Sąd Rejonowy w Szczytnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 652/16
Data wyroku: 2018-02-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Herman

Sygn. akt II K 652/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 lutego 2018r.
Sąd Rejonowy w Szczytnie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący SSR Joanna Herman
Protokolant: st. sekr. sąd. Aneta Sawlewicz-Szydlik
Przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Szczytnie Doroty Krzyny
po rozpoznaniu dnia 28 kwietnia, 1 czerwca, 6 lipca, 31 sierpnia, 23 listopada 2017 roku, 11 stycznia i 15 lutego 2018r. na rozprawie sprawy:
Z. L. (1)c.A.iB.,urodz. (...)wS.,
oskarżonej o to, że:

1
w okresie od 17 do 30 czerwca 2016 roku wS., woj.(...)- (...), w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wielokrotnie znieważyła, w trakcie rozmów telefonicznych, przesyłanych wiadomości SMS i pism, słowami wulgarnymi i powszechnie uznanymi za obelżywe funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji wS.–D. B., podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych,

tj. o czyn zart. 226 § 1 kkw zw. zart. 12 kk

2
w dniu 03 sierpnia 2016 roku wS., woj.(...)- (...), znieważyła w przesyłanych wiadomościach SMS, słowami wulgarnymi i powszechnie uznanymi za obelżywe funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji wS.–D. B., podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych,

tj. o czyn zart. 226 § 1 kk

3
w okresie od czerwca 2016 roku do 09 sierpnia 2016 roku wS., woj.(...)- (...), w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wielokrotnie znieważyła, w trakcie rozmów telefonicznych i przesyłanych pism, słowami wulgarnymi i powszechnie uznanymi za obelżywe funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji wS.–R. K., podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych,

tj. o czyn zart. 226 § 1 kkw zw. zart. 12 kk

I
oskarżonąZ. L. (1)uznaje za winną popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt. I aktu oskarżenia i za to z mocyart. 226 § 1 kkw zw. zart. 12 kk, opierając wymiar kary oart. 226 § 1 kkw zw. zart. 34 § 1 i § 1a pkt. 1 kkw zw. zart. 35 § 1 kkskazuje ją na karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 (dwudziestu czterech) godzin w stosunku miesięcznym;

II
oskarżonąZ. L. (1)uznaje za winną popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt. II aktu oskarżenia i za to z mocyart. 226 § 1 kkw zw. zart. 34 § 1 i § 1a pkt. 1 kkw zw. zart. 35 § 1 kkskazuje ją na karę 3 (trzech) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 (dwudziestu czterech) godzin w stosunku miesięcznym;

III
oskarżonąZ. L. (1)uznaje za winną popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt. III aktu oskarżenia i za to z mocyart. 226 § 1 kkw zw. zart. 12 kk, opierając wymiar kary oart. 226 § 1 kkw zw. zart. 34 § 1 i § 1a pkt. 1 kkw zw. zart. 35 § 1 kkskazuje ją na karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 (dwudziestu czterech) godzin w stosunku miesięcznym;

IV
na podstawieart. 85 § 1 i 2 kkiart. 86 § 1 i 3 kkw zw. zart. 34 § 1 i § 1a pkt. 1 kkw zw. zart. 35 § 1 kkłączy orzeczone wobec oskarżonej kary ograniczenia wolności i w ich miejsce wymierza jej karę łączną 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 (dwudziestu czterech) godzin w stosunku miesięcznym;

V
na podstawieart. 86 § 3 kkw zw. zart. 72 § 1 pkt. 2 kkzobowiązuje oskarżoną do przeproszenia na piśmie pokrzywdzonychD. B.iR. K.za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji wS.w terminie 1 (jednego) miesiąca od uprawomocnienia się wyroku;

VI
na podstawieart. 86 § 3 kkw zw. zart. 72 § 1 pkt. 7a kkzobowiązuje oskarżoną do powstrzymywania się od kontaktowania się z pokrzywdzonymiD. B.iR. K.w sposób wyrażający agresję słowną lub fizyczną;

VII
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26.05.1982r. Prawo o adwokaturzezasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatA. B.prowadzącej Kancelarię Adwokacką wS.kwotę 1356 zł (jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt sześć złotych) tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonej w postępowaniu przygotowawczym i sądowym oraz podatek od towarów i usług w kwocie 311,88 zł (trzysta jedenaście 88/100 złotych);

