Sąd Okręgowy w Łomży
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 8/18
Data wyroku: 2018-11-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Małachowska, Małgorzata Mieczkowska
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko życiu
Podstawa prawna: art. 156§3 kk

Sygn. akt II K 8/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 listopada 2018 r.
Sąd Okręgowy w Łomży w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący SSO Małgorzata Mieczkowska (spr.)
Sędzia SO Jolanta Małachowska
Ławnicy:(...)
R. W.
D. D. (1)
Protokolant Adam Jagielski
przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łomży –D. D. (2)
po rozpoznaniu w dniach 19 marca, 19 kwietnia, 22 maja, 2 listopada 2018 r.
sprawy
S. K. (1)s.J.iH. z domu D.,urodzonego (...)wŁ.
oskarżonego o to, że:
w dniu 17 lipca 2017 r. wP.pow.(...)woj.(...)działając z zamiarem bezpośrednim spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu uderzał i kopałW. K. (1)w głowę powodując u niego m. in. obrażenia ciała w postaci poprzecznego złamania kości podstawy czaszki przebiegające wzdłuż przednich krawędzi piramid kości skroniowych, rozległe podbiegnięcia krwawe prawego łuku jarzmowego i małżowin usznych, okolicy skroniowej, ciemieniowej i czołowej prawej, okolicy skroniowo-ciemieniowej lewej i masywny obustronny krwiak okularowy, obrzęk mózgu, krwiaki podtwardówkowy i nadtwardówkowy oraz krwawienie podpajęczynówkowe półkul mózgu, pnia mózgu i móżdżku co stanowiło chorobę realnie zagrażającą życiu w następstwie której pokrzywdzony zmarł w szpitalu w dniu 19 lipca 2017 r.
tj. o przest ępstwo zart. 156 § 3 k.k.

I
OskarżonegoS. K. (1)uznaje za winnego tego, że: w dniu 17 lipca 2017 r. wP.pow.(...)woj.(...)działając z zamiarem ewentualnym spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu zadałW. K. (1)uderzenia w twarz i głowę powodując u niego obrażenia ciała w postaci między innymi odłuszczenie fragmentu kości skroniowej prawej z niewielkim wgłębieniem odłamu kostnego, poprzecznego złamania kości podstawy czaszki przebiegające wzdłuż przednich krawędzi piramid kości skroniowych, rozległe podbiegnięcia krwawe prawego łuku jarzmowego i małżowin usznych, okolicy skroniowej, ciemieniowej i czołowej prawej, okolicy skroniowo-ciemieniowej lewej i masywny obustronny krwiak okularowy, obrzęk mózgu, krwiaki podtwardówkowy i nadtwardówkowy oraz krwawienie podpajęczynówkowe półkul mózgu, pnia mózgu i móżdżku co stanowiło chorobę realnie zagrażającą życiu w następstwie której pokrzywdzony zmarł w szpitalu w dniu 19 lipca 2017 r. tj. przestępstwa zart. 156 § 3 k.k.i za ten czyn z mocyart. 156 § 3 k.k.skazuje go i wymierza mu karę 6 (sześciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

II
Na mocy art. 63 § 1k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemuS. K. (1)okres rzeczywistego pozbawienia go wolności w sprawie od dnia 19 lipca 2017 r. godz. 14:20 do dnia 27 listopada 2017 r. godz. 15:35.

III
Na mocyart. 230 § 2 k.p.k.nakazuje zwrot pary klapek gumowych DRZ 294/17K. S. (1), koszulki bawełnianej DRZ 295/17 i krótkich spodenek sportowych DRZ 296/17 oskarżonemuS. K. (1), zaś pary klapek DRZ 297/17, koszulki polo DRZ 298/17 i spodni dresowych DRZ 299/17R. M., natomiast co do pozostałych dowodów rzeczowych zapisanych pod nr 2/18 księgi depozytów tut. Sądu w postaci śladów biologicznych nakazuje ich dołączenie do akt.

IV
Zwalnia oskarżonegoS. K. (1)od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa opłaty i pozostałych kosztów sądowych.

Sygn. akt IIK 8/18

UZASADNIENIE

