Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 697/18
Data wyroku: 2018-11-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Rusin
Słowa kluczowe: Przestępstwa karnoskarbowe
Podstawa prawna: art. 107 § 1 kks

Sygn. akt IV Ka 697/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 listopada 2018 r.

Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Ewa Rusin

Protokolant:

Magdalena Telesz

przy udziale przedstawiciela Naczelnika(...)weW.J. P.,
po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2018 r.
sprawyA. U.
synaS.iB. z domu K.
urodzonego (...)wO.
oskarżonego zart. 107 § 1 kksw związku zart. 9 § 3 kks
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy
z dnia 2 sierpnia 2018 r. sygnatura akt VI K 347/16

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe związane z postępowaniem odwoławczym, w tym wymierza 960 zł opłaty za to postępowanie.

Sygn. akt IV Ka 697 / 18

UZASADNIENIE
A. U.został oskarżony o to, że

1
będąc prezesem zarządu podmiotu(...) Sp.z o.o.z siedzibą wB.przyulicy (...)bud.(...)- jako osoba zajmująca się sprawami gospodarczymi tego podmiotu- urządzał i prowadził 16 listopada 2015 roku gry na jedenastu automatach o nazwach:(...)o numerach;(...),(...),(...)(...)P.o numerach(...)-H.,(...)-H.,(...)o numerze(...)
- (...),(...)o numerze(...)-SS,S. (...)ó numerze(...)
- (...),(...)o numerze(...),P.*(...)o numerze(...)oraz(...)o numerze(...)
- (...)w punkcie o nazwie(...)zlokalizowanym wS.przyulicy (...), woj.(...), poza kasynem gier i bez zatwierdzonego regulaminu określającego warunki i zasady gry i bez udzielonej koncesji, a także bez zachowania warunków i zasad wynikających z przepisówustawy z 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych(Dz. U. z 2015 r. poz. 612 z późn. zm,),

tj. o czyn będący przestępstwem skarbowym zart. 107 § 1 kodeksu karnego skarbowego(kks), w zw. zart. 9 § 3kksw zw. zart. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych,

2
jako prezes odpowiedzialny z ramienia podmiotu(...), spółka z o. o. z siedzibą wB., w dniu 20 maja 2016 r. w punkcie gier opisanym jakoJ. C.zlokalizowanym przyul. (...)wŚ., kod pocztowy(...), woj.(...), urządzał i prowadził gry na dziesięciu automatach o nazwach: 1.C.G.nr(...), 2.P. (...)+G.nr(...)
- (...), 3.B. M.nr(...),4.E.nr(...), 5.(...)nr(...)
- (...), 6.P. (...)+G.nr(...)-M., 7.H.S.P.nr(...)-H., 8.U./H.S.nr(...), 9.U./H.S.nr(...), 10.M./P. (...)+G.nr(...), poza kasynem gier i bez zatwierdzonego regulaminu określającego warunki i zasady gry oraz bez udzielonej koncesji, a także bez zachowania warunków i zasad wynikających z przepisówustawy z 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych(Dz. U. z 2015 r. poz. 612 ze zm.),

tj. o czyn będący przestępstwem skarbowym zart. 107 § 1 kodeksu karnego skarbowego(kks), w zw. zart. 9 § 3kksw zw. zart. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych,

3
jako prezes odpowiedzialny z ramienia podmiotu(...), spółka z o. o. z siedzibą w(...)-B., w dniu 3 sierpnia 2016 r. w punkcie gier opisanym jakoJ. C.zlokalizowanym przyul (...)wŚ., kod pocztowy(...), woj.(...), urządzał i prowadził gry na siedmiu automatach o nazwach: 1.E.nr(...), 2.B. M.nr(...), 3.H.S.-G.nr(...), 4.K.nr(...), 5.H.S.nr(...)6.P. (...)+G.nr(...)-M., 7.(...)
P. (...)+G.nr(...)-M., poza kasynem gier i bez zatwierdzonego regulaminu określającego warunki i zasady gry oraz bez udzielonej koncesji, tj. wbrew przepisomart. 6 ust 1, art. 14 ust 1, art. 23a ustawy z 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych(t.j w Dz. U. z 2015 r. poz. 612 ze zm.),

tj. o czyn będący przestępstwem skarbowym zart. 107 § 1, w zw. zart. 9 § 3 Kodeksu karnego skarbowego.

