Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 1584/17
Data wyroku: 2018-09-25 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Jarząbek
Słowa kluczowe: Wysokość świadczenia
Podstawa prawna: art. 6 ust 2  pkt 3 , art 173 ust 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VII U 1584/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 września 2018 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Małgorzata Jarząbek
Protokolant: praktykant Magdalena Wójcicka
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2018 r. w Warszawie
sprawyT. S.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
o wysokość emerytury i ustalenie kapitału początkowego
na skutek odwołaniaT. S.
od następujących decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.:
z dnia 7 sierpnia 2017 r. znak:(...)
z dnia 3 października 2017r. znak:(...)
z dnia 8 listopada 2017r. znak:(...)(...)

1
odrzuca odwołanie od decyzji z dnia 7 sierpnia 2017r. znak:(...)

2
umarza postępowanie w zakresie odwołania od decyzji z dnia 3 października 2017r. znak:(...)w zakresie, w jakim została ona zmieniona na mocy decyzji z dnia 8 listopada 2017r. znak:(...)(...)

3
oddala odwołanie w pozostałym zakresie.

UZASADNIENIE
UbezpieczonyT. S.w dniu 26 października 2017 roku odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 3 października 2017 roku, znak:(...)(...), odmawiającej mu ponownego ustalenia kapitału początkowego oraz od decyzji z 7 sierpnia 2017 roku, przyznającej zaliczkę na poczet przysługującej emerytury.
Uzasadniając swoje stanowisko odwołujący wskazał, że od 1 września 1965 roku do 31 sierpnia 1968 roku był zatrudniony jako uczeń w(...) Zakładach Gastronomicznych – (...). Odwołujący podał, że ucząc się zawodu cukiernika-ciastkarza 3 razy w tygodniu otrzymywał wynagrodzenie wynoszące początkowo 150 zł, następnie 300 zł oraz 450 zł. Zaznaczył również, że na potwierdzenie ww. okresu zatrudnienia dysponuje wyłącznie wpisami w legitymacji ubezpieczeniowej. Odnosząc się do decyzji z dnia 7 sierpnia 2017 roku odwołujący wskazał, że stosunek pracy rozwiązał w dniu 8 sierpnia 2017 roku, a świadectwo pracy odebrał z urzędu pocztowego 1 września 2017 roku i niezwłocznie złożył je w ZUS w dniu 4 września 2017 roku. Zdaniem odwołującego okoliczność ta nie uzasadniała zawieszenia wypłaty emerytury.(odwołanie z 26 października 2017 roku, k. 2 a.s.).

    Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
w odpowiedzi na odwołanie z dnia 23 listopada 2017 roku wniósł o umorzenie postępowania odwoławczego od decyzji z dnia 3 października 2017 roku, znak:(...)
(...)w zakresie, w jakim organ rentowy decyzją z dnia 8 listopada 2017 roku, znak:(...)
(...)zaspokoił roszczenie odwołującego się, a w pozostałym zakresie o oddalenie odwołania. Odnośnie odwołania od decyzji z 7 sierpnia 2017 roku, znak:(...)organ rentowy wniósł o odrzucenie odwołania na podstawieart. 477(

    9)§ 1 i 3 k.p.c.
Organ rentowy wskazał, że decyzją z 3 października 2017 roku, znak:(...)-2003, odmówił zaliczenia do stażu pracy ubezpieczonego okresu zatrudnienia młodocianego w(...) Zakładach Gastronomicznych - (...)od 1 września 1965 roku do 31 sierpnia 1968 roku, ponieważ ubezpieczony nie przedstawił żadnego dowodu z dokumentów na okoliczność świadczenia pracy w charakterze młodocianego. Po wpłynięciu odwołania wraz z nowymi dokumentami oraz ponownej analizie akt sprawy decyzją z 8 listopada 2017 roku, znak:(...)(...)organ rentowy zaliczył do stażu pracy okres zatrudnienia w charakterze młodocianego od dnia 27 września 1965 roku do dnia 2 września 1967 roku w(...) Zakładach Gastronomicznych. Organ rentowy wyjaśnił, że zaliczony okres obejmuje pierwszą (27 września 1965 roku) i ostatnią (2 września 1967 roku) datę poświadczenia o zatrudnieniu młodocianego pracownika w legitymacji ubezpieczeniowej. Organ rentowy zaznaczył, że nadal nie znajduje podstaw do zaliczenie okresów od 1 września 1965 roku do 26 września 1965 roku oraz od 3 września 1967 roku do 31 sierpnia 1968 roku. Uzasadniając swoje stanowisko w zakresie odwołania od decyzji z dnia 7 sierpnia 2017 roku organ rentowy wskazał, że przy założeniu, że najpóźniej w dniu 4 września 2017 roku została ubezpieczonemu doręczona decyzja z 7 sierpnia 2017 roku, termin na złożenie od niej odwołania został przekroczony, bowiem takie odwołanie wpłynęło dopiero w dniu 26 października 2017 roku. Organ rentowy zaznaczył, że w odwołaniuT. S.nie podał przyczyn opóźnienia w jego złożeniu.(odpowiedź na odwołanie z 23 listopada 2017 roku, k. 6 - 7 a.s.).
Strony do zakończenia postępowania podtrzymały zgłoszone stanowiska. Jednocześnie odwołujący wskazywał konsekwentnie, że nie zgadza się z nie uwzględnieniem przez organ rentowy przy ponownym ustaleniu kapitału początkowego okresów od 1 września 1965 roku do 26 września 1965 roku oraz od 3 września 1967 roku do 31 sierpnia 1968 roku, co Sąd uznał za rozszerzenie odwołania również o decyzję z 8 listopada 2018 roku, znak:(...)(...). (protokół rozprawy z 11 września 2018 roku, k. 45 – 46 a.s.)
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
UbezpieczonyT. S.urodził się w dniu (...). W roku szkolnym(...)uczęszczał do pierwszej klasy(...) Szkoły (...)wW.uczył się zawodu ciastkarza. W roku szkolnym(...)kontynuował naukę w drugiej klasie. Ukończył Technikum(...)im. gen.Z.wW.i uzyskał tytułu technika piekarstwa w zakresie specjalności technologia piekarstwa. W okresie nauki zawodu ubezpieczony od 27 września 1965 roku do 2 września 1967 roku pracował w(...) Zakładach Gastronomicznych – (...).
    (świadectwa szkolne, k. 16 a.s., świadectwo ukończenia technikum, k. 16 a.s., karty 2 i 7 legitymacji ubezpieczeniowej, k. nienumerowana tom I akt kapitałowych).

W dniu 11 lipca 2017 rokuT. S.złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.wniosek o emeryturę. Do powyższego wniosku dołączył informację dotyczącą okresów składkowych i nieskładkowych. (wniosek o emeryturę wraz z informacją o okresach składkowych i nieskładkowych, k. nienumerowana tom I a.e.)
W związku ze złożeniem przezT. S.wymienionego wniosku, decyzją z 20 lipca 2017 roku, znak:(...)
(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.ponownie ustalił wartość kapitału początkowego ubezpieczonego na dzień 1 stycznia 1999 roku na kwotę 51.393,10 zł. Do ustalenia wysokości kapitału początkowego organ rentowy przyjął podstawę wymiaru kapitału początkowego wynosząca 1.015,41 zł, ustaloną w wyniku pomnożenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru, wynoszącego 83,17% przez kwotę bazową 1.220,89 zł, okresy składkowe w wymiarze 8 lat, 4 miesięcy i 26 dni, okresy nieskładkowe w wymiarze 9 dni, współczynnik proporcjonalny do osiągniętego do dnia 31 grudnia 1998 roku wieku oraz okresu składkowego i nieskładkowego w wysokości 46,39%, a także średnie dalsze trwanie życia w wymiarze 209 miesięcy. Do obliczenia podstawy kapitału początkowego oraz obliczenia wskaźnika wysokości tej podstawy organ rentowy przyjął podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych tj. od 1 stycznia 1989 roku do 31 grudnia 1998 roku

    (decyzja z 20 lipca 2017 roku, znak:(...)(...)k. nienumerowana akt kapitałowych, obliczenie wwpw kapitału początkowego, k. nienumerowana akt kapitałowych).