S. K. (1)w ciągu ostatnich czterech lat zamieszkiwał wraz z konkubinąK. S. (1)(...)
(...). Ten obecnie 35 - letni mężczyznaw przeszłości wchodził w konflikt z prawem. Najpierw został skazany przez Sąd Rejonowyw Łomży za czyny zart. 158 § 1 k.k.i art., 288§ 1 k.k.wyrokiem z 30 października 2000 r., sygn. akt IIK 589/00 na karę łączną roku i trzech miesięcy pozbawienia wolnościz warunkowym zawieszeniem jej wykonania, której wykonanie ostatecznie zarządzono postanowieniem z 10 lipca 2007 r. Karę tą odbywał w okresie od 4 września 2007 r. do 4 grudnia 2008 r. Również w sprawie IIK 5/07 wyrokiem z dnia 27 marca 2007 r. Sądu Rejonowego w Łomży został skazany za czyn zart. 281 k.k.na karę dwóch lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania i karę grzywny. Następnie postanowieniem z 21 grudnia 2009 r. wykonanie kary pozbawienia wolności sąd mu zarządził i odbywał ją w okresie od 14 września 2010 r. do 21 grudnia 2011 r., kiedy to został warunkowo przedterminowo zwolniony. Miał także problemy w związku z nadużywaniem środków psychotropowych i alkoholu. W 2006 r. przebywał na odtruciu w(...)(...)wC.,a następnie na leczeniu odwykowym wośrodku (...)w związku z uzależnieniem mieszanym. W toku terapii, jakiej został tam poddany, rokowania co do jego wyzdrowienia były pomyślne. W ostatnim jednak okresieS. K. (1), który nie miał stałego zatrudnienia i podejmował jedynie parce dorywcze, chętnie przebywał w towarzystwie osób nadużywających alkoholu i również sam go nadużywał.
Także w dniu 17 lipca 2017 r. przybył wraz zS. W. (1)iW. D.doR. M.w celu wspólnego spożywania alkoholu. W domuwP.przy ulicy(...)oprócz gospodarza obecny był też jego szwagier.W. K. (1)(powszechnie nazywanyW.lubW.) od 9 lat przebywał w Angliii właśnie kilka dni wcześniej przyjechał do Polski, gdzie odwiedziłR. M..W trakcie spotkania wszyscy mężczyźni pili wódkę i piwo. Kiedy zabrakło alkoholu, przed godziną 20:00W. K. (1)udał się do sklepu(...). Za nim wyszedł równieżS. K. (1).W. K. (1)zrobił zakupy, natomiast odmówił zapłaty za piwo, które wziął z półkiS. K. (1). Ten ostatni w odpowiedzi na zwróconą mu uwagę przez ekspedientkę, a potem także właścicielkę sklepu, zobowiązał się uregulować należność w drugim sklepie w(...).W. K. (1)wyszedł jako pierwszy i udał się w drogę powrotną. Zaraz za nim, ok. godz. 19:56 sklep opuścił takżeS. K. (1). W drodze do domuR. M.na wysokościposesji nr (...)przy ulicy(...)Sebastian Kozłowski uderzyłW. K. (1)w twarz, a gdy ten się przewrócił i leżał na betonowym wjeździe twarzą skierowaną lewą stroną do ziemiS. K. (1)zadał mu z góry uderzenie nogą w głowę w okolicę skroniową czym spowodował ciężki uszczerbek na zdrowiu pokrzywdzonego. Następnie udał się do domuR. M., skąd wywołałS. W. (1). Obaj mężczyźni chwilę postali przy furtce posesji, a następnie pieszo udali się doS..
Leżącego na ziemiW. K. (1)zauważył jadący drogąK. D. (1). Po przybyciu do sklepu powiadomił o swoim spostrzeżeniu matkęB. D.i razem z nią udali się na miejsce pieszo. Wtedy okazało się, żeW. K. (1)leży w kałuży krwi i nie można z nim nawiązać logicznego kontaktu. Ok. godziny 20:18K. D. (1)wezwał karetkę pogotowia, której załoga przewiozła pobitego mężczyznę do Szpitala(...)Ł.. Tutaj 19 lipca 2017 r.W. K. (1)w następstwie odniesionych obrażeń zmarł.
Tego dnia funkcjonariusze Policji udali się do miejsca zamieszkaniaS. K. (1)w(...). Zatrzymali go dopiero po podjęciu pościgu, gdyż ten, wyszedłszy przez piwniczne okienko domu, rzucił się do ucieczki.
W wyniku oględzin i otwarcia zwłok oraz badań histopatologicznych stwierdzonouW. K. (1)między innymi: masywny obustronny krwiak okularowy, podspojówkowe wylewy krwi, rozległe podbiegnięcie krwawe na wysokości prawego łuku jarzmowego, schodzące na policzek prawy, sięgające kąta żuchwy strony prawej, obejmujący prawą małżowinę uszną i płożący się na okolicę zauszną, obejmujący skórę wyrostka sutkowego prawego, podbiegnięcie krwawe małżowiny usznej lewej, otarcie naskórka okolicy czołowo-skroniowej lewej, otarcie naskórka skóry okolicy łuku jarzmowego lewego, a także okolicy nad i pod łukiem jarzmowym, zasinienie grzbietowej powierzchni ręki prawej, rozległe podbiegnięcie krwawe tylno-przyśrodkowej powierzchni ramienia prawego, a po zeskalpowaniu skóry głowy rozległe podbiegnięcie krwawe ze stłuczeniem mięśnia skroniowego prawego, podbiegnięcie krwawe okolicy skroniowo-ciemieniowej lewej, odłuszczenie fragmentu kości skroniowej prawej z niewielkim wgłębieniem odłamu kostnego, pęknięcie lewego łuku jarzmowego, poprzeczne złamanie kości podstawy czaszki przebiegające wzdłuż przednich krawędzi piramid kości skroniowych, poprzez siodełko tureckie z jego złamaniem i oddzieleniem przysadki mózgowej, zacieki krwi w rowkach zakrętów mózgu płatów ciemieniowych, krwiak podtwardówkowy na podstawie mózgu, niewielki krwiak nadtwardówkowy w miejscu odłuszczenia łuski kości skroniowej prawej, stłuczenie kory mózgu, obrzęk mózgu, płyn mózgowo-rdzeniowy w komorach bocznych mózgu, krwawienie podpajęczynówkowe półkul mózgu i móżdżku. Przyczyną zgonuW. K. (2)był uraz czaszki ze złamaniem poprzecznym kości podstawy czaszki,ze złamaniem siodełka tureckiego z odłuszczeniem przysadki mózgowej, krwawieniem podpajęczynówkowym półkul mózgu, móżdżku i pnia mózgu - co skutkowało obrzękiem mózgu.
Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie: w niewielkiej części wyjaśnień oskarżonegoS. K. (1)k. 53-54, zeznań świadkówB. D.k. 8-9, 198-199 i 527-528,R. M.k.11-12, 89-90, 370-373 i 526-527,K. D. (1)k.16-17 i 537v538,K. C.k. 28-29, 222-223 i 529,K. S. (2)k. 157-158 i 531v,W. D.k. 250, 476-477 i 558v-559,J. K.k. 321-323 i 531v-532,K. G.k. 333 i 527,S. W. (1)k. 92-93, 460-462 i 529v-530, częściowo zeznań świadkówZ. K.k. 116-117 i 530v iS. D.k. 119-120 i 531, a ponadto na podstawie ustnej opinii biegłegoK. D. (2)k. 539-542, protokołu oględzin osoby k. 2-3, protokołu oględzin miejsca (k. 4), protokołu przeszukania budynków mieszkalnych i gospodarczych k. 13-15, protokołu oględzin rzeczy k. 39-40, zapisu monitoringu k. 41, protokołu zatrzymania osoby k. 44-45, karty zlecenia wyjazdu k. 60, nagrania wezwania k. 61, dokumentacji medycznej k.86, dokumentacji fotograficznej z sekcji zwłok k. 98-113, protokołu oględzin i otwarcia zwłokz opinią biegłego k. 139-147, wyników badań mikroskopowych k. 148, dokumentacji fotograficznej k. 165-181, 182-191, zapisu monitoringu k. 206-221, protokołu oględzin płytyz nagraniem k. 336-343, wydruków z Internetu k. 345-351, nagrania wezwania wrazz protokołem oględzin k. 402-407, sprawozdania sądowo-lekarskiego wraz z opinią k. 572-575 i 625-626, płyty CD z zapisem, dokumentacji fotograficznej, a nadto: danych o karalnościz wydrukiem(...)k. 124-128, 132-136, 516-520, odpisów wyroków k. 161, 295, wywiadu środowiskowego k. 303-305, kopii dokumentów dot. pobytu wośrodku (...)k. 389-392.
OskarżonyS. K. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W swoich wyjaśnieniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym potwierdził jedynie fakt, że spożywał alkohol w domuR. M., skąd razem zW. K. (1)udali się do sklepu. Po zrobieniu zakupów, w drodze powrotnejW. K. (1)będąc pijany przewrócił się do tyłu i chyba stracił przytomność. On zaś zaszedł do domu szwagra pokrzywdzonego i razem zS. W. (1)udali się do domu. Wtedy przy pokrzywdzonym stała jużB. D.. Zaprzeczył, aby między nim,aW. K. (1)doszło do jakiegokolwiek nieporozumienia i temu, aby go uderzył. Nie wie, czemu uciekał przed policjantami. k. 53-54. Natomiast na posiedzeniuw przedmiocie tymczasowego aresztowania i na rozprawie odmówił składania wyjaśnień. Nie chciał ustosunkować się do odczytanego mu, wyżej wskazanego protokołu przesłuchania, ani udzielać odpowiedzi na pytania sądu i prokuratora. Zapytany przez obrońcę wyjaśnił, że uciekał przed policjantami, bo nie wiedział kim są i się ich przestraszył. k. 524-525.
WyjaśnieniaS. K. (1)zasługiwały na uznanie ich za wiarygodne, tylko w niewielkim zakresie.
Podkreślić należy, że wszyscy mężczyźni, którzy 17 lipca 2017 r. znaleźli się w domuR. M., zarówno przed spotkaniem, jak i w jego trakcie spożywali alkohol. Mimo zapewnień samego gospodarza orazS. W. (1)iW. D., że z powodu stanu nietrzeźwości niewiele z przebiegu wydarzeń pamiętają, ostatecznie w miarę zgodnie zeznali, iżS. K. (1)doP.przyjechał razem zS. W. (1)iW. D.samochodem znajomego. Tutaj odwiedziliR. M., który właśnie gościł swojego szwagraW. K. (1). Również wszyscy, pozaW. D., który jak utrzymywał wówczas zasnął, potwierdzili w swoich zeznaniach, że gdy zabrakło alkoholuW. K. (1)udał się po zakupy do sklepu, a wraz z nim wyszedł z domu takżeS. K. (1). Co do ewentualnych konfliktów między tymi dwoma mężczyznami, jedynieR. M.zeznał, że doszło do utarczki słownej chyba w kwestii wysokości zarobionych za granicą pieniędzy. Jednak jej znaczenie sam świadek bagatelizował, mówiąc, że to była taka sprzeczka, jak to przy wódce.
Na temat pobytu w sklepie(...)(...)żadnych wyjaśnień nie składał. Niemniej okoliczności z nim związane jawią się jednoznacznie z zeznań ekspedientkiK. C.i właścicielki sklepu(...). OtóżK. C.zeznała, żeS. K. (1)wziął sobie piwo z lodówki i otworzył je, zaśW. K. (2)odmówił za nie zapłaty. Mówił ekspedientce, że to nie jest jego kolega, a tylko razem przyszli do sklepu. Poinformował ją także, że tamten uprzednio twierdził, iż ma pieniądze i miał się dołożyć. Z zeznań ekspedientki wynika nadto, żeW. K. (1)„był wczorajszy”, ale nie zataczał się, był z nim logiczny, sympatyczny kontakt i nie miał żadnych widocznych obrażeń. TakżeB. D., która wówczas wykonywała prace w biurze, usłyszała przez otwarte drzwi, że ktoś nie chce zapłacić za piwo. Zeznała, że kiedy wyszła z biura, okazało się że był toS. K. (1). Nalegał on, żeby zapłaciłW. K. (1), ale ten nie chciał. Potem obaj wyszli ze sklepu najpierwW. K. (1), a za nimS. K. (1). Zgodnie z jej zeznaniamiK.w sklepie był wesoły i również ona nie dostrzegła u niego żadnych widocznych obrażeń ciała.
Okoliczności powyższe, zgodnie zrelacjonowane przezB. D.iK. C.i z tego powodu uznane przez sąd za w pełni wiarygodne, znajdują teżw pewnych kwestiach potwierdzenie w zeznaniach świadkaK. G., ale przede wszystkim w zapisie sklepowego monitoringu.K. G.również przebywającyw sklepie (chociaż znalazł się on tam nieco później niżK.iK.) zeznał, że jeden z mężczyzn pił piwo i zapamiętał, że ekspedientka zwracała mu uwagę. W każdym razie trzymał on piwo w ręku. Z(...)wyszli ze sklepu jeden za drugim, oni skierowali się na lewo, a on na prawo. Także z nagrania monitoringu wynika, że w czasie gdyW. K. (1)robił zakupy,S. K. (1)wziął z półki butelkę piwa, a następnie stanął przy ladzie zaW. K. (1)z otwartą butelką. Na nagraniu widoczny jest moment, gdy z zaplecza wychodzi właścicielka, potem cofa się i ponownie się pojawia rozmawiając z oskarżonym. W międzyczasie o godz. 19:55:30 sklep opuszczaW. K. (1)wraz zK. G., a o godz. 19:55:46S. K. (1). Po czymK. G.kieruje się w prawą stronę, a pozostali w pewnej od siebie odległościw lewą. Ok godz. 19:56:40S. K. (1), jako ostatni, niknie spoza zasięgu kamery.
Powszechnie wiadome jest, że alkohol ma działanie osłabiające hamulce moralne, wywołuje nadpobudliwość, uraźliwość, skłonności do gniewu i agresji, do której impulsem może być nawet błahy powód. Ustalony w oparciu o zeznania świadkówB. D.iK. C.incydent najwyraźniej sprowokowałS. K. (1)do przemocy, wywołał w nim agresję. Mimo, że oskarżony nie przyznał się do tego, że w drodze do domuM.uderzyłW. K. (1), a utrzymywał, że jedynie przewrócił się on sam, to taka wersja wydarzeń jest nie do przyjęcia, w świetle treści opinii biegłego.
Lekarz specjalista patomorfologK. D. (2)analizując stwierdzone w toku sekcji zwłok u pokrzywdzonego obrażenia stwierdził (k. 146-147), że jedynie podbiegnięcie krwawe tylno przyśrodkowej powierzchni ramienia prawego mogło powstać w wyniku upadku na podłoże twarde. Natomiast poprzeczne złamanie kości podstawy czaszki powstaje wówczas, gdy uraz godzi w bok czaszki i jest najczęściej złamaniem pośrednim. W tym przypadku uraz pierwotnie zadziałał na okolicę skroniową prawą powodując złamanie kości skroniowej prawej. Stwierdzone obfite podbiegniecie krwawe tej okolicy może świadczyć o ugodzeniu narzędziem tępym, obłym, a działanie siły miało charakter gniotący np. przygniecenie głowy pokrzywdzonego do twardego podłoża. Złamania łuski kości skroniowej i kości podstawy nie mogły powstać w wyniku uderzenia pięścią lub kopnięcia nogą w okolicę skroniową u osobnika znajdującego się w pozycji swobodnej. Najbardziej prawdopodobnym jest, że siła zadziałała na głowę leżącą na twardym podłożu. Potwierdzają to zmiany stwierdzone na skórze twarzy po stronie lewej. W takiej pozycji mogło dojść również do pęknięcia lewego łuku jarzmowego.Z kolei podbiegniecie krwawe wargi górnej mogło powstać w wyniku uderzenia pięścią.
