Sąd Okręgowy w Łodzi
XIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy
Sygnatura akt: XIII Ga 1196/17
Data wyroku: 2018-02-26 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Sędzia SO Jarosław Pawlak,, Sędzia SO Tomasz Bajer, Sędzia SO Mariola Szczepańska (sprawozdawca)
Słowa kluczowe: Wynagrodzenie za bezumowne korzystanie, Powództwo o ustalenie
Podstawa prawna: art. 222 § 1 k.c., art. 224 § 2 k.c. w zw. z art. 225 k.c., art. 233 § 1 k.p.c.

Sygnatura akt XIII Ga 1196/17

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 15 marca 2017r. w sprawie XIII GC 1851/13 z powództwaR. N. (1)przeciwko(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wŁ.o ustalenie orazz powództwa wzajemnego(...)spółkiz ograniczoną odpowiedzialnością z siedziba wŁ.przeciwkoR. N. (1)o wydanie koparko – ładowarki i zapłatę 2.000,00 złotych Sąd Rejonowy dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi:
1. oddalił powództwoR. N. (1)o ustalenie;
2. zasądził odR. N. (1)na rzecz(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwŁ.kwotę 2.417,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;
a z powództwa wzajemnego:
1.nakazałR. N. (1)wydanie(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwŁ.koparko ładowarkimarki C.model(...)nr(...)wraz z kompletem kluczyków;
2. oddalił powództwo o zasądzenie kwoty 2.000,00 zł;
3. zasądził odR. N. (1)na rzecz(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwŁ.kwotę 4.680,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Sąd Rejonowy ustalił, że poprzednik prawny(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwŁ.w dniu 13 marca 2006r. nabył koparko-ładowarkęC.o numerze identyfikacyjnym(...)model(...).
Pismami z dnia 22 lipca 2013 r., 9 grudnia 2013 r.R. N. (1)był wzywany do zwrotu koparko-ładowarkiC.o numerze identyfikacyjnym(...)model(...).
R. B. (1)był jedynym wspólnikiem oraz prezesem zarządu(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwŁ..

R. N. (2)prowadzi działalność gospodarcza podfirmą (...)(...).
R. B. (1)prowadził również działalność gospodarczą podfirmą (...)R. B. (1).
R. N. (1)wykonywał na zlecenieR. B. (1)prace rozbiórkowe na terenie zajezdni wŁ.przyul. (...).
Za wykonane praceR. N.wystawił faktury VAT obciążającefirmę (...).
R. N. (1)miał wykonywać podjazd dla(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwŁ.. W celu wykonania pracR. B. (2)zezwolił na użyczenie koparko-ładowarkiC.o numerze identyfikacyjnym(...)model(...)R. N..
Do wydania koparkiR. N.doszło w lipcu 2012 r.
W oparciu o powyższe ustalenia Sąd Rejonowy zważył, żeR. N. (1)co do zasady miał prawo do złożenia pozwu w trybieart. 189 kodeksu postępowania cywilnego. Sąd podzielił zdanie powoda, że nie ma innej możliwości ustalenia że jest właścicielem koparko-ładowarkiC.o numerze identyfikacyjnym(...)model(...).  Jednakże, Zdaniem Sądu I instancji,R. N.przeoczył dwie okoliczności:
- podstawą zgłoszonego żądania był fakt wykonywania przez niego na rzeczR. B. (2)– prowadzącego działalność gospodarczą podfirmą (...).
To w ramach tej umowy, zdaniem powoda, miało dojść do rozliczenia przez przejęcie koparko-ładowarkiC.o numerze identyfikacyjnym(...)model(...).
Oznacza to, że wyłącznym adresatem żądań powoda winien byćR. B. (2), nie zaś(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwŁ..
Po drugie - właścicielem koparko-ładowarkiC.o numerze identyfikacyjnym(...)model(...)jest(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwŁ..
Fakt, że jedynym udziałowcem(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwŁ.byłR. B. (1), który był jednocześnie prezesem zarządu spółki był bez znaczenia dla rozstrzygnięcia żądania powoda.
R. B. (2)w ramach rozliczenia swojej umowy zawartej w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, nie mógł i nie miał prawa zaproponować w rozliczeniu koparko-ładowarkiC.o numerze identyfikacyjnym(...)model(...)której właścicielem było(...)spółkaz ograniczoną odpowiedzialnością wŁ..
Fakt, że(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwŁ.użyczyłaR. N.koparko-ładowarkiC.o numerze identyfikacyjnym(...)model(...)do wykonania podjazdu nie oznacza, że(...)zawarłaz R.N.umowę sprzedaży tej koparki.
Bez wydania kluczyków,R. N.nie mógłby wykorzystać koparki do wykonania podjazdu.
Sąd I instancji nie znalazł żadnych podstaw do zakwestionowania zeznań zarówno R.B.jak iR. B. (1)co do okoliczności wejściaw posiadanie koparko-ładowarkiC.o numerze identyfikacyjnym(...)model(...)przezR. N..
