Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 396/17
Data wyroku: 2018-02-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Radosław Gluza

Sygnatura akt II W 396/17
KS/60-23/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 lutego 2018r.
Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej II Wydział Karny, w składzie:
Przewodniczący: SSR Radosław Gluza
Protokolant: Karolina Raszowska
przy udziale oskarżyciela publicznegoM. R.z Urzędu Skarbowego wŚ.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 16 listopada 2017r., 04 stycznia 2018r., 30 stycznia 2018r., 15 lutego 2018r. wŚ.
sprawy
E. S.(S.-S.)
córkiM.iZ. z domu D.
ur. (...)weW.
oskarżonej o to, że:

I
prowadząc pozarolniczą działalność gospodarczą pod nazwąPrzedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowe (...)S. E., uporczywie nie wpłacała na rachunek Urzędu Skarbowego wŚ.podatku od towarów i usług w obowiązującym terminie, wynikającego z deklaracji VAT – 7 za następujące miesiące(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...)roku w łącznej wysokości 1.014.154,00 zł, czym naruszyła art. 103 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r., o podatku od towarów i usług,

tj. o wykroczenie skarbowe zart. 57 § 1 k.k.s.w związku zart. 6 § 2 k.k.s.;

II
prowadząc pozarolniczą działalność gospodarczą pod nazwąPrzedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowe (...)S. E., pełniąc na podstawieart. 31 ustawy z dnia 26.07.1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznychobowiązek płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, działając czynem ciągłym w wykonaniu tego samego zamiaru, w okresie od 21.02.2014r. do 21.05.2014r. nie wpłacała w obowiązującym terminie na rachunek Urzędu Skarbowego wŚ.należnych zaliczek na podatek dochodowy od wypłaconych wynagrodzeń pracowniczych za miesiące 1/2014,(...),(...),(...)w łącznej kwocie 1.750,00 zł. czym naruszyłaart. 38 ust. 1w zw. zart. 31 ustawy z dnia 26.07.1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,

tj. o wykroczenie skarbowe zart. 77 § 3 k.k.s.w związku z§ 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.;

III
prowadząc pozarolniczą działalność gospodarczą pod nazwąPrzedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowe (...)S. E., uporczywie w terminie do dnia 30.04.2014r., nie wpłacała na konto Urzędu Skarbowego wŚ.należnego podatku dochodowego PIT – 36L za rok 2013 w kwocie 219.200,00 zł. czym naruszyłaart. 45 ust. 4 pkt 3w zw. zust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych,

tj. o wykroczenie skarbowe zart. 57 § 1 k.k.s.;

orzeka:

I
na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.umarza postępowanie przeciwkoE. S.w zakresie zarzucanych jej czynów opisanych w pkt II i III części wstępnej wyroku;

II
uznaje oskarżonąE. S.za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku, przy czym dodatkowo ustala, że czynu tego oskarżona dopuściła się działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, w okresie od 25.09.2013r. do 25.05.2015r., tj. popełnienia wykroczenia skarbowego zart. 57 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.i za to, na podstawieart. 57 § 1 k.k.s., wymierza jej karę grzywny w wysokości 20.000 zł (dwudziestu tysięcy złotych);

III
na podstawieart. 624 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.zwalnia oskarżona od ponoszenia kosztów sądowych, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE WYROKU
Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
OskarżonaE. S.w 2003r. założyła działalność gospodarczą o nazwiePrzedsiębiorstwo Produkcyjno – Handlowe (...)wM.. Jej główny przedmiot stanowiła obróbka mechaniczna elementów metalowych.
Dowód:
wydruk danych rejestracyjnych, k. 8 – 13,
wniosek o wpis do(...), k. 74 – 77,
wydruki z(...), k. 147, 241,
częściowo wyjaśnienia oskarżonejE. S., k. 72 – 73, oraz nośnik z zapisem, k. 133.
W dniu 10 września 2010 r. oskarżona udzieliła notarialnego pełnomocnictwa swojemu ojcuM. S., upoważniając go do wykonywania w jej imieniu czynności związanych z jej działalnością gospodarczą.
Dowód:
kserokopia pełnomocnictwa, k. 145 – 146.
zeznania świadkaM. S., k. 244v – 245,
częściowo wyjaśnienia oskarżonejE. S., k. 72 – 73, oraz nośnik z zapisem, k. 133.
Od tego czasuM. S.zajmował się sprawami gospodarczymi, w tym finansowymiE. S.. Podejmował on czynności z zakresu działania jej firmy, w szczególności decydował o płatnościach wynikających z różnych zobowiązań, w tym podatkowych,
Dowód:
zeznania świadkaK. B., k. 264v – 265,
zeznania świadkaM. S., k. 244v – 245,
zeznania świadkaH. R., k. 244 oraz nośnik z zapisem, k. 154,
częściowo wyjaśnienia oskarżonejE. S., k. 72 – 73, oraz nośnik z zapisem, k. 133,
E. S.wiedziała o tym i to akceptowała. Miała bieżący wgląd w działalność swojej firmy, uzyskując informację od księgowejH. R., które dotyczyły m.in. wymagalnych zobowiązań podatkowych oraz zaległości z tego tytułu. Niezależnie od tego oskarżona również sama zajmowała się prowadzeniem spraw swojego przedsiębiorstwa, podpisując umowy oraz dokumentację związaną z działalnością gospodarczą, w tym deklaracje VAT.E. S.brała udział w kontrolach przeprowadzanych przez pracowników Urzędu Skarbowego wŚ..
Dowód:
zeznania świadkaH. R., k. 244 oraz nośnik z zapisem, k. 154,
zeznania świadkaK. B., k. 264v – 265,
dokumentacja z postępowaniaKP/503-(...), k. 78 – 81,
dokumentacja wyłączona z akt postępowania 1 Ds. 615/14, k. 87 – 97,
kserokopie dokumentów obrotowych, k. 262 – 263.
E. S.posiadała wiedzę o wymaganych do zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kwotach, wynikających z deklaracji VAT – 7, złożonych przezPrzedsiębiorstwo Produkcyjno – Handlowe (...). Mimo to w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, nie uiszczała w okresie od 25.09.2013r. do 25.05.2015r. kwot wynikających tych z deklaracji, za następujące miesiące:

-

8/2013r., w kwocie 197.819 zł (po terminie płatności 25.09.2013r. nastąpiły wpłaty: w dniu 26.11.2013r. w kwocie 27.455,40 zł, w dniu 03.03.2014r. w kwocie 3536 zł, w dniu 01.04.2014r. w kwocie 3.509,20 zł, w dniu 31.12.2014r. w kwocie 28.302,13 zł),

9/2013r. – w kwocie 40.384 zł (po terminie płatności 25.10.2013r. nastąpiła wpłata całości kwoty w dniu 22.11.2013r.),

10/2013r. w kwocie 379.857 zł, (po terminie płatności 25.11.2013r. nastąpiła wpłata kwoty 19.901,87 zł w dniu 13.12.2013r.)

12/2013r. – w kwocie 120.899 zł, (po terminie płatności 27.01.2014r. nastąpiła wpłata kwoty 792,35 zł w dniu 06.02.2015r.)

01/2014r. – w kwocie 1.053 zł,

02/2014r. – w kwocie 265.652 zł,

08/2014r. – w kwocie 2.804 zł,

09/2014r. – w kwocie 1.492 zł,

10/2014r. – w kwocie 96 zł, (po terminie płatności 25.11.2014r. nastąpiła wpłata całości kwoty w dniu 20.02.2015r.)

12/2014r. – w kwocie 2.259 zł (po terminie płatności 26.01.2015r. nastąpiły wpłaty: w dniu 25.02.2015r. w kwocie 923,87 zł, w dniu 10.03.2015r. w kwocie 198,07 zł, w dniu 15.04.2015r. w kwocie 589,63 zł, w dniu 31.07.2015r. w kwocie 96,14 zł, w dniu 20.08.2015r. w kwocie 268,12 zł),

01/2015r. – w kwocie 1.205 zł,

02/2015r. – w kwocie 230 zł,

03/2015r. – w kwocie 174 zł,

04/2015r. – w kwocie 230 zł.,

tj. w łącznej wysokości 1.014.154 zł.
Dowód:
zeznania świadkaH. R., k. 244 oraz nośnik z zapisem, k. 154,
informacja o naruszeniu przepisów prawa podatkowego, k. 4,
informacja o naruszeniu przepisów prawa podatkowego, k. 23 – 24,
zestawienie danych deklaracji VAT, k. 6 – 7,
listy zaległości, k. 14 – 15, 105,
karta kontowa, k. 16 – 20.
Oskarżona prowadząc działalność gospodarczą pod nazwąPrzedsiębiorstwo Produkcyjno – Handlowe (...)nie wpłacała w obowiązującym terminie na rachunek Naczelnika Urzędu Skarbowego wŚ.należnych zaliczek na podatek dochodowy od wypłaconych wynagrodzeń pracowniczych za styczeń, luty, marzec i kwiecień 2014r., w łącznej kwocie 1.750 zł.
Dowód:
informacja o naruszeniu przepisów prawa podatkowego, k. 21 – 22,
listy zaległości, k. 14 – 15, 106,
karta kontowa, k. 16 – 20.
E. S.w terminie do dnia 30 kwietnia 2014r. nie wpłaciła również na konto Urzędu Skarbowego wŚ.należnego podatku dochodowego PIT-36L w łącznej wysokości 219.200 zł.
Dowód:
informacja o naruszeniu przepisów prawa podatkowego, k. 1,
listy zaległości, k. 5, 104,
karta kontowa, k. 16 – 20.
WobecE. S.z tytułu zadłużenia powstałego w związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą, były prowadzone od 2013r. liczne postępowania egzekucyjny, które okazały się w większości bezskuteczne.
Dowód:
informacje od Komorników Sądowych, k. 161 – 166,
dokumentacja egzekucyjna, k. 169 – 178,
protokół o stanie majątkowym zobowiązanego, k. 142 – 144.
OskarżonaE. S.ma 42 lata, jest mężatką, posiada troje dzieci, nie pracuje. Nie była karana sądownie za przestępstwa.T.criminis oskarżona nie miała wyłączonej ani ograniczonej w znacznym stopniu zdolności rozpoznania znaczenia swoich czynów ani pokierowania swoim postępowaniem w rozumieniuart. 31 § 1 i 2 k.k.
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonejE. S., k. 72 – 73, oraz nośnik z zapisem, k. 133,
opinia sądowo – psychiatryczna, k. 62,
informacja zK., k. 153, 235.
Oskarżona w toku całego postępowania nie przyznała się do zarzucanych jej czynów. Wyjaśniła, że z powodu problemów zdrowotnych udzieliła pełnomocnictwa do prowadzenia działalności gospodarczej ojcu i od tego czasu się nią nie zajmowała, nie miała wiedzy o zobowiązaniach podatkowych.

Ponadto Sąd Rejonowy zważył co następuje:

Ustalenia stanu faktycznego w sprawie sąd poczynił w oparciu o dowody o charakterze materialnym, wymienione w pierwszej części uzasadnienia oraz zeznania świadkówH. R.iK. B., co których wiarygodności nie było zastrzeżeń. Sąd w przeważającej mierze wziął pod uwagę również zeznania świadkaM. S., przy czym odmówił mu wiary w zakresie w jakim wskazywał on na brak wiedzy odnośnie tego czy oskarżona podpisywała dokumenty firmowe i posiadała informacje o zaległościach podatkowych. Powyższe stwierdzenia świadka, nie dają pogodzić się z rolą jaką świadek ten pełnił w ramach działalności gospodarczejE. S., gdzie miał on wgląd w jej wszystkie sprawy. Również stosunek pokrewieństwa pomiędzyM. S.a oskarżoną, będącą jego córką, powoduje niewiarygodność podawanych przez niego w tym zakresie okoliczności.
Ustalając stan faktyczny w sprawie, sąd jedynie częściowo wziął pod uwagę wyjaśnienia oskarżonejE. S.. Zdaniem sądu podane przez oskarżoną okoliczności, pozostające w sprzeczności z wiarygodnymi zeznaniami świadkaH. R.oraz dowodami w postaci dokumentów, stanowią wyłącznie wyraz przyjętej przez nią linii obrony.
Dokonując oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, sąd uznał, że sprawstwo i wina oskarżonegoE. S., w przedmiocie przypisanego jej czynu zart. 57 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s., nie budzą wątpliwości. Mając na uwadze całokształt przeprowadzonych w sprawie dowodów, sąd nie miał wątpliwości, że po stronie oskarżonej doszło do uporczywego nie wpłacania w terminie podatku od towarów i usług wynikającego z deklaracji VAT-7 w okresie od 25.09.2013r. do 25.05.2015r. za miesiące 8-10 i 12.2013r., 1-2, 8-10 i 12.2014r., 1-4.2015r.
Ustalając odpowiedzialnośćE. S.za przypisane jej wykroczenie, wskazać należy, że na oskarżonej jako podatniku ciążyła powinność zapewnienia takie stanu finansów aby możliwe było wywiązywanie się z zapłaty należności podatkowych. Oskarżona tego nie uczyniła, nie dokonując wpłat w wymaganych terminach należności z tytułu podatku VAT, narażając te należności publicznoprawne, w niemałej przecież wysokości, na uszczuplenie. Stwierdzając powyższe wskazać należy, że choć toM. S.podejmował decyzje odnośnie należności, które podlegały uregulowaniu, dokonując ich wartościowania, toE. S.stan ten w pełni akceptowała. Miała ona wgląd w zarejestrowana na jej osobę działalność gospodarczą, sama podejmowała również związane z nią czynności, podpisywała dokumenty a tym m.in. deklaracje VAT, które były następnie składane do Urzędu Skarbowego. Tym samym brak jest podstaw do tego aby uznać, że zachodzą okoliczności przemawiające za wyłączeniem odpowiedzialności karnoskarbowej oskarżonej. Z powyższych względów sąd uznał sprawstwo i winę oskarżonej w zakresie zarzucanego jej czynu zart. 57 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.Jednocześnie sąd doprecyzował jego opis wskazując okres jego popełnienia oraz okoliczności wynikające z treściart. 6 § 2 k.k.s.
Czyn oskarżonej był umyślny i zawiniony, nie zachodziły okoliczności wyłączające bezprawność oraz winę. Zdaniem sądu, zadłużenie ciążące naE. S.w związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą, nie stanowi okoliczności, która wyłączałaby jej odpowiedzialność za przypisane jej wykroczenie skarbowe. Z przeprowadzonych w sprawie dowodów wynika, że firma ta, uczestniczyła w 2013 – 2015r. w obrocie gospodarczym, uzyskując dochody. Tym samym na oskarżonej, spoczywał obowiązek takiego prowadzenia spraw finansowych, aby możliwe było wywiązywania się w terminie z należności publicznoprawnych.
Sąd umorzył postępowanie przeciwkoE. S.w zakresie zarzucanych jej czynów opisanych w pkt II i III części wstępnej wyroku z uwagi na przedawnienie karalności. Zgodnie zart. 51 § 1 k.k.s „Karalność wykroczenia skarbowego ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok. Przepisyart. 44 § 2-4 i 6-7stosuje się odpowiednio”. W myślart. 44 § 3 k.k.s., znajdującego odpowiednie zastosowanie do wykroczeń skarbowych, bieg przedawnienia przestępstwa skarbowego polegającego na uszczupleniu lub narażeniu na uszczuplenie należności publicznoprawnej rozpoczyna się z końcem roku, w którym upłynął termin płatności tej należności. Wreszcie zgodnie zart. 51 § 2 k.k.s.„Jeżeli w okresie przewidzianym w§ 1wszczęto postępowanie przeciwko sprawcy, karalność popełnionego przez niego wykroczenia skarbowego ustaje z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu.” Mając na uwadze zacytowane powyżej przepisy wskazać należy, iż terminem przedawnienia wykroczeń skarbowych zarzucanych oskarżonej w pkt II i III aktu oskarżenia jest dzień 31 grudnia 2017r.
Sąd wymierzając oskarżonejE. S.karę za przypisane jej wykroczenie skarbowe baczył na dyrektywy wskazane wart. 12 § 2 k.k.s.uwzględniając stopień zawinienia i społecznej szkodliwości jej czynu, a nadto cele zapobiegawcze i wychowawcze, która to kara winna wobec niej osiągnąć. Stosownie doart. 13 § 1 k.k.s.sąd wziął pod uwagę m.in. w ujemne następstwa czynu oskarżonego, rodzaj i stopień naruszenia ciążącego na oskarżonej obowiązku finansowego, jego motywację i sposób zachowania się, właściwości i warunki osobiste, sposób życia przed popełnieniem czynu zabronionego i zachowanie się po jego popełnieniu. Jako okoliczność obciążającą oskarżonego sąd wziął pod uwagę m.in. wysokość uszczuplonych w wyniku jego zachowania należności publicznoprawnych, i długość okresu za który oskarżona nie wpłacała w terminie podatku. Biorąc pod uwagę wskazane powyżej okoliczności sąd orzekł wobec oskarżonej karę grzywny w kwocie 20.000 złotych. Zdaniem sądu grzywna w tej wysokości jest adekwatna do czynów popełnionych przez oskarżoną, jak też uwzględnia okoliczności wskazane wart. 48 § 4 k.k.s.Jednocześnie sąd zwolniłE. S.z kosztów sądowych, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.
SSR Radosław Gluza