Także składając ustną opinię biegłyK. D. (2)k. 539-542 wykluczył możliwość, aby stwierdzone uW. K. (1)obrażenia głowy powstały od upadku, w tym także od upadku na wystający element podłoża. Wskazał, że tego typu złamania poprzeczne podstawy czaszki powstają wtedy, kiedy siła kinetyczna działa na bok czaszki i spowodowane są użyciem dużej siły, gdyż kości podstawy czaszki są masywne. Oczywiście są miejsca osłabionej odporności, gdzie poszczególne kości łączą się ze sobą tzw. szwami czaszkowymi. Działania sił powodują, że najczęściej kości podstawy czaszki pękają wzdłuż tych szwów. Tak byłow tym przypadku. Zaczęło się od niewielkiego złamania łuski kości skroniowej i cała siła kinetyczna przenosiła się z tego miejsca, w głąb czaszki i oddzielała jakby wzdłuż szwów kości klinowe i kości skroniowe. Upadek na płaskie podłoże nie może spowodować takich obrażeń. Natomiast upadek na przedmiot krawędzisty, który spowodowałby wgłobienie łuski kości skroniowej prawej z następowym przemieszczaniem w głąb czaski, dawałoby inny obraz na skórze. Byłaby rana tłuczona. Takiej nie stwierdzono, a tylko jedno podbiegnięcie krwawe bez przerwania ciągłości naskórka. Zdaniem biegłego obrażenie wargi dolnej i górnej jest oddzielnym obrażeniem, niż to najistotniejsze, które skutkowało śmiercią. Mogło być tak,że pokrzywdzony został uderzony pięścią w twarz, bowiem przednie wystające części twarzy są najbardziej narażone na skutki zetknięcia z powierzchnią na którą upada człowiek. Trudno sobie wyobrazić izolowane obrażenie wargi. Dlatego biegły skłaniał się ku temu, że jest to obrażenie czynne, na skutek uderzenia. Następnie, gdy pokrzywdzony przewrócił się, to upadł na lewą stronę twarzy i w tym momencie doznał obrażeń naskórka. Także na powierzchni ramienia prawego obrażenia mogły powstać po upadku na trotuar. Według oceny biegłego twarz przylegała lewą stroną do podłoża, trotuaru, asfaltu. Natomiast obrażeń prawej strony nie da się inaczej wyjaśnić niż działaniem siły, dodatkowej, gniotącej, która spowodowała masywne podbiegnięcie krwawe tej okolicy i skutki wewnętrzne pod postacią złamania łuski kości skroniowej i poprzecznego złamania kości podstawy czaszki. To mogło być działanie siły gniotącej, która musiała być rozłożona na większej powierzchni. Zwykłe stanięcie nogami też by tego nie spowodowało. Musiał być rodzaj naskoczenia lub rodzaj kopnięcia, na przykład piętą z góry. Biegły wskazał, że owe obrażenia mogły powstać w wyniku jednorazowego, silnego mocnego uderzenie, na przykład piętą. Gdy sprawca nadał nodze prędkość początkową, wtedy jest duża siła kinetyczna i jest też spora powierzchnia narzędzia. Wówczas takie rozłożenie siły nie spowoduje ran tłuczonych, a efekt będzie pod postacią obitego krwawienia, krwiaków opisanych w tej okolicy i złamania łuski kości skroniowej. Te wewnętrzne obrażenia są skutkiem pęknięcia podstawy czaszki. Gdyby ofiara przeżyła pękniecie podstawy czaszki, to by było realne zagrożenia życia zart. 156 §1 pkt 2 k.k.Jednocześnie biegłyK. D. (2)odrzucił hipotezę o najechaniu na pokrzywdzonego jakimś pojazdem. Przy najechaniu kołem przez głowę ofiary, kiedy głowa ta przylega jedną stroną do asfaltu, też będą poprzeczne złamania kości podstawy czaszki i to jest ten sam mechanizm. Natomiast brak jest w tym przypadku jakichkolwiek innych cech przejechania, o których biegły szczegółowo wypowiedział się na rozprawie. Biegły stanowczo stwierdził, że jednorazowe uderzeniew okolicę kości skroniowej, w takich warunkach jak wcześniej opisane tj. ustalona głowa, siła kinetyczna, spory ciężar – mogło spowodować takie skutki, jakie w sprawie mamy.
