Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 728/18
Data wyroku: 2018-10-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Kazimierz Cieślikowski
Słowa kluczowe: Kara
Podstawa prawna: art. 437§1 kpk

Sygnatura akt VI Ka 728/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia12 października 2018r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:  SSO Kazimierz Cieślikowski
Protokolant: Igor Ekert
przy udziale Ewy Szlosar Prokuratora Prokuratury RejonowejG.wG.

po rozpoznaniu w dniu 12 października 2018 r.
sprawyM. J.ur. (...)wŚ.
synaM.iM.
oskarżonego zart. 207§1 kkiart. 157§2 kkw zw. zart. 11§2 kkprzy zast.art 64§2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 28 marca 2018 r.    sygnatura akt III K 771/16
na mocyart. 437 §1 kpk,art. 636 §1 kpk

1
utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy;

2
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. K.kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) obejmującą kwotę 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

3
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 536,60 zł (pięćset trzydzieści sześć złotych sześćdziesiąt groszy ) i wymierza mu opłatę za II instancję w wysokości 120 zł (sto dwadzieścia złotych).

Sygn. akt VI Ka 728/18

UZASADNIENIE
(w zakresie rozstrzygnięcia o karze i innych konsekwencjach prawnych czynu)
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 28 marca 2018 roku, sygn. akt III K 771/16 oskarżonyM. J.został uznany za winnego czynu iart. 157 § 2 kkw zw zart. 11 § 2 kkprzy zastart. 64 § 2 kk. Za to przestępstwo Sąd orzekł karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. Orzekł też Sąd środek karny w oparciu oart. 41 a § 1 i 4 kkw postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonejA. N.na odległość mniejszą niż 50 metrów przez okres 3 lat.
Od powyższego wyroku Sądu Rejonowego apelację wniósł obrońca oskarżonego, który zaskarżył wyrok w całości. Podważając rozstrzygnięcie co do winy oskarżonego postawił wyrokowi zarzuty obrazy przepisów postępowania a toart. 7 kpkiart. 5 § 2 kpka także błąd w ustaleniach faktycznych.
W zakresie rozstrzygnięcia o karze powołał się na stanowisko oskarżonego, że zapadły wyrok nie da się pogodzić z poczuciem sprawiedliwości a każdy wyrok związany z koniecznością odbycia kary pozbawienia wolności jest dla niego niewyobrażalną traumą.
Domagał się zmiany wyroku i uniewinnienia oskarżonego od popełnienia czynu, ewentualnie uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje :
Apelacja obrońcy oskarżonej okazała się bezzasadna.
Uniknął Sąd I instancji takich uchybień, które stanowiłyby bezwzględne przyczyny odwoławcze. Nie dopuścił się także obrazy przepisów postępowania karnego, która miałaby wpływ na treść wyroku. Zaakceptować należy też ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji. Rozstrzygnięcia o karze i środku karnym także Sąd Okręgowy akceptuje.
Oskarżonemu przypisał Sąd popełnione w warunkach recydywy wielokrotnej przestępstwo znęcania się nad konkubiną, w ramach którego oskarżony spowodował także obrażenia ciała pokrzywdzonej naruszające prawidłowe czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni. Trzeba też zauważyć, że przyjęta kwalifikacja prawna implikowała rozstrzygnięcie o karze pozbawienia wolności, przy dolnej granicy równej czterem miesiącom pobawienia wolności a granica górna wynosiła 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Orzekł zatem Sąd I instancji karę pozbawienia wolności w wymiarze równym dolnemu progowi zagrożenia. Orzeczenie środka karnego w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej było ze wszech miar wskazane a okres obowiązywania tego środka nie jest zbyt długi. Nie budzi także wskazana jako minimalna odległość, o której mowa wart. 41a § 4 kk. Nie może budzić zastrzeżeń brak rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności. Jest to już bowiem dziesiąty wyrok skazujący wobec oskarżonego a czwarty skazujący za przestępstwo z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia. Dlatego rozstrzygnięcia o karze nie można uznać za rażąco niewspółmiernie surowe.