Sąd Rejonowy w Szczytnie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1737/17
Data wyroku: 2018-03-29 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON

Sygn. akt I C 1737/17 upr.

UZASADNIENIE

(...)D.(...)(...)wW.
w pozwie przeciwkoA. R.domagał się zasądzenia kwoty 1.016,73 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Nadto, domagał się zasądzenia kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz 17 złotych tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
W uzasadnieniu żądania powód podniósł, że wierzytelność dochodzoną pozwem nabył na skutek umowy przelewu wierzytelności zawartej w dniu 29 marca 2017 roku zF.(...)., na podstawie której stał się następcą pierwotnego wierzyciela –F.(...). uzyskując wierzytelność, której podstawą byłaumowa pożyczki o numerze (...)zawarta przez pozwaną z wierzycielem pierwotnym.
Jako dowód, że wierzytelność dochodzona pozwem była przedmiotem przelewu powód przedłożył wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji, a na potwierdzenie istnienia i obowiązku spełnienia świadczenia ciążącego na stronie pozwanej przedłożył wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej. Powód twierdził, że na kwotę dochodzoną w niniejszym postępowaniu składają się kwoty: 600,00 zł tytułem należności głównej, 385,00 zł tytułem kosztów udzielenia pożyczki oraz 31,73 zł tytułem odsetek za opóźnienie naliczonych od w/w należności.
PozwanaA. R.mimo prawidłowego zawiadomienia, nie stawiła się na termin rozprawy, nie usprawiedliwiła swoje nieobecności, nie złożyła odpowiedzi na pozew i nie zajęła żadnego stanowiska w sprawie.

Sąd ustalił, co następuje:
PowódD.(...)wW.iF.Bank p.l.c. w dniu 29 marca 2017 roku zawarli umowę przelewu wierzytelności, której przedmiotem były wierzytelności opisane szczegółowo w Wykazie Wierzytelności, stanowiącym Załącznik nr 1a (Portfel I) oraz Załącznik nr 1b (Portfel II) do Umowy, sporządzonym na dzień 20 marca 2017 roku, w stosunku do dłużników szczegółowo opisanych w Wykazie Wierzytelności. Załączniki 1a i 1b do Umowy miały zostać również sporządzone w formie zapisu elektronicznego utrwalonego na płytach CD lub DVD, zabezpieczonych hasłem o treści zgodnej z treścią Załączników 1a i 1b.
(dowód: umowa sprzedaży wierzytelności k. 7-9)
W dniu 5 września 2017 roku powód sporządził wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego nr(...), w którym stwierdził, że dnia 29 marca 2017 roku nabył odF.(...)wierzytelność wobec dłużnikaA. R.wynikającą z umowy pożyczki gotówkowej, a wysokość zobowiązania dłużnika według stanu na dzień wystawienia wyciągu wynosiła łącznie 1.016,73 złotych.
(dowód: wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego k. 3)

