Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie
XIV Wydział Karny
Sygnatura akt: XIV K 831/17
Data wyroku: 2018-09-12 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 286§1 kk

Sygn. akt XIV K 831/17

Uzasadnienie w zakresie dotyczącym oskarżonegoP. B.
W listopadzie 2011 rokuP. B.poznałI. K., która w tym dniu spożywała alkohol i grała na automatach wBarze (...)wR..I. K.przegrała, co zauważyłP. B., który zaproponował jej pomoc. Powiedział, że mogłaby otrzymać pieniądze, jeśli wzięłaby telefon na swój dowód osobisty, a potem sprzedała go.I. K.wstępnie zgodziła się na powyższe i w dniu 23 listopada 2011 roku pojechała zP. B.i innym nieustalonym mężczyzną do domuK. C.(wcześniejK.).K. C.wystawiłaI. K.fałszywe zaświadczenie o zatrudnieniu wfirmie (...)wR.przyul. (...). NastępnieI. K.,P. B.,K. C.i nieustalony mężczyzna pojechali doSalonu (...) S.A.wR.przyul. (...), gdzie na podstawie ww. zaświadczeniaI. K.zawarła dwie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych za pośrednictwem sieci(...). DoSalonu (...)weszła zK. C., natomiast na zewnątrz oczekiwałP. B.i drugi mężczyzna. Zgodnie z podpisaną umowąI. K.otrzymała dwie karty SIM o numerach(...), a ponadto wydano jej dwa aparaty telefoniczne, tj.(...)G. (...)oraz(...)W.533, które oddałaP. B.oraz nieustalonemu mężczyźnie, którzy sprzedali je w komisie.I. K.otrzymała za powyższe kwotę ok. 150 zł. RównieżK. C.otrzymała pieniądze.
W tym samym dniuI. K.,K. C.,P. B.oraz nieustalony mężczyzna udali się dosklepu (...)przyul. (...)wR.celem zakupu laptopa na kredyt.K. C.ponownie wystawiłaI. K.poświadczające nieprawdę zaświadczenie o zatrudnieniu wfirmie (...)wR.przyul. (...).P. B.powiedziałI. K.by wybrała najdroższego laptopa.K. C.wraz zI. K.udały się do sklepu.I. K.zakupiła laptopamarki S. (...)poprzez wzięcie kredytu w(...) Bank S.A.(umowa nr (...)) na podstawie wystawionego wcześniej ww. zaświadczenia. Po przeprowadzonej transakcjiI. K.oddała sprzętP. B., który sprzedał laptopa.I. K.otrzymała za powyższe ok. 150 zł.
Kolejny raz, w bliżej nieustalonym dniu, ale nie później niż w dniu 24 listopada 2011 roku,P. B.,K. C.,I. K.oraz nieustalony mężczyzna pojechali doSalonu (...)przyAl. (...)wR..K. C.ponownie przekazałaI. K.fałszywe zaświadczenie o zatrudnieniu wfirmie (...)wR.przyul. (...). Do Salonu ponownie weszłyK. C.wraz zI. K., która na podstawie nierzetelnego zaświadczenia o zatrudnieniu oraz dowodu osobistego seria i numer(...), podpisała umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych na okres 36 miesięcy (numer klienta 1.(...)). Zgodnie z umowąI. K.otrzymała dwie karty SIM o numerach(...)oraz(...), a ponadto dwa aparaty telefoniczne, tj.N. (...)orazN. (...). Po wyjściu zSalonu (...)przekazała sprzętP. B., który następnie go sprzedał, aI. K.otrzymała za to kwotę ok. 100 zł.
KiedyI. K.przedstawiałaP. B.swoje wątpliwości odnośnie tego, iż zobowiązania będzie trzeba regulować, oskarżony polecił, aby zapłaciła pierwsze raty, a następnie zapewnił, że firmy zapomną o jej umowach.K. C.pomagałaI. K.w zawieraniu ww. trzech umów poprzez rozmowy z pracownikami salonów i sklepu odnośnie ich treści oraz rodzaju kupionego sprzętu.
Po powrocie do domuI. K., zgodnie z zaleceniamiP. B., zniszczyła dokumentację dotyczącą zawartych umów, aby nie dowiedziała się o tym jej rodzina.I. K.zapłaciła niewielkie należności z tytułu zawartych umów, jednak wiedziała, po zapewnieniachP. B., że dalszych zobowiązań nie będzie musiała spłacać.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: zeznań świadkaW. K.(k. 4), zeznań świadkaK. S.(k. 83-84), zeznań świadkaM. M.(k. 85-86), zeznań świadkaI. K.(k. 138-139, 202-203, 269-270, 437-439), zeznań świadkaT. Z.(k. 149-150), wyjaśnień oskarżonejK. C.(k. 252-254, 266-268, 471-472), protokołu konfrontacjiP. B.iI. K.(k. 365-368), , protokołu konfrontacjiI. K.iP. B.(k. 447-448), k: 6-10 – informacji dotyczącej prowadzonej działalności pod nazwą(...), k: 87-89 – kserokopii faktur z(...) Sp. z o.o.adresowanych doI. K., k: 90-93 – protokołu zatrzymania rzeczy odM. M.wraz ze spisem i opisem rzeczy oraz zabezpieczoną dokumentacją, k: 108 – danych od operatora(...) Sp. z o.o., k: 109-113 – dokumentacji bankowej zbanku (...) S.A., k: 151 informacji uzyskanej zI. J., k: 154-159 – danych(...)i Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego, k: 161 – danych zbanku (...) S.A., k: 162-163 – danych od operatora(...) Sp. z o.o.wraz z umowami o świadczenie usług , k: 166 – danych z podmiotu(...)Polska Sp. z o.o , k: 168-170 – danych od operatora P4 Sp. z o.o., k: 215-222 – opinia z zakresu badań wzorów pisma ręcznego, k: 261-262 – tablica poglądowa nr 1 z wizerunkami osób, k: 325-340 – odpisy sentencji wyroków dot.P. B..
OskarżonyP. B.przed Sądem podał, że poznał dwie kobiety, ale z przedstawianiem dokumentów nie miał nic do czynienia (k. 91 akt XIV K 831/17).
Oskarżony w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Podał, że w ogóle nie kojarzyI. K.iK. C.. Wyjaśnił, że w tamtym okresie sporo nadużył alkoholu i pił z różnymi osobami (dowód : wyjaśnienia k. 319).
Podczas konfrontacji zI. K.oskarżony wyjaśnił, że jesienią 2011r. był zatrudniony u paniK.na podstawie umowy zlecenia. RozpoznałI. K.. Podał, że poznał ją wbarze (...)wR.i gdy skarżyła się, że przegrała na automatach do gry pieniądze powiedział, żeK. K. (2)poszukuje osób do pracy. Wyjaśnił, że nie pamięta czyK. K. (2)przyjechała dobaru (...), czy też to oskarżony pojechał zI. K.do niej. Podał, że nie uczestniczył w rozmowie pomiędzy kobietami i nie wie czy było wystawione jakieś zaświadczenie o zatrudnieniu dlaI. K.. Wyjaśnił, że nigdzie nie jeździł zI. K., nigdy nie sprzedawał w lombardzie żadnych przedmiotów w postaci telefonów komórkowych bądź laptopa, które otrzymałby odI. K.czyK. K. (2)(dowód : wyjaśnienia k. 365 – 368).
Ponownie przesłuchiwany oskarżony podtrzymał swoje wyjaśnienia (dowód : wyjaśnienia k. 370).
Jeszcze raz przesłuchiwanyP. B.nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że znaI. K., bowiem poznał ją wbarze (...)wR.iK. K. (2), u której pracował. Zaprzeczył by brał udział w zdarzeniach objętych aktem oskarżenia (dowód : wyjaśnienia k. 445 – 446)
Podczas kolejnej konfrontacji zI. K.podtrzymał swoje stanowisko (dowód : wyjasnienia k. 447 – 448 ).
Oskarżony został poddany badaniu sądowo – psychiatrycznemu. Biegli psychiatrzy stwierdzili u oskarżonego osobowość nieprawidłową o typie dyssocjnalnym. Przejawem tego zaburzenia jest nieliczenie się z uczuciami innych, postawa nieodpowiedzialności i lekceważenia norm, reguł i zobowiązań społecznych, niemożność utrzymywania trwałych związków, niska toleracja frustracji i niski próg wyzwalania agresji, niezdolność przeżywania poczucia winy i korzystania z doświadczeń, a w szczególności z doświadczanych kar, skłonność do obwiniania innych lub wysuwanie pozornie możliwych do uznania racjonalizacji zachowań, które są źródłem konfliktów z otoczeniem. Stwierdzili występowanie uzaleznienia od alkoholu w przebiegu osobowości nieprawidłowej dyssocjalnej. Biegli uznali, iż poczytalność oskarżonego w czasie czynu i postępowania nie budzi wątpliwości, nie zachodzą wobec niego przesłanki zart. 31 § 1 i 2 kk, a stan zdrowia psychicznego pozwala mu na prowadzenie świadomej, rozsądnej i samodzielnej obrony (dowód : opinia sądowo- psychiatryczna k. 345 – 348).

Sąd zważył, co następuje:

Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w takim zakresie w jakim nie korespondują one z omówionymi poniżej wiarygodnymi wyjaśnieniami oskarżonejK. C.oraz wyjaśnieniamiI. K.. Sąd przyjął jedynie jako prawdziwy podany przez oskarżonego fakt, iż poznał onI. K.wbarze (...)wR.. Pozostałe wyjaśnienia Sąd uznał za linię obrony przyjętą na potrzeby niniejszego postępowania.
Wskazać należy, iż świadekI. K.składając pierwsze wyjaśnienia w dniu 02.05.2014r. podała, że kojarzy fakty, gdy miała odwiedzać różne instytucje, sklepy, w których kupowałaby sprzęt RTV. Podała, że jest w stanie rozpoznać miejsca, wizerunki ludzi, z którymi się tam udała, ludzi wcześniej jej nie znanych. Podała nazwiskoP. B.iK. K. (2)jako osób, które ją „wszędzie wozili”. Wyjaśniła, że kojarzy, iżK. K. (2)terazC.wypisywała jej zaświadczenie o zatrudnieniu wfirmie (...), które późniejI. K.przedkładała (k. 138 – 139). Ponownie wyjaśniając (k. 202 – 204)I. K.twierdziła, że w dniu 23.11.2011r. podszedł do niej nieznany mężczyzna i spytał czy chce zarobić, nie pamięta jednak jak ten mężczyzna wyglądał. Odpowiedziała, że chce zarobić i pojechali gdzieś taksówką, gdzie była kobieta i inny mężczyzna. Kobieta wypisała zaświadczenie, żeI. K.pracowała. Podała, że następnie pojechali do jakiegoś sklepy, do którego weszła z kobietą, a mężczyźni czekali na zewnątrz, podpisała umowy i dostała dwa telefony, które przekazała mężczyznom i otrzymała ok. 100 złotych. Potem w następnym sklepie wzięła laptopa, którego również przekazała mężczyznom i otrzymała ok. 300 zł. Podała, że to kobieta i mężczyźni wybierali miejsca do których jeździli. Podała, że mężczyźni mówili, że nie będzie musiała spłacać zobowiązań. Na okazanejI. K.tablicy poglądowej z wizerunkami 4 mężczyzn rozpoznała oskarżonegoP. B.jako mężczyznę, który „namówił ją do przestępstw..” (k. 269 – 271).
