Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 994/18
Data wyroku: 2018-12-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Mika, Marcin Schoenborn, Kazimierz Cieślikowski
Słowa kluczowe: Kara
Podstawa prawna: art. 437§1 kpk

Sygnatura akt VI Ka 994/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia4 grudnia 2018r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO Piotr Mika
Sędziowie SO Kazimierz Cieślikowski (spr.)
SO Marcin Schoenborn
Protokolant Dominika Koza
przy udziale Marcina Bąka Prokuratora Prokuratury Rejonowej wT.
po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2018 r.
sprawyK. Ł.ur. (...)wB.
synaP.iI.
oskarżonego z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach
z dnia 30 sierpnia 2018 r. sygnatura akt VI K 325/18
na mocyart. 437 § 1 kpkiart. 636 § 1 kpk

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

2
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 20 zł (dwadzieścia złotych) i wymierza mu opłatę za II instancję w kwocie 300 zł (trzysta złotych).

Sygn. akt VI Ka 994/18

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2018 r. sygn. akt VI K 325/18 Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach uznał oskarżonegoK. Ł.za winnego występku z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i skazał go za ten występek na karę 1 roku pozbawienia wolności (punkt 1). Uznał go także za winnego przestępstwa z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i skazał go za ten występek na karę 1 roku pozbawienia wolności (punkt 2). Orzekł też Sąd wobec oskarżonego karę łączną 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności (punkt 3). Na mocyart. 45 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego przepadek na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej osiągniętej z popełnionego przestępstwa w kwocie 110 zł (punkt 4). Na mocyart. 44 § 2 kkw zw z art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa określonych dowodów rzeczowych (punkt 5). Na poczet orzeczonej kary zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie (punkt 6). Zasądził też Sąd od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę i wydatki (punkt 7).
Wyrok w zakresie rozstrzygnięcia o karze został zaskarżony apelacją obrońcy oskarżonego. Zarzucił on rażącą niewspółmierność orzeczonych kar jednostkowych a także kary łącznej. Zarzucił też błąd w ustaleniach faktycznych poprzez uznanie, że czyn z punktu 1 nie stanowi wypadku mniejszej wagi.
Domagał się zmiany wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu możliwie najłagodniejszej kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, ewentualnie uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jako bezzasadna, nie zasługiwała na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że wbrew stanowisku apelującego zarzut dotyczący nieprawidłowej kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 1 oznacza, że w istocie zaskarżone zostało nie tylko orzeczenie o karze ale także kwalifikacja prawna czynu. Uwzględnienie apelacji obrońcy oskarżonego w tym zakresie musiałoby skutkować zmiana kwalifikacji prawnej czynu przypisanego (na art. 59 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii) i dopiero wówczas orzeczenie kary za tak kwalifikowany występek.
Całą argumentacją obrońcy w tym zakresie było stwierdzenie, że ilość udzielonej substancji psychotropowych była nieznaczna. Sąd Okręgowy nie ma wątpliwości, że o nieznacznej ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w danym przypadku mowy być nie może. 5 gram amfetaminy to ilość znacznie większa od działki handlowej, wystarcza do sporządzenia kilkunastu a nawet kilkudziesięciu porcji dilerskich. Trafnie zatem Sąd I instancji przyjął, że jest to wypadek podstawowy przestępstwa polegającego na udzieleniu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej substancji psychotropowej. Kara 1 roku pozbawienia wolności jest karą minimalną wskazaną w przepisie art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. O rażącej niewspółmierności nie ma zatem mowy.
Co się tyczy orzeczenia w punkcie 2 to nie było kwestionowane stanowisko Sądu I instancji, że wskazana ilość substancji jest ilością znaczną. To stanowisko Sąd Okręgowy podziela. Minimalna kara przewidziana w ustawie za przestępstwo posiadania znacznej ilości substancji psychotropowych to kara 1 roku pozbawienia wolności. Także i w tym wypadku nie może być mowy o rażącej niewspółmierności kary. Kara łączna pozbawienia wolności została oparta o zasadę asperacji. Kara ta jest nieznacznie wyższa od dolnej granicy (1 rok pozbawienia wolności) i jest odległa od granicy górnej (2 lata pozbawienia wolności). W ocenie Sądu Okręgowego kara łączna nie tylko nie jest surowa w stopniu nie dającym się zaakceptować, ale jest łagodna. Nie ma więc podstaw do zmiany wyroku postulowanej przez apelującego. Co się tyczy wniosku alternatywnego to stoi on w sprzeczności z przepisemart. 437 § 2 kpk.
Z tych względów apelacji obrońcy oskarżonego Sąd Okręgowy nie uwzględnił i zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
Konsekwencją nieuwzględnienia apelacji było orzeczenie obciążające oskarżonego kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze tj. wydatkami postępowania odwoławczego i opłatą za II instancję, gdyż Sąd nie widział powodów, dla których koszty te nie miałyby być przez oskarżonego poniesione.