W wyniku rozpoznania wniosku z 11 lipca 2017 roku, organ rentowy decyzją z 7 sierpnia 2017 roku, znak:(...)przyznałT. S.zaliczkę na poczet przysługującej emerytury od 7 sierpnia 2017 roku, tj. od daty nabycia uprawnień do emerytury. Wysokość emerytury została ustalona zgodnie z zasadami określonymi w art. 26 ustawy emerytalnej, tj. przy uwzględnieniu kwoty składek zaewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji, w wysokości 324.011,03 zł, kwoty zwaloryzowanego kapitału początkowego w wysokości 188.984,53 zł oraz średniego dalszego trwania życia w wymiarze 209,90 miesięcy. Emerytura obliczona zgodnie z zasadami określonymi w art. 26 ustawy emerytalnej wyniosła 2.444,00 zł. Organ rentowy poinformował odwołującego, że wypłata emerytury podlega zawieszeniu z uwagi na kontynuowanie przez niego zatrudnienia oraz zwrócił się o dostarczenie prawidłowego numeru konta bankowego.
    (decyzja z 7 sierpnia 2017 roku, znak:(...), k. nienumerowana tom I a.e.)

W dniu 8 sierpnia 2017 roku odwołujący rozwiązał stosunek pracy zespółką (...), w której pracował na stanowisku kierowcy autobusu od 22 stycznia 2014 roku. Świadectwo pracy odebrał z urzędu pocztowego w dniu 1 września 2017 roku. (świadectwo pracy, k. nienumerowana tom I a.e., zeznania ubezpieczonego w charakterze strony, k. 45 – 46 a.s.)
T. S.w dniu 4 września 2017 roku wskazał prawidłowy numer konta bankowego oraz złożył wniosek o ponowne ustalenie wysokości emerytury. Do wniosku odwołujący załączył świadectwo pracy z 8 sierpnia 2017 roku wydane przez(...) sp. z o.o.z siedzibą wI.. (wniosek zmianę danych, k. nienumerowana tom I a.e., wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia, k. nienumerowana tom I a.e., świadectwo pracy, k. nienumerowana tom I a.e.)
Decyzją z 3 października 2017 roku, znak:(...)
(...), organ rentowy odmówił odwołującemu ponownego ustalenia wartości kapitału początkowego na dzień 1 stycznia 1999 roku, ponieważ okres zatrudnienia od 1 września 1965 roku do 31 sierpnia 1968 roku(...) Zakładach Gastronomicznych – (...)nie został wystarczająco udokumentowany. (
    decyzja z 3 października 2017 roku, znak:(...)(...)k. nienumerowana akt kapitałowych)

Kolejną decyzją z tej samej daty, t.j. z dnia 3 października 2017 roku, znak:(...), organ rentowy ustalił wysokość i podjął wypłatę emerytury od 1 września 2017 roku tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o podjęcie wypłaty wraz ze świadectwem pracy. Wysokość emerytury została ustalona zgodnie z zasadami określonymi w art. 26 ustawy emerytalnej, tj. przy uwzględnieniu kwoty składek zaewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji w wysokości 324.896,55 zł, kwoty zwaloryzowanego kapitału początkowego w wysokości 188.984,53 zł oraz średniego dalszego trwania życia w wymiarze 209,90 miesięcy. Emerytura obliczona zgodnie z zasadami określonymi w art. 26 ustawy emerytalnej wyniosła 2.448,22 zł.
     (decyzja z 3 października 2017 roku, znak:(...)k. nienumerowana tom I a.e.)

T. S.odwołał się od decyzji odmawiającej ponownego ustalenia kapitału początkowego z 3 października 2017 roku, znak:(...)(...)oraz od decyzji z 7 sierpnia 2017 roku, znak:(...), przyznającej zaliczkę na poczet przysługującej emerytury. Do odwołania odwołujący załączył legitymację ubezpieczeniową oraz świadectwa szkolne.
    (odwołanie z 26 października 2017 roku, k. 2 a.s.).

