Sąd Rejonowy w Piszu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 322/17
Data wyroku: 2018-02-09 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Sędziowie: SSR Grzegorz Siwik
Słowa kluczowe: Domniemanie niewinności
Podstawa prawna: art. 245 kk
Teza: uniewinnienie

Sygn. aktII K 322/17

UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w PiszuoskarżyłJ. O.o to, że:
w dniu 24 grudnia 2016 roku wP., okręgu(...), działając w celu wywarcia wpływu na świadka groził telefonicznieS. O.pozbawieniem życia, w przypadku złożenia obciążających go zeznań w prowadzonym przeciwko niemu postępowaniu karnym o sygn. akt II K 705/16 przed Sądem Rejonowym w Piszu w sprawie zaistniałych w dniu 17.08.2016 roku w kompleksie leśnym, w okolicach leśniczówkiL., gróźb karalnych pozbawienia życia kierowanych wobecI. J., spowodowania u wymienionej obrażeń ciała oraz wyzywanie jej słowami powszechnie uznanymi za obelżywe
tj. o czyn zart. 245 kk
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
S. O.w dniu 21 marca 2017 r. złożył obciążająceJ. O.zeznania w prowadzonym przeciwko niemu postępowaniu karnym o sygn. akt II K 705/16 przed Sądem Rejonowym w Piszu w sprawie zaistniałych w dniu 17.08.2016 roku w kompleksie leśnym, w okolicach leśniczówkiL., gróźb karalnych pozbawienia życia kierowanych wobecI. J., spowodowania u wymienionej obrażeń ciała oraz wyzywanie jej słowami powszechnie uznanymi za obelżywe. W sprawie powyższej w dniu 22 marca 2017 r. zapadł niekorzystny dlaJ. O.wyrok skazujący.
S. O.zeznając w powyższej sprawie przed Sądem w charakterze świadka, podał że oskarżonyJ. O.„do ludzi powiedział, że mnie skrzywdzi jeżeli będę zaJ.obstawał. Dzwonił do mnie w Wigilię a córka odebrała i zawołała mnie, że mam telefon. Powiedział, że zrobi mi krzywdę jak będę zeznawał na rzeczJ.. Ja mieszkam sam. Żona i syn mi zmarli. Dwie córki mam w Irlandii. Jedna córka mieszka wŁ.a kolejna wK.. Telefon ten był w Wigilię Bożego Narodzenia 2016 r.”. Na tej podstawie Sąd zarządził sporządzenie odpis protokołu z tejże rozprawy i przesłanie Prokuraturze Rejonowej w Piszu celem rozważenia możliwości wszczęcia postępowania karnego w kierunku zaistnienia przestępstwa zart. 245 kk. W toku niniejszego postepowania karnego, składając zeznania, pokrzywdzony doprecyzował, że telefon od oskarżonego otrzymał w Wigilię około godziny 1700(vide k. 39v.).
Jak wynikało z uzyskanego w trakcie postępowania sądowego wykazu połączeń przychodzących na numer telefonu stacjonarnego 87 423 27 77 należącego do pokrzywdzonegoS. O., w dniu 24 grudnia 2016 r. w godzinach pomiędzy 1600a 1800łączyły się z nim tylko trzy numery(vide k. 93 94). Dwa z tych numerów należały do córek pokrzywdzonego, tj.B. T.zŁ.iT. R.zT.. Trzeci zaś numer przypisany był do telefonu stacjonarnego, zarejestrowanego na bratową pokrzywdzonego i jednocześnie matkę oskarżonegoR. O.zam. wP.przyul. (...). W domu tym na piętrze na co dzień zamieszkiwał oskarżony wraz z konkubiną, ale owe połączenie miało jednak miejsce o godzinie 1608, a więc w czasie, gdy oskarżonego nie było już w domu. Tego dnia skarżonyJ. O.bowiem od godziny około 1330do godziny około 2100przebywał na Wigilii u dzieci swojej konkubinyB. M.w miejscowościK.. Wykaz połączeń potwierdził, że ww. nie kontaktował się zeS. O.z użytkowanego przez siebie numeru telefonu komórkowego 500 592 374 lub telefonu użytkowanego przez swoją konkubinę 512 779 203. Z informacji uzyskanych od operatora sieci komórkowej(...) S.A.wynikało, że powyższe numery telefonów faktycznie w godzinach popołudniowych logowały się do przekaźników(...)znajdujących się na terenie powiatu(...), w okolicach miejscowościK..
