Sąd Okręgowy w Lublinie
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 930/17
Data wyroku: 2018-02-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Okręgowego Dariusz Iskra, Sędzia Sądu Okręgowego Marta Postulska-Siwek, Sądu Okręgowego Andrzej Mikołajewski
Słowa kluczowe: Przedawnienie roszczeń
Podstawa prawna: art. 415 k.c., art. 442 k.c., art. 442^1^k.c., art. 123 § 1 k.p.c.^^

Sygn. akt II Ca 930/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 lutego 2018 roku
Sąd Okręgowy w Lublinie II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący Sędzia Sądu Okręgowego Dariusz Iskra (sprawozdawca)
Sędziowie: Sędzia Sądu Okręgowego Marta Postulska-Siwek
Sędzia Sądu Okręgowego Andrzej Mikołajewski
Protokolant   Starszy sekretarz sądowy Jolanta Jaworska
po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2018 roku w Lublinie, na rozprawie
sprawy z powództwaM. K.
przeciwko(...) Spółce Akcyjnejz siedzibą wW.i GminieP.
o zapłatę kwoty 20000 zł
na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego Lublin-Wschódw Lublinie z siedzibą w Świdniku z dnia 30 czerwca 2017 roku, w sprawie I C 913/16
I.oddala apelację;
II.zasądza odM. K.na rzecz(...)i (...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego;
III.zasądza odM. K.na rzecz GminyP.kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego
IV.przejmuje na rachunek Skarbu Państwa nieuiszczoną opłatę od apelacji w kwocie 1000 zł (tysiąc złotych).
Marta Postulska-Siwek   Dariusz Iskra   Andrzej Mikołajewski

Sygn. akt II Ca 930/17

UZASADNIENIE
W pozwie z dnia 20 lipca 2016 roku, wniesionym w tym samym dniu do Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku, powód –M. K.wniósł o zasądzenie solidarnie od pozwanych –(...) Biuro (...)i GminyP.kwoty 20000 zł tytułem odszkodowania (k. 2-2v).
W uzasadnieniu pozwu powód podniósł, że dochodzi odszkodowania „w związku z wejściem na jego grunt z instalacją gazową bez jego zgody”.
Powód wskazał, że „domaga się odszkodowania w wys. 20.000 zł za szkody i utratę wartości przez jego działkę ponieważ jest to działka mająca status budowlanej” (k. 2-2v).
*
W piśmie procesowym z dnia 20 lipca 2016 roku powód wskazał, że pozwanymi w sprawie są(...) Spółka Akcyjnaoraz GminaP., a szkoda w kwocie 20000 zł obejmuje utratę wartości rynkowej jego działki (k. 7).
*
W odpowiedzi na pozew z dnia 16 grudnia 2016 roku GminaP.wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego (k. 25-26).
Pozwany podniósł zarzuty:
a) przedawnienia roszczenia objętego żądaniem pozwu,
b) nieudowodnienia następstwa prawnego poW. K.,
c) nieudowodnienia wysokości żądanej kwoty.
W odpowiedzi na pozew z dnia 29 marca 2014 roku(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na jej rzecz kosztów procesu (k. 85-86).
Pozwany podniósł zarzuty:
a) niewykazania legitymacji czynnej przez powoda,
b) braku legitymacji biernej pozwanego,
c) braku winy w wyborze podmiotu zlecającego budowę sieci gazowniczej,
d) przedawnienia roszczenia objętego żądaniem pozwu,
e) niewykazania szkody i jej wysokości.
*
Wyrokiem z dnia 30 czerwca 2017 roku Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku:
I. oddalił powództwo;
II. nie obciążyłM. K.kosztami procesu (k. 167).
W uzasadnieniu wyroku Sąd Rejonowy ustalił, że w miejscowościŁ.położona jest działka onumerze ewidencyjnym (...), o powierzchni 77 arów i 8 m(

    2). Przez działkę tę przebiega sieć gazociągowa wysokiego ciśnienia DN 200 zasilająca GminęP.oraz stację pomiarową I stopnia w miejscowościK.T.. Infrastruktura gazowa przebiegająca przez działkę została wybudowana na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 30 września 1994 roku, znak:(...), wydanej przez Kierownika Urzędu Rejonowego wL., oraz poprzedzającej ją decyzji lokalizacyjnej Urzędu Wojewódzkiego wL.z dnia 15 czerwca 1992 roku, znak: GP.(...)
(...). Inwestorem w zakresie wymienionej wyżej infrastruktury była GminaP., a podmiotem, który miał przejąć gazociąg i zajmować się dostawą gazu za pośrednictwem tego gazociągu –(...)Okręgowy Zakład(...)z siedzibą wT.. Wykonawcą inwestycji byłaspółka (...)wL..
Sąd Rejonowy ustalił, że właścicielemdziałki numer (...)na dzień wydania decyzji lokalizacyjnej, to jest na dzień 15 czerwca 1992 roku, byłaW. K.. W dniu 10 grudnia 1992 roku własność przedmiotowej działki gruntu nabył odW. K.w drodze darowizny jej synM. K..
Sąd Rejonowy ustalił, że sieć gazociągowa wysokiego ciśnienia DN 200 zasilająca GminęP.oraz stację pomiarową I stopnia w miejscowościK.T.została przyjęta do użytkowania w dniu 25 stycznia 1995 roku. Przezdziałkę numer (...)przebiega 33,5 m gazociągu.
Sąd Rejonowy ustalił, że właściciel nieruchomości w momencie realizacji inwestycji oraz jej zakończenia –M. K.nigdy nie wyraził zgody na przeprowadzenie sieci gazowej przez przedmiotową działkę. Budowa odcinka gazociągu nadziałce nr (...)została zrealizowana między innymi w oparciu o protokół negocjacji o wyrażenie zgody na przeprowadzenie budowy instalacji sieci gazowej wysokiego ciśnienia na terenie miastaŁ., spisany w dniu 1 kwietnia 1994 roku, zawierający oświadczenieW. K.o wyrażeniu zgody na realizację nadziałce o nr (...)instalacji gazowej wysokiego ciśnienia i opatrzony podpisemW. K.. Autentyczność podpisu złożonego na protokole poświadczyłaH. K., zatrudniona w Urzędzie GminyP.jako inspektor do spraw geodezji. W toku postępowania karnego toczącego się przed Sądem Rejonowym w Lublinie IV Wydział Karny w sprawie(...)ustalono, że podpisW. K.na protokole negocjacji z dnia 1 kwietnia 1994 roku został sfałszowany. Prawomocnym wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2006 rokuH. K.została uznana winną popełnienia przestępstwa zart. 271 § 1 k.k.i skazana na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym jej zawieszeniem na okres próby dwóch lat.
Sąd Rejonowy ustalił, że w dniu 13 września 2000 rokuM. K.sprzedałJ. S.nieruchomość oznaczoną jakodziałka gruntu nr (...), położoną wŁ., o powierzchni 77 arów i 8 m2, za cenę 2500 zł. W dacie sprzedaży przedmiotowa działka stanowiła grunt orny, aJ. S.nabył ją z przeznaczeniem na powiększenie swojego gospodarstwa rolnego.
Sąd Rejonowy ustalił, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miastaŁ., uchwalonego przez Radę Miejską wŁ.uchwałą nr(...)z dnia 10 grudnia 1997 rokudziałka nr (...)znajduje się na terenie przeznaczonym pod uprawy polowe i obowiązuje na niej zakaz zabudowy.
Sąd Rejonowy ustalił, że umową z dnia 31 grudnia 2002 roku infrastruktura gazowa przebiegająca przezdziałkę nr (...)została wniesiona aportem przez(...) Spółkę Akcyjnąz siedzibą wW.do(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wT.(obecnie działającej podfirmą (...) Spółka z ograniczona odpowiedzialnościąwT.).
Sąd Rejonowy uznał, że roszczenie powoda, wywodzone przez niego z czynu niedozwolonego, uległo przedawnieniu, a strona pozwana skutecznie zgłosiła zarzut przedawnienia.
Sąd Rejonowy wyjaśnił, że w rozpoznawanej sprawie do przedawnienia roszczenia powoda miał zastosowanie przepisart. 442 k.c.
W ocenie Sądu Rejonowego w sprawie nie miał natomiast zastosowania przepisart. 4421k.c., który obowiązuje od dnia 10 sierpnia 2007 roku i znajduje zastosowanie do roszczeń powstałych po jego wejściu w życie oraz na mocyart. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 roku o zmianie ustawy – Kodeks cywilnydo roszczeń powstałych przed dniem jego wejścia w życie, a według przepisów dotychczasowych w tym dniu jeszcze nieprzedawnionych.
Sąd Rejonowy wskazał również, że w rozpoznawanej sprawie powód nie udowodnił szkody i jej wysokości. Strona pozwana (pozwana spółka) w toku procesu kwestionowała fakt zaistnienia szkody oraz jej rozmiar. Podnosiła, że okoliczność posadowienia gazociągu na działce nie wpłynęła na obniżenie jej wartości, cena sprzedaży uzyskana przez powoda zadziałkę numer (...)odpowiadała cenom rynkowym, a istnienie infrastruktury gazowej nie miało wpływu na jej wysokość.
Sąd Rejonowy wyjaśnił, że wobec zaprzeczenia przez pozwanego zasadności żądania powoda (zarówno co do zasady, jak i wysokości), na powodzie ciążył obowiązek udowodnienia zasadności i wysokości dochodzonego roszczenia. Powód nie przedstawił żadnych środków dowodowych, z których wynikałby fakt zaistnienia szkody oraz faktyczny jej rozmiar. Powód w żaden sposób nie wykazał, że budowa gazociągu faktycznie wpłynęła na wartość gruntu. Powód nie udowodnił również wysokości szkody. Na poparcie swoich twierdzeń o szkodzie w wysokości 20000 zł nie przedstawił żadnych dowodów, z których wynikałoby, że posadowienie urządzeń przesyłowych na nieruchomości obniżyło jej wartość właśnie o taką kwotę.
Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach procesu Sąd Rejonowy wskazał przepisart. 102 k.p.c.
*
Od wyroku z dnia 30 czerwca 2017 roku apelację wniósłW. K., zaskarżając wyrok w całości.
Powód zarzucił „błędne ustalenia faktyczne błędną interpretację prawa”.
Z uzasadnienia apelacji wynika, że powód twierdzi, że nastąpiło przerwanie biegu przedawnienia jego roszczenia, a nieruchomość, której był właścicielem, nadawała się pod budownictwo zagrodowe, pomimo niskiej jej wartości.
Powód wniósł o „uchylenie wyroku” i zasądzenie od pozwanych kwoty 20000 zł (k. 189-189v, 195).
*
W odpowiedzi na apelację(...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.wniosła o oddalenie apelacji i zasądzenie od powoda kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych (k. 223-223v).
W odpowiedzi na apelację GminaP.wniosła o oddalenie apelacji i zasądzenie od powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych (k. 228-229).
÷
Na rozprawie apelacyjnej powód popierał apelację (k. 242v).
Pełnomocnik GminyP.wnosił o oddalenie apelacji i podtrzymywał stanowisko wyrażone w odpowiedzi na apelację (k. 242v).
(...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.wnosił o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów postępowania odwoławczego według norm przepisanych (k. 243).
*
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja powoda jest bezzasadna i w związku z tym podlega oddaleniu na podstawieart. 385 k.p.c.
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że nie jest zasadny wniosek apelacji o uchylenie zaskarżonego wyroku.
Z przepisówart. 386 § 2 i 4 k.p.c.wynika, że uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji może nastąpić tylko w razie stwierdzenia nieważności postępowania, w razie nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości.
Dodatkową podstawę prawną uchylenia wyroku stanowi przepisart. 50512§ 1 k.p.c., mający zastosowanie w postępowaniu uproszczonym. Przepis ten stanowi, że jeżeli sąd drugiej instancji stwierdzi, że zachodzi naruszenie prawa materialnego, a zgromadzone dowody nie dają wystarczających podstaw do zmiany wyroku, uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.
W ocenie Sądu Okręgowego w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna ze wskazanych wyżej podstaw uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji nie jest dotknięte nieważnością. Sąd ten rozpoznał istotę sprawy, analizując zasadność żądania pozwu z punktu widzenia okoliczności faktycznych przytoczonych jako podstawa faktyczna powództwa i rozpoznając zarzuty podniesione przez pozwanego. Wydanie wyroku przez Sąd Okręgowy nie wymaga również przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości, ani też nawet uzupełniania, czy powtarzania postępowania dowodowego.
Sprawa nie podlegała również rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym, ani też nie została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym.
Należy także zwrócić uwagę, że powód nie przytacza w apelacji zarzutów, których uwzględnienie mogłoby skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku.
÷
Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w sprawie, zaś powód nie zawarł w apelacji żadnych zarzutów, których ocena mogłaby skutkować dokonaniem przez Sąd Okręgowy ustaleń faktycznych odmiennych od ustaleń Sądu pierwszej instancji.
Okolicznością bezsporną w rozpoznawanej sprawie był między innymi fakt, że powód od dnia 10 grudnia 1992 roku był właścicielem nieruchomości położonej wŁ., oznaczonej jakodziałka numer (...). Prawo własności tej nieruchomościM. K.nabył na podstawie umowy darowizny z dnia 10 grudnia 1992 roku, zawartej zW. K., jako darczyńcą.
Skoro od dnia 10 grudnia 1992 roku właścicielem wskazanej wyżej nieruchomości byłM. K., to na przeprowadzenie inwestycji gazociągowej przez tę nieruchomość wymagana była co najwyżej jego zgoda, a nie zgoda osoby trzeciej, w szczególnościW. K.. W związku z powyższym okoliczność, że w dokumencie z dnia 1 kwietnia 1994 roku, zatytułowanym „Protokół z negocjacji o wyrażenie zgody na przeprowadzenie budowy instalacji sieci gazowej wysokiego ciśnienia na terenie m.Ł.”, podrobiony został podpisW. K., nie miała żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie. Należy bowiem przyjąć, że nawet gdybyW. K.złożyła swój podpis na tym dokumencie i tym samym złożyła oświadczenie o wyrażeniu zgody na przeprowadzenie gazociągu przez nieruchomość oznaczoną jakodziałka numer (...), to zgoda ta byłaby pozbawiona znaczenia prawnego.
W obu wskazanych wyżej wypadkach istniałby w rzeczywistości stan braku zgody właściciela nieruchomości na przeprowadzenie gazociągu przez tę nieruchomość.
Poza sporem była w sprawie okoliczność, że inwestor, jak również wykonawca inwestycji nie uzyskali zgody właściciela nieruchomości oznaczonej jakodziałka numer (...), to jestM. K., na przeprowadzenie gazociągu przez tę nieruchomość.
W związku z powyższym należy uznać, że podrobienie podpisuW. K.na dokumencie z dnia 1 kwietnia 1994 roku, zatytułowanym „Protokół z negocjacji o wyrażenie zgody na przeprowadzenie budowy instalacji sieci gazowej wysokiego ciśnienia na terenie m.Ł.”, pozostawało bez normalnego związku z przeprowadzeniem w latach 1994-1995 gazociągu przez nieruchomość stanowiącą własność powoda.
Zdarzeniem, które mogłoby wyrządzić szkodę powodowi, mogło być co najwyżej przeprowadzenie przez inwestora lub wykonawcę robót gazociągu przez nieruchomość stanowiącą własność powoda, które samo przez się nie stanowiło ani zbrodni, ani występku, w znaczeniu określonym przez przepisart. 442 k.c.
Nie ulega przy tym żadnych wątpliwości, że o inwestycji gazociągowej realizowanej w 1994 roku i 1995 roku powód wiedział już w czasie, kiedy inwestycja ta była realizowana. Wynika to zarówno z twierdzeń powoda przytaczanych przed Sądem pierwszej instancji, jak i z twierdzeń przytaczanych w postępowaniu apelacyjnym (k. 193-193v, 238).
W związku z powyższym należy uznać, że nawet gdyby powodowi rzeczywiście została wyrządzona szkoda przez przeprowadzenie przez jego nieruchomość gazociągu, to roszczenie o naprawienie tej szkody uległoby przedawnieniu w terminie wynikającym z przepisuart. 442 § 1 zd. 1 k.c., który to przepis obowiązywał do dnia 9 sierpnia 2007 roku.
Przepisart. 442 § 1 zd. 1 k.c.stanowił, że roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia.
Wprawdzie przepisart. 442 k.c.został uchylony z dniem 10 sierpnia 2017 roku przez przepisart. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 roku o zmianie ustawy – Kodeks cywilny(Dz. U. Nr 80, poz. 538), jednak ma on nadal zastosowanie do roszczeń przedawnionych przed dniem wejścia w życieustawy z dnia 16 lutego 2007 roku, co wynika z przepisuart. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 roku.
Powód nie udowodnił, aby miały miejsce zdarzenia prawne powodujące przerwanie biegu przedawnienia roszczenia.
Przerwanie biegu przedawnienia roszczenia powodują w zasadzie jedynie zdarzenia prawne wskazane w przepisachart. 123 § 1 k.c.Jeszcze inne przyczyny przerwania biegu przedawnienia roszczenia mogą przewidywać przepisy szczególne (na przykładart. 819 § 4 k.c.).
Nie powodują przerwania biegu przedawnienia roszczenia cywilnoprawnego takie czynności prawne jak wezwanie osoby zobowiązanej do zaspokojenia tego roszczenia, czy też wystąpienie z takim roszczeniem do organu administracji publicznej, jeżeli organ ten nie jest organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju.
Wprawdzie w postępowaniu apelacyjnym powód przedstawił dokument, z którego mogłoby wynikać, że dniu 27 lutego 1997 roku miało miejsce uznanie niewłaściwe ze strony GminyP.w zakresie roszczenia odszkodowawczegoM. K.o zapłatę kwoty 170,45 zł (k. 238), jednak powołanie się na ten dokument w postępowaniu apelacyjnym nie ma żadnego wpływu na ustalenia faktyczne w sprawie, gdyż Sąd Okręgowy w Lublinie oddalił wniosek powoda o przeprowadzenie dowodu z tego dokumentu.
Z przepisuart. 381 k.p.c.wynika, że sąd drugiej instancji może pominąć nowe fakty i dowody, jeżeli strona mogła je powołać w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, chyba że potrzeba powołania się na nie wynikła później.
Sąd drugiej instancji może pominąć nowe fakty i (lub) dowody, gdy strona ponosi winę za to, że ich wcześniej nie przytoczyła1. Uregulowanie zawarte wart. 381 k.p.c.jest wyrazem dążenia do koncentracji materiału dowodowego przed sądem pierwszej instancji. Strona, która dopuszcza się zaniedbania w zakresie przysługującej jej inicjatywy dowodowej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, musi się liczyć z tym, że sąd drugiej instancji jej wniosku dowodowego nie uwzględni2.
Przewidziane wart. 381 k.p.c.ograniczenie możliwości wprowadzenia do materiału procesowego nowych faktów i dowodów zostało ustanowione nie po to, aby ograniczyć apelację i zawęzić ramy odwoławcze, lecz głównie w celu dyscyplinowania stron przez skłanianie ich do przedstawiania całego znanego im materiału faktycznego i dowodowego już w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji; tym sposobem ustawodawca zapobiega także przewlekłości postępowania3.
Nie ulega żadnych wątpliwości, że dokumenty złożone przez powoda w postępowaniu apelacyjnym mogły być przedstawione już w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji. To samo dotyczy nowych twierdzeń powoda co do faktów.
Niezależnie od wskazanych wyżej przyczyn oddalenia wniosków dowodowych, wnioski powoda podlegały oddaleniu już z przyczyn proceduralnych. Skarżący ma obowiązek, zarówno oparcia apelacji na podstawie nowości, jak i wykazania, że powołanie nowych faktów i (lub) dowodów nie było możliwe albo potrzeba powołania się na nie powstała później. Dociekanie, czy istniały takie przyczyny, nie należy do sądu drugiej instancji4.
Strona, zgłaszając wnioski dowodowe w apelacji, powinna zarówno wskazać, jak i wykazać, że wniosków tych nie mogła powołać w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, albo też, że potrzeba powołania się na nie wynikła później5.
Niezależnie od tego należy stwierdzić, że potrzeba powołania się na nowe fakty i dowody w postępowaniu apelacyjnym musi być uzasadniona okolicznościami o charakterze obiektywnym, nie może wynikać jedynie z samego faktu przegrania sprawy i chęci podważenia dotychczasowych ustaleń faktycznych niekorzystnych dla strony.
Nawet gdyby jednak uznać, że w dniu 27 lutego 1997 roku nastąpiło przerwanie biegu przedawnienia roszczenia odszkodowawczego powoda, to trzyletni termin przedawnienia tego roszczenia upłynąłby ponownie z dniem 27 lutego 2000 roku. Po tym dniu nie nastąpiły już żadne zdarzenia prawne powodujące przerwanie biegu przedawnienia roszczenia.
÷
Trafne jest stanowisko Sądu pierwszej instancji, że powód nie udowodnił twierdzeń co do tego, że poniósł szkodę, jak również wysokości ewentualnej szkody.
Powód nie przedstawił ani jednego dowodu, który wskazywałby, że na skutek przebiegu gazociągu przez nieruchomość, której był właścicielem, wartość tej nieruchomości uległa zmniejszeniu, jak również dowodu, który wskazywałby, jaka jest wysokość szkody.
Zwrócić należy uwagę, że sam powód podnosił w apelacji, że nieruchomość oznaczona jakodziałka numer (...)miała niską wartość, i to zarówno wówczas, gdy jej właścicielem byłaW. K., jak i wówczas, gdy właścicielem został powód. Sam zatem powód dostarcza argumentów na potwierdzenie tezy, że przeprowadzenie w latach 1994-1995 gazociągu przez tę nieruchomość nie miało żadnego wpływu na wartość tej nieruchomości.
Nieruchomość ta zarówno przed zawarciem umowy darowizny, jak i po zawarciu tej umowy przez powoda, była nieruchomością typowo rolną i stan taki utrzymuje się do chwili obecnej.
Kwestia wykazania wpływu wykonania gazociągu na przedmiotowej nieruchomości na wartość tej nieruchomości wymagałaby nie tylko wiadomości specjalnych z zakresu wyceny wartości nieruchomości, ale przede wszystkim przytoczenia przez powoda twierdzeń co do tego, jak kształtowała się wartość tej nieruchomości przed wykonaniem gazociągu i po jego wykonaniu. Powód wskazał lakonicznie okoliczności faktyczne mające wyznaczać podstawę faktyczną powództwa i mimo że postępowanie w sprawie toczyło się prawie rok, powód nie podjął nawet próby wskazania pozwanym i Sądowi pierwszej instancji, w jaki sposób określił wartość swojej szkody na 20000 zł.
÷
Należy także wskazać, że powód nie przytoczył i nie udowodnił okoliczności, których ocena mogłaby prowadzić do wniosku, że(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.jest podmiotem biernie legitymowanym w rozpoznawanej sprawie.
÷
Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Okręgowy oddalił apelację, jako bezzasadną.
*
Na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w zw. zart. 99 k.p.c.i w zw. zart. 391 § 1 k.p.c.Sąd Okręgowy:
a) zasądził odM. K.na rzecz(...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.kwotę 1800 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego,
b) zasądził odM. K.na rzecz GminyP.kwotę 1800 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.
W związku z tym, że apelacja powoda została oddalona w całości, powód jest stroną przegrywającą sprawę w całości w postępowaniu odwoławczym. Powinien zatem zwrócić pozwanym koszty poniesione przez pozwanych w postępowaniu odwoławczym. Koszty te obejmują wynagrodzenie pełnomocników pozwanych, ustalone na podstawie § 2 pkt 5 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.).
Okoliczności rozpoznawanej sprawy nie uzasadniają wydania innego rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania odwoławczego, w szczególności nie uzasadniają nieobciążania powoda kosztami tego postępowania.
Powód wystąpił z powództwem, które już w świetle samych twierdzeń pozwu było oczywiście bezzasadne. Po wniesieniu pozwu powód nie uzupełnił podstawy faktycznej powództwa o wskazanie okoliczności faktycznych, z których wynikałoby, że powodowi została wyrządzona przez pozwanych szkoda oraz wskazujących na wysokość takiej szkody. Powód wreszcie nie przedstawił żadnych dowodów na potwierdzenie istnienia okoliczności faktycznych, z których wynikałoby, że powodowi została wyrządzona przez pozwanych szkoda oraz dowodów wskazujących na wysokość takiej szkody, chociaż obaj pozwani kwestionowali powództwo tak co do zasady, jak i wysokości.
Powód wreszcie wniósł powództwo po upływie kilkunastu lat od upływu terminu przedawnienia roszczenia, nawet gdyby hipotetycznie założyć, że takie roszczenie powodowi przysługiwało, i popierał to powództwo także wówczas, gdy pozwani podnieśli zarzut przedawnienia roszczenia.
Dodatkowo należy wskazać, że powód wniósł oczywiście bezzasadną apelację, w której w istocie wyraził jedynie dezaprobatę dla części ustaleń faktycznych Sądu pierwszej instancji, nie przedstawiając jednak żadnych rzeczowych zarzutów, które mogłyby podważać prawidłowość tych ustaleń.
Strona wnosząca pozew do sądu powinna mieć świadomość tego, że wszczęcie postępowania w sprawie cywilnej może łączyć się nie tylko z powstaniem obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, a więc kosztów należnych Skarbowi Państwa, ale przede wszystkim może powodować powstanie kosztów po stronie przeciwnej. Bezzasadne wszczęcie postępowania nie może narażać strony przeciwnej na szkodę związaną z brakiem zwrotu uzasadnionych kosztów procesu, dlatego też zgodnie z zasadą wyrażoną w przepisieart. 98 § 1 k.p.c., strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.
Tylko w wypadkach szczególnie uzasadnionych możliwe jest zasądzenie od strony przegrywającej tylko części kosztów albo nieobciążanie jej w ogóle kosztami. W rozpoznawanej sprawie w postępowaniu odwoławczym taki wypadek nie występuje.
*
Na podstawieart. 113 ust. 1(a contrario)ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnychSąd Okręgowy przejął na rachunek Skarbu Państwa nieuiszczoną opłatę od apelacji w kwocie 1000 zł.
W związku z tym, że apelacja powoda została oddalona w całości, a powód został zwolniony od opłaty od apelacji, brak jest podmiotu, który mógłby zostać obciążony nieuiszczoną opłatą na rzecz Skarbu Państwa.
*
Z tych wszystkich względów i na podstawie powołanych wyżej przepisów Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku.
1 Por.: uzasadnienie wyroku SN z dnia 2 marca 2012 roku, II CSK 362/11, Lex nr 1165068; uzasadnienie postanowienia SN z dnia 16 maja 2002 roku, CKN 1269/00, Lex nr 564704; uzasadnienie postanowienia z dnia 7 grudnia 2000 roku, II CKN 334/00, Lex nr 11700115.
2 Por. uzasadnienie wyroku SN z dnia 17 kwietnia 2002 roku, IV CKN 980/00, Lex nr 53922; uzasadnienie wyroku SN z dnia 19 lutego 2002 roku, IV CK 3/02, Lex nr 564819.
3 Por.: uzasadnienie wyroku SN z dnia 27 lipca 2011 roku, II PK 23/11, Lex nr 1095821; uzasadnienie wyroku SN z dnia 23 lipca 2008 roku, I UK 7/08, Lex nr 500238.
4 Por. uzasadnienie postanowienia z dnia 21 listopada 2000 roku, II CKN 428/00, Lex nr 536998; uzasadnienie wyroku SN z dnia 21 września 2007 roku, V CSK 192/07, Lex nr 619680; uzasadnienie postanowienia SN z dnia 21 listopada 2000 roku, II CKN 428/00, Lex nr 536998.
5 Por.: uzasadnienie wyroku SN z dnia 13 grudnia 2006 roku, II PK 125/06, Lex nr 950402; uzasadnienie wyroku SN z dnia 6 kwietnia 2004 roku, I CK 647/03, Lex nr 585675; uzasadnienie wyroku SN z dnia 7 marca 2003 roku, I CKN 94/01, Lex nr 78899; uzasadnienie wyroku SN z dnia 11 października 2002 roku, I CKN 1063/00, Lex nr 515435; uzasadnienie postanowienia SN z dnia 18 stycznia 2001 roku, IV CKN 481/00, Lex nr 52802; uzasadnienie postanowienia SN z dnia 4 października 2001 roku, I CKN 365/99, Lex nr 52718; uzasadnienie postanowienia SN z dnia 11 stycznia 2001 roku, V CKN 1683/00, Lex nr 536812.