Sąd Rejonowy w Gliwicach
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 468/16
Data wyroku: 2018-02-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Zachorowska

Sygn. akt I C 468/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 lutego 2018 roku
Sąd Rejonowy w Gliwicach Wydział I Cywilny w składzie:
Przewodniczący: SSR Joanna Zachorowska
Protokolant: Barbara Kubicka
po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2018 roku w Gliwicach
na rozprawie sprawy z powództwaR. J.
przeciwko(...) S.A.wS.
o zapłatę

1
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 8 065,13 zł (osiem tysięcy sześćdziesiąt pięć złotych trzynaście groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 11.09.2014 roku oraz kwotę 369 zł (trzysta sześćdziesiąt dziewięć złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 04.09.2015 roku;

2
w pozostałym zakresie powództwo oddala;

3
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2 837 zł (dwa tysiące osiemset trzydzieści siedem złotych) tytułem kosztów procesu.

SSR Joanna Zachorowska
Sygn. akt I C 468/16

UZASADNIENIE
R. J.dnia 4 września 2016 roku wniósł o zasądzenie od(...) S.A.z siedzibą wS.kwoty 8 807,94 zł z odsetkami ustawowymi liczonymi:
- od kwoty 8 438,94 zł od dnia 11 września 2014 roku do dnia zapłaty;
- od kwoty 369 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.
Nadto wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
W uzasadnieniu podniósł, że w dniu 11 sierpnia 2014 roku doszło do kolizji drogowej w wyniku której został uszkodzony jego samochód markiM. (...)onr rej. (...). Sprawca wypadku był ubezpieczony z tytułu OC u pozwanej. Powód zgłosił likwidację szkody w(...) S.A.wW., gdzie szkodę zarejestrowano pod nr(...). W wyniku przeprowadzonego postępowania likwidacyjnego szkodę wyceniono na kwotę 4 341,66 zł z racji kosztów naprawy pojazdu. Wypłacona przez pozwaną kwota nie pozwoliła jednak na przywrócenie uszkodzonego pojazdu do stanu sprzed wypadku. W związku z tym powód domaga się od pozwanej różnicy pomiędzy uzasadnionymi kosztami naprawy ustalonymi przez niego na sumę 12 780,60 zł a wypłaconym odszkodowaniem, powiększonej o koszt sporządzenia kosztorysu naprawy (369 zł).
W dniu 7 stycznia 2015 roku Sąd Rejonowy w Gliwicach wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym uwzględniający żądanie pozwu w całości.
Pozwana wnosząc sprzeciw od nakazu zapłaty zaskarżyła go w całości, zarzucając naruszenieart. 361 § 1 k.c.polegające na zasądzeniu kwoty, która nie jest następstwem normalnego działania sprawcy, za które ponosi odpowiedzialność ubezpieczyciel. Zakwestionowała wysokość powstałej szkody. Wniosła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, a także przekazanie sprawy sądowi właściwemu ze względu na siedzibę pozwanej. Ubezpieczyciel wskazał, że koszty sporządzenia kalkulacji przez powoda nie mieszczą się w normalnych następstwach zdarzenia wywołującego szkodę.
W piśmie procesowym z dnia 18 maja 2016 roku powód wyjaśnił, iż złożenie pozwu do Sądu Rejonowego w Gliwicach było uzasadnione normą wynikającą zart. 20 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczyciel Komunikacyjnych. Właściwość przewidziana w tym artykule stanowi przykład właściwości przemiennej, gdyż powództwo może być wytoczone m.in. przed sąd właściwy dla miejsca zamieszkania lub siedziba poszkodowanego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia. W związku z tym, iż miejscem zamieszkania powoda sąP., powód złożył żądanie zgodnie z treścią przepisu art. 20 ustawy do Sądu Rejonowego w Gliwicach.
