Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II C 6214/17
Data wyroku: 2018-08-16 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt II C 6214/17

UZASADNIENIE
Pozwem z 14.06.2017 r.(...) Sp. z o.o.wW.wniosła o zasądzenie odA. W.375 zł z odsetkami umownymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu podniesiono, iż powód nabył wierzytelność z umowy pożyczki udzielonej pozwanemu przez(...) Bank (...)./(...) Sp. z o.o.”, za pośrednictwem portalu(...).PL/ZALICZKA.PL”. Pozwany dokonał rejestracji w systemie teleinformatycznym pożyczkodawcy, zaakceptował warunki umowy i regulamin świadczenia usług, przekazał swoje dane i otrzymał w dniu 25.05.2016 r. kwotę 300 zł tytułem pożyczki. Pożyczki udzielono do 24.06.2016 r., pozwany nie uregulował swoich zobowiązań.(...) Bank (...). w dniu 20.10.2016 r. przeniósł na(...) Sp. z o.o.wierzytelności zorganizowanej części swojego przedsiębiorstwa składającej się z pożyczek uwzględnionych w „portfelu pożyczek polskich”, następnie powód zawarł 15.05.2017 r. umowę cesji wierzytelności. Powód dochodzi 300 zł należności głównej i 75 zł „opłaty administracyjnej”(pozew – k. 2-6).
Pozwany nie stawił się na rozprawę ani nie zajął stanowiska w sprawie.
S ąd ustalił i zważył, co następuje:
Zgodnie zart. 339 k.p.c.jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
Wynikające zart. 339 §2 k.p.c.domniemanie nie zwalnia Sądu z obowiązku każdorazowego krytycznego ustosunkowania się do twierdzeń powoda z punktu widzenia ich ewentualnej zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy, w przypadku zaś wątpliwości w tym przedmiocie sąd nie może wyrokować jedynie w oparciu o twierdzenia powoda i winien przeprowadzić postępowanie dowodowe(tak SN w wyrokach: z 20.10.1998 roku, I CKU 85/98; z 23.09.1997 roku, I CKU 115/97).Ponadto Sąd zawsze jest zobowiązany rozważyć, czy w świetle przepisów obowiązującego prawa materialnego, twierdzenie powoda uzasadniają uwzględnienie żądań pozwu, w zakresie tym bowiem nie obowiązuje domniemanie zart. 339 § 2 k.p.c., negatywny zaś wynik takich rozważań powoduje wydanie wyroku zaocznego oddalającego powództwo, przeciwna wykładnia tego przepisu prowadziłaby bowiem do możliwości uwzględnienia roszczenia wynikającego z czynności prawnejfraudem legisczy też wyrok sądu wywarłby skutek prowadzący do obejścia prawa(por. wyroki SN: z 15.09.1967 r., III CRN 175/67; z 7.06.1972 r., III CRN 30/72; z 31.03.1999 r., I CKU 176/97).
