Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 1120/17
Data wyroku: 2018-05-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Patrycja Bogacińska-Piątek
Słowa kluczowe: Wysokość świadczenia
Podstawa prawna: art. 174 ust 2 i 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. aktVIII U 1120/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 maja 2018 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Patrycja Bogacińska-Piątek

Protokolant:

Iwona Sławińska

po rozpoznaniu w dniu8 maja 2018 r. w Gliwicach
sprawyB. M. (1)(M.)
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
oustalenie kapitału początkowego i wysokość emerytury
na skutek odwołaniaB. M. (1)
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
z dnia19 maja 2017 rokunr(...)-2005
z dnia21 czerwca 2017 rokunr(...)-2005
z dnia22 czerwca 2017 rokunr(...)

1
zmienia częściowo zaskarżone decyzje w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonej prawo do ponownego przeliczenia wartości kapitału początkowego z uwzględnieniem:

a
dochodu stanowiącego podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne w kwocie:

- 1.231.754 zł (jeden milion dwieście trzydzieści jeden tysięcy siedemset pięćdziesiąt cztery złote) za 1988 rok,
- 5.850.080 zł (pięć milionów osiemset pięćdziesiąt tysięcy osiemdziesiąt złotych) za 1989 rok,
- 21.321.213 zł (dwadzieścia jeden milionów trzysta dwadzieścia jeden tysięcy dwieście trzynaście złotych) za 1990 rok,
- 41.276.000 zł (czterdzieści jeden milionów dwieście siedemdziesiąt sześć tysięcy) za 1991 rok;

b
okresu od 15 listopada 1991 roku do 30 września 1992 roku jako okresu nieskładkowego;

2
oddala odwołania w pozostałej części.

