Sąd Rejonowy w Tczewie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ns 499/18
Data wyroku: 2018-11-20 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, DECISION, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Dorota Słowik
Słowa kluczowe: Orzeczenia
Podstawa prawna: art. 15 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 650/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń, przyjmowania i wykonywania dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia oraz w sprawie ustanowienia europejskiego poświadczenia spadkowego w zw. z art. 1099 § 1 k.p.c.
Teza: O tym gdzie znajduje się miejsce zwykłego pobytu spadkodawcy decyduje faktyczne przebywanie, a nie sama jego wola w tym przedmiocie. W sytuacji, gdy przed śmiercią miejsce stałego pobytu spadkodawcy było poza Rzecząpospolitą Polską, tam znajdował się majątek spadkowy, a spadkodawca miał obce obywatelstwo, miejsce tego pobytu wyznacza sądu spadku, któremu przysługuje jurysdykcja krajowa do rozpoznania sprawy spadkowej. Zameldowanie w Rzeczypospolitej Polskiej nie wyznacza w tym przypadku jurysdykcji sądu polskiego.

Sygn. akt I Ns 499/18

POSTANOWIENIE
Dnia 20 listopada 2018 r.
Sąd Rejonowy w Tczewie I Wydział Cywilny
Przewodniczący Sędzia Sądu Rejonowego Dorota Słowik
po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2018 r.
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wnioskuF. A.
z udziałemE. A.,L. A. (1),M. D.

o stwierdzenie nabycia spadku poL. A.

postanawia
odrzucić wniosek

UZASADNIENIE
WnioskodawcaF. A.wniósł do Sądu Rejonowego w Tczewie wniosek o stwierdzenie nabycia spadku poL. A., zmarłym w dniu 18 marca 2018 r., ostatnio zamieszkałym wT..
Wobec informacji, wynikających z załączonych do wniosku dokumentów Sąd jest zobligowany do rozważenia, czy w danej sprawie Sąd polski posiada kompetencje do orzekania, albowiem kwestię jurysdykcji krajowej Sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę w każdym stanie sprawy, a w razie stwierdzenia jej braku koniecznym jest odrzucenie wniosku. W przeciwnym razie przeprowadzone postępowanie dotknięte byłoby nieważnością (art. 1099 k.p.c.).
Na podstawie dokumentów dołączonych do wniosku – oświadczeń uczestników o odmowie przyjęcia spadku z dnia 19 kwietnia 2018 r. oraz oświadczenia wnioskodawcy o przyjęciu spadku z dnia 9 maja 2018 r., Sąd ustalił, iż spadkodawcaL. A.przed śmiercią zamieszkiwał wS.. Spadkodawca był nadto obywatelem włoskim, w Polsce nie posiadał nieruchomości (oświadczenie wnioskodawcy o przyjęciu spadku z dnia 9 maja 2018 r.), nadto posiadał zezwolenie na osiedlenie się w Polsce.
Wobec powyższego w ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie znajdują zastosowanie przepisy Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 650/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń, przyjmowania i wykonywania dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia oraz w sprawie ustanowienia europejskiego poświadczenia spadkowego. Stosownie do art. 4 rozporządzenia 650/2012, sądy państwa członkowskiego, w którym zmarły miał swoje miejsce zwykłego pobytu w chwili śmierci, mają jurysdykcję do orzekania, co do ogółu spraw dotyczących spadku. O tym gdzie znajduje się miejsce zwykłego pobytu spadkodawcy decyduje faktyczne przebywanie, a nie sama wola, czy chęć pobytu.
Z przedłożonych dokumentów, w szczególności z oświadczeń wnioskodawcy i uczestników wynika, iż przed śmiercią spadkodawca miał miejsce stałego pobytu wS.weW., tam posiadał majątek, nadto posiadał włoskie obywatelstwo. Samo zaś zameldowanie wT.nie może przesądzić o jurysdykcji sądu polskiego.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, na postawie art. 15 rozporządzenia 650/2012 w zw. z art. 1099 § 1 k.p.c., Sąd doszedł do przekonania, iż nie posiada jurysdykcji do rozpoznania sprawy o stwierdzenie nabycia spadku i orzekł jak w sentencji.

ZARZĄDZENIE

1
1.(...)

2
2.(...)

3
3.(...)

4.(...).
T., dnia 20 listopada 2018 r.
SSR Dorota Słowik