarygodnymi dowodami wykorzystanymi przez Sąd. W pozostałym zaś zakresie, dotyczącym w szczególności kwestionowania sprawstwa oraz winy oskarżonegoR. W., Sąd odmówił im wiarygodności i tym samym mocy dowodowej. W szczególności za niewiarygodne Sąd uznał te wypowiedzi, w których osoby te zanegowały fakt zawarcia rzeczonej umowy na meblefirmy (...), podnosząc przy tym, że pokrzywdzonejJ. M., tak jak i każdemu klientowi, przedstawiono dwie wyceny, ich orazH., a ponieważ meblefirmy (...)były dwukrotnie droższe,J. M.dokonała wyboru tańszej wersji, a więc wersji wykonywanej przezfirmę (...). Wyjaśnienia w tym zakresie pozostają bowiem w sprzeczności z wiarygodnymi dowodami wykorzystanymi przez Sąd, tj. omówionymi powyżej zeznaniami pokrzywdzonejJ. M., popartymi zeznaniami świadków:B. M.,Ł. N.iM. D.. Zgodnie z tymi zeznaniami pokrzywdzonaJ. M.zarówno w dniu złożenia zamówienia jak i podczas wcześniejszych ustaleń była zapewniania o stałej współpracyfirmy (...)zfirmą (...)oraz o tym, że zamawiane przez nią meble to meblefirmy (...). Jednocześnie w dniu 01 lutego 2016 roku w siedzibiefirmy (...)wO.przyulicy (...)pokrzywdzona oglądała ekspozycje mebli kuchennych wykonanych przezfirmę (...), a wyboru konkretnych elementów kuchniJ. M.dokonywała w oparciu o katalog niemieckiejfirmy (...), przedstawiony jej przezR. W.. Dodatkowo, co istotne, osoba ta uzgadniała szczegóły dotyczące mebli kuchennych jedynie z oskarżonychR. W.. Podnieść w tym miejscu również należy, że pomimo zakończenia współpracy pomiędzyfirmą (...)afirmą (...), co wynika z zeznań świadkaM. D.oraz dowodów z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, na stronie internetowejfirmy (...)w dalszym ciągu oferowano do sprzedaży kuchniefirmy (...). NadtoR. W.orazP. N.wykorzystywali nazwę ww. firmy, jej logotyp oraz fotografie produktowe kuchnifirmy (...), zapewniając przy tym potencjalnych klientów o stałej współpracyfirmy (...)zfirmą (...). Zeznał o tym świadekŁ. N., wskazując wprost „W kwietniu 2016 roku przyjechałem dofirmy (...), by odebrać AGD oraz obejrzeć meblefirmy (...). Wszedłem do salonu, byłem z kolegą, rozmawiałem z obecnym tutaj oskarżonym. On mnie zaprowadził tam, gdzie te meble stały, tam była jedna kuchnia, były emblematyH., zapytałem jak to wygląda jeśli chodzi o zamówienie, tam były tylko kuchnieH., przedstawił mi katalogiH.i powiedział, że gdybyśmy byli zainteresowani to na podstawie katalogów trzeba złożyć zamówienie, wcześniej będzie pomiar (…) … chcę dodać, że jak byłem w salonie to na biurku były katalogiH., a jak sprawdzałem stronę internetową, było ewidentnie reklamowanie meblifirmy (...)i było logoH., zrobiłem zdjęcie” (k. 187), a wynika to także z dokumentacji przedłożonej przez pokrzywdzoną (k. 10-11, 18-24) oraz przez przedstawicielafirmy (...)(k. 216-232). Również – zdaniem Sądu – okoliczność podnoszona przez świadkaP. N., że cena meblifirmy (...)jest zdecydowanie wyższa niż cena uwidoczniona w rzeczonej umowie („Nie ma możliwości, by taka kuchnia kosztowała tyle co zfirmy (...), zfirmy (...)kosztowałaby 40 tys, afirma (...)dostarcza elementy do drzwi przesuwanych. Nie ma możliwości, by na mebleH.była taka cena jak w umowie”, k. 244) nie przesądza o wiarygodności wyjaśnień oskarżonegoR. W.w zakresie przedmiotu umowy, bowiem z umowy zawartej z innym klientem na zakup meblifirmy (...), przedłożonej – co istotne – przez świadkaP. N., bezspornie wynika, że w rzeczonym zamówieniu cena mebliH.wyniosła 27.968 zł, natomiast w zamówieniu złożonym przez pokrzywdzonąJ. M.meble te kosztowały 24.627 zł. W tej sytuacji wyjaśnienia oskarżonegoR. W.potraktować należało jako przyjętą – acz nieudolną – linię obrony, stanowiącą próbę umniejszenia swojej winy i zminimalizowania konsekwencji prawnych zdarzenia. Z kolei zeznania świadkaP. N.stanowiły w ocenie Sądu wyraz solidarności z oskarżonymR. W..