Użyczenie koparki nastąpiło w czasie gdyR. N.wykonywał prace rozbiórkowe zlecone przezR. B.i pewnego rodzaju „grzeczność” polegająca na użyczeniu koparki do wykonania prac na rzecz(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwŁ.nie jest niczym nadzwyczajnym.
Sąd Rejonowy nie dał wiary zeznaniomR. N.iG. N. (1), że doszło do sprzedaży koparko-ładowarkiC.o numerze identyfikacyjnym(...)model(...)przez(...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnościąwŁ.na rzeczR. N..
Powód prowadzi działalność gospodarczą i w stosunku do powoda należy stosować inne standardy niż do osób fizycznych.
Zdaniem Sądu I instancji, skoro, jak to twierdziR. N., nabył koparko-ładowarkęC.o numerze identyfikacyjnym(...)model(...), to winien zadbać o właściwą dokumentacje potwierdzającą fakt kupna sprzętu, zwłaszcza, że jako osoba prowadząca działalność, wystawiająca faktury VAT miał możliwość nie tylko odliczenia podatku VAT od transakcji, ale również mógł np. odliczać amortyzację od nabytego sprzętu.
Fakt, żeR. N.złożył zdjęcia, sprzętów sprzedawanych przez(...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnościąwŁ.nie oznacza automatycznie faktu nabycia tych sprzętów.
Sąd Rejonowy odmówił mocy dowodowej zeznaniom R.B.,R. N.iG. N.,D. D.dotyczących rozliczenia prac rozbiórkowych wykonywanych przezR. N.na rzeczR.B.((...)) gdyż nie mają one żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu pomiędzy stronami.
Również Sąd I instancji odmówił mocy dowodowej zeznaniom świadkaP. N.z tych samych powodów. Zeznania tego świadka nie wnoszą nic do rozpoznawanych sporów.
Drugim żądaniem które musiało zostać rozpoznane przez Sąd Rejonowy było roszczenie(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwŁ., tj. wydania przezR. N.koparko-ładowarkiC.o numerze identyfikacyjnym(...)model(...)
(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwŁ.załączyła dowód własności koparki w postaci faktury z dnia 13 marca 2006 r. nabytej przez poprzednika prawnego powoda wzajemnego.
Oznacza to, że właścicielem koparko-ładowarkiC.o numerze identyfikacyjnym(...)model(...)jest(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwŁ., a tym samym ma prawo domagania się, aby osoba która włada jej rzeczą wydała ją właścicielowi.
R. N.nie przedstawił żadnego dowodu, iż przysługuje jemu skuteczne prawo do władania koparką.
Dlatego też Sąd Rejonowy uwzględnił żądanie(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwŁ.w zakresie zobowiązaniaR. N.do wydania koparko-ładowarkiC.o numerze identyfikacyjnym(...)model(...).
Ostatnim żądaniem które zostało zgłoszone do rozpoznania przez Sąd było roszczenie o zasądzenie 2.000,00zł tytułem odszkodowania za bezumowne korzystanie przezR. N.z koparko-ładowarkiC.o numerze identyfikacyjnym(...)model(...).
Zdaniem Sądu I instancji,(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwŁ.wykazała jedynie fakt bezumownego korzystania przezR. N.z koparko-ładowarkiC.o numerze identyfikacyjnym(...)model(...).
Jednakże poza twierdzeniem zawartym w pozwie wzajemnym co do kosztów miesięcznego najmu,(...)nie przedstawiła żadnych dowodów, ani wniosków dowodowych potwierdzających, że z tytułu bezumownego korzystania z koparki powodowi należała się kwota 2.000,00zł i żądanie(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwŁ.jako nieudowodnione nie mogło zostać uwzględnione przez Sąd.
Mając powyższe na uwadze Sąd Rejonowy na podstawieart. 189 kodeksu postępowania cywilnego,art. 222 § 1 kodeksu cywilnego,art. 6 kodeksu cywilnegow zw. zart. 232 kodeksu postępowania cywilnego,art. 316 kodeksu postępowania cywilnego,art. 98 kodeksu postępowania cywilnegoorzekł jak w sentencji. (wyrokk. 350- 351, uzasadnienie k. 352—353v.)
Apelację od powyższego wyroku wniosły obie strony.
Pozwana główna (powódka wzajemna) zaskarżyła wyrok w części, to jestw zakresie pkt 2 wyroku odnoszącego się do powództwa wzajemnego, w którym Sąd oddalił powództwo o zasądzenie kwoty 2.000 zł.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:
- naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest naruszenieart. 233 § l k.p.c.przez zaniechanie wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego, pominięcie dowodów przedstawionych przez(...) sp. z o.o., a w konsekwencji błąd w ustaleniach faktycznych polegający na niezasadnym przyjęciu, że spółka nie przedstawiła dowodów na potwierdzenie zasadności kwoty żądanej tytułem częściowego odszkodowania za bezumowne korzystanie z koparki.