Wnioski wyprowadzone przez biegłegoK. D. (2), szczegółowo i logicznie umotywowane w toku przesłuchania go przed sądem, znalazły potwierdzenie także w opinii biegłych z Zakładu Medycyny Sądowej(...)wB.(k. 572-575) i ich opinii uzupełniającej (k. 625-626). Stwierdzili oni, żeW. K. (2)doznał rozległego urazu czaszkowo-mózgowego w mechanizmie zgniatającym. Na skutek silnej kompresji bocznej z następową deformacją czaszki, w obrębie struktur kostnych podstawy czaszki zadziałały siły rozrywające odpowiedzialne za powstanie szczeliny złamania przebiegające wzdłuż przednich krawędzi piramid kości skroniowych i przez siodełko tureckie. Przebieg szczeliny złamania, z uszkodzeniem struktur kostnych części skalistej prawej kości skroniowej, skutkował masywnym krwawieniem z prawego przewodu słuchowego. Podbiegnięcia krwawe powłok miękkich okolicy skroniowej prawej, brak otarć naskórka w tej lokalizacji oraz złamanie łuski kości skroniowej prawej z niewielkim dośrodkowym przemieszczeniem odłamu kostnego wskazuje, że w czasie krytycznego zdarzenia na prawą okolicę skroniowąW. K. (2)zadziałało narzędzie tępe, o ograniczonej powierzchni, elastyczne (narzędziem takim może być np. ludzka pięta, bądź stopa obutaw gumowy klapek). Otarcia naskórka i wylewy krwawe zlokalizowane po stronie lewej twarzy, w jej najbardziej wyeksponowanych częściach wskazuję, że były one narażone na kontaktz powierzchnią płaską, twardą i chropowatą – np. z betonowym podłożem. Natomiast podbiegnięcia krwawe obu okolic oczodołowych oraz wylewy krwawe podspojówkowe należy uznać za zmiany wtórne do stwierdzonych złamań czaszki. Nie można przy tym jednoznacznie wykluczyć tępych urazów działających bezpośrednio na te okolice (np. uderzenia pięściąw twarz), a za takim mechanizmem przemawiać może podbiegnięcie krwawe błony śluzowej przedsionka jamy ustnej wargi górnej. Biegli reasumując wskazali, że lokalizacja oraz cech morfologiczne uszkodzeń powłok miękkich głowy oraz uszkodzeń czaszkowo-mózgowychw zasadzie wykluczają działanie narzędzia o typie np. kola pojazdu mechanicznego, czy też samoistny upadek z wysokości własnego ciała i uderzenie głową o twarde podłoże. Stwierdzone na cieleW. K. (2)uszkodzenia najprawdopodobniej powstały na skutek karygodnego działania o charakterze pobicia.
W świetle zgodnych wniosków opinii, które reprezentują wysoki poziom merytoryczny i odwołują się do w pełni zrozumiałej, logicznej i niesprzecznej argumentacji oraz mającna względzie kwalifikacje, posiadaną wiedzę i długoletnie doświadczenie biegłych, należało wykluczyć możliwość, abyW. K. (1)doznał obrażeń głowy w wyniku upadku. Tym samym wyjaśnieniaS. K. (2)mimo, że zgodne z wersją, jaką przedstawił on bezpośrednio po zajściuS. W. (2)w drodze do(...)że pokrzywdzony się przewrócił oraz policjantowiJ. K., iż(...)się przewrócił uderzając głową o słupek i ulicę, a on widział, że(...)leci krew, ale go zostawił, nie polegają na prawdzie. Upadek mógł spowodować – spośród stwierdzonych obrażeń – jedynie podbiegnięcie krwawe powierzchni ramienia prawego, co nie mogło skutkować utratą przytomności. Odnośnie krwawienia – raz jeszcze odwołując się do opinii biegłych z(...)wB.– należy zaznaczyć, że rozległy uraz czaszkowo-mózgowy powstał w mechanizmie zgniatającym. Na skutek silnej kompresji bocznej w obrębie struktur kostnych podstawy czaszki zadziałały siły rozrywające odpowiedzialne za powstanie szczeliny złamania, której przebieg, z uszkodzeniem struktur kostnych części skalistej prawej kości skroniowej, skutkował masywnym krwawieniemz prawego przewodu słuchowego.
Ustaleń w tej mierze nie mogą w żadnym razie podważyć zeznaniaZ. K.pielęgniarki z karetki pogotowia k. 116 -117, która twierdziła, że sam pacjent pytany co się stało dwukrotnie odpowiedział, że się przewrócił. Zapewnienia jej oraz ratownika kierowcyS. D.k. 119-120, że pacjent był kontaktowy i logicznie odpowiadał na pytania,a nadto, że taki stan utrzymywał się przez cały czas póki z nim byli, są ewidentnie nieprawdziwe. Nie tylko nie znajdują one potwierdzenia w zeznaniachB. D.orazK. D. (1), którzy pierwsi udzielali pomocy pokrzywdzonemu, ale także pielęgniarki pełniącej dyżur na(...)Szpitala Wojewódzkiego wŁ.K. S. (3)k. 157-158, która opiekę nad nim przejęła. Przeczy też ich twierdzeniom zapis w karcie zlecenia wyjazdu zespołu ratownictwa medycznego k. 60, w której odnotowano „Pacjent z ranami głowy z wyciekiem krwi z ucha prawego. Splątany. Z utrudnionym kontaktem.”. Przede wszystkim zaś o ich niewiarygodności świadczy opinia biegłegoK. D. (2), który dopuścił możliwość chwilowego przejaśnienia, ale wskazał, że trudno się spodziewać żeby pokrzywdzony mógł cokolwiek logicznie powiedzieć i wyjaśnić sytuację - „jestem przekonany, że tego być nie mogło.”. Zdaniem sądu złożenie zeznań przez załogę karetki pogotowiao wskazanej wyżej treści, jest konsekwencją zaniechania powiadomienia o zdarzeniu Policjii próbą uniknięcia z tego tytułu odpowiedzialności.
