Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 629/17
Data wyroku: 2018-01-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zbigniew Szczuka
Słowa kluczowe: Renta rolnicza, Wysokość renty
Podstawa prawna: art. 24 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników

Sygn. akt VII U 629/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 stycznia 2018 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Zbigniew Szczuka
Protokolant: st. sekr. sądowy Maria Nalewczyńska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2018 r. w Warszawie
sprawyL. J.
przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia SpołecznegoOddział (...)wW.
o wysokość renty rolniczej
na skutek odwołaniaL. J.
od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia SpołecznegoOddział (...)wW.
z dnia 15 kwietnia 2017 r. znak:(...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że ustala dlaL. J.wysokość renty rolniczej od dnia 1 marca 2017 r. na kwotę 1157,33 zł ( słownie: tysiąc sto pięćdziesiąt siedem 33/100) miesięcznie.

UZASADNIENIE

L. J.w dniu 5 maja 2017 r. złożył odwołanie za pośrednictwem Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wW.do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wW.z dnia 15 kwietnia 2017 r., znak:(...). Odwołujący wskazał,że świadczeniobiorca otrzymujący rentę w wyniku wypadku przy pracy i posiadający całkowitą niezdolność do jej dalszego wykonywania, winien otrzymywać świadczeniew całości bez zawieszenia części uzupełniającej przy jednoczesnym założeniu, że jej wysokość nie może być niższa niż 1000,00 złotych miesięcznie (
    k. 2 a. s.).
Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wW.w odpowiedzina odwołanie z dnia 31 maja 2017 r. wniósł o oddalenie odwołania w całości. Organ rentowy wskazał, że zmiana wysokości renty rodzinnej była spowodowana waloryzacją świadczeń emerytalno-rentowych, jaka miała miejsce w 2017 r. Organ rentowy stwierdził, że część uzupełniająca renty rodzinnej została zawieszona w całości na podstawieart. 28 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników, ponieważ odwołujący jest w posiadaniu gospodarstwa rolnego o powierzchni 12,13 hektara. W ocenie organu rentowego emeryt lub rencista zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej, jeżeli ani on ani jego małżonek nie jest właścicielem bądź współwłaścicielem lub posiadaczem gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów o podatku rolnym i nie prowadzi działu specjalnego, poza wyjątkami określonymi wpkt 1-4(k. 4-5 a. s.).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Zgodnie z aktem własności ziemi z dnia 23 listopada 1973 r., odwołujący stał się właścicielem nieruchomości o powierzchni 16,38 hektara wL.(k. 17 a. r.).
Odwołujący pozostaje w związku z małżeńskim zJ. J.(z domuG.) od dnia 24 sierpnia 1974 r. (k. 2 a. r.).
L. J.w dniu 29 lutego 2012 r. złożył wniosek do Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wW.o przyznanie prawa do renty rolniczej z tytułu wypadku przy pracy rolniczej w gospodarstwie rolnym (k. 1 a. r.).
Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wW.po rozpoznaniu wniosku w dniu 4 kwietnia 2012 r. uznała odwołującego za okresowo całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym od dnia 9 czerwca 2011 r. do dnia 30 kwietnia 2014 r., przy czym nie stwierdzono niezdolności do samodzielnej egzystencji. Organ rentowy orzekł,że okresowa całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym pozostaje w związku przyczynowym z wypadkiem przy pracy rolniczej w dniu 9 czerwca 2011 r. (k. 24 a. r.).
Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wydał decyzję z dnia 23 kwietnia 2012 r., znak:(...), zgodnie z którą przyznał odwołującemu rentę rolnicząz tytułu niezdolności do pracy od dnia 1 lutego 2012 r. do dnia 30 kwietnia 2014 r. w kwocie do wypłaty w wysokości 601,30 złotych miesięcznie. Organ rentowy wskazał, że renta rolnicza składa się z części składkowej w kwocie 335,66 złotych oraz z części uzupełniającej w kwocie 703,28 złotych. Łącznie renta rolnicza wyniosła 1038,94 złotych (
    k. 36 a. r.).
L. J.w dniu 2 kwietnia 2014 r. ponownie złożył wniosek do Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wW.o przyznanie prawa do renty rolniczej z tytułu wypadku przy pracy rolniczej w gospodarstwie rolnym (k. 52 a. r.).
Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wW.w dniu 28 kwietnia 2014 r. uznała odwołującego za trwale całkowicie niezdolnego do pracy od dnia 1 maja2014 r., przy czym nie stwierdzono niezdolności do samodzielnej egzystencji. Organ rentowy orzekł, że trwała całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym pozostajew związku przyczynowym z wypadkiem przy pracy rolniczej w dniu 9 czerwca 2011 r.(k. 21 a. s. i a. r.).
Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wydał decyzję z dnia 28 kwietnia 2014 r., znak:(...), zgodnie z którą przyznał odwołującemu rentę rolnicząz tytułu niezdolności do pracy od dnia 1 maja 2014 r. na stałe w kwocie do wypłatyw wysokości 336,67 złotych miesięcznie. Organ rentowy wskazał, że renta rolnicza składa się z części składkowej w kwocie 354,67 złotych oraz z części uzupełniającej w kwocie 743,12 złotych. Łącznie renta rolnicza wyniosła 1097,79 złotych (
    k. 57 a. r.).
Następnie Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wydał zaskarżoną decyzję z dnia 15 kwietnia 2017 r., znak:(...), zgodnie z którą od dnia1 marca 2017 r. ustalono nową wysokość renty rolniczej w kwocie 352,91 złotych miesięcznie. Część składkowa renty po podwyższeniu wyniosła 373,91 złotych, a część uzupełniająca – 783,42 złotych, co złożyło się na wysokość świadczenia, która po waloryzacji wyniosła 1157,33 złotych (
    a. r.).
Odwołujący posiada gospodarstwo o powierzchni kilkunastu hektarów. Ubezpieczony zajmował się czynnie produkcją sadowniczą do momentu, kiedy uległ on wypadkowi samochodowemu, w wyniku którego doznał uszkodzenia kręgowego. W konsekwencji odwołujący nie był w stanie się poruszać. Żona ubezpieczonego pomagałamu w gospodarstwie do dnia, w którym doznał wypadku samochodowego.J. J.zaprzestała pomocy w gospodarstwie ze względu na konieczność obsługi sprzętów. Natomiast syn ubezpieczonego zamieszkujący z nim wspólnie w domu, pracuje poza gospodarstwem. Zatrudnienie osób trzecich do pracy w sadzie byłoby nieopłacalne.Od wypadku samochodowego odwołującego, sad zaczął zarastać, ponieważ nikt się nimnie zajmował. W wyniku tego, drzewa na następny rok nie dawały owoców, ponieważ wymagały one codziennie całorocznej ochrony (zeznania świadkówR. N.iE. Z.oraz przesłuchanie odwołującego – k. 29-31 a. s.).
Powyższych ustaleń Sąd dokonał w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w tym na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach rentowych odwołującego. Ich autentyczność, jak również zgodność z rzeczywistym stanem rzeczy, nie była kwestionowana przez żadną ze stron procesu, dlatego Sąd uznałje za pełnowartościowy materiał dowodowy mogący stanowić podstawę ustaleń faktycznych w sprawie.
Sąd również uznał, iż zeznania zawnioskowanych w sprawie świadkówR. N.,E. Z.oraz odwołującego były logiczne, spójne, rzetelnei korelowały ze zgormadzonym materiałem dowodowym. Świadkowie to osoby, które zamieszkują razem z ubezpieczonym w jednej miejscowości i posiadają wiedzę dotyczącą gospodarstwa rolnego, którego jest właścicielem. Świadkowie jednoznacznie wskazali,że odwołujący od kilku lat w związku z wypadkiem samochodowym nie prowadzi działalności rolniczej, jak również pozostali członkowie jego rodziny nie wykonują pracyw gospodarstwie.
W związku z tym Sąd uznał zgromadzony materiał dowodowy za wystarczający do wydania rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
Sąd zważył, co następuje:
OdwołanieL. J.od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wW.z dnia 15 kwietnia 2017 r., znak:(...)jako zasadne zasługiwało na uwzględnienie.
Sąd zważył, że przedmiotem niniejszego postępowania było ustalenie, czy odwołujący lub osoby wchodzące w skład jego rodziny, w dalszym ciągu prowadzą działalnośćw należącym do niego gospodarstwie rolnym.
Wedługart. 24 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników(Dz. U. z 2016 r., poz. 277 z późn. zm.) zwanej dalej ,,ustawą’’ renta rolniczaz tytułu niezdolności do pracy składa się z części składkowej i części uzupełniającej, ustalonych zgodnie z art. 25 i 26 niniejszej ustawy, a dla każdej z tych części ustala się wskaźnik wymiaru.
Zgodnie z uregulowaniami, które zawiera art. 28 wskazanej ustawy wypłata części uzupełniającej renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy ulega zawieszeniu w całości, jeżeli rencista nie zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej. Uznaje się, że rencista zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej, jeżeli ani on, ani jego małżonek nie jest właścicielem lub posiadaczem gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów o podatku rolnym i nie prowadzi działu specjalnego, nie uwzględniając:
1) gruntów wydzierżawionych, na podstawie umowy pisemnej zawartej co najmniejna 10 lat i zgłoszonej do ewidencji gruntów i budynków, osobie niebędącej:
a) małżonkiem emeryta lub rencisty,
b) jego zstępnym lub pasierbem,
c) osobą pozostającą z emerytem lub rencistą we wspólnym gospodarstwie domowym,
d) małżonkiem osoby, o której mowa w lit. b lub c;
2) gruntów trwale wyłączonych z produkcji rolniczej na podstawie odrębnych przepisów,w tym zalesionych gruntów rolnych;
3) gruntów i działów specjalnych należących do małżonka, z którym emeryt lub rencista zawarł związek małżeński po ustaleniu prawa do emerytury lub renty rolniczejz ubezpieczenia;
4) własności (udziału we współwłasności) nieustalonej odpowiednimi dokumentami urzędowymi, jeżeli grunty będące przedmiotem tej własności (współwłasności) nie znajdują się w posiadaniu rolnika lub jego małżonka.
Za gospodarstwo rolne w myśl przepisuart. 1 oraz art. 2 ust. 1 ustawy z dnia15 listopada 1984 r. o podatku rolnym(Dz. U. z 2016 r., poz. 617 z późn. zm.) uważa się obszar gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.
Przez działalność rolniczą należy rozumieć prowadzenie działalności w zakresie produkcji roślinnej lub zwierzęcej, w tym ogrodniczej, sadowniczej, pszczelarskiej i rybnej zgodnie zart. 6 pkt 3 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników.
Przy czym, „znaczenie terminów rolnik oraz prowadzenie osobiście i na własny rachunek działalności rolniczej wskazuje na zawodowy, stały i realizujący interes danej osoby charakter tej działalności, wskazuje na zawodowy, stały, osobisty i realizujący interes danej osoby charakter tej działalności, na co wskazuje zarówno określenierolnikoznaczające specyficzne zajęcie i związane z tym umiejętności, jak i celustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, jakim jest zapewnienie ubezpieczenia społecznego osobom, dla których prowadzenie działalności rolniczej jest zawodem, stanowiącym ich podstawowe zajęcie i źródło utrzymania. Osobisty charakter działalności, jako cecha działalności rolniczej, oznacza, że rolnik osobiście prowadzi gospodarstwo rolne, co wyraża się w tym, że do niego zwykle należy podejmowanie decyzji dotyczących prowadzonego gospodarstwa oraz wykonywanie prac związanych z tym gospodarstwem, nie wykluczając jednak korzystaniaz pomocy innych osób, czy nawet zatrudnianiu w tym celu pracowników.” (wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 21 sierpnia 2013 r., sygn. akt III AUa 1767/12)
Sąd zważył, że osoba prowadząca gospodarstwo rolne z reguły uzyskuje z tej działalności dochód. Zawieszenie wypłaty świadczeń nie dotyczy osoby, która jedynie posiada majątek nieruchomy w postaci gospodarstwa. Posiadacz gospodarstwa rolnego, który utracił możliwość jego prowadzenia i uzyskiwania tą drogą środków utrzymania, zachowuje prawo do świadczeń w pełnej wysokości. Uzyskanie możliwości pobierania pełnego świadczenia może zależeć tylko od zaprzestania działalności rolniczej. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił, iż odwołujący, który zamieszkuje dom wraz z żoną i synem, nie jest w stanie prowadzić gospodarstwa rolnego. Należy wskazać, że również domownicy nie wykonywali żadnych prac w gospodarstwie należącym do ubezpieczonego. W ocenie Sądu okoliczności te zostały jednoznacznie potwierdzone zeznaniami świadkówR. N.iE. Z., którzyw sposób zbieżny wskazali, że po wypadku samochodowym, któremu uległ odwołujący, zaprzestano prowadzenia działalności rolniczej. Sąd uznał, że zeznania ww. świadków korelowały ze sobą, a ich treść nie została zakwestionowana przez organ rentowy. W ocenie Sądu odwołujący w toku postępowania dowodowego wykazał, że rzeczywiście od kilku lat nie prowadzi działalności rolniczej i nie uzyskuje z niej dochodów, a jego domownicy również nie wykonują żadnych czynności związanych z gospodarstwem rolnym. ZatemSąd zważył, że brak jest podstaw do zawieszenia wypłaty części uzupełniającej renty rolniczej. W związku z tym Sąd doszedł do przekonania, że ubezpieczony jest uprawnionydo pobierania renty rolniczej w wysokości 1157,33 złotych od dnia 1 marca 2017 r., jako że zakwestionował decyzję waloryzującą mu świadczenie.
Z wyżej przedstawionych powodów, Sąd na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.oraz powołanych powyżej przepisów orzekł, jak w sentencji.
Zarządzenie:(...)
(...)