Dopiero podczas konfrontacji zP. B.I. K.podała, że rzeczywiście poznała go wbarze (...)wR., potwierdziła w całości jego wyjaśnienia. Podała, że wszystko załatwiała zK. K. (2).P. B.nie był z nią w żadnym sklepie, nie brał w tym udziału, nie otrzymał ze sprzedaży telefonów oraz laptopa żadnych pieniędzy. Wyjaśnienia świadkaI. K.w tym zakresie w ocenie Sądu nie polegają na prawdzie. Ewidentnie w obecności oskarżonego,I. K.czuła się niepewnie, skrępowana. Zdaniem Sądu obawiała się wyjaśniać zgodnie z prawdą i obciążyła swoimi wyjaśnieniami jedynieK. C., wysłuchawszy najpierw wyjaśnień oskarżonegoP. B..
Co istotne podczas kolejnych wyjaśnień składanych już pod nieobecność oskarżonegoI. K.podała, że poznałaP. B.dzień przed wzięciem rzeczy, wbarze (...)wR.. Wyjaśniła, że na drugi dzień oskarżony przyjechał po nią z jakimś mężczyzną i pojechali razem doK. K. (2), która wypisała jej zaświadczenie o zatrudnieniu. Następnie dokładnie opisała przebieg zdarzeń i na podstawie tych wyjaśnień Sąd ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie.I. K.potwierdziła, że za każdym razem była w sklepie zK. K. (2), a na zewnątrz oczekiwałP. B.i innym nieustalony mężczyzna, którym przekazywała otrzymany sprzęt. Podała, że telefony zostały sprzedane przezP. B.w lombardzie i otrzymała ok. 150 zł, za kolejne 100 zł., a za laptopa 150 zł. Wyjaśniła, żeP. B.powiedział by zniszczyła dokumenty z zakupów i tak zrobiła, po powrocie do domu.I. K.wyjaśniła, że od początku wiedziała, że rzeczy ma oddaćP. B., bowiem tak jej powiedział (k. 437 – 439). W ocenie Sądu te wyjaśnienia świadkaI. K.w całości zasługują na wiarę, korespondują one nie tylko z wyjaśnieniami jakie składała na początku , ale również z pierwszymi i ostatnimi wyjaśnieniamiK. C.. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, iżI. K.w obecności swego obrońcy postanowiła przedstawić rzeczywisty przebieg zdarzeń. Co istotne podczas kolejnej konfrontacji zP. B.świadekI. K.wyjaśniła, że nie podtrzymuje wyjaśnień złożonych podczas poprzedniej konfrontacji, bowiem nie były one prawdziwe. Wyjaśniła, że złożyła takie wyjaśnienia, bo bała sięP. B.. Podtrzymała wyjaśnienia, które złożyła na k. 437 – 438. Podała, żeP. B.powiedział jej by wzięła telefony i laptopa i że dostanie z tego jakieś pieniądze, powiedział też by nie przejmowała się rachunkami. Wyjaśniła, że jeździła zP. B.,K. K. (2)i jakimś mężczyzną do sklepów, gdzie dokonywała zakupów laptopa i telefonów. Wyjaśniła, żeP. B.sprzedał te przedmioty i przekazał jej pewne kwoty pieniędzy.I. K.podkreśliła, że chciała wreszcie powiedzieć prawdę, wcześniej nie chciała „wkopywać innych winnych” (k. 447 – 448).
Przy ocenie wyjaśnień świadkaI. K.uwadze Sądu nie uszedł fakt, iż świadek od 1999 roku leczy się psychiatrycznie.I. K.jest częściowo ubezwłasnowolniona z uwagi za zaburzenia psychiczne. Na fakt leczenia psychiatrycznegoI. K.wskazała świadekZ. N.(k. 81-82), której zeznania są wiarygodne, potwierdzone dokumentacją medyczną dot.I. K.i treścią opinii sądowo – psychiatrycznej. Jednak z drugiej strony stwierdzić trzeba, że w wydanej w dniu 19 września 2014 roku opinii sądowo-psychiatryczno-psychologicznej biegłe wskazały, że nie stwierdzają uI. K.chorób ani zaburzeń psychicznych, które powodowałyby zniesienie bądź ograniczenie zdolności do rozumienia znaczenia czynów i pokierowania własnych postępowaniem, stwierdzono jedynie występowanie organicznych zaburzeń osobowości. Ponadto z opinii sądowo – psychologicznej (k. 117 i n.) wynika, iżI. K.nie ma problemów z prawidłowym postrzeganiem, zapamiętywaniem i odtwarzaniem przeżytych konkretnych zdarzeń i faktów pomimo obniżonej sprawności poznawczej. Wprawdzie biegła psycholog stwierdziła, że trudno w sposób jednoznaczny odpowiedzieć na pytanie czy osoby przebywające wtowarzystwie (...)miały zdolność stwierdzenia występowania u niej deficytów intelektualnych i psychicznych ale dodała, że wygląd zewnętrzny, sposób reagowania i wypowiadania się mógł nasunąć jednak takie wnioski, zwłaszcza u osób bardziej wyrobionych społecznie.
Dlatego też Sąd uznał, iż z samego faktu, że świadek leczyła się psychiatrycznie nie można wysnuć wniosku, że jej wyjaśnienia nie zasługują na wiarę. Oczywiście były one w pewnym momencie odmienne, a zatem niekonsekwentne, ale, zdaniem Sądu,I. K.w sposób racjonalny wytłumaczyła zmianę stanowiska, a Sąd tą argumentację przyjął za prawdziwą.
Istotne dla oceny wyjaśnień świadkaI. K.jest także to, iżK. C.podczas pierwszych wyjaśnień (k. 252 – 254) przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów, podała, iż było tak jak opisano w zarzutach jej stawianych. Podała, że jednym z mężczyzn, z którymi jeździła do punktów, w których były zawierane umowy byłP. B., a nazwiska drugiego nie pamięta.
Na okazanej oskarżonej tablicy poglądowej z wizerunkami 4 mężczyzn rozpoznała oskarżonegoP. B.(k. 266 – 268).
