Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 249/18
Data wyroku: 2018-11-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Krupska-Świstak
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, Warunkowe umorzenie postępowania
Podstawa prawna: art. 178a § 1 kk, art. 66 § 1 i 2 kk

Sygn. akt II K 249/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 listopada 2018 roku
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Małgorzata Krupska-Świstak
Protokolant: staż. Justyna Galbierczyk
przy udziale Prokuratora: xxx
po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2018 roku sprawy
J. B.
s.T.iT. z domu D.
ur. (...)wŁ.
oskarżonego o to, że:
W dniu 31 marca 2018 r. w miejscowościG.,(...), gm.T., woj.(...), umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości prowadzącym o godzinie 11:28 do stężenia 0,32 mg/l, o godzinie 11:48 do stężenia 0,32 mg/l, o godzinie 11:58 do stężenia 0,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym m-kiC. (...)o nr rej.(...),

tj. o czyn zart. 178a § 1 kk
orzeka

1
oskarżonegoJ. B.uznaje za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i na podstawieart. 66 § 1 i § 2 kk,art. 67 § 1 kkpostępowanie karne wobec oskarżonego warunkowo umarza na okres próby 1 (jednego) roku,

2
na podstawieart. 67 § 3 kkw zw. zart. 39 pkt 7 kkw zw. zart. 43a § 1 kkzobowiązuje oskarżonego do uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 3.000 (trzy tysiące) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,

3
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70 (siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu wydatków oraz wymierza mu opłatę w kwocie 80 (osiemdziesięciu) złotych.

UZASADNIENIE
(na podstawieart. 423  §  1a kpkw zakresie ograniczonym do rozstrzygnięcia o konsekwencjach prawnych czynu)
Zgodnie z treściąart. 66 § 1 kk- sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. W myślart. 66 § 2 kk, warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności.
Przypisany oskarżonemu występek zart. 178a § 1 kkjest zagrożony alternatywnie – karami: grzywny, ograniczenia wolności i pozbawienia wolności do lat dwóch, co sytuuje go w kategorii czynów kwalifikujących się do objęcia warunkowym umorzeniem.
Analiza podmiotowo-przedmiotowych okoliczności czynu uprawniała do wniosku, że stopień jego społecznej szkodliwości nie jest znaczny, a postawa i warunki osobiste oskarżonego pozwoliły prognozować, że pomimo umorzenia postępowania porządek prawny nie dozna w przyszłości z jego strony żadnych naruszeń.
J. B.godził wprawdzie w cenione dobro prawne, jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji łamiąc jedną z podstawowych reguł uczestnictwa w ruchu drogowym, ale jednocześnie stopień intoksykacji alkoholowej był niewielki i na przestrzeni 30 minut postępujących po sobie badań osiągnął wartość progową. Materiał dowodowy nie upoważniał do przyjęcia, że poza abstrakcyjnym zagrożeniem dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym oskarżony spowodował nadto zagrożenie konkretne dla kogokolwiek z jego uczestników. Oskarżonym nie kierowała brawura, a raczej chwilowy brak rozsądku, który kazał mu liczyć na łut szczęścia i wierzyć, że spożyty poprzedniego dnia alkohol został z jego organizmu wydalony. Do wniosku takiego uprawnia zwłaszcza wartość kolejnych badań wskazująca na spadkową tendencję zawartości alkoholu w jego organizmie, która w ostatnim pomiarze osiągnęła poziom graniczny – 0,25 mg/l. Kolizja z prawem miała charakter incydentalny, a oskarżony zareagował na nią prawidłową postawą, manifestując głębokie poczucie wstydu, gotowość poniesienia konsekwencji i zapewniając o wyciągnięciu odpowiednich wniosków na przyszłość. Z własnej woli podjął się regularnych wpłat na rzeczFundacji (...)wspierającej osoby poszkodowane w wypadkach samochodowych i do chwili wyrokowania dokonał na ten cel siedmiu przelewów po 50 zł każdy. Takie zachowanie (niestety) nie jest standardem i z całą pewnością pozwala dostrzec w oskarżonym człowieka skruszonego i gotowego dobrowolnie zadośćuczynić społecznemu poczuciu sprawiedliwości.
Właściwości i warunki osobiste oskarżonego wyznaczane jego postawą, uregulowanym trybem życia rodzinnego i zawodowego stwarzają podstawy do przyjęcia, że ma on prawidłowo wyrobione poczucie odpowiedzialności i mimo warunkowego umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Ma wystarczające umiejętności i predyspozycje do tego, by krytycznie przeanalizować swoje postępowanie, rozważyć jego skutki, możliwe konsekwencje i pomyślnie przebyć proces resocjalizacji w warunkach probacji. Nie bez znaczenia jest również fakt, żeJ. B.mając blisko 60 lat dotychczas nie dał powodów, aby jego postawę wobec obowiązującego prawa poddawać w wątpliwość. Wprost przeciwnie, w toku nienagannej pracy w(...)zyskał uznanie przełożonych i dostęp do informacji niejawnych, co pozwala sądzić, że nie jest człowiekiem lekkomyślnym lecz zasługującym na zaufanie. Stąd też, ewentualne pozaprocesowe konsekwencje wyroku skazującego były dolegliwością nieadekwatną w stosunku do jedynego życiowego błędu, jaki zdarzyło mu się popełnić.
Nie ma zatem potrzeby, by sięgać do surowszej represji prawno – karnej, aniżeli konieczna i z mocyart. 66 § 1 i 2 kkpostępowanie karne warunkowo umorzono. Roczny okres próby będzie wystarczający, aby utrwalić efekt trafnych przemyśleń oskarżonego i wdrożyć go do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości.
Korzystając z prawa do swobodnego kształtowania rozstrzygnięć dotyczących zakazu kierowania pojazdami, który jest obligatoryjny jedynie w przypadku skazania, Sąd odstąpił od jego orzeczenia. Należy przypomnieć, że od marca 2018 r. oskarżony jestde factowyeliminowany z grona kierowców, bowiem podlega rygorom zatrzymania prawa jazdy. Oznacza to, że przez okres niemalże równy minimalnemu wymiarowi w/w środka karnegoJ. B.odczuwa konsekwencje naruszenia zasady trzeźwości. Dostosowując się do postanowienia Prokuratora był zmuszony przeorganizować swoje życie rodzinne i zawodowe i znosić niewygody związane z czasowym pozbawieniem uprawnień do prowadzenia samochodu. Okres ten już pozwolił osiągnąć cele wychowawcze i prewencyjne, toteż nie ma racjonalnego powodu, aby sięgać po instrument, który w realiach sprawy nie wpłynie w sposób istotny na bezpieczeństwo na drodze. Na podstawieart. 67 § 3 kkorzeczono zresztą świadczenie pieniężne w kwocie 3.000 zł, które uchroni przed iluzją bezkarności i dopełni procesu całkowitej resocjalizacji oskarżonego.
O kosztach postępowania rozstrzygnięto w myślart. 629 kpkw zw. zart. 627Opłatę wymierzono na podstawieart. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity: Dz. U. 1983 r. Nr 49 poz. 223).