Sąd Rejonowy w Kaliszu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1263/17
Data wyroku: 2018-09-25 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Katarzyna Maciaszek

Sygn. akt II K 1263/17

Dnia 25 września 2018r.
Sąd Rejonowy w Kaliszu w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Katarzyna Maciaszek
Protokolant: sekr. sądowy Kinga Puszczyńska
po rozpoznaniu w dniach 26.07.2018r., 25.09.2018r. sprawy
A. R. (1), synaA.iA.z domuJ.,ur. (...)wK.
oskarżonego o to, że:
urządzał w lokaluSklep nr (...),(...)-(...) Z.65, należącym doGminnej Spółdzielni (...)wS.reprezentowanym przez prezesaL. K. (1), od dnia 16 października 2015r. do dnia 2 lutego 2016r., gry na automacie do giero nazwie H. (...)nr(...)wbrew przepisomart. 14 ust. 1 oraz art. 23a ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych(Dz.U. z 2015, poz. 612 z późn.zm.)
tj. o czyn zart. 107 § 1 ustawy z dnia 10 września 1999r. Kodeks karny skarbowy(tekst jednolity – Dz.U. z 2013r., poz. 186, z późn.zm.)

1
uznaje oskarżonegoA. R. (2)w miejsce zarzucanego mu czynu za winnego tego, że w okresie od dnia 16 października 2015r. do dnia 2 lutego 2016r.,wZ.prowadził, wbrew przepisomustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych(Dz. U. z 2018r., poz. 165) bez wymaganej koncesji działalność w lokaluSklep nr (...),(...)-(...) Z.65, należącym doGminnej Spółdzielni (...)wS.poprzez wstawienie automatu do giero nazwie H. (...)nr(...)wbrew przepisomart. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowychto jest czynu wypełniającego dyspozycjęart. 107 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowychi za to na podstawieart. 107 § 1 k.k.s.wymierza mu karę 100 (sto) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 (sto) złotych,

2
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1070 (jeden tysiąc siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.

