Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
XI Wydział Karny
Sygnatura akt: XI W 3386/17
Data wyroku: 2018-11-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Łukasz Biliński
Teza: orzeczenie przepadku w wypadku uniewinnienia oskarżonego

Sygn. akt XI W 3386/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 listopada 2018 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie XI Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Łukasz Biliński
Protokolant: Karolina Kowalczyk
przy udziale oskarżyciela publicznego:M. K.,A. W.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 28 sierpnia 2018 roku, 6 września 2018 roku, 30 października 2018 roku wW.
sprawyM. F. (1)
urodzonego (...)wN.
oskarżonego o to, że:
w dniu 20.07.2016 r. przesłał poprzez nadanie w Urzędzie Pocztowym(...), mieszczącym się przyul. (...)WW.w jednej przesyłce pocztowej o numerze:(...)P.do odbiorcy wN.towar akcyzowy pochodzenia niewspólnotowego w postaci 100 paczek (2000 sztuk) papierosów różnych marek bez polskich znaków akcyzy, stanowiący przedmiot czynu zabronionego określonego wart. 63 § 2 i 7 kksw zb. zart. 86 § 1 i 4 kksw zb. zart. 54 § 1 i 3 kkww zw. zart. 7 § 1 kks, gdzie należności z tytułu podatku akcyzowego wynoszą 1665,00 zł, cła wynoszą 91,00 zł (VAT – 440,00 zł),
tj. o wykroczenie zart. 65 § 1 i 4 kksw zb. zart. 91 § 1 i 4 kksw zw. zart. 7 § 1 kks

I
oskarżonegoM. F. (1)uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu;

II
na podstawieart. 43a kksw zw. zart. 49 § 1 i 3 kksw zw. zart. 29 pkt 1 kksiart. 31 § 6 kksorzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci 100 paczek papierosów wymienionych w wykazie dowodów rzeczowych nr 1 pod poz. 1-2 (k. 10) i zarządza ich zniszczenie;

III
na podstawieart. 113 § 1 kksw zw. 632pkt 2 kpkokreśla, że koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.

XI W 3386/17

UZASADNIENIE

M. F. (1)został oskarżony o to, że w dniu 20.07.2016 r. przesłał poprzez nadanie w urzędzie pocztowym, mieszczącym się przyul. (...)wW.w jednej przesyłce pocztowej o numerze:(...)P.do odbiorcy wN.towar akcyzowy pochodzenia niewspólnotowego w postaci 100 paczek (2000 sztuk) papierosów różnych marek bez polskich znaków akcyzy, stanowiący przedmiot czynu zabronionego określonego wart. 63 § 2 i 7 kksw zb. zart. 86 § 1 i 4 kksw zb. zart. 7 § 1 kks, gdzie należności z tytułu podatku akcyzowego wynoszą 1665,00 zł, cła wynoszą 91,00 zł (VAT – 440,00 zł), tj. o wykroczenie zart. 65 § 1 i 4 kksw zb. zart. 91 § 1 i 4 kksw zw. zart. 7 § 1 kks.
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 22 lipca 2016 roku funkcjonariusz Oddziału Celnego I Pocztowego wW.i pracownik Poczty Polskiej, rewidując paczkę pocztową nr(...)
P.ujawnili czyn polegający na przesłaniu w ww. paczce pocztowej 20 paczek po 20 sztuk (400 sztuk) papierosów marki(...)oraz 80 paczek po 20 sztuk (1600 sztuk) papierosów marki(...), tj. łącznie 100 paczek (2000 sztuk) pochodzących zeS.papierosów bez polskich znaków akcyzy. Na nalepce adresowej jako nadawca przesyłki wskazany byłM. F. (1), adres:(...)Hotel (...)
(...),(...)-(...) W., a jako odbiorcaM. F. (1), adres:(...)L.B.(...)H..(...)(...)W.. Papierosy zabezpieczono i zaplombowano.
(notatka urzędowa – k. 1-1v., nalepka adresowa – k. 2, protokół otwarcia przesyłki – k. 3, protokół zatrzymania rzeczy wraz ze spisem i opisem – k. 4-6, protokół oględzin rzeczy – k. 7-8,wydruk fotografii – k. 13)
W związku z ujawnionym czynem zabronionym nieopłacone należności z tytułu podatku akcyzowego wyniosły 1665,00 zł, z tytułu cła - 91,00 zł, a z tytułu podatku VAT – 440,00 zł.
(wydruk obliczeń – k. 9, protokół oceny i taryfikacji – k. 20-20v.)
Ustalono, że ww. przesyłka pocztowa została nadana w Urzędzie Pocztowym przyPlacu (...)wW.w dniu 20 lipca 2016 roku.
Tego dnia nie odnotowano żadnych czynności Straży Miejskiej z osobąM. F. (2), osoba taka nie figuruje także w bazach SIS i KRK.
(wydruk śledzenia przesyłek pocztowych – k. 21,  pismo Straży Miejskiej – k. 44, pismo Służby Celnej – k. 67, informacja z KRK – k. 173)
Osoba posługująca się danymiM. F. (1)zameldowała się w(...)Hostel wW.w dniu 19 lipca 2016 roku na jedną dobę. Pobyt opłacono kartą płatniczą. W karcie meldunkowej określono narodowośćM. F. (1)jako niemiecką, podano numer paszportu i adres zamieszkania wB.. Jako numer telefonu wskazano numer o szwajcarskim numerze kierunkowym.
(wydruk korespondencji mailowej – k. 46-49, 51-52)
(...)dotyczących osobyM. F. (1)nie posiadają Ambasada(...)wW.i Konsulat Generalny(...)wK.. Ustalono jedynie, że pod podanym w karcie meldunkowej adresem wB.nie jest zameldowana osoba o danychM. F. (1), a podany numer dokumentu tożsamości nie odpowiada żadnemu dokumentowi wydanemu przez miastoB..
Pod adresem wskazanym jako adresat przesyłki, tj.(...)L.B.(...)H..(...)(...)W.znajduje się serwis dostawczyL.B., który oferuje obywatelomS.możliwość zlecenia dostaw na adresn.. Klientem firmy okazała się być osoba, która podała daneM. F. (1)zamieszkałego wB.(B.) wS..
(pismo Ambasady(...)– k. 70, pismo Konsulatu Generalnego(...)– k. 88, pismo Izby Celnej weW.z załącznikami – k. 77-78)
W wyniku wystosowania przez organy celne wniosku o współpracę, szwajcarska administracja celna mając na uwadze okoliczność, że uszczuplenie na łączną kwotę 2196 zł stanowi równowartość 544 CHF, na podstawie art. 3 umowy o współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a Konfederacją Szwajcarską w sprawie przeciwdziałania nadużyciom finansowym i wszelkim innym nielegalnym działaniom naruszających ich interesy finansowe (Dz. Urz. UE L 46/8) skorzystała z możliwości doręczenia podejrzanemu zawiadomienia o wszczęciu postępowania karnego, jak również skierowanych do niego pytań. Współpraca z podejrzanym opiera się w tym przypadku na dobrowolności. Ustalono, żeM. F. (1),urodzony dnia (...)zamieszkuje pod adresem(...)B., dieR.157.
(pismo Izby Celnej weW.– k. 106-106v.)
Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie przywołanych dowodów w postaci dokumentów, które w ocenie Sądu nie budziły wątpliwości co do swojej autentyczności i wiarygodności, nie wzbudziły też zastrzeżeń stron postępowania. Są to w większości dokumenty urzędowe, sporządzone przez kompetentne do tego organy, w zakresie ich działania. Przedmiotowe dokumenty stwierdzają okoliczności ujawnione przez właściwe organy. Stąd Sąd uznał je za podstawę ustaleń faktycznych.
W toku postępowania nie przesłuchano oskarżonegoM. F. (1). W drodze doręczenia zastępczego uznano za doręczone przetłumaczone na językn.zawiadomienie o terminie rozprawy wraz z pouczeniem oraz odpisem aktu oskarżenia. W ocenie Sądu wobec zaistnienia wątpliwości co do winy sprawcy i okoliczności popełnienia czynu zabronionego, w sprawie nie doszło do realizacji przesłanek warunkujących prowadzenie wobec oskarżonego postępowania w stosunku do nieobecnych (art. 173 § 2 pkt 1 kks).
Sąd zważył, co następuje.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwolił na ustalenie winy i sprawstwa oskarżonego w zakresie stawianego mu zarzutu.
W toku postępowania ustalono, że w dniu 20 lipca 2016 roku w Urzędzie pocztowym przyPlacu (...)wW.została nadana paczka pocztowa o nr(...)
P.przez osobę, która podała jako nadawcę przesyłki dane:M. F. (1), adres:(...)Hotel (...)
(...),(...)-(...) W., natomiast jako odbiorcę dane:M. F. (1), adres:(...)L.B.(...)H..(...)(...)W.. Paczka ta zawierała 100 paczek papierosów marek(...)i(...)bez polskich znaków akcyzy. W związku z ujawnionym czynem zabronionym nieopłacone należności z tytułu podatku akcyzowego wyniosły 1665,00 zł, z tytułu cła - 91,00 zł, a z tytułu podatku VAT – 440,00 zł.
Zgodnie zart. 65 § 1 kkskto nabywa, przechowuje, przewozi, przesyła lub przenosi wyroby akcyzowe stanowiące przedmiot czynu zabronionego określonego wart. 63, art. 64 lub art. 73lub pomaga w ich zbyciu albo te wyroby akcyzowe przyjmuje lub pomaga w ich ukryciu, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie. Zgodnie z§ 4, jeżeli kwota podatku narażonego na uszczuplenie nie przekracza ustawowego progu, sprawca czynu zabronionego określonego w§ 1 lub 2podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe. Z kolei stosownie doart. 91 § 1 i 4 kkskto nabywa, przechowuje, przewozi, przesyła lub przenosi towar stanowiący przedmiot czynu zabronionego określonego wart. 86-90 § 1, lub pomaga w jego zbyciu albo ten towar przyjmuje lub pomaga w jego ukryciu, jeżeli kwota należności celnej lub wartość towaru w obrocie z zagranicą, co do którego istnieje reglamentacja pozataryfowa, nie przekracza ustawowego progu, podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe.
Ujawnione papierosy bez polskich znaków akcyzy stanowiły przedmiot czynów zabronionych określonych wart. 63 § 2 i 7 kks,art. 86 § 1 i 4 kksiart. 54 § 1 i 3 kksw zw. zart. 7 § 1 kks. Z protokołu oględzin przesyłki pocztowej (k. 7v.) wynika bowiem, że na opakowaniach papierosów bez polskich znaków akcyzy jako kraj ich pochodzenia wskazana była Szwajcaria. Przedmiotowe wyroby tytoniowe musiały zostać zatem wprowadzone na wspólnotowy obszar celny bez dopełnienia obowiązku celnego, ciążącego na osobie, która przywozi z zagranicy lub wywozi za granicę towar bez jego przedstawienia organowi celnemu lub zgłoszenia celnego, przez co sprawca naraża należność celną na uszczuplenie, oraz bez ich uprzedniego oznaczenia znakami akcyzy. W konsekwencji doszło również do uchylenia się od opodatkowania z tytułu podatku VAT. Przy czym wyliczone należności z tytułu podatku akcyzowego, cła i z tytułu podatku VAT uzasadniają przyjecie, że nie doszło do przekroczenia ustawowego progu.
Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że osoba, która nadała paczkę o nr(...)P.w urzędzie pocztowym przyPlacu (...)w dniu 20 lipca 2016 roku zrealizowała swoim działaniem znamiona przedmiotowe wykroczenia skarbowego kwalifikowanego zart. 65 § 1 i 4 kksw zw. zart. 91 § 1 i 4 kksw zw. zart. 7 § 1 kks. W ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy nie potwierdził jednak w sposób dostateczny, że osobą tą był oskarżonyM. F. (1).
Wskazać należy, że okoliczność, że sprawca posłużył się imieniem i nazwiskiemM. F. (1)nie wystarczy dla stwierdzenia, że to oskarżony dopuścił się zarzucanego mu wykroczenia skarbowego. Wszystkie czynności przeprowadzone w toku postępowania nie pozwoliły na rozwianie wątpliwości dotyczących tożsamości sprawcy czynu. Jedynymi dowodami, na podstawie których można wnioskować, że sprawcą może być właśnie oskarżony, są nalepka adresowa i zawarte w niej dane oraz okoliczność, że osoba podająca dane osoboweM. F. (1)w dniu poprzedzającym dzień nadania przesyłki zamieszkiwała w(...)Hostel.
W ocenie Sądu ustalenie, że osoba posługująca się danymiM. F. (1)zameldowała się w(...)Hostel w dniu 19 lipca 2016 roku i okoliczność, że adres ww. hotelu został wpisany jako adres nadawcy w nalepce adresowej, nie wskazuje kategorycznie iż był to oskarżony. Należy zauważyć, że w karcie meldunkowej sporządzonej w(...)Hostel podano także numer paszportu i adres zamieszkania wB., które nie zostały przypisane do oskarżonego. Jak bowiem wynika z informacji Ambasady(...)wW.i Konsulatu Generalnego(...)wK.pod podanym w karcie meldunkowej adresem wB.nie jest zameldowana osoba o danychM. F. (1), a podany numer dokumentu tożsamości nie odpowiada żadnemu dokumentowi wydanemu przez miastoB.. Zweryfikowanie prawdziwości danych podanych przez osobę posługującą się imieniem i nazwiskiemM. F. (1)okazało się niemożliwe.
W toku postępowania ustalono też, że pod adresem wskazanym jako adresat przesyłki tj.(...)L.B.(...)H..(...)(...)W., znajduje się serwis dostawczyL.B., który oferuje obywatelomS.możliwość zlecenia dostaw na adresn.. Klientem tej firmy okazała się być osoba, która podała daneM. F. (1)zamieszkałego wB.(B.) wS..
Nie udało się jednak przesłuchać oskarżonego, a wniosek o współpracę ze strona szwajcarską nie pozwolił na uzyskanie danych dotyczących oskarżonego, które pozwoliłoby na zweryfikowanie, czy odpowiadają one danym osoby, która nadała paczkę o nr(...)P.w dniu 20 lipca 2016 roku. Wobec niedostatecznych ustaleń nie wykluczono zatem możliwości, że zupełnie inna osoba, posługując się danymi osobowymi oskarżonego, nadała przesyłkę z zawartością ujawnionych towarów akcyzowych. Nadto wskazać trzeba, że w sprawie zostały wyczerpane wszelkie możliwości dowodowe zmierzające do weryfikacji tych danych, włącznie z wyczerpaniem środków uzyskania tych informacji w drodze pomocy międzynarodowej. Jak wynika bowiem z pisma Izby Celnej weW.( k. 106-106v.) brak jest środków, które pozwoliłyby na doprowadzenie do odebrania wyjaśnień od oskarżonego przez stronę szwajcarską wbrew jego woli.
Sąd nie mógł w tej sytuacji wystąpić o przymusowe doprowadzenie oskarżonego czy odebranie od niego wyjaśnień. Mając na uwadze treśćart. 113 § 3 kkswykluczone było także zarządzenie poszukiwań oskarżonego poprzez wystawienie listu gończego. W postępowaniu w sprawach o wykroczenia skarbowe wyłączenia przepisówKodeksu postępowania karnegookreślone wart. 113 § 3 kksobejmują bowiem dwie grupy przepisów. Pierwszą grupę, określoną wart. 113 § 3 pkt 1 kks, w której wskazano przepisyKodeksu postępowania karnegodotyczące środków zapobiegawczych (art. 249–277 kpk), poszukiwania oskarżonego (art. 278 kpk) oraz listu gończego (art. 279–280 kpk) oraz drugą, określoną wart. 113 § 3 pkt 2 kks, obejmującą przepisyKodeksu postępowania karnegodotyczące przekazania sprawy do właściwego sądu z wnioskiem o ukaranie, jeżeli czyn sprawcy stanowi tylko wykroczenie (art. 18 § 1 kpk), oraz rozpoznania sprawy w takim wypadku przez sąd w tym samym składzie (art. 400 kpk), a także przepisy regulujące postępowanie w sprawach karnych ze stosunków międzynarodowych (art. 589a–589f, 590–607zc, 611g–611s oraz 615kpk), które znajdują zastosowanie jedynie w sprawach o przestępstwa skarbowe. Sąd nie dysponował zatem żadnymi środkami aby oskarżonego sprowadzić na rozprawę i odebrać wyjaśnienia. W sprawie brak jest też innych możliwości dowodowych, aby przynajmniej podjąć próbę zweryfikowania tego kto faktycznie powoływał się na dane oskarżonego w hostelu i czy był to sam oskarżony.
W tej sytuacji w sprawie stwierdzić należało brak danych dostatecznie potwierdzających winę i sprawstwo oskarżonego, tj. negatywną przesłankę procesową zart. 17 § 1 pkt 1 kpk, która na zasadzieart. 113 § 1 kksma zastosowanie także w sprawach karnoskarbowych. W konsekwencji na podstawieart. 113 § 1 kksw zw. zart. 414 § 1 kpkSąd zobligowany był do uniewinnienia oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia skarbowego. W razie bowiem stwierdzenia po rozpoczęciu przewodu sądowego okoliczności wyłączającej ściganie lub danych przemawiających za warunkowym umorzeniem postępowania, sąd wyrokiem umarza postępowanie albo umarza je warunkowo; jednakże w razie stwierdzenia okoliczności wymienionych wart. 17 § 1 pkt 1 i 2sąd wydaje wyrok uniewinniający, chyba że sprawca w chwili czynu był niepoczytalny.
Na podstawieart. 43a kksw zw. zart. 49 § 1 i 3 kksw zw. zart. 29 pkt 1 kksiart. 31 § 6 kksorzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci 100 paczek papierosów wymienionych w wykazie dowodów rzeczowych nr 1 pod poz. 1-2 (k.10).
Przechodząc do uzasadnienia przyjętej w wyroku podstawy orzeczenia przepadku, wskazać należy, że zgodnie zart. 43a kksjeżeli zebrane dowody wskazują, że w razie skazania zostałby orzeczony przepadek, sąd może go orzec także w przypadku śmierci sprawcy, umorzenia postępowania z powodu niewykrycia sprawcy, a także w przypadku zawieszenia postępowania w sprawie, w której nie można ująć oskarżonego albo oskarżony nie może brać udziału w postępowaniu z powodu choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby. W ocenie Sądu należało przyjąć, że na gruncie niniejszej sprawy doszło do spełnienia przesłanki, zgodnie z którą sąd może orzec przepadek w przypadku umorzenia postępowania z powodu niewykrycia sprawcy. Jak wskazano we wcześniejszej części uzasadnienia, na obecnym etapie postępowania sąd był zobligowany do wydania wyroku uniewinniającego z uwagi na treśćart. 113 § 1 kksw zw. zart. 414 § 1 kpk. Występująca w sprawie negatywna przesłanka zart. 17 § 1 pkt 1  kpkodpowiada jednak przypadkowi umorzenia postępowania z powodu niewykrycia sprawcy. Uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu było jedynym możliwym rozstrzygnięciem na tym etapie postępowania ze względu na nakaz wynikający zart. 414 kkin fine,zgodnie z którym w razie stwierdzenia okoliczności wymienionych wart. 17 § 1 pkt 1 i 2sąd wydaje wyrok uniewinniający, chyba że sprawca w chwili czynu był niepoczytalny.
Należy wskazać, że na gruncie obecnie obowiązujących przepisów niemożliwe było zastosowanie innej podstawy orzeczenia przepadku. Przypomnieć trzeba, że w niniejszej sprawie chodzi o podstawę orzeczenia przepadku papierosów bez polskich znaków akcyzy w przypadku uniewinnienia sprawcy z powodu braku dostatecznych danych potwierdzających jego winę i sprawstwo. Przedmiotowa sytuacja nie została uregulowana w żadnym przepisie części szczególnejKodeksu karnego skarbowego, a okoliczności niniejszej sprawy nie spełniają także przesłanek wskazanych wart. 43 kks. Jednocześnie w ocenie Sądu brak orzeczenia przepadku przedmiotów pochodzących bezpośrednio z czynu zabronionego w sytuacji, gdy do popełnienia czynu zabronionego niewątpliwie obiektywnie doszło, a oskarżony został uniewinniony od zarzutu jego popełnienia z powodu braku możliwości ustalenia jego sprawstwa, byłoby nie do zaakceptowania. Dlatego też należało dokonać wykładniart. 43a kksprzyjętej w wyroku.
Decydując się na orzeczenie przepadku w oparciu o regulacjęart. 43a kks, Sąd miał na uwadze także ratio legiswprowadzenia przedmiotowej regulacji. Powodem wprowadzenia unormowania zawartego wart. 43a kks, który został dodany ustawą nowelizacyjną z 23.03.2017 r., obowiązującą od 27.04.2017 r., była potrzeba wyraźnego wyartykułowania i wyeliminowania rozbieżności wykładniczych, które się pojawiały na tle uregulowańart. 43 § 1 pkt 4 kksw związku z niejednoznacznym rozumieniem tzw. okoliczności wyłączających ukaranie sprawcy czynu zabronionego jako wypadku uzasadniającego orzeczenie przepadku przedmiotów tytułem środka zabezpieczającego. W szczególności spór dotyczył tego, czy chodzi wyłącznie o okoliczności wyłączające ukaranie sprawcy o charakterze materialnoprawnym, czy także o okoliczności wyłączające ukaranie sprawcy o charakterze procesowym, w tym w szczególności takie jak np. śmierć sprawcy. Przyjmuje się, że przepisart. 43a kksrozstrzyga ten spór w sposób jednoznaczny, konkretyzując przypadki, w których możliwe jest orzeczenie przez sąd przepadku, pomimo że ze względów procesowych nie jest możliwe skazanie sprawcy (V. Konarska-Wrzosek,Komentarz do art. 43a kks,w: I. Zgoliński (red.),Kodeks karny skarbowy. Komentarz,LEX nr 10681).
W uzasadnieniu do projektu ustawy z 23.03.2017 r. wskazano m.in., że „w ocenie projektodawcy śmierć oskarżonego nie powinna stanowić przeszkody do orzeczenia przepadku, w tym zwłaszcza korzyści osiągniętych przez niego z przestępstwa. Nie ma żadnego racjonalnego powodu, aby spadkobiercy sprawcy korzystali z owoców jego nielegalnej działalności. Przeciwnie, wprowadzenie jednoznacznej podstawy umożliwiającej przepadek również w takiej sytuacji jest w pełni uzasadnione ze względów sprawiedliwościowych. (...). Taka argumentacja przemawia za umożliwieniem przepadku mienia, jeżeli postępowanie karne zostało umorzone wobec niewykrycia sprawcy. Z natury rzeczy będzie to dotyczyć wyjątkowych sytuacji, w których popełnienie czynu zabronionego zostało ustalone, nie udało się natomiast ustalić jego sprawcy, a ponadto istnieje mienie zagrożone przepadkiem"(Uzasadnienie do projektu ustawy z dnia 23.03.2017 r., s. 24 i 25, za: V. Konarska-Wrzosek,Komentarz do art. 43a kks,w: I. Zgoliński (red.),Kodeks karny skarbowy. Komentarz,LEX nr 10681).
W świetle poczynionych ustaleń faktycznych należało uznać, że papierosy bez polskich znaków akcyzy zabezpieczone w sprawie niniejszej stanowią przedmiot pochodzący bezpośrednio z przestępstwa skarbowego (art. 29 pkt 1 kks).  Stosownie natomiast do przywołanegoart. 49 § 3 kksw wypadkach określonych wart. 65 § 4 oraz art. 91 § 4można orzec przepadek przedmiotów określonych w§ 1, jeżeli czyn zabroniony został popełniony umyślnie. W ocenie Sądu do popełnienia wykroczenia skarbowego kwalifikowanego zart. 65 § 1 i 4 kksw zw. zart. 91 § 1 i 4 kksw zw. zart. 7 § 1 kksniewątpliwie doszło, a czyn ten został bez wątpienia popełniony umyślnie. Nie ustalono jednak, że jego sprawcą był oskarżony, dlatego nie mogło dojść do wydania wyroku skazującego. Wreszcie, mając na względzie regulacjęart. 31 § 6 kkszarządzono wykonanie orzeczenia o przepadku wyrobów tytoniowych poprzez ich zniszczenie.
O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z treściąart. 113 § 1 kksw zw. zart. 632 pkt 2 kpk, zgodnie z którym jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w razie uniewinnienia oskarżonego lub umorzenia postępowania w sprawach z oskarżenia publicznego koszty procesu, z wyjątkiem należności z tytułu udziału adwokata lub radcy prawnego w charakterze pełnomocnika pokrzywdzonego, oskarżyciela posiłkowego albo innej osoby, ponosi Skarb Państwa.