W wyniku wniesionego odwołania organ rentowy po raz kolejny przeanalizował dokumentację odwołującego i decyzją z 8 listopada 2017 roku ponownie ustalił kapitał początkowy. Kapitał początkowych na dzień 1 stycznia 1999 roku wyniósł 60.695,69 zł. Do ustalenia wysokości kapitału początkowego, organ rentowy przyjął podstawę wymiaru kapitału początkowego, ustaloną w decyzji z dnia 20 lipca 2017 roku, okresy składkowe w wymiarze 10 lat, 4 miesięcy i 2 dni, okresy nieskładkowe w wymiarze 9 dni, współczynnik proporcjonalny do osiągniętego do dnia 31 grudnia 1998 roku wieku oraz okresu składkowego i nieskładkowego w wysokości 52,57% oraz średnie dalsze trwanie życia w wymiarze 209 miesięcy. Ponownie ustalając kapitał początkowy organ rentowy uwzględnił do stażu pracy okres zatrudnienia w charakterze młodocianego od 27 września 1965 roku do 2 września 1976 roku w(...) Zakładach Gastronomicznych – (...). Jako nieudowodnione organ rentowy uznał jednak nadal okresy zatrudnienia od 1 września 1965 roku do 26 września 1965 roku oraz od dnia 3 września 1967 roku do 31 sierpnia 1968 roku.(decyzja z 8 listopada 2017 roku, znak:(...)(...), k. nienumerowana akt kapitałowych)
Decyzją z 9 listopada 2017 roku, znak:(...)organ rentowy przeliczył emeryturę odwołującego od 1 września 2017 roku i ustalił ją na kwotę 2.611,19 zł.
    (decyzja z 9 listopada 2017 roku, znak:(...), k. nienumerowana tom I a.e.)

Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie dowodów z dokumentów zawartych w aktach sprawy, aktach rentowych odwołującego oraz w oparciu o zeznania odwołującego złożone w charakterze strony. Zdaniem Sądu, powołane wyżej dokumenty, w zakresie, w jakim Sąd oparł na nich swoje ustalenia są wiarygodne, wzajemnie się uzupełniają i tworzą spójny stan faktyczny. Nie były one przez strony kwestionowane w zakresie ich autentyczności i zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy, a zatem okoliczności wynikające z treści tych dokumentów należało uznać za bezsporne i mające wysoki walor dowodowy. Odnośnie wiarygodności zeznań ubezpieczonego na temat okresu zatrudnienia w(...) Zakładach Gastronomicznych – (...)Sąd uznał je za zasługujące na uwzględnienie jedynie w tym zakresie, w jakim mają one potwierdzenie w dokumentach, odmawiając im mocy dowodowej w pozostałym zakresie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
OdwołanieT. S.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.z 3 października 2017 roku, znak:(...)
(...)podlegało umorzeniu w zakresie, w jakim organ rentowy zaspokoił roszczenie odwołującego decyzją z dnia 8 listopada 2017 roku, znak:(...)
(...)W pozostałym zakresie odwołanie od decyzji z 3 października 2017 roku, znak:(...)
(...)oraz od decyzji z dnia 8 listopada 2017 roku jako niezasadne podlegało oddaleniu. Natomiast odwołanie od decyzji z dnia 7 sierpnia 2017 roku, znak:(...)podlegało odrzuceniu na podstawieart. 477(

    9)§ 1 i 3 k.p.c.
W pierwszej kolejności Sąd Okręgowy zajął się odwołaniemT. S.od decyzji z 3 października 2017 roku, znak:(...)
(...)którą organ rentowy odmówił odwołującemu ponownego ustalenia kapitału początkowego z uwzględnieniem okresu zatrudnienia od 1 września 1965 roku do 31 sierpnia 1968 roku w(...) Zakładach Gastronomicznych – (...). Zgodnie z treściąart. 477(
    13)k.p.c.zmiana przez organ rentowy zaskarżonej decyzji przed rozstrzygnięciem sprawy przez sąd – przez wydanie decyzji uwzględniającej w całości lub w części żądanie strony – powoduje umorzenie postępowania w całości lub w części. Umorzeniu podlegało zatem postępowanie, w części dotyczącej uwzględnienia przy ustalaniu wysokości kapitału początkowego odwołującego, okresu zatrudnienia od 27 września 1965 roku do 2 września 1967 roku w(...) Zakładach Gastronomicznych – (...). Z uwagi na fakt, iż roszczenie w tej części zostało zaspokojone na mocy decyzji z 8 listopada 2017 roku, znak:(...)(...)Sąd umorzył postępowanie w tym zakresie.
W zakresie, w jakim ZUS nie podzielił stanowiskaT. S., a więc odnośnie jego zatrudnienia od 1 września 1965 roku do 26 września 1965 roku oraz od dnia 3 września 1967 roku do 31 sierpnia 1968 roku w(...) Zakładach Gastronomicznych – (...), odwołanie podlegało rozpoznaniu. Sąd badając, czy wskazany okres pominięty przez organ rentowy, powinien być przyjęty do wyliczenia kapitału początkowego, wziął pod uwagę, że w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 roku w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno – rentowe (Dz. U. z 2011 roku, Nr 237, poz. 1412) w § 22 ust. 1 wskazano, że jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, środkiem dowodowym stwierdzającym okresy zatrudnienia na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania oraz spółdzielczej umowy o pracę jest świadectwo pracy, zaświadczenie płatnika składek lub innego właściwego organu, wydane na podstawie posiadanych dokumentów lub inny dokument, w tym w szczególności:

1
legitymacja ubezpieczeniowa;

2
legitymacja służbowa, legitymacja związku zawodowego, umowa o pracę, wpis w dowodzie osobistym oraz pisma kierowane przez pracodawcę do pracownika w czasie trwania zatrudnienia.

