Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 115/17
Data wyroku: 2018-02-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Rafał Kaniok, Grzegorz Salamon, Katarzyna Capałowska
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko mieniu
Podstawa prawna: art.280§2 kk

Sygn. akt II AKa 115/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 lutego 2018r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Grzegorz Salamon
Sędziowie: SA – Rafał Kaniok (spr.)
SO (del.) – Katarzyna Capałowska
Protokolant: – sekr. sąd. Olaf Artymiuk
przy udziale Prokuratora Hanny Gorajskiej - Majewskiej
po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2018 r.
sprawy

1
T. T. (1)urodz. (...)wW.s.A.iB. z d. W.oskarżonego  zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.,art. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.,art. 280 § 1 k.k.,art. 280 § 2 k.k.;

1
K. W. (1)urodz. (...)wW.s.K.iE. z d. Z.oskarżonego  zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.,art. 13§ 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.,art. 280 § 1 k.k.,art. 280 § 2 k.k.,art. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 289 § 3 k.k.w zb. zart. 289 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;

2
K. C. (1)urodz. (...)wL.s.R.iB. z d. P.oskarżonego  zart. 280 § 2 k.k.,art. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.;

3
P. B.urodz. (...)wW.s.M.iM. z d. K.oskarżonego   zart. 18 § 2 i 3 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.,art. 18 § 2 i 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.

na skutek apelacji, wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie
z dnia 23 września 2016 r. sygn. akt  V K 4/15

1
uchyla wyrok w zaskarżonej części wobec oskarżonychT. T. (1),K. W. (1),K. C. (1)orazP. B.i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu Warszawa – Praga w Warszawie;

1
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.D. P.Kancelaria Adwokacka wW.oraz na rzecz adw.P. O.Kancelaria Adwokacka wW.kwoty po 738 zł, obejmujące 23% VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym oskarżonymK. C. (1)iK. W. (1).

UZASADNIENIE
T. T. (1),K. W. (1)iG. P. (1)zostali oskarżeni o to, że:

I
w dniu 12 maja 2014 roku wZ., działając wspólnie i w porozumieniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, stosując wobecM. W.przemoc w postaci uderzenia kolbą pistoletu w głowę, posługując się przy tym bronią palną w postaci pistoletu gazowego marki SM numer(...), zabrali w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki N. (...)o wartości 20 złotych, dowód osobisty, prawo jazdy, dowód rejestracyjny na szkodęM. W.oraz saszetkę zawierającą gotówkę w kwocie 8.860,61 złotych na szkodęfirmy (...)

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.,

II
w dniu 10 czerwca 2014 roku wW.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, posługując się bronią palną w postaci pistoletu gazowego marki SM numer(...), dokonali rozboju na osobieŁ. W.poprzez skierowanie wobecŁ. W.groźby użycia przemocy w postaci przystawienia do jego lewej skroni broni palnej i użycie słów: „to jest napad, oddawaj pieniądze”, a następnie użycie przemocy fizycznej w postaci uderzeniaŁ. W.w/wym. pistoletem w głowę, po czym dokonali zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 6.749,10 złotych, dowodu osobistego na daneŁ. W., prawa jazdy, karty płatniczejA.Bank na wymienione dane na szkodęŁ. W.orazfirmy (...) Sp. z o.o.

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.,

III
w dniu 24 czerwca 2014 roku wW.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, posługując się bronią palną w postaci pistoletu gazowego marki SM numer(...), dokonali rozboju na osobieR. S.w ten sposób, że używając przemocy polegającej na uderzeniuR. S.ręką z pistoletem w głowę, szarpaniu za saszetkę przymocowaną do paska, a następnie oddaniu do niego strzału z pistoletu, zabrali mu z w/wym. saszetki pieniądze w kwocie 19.758,54 złotych na szkodęPrzedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.wK.i spowodowali uR. S.obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy w okolicy ciemieniowej z obrzękiem tkanek miękkich bez utraty przytomności oraz ranę postrzałową przelotową ręki lewej w okolicy kłębu kciuka na wysokości I stawu śródręczno-paliczkowego, skutkujące rozstrojem zdrowia na czas dłuższy niż 7 dni, czym działał na szkodęR. S.i(...) Sp. z o.o.

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.,

IV
w dniu 23 czerwca 2014 roku wW.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, posługując się bronią palną w postaci pistoletu gazowego marki SM numer(...), usiłowali dokonać rozboju na osobieR. K.będącego kurieremfirmy (...), jednak zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na postawę pokrzywdzonego

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.,

V
w dniu 3 czerwca 2014 roku wW.W.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, używając wobecM. J. (1)przemocy w postaci szarpania za ubranie i uderzenia głową pokrzywdzonego o wagę sklepową, zabrali z szuflady pod ladą 4 karty doładowujące sieci(...)i T-M.o łącznej wartości 70 złotych, powodując straty w wysokości 70 złotych na szkodęI. J.

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.,

VI
w dniu 2 czerwca 2014 roku wW.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, posługując się bronią palną w postaci pistoletu gazowego marki SM numer(...), grożąc natychmiastowym użyciem przemocy poprzez wymierzenie pistoletu w kierunku pokrzywdzonego, a następnie używając przemocy w postaci uderzenia pokrzywdzonego kolbą pistoletu w lewą skroń i szarpania za saszetkę przymocowaną do paska zabrali w celu przywłaszczenia saszetkę granatową o wartości 60 złotych z zawartością pieniędzy w kwocie 120 złotych, portfela koloru czarnegomarki D.o wartości 50 złotych oraz dokumentów w postaci dowodu rejestracyjnego pojazduF. (...)nr rej. (...), dowodu rejestracyjnego samochoduO. (...)nr rej. (...)i dowodu osobistego na daneŁ. K., czym spowodowali straty w wysokości 230 złotych na szkodęŁ. K.

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.,

VII
w dniu 3 kwietnia 2014 roku wG.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, posługując się bronią palną w postaci pistoletu gazowego marki SM numer(...), grożącŁ. A.natychmiastowym użyciem przemocy poprzez wymierzenie pistoletu w kierunku pokrzywdzonego, zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 6.062 złotych na szkodęPrzedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.wL., a następnie zabrali w celu krótkotrwałego użycia samochódM. (...)nr rej. (...)o wartości 15.000 złotych na szkodę w/wym. firmy, który porzucili wP.naul. (...)otwarty i niezabezpieczony w takich okolicznościach, że zachodziło niebezpieczeństwo utraty lub uszkodzenia pojazdu albo jego części lub jego zawartości

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 289 § 3 k.k.w zb. zart. 289 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.,
a nadtoK. W. (1),T. T. (1)iK. C. (1)o to, że:

VIII
w nocy z 3 na 4 czerwca 2014 roku w salonie gier mieszczącym się przyul. (...)wG., działając wspólnie i w porozumieniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, stosując wobecH. C.przemoc w postaci popchnięcia na fotel i przytrzymywania, i grożąc natychmiastowym użyciem przemocy, używając przy tym broni palnej w postaci pistoletu gazowego marki SM numer(...), zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 3.800 złotych oraz dwa telefony komórkowemarki S.(...)orazS. (...)H., tj. mienia o łącznej wartości 4.050 złotych na szkodęR. O.,H. C.iG. K.

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.,
a nadtoG. P. (1)iK. C. (1)o to, że:

IX
w dniu 11 maja 2014 roku wK.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, włamali się poprzez wybicie okna do budynku mieszkalnego w celu zaboru mienia w postaci 0,5 kg złota na szkodęS. W., jednakże zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na nieznalezienie mienia

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.,
a nadtoK. C. (1)o to, że:

X
w dniu 20 kwietnia 2014 roku wW.wsklepie (...)przyul. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, posługując się bronią palną w postaci pistoletu gazowego marki SM numer(...), dokonał rozboju na osobieM. D.grożąc natychmiastowym użyciem broni poprzez jej wymierzenie w kierunku twarzy pokrzywdzonego i żądając wydania pieniędzy i telefonu komórkowego, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 1.200 złotych oraz baterię do telefonuN. (...)o nieustalonej wartości na szkodęM. D.

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.,
a nadtoK. W. (1)o to, że:

XVII
bliżej nieustalonego dnia na początku maja 2014 roku wK.przyul. (...), w zamiarze, abyG. P. (1)dopuścił się przestępstwa kradzieży telewizora SamsungS. (...)cali o nieustalonej wartości, swoim zachowaniem ułatwił mu jego popełnienie w ten sposób, że przewiózłG. P. (1)samochodem na miejsce przestępstwa, a następnie po dokonaniu przezG. P. (1)przestępstwa kradzieży ponownie przyjechał na miejsce przestępstwa i udzieliłG. P. (1)środka transportu umożliwiając mu zabranie skradzionego telewizora oraz portfela z zawartością dowodu osobistego, prawa jazdy i dowodu rejestracyjnego na nazwiskoB. C.i pieniędzy w kwocie 400 złotych na szkodęB. C.i przewiezienie ich do innej osoby

tj. o czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 278 § 1 k.k.,
a nadtoP. B.o to, że:

XVIII
w bliżej nieokreślonym okresie nie później niż 13 marca 2014 roku wK., chcąc abyG. P. (1)dokonał rozboju na osobieS. N., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci połowy zabranych pokrzywdzonej pieniędzy mających stanowić utargsklepu (...), przekazał informację o sposobie przenoszenia pieniędzy, fakcie, że pracownica sama zamyka sklep i zabiera utarg do domu, obserwując wcześniej planowane miejsce napadu, nakłaniając go do tego mówiąc żeby zabrał ze sobą broń palną, po czymG. P. (1)w dniu 13 marca 2014 roku około godz. 23.05 wK.przyul. (...), posługując się bronią palną w postaci pistoletu gazowego marki SM numer(...), dokonał rozboju na osobieS. N.poprzez skierowanie w jej kierunku broni palnej i żądanie oddania torebki, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia torebkę z zawartością pieniędzy w kwocie 980 złotych, telefonu komórkowegoN., telefonu komórkowegoH.nr(...), karty bankomatowejBanku (...), dowodu osobistego i legitymacji studenckiej na daneS. N.oraz kluczy powodując straty o łącznej wartości 1.500 złotych na szkodę pokrzywdzonej, po czymP. B.zniszczył dokumenty pokrzywdzonej poprzez ich spalenie w kominku

tj. o czyn zart. 18 § 2 i 3 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.,

XIX
w bliżej nieokreślonym okresie na początku maja 2014 roku wK., chcąc abyG. P. (1)dokonał włamania do domu przyul. (...)wK.i kradzieży telewizora SamsungS. (...)cali o nieustalonej wartości, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci w/wym. telewizora, przekazał mu informację o sprzęcie posiadanym przez pokrzywdzonego, sposobie zabezpieczenia domu, nakłaniał go do tego, po czymG. P. (1)bliżej nieustalonego dnia na początku maja 2014 roku wK.przyul. (...), zabrał w celu przywłaszczenia telewizor SamsungS. (...)cali o nieustalonej wartości oraz portfel z zawartością dowodu osobistego, prawa jazdy i dowodu rejestracyjnego na nazwiskoB. C.i pieniędzy w kwocie 400 złotych na szkodęB. C.

tj. o czyn zart. 18 § 2 i 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.,

XX
w bliżej nieokreślonym okresie nie później niż 11 maja 2014 roku wK., chcąc abyG. P. (1)dokonał włamania do domu przyul. (...)wK.i zaboru bliżej nieokreślonych przedmiotów złotych o łącznej wadze około pół kilograma, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił mu informacji o fakcie przechowywania złota w tym domu oraz nakłaniał go do tego, po czymG. P. (1)w dniu 11 maja 2014 roku wK.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zK. C. (1), włamał się poprzez wybicie okna do w/wym. budynku, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak mienia

tj. o czyn zart. 18 § 2 i 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.
Wyrokiem z dnia 23 września 2016 r. Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie:
4.  uznał oskarżonegoT. T. (1)za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt.: I, II, od IV do VI oraz VIII i za to:
- za czyn zpkt. Ina podstawieart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzy) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych,
- za czyn zpkt. II, przyjmując, że działał on w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, na podstawieart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzy) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych,
- za czyn zpkt. IVna podstawieart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzy) lat pozbawienia wolności i grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych,
- za czyn zpkt. Vna podstawieart. 280 § 1 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwa) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych,
- za czyn zpkt. VIna podstawieart. 280 § 2 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzy) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych,
- za czyn zpkt. VIIIna podstawieart. 280 § 2 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzy) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
5. w ramach zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. III uznał za winnego tego, że: w dniu 24 czerwca 2014 roku wW.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zG. P. (1)iK. W. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, posługując się bronią palną w postaci pistoletu gazowego marki SM numer(...), dokonał rozboju na osobieR. S.w ten sposób, że używając przemocy polegającej na uderzeniuR. S.przezG. P. (1)ręką z pistoletem w głowę, szarpaniu za saszetkę przymocowaną do paska, a następnie oddaniu przezG. P. (1)do pokrzywdzonego strzału z pistoletu, zabrał mu z w/wym. saszetki pieniądze w kwocie 19.758,54 złotych na szkodęPrzedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.wK., przy czymG. P. (1)spowodował uR. S.obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy w okolicy ciemieniowej z obrzękiem tkanek miękkich bez utraty przytomności oraz ranę postrzałową przelotową ręki lewej w okolicy kłębu kciuka na wysokości I stawu śródręczno-paliczkowego, skutkujące rozstrojem zdrowia pokrzywdzonego na czas dłuższy niż 7 dni, czym działali na szkodęR. S.i(...) Sp. z o.o.– tj. popełnienia czynu zart. 280 § 2 k.k.i za to na podstawie w/wym. przepisu iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzy) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
6. na podstawieart. 85 § 1 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemuT. T. (1)karę łączną 8 (osiem) lat pozbawienia wolności i grzywny 500 (pięćset) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
7. oskarżonegoK. W. (1)uniewinnił od popełnienia czynu opisanego w pkt. XVII, kosztami postępowania w tej części obciążając Skarb Państwa;
8. oskarżonegoK. W. (1)uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt.: I, II oraz od IV do VIII i za to:
- za czyn zpkt. Ina podstawieart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzy) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych,
- za czyn zpkt. II, przyjmując, że działał on w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, na podstawieart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzy) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych,
- za czyn zpkt. IVna podstawieart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzy) lat pozbawienia wolności i grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych,
- za czyn zpkt. Vna podstawieart. 280 § 1 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwa) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych,
- za czyn zpkt. VIna podstawieart. 280 § 2 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzy) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych,
- za czyn z pkt. VII, przyjmując, że przedmiotowy pojazd został porzucony wG.naulicy (...), na podstawieart. 280 § 2 k.k.w zb. zart. 289 § 3 k.k.w zb. zart. 289 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzy) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych,
- za czyn zpkt. VIIIna podstawieart. 280 § 2 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzy) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
9. oskarżonegoK. W. (1)w ramach zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. III uznał za winnego tego, że: w dniu 24 czerwca 2014 roku wW.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zG. P. (1)iT. T. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, posługując się bronią palną w postaci pistoletu gazowego marki SM numer(...), dokonał rozboju na osobieR. S.w ten sposób, że używając przemocy polegającej na uderzeniuR. S.przezG. P. (1)ręką z pistoletem w głowę, szarpaniu za saszetkę przymocowaną do paska, a następnie oddaniu przezG. P. (1)do pokrzywdzonego strzału z pistoletu, zabrał mu z w/wym. saszetki pieniądze w kwocie 19.758,54 złotych na szkodęPrzedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.wK., przy czymG. P. (1)spowodował uR. S.obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy w okolicy ciemieniowej z obrzękiem tkanek miękkich bez utraty przytomności oraz ranę postrzałową przelotową ręki lewej w okolicy kłębu kciuka na wysokości I stawu śródręczno-paliczkowego, skutkujące rozstrojem zdrowia pokrzywdzonego na czas dłuższy niż 7 dni, czym działał na szkodęR. S.i(...) Sp. z o.o.– tj. popełnienia czynu zart. 280 § 2 k.k.i za to na podstawie w/wym. przepisu iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzy) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
10. na podstawieart. 85 § 1 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemuK. W. (1)karę łączną 10 (dziesięć) lat pozbawienia wolności i grzywny 600 (sześćset) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
11. oskarżonegoK. C. (1)uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt. od VIII do X i za to:
- za czyn zpkt. VIIIna podstawieart. 280 § 2 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzy) lat pozbawienia wolności i grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
- za czyn zpkt. IXna podstawieart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności i grzywny 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych,
- za czyn zpkt. Xna podstawieart. 280 § 2 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzy) lat pozbawienia wolności i grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
12. na podstawieart. 85 § 1 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemuK. C. (1)karę łączną 5 (pięć) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
13. oskarżonegoP. B.uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt. od XVIII do XX i za to:
- za czyn zpkt. XVIIIna podstawieart. 18 § 2 i 3 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzy) lat pozbawienia wolności i grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych,
- za czyn zpkt. XIXna podstawieart. 18 § 2 i 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności i grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych,
- za czyn zpkt. XXna podstawieart. 18 § 2 i 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.skazał go, zaś na podstawieart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności i grzywny 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
14. na podstawieart. 85 § 1 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemuP. B.karę łączną 3 (trzy) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności i grzywny 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
15. na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet wymierzonych kar pozbawienia wolności zaliczył oskarżonym okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie: oskarżonemuG. P. (1)od dnia 18 lipca 2014 roku do dnia 23 września 2016 roku, oskarżonemuT. T. (1)od dnia 01 lipca 2014 roku do dnia 23 września 2016 roku, oskarżonemuK. W. (1)od dnia 03 lipca 2014 roku do dnia 22 czerwca 2015 roku i od dnia 28 czerwca 2015 roku do dnia 23 września 2016 roku,K. C. (1)od dnia 15 lipca 2014 roku do dnia 23 września 2016 roku oraz oskarżonemuP. B.od dnia 07 października 2014 roku do dnia 23 września 2016 roku;
16. na podstawieart. 46 § 1 k.k.zobowiązał oskarżonychG. P. (1),T. T. (1)iK. W. (1)do naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w pkt. II poprzez uiszczenie solidarnie na rzecz oskarżyciela posiłkowegoŁ. W.kwoty 1.000 (jeden tysiąc) złotych, a nadto zobowiązał: oskarżonegoG. P. (1)do uiszczenia na rzecz oskarżyciela posiłkowegoŁ. W.kwoty 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych oraz oskarżyciela posiłkowegoR. S.kwoty 15.000 (piętnaście tysięcy) złotych, oskarżonegoT. T. (1)do uiszczenia na rzecz oskarżycieli posiłkowychŁ. W.iR. S.kwot po 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych, a takżeK. W. (1)do uiszczenia na rzecz oskarżycieli posiłkowychŁ. W.iR. S.kwot po 5.000 (pięć tysięcy) złotych – tytułem zadośćuczynienia za doznane krzywdy;
17. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz: adw.M. K.– Kancelaria Adwokacka,ul. (...)lok. 10,(...)-(...) W., kwotę 2.952,00 (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa) złotych, w tym stawka podatku VAT, tytułem obrony z urzędu oskarżonegoG. P. (1); adw.D. P.– Kancelaria Adwokacka,ul. (...)(...),(...)-(...) W., kwotę 3.321,00 (trzy tysiące trzysta dwadzieścia jeden) złotych, w tym stawka podatku VAT, tytułem obrony z urzędu oskarżonegoK. C. (1); adw.P. O.– Kancelaria Adwokacka,ul. (...)lok. 39,(...)-(...) W., kwotę 1.328,40 (jeden tysiąc trzysta dwadzieścia osiem, 40/100) złotych, w tym stawka podatku VAT, tytułem obrony z urzędu oskarżonegoK. W. (1)oraz adw.J. D.– Kancelaria Adwokacka,ul. (...),(...)-(...) W., kwotę 2.952,00 (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa) złotych, w tym stawka podatku VAT, tytułem pomocy prawnej udzielanej z urzędu oskarżycielowi posiłkowemuŁ. W..
Od powyższego wyroku apelacje wnieśli obrońcy oskarżonych –T. T. (1),K. W. (1),K. C. (1)iP. B..
Obrońca oskarżonegoT. T. (1)zarzucił wyrokowi:

a
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego wyroku - tj.:

• naruszenieart. 7 k.p.k.- poprzez dokonanie nieprawidłowej, dowolnej - a nie swobodnej - oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego w postaci wyjaśnień: oskarżonegoT. T. (1), oskarżonegoG. P. (1), oskarżonegoK. W. (1), zeznań: św.T. D., św.P. C., św.M. J. (2), skutkiem czego Sąd I instancji popełnił błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, które miały wpływ na treść tego wyroku, a w szczególności zaś:
- że oskarżonyT. T. (1)brał udział w rozbojach: w dniu 12 maja 2014 r. na osobieM. W., 10 czerwca 2014 r. na osobieŁ. W., 24 czerwca 2014 r. na osobieR. S., 3 czerwca 2014 r. na osobieM. J. (1),2 czerwca 2014 r. na osobieŁ. K., podczas gdy okoliczności te nie wynikają z żadnego dowodu przeprowadzonego w sprawie - poza wadliwie ocenionymi wyjaśnieniami osk.G. P. (1)- zaś prawidłowa ocena dowodów ujawnionych w toku rozprawy wskazuje, że ww. rozboje zostały dokonane przez inne osoby niż oskarżonyT. T. (1);
- że oskarżonyT. T. (1)w dniu 23 czerwca 2014 r. usiłował dokonać rozboju na osobieR. K., podczas gdy prawidłowa ocena ujawnionego na rozprawie materiału dowodowego prowadzi do konstatacji, że ww. oskarżony inkryminowanego czynu nie usiłował popełnić;
- że w nocy z 3 na 4 czerwca 2014 r. oskarżonyT. T. (1)stosując przemoc wobecH. C.a na szkodęR. O.,H. C.iG. K.- dopuścił się przestępstwa rozboju, podczas gdy prawidłowa ocena dowodów w nin. sprawi prowadzi do wniosku, że ww. oskarżony inkryminowanego czynu nie popełnił;
- w dalszej zaś konsekwencji uznanie, iż oskarżony popełnił zarzucane mu czyny;
• błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku - poprzez błędne ustalenia, że oskarżonyT. T. (1)był uprzednio karany, podczas gdy prawidłowo stwierdzić, że ww. oskarżony na dzień wydania zaskarżonego wyroku karany nie był;
nadto, z daleko posuniętej ostrożności procesowej - na podstawieart. 438 § 1 i 4 k.p.k.zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

a
obrazę przepisów prawa materialnego, tj.:

• naruszenieart. 91 § 1 k.k.- poprzez nierozważenie zastosowania ww. przepisu, podczas gdy prawidłowo przepis winien znaleźć zastosowanie - w realiach ustaleń stanu faktycznego, które poczynił Sąd pierwszej instancji, a to ponieważ teoretycznie przyjmując, iż oskarżonyT. T. (1)popełnił zarzucane mu czyny i dokonał tego w sposób przyjęty przez Sądmeriti, to nie budzi wątpliwości, iż sposób dokonania inkryminowanych czynów wyczerpuje przesłanki zastosowanie instytucji ciągu czynów oraz orzeczenia tylko jednej kary z tego powodu;
• naruszenieart. 85 § 1 k.k.w zw. zart. 86 § 1 i 2 k.k.- poprzez ich wadliwie zastosowanie, podczas gdy prawidłowo - w stanie faktycznych ustalonym przez Sądmeriti- zastosować należało w miejsce ww. przepisówart. 91 § 1 k.k.,
- a w konsekwencji:
c) rażącą niewspółmierność kary - poprzez niedostateczne rozważenie dyrektyw jej wymiaru zgodnie z przepisemart. 53 § 1 i 2 k.k.w zakresie dotyczącym stopnia winy, motywacji i sposobu zachowania się oskarżonegoT. T. (1)- tj. pominięcie wagi okoliczności - w stanie faktycznym ustalonym przez Sąd I instancji - wpływu pozostałych oskarżonych na osk.T. T. (1)oraz jego szczególnych cech osobowych, w szczególności zaś zaburzeń zdolności adaptacyjnych. Orzeczona kara jest rażąco niewspółmiernie wysoka także z tego względu, iż Sądmeritiwadliwie przyjął, że ww. oskarżony był uprzednio karany, podczas gdy z informacji z Krajowego Rejestru Karnego z dnia 7 grudnia 2015 r. wynika, żeT. T. (1)nie figuruje w ww. rejestrze.
W konkluzji skarżący wniósł o:
a) zmianę zaskarżonego wyroku w całości w odniesieniu do oskarżonegoT. T. (1)i uniewinnienie ww. oskarżonego od zarzucanych mu czynów;
ewentualnie o:
b) uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej oskarżonegoT. T. (1)w całości i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoK. W. (1)zarzucił wyrokowi:

1
obrazę przepisów postępowania, które miały wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:

a)art. 7 k.p.k.:
• polegającą na dowolnej ocenie dowodu z wyjaśnień oskarżonegoK. W. (1)poprzez uznanie ich za niewiarygodnie, w sytuacji gdy wyjaśnienia oskarżonego są spójne, logiczne, znajdują odzwierciedlenie w zaistniałym stanie faktycznym, a także korespondują z wyjaśnieniami oskarżonych:T. T. (1),K. C. (1)iP. B.oraz zeznaniami pokrzywdzonych oraz części świadków,
• poprzez wydanie orzeczenia z naruszeniem zasady obiektywizmu, dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, przede wszystkim zeznań części świadków oraz poprzez nieuzasadnioną odmowę przyznania prymatu wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonych:K. W. (1),T. T. (1),K. C. (1)iP. B.,
• poprzez oparcie orzeczenia jedynie na części okoliczności ujawnionych w postępowaniu, jak i częściowe jedynie uwzględnienie dowodów ujawnionych na rozprawie, a w konsekwencji dokonanie dowolnej oceny dowodów poprzez przyznanie waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoG. P. (1)oraz zeznaniom części świadków/pokrzywdzonych, przy pominięciu zeznań świadków złożonych w postępowaniu przygotowawczym i odmowę uznania za wiarygodne wyjaśnień oskarżonegoK. W. (1), zgodnych z tymi zeznaniami, co spowodowało błędne ustalenie przez Sąd I instancji, że oskarżonyK. W. (1)popełnił zarzucany mu czyn,
• polegającą na oparciu orzeczenia w przedmiotowej sprawie tylko na części materiału dowodowego, która zdaniem Sądu potwierdziło oskarżenie, z pominięciem dowodów, które je podważały, co stanowiło skutek przekroczenia granicy swobodnej oceny dowodów, podjęcie tej oceny w sposób dowolny, sprzeczny z zasadami wiedzy oraz doświadczenia życiowego w sposób uniemożliwiający ustalenie prawdy obiektywnej i sformułowania w ramach tej oceny niesłusznych merytorycznie wniosków, iż oskarżonyK. W. (1)dokonał zarzucanych mu czynów, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego w sprawie nie pozwala na przyjęcie sprawstwa oskarżonego,
b)art. 410 k.p.k.poprzez pominięcie przy dokonywaniu ustaleń faktycznych istotnych okoliczności wynikających z uznanych za wiarygodne wyjaśnień oskarżonegoK. W. (1),
c)art. 410 k.p.k.w zw. zart 7 k.p.k.art 424 k.p.k.poprzez sporządzenie uzasadnienia zawierającego luki i wady, które uniemożliwiają sporządzenie apelacji i poznanie toku rozumienia sądu, a tym samym realizację prawa do obrony, a jednocześnie te uchybienia uniemożliwiają instancyjna kontrolę tego wyroku,
d)art 410 k.p.k.orazart. 424 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k.,art 424 § 2 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.,art. 7 k.p.k.przez nieprzyjęcie za podstawę wyroku całokształtu okoliczności ujawnionych w trakcie rozprawy, a także nie zawarcie w uzasadnieniu wyroku wszystkich elementów, które powinny w nim się znaleźć, jak również nie odniesienie się do całości materiału dowodowego, co w konsekwencji uniemożliwia merytoryczną kontrolę wyroku przez Sąd Apelacyjny, a także uniemożliwia sformułowanie zarzutów co do wyroku, którego podstawy faktyczne nie są znane, co w konsekwencji narusza prawo oskarżonego do brony, w szczególności do:
• niedokonanie w sprawie ustaleń w oparciu o logiczną analizę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, lecz przyjęcie ustaleń faktycznych dokonanych przez prokuraturę jako własnych oraz instrumentalne ich powołanie dla dowiedzenia tez wcześniej skonstruowanych przez urząd prokuratorski, a nie znajdujących odzwierciedlenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, niewskazanie w sposób zgodny z wymogamiart. 424 § 1 k.p.k., czy i w jakiej części Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonych:K. W. (1),T. T. (1),K. C. (1)iP. B., ograniczenie się jedynie do sformułowania, że Sąd odrzucił wyjaśnienia oskarżonegoK. W. (1), gdyż pozostawało to w sprzeczności z wypowiedziami innych osób, w tymG. P. (1), jak również nieodniesienie się do całości zeznań świadków (m.in. pominięcie zeznańF. K.) w niniejszej sprawie i niewskazanie, którym z nich i w jakiej części Sąd dał wiarę,
• niewskazanie w uzasadnieniu wyroku okoliczności dotyczących, indywidualnie oskarżonegoK. W. (1), o których mowa wart. 53 § 2 k.p.k., które Sąd wziąłby pod uwagę przy wymierzaniu oskarżonemu kary, takich jak: jego właściwości i warunki osobiste, sposób życia przed popełnieniem zarzucanych w akcie oskarżenia przestępstw i po ich popełnieniu, pozytywny wywiad środowiskowy,
e)art. 41 § 1 k.p.k.w zw. zart 4 k.p.k.polegającą na orzekaniu w sprawie sędziego, co do którego zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności z uwagi na uzewnętrznianie przez sędziego poglądu co do winy oskarżonegoK. W. (1)(przed wydaniem wyroku), tj.: w wypowiedziach na sali sądowej, w trakcie przesłuchania pokrzywdzonych oraz świadków, albowiem sędzia poprzez przyjęcie/uznanie winy oskarżonego przed wydaniem wyroku, nie zachował obiektywizmu rozpoznając sprawę w jej zasadniczym przedmiocie,
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę i mających wpływ na treść wyroku:
a) poprzez przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu, podczas gdy okoliczności sprawy oraz prawidłowa i całościowa ocena materiału dowodowego, prowadzi do wniosku, iż brak jest dowodów świadczących o winie oskarżonego w tym przedmiocie,
b) poprzez uznanie oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu na podstawie zeznań części świadków, mimo że w świetle tych zeznań wina oskarżonego, jest co najmniej wątpliwa i powinna być rozpatrywana przy uwzględnieniu zasady wyrażonej wart. 5 § 2 k.p.k., 
c) poprzez nieudowodnienie okoliczności faktycznych, tj. przyjęcie za udowodnione faktów bez dostatecznej ku temu podstawy w materiale dowodowym,
d) poprzez błędne przyjęcie przez Sąd, iż:
• oskarżonyK. W. (1)miał wiedzę co do zamiaru działań oskarżonych:G. P. (1),T. T. (1)iK. C. (1)w zakresie planowanych i dokonywanych przestępstw,
• oskarżony otrzymywał (jakiekolwiek) pieniądze uzyskane z planowanych i dokonanych przez oskarżonych:G. P. (1),T. T. (1)iK. C. (1)przestępstw,
3. ponadto, z ostrożności procesowej (na wypadek nieuwzględnienia ww. zarzutów) zarzucam rażącą niewspółmierność kary, przez wymierzenie oskarżonemuK. W. (1)bezwzględnej kary pozbawienia wolności w wymiarze 10 lat, mimo istnienia po stronie oskarżonego dodatniej prognozy kryminologicznej, wynikającej m.in. z pozytywnej postawy rodzinnej oraz wywiadu środowiskowego.
W konkluzji obrońca oskarżonego wniósł o:
1. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoK. W. (1)od zarzucanych mu w akcie oskarżenia czynów (I - VIII),
2. zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuK. W. (1)z urzędu przed Sądem II instancji, nie opłaconej w całości ani w części.
Ewentualnie wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu Warszawa - Praga w Warszawie V Wydział Karny, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach pomocy prawnej udzielonej ww. oskarżonemu z urzędu przez Sądem II instancji, nie opłaconej w całości ani w części.
Obrońca oskarżonegoR. C.zarzucił wyrokowi:
1. naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie: naruszenieart. 4 k.p.k.,art. 7 k.p.k.orazart. 410 k.p.k.poprzez dokonanie oceny materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie w sposób jednostronny i sprzeczny z doświadczeniem życiowym - mającym swój wyraz w bezkrytycznym uznaniu przez Sąd I instancji wyjaśnień współoskarżonegoG. P. (1), opartych w całości na pomówieniach oskarżonegoK. C. (1), za w pełni wiarygodne przy jednoczesnej odmowie wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego i zeznaniom innych świadków min.S. B. (1)iR. M.; wyodrębnieniu z materiału dowodowego tylko tych okoliczności, które obciążają oskarżonego, co do tego że oskarżony dopuścił się czynów zarzucanych mu w akcie oskarżenia przy jednoczesnym pominięciu i nie odniesieniu się w zaskarżonym wyroku do zeznań świadkaW. F.co do zdarzenia w salonie gier wG.oraz uznaniu iż osoba uwidoczniona na fotogramach znajdujących się w aktach sprawy w związku z tymże zdarzeniem to oskarżonyK. C. (1)bez poczynienia ustaleń w tym zakresie,
2. naruszenieart. 5 § 2 k.p.k.poprzez rozstrzygnięcie wszelkich wątpliwości na niekorzyść oskarżonegoK. C. (1)wbrew dyspozycji wskazanego przepisu.
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treści a polegający na przyjęciu, że oskarżonyK. C. (1)dopuścił się czynów zarzucanych mu w akcie oskarżenia podczas gdy dowody ujawnione w toku postępowania i ustalone na ich podstawie okoliczności ocenione we wzajemnym powiązaniu są niewystarczające do uznania winy oskarżonego.
W konkluzji obrońca oskarżonego wniósł o:
- o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoK. C. (1)od popełnienia zarzucanego mu czynu.
ewentualnie
- o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I - instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońcy oskarżonegoP. B.zarzucili wyrokowi:
- obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, tj.
1.art. 7 k.p.k.poprzez dowolną, wybiórczą i jednostronną ocenę materiału dowodowego skutkującą przyjęciem, iż wyjaśnienia oskarżonegoG. P. (1)są logiczne, spójne, a także wiarygodne w części obciążającejP.B.pomimo tego, że depozycje oskarżonegoP.są niekonsekwentne, ulegają zmianie na przestrzeni czasu i nie znajdują żadnego potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym, a dodatkowo wielokrotnie są one z tymże materiałem dowodowym sprzeczne;
2.art. 7 k.p.k.poprzez dowolną i jednostronną ocenę dowodu z wyjaśnieńP. B.wyrażającą się w uznaniu, że wyjaśnienia te są niewiarygodne i stanowią przyjętą linię obrony, mimo iż znajdują one potwierdzenie w pozostałym zebranym w sprawie materiale dowodowym, które to naruszenia doprowadziły do błędnych ustaleń faktycznych w zakresie sprawstwaP. B.co do wszystkich zarzucanych mu czynów.
- obrazę przepisów prawa materialnego:
3. w zakresie czynu opisanego w pkt XIX aktu oskarżenia,art. 279 k.k.poprzez uznanie, iż w ustalonym stanie faktycznym doszło do kradzieży z włamaniem w sytuacji, gdy do dokonania kradzieży na szkodęB. C.doszło bez przełamania jakichkolwiek zabezpieczeń;
4. w zakresie czynu opisanego w pkt XX aktu oskarżenia,art. 13 § 2 k.k.poprzez niezastosowanie go w ustalonym stanie faktycznym, mimo iż dokonanie czynu było niemożliwe ze względu na brak przedmiotu nadającego się do popełnienia na nim czynu zabronionego.
W konkluzji wnieśli o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoP. B.od zarzucanych mu czynów bądź o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Instancji, a w przypadku uwzględnienia zarzutu 3. o zmianę kwalifikacji prawnej czynu naart. 278 § 1 k.k.i orzeczenie kary łagodniejszej, a w przypadku uwzględnienia zarzutu 4. o zmianę wyroku poprzez zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kary w stosunku do osk.P.B., w konsekwencji zaś orzeczenie łagodniejszej kary łącznej pozbawienia wolności.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacje obrońców oskarżonych okazały się po części zasadne a zawarte tam zarzuty i argumenty, wskazujące na uchybienia Sądu I instancji, musiały doprowadzić do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Zarazem ilość i waga uchybień, którymi obarczony jest zaskarżony wyrok i związana z tym konieczność przeprowadzenia w przeważającej części postępowania dowodowego oraz ponownej weryfikacji i oceny całokształtu zgromadzonych dowodów, wyklucza możliwość wydania wyroku o charakterze reformatoryjnym w ramach postępowania odwoławczego. Nie oznacza to jednakże, że wszystkie zarzuty i argumenty podniesione w apelacjach zasługują na uwzględnienie, ani też, że zaskarżony wyrok jest oczywiście nietrafny i że co za tym idzie, po przeprowadzeniu ponownego postępowania pierwszoinstacyjnego, zapadną radykalnie odmienne rozstrzygnięcia wobec wszystkich oskarżonych.
Przypomnieć należy, że we wszystkich apelacjach skarżący, kwestionując faktyczną podstawę zaskarżonych przez siebie części wyroku, podnieśli szereg zarzutów związanych przede wszystkim, mówiąc ogólnikowo, z nieprawidłową oceną zebranego w sprawie materiału dowodowego.
Wszelako, zdaniem Sądu Apelacyjnego, nie można w tym momencie przesądzić, że przedstawiona w apelacjach, przeciwstawna do sądowej, ocena poszczególnych dowodów oraz wywiedzione na jej podstawie wnioski w zakresie ustaleń faktycznych, są słuszne. Skoro jednak zaprezentowana w pisemnych motywach wyroku ocena materiału dowodowego nie odpowiada wymogom stawianym przez przepisy prawa procesowego, w tym zwłaszcza wymienione w apelacjachart. 7 k.p.k.i410 k.p.k., to oparte na niej ustalenia faktyczne nie mogą być, na obecnym etapie postępowania, zaakceptowane, a tym samym wyrok ten nie może uzyskać rangi prawomocności.
Za wyjątkowo powierzchowną uznać należy ocenę dowodów przeprowadzoną w zakresie czynu opisanego w pkt VIII aktu oskarżenia. Obrońcy oskarżonychT. T. (1)iK. C. (1)trafnie kwestionują w swoich apelacjach oceny i ustalenia Sądu I instancji wskazujące, że jednym z dwóch sprawców ww. czynu – tym który miał na głowie czapkę i trzymał w ręku pistolet – był oskarżonyK. C. (1). W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku (w rozważaniach poświęconych dowodom dotyczącym czynu z pkt VIII a.o.) stwierdza się jednoznacznie, iż„nie ulega wątpliwości, że na nagraniu monitoringowym, jak i na fotogramie nr 4, zdaniem Sądu, widoczny jestK. C. (1), który na fotogramie nr 10 mierzy także do pokrzywdzonej z broni palnej”(str. 33 – 34 uzasadnienia wyroku). Nieuchronnym skutkiem powyższej oceny, opartej w tej mierze (jak wynika z cytowanego fragmentu) na własnych spostrzeżeniach Sądu, jest konkluzja, iż„logiczne zatem jest, że drugą osobą, która weszła do salonu byłT. T. (1)”,zaś rolaK. W.„ograniczała się do zawiezienia i odebrania współsprawców”(str. 34 uzasadnienia). Konstruując powyższe ustalenia co do tożsamości i ról sprawców rozboju z pkt VIII aktu oskarżenia, Sąd dodatkowo powołał się na wyjaśnienia oskarżonegoG. P. (1)oraz na zeznania świadkaS. B. (1), którzy na ww. nagraniu z monitoringu mieli rozpoznaćK. C. (1)jako jednego z uczestników powyższego rozboju.
Przeprowadzone, w ramach przewodu sądowego przed Sądem Apelacyjnym, uzupełniające postępowanie dowodowe wykazało jednak, że wyżej opisane ustalenia i oceny Sądu I instancji (w zakresie czynu z pkt VIII a/o) mogą być wadliwe lub co najmniej przedwczesne i budzące poważne wątpliwości.
Zdaniem biegłego specjalisty z zakresu antropologii prof. med. dr hab.B. M., przeprowadzone badania antropologiczno – porównawcze cech morfologicznych głowy i twarzy u mężczyzny (w czapce) widocznego na nagraniu z monitoringu oraz u oskarżonegoK. C. (1), wykazują istotne rozbieżności – co pozwala na kategoryczne wykluczenie aby na tym zapisie znajdował sięK. C. (1). Rozbieżności wskazane przez biegłego dotyczą m. in. wielkości i kształtu głowy, szerokości twarzy, szerokości nasady nosa, kształtu nosa, budowy małżowin usznych, kształtu okolicy jarzmowej i bródki. Powyższe konkluzje zawarte w opinii biegłego antropologa (która, jak trafnie zwracają uwagę skarżący, powinna być sporządzona w ramach postępowania pierwszoinstancyjnego), w sposób istotny nadwyrężają stabilność podstawy dowodowej, nie tylko co do ustaleń faktycznych dotyczących czynu z pkt VIII aktu oskarżenia ale i co do szeregu innych czynów zarzucanych oskarżonym w niniejszym procesie.
Otóż, w świetle rozważań Sądu I instancji, jedynym dowodem, który wprost obciążał oskarżonych sprawstwem powyższego przestępstwa, było zarejestrowane nagranie z monitoringu, w powiązaniu z dowodami pośrednio świadczącymi o ich sprawstwie, w postaci wyjaśnieńG. P.i po części zeznańS. B. (1). Tymczasem, cytowana treść opinii biegłego antropologa, nie tylko zneutralizowała moc dowodową powyższego nagrania z monitoringu w odniesieniu doK. C., ale i podważyła wiarygodność relacji ww. osób (G. P.iS. B.) - w zakresie niekorzystnym dla wszystkich trzech osób oskarżonych o popełnienie czynu z pkt VIII a/o - a także, pośrednio rzuciła cień wątpliwości, co do rzetelności działań podejmowanych przez organa ścigania, przynajmniej w odniesieniu do ww. czynu. Nie można bowiem nie dostrzegać tego, że świadekS. B.podczas rozprawy pierwszoinstancyjnej odwołał swoje zeznania z postępowania przygotowawczego wskazujące, iż rozpoznałK. C.jako jednego ze sprawców tegoż czynu na okazywanym mu podczas przesłuchania nagraniu z monitoringu (a wcześniej widzianym przez niego w internecie). Świadek twierdził zarazem, że zeznania takie złożył na skutek nacisków i sugestii ze strony osób przesłuchujących go (k. 850v, 3035v – 3036v).
Sąd I instancji dał w tym zakresie wiarę zeznaniomS. B.z postępowania przygotowawczego, uznając, że jego zeznania złożone w postępowaniu sądowym stanowią jedynie nieudolne zaprzeczenie wynikające z chęci pomniejszenia odpowiedzialności oskarżonych.
W związku z tym stwierdzić należy, że mężczyzna, któregoS. B.w trakcie pierwszego przesłuchania utożsamiał z oskarżonymK. C., w świetle opinii biegłego nie może być uznany za tegoż oskarżonego – co z kolei nakazuje rozważyć potrzebę przyjęcia odmiennej, niż to uczynił Sąd I instancji, oceny wiarygodności zeznańS. B.złożonych podczas rozprawy głównej, w tym również w zakresie dotyczącym sposobu wykonywania czynności podejmowanych przez osoby przesłuchujące go.
Cytowana opinia biegłego ma jeszcze bardziej doniosłe znaczenie dla oceny wiarygodności wyjaśnień współoskarżonegoG. P. (1).
Należy podkreślić, żeG. P. (1)wyjaśniał rozbieżnie, co do czynu z pkt VIII a/o, (czego nie dostrzegł Sąd I instancji), albowiem w trakcie śledztwa, twierdził, że wszyscy trzej sprawcy (T.,W.,C.) opowiadali mu o przebiegu ww. czynu bezpośrednio po tym wydarzeniu, natomiast w czasie rozprawy wyjaśnił, że dopiero po jakimś czasie znalazł informację na temat tego napadu w internecie (k. 568, 2676v). Wszelako w obu tych (rozbieżnych) relacjach,G. P.każdorazowo wskazywał, że sprawcą, który był widoczny na nagraniu z monitoringu jestK. C. (1).
Jak już powiedziano, w konfrontacji z opinią biegłego antropologa, wiarygodność tych jednoznacznych deklaracjiG. P.została podważona. Tym samym wzruszona została, generalna ocena Sądu I instancji, wskazująca na ogólną wiarygodność wyjaśnieńG. P. (1)i uznająca rozbieżności pojawiające się w jego relacjach jedynie za nieścisłości nie wpływające na sens i przekaz jego wypowiedzi. Tymczasem właśnie owe rozbieżności – zwłaszcza wobec poważnych zastrzeżeń co do rzetelności relacjiG. P.w zakresie czynu z pkt VIII a/o – wskazują na konieczność traktowania całokształtu jego pomówień z wyjątkową dozą ostrożności, a tym samym na konieczność poddania jego wyjaśnień szczegółowej weryfikacji w ramach postępowania dowodowego – również w zakresie dotyczącym pozostałych przestępstw opisanych w akcie oskarżenia. Wystarczy w tym kontekście wskazać na, zarysowaną w postępowaniu pierwszoinstancyjnym rozbieżność pomiędzy wersjąG. P.co do czynu z pkt II a/o - według, której toT. T.był sprawcą uzbrojonym w pistolet oraz aktywnie atakującym i bijącym pokrzywdzonego - a wersją wynikającą z pozostałych dowodów (w tym z zeznań pokrzywdzonego) i świadczą o tym, że to właśnieG. P.posiadał pistolet oraz zaatakował i uderzał pokrzywdzonego.
W tym miejscu stwierdzić należy, że wyjaśnieniaG. P. (1)stanowią kluczowy element podstawy dowodowej ustaleń faktycznych, co do wszystkich czynów opisanych w akcie oskarżenia, a odnośnie niektórych z tych czynów, jest to jedyny dowód obciążający poszczególnych oskarżonych. Tak jest chociażby w zakresie wszystkich czynów przypisanych oskarżonemuP. B.oraz dwóch (z trzech) czynów przypisanychK. C. (1)(pkt IX, X a/o), jak i odnośnie prawie wszystkich czynów zarzucanych oskarżonemuK. W. (1), którego współsprawstwo w roli kierowcy zostało opisane wyłącznie w wyjaśnieniachG. P.(co do czynów z pkt II i IV a/oK. W.pojawia się jako uczestnik zdarzenia w początkowych wyjaśnieniachT. T.). Jedynie w odniesieniu doT. T. (1), co do części przypisanych mu czynów, ustalenia faktyczne wyroku opierają się w szerszym zakresie o materiał dowodowy, wykraczający poza dowód z wyjaśnieńG. P. (1). OskarżonyT. T.podczas pierwszego przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym w dniu 2 lipca 2014 r. przyznał się bowiem do popełnienia czynu z pkt II aktu oskarżenia oraz opisał pobieżnie okoliczności popełnienia czynu z pkt IV aktu oskarżenia. Podczas kolejnego przesłuchania 26 listopada 2014 r. oskarżonyT. T.nie przyznał się jednak do popełnienia ww. czynu z pkt IV a/o, zaś podczas rozprawy głównej nie przyznał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów i nie potwierdził ww. wyjaśnień z 2 lipca 2014 r.
W wyżej omówionych wyjaśnieniach (z początkowego etapu śledztwa), oskarżonyT. T., opisując przebieg czynów z pkt II i IV a/o, wskazywał, żeG. P.posługiwał się atrapą pistoletu. Z koleiG. P.twierdził w swoich wyjaśnieniach, że była to broń palna (pistolet gazowy), używana również w trakcie pozostałych rozbojów opisanych w a/o, i że w trakcie czynów z pkt II i IV bronią tą posługiwał sięT. T.. Sąd I instancji, odnośnie czynu z pkt II ustalił, iż ww. bronią posługiwał sięG. P., zaś odnośnie czynu z pkt IV ustalił, iż bronią posługiwał sięT. T.. Wszelako w obu tych przypadkach Sąd przyjął, że był to pistolet gazowy (a nie atrapa pistoletu) i że oskarżonyT. T.był w pełni świadomy tego, iż jest to broń palna – opierając się w tym zakresie na okolicznościach wypływających z wyjaśnieńG. P.. WyjaśnieniaG. P., w tym te dotyczące przebiegu wcześniejszych czynów, opisanych w pkt I i VI a/o, w trakcie których oskarżonyT. T.w pełni świadomie miał posługiwać się tym samym pistoletem gazowym (tj. pistoletem użytym następnie przy czynach z pkt II i IV a/o), wymagają jednak – jak wcześniej wykazano – ponownej oceny i weryfikacji, w korelacji z pozostałym ujawnionym w tej mierze materiałem dowodowym.
W tej sytuacji, również w odniesieniu do czynów z pkt II i IV aktu oskarżenia, wobec rysujących się potencjalnych wątpliwości, co do realizacji przezT. T.znamienia określonego w§ 2 art. 280 k.k., ustalenia faktyczne wyroku nie mogły być zaakceptowane, a tym samym wyrok nie mógł uzyskać także w tym zakresie rangi prawomocności.
Sąd I instancji ponownie rozpatrujący sprawę, uwzględniając powyższe uwagi, w sposób wnikliwy i rzetelny przeprowadzi postępowanie dowodowe, koncentrując się zwłaszcza na okolicznościach popełnienia czynu z pkt VIII a/o ale i nie tracąc z pola widzenia konieczności badania okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia w zakresie pozostałych czynów zarzucanych oskarżonym w niniejszym procesie, w szczególności w kontekście kompleksowej weryfikacji wyjaśnień (zeznań)G. P. (1).
Należy w tym miejscu stanowczo podkreślić, że nie ma w chwili obecnej podstaw do przyjęcia, iż dowód w postaci opinii biegłego antropologa (dopuszczony na potrzeby postępowania odwoławczego), doprowadził automatycznie do całościowego i nieodwracalnego zakwestionowania wartości dowodowej wyjaśnień składanych do tej pory przezG. P., w odniesieniu do wszystkich czynów objętych aktem oskarżenia. Wnioski zawarte w opinii biegłego wskazują natomiast na konieczność poddania powyższych wyjaśnień wyjątkowo wnikliwej analizie oraz ocenie, w konfrontacji z innymi przeciwstawnymi dowodami. Przy tym nie jest wykluczonym, że poczynienie trafnych ocen w powyższym zakresie będzie wymagało ponownego zasięgnięcia wiadomości specjalnych, o których mowa wart. 193 § 1 k.p.k., w tym również wiadomości z zakresu wiedzy antropologicznej.
Otóż, nawet jeżeli Sąd I instancji uzna, że (tak jak stwierdził biegły dopuszczony w postępowaniu odwoławczym) należy wykluczyć, iż osobą w czapce, z bronią w ręku byłK. C., to wskazanym będzie w takiej sytuacji dalsze badanie i dociekanie (ewentualne z udziałem biegłego), czy istotnie analiza zapisu monitoringu z przebiegu czynu z pkt VIII a/o wyklucza możliwość przyjęcia, iż chociażby jednym z widocznych tam sprawców tegoż czynu był któryś z pomówionych przezG. P.oskarżonych.
Jednocześnie Sąd winien wyjaśnić okoliczności, które wpłynęły na kształt wyjaśnieńG. P.oraz zeznańS. B.w zakresie, w którym osoby te twierdziły, iż osobą z bronią w ręku - widoczną na nagraniu z monitoringu - jestK. C. (1)(w sytuacji ewentualnego wykluczenia takiej możliwości w oparciu o opinię biegłego). Trzeba też przy tym rozważyć kwestię przesłuchania funkcjonariuszy policji uczestniczących w czynnościach procesowych z udziałemG. P.iS. B..
Następnie, w zależności od kierunku ustaleń w powyższym zakresie, istotnym będzie zbadanie i rozważenie, czy (ewentualnie), nietrafna identyfikacjaK. C.miała charakter niezamierzonego przypadkowego błędu, czy też była wynikiem zewnętrznych nacisków lub sugestii, czy też wreszcie była ona świadomym kłamstwem.
W odniesieniu doG. P.dodatkowo należy rozważyć, czy i w jakim zakresie (ewentualnie) negatywna ocena wiarygodności jego wyjaśnień, co do tożsamości jednego ze sprawców czynu z pkt VIII a/o, rzutuje na ocenę wyjaśnień tegoż oskarżonego w odniesieniu do pozostałych czynów określonych w akcie oskarżenia.
Pamiętać przy tym trzeba, że wyjaśnieniaG. P.obciążające sprawców (w szczególności w odniesieniu doT. T.), znajdują mniej lub bardziej bezpośrednie oparcie w innych dowodach. I tak, co do czynu z pkt II aktu oskarżenia (do którego popełnieniaT. T.początkowo się przyznał) są to m. in. dowody z badań DNA. Co do czynu z pkt III a/o, istotne jest to, żeT. T.został rozpoznany na zapisie z monitoringu przez świadkaP. D., zaś co do przebiegu czynu z pkt IV istotne znaczenie ma rozpoznanie przez pokrzywdzonego oskarżonegoG. P., jako sprawcę stojącego przed samochodem. Co do czynu V należy zwrócić uwagę na rozpoznanieT. T.przez pokrzywdzonego podczas rozprawy. Natomiast, co do czynów z pkt II i IV a/o ich przebieg o czym była już mowa, został w ogólnych zarysach przestawiony w początkowych wyjaśnieniach oskarżonegoT. T. (1), odwołanych w toku dalszego postępowania.
Badanie i analiza wszystkich powyższych okoliczności przekracza znacząco ramy postępowania odwoławczego. Stwierdzone w toku kontroli instancyjnej uchybienia, w zakresie ocen i ustaleń faktycznych Sądu I instancji, w powiązaniu z koniecznością wszechstronnego zbadania i zweryfikowania dowodów obciążających oskarżonych, w tym dowodu z wyjaśnieńG. P.– wskazują, że niezbędnym jest ponowne rozpoznanie sprawy w postępowaniu pierwszoinstancyjnym.
Z tych względów Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie.