Sąd Rejonowy w Szczytnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 421/17
Data wyroku: 2017-12-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewelina Wolny

Sygn. akt. II K 421/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 grudnia 2017 r.
Sąd Rejonowy w Szczytnie w II Wydziale Karnym
w składzie:
Przewodniczący: SSR Ewelina Wolny
Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Mierzejewska
Przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Szczytnie Małgorzaty Kaszubskiej
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 17.10, 13.11, 4.12, i 28.12.2017 r.
sprawyS. G.
synaM.iH.z domuT.,ur. (...)wS.
oskarżonego o to, że:
w dniu 20 maja 2017 roku naPlacu (...)wS., woj.(...), w ruchu lądowym prowadził po drodze publicznej pojazd mechaniczny markiA. (...)onr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości, posiadając w wydychanym powietrzu kolejnych badaniach: o godz. 03:44 – 0,66 mg/l oraz o godz. 03:46 – 0,67 mg/l zawartości alkoholu, przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej dwukrotnie skazany prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w Szczytnie w sprawie o sygn. akt II K 840/09 z dnia 28 sierpnia 2009r. za popełnienie przestępstwa zart. 178 § 1 kki w sprawie II K 516/11 z dnia 22 grudnia 2011r. za popełnienie przestępstwa zart. 178a § 4 kk,

tj. o czyn zart. 178a § 4 kk

I
oskarżonegoS. G.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to z mocyart. 178a § 4 kkskazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 42 § 4 kkorzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym,

III
na podstawieart. 43a § 2 kkorzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 (dziesięciu tysięcy) zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,

IV
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalnia oskarżonego w całości od zapłaty kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa,

V
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturzezasądza od Skarbu Państwa na rzecz kancelariiadwokackiej (...)kwotę 672 (sześćset siedemdziesiąt dwa) zł tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego z urzędu oraz kwotę 154,56 (sto pięćdziesiąt cztery 56/100) zł tytułem podatku VAT.