We wskazanym przepisie wymienione zostały środki dowodowe, ale wyliczenie nie ma jednak charakteru wyczerpującego, gdyż jest poprzedzone zapisem „w tym w szczególności”. To z kolei oznacza, że także inne dokumenty, poza wskazanymi w przepisie, mogą potwierdzać dany okres zatrudnienia.
Za okresy składkowe zgodnie zart. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 17grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychuważa się również przypadające przed dniem 15 listopada 1991 roku okresy zatrudnienia młodocianych na obszarze Państwa Polskiego na warunkach określonych przepisach obowiązujących przed dniem 1 stycznia 1975 roku. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2000 roku, sygn. akt II UKN 349/99 OSNP 2001/11/398 przy ustalaniu okresu składkowego na podstawieart. 2 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 17 października 1991 roku o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw(Dz. U. Nr 104, poz. 450 z późn. zm.) należy badać spełnienie warunków określonych w przepisach o zatrudnieniu młodocianych, obowiązujących w okresie wskazanym przez zainteresowanego jako okres zatrudnienia. Ubezpieczony domagał się zaliczenia do stażu pracy okresu od 1 września 1965 roku do 26 września 1965 roku oraz od dnia 3 września 1967 roku do 31 sierpnia 1968 roku. Zatrudnienie młodocianych w tym okresie było uregulowaneustawą z dnia 2 lipca 1958 roku o nauce zawodu, przyuczaniu do określonej pracy i warunkach zatrudniania młodocianych w zakładach pracy oraz o wstępnym stażu pracy(Dz. U. Nr 45, poz. 226 z późn. zm.) w brzmieniu nadanym przezustawę z dnia 15 lipca 1961 roku o rozwoju systemu oświaty i wychowania(Dz. U. Nr 32, poz. 160). Przed ta zmianą dopuszczalne było zatrudnianie młodocianych, którzy ukończyli 14 lat, natomiast na mocy ustawy zmieniającej wprowadzono zakaz zatrudniania młodocianych przed ukończeniem 15 lat.
Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 28 marca 2013 roku, sygn. akt III AUa 1362/12 (LEX nr 1311958) wskazał, że dla wykazania, że dany okres stanowi okres składkowy, o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy emerytalnej bezwzględnie wymaganym jest przedstawienie dokumentów potwierdzających fakt zatrudnienia przez zakład pracy w celu przyuczenia do zawodu na podstawie indywidualnej umowy o pracę i wymogu tego nie może zastąpić powoływanie się wyłącznie na okoliczność nauki w zasadniczej szkole zawodowej dla pracujących niezależnie od tego, iż wśród wymienionych w świadectwie ukończenia przez ubezpieczonego zasadniczej szkoły przedmiotów podano także praktyczną naukę zawodu. W innym wyroku z 15 lutego 2011 roku, III AUa 1731/10 Sąd Apelacyjny w Katowicach zważył, że okresy zatrudnienia młodocianych na warunkach określonych w przepisach obowiązujących przed 1 stycznia 1975 roku są okresami składkowymi, o jakich mowa w art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy emerytalnej, których uznania nie warunkuje ukończenie przez zatrudnionego 15 roku życia, a jedynie wykonywanie pracy na podstawie indywidualnej umowy o naukę zawodu.

