Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V K 615/16
Data wyroku: 2017-12-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Kasicka

Sygn. akt V K 615/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 grudnia 2017 r.
Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie w V Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Joanna Kasicka
Protokolant: Hanna Zielska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Szczecin - Niebuszewo w Szczecinie Aldony Ścisłowskiej

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 5.09.2016 r., 12.10.2016 r., 28.11.2016 r., 11.01.2017r., 8.03.2017 r., 27.03.2017 r., 12.06.2017 r., 18.09.2017 r., 22.11.2017 r.
sprawy:
D. G.
synaS.iB. z domu K.
urodzonego (...)wS.
oskarżonego o to, że:
w dniu 31 stycznia 2016 roku wS.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z czterema nieustalonymi mężczyznami, kopałJ. C. (1)iP. K. (1)po całym ciele, wskutek czego doprowadził uJ. C. (1)do naruszenia funkcji narządów ciała jakimi jest powieka oka prawego, grzbiet nosa, warga górna, kolano i przedramię prawe oraz uP. K. (1)doprowadził do naruszenia funkcji powłok miękkich głowy i twarzy, kończyny górnej i dolnej prawej jako narządów ciała, na okres zbliżony do dni 7, czym naraził ww. pokrzywdzonych na wystąpienie skutku określonego wart.157§1 k.k.,
tj. o czyn zart. 158§1 k.k.

I
D. G.uznaje za winnego tego, że w dniu 31 stycznia 2016 roku wS., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi mężczyznami, brał udział w pobiciuJ. C. (1)iP. K. (1), w trakcie którego pokrzywdzeni byli bici rękoma po całym ciele i narażając ich tym samym na naruszenie czynności narządów ciała lub rozstrój zdrowia to jest czynu zart.158§1 kki za przestępstwo to, na podstawieart.158§1 kk, wymierza mu karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności.

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 kkwykonanie kar pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lata próby.

III
na podstawieart.72§1 pkt 1 kkzobowiązuje oskarżonego do informowania sądu o przebiegu okresu próby

IV
na podstawieart. 71 § 1 kkorzeka wobec oskarżonego karę grzywny w wysokości 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych po 10 (dziesięć) złotych każda.

V
na podstawieart.46§2 kkzasądza odD. G.kwoty po 1000 (jeden tysiąc) złotych na rzeczJ. C. (1)iP. K. (1)tytułem nawiązki

VI
na podstawieart. 627 kpk,art.2 ust.1 pkt 3 i art.3 ust.2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym 260 (dwieście sześćdziesiąt) złotych opłaty.

VK 615/16

UZASADNIENIE
W dniu 30 stycznia 2016 r.J. C. (1)w towarzystwie swojej konkubinyA. R. (1)i swojej córkiJ. C. (2)oraz jej chłopakaP. K. (1)iK. T.postanowili udać się na zabawę doklubu (...)usytuowanego w budynkuP.przypl. (...)wS.. W/w mieli w klubie tym zarezerwowany na tę noc stolik. Przed wyjściem wszyscy spożyli w niewielkiej ilości alkohol.J. C. (1)wypił jednego drinka,A. R. (1)dwa małe piwa,J. C. (2)iP. K. (1)po dwa małe drinki. Około godziny 23.10 wszyscy weszli do DiscoF.. Tam tańczyli i prowadzili rozmowy a na ich stoliku, który znajdował się na końcu sali stał m. in. alkohol. W trakcie zabawy na parkiecieP. K. (1)poszturchnął jednego z pracowników DiscoF.. Pokrzywdzony zauważył, że mężczyzna ten był ubrany w czarny obcisły podkoszulek z krótkimi rękawami i w dżinsy. W ten sam sposób ubrani byli inni mężczyźni pracujący w tym czasie w lokalu, a wśród nich ci, którzy sprawdzali bilety przy wejściu do DiscoF.. Dlatego też w/w uznał, że poszturchnął pracownika ochrony lokalu, którym jak się później okazało byłD. G.. Oskarżonego