Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 306/16
Data wyroku: 2018-07-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Wildowicz

Sygn. akt II K 306/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 lipca 2018 r.
Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:  SSR Krzysztof Wildowicz
Protokolant:  Karolina Szapiel
przy udziale oskarżyciela posiłkowegoJ. B.
po rozpoznaniu w dniach 13 września 2017 r., 31 stycznia, 26 lutego, 30 maja i 2 lipca 2018 r. sprawy:
T. M.,synaM.iF. z domu N.,urodzonej (...)wK.,
oskarżonego o to, że:

1
w dniu 15 lutego 2016 r. wB.przyul. (...)w budynku Starostwa Powiatowego podrobił dokument w postaci zawiadomienia o zamiarze pozyskania drewna w lesie w ten sposób, że wpisał w nim dane osobowe nieżyjącego jużL. O.i na dokumencie tym złożył w jego imieniu podpis(...)wiedząc, że osoba ta nie brała udziału w czynności po czym dokument ten jako autentyczny przedłożył w Starostwie Powiatowym wB.,

tj. o czyn zart. 270 § 1 k.k.

2
w okresie od 15 lutego 2011 r. do dnia 1 lutego 2016 r. w rejonie wsiK.gm.W.z działki leśnej onumerze geodezyjnym (...)dokonał wyrębu w celu przywłaszczenia dziesięciu drzew sosny czym spowodował straty na łączną kwotę 1707,65zł na szkodęJ. B.,

tj. o czyn zart. 290 § 1 k.k.w zw. zart. 278 § 1 k.k.

I
oskarżonegoT. M.uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie 1 aktu oskarżenia z tym, że ustala, iż został on dokonany w dniu 15 lutego 2011 r. i za to na mocyart. 270 § 1 k.k.skazuje go nakarę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoT. M.w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie 2 aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że w dacie bliżej nieustalonej, w okresie od 15 lutego 2011 r. do 18 lutego 2011 r., w rejonie wsiK.w gminieW., z działki leśnej onumerze geodezyjnym (...), dokonał wyrębu w celu przywłaszczenia dziesięciu drzew sosny, o łącznej wartości 1707,65 zł. na szkodęJ. B.,to jest o czyn zart. 290 § 1 k.k.i za to na mocyart. 290 § 1 k.k.skazuje go nakarę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

III
na mocyart. 85 § 1 i § 2 k.k.,art. 86 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonegokarę łączną 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

IV
na mocyart. 290 § 2 k.k.orzeka od oskarżonego nawiązkę na rzeczJ. B.w wysokości 3415,30 zł. (trzy tysiące czterysta piętnaście złotych trzydzieści groszy);

V
na mocyart. 69 § 1 i § 2 k.k.,art. 70 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolnościwarunkowo zawieszaoskarżonemu na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata;

VI
na mocyart. 72 § 1 pkt 1 k.k.zobowiązuje oskarżonego do informowania Sądu o przebiegu okresu próby;

VII
zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowegoJ. B.kwotę 1680 zł. (jeden tysiąc sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika w sprawie;

VIII
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 zł. (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem opłaty i obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi.

Sędzia:
Sygnatura akt II K 306/16

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i ujawnionego w toku przewodu sądowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
T. M.zamieszkuje w miejscowościK.położonej w gminieW..
W dniu 15 lutego 2011 r. mężczyzna udał się do Starostwa Powiatowego wB., mieszczącego się przyulicy (...), skąd pobrał druk zawiadomienia o zamiarze pozyskania drewna w lesie. W dokumencie tym wpisał dane osobowe nieżyjącego już wtedyL. O., po czym podpisał się na nim jego imieniem i nazwiskiem. Tego samego dnia zawiadomienie to przedstawił urzędnikowi Starostwa Powiatowego wB., który zamieścił na nim informację o należącej doL. O.działce leśnej, oznaczonej numerem(...), położonej w rejonie wsiK.w gminieW.. W istocie współwłaścicielami tej działki leśnej byliT. M.iJ. B., którzy nabyli ją w ramach spadku po zmarłymT. K., który z kolei nabył jej własność w drodze zasiedzenia.
W okresie od 15 do 18 lutego 2011 r.T. M.udał się działkę leśną o numerze(...)położoną w rejonie wsiK.w gminieW.i dokonał wyrębu z jej terenu 10 sztuk drzew sosny o łącznej masie 6,97 m3i wartości 1707,65 zł. W dniu 18 lutego 2011 r. drewno to zostało ocechowane przez leśniczegoE. F.i wydane zostało świadectwo legalności jego pozyskania.
T. M.nie poinformowałJ. B.o zamiarze pozyskania drewna.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zeznania świadkówJ. B.(k. 10v – 11, 292v – 293),K. M.(k. 2, 294),B. D.(k. 352),M. B.(k. 392v),M. Ł.(k. 59v, 293v),E. F.(k. 55v – 56, 293v – 294), a także kserokopie orzeczeń (k. 3, 14), kserokopie zawiadomienia (k. 5), kserokopie opisu i mapy (k. 6), informację z NadleśnictwaB.wB.(k. 13), obliczenie wartości drewna (k. 18), odpis skrócony aktu zgonu (k. 19), opinię z zakresu klasycznych badań dokumentów (k. 73 – 94) oraz kserokopie materiałów z akt sprawy o sygnaturze(...)(k. 305 – 311).
T. M.nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i odmówił złożenia wyjaśnień (k. 37, 97, 235v).

Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu w świetle materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wina i okoliczności popełnienia przez oskarżonego przypisanych mu czynów nie budziły jakichkolwiek wątpliwości.
Okolicznością bezsporną było to, że w dniu 15 lutego 2011 r. w Starostwie Powiatowym wB.złożone zostało zawiadomienie o zamiarze pozyskania drewna, w którym jako zawiadamiający wpisany zostałL. O., zamieszkały wK., będący właścicielem lasu położonego nadziałce nr (...)na terenie wsiK., gminaW.. Pracownik Wydziału Geodezji, Katastru i Nieruchomości Starostwa Powiatowego wB.potwierdził na tym zawiadomieniu, żeL. O.figuruje jako właściciel w/w działki leśnej (por. kserokopia zawiadomienia – k. 5, kserokopia opisu i mapy – k. 6, zeznania świadkaM. Ł.– k. 59v, 293v).
Poza sporem było także to, żeL. O.w dacie 15 lutego 2011 r. już nie żył gdyż zmarł w dniu 18 sierpnia 1971 r. (por. odpis skrócony aktu zgonu – k. 19).
W związku z powyższym ewidentnym jest, że podpisL. O.na przedmiotowym zawiadomieniu został podrobiony. Zgromadzone w sprawie dowody wskazują, że uczynił toT. M..
O winie oskarżonego w omawianym zakresie jednoznacznie świadczy opinia biegłego z zakresu klasycznych badań dokumentów. Biegły dysponując oryginałem przedmiotowego zawiadomienia i porównując umieszczone na nim zapisy słowne z materiałem porównawczym, bez jakichkolwiek wątpliwości stwierdził, że zapisy te, w tym podpisL. O., zostały nakreślone przezT. M.(k. 73 – 94).
W ocenie Sądu opinia biegłego w całości zasługuje na uwzględnienie. Jest ona bowiem pełna, jasna i rzeczowa. Została sporządzona w oparciu o badanie oryginału dokumentu, a wnioski w niej zawarte poparte zostały logiczną argumentacją.
W świetle informacji udzielonej przez NadleśnictwoB.wB.(k. 13) oraz zeznań leśniczegoE. F.(k. 55v – 56, 293v – 294) nie mogło budzić wątpliwości to, że na podstawie przedmiotowego zawiadomienia o zamiarze pozyskania drewna, w okresie od 15 do 18 lutego 2011 r. z działki leśnej o numerze 13 położonej w obrębie wsiK., pozyskane zostało drewno sosnowe w ilości 10 sztuk o masie 6,97 m3. W dniu 18 lutego 2011 r. drewno to zostało bowiem ocechowane, a więc najpóźniej w tym dniu musiało być już wyrąbane.
Z obliczenia sporządzonego przez NadleśnictwoB.wB.wynika, że w/w drewno było wartości 1707,65 zł. (por. k. 18).
Zdaniem Sądu niewątpliwym było, że wyrębu w/w drewna dokonałT. M.. Wynika to przede wszystkim z zeznań świadkaE. F., który właśnie w obecności oskarżonego dokonał ocechowania ściętego drewna (k. 55v – 56, 293v – 294). Co więcej układ wydarzeń, jak również wskazania logiki jednoznacznie wskazują, że skoro to oskarżony posłużył się w Starostwie Powiatowym wB.podrobionym dokumentem – zawiadomieniem o zamiarze pozyskania drewna, a następnie brał udział w czynności ocechowania drewna, w trakcie której wskazywał podlegające temu drzewa, to niewątpliwie to on dopuścił się ich wyrębu, tym bardziej, że był współwłaścicielem tej działki leśnej (kwestia ta zostanie omówiona w dalszej części uzasadnienia).
W ocenie Sądu nie mogło również budzić wątpliwości to, że działka leśna o numerze 13 położona w obrębie wsiK.w gminieW.w 2011 r. stanowiła współwłasność oskarżonego orazJ. B..
Z niekwestionowanych przezT. M.oraz nie podważonych jakimkolwiek dowodem zeznańJ. B.(k. 10v – 11, 292v – 293),K. M.(k. 2, 294),B. D.(k. 352) iM. B.(k. 392v) wynika, że przedmiotowa działka pierwotnie stanowiła własnośćL. O.. Następnie, na podstawie nieformalnej umowy kupna – sprzedaży, nabył jąT. K., ojczym oskarżonego i jednocześnie dziadekJ. B.. W późniejszym czasieT. K.nabył własność tej działki w drodze zasiedzenia. Po śmierciT. K., która nastąpił w 2005 r. spadek po nim nabyliT. M.iJ. B., po ½ części każdy z nich.
Zdaniem Sądu powyższe relacje należało uznać za wiarygodne. Nie zostały one bowiem w żaden sposób zakwestionowane i co istotne znalazły potwierdzenie w dokumentach stanowiących materiał dowodowy niniejszej sprawy (por. k. 14, 3).
JakkolwiekT. M.dokonał wyrębu drzew na działce leśnej, której był współwłaścicielem to wskazać należy, że zgodnie z trwałą linią orzecznictwa rzecz stanowiąca współwłasność sprawcy jest i dla niego – w rozumieniu przepisów prawa karnego co do przestępstw przeciwko mieniu – rzeczą cudzą. Co istotne, oskarżony o zamiarze pozyskania drewna z tej działki nie poinformował jej współwłaściciela i nie uzyskał od niego zgody na takowe działanie (por. zeznaniaJ. B.). Nie sposób także przyjąć za sugestią obrońcy oskarżonego, że istniało jakiekolwiek porozumienie co do podziału i sposobu korzystania ze spornej działki. Po pierwsze,J. B.stanowczo temu zaprzeczył i potwierdzili toB. D.,M. B.iK. M., a ich zeznania są konsekwentne, spójne, uzupełniają się wzajemnie i z pozytywnym skutkiem poddają się weryfikacji przez pryzmat zasad logiki i wskazań doświadczenia życiowego, zasługując na przymiot wiarygodnych. Po drugie, gdyby takie porozumienie istniało, to nie byłoby sporu o podział masy spadkowej, który był przedmiotem postępowania w sprawie prowadzonej w tutejszym Sądzie Rejonowym pod sygnaturą akt(...).
W toku postępowania w charakterze świadka przesłuchana została równieżJ. M.(k. 351v) jednak jej zeznania nie wniosły nic istotnego i w żaden sposób nie przyczyniły się do rozstrzygnięcia sprawy.
Reasumując, opisane wyżej dowody uzupełniają się i tworzą logiczną całość, nie pozostawiając zdaniem Sądu jakichkolwiek wątpliwości co do tego, że oskarżony popełnił przypisane mu czyny. Dowody te wykazały ponad wszelką wątpliwość, że w dniu 15 lutego 2011 r. (Sąd przyjął prawidłową datę tego czynu) wB., przyul. (...), w budynku Starostwa Powiatowego, podrobił dokument w postaci zawiadomienia o zamiarze pozyskania drewna w lesie w ten sposób, że wpisał w nim dane osobowe nieżyjącego jużL. O.i na dokumencie tym złożył w jego imieniu podpis(...)wiedząc, że osoba ta nie brała udziału w czynności, po czym dokument ten jako autentyczny przedłożył w Starostwie Powiatowym wB.. Zachowaniem swoim wyczerpał więc ustawowe znamiona czynu zabronionego przewidzianego wart. 270 § 1 k.k.Ponadto w dacie bliżej nieustalonej, w okresie od 15 lutego 2011 r. do 18 lutego 2011 r., w rejonie wsiK.w gminieW., z działki leśnej onumerze geodezyjnym (...), dokonał wyrębu w celu przywłaszczenia dziesięciu drzew sosny, o łącznej wartości 1707,65 zł. na szkodęJ. B., czym wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 290 § 1 k.k.W przypadku tego czynu Sąd z kolei poprawił błędną kwalifikację prawną przyjętą w akcie oskarżenia. Skoro bowiem brak było dowodów na to, że drzewo wyrąbane przezT. M.zostało przez niego następnie zabrane (w istocie oskarżyciel publiczny nie zarzucał tego oskarżonemu) to zachowanie oskarżonego winno być kwalifikowane zart. 290 § 1 k.k.
W ocenie Sądu wymierzone wobec oskarżonego jednostkowe kary pozbawienia wolności są odpowiednie biorąc pod uwagę zarówno okoliczności obciążające jak i łagodzące, a także warunki i właściwości osobiste sprawcy oraz stopień jego zawinienia i stopień społecznej szkodliwości czynów. Okolicznością łagodzącą jest niewątpliwie to, żeT. M.nie był dotychczas karany sądownie (k. 396) oraz jego podeszły wiek.
Niewątpliwie występki, których dopuścił się oskarżony cechuje wysoki stopień społecznej szkodliwości i wysoki stopień zawinienia.T. M.dopuścił się zamachu na mienie innej osoby oraz godził w wiarygodność dokumentów. Działał przy tym z premedytacją, w sposób zaplanowany i metodyczny. Ponadto, mając możliwość rozpoznania faktycznego i społecznego znaczenia czynów, mając możliwość zgodnego z prawem zachowania, nie będąc przez nikogo zmuszanym, zdecydował się popełnić przestępstwa.
Przy wymierzaniu oskarżonemu jednostkowych kar pozbawienia wolności Sąd wziął także pod uwagę cele prewencji indywidualnej i generalnej, które winny spełniać te kary. Zdaniem Sądu orzeczone jednostkowe kary zapobiegną w przyszłości ponownym czynom oskarżonego i będą oddziaływać na niego wychowawczo, ponadto ukształtują wyobrażenie społeczeństwa o konieczności przestrzegania norm prawnych i nieuchronności kary.
Na wymiar orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności wzgląd miał związek podmiotowy i przedmiotowy między zbiegającymi się przestępstwami oraz prewencyjne oddziaływanie kary, w znaczeniu prewencji ogólnej i indywidualnej. Jakkolwiek czyny oskarżonego popełnione zostały w bardzo bliskim odstępie czasowym to jednak skierowane były przeciwko różnym dobrom chronionym prawem i właśnie to, a także wzgląd na prewencyjne oddziaływanie kary przesądził, że należało orzec wobec oskarżonego karę łączną pozbawienia wolności przy zastosowaniu zasady asperacji. W ocenie Sądu orzeczona kara łączna w wymiarze 8 miesięcy zapobiegnie w przyszłości jego ponownym czynom i będzie oddziaływać na niego wychowawczo.
Mając na uwadze właściwości i warunki osobiste oskarżonego, fakt, że nie był dotychczas karany sądownie, jest osobą w podeszłym wieku, Sąd doszedł do przekonania, iż można postawić wobec niego pozytywną prognozę kryminologiczną, że nie popełni w przyszłości przestępstwa. W związku z tym zasługuje na danie mu szansy i zastosowanie wobec niego instytucji probacji w postaci warunkowego zawieszenie orzeczonej kary pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu kara pozbawienia wolności bez warunkowego jej zawieszenia byłaby jedynie represją w stosunku do oskarżonego i nie spełniłaby swoich celów. Okres próby wynoszący 2 lata jest zdaniem Sądu wystarczający do dyscyplinującego oddziaływania wobec oskarżonego.
Zgodnie z dyspozycjąart. 290 § 2 k.k., w razie skazania za wyrąb drzewa, sąd orzeka nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego w wysokości podwójnej wartości drzewa. Orzeczenie tego środka jest zatem obowiązkiem Sądu, niezależnym od sytuacji majątkowej sprawcy, zaś jego wysokość sztywno ustalona – i już choćby z tego powodu wykluczone jest uwzględnienie przy jej obliczaniu faktu, że oskarżony jest współwłaścicielem lasu, z którego drzewa wyrąbał. Sąd orzekł zatem odT. M.na rzeczJ. B.nawiązkę w wysokości 3415,30 zł.
Kierując się dyspozycjąart. 72 § 1 k.k., Sąd nałożył na oskarżonego jeden z wymienionych w tym przepisie obowiązków, tj. obowiązek informowania sądu o przebiegu okresu próby.
W toku postępowania oskarżyciel posiłkowyJ. B.korzystał z pomocy pełnomocnika, za którego pośrednictwem wniósł o zasądzenie od oskarżonego kosztów z tym związanych. Orzeczenie w tym zakresie (punkt VII wyroku) oparte zostało na § 11 ust. 2 pkt 3 i ust. 7 oraz § 17 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.).
O kosztach postępowania orzeczono na mocyart. 627 k.p.k., a o opłacie na zasadzieart. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. Nr 49, poz. 223 ze zm.).
Sędzia: