Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1579/17
Data wyroku: 2018-11-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Zawadka
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko mieniu

Warszawa, dnia 9 listopada 2018 r.
Sygn. akt VI Ka 1579/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodnicząca: SSO Anna Zawadka
protokolant: sekr. sądowy Anna Nierubiec
przy udziale prokuratora Agaty Stawiarz
po rozpoznaniu dnia 9 listopada 2018 r.
sprawyA. R., córkiA.iM.,ur. (...)wW.
oskarżonej o przestępstwo zart. 286 § 1 i 3 kkw zw. zart. 12 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie
z dnia 20 września 2017 r.    sygn. akt VIII K 100/17
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt VI Ka 1579/17

UZASADNIENIE
A. R.została oskarżona o to, że: w dniu 3 września 2017 roku wW.działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziłaN.- (...)Ś.M.z/s wW.w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy o prowadzenie książki przychodów i rozchodów, w ten sposób, że po otrzymaniu pieniędzy w kwocie 442,80zł za opłacenie z faktury z dnia 29 września 2015 roku nr 15-(...)oraz pieniędzy w kwocie 448,60zł za opłacenie faktury z dnia 6 listopada 2015 roku nr 6/11/2015 nie wywiązała się z umowy, czym doprowadziła pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia własny mieniem w kwocie 885,60zł, tj. o czyn zart. 286 § 1 i 3 kkw zw. zart. 12 kk.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie wyrokiem z dnia 20 września 2017r. w sprawie sygn. akt VIII K 100/17

1
oskarżonąA. R.uniewinnił od popełnienia zarzuconego jej czynu,

2
kosztami procesu obciążył Skarb Państwa.

