Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V K 662/18
Data wyroku: 2018-11-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Cezary Jankowski

Sygnatura akt: V K 662/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 listopada 2018 r.
Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie V Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący – Sędzia Sądu Rejonowego Cezary Jankowski
Protokolant – Anna Sobańska
bez udziału prokuratora
po rozpoznaniu w dniu 20.11.2018r. sprawy przeciwko:
D. M.- synowiT.iH. z domu T.,
ur. (...)wS.
oskarżonemu o to, że:
w okresie od września 2016r. do maja 2018r. wS.uporczywie uchylał się od ciążącego z mocy wyroku Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 09.05.2013r., sygn. VIII RC 23/13 i określonego co do wysokości obowiązku łożenia na utrzymanie małoletniejB. M.poprzez płacenie alimentów w wysokości 600 zł miesięcznie, przy czym suma zaległości alimentacyjnych stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, narażając jednocześnieB. M.na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych,
tj. o czyn zart. 209 § 1 kkw zw. zart. 209 § 1a kk

I
uznaje oskarżonegoD. M.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu przy czym zmienia jego opis zastępując słowa „od września 2016r.” zwrotem „od 1 października 2016r.” i czyn ten kwalifikuje zart. 209 § 1 kkw zb. zart. 209 § 1a kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 209 § 1a kkw zw. zart. 11 § 3 kkskazuje go na karę grzywny w wysokości 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 20 (dwudziestu) złotych,

II
na podstawieart. 627 kpk. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości, w tym na podstawieart. 3 ustęp 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychwymierza mu 240 (dwieście czterdzieści) złotych opłaty.

Sygnatura akt: V K 662/18

UZASADNIENIE
(sporządzone w trybieart. 424 § 3 kpk- w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia o karze)
OskarżonyD. M.został uznany za winnego, tego, że: w okresie od 1 października 2016 r. do maja 2018 r. wS.uporczywie uchylał się od ciążącego z mocy wyroku Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum w Szczecinie z dnia 09.05.2013r., sygn. VIII RC 23/13 i określonego co do wysokości obowiązku łożenia na utrzymanie małoletniejB. M.poprzez płacenie alimentów w wysokości 600 zł miesięcznie, przy czym suma zaległości alimentacyjnych stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, narażając jednocześnieB. M.na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, to jest popełnienia czynu zart. 209 § 1 kkw zb. zart. 209 § 1a kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
D. M.jest rozwiedziony, na swoim utrzymaniu ma dwójkę dzieci.D. M.prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług w budownictwie z dochodem miesięcznym w kwocie około 3000 złotych.D. M.był karany - wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum w Szczecinie z dnia 20 grudnia 2016 roku - sygnatura akt V K 1073/16 z przestępstwo zart. 209 § 1 kkzostał skazany na karę 100 stawek dziennych grzywny z określeniem wysokości jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 10 złotych (przestępstwo dotyczące niealimentacjiB. M.w okresie od 14 stycznia 2013 roku do września 2016 roku). W zakresie wykonania tej kary w stosunku doD. M.sprawę skierowano do egzekucji komorniczej w dacie 24 sierpnia 2018 roku.
Dowód:
- dane wskazane przezD. M.co do swojej osoby – k. 144,
- odpis wyroku Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum w Szczecinie z dnia 20 grudnia 2016 roku -
sygnatura akt V K 1073/16 – k. 27,
- dane o karalności – k. 159,
- kserokopia karty dłużnika ze sprawy V K 1073/16 – k. 163.
Przepisart. 209 § 1a kk, który stanowił podstawę wymiaru kary orzeczonej wobecD. M.przewiduje za popełnienie tego przestępstwa alternatywnie karę grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności od 1 miesiąca do lat 2. Za powyżej opisane przestępstwoD. M.na podstawieart. 209 § 1a kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzono karę 120 stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 20 złotych, nadto zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w tym opłatę w kwocie 240 złotych.
Wymierzając karęD. M.sąd kierował się dyrektywami wskazanymi w przepisieart. 53 § 1 i 2 kkw tym uwzględnił stopień winy i społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego, a także jego motywację, warunki osobiste oraz cele kary w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej. Popełniony przez oskarżonego występek stanowi przestępstwo skierowane przeciwko rodzinie i opiece - należy do czynów o znacznym stopniu społecznej szkodliwości. Na niekorzyść oskarżonegoD. M.przemawia z pewnością jego uprzednia karalność, ale w ocenie sądu należy dostrzegać i to, iż na oskarżonymD. M.ciąży co prawda uprzednie skazanie zart. 209 § 1 kk, ale jest to jedyne skazanie w dodatku z orzeczoną w stosunku doD. M.karą najłagodniejszą rodzajową - grzywną. Sąd uwzględnił na korzyść oskarżonego przyznanie się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W ocenie sądu orzeczona wobec oskarżonegoD. M.kara grzywny jest wystarczająca dla osiągnięcia wobec niego celu zapobiegawczego i wychowawczego, a także uwzględnia potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Kara ta w ocenie sądu jest proporcjonalna do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu i będzie stanowić dla oskarżonego wystarczającą dolegliwość. Decydując się na takie rozwiązanie w zakresie orzeczenia kary wobec oskarżonego sąd też baczył na dyrektywy płynące z przepisuart. 58 kk, który daje priorytet karom wolnościowym. Należy też wskazać, iż takie rozstrzygnięcie co do orzeczenia kary w istocie nie czyni występku popełnionego przez oskarżonego jako nienapiętnowanym, albowiem w przypadku nieuiszczenia grzywny będzie ona podlegała zamianie na pracę społecznie użyteczną, względnie na zastępczą karę pozbawienia wolności. Zatem oskarżony tak w sprawie tej jak i w sprawie V K 1073/16 wobec niezakończenia w niej postępowania wykonawczego, o ile nie wyciągnie właściwych wniosków, co do stworzenia mu warunków w zakresie możliwości nie izolacyjnego wykonania tych kar, poniesienie ujemne następstwa - łącznie z ewentualnym zarządzeniem wykonania wobec niego zastępczych kar pozbawienia wolności w obu sprawach.
Sąd obciążył oskarżonego kosztami sądowymi w tym opłatą nie znajdując podstaw do uwolnienia go od tych należności.
SSR Cezary Jankowski