Sąd Rejonowy w Giżycku
V Zamiejscowy Wydział Karny w Węgorzewie
Sygnatura akt: V W 108/17
Data wyroku: 2017-12-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lidia Merska
Słowa kluczowe: Uniewinnienie
Podstawa prawna: art.66§1 kw
Teza: uniewinnienie od zarzutu wywołania fałszywego alarmu

Sygn. akt V W 108/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 grudnia 2017 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku V Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Węgorzewie
w składzie:
Przewodniczący SSR Lidia Merska
Protokolant Marta Kornacka
w obecności oskarżyciela publicznego sierż. sztab.P. K.
po rozpoznaniu w dniach 24.102017 r, 19.12.2017r., na rozprawie
sprawy przeciwkoJ. H.
synowiJ.iK.zd.H.
ur. (...)wW.
obwinionego o to, że: w dniu 12 lipca 2017 roku około godziny 16:25 w miejscowościB.naulicy (...), wywołał niepotrzebną czynność organu ochrony bezpieczeństwa poprzez podanie fałszywej informacji o tym, że żonaA. H.wygania go z domu, co nie było zgodne z prawdą

tj. o czyn z art. 66§1 kw

1
ObwinionegoJ. H.uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu.

2
Na podstawieart. 118§2 kpwkoszty postępowania przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt V W 108/17

UZASADNIENIE
J. H.został obwiniony o to, że w dniu 12 lipca 2017r około godziny 16.25 w miejscowościB.naul. (...), wywołał niepotrzebną czynność organu ochrony bezpieczeństwa poprzez podanie fałszywej informacji o tym, że żonaA. H.wygania go z domu, co nie było zgodne z prawdą – tj. o popełnienie czynu z art. 66§1kw.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny na podstawie dowodów przeprowadzonych na rozprawie głównej:
J. H.iA. H.od 2016r są po rozwodzie, obecnie toczy się postępowanie o podział majątku dorobkowego między byłymi małżonkami. Sprawa w I instancji zakończyła się maju 2017r i od tego czasu była żona żąda odJ. H.aby wyprowadził się z domu. Postanowienie nie jest prawomocne, a dom został przyznany byłej żonie. W lipcu 2017r byli małżonkowie zamieszkiwali wspólnie wB.naul. (...), mieszka tam również matkaJ. H., która ma 75 lat. Byli małżonkowie są od kilku lat skonfliktowani, wzywana jest policja w związku z awanturami domowymi przez obie strony. W rozwiązanie sporów angażował się również dzielnicowy –P. P., który odwiedza strony konfliktu od maja 2017r, co najmniej raz w miesiącu. W rodzinie prowadzona jest procedura niebieskiej karty, policjant potwierdził, iż w rozmowach ze stronami pojawiał się wątek wyganiania z domuJ. H.przez byłą żonę.
W dniu 12.07.2017r po powrocie z pracyA. H.zażądała od męża żeby opuścił dom, wówczas jego matka była w szpitalu.J. H.wezwał policję, skarżąc się iż była żona wygania go z domu i nie daje mu zjeść obiadu. Na miejsce przyjechał patrol policji wskładzie – (...)iR. G.. Policjanci rozpytaliA. H.czy wyganiała męża z domu, czemu kobieta zaprzeczyła. Podała, iż miała pretensje do męża, że wyrzucał zdechłe pisklęta – kurczęta do śmietnika. Wówczas policjanci zaproponowaliJ. H.mu mandat w kwocie 100zł za popełnienie czynu z art. 66§1kw – za bezpodstawne wezwanie policji.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: notatki urzędowej k. 1, zeznań świadków –T. B.k. 21,P. P.k. 29 – 29v, informacji k. 28.
ObwinionyJ. H.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu i wyjaśnił dlaczego wezwał policje, to, że między byłymi małżonkami jest konflikt od kilku lat. Przyczyną przeprowadzenia interwencji miało być to, że była żona wygania obwinionego z domu, czemu ta zaprzeczyła kiedy rozmawiała z policjantami. Na rozprawie była żona –A. H.odmówiła składania zeznań, zatem Sąd nie miał możliwości zweryfikowania prawdziwości jej twierdzeń. Świadek nie złożył zeznań po pouczeniu o odpowiedzialności karnej zart. 233§1kk– składanie fałszywych zeznań. Zauważyć należy, iż w rozmowie z policjantami świadek nie była pouczona o obowiązku mówienia prawdy. Z samego jej oświadczenia, w sytuacji wieloletniego konfliktu z obwinionym, jej twierdzenia należy oceniać wyjątkowo ostrożnie. Poza tym podążając tym tokiem rozumowania, niezrozumiałym jest, iż w dniu 24.05.2017r funkcjonariusze policji nie zaproponowali mandatuA. H.za popełnienie czynu z art. 66§1kw. Kobieta najpierw zgłosiła policji, że jej były mąż zabrał jej telefon, a po przyjeździe policji stwierdziła, że nie jest pewna czy faktycznie miała telefon w domu – k. 28.
ŚwiadekT. B.argumentował, iż policję można wezwać w sytuacji gdy coś się dzieje naprawdę, w sytuacji zagrożenia życia. Oczywiście, sytuacją idealną byłoby gdyby każde wezwanie policji było istotne i niezbędne, ale jednocześnie nie można pozostawać w przekonaniu, iż każdy kto wzywa pomocy policji jest w stanie obiektywnie ocenić swoje położenie i stan zagrożenia. Skoro dyżurny KPP wW.wysłał patrol policji na interwencję, to ocenił że jest ona konieczna.
Sąd ocenił wyjaśnienia obwinionego jako wiarygodne. On sam wcześniej skarżył się dzielnicowemu, że żona wygania go z domu. To, że żona nie potwierdziła tych okoliczności, automatycznie nie oznacza, iż twierdzenia obwinionego są nieprawdziwe. To była rozmowa, awantura, tylko między byłymi małżonkami, nikt nie był bezpośrednim świadkiem, a każdej ze stron zależy na prezentowaniu siebie jako pokrzywdzonego.
Za popełnienie czynu kwalifikowanego z art. 66§1kw odpowiada ten kto, chcąc wywołać niepotrzebną czynność, fałszywą informacją lub w inny sposób wprowadza w błąd instytucję użyteczności publicznej albo organ ochrony bezpieczeństwa, porządku publicznego lub zdrowia – brzmienie przepisu do 19.11.2017r (zm. Dz. U. z 2017r poz. 1941). Warunkiem odpowiedzialności jest chęć wywołania niepotrzebnej czynności, czyli takiej, która nie była uzasadniona rzeczywistą potrzebą. Ponadto koniecznym jest wprowadzenie w błąd określonej instytucji, a więc dążenie do spowodowania nieprawdziwego obrazu rzeczywistości w świadomości osób działających w imieniu tychże instytucji ( Kodeks Wykroczeń, Komentarz, Orzecznictwo; Janusz Wojciechowski, (…), Wydawnictwo „LIBRATA”, Warszawa 1999r.). Wymienione powyżej znamiona świadczą o szczególnej postaci winy niezbędnej do przypisania sprawstwa – winy umyślnej z zamiarem bezpośrednim. Wówczas, gdy sprawca chce popełnić taki czyn, ma pełną świadomość podejmowanych czynności i skutku jaki chce osiągnąć. Reasumując nie każda „niepotrzebna” interwencja jest wykroczeniem z art. 66kw. Zrozumiałym jest, że funkcjonariusze policji życzyliby sobie aby każda podjęta przez nich czynność była uzasadniona i konieczna. Poza tym zdaniem Sądu, interwencja w miejscu zamieszkaniaJ. H.w dniu 12.07.2017r była potrzebna, a zachowaniem swoim obwiniony nie wyczerpał znamion wykroczenia z art. 66§1kw.
Rozstrzygniecie o kosztach procesu oparto na treściart. 118§2kpw.