T. S.urodził się w dniu w dniu(...)i w dniu(...)roku skończył 15 lat i dopiero od tej daty można by ewentualnie mówić o wykonywaniu przez niego pracy na warunkach określonych w przepisach o zatrudnieniu młodocianych w rozumieniuart. 2 ust. 2 pkt 3 ustawy o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw. Organ rentowy prawidłowo jednak zaliczył odwołującemu okres zatrudnienia przed ww. datą 15 urodzin uwzględniając daty widniejące w legitymacji ubezpieczeniowej.
Podstawą zaliczenia okresów zatrudnienia młodocianego do okresów składkowych jest nawiązanie stosunku pracy (umowy o naukę zawodu lub w celu przygotowania zawodowego) pomiędzy młodocianym a pracodawcą (zob. wyroki Sądu Apelacyjnego w Katowicach: z dnia 13 czerwca 2006 roku, III AUa 250/05, Biul. SAKa 2007, nr 1; z dnia 14 czerwca 2006 r., III AUa 457/05, Biul. SAKa 2007, nr 1; z dnia 14 czerwca 2006 roku, III AUa 455/05, Biul. SAKa 2007, nr 1), a zatem okresy zatrudnienia młodocianych przed dniem 1 stycznia 1975 roku (tekst jedn.: dniem wejścia w życiekodeksu pracy, w którym uregulowano kwestie zatrudniania młodocianych) mogą być traktowane jako okresy składkowe tylko w razie spełnienia warunków określonych w przytoczonych aktach prawnych. (por. też wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 kwietnia 1999 roku, II UKN 593/98 OSNAPiUS 2000, Nr 12, poz. 485)
W toku niniejszego postępowania odwołujący poza świadectwami ukończenia zasadniczej szkoły zawodowej oraz technikum nie przedstawił takiego dowodu, który świadczyłby, że zawarł on z(...) Zakładami Gastronomicznymi – (...)umowę o pracę w celu przyuczenia do zawodu na cały okres nauki w zasadniczej szkole zawodowej. Odwołującemu udało się udowodnić jedynie okres zatrudnienia w ww. zakładzie pracy wynikający z wpisów legitymacji ubezpieczeniowej. Na okoliczność świadczenia pracy w okresach od dnia 1 września 1965 roku do dnia 26 września 1965 roku oraz od dnia 3 września 1967 roku do 31 sierpnia 1968 roku nie przedstawił jednak jakiegokolwiek dokumentu. W orzecznictwie podnosi się, iż obowiązek wskazania dowodów obciąża przede wszystkim strony, które mają obowiązek wyraźnego powołania konkretnego środka dowodowego. W wyroku z 17 grudnia 1996 roku, sygn. akt I CKU 45/96 (OSNC 1997, nr 6-7, poz. 76 z glosą A. Zielińskiego, Pal. 1998, nr 1-2, s. 204 i nast.) Sąd Najwyższy stwierdził, że przy rozpoznawaniu sprawy na podstawie przepisówkodeksu postępowania cywilnegozmienionych ustawą z 1 marca 1996 roku o zmianiekodeksu postępowania cywilnego(Dz. U. Nr 43, poz. 189) obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227) spoczywa na stronie, która z tych faktów wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.).
Należy dodatkowo zaznaczyć, że w sprawie, w której przedmiotem jest prawo do świadczenia emerytalnego lub wysokość tego świadczenia, wymaga się dowodów niebudzących wątpliwości, spójnych oraz precyzyjnych, potwierdzających czy uprawdopodobniających w stopniu graniczącym z pewnością nie tylko fakt zatrudnienia, ale i pozostałe okoliczności związane ze świadczeniem pracy i wysokością uzyskiwanego wynagrodzenia (wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 22 lutego 2018 roku, III AUa 598/17). Jeżeli zatem odwołujący wykazałby wiarygodnym środkiem dowodowym, że zawarł jako młodociany z ww. zakładem pracy umowę o przyuczenie do zawodu to możliwe byłoby uwzględnienie całego żądanego okresu, który przypadał na okres nauki w zasadniczej szkole zawodowej, przy ustalaniu kapitału początkowego. W ocenie Sądu Okręgowego odwołujący w toku niniejszego postępowania takiego dowodu nie przedstawił.
Reasumując odwołujący nie wykazał okoliczności, które umożliwiłyby ponowne ustalenie kapitału początkowego zgodnie z jego żądaniem. Nie wskazał ani dowodów z dokumentów, ani z zeznań świadków, ani w żaden inny sposób nie wykazał, że był zatrudniony w(...) Zakładach Gastronomicznych – (...)przez dłuższy okres niż od 27 września 1965 roku do dnia 2 września 1967 roku.
