Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I1 C 517/18
Data wyroku: 2018-04-20 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Kokowska-Kuternoga

Sygn. akt: I 1 C 517/18 upr.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 kwietnia 2018 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Ewa Kokowska-Kuternoga
Protokolant:  protokolant Aleksandra Miksza
po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2018 r. w Gdyni
sprawy z powództwaGminy M.G.
przeciwkoA. W.
o zapłatę
Izasądza od pozwanegoA. W.na rzecz powodaGminy M.G.kwotę 1310, 72 zł (jeden tysiąc trzysta dziesięć 72/100 złotych) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwot:
- 40, 96 zł od dnia 21.7.2013r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.8.2013r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.9.2013r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 22.10.2013r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.11.2013r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.12.2013r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.1.2014r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.2.2014r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.3.2014r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 22.4.2014r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.5.2014r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.6.2014r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 22.7.2014r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.8.2014r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.9.2014r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.10.2014r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.11.2014r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.12.2014r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.1.2015r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.2.2015r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.3.2015r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.4.2015r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.5.2015r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.6.2015r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.7.2015r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.8.2015r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 22.9.2015r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.10.2015r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.11.2015r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 22.12.2015r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.1.2016r. do dnia zapłaty;
- 40, 96 zł od dnia 21.2.2016r. do dnia zapłaty;
IIw pozostałej części umarza postepowanie;
IIIzasądza od pozwanegoA. W.na rzecz powodaGminy M.G.kwotę 325, 08 zł (trzysta dwadzieścia pięć 08/100 złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym 270,00 (dwieście siedemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 23 czerwca 2016 roku powód ,Gmina M.G., wniósł o zasądzenie kwoty 2914, 24 zł oraz o zasądzenie kosztów procesu od pozwanegoA. W.. W uzasadnieniu powód wskazał, iż roszczenia dochodzi na podstawie łączącej strony umowy najmu gruntu o powierzchni 15 m2położonego wG.przyulicy (...), obejmującego częśćdziałki nr (...), zawartej w dniu 11 lipca 1997 roku.
( pozew, k. 2-5)
Pismem z dnia 30.9.2016r powód sprecyzował, że dochodzi łącznie kwoty 1553, 52 zł za okres od 1.1.2013r do 29.2.2016r
( pismo powoda, k. 26)
Nakazem zapłaty z dnia 13.2.2017r Sąd orzekł zgodnie z żądaniem pozwu
( nakaz zapłaty, k. 28-31)
Pozwany ,A. W., wniosła w sprzeciwie od w/w nakazu o oddalenia powództwa, zwolnienie od kosztów sadowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu
( sprzeciw, k.114-115v,postanowienie k. 99)
W sprzeciwie podniósł zarzut przedawnienia roszczenia co do kwot dochodzonych przed 23.6.2013r, zarzucił też na bezzasadność żądania powódki, albowiem powództwo jest przedwczesne, niezgodne z zasadami współżycia społecznego, nieudowodnione- brak dowodu, na okoliczność, że działka jest własnością powoda. Pozwany przyznał, iż strony łączy umowa najmu gruntu, na którym pozwany użytkuje garaż. Pozwany wskazał na złą sytuacje materialną, rodzinną i zdrowotną.
Na rozprawie w dniu 11.4.2018r powód skorygował daty żądania odsetek , w których 20 wypadał w niedziele oraz cofnął pozew i zrzekł się roszczenia za okres przed 23.6.2013r
( protokół rozprawy, k. 179)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 11 lipca 1997 roku pomiędzyGminą M.G.(wynajmującym) aA. W.(najemcą) doszło do zawarciaumowy o nr (...), której przedmiotem była nieruchomość zabudowana garażem o powierzchni 15 m2, położona wG.przyulicy (...), obejmującadziałkę nr (...), stanowiące własność wynajmującego, opisaną wKW (...). Umowa zawarta została na czas nieoznaczony .
Zgodnie z zapisem § 2 -6 umowy, strony ustaliły przeznaczenie przedmiotu najmu wyłącznie w celu garażowania pojazdów mechanicznych. Garaż został wybudowany przez najemcę. Umowa obowiązuje od 1.8.1997r , a czynsz miesięcznie wynosi 10, 50 zł, 70 gr za m kw. plus VAT 22 % - 2, 31 zł , łącznie miesięcznie – 12, 81 zł. W latach następnych czynsz będzie rewaloryzowany na dzień 1.2. każdego roku w oparciu o wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych ogłoszony przez Prezesa GUS i aneksowany. Wypowiedzenie umowy może nastąpić za 1-o miesięcznym wypowiedzeniem, a wynajmujący może wypowiedzieć ze skutkiem natychmiastowym, gdy najemca nie wywiązuje się z warunków umowy. W latach 2009, 2011, 2012 i 2013 zawarto aneksy do w/w umowy , którymi ustalono nowe opłaty za najem, ostatnia-obowiązująca od 1.3.2013r wyniosła 40, 96 zł
Od początku 2013rA. W.nie uiszcza opłat za najem , mimo wezwania go do zapłaty.
niesporne, a nadto: umowa najmu, – k. 7-8, aneksy do umowy, k. 9,11, 13-14, dowody doręczenia-k. 10, 12, 13v,14v,wezwanie do zapłaty, k. 15-18, dowód doręczenia, k. 19
W międzyczasiedziałka nr (...)zmieniła na skutek podziałów geodezyjnych nr na 158/4 i została odłączona doKW (...)
dowód: wydruki zKW (...), k. 130-136,163-178 załącznik graficzny, k. 137,informacja z rejestru gruntów, k. 138, wydruk zKW (...), k 143-163
Pozwany ma ponad 70 lat, jest schorowany i nie ma dochodów, tylko zasiłek stały z MOPS w wysokości 382, 87 zł, mieszka w lokalu socjalnym, miesięczne wydatki jego to kwota ok. 600 zł , toczy spór ze Skarbem Państwa i prowadzi egzekucje przysługującej Mu należności na podstawie wyroku sądu powszechnego, sam też jest dłużnikiem, nie reguluje zadłużenia w wysokości 838, 60 zł
dowód: oświadczenie pozwanego, k. 76-78, decyzja MOPS k, 79, zaświadczenie, k. 80,decyzja o dodatku mieszkaniowym, k. 81, zawiadomienie o opłatach, k. 82,89 orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, k. 83, zaświadczenie lekarskie, k. 84, decyzja o usługach opiekuńczych, k. 85-88, zawiadomienie o egzekucji komorniczej k. 90, pismo wierzyciela, k. 91

Sąd zważył, co następuje:
Ustaleń powyższego stanu faktycznego Sąd dokonał na podstawie dowodów z dokumentów przedłożonych przez strony w toku postępowania, które uznane zostały za wiarygodne w całości, albowiem nie budziły zastrzeżeń Sądu co do autentyczności i prawdziwości twierdzeń w nich zawartych, tym bardziej, że żadna ze stron nie kwestionowała ich mocy dowodowej.
Sąd pominął wniosek o dopuszczenie dowodu z zeznań pozwanego , choć nie dał temu wyrazu postanowieniem, albowiem pozwany nie stawił się na posiedzenie, a mając na względzie wiek pozwanego, fakt przyznania faktów wskazanych przez powódkę w pozwie oraz plik dokumentów złożonych do sprawy obrazujących sytuacje majątkowa i zdrowotną pozwanego, dowód taki nie wniósł by niczego nowego do sprawy, a tylko przedłużył postępowanie i naraził pozwanego na dodatkowe koszty i wysiłek.
Poza sporem w niniejszej sprawie pozostawał fakt, iż strony łączy umowy najmu nieruchomości gruntowej położonej wG.przyulicy (...)obejmującejdziałkę nr (...)-obecnie 158/4, jak również, to, że od początku 2013r , do lutego 2016r pozwany nie uiszczał opłaty za najem wyliczonej w lutym 2013r na kwotę 40, 96 zł. Ostatecznie powód żądał w/w kwoty od 21.7.2013r poczynając, do lutego 2016r kończąc.
W związku z tym, iż pozwany przyznał fakty będące uzasadnieniem pozwu w zakresie ustalonej i zawartej w podpisanej umowie ,treści umowy, braku dokonywania wpłat w zakreślonym terminie, okoliczności te sąd uznał za przyznane, zaś stosownie do treściart. 229 k.p.c.okoliczności przyznane w toku postępowania, nie wymagają dowodu.
Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się zatem do ustalenia, czy powódkaGmina M.G.jest właścicielemdziałki (...)oraz , czy zasadnie domaga się czynszu najmu za podany okres.
W ocenie Sądu powództwo zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 659 § 1 k.c.przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
Stosownie do treściart.669. kc§ 1. Najemca obowiązany jest uiszczać czynsz w terminie umówionym.
§ 2. Jeżeli termin płatności czynszu nie jest w umowie określony, czynsz powinien być płacony z góry, a mianowicie: gdy najem ma trwać nie dłużej niż miesiąc - za cały czas najmu, a gdy najem ma trwać dłużej niż miesiąc albo gdy umowa była zawarta na czas nieoznaczony - miesięcznie, do dziesiątego dnia miesiąca.
Zważyć należy, iż materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie, ponad wszelką wątpliwość pozwala na ustalenie i przyjęcie, iż pozwany , nie wywiązał się z obowiązku uiszczanie co miesiąc czynszu, określonego treścią umowy i aneksów, o czym świadczy dokumentacja przedstawiona przez powoda, jak i również przyznanie tej okoliczności przez samego pozwanego. Na marginesie wskazać należy, iż jeżeli pozwany miał wątpliwości, czy kontynuowanie umowy najmu jest dla niego korzystne , choćby z braku pieniędzy-miał możliwość aby umowę wypowiedzieć. Dokumenty w postaci wydruków z ksiąg wieczystych oraz dokumenty geodezyjne przedstawione przez powoda nie pozostawiają wątpliwości, że po dokonanych zmianach geodezyjnychdziałka (...), stała siędziałką (...)i została przeniesiona dokw (...), jednak cały czas jest własnością powoda.
Art. 6. k.c.stanowi, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Twierdzenia powoda, poparte, brzmieniem treści umowy najmu określającej obowiązki finansowe pozwanego z tytułu najmu, rozliczeniami za poszczególne miesiące z tytułu czynszu, są prawdziwe i zostały udowodnione . Pozwany natomiast nie wykazał , że powód nie jest właścicielem nieruchomości , która wynajmuje, nie wykazał, też skutecznie naruszenia zasad współżycia społecznego.
Skoro mamy do czynienia z łączącą strony umową dzierżawy, a więc umową cywilnoprawną, Prezydent MiastaG.nie występuje tu we władczej roli organu administracji publicznej, lecz jako reprezentant osoby prawnej (Gminy M.G.) w wykonywaniu jej uprawnień majątkowych z zakresu prawa cywilnego, będąc równoprawnym drugiej stronie ( pozwany)podmiotem. A zatem łączący strony stosunek prawny podlega wyłącznie prawu cywilnemu i uregulowany jest wyłącznie treścią zawartej przez strony umowy. Z umowy tej wynika zaś obowiązek pozwanego do uiszczania miesięcznie czynszu najmu na rzeczGminy M.G..
Reasumując, skoro w chwili rozstrzygania sprawy , a Sąd bierze pod uwagę okoliczności sprawy z chwili zamknięcia rozprawy /art. 316.§ 1.k.p.c.:” Po zamknięciu rozprawy sąd wydaje wyrok, biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy; w szczególności zasądzeniu roszczenia nie stoi na przeszkodzie okoliczność, że stało się ono wymagalne w toku sprawy.”/, tj, na dzień 20.4.2018r, pozwany nie uiścił zaległych należności za okres objęty pozwem po uwzględnieniu ograniczenia pozwu w toku sprawy, to, na podstawieart. 669 kpcSąd w punkcie I wyroku zasądził łączną kwotę 1310, 72 zł . Wobec treściart. 481 § 1 i 2 k.c.stanowiącego, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi, natomiast jeżeli stopa odsetek nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe, przy czym gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy, powodowi , zgodnie z żądaniem pozwu, należały się odsetki ustawowe.
Art. 5.k.c.stanowi, że  ,nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony. Powódka zarzuciła pozwanemu naruszenie w/w zasad w zakresie skorzystania z prawa wypowiedzenia umowy ze skutkiem natychmiastowym.
