Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku
X Wydział Karny
Sygnatura akt: X K 518/16
Data wyroku: 2018-09-07 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adrianna Kłosowska

Sygn. akt X K 518/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

G., dnia 24 sierpnia 2018r.
Sąd Rejonowy Gdańsk – Południe w Gdańsku w X Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SR  Adrianna Kłosowska
Protokolant: Wioleta Bona
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 23 marca 2017 roku, 14 czerwca 2017 roku, 16 sierpnia 2018 roku
sprawyM. S. (1), synaA.iK.,urodzonego (...),PESEL (...);
oskarżonego o to, że:
w dniu 25 listopada 2015r. w Urzędzie Skarbowym wP., będąc uprzedzony o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy oraz będąc pouczony o treściart. 196 § 1 i 2 Ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa, składając zeznanie mające służyć za dowód w postępowaniu o sygn. 8430 toczącej się przed Naczelnikiem Urzędu SkarbowegoW.–W., zeznał nieprawdę na temat okoliczności jego zatrudnienia przezspółkę (...)Pl (...). z o.o. w latach 2012-2014 jak i współpracy pomiędzy nim aspółką (...) Sp. z o.o.,,
tj. o czyn zart. 233 § 1 k.k.

orzeka:

I
OskarżonegoM. S. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, czyn ten kwalifikuje zart. 233 § k.k.i za to na mocyart. 233 § k.k.skazuje go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 k.k.warunkowo zawiesza oskarżonemu wykonanie orzeczonej w punkcie I (pierwszym) wyroku kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata;

III
na podstawieart. 71 § 1 k.k.w zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k.orzeka wobec oskarżonego grzywnę w wysokości 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;

IV
na podstawieart. 72 § 1 pkt 1 k.k.zobowiązuje oskarżonego do informowania sądu o przebiegu okresu próby;

V
na mocyart. 626§1 k.p.k.,art. 627 k.p.k.,art. 1, art. 2 ust. 1 pkt. 2, art. 3 ust. 1, art. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu wydatków i w kwocie 420 zł (czterysta dwadzieścia złotych) tytułem opłaty.

Sygn. akt X K 518/16

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W 2012 rokuM. U.– pracownikY.PL (...). z o.o. z siedziba wW.zajmującej się organizowaniem kampanii reklamowych, szukając podwykonawcy do realizacji projektów Spółki na terenie województwa(...), zaproponował współpracę w tym zakresie swojemu kuzynowiM. S. (1). Ten zgodził się wskazując, że na potrzeby rozliczeń podatku VAT, oficjalnie współpraca mogłaby zostać nawiązana międzyY.PL (...). z o.o.i (...) Sp. z o.o.– spółką swojego wujkaR. N., on sam występowałby zatem z ramienia(...) Sp. z o.o.Między rzeczonymi Spółkami nigdy nie doszło do zawarcia pisemnej umowy o współpracy, jednak po dokonaniu wskazanych ustaleń międzyM. S. (2)iM. U.,M. S. (1)zaczął otrzymywać za pośrednictwem maila i telefoniczne kolejne zlecenia od przedstawicieliY.PL (...). z o.o., na ich realizacje wielokrotnie przekazywano mu również środki w formie zaliczek na poczet przyszłego wynagrodzenia za usługę, przelewanych na podany przezM. S. (2)numer rachunku bankowego. Wskazany rachunek był rachunkiem prywatnymM. S. (2).
M. S. (1)wykonywał zlecone mu zadania, a następnie przekazywał faktury wystawione przez(...) Sp. z o.o.za ich wykonanie przedstawicielomY.PL (...). z o.o. Współpraca międzyM. S. (2)aY.PL (...). z o.o. wyglądała w ten sposób do końca 2014 roku, kiedy to z uwagi na zakończenie działalnościSpółki (...),M. S. (1), aby móc kontynuować realizację zleceń na rzeczY.PL (...). z o.o., sam założył D’(...) Sp. z o.o.z siedzibą weW., mającą zastąpić w funkcjonującym od 2012 roku układzie(...) Sp. z o.o.
M. S. (1)nigdy nie był zatrudniony przezY.PL (...). z o.o. w ramach stosunku pracy, w związku z czym nie było mu wypłacane wynagrodzenie za pracę, nie otrzymał też służbowego telefonu i nie przydzielono mu służbowego maila.
Sporadycznie zdarzało się, że dla ułatwienia realizacji zlecenia wykonywanego na rzeczY.PL (...). z o.o. – umożliwienia osobom odpowiedzialnym za przeprowadzenie kampanii reklamowych przemieszczanie się po danej galerii handlowej po godzinach jej funkcjonowania – w informacjach przekazywanych administracjigalerii (...)był wskazywany jako osoba uprawniona do otrzymania niezbędnego identyfikatora, poprzez umieszczenie jego nazwiska na „liście pracowników”.

