Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1603/17
Data wyroku: 2018-12-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ludmiła Tułaczko, Anna Zawadka, Adam Bednarczyk
Słowa kluczowe: Paserstwo
Podstawa prawna: art. 291 § 1 kk

Warszawa, dnia 4 grudnia 2018 r.
Sygn. akt VI Ka 1603/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Anna Zawadka
Sędziowie:  SO Adam Bednarczyk
SO Ludmiła Tułaczko (spr.)
protokolant: protokolant sądowy stażysta Paulina Sobota
przy udziale prokuratora Waleriana Janasa
po rozpoznaniu dnia 4 grudnia 2018 r.
sprawyS. W.s.T.iI.,ur. (...)wW.
oskarżonego o przestępstwa zart. 258 § 1 kkiart. 291 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk,art. 263 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
z dnia 10 sierpnia 2017 r.    sygn. akt III K 730/15
uchyla zaskarżony wyrok w pkt 1 o czyn zart. 258 § 1 kkiart. 291 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kki sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie do ponownego rozpoznania; w pozostałej części dotyczącej czynu zart. 263 § 2 kkzaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

SSO Ludmiła Tułaczko   SSO Anna Zawadka   SSO Adam Bednarczyk
Sygn. akt VI Ka 1603/17

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie, rozpoznawał sprawę sygn. akt III K 730/15S. W., oskarżonego o to, że:

1
w okresie od wiosny do października 1996r. wW.działając w ramach czynu ciągłego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu obrót skradzionymi samochodami przyjmował na przechowanie samochody pochodzące z kradzieży oraz dokumenty do nich w tym, samochódM.nr rej. (...)o wartości ok. 300.000 zł pochodzący z kradzieży dokonanej w dniu 09.10.1996r. na szkodęR. B.,J. (...)onr rej. (...)o wartości 80.000 zł skradziony w dniu 12.10.1996r. i samochódA.nr rej. (...)o wartości nie mniejszej niż 125.000 zł, wszystko o wartości łącznej nie mniej niż 500.000 zł

tj. o czyn zart. 258 § 1 kkiart. 291 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk

2
w dniu 13 kwietnia 1996r. wW.posiadał bez wymaganego zezwolenia posiadał broń palną w postaci karabinka sportowegoK.nr(...)oraz karabinka typuW.nr(...)oraz 12 sztuk amunicji(...), 19 sztuk amunicji do dubeltówki(...)oraz 28 sztuk amunicji doK.

tj. o czyn zart. 263 § 2 kk.
Wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2017r.

1
w ramach zarzucanego oskarżonemu w pkt. 1 komparycji wyroku ( pkt. VIII aktu oskarżenia) czynu ustalił, iż polegał on na tym, że w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętym zamiarem w dacie bliżej nieustalonej w miesiącach od wiosny do października 1996r. wW.działając w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu obrót skradzionymi samochodami przyjął na przechowanie samochód osobowy markiA.onr rej. (...)o wartości 125.000 zł stanowiący własnośćT. S., dwie tablice rejestracyjne o nr.(...)samochodu markiM.stanowiącego własnośćR. B., dwie tablice rejestracyjne o nr.(...)samochodu markiJ. (...)i dokumenty do w/w pojazdów wiedząc, że w/w przedmioty pochodzą z czynu zabronionego i czyn ten wypełnia znamiona czynu zart. 258 § 1 kkw zw. zart. 291 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kki na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 kkpostępowanie umorzył;

2
uznał oskarżonegoS. W.za winnego czynu zarzucanego mu w pkt. 2 komparycji wyroku ( pkt. IX aktu oskarżenia) i za ten występek na podstawieart. 263 § 2 kkskazał go i wymierzył mu karę 1 ( jednego) roku pozbawienia wolności;

3
na podstawieart. 69 § 1 i § 2 kkw zw. zart. 70 § 1 pkt. 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary warunkowo zawiesił na okres 3,- ( trzech) lat próby;

4
na podstawieart. 71 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego obok kary pozbawienia wolności karę grzywny w wymiarze 100,- (stu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10,- (dziesięciu) złotych;

