Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
IX Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IX P 558/17
Data wyroku: 2018-03-13 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Słowa kluczowe: Materialna odpowiedzialność pracowników

UZASADNIENIE
B. S.pozwem wniesionym w dniu 12 kwietnia 2017 r. przeciwkoP. R.domagał się zasądzenia na swoją rzecz kwoty 5.550 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 21 stycznia 2017 r. do dnia zapłaty. Nadto domagał się zasądzenia na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu wskazał, że pozwany był zatrudniony u niego na stanowisku kierowcy w transporcie międzynarodowym w pełnym wymiarze czasu pracy. Podniósł, że w wyniku zaniedbania obowiązku sprawdzenia przez pozwanego poprawności wystawienia listu przewozowego dotyczącego zlecenia transportowego poniósł on wysoką szkodę. Dodał, że biorąc pod uwagę kwalifikacje pozwanego, zakres powierzonych mu przez pracodawcę obowiązków, rodzaj i charakter wykonywanej pracy, a także okoliczności przedmiotowego zdarzenia uznać należy, iż pozwany nienależycie wykonał ciążące na nim obowiązki pracownicze, wyrządzając szkodę pracodawcy. Zaznaczył, że w wyniku nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych przez pozwanego nałożona została na powoda kara w wysokości 4.130 euro oraz doszło do administracyjnego zatrzymania pojazdu służbowego należącego do powoda do czasu jej uiszczenia. Nadto powód podkreślił, że poniósł także szkodę w wysokości 4.005 euro w związku z przechowaniem pojazdu w trakcie zatrzymania oraz próbami jego wydobycia z aresztu. Wskazał, iż tytułem wyrównania powstałej w następstwie nienależytego wykonywania obowiązków pracowniczych przez pozwanego, z uwagi na treśćart. 119 k.p.dochodzi od pozwanego kwoty 5.550 zł, stanowiącej równowartość trzymiesięcznego wynagrodzenia pozwanego przysługującego mu w dniu wyrządzenia szkody pracodawcy.
W dniu 18 lipca 2017 r. tutejszy Sąd wydał nakaz zapłaty obejmujący żądanie pozwu oraz orzekł o kosztach procesu.
W sprzeciwie od nakazu zapłatyP. R.wniósł o oddalenie powództwa w całości. Nadto domagał się zasądzenia na swoją rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym wynagrodzenia reprezentującego go radcy prawnego według norm przepisanych.
Uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że powód wywodzi swoje roszczenie z odpowiedzialności materialnej pracowników określonej wart. 114 k.p., a pracownik ponosi odpowiedzialność na podstawie tego przepisu jedynie wówczas, gdy pracodawca udowodni okoliczności uzasadniające tę odpowiedzialność, tj. naruszenie obowiązków pracowniczych, winę pracownika, wysokość rzeczywistej szkody oraz normalny związek przyczynowy między zachowanie pracownika a powstałą stratą. Pracodawca musi wykazać wszystkie te przesłanki łącznie. Zaznaczył, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniała już pierwsza z koniecznych przesłanek, ponieważ nie doszło do naruszenia przez pozwanego jakichkolwiek obowiązków, które na nim ciążyły, a które spowodowały po stronie pracodawcy szkodę. Podkreślił, iż obowiązkiem kierowcy (pozwanego) nie była weryfikacja dokumentów otrzymywanych od załadowcy i to nie na nim ciążył obowiązek wypełniania listu przewozowego. To przewoźnik jest zobowiązany do wyposażenia kierowcy w odpowiednie dokumenty, a nadawca przesyłki zobowiązany jest do sporządzenia i wypełnienia listu przewozowego. Nadto wskazał, że w niniejszym przypadku, skoro obowiązek sprawdzenia listu przewozowego przez pracownika kierowcę nie ma żadnej podstawy, to nie sposób uznać, iż do jakiegokolwiek naruszenia obowiązków przez pozwanego doszło, a zatem żądanie zasądzenia kwoty 5.550 zł jest nieuzasadnione.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 1 września 2016 r.P. R.został zatrudniony przezB. S.prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą B.E.(...)wS.na podstawie umowy o pracę zawartej na okres próbny na stanowisku kierowcy w pełnym wymiarze czasu pracy za wynagrodzeniem wynoszącym 1850 zł brutto. Po upływie okresu próbnego strony w dniu 1 października 2016 r. zawarły umowę na czas określony do dnia 30 września 2017 r. na tych samych warunkach.