Dowody: zeznania świadków:D. D.k. 54-56, 418-419;M. U.k. 415-418;M. J.k. 444v.-445v.;R. C.k. 484-485v.; częściowo wyjaśnienia oskarżonego k.M. S. (2)k. 125, 261v.-262, 499-500; wydruki maili i zleceń przelewów k. 161-223, 226-230; informacje przekazane administracji galerii handlowych k. 224-225.

Po koniec 2014 roku Naczelnik Urzędu SkarbowegoW.–W.rozpoczął kontrolę podatkowąY.PL (...). z o.o., prowadzoną pod sygnaturą 8430. W jej toku, wobec nabrania przez kontrolującego wątpliwości, co do faktycznego dokonywania przez(...) Sp. z o.o.usług na rzeczY.PL (...). z o.o., udokumentowanych wystawionymi następnie przez pierwszą z tych spółek fakturami, w dniu 25 listopada 2015 roku doszło do przesłuchaniaM. S. (2)w charakterze świadka. Przed przesłuchaniem w/w został pouczony o odpowiedzialności karnej wynikającej zart. 233 § 1 k.k.jak również o treściart. 196 § 1 i 2 Ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa. Pomimo powyższego zeznającM. S. (1)utrzymywał, że od końca 2012 roku do czerwca 2015 roku świadczył prace na rzeczY.PL (...). z o.o. w ramach stosunku pracy. Jednocześnie stwierdził, że nie był przedstawicielem handlowym(...) Sp. z o.o., a jego kontakt z tą Spółką ograniczał się do przekazywania wystawionych przez nią faktur VATSpółce (...)i rozliczania należnego wynikającego z nich podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego.

Dowody: kopia protokołu przesłuchania świadka z dnia 25 listopada 2015 roku k. 21-34; kopia protokołu kontroli podatkowej k. 68-92.

M. S. (1)ma wyksztalcenie średnie. Jest kawalerem i nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Pracuje jako stażysta wfirmie (...)osiągając z tego tytułu dochód w wysokości 998 zł miesięcznie. Stan jego zdrowia jest dobry, nie był leczony psychiatrycznie, neurologicznie, ani odwykowo. Nie był uprzednio karany.

Dowody: dane osobopoznawcze k. 123-124; karta karna k. 253.

Słuchany w charakterze podejrzanego w toku postępowania przygotowawczegoM. S. (1)oświadczył, iż rozumie treść stawianego mu zarzutu i nie przyznaje się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił przy tym, że zawsze uważał się za pracownikaY.PL (...). z o.o. i jednocześnie nie łączyły go żadne relacje służbowe z(...) Sp. z o.o.
Wyjaśniając w toku rozpraw, w charakterze oskarżonegoM. S. (1)podtrzymał następnie treść swoich wcześniejszych oświadczeń i wyjaśnień.

Vide: wyjaśnienia oskarżonegoM. S. (2)k. 125, 261v.-262, 499-500.

Sąd zważył, co następuje:
W świetle całokształtu zgromadzonego w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego, w szczególności zeznańM. U., zarówno fakt popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu występków, jak i winaM. S. (2), nie budzą wątpliwości.
Za podstawę dokonanych przez Sąd ustaleń uznano w szczególności zeznaniaM. U.– kuzyna oskarżonego, który zaproponował mu współpracę zY.PL (...). z o.o. W sposób logiczny opisał on, jak wyglądały podjęte między w/w ustalenia, Sąd doszedł zaś do przekonania, iż jako krewnyM. S. (2)nie miał on powodów aby wbrew prawdzie zeznawać na jego niekorzyść. W tym kontekście warto zauważyć, iż żaden z przeprowadzonych w sprawie dowodów (w tym wyjaśnienia oskarżonego), nie wskazywał aby między świadkiem aM. S. (2)istniał konflikt, tym bardziej Sąd przyjął, iż świadek zeznał zgonie z prawdą.
Podobnie oceniono zeznaniaM.J., która do sierpnia 2013 roku, a następnie od lutego 2014 roku odpowiadała za rozliczanie przestawianychY.PL (...). z o.o. faktur. Choć z uwagi na czas jaki upłynął między wydarzeniami opisanymi oskarżeniem a momentem, w którym świadek zeznawała, nie pamiętała już dokładnie wszystkich okoliczności mogących mieć znaczenie dla sprawy, kategorycznie stwierdziła jednak, iż przedkładano jej faktury(...) Sp. z o.o., stanowiące rozliczenia za pracęM. S. (2). Trudno uznać zaś aby powyższe następowało, gdyby oskarżony był pracownikiemY.PL (...). z o.o. WprawdzieM. J.szczerze zaznała następnie, iż przygotowując awizacje prac, jakie oskarżony miał wykonywać naP.wskazywała, iż będą one wykonywane przezY.PL (...). z o.o., Sąd przyjął jednak iż powyższe stanowiło raczej deklaracjęY.PL (...). z o.o. dla swoich zleceniodawców odnośnie przejęcia odpowiedzialności za wykonanie danego projektu, niezależnie od tego, czy będzie on realizowany przez pracowników tej spółki, czy tez jej podwykonawców. W konsekwencji podniesionej przez świadka okoliczności nie sposób było uznać za przesądzająca o nawiązaniu przezY.PL (...). z o.o. stosunku pracy z oskarżonym.
Sąd nie znalazł też zastrzeżeń co do wiarygodności zeznańD. D., iR. C., obaj podali w jaki sposóbY.PL (...). z o.o. wykonywała swoje zlecenia, zaznaczając, że z uwagi na specyfikę branży, umowy zawierane między zleceniobiorcą i podwykonawcą niejednokrotnie były zawierane jedynie ustnie. Świadkowie podli również jak wyglądał system rozliczania się z podwykonawcami, zaznaczając, że do wypłacania zaliczek na potrzeby realizowanej kampanii nie dochodziło wyłącznie w przypadku pracowników Spółki, lecz również przedstawicieli jej podwykonawców. W dalszej kolejności warto zważyć, iżR. C.na początku swoich zeznań podał, iż zna oskarżonego, gdyż ten „pracował wY.PL (...). z o.o.”. Analizując całokształt wypowiedzi świadka, cytowane stwierdzenia należało jednak uznać za tzw. skrót myślowy. Już w kolejnym zdaniu świadek doprecyzował bowiem, iż „M. S. (3)nigdy nie był zatrudniony wSpółce (...).pl”, a jedynie wykonywał prace na rzeczY.PL (...). z o.o. z ramienia jej podwykonawcy. Zeznania obu mężczyzn pokrywały się przy tym tak z twierdzeniamiM. J., jak iM. U., będąc jednocześnie logiczne i wewnętrznie niesprzeczne, Sąd uznał je zatem za miarodajne dowody na przytoczone okoliczności.
Kompletnie odmiennie oceniono natomiast zeznaniaA. D.. Zeznania świadka w ocenie Sądu w całości były determinowane faktem jej pozostawania w związku z oskarżonym.A. D.przekonywała w nich, żeM. S. (1)miał podstawy, aby uważać się za pracownikaSpółki (...). W jej ocenie miał świadczyć o tym fakt, iżM. S. (1)otrzymywał od kierownictwaY.PL (...). z o.o. polecenie i wytyczne, a po zrealizowaniu projektu wypłacano mu wynagrodzenie. Powyższe trudno jednak uznać za wystarczającą podstawę do określania stosunku prawnego, w jakim znajdował się oskarżony względemY.PL (...). z o.o., jako stosunek pracy. W sposób tożsamy wyglądałaby bowiem współpraca między zleceniodawcą i zleceniobiorcą (podwykonawcą). Argumenty podnoszone w tym względzie przez świadka uznano zatem za przytaczane wyłącznie celem uwiarygodnienia wersji wydarzeń prezentowanej przezM. S. (2).