wyróżniał tatuaż na całej długości prawej ręki oraz tatuaż na karku.D. G.chwycił wówczasP. K. (1)za rękę i wykręcił ją do tyłu a następnie wyprowadził tak trzymanego mężczyznę do schodów usytuowanych obok szatni.P. K. (1)wyszedł na zewnątrz budynku.J. C. (2)zadzwoniła doA. R. (1)by powiedzieć jej o zajściu i poprosić o przyniesienie torebki, którą pozostawiła przy stoliku.A. R. (1)telefonu nie odebrała.J. C. (2)weszła wówczas do klubu i poinformowała ojca o zdarzeniu.J. C. (1)wyszedł na zewnątrz i razem zP. K. (2)postanowili zamienić się górnymi częściami garderoby a następnie ponownie wejść do DiscoF.. Po około 15 do 20 minut od ponownego wejścia mężczyzn doklubu (...)poprosiłaJ. C. (2), aby ta wskazała jej mężczyzn, którzy wyprowadzili jej chłopaka z klubu. Osobami wskazanymi przezJ. C. (2)było dwóch identycznie ubranych mężczyzn (w czarne obcisłe koszulki z krótkimi rękawami i dżinsy) różniących się wzrostem. Niższym z nich byłD. G..A. R. (1)podeszła do mężczyzn i zapytała dlaczegoP. K. (1)musiał opuścić lokal skoro cały czas zachowuje się spokojnie. Wtedy mężczyzna wyższego wzrostu nie udzielając odpowiedzi podszedł do stolika, przy którym nadal siedzieliJ. C. (2),J. C. (1)iP. K. (1).A. R. (1)udała się w ich kierunku. W ślad za kolegą ruszył równieżD. G.. Wyższy mężczyzna, który jako pierwszy dotarł do stolika złapał niespodziewanie siedzącegoJ. C. (1)od tyłu za szyję zakładając mu tzw. krawat i wykręcił pokrzywdzonemu ręce do tyłu.J. C. (1)szarpiąc się usiłował uwolnić się z uścisku. Wtedy do szarpiących się mężczyzn dołączyłD. G.. TymczasemA. R. (1)na skutek przypadkowego popchnięcia przez jednego z szarpiących się mężczyzn przewróciła się na ziemię. Ochroniarz podduszającJ. C. (1)wyprowadził pokrzywdzonego poza lokal aż do miejsca, gdzie usytuowana była szatnia. Inni pracownicy lokalu wyprowadzili na zewnątrzP. K. (1)i wypchnęliA. R. (1)iJ. C. (2). Wymienieni zabrali z szatni swoje kurtki i płaszcze i udali się w stronę pobliskiego przystanku tramwajowego usytuowanego wzdłuż budynku, w którym dawniej mieścił sięsklep (...). Kiedy byli na wysokości pobliskiego kasyna gierA. R. (1)iJ. C. (2)szły przodem aP. K. (1)iJ. C. (1)za nimi. W pewnym momencie do idących z tył dobiegła grupka 6-8 mężczyzn, wśród których był oskarżony. Każdy z nich ubrany był w czarny podkoszulek z krótkimi rękawami i w dżinsy. Mężczyźni ci uderzaliP. K. (1)iJ. C. (1)aż pokrzywdzeni przewrócili się na ziemię a następnie bili rękoma po całym ciele.P. K. (1)nie oddawał ciosów, starał się utrzymać pozycję leżącą na boku i zakrywać rękoma twarz. KiedyJ. C. (1)przewrócił się na ziemię i otrzymywał uderzenia, wyciągną z kieszeni scyzoryk, który zawsze nosi przy sobie i zaczął wymachiwać nim na oślep licząc, że w ten sposób odstraszy napastników. Wśród uczestników pobicia byłD. G.. Kiedy oskarżony i pozostali mężczyźni zorientowali się, żeJ. C. (2)wezwała policję, oddalili się w kierunkuklubu (...). Na miejsce zdarzenia przyjechał patrol policji wezwany przezJ. C. (2)oraz pogotowie ratunkowe wezwane przez funkcjonariuszy policji. Interweniujący policjanci udali się do klubu, ale przed wejściem czekał już na nich manager lokalu, który oświadczył, że nie zatrudnia ochrony. Załoga pogotowia odwiozłaJ. C. (1)do szpitala. Jeszcze tej nocyJ. C. (1)zagubił złoty łańcuszek. Pokrzywdzony nie był jednak w stanie określić, czy biżuteria ta zginęła mu w trakcie zabawy w klubie, czy też w trakcie zdarzenia po wyjściu z klubu.J. C. (1)nie potrafił wskazać ani czasu ani miejsca ani też okoliczności bezpośrednio związanych z utraconym mieniem.