(-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek
Sygn. VIII U 1120/17

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 19 maja 2017 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.ponownie ustalił wartość kapitału początkowegoB. M. (1). W decyzji ZUS przyjął dochody ubezpieczonej:
- za 1988 rok – 981.754 zł,
- za 1989 rok – 287.100 zł,
- za 1990 rok – 12.505.460 zł,
- za 1991 rok – 37.772.000 zł.
Ponadto do ustalenia wartości kapitału początkowego organ rentowy nie uwzględnił okresu od 15 listopada 1991 roku do 30 września 1992 roku.
Decyzją z dnia 21 czerwca 2017 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.ponownie ustalił wartość kapitału początkowegoB. M. (1). W decyzji ZUS przyjął dochody ubezpieczonej:
- za 1988 rok – 981.754 zł,
- za 1989 rok – 287.100 zł,
- za 1990 rok – 13.825.460 zł,
- za 1991 rok – 37.772.000 zł.
Ponadto do ustalenia wartości kapitału początkowego organ rentowy nie uwzględnił okresu od 15 listopada 1991 roku do 30 września 1992 roku.
Decyzją z dnia 22 czerwca 2017 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.przyznał ubezpieczonej prawo do emerytury. Jej wysokość została ustalona z uwzględnieniem wartości kapitału początkowego ustalonego decyzją z 21 czerwca 2017 roku.
W zaskarżonych decyzjach ZUS wskazywał, że dochody zostały przyjęte z zaświadczeń ZUS Rp 7, brak danych co do okresu pobierania zasiłku chorobowego przez ubezpieczoną.
UbezpieczonaB. M. (1)wniosła odwołania od powyższych decyzji domagając się ich zmiany. Ostatecznie wskazała, że domaga się:
- uwzględnienia dochodów wynikających z legitymacji ubezpieczeniowej za okres od marca 1988 roku do grudnia 1988 roku oraz za lata 1989, 1990, 1991;
- uwzględnienia do okresów nieskładkowych okresu od 15 listopada 1991 roku do 30 września 1992 roku, kiedy to pobierała zasiłek chorobowy i świadczenie rehabilitacyjne;
- uwzględnienia do okresów składkowych miesiąca czerwca 1993 roku, kiedy to była uprawniona do zasiłku dla bezrobotnych, a który nie został wypłacony z uwagi na zbyt wysoki dochód męża.
W odpowiedzi na odwołania ZUS wniósł o ich oddalenie i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonych decyzjach.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
B. M. (1)urodziła się (...).
W okresie od 1 marca 1988 roku do 30 września 1992 roku była zatrudniona w(...) Ltd. sp. z o.o. Oddział wZ.w pełnym wymiarze czasu pracy. Do 30 czerwca 1988 roku zajmowała stanowisko(...), a od 1 lipca 1989 roku stanowisko asystenta dyrektora. Przechowawcą dokumentacji pracowniczej jestFabryka (...) S.A.wO.(...) OddziałwH.. Z informacji tego podmiotu wynika, że brak kartotek zarobkowych ubezpieczonej za lata 1988 i 1990. Wynagrodzenie zostało wystawione na podstawie list płac. Brak kartotek zarobkowych oraz list płac za 1989 rok.
Z informacji ZUS I Oddział wW.wynika, że(...) Ltd. sp. z o.o. nie figuruje przed 1991 rokiem i od 1 stycznia 1991 roku rozliczała się na deklaracjach bezimiennych.
Fabryka (...) S.A.wystawiła w dniu 23 lipca 2009 roku zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu na druku ZUS Rp 7 za okres od 1 marca 1988 roku do 30 września 1992 roku – przy czym brak danych za rok 1989, a za rok 1990 uwzględniono dane za okres I-IX. W legitymacji ubezpieczeniowej ( karta 40 akt ZUS) figurują zapisy o dochodzie ubezpieczonej:
- za okres od 1 marca 1988 roku do 31 grudnia 1988 roku – 1.125.800 zł,
- za okres od I do XII 1989 roku – 5.850..080 zł,
- za okres od I do XII 1990 roku – 21.321.213 zł,
- za okres od I do XII 1991 roku – 41.276.000 zł.
Wpisy w legitymacji ubezpieczeniowej zostały dokonane przez główną księgową na podstawie dokumentacji, kiedy ubezpieczona przyszła po odbiór świadectwa pracy, będąc na świadczeniu rehabilitacyjnym.
W aktach ZUS (karty nienumerowane) dotyczących świadczenia rehabilitacyjnego znajduje się karta zasiłkowa. Wynika z niej, że ubezpieczona otrzymała zasiłek chorobowy od 1 października 1991 roku do 30 kwietnia 1992 roku. Dzienny zasiłek wynosił 104.500 zł. Karta zasiłkowa została wystawiona 12 maja 1992 roku. Pracodawca poinformował ZUS, że okres zasiłkowy zostanie wyczerpany z dniem 12 czerwca 1992 roku.
Decyzją z 22 czerwca 1992 roku ZUS przyznał ubezpieczonej prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres 6 miesięcy od czy czerpania okresu zasiłkowego tj. od 13 czerwca 1992 roku do 9 grudnia 1992 roku. Decyzją z dnia 5 stycznia 1993 roku ZUS przyznał ubezpieczonej prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres od 10 grudnia 1992 roku do 31 grudnia 1992 roku.
Do okresów składkowych i nieskładkowych organ rentowy nie zaliczył miesiąca czerwca 1993 roku na podstawie zaświadczenia PUP wZ.z dnia 14 kwietnia 2017 roku. Zaświadczenie to zostało wystawione w sposób prawidłowy. Ubezpieczona zarejestrowała się jako osoba bezrobotna 15 stycznia 1993 roku i nabyła prawo do zasiłku dla bezrobotnych od 16 stycznia 1993 roku. W związku z podjęciem pracy została wykreślona z ewidencji z dniem 1 sierpnia 1993 roku. W piśmie z dnia 1 grudnia 2017 roku PUP wZ.wyjaśnił, że w aktach ubezpieczonej znajdują się zaświadczenia o zarobkach jej męża za okres od stycznia 1993 roku do maja 1993 roku i za lipiec 1993 roku. Brak takiego zaświadczenia za czerwiec 1993 roku. Zatem nie z powodu przekroczenia wysokości dochodu przez męża ubezpieczonej miesiąc czerwiec 1993 roku nie został wykazany jako okres składkowy.
Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie: akt organu rentowego i znajdującej się w nich legitymacji ubezpieczeniowej, akt osobowych, informacji PUP wZ.( karta 57 a.s.), zeznań świadkówW. K.( karta 71-72),B. M. (2)( karta 72-73),J. S.( karta 73), przesłuchania stron (karta 46-47).
Sąd w całości oparł się na dowodach w postaci dokumentów ponieważ nie budziły one wątpliwości. Uwzględnił sąd zeznania świadków i przesłuchanie stron.
Sąd uznał, że w spornych latach 1988-1991 ubezpieczona osiągnęła dochód wykazany w legitymacji ubezpieczeniowej. Wpis w niej został dokonany przez główną księgową pracodawcy ubezpieczonej, kiedy wystawiano jej świadectwo pracy. Osoba wpisująca wysokość dochodu dysponowała dokumentami. Z kolei zaświadczenie ZUS Rp 7, które uwzględnił ZUS było wystawiane przez następcę prawnego pracodawcy na podstawie niekompletnej dokumentacji. Zaświadczenie to zostało wystawione kilkanaście lat po zakończeniu stosunku pracy. Ponadto w aktach ZUS dotyczących przyznania świadczenia rehabilitacyjnego znajduje się karta zasiłkowa ubezpieczonej. Wynika z niej, że dzienny zasiłek chorobowy wypłacany ubezpieczonej wynosił 104.500 zł. Zatem wynika z tego, że dochód za lata 1988-1991 był taki jak wpisano w legitymacji ubezpieczeniowej, a nie taki jak w zaświadczeniu na druku ZUS(...).
Sąd oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu wynagrodzeń uznając, że wysokość dochodu ubezpieczonej za sporny okres wynika z legitymacji ubezpieczeniowej i została udowodniona.
Sąd zważył, co następuje:
Zasady ustalania kapitału początkowego zostały uregulowane wustawie z 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych( tekst jednolity Dz. U. Z 2004 r, nr 39, poz.353 ze zm.).
Przepisart. 174 ust. 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychstanowi, że podstawę wymiaru kapitału początkowego ustala się na zasadach określonych wart. 15, 16, 17 ust. 1 i 3 oraz art. 18, z tym że okres kolejnych 10 lat kalendarzowych jest wybierany z okresu od dnia 1 stycznia 1980 r. do dnia 31 grudnia 1998 r. Odesłanie do wymienionych przepisów oznacza, że zasady ustalania podstawy wymiaru kapitału początkowego są takie same, jak zasady ustalania podstawy wymiaru emerytur i rent. Ogólne zasady ustalania tej podstawy uregulowane są wart. 15 ust. 1, zgodnie z którym podstawę wymiaru emerytury i renty stanowi przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę. Prawo wyboru okresu kolejnych 10 lat kalendarzowych ograniczone jest w przypadku ustalania podstawy wymiaru kapitału początkowego do lat 1980-1998.
W niniejszej sprawie podstawa wymiaru kapitału początkowego została ustalona z lat 1988-1997. Przedmiotem sporu była wysokość wynagrodzenia uzyskanego w latach 1988-1991 roku. Postępowanie dowodowe wykazało, że dochód ubezpieczonej został wykazany w legitymacji ubezpieczeniowej. W związku z powyższym sąd uwzględnił te dochody.
Zgodnie z przepisem art. 174 ust. 2 ustawy emerytalno-rentowej przy ustalaniu kapitału początkowego przyjmuje się przebyte przed wejściem w życie przepisów ustawy okresy składkowe wymienione w art. 6, nieskładkowe, o których mowa w art. 7 pkt 5 i nieskładkowe, o których mowa w art. 7 pkt 1-3 , 6-12 w wymiarze nie większym niż określony w art. 5 ust. 2. Przy ustaleniu wartości kapitału początkowego uwzględniono ubezpieczonej 6 miesięcy i 6 dni okresów nieskładkowych i 21 lat, 6 miesięcy i 19 dni okresów składkowych. W związku z powyższym zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy emerytalno-rentowej nie było przeszkód do uwzględnienia okresu od 15 listopada 1991 roku do 30 września 1992 roku jako okresu nieskładkowego. Z akt ZUS dotyczących świadczenia rehabilitacyjnego wynikało, żeB. M. (1)otrzymała zasiłek chorobowy począwszy od 1 października 1991 roku. Okres zasiłkowy wyczerpał się z dniem 12 czerwca 1992 roku. Decyzją z 22 czerwca 1992 roku ZUS przyznał ubezpieczonej prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres 6 miesięcy od wyczerpania okresu zasiłkowego tj. od 13 czerwca 1992 roku do 9 grudnia 1992 roku. Decyzją z dnia 5 stycznia 1993 roku ZUS przyznał ubezpieczonej prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres od 10 grudnia 1992 roku do 31 grudnia 1992 roku.
Wyrok w pkt 1 wydano na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.
Brak było podstaw do uwzględnienia odwołania w części dotyczącej zaliczenia do okresów składkowych czerwca 1993 roku. W tej części odwołanie zostało oddalone na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.- w pkt 2 wyroku. Jak wynika z pisma PUP wZ.ubezpieczona nie otrzymała zasiłku dla bezrobotnych za luty, kwiecień i maj 1993 roku na podstawieart. 22 ust. 1 pkt 12 ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu(Dz.U. z 1991r., nr 106, poz. 457 ze. zm.). Jednak okresy te zostały zaliczone jako składkowe na podstawieart. 24 ust. 3wyżej wymienionejustawy o zatrudnieniu i bezrobociu. Brak przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych w miesiącu czerwcu 1993 roku nie był spowodowany wysokością dochodów małżonka –art. 22 ust. 1 pkt 12 ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu. W tej sytuacji okres ten nie może zostać zaliczony jako składkowy na podstawie art. 6 ust. 2 pkt 6 ustawy emerytalno-rentowej.
(-) Patrycja Bogacińska Piątek