Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 66/18
Data wyroku: 2018-02-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grzegorz Kiepura
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: art. 178a§1 kk

Sygnatura akt VI Ka 66/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia26 lutego 2018r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Grzegorz Kiepura
Protokolant Monika Dąbek
po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2018 r.
przy udziale Katarzyny Hałabuzy-Kalety Prokuratora Prokuratury Rejonowej wT.
sprawyG. B.ur. (...)wP.
synaA.iM.
oskarżonego zart. 178a§1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach
z dnia 20 listopada 2017 r. sygnatura akt VI K 788/17
na mocyart. 437 § 1 kpkiart. 636 § 1 kpk

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

2
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 20 zł (dwadzieścia złotych) i wymierza mu opłatę za II instancję w kwocie 60 zł (sześćdziesiąt złotych).

Sygn. akt. VI Ka 66/18

UZASADNIENIE WYROKU

z dnia 26 lutego 2018 r.
Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach wyrokiem z dnia 20 listopada2017 r. w sprawie o sygn. akt VI K 788/17, uznał oskarżonegoG. B.za winnego popełnienia czynu polegającego na tym, że w dniu 16 sierpnia 2017 r. o godz. 5:35 wR.naul. (...)będąc w stanie nietrzeźwym, mając 1,37 promila alkoholu etylowego we krwi, kierował motoroweremmarki W.onr rej. (...), czym wypełnił znamiona przestępstwa zart. 178 a § 1 kki za ten czyn na mocyart. 178 a § 1 kkskazałG. B.na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na mocyart. 69 § 1 i 2 kkw zw. zart. 70 § 1 kkwarunkowo zawiesił oskarżonemu na okres 2 lat próby.
Na mocyart. 42 § 2 kkorzeczono wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat.
Na mocyart. 43 a § 2 kkorzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 5000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Nadto na mocyart. 43 § 3 kkzobowiązano oskarżonego do zwrotu dokumentu prawa jazdy.
Na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jedn. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) iart. 627 kpkzasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 złotych tytułem opłaty i obciążono go wydatkami postępowania w kwocie 240,74 złotych.
Od niniejszego wyroku apelację wywiódł obrońca oskarżonego, który zaskarżył wyrok w całości, zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę wydania wyroku, mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, iż stopień społecznej szkodliwości czynu i zawinienia oskarżonego w niniejszej sprawie był znaczny, co skutkowało niezastosowaniemart. 66 § 1 kkw sytuacji gdy okoliczności podmiotowe i przedmiotowe zarzucanego oskarżonemu czynu uprawniają do stwierdzenia, że wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne w świetleart. 66 § 1 kkiart. 115 § 2 kk.
W oparciu o powyższe obrońcaG. B.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec oskarżonego na okres próby wynoszący 3 lata, orzeczenie na podstawieart. 67 § 3 kkzakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 miesięcy, orzeczenie na podstawieart. 67 § 3 kkwobec oskarżonego środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 5000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, zobowiązanie oskarżonego do zwrotu dokumentu prawa jazdy i zasądzenie kosztów sądowych.
Sąd Odwoławczy po przeprowadzeniu kontroli odwoławczej zaskarżonego wyroku i rozważeniu zarzutów odwoławczych zważył, co następuje:
Analiza akt sprawy, pisemnych motywów zaskarżonego orzeczenia oraz wywiedzionej apelacji doprowadzić musiała do uznania, iż apelacja ta na uwzględnienie nie zasługuje, przez co zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy.
Na wstępie należy stwierdzić, że ustalenia faktyczne poczynione w niniejszej sprawie w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego nie są kwestionowane apelacją. Ustalenia te są prawidłowe i oparte na prawidłowo zgromadzonych i ocenionych dowodach. Sąd I instancji w sposób wnikliwy i wszechstronny rozważył wszystkie dowody i okoliczności ujawnione w toku rozprawy i na ich podstawie poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne. Wina oskarżonego została należycie wykazana w toku procesu. Ocena zaś dowodów, a to częściowo wyjaśnień oskarżonegoG. B.(k. 13 – 14, 59), częściowo zeznań świadkówT. B.(k. 41-42, 59-60),M. Ż.(k. 10-11, 38-39) iR. B.(k. 35-36), protokołu z badania stanu trzeźwości (k. 2), ekspertyzy (k.7), protokołu pobrania krwi (k. 8), protokołu zatrzymania rzeczy (k. 25-27), zapisu monitoringu (k. 29-33) dokonana przez Sąd Rejonowy nie wskazuje błędów logicznych jak tez nie przekracza swobodnej oceny dowodów zakreślonych wart. 7 kpk.
Sąd odwoławczy nie doszukał się najmniejszych podstaw do odmiennej aniżeli Sąd I instancji oceny przeprowadzonych na rozprawie głównej dowodów, ani też do podważenia ustaleń faktycznych i ocen prawnych poczynionych w postępowaniu rozpoznawczym. Przed Sądem oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił zgodnie z ustalonym stanem faktycznym. Wyjaśnienia te uznano za wiarygodne gdyż są one logiczne i zgodne z pozostałym, wiarygodnym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Również część sprawozdawcza kwestionowanego wyroku w pełni odpowiada wymogom formalnym zakreślonym przez obowiązujące przepisy, co umożliwia kontrolę odwoławczą.
Sąd I instancji prawidłowo też ustalił, wskazał oraz ocenił wszystkie okoliczności wpływające na wybór rodzaju i rozmiaru wymierzonej kary oraz zastosowanych środków karnych. Uwzględniają one stopień zawinienia oskarżonego i adekwatne są do stopnia szkodliwości społecznej czynu jakiego się on dopuścił. Należycie spełnią zatem swe cele zapobiegawcze i wychowawcze oraz w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Przechodząc do podniesionych przez skarżącego zarzutów zaskarżony wyrok jest trafny nie tylko pod względem poczynionych przez Sąd meriti ustaleń faktycznych i ich subsumcji pod przepisy prawa materialnego, ale także w zakresie rozstrzygnięcia o karze. Apelujący twierdzi, iż Sąd I instancji błędnie dokonał oceny stopnia społecznej szkodliwości i zawinienia oskarżonego określając je jako wysokie. Apelacja obrońcy oskarżonego sprowadza się więc do polemiki z oceną Sądu i nie wskazuje żadnych nowych argumentów, czy okoliczności, które mogłyby wpłynąć na dokonanie odmiennej oceny. Obrońca podniósł w apelacji, że w stosunku do oskarżonego zostały spełnione przesłanki warunkowego umorzenia postępowania.
Twierdzenia zawarte w apelacji o tym, że stopień społecznej szkodliwości czynu nie jest znaczny, należy uznać za całkowicie niezrozumiałe w okolicznościach przedmiotowej sprawy. Stopień społecznej szkodliwości czynu, którego dopuścił sięG. B.- co obszernie i trafnie uzasadnił Sąd Rejonowy - plasował się znacznie powyżej poziomu nieznaczności. Sąd Okręgowy podzielił ten pogląd, zwłaszcza mając na uwadze, iż oskarżony jest osobą dorosłą, poczytalną, zdolną do rozpoznania znaczenia własnych czynów i kierowania swoim postępowaniem, miał możliwość rozpoznania bezprawności swojego zachowania. Oskarżony w stanie nietrzeźwości prowadził bowiem motorower po drodze publicznej, gdzie przejeżdżają również inne pojazdy i korzystają z niej piesi. Przestępstwo zart. 178 a § 1 kkjest przestępstwem umyślnym. W ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu umyślnie. Oskarżony jest od wielu lat kierowcą, a zatem jest w pełni świadomy tego, jakie konsekwencje pociąga za sobą spożywanie alkoholu i prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości. Nic zatem nie tłumaczy zachowania oskarżonego. Kierując w stanie nietrzeźwości pojazdem mechanicznym oskarżony stwarzał zagrożenie zarówno dla siebie, jak i innych użytkowników ruchu. Winy oskarżonego nie umniejsza fakt, że kierował on motorowerem, który rozwija niewielką prędkość i ma niewielką masę, a droga którą się poruszał, nie należy do nadmiernie uczęszczanych.
Zgodnie zart. 66 § 1 kkSąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.
W przedmiotowej sprawie nie tylko stopień społecznej szkodliwości czynu przekraczał poziom nieznaczności, ale wysoki był również stopień zawinienia sprawcy, determinowany m.in. przez rozpoznawalność sytuacji oraz jej prawnej oceny, możliwość przeprowadzenia prawidłowego procesu motywacyjnego i podjęcia decyzji o postąpieniu zgodnym z prawem, zdolność do pokierowania zachowaniem.
Zdaniem Sądu Okręgowego w zaistniałym stanie rzeczy brak było podstaw do zastosowania wobec oskarżonego warunkowego umorzenia postępowania karnego, a orzeczona kara nie raziła nadmierną surowością. Mając na uwadze ustawowe zagrożenie karą czynu zart. 178 a § 1 kk, karę dwóch miesięcy pozbawienia wolności należało uznać za wyważoną, zwłaszcza, że jej dolegliwość zmniejsza fakt warunkowego zawieszenia wykonania na dwuletni okres próby.
W ocenie Sądu po stronie oskarżonego występują okoliczności obciążające – znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu, na który ma wpływ sposób działania oskarżonego i okoliczności przestępstwa. Oskarżony będąc doświadczonym kierowcą, doprowadzając się do znacznego stanu nietrzeźwości stwarzał zagrożenie dla innych użytkowników ruchu. Oskarżony spożywał alkohol w dniu zdarzenia, wiedząc, że będzie za chwilę chciał wypróbować naprawiony motorower. Jedyną okolicznością łagodzącą w ocenie Sądu jest dotychczasowa niekaralność oskarżonego.
Z kolei okoliczności dotyczące osoby oskarżonego nie mogą przesądzić o istnieniu podstaw do warunkowego umorzenia postępowania. Te okoliczności Sąd Rejonowy uwzględnił warunkowo zawieszając wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności. Nie sposób też przyjąć by wymierzonaG. B.kara 2 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat oraz zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych wszelkiego rodzaju na okres 3 lat była karą nadmiernie wysoką. Sąd odwoławczy podzielając stanowisko Sądu I instancji, nie dostrzegł okoliczności uzasadniających modyfikację orzeczonych wobec oskarżonego kary i środka karnego.
Sąd Rejonowy w pisemnych motywach wyroku należycie rozważył okoliczności obciążające i łagodzące, a wymierzając oskarżonemu karę, wymierzył ją w wysokości stanowiącej realną i stosowną dolegliwość dla oskarżonego, dlatego uznać należy, że wymierzona oskarżonemu kara spełnia wymogiart. 53 kk. Wszystkie te rozstrzygnięcia powinny przede wszystkim wpłynąć wychowawczo i zapobiegawczo na oskarżonego, ale także być czytelnym sygnałem dla społeczeństwa, że nie popłaca popełnianie przestępstw. Nie znajdując natomiast innych niż podniesione w apelacji uchybień, w szczególności tych podlegających uwzględnieniu niezależnie od kierunku i granic zaskarżenia orzeczenia, Sąd odwoławczy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
Nieuwzględnienie apelacji wywiedzionej na korzyść oskarżonego, zgodnie zart. 636 § 1 kpk, a przy braku warunków do zastosowaniaart. 624 § 1 kpk, skutkować musiało obciążeniemG. B.wydatkami za postępowanie odwoławcze oraz wymierzeniem mu opłaty za II instancję.