5
zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Od powyższego wyroku apelacje złożyli oskarżony oraz prokurator.
OskarżonyS. W.wyrok zaskarżył w całości. Wyrokowi zarzucił:
1. obrazę przepisów prawa procesowego :
-art. 5 § 2 k.p.k.przez jego niezastosowanie i nierozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonegoS. W.w sytuacji, kiedy na potwierdzenie zasadności oskarżenia nie przemawia żaden wiarygodny dowód , w tym dowód z zeznań świadków mogących potwierdzić winę oskarżonego w ramach czynów zarzucanych oskarżonemu, jak również okoliczności sprawy ujawnione w trakcie postępowania w sprawie nie potwierdziły w sposób nie budzący wątpliwości udziału oskarżonego polegających tak na przyjęciu na przechowanie przedmiotów pochodzących z czynu zabronionego jak i posiadania broni palnej oraz amunicji, przy czym ujawnione ustalania w sprawie dokonane na podstawie dostępnego i zgromadzonego materiału dowodowego wykluczają wręcz rolę oskarżonego, jako potencjalnego sprawcę czynów, za które został skazany, gdzie w sytuacji zakwestionowania przez oskarżonego swojej winy nie sposób uznaćS. W.za winnego;
2.art. 4 k.p.k.w zw. zart. 92 k.p.k.przez oparcie rozstrzygnięcia jedynie o fragmentaryczny materiał dowodowy oraz pominięcie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonegoS. W.tj. wskazania przez oskarżonego faktycznych osób, które mogły dokonać przestępstw zarzucanych oskarżonemu w sytuacji, kiedy oskarżony jedynie wynajmował od osoby trzeciej garaż w którym odnaleziono skradzione pojazdy , garaż użytkowany był też przez osoby narodowości białoruskiej i to w/ w osoby mogły przechowywać w tym garaży swoje pojazdy bez zgody i wiedzyS. W.;
3.art. 7 k.p.k.i oparcie treści wyroku o dowolność a nie swobodność w zakresie oceny dowodów, co objawiło się w wysnuciem błędnego wniosku w uznaniu winy oskarżonegoS. W.tak w zakresie przechowania skradzionych pojazdów, jak i nielegalnego posiadania broni w sytuacji, kiedy miejsce w którym doszło do ujawnienia pojazdów było użytkowane także przez osoby trzecie, do których należały odnalezione pojazdy zaś broń i amunicja przypisywana oskarżonemu należały do wskazach przez oskarżonego(...)i nie była własnością oskarżonego;
W konkluzji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoS. W.od wszystkich zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie spawy do ponownego rozpoznania
Prokurator na podstawieart. 425 § 1 i 2 k.p.k.iart. 444 k.p.k.zaskarżył wyrok w części dotyczącej punktu I -ego sentencji wyroku, a mianowicie w zakresie umorzenia postępowania przeciwko oskarżonemuS. W., co do zarzucanego mu czynu zart. 258 § 1 kkiart. 291 § 1 kkw zw. zart. 294 §1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.na niekorzyść oskarżonegoS. W..
Na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.iart. 438 pkt 3 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił mający wpływ na treść orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za postawę wydanego orzeczenia, polegający na uznaniu że oskarżonyS. W.nie przyjął na przechowanie pochodzących z przestępstwa samochodów markiM.onumerze rejestracyjnym (...)o wartości ok. 300 000 zł orazJ. (...)onumerze rejestracyjnym (...)o wartości ok. 80 000 zł a jedynie tablice rejestracyjne i dokumenty od ww pojazdów, co skutkowało niezasadnym wyeliminowaniem z opisu i kwalifikacji prawnej zarzuconego oskarżonemuS. W.czynuart. 294 § 1 kk, co z kolei skutkowało przyjęciem iż występek zarzucony oskarżonemu uległ przedawnieniu a w konsekwencji umorzeniem postępowania w tym zakresie wobec wystąpienia negatywnej przesłanki procesowej zart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k., podczas gdy z zebranego materiału dowodowego w sposób obiektywny i logiczny wynika, że działanie oskarżonego polegające na przyjęciu na przechowanie przedmiotów pochodzących z przestępstwa dotyczyło całych pojazdów markiM.onumerze rejestracyjnym (...)orazJ. (...)onumerze rej (...)wraz z ich tablicami rejestracyjnymi oraz dokumentami, co z kolei prowadzi do wniosku, iż z kwalifikacji prawnej i opisu czynu zarzuconego oskarżonemu w punkcie VIII aktu oskarżenia niezasadnie wyeliminowanoart. 294 § 1 kkzaś sam zarzuconyS. W.czyn nie uległ przedawnieniu.