VIII
na podstawieart. 63 § 1 i 5 kkna poczet orzeczonej wobec oskarżonej kary łącznej ograniczenia wolności zalicza okres zatrzymania w sprawie w dniu 3 listopada 2016r., godz. 6.10 – 11.30 przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równy dwóm dniom kary ograniczenia wolności;

IX
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalnia oskarżoną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Z. L. (1)wraz z rodzicami i siostrami zamieszkuje wS.przyulicy (...). Jest osobą upośledzoną umysłowo w stopniu lekkim.
W 2007 roku dzielnicowym w rejonie obejmującym miejsce zamieszkaniaZ. L. (1)został funkcjonariusz policjiD. B.. W związku z wykonywanymi czynnościami służbowymi dzielnicowego, a także postępowaniami w sprawach o wykroczenia toczącym się przeciwko członkom rodzinyL.bądź z ich zawiadomienia poznał onZ. L. (1), która niejednokrotnie kierowała pod jego adresem zastrzeżenia i skargi. Zachowania te nasiliły się w 2016 roku. W okresie od 17 czerwca do 30 czerwca 2016 rokuZ. L. (1)w krótkich odstępach czasu, w wykonani z góry powziętego zamiaru, wielokrotnie, kilka razy dziennie, z różnych numerów telefonowała do przebywającego w miejscu pracy i wykonującego obowiązki służboweD. B.na służbowy numer jego telefonu domagając się od niego określonego zachowania w związku z prowadzonym z jego zawiadomienia w KPP wM.postępowaniem w sprawie o kierowanie pod jego adresem gróźb karalnych i wyzywając go słowami powszechnie uznanymi za obelżywe. Nadto w powyższym okresie czasu na służbowy numer telefonuD. B., w czasie, gdy przebywał on w pracy,Z. L. (1)wysyłała do niego, z różnych numerów telefonu, wiadomości sms podpisane m.in. „Z. L. (2).”, w których nawiązując do toczącego się w KPP wM.postępowania również kierowała pod jego adresem wulgarne wyzwiska. W wymienionym okresie czasu nadtoZ. L. (1)wysyłała na adres Komendy Powiatowej Policji wS.listy, w których kierowała pod adresemD. B.w związku z prowadzonym postępowaniem karnym słowa wulgarne, powszechnie uznane za obelżywe.
(dowody: zeznania świadkaD. B.k. 3 – 4, 155 – 155v.,R. K.k. 20 – 21,163,P. Ś.k. 26, 163v.,P. K.k. 41 – 42, 169v.,Ł. G.k. 192v.,C. G.k. 226v., listy k. 6 i 7, protokół oględzin k. 9 – 10, 14 – 15)
W dniu 3 sierpnia 2016r.Z. L. (1)w czasie, gdyD. B.pełnił służbę w godzinach od 7.00 do 15.00 wysłała do niego na służbowy numer jego telefonu dwa smsy zawierające pogróżki oraz niecenzuralne wyzwiska pod jego adresem.
(dowody: zeznania świadkaD. B.k. 14 – 15,R. K.k. 20 – 21, 163, protokół oględzin k. 16 – 17)
W 2016 roku w jednej ze spraw o wykroczenie toczącej się przed Sądem Rejonowym w Szczytnie w charakterze oskarżyciela publicznego z ramienia Komendy Powiatowej Policji wS.występował funkcjonariusz policjiR. K.. Od tego czasu, poczynając od czerwca 2016r. do 9 sierpnia 2016 roku, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru,Z. L. (1)wielokrotnie telefonowała w godzinach pracy na służbowy numer telefonuR. K.wyzywając go słowami powszechnie uznanymi za obelżywe. Wysyłała również na adres Komendy Powiatowej Policji wS.listy, w których wyzywała go słowami wulgarnymi.
(dowody: zeznania świadkaR. K.k. 20 – 21, 163, list k. 12,M. L. (1)k. 92v.)
Wyrokiem z dnia 4 października 2016r. w sprawie II K 327/16 Sąd Rejonowy w Szczytnie skazałZ. L. (1)m.in. za czyny zart. 226 § 1 kkpopełnione w okresie od 30 grudnia 2015r. do 11 stycznia 2016r. oraz w dniu 9 marca 2016r na szkodęD. B..
(dowód: wyrok Sądu Rejonowego w Szczytnie k. 160 akt II K 327/16)
Z. L. (1)nie cierpi na chorobę psychiczną. Jest osoba upośledzoną umysłowo w stopniu lekkim. Z uwagi na to, a także na występowanie u niej nieznacznego stępienia afektu, deficytu intelektualnego, obniżenia w stopniu nieznacznym krytycyzmu, zdolność do rozpoznania znaczenia czynów oraz pokierowania swoim postępowaniem była ograniczona w stopniu nieznacznym. Nie zachodzą przesłanki określone wart. 31 § 1 lub § 2 kk.
(dowody: opinia sądowo – psychiatryczna k. 103 – 105, opinia sądowo – psychologiczna k. 106 - 107)
Z. L. (1)formalnie nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów. W toku postepowania przygotowawczego odmówiła składania wyjaśnień. Na rozprawie przed sądem oskarżona wskazała, że rzeczywiście wysyłała doD. B.listy, została już jednak za te zachowania skazana. Przyznała nadto, że zdenerwowana postępowaniem w sprawie o wykroczenie przeciwko niej prowadzonym przezR. K., zadzwoniła do niego i telefonicznie znieważyła go.
(wyjaśnienia oskarżonej k. 55, 162v.)
Sąd zważył, co następuje:
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy przekonuje, że oskarżona dopuściła się zarzucanych jej czynów.
Jak wynika z zeznań świadkaD. B., oskarżona w związku z wykonywaniem przez niego funkcji dzielnicowego w rejonie obejmującym jej miejsce zamieszkania oraz prowadzonymi postępowaniami z jej udziałem w sprawach o wykroczenia i w sprawie o czyny zart. 226 § 1 kkna jego szkodę, niejednokrotnie kontaktowała się z nim, telefonując w godzinach pracy na jego stacjonarny numer telefonu i kierując w powyższych rozmowach telefonicznych pod jego adresem słowa wulgarne, powszechnie uznane za obelżywe. Jak wskazał przy tymD. B., z uwagi na wielość czynności służbowych wykonywanych z udziałem nie tylkoZ. L. (1), ale również pozostałych członków jej rodziny, nie ma on żadnego problemu z rozróżnieniem ich głosów i rozpoznaniem głosuZ. L. (1). Co istotne, świadek podał konkretne daty, w których na służbowy numer jego telefonu, dzwoniłaZ. L. (1)wyzywając go słowami wulgarnymi podając, że nie ma żadnych wątpliwości co do tego, że to właśnie znana mu oskarżona, a nie jej siostra, czy inna osoba telefonowała do niego. Połączenia telefoniczne, w których oskarżona nawiązywała do prowadzonego postępowania karnego z jej udziałem dotyczącego popełnienia przez nią czynów na szkodęD. B.przeplatane były kierowanymi z tożsamych numerów telefonu wiadomościami sms, w których w podobnym tonie i z podobnymi żądaniami odnośnie zakończenia powyższego postępowania kierowane były wyzwiska pod adresem pokrzywdzonego. Jak podkreśliłD. B., nie ma on żadnych wątpliwości co do tego, że to właśnieZ. L. (1)nie tylko telefonowałą do niego, ale również była nadawcą wskazanych wiadomości sms m.in. z uwagi na charakterystyczne dla niej właśnie używane w rozmowach i smsach zwroty oraz nawiązania w nich do postępowania prowadzonego przeciwko niej z jego zawiadomienia.
Podkreślenia wymaga fakt, że w tożsamym okresie czasu, gdy oskarżona telefonowała doD. B.i wyzywała go słowami wulgarnymi oraz wysyłała do niego podobnej, obraźliwej treści smsy, na adres Komendy Powiatowej Policji wS.przesyłała ona również listy podpisane jej imieniem bądź inicjałami, których treść wyraźnie nawiązywała do rozmów telefonicznych i smsów wysyłanych do pokrzywdzonego. Treść zeznańD. B., z których wynika, że nie miał on żadnych wątpliwości co do tego, że listy z wyzwiskami nawiązujące do toczącego się z jego zawiadomienia postepowania karnego przeciwkoZ. L. (1)kierowała do niego oskarżona, w powiązaniu z wyjaśnieniami oskarżonej, która przyznała, że faktycznie wysyłała pokrzywdzonemu listy z wyzwiskami, ale jej zdaniem, za wszystkie te zachowania została już skazana, w powiązaniu z treścią znajdujących się w aktach sprawy na k. 6 i 7 listów i protokołu oględzin, nie pozostawia wątpliwości co do tego, że to oskarżona kierowała doD. B.objęte postępowaniem w niniejszej sprawie pisma.
