Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1647/17
Data wyroku: 2018-11-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Zawadka
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko mieniu
Podstawa prawna: art. 286 § 1 kk

Warszawa, dnia 15 listopada 2018 r.
Sygn. akt VI Ka 1647/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Anna Zawadka
protokolant: p.o. protokolanta sądowego Zuzanna Poźniak
przy udziale prokuratora Wojciecha Groszyka
po rozpoznaniu dnia 15 listopada 2018 r. w Warszawie
sprawyM. R. (1), synaK.iG.ur. (...)wO.oskarżonego o przestępstwa zart. 286 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie
z dnia 19 października 2017 r.    sygn. akt IV K 652/16
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie na rzecz adw.D. S.kwotę 516,60 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz podatek VAT; zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.
Sygn. akt VI Ka 1647/17

UZASADNIENIE
M. R. (1)został oskarżony o to, że:

1
w dniu 23 października 2015 roku wW.działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłJ. W.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2.430 zł. w taki sposób, że na portalu(...).pl sprzedał telefonmarki I. (...)za który pokrzywdzona przelała wskazaną kwotę na jego rachunek bankowy po czym nie otrzymała przedmiotu zakupu jak również zwrotu przelanej kwoty, czym wprowadził w/w pokrzywdzoną w błąd

tj. o czyn zart. 286 § 1 kk

2
w dniu 22 grudnia 2015 roku wW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziłP. W.do niekorzystnego rozporządzenia stanowiącym jego własność mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 2.380,00 zł., poprzez wprowadzenie wyżej wymienionego w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy sprzedaży telefonu komórkowegomarki I. (...), zawartej za pośrednictwem portalu internetowego(...)i pomimo otrzymania kwoty 2.380,00 zł na własny rachunek bankowy nie przesłał pokrzywdzonemu zakupionego przez niego przedmiotu ani nie dokonał zwrotu otrzymanych pieniędzy

tj. o czyn zart. 286 § 1 kk

3
w dniu 26 listopada 2015 r. wW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziłA. P.do niekorzystnego rozporządzenia stanowiącym, jej własność mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 2.000,00 zł., poprzez wprowadzenie wyżej wymienionej w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy sprzedaży telefonu komórkowegomarki I. (...)GB, zawartej za pośrednictwem portalu internetowego(...)i pomimo otrzymania kwoty 2.000,00 zł na własny rachunek bankowy nie przesłał pokrzywdzonej zakupionego przez nią przedmiotu

tj. o czyn zart. 286 § 1 kk
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie wyrokiem z dnia 19 października 2017r. sygn. akt IV K 652/16

I
oskarżonegoM. R. (1):

a) uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu w akcie oskarżenia, a opisanego w pkt. I komparycji wyroku czynu, z tą zmianą, iż dodatkowo ustalił, że oskarżony posługując się danymi osobowymiB. K.swoim zachowaniem wprowadził pokrzywdzonąJ. W.w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy sprzedaży telefonu komórkowegomarki I. (...)tj. czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 286 § 1 k.k.
b) uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu w akcie oskarżenia, a opisanego w pkt. II komparycji wyroku czynu, z tą zmianą, iż ustalił, że oskarżony wprowadził pokrzywdzonego w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy sprzedaży telefonu komórkowegomarki I. (...)tj. czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 286 § 1 k.k.
c) uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu w akcie oskarżenia, a opisanego w pkt. III komparycji wyroku czynu, z tą zmianą, iż dodatkowo ustalił, że oskarżony posługując się danymi osobowymiM. R. (2)swoim zachowaniem wprowadził pokrzywdzonąA. P.w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy sprzedaży telefonu komórkowegomarki I. (...)tj. czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 286 § 1 k.k.
oraz przyjmując, że wszystkich trzech czynów oskarżony dopuścił się działając w podobny sposób, z wykorzystaniem takiej samej sposobności tj. w warunkach ciągu przestępstw zart. 91 § 1 kki za to na podstawieart. 286 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkskazał oskarżonego na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 46 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejJ. W.kwoty 2.430,00 zł (dwa tysiące czterysta trzydzieści złotych), na rzecz pokrzywdzonegoP. W.kwoty 2.380,00 zł. (dwa tysiące trzysta osiemdziesiąt złotych) oraz na rzecz pokrzywdzonejA. P.kwoty 2.000,00 zł (dwa tysiące złotych);

III
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataD. S.kwotę 756 (siedemset pięćdziesięciu sześciu) złotych plus podatek VAT tytułem nieopłaconej obrony z urzędu świadczonej na rzecz oskarżonego;

IV
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżonego od opłaty i ponoszenia pozostałych kosztów sądowych, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od wyroku wniósł obrońca oskarżonego, który zaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonego. Na podstawieart. 427 § 1 kpkzaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:

1
obrazęart. 438 ust 3 kpktj. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia, polegającą na błędnym przyjęciu przez Sąd, że oskarżonyM. R. (1)zachowaniem swoim wypełnił znamiona czynu spenalizowanego wart. 286 kk, a udostępnienie przez niego rachunku bankowegoP. M.( i otrzymanie z tego tytułu łącznej kwoty 900 zł) stanowidolus coloratusprzestępstwa oszustwa oraz błędne przypisanie sprawstwa oskarżonemu, podczas gdy żadna z pokrzywdzonych osób nie wskazała jego osoby jako sprawcy, co w konsekwencji miało wpływ na treść wyroku poprzez oparcie zaskarżanego orzeczenia na błędnych ustaleniach faktycznych sprawstwa oskarżonego oraz wydania wyroku skazującego, podczas gdy oskarżony swoim zachowaniem nie wypełnił znamion zarzucanego mu czynu;

2
obrazaart. 7 kpkpoprzez dowolną, w miejsce swobodnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie, zwłaszcza w przypadku rozstrzygania przez Sąd I instancji materii i natury znamion, zamiaru i rzekomej chęci popełnienia przez oskarżonego wskazanych przestępstw, jak również nie dania wiary zeznaniom oskarżonego w przedmiocie samego sprawstwa i chęci uzyskania przysporzenia majątkowego, co w konsekwencji miało wpływ na treść wyroku poprzez błędne przyjęcie sprawstwa oskarżonego i wydanie wyroku skazującego.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego jest bezzasadna, a zatem zawarte w niej wnioski nie mogły zasługiwać na uwzględnienie.
Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd I instancji w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie dowodowe, a swoje rozstrzygnięcie wydał po kompleksowej i wyczerpującej ocenie wszystkich dowodów ujawnionych w toku procesu, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
W ocenie Sądu Okręgowego Sąd I instancji, właściwie oraz z zachowaniem reguł określonych wart. 4 k.p.k.orazart. 7 k.p.k.ocenił cały, należycie zebrany i ujawniony na rozprawie materiał dowodowy i na tej podstawie poczynił trafne ustalenia faktyczne, a następnie wysnuł prawidłowy wniosek, iż zarzucony oskarżonemu czyn wypełnia znamiona ciągu przestępstw zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.Wyniki swego rozumowania Sąd Rejonowy zaprezentował w wyczerpującym, w pełni odpowiadającym wymogomart. 424 k.p.k., pisemnym uzasadnieniu, w którym bardzo dokładnie przedstawił ustalony stan faktyczny oraz wskazał, w jaki sposób powyższy stan faktyczny ustalił. Sąd I instancji wskazał również, które dowody uznał za wiarygodne, a którym dowodom tej wiarygodności odmówił.
W ocenie Sądu I instancji, sposób działania oskarżonego dobitnie wskazywał na wolę wprowadzenia w błąd pokrzywdzonychJ. W.,P. W.iA. P.co do swojego rzeczywistego zamiaru wywiązania się z zawartych za pośrednictwem portalu internetowego(...)trzech umów sprzedaży telefonów komórkowychmarki I. (...), posługując się przy zawarciu dwóch umów danymi osobowymi innych osób i wyzyskując ten błąd dla osiągnięcia korzyści majątkowych. Jak słusznie zauważył Sąd Rejonowy, zamiar kierunkowy sprawcy nieprzyznającego się do winy z natury rzeczy podlega ustaleniu na podstawie towarzyszących zdarzeniu okolicznościom przedmiotowym, zaś w niniejszej sprawie wystąpiły dowody tego rodzaju, że pozwoliły na wnioskowanie, co do winy oskarżonego.
Na wstępie należy wskazać, że oskarżony początkowo chciał przeprosić pokrzywdzonąJ. W.(czyn 1) i deklarował naprawienie szkody wyrządzonej tym czynem (k.124 tom III). Oskarżony wprawdzie w toku całego postępowania konsekwentnie nie przyznawał się do winy i twierdził, że nie miał świadomości przestępczego charakteru tego procederu, gdyż tylko pomagał koledze w sprzedaży telefonów. Jednak – jak słusznie zauważa Sąd Rejonowy- w swoich wyjaśnieniach przyznał, że pieniądze za telefony wpłacone przez pokrzywdzonych wpływały na jego konto bankowe i następnie przekazywał je koledzeP. M., który miał zamieścić ogłoszenia o sprzedaży na portalu(...). Oskarżony przyznał także, że w ogłoszeniach na portalu był podany jego numer telefonu i rozmawiał z osobą dzwoniącą w sprawie ogłoszenia. Twierdził wprawdzie, że informował osoby dzwoniące, iż telefon oferuje do sprzedaży jego kolega, co nie zostało jednak potwierdzone przez żadnego z pokrzywdzonych. Ponadto tej wersji wyjaśnień oskarżonego przeczy analiza treści korespondencji prowadzonej przez sprawcę oszustwa z pokrzywdzonąJ. W.. Z treści tych wiadomości tekstowych przesyłanych przez osobę, której numer telefonu widniał w ogłoszeniu, a zatem przez oskarżonegoM. R. (1), wynika że w sposób przemyślany oskarżony przez kilkanaście dni po zapłacie za fikcyjny telefon, zwodził pokrzywdzoną grając na czas i zapewniając ją o wysłaniu przesyłki oraz o podjętych rzekomo próbach ustalenia jej numeru na poczcie (k.6-9 tom III). Zasadnie więc wnioskował Sąd Rejonowy, iż wersja oskarżonego o koledzeP. M., który miał rzekomo dokonać tych trzech czynów i któremu oskarżony tylko nieświadomie pomógł udostępniając swój numer konta bankowego, jest linią obrony nakierowaną na chęć uniknięcia odpowiedzialności karnej.
Rację ma Sąd Rejonowy wskazując na zasady doświadczenia życiowego, które przeczą podanej przez oskarżonego wersji wydarzeń. Wskazać należy, iż to numer telefonu oskarżonego figurował w ogłoszeniach zamieszczonych rzekomo przez kolegę oskarżonego i to na konto bankowe oskarżonego wpływały pieniądze ze sprzedaży telefonów. Oskarżony w żaden sposób nie umiał wytłumaczyć dlaczego w ogłoszeniu wskazano jego numer telefonu, skoro to jego kolegaP. M.miał oferować telefony do sprzedaży. Ponadto oskarżony twierdził, że to nie on zamieszczał ogłoszenia na portalu(...). Tymczasem do wystawienia na dwóch aukcjach na portalu(...)telefonumarki I. (...)(czyn 1 i 3) oraz do założenia na fikcyjne dane konta e-mailkucharczyk.bartosz @onet.pl, które zostało podane na portalu aukcyjnym(...)(czyn 1), zostało wykorzystane IP użytkownika, którym okazał sięK. R.- ojciec oskarżonego. Czynności podjęte przez policję w toku dochodzenia wykazały, że w chwili użycia tego IP znajdowało się ono we współrzędnych odpowiadających adresowiW.ul. (...), gdzie znajduje sięD.wZ., którego właścicielem jestK. R.- ojciec oskarżonego. Niewątpliwie zaś oskarżony miał możliwość skorzystania z internetu podczas odwiedzin u ojca. Przy czym na podkreślenie zasługuje także ten sam sposób działania oskarżonego(modus operandi), który jako stronę zawieranych przez siebie umów wskazywał osoby fikcyjne, doprowadzał kolejnych nabywców telefonu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, nie mając zamiaru wywiązania się z warunków każdej z tych umów.
Wprawdzie rację ma skarżący podnosząc, iż świadekP. M.nie został przesłuchany, a brak możliwości przesłuchania tej osoby, która jest poszukiwana listem gończym, nie może stanowić negatywnej przesłanki procesowej dla oskarżonegoM. R. (1). Tym niemniej logika wypadków i opisany sposób działania oskarżonego wskazuje, iż rola oskarżonego nie ograniczała się jedynie do udostępnienia koledze swojego numeru konta bankowego i przekazywania mu wpłaconych przez osoby pokrzywdzone pieniędzy. Wprawdzie żadna z osób pokrzywdzonych nie rozpoznała oskarżonego po głosie jako osoby, z którą kontaktowali się telefonicznie w sprawie sprzedaży telefonumarki I. (...). Nie ma jednak racji skarżący podnosząc, iż nie zostało udowodnione, że to oskarżony osobiście kontaktował się z pokrzywdzonymi. Z treści wyjaśnień oskarżonego wynika bowiem, że w ogłoszeniu na portalu(...)został podany jego numer telefonu do kontaktów i oskarżony rozmawiał przynajmniej z jedną osobą, która zadzwoniła w sprawie oferty.