W świetle tak poczynionych ustaleń, Sąd Okręgowy wywiódł, że zaskarżone decyzje organu rentowego w zakresie nieuwzględnienia okresów zatrudnienia od 1 września 1965 roku do 26 września 1965 roku oraz od dnia 3 września 1967 roku do 31 sierpnia 1968 roku są trafne i z tych względów na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.oddalił odwołanie w pozostałym zakresie, o czym orzekł w pkt 3 sentencji wyroku.
Odnosząc się do odwołania od decyzji z dnia 7 sierpnia 2017 roku Sąd uznał, że odwołujący uchybił terminowi do jego wniesienia. Zgodnie zart. 4779§ 1 k.p.c.odwołania od decyzji organów rentowych lub orzeczeń wojewódzkich zespołów do spraw orzekania o niepełnosprawności wnosi się na piśmie do organu lub zespołu, który wydał decyzję lub orzeczenie, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ lub zespół, w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji lub orzeczenia. W myślart. 4779§ 3 k.p.c., sąd odrzuci odwołanie wniesione po upływie terminu, chyba że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się. Oznacza to, że w odrębnym postępowaniu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, w odniesieniu do odwołania wszczynającego postępowanie sądowe, nie są stosowane ogólne reguły postępowania o przywrócenie terminu, przewidziane wart. 168 i n. k.p.c.Sąd z urzędu dokonuje nie tylko sprawdzenia zachowania przez stronę terminu do wniesienia odwołania, ale także - w przypadku stwierdzenia opóźnienia - ocenia jego rozmiar oraz przyczyny. Sąd ma dyskrecjonalną możliwość potraktowania spóźnionego odwołania tak, jakby zostało wniesione w terminie. Może tego dokonać pod warunkiem uznania, że przekroczenie terminu nie jest nadmierne oraz że nastąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącego i stosownie do oceny tych okoliczności odwołanie odrzuca albo nadaje mu bieg.
Decyzja z dnia 7 sierpnia 2017 roku została wysłana do odwołującemu listem zwykłym, a sam ubezpieczony nie zaprzeczył, że została mu ona skutecznie doręczona. W dniu 4 września 2017 roku złożył do organu rentowego wniosek o wypłatę emerytur do którego dołączył świadectwo pracy, nie wnosząc odwołania od decyzji z dnia 7 sierpnia 2017 roku. Tym samym mimo, świadomości, że zbliżającego upływu terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 7 sierpnia 2017 rokuT. S.zdecydował się wnieść je po upływie miesięcznego terminu, odwołując się jednocześnie od decyzji z 3 października 2017 roku. Wprawdzie Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 14 lutego 1996 roku, sygn. akt II URN 63/95 (OSNAPiUS 1996 Nr 17, poz. 256) przyjął, że pojęcie niezależnych od strony przyczyn uchybienia terminowi jest sformułowaniem szerszym od „braku winy strony” w rozumieniuart. 168 § 1 k.p.c.i pozwala na uwzględnienie także niektórych przyczyn zawinionych, to jednak zdaniem Sądu Okręgowego okoliczności rozpoznawanego przypadku stanowczo nie usprawiedliwiają opóźnienia ubezpieczonego. Z przepisuart. 4779§ 3 k.p.c.jednoznacznie wynika, że do przywrócenia terminu niezbędne jest spełnienie obu warunków - przekroczenie terminu nie może być nadmierne, a jego przyczyna musi być niezależna od odwołującego się. Odwołujący podnosił, że przebywał za granicą w okresie 10 sierpnia 2018 roku do 14 sierpnia 2018 roku jednak po powrocie do kraju miał jeszcze czas na wniesienie odwołania od decyzji z dnia 7 sierpnia 2017 roku w terminie. Dodatkowo nawet jeśli przyjąć, że odwołujący odebrał świadectwo pracy w dniu 1 września 2017 roku to niezrozumiałym jest dlaczego odwołanie od decyzji z 7 sierpnia 2017 roku wniósł dopiero 26 października 2017 roku, a więc nadal przekraczając miesięczny termin do wniesienia odwołania, który w tym przypadku upływał w 1 października 2017 roku. Zatem mimo, iż przekroczenie terminu nie było nadmierne, ubezpieczony nie wykazał aby przekroczenie to było od niego niezależne. Z uwagi na powyższe ubezpieczony nie dołożył należytej staranności, aby terminowo wnieść środek odwoławczy od decyzji ww. organu rentowego.
W tym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy odrzucił odwołanie ubezpieczonego od decyzji z dnia 7 sierpnia 2017 roku, znak:(...), o czym orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku.

ZARZĄDZENIE
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć odwołującemu.