Pozwana wniosła o:
1. zmianę zaskarżonego wyroku przez uwzględnienie powództwa wzajemnego również w zakresie żądania zasądzenia odR. N. (1)na rzecz(...) sp. z o.o.kwoty 2.000 zł tytułem częściowego odszkodowania za bezumowne korzystanie z koparki będącej przedmiotem sporu, co w konsekwencji prowadzi do uwzględnienia powództwa wzajemnego w całości;
2. zasądzenie odR. N. (1)na rzecz(...) sp. z o.o.zwrotu kosztów postępowania przed sądem II instancji,w tym kosztów zastępstwa procesowego, według obowiązujących norm. (apelacja pozwanej głównej k. 361 – 363)
Powód główny (pozwany wzajemny) zaskarżył wyrok w części oddalającej powództwoR. N. (1)o ustalenie i w części zasądzającej zwrot kosztów procesu odR. N. (1)dla(...) sp. z o.o.oraz z powództwa wzajemnego w części nakazującejR. N. (1)wydanie pozwanej spółce koparko ładowarkimarki C.model(...)nr(...)wraz z kompletem kluczyków (pkt 1) i zasądzającej od powoda na rzecz pozwanego kwotę 4.680 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
1) naruszenieart. 233 § l k.p.c.przez naruszenie granic swobodnej oceny dowodów mające wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie, dokonanie przez SądI instancji ustaleń całkowicie wbrew treści zebranych w sprawie dowodów, doświadczeniu życiowemu, a także zaniechanie wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego, w szczególności odmowę mocy dowodowej zeznaniomR. N. (1),G. N. (1)orazR.iM. B.,D. D.a takżeP. N., zakresie prowadzącym do sprzeczności istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, a to:
a) uznania, iżR. N. (1)miał wykonywać podjazd dla pozwanej spółki,w tym celuR. B. (1)zezwolił na użyczenie koparko-ładowarkiC.o numerze identyfikacyjnym(...)model(...)R. N. (1);
b) uznania, iż pomiędzy stronami nie doszło do zawarcia w dniu 23 lipca 2012 r. umowy sprzedaży koparko-ładowarkiC.o numerze identyfikacyjnym(...)model(...), wykonanej przez wydanie koparki powodowi w dniu23 lipca 2012 r.;
c) uznania, iż okoliczności dotyczące rozliczenia prac rozbiórkowych wykonywanych przez powoda na rzeczR. B. (1)nie mają żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu;
d) pominięcia istotnej okoliczności polegającej na tym, iż powód dokonał na swoją rzecz (swoje dane) kolejnego już - właściwego dla siebie ubezpieczenia nabytej koparko-ładowarki i zawsze dotychczas zachowywał się tak jak właściciel tej maszyny, czyli jak posiadacz samoistny;
2) naruszenie przepisów prawa procesowego tj. 233k.p.c.poprzez odmowę wiarygodności zeznańR. B. (1),R. N. (1),G. N. (1)iD. D.dotyczących rozliczenia prac rozbiórkowych jako nie mających znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu, w sytuacji, gdy osią sporu jest właśnie rozliczenie za wykonanie tych prac.
W ramach postępowania dowodowego skarżący wniósł o:
1. dopuszczenie w postępowaniu apelacyjnym dowodu z odpisu zażaleniaw postępowaniu karnym o sygn. akt V Kp 1013/13 toczącym się wcześniej niż data wydania orzeczenia Sądu I instancji w przedmiotowej sprawie, na okoliczność wykazania, iżR. B. (1), a także sama pozwanaspółka (...) sp. z o.o.wŁ.zmieniały co chwile swoje oświadczenia na potrzeby aktualnie toczących się postępowań sądowych, a także na okoliczność wykazania poczynionych jużw postępowaniu karnym ustaleń dokonanych przez Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi V Wydział Karny w sprawie o sygn. akt V Kp 1013/13 (postanowienie z dnia 14 lutego 2014 r.), iż powodowiR. N. (1)przysługuje ochrona wynikająca zart. 461 § l k.c.;
2. zobowiązanie Prokuratury RejonowejŁ.wŁ.do udostępnienia aktw sprawie o sygn. l Ds. 2030/13 na okoliczność wykazania treści złożonego pierwotnie zawiadomienia przeciwko Powodowi i jego uzasadnienia, jednoznacznie obrazujących fakt zmiany twierdzeń składanych przez pozwaną spółkę,a w szczególności przezR. B. (1)ówczesnego jej prezesa zarządu, co do wszelkich okoliczności związanych z wydaniem koparko-ładowarkiC.o numerze identyfikacyjnym(...)model(...), a w konsekwencji błędne ustalenia stanu faktycznego poczynione przez Sąd I instancji.