W obliczu tych ustaleń zachowanie oskarżonegoR. W.bez wątpienia wyczerpało zespół ustawowych znamion przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.Przepis tego artykułu określa bowiem odpowiedzialność za oszustwo, czyli motywowane celem osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadzenie innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wprowadzenie jej w błąd albo wyzyskanie błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranej czynności. Istota tego przestępstwa polega zatem na posłużeniu się fałszem jako czynnikiem sprawczym, który ma doprowadzić pokrzywdzonego do podjęcia niekorzystnej decyzji majątkowej. Ustawowe znamię wprowadzenia zostaje wypełnione z kolei wtedy, gdy sprawca swoimi podstępnymi zabiegami doprowadza inną osobę do mylnego wyobrażenia o rzeczywistym stanie rzeczy. Znamię „doprowadza” w myśl tego artykułu zakłada więc aktywność ze strony sprawcy oraz istnienie związku przyczynowego pomiędzy tym zachowaniem a rozporządzeniem dokonanym przez pokrzywdzonego. Dodatkowo czyn stypizowany wartykule 286 § 1 k.k.należy do kategorii przestępstw umyślnych, wymagających dla swej realizacji szczególnej postaci zamiaru bezpośredniego – zamiaru szczególnie zabarwionego (dolus directus coloratus), co podkreślono w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2009 roku, III KK 245/08, w którym wskazano, że „określone wart. 286 k.k.przestępstwo oszustwa jest przestępstwem umyślnym, zaliczanym do tzw. celowościowej odmiany przestępstw kierunkowych. Ustawa wymaga, aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym w przypadku oszustwa jest osiągnięcie korzyści majątkowej. Sprawca podejmując działanie, musi mieć wyobrażenie pożądanej dla niego sytuacji, która stanowić ma rezultat jego zachowania. Powyższe ujęcie znamion strony podmiotowej wyklucza możliwość popełnienia oszustwa z zamiarem ewentualnym, zamiar bezpośredni winien obejmować zarówno cel, jak i sam sposób działania zmierzający do zrealizowania tego celu. Sprawca musi chcieć takiego właśnie sposobu działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i cel ten musi stanowić punkt odniesienia każdego ze znamion przedmiotowych przestępstwa. Przypisując sprawcy popełnienie przestępstwa określonego wart. 286 § 1 k.k., należy wykazać, że obejmował on swoją świadomością i zamiarem bezpośrednim (kierunkowym) nie tylko to, że wprowadza w błąd inną osobę (względnie wyzyskuje błąd), ale także i to, że doprowadza ją w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem i jednocześnie chce wypełnienia tych znamion”. W istocie zatem dla stwierdzenia, że mamy do czynienia z przestępstwem oszustwa niezbędne jest dokonanie ustaleń potwierdzających zaistnienie trzech przesłanek. Po pierwsze niezbędne jest ustalenie, że sprawca działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po drugie należy wykazać, że środkiem do osiągnięcia tego celu było wprowadzenie innego podmiotu w błąd bądź wyzyskanie błędu lub też wykorzystanie niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania i wreszcie po trzecie wykazanie, że w wyniku działania sprawcy doszło do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym przez inną osobę. W przedmiotowej sprawie przesłanki te niewątpliwie zaistniały. Zachowanie oskarżonegoR. W.miało bowiem postać doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 12.313 zł za pomocą wprowadzenia w błąd co do zamiaru i realnych możliwości wywiązania się ze zobowiązania polegającego na wykonaniu zabudowy mebli kuchennych niemieckiejfirmy (...). Jednocześnie osoba ta działała umyślnie i to z zamiarem bezpośrednim, a jej celem bez wątpienia było osiągnięcie korzyści majątkowej, o czym świadczyły przedstawione powyżej okoliczności sprawy.