Apelację od wyroku wniósł Prokurator, który zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonej zarzucając:
- obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 4 kpk,art. 7 kpkpolegającą na uwzględnieniu przez sąd jedynie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonej, dowolnej ocenie materiału dowodowego z naruszeniem zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego w zakresie tego, iż zachowanie oskarżonej nie wypełniło znamion czynu określonego wart. 286 § 1 i 3 k.k.wbrew zgromadzonym dowodom, co miało wpływ na treść opartego o błędne ustalenia faktyczne wyroku uniewinniającego oskarżonąA. R.od zarzucanego jej czynu.
Podnosząc powyższy zarzut skarżący wnosił o uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja prokuratora jest zasadna, zasługuje na uwzględnienie co skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.
W ocenie sądu okręgowego sąd rejonowy nie wyjaśnił w sposób należyty wszystkich okoliczności sprawy, opierając swoje rozstrzygnięcie na wyrywkowych i zdawkowych wyjaśnieniach oskarżonejA. R..
Należy bowiem zauważyć, że głównymi dowodami obciążającymi w sprawie mogącymi wskazywać na winę oskarżonejA. R.są jej wyjaśnienia oraz zeznania pokrzywdzonegoM. Ś.. Dowód z wyjaśnień oskarżonej winien zatem zostać przeprowadzony niezwykle starannie i dokładnie, a tak się nie stało w toku postępowania przed sądem rejonowym. WyjaśnieniaA. R., na których oparł się sąd rejonowy uznając je za częściowo wiarygodne, charakteryzują się zmiennością na różnych etapach postępowania w tej sprawie. W toku dochodzenia oskarżona przyznała się do winy i wyjaśniła, że wysłała deklaracje za maj i czerwiec, natomiast za kolejne miesiące deklaracji nie wysłała. Przy czym nie była w stanie w żaden racjonalny sposób wytłumaczyć przyczyny dlaczego nie złożyła tych deklaracji do Urzędu Skarbowego. Oskarżona przyznała także, że kontakt z pokrzywdzonym urwał się z jej winy, ale nie umiała wytłumaczyć z jakiego powodu. Deklarowała przy tym, iż nie miała zamiaru niewywiązania się z umowy o prowadzenie książki przychodów i rozchodów zawartej zfirmą (...)-polŚ.M.pomimo, że wykonała rozliczenia i miała przygotowane wszystkie dokumenty. Tymczasem na rozprawie oskarżona zmieniła treść wyjaśnień oświadczając, że przyznaje się tylko częściowo, gdyż niezłożenie deklaracji wynikało z dużych problemów rodzinnych tj. choroby dzieci i ich pobytu w szpitalu w miesiącach listopad i grudzień. Oskarżona przyznała się jedynie do wadliwego wywiązania się z warunków umowy zawartej z pokrzywdzonym. Podała, iż wystawiła fakturę ponieważ wyliczyła pokrzywdzonemu podatek dochodowy i VAT, ale nie poinformowała go o braku złożenia deklaracji do Urzędu Skarbowego. Nadal jednak nie umiała wytłumaczyć dlaczego wystawiła dwie faktury za niewykonaną usługę, a po ich zapłacie zerwała kontakt z pokrzywdzonym, nie odbierała od niego telefonów i nie odpowiadała na jego sms-y oraz e-maile.
Sąd rejonowy dysponując tak ukształtowanym materiałem dowodowym uznał wyjaśnienia oskarżonejA. R.za częściowo wiarygodne i wystarczające do uniewinnienia oskarżonej uznając, że przyznanie się do winy należy odnosić do niewypełnienia warunków umowy. W ocenie Sądu Rejonowego nie ma dowodu potwierdzającego zamiar, który by już istniał w momencie wystawienia przez niąfaktury nr (...), w szczególności nie można tego zamiaru ustalić na podstawie jej wcześniejszego działania, czyli wykonania usługi, skoro do wykonania usług przystąpiła.
Rację ma jednak skarżący, iż o ile w zakresie rozliczenia za miesiące maj, czerwiec i lipiec 2015r. można w istocie rozważać kwestię nienależnego wykonania umowy, to za okres od sierpnia do października 2015r. całość aktywności oskarżonej ograniczyła się jedynie do wystawienia faktury za niezrealizowaną usługę. OskarżonaA. R.nie była w stanie wyjaśnić dlaczego nie dokonała rozliczenia podatku i unikała kontaktu z pokrzywdzonym. Tłumaczenia oskarżonej o dokonaniu rozliczenia za ten okres i zaniechaniu wysłania deklaracji do urzędu skarbowego nie znajdują żadnego potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Oskarżona została zobowiązana do złożenia wykonanych wyliczeń z systemu komputerowego oraz dokumentów potwierdzających pobyt dzieci w szpitalu, jednak nie wykonała tego zobowiązania, a sąd nie wyciągnął z tego zaniechania żadnych wniosków. Pomimo kilkukrotnej deklaracji zwrotu pieniędzy pokrzywdzonemu otrzymanych za usługę, której nie wykonała, nie dokonała tego zwrotu do dnia wydania wyroku. Tłumaczenia oskarżonej, iż przyczyną niewywiązania się z umowy była choroba dzieci, nie zasługują na wiarygodność i rażą swoją naiwnością w sytuacji gdy pobyt dzieci w szpitalu nie został w żaden sposób udokumentowany, gdyż zaświadczenie lekarskie wystawione w styczniu 2017r. dotyczy opieki nad dzieckiem przez 7 dni, a oskarżona nie umiała wytłumaczyć dlaczego nie wywiązała się z umowy w okresie w którym dzieci nie chorowały. Rację ma skarżący podnosząc, iż oskarżonaA. R.miała obiektywne możliwości wywiązania się z umowy zM. Ś.. Nie wywiązała się jednak z tego zobowiązania i nie była w stanie racjonalnie wytłumaczyć przyczyny swojego zachowania.
Wskazać należy, że Sąd Okręgowy w pełni podziela tezę wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 28 marca 2018 r. II AKa 14/18 „Przy ocenie prawnokarnej zachowań wynikających z umowy, tylko przez całościową, kompleksową ocenę wszystkich okoliczności dotyczących zawarcia przedmiotowej transakcji, zachowania się oskarżonego przed i po zawarciu umowy, możliwości finansowych i stosunku do kontrahenta w związku z upływem terminu płatności, można wysnuć poprawne wnioski, czy mamy do czynienia z oszustwem, czy tylko z niekaralnym niedotrzymaniem warunków umowy”.
Na gruncie niniejszej sprawy oskarżona tłumaczyła niewykonanie umowy chorobą dzieci, co nie zostało potwierdzone żadnym dowodem. Jednocześnie ewidentnie unikała kontaktu z pokrzywdzonym i nie umiała racjonalnie wytłumaczyć zaniechania przesłania deklaracji podatkowych do Urzędu Skarbowego w sytuacji, gdy jak deklarowała miała dokonać stosownych rozliczeń przy użyciu programu komputerowego. Działania te – zgodnie z sugestią skarżącego - wpływają znacząco na ocenę strony podmiotowej zarzucanego oskarżonej czynu. Ujawniają jej wewnętrzne nastawienie do wywiązania się z warunków zawartej z pokrzywdzonym umowy, a także pozwalają wnioskować pośrednio o istnieniu i charakterze strony podmiotowej przestępstwa, w tym zamiaru bezpośredniego.
Mając na względzie wskazane okoliczności, dokonaną przez Sąd meriti ocenę dowodów i wynikających z nich okoliczności, trudno uznać za pełną i zgodną ze wskazaniami określonymi wart. 7 k.p.k., a poczynione na jej podstawie ustalenia faktyczne pełne i trafne, co niewątpliwie miało wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Powyższe uchybienia sprawiają, że zaskarżony wyrok należało uchylić i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania.
W ponownym postępowaniu Sąd I instancji przeprowadzi postępowanie dowodowe w sposób wnikliwy i staranny, przy czym w razie konieczności podejmie inne czynności, które przyczynią się do wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności mających znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia.
Sąd I instancji wszystkie zgromadzone dowody oceni zgodnie z dyrektywami zart. 7 kpk, tj. zgodnie z zasadami logicznego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a następnie starannie ustali stan faktyczny sprawy. W wydanym orzeczeniu niezależnie od jego kształtu, Sąd I instancji należycie uwzględni okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyśćA. R., pamiętając przy tym o określonej wart. 5 § 2 kpkzasadzie, że nie dające się usunąć wątpliwości należy rozstrzygnąć na jej korzyść.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.