Przytoczone w pozwie okoliczności wzbudziły wątpliwości Sądu z uwagi na niejasność jego twierdzeń oraz nieobjęcie nimi faktów mających w sprawie istotne znaczenie. Stosowne w tym miejscu jest zauważyć, iż brak jest podstaw do domniemywania czy doszukiwania się w pismach profesjonalnego pełnomocnika treści wprost w nich nie wyrażonych, jak też interpretowania tego pisma w sposób sprzeczny z treścią wyrażoną wprost(por. odpowiednio uzasadnienia postanowień Sądu Najwyższego: z 8.12.1997 r., III CKN 289/97; z 26.08.1998 r., II CZ 71/98; z 12.12.2000 r., V CZ 110/00).Od zawodowych pełnomocników należy bowiem spodziewać się – ale i wymagać – należytego wypełniania spoczywających na nich i zastępowanych przez nich stronach ciężarów procesowych, w tym w zakresie formułowania własnych twierdzeń. W przypadku przytoczenia twierdzenia zbyt ogólnikowego, nieprecyzyjnego czy niezrozumiałego, doszukiwanie się intencji powodujących pełnomocnikiem w sformułowaniu tegoż twierdzenia i precyzowanie czy uzupełnianie go o treść niewyrażoną, w sposób dla zastępowanej przezeń strony korzystny, niebezpiecznie zbliżałoby takie działanie Sądu do wyręczania strony w aktywności procesowej i naruszającego równowagę stron prowadzenia postępowania z myślą o interesie strony, a nie o zachowaniu bezstronności
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż w uzasadnieniu pozwu powód powołuje się na zawarcie przez pozwanego umowy pożyczki z(...) Bank (...)./(...) Sp. z o.o.”. Co oczywiste - i co zresztą wynika z dalszej części uzasadnienia pozwu - są to 2 odrębne podmioty, z tak sformułowanego twierdzenia powoda w żaden sposób nie wynika, czy pozwany zawarł rzeczoną umowę z obydwoma ww. podmiotami łącznie, czy tylko z jednym z nich, a jeśli tak – z którym. Podobnie twierdzenie o zawarciu umowy za pośrednictwem portalu(...).PL/ZALICZKA.PL” nie poddaje się weryfikacji czy są to 2 odrębne portale, czy 1 oznaczany 2 różnymi nazwami.
Z twierdzeń powoda w żaden sposób nie wynika również, aby pożyczka udzielona rzekomo pozwanemu wchodziła w zakres „pożyczek uwzględnionych w portfelu pożyczek polskich”, z których wierzytelności(...) Bank (...). przeniosło na(...) Sp. z o.o., ani też – iżby konkretnie wierzytelność z pożyczki udzielonej konkretnie pozwanemu stanowiła przedmiot w żaden sposób bliżej nieokreślonej „umowy cesji wierzytelności” z 15.05.2017 r. między powodem a(...) Sp. z o.o.
Wreszcie, powód nie przytoczył żadnych okoliczności faktycznych uzasadniających żądanie od pozwanego zapłaty kwoty 75 zł tytułem „opłaty administracyjnej”, całkiem przemilczał wyjaśnienie charakteru tej „opłaty”, ponadto zgłoszone w tym zakresie roszczenie wzbudziło wątpliwość Sądu, czy aby – w świetle znacznej wysokości tejże „opłaty” w stosunku do świadczenia głównego dłużnika – powód nie wywodzi swego żądania w oparciu o postanowienia umowne niedozwolone, bądź wręcz nieważne jako mające na celu obejście zakazu zastrzeżenia kary umownej na wypadek niewykonania zobowiązania pieniężnego bądź zakazu naliczania odsetek wyższych niż odsetki maksymalne.
Z uwagi na powyższe, Sąd orzekał w sprawie po przeprowadzeniu postępowania dowodowego.
Jedynym istotnym dla sprawy faktem, możliwym do ustalenia na podstawie dowodów przedstawionych przez powoda, było tymczasem dokonanie przez(...) Bank (...). przelewu bankowego na konto pozwanego kwoty 300 zł w dniu 25.05.2016 r.(potwierdzenie przelewu – k. 7). Z żadnego z przedstawionych przez powoda dowodów nie wynika przede wszystkim, iżby pozwany w ogóle zawierał jakąkolwiek umowę pożyczki, co sprawia, iż fakty dające się ustalić z pozostałych dowodów nie były w sprawie istotne.
Co najistotniejsze, żaden z przedstawionych środków nie dowodzi, iżby pozwany rzeczywiście – jak gołosłownie twierdził powód – „zarejestrował się w systemie teleinformatycznym udzielającego pożyczki”, tym samym „akceptując warunki umowy pożyczki oraz regulamin świadczenia usług”. Treść wzorca umów pożyczki, zawieranych przez(...) Bank (...). i obrazowanych przez powoda blankietem „Umowy pożyczki” z załącznikami(k. 10-21), nie ma w sprawie znaczenia, skoro powód nie udowodnił zawarcia takiej umowy przez pozwanego.
Żaden z elementów oznaczenia treści przelewu dokonanego na rzecz pozwanego 25.05.2016 r.(„300 PLN 30 dni(...)” – k. 7)również bynajmniej nie świadczy o udzieleniu pozwanemu pożyczki, w szczególności ani z materiału dowodowego przedstawionego przez powoda, ani tym bardziej ze stanowiących podstawę faktyczną powództwa twierdzeń powoda, nie wynika, iżby zbyte milczeniem powoda ciągi znaków zaczynające się od(...)stanowiły nr umowy pożyczki czy jej oznaczenie w systemie informatycznym pożyczkodawcy.
Przedstawione wydruki oznaczone jako „Faktura nr. (...)”(k. 8-9)i „Wezwanie do zapłaty”(k. 24)nie zawierają danych wystawcy (jedynie – kto jest właścicielem wskazanego na nich konta bankowego, co bynajmniej nie musi być tożsame z osobą wystawcy) ani podpisu osoby działającej w jego imieniu, ponadto w „Przypomnieniu o terminie spłaty pożyczki”(k. 22)– poza uwagami powyższymi – nie wskazano nawet adresata pisma, z niczego także nie wynika, aby którykolwiek z ww. „dokumentów” kiedykolwiek został pozwanemu doręczony czy choćby do niego nadany.
Z przedłożenia przez powoda kserokopii dowodu osobistego pozwanego(k. 23, 25)także nie można przekonująco wywodzić (art. 231 k.p.c.), iż pozwany – powtarzając za powodem(k. 4)– „przekazał swoje dane takie jak skan dowodu osobistego (…)”, istnieje wszakmultumsposobów wejścia w posiadanie owego skanu dowodu i innych danych pozwanego, nawet zaś przekazanie ich powodowi przez pozwanego (Sąd nie wyklucza w żadnym razie, iż rzeczywiście tak było) nie świadczy niezbicie o zawarciu przez niego umowy pożyczki.
Powód przedstawił jedynie tłumaczenie „Aktu przeniesienia wierzytelności(...)(k. 27-34), nieprzedstawiając dokumentu tłumaczonego. Nawet jednak z jedynie tłumaczenia w żaden sposób nie wynika, iżby konkretnie wierzytelność wobec pozwanego wchodziła w zakres „pożyczek polskich zgodnie z Załącznikiem 1 do Umowy”(por. k. 29-30).
Dalej,(...)z 26.04.2017 r.(k. 35)dowodzi jedynie, iżA. D.oświadcza jaka jest procedura zawierania umów pożyczki za pośrednictwem strony(...)(art. 245 k.p.c.), nie dowodzi z kolei w żaden sposób, iżby pozwany taką umowę pożyczki zawarł, ani – w szczególności – o jakiej konkretnie treści.Nota bene,powód w pozwie nie powoływał się na zawarcie przez pozwanego umowy pożyczki za pośrednictwem strony(...)stąd treść ww. oświadczenia nie miała żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.
Wreszcie, niedatowane „Zawiadomienie o cesji wierzytelności”(k. 44, 55)stanowi dowód jedynie sporządzenia – nawet nie doręczenia czy choćby nadania - przez osobę działającą w imieniu(...) Sp. z o.o.zawiadomienia skierowanego do pozwanego o przelewie wierzytelności z umowy pożyczki, nie stanowi natomiast bynajmniej dowodu zawarcia rzeczonej umowy cesji ani tym bardziej jej treści. Samej umowy cesji powód tymczasem nie przedstawił, nawet gdyby zatem umowa taka została zawarta i choćby wierzytelność wobec pozwanego stanowiła jej przedmiot, zweryfikowanie ważności i skuteczności tej umowy – a w konsekwencji potwierdzenie przysługiwania powodowi legitymacji czynnej - w sprawie niniejszej nie byłoby możliwe.
Zważywszy zatem, iż roszczenie nie zostało w jakimkolwiek stopniu wykazane, w związku z czym powództwo winno podlegać oddaleniu w całości, Sąd orzekł jak w sentencji.

ZARZĄDZENIE
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda.