Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 294/18
Data wyroku: 2018-04-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Kazimierz Cieślikowski
Słowa kluczowe: Mienie
Podstawa prawna: art. 437 kpk, art. 438 kpk

Sygnatura akt VI Ka 294/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia27 kwietnia 2018r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Kazimierz Cieślikowski
Protokolant Natalia Skalik-Paś
przy udziale Bolesława Kozioła - Prokuratora Prokuratury RejonowejG.wG.

po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2018 r.
sprawyG. N., córkiH.iH.
ur. (...)wK.
oskarżonej zart. 284§1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 31 stycznia 2018 r. sygnatura akt IX K 1801/16
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt VI Ka 294/18

UZASADNIENIE
G. N.została oskarżona o przestępstwo zart. 284 § 1 kk.
Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2018 roku w sprawie o sygn. akt IX K 1801/16 Sąd Rejonowy w Gliwicach uniewinnił oskarżoną od zarzucanego jej czynu, obciążając kosztami postępowania Skarb Państwa.
Od powyższego wyroku Sądu Rejonowego apelację na niekorzyść oskarżonego wywiódł oskarżyciel publiczny, zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonej.
Postawił rozstrzygnięciu zarzut obrazy przepisów postępowania a toart. 4 kpk,art. 410 kpkw zw zart. 7 kpkoraz zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia.
Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje :
Wywiedziona apelacja okazała się zasadna o tyle, że doprowadziła do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Trzeba bowiem stwierdzić, że z ustaleń Sądu wynika, iż działalność gospodarczą prowadziła do pewnego momentu z pomocą męża, choć była z nim faktycznej separacji już od 2011 r. Niezrozumiałe jest dlaczego oskarżona nie potrafiła wskazać, w jaki sposób weszła w posiadanie przedmiotów, do których rości sobie prawoK. S.. Z wyjaśnień oskarżonej wynika, że nie prowadziła ona żadnej ewidencji urządzeń, przy pomocy których prowadziła działalność gospodarczą. Trudno przyjąć za wiarygodne ten fragment wyjaśnień oskarżonej, gdy utrzymuje ona, że przedmioty te stały na hali wS.„od zawsze” Nie wiadomo przy tym co miała na myśli oskarżona wyjaśniając: „R. W.wziął kwotę pieniędzy około 15 tysięcy….. na ten sprzęt, powiedział, że okazyjnie go kupi”.
Do zinwentaryzowania urządzeń znajdujących się w warsztacie nie skłoniło oskarżonej nawet to, że działalnością w zakresie prowadzenia warsztatu przestał się zajmowaćR. W.. Nie ustalono wprawdzie ilu pracowników było zatrudnionych przez oskarżona, ale wydaje się, że brak ewidencji utrudniać musiał prowadzenie działalności gospodarczej, np. powierzanie pracownikom narzędzi.
Ustalenia Sądu I instancji są bardzo ogólnikowe. Sąd bowiem ustalił, że w październiku 2014 r. na terenie firmy oskarżonej znajdowały się i wyważarka do opon i montażownica a także kompresor i podnośnik dwukolumnowy. Nie ustalił Sąd czy rzeczywiście przedmioty te stanowiły własność oskarżonej, czy teżK. S.. Zaniechał tez Sąd ustalenia co się z tymi przedmiotami stało. Nie podjął też Sąd żadnych działań do ustalenia rzeczywistej wartości przedmiotów o które chodzi. Nie wypowiedział się też Sąd, czy umowa użyczenia międzyR. W.iK. S.była umową odzwierciedlającą zdarzenie rzeczywiste, czy też została sporządzona tylko po to, by stworzyć dowód, który obciążyć miał oskarżoną.
Sąd Okręgowy dostrzega poważny konflikt między oskarżoną a jej byłym mężem. Jednak istnienie konfliktu nie zwalnia sądu z obowiązku oceny wiarygodności dowodów.
Trzeba przy tym stwierdzić, że przynajmniej część tych okoliczności mogła być ustalona w oparciu o ocenę wiarygodności dowodów. Jednak takiej oceny Sąd I instancji nie dokonał.
Nie sposób zatem przyjąć, by rozstrzygnięcie Sądu I instancji było prawidłowe a okoliczności wyjaśnione przynajmniej w takim stopniu, w jakim pozwalał na to materiał dowodowy.
W postępowaniu ponownym Sąd przeprowadzi dowody ponownie. Mając na uwadze całokształt materiału dowodowego, dowody podda ocenie i dopiero wówczas uprawnione będzie czynienie ustaleń faktycznych.
Na marginesie trzeba zauważyć, że ustawa karna procesowa nie zna pojęcia „kosztów postępowania” a takim pojęciem Sąd I instancji posłużył się w punkcie 3 wyroku. Wskazany przez Sąd przepisart. 632 pkt 2 kpktraktuje o kosztach procesu.