Nie ma także racji skarżący podnosząc, że nie zostało udowodnione, że to oskarżony wystawiał ogłoszenia do sprzedaży telefonów naserwisie (...). W przypadku ogłoszeń opisanych w zarzucie z pkt 1 i 3 osoba zamieszczająca ogłoszenia logowała się z komputera i korzystała z IP należącego do ojca oskarżonegoK. R.. Przede wszystkim wskazać należy, że to oskarżony swobodnie dysponował całością kwot wpłaconych na jego dwa konta bankowe przez osoby pokrzywdzone.
Analiza operacji przeprowadzonych na tych kontach bankowych wskazuje, że po dokonaniu przelewów i wpłynięciu środków na konta bankowe oskarżonego, wypłaty nie następowały bezpośrednio po wpłynięciu środków w całej kwocie, lecz stopniowo w różnych kwotach, a także poprzez drobne zakupy przy użyciu karty wydanej oskarżonemu, co obala twierdzeniaM. R. (1), że przekazywał całość kwot koledze PatykowiM.. Analiza operacji bankowych przeprowadzonych przez oskarżonego (k.45 -53 tom I, k.41-42 tom III) wskazuje, że wyłudzone w ten sposób od pokrzywdzonych pieniądze były przeznaczane przez oskarżonego na jego utrzymanie i ten sposób działania stanowił pewien powtarzalny sposób zarobkowania. Brak więc podstaw do podważenia wnioskowania Sądu meriti o winie oskarżonego tylko na tej podstawie, że świadekP. M.nie został przesłuchany, a oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów.
W świetle powyższych ustaleń odnośnie sposobu popełnienia przypisanych oskarżonemu czynów zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia także należy uznać za chybiony.
Sąd I instancji trafnie zatem ustalił, iż oskarżonyM. R. (1)dopuścił się popełnienia przypisanych mu czynów stanowiących ciąg trzech przestępstw oszustwa.
Z całokształtu okoliczności sprawy oraz zachowania oskarżonego w trakcie i po dokonaniu zarzucanych mu czynów należy wywnioskować, iż od początku nie miał zamiaru wywiązać się z zawartych umów sprzedaży telefonu. Wbrew zatem twierdzeniom skarżącego rola oskarżonego w tym procederze nie ograniczała się tylko do przekazania pieniędzy zarobionych legalnie poprzez sprzedaż telefonów przez jego kolegęP. M..
Sąd I instancji trafnie przyjął również, iż podstawy działań oskarżonego należy interpretować jako niskie pobudki. Należy zgodzić się z Sądem Rejonowym, iż działanie oskarżonego był nakierowane na osiągnięcie korzyści majątkowej kosztem innych osób, a kontakt podjęty przez oskarżonego z pokrzywdzonymiJ. W.iP. W.po dokonaniu przez nich zapłaty za telefon, miał na celu jedynie ich zwodzenie oraz był przemyślanym sposobem działania oskarżonego.
W związku z powyższym, Sąd Okręgowy w pełni podziela argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, zarówno, co do oceny poszczególnych dowodów, jak i co wniosków, które Sąd I instancji wysnuł na ich podstawie.
W niniejszej sprawie nie można mówić o obrazieart. 5 § 2 k.p.k., bowiem Sądmeritidokonał stanowczych ustaleń faktycznych. Zastrzeżenia obrony mogą być zatem rozstrzygane jedynie w płaszczyźnie utrzymania się przez Sąd w granicach sędziowskiej swobody ocen wynikającej z treściart. 7 k.p.k.Zarzut naruszeniaart. 7 k.p.k.nie może jednak ograniczać się do wskazania wadliwości sędziowskiego przekonania o wiarygodności jednych , a niewiarygodności innych źródeł czy środków dowodowych, lecz powinien wskazywać konkretne błędy w samym sposobie dochodzenia do określonych ocen, przemawiające w zasadniczy sposób przeciwko dokonanemu rozstrzygnięciu np. pominięcie istotnych środków dowodowych, niedostrzeżenie ważnych rozbieżności, uchylenie się od ceny wewnętrznych czy wzajemnych sprzeczności, a tego rodzaju uchybień obrońca w sposób skuteczny nie wykazał.
Odnosząc się do wymiaru orzeczonej wobec oskarżonegoM. R. (1)kary 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, w kontekście poczynionych przez Sąd I instancji, ustaleń faktycznych, jak również faktu wielokrotnej karalności oskarżonego w tym również za przestępstwa przeciwko mieniu, nie jawi się jako kara rażąco niewspółmiernie surowa.