Analizując dalszy materiał dowody trzeba zaznaczyć, że odległość dzieląca sklep od miejsca, w którym doszło do pobiciaW. K. (1)wynosi 200 metrów, a domR. M.znajduje się zaledwie 135 metrów dalej (k. 344). Wychodząc ze sklepu(...)nie miał żadnych widocznych obrażeń, a nadto mimo spożywanego alkoholu, poruszał się sprawnie i pewnie, czego dowodzi nagranie z monitoringu. Rozważając teoretycznie możliwość, że został zaatakowany przez inną, postronną osobę, to przecież zdarzenie takie nie mogłoby ujść uwadze oskarżonego, który podążał za nim. Wskazać dalej trzeba na zeznaniaS. W. (2), z których wynika, że po wyjściu do sklepu(...)zasnął, a obudził go „straszny harmider” k. 92. Znamienna jest też okoliczność, że wzywani na pomoc przezB. D.S. K. (1)iS. W. (1)nie reagowali. Zeznała ona k. 8-9, że gdy syn poszedł wezwać karetkę, to oni stali przy furtceM.. Wołała ich i oni podeszli, ale nie zatrzymali się, tylko poszli dalej. Nie bez znaczenia jest też fakt, żeS. K. (1)w drodze do domu pozbył się butów, które miał na nogach. ZeznaniaS. W. (1), który to zauważył, znajdują potwierdzenie w wynikach przeszukania budynków mieszkalnych i gospodarczychw(...)k. 13-14, bowiem jedyne gumowe klapki ujawniono na nogachK. S. (1)i zabezpieczono je od niej. Porównanie zdjęć z k. 166 i z k. 340 raczej bez wątpienia wskazuje, że to nie jest to samo obuwie. Natomiast oskarżony podczas zatrzymania był boso i miał poranione stopy – vide protokół oględzin osoby k. 2-3 i dokumentacja fotograficzna k. 173-176.
W świetle więc zebranego w sprawie materiału dowodowego winaS. K. (1)nie budzi wątpliwości. Udowodnienie nie oznacza, że dane ustalenie musi zawsze wynikać bezpośrednio z konkretnych dowodów. Może ono wypływać takżez nieodpartej logiki sytuacji stwierdzonej konkretnymi dowodami, jeżeli stanowi ona oczywistą przesłankę, na podstawie której doświadczenie życiowe nasuwa jednoznaczny wniosek,że dana okoliczność faktyczna istotnie wystąpiła (tak m.in. Sąd Najwyższy w wyrokuz 4 października 1973 r., III KR 243/73, OSNKW 2/1974, poz. 33 i Sąd Apelacyjnyw Szczecinie w wyroku z 30 października 2014 r., II AKa 188/14).
Sąd nie uznał, aby wielce istotne były zeznania świadkaT. N., który –najprawdopodobniej w dniu zdarzenia – widział przez okno domu dwóch mężczyzn biegnących w kierunkuR.. Świadek nie był w stanie ich opisać, ale pewien był, że jeden z nich miał czerwoną czapkę. W toku przesłuchania 16 listopada 2017 r. zeznał, że nie potrafi powiedzieć, w jakim byli wieku, bo widział ich krótko k. 362-364. Kierunek, w jakim się udawali i czerwone nakrycie głowy może wskazywać, że świadek widział oskarżonego wraz zS. W. (1). Okoliczność, że obaj pieszo udali się do(...)nie była nigdy kwestionowana. Wprawdzie na rozprawie k. 531v- 532 świadek wzbogacił szczegóły ubioru widzianych osób oraz wykluczył możliwość, by jedną z nich byłS. W. (1), ale nie wydaje się to wiarygodne. Nie kwestionując szczerych intencji świadka, nie jest możliwe, aby po upływie dalszych czterech miesięcy świadek pamiętał więcej, niż poprzednio, kiedy był szczegółowo rozpytywany.
Ustalając, że obrażenia stwierdzone w toku oględzin i otwarcia zwłok uW. K. (1), skutkujące ostatecznie jego śmiercią, spowodował oskarżony, brak było jednocześnie podstaw do uznania, żeS. K. (1)działał z zamiarem pozbawienia go życia, chociażby ewentualnym. W przedmiotowej sprawie czyn oskarżonego oceniany może być w istocie wyłącznie przez pryzmat znamion jego zewnętrznego zachowania, jako że brak jest materiału dowodowego pozwalającego na odtworzeniu faktycznych procesów myślowych, które temu działaniu towarzyszyły. Opina biegłegoK. D. (2)wskazuje, że obrażenia pokrzywdzonego mogły być wynikiem zaledwie dwóch uderzeń. Jedno uderzenie w twarz spowodowało podbiegniecie krwawe wargi górnej, drugie zadane piętą z góry na głowęW. K. (1)leżącą na twardym podłożu, które bezpośrednio skutkowało złamaniem łuski kości skroniowej prawej z niewielkim dośrodkowym przemieszczeniem odłamu kostnego. Taki sposób działania nie przesądza jeszcze o działaniu z zamiarem pozbawienia życia. Podkreślić należy, że dla wykazania wypełnienia podmiotowej strony zbrodni zabójstwa, choćby w postaci zamiaru ewentualnego, niezbędna jest nadto analiza motywacji sprawcy, stosunków pomiędzy sprawcą a pokrzywdzonym w czasie poprzedzającym agresywne działania sprawcy, tła zajścia itp. Po rozważeniu powyższych okoliczności Sąd Okręgowy wykluczył możliwość, abyS. K. (1)działał z zamiarem spowodowania śmierci lub na nią się godził. W tej mierze sąd podzielił ocenę prawną oskarżyciela publicznego. Wskazać bowiem trzeba, że oskarżony i pokrzywdzony poznali się dopiero w dniu, w którym doszło do przedmiotowego zdarzenia. Nie było między nimi zatem żadnych zadawnionych urazów. Tłem konfliktu był błahy incydent zaistniały w sklepie związany z odmową zapłaty za piwo. Należało natomiast przyjąć, że oskarżony - jak każdy przeciętnie doświadczony człowiek - zdawał sobie sprawę, że zadanie silnego uderzenia nogą na głowę leżącego człowieka spowoduje u pokrzywdzonego obrażenia ciała realnie zagrażające życiu i na to co najmniej się godził. Nie był to bowiem skutek dla takiego sposobu działaniai miejsca zadania uderzenia atypowy. Gdyby sąd miał pewność, że oskarżony ponawiał uderzenia lub – czego biegły nie wykluczył – naskoczył na głowęW. K. (1)uzasadnione było przyjęcie działania w zamiarze bezpośrednim, natomiast jednorazowe uderzenie nogą w głowę przemawiało za przyjęciem zamiaru ewentualnego wywołania po stronie pokrzywdzonego znacznie poważniejszego, niż średni, uszczerbku na zdrowiu.
Sąd dokonując zatem subsumpcji ustalonego stanu faktycznego pod kątem przepisów ustawy karnej przypisał oskarżonemu czyn zart. 156 § 3 k.k.
Rozważając wymiar kary dla oskarżonego Sąd Okręgowy miał na uwadze wszystkie dyrektywy wymiaru kary przewidziane wart. 53 § 1 i § 2 k.k., tj. wzgląd na społeczną szkodliwość przypisanego oskarżonemu czynu i stopień jego winy oraz wymogi indywidualnego i społecznego oddziaływania wymierzonej kary. Mając na względzie zarówno okoliczności łagodzące, jak i obciążające nie sposób nie zauważyć, że te ostatnie znajdowały się w przewadze.
Na potępienie zasługuje fakt popełnienia czynu pod wpływem alkoholu i nie zasługujące na żadne względy pobudki jego postępowania, przy braku poszanowania podstawowego prawa każdego człowieka, jakim jest prawo do ochrony życia i zdrowia.
Analizując warunki i właściwości osobiste oskarżonego trzeba zauważyć, iż nie był to jego pierwszy konflikt z prawem. W przeszłości dwukrotnie odbywał on już kary pozbawienia wolności w związku ze skazaniem przez Sąd Rejonowy w Łomży za czyny zart. 158 § 1 k.k.i art., 288§ 1 k.k.wyrokiem z 30 października 2000 r., sygn. akt II K 589/00 oraz za czyn zart. 281 k.k.wyrokiem z 27 marca 2007 r., sygn. akt II K 5/07. Zaznaczyć jednak należy, że od opuszczenia zakładu karnego minęło kilka lat, w czasie których oskarżony przestrzegał porządku prawnego. Dopiero ostatnio zaczął prowadzić nieustabilizowany tryb życia, podejmując jedynie prace dorywcze i nadużywając alkoholu.
W rezultacie sąd uznał za koniecznie wymierzenie mu kary 6 (sześciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. Stosunkowo długi okres pozbawienia wolności jest zdaniem sądu potrzebny na resocjalizację sprawcę. Nadto właśnie taki czas jego pozostawaniaw warunkach izolacji więziennej umożliwi realizację celów kary w zakresie prewencji ogólnej.
Na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemuS. K. (1)okres rzeczywistego pozbawienia go wolnościw sprawie od dnia 19 lipca 2017 r. godz. 14:20 do dnia 27 listopada 2017 r. godz. 15:35.
Stosownie doart. 230 § 2 k.p.k.nakazano zwrot pary klapek gumowychK. S. (1), koszulki bawełnianej i krótkich spodenek sportowych oskarżonemuS. K. (1), zaś pary klapek, koszulki polo i spodni dresowychR. M., jako jedynemu ustalonemu powinowatemu nieżyjącegoW. K. (1). Pozostałe dowody rzeczowe w postaci śladów biologicznych pozostaną dołączone do akt.
Mając na uwadze sytuację majątkową oskarżonego, który nie posiada majątkui w przypadku pozbawienia wolności będzie miał ograniczone możliwości zarobkowe, sąd na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił go od opłaty i pozostałych kosztów sądowych w sprawie, przyjmując, ze istnieją podstawy do uznania, że ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.