UZASADNIENIE
W nocy z 19 na 20 maja 2017r. oskarżonyS. G.przebywał w towarzystwie brata ciotecznegoG. P., kolegówR. G.iT. B., wszyscy za wyjątkiem ostatniego z wymienionych spożywali alkohol, pozostając pod jego widocznym wpływem. Około godziny 03:20 przejeżdżaliulicą (...)wS., pojazdem markiA. (...)onr rej. (...)należącym doR. G.kierował wówczas oskarżony, właściciel samochodu iG. P.zajmowali miejsca z tyłu, zaśT. B.siedział na przednim fotelu pasażera. Technika jazdy kierującego, wyjeżdżającego zulicy (...)bardzo szerokim łukiem w prawo, zwróciła uwagę pełniących służbę w patrolu zmotoryzowanym radiowozem oznakowanym funkcjonariuszy Komendy Policji wS.,R. O.iS. U., którzy udali się w pościg za przedmiotowym pojazdem, uruchamiając sygnały dźwiękowe nakazujące zjazd na pobocze i zatrzymanie auta, wobec braku reakcji kierującego podjęli pościg za samochodem markiA., pozostającym cały czas w zasięgu ich wzroku. Pojazd ten, po przejechaniuulic (...)zatrzymał się naPlacu (...). GdyR. O.iS. U.po upływie kilku sekund podeszli do auta, zastali w jego wnętrzu czterech wyżej wymienionych mężczyzn, w tym oskarżonego zajmującego miejsce kierowcy.S. G.nie kwestionował faktu prowadzenia samochodu, poddał się badaniu na obecność alkoholu w wydychanym powietrzu, z wynikami 0,66 mg/l o godz. 03:44 i 0,67 mg/l o godz. 03:46. Nietrzeźwi byli także pozostali pasażerowie, pozaT. B., który nie posiadał wszakże uprawnień do kierowania pojazdami.
(dowód: wyjaśnienia oskarżonegoS. G.na k. 45 od słów „ja wcześniej wypiłem” do słów „więcej nie uczynię”, zeznania świadków:R. O.na k. 40v – 41 i k. 88 – 88v,S. U.na k. 88v - 89, protokół badania stanu trzeźwości na k. 2 – 2v)
S. G.był uprzednio dwukrotnie prawomocnie skazany przez Sąd Rejonowy w Szczytnie za kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości, wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2009r. w sprawie II K 840/09 na karę 100 stawek dziennych grzywny po 10 zł, z dnia 22 grudnia 2011r. w sprawie II K 516/11 na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, odbytą do dnia 29 stycznia 2016r., wymierzono mu również zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B na okres 3 lat, wykonany z dniem 30 grudnia 2014r.
(dowód: informacja z Krajowego Rejestru Karnego na k.17 – 18, odpisy wyroków na k.24 – 25v)
OskarżonyS. G.w toku postępowania przygotowawczego przyznał się i wyjaśnił, iż w godzinach wieczornych 20 maja 2017r. na telefoniczną prośbęR. G.przybył pieszo naulicę (...)wS., aby przestawić samochód kolegi na drugą stronę ulicy, na miejscu zastał oprócz właściciela auta także znajomychG. P.iT. B.. Podał, iż wszyscy za wyjątkiem ostatniego z wymienionych, który nie pije, byli pod znacznym wpływem alkoholu, w tej sytuacji, mimo uprzedniego spożycia kilku piw, jako najtrzeźwiejszy bez namysłu wsiadł za kierownicę i zaczął przemieszczać pojazd, obok na miejscu pasażera siedziałT. B.,R. G.iG. P.zajęli miejsca z tyłu. Wskazał, że w trakcie przejazdu przez parking zauważył radiowóz i na skutek stresu postanowił jechać przed siebie, do momentu zatrzymania przez funkcjonariuszy Policji, zaznaczając, iż widział wprawdzie sygnały do zaprzestania jazdy, lecz wobec braku możliwości zjazdu dotarł aż doPlacu (...). Podkreślił, iż niczego nie ukrywał, przyznał fakt spożywania alkoholu i prowadzenia samochodu, zdając sobie sprawę z wcześniejszego skazania za taki sam czyn i żałując swojego postępowania. (vide wyjaśnienia oskarżonego na k. 45).
Odmienną wersję oskarżony zaprezentował na rozprawie głównej, wykluczając własne sprawstwo i podnosząc, iż do czasu zatrzymania pojazdu kierował nimT. B., on zaś zamienił się z nim miejscami, aby kryć kolegę. Wyjaśnił, że po zaparkowaniu naPlacu (...), przed przyjazdem radiowozu,T. B.uniósł się na miejscu kierowcy, on wsunął się na zajmowany przez niego fotel, po czym kierujący przesiadł się na siedzenie pasażera, bez opuszczania wnętrza auta. Jako powód wskazania na siebie jako kierującego podał przypuszczenieT. B., iż znajduje się on pod wpływem alkoholu, wykluczając zarazem, jakoby w poprzednich wyjaśnieniach powoływał się na wiedzę odnośnie zachowywania przez wymienionego abstynencji. Podniósł ponadto, że nie do końca odczytał protokół przesłuchania, czynności przeprowadzane były szybko i kilkunastu policjantów kazało mu coś podpisywać jednego dnia. (vide wyjaśnienia oskarżonego na k. 75v).
Sąd zważył, co następuje:
Powyższe wyjaśnieniaS. G., w części negującej sprawstwo zarzucanego mu czynu i wskazującej na zamianę miejsc z uprzednio kierującymT. B.już po zatrzymaniu auta, można potraktować jedynie jako przyjętą przez oskarżonego na dalszym etapie postępowania linię obrony, nie znajdującą potwierdzenia w materiale dowodowym i nie zasługującą na podzielenie.
Nie sposób wprawdzie nie zauważyć, iżT. B.przyznał fakt prowadzenia auta do chwili zatrzymania przez patrol policji naPlacu (...)i zamiany miejscami z siedzącym obok pasażeremS. G., i to już na etapie postępowania przygotowawczego (vide k. 9v), jednakże wskazał na inicjatywę oskarżonego, który jako pijany i pozbawiony uprawnień do kierowania miał już nie mieć nic do stracenia, świadek natomiast, wprawdzie trzeźwy, ale nie posiadający prawa jazdy, chciał uniknąć konsekwencji w postaci uniemożliwienia nabycia uprawnień do kierowania pojazdami. Zwrócić ponadto uwagę należy, iż świadek opisał w sposób odmienny od podanego przez oskarżonego przebieg spędzonego wspólnie wieczoru i pokonanej trasy, odS.doN., a następnie doPlacu (...)wS.(vide k. 9v), na rozprawie głównej zaś podniósł, iż został zatrzymany w trakcie przejazdu zeS.doklub (...)(vide k. 75v – 76), przy czym odcinek ten położony jest w innej częściS.niżulica (...), dokąd miał udać się pieszoS. G.i gdzie pościg za(...)podjęli funkcjonariusze Policji. Brak wewnętrznej spójności i konsekwencji w zeznaniach świadka, sprzecznych nadto z wersją samego oskarżonego, a także z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego przeciętnej dorosłej osoby, sugerującej narażanie się przez pijanego, uprzednio karanego oskarżonego na odpowiedzialność za kolejne przestępstwo w celu uchronienia przez odpowiedzialnością za wykroczenie trzeźwego kolegi, nie pozwala na uznanie ich za wiarygodne.
Przymiotu prawdziwości nie sposób również przypisać relacji podróżującego tymże autemG. P., podającego początkowo, iżT. B.kierował samochodem do momentu zamiany miejscami zS. G., który chciał się przejechać, w okolicach kompleksuM.B.i prowadził pojazd do chwili zatrzymania naPlacu (...)(vide k. 12v – 13), na rozprawie zaś wskazującego, iż wymienieni przesiedli się w locie, dojeżdżając doPlacu (...)(vide k. 76). Dodać warto, iż świadek zaprzeczył, jakoby jechał zeS.(wbrew wersjiT. B.), nie podał żadnego konkretnego celu podróży, określonej przez niego jako przejażdżkaulicami (...), przyznał także, iż tego dnia spożywał alkohol i pozostawał pod jego wpływem.
Żadnych miarodajnych ustaleń nie można natomiast poczynić w oparciu o zeznaniaR. G., powołującego się trwanie w omawianym okresie w ciągu alkoholowym i brak świadomości, kto, kiedy i dokąd jeździł należącym do niego samochodem (vide k. 20v i k. 116 – 116v).
W przeciwieństwie do przytoczonych relacji samego oskarżonego i jego towarzyszy, niespójnych wewnętrznie i wzajemnie się wykluczających, za polegające na prawdzie uznano zeznania świadkówR. O.(vide k. 40v – 41 i k. 88 – 88v) iS. U.(vide k. 88v – 89), którzy w sposób niemal jednobrzmiący, aczkolwiek nie identyczny, tworząc uzupełniającą się całość, opisali przebieg podjętych czynności służbowych i poczynione w ich trakcie naoczne spostrzeżenia, wskazując na niepokojącą technikę jazdy kierującego samochodemA., brak reakcji na sygnały do zatrzymania auta, trasę podjętego pościgu, z zachowaniem kontaktu wzrokowego z pojazdem, usytuowanie osób zastanych po zatrzymaniu w jego wnętrzu. Zwrócili przy tym zgodnie uwagę na krótki, kilkusekundowy odstęp czasu pomiędzy zatrzymaniem się ściganego samochodu i podejściem przez nich do auta, uniemożliwiający w ocenie obu świadków zamianę miejsc kierującego i pasażera bez opuszczania wnętrza pojazdu, tym bardziej w kontekście masywnej budowy ciałaT. B.. Obaj podnieśli również, iż oskarżony nie negował faktu kierowania autem, zaśT. B.oświadczył, że bierze winę na siebie po zbadaniu stanu trzeźwościS. G.(vide k. 89).