Na marginesie zaznaczyć nalży, że analiza akt sprawy Sądu Rejonowego w Szczytnie o sygn. II K 327/16 i znajdujących się w niej listów kierowanych przez oskarżoną doD. B.wskazuje nadto, że brak jest podstaw, wbrew twierdzeniom oskarżonej, do uznania, że prawomocny wyrok skazujący wydany w wymienionej sprawie objął te same zachowania, które stały się przedmiotem postępowania w sprawie niniejszej.
Zeznania świadkaD. B.w części wskazującej na kierowanie pod jego adresem przez oskarżoną wyzwisk w rozmowach telefonicznych, listach i smsach, znajdują potwierdzenie w relacji świadkaP. Ś., który, jak wskazał, w okresie objętym zarzutem odebrał telefonD. B.i rozpoznał po głosie dzwoniącąZ. L. (1), która zresztą nie tylko przedstawiła się, ale również wykrzykując wyzwiska pod adresemD. B.domagała się przekazania mu kierowanych do niego słów. Jak podkreślił przy tymP. Ś.zdarzało się również, żeD. B., gdy dzwoniłaZ. L. (1)włączał tryb głośnomówiący, tak, że on sam słyszał wyzwiska, jakie kierowała pod adresem pokrzywdzonego oskarżona. Podobnie zeznania świadkaP. K.iR. K., którymD. B.niejednokrotnie skarżył się na kierowane pod jego adresem w rozmowach telefonicznych, listach i smsach wyzwiska, a takżeC. G., dodatkowo przekonują, że oskarżona dopuściła się zarzucanych jej czynów. Zwrócić również należy uwagę na zeznania świadkaŁ. G., który prowadząc postępowanie przygotowawcze w sprawie toczącej się następnie pod sygn.. II K 327/16 Sądu Rejonowego w Szczytnie rozmawiał zZ. L. (1)i który podkreślił, że w jego obecności wielokrotnie wyzywała onaD. B.słowami obraźliwymi, kierowała pod jego adresem pogróżki oraz wskazywała, że pisała do niego listy, dzwoniła i wysyłała smsy śmiejąc się jednocześnie i mówiąc, że nikt nic jej nie zrobi, ponieważ leczy się ona psychiatrycznie.
Wreszcie wskazać należy, że jak wynika z zeznańD. B., oskarżona każdorazowo telefonowała i wysyłała wiadomości sms na jego służbowy numer telefonu, w czasie, gdy przebywał on w miejscu pracy wykonując obowiązki służbowe, z telefonu tego zaś korzysta jedynie on, nie sposób zatem uznać, by wiadomości te kierowane były pod adresem innej niż on sam osoby. Podobnie brak jest, zdaniem sądu wątpliwości, że listy wysyłane na adres Komendy Powiatowej Policji wS., w których oskarżona imiennie zwracała się do pokrzywdzonego, a które otrzymywał wykonując obowiązki służbowe, przekazywane mu drogą służbową, kierowane były właśnie do niego, podczas i w związku z wykonywaniem przez niego obowiązków służbowych.
Zaznaczyć też należy, że jak wynika z zeznańD. B., gdy w dniu 3 sierpnia 2016 roku dostał on smsa z wyzwiskami, niezwłocznie oddzwonił na numer telefonu, z którego wiadomość tę otrzymał, telefon zaś odebrałaZ. L. (1), która natychmiast rozłączyła rozmowę, by po chwili przysłać smsa, w którym wskazała, że nie życzy sobie, by dzwonił do niej, gdy zaś po kilku minutach zadzwoniła do niego siostra oskarżonejA. L., której głos pokrzywdzony bez trudu rozpoznał, potwierdziła ona, że smsy powyższe pisałaZ. L. (1).
Wskazać też należy na treść zeznań świadkaM. L. (1), która wprawdzie wyraźnie w swych zeznaniach dążyła do uchronienia oskarżonej przed odpowiedzialnością karną, co podważa jej wiarygodność w sposób istotny, tym niemniej podkreśliła, że oskarżona nie kontaktowała się ani zD. B.ani zR. K., pisała do nich natomiast jedynie listy. Wszystkie powyższe dowody, oceniane w ich wzajemnym powiązaniu tworzą logiczną całość, jednoznacznie przekonując, że oskarżona dopuściła się czynów jej zarzucanych na szkodęD. B..
Na marginesie zaznaczyć należy, że wprawdzie świadekM. L. (1)w zeznaniach złożonych na rozprawie próbowała odpowiedzialnością za zachowania na szkodę pokrzywdzonego obciążyć siostręA. L., nie potrafiła jednak tego stanowiska w sposób przekonujący uzasadnić, tym bardziej, że okoliczność tę podała dopiero w toku postępowania sądowego, nie wspominając o tym na etapie postępowania przygotowawczego. Podkreślić natomiast dodatkowo należy, że świadekA. L., choć zaprzeczyła, by oskarżona kierowała pod adresem pokrzywdzonych w jakiejkolwiek formie wyzwiska, jednoznacznie równocześnie zanegowała, by ona sama pisała do pokrzywdzonych listy.
Jednocześnie, w ocenie sądu, jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, oskarżona dopuściła się również czynu zarzucanego jej w niniejszej sprawie, popełnionego na szkodęR. K.. Jak wynika z zeznań tego pokrzywdzonego, w związku z prowadzeniem przez niego czynności służbowych w sprawie o wykroczenie przeciwkoZ. L. (1), od czerwca 2016 roku wielokrotnie dzwoniła ona do niego na służbowy numer jego telefonu, w czasie jego pobytu w pracy wyzywając go słowami wulgarnymi. W tożsamym czasie, jak podałR. K.otrzymywał on od wymienionej listy, w których kierowała pod jego adresem słowa powszechnie uznane za obelżywe. Zaznaczyć przy tym należy, że jak wskazałR. K., gdy w czasie jednej z rozmów telefonicznych zapytałZ. L. (1)o wysyłane do niego listy, nie tylko potwierdziła, że takie wysyłała, ale wręcz zapowiedziała, że będzie kierowała ich do niego więcej.
ZeznaniaR. K., konsekwentne i logiczne, w których dodatkowo wskazał, że bez trudu rozpoznaje głos oskarżonej i odróżnia go od głosu jej sióstr, czy matki, w powiązaniu z treścią listu znajdującego się w aktach sprawy na k. 12 przekonują, zdaniem sądu, że oskarżona dopuściła się czynu zarzucanego jej na szkodę wymienionego.
Nie bez znaczenia w tym zakresie pozostają również wyjaśnienia samej oskarżonejZ. L. (1), która przyznała że w czasie jednej z rozmów telefonicznych zR. K., zdenerwowana toczącym się przeciwko niej postępowaniem znieważyła go w rozmowie telefonicznej.
Zeznania świadkówM. L. (2)iZ. S.nie wniosły nic istotnego do postępowania w niniejszej sprawie, świadkowie ci bowiem nie mieli wiedzy na temat zdarzeń objętych postępowaniem w niniejszej sprawie.
Opinia sądowo psychiatryczna i sądowo – psychologiczna pozostają, w ocenie sądu, jasne i pełne, zawierają nadto należycie uzasadnione wnioski, dlatego sąd podzielił je w całości.
W tym stanie rzeczy, zdaniem sądu, dowody przeprowadzone na rozprawie uzasadniają przekonanie, że oskarżona dopuściła się czynów zarzucanych jej w akcie oskarżenia.
Wprawdzie z opinii sądowo – psychiatrycznej wynika, że oskarżona jest osobą upośledzona umysłowo w stopniu lekkim, okoliczność ta jednak spowodowała ograniczenie zdolności rozpoznania przez nią znaczenia czynów i zdolności pokierowania swoim postępowaniem jedynie w stopniu nieznacznym, nie zachodzą natomiast okoliczności uzasadniające zastosowanie w niniejszej sprawieart. 31 § 1 lub art. 31 § 2 kk.