Na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.art. 437 §1 k.p.k.iart. 454 § 1 k.p.k.wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej punktu I -ego sentencji wyroku, a mianowicie w zakresie umorzenia postępowania przeciwko oskarżonemuS. W., co do zarzucanego mu czynu zart. 258 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 k.k.z powodu przedawnienia karalności czynu i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.
Sąd odwoławczy, zważył, co następuje:
Apelacja oskarżonego nie jest zasadna a wskazane w niej wnioski nie zasługują na uwzględnienie. Sąd I instancji prawidłowo, w oparciu o zgromadzony w tej sprawie materiał dowodowy, przypisał oskarżonemu przestępstwo nielegalnego posiadania broni palnej. Ustalenia sądu I instancji oparte zostały o wyniki przeszukania posesji oskarżonegoS. W.z dnia 13 kwietnia 1996 r., podczas którego broń palną odnaleziono w pomieszczeniu znajdującym się nad kawiarnią położoną na posesji przyulicy (...)wW.. Oskarżony nie miał pozwolenia na znalezioną broń zaś z opinii biegłego wynika jednoznacznie, że karabinki(...)iW.wraz z ujawnioną amunicją są zdolne do oddania strzału. Oskarżony zmiennie wyjaśniał opisując, w jakich okolicznościach wszedł w posiadanie zatrzymanej broni. Z wyjaśnień wynika, że kupił ją na terenie Austrii i nielegalnie przywiózł do Polski. Broń nabył w celu obrony. Wyjaśnił także zmieniając wersję zdarzeń, że broń pozostawili pracownicy budujący stajnię na jego posesji. Jednak nie potrafił wskazać, do kogo ta broń należy, chociaż jak wyjaśnił, okazano mu pozwolenie na tę broń a nawet z niej strzelał na terenie swojej posesji. Wobec powyższego należy podzielić stanowisko sądu I instancji, który zasadnie uznał za niewiarygodną tę część wyjaśnień, w których oskarżony twierdził, że broń należy do innych osób i tylko przez zaniedbanie nie została zwrócona właścicielom lub przekazana Policji. Z prawidłowych ustaleń wynika, że oskarżony miał świadomość posiadania nielegalnie broni palnej wiedział, że znajduje się w jego posiadaniu i fakt ten akceptował. Takie zachowanie wypełnia znamiona przestępstwa zart. 263 § 2 k.k.Wymiar kary za to przestępstwo – przy zastosowaniu warunkowego zawieszenia wykonania kary, jest adekwatny do zawinienia. Jak wynika z pisemnego uzasadnienia przy wymiarze kary sąd I instancji uwzględnił przede wszystkim fakt upływu ponad 20 lat od zdarzenia. Jak wynika z karty karnej (k- 409) oskarżony obecnie nie jest karany. Sąd I instancji orzekł także karę grzywny, która w sytuacji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności stanowi realną dolegliwość dla oskarżonego. Tak więc, orzeczonej kary za to przestępstwo nie można uznać za rażąco niewspółmiernie surową w rozumieniuart.  438 pkt 4 k.p.k.
Za zasadną sąd odwoławczy uznał apelację prokuratora w zakresie czynu I zart. 258 § 1 k.k.iart. 291 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 k.k.W tej części wyrok należało uchylić nie podzielając argumentów sądu I instancji, jak również zarzutów oskarżonego. Nie ulega wątpliwości, że oskarżony od 1994 r. wynajmował od świadkaE. R.garaż znajdujący się na posesji przyulicy (...)wW.. Do tego garażu otrzymał klucz a drugi znajdował się w posiadaniu właścicielki. Nie ulega też wątpliwości, żeS. W.dorobił drugi komplet kluczy lecz nie wydał goE. R.. Klucz przekazałO. B.. A drugi zatrzymał dla siebie. Te okoliczności wynikają z wyjaśnień świadkówE. R.,W. G.oraz z wyjaśnień oskarżonego. Za podnajem garażu oskarżony rozliczał się zO. B.. Nie można uznać za słuszne zarzutów oskarżonego, że nie wiedział o tym, iż w tym garażu przechowywane są samochody pochodzące z kradzieży. Wyjaśnieniom oskarżonego przeczą zeznania świadkówE. R.iW. G.. Z zeznań tych świadków wynika, że bardzo często w garażu przechowywane były samochody różnych zachodnich marek, także na zagranicznych