W tych okolicznościach, w świetle poczynionych przez Sąd ustaleń faktycznych jest oczywistym, że oskarżonyR. W.w dniu 01 lutego 2016 roku wO.przyulicy (...)wsalonie (...)podając się za przedstawiciela niemieckiej firmy meblowejH.doprowadziłJ. M.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 12.313 zł w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru i realnych możliwości wywiązania się ze zobowiązania polegającego na wykonaniu zabudowy mebli kuchennych niemieckiejfirmy (...), którego to zobowiązania nie zrealizował pomimo dokonania przezJ. M.wpłaty zaliczki w kwocie 12.313 zł, powodując w ten sposób straty w wysokości 12.313 zł, działając na szkodęJ. M..
Wymierzając oskarżonemu karę za popełnione przez niego przestępstwo Sąd kierował się dyrektywami określonymi wart. 53 § 1 i 2 k.k.Uwzględniono zatem stopień społecznej szkodliwości czynu oraz zawinienie sprawcy.
Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu Sąd wziął pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przezR. W.obowiązków oraz postać zamiaru i motywację sprawcy. Bez wątpienia przestępstwo popełnione przez oskarżonego było bezprawne i zawinione. Sąd nie dopatrzył się także żadnych okoliczności, które mogłyby wyłączyć jego winę. Oskarżony osiągnął bowiem określony stopień dojrzałości, a co za tym idzie powinien on rozpoznać społeczne znaczenie popełnionego przez siebie czynu i tym bardziej powinien być świadomy konsekwencji, jakie może on spowodować.
Nadto przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę sposób życia oskarżonego przed popełnieniem omówionego powyżej przestępstwa oraz jego zachowanie po popełnieniu przedmiotowego czynu zabronionego. Do okoliczności łagodzących zaliczono zatem uprzednią niekaralność oraz prowadzenie ustabilizowanego trybu życia.
Kierując się powyższymi wskazówkami Sąd – na podstawieart. 286 § 1 k.k.przy zastosowaniuart. 37a k.k.– wymierzył oskarżonemuR. W.karę 200 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość każdej stawki na 50 złotych. Ustalając stawkę dzienną Sąd miał na uwadze warunki osobiste i rodzinne oskarżonego oraz jego stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe.
Nadto na podstawieart. 46 § 1 k.k.zobowiązano oskarżonegoR. W.do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejJ. M.kwoty 12.313 zł.
Jednocześnie zasądzono od oskarżonegoR. W.na rzecz oskarżycielki posiłkowejJ. M.kwotę 7.100 zł tytułem zwrotu umówionych kosztów zastępstwa procesowego.
Na podstawieart. 627 k.p.k.zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa także koszty sądowe w wysokości 205,60 zł tytułem wydatków i 1.000 zł tytułem opłaty.
Całokształt przedstawionych okoliczności sprawił, że Sąd orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku uznając, że orzeczona kara jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz zawinienia sprawcy, a wydane rozstrzygnięcie będzie skutecznym środkiem do zwalczania tego typu przestępczości, natomiast w stosunku do oskarżonego pozwoli na zrozumienie jego błędnego postępowania i uniknięcie w przyszłości podobnych czynów.
Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w wyroku.