Na wstępie trzeba więc przypomnieć, żeM. R. (1)dopuścił się trzech przestępstw oszustwa w trakcie stosowanego wobec niego okresu próby wynikającego z warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej w sprawie sygn. akt IV K 196/09 za przestępstwa tego samego rodzaju. W czasie stosowania środka probacyjnego korzystając z wymierzenia kary o charakterze wolnościowym dopuścił się umyślnego ciągu przestępstw o znacznej szkodliwości społecznej. Uznać zatem należy, że po pierwsze nie wykorzystał należycie postawionej wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej, a po drugie w żadnym stopniu nie został osiągnięty cel resocjalizacyjny tak orzeczonej kary. Analiza między innymi informacji o osobie z krajowego rejestru karnego – k.273-274, prowadzi do przekonania, że przypisany oskarżonemu występek nie był odosobnionym incydentem w jego życiu, o czym m.in. świadczy też fakt aż szesnastokrotnego skazania w tym aż dziesięciokrotnie za przestępstwa oszustwa. Oskarżony od około 11 lat dokonuje różnego rodzaju przestępstw, a zatem w pełni usprawiedliwiony był pogląd Sądu meriti o braku przesłanek do postawienia wobec oskarżonego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Oskarżony nie potrafił przed dłuższy czas właściwie funkcjonować w warunkach wolnościowych, wobec czego nie ma podstaw do wysnucia wobec niego pozytywnej prognozy na przyszłość, warunkującej zastosowanieart. 69 k.k.
Sąd orzekający należycie rozważył dyrektywy wymiaru kary, o których mowa wart. 53 k.k.Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynów popełnionych przez oskarżonego Sąd Rejonowy słusznie uwzględnił zamiar, motywy, którymi kierował się sprawca, rodzaj zaatakowanego dobra, sposób oraz skutki działania oskarżonego. Nadto we właściwy sposób przeanalizował sytuację oskarżonego i wziął pod uwagę tak okoliczności zaostrzające jak i łagodzące karę. Trudno dopatrzyć się w sytuacji procesowej oskarżonego innych okoliczności łagodzących niż deklaracja naprawienia szkody na rzecz jednej z osób pokrzywdzonych. W ocenie Sądu Okręgowego taką okolicznością łagodzącą nie jest natomiast młody wiek oskarżonego, w sytuacji gdy w czasie popełnienia czynów oskarżony miał ukończony 30 rok życia, a zatem był już osobą w pełni ukształtowaną psychicznie. Ocena zachowania oskarżonego przez Sąd I instancji jest całkowicie słuszna i zasługuje na aprobatę w instancji odwoławczej. Niewątpliwie brak zaprzestania naruszania porządku prawnego pomimo dziesięciu wyroków skazujących, które zapadły przed datą popełnienia przez oskarżonego ciągu przestępstw w tej sprawie, nie jest żadną okolicznością przemawiającą za złagodzeniem kary i świadczy to o demoralizacji oskarżonego. Trudno taką postawę oskarżonego premiować w postaci łagodzenia kary.
W przypadku oskarżonegoM. R. (1)prognoza kryminologiczna w kontekście dotychczasowej linii jego życia przy szesnastu wyrokach skazujących za różnego rodzaju przestępstwa nie może być pozytywna.
Mając na uwadze wcześniejszą karalność oskarżonego, to postawa oskarżonego jednak nie wskazuje, by mogły zostać osiągnięte cele kary bez konieczności jej efektywnego wykonania.
Orzeczenie obowiązku naprawienia szkody było w niniejszej sprawie konieczne. W toku postępowania został zgłoszony przez pokrzywdzonąJ. W.wniosek o naprawienie szkody, a zatem sąd był na podstawieart. 46 § 1 k.k.zobligowany do wydania orzeczenia w tym przedmiocie. Kwoty zasądzone tytułem naprawienia szkody na rzecz wszystkich pokrzywdzonych nie są przy tym wygórowane i wynikają z wysokości kwot wpłaconych przez osoby pokrzywdzone na konta bankowe oskarżonego. Pomimo upływu 3 lat szkody wyrządzone przez oskarżonego nie zostały naprawione. Orzeczenie więc tego środka kompensacyjnego jest w pełni uzasadnione i celowe.
Sąd Okręgowy rozpoznając niniejszą sprawę nie stwierdził również, by przy rozpoznaniu niniejszej sprawy doszło do uchybień wskazanych wart. 349 k.p.k.lubart. 440 k.p.k., które podlegałyby uwzględnieniu z urzędu przez Sąd Odwoławczy.
Sąd Odwoławczy zwolnił oskarżonego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i przejął je na rachunek Skarbu Państwa, kierując się przy tym zwłaszcza obecną sytuacją majątkową oskarżonego, który aż do 27.02.2021r. odbywać kary pozbawienia wolności orzeczone w innych sprawach .
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.