Wąskie ujęcie nadużycia prawa prezentuje TK w wyroku z dnia 17 października 2000 r., SK 5/99, OTK 2000, nr 7, poz. 254, opowiadając się przeciwko „samoistnemu stosowaniuart. 5 k.c.", rozumianemu jako zastępowanie przez ten przepis innych norm, które mogą zabezpieczyć interes zagrożony wykonywaniem prawa podmiotowego. Trybunał Konstytucyjny wskazuje, że nie chodzi tu o normę nadrzędną pozwalającą na „zastępowanie szczegółowych instytucji prawa cywilnego przez tę klauzulę". W ten sposób Trybunał dąży do wyeliminowania ewentualnej prawotwórczej roli sądów, która mogłaby zagrozić pewności prawa. Ponadto Trybunał stwierdza, że „klauzula generalna zawarta wart. 5 k.c.nie kształtuje praw podmiotowych ani nie zmienia praw wynikających z innych przepisów prawa". Takie też jest stanowisko Sądu Najwyższego, który stwierdza, że „klauzula generalna zawarta wart. 5 k.c.nie może być rozumiana jako pozostawienie sądowi orzekającemu dowolności w udzielaniu stronie powodowej ochrony prawnej lub odmowy takiej ochrony" (por. wyrok z dnia 3 lutego 1998 r., I CKN 459/97, LEX nr 78424).
Mając na względzie powyższe, Sąd, uznał , że skorzystanie z prawa do dochodzenia należności na drodze sądowej nie jest nadużyciem prawa w rozumieniuart. 5 kc.. Godząc się na kontynuowanie umowy i nie wypowiadając jej mimo braku środków na utrzymanie najmu, pozwany powinien liczyć się z konsekwencjami niedochowania warunków umowy i jeśli zakładała , że ich nie spełni, albo z dużym prawdopodobieństwem ich nie spełni, powinien umowę wypowiedzieć.
Art. 203.§ 1. kpcstanowi, że ,pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia - aż do wydania wyroku.§ 2.Pozew cofnięty nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa. Na żądanie pozwanego powód zwraca mu koszty, jeżeli sąd już przedtem nie orzekł prawomocnie o obowiązku ich uiszczenia przez pozwanego.§ 3.W razie cofnięcia pozwu poza rozprawą przewodniczący odwołuje wyznaczoną rozprawę i o cofnięciu zawiadamia pozwanego, który może w terminie dwutygodniowym złożyć sądowi wniosek o przyznanie kosztów. Gdy skuteczność cofnięcia pozwu zależy od zgody pozwanego, niezłożenie przez niego oświadczenia w tym przedmiocie w powyższym terminie uważa się za wyrażenie zgody.
Zgodnie zart. 355 § 1 k.p.c.Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. Przepisart. 355 § 2 k.p.c.stanowi, że postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew w piśmie procesowym albo gdy strony zawarły ugodę przed mediatorem, którą zatwierdził sąd. Odpowiedni stosuje się w/w przepisy do wniosków składanych w toku sprawy.
Sąd oceniając zaistniały w sprawie stan faktyczny doszedł do wniosku, że powód cofnął pozew zrzekając się roszczenia i uczynił to będąc reprezentowanym przez profesjonalnego pełnomocnika ,więc mając pełną świadomość skutków prawnych swojego oświadczenia, dlatego uznał w/w za dopuszczalne i umorzył postępowanie w pk-cie II wyroku.
O kosztach procesu Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu na podstawieart. 98 k.p.c.iart. 108 k.p.c.w zw. z § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych ,obciążając nimi w kwocie 325, 08 zł złotych pozwanego. Koszty procesu w niniejszej sprawie wynosiły łącznie 1514 złotych i obejmowały kwotę 30 złotych tytułem opłaty sądowej oraz kwotę 360 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz 17 zł opłaty od pełnomocnictwa, a także kwotę 1107 zł tytułem kosztów działania pełnomocnika z urzędu. Pozwany w zakresie części przegranej został obciążony częścią kosztów w wysokości 325, 08 zł , w tym wynagrodzeniem pełnomocnika powoda w części obejmującej kwotę 270 zł , a to z powodu jego sytuacji majątkowej i zdrowotnej. Pozwany jest schorowany, ma niskie dochody i na co dzień korzysta z pomocy zarówno finansowej , jak i opiekuńczej. Pozostałe koszty pozostały po stronie powoda i Skarbu Państwa.

ZARZĄDZENIE

1
odnotować w kontrolce uzasadnień,

2
odpis uzasadnienia wraz z odpisem wyroku doręczyć wnioskodawcom,

3
akta przedłożyć z wpływem lub za 21 dni.