Sąd Rejonowy w Chełmnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 333/18
Data wyroku: 2018-12-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Knade-Plaskacz
Słowa kluczowe: Kara
Podstawa prawna: art.209 § 1 a kk
Teza: Zobowiązanie do podjęcia stałej pracy zarobkowej w terminie jednego miesiąca od uprawomocnienia się wyroku nie może być utożsamiane z obowiązkiem wykonywania pracy zarobkowej, o którym mowa w art. 72 § 1 pkt.4 kk, albowiem zobowiązanie to dotyczy wykonywania pracy przez cały okres próby, natomiast zobowiązanie oskarżonego do podjęcia pracy w zakreślonym terminie, dotyczy innego stosownego postępowania w okresie próby, które może zapobiec popełnieniu ponownie przestępstwa
 ( art. 72 § 1 pkt.8 kk).

Sygn. akt II K 333/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 grudnia 2018 roku
Sąd Rejonowy w(...)II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący –   SSR Agnieszka Knade-Plaskacz

Protokolant – sekr. sądowyK. S.
przy udziale Prokuratora – -----
po rozpoznaniu w dniu 03/12/2018 roku
sprawy:

D. K.

s.A.iK.z domuS.

ur. (...)wW.

oskarżonego o to, że:

w okresie od 20 lipca 2016 r. do 10 maja 2018r. wC.uporczywie uchylał się od obowiązku alimentacyjnego na rzecz małoletniego synaI. K.w kwocie 400 zł miesięcznie ustalonych na mocy ugody przed Sądem Rejonowym w(...)z dnia 27.06.2012 r., sygn. Akt III RC(...)podwyższonych wyroku Sądu Rejonowego z dnia(...)r., sygn. akt II RC(...)do kwoty 500 zł, czym naraził małoletniego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, a powstała wskutek tego zaległość stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych,

tj. o czyn zart. 209 § 1a k.k.

orzeka:

I
uznaje oskarżonegoD. K.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. przestępstwa zart. 209 §1aw zw. z§1 k.k.i za to na mocyart. 209 §1a k.k.wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 k.k.warunkowo zawiesza oskarżonemu wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 (trzech) lata,

III
na podstawieart. 73 § 1 k.k.oddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora;

IV
na podstawieart. 72 § 1 pkt 3 k.k.zobowiązuje oskarżonego w okresie próby do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie synaI. K.,

V
na podstawieart. 72 § 1 pkt 8 k.k.zobowiązuje oskarżonego do podjęcia stałej pracy zarobkowej w terminie jednego miesiąca od uprawomocnienia się wyroku,

VI
na podstawieart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w(...)koszty postępowania w kwocie 70,- zł (siedemdziesiąt złotych) oraz wymierza mu opłatę w kwocie 180,- zł (sto osiemdziesiąt złotych).

IIK 333/18

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny

D. K.jest ojcemI. K.. W okresie od 20 lipca 2016 r. do 10 maja 2018r. wC.D. K.uporczywie uchylał się od obowiązku alimentacyjnego na rzecz małoletniego synaI. K.w kwocie 400 zł miesięcznie ustalonego na mocy ugody zawartej przed Sądem Rejonowym w(...)z dnia 27.06.2012 r. o sygn. akt III RC(...)podwyższonego wyrokiem Sądu Rejonowego w(...)z dnia(...)r. o sygn. akt III RC(...)do kwoty 500 zł, czym naraził małoletniego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Powstała wskutek zachowania oskarżonego zaległość stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych. Oskarżony pracuje poza granicami kraju uzyskując dochód w wysokości około 6000 złotych posiada na utrzymaniu jedynie jedno dziecko – synaI., był karany za przestępstwo niealimentacji na karę grzywny w 2016 r. Matka dzieckaA. Ś.utrzymywała z zaliczki alimentacyjnej. W okresie objętym zarzutem uzyskane dochody nie pozwalały jej na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, matka dziecka korzystała z pomocy obecnego partnera.

    Dowód: odpis ugody w sprawieIII RC(...)
    i wyrokuIII RC(...)
    – k. 15, 18, zeznania świadkaA. Ś.k. 10-11 iK. Ś.k. 41-42, dokumentacja egzekucyjna k. 31- 34, karta karna k. 62.

Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia zgodne z ustaleniem stanu faktycznego. Wskazał, że utrzymywał się z prac dorywczych i nie mógł łożyć na utrzymanie dziecka bo ma na utrzymaniu obecną konkubinę i jej dzieci. Złożył także wniosek o dobrowolne poddanie się karze. W czasie czynu u oskarżonego nie występowały żadne zakłócenia czynności psychicznych, które znosiły lub ograniczały w znacznym stopniu jego zdolność do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonego – k. 55,64 akt.

