Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKo 113/18
Data wyroku: 2018-09-26 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Beata Basiura, Aleksander Sikora

Sygn. akt: II AKo 113/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 września 2018 roku
Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący:

Sędzia SA Beata Basiura (spr.)

Sędziowie:
Protokolant:

SA Aleksander Sikora
SA Barbara Suchowska
Damian Skril

po rozpoznaniu w dniu 26 września 2018 roku
z urzędu
sprawyM. W.(W.), synaP.iM.,urodzonego w dniu (...)wW.
skazanego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach VI Wydziału Karnego Zamiejscowego w Piekarach Śląskich z dnia 8 września 2017 roku, sygn. akt VI K 727/16, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 15 grudnia 2017 roku, sygn. akt VI Ka 969/17 za czyn zart. 107 § 1 k.k.s.
w przedmiocie wznowienia postępowania

1
na mocyart. 542 § 3 k.p.k.iart. 544 § 1 k.p.k.w zw. zart. 113§1 k.k.s.wznawia z urzędu postępowanie przeciwkoM. W.zakończone prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 15 grudnia 2017 roku, sygn. akt VI Ka 969/17, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Tarnowskich GórachVI Wydziału Karnego Zamiejscowego w Piekarach Śląskich z dnia 8 września 2017 roku, sygn. akt VI K 727/16,

2
na mocyart. 547 § 3 k.p.k.w zw. zart. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.iart. 113§1 k.k.s.uchyla wyroki Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach VI Wydziału Karnego Zamiejscowegow Piekarach Śląskich z dnia 8 września 2017 roku, sygn. akt VI K 727/16 i Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 15 grudnia 2017 roku, sygn. akt VI Ka 969/17 i na podstawieart.17§1 pkt.7 k.p.k.umarza postępowanie karne wobecM. W.o zarzucany mu czyn zart. 107 § 1 k.k.s.,

3
na mocyart. 638 k.p.k.wydatkami za postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania obciąża Skarb Państwa.

SSA Aleksander Sikora SSA Beata Basiura  SSA Barbara Suchowska
Sygn. akt II AKo 113/18

UZASADNIENIE
W przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do wznowienia z urzędu postępowania przeciwkoM. W.zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 15 grudnia 2017 roku, sygn. akt VI Ka 969/17, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach VI Wydziału Karnego Zamiejscowego w Piekarach Śląskich z dnia 8 września 2017 roku, sygn. akt VI K 727/16.
Przepisart. 542 § 3 k.p.k.przewiduje możliwość wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem w razie późniejszego ujawnienia się jednego z uchybień wymienionych wart. 439 § 1 k.p.k.Przepis, zawierający wyliczenie bezwzględnych przyczyn odwoławczych, przewiduje między innymi sytuację, w której orzeczenie zostało wydane, pomimo, że postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone.
W niniejszej sprawie w/w wyrokiem z dnia 8 września 2017 roku, sygn. akt VI K 727/16, Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach w VI Wydziale Karnym Zamiejscowym w Piekarach Śląskich uznałM. W.za winnego tego, że w dniu 27 stycznia 2016 roku jako prezes spółkiH.F.(...)z siedzibą wK.przyul. (...)lok. 503, wBarze (...)wR.przyul. (...)wbrewart. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowychurządzał gry o wygrane rzeczowe zawierające element losowości na urządzeniach elektronicznych o nazwachA.nr(...)iA.H.M.F.nr(...), czym wyczerpał ustawowe znamiona występku zart. 107 § 1 k.k.s.i za to na mocyart. 107 § 1 k.k.s.wymierzył mu karę grzywny.
Po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez oskarżonego Sąd Okręgowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 15 grudnia 2017 roku, sygn. akt VI Ka 969/17, utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.
Jak wynika z materiałów sprawy wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2017 roku Sąd Rejonowy w Ostrołęce w sprawie o sygn. akt II K 161/16, uznał oskarżonegoM. W.za winnego popełnienia w okresie od dnia 3 września 2015 roku do dnia 27 czerwca 2016 roku czynu ciągłego, przyjmując, iż podejmując wymienione w akcie oskarżenia zachowania w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru popełnił jeden czyn zabroniony, czyn ten zakwalifikował zart. 107 § 1 k.k.s.w zw. zart. 9 § 3 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.Na podstawieart. 107 § 1 k.k.s.wymierzył mu karę grzywny w liczbie 300 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 150 zł.
Analiza treści zarzutów stawianychM. W.w sprawie Sądu Rejonowego w Ostrołęce o sygn. akt II K 161/16 oraz w sprawie Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach w VI Wydziale Karnym Zamiejscowym w Piekarach Śląskich o sygn. akt VI K 727/16, a przede wszystkim opisów przypisanych mu czynów oraz uzasadnień wymienionych wyroków, wskazuje w sposób jednoznaczny, że wyrok Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 8 września 2017 roku został wydany z obraząart.17§1 pkt 7 k.p.k.Z treści tego przepisu wynika, że nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone albo wszczęte toczy się. Mimo zaistnienia powagi rzeczy osądzonej, Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach procedował i wydał wyrok skazujący, zapewne nie mając wiedzy o treści wyroku Sądu Rejonowego w Ostrołęce. Tymczasem podstawą odpowiedzialności za czyn ciągły są wszystkie objęte znamieniem ciągłości zachowania, których granice wyznacza początek pierwszego i zakończenie ostatniego z zachowań, jeśli były one podjęte z góry powziętym zamiarem. Czyn ciągły określony wart. 12k.k.został uznany za jeden czyn zabroniony, stanowiący z punktu widzenia procesu karnego jednolitą całość. Dotychczasowe orzecznictwo Sądu Najwyższego, ale także poglądy doktryny, pozwalają na stwierdzenie, że w przypadku czynu ciągłego, uprzednie prawomocne skazanie stanowi przeszkodę dla późniejszego sądzenia tego samego sprawcy za inne fragmenty tego samego czynu. Choć orzeczenia zostały wydane głównie na kanwieart.12 k.k., to nie ulega wątpliwości, że te same zasady odpowiedzialności oraz poczynione wyżej uwagi mają zastosowanie w stosunku do sprawców czynu ciągłego, określonego wart. 6§2 kodeksu karnego skarbowegoi to mimo tego, że w przepisie tym nieco inaczej określone zostały przesłanki czynu ciągłego. Warunkiem uznania dwóch lub więcej zachowań za jeden czyn ciągły w rozumieniuk.k.s.jest podjęcie ich przez sprawcę w wykonaniu tego samego zamiaru lub z wykorzystaniem tej samej sposobności. Chodzi więc o jednorodne działania oskarżonego, które stanowią zamach na to samo dobro prawem chronione.
Stwierdzić należy, że zachowanie przestępcze będące przedmiotem osądu w sprawie Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach zostało popełnione w okresie przypisanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Ostrołęce. W obu wypadkach działania oparte były na tym samym mechanizmie przestępczym, popełnione zostały w wykonaniu tego samego zamiaru. Skazany jako prezes spółek, wbrew treściart.14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowychurządzał gry mające charakter losowy na urządzeniach elektronicznych – automatach, udostępnionych w różnych miejscach do publicznego korzystania. W obu omawianych sprawach chodzi więc o tę samą przestępczą działalność, prowadzoną w okresie od 3 września 2015 roku do 27 czerwca 2016 roku. To, że oskarżony podejmował taką działalność w ramach różnych spółek i w różnych miejscowościach, nie ma znaczenia dla bytu czynu ciągłego, skoro zachowania podejmowane były w ramach tego samego zamiaru. Czyn przypisany wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach popełniony został dnia 27 stycznia 2016 roku, a więc w przedziale czasowym czynu ciągłego przypisanego wyrokiem Sądu Rejonowego w Ostrołęce z dnia 26 kwietnia 2017 roku sygn. II K 161/16. Zarówno w czasie wydawania wyroku przez Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach, jak i w czasie orzekania przez Sąd Okręgowy w Gliwicach dnia 15 grudnia 2017 roku sygn. VI Ka 969/17 roku wyrok Sądu Rejonowego w Ostrołęce z dnia 26 kwietnia 2017 roku sygn.II K 161/16 był już prawomocny (uprawomocnił się dnia 6.07.2017 r.). Prawomocne skazanie za czyn ciągły rodzi powagę rzeczy osądzonej, co wyklucza przypisanie skazanemu kolejnych, takich samych jednostkowych zachowań z okresu opisanego w prawomocnym wyroku. Postępowanie przed Sądem Rejonowym w Tarnowskich Górach w sprawie o sygn. akt.VI K 727/16., z uwagi na treśćart. 17 § 1 pkt 7k.p.k., nie powinno się było toczyć. Okoliczności tej nie dostrzegł również Sąd II instancji, mimo, że niedopuszczalne jest prowadzenie postępowania wtedy, gdy dotyczy ono zachowania będącego elementem składowym i mieszczącego się w ramach czasowych czynu ciągłego, za który sprawca został prawomocnie osądzony.
W ustalonych okolicznościach sprawy wyrok Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach, utrzymany w mocy wyrokiem Sadu Okręgowego dotknięty został uchybieniem określonym wart. 439 § 1 pkt 8k.p.k.Skutkowało to koniecznością wznowienia z urzędu prawomocnie zakończonego postępowania, a w konsekwencji uchylenia wyroków obu instancji i umorzenia postępowania karnego w oparciu o przepisart. 17 § 1 pkt 7k.p.k.wobecM. W..
Rozstrzygnięcie o kosztach sądowych w przedmiocie wznowienia tego postępowania znajduje odpowiednio uzasadnienie wart. 638 k.p.k.
Wobec powyższego Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji wyroku.
SSA Aleksander Sikora SSA Beata Basiura  SSA Barbara Suchowska

ZARZĄDZENIE

1
Odpis wyroku doręczyć skazanemu z pouczeniem o apelacji oraz Prokuratorowi

2
Kal. 14 dni lub z wpływem.

Katowice, dnia 26 września 2018 roku