Oczywiście po ujawnieniu jej fragmentów wyjaśnień oskarżonego (k. 383) podała, że nie wystawiła zaświadczenia o zatrudnieniu na dzień 23.11.2011r. dlaI. K., w ogóle tej osoby nie zna i nie była zI. K.ani zP. B.w punktach sprzedaży(...)O.iM.wR.. (k. 383)
Jednak następnie (k. 472) przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów, wskazując, iż było tak jak opisano w zarzucie i nie chce kłamać.
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniomK. C., z k. 383. Zdaniem Sądu poznała ona stanowiskoP. B.i z obawy przed nim nie chciała obciążyć go swoimi wyjaśnieniami. Oskarżona ostatecznie stwierdziła, że nie chce kłamać, chce się dobrowolnie poddać karze, przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów nie kwestionując ustaleń organów ścigania poczynionych w toku postępowania przygotowawczego.
Podkreślić trzeba, iżI. K.rozpoznała podczas okazania tablicy z wizerunkami,P. B.jako mężczyznę, który „namówił ją do przestępstw..” (k. 269 – 271). Prawidłowego okazania dokonała równieżK. C.. W toku postępowania nie ujawniono żadnych okoliczności na podstawie których można by przyjąć, iż te dwie osoby dążą do bezpodstawnego pociągnięcia oskarżonego do odpowiedzialności karnej. Gdyby przyjąć wersję podaną przez oskarżonego zupełnie niezgodne z zasadami racjonalnego rozumowania byłoby uznanie, iżI. K.początkowo i ostatecznie wyjaśniała nieprawdę. Skoro oskarżony miałby zamiar jedynie pomócI. K.w znalezieniu pracy, to nie miałaby ona powodów oskarżać go o zachowania, których rzekomo nie było. Oskarżony nie wykazał, że pomiędzy nim aI. K.czyK. C.istniał konflikt. Brak jest także dowodów na przyjęcie, iżI. K.iK. C.znały się na tyle by stworzyć przeciwko oskarżonemu własną i wspólną wersję zdarzeń. A przecież ta wersja ostatecznie przedstawiona przezI. K.z wersjąK. C., która stwierdziła, iż było tak jak opisano w zarzucie, jest spójna i tożsama.
Z opinii z przeprowadzonych badań identyfikacyjnych pisma ręcznego i podpisów (k. 215 – 222) wynika, iż zaświadczenie o zatrudnieniu datowane na dzień 23.11.2011r. zostało sporządzone i podpisane przezK. C.zd.K.. Tym samym uznać należy, iż jest to dodatkowy dowód na potwierdzenie faktu, iż wyjaśnienia oskarżonej złożone na k. 383 nie polegają na prawdzie.
Reasumując stwierdzić trzeba, iż wiarygodne wyjaśnieniaI. K.iK. C., składane swobodnie, bez presji i obawy przed oskarżonym, są spójne, korespondują ze sobą i wzajemnie się uzupełniają. Rola oskarżonego w przestępczym procederze objętym aktem oskarżenia jest w świetle tych wyjaśnień oczywista.
ŚwiadekW. K.(k. 4 – 5) mąż skazanej już prawomocnieI. K.nie był bezpośrednim świadkiem zdarzeń objętych aktem oskarżenia. O przebiegu ich dowiedział się od żony, która przyznała, że w listopadzie 2011r. grała na automatach, zabrakło jej pieniędzy i wtedy podszedł do niej nieznany mężczyzna i powiedział, że załatwi jej pieniądze.I. K.powiedziała mężowi, że pojechała z tym mężczyzną i jeszcze jedną osobą do kobiety o imieniuK.i ona wypisała jej zaświadczenie o zatrudnieniu. NastępnieI. K.przedstawiła świadkowi przebieg zdarzeń zgodnie z ustalonym przez Sąd stanem faktycznym. Zdaniem Sądu zeznania świadka zasługują na wiarę w całości. Świadek złożył zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa z troski o swoją żonę, która chorowała psychicznie, zeznania jego są spójne, jasne i konsekwentne, korespondują z wiarygodnymi wyjaśnieniamiI. K..
ŚwiadekK. S.- pracownik Polkomtel – zeznała, że w dniu 23.11.2011 zawarto dwie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Potwierdziła, iż przedłożono dowód osobisty na nazwiskoI. K.i zaświadczenie o zatrudnieniuI. K.wfirmie (...).K.. Świadek zeznała również, iżI. K.otrzymała dwa aparaty telefoniczne :(...)G.(...)i(...)W.. Sąd uznał zeznania świadka za wiarygodne w całości, bowiem złożone zostały w ramach obowiązków służbowych świadka, w oparciu o dokumentacje firmową.
ŚwiadekM. M.zatrudniony w(...) sp. z o.o.zeznawał na okoliczność zawarcia w dniu 24.11.2011r. umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych na nazwiskoI. K.. Podał, iżI. K.otrzymała dwa aparaty telefoniczne :N. (...)orazN. (...), Potwierdził, iż przedłożono dowód osobisty na nazwiskoI. K.i zaświadczenie o zatrudnieniuI. K.wfirmie (...).K.. Sąd uznał zeznania świadka za wiarygodne w całości, bowiem stanowiły relację z ustaleń poczynionych w związku z wykonywaniem przez niego obowiązków służbowych. Tym samym, Sąd nie znalazł podstaw aby odmówić im wiary.
Wiarygodne zeznania świadkaT. Z.nie mają istotne znaczenia dla ustalenia odpowiedzialności karnej oskarżonego, wskazują natomiast na istnienie zadłużenia po stronieI. K..
