Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 808/17
Data wyroku: 2017-12-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Nowicka-Midziak
Słowa kluczowe: Eksmisja
Podstawa prawna: art.222§1 kc, art.11 ust 2 pkt 2 ustawy o ochronie praw lokatorów

Sygn. akt: I C 808/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
zaoczny
w stosunku do pozwanychD. K.iM. K.
G., dnia 28 grudnia 2017r
Sąd Rejonowy w Gdyni, I Wydział Cywilny
Przewodniczący: SSR Małgorzata Nowicka - Midziak
Protokolant: Yuliya Kaczor
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2017r
sprawy z powództwaGminy M.G.
przeciwkoL. M.,M. K.,D. K.
o eksmisję

I
nakazuje pozwanymL. M.,M. K.,D. K.aby opuścili, opróżnili i wydali powodowiGminie M.G.lokal mieszkalny przyul. (...)wG.,

II
orzeka, że pozwanym przysługuje uprawnienie do lokalu socjalnego;

III
wstrzymuje wykonanie punktu I wyroku do czasu przedstawienia pozwanym przezGminę M.G.oferty najmu lokalu socjalnego;

IV
nie obciąża pozwanych kosztami procesu.

Sygn. akt I C 808/17

UZASADNIENIE
PowódkaGmina M.G.wniosła o nakazanie pozwanymL. M.,M. K.,D. K.opróżnienia, opuszczenia i wydania powódcelokalu mieszkalnego nr (...)znajdującego się w budynku położonym wG.przyul. (...), o zasądzenie od pozwanych zwrotu kosztów procesu, ustalenie, że pozwanym nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego.
W uzasadnieniu powódka wskazała, że jest właścicielem lokalu, zaś pozwani nie posiadają tytułu prawnego do zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu, gdyż został z nimi rozwiązany stosunek najmu, z powodu istnienia zaległości w zapłacie czynszu znacznie przekraczających trzy pełne okresy płatności.
(pozew k. 2 - 4).
W odpowiedzi na pozew pozwanaL. M.wniosła o oddalenie powództwa. Pozwana wskazała, żeM. K.jest bezrobotny, pozwani spłacają zadłużenie.M. K.zmaga się z chorobą alkoholową, przez co nie ma stałego zatrudnienia. Pozwane pracują, obie na pół etatu, deklarują spłatę zadłużenia w ciągu 6 miesięcy i zamierzają wystąpić o zawarcie umowy najmu.
(odpowiedź na pozew k. 49 - 50)
PozwaniM. K.iD. K.prawidłowo wezwani na rozprawę, nie stawili się i nie zajęli stanowiska w sprawie.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
PowódkaGmina M.G.jest właścicielem lokalu wG.przyul. (...).
(okoliczność bezsporna)
Na podstawie umowy najmu z dnia 7.04.2014r pozwaniL. M.iM. K.zostali najemcamilokalu mieszkalnego nr (...), położonego wG.przyul. (...)- na czas nieoznaczony. W lokalu zamieszkują wraz z pełnoletnią córkąD. K..
(okoliczność bezsporna ustalona w oparciu o umowę najmu z dnia 7.04.2014r k. 7-8, protokół k. 16 akt).
Ponieważ pozwani posiadali zaległości w zapłacie opłat czynszowych, pismem z dnia 26.08.2014r zostali wezwani do zapłaty w terminie 30 dni pod rygorem rozwiązania umowy najmu i wystąpienia do Sądu o orzeczenie eksmisji, wezwanie do zapłaty zostało powtórzone w piśmie z dnia 14.02.2017r z zakreśleniem terminu 30 dni na uregulowanie zaległości pod rygorem rozwiązania umowy najmu.
Pismem z dnia 13.03.2017r powódka wypowiedziała pozwanym umowę najmu przedmiotowego lokalu z powodu zaległości w zapłacie należności czynszowych w wysokości przekraczającej trzy pełne okresy płatności. Umowa najmu przedmiotowego lokalu uległa rozwiązaniu w dniu 31.05.2017r.
(okoliczności bezsporne ustalone w oparciu o: pismo z dnia 26.08.2014r k. 10 z dowodem doręczenia k. 10V, pismo z dnia 14.02.2017r k. 11; zeznania pozwanejL. M.k.67 akt, płyta k.70 akt, wypowiedzenie umowy k. 12, dowód doręczenia k. 12v).
Pozwani korzystali z pomocy MOPS w okresie od czerwca 2010r do października 2012r. PozwanyM. K.według stanu na dzień 10.11.2017r był zarejestrowany w ewidencji osób bezrobotnych od dnia 8.11.2017r – nadal, bez prawa do zasiłku.
(okoliczność bezsporna ustalona w oparciu o informację MOPS z dnia 7.11.2017r k. 39 – 46 akt, informacja PUP z dnia 10.11.2017r k. 48 akt, decyzja PUP z dnia 8.11.2017r k. 51 akt )
PozwanaL. M.oraz pozwanaD. K.pracują na podstawie umowy o pracę za wynagrodzeniem miesięcznym 800 – 1000 zł. netto, są zatrudnione na pół etatu. PozwanyM. K.nie pracuje na stałe. Dorywczo podejmuje zatrudnienie np. wyjeżdżając za granicę, wówczas jest w stanie zarobić 2000 – 3000 zł. Pozwani wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, pozwany rzadko się dokłada do wspólnego gospodarstwa, wydaje pieniądze na alkohol. Pozwany, według twierdzeń pozwanejL. M., został wyrejestrowany z ewidencji bezrobotnych, bo nie zgłosił się do urzędu w wyznaczonym terminie. Pozwane, bez udziałuM. K., spłacają zadłużenie i regulują bieżący czynsz w łącznej kwocie 1000 zł. miesięcznie od około pół roku. Pozwane płacą za media 100 zł, za prąd raz na dwa miesiące 150 zł. Wydają około 100 zł. miesięcznie na bilety na dojazd do pracy każda. Zabierają z pracy do domu żywność, jak kończą się terminy przydatności. Pozwani nie mają innego lokalu, w którym mogą zamieszkać. PozwanaL. M.jest osobą , która 10 lat temu przeszła operację kręgosłupa, nie leczy się aktualnie ortopedycznie.D. K.jest osobą zdrową.
(dowód : zeznania pozwanejL. M.k. 67-69 akt, płyta k. 70 akt)
Sąd zważył co następuje:
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci dokumentów złożonych przez powódkę, pozwanąL. M.oraz uprawnione organy (PUP, MOPS) nie budzi wątpliwości, wobec czego Sąd dał wiarę wszystkim dokumentom złożonym do akt sprawy i uczynił je podstawą ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie.
Sąd nie znalazł również podstaw do zakwestionowania zeznań pozwanejL. M.co do sytuacji rodzinnej, materialnej i zdrowotnej pozwanych, nie były one również kwestionowane przez stronę powodową.
Poza sporem pozostawał fakt, że powódka jest właścicielem lokalu objętego pozwem i może wystąpić z żądaniem eksmisji pozwanych w oparciu oart. 222 § 1 k.c.zgodnie z którym, właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.
Mając na uwadze powyższe, Sąd ustalał, czy pozwanym przysługuje skuteczne względem powódki uprawnienie do władania rzeczą. Zaznaczyć przy tym należy, iż pozwani nie kwestionowali okoliczności, że przedmiotowa umowa najmu została wypowiedziana, a pozwanaL. M.przyznała, że pozwani posiadają zaległości w zapłacie czynszu oraz że podejmują próbę spłaty zadłużenia, a także będą ubiegać się o ponowne zawarcie umowy najmu.
Sąd zważył zatem, że w niniejszej sprawie zastosowanie znajdujeart. 11 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego z dnia 21.06.2001r(Dz. U. nr 71 poz. 733 z późn. zm.), który wust. 1stanowi, iż jeżeli lokator jest uprawniony do odpłatnego używania lokalu, wypowiedzenie przez właściciela stosunku prawnego może nastąpić tylko z przyczyn określonych w ust. 2-5 oraz art. 21 ust. 4 i 5 niniejszej ustawy. Wypowiedzenie powinno być pod rygorem nieważności dokonane na piśmie i określać przyczynę wypowiedzenia.
Skoro pozwani zajmowali sporny lokal na podstawie umowy najmu i byli zobowiązani do uiszczania z tego tytułu czynszu, wyżej wskazany przepis ma zastosowanie do ich sytuacji prawnej. Art. 11 ust. 2 pkt. 2 wyżej cytowanej ustawy stanowi, że nie później niż miesiąc naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego, właściciel może wypowiedzieć stosunek prawny, m.in. jeżeli lokator jest w zwłoce z zapłatą czynszu lub innych opłat za używanie lokalu co najmniej za trzy pełne okresy płatności, pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia stosunku prawnego i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności.
Sąd zważył przy tym, że wszystkie powyższe przesłanki zostały spełnione. Powódka wezwała pozwanych do zapłaty, zakreślając wskazany wyżej termin na uiszczenie zaległości czynszowych, a następnie wypowiedziała najem. Dokumenty wezwania do zapłaty i wypowiedzenia wraz z dowodami ich doręczenia zostały dołączone do pozwu. Tym samym ustał stosunek najmu przedmiotowego lokalu pomiędzy powódką a pozwanymi, a co za tym idzie – pozwani utracili tytuł prawny do zajmowania przedmiotowego lokalu.
Nadto poza sporem pozostawał fakt, że pozwani jako najemcy spornego lokalu mieszkalnego posiadali zaległości w opłatach czynszowych, w wysokości przekraczającej trzy pełne okresy płatności (zaległość na dzień 14.02.2017r – 8 017,80 zł. - k. 11 akt, miesięczny czynsz najmu - 568,79 zł. - k. 7v akt).
Z tych przyczyn Sąd uznał, że skoro pozwanym nie przysługuje uprawnienie do władania rzeczą, żądanie powódki nakazania pozwanym opuszczenia przedmiotowego lokalu i wydania go powódce, zasługuje na uwzględnienie i na podstawieart. 222 § 1 k.c.orzekł jak w pkt. I sentencji wyroku. Wyrok w stosunku do pozwanychM. K.iD. K.ma charakter zaoczny na podstawieart. 339 kpc.
Zdaniem Sądu nie sposób uznać by żądanie zgłoszone przez powódkę stanowiło nadużycie prawa. W orzecznictwie Sądu Najwyższego za utrwalony można uznać obecnie pogląd, zgodnie z którym możliwość nie uwzględnienia roszczenia windykacyjnego na podstawieart. 5 k.c.może mieć miejsce tylko w sytuacjach wyjątkowych. Oddalenie powództwa na podstawieart. 5 k.c.oznacza bowiem pozbawienie właściciela ochrony przysługującego mu prawa własności, którego ochrona jest zasadą konstytucyjną (por: orz. SN z 22.11.1994r. II CRN 127/94 nie publ; wyr. SN z 27.01.1999r. II CKN 151/98, wyr SN z 22.03.2000r. I CKN 440/98). Sytuacja życiowa, w jakiej znaleźli się pozwani nie może być uznana za wyjątkową. Pozwani nie pozostają bez środków do życia, pozwane są zatrudnione, nie są chorzy, a nie uiszczanie opłat za wynajmowany lokal, mimo wezwań do zapłaty, świadczy o lekceważeniu podstawowego uprawnienia właściciela lokalu.
Zgodnie z dyspozycją przepisuart. 14 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 21.06.2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego, Sąd badał z urzędu przesłanki w zakresie orzeczenia o uprawnieniu do lokalu socjalnego. Sąd uznał iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do obligatoryjnego orzeczenia o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego w stosunku do pozwanych.
Z przepisuart. 14 ust. 3 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnegowynika, iż Sąd badając z urzędu przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, orzeka o uprawnieniu tym wobec osób których dotyczy nakaz opróżnienia lokalu, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez te osoby z lokalu, oraz ich szczególną sytuację majątkową i rodzinną.
Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 14 ust. 4 pkt. 6 ustawy o ochronie praw lokatorów kryterium dochodowe ustalone przez Radę Gminy (Uchwała Nr XIII/255/15 Rady MiastaG.z dnia 28 października 2015 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali mieszkalnych wchodzących w skład mieszkaniowego zasobuGminy M.G.(Dz. Urzędowy Województwa(...)z dnia 27 listopada 2015 r. poz.3608 oraz Dz. Urzędowy Województwa(...)z dnia 23.02.2016 r. poz. 767 w sprawie sprostowania błędu), dla osób ubiegających się o lokal socjalny, które prowadzą gospodarstwo domowe wspólne z innymi osobami to 75% kwoty najniższej emerytury (od 1.03.2017r – 1000 zł.) i to kryterium spełniają pozwani, którzy nie posiadają innego lokalu mieszkalnego, w którym mogą zamieszkać. Z uwagi na fakt, że dochody pozwanegoM. K.są nieregularne i sporadyczne, a także z uwagi na treść zeznań pozwanejL. M., że pozwanyK., jakkolwiek mieszka w lokalu, rzadko dokłada się do wspólnego gospodarstwa domowego, ponieważ pieniądze przeznacza na alkohol, Sąd uznał, że stałe dochody pozwanychL. M.iD. K.w wysokości maksymalnej po 1000 zł. netto miesięcznie - wskazują na uzyskiwanie przez pozwanych świadczeń poniżej wskazanego w chwale Rady Gminy progu dochodów (po ok. 666 zł. na osobę pozostającą w gospodarstwie domowym).
Z uwagi zatem na fakt, że pozwani spełniają przesłanki zart. 14 ust. 4 pkt. 6 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego, Sąd w pkt. II wyroku ustalił ich uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego na podstawieart. 14 ust. 3w zw. zart. 14 ust. 4 pkt. 6wyżej cytowanej ustawy oraz na podstawieart. 14 ust. 6wyżej cytowanej ustawy, Sąd w pkt. III nakazał wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu w stosunku do pozwanych do czasu złożenia pozwanym przezGminę M.G.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.
Na podstawieart. 102 k.p.c.Sąd w pkt. IV sentencji wyroku odstąpił od obciążania pozwanych kosztami procesu. Zdaniem Sądu przemawia za takim rozstrzygnięciem zarówno wysokość zadłużenia lokalu, obciążająca pozwanych, fakt regularnego spłacania zadłużenia i uiszczania czynszu bieżącego przez pozwane, jak również aktualna wysokość dochodów pozwanych.