tablicach rejestracyjnych. Przy wprowadzaniu tych samochodów do wynajmowanego garażuS. W.często był obecny w towarzystwie innych mężczyzn zaś świadkomE. R.iW. G.tłumaczył fakt garażowania samochodów różnych marek powołując się na to, że pracuje w Niemczech i te pojazdy stamtąd pochodzą. Oskarżony wiedział więc, jakie pojazdy znajdują się w garażu. Wyniki przeszukania przeprowadzonego w dniu 23 października 1996r. wskazują jednoznacznie, że znajdował się tam samochódA.nr rej. (...), stanowiący własnośćT. S., który został przez niego utracony w wyniku rozboju w dniu 21 października 1996 r., o wartości 125.000 złotych.  W wynajmowanym garażu znajdowały się wśród innych tablic tablice rejestracyjne o numerach(...)i(...), dokumenty wystawione na nazwiskoD. W.iK. G.. Nie ulega wątpliwości, że samochód markiM.nr rej. (...)o wartości ok. 300.000 zł został skradziony w wyniku rozboju w dniu 09.10.1996r. zaśJ. (...)onr rej. (...)o wartości 80.000 zł został skradziony w dniu 12.10.1996r. na szkodęA. M.z niestrzeżonego parkingu przyul. (...)wW.. Istotnie, w zakresie paserstwa samochodówM.iJ. (...)proces miał charakter poszlakowy gdyż podczas przeszukania garażu nie znaleziono tych pojazdów. Aby uznać poszlaki za przekonujące muszą układać się w nieprzerwany łańcuch, który prowadzi do jedynego logicznego wniosku o winie oskarżonego. Sąd I instancji rozważył fakt ujawnienia w garażu wynajmowanym przez oskarżonego tablic rejestracyjnych samochodówM.iJ. (...)oraz dokumentów, które znajdowały się w chwili rozboju w samochodzieM.. Uznał jednak, że i tablice rejestracyjne i dokumenty wystawione na nazwiskoD. W.iK. G.mogły znaleźć się w miejscu ich ujawnienia w innych okolicznościach niż w wyniku ukrycia tych pojazdów przez oskarżonego w wynajmowanym garażu np. w wyniku ich przypadkowego znalezienia przez oskarżonego lub przyniesienia przez nieustaloną osobę do tego garażu. Ponadto podczas przeszukania znaleziono także inne tablice rejestracyjne, które pochodziły ze skradzionych pojazdów lecz w tym zakresie oskarżonemu nie postawiono zarzutów, chociaż oparte są na tych samych podstawach faktycznych. Ten tok rozumowania zawiera jednak luki, które nie pozwalają uznać go za przekonujący. Ocena sądu I instancji opiera się tylko na części materiału dowodowego i nie uwzględnia wszystkich okoliczności sprawy. Przede wszystkim w garażu wynajmowanym od świadkaE. R.nie znaleziono wyłącznie dokumentów należących doD. W.iK. G., które bezsprzecznie znajdowały się w samochodzieM.w momencie kradzieży. W wyniku przeszukania garażu znaleziono także części wymontowane z tego samochodu. ŚwiadekD. W.(k- 2963 v tom 11) rozpoznał uchwyt do ładowarki z częściową instalacją samochodową telefonu komórkowego oraz klamkę samochodową do samochoduM.. Sąd I instancji nie rozważył czy fakt ten uzasadnia wniosek, że samochódM.po kradzieży znajdował się w tym garażu wynajętym przez oskarżonego oraz czy został tam częściowo zdemontowany. Uznając, że brak jest dowodów, aby przypisać oskarżonemuS. W.przestępstwo paserstwa 3 pojazdów, sąd I instancji nie rozważył łącznie następujących okoliczności:
-ujawnienie samochoduA.nr rej. (...), o wartości 125.000 złotych pochodzącego z rozboju dokonanym w dniu 21 października 1996r. naT. S., w garażu, który wynajmował oskarżony ,
-ujawnienie w zasadzie licznych dokumentów, które znajdowały się w skradzionym w wyniku rozboju w dniu 09.10.1996r samochodzieM.nr rej. (...)o wartości ok. 300.000 zł,w tym pieczątekfirmy (...), aktów notarialnych, książeczki czekowejK. G.i jego notesu z zapiskami,
-ujawnienie części samochodowych w postaci uchwytu do ładowarki z częściową instalacją samochodową telefonu komórkowego oraz klamki do samochoduM., które rozpoznał świadekD. W., jako pochodzące ze skradzionego samochodu,
-ujawnieni tablic rejestracyjnych samochoduJ. (...)onr rej. (...)o wartości 80.000 zł, który został skradziony w dniu 12.10.1996r.
-bliskiego związku czasowego pomiędzy kradzieżami samochodów a ujawnieniem samochoduA.oraz tablic rejestracyjnych samochodówM.iJ. (...)w garażu wynajmowanym przez oskarżonego od świadkaE. R..
Zgodnie zart.331 § 1 k.p.k.to prokurator decyduje o zakresie oskarżenia. Fakt, że oskarżony w wynajmowanym garażu posiadał jeszcze inne tablice rejestracyjne pochodzące ze skradzionych samochodów ma wpływ na ocenę jego wyjaśnień pod kątem ich wiarygodności a ilość ujawnionych przedmiotów wyklucza przypadkowe działanie. Tej okoliczności sąd I instancji nie rozważył.S. W.wyjaśnił, że poza luźną znajomością nic go nie łączyło zO. B., któremu podnajął garaż wynajmowany odE. R.. Tymczasem oskarżony był posiadaczem samochoduB.nr rej. (...)o numerze nadwozia(...). W dniu 16 lipca 1995r.S. W.zgłosił utratę dowodu rejestracyjnego tego samochodu. Natomiast w dniu 2 kwietnia 1995r. samochodem onumerze rejestracyjnym (...)ale o identycznym numerze nadwozia granice polsko – białoruską przekroczył właśnieO. B.(k- 2187). Świadczy to o tym, że obaj wymienieni znali się wcześniej a numery identyfikacyjne samochodu były wykorzystywane do przemytu samochodu.
Wobec powyższego z uwagi na łączną wartość samochodów, która zgodnie zart. 115 § 5 k.k.przekracza kwotę 200 000 zł, czyli stanowi mienie znacznej wartości należy uznać, że przedawnienie jeszcze nie nastąpiło. Zgodnie zart. 101 § 1 pkt 2 a k.k.iart. 102 k.k.nastąpi dopiero w 2021r. Z uwagi na datę zarzutu należy wskazać, że także przepisyKodeksu karnego z 1969r.wart. 215 § 2 d.k.k.przewidywały karalność paserstwa dotyczącego mienia znacznej wartości. Oskarżonemu zarzucono także działanie w ramach zorganizowanej grupy przestępczej w okresie od  wiosny do października 1996r. Biorąc pod uwagę datę zarzutu należy stwierdzić, że dotyczy on okresu obowiązywania Kodeksu karanego z 1969r. Kodeks ten nie przewidywał przestępstwa udziału w zorganizowanej grupie przestępczej. Zgodnie zart. 4 § 1 k.k.przepisart. 258 § 1 k.k.nie znajduje więc zastosowania w niniejszej sprawie.Art. 25 § 1 pkt 2 k.p.k.określa właściwość sądu okręgowego, jako sądu I instancji w przypadku przestępstwa udziału w zorganizowanej grupie przestępczej. Ponieważart. 4 § 1 k.k.wyłącza możliwość przypisania oskarżonemu przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.sąd odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok przekazując sprawę w części dotyczącej pierwszego czynu do Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi- Południe w Warszawie do ponownego rozpoznania. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie w tej części sąd odwoławczy powołuje się na postanowienia Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 28 lutego 2013 r. sygn. II AKz 52 /13, z którego wynika, że: „przy badaniu przez sąd swojej właściwości nie tylko nie jest niedopuszczalne, ale wręcz konieczne jest zastosowanieart. 4 § 1 kk. jeżeli tylko od czasu popełnienia przestępstwa do czasu podejmowania decyzji w przedmiocie właściwości sądu nastąpiła zmiana ustawy, a przepisy przejściowe nie regulują inaczej tej kwestii do ustalenia właściwości sądu, do czego sąd zobowiązany jest na podstawieart. 35 § 1 k.p.k.konieczne jest dokonanie właściwej kwalifikacji czynu a to możliwe jest tylko przy uwzględnieniuart. 4 § 1 k.k”. Z tych powodów sąd odwoławczy na podstawieart. 437 § 2 k.p.k.uchylił zaskarżony wyrok i w części dotyczącej czynu I sprawę przekazał sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W toku ponownego rozpoznania tej sprawy należy zgodnie zart. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k.ocenić zgromadzony w tej sprawie materiał dowodowy, w tym przede wszystkim protokół przeszukania garażu z dnia 23 października 1996r., który należy rozważyć w kontekście zeznań świadkówD. W.iK. G.. Należy także rozważyć kwalifikację prawną czynu. Mając powyższe na uwadze sąd odwoławczy orzekł, jak w wyroku.
Rozstrzygniecie o kosztach sądowych w postępowaniu odwoławczym w części dotyczącej czynu zart. 263 § 1 k.k.znajduje swoje uzasadnienie w treściart. 624 § 1 k.p.k.z uwagi na informacje uzyskane z platformy e- puap (k- 423)
SSO Ludmiła Tułaczko SSO Anna Zawadka SSO Adam Bednarczyk