Sąd Okręgowy w Łodzi
XII Wydział Cywilny Rodzinny
Sygnatura akt: XII Ca 10/18
Data wyroku: 2018-03-13 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Obniżenie alimentów
Podstawa prawna: art. 385 kpc

Sygn. akt XII Ca 10/18

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 25 stycznia 2016 r powódS. M. (1)wystąpił o obniżenie alimentów
zasądzonych w sprawie VRC 596/11 z dnia 21 lutego 2012 r na rzecz jego małoletniej córki
N. M.z kwoty po 400 złotych do kwoty po 200 złotych.
Postępowanie w tej sprawie V RC 35/16 zostało zawieszone postanowieniem z dnia 16
czerwca 2016 roku z uwagi na toczące się postępowanie o rozwód pomiędzyS.
M.aS. M. (2)– przedstawicielką ustawową małoletniejN. M..
W wyroku rozwodowym Sąd Okręgowy orzekł alimenty odS. M. (1)na
rzecz jego córkiN.w kwocie uprzednio zasądzonej w sprawie VRC 596/11.
Po zakończonym postepowaniu przed Sądem OkręgowymS. M. (1)złożył
wniosek o podjęcie postępowania w sprawie VRC 35/16.Sąd Rejonowy zarządzeniem z dnia
15 listopada 2016 r wyłączył żądanie o obniżenie alimentów do odrębnego postepowania i
umorzył postepowanie w sprawie.
Wyłączony pozew został zarejestrowany w niniejszej sprawie pod sygnaturą VRC 389/16.
Na rozprawie w dniu 02 czerwca 2017 r powód poparł powództwo , przedstawicielka
ustawowa wniosła o jego oddalenie.
Sąd Rejonowy ustalił , że w sprawie XII C 180/15 orzeczono separację między małżonkami
S. M. (1), ustalając alimenty na rzecz wspólnej małoletniej córki stronN.w
kwocie 400 złotych. Wysokość ustalonych alimentów pozostała bez zmian również w wyroku
rozwodowym stron w sprawie XIIC 117/16.
W dacie rozwodu powód mieszkał u siostry, pracował dorywczo przy remontach i
przeprowadzkach. Osiągał dochód około 1500 złotych miesięcznie. Był zarejestrowany w
PUP jako osoba bezrobotna. Dokładał siostrze 200 złotych do utrzymania mieszkania.
Powód ma obecnie 42 lata , nadal jest zarejestrowany jako bezrobotny bez prawa do zasiłku.
Podejmował prace dorywcze przy remontach , w sierpniu zarobił 800 złotych, we wrześniu
nie pracował, następnie prowadził rozmowy o pracę z przedsiębiorcą .Poza małoletnią
N.nie ma nikogo na utrzymaniu. Utrzymuje kontakty z córką ,nawet częstsze niż
ustalone sądownie. Mieszka obecnie z partnerką w jej domu , która utrzymuje powoda ,
siebie i swoje dzieci ze świadczeń socjalnych i renty. Korzysta z samochodów partnerki,
która je utrzymuje.
MałoletniaN.w dacie rozwodu rodziców miała 7 lat, uczęszczała do szkoły
podstawowej, mieszkała z matką i dwoma przyrodnimi braćmi w mieszkaniu komunalnym.
Jej matka pracowała i zarabiała 1500 złotych miesięcznie.
Obecnie małoletniaN.ma 8 lat, nadal chodzi do szkoły podstawowej. Jej koszty
utrzymania przedstawicielka ustawowa kreśliła na kwotę 730 złotych. Chodzi na dodatkowe
zajęcia z tańca, będzie uczyła się gry na gitarze , należy do zuchów. Jest zdrowa , ale ma
wadę wzroku, przedstawicielka ustawowa zakupiła jej okulary za 360 złotych. Matka
małoletniej pracuje jako magazynier , zarabia 1700 złotych, spłaca raty na ponad 300 złotych,
ponosi koszty utrzymania mieszkania na kwotę 700 złotych. Otrzymuje alimenty z funduszu
alimentacyjnego , korzysta z 500 plus na dwoje dzieci. Zabrała w tym roku nad jezioro
małoletnią na dwa tygodnie , poniosła z tego tytułu koszty 2000 złotych.
Wyrokiem z dnia 5 października 2017 roku Sąd Rejonowy oddalił powództwo i przyznał
wynagrodzenie pełnomocnikowi powoda ustanowionemu z urzędu.
W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że w jego ocenie możliwości zarobkowe powoda
pozwalają na utrzymanie alimentów na dotychczasowym poziomie. Powód nie jest osobą
niepełnosprawną , w dacie orzekania rozwodu również był zarejestrowany jako osoba
bezrobotna a mimo to potrafił osiągać wynagrodzenie w kwocie około 1500 złotych
miesięcznie. W ocenie Sądu Rejonowego nie nastąpiła po obu stronach postępowania żadna
istotna zmiana , która skutkowała by zmianą już ustalonego obowiązku .Małoletnia nadal
uczęszcza do szkoły podstawowej , jej koszty utrzymania kształtują się na tym samym
poziomie , zatem nie zostały spełnione przesłanki zart. 138 kriop, co skutkuje oddaleniem
powództwa.
Apelację od powyższego rozstrzygnięcia złożył pełnomocnik powoda,
podnosząc ,że zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy naruszył przepisy prawa
procesowego , a w szczególnościart.328 par 2w zw zart.233 par1 kpcprzez pominięcie
materiału dowodowego z dokumentów. Skarżący zarzucił Sądowi I instancji , iż nie wziął pod
iż na skutek działań wierzycielki poprzez wskazanie błędnego adresu powoda powstało
zadłużenie w postępowaniu egzekucyjnym , co powoduje konieczność spłaty dodatkowych
kosztów obok świadczenia alimentacyjnego.
Nadto skarżący zarzucił Sądowi naruszenie prawa materialnego poprzez błędną
wykładnię art. 135par1krioppoprzez przyjęcie , że możliwości zarobkowe powoda pozwalają
na płacenie zasądzonych alimentów, co nie pozostaje w zgodzie z rzeczywistością , a nadto
naruszenieart. 138 krioppoprzez błędne przyjęcie , że nie nastąpiła zmiana
stosunków, podczas gdy sytuacja powoda zmieniła się, ponieważ jest zmuszony pokrywać
koszty egzekucyjne a nadto obecnie nie osiąga żadnych dochodów podczas , gdy w okresie
sprawy o rozwód miał te dochody na poziomie około 1500 złotych.
Tym samym skarżący wniósł na podstawieart. 381 kpcw zw zart. 299 kpco
uzupełnienie materiału dowodowego poprzez przesłuchanie powoda na okoliczność jego
aktualnej sytuacji oraz na podstawieart. 368 par 1 pkt 5 kpcw zw zart. 286 par 1 kpco
zmianę zaskarżonego wyroku przez uwzględnienie powództwa w całości bądź o jego
uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania .

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd II instancji podziela pogląd Sądu Rejonowego, iż nie zaistniały żadne okoliczności
wynikające zart. 138 kriopskutkujące koniecznością obniżenia zasądzonych alimentów.
Sąd II instancji uzupełnił materiał dowodowy poprzez przesłuchanie w charakterze strony
powoda, który to dowód nie wniósł żadnych nowych okoliczności , które nie były by
przedmiotem analizy i oceny Sądu Rejonowego.
Sąd Okręgowy, podziela zadanie Sądu Rejonowego , iż powód posiada możliwości
zarobkowe, nie jest on osobą niezdolną do pracy .Treśćart. 135 par 1 kriopwskazuje na
konieczność badania możliwości, a nie faktycznego zarobkowania strony i zdaniem Sądu II
instancji takie przesłanki badał i ich prawidłowej oceny dokonał Sąd I instancji , zatem nie
nastąpiło naruszenie prawa materialnego w tym zakresie jak również i w ocenie art. 138
kriop. Zarówno obecnie jak w przy rozpatrywaniu sprawy o rozwód powód podejmował
jedynie prace dorywcze , które właśnie ze względu na swój tymczasowy charakter
wykonywanych czynności różnią się wynagrodzeniem , które raz jest większe a raz mniejsze
ale zawsze pozostaje świadczeniem tymczasowym , zależnym od czasu trwania wykonania
danej pracy. Powód nie czyni faktycznych starań o podjęcie stałej pracy ,udokumentowanej
pracy jako 42 letni człowiek ma zaledwie kilka miesięcy. Ta właśnie okoliczność świadczy o
tym , że sytuacja powoda od wielu lat pozostaje taka sama i wynika z jego braku starań o
unormowanie swoich spraw życiowych i zawodowych , a żadne względy zdrowotne nie
wskazują na brak możliwości w tym zakresie po stronie powoda.
Zadaniem Sądu II instancji , apelacja powoda jest jedynie polemiką z prawidłowo
wywiedzionymi wnioskami Sądu Rejonowego a argumenty zaskarżenia nie znajdują oparcie
w zebranym i zanalizowanym materiale dowodowym.
Biorąc powyższe pod uwagę ,uznając apelację za nieuzasadnioną Sąd II instancji na
podstawieart. 385 kpcoddalił apelację i orzekł jak w sentencji.
SSO J.R.- GrzybowskaSSOB. S.SSR/del/.H. W.