Sąd Rejonowy w Legionowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 588/17
Data wyroku: 2018-02-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grzegorz Woźniak
Słowa kluczowe: Wyrok
Podstawa prawna: art. 272 kk

Sygn. akt II K 588/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 lutego 2018 r.
Sąd Rejonowy w Legionowie w II Wydziale Karnym
w składzie:
Przewodniczący: S.S.R. Grzegorz Woźniak
Protokolant: Arleta Agata
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21.12.2017 r. i 1.02.2018 r.
sprawy przeciwko
C. N.urodz. (...)wW.
synaS.iM. z d. O.
oskarżonego o to, że: w dniu 26 października 2011 roku w Starostwie Powiatowym wL., woj.(...)wyłudził poświadczenie nieprawdy w wydanej decyzji administracyjnej o rejestracji samochodu markiS. (...)nr rej. (...)oraz wystawionym dowodzie rejestracyjnym przez podstępne wprowadzenie w błąd urzędnika Wydziału Komunikacji upoważnionego do wystawienia przedmiotowych dokumentów, co do własności wymienionego pojazdu,
tj. o czyn zart. 272 k.k.

orzeka
I. Uniewinnia oskarżonegoC. N.od popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu.
II. Na podstawieart. 619 § 1 k.p.k.zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Radcy PrawnegoM. D.kwotę 531 (pięćset trzydzieści jeden) złotych i 36 (trzydzieści sześć) groszy tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
III. Na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.koszty sądowe przejmuje na rzecz Skarbu Państwa.
Sygn. akt II K 588/17

