Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 3/17
Data wyroku: 2018-01-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jakub Wiliński

sygn. akt IV K 3/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 stycznia 2018 r.
Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie IV Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSR Jakub Wiliński
Protokolant Joanna Marczyńska
bez udziału prokuratora
po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2017 r., 13 czerwca 2017 r., 21 września 2017 r., 16 listopada 2017 r. i 30 stycznia 2018 r.
sprawyA. A.urodzonej (...)wB., córkiZ.iT. z domu K.,

oskarżonej o to, że:
w dniu 22 sierpnia 2016 r. wS.przyal. (...)wGalerii (...)w sklepie(...)usiłowała dokonać zaboru w celu przywłaszczenia bluzki m-kiR. B.o wartości 1.800 zł na szkodę Sklepu(...)lecz zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na ujęcie przez pracownika sklepu,
to jest o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 kk,

I
uznajeA. A.za winną tego, że w dniu 22 sierpnia 2016 r. wS.przyal. (...)wGalerii (...)w sklepie(...)usiłowała dokonać zaboru w celu przywłaszczenia bluzki m-kiR. B.o wartości 900 zł na szkodę Sklepu(...)lecz zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na interwencję pracownika sklepu, to jest czynu zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 kki za występek ten na podstawieart. 14 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 kki przy zastosowaniuart. 37a kkwymierza oskarżonej grzywnę 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych określając wysokość stawki na 10 (dziesięć) złotych,

II
na podstawieart. 627 kpki art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach karnych zasądza od oskarżonej w całości na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym i opłatę karną w kwocie 80 (osiemdziesięciu) złotych.

sygn. akt IV K 3/17

UZASADNIENIE
W dniu 22 sierpnia 2016 r. oskarżonaA. A.wraz ze swym konkubentemR. P.przyszła dosklepu (...)znajdującego się wGalerii (...)wS.przyul. (...). Oskarżona wybierała odzież i przymierzała ją. Oskarżonej asystowała sprzedawczyniE. K.. Wszystkie produkty w sklepie zabezpieczone były przyczepionymi klipsami magnetycznymi przeciwkradzieżowymi. Wśród przymierzanej przez oskarżoną odzieży była bluzka markiR. B.o wartości 1.800 zł – w tym dniu przeceniona do kwoty 900 zł. Oskarżona brała po kilka sztuk odzieży, przymierzała ją, zwracała zbiorczoE. K., po czym brała kolejne sztuki i dalej przymierzała. Poszczególne produkty przymierzała też po kilka razy. Ostatecznie oskarżona oznajmiłaE. K., iż dokona zakupu wybranej odzieży jeansowej, ale musi udać się po pieniądze. Oskarżona iR. P.zaczęli się wówczas kierować do wyjścia ze sklepu. WówczasE. K.umieszczająca przymierzaną przez oskarżoną odzież z powrotem na wieszakach spostrzegła, że wieszak po bluzce markiR. B.jest pusty, a wśród pozostawionej przez oskarżoną odzieży brak jest tej bluzki.E. K.i druga pracownicaJ. M.powstrzymały oskarżoną iR. P.przed wyjściem.E. K.przyprowadziła współwłaścicielasklepu (...). WówczasE. K.oznajmiła wobec oskarżonej, że w sklepie brakuje bluzki, którą wcześniej przymierzała. Oskarżona zaprzeczyła, aby bluzkę tą miała mieć przy sobie. Nie zgodziła się na okazanie, co ma w swojej torebce.J. R.wskazał, że wezwana zostanie Policja. W trakcie rozmowy z oskarżoną oskarżona i jedna z pracownic sklepu sprawdzały jeszcze przymierzalnię, w której jednak nie było żadnej odzieży. W pewnym momencie oskarżona szybkim krokiem udała się do przymierzalni, a za nią podążyłR. P.. Oskarżona weszła do przymierzalni. Miała przy sobie wówczas swoją torebkę. Po wejściu do przymierzalni oskarżona oznajmiła, że w środku jest bluzka. Zaraz za oskarżoną do przymierzalni weszłaE. K.. Spostrzegła wówczas na podłodze bluzkę markiR. B.. Bluzka nie była uszkodzona. Brakowało przy niej magnetycznego klipsa przeciwkradzieżowego. Do czasu przyjazdu Policji oskarżona iR. P.oczekiwali wewnątrz sklepu siedząc na kanapie dla klientów.
Dowody:
- zeznania świadkaE. K., k. 5-7, 222v,
- zeznania świadkaJ. M., k. 243,
- zeznania świadkaJ. R., k. 42-43, 198-199,
- zapis monitoringu, k. 45,
- protokół oględzin nagrania, k. 62-64, 208.
Po przyjeździe Policji oskarżona została przeszukana. W torebce oskarżonej ujawniono koszulęmarki G.i swetermarki B.. Wówczas pracownicesklepu (...)udały się do znajdujących się wGalerii (...)sklepów (...)i wróciły z pracownicami tych sklepów. Pracownicesklepów (...)rozpoznały oskarżoną iR. P.jako osoby, które w tym dniu były w tych sklepach, mierzyły odzież, ale nic nie kupiły. Rozpoznały też koszulęmarki G.i swetermarki B., jako pochodzące z tych sklepów. Ustaliły przy tym, że produktów tych nie sprzedawano tego dnia, ale brakuje ich na stanach magazynowych. Wówczas policjanci zabrali oskarżoną na komisariat. Po wyjściu policjantówJ. M.ujawniła pod siedziskiem kanapy, na której siedzieli oskarżona iR. P.przenośne urządzenie magnetyczne służące do ściągania przeciwkradzieżowych klipsów magnetycznych. Urządzenie to przekazała policjantom.
Dowody:
- zeznania świadkaE. K., k. 5-7, 222v,
- zeznania świadkaJ. M., k. 243,
- zeznania świadkaK. K., k. 40, 97-98, 214v,
- zeznania świadkaA. W., k. 90-91, 223,
- zeznania świadkaA. S., k. 95-96, 223,
- zeznania świadkaK. R., k. 13-14, 222v-223,
- protokół przeszukania osoby, k. 8-9,
- protokół zatrzymania rzeczy, k. 10-12.
OskarżonaA. A.ma 30 lat. Pozostaje panną. Na utrzymaniu posiada jedno dziecko w wieku 3 lat. Utrzymuje się z prowadzenia szkoleń w językach obcych uzyskując z tego tytułu około 7.000 zł miesięcznie. Nie była dotychczas karana sądownie.
Dowody:
- wyjaśnienia oskarżonej, k. 196,
- dane o osobie, k. 25,
- dane o karalności, k. 53.
Sąd krytycznie ocenił wyjaśnienia oskarżonej jak i zeznania świadkaR. P.. Oskarżona kwestionowała fakt próby dokonania zaboru bluzki markiR. B.i wskazywała przy tym, że bluzkę w przymierzalni znalazłR. P.. Świadek zaś zeznał, że bluzkę tą znalazły pracownice sklepu. Relacje oskarżonej iR. P.nie były zatem spójne. Relacje oskarżonej iR. P.nie znajdywały też potwierdzenia w obiektywnym materialne dowodowym z zapisu monitoringu, który zarejestrował, iż do przymierzalni weszła oskarżona, a za niąR. P., po czym dopiero wówczas nadeszła jedna z pracownic i ujawniła poszukiwaną bluzkę. Wyjaśnieniom oskarżonej przeczyły też zeznania pracownicsklepu (...), które zgodnie wskazywały, iż po własnych oględzinach przymierzalni – gdzie nie było żadnej odzieży – do przymierzalni tej raptownie weszła oskarżona (bez asysty personelu) i właśnie wówczas w przymierzalni tej pojawiła się bluzka, której brak wcześniej ujawniono. Znamiennym też było, iż zapis monitoringu zarejestrował fakt uprzedniego wejścia do przymierzalni oskarżonej i jednej z pracownic – jeszcze w fazie poszukiwania bluzki. Wtedy to obie kobiety wyszły z przymierzalni, ale bluzki nie ujawniono. Wyjaśnienia oskarżonej więc, iż bluzka znajdować się miała w przymierzalni – choć przecież oskarżona była tam z jedną z pracownic, a przecież odzieży tej wówczas nie ujawniono – jawiły się jako zupełnie nieprzekonujące. ZeznaniaR. P.o rzekomym nabyciu „dzień wcześniej”, wP., za pośrednictwem portalu(...)odzieżymarki G.iB.– tej ujawnionej przy oskarżonej – której brak ustalono także w(...)sklepach (...)w dniu zdarzenia – ocenić należało w świetle zasad doświadczenia życiowego jako naiwne i nieprzekonujące.
Czyniąc ustalenia faktyczne sąd oparł się na wiarygodnych dowodach z zeznań świadkówE. K.,J. M.,J. R.,K. K.,A. W.,A. S.iK. R., jak też na przywołanych powyżej dowodach z dokumentów.
W świetle zebranych i ocenionych jak wyżej dowodów sąd ustalił sprawstwoA. A.co do czynu kwalifikowanego zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 278 § 1 kk. Wskazywał na to nieprzerwany ciąg poszlak logicznie po sobie następujących.
Oskarżona była w dniu zdarzenia wsklepie (...)wGalerii (...). Przymierzała tam m.in. bluzkę markiR. B.. Wskazana bluzka zabezpieczona była przed kradzieżą klipsem przeciwkradzieżowym, który można było zdjąć jedynie przy pomocy specjalnego urządzenia magnetycznego. Na okoliczności te wskazywały zeznania pracownicsklepu (...)i brak było jakichkolwiek powodów dla podważania ich wiarygodności. Zeznania te były tu logiczne i przekonujące. Gdy oskarżona skończyła przymierzanie odzieżyE. K.ujawniła brak bluzkiR. B.. Bluzki tej nie było ani na wieszaku, ani wśród odzieży przymierzonej wcześniej – ani też w przymierzalni. Z zapisu monitoringu wynikało przy tym, że oskarżona i pracownica sklepu weszły wówczas do przymierzalni jeden raz by to sprawdzić, ale nic wówczas nie znaleziono. Oczywistym jest zaś, że gdyby w przymierzalni tej (małym pomieszczeniu z jednym krzesłem) znajdowała się jakakolwiek odzież, to od razu zostałaby zauważona przez którąkolwiek z osób. W tym samym czasie oskarżona miała przy sobie torbę damską, z którą chodziła do przymierzalni przymierzać odzież i której nie chciała okazać pracownicomsklepu (...), gdy ujawniono brak bluzkiR. B.. Krótko zaś po ujawnieniu braku tej bluzki, w sytuacji zakomunikowania przez pracownika sklepu, iż zostanie wezwana Policja, oskarżona raptownie udała się do przymierzalni – tym razem bez udziału pracownic sklepu, ale wtowarzystwie (...)– i wtedy to nagle spostrzec miała leżącą tam bluzkę markiR. B.. Fakt jednak, iż bluzki tej wcześniej tam nie było, a pojawiła się nagle przy kolejnej „wizycie” oskarżonej w przymierzalni jednoznacznie wskazywał na to, iż to oskarżona ją tam podrzuciła. A skoro tak, to wcześniej musiała ją posiadać przy sobie (w swojej torebce). To zaś przekonuje, iż wcześniej podjąć musiała próbę zaboru tej bluzki poprzez schowanie jej do torebki. Za powyższym przemawiał też fakt, iż na znalezionej bluzce nie było klipsa przeciwkradzieżowego, a jednocześnie w miejscu, gdzie oskarżona oczekiwała na Policję pracownice sklepu ujawniły ukryte urządzenie przenośne do demontowania takich klipsów (pod siedziskiem kanapy).
Zestawione ze sobą okoliczności jednoznacznie zdaniem sądu wskazywały na to, iż oskarżona przybyła dosklepu (...), wyposażona we wskazane urządzenie magnetyczne, z zamiarem dokonania kradzieży mienia sklepowego. Po wybraniu przedmiotu zaboru oskarżona w przymierzalni usunęła klips przeciwkradzieżowy, a bluzkę markiR. B.schowała do torebki. Następnie zamierzała opuścić sklep, ale po ujawnieniu braku bluzki, uniemożliwiono to jej. Jej działanie zakończone więc zostało na etapie usiłowania kradzieży. W perspektywie zaś przyjazdu Policji – i niechybnej rewizji – oskarżona sama porzuciła przedmiot zaboru, w taki sposób, aby go z nią nie łączono. Porzuciła też urządzenie do zdejmowania klipsów przeciwkradzieżowych. W jej torebce nadal jednak pozostawały dwa artykuły odzieżowe zesklepów (...), które w tym samym dniu ze sklepów tych zniknęły w nieustalonych okolicznościach.
Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonej sąd ocenił na średni. Z jednej strony działanie oskarżonej jawiło się jako przygotowane i zaplanowane. Z drugiej jednak strony sama wartość kradzionej bluzki nie była globalnie szczególnie wysoka.
W przedmiotowej sprawie sąd nie stwierdził istnienia okoliczności wyłączających winę oskarżonej, czy bezprawność jej czynów. W efekcie oskarżonej przypisano pełen stopień winy co do zarzuconego jej czynu.
Za okoliczność łagodzącą przy wymiarze kary sąd przyjął brak negatywnych informacji o trybie prowadzonego przez oskarżoną życia, jak i fakt jej dotychczasowej niekaralności.
Biorąc pod uwagę wskazane wyżej elementy sądowego wymiaru kary sąd uznał, że współmierną do okoliczności popełnienia przez oskarżoną przestępstwa będzie kara orzeczona w wyroku, czyli oparta oart. 37a kkkara grzywny osiemdziesięciu stawek dziennych przy przyjęciu wysokości jednej stawki na dwadzieścia złotych. W ocenie sądu kara taka jest adekwatna tak do okoliczności związanych z samym czynem jak i sytuacji rodzinno-majątkowej oskarżonej. Nie może być więc w żadnym razie poczytana jako nadmierna.
Oskarżoną obciążono też kosztami procesu, to jest kosztami sądowymi, wynikłymi z prowadzenia przeciw niej postępowania karnego zakończonego skazaniem, w tym wynikającą z przepisów opłatą karną.