Wskazując na powyższe zarzuty powód główny wniósł o:
1) zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez:
a. ustalanie istnienia po stronie powoda prawa własności koparko-ładowarkiC.o numerze identyfikacyjnym(...)model(...), na podstawie zawartej umowy sprzedaży z dnia 23 lipca 2012 r., wykonanej przez wydanie ww. koparko-ładowarki powodowi w dniu 23 lipca 2012 r. wraz z kluczykami oraz dokumentem ubezpieczenia;
b. zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania wg. norm przepisanych;
c. oddalenie powództwa wzajemnego o wydanie(...) sp. z o.o.koparko-ładowarkiC.o numerze identyfikacyjnym(...)model(...)wraz z kompletem kluczyków oraz zasądzenie od(...) sp. z o.o.na rzeczR. N. (1)kosztów procesu wg. norm przepisanych;
2) zasądzenie od pozwanego (powoda wzajemnego) na rzecz powoda (pozwanego wzajemnego) kosztów postępowania apelacyjnego wg. norm przepisanych;
3) ewentualnie, uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji wraz z rozstrzygnięciem o kosztach instancji odwoławczej. (apelacja powoda głównego k. 415 – 420)
Powód główny (pozwany wzajemny) wniósł o oddalenie apelacji pozwanej głównej (powódki wzajemnej) w całości i zasądzenie od pozwanej głównej na rzecz powoda kosztów postępowania apelacyjnego, według norm prawem przepisanych. (odpowiedź na apelację k. 382 – 387, protokół z rozprawy apelacyjnej k. 466 –467, 468)
Pozwana główna (powódka wzajemna) wniosła o oddalenie apelacji wniesionej przezR. N.jako oczywiście bezzasadnej, oddalenie wniosków dowodowych zgłoszonych w postępowaniu apelacyjnym na podstawieart. 381 k.p.c.i zasądzenie od powoda (pozwanego wzajemnego)R. N. (1)na rzecz pozwanej (powódki wzajemnej)(...) sp. z o.o.kosztów postępowania przed sądem II instancji, w tym kosztów zastępstwa procesowego według obowiązujących norm. (odpowiedź na apelację k. 444 – 448, protokół z rozprawy apelacyjnej k. 466 –467, 468)
Sąd Okręgowy, Sąd Gospodarczy zważył, co następuje:
Obie apelacje są bezzasadne i podlegają oddaleniu. Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, które Sąd Okręgowy w pełni podzielai przyjmuje za własne z tą zmianą, że koparko - ładowarkęC.o numerze identyfikacyjnym(...)model(...)w dniu 13 marca 2006 r. kupiła pozwana główna, która wówczas używała firmy(...)spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. (dowód: faktura k.33, ogłoszenie wpisuw Monitorze Sądowym i Gospodarczym k. 34-35).
Powyższe zmienione ustalenia faktyczne Sąd Okręgowy dokonał na podstawie wskazanych dowodów, których zarówno treść jaki i autentyczność nie była kwestionowana w toku postępowania.
Sąd Okręgowy na podstawieart. 381 k.p.c.pominął wnioski dowodowe powoda głównego zgłoszone w apelacji.
Zgodnie zart. 381 k.p.c.sąd drugiej instancji może pominąć nowe faktyi dowody, jeżeli strona mogła je powołać w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, chyba że potrzeba powołania się na nie wynikła później.
Przez nowe fakty i dowody należy rozumieć te, które nie były stronie znane do chwili wydania wyroku przez sąd pierwszej instancji (art. 316 k.p.c.) lub te, które powstały już po wydaniu wyroku. Można powoływać również fakty i dowody, które wprawdzie były znane stronie przed wydaniem wyroku przez sąd pierwszej instancji, lecz ich powołanie przez stronę nie było konieczne.
Przepisart. 381 k.p.c.ma charakter wyjątkowy, nie może być więc interpretowany w sposób rozszerzający (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 13.6.2012 r., II CSK 608/11, opubl. Legalis).
Uregulowanie zawarte w tym przepisie jest wyrazem dążenia do koncentracji materiału dowodowego przed sądem pierwszej instancji. Strona, która dopuszcza się zaniedbania w zakresie przysługującej jej inicjatywy dowodowej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, musi liczyć się z tym, że sąd drugiej instancji wniosku dowodowego nie uwzględni (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 17.04.2002 r., IV CKN 980/00, opubl. Legalis).
W przepisieart. 381 k.p.c.chodzi o te fakty i dowody, które mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 227 k.p.c.).
W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, według którego strona nie może skutecznie żądać ponowienia czy uzupełnienia postępowania dowodowego tylko dlatego, że spodziewała się korzystnej dla siebie oceny materiału dowodowego przez Sąd I instancji bądź przypuszczała, że do wskazania spornej okoliczności wystarczą inne dowody (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 listopada 1997, II CKN 446/97. OSNCP 1998/4/67).
Strona, która powołuje w postępowaniu apelacyjnym nowe fakty lub dowody powinna wykazać, że nie mogła ich powołać w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji lub że potrzeba powołania się na nie wynikła później. Strona powinna zatem przynajmniej uprawdopodobnić wystąpienie okoliczności, o których mowa wart. 381 k.p.c., co w rozpoznawanej sprawie nie nastąpiło.
W puncie 2 petitum apelacji powód główny reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika zarzuca Sądowi Rejonowemu naruszenie całegoart. 233 k.p.c.Jednakże§ 2tego przepisu dotyczy sytuacji odmowy przedstawienia przez stronę dowodu, która w sprawie nie miała miejsca. Sąd Okręgowy odniósł zatem wskazany w apelacji zarzut naruszeniaart. 233 k.p.c.do§ 1tego przepisu, który stanowi, że sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału.
Zarzuty naruszeniaart. 233 § l k.p.c.sformułowane wpunktach 1 i 2petitum apelacji powoda głównego oraz zarzut sprzeczności istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego są chybione.
Ocena wiarygodności i mocy dowodowej poszczególnych środków dowodowych stanowi podstawowe zadanie sądu orzekającego, przy czym powinna być ona dokonana w sposób konkretny, w oparciu o cały zebrany w sprawie materiał dowodowy. Przyjmuje się, że moc dowodowa oznacza siłę przekonania o istnieniu lub nieistnieniu weryfikowanego w postępowaniu dowodowym faktu, uzyskaną przez sąd wskutek przeprowadzenia określonych środków dowodowych. Z kolei wiarygodność danego dowodu wynika z jego indywidualnych cech i obiektywnych okoliczności, za względu na które zasługuje on w ocenie sądu na wiarę lub nie (zob. J. Klich-Rump, Podstawa faktyczna rozstrzygnięcia sądowego w procesie cywilnym, Warszawa 1977,s. 132 i n.). Swobodna ocena dowodów nie może być dowolna. Z tych względów przyjmuje się, że jej granice wyznaczane są przez kryteria: logiczne, ustawowei ideologiczne (zob. wyr. SN z 12.2.2004 r., II UK 236/03, Legalis). Sąd ma obowiązek wyprowadzenia z zebranego w sprawie materiału dowodowego wniosków poprawnych logicznie. Zastrzeżona dla sądu swobodna ocena dowodów nie opiera się na ilościowym porównaniu przedstawionych przez świadków i biegłych spostrzeżeń oraz wniosków, lecz na odpowiadającemu zasadom logiki powiązaniu ujawnionych w postępowaniu dowodowym okoliczności w całość zgodną z doświadczeniem życiowym (zob. wyrok SN z 20.3.1980 r., II URN 175/79, OSNC 1980, nr 10, poz. 200). Jeżeli z określonego materiału dowodowego sąd wyprowadził wnioski logicznie poprawne i zgodnez zasadami doświadczenia życiowego, to taka ocena dowodów nie narusza zasady swobodnej oceny dowodów przewidzianej wart. 233 § 1 k.p.c., choćby dowiedzione zostało, że z tego samego materiału dałoby się wysnuć równie logiczne i zgodnez zasadami doświadczenia życiowego wnioski odmienne (tak też SN w wyrokuz 27.9.2002 r., IV CKN 1316/00, Legalis). Tylko w przypadku, gdy brak jest logikiw wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami lub gdy wnioskowanie sądu wykracza poza schematy logiki formalnej albo, wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia jednoznacznych praktycznych związków przyczynowo - skutkowych, to przeprowadzona przez sąd ocena dowodów może być skutecznie podważona (zob. wyrok SN z 27.9.2002 r., II CKN 817/00, Legalis; wyrok SN z 16.12.2005 r., III CK 314/05, OwSG 2006, nr 10, poz. 110). Czynnik ustawowy ogranicza sąd w możliwości dokonania oceny jedynie tych dowodów, które zostały prawidłowo przeprowadzone, według reguł określonych przez ustawodawcę, z uwzględnieniem wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu, jak również wszelkich okoliczności towarzyszących przeprowadzaniu poszczególnych dowodów i mających znaczenie dla oceny ich mocy i wiarygodności (zob. postanowienie SN z 11.7.2002 r., IV CKN 1218/00, Legalis; wyrok SN z 9.3.2005 r., III CK 271/04, Legalis). Oznacza to, że przy ocenie mocy i wiarygodności dowodów sąd bierze pod rozwagę nie tylko „materiał dowodowy”, ale także wyjaśnienia informacyjne stron, oświadczenia, zarzuty przez nie zgłaszane, zachowanie się stron podczas procesu przejawiające się np. w odmowie lub utrudnieniach w przeprowadzeniu dowodów, itp

    .(tak też SN w wyroku z 24.3.1999 r.,I PKN 632/98, OSNAPiUS 2000, nr 10, poz. 382). Za czynnik ideologiczny warunkujący granice swobodnej oceny dowodów uznaje się poziom świadomości prawnej sędziego, na którą składa się znajomość przepisów prawa, doktrynyi orzecznictwa, jak ogólna kultura prawna oraz system pozaprawnych reguł i ocen społecznych (zob. W. Siedlecki, Realizacja zasady swobodnej oceny dowodóww polskim procesie cywilnym, NP 1956, Nr 4). Sąd II instancji może zmienić ustalenia faktyczne stanowiące podstawę wydania wyroku sądu I instancji bez konieczności przeprowadzenia postępowania dowodowego uzasadniającego odmienne ustalenia (zob. wyrok SN z 4.10.2007 r., V CSK 221/07, Legalis). Uprawnienie to w przypadku dowodów z zeznań świadków czy też z przesłuchania stron jest uzasadnionew szczególności wówczas, gdy dowody te mają jednoznaczną wymowę, a ocena sąduI instancji jest oczywiście błędna. Same, nawet poważne wątpliwości co do trafności oceny dokonanej przez sąd I instancji, nie powinny stwarzać podstawy do zajęcia przez sąd II instancji odmiennego stanowiska, o ile tylko ocena ta nie wykroczyła poza granice zakreślone w komentowanym przepisie (tak też SN w wyroku z 21.10.2005 r., III CK 73/05, Legalis).
