Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V K 59/18
Data wyroku: 2018-04-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Joanna Kasicka

Sygn. akt V K 59/18

WYROK ŁĄCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 kwietnia 2018 r.
Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie, Wydział V Karny w składzie:
Przewodnicząca: sędziaJoanna Kasicka
Protokolant: Hanna Zielska
przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej Szczecin – Niebuszewo w Szczecinie – Roberta Rybińskiego

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2018 r.
sprawy:
R. N.,synaE.iU. z domu K.,urodzonego (...)wR.
skazanego prawomocnymi wyrokami:
1) łącznym Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 12 lipca 2017 r. (IV K 358/17) obejmującym wyrok Sądu Rejonowego w Gryficach z dnia 21 kwietnia 2015 r. (VII K 95/15) za przestępstwoart.279§1 kki wyrok Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 19 kwietnia 2016 r. (IVK 950/15) za przestępstwo zart.279§1 kk, na karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz 120 stawek dziennych grzywny po 10 zł. każda, i która to kara jest wykonywana w okresie od 5.01.2017 r., godzina 11.20
2) Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 16 stycznia 2018 r. (V K 367/17), za przestępstwo zart.278§5 kkw zb. zart.278§1 kkw zw. zart.11§2 kkw zart.12 kk, popełnione w dniu 2 stycznia 2016 r., na karę 1 roku pozbawienia wolności, która to kara nie została dotychczas wykonana
3) Sądu Rejonowego w Gryficach VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Łobzie z dnia 12 maja 2015 r. (VIIW 289/15), za wykroczenie z art.87§2 kw, popełnione w dniu 13 marca 2015 r., na karę 300 złotych grzywny
I. Na podstawieart.85 kk,art.86§1 kk, łączy orzeczone wyrokami opisanymi w punktach 1) – 2) kary pozbawienia wolności i wymierza karę łączną 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
II. na podstawieart.572 kpkumarza postępowanie w odniesieniu do wyroku opisanego w punkcie 3)
III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. P.kwotę 147,60 (stu czterdziestu siedmiu złotych i sześćdziesięciu groszy) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu.
IV. zwalnia skazanego od ponoszenia wydatków postępowania w sprawie o wydanie wyroku łącznego.
VK 59/18

UZASADNIENIE
R. N.została skazany prawomocnymi wyrokami:
1) łącznym Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 12 lipca 2017 r. (IV K 358/17) obejmującym wyrok Sądu Rejonowego w Gryficach z dnia 21 kwietnia 2015 r. (VII K 95/15) za przestępstwoart.279§1 kki wyrok Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 19 kwietnia 2016 r. (IVK 950/15) za przestępstwo zart.279§1 kk, na karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz 120 stawek dziennych grzywny po 10 zł. każda, i która to kara jest wykonywana w okresie od 5.01.2017 r., godzina 11.20
2) Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 16 stycznia 2018 r. (V K 367/17), za przestępstwo zart.278§5 kkw zb. zart.278§1 kkw zw. zart.11§2 kkw zart.12 kk, popełnione w dniu 2 stycznia 2016 r., na karę 1 roku pozbawienia wolności, która to kara nie została dotychczas wykonana
3) Sądu Rejonowego w Gryficach VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Łobzie z dnia 12 maja 2015 r. (VIIW 289/15), za wykroczenie z art.87§2 kw, popełnione w dniu 13 marca 2015 r., na karę 300 złotych grzywny
dowód: odpisy wyroków k.14, 16, 40
Z posiadanych informacji wynika, że w/w był też karany sądownie wyrokiem z dnia 23.04.2001 r. przez Sąd Rejonowy w Łobzie za przestępstwa zart.278§1 kkiart.279§1 kk, a także wyrokiem z dnia 2.10.2008 r. przez Sąd w Roskilde – Dania, za prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu.
dowód: karta karna k. 9-10
Zachowanie skazanego w czasie odbywania kary generalnie nie budzi zastrzeżeń. Wobec skazanego nie stosowano środków przymusu bezpośredniego. Nie deklaruje on przynależności do podkultury przestępczej. Wobec popełnionych przestępstw ustosunkowany jest krytycznie.
dowód: opinia Dyrektora ZKN.k.18-19
Wszystkie dowody zgromadzone w sprawie zasługują na uwzględnienie, mają one charakter dokumentarny i zostały wytworzone w sposób prawem przewidziany.
Wszystkie wyroki podlegające łączeniu uprawomocniły się po 1 lipcu 2015 r., a zatem mają do nich zastosowanie nowe reguły łączenia kar.
Na podstawieart.572 kpksąd umarzył postępowanie w odniesieniu do wyroku opisanego w punkcie 3), albowiem z brzmieniaart.85§1 kkwynika, że karę łączną orzeka się wówczas, gdy sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw. Tymczasem wyrok opisany w punkcie 3) dotyczył skazaniaR. N.za wykroczenie, a zatem z mocy prawa nie mógł być łączony.
Zatem łączeniu podlegały tylko kary opisane w wyrokach, o których mowa w punkcie 1) i w punkcie 2). Dolną granicą kary łącznej jest, zgodnie zart. 86 § 1 kk, kara najsurowsza. Górną granicą kary łącznej jest suma kar jednostkowych. A zatem orzekając w niniejszej sprawie sąd mógł orzec karę od 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności do 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Przestępstwa, za któreR. N.był skazywany są w zasadzie jednorodzajowe (przestępstwa przeciwko mieniu), popełnione z tych samych pobudek, zaś sam skazany był już wcześniej karany sądownie (wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2001 r., wyrokiem z dnia 2 października 2008 r.). To świadczy o tym, że skazany nie wyciągnął dotychczas właściwych wniosków z wyroków skazujących, co też przemawiało za koniecznością kumulowania kar. Z drugiej jednak strony przestępstwa te, zostały popełnione w bliskim odstępstwie czasowym, przy czym nie były to przestępstwa o bardzo wysokim stopniu społecznej szkodliwości. To pozwalało na zastosowanie tylko w niewielkim zakresie zasady absorpcji. Tym bardziej, że jeden z dwóch wyroków podlegających łączeniu był wyrokiem łącznym. Warto zwrócić uwagę, że z jednej strony opinia o skazanym jest pozytywna, z drugiej jednak wskazuje na dobre przystosowanie się skazanego do warunków izolacji.
Zdaniem sądu w sprawie należy zatem zastosować w części zasadę kumulacji, zaś w niewielkim zakresie zasadę absorpcji. Dlatego też sąd wymierzył karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Orzeczenie o kosztach sąd wydał na podstawieart. 624 k.p.k.uznając, że skazany nie ma możliwości ich uiszczenia.
Orzeczenie o wynagrodzeniu obrońcy za pomoc prawną udzieloną z urzędu sąd podjął na podstawie § 17 ust. 5 w zw. z § 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie znajdując podstaw do podwyższenia stawki.
Kierując się wyżej wskazanymi motywami Sąd Rejonowy orzekł, jak w części dyspozytywnej wyroku.