Postanowieniem z dnia 21 lutego 2018 roku Sąd oddalił wniosek strony pozwanej o przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego w Sopocie.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
W dniu 11 sierpnia 2014 roku uszkodzony został samochód markiM. (...)onr rej. (...)należący doR. J.. Samochód sprawcy kolizji drogowej był ubezpieczony z tytułu OC u pozwanego towarzystwa ubezpieczeń.
Powód zgłosił szkodę pozwanej, która po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego przyznała powodowi kwotę 4 341,66 zł.
/okoliczności bezsporne, a nadto dowód: kalkulacja kosztów naprawy k. 24, dokumenty postepowania likwidacyjnego w aktach szkody na płycie CD k. 43/
Powód nie zgadzając się z przyjętym przez ubezpieczyciela sposobem rozliczenia szkody zlecił wykonanie kosztorysu naprawy pojazdu. Ekspertyza kosztowała 369 zł.
/dowód: wycena szkody wykonana na zlecenie powoda k. 7-22, faktura VAT k. 23/
Pismem z dnia 30 marca 2015 roku powód wezwał pozwaną do zapłaty w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania kwoty 9 176,94 zł stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą wyliczoną w prywatnej ekspertyzie (12 780,60 zł) a wypłaconym odszkodowaniem, zawierającą także kwotę 369 zł tytułem kosztów związanych ze sporządzeniem prywatnej ekspertyzy.
/dowód: pismo z dn. 30.3.2015 r. k. 27/
Koszt naprawy samochodu osobowego markiM.onr rej. (...)przy uwzględnieniu wszystkich uszkodzonych elementów został oszacowany na kwotę 12 406,79 zł. Do kosztorysu przyjęto ceny nowych części zamiennych w miesiącu sierpniu 2014 r. i średnią stawkę za roboczogodzinę w wysokości 90 zł.
Brak jest dla wycenianego pojazdu ceny części oznaczonych symbolem Q o jakości identycznej z jakością części oryginalnych, których zastosowanie pozwala na prawidłowe przywrócenie stanu technicznego pojazdu.
Wartość pojazdu w stanie nieuszkodzonym na sierpień 2014 roku określono na kwotę 17 000 zł.
/dowody: opinia biegłego sądowego k. 79-84, pisemna opinia uzupełniająca k. 123-124/
Powyższy stan faktyczny ustalono w oparciu o okoliczności bezsporne oraz na podstawie dokumentów zgromadzonych w materiale dowodowym. Zarówno treść dokumentów, jak i ich autentyczność nie była kwestionowana przez żadną ze stron reprezentowanych przez profesjonalnych pełnomocników. W części spornej, dotyczącej wysokości odszkodowania należnego powodowi Sąd oparł się na opinii biegłego sądowego, którą ocenił jako rzetelną, fachową i jasną, której rozważania i wnioski przyjął za swoje.
Na rozprawie w dniu 21 lutego 2018 roku Sąd oddalił wniosek pozwanego o przesłuchanie powoda na okoliczność gdzie, kiedy i za jaką kwotę dokonał naprawy pojazdu, albowiem przeprowadzenie tego dowodu nie miało znaczenia dla wyliczenia rzeczywistej szkody doznanej w wypadku. Dowód ten byłby nieprzydatny dla niniejszego postępowania. Sąd ustalił wartość szkody jako realną różnicę w wartości majątku powoda przed wypadkiem i po jego zajściu.