dowód: zeznaniaJ. C. (1)k.87-88, 141-143, 188-189
zeznaniaA. R. (1)k.92- 93, 197-200
zeznaniaJ. C. (2)k.95-96, 103, 200-202
zeznaniaP. K. (1)k.99-100, 186-187
zeznaniaK. G.k.105-106, 197
zeznaniaK. T.k.226-227
Badanie stanu trzeźwościP. K. (1)wykazało 0,70 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,A. R. (1)0,30 mg/l,J. C. (2)– 0,00 mg/l.
dowód: badanie stanu trzeźwościP. K.k.2
badanie stanu trzeźwościA. R.k.3
badanie stanu trzeźwościJ. C.k.4
W wyniku opisanego zajściaP. K. (1)doznał licznych otarć i sińców w obrębie głowy, twarzy i bocznej powierzchni prawego ramienia oraz na prawym udzie, co spowodowało naruszenie powłok miękkich głowy i twarzy, a także kończyny górnej prawej i kończyny dolnej prawej na okres nie przekraczający dni 7.
dowód: opinia sądowo – lekarska k.40-44
Natomiast uJ. C. (1)stwierdzono sińca obu powiek oka prawego, ranę tłuczono – dartą grzbietu nosa oraz stłuczenie przegrody nosa i wargi górnej, siniec powyżej łokcia prawego, ranę kłutą w linii pachwowej środkowej prawej, liczne podbiegnięcia i otarcia naskórka. Wszystkie te obrażenia naruszyły funkcję narządów ciała i spowodowały rozstrój zdrowia pokrzywdzonego na okres do dni 7.
dowód: opinia sądowo – lekarska k.48-53
J. C. (2),A. R. (1)iP. K. (1)rozpoznałyD. G.na nagraniu monitoringuHotelu (...)jako pracownika ochrony DiscoF., który wyszedł z klubu za pokrzywdzonymi a następnie, w towarzystwie innych nieustalonych mężczyzn, brał udział w pobiciuJ. C. (1)iP. K. (1).
J. C. (2)rozpoznała równieżD. G.jako mężczyznę, który uderzył jej ojca oraz narzeczonego w trakcie ich pobytu wklubie (...).
NatomiastJ. C. (1)wskazał naD. G.jako na mężczyznę z tatuażami, który brał udział w jego pobiciu.
dowód: zeznaniaJ. C. (2)k.110-111, 116-117, 239-240
zeznaniaA. R. (1)k.118-120, 121-122
zeznaniaP. K. (1)k.137-138
zeznaniaJ. C. (1)k.141-143
zapis obrazu z monitoringu k.54
materiał poglądowy k.113-115
tablica poglądowa ze zdjęciami sygnalitycznymi k.57
Pod koniec lutego 2016 r. oskarżony poprzez portal internetowy facebook oraz za pośrednictwem znajomych próbował nawiązać kontakt zJ. C. (2). Nadto jeden z uczestników zajścia przedklubem (...)próbował ją zastraszyć.
dowód: zeznaniaW. W.k.123-124
zeznaniaJ. C. (2)k.132-134
Oskarżony jest absolwentem liceum ogólnokształcącego i nie ma wyuczonego zawodu. Utrzymuje się z pracy wykonywanej w firmie rodziców i zajmuje się skupem złota z czego osiąga dochód w wysokości 1600 zł. brutto w stosunku miesięcznym.D. G.nie ma osób, które byłyby na jego utrzymaniu.
Oskarżony nie był dotychczas karany sądownie.
dowód: dane osobopoznawcze k.185
dane o karalności k.179
D. G.przesłuchany w charakterze podejrzanego w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień.
Przesłuchany przed sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień.
/wyjaśnieniaD. G.k.80-81, 145-146/
Stan faktyczny w niniejszej sprawie sąd ustalił przede wszystkim w oparciu o zeznania pokrzywdzonychJ. C. (1)iP. K. (1), zeznaniaA. R. (1),J. C. (2),K. G.,K. T.,W. W., a także w oparciu o dowody z dokumentów w postaci materiału poglądowego, tablicy poglądowej ze zdjęciami sygnalitycznymi, badania stanu trzeźwości, opinie sądowo – lekarskie, dane osobopoznawcze, dane o karalności.
Wszystkie te dowody są zbieżne ze sobą, wzajemnie się uzupełniają i tworzą logiczną całość. Na ich podstawie można odtworzyć przebieg zdarzenia.
Sąd zauważył pewne różnice co do szczegółów pomiędzy treścią zeznańJ. C. (1),P. K. (1),A. R. (1)iJ. C. (2)oraz pomiędzy zeznaniami poszczególnych świadków złożonymi w postępowaniu przygotowawczym a tymi złożonymi bezpośrednio przed sądem. Różnice te związane były przede wszystkim z upływem czasu jaki minął od przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym do przesłuchania przed sądem. Natomiast różnice pomiędzy treścią zeznań poszczególnych świadków związane są bezpośrednio z dynamiką zajścia. Przy czym podkreślenia wymaga, że różnice te nie dotyczą tak istotnej okoliczności jak czynny udziałD. G.w pobiciuJ. C. (1)iP. K. (1). To przede wszystkim na podstawie zeznań tych świadków sąd ustalił, żeD. G.był mężczyzną ubranym w czarny, obcisły podkoszulek z krótkimi rękawami i w dżinsy, opisywanym przez wymienionych jako mężczyzna z tatuażem na ręku i na karku, który działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi mężczyznami, brał udział w pobiciuJ. C. (1)iP. K. (1).
Okoliczność, że w DiscoF.byli pracownicy ochrony, do których należał również oskarżony, potwierdziłK. G.. Podkreślenia wymaga, że świadek ten nie jest związany z żadną z osób uczestniczących w omawianym zajściu.K. G.potwierdził również, że pokrzywdzeni oraz towarzyszące im kobiety zachowywali się spokojnie. To pracownicy ochrony klubu szarpali ich, byli agresywni i wulgarni, a nadto szarpaliJ. C. (1)a następnie równieżP. K. (1), który stanął w obronieJ. C..K. G.jako osoba niezwiązana z jakąkolwiek stroną zdarzenia nie miał powodów do zeznawania na niekorzyśćD. G.. Był bowiem przypadkowym obserwatorem zajścia.
ZeznaniaM. K.w zasadzie nic do sprawy nie wniosły, albowiem świadek ten z racji wykonywanego zawodu często bierze udział w różnych interwencjach i dlatego też nie pamiętał interwencji z dnia 31 stycznia 2016 r.
ZeznaniaB. D.choć ubogie w swej treści potwierdziły poczynione przez sąd ustalenia co do okoliczności, że w DiscoF.byli zatrudnieni pracownicy ochrony, a wymieniony świadek był w tamtym okresie czasu jednym z nich.
Opinia biegłych z(...)wS.jako jasne, pełne i nie zawierające wewnętrznych sprzeczności zasługiwały na przymiot wiarygodności.
Dowody z dokumentów zostały wytworzone przez uprawnione do tego osoby w ramach ich obowiązków służbowych i nie ujawniły się żadne okoliczności je podważające. Na istnienie takich okoliczności nie wskazywała również żadna ze stron.
WyjaśnieniaD. G.choć sprowadzające się jedynie do nieprzyznania się do winy nie zasługują na przymiot wiarygodności, albowiem stoją w sprzeczności z tak zgromadzonym materiałem dowodowym, a ze względu na ich treści nie mogą być szerzej ocenione.
W ocenie sąduD. G.miał świadomość naganności swojego zachowania i konsekwencji z tym związanych, albowiem próbował nawiązać kontakt zJ. C. (2)i przedstawić jej swoją wersję zdarzenia. Nadto za pośrednictwem komunikatorów społecznościowych oraz korzystając z pośrednictwa swoich kolegów groziłJ. C. (1).
Trzeba zauważyć, że w sklepach, w dyskotekach, w klubach i w innych miejscach publicznych pracownicy ochrony mają za zadanie pilnować bezpieczeństwa znajdującego się tam mienia, ale też dbać o porządek i ład. Ochrona musi radzić sobie nawet z agresywnymi klientami – bez konieczności ich pobicia. Ochroniarze winni zachować opanowanie w każdej sytuacji, czego wymaga od nich profesjonalizm.
Przepisart. 158 § 1 kknie określa sposobu udziału w pobiciu, co oznacza, że może to być każda forma świadomego współdziałania uczestników pobicia, a w jej ramach również każdy środek użyty do ataku na inną osobę, jeżeli wspólne działanie powoduje narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1lub wart. 157 § 1 KK(tak post. SN z dnia 22 kwietnia 2009 r., IV KK 14/09, OSNKW 2009/7/54, Biul.SN 2009/6/16, Lex nr 503622). Sąd Najwyższy wskazał również, że jako skutek dla przestępstwa pobicia należy traktować już samo narażenie pokrzywdzonego na uszczerbek na zdrowiu w rozumieniuart. 157 § 1 kklub narażenie go na dalej idące niebezpieczeństwo, tj. uszczerbku wskazanego wart. 156 § 1 kklub nawet utraty życia. Stąd też dla przypisania sprawcy popełnienia przez niego przestępstwa zart. 158 § 1 kkwymagane jest ustalenie jego udziału w pobiciu o niebezpiecznym charakterze powodującym stan realnego, bezpośredniego zagrożenia wystąpienia skutków wymienionych w tym przepisie (por. wyrok SN z dnia 7 lipca 2008 r., IV KK 342/07, LEX nr 346567).
Określona wart. 158 § 1 kkquasi odpowiedzialność zbiorowa przejawia się w tym, że sprawca odpowiada na jego podstawie niezależnie od tego, czy to właśnie jego zachowanie stanowi o niebezpieczeństwie dla życia lub zdrowia oraz czy można mu przypisać np. zadanie uderzenia powodującego uszczerbek na zdrowiu. W orzecznictwie wskazuje się, że udziałem w pobiciu może być każda forma świadomego współdziałania uczestników pobicia, a w jej ramach również każdy środek użyty do ataku na inną osobę, jeżeli wspólne działanie powoduje narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku wskazanego wart. 156 § 1lub wart. 157 § 1 kk. Do przypisania sprawcy udziału w pobiciu nie jest konieczne, by zadał on pokrzywdzonemu cios, uderzenie, kopnięcie itp., a wystarczające jest świadome połączenie działania jednego ze sprawców z działaniem drugiego człowieka lub większej grupy osób przeciw innemu człowiekowi lub grupie osób. Sprawcy odpowiadają niezależnie od tego, który spowodował konkretne następstwa, pod warunkiem że każdy z nich możliwość nastąpienia ich przewidywał albo mógł i powinien był przewidzieć. Skoro w badanej sprawie pokrzywdzony był wielokrotnie uderzany, w tym po głowie (z siłą co najmniej średnią), to nie budzi wątpliwości, że oskarżeni co najmniej przewidywali i godzili się, iż podejmowanym przez nich wspólnym działaniem narażają go na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu określonego wart. 156 §1kk(por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie - II Wydział Karny z dnia 31 marca 2015 r. II AKa 9/15). Innymi słowy przestępstwo zart. 158 § 1 kknależy do kategorii przestępstw zbiorowych, których istotę stanowi niemożność zindywidualizowania sprawstwa poszczególnych obrażeń doznanych przez pobitego. Wszyscy też biorący udział w pobiciu odpowiadają za obrażenia, także te zadawane przez pozostałych uczestników pobicia (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie - II Wydział Karnyz dnia 19 marca 2015 r. II AKa 19/15).
W świetle przytoczonego orzecznictwa okoliczność, że oskarżony podejmował czynności polegające na biciu tylkoJ. C. (1), albo tylkoP. K. (1), nie zwalnia go od odpowiedzialności za udział w pobiciu drugiego z nich w sytuacji, gdy nawet osobiście nie podejmował czynności polegających na bezpośrednim biciu drugiego.
Działania podjęte w dniu 31 stycznia 2016 roku wobecJ. C. (1)iP. K. (1)przez oskarżonego i innych nieustalonych mężczyzn wyczerpują znamiona omawianego przestępstwa zart.158§1 kk. Kierowanie silnych ciosów rękami przez rosłych mężczyzn wobec osób leżących, które kulą się pod ich wpływem, w sposób oczywisty narażało ofiary na uszkodzenia ciała – czy to opisane wart. 156 § 1 kklub wart. 157 § 1 kk. Chyba tylko świadomość sprawców, żeJ. C. (2)wezwała policję powstrzymała ich przed dalszą eskalacją zajścia.
Sąd nie dostrzegł okoliczności wyłączających winę oskarżonego lub bezprawność czynu, a karę kształtował na zasadach określonych wart. 53 kk.
Kształtując wymiar kar sąd uznał, iż orzeczenie kary 10 miesięcy pozbawienia wolności będzie adekwatne do stopnia zawinienia, społecznej szkodliwości czynu jak również, że wymierzona kara spełni swoje cele zarówno w zakresie prewencji ogólnej jak i szczególnej.
Jako okoliczności łagodzące sąd wziął pod uwagę fakt, że oskarżonyD. G.nie był dotychczas karany sądownie. Sąd poczytał również na korzyść oskarżonego, iż prowadzi on ustabilizowany tryb życia i nie utrudniał prowadzonego wobec niego postępowania.
Jako okoliczność działające na niekorzyść oskarżonego sąd poczytał, żeD. G.działał z innymi osobami, których tożsamości nie ujawnił, a chociaż zapewne znał przynajmniej niektórych z nich, a zachowaniem oskarżonego i współdziałających z nim mężczyzn zostały pokrzywdzone dwie osoby.
Dotychczasowa postawa oskarżonego oraz postawa w trakcie procesu wskazuje, że zarówno wobec oskarżonego zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna, umożliwiająca warunkowe zawieszenie wykonania kary.
Zawieszając wykonanie kary sąd zobowiązałD. G., po myśliart.72§1 pkt 1 kkdo informowania sądu o przebiegu okresu próby.
Celem dopełnienia represyjnego charakteru wymierzonej kary, mając na względzie możliwości finansowe oskarżonego, sąd orzekł karę grzywny w jej dolnych granicach. Ustalając wysokość stawki dziennej grzywny sąd miał na uwadze z jednej strony możliwości finansowe i zarobkowe oskarżonego, z drugiej zaś, represyjny charakter kary. Celem jej urealnienia, przy uwzględnieniu dochodów oskarżonego sąd uznał, że wysokość jednej stawki nie powinna być wyższa od 10 zł.
Zdaniem sądu właściwe było również orzeczenie wobec oskarżonego, na podstawieart.46§2 kk, na rzecz pokrzywdzonych nawiązek w kwocie po 1000 zł. Na podstawie zaśart.627 kpki art.2 ust. 1 pkt 3 oraz art.3 ust.2 ustawy z dna 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych, sąd zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe wywołane sprawą każdego z nich, w tym po 260 zł. tytułem opłaty.