Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 463/17
Data wyroku: 2018-03-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jerzy Zalasiński
Słowa kluczowe: Składki na ubezpieczenie społeczne
Podstawa prawna: art. 477^14^ par. 1 kpc
Teza: W sprawie o ustalenie wysokości składek na ubezpieczenie społeczne sąd jest związany prawomocną decyzją organu rentowego o podleganiu ubezpieczeniom społecznym.

Sygn. akt IV U 463/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 marca 2018r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSO Jerzy Zalasiński

Protokolant

st. sekr. sądowy Dorota Malewicka

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2018r. wS.
odwołaniaM. C.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
z dnia 20 kwietnia 2017r. Nr(...)
w sprawieM. C.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o należności z tytułu składek

I
oddala odwołanie;

II
zasądza odM. C.na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sygn. akt IV U 463/17

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 20 kwietnia 2017r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS., działając na podstawieart. 83 ust. 1 i art. 32 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych(Dz. U. z 2016r. poz. 963 ze zm.), stwierdził, żeM. C.jest dłużnikiem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy. Zadłużenie wraz z należnymi odsetkami za zwłokę naliczonymi na dzień wydania decyzji, tj. 20 kwietnia 2017r., wynosi łącznie 26.444,65 zł, w tym z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne za okres od grudnia 2012r. do czerwca 2014r. w kwocie należności głównej 13.325,26 zł oraz odsetki za zwłokę – 4.120 zł; składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od września 2012 do czerwca 2014r. w kwocie należności głównej – 5.756,35 zł oraz odsetki za zwłokę – 1.819 zł; składek na Fundusz Pracy za okres od listopada 2012r. do czerwca 2014r. w kwocie należności głównej – 1.089,04 zł oraz odsetki za zwłokę w kwocie 335 zł. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, żeM. C.nie dopełnił obowiązku obliczania oraz opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy. Dlatego też ZUS wydał przedmiotową decyzję, w której określił wysokość zobowiązaniaM. C..
Odwołanie od tej decyzji złożyłM. C.i domagał się jej zmiany poprzez orzeczenie, że nie jest dłużnikiem ZUS. Odwołujący zawarł argumentację kwestionującą podleganie przez niego ubezpieczeniom społecznym na terenie Polski z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. W spornym okresieM. C.był bowiem zatrudniony na terenie Słowacji. Dlatego też odwołujący się zarzucił naruszenieart. 46 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychprzez jego zastosowanie oraz art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego przez jego nie zastosowanie jak również naruszenie art. 16 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego poprzez nienawiązanie kontaktu przez polski organ rentowy z właściwymi instytucjami ubezpieczeniowymi w związku z brakiem pewności co do właściwego ustawodawstwa dla odwołującego.M. C.zarzucił również naruszenie decyzji Komisji Administracyjnej A1 z 12 czerwca 2009r. w sprawie ustanowienia procedury dialogu i koncyliacji w zakresie ważności dokumentów określenia właściwego ustawodawstwa oraz udzielania świadczeń na mocy rozporządzenia nr 883/2004 w przedmiocie niezastosowania ustawodawstwa słowackiego.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie odM. C.kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Podał, iż ubezpieczony nie odwołał się od decyzji z dnia 30 listopada 2016r. stwierdzającej okres podlegania ubezpieczeniom z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Decyzja ta jest zatem prawomocna.M. C.nie uiścił należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i na Fundusz Pracy, wobec czego w dniu 20 kwietnia 2017r. organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję, czyli tzw. decyzję „wymiarową”. Argumentacja zawarta w odwołaniu dotyczy zasadności decyzji z dnia 30 listopada 2016r., tymczasem, wobec prawomocności decyzji z dnia 30 listopada 2016r., twierdzenia z odwołania nie mają wpływu na prawidłowość zaskarżonej decyzji z 20 kwietnia 2017r.

Sąd ustalił, co następuje:
M. C.w okresie od 1 września 2012r. do 30 czerwca 2014r. prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Ubezpieczony wskazywał, iż równolegle, tj. od 1 września 2012r. rozpoczął pracę na Słowacji na rzecz(...)D. P.. Ostatecznie, słowacki organ zabezpieczenia-S. P.decyzją z dnia 6 marca 2013r., która uprawomocniła się w dniu 7 sierpnia 2013r., stwierdził, że wobecM. C.jako pracownika zatrudnionego przez(...)D. P.w dniu 1 września 2012r. nie powstał obowiązek ubezpieczenia chorobowego, emerytalnego i związanego z funduszem gwarantowanych świadczeń pracowniczych. W tej sytuacji(...) OddziałwS.uznał, iż w przypadkuM. C.nie ma zastosowania art. 13 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.
W konsekwencji, organ rentowy wydał w dniu 30 listopada 2016r. decyzję, w której stwierdził, żeM. C.jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą, w okresie od 1 września 2012r. do 30 czerwca 2014r., podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu (decyzja -akta ZUS).
Decyzja z dnia 30 listopada 2016r. nie została zaskarżona przez ubezpieczonego, wobec czego stała się prawomocna.
Następnie, organ rentowy wszczął postępowanie w sprawie określenia wysokości należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy. Zaskarżoną decyzją z dnia 20 kwietnia 2017r., organ rentowy określił wysokość zadłużeniaM. C.względem ZUS z tytułu nieopłaconych, w stosunku do przedziału czasowego od września 2012r. do czerwca 2014r., składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy (decyzja akta ZUS).

Sąd zważył, co następuje:
OdwołanieM. C.nie zasługiwało na uwzględnienie.
Sąd zauważa, iż decyzja stwierdzająca podleganie ubezpieczeniom społecznym i decyzja określająca wysokość zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy nie są tożsame. Mają bowiem odmienny przedmiot rozstrzygnięcia. Pierwsza z przywołanych decyzji rozstrzyga o obowiązku objęcia określonej osoby ubezpieczeniem społecznym. Dotyczy zatem samej zasady podlegania ubezpieczeniom społecznym. Z faktem podlegania tym ubezpieczeniom powiązany jest obowiązek uiszczania należnych składek. Skoro zatem określona osoba podlega ubezpieczeniom społecznym, to ciąży względem niej obowiązek regulowania należności z tytuł składek. Druga natomiast ze wspomnianych decyzji dotyczy określenia wysokości zadłużenia i ma niejako wtórny charakter, gdyż nie rozstrzyga o samej zasadzie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia, a zatem nie wypowiada się o zasadności naliczenia składek. Rozstrzyga ona jedynie o wysokości tych należności. Co prawda, w zaskarżonej decyzji, tj. z dnia 20 kwietnia 2017r., organ rentowy użył sformułowania „stwierdza żeM. C.jest dłużnikiem ZUS z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy”, jednakże istota tej decyzji nie polega na rozstrzygnięciu o tym, czyM. C.podlega powyższym ubezpieczeniom. Wręcz przeciwnie, decyzja z dnia 20 kwietnia 2017r. określa jedynie wysokość zadłużenia ubezpieczonego. A zatem, precyzuje, w jakim zakresie wymiarze ubezpieczony pozostaje dłużnikiem ZUS.
Stwierdzić należy, iż argumentacja podnoszona w odwołaniu sprowadza się do kwestionowania zasady objęciaM. C.obowiązkiem ubezpieczenia społecznego na terenie Rzeczypospolitej Polskiej z tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym. Ubezpieczony powołał się bowiem na przepisy prawa Unii Europejskiej i przekonywał, iż zatrudnienie na terenie Słowacji wyklucza podleganie przez niego ubezpieczeniom społecznym na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.
Tymczasem Sąd w niniejszym postępowaniu nie miał kompetencji do badania merytorycznej trafności argumentacji ubezpieczonego. Sąd był bowiem związany treścią decyzji z dnia 30 listopada 2016r. Decyzja ta, jako prawomocna, wiąże Sąd w zakresie jej rozstrzygnięcia, czyli stwierdzenia podleganiaM. C., jako osoby prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą, w okresie od 1 września 2012r. do 30 czerwca 2014r., ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu. A zatem stanowisko organu rentowego jest prawidłowe.
Nie ma przy tym podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji. W toku postępowania nie ujawniły się bowiem żadne okoliczności, które przemawiałby za tym, iż organ rentowy błędne wyliczył wysokość istniejącego zadłużeniaM. C..
Mając na uwadze powyższe, na podstawieart. 47714§ 1 kpc, odwołanie podlegało oddaleniu.
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania Sąd oparł na wynikającej zart. 98 § 1 kpcregule odpowiedzialności za jego wynik. Dlatego też, mając na uwadze wysokość roszczenia ZUS, na podstawie przywołanego przepisu orazart. 98 § 3 kpcw zw. zart. 99 kpcoraz § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804 ze zm.), Sąd zasądził od ubezpieczonego na rzecz organu rentowego kwotę 3600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji wyroku.