Ponadto, Sąd uznał za podstawę ustaleń faktycznych w sprawie dokumenty ujawnione w trybieart. 394 § 1 i 2 k.p.k.,art. 393 § 1, 2 i 3 k.p.k., w szczególności w postaci danych o karalności, danych osobopoznawczych, wydruków korespondencji mailowej i potwierdzeń przelewów bankowych oraz protokołu kontroli Państwowej Inspekcji Pracy i protokołu kontroli podatkowej. Ich wiarygodność oraz rzetelność nie była kwestionowana, zostały sporządzone przez upoważnione osoby i podmioty, w zakresie ich kompetencji.
Jednocześnie Sąd dokonał w niniejszej sprawie ustaleń również na podstawie protokołu przesłuchaniaM. S. (2)z dnia 25 listopada 2015 roku, w charakterze świadka w sprawie o sygnaturze 8430 prowadzonej przez Naczelnika Urzędu SkarbowegoW.-W.. Dowód ten ma szczególny charakter, gdyż w korelacji z zeznaniami świadków stanowi jedną z podstaw do ustalenia sprawstwaM. S. (2)w zakresie zarzucanego mu oskarżeniem czynu.
W kontekście powyższych dowodów Sąd zważył, iż oświadczenie w przedmiocie nieprzyznania się przezM. S. (2)do winy stanowiło jedynie przyjętą przez niego linię obrony i nie polega na prawdzie. Oskarżony utrzymywał bowiem, że był zapewniany przezM. U., iż jego współpraca zY.PL (...). z o.o. opiera się na stosunku pracy, jednocześnie z uwagi na brak doświadczenia życiowego fakt, iż nie otrzymał nigdy umowy o pracę nie budził jego podejrzeń. W związku z powyższym zeznając w dniu 25 listopada 2015 roku w charakterze świadka przedstawił wersję wydarzeń zgodną ze swoimi przekonaniami. Z twierdzeniami tymi nie sposób jednak się zgodzić. W sprzeczności z nimi stoją zeznaniaM. U., który podnosił, że to samM. S. (1)zaproszony w 2012 roku do współpracy zY.PL (...). z o.o. jako podwykonawca tej Spółki naP., sam nie mając jeszcze wówczas założonej działalności gospodarczej, zaproponował, że będzie świadczył usługi na rzeczSpółki (...)za pośrednictwem firmy swojego wujka, co pozwoli na ich fakturowanie. Okoliczność ta korespondowała z faktem, iż gdy wystawianie faktur przez(...) Sp. z o.o.stało się niemożliwe,M. S. (1)chcąc kontynuować współpracę zY.PL (...). z o.o. musiał rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej pod własną firmą, co zdecydował się zrobić poprzez założenieSpółki (...)’(...) Sp. z o.o.Symptomatyczne zdaniem Sadu było również, iż jak wynika z protokołu kontroli Państwowej Inspekcji Pracy z dnia 14 stycznia 2016 roku,Y.PL (...). z o.o. nie uchylała się od wywiązywania ze swoich obowiązków względem pracowników, w tym w szczególności od zawiązywania z nimi umów o pracę w ustalonej przepisami formie oraz zgłaszania ich do ubezpieczenia społecznego. Silą rzeczy trudno uwierzyć, iż akurat w przypadkuM. S. (2)przedstawicieleY.PL (...). z o.o. przez okres ponad dwóch lat uchylali się od podpisania z nim umowy o pracę. Mając na uwadze powyższe za zdecydowanie bardziej wiarygodne uznano depozycjeM. U.. Kuriozalne w tym kontekście były nadto tłumaczenia oskarżonego, jakoby do jego obowiązków należało przekazywanie faktur między(...) Sp. z o.o.aY.PL (...). z o.o., a następnie przekazywanie(...) Sp. z o.o.wynikającej z rzeczonych faktur należności odY.PL (...). z o.o. okrajanych każdorazowo przez oskarżonego do wysokości należnych podatków. Z powyższego wynika jednoznacznie, iż to właśnie oskarżony otrzymywał wynagrodzenie, za prace zlecone w ramach podwykonawstwa. Trudno zaś oczekiwać, aby robił to z innego powodu aniżeli działając właśnie z ramienia tej Spółki, przedstawiając się firmirY. P.jako przedstawiciel handlowy(...) Sp. z o.o.w celach rozliczeniowych. Inne wytłumaczenie dla wskazanej sytuacji byłoby kompletnie irracjonalne, sprzeczne z elementarnymi zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Jednocześnie odnosząc się do argumentacji oskarżonego nie sposób za wiarygodnego uznać tłumaczenia, jakoby działając w ramach opisanego mechanizmuM. S. (1)uważał siebie za pracownikaY.PL (...). z o.o., gdyż jako osoba młoda nie przywiązywał wagi do niedopełnienia przezY.PL (...). z