P. R.ma 10-letni staż pracy na stanowisku kierowcy w transporcie międzynarodowym. Przechodził szkolenia w celu przedłużenia uprawnień kierowcy w transporcie międzynarodowym.
Niesporne, a nadto dowód:
- umowy o pracę – k. 22-24,
- potwierdzenie przelewu – k. 48,
- listy płac – k. 49-50,
- przesłuchanieP. R.w charakterze strony – k. 146-147 oraz k. 214-217 akt IX P(...).
W dniu 1 września 2016 r.P. R.złożył oświadczenie o zapoznaniu się z regulaminem pracy obowiązującym u pracodawcy oraz zasadami BHP. Został przeszkolony w zakresie czasu pracy kierowcy. W dniu 2 września 2016 r.P. R.otrzymał informację o dodatkowych warunkach zatrudnienia. W tym samym dniu powierzono mu pojazd służbowy marki(...)nr rej. (...)z wyposażeniem i naczepąnr rej. (...)oraz telefon służbowy oraz zlecono pierwszy przewóz.
Dowód:
- oświadczenia – k. 56-58,
- informacja o dodatkowych warunkach zatrudnienia – k. 59,
- protokół zdawczo – odbiorczy – k. 60-61.
Zgodnie z § 18 obowiązującego wfirmie (...).E.(...)Regulaminu Pracy wynika, że kierowca podczas realizacji zlecenia transportowego powinien mieć przy sobie między innymi wystawiony list przewozowy (ust. 1). Po zakończeniu trasy kierowca powinien niezwłocznie dostarczyć dokumenty przełożonemu, m.in. listy przewozowe, faktury dokumentujące poniesione w delegacji koszty (ust. 3). Kierowcy zobowiązani są do posiadania wypisanych listów przewozowych w każdym momencie wykonywania zlecenia (ust. 4). Kierowca po otrzymaniu listu przewozowego ma obowiązek sprawdzić poprawność zapisu i ewentualnie uzupełnić brak w przypadku źle wystawionego listu przewozowego przez załadowcę kierowca ma obowiązek wystawić go samemu (ust 5). W ust. 6 tego § podkreślono, że kierowca nie ma prawa ruszyć z miejsca załadunku bez wystawionego listu przewozowego lub z nieprawidłowo wypełnionym. W przypadku niezastosowania się do tego pracownik zostanie ukarany podczas kontroli przez organ kontrolujący na drodze. Brak potwierdzonego listu przewozowego będzie skutkował potrąceniem z wynagrodzenia kierowcy kwoty do wysokości frachtu na podstawieart. 114 k.p.(ust. 7). W § 19 ust. 1 Regulaminu opisano wymaganą zawartość listu przewozowego, w tym dokładne dane przewoźnika.
Regulamin pracy znajdował się w pojazdach służbowychfirmy (...).E.(...).
Dowód:
- Regulamin pracy – k. 25-47,
- zeznania świadkaA. B.– k. 143,
- zeznania świadkaD. S.– k. 144-145,
- przesłuchanieB. S.w charakterze strony – k. 145-146.
W dniu 29 września 2016 r.(...)cargo Spółka akcyjna z siedzibą wW.zleciłafirmie (...). E.(...)należącej doB. S.przewiezienie ładunku – elementów metalowych od kontrahenta(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwS.do portu położonego w miejscowościL.na terenieW.. Zlecenie miał wykonaćP. R.z pomocą powierzonego mu samochodu służbowego. Analogiczne zlecenie miał zrealizować zatrudniony uB. S.A. B..
Niesporne, a nadto dowód:zlecenie – k. 62.