SSR Katarzyna Maciaszek
Sygn. akt II K 1263/17

UZASADNIENIE
OskarżonyA. R. (1)jest prezesem zarządu i jedynym(...) Sp. z o.o.z siedzibą wG.. W 2010r. oskarżony, działając w imieniu spółki, podpisał umowę na usługi serwisowe zH. J. (1)prowadzącymfirmę (...), zajmującą się serwisem, konserwacją urządzeń mechanicznych i elektromechanicznych.H. J. (1)otrzymał w dniu 15 września 2006r. od Ministra Finansów świadectwo zawodowe o nr(...)potwierdzające zdanie z wynikiem pozytywnym egzaminu na stanowisko inspektora w zakresie uprawnień dotyczących m.in. nadzoru i koordynacji funkcjonowania punktów gry na automatach o niskich wygranych, realizacji obowiązków wynikających z przepisówustawy o grach i zakładach wzajemnych, aktów wykonawczych i zatwierdzonych regulaminów gry.
(dowód: zeznania świadkaH. J.– k. 462v., wydruk KRS 257-259, świadectwo zawodowe – k. 649 w aktach II K 4/17).
OskarżonyA. R. (1), jako prezes zarządu Spółki(...) Sp. z o. o.wG., podpisał umowę najmu powierzchni użytkowej(...). W dniu 16 października 2015r.H. J. (1)przywiózł tę umowę doSklepu nr (...)wZ., gdzie została podpisana przez Prezesa ZarząduGminnej Spółdzielni (...)wS.L. K. (1). Umowa miała obowiązywać od dnia jej podpisania na czas nieokreślony. Zgodnie z zapisem § 1 umowy jej przedmiotem było oddanie do wyłącznego użytkowania Spółce 2 m2powierzchni użytkowej lokalu w celu „urządzania i prowadzenia przez Spółkę gier na automatach zręcznościowych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, i które nie mają charakteru losowego”. Spółka zobowiązana natomiast była do zapłaty miesięcznego, ryczałtowego wynagrodzenia. Do dysponowania i rozporządzania automatami umieszczonymi w lokalu była uprawniona wyłączniespółka (...)(§ 2 pkt. 1 umowy). Po podpisaniu umowyfirma (...)dostarczyła do lokalu automat do gier.H. J. (1)zainstalował automat i pozostawił numer kontaktowy dla klientów korzystających z automatu.L. K. (1)otrzymał opinię techniczną automatuH.S.P.wydaną przez rzeczoznawcę w zakresie maszyn, urządzeń i środków technicznych, z której wynikało, iż automat ten nie wypłaca wygranych pieniężnych ani rzeczowych oraz że gra nie posiada charakteru losowego, ponieważ jej wynik jest z góry znany przed rozpoczęciem gry. Włączaniem i wyłączaniem automatu znajdującego się w sklepie wZ.zajmowała się codziennie pracownicasklepu – (...). W okresie obowiązywania umowy stanem technicznym automatu i wyciąganiem z niego pieniędzy zajmowali się pracownicyspółki (...)oraz pracownicyH. J. (1).
(dowód: zeznania świadków:H. J.– k.462-462v., 388v., 390,L. K.– k.477v., 327 i 389-390,S. I.– k.461v-462, 270-272, 389v., umowa najmu – k. 18, wydruk KRS 257-259, kopie faktur – k. 274-275, ocena techniczna – k. 462-464 w aktach II K 4/17)
W dniu 2 lutego 2016r. funkcjonariusze Urzędu Celnego wK.przeprowadzili kontrolę wSklepie nr (...)wZ., należącym doGminnej Spółdzielni (...)wS.. W lokalu stwierdzono urządzenie do gierH.S.P.o nr(...), które w chwili kontroli było włączone i gotowe do gry. Na urządzeniu widoczne były tabele wygranych, wizualizacje bębnów z różnymi symbolami graficznymi oraz ikony z nazwami gier. Na kontrolowanym urządzeniu brak było informacji o udzielonej koncesji czy poświadczenia rejestracji automatu przez właściwego naczelnika urzędu celnego. Funkcjonariusze przystąpili do czynności odtwarzania gier na automacie. Ustalono wówczas, że urządzenie przyjmuje wpłaty pieniężne a gry dostępne na urządzeniu mają charakter losowy (gracz nie ma wpływu na przebieg i wynik gry – o ilości obrotów i chwili zatrzymania bębnów decydowało oprogramowanie automatu). Automat nie wypłacał wygranej w formie rzeczowej albo pieniężnej, lecz gracz nie miał wpływu na przebieg gry, gdyż jego rola ograniczała się do naciśnięcia przycisku START. Przyciskiem tym wprawiano w ruch bębny, które po chwili zatrzymywały się samoczynnie, a układy symboli na tych bębnach były nieprzewidywalne dla osoby grającej. Odpowiednie układy symboli na tych bębnach pozwalały na uzyskanie wygranej punktowej, która powiększała stan pola „credit”.
(dowód: upoważnienie do kontroli – k. 5-6, protokół kontroli – k. 7-8, protokół zatrzymania rzeczy – k. 9-11, pokwitowanie – k. 12, protokół oględzin – k. 13-17, pokwitowanie – k. 23).
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 20 czerwca 2018r. w sprawie II K 4/17H. J. (1)został uznany winnym tego, że w okresie od 16 października 2015r. do 2 lutego 2016r. wS.w lokaluSklep nr (...),(...)-(...) Z.65, należącym doGminnej Spółdzielni (...)wS., wbrew przepisomart. 14 ust. 1 oraz art. 23a ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych(Dz. U. z 2015r., poz. 612 ze zm.) urządzał gry na automacie do giero nazwie H. (...)nr(...). czynu zart. 107 § 1 k.k.s.w zw. zart. 14 ust. 1 oraz art. 23a ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych. Za czyn ten wymierzono wymienionemu karę grzywny. Od wyroku tegoH. J. (1)wywiódł apelację – wyrok nie jest prawomocny. Jednocześnie wyrokiem tym uniewinnionoL. K. (1)od popełnienia zarzucanego mu czynu kwalifikowanego zart. 107 § 1 k.k.s.WobecL. K. (1)wyrok jest prawomocny.
(dowód: wyrok i apelacja – k. 683, 721-724 w sprawie II K 4/17).
OskarżonyA. R. (1)ma 33 lata. Posiada wykształcenie wyższe – geodeta. Jest kawalerem; nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Prowadzi działalność gospodarczą – jest prezesem i jedynym(...) Sp. z o.o.z siedzibą wG.. Dotychczas nie był karany. Toczą się przeciwko niemu postępowania o czyn zart.107 § 1 k.k.s.
(dowód: dane osobopoznawcze – k. 302, karta karna – 468, kserokopia wyroku z uzasadnieniem – k. 427-432).
OskarżonyA. R. (1)w toku postępowania sądowego skorzystał z przysługującego mu uprawnienia i nie brał udziału w rozprawie. W toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że zatrzymane podczas kontroli urządzenie – automat nie podlega pod przepisyustawy o grach hazardowych, ponieważ nie przynosi żadnego dochodu, nie można na nim niczego wygrać, gry nie mają charakteru losowego, gdyż jest to tylko gra czasowa o stałym czasie gry. Oskarżony wskazał, iż wiedzę swoją czerpie z posiadanej ekspertyzy tego urządzenia. Pozostała część wyjaśnień oskarżonego dotyczyła technicznego – w jego ocenie i według jego wiedzy - charakteru przepisówustawy o grach hazardowychi braku ich notyfikacji a tym samym ich bezskuteczności.
Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego dotyczące faktu, iż był przekonany, że wstawiony doSklepu nr (...)wZ.automat nie jest automatem zawierającym gry o charakterze losowym za niewiarygodne. Przede wszystkim wskazać należy, iż spółka prowadzona przez oskarżonego została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym w 2010r. Wymieniony prowadził wskazaną działalność gospodarczą już od kilku lat. Działając na rynku znał pojawiające się zagadnienia dotyczące interpretacji przepisówustawy o grach hazardowych. To niewątpliwie wpłynęło na fakt, iż wymieniony – chcąc czerpać korzyści z posiadanego automatu – wystąpił o ekspertyzę i właśnie kompletowanie ekspertyz na zlecenie świadczy o tym, że oskarżony miał świadomość, jaki charakter posiadał przedmiotowy automat do gry. Co więcej, jeśli zestawić to z faktem, że działał on, jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą, to tym bardziej ciążył na nim szczególny obowiązek zachowania ostrożności, także przy analizie pozyskanych opinii ekspertów. Wskazać w tym miejscu należy, iż wnioski końcowe tej ekspertyzy są wątpliwie w kontekście zawartego w niej opisu całego urządzenia oraz opisu działania urządzenia przedstawionego w protokole kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego. Odnośnie zaś wyjaśnień oskarżonego dotyczących interpretowania przez niego przepisówustawy o grach hazardowychprzytoczyć należy pogląd zawarty w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 5 lipca 2017r. w sprawie III K.K. 83/17 – który to pogląd Sąd I instancji w pełni akceptuje – zgodnie z którym „w licznych orzeczeniach sądów powszechnych, jak i Sądu Najwyższego, były prezentowane sporne poglądy, co do tego, czy przepisyart. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych(Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm., dalej u.g.h.) mogą stanowić wypełnienie normy sankcjonowanej zart. 107 § 1 k.k.s.Wynikało to z braku jednoznacznego ustalenia charakteru tych przepisów w kontekście obowiązku notyfikacji Komisji Europejskiej przepisów krajowych o charakterze technicznym. Obecnie jednak Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 19 stycznia 2017 r., sygn. I KZP 17/16 (OSNKW 2017, Nr 2, poz. 17) dokonał kompleksowej oceny prawnej tych przepisów zarówno w kontekście przepisuart. 91 ust. 3 Konstytucji RPjak i prawa unijnego, szczególnie wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 13 października 2016 r., sygn. C-303/15. W orzeczeniu tym Sąd Najwyższy potwierdził techniczny charakter przepisuart. 14 ust. 1u.g.h. w aspekcie dyrektywy 98/34/WE. Przypomnieć należy, że właśnie z dniem 3 września 2015 r., zgodnie z ustawą z dnia 12 czerwca 2015 r. o zmianieustawy o grach hazardowych(Dz. U. z 2015 r. poz. 1201), wszedł w życie znowelizowanyart. 14 ust. 1u.g.h., którego projekt został notyfikowany Komisji Europejskiej. Sąd Najwyższy w wyżej wskazanej uchwale, w ślad za stanowiskiem(...)zaprezentowanym w wyroku z dnia 13 października 2016 r., odnośnieart. 6 ust. 1u.g.h. wyraźnie natomiast stwierdził, że przepis ten uzależniający prowadzenie działalności w zakresie rodzaju gier w nim wskazanych, od uzyskania koncesji na prowadzenie kasyna gry, nie stanowi przepisów technicznych w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE. Przepisart. 6 ust. 1u.g.h., w odróżnieniu od przepisuart. 14 ust. 1u.g.h. w pierwotnym brzmieniu, może więc stanowić, samodzielnie, uzupełnienie normy blankietowej zawartej wart. 107 § 1 k.k.s.”. Na marginesie jednocześnie wskazać należy, iż do popełnienia czynu zarzucanego oskarżonemu doszło w okresie od 16 października 2015r., a więc już po wejściu w życie znowelizowanegoart. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, którego projekt został notyfikowany Komisji Europejskiej.
Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadkaH. J. (1)dotyczące prowadzonej przez niego działalności gospodarczej i współpracy zfirmą (...)z siedzibą wG.oraz przekazaniaL. K. (1)umowy wraz z kompletem dokumentów. Zeznania wymienionego w tym zakresie korelują z zeznaniami świadkówL. K. (1)iS. I. (2). Jako nie polegające na prawdzie należało jedynie ocenić zeznania wymienionego co do faktu, iż nie urządzał on gier na automatach wSklepie nr (...)wZ.. Ustalenia faktyczne w sprawie wskazują, że zaangażowanie wymienionego w organizację pracy urządzenia w lokalu wZ.było dużo większe niż wymieniony podawał i nie ograniczało się tylko do uruchomienia automatu, jego serwisowania i rozliczania urządzenia. Wskazać należy, iżH. J. (1)po uprzednim skontaktowaniu się zL. K. (1)przywiózł umowę wcześniej podpisaną przez oskarżonegoA. R. (2)zfirmy (...), przekazał ją do podpisania oraz zapewniałL. K. (1)o legalności tej działalności gospodarczej. Oprócz opieki technicznej nad urządzeniemH. J. (1)rozliczał również wpływy z automatu dlafirmy (...)(w tym celu on lub jego pracownicy raz w miesiącu przyjeżdżali doZ.). Ponadto wskazać należy, iż to jego numer telefonu został wskazany w celu kontaktu w jakichkolwiek sprawach dotyczących automatu zarówno dlaL. K. (1), jak i potencjalnych osób korzystających z niego.
Za wiarygodne Sąd uznał zeznania świadkówL. K. (1)iS. I. (2). Ich treść była jasna i spójna (w tym z relacjąH. J. (1)) oraz zgromadzonymi w sprawie dokumentami, których prawdziwość nie była kwestionowana.
Jako wiarygodne Sąd ocenił zaliczone w poczet materiału dowodowego dokumenty, gdyż sporządzone zostały przez powołane do tego organy w ramach przyznanych im kompetencji i nie były kwestionowane przez strony.
Zgodnie zart. 107 § 1 k.k.s.odpowiedzialności karnej podlega osoba urządzająca grę losową, grę na automacie lub zakład wzajemny wbrew przepisom ustawy lub warunkom koncesji lub zezwolenia. Przepisart. 107 § 1 k.k.s.jest więc normą blankietową i odpowiedzialność karno-skarbowa w ramach tego przepisu może mieć miejsce tylko wówczas, gdy zostanie wykazane, że sprawca tego rodzaju czynu, swoim zachowaniem naruszył równocześnie obowiązujące normy innych ustaw dopełniające ten przepis prawa. Stosownie natomiast do treściart. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych(Dz. U. z 2018r., poz. 165, dalej u.g.h.) działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości i gier na automatach może być prowadzona po uzyskaniu koncesji na kasyno gry, z zastrzeżeniemart. 5 ust. 1 i 1b oraz art. 6a ust. 2. Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 19 stycznia 2017 r., sygn. I KZP 17/16 (OSNKW 2017, Nr 2, poz. 17), w ślad za stanowiskiem(...)zaprezentowanym w wyroku z dnia 13 października 2016 r., odnośnieart. 6 ust. 1u.g.h. wyraźnie natomiast stwierdził, że przepis ten uzależniający prowadzenie działalności w zakresie rodzaju gier w nim wskazanych, od uzyskania koncesji na prowadzenie kasyna gry, nie stanowi przepisów technicznych w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE. Przepisart. 6 ust. 1u.g.h., w odróżnieniu od przepisuart. 14 ust. 1u.g.h. w pierwotnym brzmieniu, może więc stanowić, samodzielnie, uzupełnienie normy blankietowej zawartej wart. 107 § 1 k.k.s.Ustalony w sprawie stan faktyczny pozwala w sposób nie budzący wątpliwości uznać, iż oskarżonyA. R. (1)urządzając gry o charakterze losowym, poza kasynem gry, bez koncesji wypełnił przedmiotowe znamiona przypisanego mu czynu zart. 107 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 ust. 1u.g.h. (stąd konieczność zmiany opisu czynu). Wymieniony nie posiadał koncesji, gry prowadzone były na automacie poza kasynem gry i były bez wątpienia grami o charakterze losowym (na elementy te wskazano wprost w stanie faktycznym przytaczając ustalenia dokonane przez funkcjonariuszy celnych w trakcie kontroli – vide k. 7).
Stronę podmiotową zarzucanego oskarżonemu czynu stanowi umyślność. Oskarżony działał umyślnie i to z zamiarem bezpośrednim. Godzi się bowiem zauważyć, iż działalność gospodarczą prowadził od dłuższego czasu i bardzo dobrze zorientowany był w sytuacji dotyczącej obowiązujących (zwłaszcza w dacie popełnienia czynu tj. po 16 października 2015r.) unormowań.
Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego należy ocenić jako znaczny. Wpływa na to niewątpliwie okres działania oraz nagminność tego typu czynów i to w skali ogólnokrajowej.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, będący przedmiotem oceny i analizy Sądu, pozwala na przypisanie oskarżonemu winy za popełnienie przypisanego mu przestępstwa, albowiem w czasie swojego bezprawnego, karalnego i karygodnego zachowania, mając możliwość podjęcia decyzji zgodnej z wymogami prawa, nie dał posłuchu normie prawnej.
Przy wymierzaniu oskarżonemu kary Sąd jako okoliczność obciążającą potraktował nagminność tego typu czynów, natomiast jako okoliczność łagodzącą uprzednią niekaralność oskarżonego.
Mając na uwadze powyższe wraz z wysokim stopniem winy i znacznym stopniem społecznej szkodliwości czynu w korelacji z określonymi wart. 13 k.k.s.dyrektywami wymiaru kary Sąd wymierzył oskarżonemu karę 100 stawek dziennych grzywny. Jednocześnie ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 100 zł Sąd kierował się wskazaniami zart. 23 § 3 k.k.s.
W ocenie Sądu kara ta spełni wobec oskarżonego cele zapobiegawcze i wychowawcze, a jednocześnie będzie stanowić dla niego odczuwalną dolegliwość ekonomiczną.
Mając na względzie sytuację majątkową oskarżonego, który uzyskuje miesięczne dochody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej (w wysokości, której sam nie potrafił podać) i nie ma nikogo na swoim utrzymaniu Sąd uznał, iż uiszczenie przez niego kosztów sądowych nie będzie dla niego zbyt uciążliwe i dlatego na podstawieart. 626 § 1 k.p.k.iart. 627 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wspomniane koszty w kwocie 1070 zł.
Na koszty, którymi obciążono oskarżonego złożyły się:

-

kwota 1000 zł tytułem opłaty ustalona zgodnie zart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. Nr 49, poz. 233 z 1983r.),

kwota 30 zł tytułem opłaty za wydanie informacji ustalona w oparciu o § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014r. w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego (Dz. U. z 2014r., poz. 861.),

kwota 40 zł tytułem ryczałtu za doręczenie wezwań i innych pism ustalona zgodnie z§ 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym(Dz. U. z 2013r., poz. 663).

SSR Katarzyna Maciaszek