Oskarżona w okresach objętych zarzutami, każdorazowo podczas i w związku z wykonywaniem przez pokrzywdzonych ich obowiązków służbowych jako funkcjonariuszy policji znieważała ich listownie, telefonicznie i w wiadomościach sms. W odniesieniu do czynu opisanego w pkt. I aktu oskarżenia, działała na szkodęD. B.w realizacji z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu w okresie od 17 do 30 czerwca 2016 roku, dzwoniąc do niego, pisząc listy i wysyłając widomości sms nawet wielokrotnie w ciągu jednego dnia. Podobnie w okresie od czerwca do 9 sierpnia 2016 roku działała na szkodęR. K.w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu jednego, z góry powziętego zamiaru dokuczenia pokrzywdzonemu kontaktując się z nim w celu znieważenia go kilka razy w tygodniu.
Wymierzając oskarżonej karę sąd miał na uwadze jej dotychczasową karalność (karta karna k. 176 – 177). Jak wynika z odpisów wyroków znajdujących się na k. 233, 234, 235 oraz k. 160 akt sprawy II K 327/16, oskarżona mimo młodego wieku, już kilkakrotnie skazywana była za czyny określone wart. 190a § 1 kk,art. 216 § 1 kkorazart. 226 § 1 kk. Okoliczność powyższa, w powiązaniu z treścią zeznań świadkaŁ. G.wskazującego, że w rozmowie z nimZ. L. (1)śmiała się mówiąc, że nikt jej nic nie zrobi z uwagi na fakt, że leczy się ona psychiatrycznie przekonuje o dużym poczuciu bezkarności oskarżonej, nie mającej respektu dla obowiązujących norm prawnych. Przy wymiarze kary zwrócić również uwagę należało na wielość zachowań oskarżonej w ramach czynów zart. 226 § 1 kkw zw. zart. 12 kkzakłócających pokrzywdzonym wykonywanie ich obowiązków służbowych jako funkcjonariuszy policji, a także upokarzanie ich w listach kierowanych na adres Komendy Powiatowej Policji, tak, że do adresatów docierały one drogą służbową, po uprzednim zapoznaniu się z ich treścią przez ich przełożonych.
Jako okoliczność łagodzącą uznać należało mankamenty natury psychicznej oskarżonej, w tym działanie w warunkach ograniczonej w nieznacznym stopniu poczytalności. Nie należy natomiast przeceniać zadeklarowanej przez oskarżoną woli udziału w postępowaniu mediacyjnym z pokrzywdzonymi, w szczególności jako wyrazu jej dobrej woli i pojednania z pokrzywdzonymi, jak wskazał bowiemD. B., po zakończeniu sprawy o sygn.. II K 327/16 oskarżona także przepraszała go, po czym znowu zaczęła go wyzywać, co powoduje, że jakakolwiek mediacja z nią pozbawiona jest faktycznie sensu. Okoliczność powyższą potwierdza również treść sprawozdania z przebiegu okresu próby i aktualnego zachowania oskarżonej w okresie próby (k. 173v. akt sprawy II K 327/16).
Zdaniem sądu, wobec oskarżonej jako osoby młodej, nie posiadającej źródła dochodu cele kary w najlepszy sposób spełni kara ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne. Kara taka powinna w realny sposób uświadomić oskarżonej negatywne konsekwencje naruszania obowiązującego porządku prawnego. Dodatkowo konieczne stało się zobowiązanie oskarżonej do przeproszenia pokrzywdzonych na piśmie w terminie 1 miesiąca od uprawomocnienia się orzeczenia, a także zobowiązanie jej do powstrzymywania się od kontaktowania się z nimi w sposób wyrażający agresję słowną lub fizyczną.
Na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności sąd zaliczył okres zatrzymania oskarżonej w niniejszej sprawie zgodnie zart. 63 § 1 i 5 kk.
O kosztach za obronę oskarżonej z urzędu w postępowaniu przygotowawczym i sądowym sąd zgodnie z normami przepisanymi uwzględniając ilość terminów rozpraw, w których uczestniczyła obrońca z urzęduZ. L. (1).
Zwolnienie oskarżonej od kosztów sądowych w niniejszej sprawie uzasadnione jest faktem, iżZ. L. (1)jest osobą bezrobotną, nie posiadającą źródła dochodów.