Sąd Apelacyjnywe Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 129/18
Data wyroku: 2018-06-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tadeusz Kiełbowicz, Jerzy Skorupka, Edyta Gajgał
Słowa kluczowe: Narkomania
Podstawa prawna: art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

Sygnatura akt II AKa 129/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 czerwca 2018 r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA Jerzy Skorupka (spr.)
Sędziowie: SSA Tadeusz Kiełbowicz
SSA Edyta Gajgał
Protokolant: Anna Czarniecka

    przy udziale prokuratora Prokuratury Regionalnej we Wrocławiu Zbigniewa Jaworskiego

po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2018 r.
sprawyA. D.
oskarżonego o czyn zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii,art. 63 ust. 3w zw. zart. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.
D. C.
oskarżonego o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.
M. G.
oskarżonego o czyn zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z dnia 7 grudnia 2017 r. sygn. akt III K 417/15

I
zmienia zaskarżony wyrok w stosunku doD. C.w ten sposób, że:

1
w miejsce czynu przypisanego temu oskarżonemu w punkcie XX części rozstrzygającej, uznajeD. C.za winnego tego, że w okresie od grudnia 2012 r. do marca 2013 r., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w ten sposób, że nabył odM. C. (1)dwa razy po 100 gramów marihuany o zapachu grejpfrutowym w cenie 18 zł za 1 gram i łącznej wartości 3600 zł oraz sprzedałM. C. (1)dwa razy po 500 gramów marihuany w cenie po 17 zł za 1 gram i łącznej wartości 17.000 zł, tj. czynu zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 KK, za co na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiiart. 33§1 KKwymierza mu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 200 (dwustu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na 30 (trzydzieści) zł, stwierdzając, że rozstrzygnięcia zawarte wpunktach XXI i XXIIczęści rozstrzygającej utraciły moc,

2
na podstawieart. 69§1 i 2 KKiart. 70§1 pkt 1 KKw brzmieniu przed 1 lipca 2015 r. w zw. zart. 4§1 KK, warunkowo zawieszaD. C.wykonanie kary pozbawienia wolności na okres 5 lat próby,

3
na podstawieart. 44§1 i 4 KKorzeka przepadek 17.000 zł, jako równowartości korzyści majątkowej osiągniętej przezD. C.pochodzącej bezpośrednio z przestępstwa,

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

III
zasądza od oskarżonychD. C.iM. G.po 1500 złotych tytułem opłat za II instancję, oskarżonegoA. D.zwalnia od ponoszenia opłaty za postępowanie odwoławcze zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa, obciążając wszystkich oskarżonych po 1/3 kosztów postępowania odwoławczego.

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 7 grudnia 2017 r., III K 417/15 uznał
D. C.za winnego czynu z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 KKpolegającego na uczestniczeniu w obrocie znaczną ilością środków odurzających, tj. 1200 gramami marihuany o wartości 20.400 zł, którą kupił odM. C. (1)w ilości 200 gramów oraz od nieustalonych osób w ilości 1000 gramów, po czym wprowadził ją do obrotu sprzedającM. C. (1)1000 gramów, a pozostałą część innym osobom, za co wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności, warunkowo zawieszając jej wykonanie na okres 5 lat próby oraz karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych po 30 zł każda (punkt XX i XXI). Sąd orzekł przepadek 20.400 zł tytułem równowartości korzyści osiągniętej z przestępstwa oraz zasądził 1000 zł nawiązki.
Wyrok zaskarżył obrońca z wyboru oskarżonegoD. C.adw.M. W.w części dotyczącej rozstrzygnięcia zawartego w punkcie XX części dyspozytywnej, zarzucając:

I
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 4 KPKw zw. zart. 7 KPKw zw. zart. 410 KPKprzez dowolną, sprzeczną z zebranym materiałem dowodowym, pobieżną ocenę tego materiału, naruszającą zasady logiki i doświadczenia życiowego, która doprowadziła do błędów w ustaleniach faktycznych przez:

1
dowolną ocenę wyjaśnień i zeznańW. H.poprzez uznanie, że stanowią one wiarygodny dowód popełnienia przezD. C.zarzuconego mu czynu zabronionego, gdy wymienione zeznania nie są szczegółowe i nie potwierdzają, żeD. C.dopuścił się tego czynu, zaśW. H.opowiada jedynie o osobie o pseudonimie(...), nie podając tożsamości tej osoby,

