Sąd Rejonowy w Gorlicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 190/16
Data wyroku: 2018-01-18 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Bogusław Gawlik
Słowa kluczowe: Przestępstwa karnoskarbowe
Podstawa prawna: art.107§1 kks
Teza: brak

Sygn. akt II K 190/16

POSTANOWIENIE
Dnia 18 stycznia 2018r.
Sąd Rejonowy w Gorlicach II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący- SSR Bogusław Gawlik
Protokolant st.sekr.sądowy Elżbieta Kwiatkowska
przy udziale -- Prokuratora --
po rozpoznaniu w sprawie przeciwkoŁ. K.
oskarżonemu o przestępstwo zart.107 §1 kks
z urzędu
w przedmiocie umorzenia postępowania
na podst.art. 17 §1 pkt 9 kpkw zw. zart. 113 §1 kks,632 pkt 2 kpkw zw. zart. 113 §1 kks
postanawia
postępowanie karne przeciwkoŁ. K.s.K.ur. (...)oskarżonemu o to, że:

I
w dniu do dnia 14. 10. 2015 r. w lokalu „(...)wB.przyulicy (...)urządzał gry hazardowe na czterech automatach do gier tj.(...)bn,(...)bn,H. (...)bn i(...)G.bn, wbrew przepisomustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, określonym wart. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1 oraz art. 23a ust. 1tj. bez wymaganej koncesji, poza kasynem oraz bez rejestracji przez właściwego Naczelnika Urzędu Celnego tj. o przestępstwo skarbowe zart. 107 §1 kks,

II
w okresie od czasu nieustalonego do dnia do dnia 26. 10. 2015 r. w lokalu(...)wG.ul. (...)wbrew przepisomustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, określonym w art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1 oraz art. 23a ust. 1 ustawy tj. poza kasynem gry, bez wymaganej koncesji, urządzał gry hazardowe na dwóch automatach do gierB. (...)bez nr ew.,V.bez nr ew., które nie zostały zarejestrowane przez właściwego Naczelnika Urzędu Celnego tj. o przestępstwo zart. 107 §1 kks

-umorzyćz uwagi na brak skargi uprawnionego oskarżyciela a kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa

UZASADNIENIE
W ocenie sądu w obu połączonych sprawach zaistniała negatywna przesłanka procesowa w postaci braku skargi uprawnionego oskarżyciela .
Oba akty oskarżenia zostały wniesione po 01.07. 2015 r., kiedy to uległy zmianie przepisy regulujące kwestie czasu prowadzenia postępowania i wnoszenia aktów oskarżenia tj. w szczególnościart. 153 i 155 kks, w oparciu o ustawę z 27. 09. 2013 r. o zmianieustawy kpkoraz niektórych innych ustaw.
Po tej dacie akt oskarżenia w sprawach prowadzonych powyżej 6 miesięcy, bez wydania przez prokuratora postanowienia o przedłużeniu dochodzenia, w sytuacji gdy postanowienie takie powinno być wydane - powinien być wniesiony lub zatwierdzony przez prokuratora, stosownie doart. 155 §2 kks. Nie tylko bowiem wydanie przez prokuratora postanowienia o przedłużeniu dochodzenia powoduje, że postępowanie objęte jest nadzorem prokuratora ze wszystkimi wynikającymi z tego konsekwencjami (jak wyjaśnił to Sąd Najwyższy w uchwale 7 sędziów z 27. 01. 2016 r. w sprawie IKZP 13/15) ale również nie wydanie przez prokuratora takiego postanowienia, w sytuacji gdy postepowanie trwa powyżej 6 miesięcy a brak było podstaw do jego kontynuowania bez takiej decyzji - skutkuje także brakiem skargi uprawnionego oskarżyciela.
W tym ostatnim zakresie wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyroku z 20. 09. 2017 r. w sprawie VKK 196/17, które to stanowisko (podobnie jak wcześniej wymieniona uchwałę) sąd podziela w całości. W sprawie tej Sąd Najwyższy rozstrzygał podobne zagadnienie prawne, przy czym postępowanie przygotowawcze w tamtejszej sprawie było wszczęte przed 01. 07. 2015 r. a akt oskarżenia wpłynął po tej dacie. Jednakże również Sąd Najwyższy w tamtejszej sprawie wyjaśnił szerszy problem tj. jakie konsekwencje ma prowadzenie postępowania bez wydania postanowienia o przedłużeniu dochodzenia przez prokuratora na okres powyżej 6 miesięcy, w sytuacji gdy postanowienie takie powinno być wydane i kiedy to akt oskarżenia powinien być wniesiony lub zatwierdzony przez prokuratora a to z uwagi na treśćart. 153 §1 i 155 §1 i 2 kksw brzmieniu obowiązującym po 01. 07. 2015 r. Stwierdził Sąd Najwyższy, że czynności procesowe podjęte bez wydania postanowienia o przedłużeniu dochodzenia przez prokuratora na okres powyżej 6 miesięcy są procesowo nielegalne a tym samym nie mogą tworzyć uprawnienia do przyznania organowi naruszającemu prawo kompetencji, których nie byłby dysponentem, jeśliby czynności były prowadzone zgodnie z przepisami .
Czas dochodzenia należy liczyć od pierwszych faktycznych czynności w sprawie stosownie doart. 308 §6 kpkw zw. zart. 113 §1 kks.
W sprawie o początkowej sygnaturze(...)(połączonej z obecną sprawą) pierwsze czynności o charakterze kontrolnym i zajęcia przedmiotów zostały dokonane 26. 10. 2015 r. (k. 6) a czynności w sprawie podejmowano jeszcze po upływie 6 miesięcy bez wydania postanowienia o przedłużeniu dochodzenia (k. 57 dotycząca czynności z 27. 04. 2016 r.). Akt oskarżenia wpłynął do tutejszego sądu 12. 05.2016 r. W sprawie IIK 190/16 (przed połączeniem) pierwsze czynności przeprowadzono 14. 10. 2015 r. (k. 1) a akt oskarżenia wpłynął do sądu 26. 04. 2016 r. W obu sprawach akty oskarżenia wniósł Urząd Celny wN.a nie wniósł ich lub nie zatwierdził prokurator.
W związku z tym należało umorzyć postępowanie a kosztami obciążyć Skarb Państwa.