4
że będąc Prezesem Zarządu podmiotu(...), Spółka z o.o. z siedzibą przyulicy (...), bud.(...)wB., kod pocztowy(...)- jako osoba zajmująca się sprawami gospodarczymi tego podmiotu- urządzał w okresie od 17.10.2016r do dniu 14.11.2016 roku gry na trzech automatach o nazwach: 1.P. (...)+G.nr(...)-M., 2.H.S.nr )(...)oraz 3.H.S.nr(...)w punkcie gier opisanym jakoJ.'H.zlokalizowanym przyul. (...)wS., pow.(...), poza kasynem gier i bez zatwierdzonego regulaminu określającego warunki i zasady gry i bez udzielonej koncesji, tj. wbrew przepisom art, 6ust 1, art. 14 ust 1, art. 23a ustawy z 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych(Dz. U. z 2015 r. poz, 612 ze zm.)

tj. o czyn będący przestępstwem skarbowym zart. 107 § 1, w zw. zart. 9 § 3 Kodeksu karnego skarbowego.

5
że będąc Prezesem Zarządu podmiotu(...), Spółka z o. o. z siedzibą przyulicy (...), bud.(...)wB., kod pocztowy(...)- jako osoba zajmująca się sprawami gospodarczymi tego podmiotu- urządzał i prowadził w okresie od22.01.2017r do 24.01,2017 r. poza kasynem gier i bez zatwierdzonego regulaminu określającego warunki i zasady gry i bez udzielonej koncesji, tj wbrew m, in.art. 6 ust. 1, art. 14ustl,art. 23auśt 1ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych(tekst jedn. Dz. U. z 2015r. poz. 612 z późniejszymi zmianami,) w lokalu o nazwie(...)znajdującym się wS.przyul. (...), pow,(...), gry na trzech automatach do giero nazwie C. (...)o nr(...)
- (...),H.S.nr(...)iH.S.nr(...),

tj. o czyn będący przestępstwem skarbowym zart. 107 § 1, w zw. zart. 9 § 3 Kodeksu karnego skarbowego.
Sąd Rejonowy w Świdnicy wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2018r. sygn. akt VI K 347 /16 :

I
oskarżonegoA. U.uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punktach 1, 2, 3, 4 i 5 części wstępnej wyroku, tj. przestępstw skarbowych zart. 107 § 1 kksw zw. zart. 9 § 3 kkw zw. zart. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowychorazart. 107 § 1 kkw zw. zart. 9 § 3 kksi za każdy z tych czynów, na podstawieart. 107 § 1 kks, wymierzył mu karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych po 80 (osiemdziesiąt) złotych każda stawka,

II
na podstawieart. 85 § 1 kkw zw. zart. 20 § 2 kksorazart. 39 § 1 kkswymierzyłA. U.karę łączną grzywny w wysokości 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych po 80 (osiemdziesiąt) złotych każda,

III
na podstawieart. 30 § 5 kksorazart. 31 § 5 kksorzekł przepadek dowodów rzeczowych w postaci automatów do gierE.nr(...),B. M.nr(...)H.S.-G.nr(...),K.nr(...),H.S.nr(...),P. (...)+G.nr(...)-M.,(...)
P. (...)+G.nr(...)-M.,P. (...)+G.nr(...)-M.,H.S.nr(...),H.S.nr(...),C.G.nr(...),P. (...)+G.nr(...)
- (...),B. M.nr(...),E.nr(...)(...)nr(...)
- (...),P. (...)+G.nr(...)-M.,H.S.P.nr(...)-H.,U./H.S.nr(...),U./H.S.nr(...),M./P. (...)+G.nr(...),(...)o nr(...)
- (...),H.S.nr(...)iH.S.nr(...)oraz znajdujących się w nich środków pieniężnych, zarządzając zniszczenie ww. automatów po uprawomocnieniu się wyroku,

IV
zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości, w tym wymierzył mu opłatę w kwocie 960 złotych.

Apelację od tego wyroku w całości wywiódł obrońca oskarżonego z wyboru, zarzucając:
Naruszenieart. 107 §1 kkspoprzez jego zastosowanie, mimo iż w toku postępowania nie wykazano, by oskarżony dopuścił się popełnienia takiego przestępstwa, czyli w szczególności brak w kwestionowanym wyroku jakiegokolwiek wskazania, które konkretnie zachowania oskarżonego wyczerpywały znamiona tego przestępstwa;
-Dalej także naruszenieart. 107 §1 kksw zw. zart. 4 §2 kks, a to poprzez niczym nieuzasadnione przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się wskazanego przestępstwa, działając umyślnie, chociaż takie ustalenie faktyczne nie znajduje jakiegokolwiek oparcia w materiale dowodowym zgromadzonym w postępowaniu;
Dodatkowo, z najdalej idącej ostrożności procesowej, również naruszenieart. 10 §3i ewentualne§4 kks. poprzez ich niezastosowanie, mimo iż okoliczności prawne sprawy niniejszej determinują wniosek, iż oskarżony z pewnością kierował się usprawiedliwionym przekonaniem, że zachodzi okoliczność wyłączająca bezprawność czynu, a już w ostateczności dopuścił się czynu zabronionego w usprawiedliwionej nieświadomości jego karalności;
Poza tym, z najdalej idącej ostrożności procesowej, także niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu w relacji do wagi czynu mu zarzucanego, co wynika z naruszeniaart. 10 §5 kkspoprzez jego niezastosowanie, mimo iż jeśli błąd, na który powołuje się oskarżony w swojej linii obrony, okazuje się być nieusprawiedliwionym, to skutkować to powinno zastosowaniem dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary - czego sąd rejonowy jednak nie wziął pod uwagę w kwestionowanym obecnie orzeczeniu;
Na końcu natomiast, z ostrożności procesowej, także naruszenieart. 107 §1 kksw zw. zart. 9 §3 kkspoprzez niewłaściwe zastosowanie, a to skazanie oskarżonego za 5 różnych przestępstw, mimo iż okoliczności sprawy nakazują wniosek, iż dopuścił się on co najwyżej dwóch czynów zabronionych o charakterze trwałym i wieloczynnościowym, zatem tylko w takim zakresie powinien być poddany osądowi i wymiarowi kary, adekwatnemu do rzeczywistego stanu rzeczy.
Uwzględniając powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Ostatecznie natomiast wnoszę o zmianę zaskarżonego wyroku co do wymiaru kary, która - przy uwzględnieniu możliwości nadzwyczajnego jej złagodzenia - jawi się jako wygórowana, a tym samym niesprawiedliwa.
Ponad powyższe, w każdym z przypadków, wniósł również o zasądzenie na rzecz oskarżonego kosztów obrony z wyboru w postępowaniu apelacyjnym - według norm i przepisanych.

Sąd Okręgowy zważył co następuje;

Apelacja okazała się całkowicie bezzasadna.
Apelujący nie zakwestionował ustaleń faktycznych, na których oparto zaskarżony wyrok, a jedynie ich subsumpcję i sądową wykładnię przepisówart. 107 § 1 kksw kontekścieart. 4 § 2 kks,art. 10 § 3, § 4w związku z, orazart. 9 § 3 kkstj. niestety nietrafnie argumentując, że przypisanych czynów oskarżony nie dopuścił się umyślnie ( wobec powszechnie znanych kontrowersji dotyczących notyfikacji przepisówart. 6 i 14ugh), ale działał w błędzie co do okoliczności wyłączającej bezprawność bądź ( i ) w błędzie polegającym na usprawiedliwionej nieświadomości karalności czynów, co – powinno skutkować zastosowaniem dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary w ramachart. 10 § 5 kks.
Oba lokale w których popełniono przedmiotowe przestępstwa skarbowe -(...)wS.i w(...)Ś.należą dofirmy (...) sp. z o.o.wB., której prezesem zarządu był oskarżony, a który w składanych wyjaśnieniach nie negował przypisanego mu urządzania i prowadzenia gier na automatach, z wyjaśnień tych należy wprost wnioskować, że prowadzoną w taki sposób działalność gospodarczą oskarżony uznawał za legalną. Stąd oczywiście błędne pozostają twierdzenia apelującego, jakoby to oskarżony swym działaniem nie wypełnił czasownikowych znamion występku skarbowegoart. 107 § 1 kksurządzania i prowadzenianielegalnych gier na automatach.
Oskarżony przypisanych mu 5-ciu czynów dopuścił się w okresie od 16 listopada 2015r. do 21 stycznia 2017r., zatem urządzał i prowadził gry na automatach do gier poza kasynem, bez udzielonej koncesji i bez zatwierdzonego regulaminu określającego warunki i zasady gry już w trakcie regulacji ustawyart. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1 i art.23 a ustawy o grach hazardowych( ugh) z dnia 19 listopada 2009r. obowiązującej od 3 września 2015r., tj w pełni notyfikowanej w Komisji Europejskiej, na co prawidłowo wskazał Sąd I instancji. Wymienione przepisy oskarżony złamał umyślnie w rozumieniuart. 4 § 2 kks, bo przecież nie uzyskał koncesji na prowadzenie kasyna gry, nie uzyskał koncesji lub zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier losowych lub na automatach, zatem nie był podmiotem uprawnionym do legalnej eksploatacji przedmiotowych automatów do gier hazardowych, których także nie zgłosił do wymaganej rejestracji przez naczelnika urzędu celnego. Oskarżony działał jako prezes podmiotu gospodarczegoSpółki z o. o. (...), zatem tylko na nim ciążył obowiązek dopełnienia wymogów formalnych w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach, tj. pozyskania stosownych koncesji, pozwoleń i wpisów do rejestru, o jakich mowa w przywołanych wyżej przepisachart. 6 ust. 1 i art.23a ustawy o grach hazardowych.
Wyjaśnienia oskarżonego co do rzekomych wątpliwości prawidłowego stosowania tejże ustawy ( na bazie orzecznictwa sądów powszechnych i Sądu Najwyższego) od wskazanej daty 3 września 2015r. są gołosłowne. Równie gołosłownie apelujący dowodzi, jakoby to stan prawny od nowelizacji ugh obowiązującej od 3 września 2015r. był skomplikowany a jakość stanowionego prawa niedostateczna.
Poza przywołaniem w zarzutach apelacyjnych przepisówart. 10 § 3 i § 4 kksapelujący nie był w stanie wykazać, by w dacie przypisanych czynów w świadomości oskarżonego zaistniał błąd co do okoliczności wyłączającej bezprawność działania. Nie wskazał także apelujący, z jakiego konkretnie orzecznictwa sądowego miałoby wynikać, że oskarżony od 3 września 2015r. ( wejścia w życie znowelizowanej ugh) po zapoznaniu się z przepisami prawa krajowego i unijnego mógł być przekonany o legalności jego działania, co winno skutkować ustaleniem, że działał w błędzie. Powoływanie się apelującego na inne wyroki dotyczące oskarżonego ( w pkt. 3 uzasadnienia) jest bezskuteczne, skoro okoliczności faktyczne w każdej sprawie są inne.
Na czym miałaby polegać obrazaart. 9 § 3 kkstego apelujący także nie wykazał.
Tak więc należy podzielić słuszność wywodów końcowych Sądu meriti w zakresie oceny prawnej czynów oskarżonego jako wypełniających ustawowe znamiona występku stypizowanego wart. 107 § 1 kks.
Błędnie apelujący domaga się potraktowania 5 –ciu czynów oskarżonego za cyt. „ co najwyżej 2 przestępstwa karne skarbowe”, tj. popełnione w dwóch lokalach, osobno wŚ.i osobno wS.. Myli tu apelujący pojęcia „czyn” i „przestępstwo” w kontekście czynu ciągłego zdefiniowanego wart. 6 § 2 kks. Konstrukcja jednego czynu przestępnego polega na tym, że sprawca podejmuje dwa lub więcej zachowań, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru lub z wykorzystaniem takiej samej sposobności. Ponieważ opisane wpkt. 1- 5zarzutów działania oskarżonego miały miejsce w innych okolicznościach, tj. czasie i przy wykorzystaniu innych automatów do gier, bo w lokalu wŚ.po kontroli i zatrzymaniu automatów w dniu 20.05.2016r. ( czyn 2) oskarżony wstawił kolejne automaty, co zostało ujawnione 3.08. 2016r. ( czyn 3), zaś wS.po kontroli i zatrzymaniu automatów w dniu 16.11.2015r. ( czyn 1) oskarżony wstawił kolejne automaty, popełniając kolejny czyn od 17.10.2016r. do 14.11.2016r. ( czyn 4) i dalej po zatrzymaniu automatów wstawił inne automaty ( czyn 5), to nie można stwierdzić zaistnienia znamienia „wykorzystania takiej samej sposobności”.
Mimo ustawowego zagrożenia wart. 107 § 1 kksnawet łącznie karami grzywny i pozbawienia wolności do lat 3-ch Sąd Rejonowy skazał oskarżonego tylko na kary grzywny, których wymiar – po 50 stawek - jest wyjątkowo niski i oscyluje w dolnych granicach zagrożenia przewidzianego wart. 107 § 1 kks( maksymalnego do 720 stawek), przy równie niskiej wysokości stawki jednostkowej 80 złotych. Kara łączna grzywny 120 stawek po 80 złotych została określona z bardzo wysoką absorpcją, jest wyjątkowo łagodna, zważywszy chociażby na dotychczasową karalność sądową oskarżonego za występki podobne zart. 107 § 1 kks( w dacie wyrokowania Sądu Rejonowego takich skazań było łącznie aż 53 k. 478 akt). Omawiana grzywna stanowi słuszną dolegliwość za złamanie norm prawa karnoskarbowego oraz przystaje do deklarowanych dochodów oskarżonego. Kara ta spełnia wymogiart.13 § 1 kksorazart.23 ust.3 kks, więc nie występują jakiekolwiek uzasadnione powody dla zmiany wyroku na korzyść oskarżonego.
O kosztach sądowych postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart.113 § 1 kksw zw. zart.636 § 1 kpkiart. 627 kpkoraz na podstawieart.21 ust. 1) iart. 8w zw. zart.3 ust.1 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973r./tj. DZ. U. Nr 49, poz. 223 z późn. zm./, obciążając nimi oskarżonego wobec przegrania apelacji.