Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie
VIII Wydział Karny
Sygnatura akt: VIII K 540/17
Data wyroku: 2018-06-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ilona Harężlak-Murańska

Sygn. aktVIII K 540/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 czerwca 2018 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy - Mokotowa wW.VIII Wydział Karny
w składzie:
Przewodnicząca:SSR Ilona Harężlak - Murańska
Protokolant:Jakub Miller
przy udziale Prokuratora: -----
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 4 czerwca 2018 roku
sprawyA. K.urodzonego (...)wW., synaS.iA. z domu B.
oskarżonego o to, że:
w dniu 26 stycznia 2017 r. wW.na trasieul. (...)-P.2 na drodze publicznej prowadził samochód markiT. (...)onr rej. (...), nie stosując się do decyzji Urzędu Miasta StołecznegoW.dlaD.M.nr AO-D-IV-II.540.2.193.2014.(...)o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi,

tj. o czyn zart. 180 kk

1
uznaje oskarżonegoA. K.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego wyżej wyczerpującego ustawowe znamiona występku zart. 180a k.k.i za to, na mocyart. 180a k.k.w związku zart. 33 § 1 i 3 k.k.wymierza mu karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych;

2
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych, którymi obciąża Skarb Państwa.

Sygn. aktVIII K 540/17

UZASADNIENIE
W wyniku przeprowadzonej rozprawy głównej

Sąd ustalił, co następuje:

Decyzją z dnia 26 stycznia 2015r. Nr AO-D-IV-II.5430.2.193.2014.(...)Prezydent miasta stołecznegoW.orzekł o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B prawa jazdy wobecA. K.. Powyższa decyzja została przez oskarżonego odebrana w dniu 29 stycznia 2015 r., a w dniu 13 lutego(...). stała się ostateczna.
W nocy 26 stycznia 2017r. oskarżonyA. K.kierował samochodem taxi markiT. (...)onumerze rejestracyjnym (...)jadąculicą (...)w kierunkuAlei (...), następnieulicą (...)w kierunkuul. (...).
Funkcjonariusze Komisariatu PolicjiW.W.post.P. D.i sierż.Ł. B.ok. godz. 1: 05 dokonali zatrzymaniaA. K., będącego osobą podejrzaną o prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości. Wobec powyższego poddali go badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu urządzeniem AlcoBlow z wynikiem negatywnym. Ustalili także, że kierujący ma cofnięte uprawnienia do kierowania pojazdami.A. K.został zatrzymany i przewieziony do Komisariatu PolicjiW.W.celem dokonania dalszych czynności. Natomiast samochód przekazanoM. K..
A. K.nie był dotąd karany (k. 60).
Wyjaśnienia oskarżonegoA. K.(k. 52),
Zeznania świadkaP. D.(k. 8),
Pismo z Urzędu Miasta (k.21-22)
Protokół zatrzymania (k. 2).
OskarżonyA. K.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że jadąc samochodem w dniu zdarzenia miał świadomość, że nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami. Wyraził gotowość dobrowolnego poddania się karze i wymierzeniu mu kary grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych po 10 (dziesięć) złotych.

Sąd zważył, co następuje:

Wyjaśnienia oskarżonego nie budziły wątpliwości i mogły być podstawą do ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Oskarżony nie kwestionował faktu, iż w dniu 26 stycznia 2017r. roku prowadził pojazd pomimo świadomości, cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi.
Również zeznania świadkaP. D.zostały obdarzone przez Sąd walorem wiarygodności. Świadek złożył zeznania w sposób rzetelny i logiczny umożliwiając tym samym ustalenie przebiegu zdarzeń z nocy 26 stycznia 2017r. Znalazły one potwierdzenie w wyjaśnieniach złożonych przez oskarżonego jak również w dokumencie w postaci pisma Urzędu Miasta StołecznegoW.(k. 21) wraz z potwierdzeniem jego odbioru (k.22).
Również autentyczność i rzetelność sporządzenia protokołu zatrzymania oskarżonego oraz pismo dotyczące decyzji o cofnięciu wobecA. K.uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B nie były przedmiotem zarzutów stron oraz nie wzbudziły wątpliwości Sądu. Z tych względów Sąd nie odmówił wskazanym dowodom nieosobowemu wiarygodności i mocy dowodowej.
Poruszanie się po drodze publicznej pomimo wydania decyzji administracyjnej o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi pojazdem mechanicznym stanowi przestępstwo zart. 180 a k.k.Przedmiotem ochrony tego przestępstwa jest bezpieczeństwo w komunikacji i ma ono charakter formalny. Do jego znamion nie należy skutek w postaci na przykład sprowadzenia katastrofy. Jest ono dokonane w momencie uruchomienia pojazdu i podjęcia jazdy. Do jego popełnienia dochodzi nawet wówczas, gdy sprawca prowadził pojazd w sposób prawidłowy i nie sprowadził konkretnego niebezpieczeństwa.Artykuł 180 a kkobejmuje wszystkie przypadki cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami niezależnie od przyczyny. Pojazd mechaniczny w ruchu lądowym to każdy pojazd drogowy czy szynowy napędzany umieszczonym w nim silnikiem, jak również maszyna samobieżna i motorower oraz pojazdy szynowe (wytyczne wymiaru sprawiedliwości i praktyki sądowej w sprawach o przestępstwa drogowe; uchwała SN z 28 lutego 1975 r., V KZP 2/74, OSNKW 1975, nr 3-4, poz. 33; także wyrok SN z 25 października 2007 r., III KK 270/07, Orz. Prok. i Pr. 2008, nr 5, poz. 7).
Biorąc pod uwagę powyższe, w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego okoliczności popełnienie czynu i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości.
Oskarżony poruszał się samochodem ulicami miasta. Co więcej z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że zawodowo zajmuje się on prowadzeniem samochodu, ponieważ prowadzi działalność gospodarczą w postaci taksówki osobowej (k.42, 47), a w chwili zatrzymania również kierował samochodem z logo „taxi”. Jako osoba dorosła, w pełni władz umysłowych, która w ramach obowiązków zawodowych prowadzi pojazd mechaniczny, doskonale zdawał sobie sprawę z bezprawności swojego postępowania. Oskarżony wykazał się daleko posuniętym brakiem poszanowania reguł kodeksu drogowego. Tym samym stopień winy oskarżonego należy ocenić, jako wysoki.
Wymierzając oskarżonemu karę, Sąd rozważył przesłanki z art. 53 § 1 i 2 k.w. Oceniając stopień winy i społecznej szkodliwości czynu, a także biorąc pod uwagę cele kary.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd uznał, iż karą adekwatną do okoliczności popełnienia czynu będzie kara grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych.
Wymiar kary w ocenie Sądu jest proporcjonalny zarówno do stopnia zawinienia, jak i szkodliwości społecznej czynu, czyni również zadość wymogowi prewencji ogólnej i szczególnej.
Zauważyć należy, iż wyrok został wydany z uwzględnieniem wniosku oskarżonego, w którym dobrowolnie poddał się odpowiedzialności karnej.
Kierując się dyspozycjąart. 624 § 1 k.p.k.i sytuacją materialną oskarżonego, Sąd zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych w tym opłaty, którymi obciążył Skarbu Państwa.