W dniu 30 września 2016 r.P. R.udał się na załadunek doS.do siedzibyfirmy (...). Po załadowaniu towaru otrzymał dokument przewozowy CMR datowany na dzień 30 września 2016 r., z którego wynikało, że przewoźnikiem ładunku jestP. R.. W rubryce 16 dokumentu wpisano dane rejestracyjne zestawu przewożącego towar oraz imię i nazwisko kierowcy.P. R.nie dokonał korekty zapisów listu przewozowego i udał się doW.. Drugą ciężarówkę z takim samym zleceniem prowadziłA. B.. Kolejną ciężarówką jechałD. S., ojciecB. S.współpracujący w prowadzeniu przez niego działalności gospodarczej i wykonujący zlecenie przewozu ładunku w okoliceP.weW..
W dniu 5 października 2016 r. po dotarciu do celu, tj. do portu w miejscowościL.P. R.został zatrzymany około godz. 17.00 na terminalu portowym przez włoską policję do kontroli. Sprawdzany był stan techniczny pojazdu, trzeźwość kierowcy, tachograf oraz dokumenty przewozowe.
Policja stwierdziła, że dokumenty przewozowe zostały nieprawidłowo wypełnione. Za nieprawidłowe wypełnienie listu przewozowego – brak danych identyfikacyjnych przewoźnika –P. R.został ukarany grzywną w wysokości 4.130 euro.(...)kierowane przezP. R.wraz z ładunkiem zostało zatrzymane administracyjnie na okres 3 miesięcy i odholowane na parking policyjny mieszczący się około 12-13 km od portu. W tym czasie awarii uległy hamulce ciężarówki i pojazd został odholowany na holowniku.
Dowód:
- zeznania świadkaA. B.– k. 143 oraz k. 169-171 akt IX P(...),
- zeznania świadkaD. S.– k. 144-145 oraz k. 171-173 akt IX P(...),
- przesłuchanieB. S.w charakterze strony – k. 145-146 oraz k. 226-229 akt IX P(...),
- przesłuchanieP. R.w charakterze strony – k. 146-147 oraz k. 214-217 akt IX P(...),
- protokół kontroli policyjnej z tłumaczeniem – k. 64-67,
- protokół zatrzymania administracyjnego z tłumaczeniem – k. 68-73.
Około godz. 20.00 włoska policja zwróciłaP. R.dokumenty za wyjątkiem dowodów rejestracyjnych auta i naczepy, które zostały zatrzymane wraz z pojazdem. Po telefonicznej interwencjiP. R.w Konsulacie RP wM.policjanci wezwali dla niego taksówkę.
P. R.otrzymał odD. S.polecenie powrotu do Polski wraz zA. B.w obsadzie dwuosobowej ciężarówki. W trakcie podróży do krajuP. R.nie wykonywał obowiązków kierowcy. Nie włożył karty kierowcy do tachografu, nie prowadził samochodu, zdarzyło się, że spożywał alkohol. Obaj kierowcy wrócili do Polski około godz. 15.00 w dniu 10 października 2016 r.
Dowód:
- zeznania świadkaA. B.– k. 143 oraz k. 169 – 171 akt IX P(...),
- zeznania świadkaD. S.– k. 144 -145 oraz k. 171-173 akt IX P(...),
- częściowo przesłuchanieP. R.w charakterze strony – k. 146-147 oraz k. 214-217 akt IX P(...),
B. S.zwrócił się o pomoc w odzyskaniu zatrzymanego samochodu do włoskiej firmy prawniczej. Za holowanie i postój pojazdu z naczepą na parkingu policyjnym do dnia 27 października 2016 r.B. S.zapłacił 2.403 euro. Policja włoska oddaliła wniosekB. S.o zwrot zespołu pojazdów przed upływem terminu zatrzymania. Za obsługę prawną w sprawie wnioskuB. S.uiścił opłatę 832 euro. Za holowanie i postój pojazdu z naczepą na parkingu policyjnym do dnia 27 października 2016 r.B. S.zapłacił 2.403 euro. Za postój pojazdu na parkingu w dalszym okresieB. S.zapłacił 770 euro. Pojazd został zwolniony po 3 miesiącach i odebrany zW.przezD. S.iA. B.w styczniu 2017 r.