UZASADNIENIE WYROKU

z dnia 1 lutego 2018 r.
Sąd, na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego podczas rozprawy głównej, ustalił następujący stan faktyczny:
OskarżonyC. N.(wówczas używający nazwiskaR.) w dniu 20 października 2011 r. zgłosił w Starostwie Powiatowym wniosek o zarejestrowanie samochodu markiS. (...)o nr nadwozia(...), do wniosku dołączył umowę sprzedaży tego samochodu z dnia 19 października 2011 r. Samochód ten został zarejestrowany na oskarżonego w dniu 26 października 2011 r. i uzyskałnr rej. (...). W dniu 12 grudnia 2012 r. oskarżony złożył w Starostwie Powiatowym wL.zawiadomienie o zbyciu tego samochodu, dołączył do tego zawiadomienia umowę sprzedaży samochodu zawartą w dniu 5 maja 2012 r. W treści tej umowy omyłkowo wpisano datę 5 maja 2011 r. Oskarżony nie wyłudził poświadczenia nieprawdy poprzez wystawienie dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego nieprawdę co do danych właściciela pojazdu, gdyż w dniu złożenia wniosku w Starostwie był właścicielem przedmiotowego pojazdu. W dniu 18 lipca 2016 r. oskarżony złożył wniosek w Starostwie Powiatowym o wydanie zaświadczenia odnośnie zarejestrowanych na niego pojazdów mechanicznych. Na skutek sprawdzenia dokumentów dotyczących tych pojazdów, Starostwo Powiatowe ujawniło niezgodność dat rejestracji i zbycia samochodu markiS. (...)onr rej. (...)i w dniu 17 stycznia 2017 r. złożyło zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa przez oskarżonego.
Dowód:
- wyjaśnienia oskarżonego (k.51,111v,121),
- zeznaniaM. W.(k. 11v-12,112),
- pismo Starostwa Powiatowego (k.1-2,14-23,118).
Przy tak ustalonym stanie faktycznym, Prokuratura wniosła akt oskarżenia, w którym zarzuciła oskarżonemu to, że w dniu 26 października 2011 r. wyłudził poświadczenie nieprawdy w wydanej decyzji administracyjnej o rejestracji samochodu markiS. (...)onr rej. (...)oraz wystawionym dowodzie rejestracyjnym, poprzez podstępne wprowadzenie w błąd urzędnika Wydziału Komunikacji uprawnionego do wystawienia przedmiotowych dokumentów co do własności wymienionego pojazdu. Czyn ten zakwalifikowano jako występek zart. 272 k.k.
Oskarżony podczas postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił złożenia wyjaśnień (k.51). W trakcie rozprawy nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia (k.111v,121). Wskazał, że dokonał zbycia pojazdu i złożył dokumenty zgodne ze stanem faktycznym ale w treści umowy sprzedaży popełnił omyłkę pisarską odnośnie roku jej zawarcia.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, gdyż są logiczne i rzeczowe oraz znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniachM. W.(k.11v-12,112), a także treści pism złożonych przez Starostwo Powiatowe (k.1-2,14-23,118). Należy zwrócić uwagę, że oskarżony nie musi udowodnić swej niewinności, a oskarżyciel publiczny powinien udowodnić jego winę, i to przy pomocy niebudzących wątpliwości dowodów. Tymczasem takich dowodów w sprawie brak, gdyż niewystarczającym jest złożenie umowy sprzedaży z k. 23 zawartej zgodnie z jej treścią w dniu 5.05.2011 r., co w sposób formalny potwierdza, że oskarżony nie był właścicielem przedmiotowego pojazdu w dniu 26.10.2011 r. Należy rozważyć po co oskarżony miałby złożyć taką umowę sprzedaży, skoro potwierdza ona nieprawidłowość w jej treści. Jedynym logicznym wyjaśnieniem złożenia ww. umowy jest zatem przyjęcie, że w jej treści pomylono datę zawarcia i umowa ta była faktycznie zawarta w dniu 5.05.2012 r. Ponadto należy wziąć pod uwagę, że to oskarżony wystąpił do Starostwa o wydanie zaświadczenia odnośnie zarejestrowanych na niego pojazdów mechanicznych (por. zeznaniaM. W.z k.11v), zatem gdyby złożył dokumenty potwierdzające nieprawdziwy stan faktyczny to nie występowałby o sprawdzanie tych dokumentów, co musiało prowadzić do ujawnienia jego podstępnych i bezprawnych działań.
ŚwiadekM. W.zeznała w postępowaniu przygotowawczym (k.11v-12), iż w dniu 18 lipca 2016 r.C. R.złożył wniosek o wydanie zaświadczenia odnośnie zarejestrowanych na niego pojazdów. Na skutek sprawdzenia dokumentacji rejestrowej samochoduS. (...)onr rej. (...)okazało się, że samochód ten był zarejestrowany w dniu 26 października 2011 r. Natomiast w dniu 12 grudnia 2012 r. oskarżony złożył zawiadomienie o zbyciu tego pojazdu i przedstawił umowę sprzedaży z dnia 5 maja 2011 r. Porównując te dwie daty należy uznać, że oskarżony wprowadził w błąd co do własności pojazdu w czasie gdy wystąpił o jego rejestrację. Podczas rozprawy świadek ta zeznała (k.112), że zapoznała się z aktami sprawy w 2016 r. i odkryła rozbieżności w datach nabycia i zbycia pojazdu. Data nabycia samochodu markiS.była późniejsza niż data jego zbycia. Wezwano oskarżonego do wyjaśnienia tej rozbieżności, ale nie uczynił tego i Starostwo złożyło zawiadomienie o przestępstwie.
Sąd dał wiarę zeznaniom tego świadka, gdyż są logiczne, rzeczowe i znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonego i treści pism Starostwa Powiatowego (k.1-2,14-23,118). Należy podkreślić, że świadek jedynie podała informacje zawarte we wniosku oskarżonego o zarejestrowania samochodu (k.15), zawiadomienia o jego zbyciu (k.22) i umowy sprzedaży (k.23). Z dokumentów tych, zakładając że podana data sprzedaży odzwierciedla faktyczną datę tej czynności wynika, że oskarżony występując o zarejestrowanie samochodu markiS. (...)nie był jej właścicielem. Świadek nie jest natomiast osobą uprawnioną do oceny czy faktycznie oskarżony złożył wniosek o zarejestrowanie przedmiotowego pojazdu z zamiarem wyłudzenia nieprawdy odnośnie własności tego samochodu.
Zgromadzony materiał dowodowy, w postaci dokumentów wymienionych na k. 121v, poza umową z k.23 został sporządzony obiektywnie, przez powołane do tego osoby, poszczególne dokumenty nie nasuwają wątpliwości co do ich autentyczności i nie były kwestionowane przez strony. Wobec powyższego dokumenty te zostały uznane za podstawę ustaleń faktycznych. Umowa sprzedaży z k.23 nie została zawarta w dniu wskazanym w jej treści, czyli w dniu 5.05.2011 r. Gdyby umowa ta miała być zawarta w dniu 5.05.2011 r. to oskarżony nie mógłby samochodu kupić w dniu 19 października 2011 r. (k.21). Uwzględniając powyższe uznać należy, że umowa ta została faktycznie zawarta w dniu 5.05.2012 r., a w jej treści pomylono roczną datę jej zawarcia.
Ustalony stan faktyczny stanowi spójną, logicznie uzasadnioną całość, poszczególne wiarygodne dowody uzupełniają się i potwierdzają. Na ich podstawie nie można przyjąć, że oskarżony popełnił zarzucany mu czyn.