Z opinii biegłego sądowego ds. kryminalistycznych badań dokumentów sporządzonej w toku postępowania przygotowawczego wynikało, iż zaświadczenie o zatrudnieniu datowane na dzień 23.11.2011r. zostało sporządzone i podpisane przezK. C.zd.K.. Sąd dokonując oceny opinii przedstawionej przez biegłego uznał ją jako rzetelną, pełną i w sposób zrozumiały odpowiadającą na postawione pytania. Wnioski prezentowane przez biegłego w powyższej opinii są wynikiem prawidłowego rozumowania, zgodnego z zasadami logiki i nie budzącego wątpliwości w świetle wiedzy powszechnej, jaką dysponuje Sąd.
Sąd podziela wnioski zawarte w opiniach biegłych lekarzy psychiatrów dotyczących oskarżonego iI. K.oraz w opinii psychologicznej dot.I. K.. Opinie te sporządzone zostały zgodnie ze wskazaniami przepisów prawa, w oparciu o aktualne wskazania wiedzy medycznej a wnioski w nich zawarte nie zawierają wewnętrznych sprzeczności, są logiczne i jasne.
W poczet pełnowartościowych dowodów, służących do ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie Sąd zaliczył pozostałe dowody ujawnione w toku postępowania sądowego, wobec których żadna ze stron nie zgłaszała zastrzeżeń.
Podkreślić należy, że oskarżony w momencie dokonania czynów zabronionych miał niczym niezakłóconą możliwość podjęcia decyzji i zachowania się w sposób zgodny z prawem. Nie zaszła także żadna z okoliczności wyłączających winę, czy bezprawność czynu.
P. B.został oskarżony o to, że :

1
w dniu 23 listopada 2011r. wR., woj.(...)przyul. (...)w siedzibiesklepu (...)działając wspólnie i w porozumieniu zI. K.,K. C.i innym nieustalonym mężczyzną, co do którego materiały zostały wyłączone do odrębnego prowadzenia w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i uzyskania kredytu dlaI. K.na zakup laptopamarki S.doprowadził(...) Bank S.Az/s wW.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 3.265,59 zł w ten sposób, iż towarzyszyłI. K.podczas zawarciaumowy kredytowej nr (...)z w/w bankiem na zakup laptopamarki S., która podczas jej zawarcia przedłożyła ustne i pisemne nierzetelne oświadczenie o zatrudnieniu w podmiocie działającym pod nazwą(...)wR.przyul. (...)i zarobkach w wysokości 1800,00 zł dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, wiedząc, iżI. K.faktycznie nie była zatrudniona w w/w podmiocie przezK. C., wprowadzając tym samym w błąd pracowników banku co do zamiaru i możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania oraz miejsca zatrudnieniaI. K.i uzyskiwanych z tego tytułu dochodów, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym z dnia 28.03.2008r. Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu, sygn. II K 386/07 za umyślne przestępstwa podobne przeciwko mieniu, którą odbywał w okresie 04.08.2005r. – 26.10.2005r., 06.02.2006r. – 08.02.2006r., 15.02,2006r. – 16.02.2006r., 17.02.2006r. – 19.02.2006r., 23.03.2006r. – 23.03.2006r., 19.06.2006r. – 20.09.2011r. tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

2
W dniu 23 listopada 2011r. wR.woj.(...)przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu zI. K.,K. C.i innym nieustalonym mężczyzną co do którego materiały zostały wyłączone do odrębnego prowadzenia, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził podmiot działający pod nazwą(...) S.A.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 2099,47 zł, stanowiącej wartość nieuregulowanych rachunków z tytułu świadczonych usług, wynikających z dwóch umów zawartych przezI. K.o świadczenie usług telekomunikacyjnych w sieci(...)w łącznej kwocie 275,47 zł oraz różnicę ceny standardowej i promocyjnej otrzymanego telefonu komórkowegomarki S. (...)i telefonu komórkowegomarki S. (...)wraz z aktywacją kart SIM, za pomocą wprowadzenia pracownika w/w operatora telekomunikacyjnego w błąd co do zamiaru i możliwości finansowych wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania oraz miejsca zatrudnieniaI. K., która w celu zawarcia w.w umów i uzyskania aparatów telefonicznych przedłożyła wSalonie (...) S.A.poświadczające nieprawdę zaświadczenie z dnia 23.11.2011r. o jej zatrudnieniu w podmiocie działającym pod nazwą(...)wR.przyul. (...), uprzednio wystawione przezK. C.zd.K., wiedząc, iżI. K.faktycznie nie była zatrudniona w w.w podmiocie przezK. C., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym z dnia 28.03.2008r. Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu, sygn. II K 386/07 za umyślne przestępstwa podobne przeciwko mieniu, którą odbywał w okresie 04.08.2005r. – 26.10.2005r., 06.02.2006r. – 08.02.2006r., 15.02,2006r. – 16.02.2006r., 17.02.2006r. – 19.02.2006r., 23.03.2006r. – 23.03.2006r., 19.06.2006r. – 20.09.2011r., tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 273 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

3
W bliżej nieustalonym dniu nie później niż w dniu 24 listopada 2011r. wR., woj.(...)przyAl. (...)działając wspólnie i w porozumieniu zI. K.,K. C.i innym nieustalonym mężczyzną co do którego materiały zostały wyłączone do odrębnego prowadzenia, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził podmiot działający pod nazwą(...) sp. z o.o.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1 409,54 zł stanowiącej wartość nieuregulowanych rachunków z tytułu świadczonych usług wynikających z dwóch umów zawartych przezI. K.o świadczenie usług telekomunikacyjnych w sieci w łącznej kwocie 431,54 oraz różnicę ceny standardowej i promocyjnej telefonu komórkowegomarki N. (...)i telefonu komórkowegomarki N. (...)wraz z aktywacją kart za pomocą wprowadzenia pracownika w/w operatora telekomunikacyjnego w błąd co do zamiaru i możliwości finansowych wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania oraz miejsca zatrudnieniaI. K., która w celu zawarcia w.w umów i uzyskania aparatów telefonicznych przedłożyła wSalonie (...)wR.poświadczające nieprawdę zaświadczenie z dnia 23.11.2011r. o jej zatrudnieniu w podmiocie działającym pod nazwą(...)wR.przyul. (...), uprzednio wystawione przezK. C.zd.K., wiedząc, iżI. K.faktycznie nie była zatrudniona w w.w podmiocie przezK. C.,przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym z dnia 28.03.2008r. Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu, sygn. II K 386/07 za umyślne przestępstwa podobne przeciwko mieniu, którą odbywał w okresie 04.08.2005r. – 26.10.2005r., 06.02.2006r. – 08.02.2006r., 15.02,2006r. – 16.02.2006r., 17.02.2006r. – 19.02.2006r., 23.03.2006r. – 23.03.2006r., 19.06.2006r. – 20.09.2011r.tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 273 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

W świetle wyżej przedstawionych dowodów wina oskarżonego w zakresie przypisanych mu czynów nie budzi wątpliwości.
Przystępując do rozważań prawno – karnych w pierwszej kolejności wskazać należy, że odpowiedzialności karnej zart. 286 § 1 k.k.podlega ten, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego czynu. Określone wart. 286 § 1 k.k.przestępstwo oszustwa w typie podstawowym ma charakter umyślny, ustawa wymaga, by zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym w przypadku oszustwa jest osiągnięcie korzyści majątkowej. Podejmując działanie sprawca musi mieć wyobrażenie pożądanej dla niego sytuacji, która ma stanowić rezultat jego zachowania. Zamiar bezpośredni musi obejmować cel, jak i sam sposób działania zmierzający do zrealizowania tego celu.
W ocenie sądu, zachowanie oskarżonego wyczerpało wszystkie znamiona normy sankcjonowanej, zawartej w powołanym wyżej przepisieart. 286 § 1 k.k.To przecież oskarżony podszedł do nieznanej mu kobiety, widział, że przegrała pieniądze na automatach, wykorzystał jej trudną sytuację i zaproponował by wzięła telefonu na dowód osobisty, a potem sprzedała je. Oskarżony zaplanował wszystkie trzy sytuacje. To on zawiózłI. K.doK. C., towarzyszyłI. K., wprawdzie nie wchodził do sklepów, ale oczekiwał przed nimi, by odebrać sprzęt odI. K.i sprzedać go. Oskarżony też wiedział, że potrzebne są zaświadczenia o zatrudnieniu.(...)ich zdobycie przezI. K., wiedział, że będą one przedstawiane w poszczególnych firmach. Rola oskarżonego w popełnieniu wszystkich trzech czynów była kluczowa, wiodąca. Niewątpliwie też oskarżony wiedział, żeI. K.nie będzie regulować swoich zobowiązań, takie bowiem było założenie towarzyszące oskarżonym od początku. Sam oskarżony powiedziałI. K., że firmy zapomną o jej umowach. Oskarżony działał również w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, sprzedał sprzęt, otrzymał za niego nieustaloną kwotę pieniędzy, ale nie sposób przypuszczać, iż wszystkie pieniądze przekazałI. K.iK. C.nie pozostawiając dla siebie i drugiego mężczyzny żadnej kwoty. Takie ustalenie raziłoby naiwnością.
Zgodnie z treściąart. 297 § 1 k.kkto, w celu uzyskania dla siebie lub kogo innego, od banku lub jednostki organizacyjnej prowadzącej podobną działalność gospodarczą na podstawie ustawy albo od organu lub instytucji dysponujących środkami publicznymi - kredytu, pożyczki pieniężnej, poręczenia, gwarancji, akredytywy, dotacji, subwencji, potwierdzenia przez bank zobowiązania wynikającego z poręczenia lub z gwarancji lub podobnego świadczenia pieniężnego na określony cel gospodarczy, instrumentu płatniczego lub zamówienia publicznego, przedkłada podrobiony, przerobiony, poświadczający nieprawdę albo nierzetelny dokument albo nierzetelne, pisemne oświadczenie dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego, instrumentu płatniczego lub zamówienia, podlega odpowiedzialności karnej. Czynność sprawcząart. 297 k.k.ustawodawca określił za pomocą czasownika „przedkłada", pod pojęciem którego należy rozumieć wszelkie działania polegające na składaniu dokumentów lub pisemnych oświadczeń, oddawaniu ich do przejrzenia lub oceny, a także inne formy występowania z dokumentarni lub oświadczeniami w stosunku do osoby lub organu. Przepisart. 297 § 1 k.k.nie określa szczególnej formy, w jakiej przedkładane mają być dokumenty oraz oświadczenia wymienione w tym przepisie. W ujęciuart. 297 § 1 k.k.oszustwo jest przestępstwem umyślnym o charakterze kierunkowym, a zatem może być popełnione jedynie z zamiarem bezpośrednim (vide: wyrok SN z dnia 30 sierpnia 2000 r., V KKN 267/00, OSNKW 2000, nr 9–10, poz. 85). Sprawca bowiem musi wiedzieć, że przedkłada fałszywe lub poświadczające nieprawdę dokumenty, lub złożyć nierzetelne pisemne oświadczenie w celu uzyskania pożyczki bankowej, kredytu lub innego świadczenia, elektronicznego instrumentu płatniczego albo zamówienia publicznego, o których mowa w tym przepisie. Takie ujęcie jest wprawdzie zgodne z istotą oszukańczych zabiegów, pozostawia jednak bezkarnym sprawcę, który nie wiedział, że zawarte w przedłożonej przez niego dokumentacji dane są nieprawdziwe, ale przy zachowaniu wymaganej staranności mógł uniknąć przedłożenia wadliwych lub fałszywych dokumentów. Wyklucza to możliwość popełnienia tego przestępstwa z zamiarem wynikowym.