o.o. formalności związanych z jego rzekomym zatrudnieniem i nie podejrzewał, że w związku z tym nie będzie uznawany za pracownika tej firmy. Nawet uznając, iż była to pierwsza praca oskarżonego trudno przyjmować, aby uznawał nieprzedłożenie mu do podpisu umowy o pracę za normalne, w szczelności, gdy inni pracownicy podpisywali takie umowy. Za uznaniem, iż faktycznieM. S. (1)posiadał jednak dostateczne rozeznania w omawianych kwestiach przemawiała nadto okoliczność, iż płynnie przeszedł on od dopilnowywania, aby wykonywane przez niego zlecenia były następnie fakturowane przez(...) Sp. z o.o.do samodzielnego fakturowania ich w ramach własnej działalności gospodarczej. Zdaniem Sądu świadczyło to o posiadaniu przez oskarżonego wiedzy na temat funkcjonowania branży, w jakiej działał, z całą pewnością odróżniał więc stosunek zlecenia od stosunku pracy. Wprawdzie w swoich wyjaśnieniachM. S. (1)wielokrotnie zwracał uwagę na fakt, iż „praca” jaką świadczył była z góry określona przez przedstawicieliY.PL (...). z o.o., wykonywana na rzecz tej Spółki i pod kierownictwem jej przedstawicieli oraz w miejscu i czasie przez nich wyznaczonym. Miało to ewidentnie nawiązywać do definicji stosunku pracy zawartej wart. 22 § 1 Kodeksu pracy. Trudno jednak oczekiwać, że jako zleceniobiorcyY.PL (...). z o.o.,M. S. (2)pozostawiono by swobodę w wyborze sposobu realizacji zlecenia oraz czasu i miejsca jego wykonania, w sytuacji, gdy powierzane mu zadania stanowiły odzwierciedlenie wcześniejszego zlecenia otrzymanego przezY.PL (...). z o.o. od swojego zleceniodawcy. Z oczywistych względówM. S. (2)wiązały zatem wytyczne, jakie wcześniej otrzymałY.PL (...). z o.o. i nie mogło to przesądzać o charakterze relacji łączącej oskarżonego z tym podmiotem. Przechodząc wreszcie do kwestii wypłacanego oskarżonemu „wynagrodzenia”, Sąd zauważył, iż choć pierwotnieM. S. (1)twierdził, że miało ono postać regularnych wypłat powiększanych o premie, nie sprecyzował, jaka była jego wysokość i terminy jego otrzymywania. Wyjaśniając przed Sądem w dniu 16 sierpnia 2018 roku nie mówił już natomiast o „wynagrodzeniu”, a jedynie o „rozliczaniu współpracy”, tym samym trudno dać wiarę jego wypowiedziom, jakoby przekazywane mu środki faktycznie stanowiły „wynagrodzenie” w rozumieniuart. 22 § 1 Kodeksu pracy.
W ocenie Sądu, mając na uwadze przedstawioną powyżej ocenę materiału dowodowego nie budzi wątpliwości, iżM. S. (1)dopuścił się zarzucanego mu czynu.
OskarżonyM. S. (1)składając w dniu 25 listopada 2015 roku zeznania w charakterze świadka w sprawie o sygnaturze 8430 toczącej się przed Naczelnikiem Urzędu SkarbowegoW.–W., które miały posłużyć za dowód w sprawie, mimo pouczenia go o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań wskazał nieprawdziwe okoliczności odnoszące się do okoliczności jego zatrudnienia przezspółkę (...)Pl (...). z o.o. w latach 2012-2014 jak i współpracy pomiędzy nim aspółką (...) Sp. z o.o.Tym samym zachowaniem swoim wypełnił wszystkie znamiona przestępstwa składania fałszywych zeznań, tj. czynu zart. 233 § 1 kk.
Zdaniem Sądu, oskarżonemuM. S. (2)przypisać można winę w popełnieniu zarzucanego mu czynu. Oskarżony jest zdolny ze względu na wiek do ponoszenia odpowiedzialności karnej, a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dostarcza podstaw do przyjęcia, iż w chwili czynu oskarżony był niepoczytalny lub znajdował się w anormalnej sytuacji motywacyjnej.
WymierzającM. S. (2)karę za przypisane mu przestępstwo, Sąd uwzględnił wszelkie okoliczności, jakie nakazuje brać pod uwagę przepisart. 53 § 1 kk, zgodnie z którym Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
W ocenie Sądu, wymierzona oskarżonemu kara jest adekwatna zarówno do stopnia jego zawinienia, jak i stopnia społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu. Oceniając poziom zawinienia oskarżone Sąd miał na względzie, iżM. S. (1)działał w pełni umyślnie, realizując przy tym założony z góry cel zatajenia przed organami kontrolnymi charakter swojej współpracy zeSpółką (...)PL. (...)zachowanie oskarżonego stanowiło zatem świadome naruszenie obowiązujących norm prawnych. Oceniając stopień społecznej szkodliwości omawianego czynu Sąd zauważył natomiast, iż zeznaniaM. S. (2), jako osoby odpowiedzialnej za przekazywanie faktur międzySpółką (...)aSpółką (...), niewątpliwie były uznane przez kontrolujących za ważne. Tym samym społeczna szkodliwość przypisanegoM. S. (2)występku niewątpliwie była wysoka. Za jedyną okoliczność przemawiającą na korzyść oskarżonego uznano natomiast jego uprzednią niekaralność. Sad przyjął zatem, iż zarówno kara grzywny, jak i ograniczenia wolności (których możliwość wymierzenia dawał przepisart. 37a k.k.), byłyby w realiach niniejszej sprawy nadto łagodna. Z tego też względu za karę odpowiednią uznano krę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Mając bowiem na względzie okoliczność, iżM. S. (1)nie wchodził wcześniej w konflikt z prawem wymierzenie mu kary pozbawienia wolności bardziej przewyższającej jej minimalny wskazany ustawą wymiar, jawiłoby się jako niezasadne. Jednocześnie, biorąc pod uwagę, iż wymierzona oskarżonemu kara pozbawienia wolności nie przekracza jednego roku, zaś w czasie popełniania zarzucanego mu czynuM. S. (1)nie był skazany na karę pozbawienia wolności, jak też uwzględniając warunki i właściwości osobiste oskarżonego Sąd uznał, iż rokuje on pozytywne prognozy i kara pozbawienia wolności spełni swoje funkcje nawet wówczas, gdy jej wykonanie zostanie warunkowo zawieszone. Decydujące w tym względzie było, iż oskarżony nie był wcześniej karany – przeciwnie prowadził ustabilizowane życie wykonując stale pracę zarobkową. Sąd przyjął zatem, że w stosunku do oskarżonego występuje pozytywna prognoza kryminologiczna, brak bowiem podstaw do stwierdzenia, że ponownie dopuści się on popełniania przestępstwa – wniosek ten potwierdza zebrany w sprawie materiał dowodowy oceniany przy uwzględnieniu wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. W konsekwencjiM. S. (2)nie sposób uznać za osobę zdemoralizowaną. Z tych też względów, Sąd na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.orazart. 70 § 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności, na okres 2 lat tytułem próby. Orzeczony okres próby, pozwoli w ocenie Sądu skutecznie zweryfikować przyjętą, pozytywną prognozę kryminologiczną, co do przyszłej postawy oskarżonego.
Zawieszając warunkowo wykonanie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności Sąd zdecydował jednocześnie o nałożeniu naM. S. (2), na podstawieart. 71 § 1 k.k.grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych po 10 zł każda z nich. Powyższe, w przekonaniu Sądu przyczyni się do zrealizowania celów kary w sferze prewencji szczególnej, pomimo zaniechania, jej efektywnego wykonania w warunkach izolacji penitencjarnej. Jednocześnie wskazać należy, iż wysokość stawek dziennych, tj. po 10 zł każda z nich, w przekonaniu Sądu, spełnia dyrektywy określone w przepisieart. 33 § 1 i 3 k.k., zgodnie z którą ustalając stawkę dzienną, sąd bierze pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe; stawka dzienna nie może być niższa od 10 złotych, ani też przekraczać 2.000 złotych. Sąd zważył zatem, iż oskarżony, choć nie ma nikogo na swoim utrzymaniu i osiąga stały miesięczny dochód, to jednocześnie dochód ten jest niski, określenie wysokości jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 10 zł jest w ocenie więc uzasadnione.
Ponadto Sąd zobligowany treściąart. 72 § 1 k.k.nałożył naM. S. (2)obowiązek informowania sądu o przebiegu okresu próby.
Na mocyart. 626§1 k.p.k.,art. 627 k.p.k.,art. 1, art. 2 ust. 1 pkt. 2, art. 3 ust. 1, art. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) Sąd zasądził od oskarżonego koszty sądowe, w tym 100 zł tytułem wydatków, a także kwotę 420 zł tytułem opłaty. Sąd nie znalazł podstaw do zwolnienia oskarżonego, który jest zdolny do pracy zarobkowej do ponoszenia kosztów wywołanych jego niewłaściwym postępowaniem.
Sędzia SR Adrianna Kłosowska

ZARZĄDZENIE

I
(...)

II
(...)

III
(...)

G., dnia 07.09.2018 r.