Sąd Rejonowy w Kaliszu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1140/17
Data wyroku: 2018-03-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON

Sygn. akt II K 1140/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 01 marca 2018 roku
Sąd Rejonowy w Kaliszu Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący : Sędzia Sądu Rejonowego Joanna Urbańska - Czarnasiak
Protokolant : stażysta Daria Włodarska
w obecności /-/
po rozpoznaniu w dniu 01 marca 2018r.
sprawy karnej:
S. S.
synaJ.iM.zd.N.
ur. (...)wK.

oskarżonego o to, że:
w dniu 8 września 2015 roku wK.podając się za syna właścicielafirmy (...)transport międzynarodowy’’ bez zgody i wiedzy właściciela zabrał w celu krótkotrwałego użycia cudzy pojazd mechaniczny markiP. (...)onr rej. (...)a następnie porzucił go w stanie uszkodzonym, uszkadzając elementy karoserii, sprzęgło oraz koło czym działam na szkodęP. W. (1), przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za przestępstwo podobne

- tj. o czyn zart. 289 § 1 i 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

1
oskarżonegoS. S.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej wypełniającego znamiona przestępstwa zart. 289 § 1 i 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to na podstawieart. 289 § 2 kkwymierza mu karę 8 /ośmiu/ miesięcy pozbawienia wolności,

2
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.J. M.kwotę 738 /siedemset trzydzieści osiem 00/100/ złotych zawierają w sobie należny podatek VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu,

3
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

SSRJ. C.
Sygn. akt II K 1140/17

UZASADNIENIE
OskarżonyS. S.mieszkał wK.przyul. (...)w bloku, w którym mieszkał również właścicielfirmy (...). W dniu 8 września 2015r. pod ich blok przyjechał kierowca pokrzywdzonego, który odprowadził samochód markiP. (...)onr rej. (...). W momencie kiedy pracownikP. W. (1)szedł w kierunku jego mieszkania, by oddać mu klucze i dokumenty, zaczepił goS. S.twierdząc, że jest synem właściciela firmy spedycyjnej i zabierze klucze do samochodu. Kierowca pokrzywdzonegoL. S.myśląc, że jest to faktycznie synP. W. (1), oddał oskarżonemu klucze do samochodu oraz dokumenty, po czym się oddalił.
( dowód: zeznania świadkaP. W. (1)k. 8-9,141v,
zeznania świadkaP. W. (2)k. 57-59, 142,
zeznania świadkaL. S.k. 47-48 /
Na drugi dzień parkującego i wysiadającego z samochodu należącego doP. W. (1)markiP. (...)oskarżonegoS. S.widział sąsiadL. S.. Zauważył, iż koło od samochodu było przebite.
( dowód: zeznania świadkaM. G.k. 49-50v, 141v-142 )
O uszkodzonym samochodzie stojącym pod blokiem dowiedział się również właścicielP. W. (1), który od razu zadzwonił do kierowcy chcąc się dowiedzieć co się stało. Ten powiedział mu o sytuacji, która miała miejsce dzień wcześniej przed blokiem i podał opis osoby, której oddał kluczyki. Wskazał w którym oknie bloku widział go przed tym, jak oddał mu kluczyki. Właściciel samochodu udał się doS. S., który przyznał, że zabrał kluczyki i dokumenty od samochodu i w nocy jeździł samochodem po mieście.
( dowód: zeznania świadkaP. W. (1)k. 8-9,141v,
zeznania świadkaP. W. (2)k. 57-59, 142,
zeznania świadkaL. S.k. 47-48 /
Według biegłych psychiatrów oskarżonyS. S.w momencie zdarzenia posiadał w pełni zachowaną zdolność rozumienia znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, a poczytalność podejrzanego w chwili czynu i w chwili postępowania nie budziła ich wątpliwości. Ponadto psychiatrzy uznali, iż posiada on zaburzenia psychiczne i zachowania w przebiegu uzależnienia mieszanego oraz osobowość nieprawidłową.
( dowód: opinia sądowo – psychiatryczna k. 103 – 104 )
OskarżonyS. S.ma 32 lata. Jest synemJ.iM.z.dN.. Posiada wykształcenie podstawowe. Z zawodu wyuczonego jest ogrodnikiem. Jest kawalerem, nie posiadającym nikogo na swoim utrzymaniu. Jest osobą bezrobotną, nie posiadającą żadnego majątku. Był uprzednio wielokrotnie karany, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu.
( dowód: wyjaśnienia oskarżonej- k. 72-72v, dane o karalności- k. 43-44)
OskarżonyS. S.w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do zarzucanego mu czynu zart. 289 § 1 i 2 kk, oświadczając iż wyjaśnienia złoży przed Sądem. W postępowaniu sądowym pomimo prawidłowo doręczonego zawiadomienia nie stawił się i nie złożył żadnych wyjaśnień.
W zakresie przyznania się do winy Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne, albowiem przeprowadzone postępowania dowodowe w sposób jednoznaczny świadczy o tym, że to oskarżony zabrał pojazd należący doP. W. (1)bez jego woli i wiedzy, a następnie wyjechał nim na drogiK.doprowadzając do uszkodzenia pojazdu.
Ustalony w sprawie stan faktyczny odzwierciedlają w pełni zeznania świadkówP. W. (1),P. W. (2),M. G.iL. S., które są logiczne i spójne, a które to zeznania Sąd uznał za w pełni wiarygodne.
Za wiarygodne należało uznać także zaliczone w poczet materiału dowodowego dokumenty albowiem zostały one sporządzone przez uprawnione organy w ramach przysługujących im kompetencji, w sposób rzetelny i fachowy. Ich prawdziwość i autentyczność nie wzbudziła w ocenie Sądu wątpliwości. Za wiarygodne Sąd uznał również sporządzoną w niniejszym postępowaniu opinię biegłych psychiatrów, uznając, że została one sporządzona w sposób rzetelny i zgodny z posiadaną przez nich wiedzą.
Sąd zważył, co następuje:
Czynu zart. 289 § 1 kkdopuszcza się ten, kto zabiera cudzy pojazd mechaniczny w celu krótkotrwałego użycia. Dla bytu tego przestępstwa konieczny jest zabór pojazdu tj. samowolne przejęcie spod władztwa osoby uprawnionej. Sprawca przestępstwa zart. 289 § 1 k.k.podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Surowszej odpowiedzialności od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności podlega sprawca, który zabiera pojazd w celu krótkotrwałego użycia po uprzednim włamaniu się do niego, zabiera pojazd stanowiący mienie znacznej wartości lub porzucił pojazd w stanie uszkodzonym (art. 289 § 2 k.k.).
W ocenie Sądu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwolił na przypisanie oskarżonemuS. S.sprawstwa zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu, bowiem w dniu 8 września 2015r. wK.podając się za syna właściciela zabrał w celu krótkotrwałego użycia cudzy pojazd mechaniczny markiP. (...)onr rej. (...)a następnie porzucił go w stanie uszkodzonym, uszkadzając elementy karoserii, sprzęgło oraz koło czym działał na szkodęP. W. (1).
Odnosząc powyższe rozważania karno - prawne do realiów niniejszej sprawy, w tym zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, bezspornym jest w ocenie Sądu, iż oskarżonyS. S.swoim zachowaniem wypełnił znamiona występku zart. 289 § 1 i 2 k. k.. w zw. zart. 64 § 1 k.k.Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy będący przedmiotem oceny i analizy Sądu pozwala na przypisanie oskarżonemu winy za popełnienie zarzucanego mu przestępstwa, albowiem w czasie swego bezprawnego, karalnego i karygodnego czynu – mając możliwość podjęcia decyzji zgodnej z prawem – nie dał posłuchu normie prawnej. W ocenie Sądu oskarżony działał z premedytacją, doskonale zdając sobie sprawę z tego co robi. Przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za przestępstwo podobne.
Stopień społecznej szkodliwości zarzucanego oskarżonemu czynu, mając na względzie sposób działania sprawcy, który w sposób świadomy popełnił przestępny czyn, należało ocenić jako znaczny.
Elementy rzutujące na wymiar stopnia społecznej szkodliwości czynów Sąd uwzględnił również jako okoliczności obciążające mając na względzie fakt, iż był już wcześniej karany za przestępstwa przeciwko mieniu. Jako okoliczność łagodzącą Sąd uwzględnił przyznanie się oskarżonego do winy.
Mając na uwadze powyższe wespół ze znacznym stopniem społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu oraz znacznym stopniem winy i w korelacji z określonymi wart. 53 k.k.dyrektywami wymiaru kary Sąd wymierzył oskarżonemu na podstawieart. 289 § 1 i 2 k.k.karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Zdaniem Sądu, orzeczona wobec oskarżonego kara pozbawienia wolności jest karą odpowiednią do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu, sprawiedliwą, dającą możliwość skutecznej resocjalizacji oskarżonego i monitorowania jego zachowania, a jednocześnie nie będzie też naruszała społecznego poczucia sprawiedliwości.
Z uwagi na fakt, iż oskarżonyS. S.w momencie popełnienia przedmiotowego przestępstwa był skazany na kary pozbawienia wolności na mocy innych wyroków sądowych, należy uznać, iż nie istnieją przesłanki zastosowania dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Podkreślić tu należy, iż oskarżony jest sprawcą niepoprawnym, który wykorzystuje każdą nadarzającą się sposobność by ponownie popełnić przestępstwo. Sąd nie dopatrzył się w sylwetce oskarżonego takich okoliczności, które świadczyłyby o tym, że w przyszłości zmieni on swoje postępowanie, będzie przestrzegać porządku prawnego i już więcej żadnego przestępstwa nie popełni. Oskarżony nie wyciągnął żadnych wniosków co do dotychczasowego postępowania, które pozwalałby założyć wobec niego pozytywną prognozę kryminologiczną, zwłaszcza iż będzie przestrzegał porządku prawnego, w tym nie popełni w przyszłości nowego przestępstwa. Zatem jedyną skuteczną karą dla oskarżonego będzie zdaniem Sądu kara pozbawienia wolności, która pozwoli odizolować oskarżonego od społeczeństwa.
O kosztach sądowych i opłacie Sąd orzekł na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalniając oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, uznając, iż możliwości zarobkowe oraz sytuacja osobista oskarżonego odbywającego obecnie karę pozbawienia wolności w innej sprawie nie pozwala mu na ich uiszczenie. Na podstawie § 17 ust 2 pkt. 3 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, Sąd przyznał adwokatowiJ. M.kwotę 738,- zł. plus podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu.
SSRJ. C.