Dowód:
- postanowienie z tłumaczeniem – k. 74-76,
- faktura z tłumaczeniem – k. 77-79,
- faktura z tłumaczeniem – k. 80-82,
- faktura z tłumaczeniem – k. 94-95,
- potwierdzenie przelewu – k. 96,
- zeznania świadkaA. B.– k. 143 oraz k. 169-171 akt IX P(...).
W dniu 17 października 2016 r.P. R.otrzymał pocztą oświadczenie pracodawcy rozwiązaniu z nim umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia z powodu ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych, polegającym na braku weryfikacji otrzymanego od załadowcy listu przewozowego oraz braku wpisu danych firmy pracodawcy w polu przewoźnika w dniu 30 września 2016 r., co spowodowało poniesienie przez pracodawcę bardzo wysokich kosztów związanych z zatrzymaniem auta służbowego na terenieW., kosztów pomocy prawnej, holowania pojazdu, parkingu, kary za przetrzymanie ładunku oraz utratę możliwości osiągania dochodów w okresie aresztowania samochodu. Wśród dalszych przyczyn pracodawca wskazał całkowitą utratę zaufania doP. R., nieprzestrzeganie obowiązków pracowniczych, wysyłanie obraźliwych wiadomości do pracowników firmy i pracowników spedycji, odmowę firmie spedycyjnej przyjmowania kolejnych zleceń w dniu 12 października 2016 r. bez wiedzy i zgody pracodawcy oraz przywłaszczenie mienia pracodawcy w postaci dokumentów przewozowych i dokumentacji pojazdu w dniu 14 października 2016 r.
Dowód:
- oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia – k. 51,
- potwierdzenie odbioru – k. 52-53.
Sąd zważył, co następuje:
Przedmiotem sporu między stronami była zasadność żądania przez pracodawcę odszkodowania za nienależyte wykonanie obowiązków pracowniczych przez pozwanego.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dawał podstawy do uwzględnienia powództwa opartego naart. 114 k.p.w zw. zart. 119 k.p.
Kodeks pracyodrębnie reguluje zasady odpowiedzialności materialnej pracownika za szkody wyrządzone pracodawcy podczas wykonywania obowiązków pracowniczych. W stosunkach prawnych pomiędzy pracownikiem a pracodawcą nie mają zastosowania przepisyKodeksu cywilnegowtedy, gdy pracownik wyrządzi pracodawcy szkodę wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych.
Pracownik ponosi na podstawieart. 114 k.p.odpowiedzialność za szkodę, która powstała w majątku pracodawcy wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych. Wykazanie przez pracodawcę poniesionej szkody jest bezwzględnie konieczne do wytoczenia powództwa zart. 114 k.p.(wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 2011 r., II PK 22/11, MoPr 2012, Nr 1). Zobowiązanie pracownika do naprawienia szkody powstaje w przypadku uchybienia każdemu z obowiązków, jakie spoczywają na pracowniku z tytułu nawiązania stosunku pracy, a nie tylko obowiązkowi podstawowemu. Przepisart. 114 k.p.nie różnicuje obowiązków pracownika. Jakiekolwiek naruszenie któregokolwiek obowiązku spoczywającego na pracowniku, które doprowadziło do wyrządzenia szkody, uzasadnia pociągnięcie pracownika-sprawcy szkody do odpowiedzialności materialnej na podstawieart. 114 k.p.Wart. 114wskazano przesłanki odpowiedzialności materialnej pracowników, którymi są: niewykonanie lub nienależyte wykonanie obowiązków pracowniczych, czyli bezprawność zachowania się pracownika, wina pracownika, szkoda wyrządzona pracodawcy. W świetle dalszych przepisów do przesłanek tych można zaliczyć ponadto: określony związek przyczynowy między zachowaniem pracownika a szkodą (art. 115 k.p.) oraz wykazanie przez pracodawcę okoliczności uzasadniających odpowiedzialność oraz wysokość szkody (art. 116 k.p.). Zaś zgodnie z art.art. 119 k.p.odszkodowanie ustala się w wysokości wyrządzonej szkody, jednak nie może ono przewyższać kwoty trzymiesięcznego wynagrodzenia przysługującego pracownikowi w dniu wyrządzenia szkody. Jeżeli zaś pracownik wyrządził szkodę umyślnie, zobowiązany jest do jej naprawienia w pełnej wysokości (art. 122 k.p.).