2
dowolną ocenę wyjaśnień i zeznańM. C. (1)i uznanie ich za wiarygodny dowód winy oskarżonegoD. C., gdy w postępowaniu przygotowawczymM. C. (1)zmieniał swoje wyjaśnienia dotyczące pochodzenia marihuany sprzedanejR. P.,

3
odmówienie wiarygodności wyjaśnieniomD. C., gdy są one zbieżne z wyjaśnieniamiM. C. (1)złożonymi w dniu 29.01.2014 r.,

4
niewskazanie okoliczności faktycznych, na podstawie których sąd uznał, żeD. C.kupił środki odurzające w ilości 1000 gramów (wyjaśnieniaM. C. (1)mówią o kupnie 200, a nie 1200 gramów), a także, żeD. C.sprzedał 200 gramów marihuany nieustalonym osobom, gdy brak na to dowodów,

II
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 5§2 KPKw zakresie, w jakim sąd wątpliwości powstałe na kanwie sprzeczności w wyjaśnieniach i zeznaniachM. C. (1), stanowiących jedyny dowód zarzucanegoD. C.czynu, rozstrzygnął na niekorzyść oskarżonego, dokonując selektywnego wyboru twierdzeńM. C. (1)w taki sposób, że wbrew zasadom logicznego myślenia przyjął za wiarygodne wyłącznie te twierdzenia świadka, które wpisywały się w wersję zdarzeń przedstawioną przez oskarżyciela publicznego,

III
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 7 KPKw zw. zart. 410 KPKw zw. zart. 193§1 KPKpoprzez wysuwanie przez sąd wniosków dotyczących wartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnionego przestępstwa, w oparciu o własną wiedzę tj. poprzez zasądzenie odD. C.na rzecz Skarbu Państwa 20.400 zł. tytułem przepadku równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnionego przestępstwa, pomimo braku opinii biegłego na okoliczność wyceny wartości narkotyków,

IV
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 7 KPKw zw. zart. 410 KPKw zw. zart. 424§2 KPKpoprzez niewskazanie na podstawie jakich okoliczności faktycznych sąd orzekł o przepadku, na który składa się równowartość korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa,

V
błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że z zeznańW. H.wynika, że osobą pseudonimie(...)jestD. C., gdyW. H.nigdy nie rozpoznał oskarżonego i nie powiedział, że wie, kim jest(...),

VI
błąd w ustaleniach faktycznych przez przyjęcie, żeW. H.,D. C.iM. C. (1)swobodnie prowadzili rozmowy telefoniczne potwierdzające popełnienie przez oskarżonego zarzuconego mu czynu, gdy w materiale dowodowym brak jest jakichkolwiek nagrań rozmówD. C.zW. H.lubM. C. (1),

VII
błąd w ustaleniach faktycznych przez przyjęcie, żeD. C.kupił 1200 gramów środków odurzających oraz sprzedał 200 gramów marihuany nieustalonym osobom, gdy brak jest dowodów potwierdzających te okoliczności.

W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie XX przez uniewinnienie oskarżonego oraz o zmianę w punktach XXI, XXII i XXIII przez ich uchylenie w całości, a także zmianę wyroku w punkcie XXXIII znacznik 3 przez uchylenie w części dotyczącejD. C..
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.Trafny okazał się jedynie zarzut, o którym mowa w punkcie VII apelacji w związku z zarzutem podniesionym w punkcie IV oraz w punkcie I.4. apelacji. Pozostałe zarzuty okazały się niezasadne i to w stopniu oczywistym. Natomiast, odnośnie do zarzutu błędnego ustalenia, żeD. C.kupił 1200 gramów środków odurzających oraz sprzedał 200 gramów marihuany nieustalonym osobom, rację ma apelujący, że ujawnione na rozprawie dowody nie dają podstaw do ustalenia, że wymieniony oskarżony kupił i sprzedał podane ilości środków odurzających. Dlatego w tym zakresie sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok, a w dalszej kolejności zmienił rozstrzygnięcie o przepadku równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnionego przestępstwa.
Bezzasadne są zarzuty dotyczące dowolnej oceny wyjaśnieńD. C.oraz zeznańW. H.iM. C. (1), a w konsekwencji zarzuty dotyczące błędnych ustaleń faktycznych co do brania udziału przez wymienionego oskarżonego w obrocie znaczną ilością środków odurzających. Sąda quozasadnie nie dał wiary wyjaśnieniomD. C., gdyż są sprzeczne z twierdzeniamiW. H.iM. C. (1). Sąd pierwszej instancji zasadnie też stwierdził, żeW. H.podał okoliczności dotycząceD. C., gdy organy ścigania nie miały na ten temat jeszcze żadnej wiedzy. Okoliczności podane przezW. H.potwierdził zaśM. C. (1), gdy był tymczasowo aresztowany i nie miał możliwości uzgodnienia tej wersji zW. H..
Według sądua quo, pomimo skąpej relacji przedstawionej przezW. H., podane przez niego fakty dotyczące ilości narkotyków kupowanych przezM. C. (1)odD. C.i wprowadzanych dalej do obrotu, zostały potwierdzone przezM. C. (1), który podał miejsce, w którym spotkał się zD. C.oraz cenę kupna i sprzedaży narkotyków. Na podstawie zeznańW. H.(k. 658 akt postępowania przygotowawczego i k. 453-454 akt sądowych) oraz zeznańM. C. (1)(k. 1765, 2787 akt postępowania przygotowawczego oraz k. 322-324 akt sądowych) wymieniony sąd ustalił, żeM. C. (2)dopuści się zarzuconego mu przestępstwa.
Przypomnieć zatem należy, że za rozprawie w dniu 15.09.2017 r.W. H.podtrzymał zeznania złożone w postępowaniu przygotowawczym oraz dodatkowo podał, żeM. C. (1)kupował od(...)marihuanę. W postępowaniu przygotowawczymW. H.podał zaś, żeM. C. (1)kupił od(...)nie mniej niż 500 gramów marihuany, która wyglądała, jakby była posypana solą.
Na rozprawie w dniu 19.12.2016 r.M. C. (1)podał, że znaD. C., na którego mówili(...). Jeden raz sprzedał mu marihuanę. Kupował od niego też marihuanę. Świadek potwierdził zeznania złożone w postępowaniu przygotowawczym w dniu 5.06.2014 r. na k. 1765. Zeznał również, że 1000 gramów marihuany, które sprzedałP., kupił od(...), czyliD. C.. Towar odebrał od niego w mieszkaniu.
M. C. (1)przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym w dniu 5.06.2014 r. wyjaśnił, że pod koniec 2012 r. do początku 2013 r. sprzedałD. C.dwa razy po 100 gramów marihuany o zapachu grejpfrutowym, którą zawiózł mu do domu naul. (...)weW.. W tym samym czasie kupił też odD. C.dwa razy po 500 gramów marihuany, w cenie po 17 zł na jeden gram. Wymienioną marihuanę sprzedał następnieR. P.w cenie po 18-19 zł za jeden gram. Marihuana była słabej jakości, gdyż była posypana solą lub podobną substancją. Wyjaśnienia o takiej samej treściM. C. (1)złożył w czasie przesłuchania w dniu 25.05.2015 r., które zostały mu odczytane na rozprawie z 19.12.2016 r., i które podtrzymał.
Z koleiR. P.przesłuchany 11.04.2014 r. wyjaśnił, że odM. C. (1)kupował marihuanę, która wyglądała, jakby była posypana solą. Kupił 500 gramów oraz 350 gramów tej marihuany. Tą drugą porcję zwrócił, gdyż było w niej za dużo soli. Towar pochodził od mężczyzny, na którego mówili(...). Był to znajomyM. C. (1). Za 500 gramów marihuany zapłacił 7000-7500 zł. Marihuanę odsprzedał kolegom.
Dla dokonania prawidłowych ustaleń faktycznych i rozstrzygnięcia o winieD. C.kluczowe znaczenie mają zeznaniaM. C. (1). Zeznania tego świadka należy oceniać przez pryzmat zeznań złożonych przezW. H.iR. P., gdyż wymienieni świadkowie potwierdzają fakty i okoliczności podane przezM. C. (1). Na podstawie tych dowodów nie budzi wątpliwości, że osobą o pseudonimie(...)czy(...)jestD. C.. Okoliczność, żeW. H.nie znał osobiście oskarżonego nie ma znaczenia dla prawidłowości wymienionego ustalenia, gdyż wynika ono z zeznańM. C. (1). Ten świadek konsekwentnie i bez cienia wątpliwości podał, że(...)czy(...)to oskarżonyD. C.. Podał też okoliczności, na podstawie którychD. C.nadano taki pseudonim.W. H.iR. P.potwierdzili zaś okoliczności podane przezM. C. (1). W świetle wymienionych dowodów zarzuty dowolnej oceny zeznańW. H.oraz błędu w ustaleniach faktycznych sformułowane w punktach I.1. oraz V apelacji są niezasadne. Bezzasadny jest również zarzut sformułowany w punkcie I.2. apelacji, gdyż sąd pierwszej instancji rzeczowo odniósł się do zmiany przezM. C. (1)zeznań w postępowaniu przygotowawczym, uznając ją za uzasadnioną oraz oceniając zeznania tego świadka jako wiarygodne.
Z zeznańM. C. (1),W. H.iR. P.wynika zatem, że:

1
M. C. (1)pod koniec 2012 r. do początku 2013 r. sprzedałD. C.dwa razy po 100 gramów marihuany o zapachu grejpfrutowym,

2
w tym samym czasie kupił odD. C.dwa razy po 500 gramów marihuany, w cenie po 17 zł za jeden gram,

3
wymienioną marihuanę sprzedałR. P.w cenie po 18-19 zł za jeden gram.

Z wymienionych zeznań wynika więc, żeD. C.pod koniec 2012 r. do początku 2013 r.:

1
kupił odM. C. (1)200 gramów marihuany o zapachu grejpfrutowym,

2
sprzedałM. C. (1)1000 gramów marihuany, w cenie po 17 zł na jeden gram.

M. C. (1)nie podał po jakiej cenie sprzedałD. C.200 gramów marihuany o zapachu grejpfrutowym. Z zeznań tego świadka wynika jednak, żeR. P.sprzedawał marihuanę w cenie po 18-19 zł za gram. Natomiast, gdy kupował marihuanę odD. C.płacił za nią po 17 zł za gram. Z zeznań tego świadka wynika więc, że kupował marihuanę po 17 zł, a sprzedawał po 18 zł. Z tego względu, sąd odwoławczy ustalił, żeM. C. (1)sprzedałD. C.marihuanę po 18 zł za gram.
Sąd odwoławczy ustalił zatem, żeD. C.kupił odM. C. (1)200 gramów marihuany w cenie po 18 zł za gram, za co zapłacił 3600 zł. Wymieniony oskarżony sprzedał teżM. C. (1)1000 gramów marihuany w cenie po 17 zł za gram, za co uzyskał 17.000 zł. Wymieniona kwota stanowi korzyść, którą oskarżony uzyskał z popełnienia przestępstwa. Stanowi więc korzyść, o której mowa wart. 44§1 KK. Z tego względu, sąd odwoławczy orzekł przepadek 17.000 zł. jako równowartości korzyści majątkowej osiągniętej przezD. C., która pochodziła bezpośrednio z przestępstwa. Mając na względzie kategoryczne brzmienie przepisuart. 44§1 KKi wynikający z niego obowiązek orzeczenia przepadku owoców przestępstwa, sąd odwoławczy orzekł przepadek równowartości korzyści osiągniętej bezpośrednio z przestępstwa na podstawieart. 44§1 KK, a nie na podstawie art. 70 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, który przewiduje fakultatywny przepadek owoców przestępstwa.
Oskarżyciel publiczny nie przedstawił zaś żadnych dowodów pozwalających na ustalenie, że oskarżony kupił od nieustalonych osób 1000 gramów marihuany, a następnie nieustalonym osobom sprzedał 200 gramów marihuany. JeżeliD. C.sprzedałM. C. (1)1000 gramów marihuany, nie oznacza to automatycznie, że taką ilość tych środków kupił od nieustalonych osób. W posiadanie tych środków oskarżony mógł wejść w dowolny sposób. W sprawie nie ma też żadnych dowodów wskazujących na to, że oskarżony sprzedał komukolwiek (pozaM. C. (1)) 200 gramów marihuany, co trafnie podniósł skarżący w zarzutach sformułowanych w punktach I.4, IV i VII apelacji.
Oskarżyciel publiczny, a za nim sąd pierwszej instancji przyjęli niedopuszczalny schemat myślenia, zgodnie z którym, jeżeli oskarżony kupił odM. C. (1)200 gramów marihuany, a następnie sprzedał mu 1000 gramów marihuany, to tym samym posiadał 1200 gramów marihuany, z czego 200 gramów kupił odM. C. (1), a 1000 gramów od nieustalonych osób, po czym sprzedałM. C. (1)1000 gramów, a pozostałą część innym osobom. Z powodu braku dowodów pierwotnych i bezpośrednich na posiadanie przez oskarżonego 1200 gramów marihuany, wymienione ustalenia można byłoby uznać na prawidłowe tylko wtedy, gdy łańcuch poszlak, na podstawie których dokonano tych ustaleń był zamknięty, a każda poszlaka udowodniona. W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie ma jednak miejsca. Z tego względu, sąd