Sąd zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl przepisuart. 509 k.c.wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią, chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością na nabywcę przechodzą wszelkie związane z nią prawa, a w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.
Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy miała okoliczność wykazania przez stronę powodową istnienia oznaczonej wierzytelności a w konsekwencji faktu nabycia tej wierzytelności wobec pozwanej. Zgodnie zart. 509 k.c., aby wierzytelność mogła być przedmiotem przelewu, musi istnieć oraz być w dostateczny sposób oznaczona, zindywidualizowana – poprzez dokładne określenie stosunku zobowiązaniowego, którego elementem jest zbywana wierzytelność.
W warunkach niniejszej sprawy jako niewątpliwy uznać należy fakt zawarcia przez powoda iF.Bank p.l.c. w dniu 29 marca 2017 roku umowy przelewu wierzytelności. Powodowi nie udało się jednak wykazać i udowodnić, że na podstawie umowy cesji wierzytelności nabył wierzytelność względem pozwanej w kwocie dochodzonej pozwem.
Z umowy przelewu wierzytelności nie wynika, by jej przedmiotem była wierzytelność przysługująca wierzycielowi pierwotnemu względem pozwanej wynikająca zumowy pożyczki o nr (...).
Zgodnie z zawartą umową przelewu wierzytelności jej przedmiotem była sprzedaż wierzytelności przysługujących zbywcy wynikających z zaciągniętych i niespłaconych pożyczek wskazanych w Załączniku nr 1a i 1b do Umowy. Załączników tych powód jednak nie przedłożył
Do pozwu dołączono wprawdzie wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego oraz wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji, jednakże powyższe dokumenty nie dają podstaw do ustalenia skuteczności dokonanej cesji wierzytelności w wysokości dochodzonej w niniejszym postępowaniu.
Wbrew stanowisku powoda, wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji nie stanowi dowodu dokonania cesji wierzytelności przysługującejF.(...)względem pozwanej. Żaden zapis umowy sprzedaży wierzytelności nie zawierał bowiem postanowienia o zrównaniu z Załącznikiem nr 1a i 1b wyciągu z elektronicznego załącznika do umowy. Poza tym wyciąg ten nie został przez nikogo podpisany, nie stanowi on zatem nawet dokumentu prywatnego w rozumieniuart. 245 k.p.c.Nie sposób więc na jego podstawie ustalić, czy został on sporządzony przez osobę do tego uprawnioną, na jakiej podstawie i w jakich okolicznościach. Do tego dokument ten nie został potwierdzony za zgodność z oryginałem, co dodatkowo wyklucza powoływanie się na jego autentyczność i pochodzenie. Zważyć przy tym należy że brak dokumentu umowy pożyczki, na którą powoływał się powód w uzasadnieniu pozwu, uniemożliwia weryfikację zapisów zawartych w przedłożonym wyciągu w zakresie istnienia wierzytelności, warunków naliczenia odsetek, czy kosztów.
Powód wskazał również, że wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego stanowi dowód istnienia i obowiązku spełnienia świadczenia ciążącego na stronie pozwanej. Tymczasem, stwierdzić należy, co wprost wyraził Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 11 lipca 2011 roku w sprawie P 1/10, Sąd Najwyższy w wyrokach z dnia 15 września 2011 roku w sprawie II CSK 712/10 i z dnia 13 czerwca 2013 roku w sprawie V CSK 329/12 oraz m.in. Sąd Apelacyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 25 lutego 2015 roku wydanym w sprawie I ACa 824/14, że wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego stanowi jedynie dokument prywatny w rozumieniuart. 245 k.p.c., który stanowi dowód wyłącznie tego, iż osoba, która go podpisała złożyła zawarte w dokumencie oświadczenie. Obowiązujący przepisart. 194 ust. 2 ustawy z dnia 27 maja 2004 roku o funduszach inwestycyjnych(t.j. Dz.U. 2014r., poz. 157 ze zm.) wprost już przy tym pozbawia wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego mocy prawnej dokumentów urzędowych w postępowaniu cywilnym. Dane ujmowane w księgach rachunkowych funduszu i w wyciągu z tych ksiąg mogą stanowić dowód jedynie tego, że określonej kwoty wierzytelność jest wpisana w księgach rachunkowych względem określonego dłużnika na podstawie opisanego w tych księgach zdarzenia, na przykład właśnie cesji wierzytelności. Dokumenty te potwierdzają więc sam fakt zdarzenia w postaci cesji wierzytelności, ale nie stanowią one dowodu na skuteczność dokonanej cesji wierzytelności(wyrok SA w Białymstoku z dnia 25 lutego 2015 roku wydanym w sprawie I ACa 824/14).Tak więc powołanie się na wyciąg z ksiąg rachunkowych, w braku dowodu w postaci dokumentu umowy będącej źródłem wierzytelności, która to miała być następnie przedmiotem przelewu nie daje podstaw do skontrolowania sposobu ustalenia należności, źródła jej pochodzenia, jak i jej wysokości.
Pozwana została zawiadomiona o terminie rozprawy, nie złożyła odpowiedzi na pozew i nie wyraziła swego stanowiska w sprawie. W tych warunkach sąd wydał wyrok zaoczny. W myśl przepisuart. 339 § 2 k.p.c.wydając wyrok zaoczny sąd przyjmuje za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Wydanie wyroku zaocznego nie zwalania więc sądu od badania roszczenia pod kątem jego zgodności z prawem. Sąd Najwyższy w stanowisku wyrażonym w wyroku z dnia 31 marca 1999 roku(I CKU 176/97, LEX nr 37430), podkreślił, że domniemanie prawdziwości twierdzeń powoda przewidziane wart. 339 § 2 k.p.c.dotyczy wyłącznie strony faktycznej wyroku i nie obowiązuje w zakresie prawa materialnego. Obowiązkiem sądu rozpoznającego sprawę w warunkach zaoczności jest zawsze rozważenie, czy w świetle przepisów prawa materialnego twierdzenia strony powodowej uzasadniają uwzględnienie żądania.
Reasumując twierdzenia powoda budzą uzasadnione wątpliwości zaś powód nie sprostał ciążącemu na nim na podstawieart. 6 k.c.obowiązkowi udowodnienia twierdzeń, z których wywodzi dla siebie korzystne skutki prawne i nie przedstawił dokumentów, z których wynikałoby istnienie i wysokość przysługującego mu względem pozwanej roszczenia, dlatego też na podstawieart. 6 k.c.powództwo zostało oddalone.

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...)

3
(...)

S.,(...)