(dowód: wyjaśnienia oskarżonegoJ. O.k. 100v. – 101; zeznania świadków:S. O.k. 39v., k. 101 – 101v.;I. J.k. 45v., k. 102 – 102v.;B. M.k. 103, k. 140;F. O.k. 103v.;A. S.k. 120v.;K. M. (1)k. 139v.;K. M. (2)k. 139v. – 140;Ł. M.k. 141v. – 142; odpis protokołu rozprawy głównej k. 2-6; kserokopia akt postępowania PR Ds.(...).2016 k. 7-22, 35-36; kopia wyroku Sądu Rejonowego w Piszu w sprawie sygn. akt II K 705/16 wraz z uzasadnieniem k. 28-34; informacja od operatora telekomunikacyjnego k. 92-94, 104-110, 126-134; kserokopia dokumentów złożonych przez oskarżonego k. 77-79)
OskarżonyJ. O.w chwili orzekania miał 49 lat. Był osobą bezrobotną utrzymującą się z prac dorywczych i osiągającą z tego tytułu dochód w wysokości około 600 zł miesięcznie. Był w przeszłości wielokrotnie karany sądownie.
(dowód: dane oskarżonegoJ. O.k. 49 – 49v., k. 100v.; informacja z bazy PESEL k. 53-55; dane osobo-poznawcze k. 56; informacja zK.k. 57-59; aktualna informacja zK.k. 123-125)
OskarżonyJ. O.konsekwentnie w toku całego postępowania nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż nie mógł być sprawcą tego czynu i posiadał na tę okoliczność stosowne alibi. Podał, że w dniu 24 grudnia 2016 r. w godzinach popołudniowych, co najmniej od godziny 13.00 - 14.00 przebywał wK.. Mogło potwierdzić to wielu świadków i wykaz logowań do przekaźników(...). Nie wykonywał w tym czasie żadnych telefonów do pokrzywdzonego ze swojego telefonu komórkowego, co powinien potwierdzić wykaz połączeń przychodzących na telefon pokrzywdzonego. Jedyne odnotowane w tym dniu połączenie pochodziło z godziny 1608, ale łączenie było z telefonu stacjonarnego, przypisanego do adresu wP.przyulicy (...). On w tym czasie był już zaś wK., więc nie mógł dzwonić z tego aparatu telefonicznego. Oskarżony zasugerował, że w tym okresie do pokrzywdzonego mógł dzwonić jego ojciecF. O..
(vide wyjaśnienia oskarżonegoJ. O.k. 100v. – 101)
Sąd zważył, co następuje:
Zdaniem Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do uznaniaJ. O.za niewątpliwie winnego popełnienia zarzucanego mu występku zart. 245 kk.
OskarżonyJ. O.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Przedstawił logiczną wersję wydarzeń, która korelowała z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. W swoich zeznaniach pokrzywdzonyS. O.utrzymywał, iż przedmiotowy telefon był w dzień Wigilii około godziny 17.00. Rozmówca wprawdzie się nie przedstawił, ale on poznał go po głosie, że to był oskarżony. Pokrzywdzony wskazał, że ma tylko telefon stacjonarny, bo na komórkach się nie zna(vide k. 39v., k. 101 – 101v.). Z kolei oskarżony twierdził, że w ogóle nie dzwonił w tym dniu do pokrzywdzonego. Jedyne połączenie, które mogłoby wskazywać na jego osobę, zostało wykonane o godzinie 1608, ale z telefonu stacjonarnego wP.. On zaś w tym czasie był wK.na Wigilii u rodziny swojej konkubiny.
W sprawie występowały zatem dwie sprzeczne wersje wydarzeń: opisana w zarzucie aktu oskarżenia oparta na zeznaniachS. O.i ta podana przez oskarżonegoJ. O.. Przy czym twierdzeniaJ. O.i zawnioskowane przez niego dowody wskazywały, iż wersja, żeJ. O.w ogóle nie dzwonił w inkryminowanym okresie do pokrzywdzonegoS. O.jawiła się jako wysoce prawdopodobna i ostatecznie teza ta nie została jednoznacznie (bez wątpliwości) przez Prokuratora podważona.
W ocenie Sądu w świetle analizy całokształtu materiału dowodowego brak było podstaw do podważenia wyjaśnień oskarżonego w powyższym zakresie.
Na wstępie należy podkreślić, iż Sąd nie dał wiary zeznaniomS. O.(vide k. 39v., k. 101 – 101v.)w zakresie, w którym utrzymywał, że toJ. O.dzwonił do niego w dzień Wigilii w okolicach godziny 1700. Analizując kwestię zarejestrowanych w tym dniu połączeń przychodzących na telefon stacjonarny pokrzywdzonego oraz informacje uzyskane od operatora telekomunikacyjnego(vide k. 92-94, 104-110, 126-134; kserokopia dokumentów złożonych przez oskarżonego k. 77-79)w powiązaniu z odległościami pomiędzyP., aK.oraz zeznaniami przesłuchanych świadków, a w szczególnościF. O.(vide k. 103v.), Sąd doszedł do przekonania, że wbrew twierdzeniom pokrzywdzonegoS. O., niemożliwym było, aby oskarżony w dniu 24 grudnia 2016 roku wP., działając w celu wywarcia wpływu na świadka groził telefonicznieS. O.pozbawieniem życia, skoro w sprawie brak jest dowodów potwierdzających, że w tym dniu w ogóle łączył się z nim telefonicznie.
Jeżeli zaś chodzi o zeznania świadkówS. O.iI. J.to zdaniem Sądu również i one nie przesądzały o sprawstwie oskarżonego w zakresie popełnienia zarzucanego mu występku. A przynajmniej w najmniejszym stopniu nie niweczyły wersji podanej przez oskarżonego. Co prawda świadekS. O.wskazał wprost, że poznał oskarżonego po głosie. Ale w innym fragmencie zeznań przyznał szczerze, że rozmówca nie przedstawił się z imienia i nazwiska. Niepodważalnym było w sprawie, że o godzinie 1608faktycznie wykonane zostało połączenie z aparatu telefonicznego stacjonarnego zamontowanego w domu wP.przyul. (...), należącego do matki oskarżonegoR. O., na telefon pokrzywdzonego. Potwierdził to w sposób obiektywny wykaz połączeń telefonicznych(vide k. 93 -94).
Nie mniej świadek jest osobą starszą (78 lat) i w ocenie Sądu mógł nieprawidłowo spersonalizować swojego rozmówcę, słysząc jego głos jedynie przez telefon. Z koleiI. J.(vide k. 45v., k. 102 – 102v.)nie była bezpośrednim świadkiem zaistniałej sytuacji i swoją wiedzę o zdarzeniu czerpała tylko i wyłącznie z relacji pokrzywdzonego. Ponadto, świadek ten była nieprzychylnie nastawiona do osoby oskarżonego, z uwagi chociażby na fakt, iż świadekS. O.miał świadczyć właśnie na jej korzyść przeciwkoJ. O.w odrębnym postępowaniu karnym. Oczywistym zatem było, że łatwo uległa sugestiom pokrzywdzonego i przyjęła jako pewnik, że to oskarżonyJ. O.zadzwonił, aby nastraszyć „jej” świadka.