odwoławczy uznałD. C.za winnego tego, że w okresie od grudnia 2012 r. do marca 2013 r., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w ten sposób, że nabył odM. C. (1)dwa razy po 100 gramów marihuany o zapachu grejpfrutowym w cenie 18 zł za 1 gram i łącznej wartości 3600 zł oraz sprzedałM. C. (1)dwa razy po 500 gramów marihuany w cenie po 17 zł za 1 gram i łącznej wartości 17.000 zł, tj. czynu zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 KK, za co na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiiart. 33§1 KKwymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 200 (dwustu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na 30 (trzydzieści) zł. Na podstawieart. 69§1 i 2 KKiart. 70§1 pkt 1 KKw brzmieniu przed 1 lipca 2015 r. w zw. zart. 4§1 KK, sąd odwoławczy warunkowo zawiesiłD. C.wykonanie kary pozbawienia wolności na okres 5 lat próby. Natomiast, na podstawieart. 44§1 i 4 KKsąd orzekł przepadek 17.000 zł, jako równowartości korzyści majątkowej osiągniętej przezD. C.pochodzącej bezpośrednio z przestępstwa.
Orzeczenie przepadku pieniędzy na podstawieart. 44§1 KKmożliwe jest tylko wówczas, gdy zachowają one cechę oznaczenia co do tożsamości. Jeżeli owocami przestępstwa są pieniądze, to stanowią one jednocześnie korzyść majątkową uzyskaną przez sprawcę. Po włączeniu tych pieniędzy do majątku sprawcy tracą one cechy indywidualne. W takiej sytuacji, możliwe zatem jest orzeczenie jedynie przepadku równowartości takich przedmiotów (zob. wyr. SN z 27.03.2013 r., III KK 273/12).
Wysokość korzyści majątkowej osiągniętej przez oskarżonego ustalona została na podstawie zeznańM. C. (1), które zostały potwierdzone zeznaniamiW. H.iR. P.. Wbrew zarzutowi apelacji zbędne było ustalenie wysokości tej korzyści za pomocą opinii biegłego, co czyni bezzasadny zarzut podniesiony w punkcie III apelacji.
Z ugruntowanego orzecznictwa SN i sądów apelacyjnych wynika wszak, że korzyść majątkową, którą sprawca osiągnął z popełnienia przestępstwa, stanowi nie osiągnięty przez niego zarobek pomniejszony o koszty jego uzyskania, ale kwota środków pieniężnych uzyskanych ze zbycia określonej ilości środka odurzającego lub psychotropowego (zob. post. SN z 26.08.2010 r., I KZP 12/10; wyr. SN z 22.10.2015 r., V KK 154/15; wyr. SA we Wrocławiu z 29.05.2014 r., II AKa 145/14 oraz wyr. SA we Wrocławiu z 11.02.2014 r., II AKa 324/13; wyr. SA w Białymstoku z 25.06.2015 r. II AKa 253/14).
Bezzasadny jest także zarzut obrazy przepisuart. 5§2 KPK. Z ugruntowanego piśmiennictwa oraz orzecznictwa SN i sądów apelacyjnych wynika, że regułęin dubio pro reomożna zastosować dopiero wtedy, gdy usunięcie wątpliwości faktycznych będzie niemożliwe za pomocą obiektywie dostępnych środków dowodowych. Mechanizmem, za pomocą którego należy usuwać wątpliwości faktyczne jest ocena dowodów przeprowadzona w sposób wymagany przez przepisart. 7 KPK. W rozpoznawanej sprawie, taki mechanizm usunięcia sprzeczności pomiędzy wyjaśnieniamiD. C.a zeznaniamiM. C. (1)iW. H.zastosował sąda quo, w konsekwencji czego uznał za wiarygodne zeznania wymienionych świadków, a za niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonego. W sprawie nie wystąpiła więc sytuacja, o której mowa wart. 5§2 KPK.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, orzeczono jak na wstępie.
Edyta Gajgał Jerzy Skorupka Tadeusz Kiełbowicz