Sąd zważył, co następuje
Powództwo było zasadne i zasługiwało na uwzględnienie w znacznej części.
Zgodnie zart. 822 § 1, 2 i 4 k.c.poprzez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłaty określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający lub ubezpieczony. Jeżeli strony nie umówiły się inaczej, umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody będące następstwem przewidzianego w umowie zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia. Uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela.
W przedmiotowej sprawie kolizja drogowa miała miejsce w okresie obowiązywania umowy ubezpieczenia zawartej przez(...) S.A.wS.z właścicielem samochodu kierowanego przez sprawcę wypadku.
Wobec tego, iż spór koncentrował się wokół wysokości należnego odszkodowania należy mieć na uwadze treśćart. 361 § 1 i 2 k.c., zgodnie z którym zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
W orzecznictwie przyjęty został kompensacyjny charakter odpowiedzialności odszkodowawczej. Oznacza to, że odszkodowanie powinno przywrócić w majątku poszkodowanego stan naruszony zdarzeniem wyrządzającym szkodę (tak m.in. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19 lutego 2003r., V CKN 1668/00, Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 16 maja 2002r., V CKN 1273/00). Odszkodowanie powinno ściśle odpowiadać rozmiarom wyrządzonej szkody. Nie może być wyższe ani niższe od szkody poniesionej przez poszkodowanego. Powinno też pozostawać w adekwatnym związku przyczynowym ze zdarzeniem.
Zgodnie z opinią biegłego sądowego koszt naprawy samochodu osobowego markiM.onr rej. (...)został oszacowany na kwotę 12 406,79 zł. Wartość pojazdu w stanie nieuszkodzonym na sierpień 2014 roku określono na kwotę 17 000 zł. Do szkody całkowitej nie doszło.
Pozwana przyznałaR. J.sumę 4 341,66 zł. Różnica pomiędzy uzasadnionym kosztem pojazdu a kwotą przyznaną wynosi 8 065,13 zł.
Sąd ustalając koszty naprawy samochodu przyjął za podstawę rozliczeń ceny nowych części zamiennych z daty powstania szkody oraz średnią stawkę za roboczogodzinę w sierpniu 2014 roku w wysokości 90 zł. Brak było wówczas dla wycenianego pojazdu części zamiennych oznaczonych symbolem Q o jakości identycznej z jakością części oryginalnych, których zastosowanie pozwalałoby na prawidłowe przywrócenie stanu technicznego pojazdu.
Dodatkowo Sąd przyznał powodowi kwotę 369 zł z racji zlecenia przez niego sporządzenia kosztorysu naprawy. Miał on na celu ustalenie wysokości żądania określonego w pozwie. Szkodą podlegającą naprawieniu jest również koszt ekspertyzy dokonanej przed wszczęciem postępowania, mającej na celu wykazanie przez powoda zasadności dochodzonego roszczenia. Pozostaje on w adekwatnym związku przyczynowym ze szkodą. Złożenie w niniejszym procesie wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego na okoliczność wyliczenia szkody, wobec zakwestionowania ekspertyzy przez stronę przeciwną, bierze się z reguł prowadzenia postępowania i konieczności udowodnienia wysokości żądania przed Sądem.
Mając na uwadze powyższe Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 8 065,13 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 11 września 2014 roku oraz kwotę 369 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 4 września 2015 roku.
O odsetkach orzeczono, zgodnie z niekwestionowanym żądaniem pozwu, na podstawieart. 481 § 1 k.c.w związku zart. 817 § 1 i 2 k.c.Ubezpieczyciel jest zobowiązany spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od dnia zawiadomienia o wypadku. Gdyby wyjaśnienie w powyższym terminie okoliczności koniecznych do ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości świadczenia okazało się niemożliwe, świadczenie powinno być spełnione w ciągu czternastu dni od wyjaśnienia tych okoliczności. Jednakże bezsporną część świadczenia zakład powinien spełnić w terminie przewidzianym. Pozwana nie wskazała żadnych zarzutów przeciwko roszczeniu ubocznemu. Mając na uwadze powyższe Sąd zasądził odsetki od kwoty 8 065,13 zł od dnia 11 września 2014 roku, natomiast od kwoty 369 zł od dnia 4 września 2015 roku, tj. od dnia wniesienia pozwu.
W pozostałej części Sąd powództwo oddalił jako niezasadne.
Orzeczenie o kosztach postępowania oparto naart. 100 k.p.c.i dokonano stosunkowego ich rozdzielenia pomiędzy stronami. Powód wygrał proces w 95%. Na koszty po stronie powoda złożyły się: opłata sądowa 441 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł, wynagrodzenie pełnomocnika 1200 zł oraz wydatki na wynagrodzenie biegłego 1392,33 zł. Strona pozwana poniosła wydatki na wynagrodzenie pełnomocnika 1200 zł oraz na opłatę skarbową od pełnomocnictwa 17 zł. W wyniku dokonania stosunkowego rozliczenia kosztów procesu między stronami pozwana zobowiązana jest do zapłaty na rzecz powoda kwoty 2 837 zł.
SSR Joanna Zachorowska