Cytowani świadkowie są przy tym osobami obcymi dla oskarżonego, przekazującymi naoczne spostrzeżenia poczynione w toku podjętych czynności służbowych, nadto w sposób zasadniczo nie odbiegający od treści pierwotnych wyjaśnieńS. G..
Stan nietrzeźwości oskarżonego wynika ponadto bezspornie z protokołu badania zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu (vide k. 2-2v).
Podsumowując powyższe rozważania, stwierdzić należy, iż fakt popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu występku nie ulega wątpliwości. Po uprzednim spożyciu alkoholu w ilości rzędu kilku piw, znajdując się w stanie nietrzeźwości, posiadając w organizmie 0,66 i 0,67 mg/l alkoholu etylowego, kierował pojazdem osobowym w ruchu lądowym,ulicami (...), będąc uprzednio prawomocnie skazany za czyny zart. 178a § 1 kkiart. 178a § 4 kk. Jego zachowanie wyczerpuje tym samym znamiona przestępstwa zart. 178a § 4 kk.
S. G.działał umyślnie, mając zarówno świadomość uprzedniej karalności za analogiczne przestępstwa, jak i uprzednio spożycia alkoholu, co najmniej godząc się na podjęcie prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości. stopień jego winy uznać tym samym należy za wyższy niż nieznaczny.
Jako znaczny potraktowano natomiast stopień społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu występku. Na jego niekorzyść przemawia stężenie alkoholu w organizmie, sześciokrotnie przekraczające dozwolony poziom, prowadzenie pojazdu w sposób wzbudzający uwagę przejeżdżającego patrolu Policji, narażający bezpieczeństwo innych użytkowników ruchu drogowego, w tym trzech przewożonych pasażerów. jako szczególnie obciążającą okoliczność wymienić należy dwukrotną karalnośćS. G.za kierowanie samochodem w stanie nietrzeźwości, świadczącą o jego rażąco lekceważącym stosunku do obowiązującego porządku prawnego, wydawanych wobec orzeczeń i stosowanych instrumentów probacyjnych.
Po stronie oskarżonego trudno zarazem doszukać się istotnych okoliczności łagodzących, nawet bowiem uprzednie przyznanie się do winy i wyrażona skrucha nie mogą być uwzględnione wobec późniejszej postawy wymienionego na rozprawie głównej.
Mając powyższe na uwadze, wymierzonąS. G.karę 1 roku pozbawienia wolności uznać należy za adekwatną do stopnia jego winy i stopnia społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu. Stanowiąc realną dolegliwość, nie może być uznana za rażąco surową w kontekście górnej granicy ustawowego zagrożenia, wynoszącego 5 lat, spełnia zarazem zarówno zadania w zakresie prewencji indywidualnej, powstrzymując oskarżonego przed podobnymi zachowaniami w przyszłości, jak i kształtuje społeczną świadomość prawną, przeciwdziałając poczuciu bezkarności notorycznych sprawców tak rozpowszechnionego występku, jak kierowanie pojazdem w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości.
Orzeczone wobec oskarżonego środki karne – dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, zgodnie zart. 42 § 4 kki świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej, w minimalnej kwocie 10.000 zł, na podstawieart. 43a § 2 kk– mają charakter obligatoryjny.
S. G.jest pozbawiony wolności w innej sprawie, nie posiada żadnego majątku ani źródła dochodu, w tych względów, zgodnie zart. 624 § 1 kpk, został zwolniony od zapłaty kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa.
O wynagrodzeniu za obronę oskarżonego z urzędu orzeczono na podstawie obowiązujących stawek, uwzględniając nakład pracy obrońcy.