Bezspornym w przedmiotowej sprawie był fakt, iż zaświadczenie o zatrudnieniu wystawione dlaI. K.przezK. K. (2)w podmiocie działającym pod nazwą(...)wR.przyul. (...)i zarobkach w wysokości 1800,00 zł było w swej treści nieprawdziwe, sfałszowane. Jak wynika z wyjaśnieńI. K.iK. C.oskarżony był obecny w momencie sporządzania i podpisywania tego zaświadczenia przezK. C.. Oskarżony wiedział, że takie sfałszowane zaświadczenie zostanie przedłożone przezI. K.celem uzyskania kredytu dla niej na zakup laptopamarki S.. Oskarżony zaplanował to przestępstwo, sam kazałI. K., by wybrała najdroższego laptopa, a z podziału ról w przestępczym procederze wynikało, że będzie on czekał na zewnątrz by niezwłocznie odebrać sprzęt odI. K.i go sprzedać. Oczywiście oskarżony sam nie przedłożył w/w zaświadczenia, jednak znał jego treść, działał z ustalonymi osobami wspólnie i w porozumieniu, o czym poniżej. Zaświadczenie było niezbędne do otrzymania kredytu na zakup laptopa,I. K.zawarła z(...) Bankiem S.A.umowę kredytową i musiała wykazać swoją zdolność kredytową by doszło do sfinalizowania transakcji.
Zgodnie z treściąart. 273 kkkto używa dokumentu określonego wart. 271(dokumentu, która poświadcza w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne) podlega odpowiedzialności karnej. Pojęcie "używa", o którym mowa wart. 273 kk, sprowadza się do wykorzystania funkcji, jaką dokument może pełnić i będzie nim np. przedstawienie go w danej instytucji. Przestępstwo zart. 273 kkmoże być popełnione tylko umyślnie, w obydwu postaciach zamiaru. Tak jak w przypadku wypełnienia znamion zart. 297 § 1 kk, tak i w kolejnych dwóch sytuacjach stwierdzić trzeba, iż oskarżony dokumentu w postaci zaświadczenia o zatrudnieniuI. K.nie użył, jednak działa wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami.
Stosownie do treściart. 18 § 1 k.k., za sprawstwo odpowiada między innymi ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam albo wspólnie i w porozumieniu z inną osobą. Istota współsprawstwa wiąże się z porozumieniem co najmniej dwóch osób, z których każda obejmuje swym zamiarem urzeczywistnienie wszystkich określonych przedmiotowych znamion czynu przestępnego. Obejmuje to także sytuację, w której czyn jednego współsprawcy stanowi dopełnienie czynu drugiego współsprawcy albo popełnione przestępstwo jest wynikiem czynności przedsięwziętych przez współsprawców w ramach dokonanego przez nich podziału ról w akcji przestępczej. W takim wypadku każdy ze sprawców odpowiada za całość popełnionego przestępstwa, a więc także w części, w której znamiona czynu zostały zrealizowane zachowaniem innych współsprawców. Sąd podziela w tym względzie stanowisko prezentowane wielokrotnie w orzecznictwie sądów apelacyjnych (m.in. wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia z dnia 22 stycznia 2015 r.,II AKa 249/14, Sądu Apelacyjnego w Lublinie II Aka 80/14, Sądu Apelacyjnego w Katowicach II AKa 147/08).
Wobec takiego układu faktów jakie wynikały z wyjaśnieńI. K.iK. C.Sąd nie miał najmniejszej wątpliwości, że oskarżony dopuścił się wszystkich zarzucanych mu czynów. Przy tym uznał, że wszystkie cztery osoby działały wspólnie i w porozumieniu. W postanowieniu z dnia 23.08.2017r., III KK 327/17 Sąd Najwyższy stwierdził, że do przyjęcia współsprawstwa (art. 18 § 1 KK) nie jest niezbędne, aby każda osoba działająca w porozumieniu realizowała osobiście znamiona czynu zabronionego, gdyż wystarczy, że osoba taka działa w ramach uzgodnionego podziału ról, umożliwiając innemu sprawcy wykonanie czynu. Natomiast Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 13.01.2016r., II AKa 274/15 uznał, że współsprawcą jest ten, kto biorąc udział w porozumieniu, ma wpływ na podjęcie decyzji popełnienia czynu zabronionego i następnie bierze istotny udział w bezpośredniej realizacji tej decyzji, jednakże bez konieczności wypełnienia swoim zachowaniem, w całości bądź w części, znamion zamierzonego czynu zabronionego. Wystarczy, że współdziałający akceptuje zachowanie drugiego sprawcy, przy czym brak akceptacji winien być w jakiś sposób uzewnętrzniony. Wspólne działanie zachodzi także wtedy, gdy współdziałający nie realizuje żadnego znamienia czasownikowego czynu zabronionego, ale wykonane przez niego czynności stanowią istotny wkład we wspólne przedsięwzięcie. Sąd te stanowiska podziela, wskazując, iż taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Nie sposób przyjąć, iż skoro oskarżony nie wchodził do firm wtowarzystwie (...)to nie ponosi odpowiedzialności karnej za zdarzenia objęte aktem oskarżenia.P. B.miał w tym procederze rolę kluczową, gdyż on go zaplanował, zorganizował, czuwał nad nim, wybrałI. K.do jego realizacji, rozwiewał jej wątpliwości związane z koniecznością regulowania zaciągniętych zobowiązań, wiedział po coI. K.wchodzi do poszczególnych firm. Tak przypisana oskarżonemu rola wystarczająca jest, zdaniem Sądu, do przyjęcia, iż działał on wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami.
Jak wynika zatem ze zgromadzonego materiału dowodowego oskarżony swoim bezprawnym zachowaniem wypełnił znamiona powyższych przestępstw.
Sąd uznał, iż czyny opisane w pkt V i VI części wstępnej wyroku zostały popełnione w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu, tj. w ramach ciągu przestępstw w rozumieniuart. 91 § 1 k.k.Poza tą modyfikacją zasadność przyjętej w akcie oskarżenia kwalifikacji prawnej nie budzi wątpliwości.