Sąd zważył, co następuje:

Wina i sprawstwo oskarżonego co do popełnienia zarzucanego mu czynu nie budziły wątpliwości. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i wyraził zgodę na dobrowolne poddanie się karze w trybieart. 335 § 1 kk.
Sąd, uwzględniając wniosek Prokuratora o wydanie wyroku skazującego uznał, że sprawstwo i wina oskarżonego nie budzi wątpliwości, cele postępowania karnego zostaną osiągnięte, a nadto nie wystąpiła negatywna przesłanka zart. 343 § 2 kpk.
Przepisart. 209 § 1 kk, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 23 marca 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny orazustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów(Dz.U. z 2017 r. poz. 952), penalizuje zachowanie sprawcy polegające uchylaniu się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące. Przy czym zgodnie zart. 209 § 1a kk, wprowadzonym w/w ustawą stanowi, iż sprawca czynu określonego w§ 1naraża osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Uchylenie się od obowiązku łożenia na utrzymanie osoby uprawnionej do alimentacji zachodzi wtedy, gdy zobowiązany mając obiektywną możliwość wykonania tego obowiązku nie dopełni go ze złej woli.
Zważyć należy, że na oskarżonym ciąży obowiązek alimentacyjny łożenia na małoletniego syna orzeczony co do wysokości na mocy orzeczenia sądowego. Oskarżony nie uiścił żadnej z rat alimentacyjnych, a zaległość z tego tytułu przekracza wysokość 3 świadczeń. Pozbawienie syna miesięcznych świadczeń alimentacyjnych spowodowało narażenie go na niemożność zaspokojenia jego podstawowych potrzeb życiowych, bowiem zaspakajanie jego potrzeb kosztem znacznego wysiłku osoby współzobowiązanej do alimentacji (matki dziecka), albo przez inne osoby niezobowiązane (jej partnera), nie wyłącza ustawowego znamienia narażenia na niemożność zaspokojenia tych potrzeb. Spełnione zatem zostały przesłanki określone w przepisieart. 209§1a k.k.pozwalające na przypisanie oskarżonemu winy za popełnienie stypizowanego w tym przepisie czynu.
Akceptując wniosek Prokuratora w zakresie wymiaru kary pozbawienia wolności, okresu warunkowego zawieszenia jej wykonania, dozoru kuratora oraz nałożenia uzgodnionych obowiązków, Sąd miał na względzie, że wniosek w tym zakresie nie pozostawał w sprzeczności z obowiązującymi przepisami i znajdował uzasadnienie w zgromadzonych w postępowaniu dowodach.
Przy wymiarze kary na korzyść oskarżonego należało poczytać przyznanie się do winy. Za okoliczności obciążającą – długi okres bezprawnego zachowania oraz wcześniejsze skazanie za przestępstwo podobne.
Uznając oskarżonegoD. K.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. przestępstwa zart. 209 §1aw zw. z§1 k.k.Sąd na mocyart. 209 §1a k.k.wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 k.k.warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby wynoszący 3 lata. Orzeczona wobec oskarżonego kara winna podziałać na niego wychowawczo oraz wdrożyć go do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości oraz zmobilizować go do realizowania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego wobec dziecka.
Na podstawieart. 73 § 1 k.k.Sąd oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora. Dla pełnej realizacji celów poddania oskarżonego próbie, a także dla zapewnienia gwarancji regularnego wspomagania matki dzieci przez oskarżonego, Sąd zobowiązał go na podstawieart. 72 § 1 pkt 3 k.k.w okresie próby do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie synaI. K., jak również na podstawieart. 72 § 1 pkt 8 k.k.do podjęcia stałej pracy zarobkowej w terminie jednego miesiąca od uprawomocnienia się wyroku.
Wskazać należy, że we wniosku prokurator jako podstawę orzeczenia ostatniego obowiązków wskazałart. 72§1 pkt 3 k.k.Sąd natomiast uwzględniając wniosek wskazał jako podstawę prawnąart. 72 § 1 pkt 8 k.k.Zasadniczo w ocenie Sądu zobowiązanie do podjęcia stałej pracy zarobkowej w terminie jednego miesiąca od uprawomocnienia się wyroku nie może być utożsamiane z obowiązkiem wykonywania pracy zarobkowej, o którym mowa wart. 72§1 pkt 4 k.k., albowiem zobowiązanie to dotyczy wykonywania pracy przez cały okres próby, natomiast uzgodniony przez prokuratora z oskarżonym środek probacyjny dotyczy zobowiązania oskarżonego do podjęcia pracy w zakreślonym terminie, a więc innego stosownego postępowania w okresie próby, które może zapobiec popełnieniu ponownie przestępstwa (art. 72 § 1 pkt 8 k.k.).
O kosztach sądowych i opłacie orzeczono na podstawieart. 627 kpki w oparciu oart. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych(j.t. Dz.U. z 1983 r. Nr 49, poz. 152 ze zm.).
C.8 grudnia 2018 r.SSR Agnieszka Knade-Plaskacz