Ponadto, wersja podana przez oskarżonego korelowała z zeznaniami pozostałych świadków przesłuchanych w sprawie tj.B. M.(k. 103, k. 140),F. O.(k. 103v.),K. M. (1)(k. 139v.),K. M. (2)(k. 139v. – 140),Ł. M.(k. 141v. – 142)oraz współgrała w czasie z wykazem logowań do przekaźników(...)znajdujących się na terenie powiatu(...), numerów telefonów użytkowanych przez oskarżonego i jego konkubinę.
Sąd miał na uwadze, iż wskazane powyżej osoby z uwagi na wiążące ich z oskarżonym i jego konkubinę więzy rodzinne i przyjaźni, mogły być żywo zainteresowane składaniem zeznań na korzyść oskarżonego, ale jednocześnie nie może to być samoistna przesłanka, aby zeznaniom takich świadków niejako automatycznie odmawiać waloru wiarygodności. Sąd nie doszukał się bowiem okoliczności, które świadczyłyby o niewiarygodności zeznań wskazanych świadków. Zeznania były jasne, logiczne i przede wszystkim nie zawierały sprzeczności tego rodzaju, które sugerowałyby fałsz. Żadna z przesłuchanych osób nie niweczyła wersji podawanej przez oskarżonego. Wszystkie osoby potwierdziły, że oskarżony od południa do godzin wieczornych przebywał w ich towarzystwie na Wigilii wK.. Nie mógł tym samym jednocześnie o godzinie 1608przebywać wP.przyulicy (...). Wersję tę potwierdziły wykazy logowań z telefonów komórkowych do przekaźników(...), które potwierdziły, że w tym czasie telefony należące do oskarżonego i jego konkubiny znajdowały się w bliskich okolicachK.. Wcześniejsze połączenia, wykonywane tego dnia w godzinach przedpołudniowych, zarejestrowane w bilingach(k. 129, 133), z telefonów używanych przez oskarżonego i jego konkubinę odbyły się za pośrednictwem stacji przekaźnikowej(...)wybudowanej wP.naulicy (...), która jest w stosunkowo niewielkiej odległości odul. (...).(k. 132, 136)Jednocześnie ojciec oskarżonego, świadekF. O.przyznał, że w tym dniu dzwonił do swojego brataS. O.w okolicach godziny 16.00 – 17.00. Przed Sądem podał, że dzwonił z życzeniami, choć nie można wykluczyć, że przebieg rozmowy mógł być zupełnie inny, chociażby z uwagi na łączący strony konflikt. Nie mniej, treść tych zeznań współgra z pozostałym materiałem dowodowym.
ZeznaniaA. S.(vide k. 120v.)nie miały przesądzającego charakteru w sprawie. Świadek nie miał żadnej wiedzy odnośnie przedmiotowego zdarzenia. Sam oskarżony przyznał w toku postępowania, że świadka wezwał omyłkowo. Sąd uznał zeznania tego świadka za wiarygodne, albowiem na podstawie innych dowodów ustalono, że oskarżony faktycznie przebywał na Wigilii wK..
W świetle powyższych rozważeń w ocenie Sądu nie sposób uznać, iż wersja przebiegu zdarzenia podana przez oskarżonego w złożonych przez niego wyjaśnieniach nie polega na prawdzie. Z kolei zeznania pokrzywdzonegoS. O., co do tożsamości rozmówcy telefonicznego, były sprzeczne z analizą pozostałego materiału dowodowego.
Zgodnie zart. 7 kpkorgany postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Oskarżonego uważa się za niewinnego, dopóki wina jego nie zostanie udowodniona i stwierdzona prawomocnym wyrokiem. Niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego (art. 5 § 1 i 2 kpk).
Mając zatem powyższe na uwadze Sąd uznał, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy w sposób nie budzący wątpliwości nie dał podstaw do uznaniaJ. O.za winnego popełnienia zarzucanego mu występku zart. 245 kki uniewinnił go.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu orzeczono na podstawie przepisów powołanych wprost w punkcie II wyroku. Zaś o kosztach procesu orzeczono stosownie do treściart. 632 pkt 2 kpk.

ZARZĄDZENIE
-(...)
-(...)
-(...)
(...)