Sąd ustalił, iż oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów w warunkach powrotu do przestępstwa, opisanych wart. 64 § 1 kk, albowiem zarzucanych mu czynów dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym z dnia 28.03.2008r. Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu, sygn. II K 386/07, obejmującym skazania także za umyślne przestępstwa podobne przeciwko mieniu, którą odbywał w okresie 04.08.2005r. – 26.10.2005r., 06.02.2006r. – 08.02.2006r., 15.02,2006r. – 16.02.2006r., 17.02.2006r. – 19.02.2006r., 23.03.2006r. – 23.03.2006r., 19.06.2006r. – 20.09.2011r
Przy wymiarze kar oskarżonemu Sąd kierował się przesłankami zart. 53 § 1 i 2 kk.
Sąd nie dopatrzył się istotnych okoliczności łagodzących.
Jako okoliczność obciążającą, odnośnie każdego z przypisanych oskarżonemu czynów, Sąd uznał działanie wspólnie i w porozumieniu, z chęci zysku kosztem innej osoby, co Sąd potraktował jako niską pobudkę, a także okoliczności popełnienia czynu, w tym zuchwałość polegającą na publicznym i jawnym działaniu, z wykorzystaniem osoby potrzebującej pieniędzy do działalności przestępczej, a także wysoką społeczną szkodliwość czynów, znajdującą swój wyraz w sankcji przewidzianej za występek zart. 286 § 1 kk, a skonkretyzowany winą umyślną w postaci zamiaru bezpośredniego, dodatkowo uprzednią karalność i popełnienie przestępstw w warunkach powrotu do przestępstwa, a także wartość mienia, będącego przedmiotem postępowania.
W świetle ww. okoliczności Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt IV części wstępnej wyroku i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.orazart. 33 § 1 i 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym w dacie czynu w związku zart. 4 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych przy ustaleniu wartości jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych. Sąd również uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynów opisanych w pkt V i VI części wstępnej wyroku, przyjmując, iż zostały one popełnione w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu, tj. w ramach ciągu przestępstw w rozumieniuart. 91 § 1 k.k.i za każdy z tych czynów skazał go, a na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.orazart. 33 § 1 i 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym w dacie czynu w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1(jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych przy ustaleniu wartości jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych.
Zdaniem Sądu wymierzone kary, choć mieszczą się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, są karami proporcjonalnymi do stopnia zawinienia, stopnia społecznej szkodliwości czynów, a ponadto spełnią swe cele wychowawcze i zapobiegawcze, a także uczynią zadość potrzebom w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Sąd zauważa, iż sytuacja materialna oskarżonego jest trudna, jednak mając na uwadze wysoki stopień winy, jego rolę w zdarzeniach objętych aktem oskarżenia, fakt działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i osiągnięcie tej korzyści, uznał jednak, iż powinien on ponieść dodatkową, poza karą pozbawienia wolności, dolegliwość, tym razem finansową i orzekł wobec oskarżonego karę grzywny, bacząc by jej wysokość spełniła cele kary i nie była dla oskarżonego niemożliwa do wykonania.
Sąd orzekł wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, nie dopatrzył się okoliczności na podstawie których można by przyjąć, iż oskarżony nie wejdzie w konflikt z prawem, dlatego też orzekł wobec nich bezwzględne kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu prognoza przyszłego zachowania się oskarżonych jest negatywna Oskarżony był osiemnastokrotnie karany sądownie, przypisanych mu czynów dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, działał w sposób zaplanowany, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Tylko kara o charakterze izolacyjnym wywrze, zdaniem Sądu, skutek w zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej - tylko bowiem w tych warunkach spełnione zostaną wobec oskarżonego cele wychowawcze.
Sąd na podstawieart. 85 k.k.,art. 86 § 1 i 2 k.k.iart. 91 § 2 k.k.wymierzył oskarżonemuP. B.karę łączną w wymiarze 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wartości jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych. Sąd zastosował zatem zasadę asperacji w odniesieniu do kary pozbawienia wolności, a zasadę kumulacji w odniesieni do kary grzywny, z jednej strony biorąc pod uwagę bliski związek czasowo – przedmiotowy zachodzący pomiędzy przestępstwami, ale z drugiej strony fakt, iż doszło do popełnienia 3 przestępstw przeciwko mieniu. Kara łączna jest dolegliwa, ale z całą pewnością nie rażąco niewspółmierna.
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym w dacie czynu w zw. zart. 4 § 1 k.k.Sąd zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody w częściach równych do wysokości jednej trzeciej, a mianowicie poprzez zapłatę na rzecz :(...) Bank S.A.z/s wW.kwoty 1.088, 53 zł (jeden tysiąc osiemdziesiąt osiem i 53/100 złotych),(...) S.A.wR.kwoty 699,82 zł (sześćset dziewięćdziesiąt dziewięć i 82/100 złotych) oraz(...) sp. z o.o.kwoty 469,84 zł (czterysta sześćdziesiąt dziewięć i 84/100 złotych). Oskarżony dopuścił się zarzucanych mu czynów wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, osiągnął z tego tytułu korzyść majątkową, w świetleart. 115 § 4 kk, nie ma znaczenia czy korzyść tą osiągnął dla siebie czy dla kogoś innego. Oskarżony jest zobowiązany uregulować zadłużenie wynikające z popełnienia na szkodę w/w podmiotów czynów zabronionych.
Sąd zwolnił oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych, wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa. Podstawę takiego rozstrzygnięcia stanowiart. 624 § 1 k.p.k.W opinii Sądu istnieją podstawy do uznania, że uiszczenie kosztów byłoby dla oskarżonego zbyt uciążliwe ze względu na sytuację majątkową i osobistą. Oskarżony nie ma stałego źródła utrzymania, a w najbliższym czasie będzie odbywać orzeczoną wyrokiem karę pozbawienia wolności, co uniemożliwi mu wykonywanie pracy zarobkowej.
Biorąc pod uwagę powyżej opisane argumenty, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.