Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie
III Wydział Cywilny
Sygnatura akt: III C 395/17
Data wyroku: 2018-01-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Szymon Stępień

Sygn. akt: III C 395/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 stycznia 2018 roku
Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie w III Wydziale Cywilnym w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Szymon Stępień
Protokolant: apl.sąd. Beata Małyszko
po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2018 roku w Szczecinie
na rozprawie
sprawy z powództwa(...) Banku (...) Spółki akcyjnejweW.
przeciwkoB. R.
o zapłatę

I
zasądza od pozwanegoB. R.na rzecz powoda(...) Banku (...) Spółki akcyjnejweW.kwotę 1.359,84 zł (tysiąc trzysta pięćdziesiąt dziewięć złotych osiemdziesiąt cztery grosze) z odsetkami umownymi za opóźnienie w wysokości dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty 936,33 zł (dziewięćset trzydzieści sześć złotych trzydzieści trzy grosze) od 12 października 2017 roku do dnia zapłaty;

II
oddala powództwo w pozostałym zakresie;

III
zasądza od pozwanegoB. R.na rzecz powoda(...) Banku (...) Spółki akcyjnejweW.kwotę 28,63 zł (dwadzieścia osiem złotych sześćdziesiąt trzy grosze) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt III C 395/17

UZASADNIENIE
wyroku z dnia 23 stycznia 2018 roku
wydanego w postępowaniu uproszczonym
Pozwem z 29 listopada 2016 roku powód(...) Bank (...) Spółka akcyjnaweW.zażądał zasądzenia od pozwanegoB. R.na swoją rzecz kwoty 1.701,85 złotych z odsetkami ustawowymi oraz kosztami procesu.
W uzasadnieniu podał, że strony zawarły umowę kredytu, która została wypowiedziana przez powoda. Wskazał, ze pozwany nie spłacił kredytu w wysokości 1.036,33 złotych z tytułu należności głównej, 340,52 złotych tytułem odsetek oraz 325 złotych tytułem opłat i prowizji..
W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa i podniósł, że pozwany w nieuprawniony sposób wyliczył odsetki. Wskazał również, że spłacił część zadłużenia wynikającego z pozwu.
Pismem z 11 października 2017 roku powód cofnął pozew co do kwoty 100 złotych, zaś postanowieniem z 23 listopada 2017 roku sąd umorzył postępowanie w tym zakresie.
W toku procesu strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Dnia 8 marca 2010 roku powód(...) Bank (...) Spółka akcyjnaweW.zawarł z pozwanymB. R.umowę pożyczki gotówkowej nr(...). W ramach tej umowy bank przeniósł na pozwanego kwotę 36.057,69 złotych, zaś pozwany zobowiązał się do spłaty tej kwoty wraz z odsetkami w wysokości stałej 8,99% w skali roku w 48 równych ratach miesięcznych.
Okoliczność bezsporna, a nadto:

-

umowa, k. 18-19;

harmonogram, k. 20;

Pismem z 30 sierpnia 2016 roku powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 2.265,46 złotych.
Dowód:

-

pismo z 30 sierpnia 2016 roku, k. 21-22;

Dnia 25 listopada 2016 roku powód sporządził wyciąg z ksiąg banku, w którym stwierdził zobowiązanie pozwanego w wysokości 1.701,85 złotych, w tym 1.036,33 złotych z tytułu należności głównej, 340,52 złotych z tytułu odsetek i 325 złotych tytułem opłat i prowizji.
Dowód:

-

wyciąg z ksiąg banku, k. 15-17;

Sąd zważył, co następuje:
Powództwo okazało się uzasadnione w części.
Podstawę żądania stanowiła dyspozycja wynikająca zart. 720 § 1 k.c., zgodnie z którym przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. W takiej sytuacji powód winien był wykazać, że doszło do zawarcia pożyczki oraz wysokość zobowiązania z tego tytułu. W ocenie sądu powód wykazał powyższe okoliczności. Z dowodu zumowy nr (...)wynika zawarcie umowy pożyczki. W ramach tego stosunku zobowiązaniowego powód zobowiązał się przenieść na pozwaną kwotę 36.057,69 złotych, zaś pozwany zobowiązał się należność tę spłacić wraz z odsetkami w 48 ratach miesięcznych, płatnych do 28. dnia każdego miesiąca począwszy od kwietnia 2010 roku.
Wykazanie istnienia zobowiązania pozwanego aktualizowało powstanie po jego stronie ciężaru udowodnienia spełnienia swojego świadczenia z tytułu zwrotu pożyczki wraz z odsetkami i pozostałymi opłatami. Na tę okoliczność pozwany przedstawił dowód z potwierdzenia zapłaty, z którego wynikało saldo zadłużenia z tytułu należności głównej, wynoszącego 936,33 złotych. Zadłużenie w takiej wysokości nie było między stronami sporne.
W ocenie sądu powód wykazał również istnienie zobowiązania pozwanego z tytułu odsetek w wysokości 423,51 złotych. Z treści § 1 ust. 4 umowy wynika, że oprocentowanie nominalne pożyczki jest stałe i wynosi 8,99% w skali roku. Z niekwestionowanego harmonogramu wynika również wysokość poszczególnych rat kapitałowo-odsetkowych. Pozwany nie wykazał, by spłacił swoje zobowiązanie z tytułu odsetek ponad kwotę 423,51 złotych.
W toku procesu powód żądał także zasądzenia od pozwanego na swoją rzecz kwoty 325 złotych z tytułu opłat i prowizji. Zgodnie z treścią § 1 ust. 11 umowy opłaty i prowizje związane z udzieleniem i obsługą pożyczki oraz informacje o innych kosztach ponoszonych przez pożyczkobiorcę wskazane są w „Tabeli opłat i prowizji”. Niemniej jednak powód nie przedstawił dowodu na okoliczność istnienia, wysokości oraz wymagalności roszczeń z tego tytułu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności sąd uwzględnił powództwo co do należności głównej oraz odsetek, o czym orzekł jak w pkt I sentencji. O dalszym roszczeniu odsetkowym orzeczono na podstawieart. 481 § 1 k.c.
W pozostałym zakresie powództwo nie zasługiwało na oddalenie, o czym sąd orzekł jak w pkt II sentencji.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 100 k.p.c., przyjmując że powód wygrał proces w 85%. Na poniesione przez niego koszty procesu składały się: opłata sądowa w wysokości 30 złotych oraz koszt zastępstwa procesowego w wysokości 20,69 złotych. Uwzględniając zakres wygranej sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda 85% tej kwoty, o czym orzekł jak w pkt III sentencji.