W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest sprzeczne z tymi okolicznościami, które zostały ustalone w toku postępowania. Nie można zarzucić temu Sądowi, iż wyprowadził logicznie błędne wnioski z ustalonych przez siebie okoliczności, czy też przyjął fakty za ustalone bez dostatecznej podstawy (fakty, które nie zostały potwierdzone materiałem), bądź przeciwnie - uznał za nieudowodnione pewne fakty mimo istnienia ku temu dostatecznej podstawy w zebranym materiale.
Wbrew stanowisku skarżącego, ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego są prawidłowe, poza ustaleniem, że poprzednik prawny(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwŁ.w dniu 13 marca 2006 r. nabył koparko-ładowarkę. W tej części zostały one zmienione przez Sąd Okręgowy. Dowody mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy zostały ocenione zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego.
W zestawieniu ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, twierdzenia skarżącego stanowią jedynie niedopuszczalną polemikę z oceną dowodów przeprowadzoną przez Sąd Rejonowy, bez równoczesnego wykazania, by ocena ta była sprzeczna z zasadami logicznego rozumowania, doświadczeniem życiowym lubz innych względów naruszała przepisart. 233 § 1 k.p.c.
Sprzeczność ustaleń sądu z treścią zebranego materiału ma miejsce wówczas, gdy rozstrzygnięcie sądu I instancji jest sprzeczne z tymi istotnymi dla rozstrzygnięcia okolicznościami, które sąd ustalił w toku postępowania, albo gdy wyprowadził logicznie błędny wniosek z ustalonych przez siebie okoliczności, albo wreszcie gdy sąd przyjął fakty za ustalone bez dostatecznej podstawy. Przez okoliczności w powyższym rozumieniu należy rozumieć okoliczności faktyczne. Chodzi tu bowiem jedynie o błędy dotyczące elementu faktycznego orzeczenia. Sąd II instancji bada, czy w stanie faktycznym sprawy nie zachodzą sprzeczności między poszczególnymi ustaleniami oraz czy stan faktyczny stanowi harmonijną całość. Zakres kontroli apelacyjnej nie obejmuje całej sfery faktycznej sprawy, ale tylko zebrany materiał procesowy. Zawsze jednak zarzut taki znajdzie uzasadnienie, gdy ustalenia sądu sprzeczne będą z materiałem, który uznał on za wiarygodny, albo też gdy dowody prowadzące do odmiennych wniosków nie będą przez sąd ocenione negatywnie.
Z tą ostatnią sytuacją mamy do czynienia także, gdy sąd nie oceni wszystkich dowodów zebranych w sprawie bądź w uzasadnieniu stwierdzi, że daje wiarę wszystkim dowodom, mimo że pozostają one ze sobą w takim stosunku, że prowadzą do sprzecznych ze sobą wniosków.
W toku postępowania przed Sądem I instancji powód główny nie wykazał się szczególną konsekwencją nawet co do swoich twierdzeń.
Zaczynając już od samego pozwu, w tym samego żądania: o zobowiązanie pozwanego(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwŁ.do wystawienia i doręczenia na rzecz powoda faktury VAT za sprzedaż urządzenia używanego koparko ładowarkiC.(...)rok produkcji 1995r. za uzgodnioną cenę 35.000,00zł netto.
W uzasadnieniu pozwu powód główny między innymi podał, że pozwany za wynagrodzeniem za wykonane prace na rzecz pozwanego polecił w rozliczeniuw/w używaną koparkę oraz używany ciągnik rolniczy, na to powód wyraził zgodę.De facto przedmiotową koparkę we wrześniu 2012r. pozwany przekazał powodowi na własność za uzgodniona kwotę 35.000 zł netto, wydając bez wystawienia faktury Vat (k.2).
W odpowiedzi na pozew wzajemny (k. 50 - 54) powód główny powołuje się na umowę z dnia 31.01.2012r. zawartą zR. B. (1)i prace wykonywane na rzecz tego przedsiębiorcy. Na stronie 3, zdanie pierwsze: „Przedmiotowa koparka została przekazana na własność powoda w sierpniu 2012r. przezR. B.prezesa zarządu(...) sp. z o.o.i właścicielafirmy (...).”
W piśmie złożonym w dniu 28.10.2015r. (k. 107- 111) powód precyzuje żądanie pozwu i wnosi o ustalenie istnienia po stronie powoda prawa własności koparko-ładowarkiC.o numerze identyfikacyjnym(...)model(...)na podstawie zawartej umowy z dnia 23 lipca 2012 r. wykonanej przez wydanie koparki powodowi w dniu 23 lipca 2012 r. wraz kluczykiem i dokumentem ubezpieczenia.
W uzasadnieniu pisma podaje: „R. B. (1)w toku wykonywania zleconych powodowi prac złożył powodowi ofertę częściowej zapłaty za wykonane prace używanymi ruchomościami znajdującymi się na tereniesp. z o.o. (...).”
Pomijając nawet prawną dopuszczalność i skuteczność tego typu rozliczeń, podkreślić należy, że żadna z w/w dat w żaden sposób nie koreluje z terminem zapłaty zobowiązańR. B. (1)w stosunku do powoda głównego wymagalnychw 2012r.
W 2012r.R. N. (1)wystawiłR. B. (1)(...)3 faktury Vat:
- FV 2/12 z 1 marca 2012r. na kwotę 49.200 zł;
- FV 4/12 z 3 kwietnia 2012r. na kwotę 61.500 zł;
- FV 5/12 z 6 kwietnia 2012r. na kwotę 49.200 zł (faktury k. 218 – 217).
W dniu 1 marca 2012r.R. N. (1)wystawił dowód wpłatyKP,w którym pokwitował otrzymanie od(...)kwoty 49.200 zł zapłaty zafakturę Vat (...)(KP z 1.03.2012r.k. 219).
W dniu 6 kwietnia 2012r.R. N. (1)wystawił dowód wpłatyKP, w którym pokwitował otrzymanie od(...)kwoty 49.200 zł zapłaty zafakturę Vat (...)(KP z 6 kwietnia 2012r.k. 219).
W dniu 3 kwietnia 2012r. główna księgowaR. B. (1)wystawiłaR. N. (1)rachunek z tytułu sprzedaży używanej konstrukcji salowej z demontażu na kwotę 61.500 zł z adnotacją zapłacono kompensata z FV(...)(rachunek k. 218).
ŚwiadekG. N. (1)zeznaje: „(…) koparka została wydana 23.07.2012r.”
W kontekście powyższych rozważań fakt ubezpieczenia koparko-ładowarki przez powoda głównego nie jest dowodem nabycia jej własności.
Ubezpieczający nie musi być właścicielem rzeczy (art. 805§ 1 k.c.,art.808 § 1 k.c.,art. 822 § 1 k.c.)
Rozliczenie prac rozbiórkowych nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu.
W toku postępowania nie został wykazany żaden stosunek prawny stanowiący podstawę odpowiedzialności pozwanej głównej za zobowiązania zaciągnięte przezR. B. (1). Nie została zawarta umowa poręczenia, umowa o świadczenie na rzecz osoby trzeciej, nie został też ustanowiony zastaw na koparko - ładowarce.
Ponadto zgodnie zart. 210 § 2 k.s.h.w przypadku gdy wspólnik, o którym mowa wart. 173 § 1(wszystkie udziały spółki przysługują jedynemu wspólnikowi), jest zarazem jedynym członkiem zarządu, czynność prawna między tym wspólnikiema reprezentowaną przez niego spółką wymaga formy aktu notarialnego.
Stosownie do treściart. 73 § 2zd. pierwszek.c.jeżeli ustawa zastrzega dla czynności prawnej inną formę szczególną, czynność dokonana bez zachowania tej formy jest nieważna.
Nie sposób też zgodzić się z podniesionym przez pozwaną główną zarzutem naruszeniaart. 233 § l k.p.c.przez zaniechanie wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego, pominięcie dowodów przedstawionych przez(...) sp. z o.o.,a w konsekwencji błąd w ustaleniach faktycznych polegający na niezasadnym przyjęciu, że spółka nie przedstawiła dowodów na potwierdzenie zasadności kwoty żądanej tytułem częściowego odszkodowania za bezumowne korzystanie z koparki.
Błąd w ustaleniach faktycznych następuje, gdy zachodzi dysharmonia pomiędzy materiałem zgromadzonym w sprawie a konkluzją, do której dochodzi sąd na skutek przeinaczenia dowodu oraz wszelkich wypadków wadliwości wynikającychz naruszenia przepisuart. 233 § 1 k.p.c.Przepis ten jest naruszony, gdy ocena materiału dowodowego koliduje z zasadami doświadczenia życiowego lub regułami logicznego wnioskowania.
W odpowiedzi na pozew wraz z pozwem wzajemnym pozwana m. in. wniosłao dopuszczenie dowodu z dokumentów załączonych do niniejszego pisma na okoliczności wskazane w odpowiedzi na pozew i pozwie wzajemnym.
W uzasadnieniu pozwu pozwana stwierdziła, że kwota dochodzonaz tytułu wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z koparki ma charakter częściowy. Ceny wynajmu koparki tego typu na rynkuł. (...)kształtują się na poziomie od 7.995 zł do 11.808 zł brutto miesięcznie. Jako dowód wskazała oferty wynajmu koparek (k.27- 29).
Do odpowiedzi wraz z pozwem wzajemnym pozwana załączyła m. in. wydruki 4 wiadomości e – mail (2 z 14 marca 2014r. i 2 z 13 marca 2014r.).
Wydruki te nie są dokumentem w rozumieniuk.p.c.(art. 244 i 245 k.p.c.).
Tym samym nie było możliwe przeprowadzenie dowodu z dokumentu gdyż taki nie został złożony.
Jedynie mail odG. P.(k. 43) ma cechy oferty w rozumieniuart.66 k.c.iart. 66(
    1)k.c.jednakże jest w euro, dotyczy innego modelu koparko – ładowarki i jest spoza rykuł. (...).
Wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z rzeczy (art. 224 § 2 k.c.w związku zart. 225 k.c.) nie jest świadczeniem odszkodowawczym, wobec czego nie stosuje się do niego przepisów o naprawieniu szkody (art. 361–363 k.c.).
Wynagrodzenie za bezumowne korzystanie nie dzieli się na świadczenia okresowe i nie może być dochodzone na przyszłość, lecz jest należnością jednorazową za cały okres korzystania z rzeczy przez posiadacza bez tytułu prawnego.
Wysokość roszczenia o wynagrodzenie zależy od dwóch okoliczności: po pierwsze od tego, jak długo trwa okres nieuprawnionego posiadania rzeczą przez posiadacza w złej wierze lub posiadacza w dobrej wierze, od chwili, w której dowiedział się o wytoczeniu powództwa windykacyjnego oraz od stawek rynkowych należnych za korzystanie z rzeczy w danych okresach przyjętych do rozliczenia, „gdyby posiadanie opierało się na prawie” (zob. wyr. SN z 23.5.1975 r., II CR 208/75, Legalis, oraz z 7.4.2000 r., IV CKN 5/00, Legalis; wyr. SA w Białymstoku z 7.8.2013 r., I ACa 301/13, Legalis; por. też E. Gniewek, w: SPP, t. 3, 2013, s. 909 i cyt. tam literatura).
W rozpoznawanej sprawie pozwana główna (powód wzajemna) twierdząc, że ceny wynajmu koparki tego typu na rynkuł. (...)kształtują się na poziomie od7.995 zł do 11.808 zł brutto miesięcznie powinna była okoliczność tę udowodnić(art. 6 k.c.), a więc wykazać, że w miejscowych warunkach wynajmując koparko –-ładowarkę uzyskałby taką kwotę i to w całym okresie bezumownego korzystania.To, że przedmiotem żądania jest jedynie część tego wynagrodzenia nie zwalnia jejz obowiązków dowodowych.
Nawet w przypadku dochodzenia części wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z rzeczy konieczne jest udowodnienie całego wynagrodzenia, ponieważ nie jest ono świadczeniem okresowym lecz należnością jednorazową za cały okres korzystania z rzeczy przez posiadacza bez tytułu prawnego.
Gdyby podzielić stanowisko skarżącej, w przypadku podzielenia na części wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z rzeczy i ich częściowego dochodzeniaw zasadzie nie byłoby potrzeby udowodnienia tego wynagrodzenia.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawieart. 385 k.p.c.oddalił obie apelacje.
O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy orzekł na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w związku zart. 391 § 1 k.p.c., a w odnośnie wynagrodzenia pełnomocnika powoda głównego również w związku zart. 99 k.p.c.
Zasądzoną w punkcie 3 kwotę 1.800,00 zł stanowi wynagrodzenie pełnomocnika pozwanej głównej będącego adwokatem, które zostało określone na podstawie § 2 pkt 5 w związku z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.) w jego obecnym brzmieniu.
Zasądzoną w punkcie 3 kwotę 675,00 zł stanowi wynagrodzenie pełnomocnika powoda głównego - radcy prawnego, które zostało określone zgodnie z § 2 pkt 3 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.z 2015 r. poz. 1804 ze zm.) w jego obecnym brzmieniu – 75 % nowy pełnomocnik.
Tomasz Bajer Mariola Szczepańska Jarosław Pawlak