W przedmiotowej sprawie pracodawca dochodził od pozwanego – pracownika naprawienia szkody, jaką poniósł w związku z zachowaniem pozwanego.
Zgodnie z treściąart. 116 k.p.powód winien wykazać okoliczności uzasadniające odpowiedzialność pracownika oraz wysokość poniesionej szkody.
Istotą zarzucanego powodowi naruszenia obowiązków było zaniedbanie obowiązku sprawdzenia poprawności wystawienia listu przewozowego dotyczącego zlecenia transportowego, jakie pozwany wykonywał na rzecz powoda począwszy od dnia 30 września 2016 r. i w rezultacie doprowadzenie do powstania szkody w mieniu pracodawcy. Do podstawowych obowiązków każdego pracownika, a w tym również zajmującego stanowisko kierowcy, z pewnością należy dbanie o dobro zakładu pracy, co wynika wprost z przepisuart. 100 § 2 pkt 4 k.p.Obowiązek ten został zaakcentowany jako podstawowy także w przepisach wewnętrznych powodowego pracodawcy, który w § 11 pkt 3 Regulaminu Pracy postanowił, że do podstawowych obowiązków pracownika należy dbanie o dobro zakładu pracy i ochrona jego mienia. Natomiast w § 18 ust 6 Regulaminu Pracy wskazano dodatkowo, że kierowca nie ma prawa ruszyć z miejsca załadunku bez wystawionego listu przewozowego lub z nieprawidłowo wypełnionym listem przewozowym. Tym samym posiadaniu przez kierowcę prawidłowo wypełnionego listu przewozowego nadano rangę podstawowego obowiązku pracowniczego, co wydaje się zrozumiałe w sytuacji, gdy w trakcie przewozu kierowca reprezentuje przewoźnika i podlega kontrolom drogowym oraz odpowiedzialności prawnej, w tym w zakresie posiadania prawidłowych dokumentów dotyczących samochodu i przewożonego ładunku. Te uprawnienia i obowiązki reprezentacyjne kierowcy potwierdza również regulacja § 14 Regulaminu Pracy.
Podnieść należy, iż w ocenie Sądu powód zdołał wykazać, iż zachowanie pozwanego, polegające na zaniedbaniu obowiązku sprawdzenia poprawności wystawienia listu przewozowego dotyczącego zlecenia transportowego nosiło znamiona naruszenia obowiązków pracowniczych i rodziło odpowiedzialność za wyrządzoną szkodę.
Odpowiedzialność pozwanego za szkodę nie budzi wątpliwości Sądu. Potwierdzają ją zarówno dowody z dokumentów zgromadzone w aktach niniejszej sprawy (szczególnie protokół kontroli policyjnej oraz protokół zatrzymania administracyjnego) oraz świadkowie przesłuchani w sprawie, zwłaszcza świadekA. B., który był bezpośrednim świadkiem zdarzeń w miejscowościL.. Na podstawie zgromadzonych dowodów Sąd doszedł do wniosku, że pozwany nie wywiązał się ze swych podstawowych obowiązków. Otrzymał polecenie wykonania międzynarodowego przewozu towarów na terenW.. Przystąpił do wykonania zadania, lecz nie zweryfikował treści dokumentu listu przewozowego z 30 września 2016 r., gdzie w rubryce 16 figurował jako przewoźnik, co nie było zgodne z prawdą. Pozwany zaprzeczał jakoby jego obowiązkiem jako pracownika było dokonanie korekty dokumentu poprzez przekreślenie w przedmiotowej rubryce swoich danych i wpisanie danych pracodawcy jako podmiotu realizującego przewóz. Jednak, jak wyżej wskazano, obowiązek pozwanego w tym zakresie został opisany w Regulaminie Pracy obowiązującym wfirmie (...)i powinien być powodowi znany jako podstawowy zaś jego naruszenie winno być klasyfikowane co najmniej jako niedbalstwo.
Zauważyć należy, iż pracodawca także wykazał, że pomiędzy naruszeniem przez pozwanego obowiązków pracowniczych, a powstaniem szkody istnieje związek przyczynowo skutkowy. Bezsporne jest to, iż w przypadku prawidłowo sporządzonego (lub poddanego korekcie) listu przewozowegoB. S.nie byłyby zmuszony do poniesienia kosztów grzywny, administracyjnego zajęcia pojazdu oraz włoskiej obsługi prawnej. Zatem to zaniechanie działania po stronieP. R.skutkowało powstaniem szkody po stronie pracodawcy.
Sama wysokość szkody nie budziła wątpliwości Sądu. Na jej potwierdzenie strona powodowa przedłożyła do akt sprawy przetłumaczone na język polski włoskie faktury dotyczące m. in. obsługi prawnej, postoju na parkingu, a także pomocy drogowej. Pamiętać jednak należy, że odpowiedzialność pracownika ograniczona jest zgodnie zart. 119 kodeksu pracydo kwoty trzymiesięcznego wynagrodzenia, które w momencie wyrządzenia szkody przez pozwanego wynosiło 1850 zł. Zatem maksymalnie powód mógł żądać od pozwanego kwoty 5.550 zł.
Stan faktyczny sprawy Sąd ustalił w oparciu o dokumenty złożone do akt sprawy. Treść większości z nich nie była kwestionowana pod względem prawdziwości i rzetelności sporządzenia. Jedynym zakwestionowanym przez pozwanego dokumentem był Regulamin Pracy. Jednakże, nie było podstaw do uznania, że przedmiotowy Regulamin nie obowiązywał w okresie zatrudnienia powoda, powoda nie dotyczył bądź miał inne brzemiennie niż przedstawione przez pozwanego.
Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadkówA. B.iD. S., albowiem są one ze sobą spójne, a ich treść koresponduje z pozostałym materiałem dowodowym, w tym dowodami z dokumentów oraz zeznaniami powoda. Zeznania powoda Sąd uznał za miarodajne dla poczynienia ustaleń faktycznych w sprawie z uwagi na zgodność relacji przedstawionej przezB. S.z pozostałymi dowodami. Sąd uznał za wiarygodne zeznania pozwanegoP. R.jedynie w części, w jakiej korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym. Należy również zauważyć, iż Sąd dopuścił dowód z zeznań świadków i stron złożonych w sprawie IX P(...), czemu strony procesu się nie sprzeciwiły.
W konsekwencji powyższych rozważań Sąd uznał, iż pozwany nienależycie wykonując obowiązki pracownicze doprowadził do powstania szkody w majątku pracodawcy i w pkt I wyroku zasądził od pozwanegoP. R.na rzecz powodaB. S.kwotę 5.550 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 21 stycznia 2017 r. do dnia zapłaty. Podstawę prawną dla określenia terminu naliczania odsetek od zasądzonej kwoty stanowiłart. 481 § 1 k.c.w związku zart. 300 k.p., zgodnie z którym jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. W związku z tym, że pozwany został wezwany do zapłaty odszkodowania w dniu 13 stycznia 2017 r. w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, Sąd zasądził odsetki od dnia następnego po dniu 20 stycznia 2017 r., czyli od dnia 21 stycznia 2017 r. do dnia zapłaty.
Rozstrzygnięcie o kosztach procesu zawarte w punkcie drugim wyroku oparto na treści przepisuart. 98 § 1 k.p.c.Zgodnie z regułą odpowiedzialności za wynik postępowania pozwany jako przegrywający proces winien zwrócić powodowi koszty celowej obrony jego praw. Na koszty te złożyły się koszty zastępstwa procesowego, opłata od pozwu oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa. Wysokość kosztów zastępstwa procesowego wynika z § 9 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265) i wynosi 1.800 zł. Wysokość opłaty od pozwu wynika zart. 28 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz. U. z 2018 r., poz. 300) i wynosi 250 zł, a opłata skarbowa od pełnomocnictwa wynosi 17 zł. Zatem tytułem zwrotu kosztów procesu powodowi należy się kwota 2.067 zł.

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...)

3
(...)

(...)