Sąd Rejonowy Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI K 518/17
Data wyroku: 2018-06-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Izabela Hantz – Nowak

Sygn. akt VI K 518/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 20 czerwca 2018r.
Sąd Rejonowy Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu Wydział VI Karny w składzie:
Przewodniczący SSR Izabela Hantz – Nowak
Protokolant: prakt. Klaudia Żołędziowska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Poznań Wilda ----
po rozpoznaniu dnia 28.09.17r., 4.12.17r., 28.02.18r., 11.04.18r., 06.06.18r.
sprawyW. B., s.S.iO.zd.D.,ur. (...)wP.
z oskarżenia subsydiarnego(...)spółka z oo zs wB.
oskarżonego o to, że:
w okresie od 3 stycznia 2011r. do dnia 27.06.2012r. przywłaszczył sobie kwotę 163.311,66 zł, która została mu powierzona przez(...)spółka zoo zs wB.w dniu 3.01.2011r. w ramach zaliczki na wydatki z obowiązkiem wyliczenia się, w związku z pełnioną przez niego funkcją członka zarząduspółki (...)spółka z oo zs wB.
tj. o przestępstwo zart. 284 § 2 kk

I
OskarżonegoW. B.uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu przestępstwa.

II
Na podstawieart. 632 pkt 1 kpkkoszty procesu, za wyjątkiem opłaty uiszczonej przez oskarżyciela subsydiarnego w kwocie 300 zł, ponosi Skarb Państwa.

/-/ SSR I. Hantz – Nowak

UZASADNIENIE
OskarżonyW. B.był w latach 2009-2012 członkiem zarządu(...) sp. z o.o.(dalej(...)) z siedzibą wB., zajmującej się leasingiem odzieży. Głównym jej udziałowcem – posiadającym 50% udziałów byłafirma (...) sp. z o.o.zajmująca się pralnictwem chemicznym, wodnym, sprowadzaniem maszyn oraz leasingiem odzieży, która miała także udziały w innych, mniejszych spółkach, tworząc tym samym grupę spółek.W (...) sp. z o.o.oskarżony był jednym z członków zarządu, zajmował się działem administracji i posiadał w tej spółce 20% udziałów.
W 2006r. wV.sp. o.o. zostali zatrudnieni celem wprowadzenia tej spółki na giełdęS. D.iS. S. (1). W tym samym roku doszło do wprowadzenia spółki na giełdę, powodując jednocześnie przekształcenie w(...) S.A., której prezesem zostałS. S. (1). Dyrektorem Finansowym był do 2011r.S. D., który zespółką (...)w latach 2007-2012 współpracował na zasadzie umowy zlecenia (wsparcie w zakresie finansów), a od 2012 był on wiceprezesem zarządu współce (...) S.A.
Z uwagi na trudną sytuację finansową współce (...) S.A.wielokrotnie w latach 2009-2010 oskarżony na polecenieS. D.oraz za wiedząS. S. (1), pobierał z(...)zaliczki na poczet przyszłych usług pralniczych świadczonych przez(...) S.A., ażeby zapewnić płynność finansową tej spółce, czy też realizację najpilniejszych jej zobowiązań. Trudności(...) S.A.oraz sposoby radzenia sobie z nimi m.in. właśnie w drodze przesunięć środków finansowych z(...)w postaci zaliczek, były przedmiotem cotygodniowych spotkań zarządu, w których obok oskarżonego i jego brata zawsze uczestniczyli także m.in.S. D.orazS. S. (1). Z tych spotkań w latach 2009-2011 oskarżony sporządzał protokoły, które następnie drogą mailową przesyłał do osób w nich uczestniczących.
Brak było regulacji wskazujących termin, w jakim pobrane zaliczki winny zostać zwracane. Mechanizm pobrania zaliczki wyglądał w ten sposób, iż zaufany goniec wypłacał z banku pieniądze na podstawie czeku wystawionego przez(...)i wpłacał je następnie na konto(...) S.A., zaś oskarżonyB.po czasie otrzymywał do podpisu pokwitowanie KW mające potwierdzać, iż miało miejsce fizyczne wypłacenie w gotówce kwot zaliczek. Przesunięcie środków finansowych miało miejsce tylko pomiędzy rachunkami bankowymi. Poza pobieraniem z(...)zaliczek, płynność(...) S.A.starano się utrzymać pożyczając pieniądze od oskarżonego, jego brata,S. K., czy jej ojca.
Obie spółki, tj.(...)oraz(...) S.A.były obsługiwane przez tą samą kasjerkę –A. D., która jedną kasę dla obu podmiotów gospodarczych prowadziła w tym samym pomieszczeniu wL.przyul. (...), gdzie dla obydwu firm znajdowała się jedna kasetka i nie była w niej przechowywana kwota rzędu kilkuset złotych.
W dniu 3 stycznia 2011r. oskarżony pobrał z(...)dla(...) S.A., na polecenieS. D.i za wiedząS. S. (1), zaliczkę w kwocie 304.551,28 zł. W dniu 23 lutego 2011r. przelewem bankowym z kontaspółki (...) S.A.zatytułowanym „zaliczka” na rachunek oskarżonego została przekazana kwota 100.000,00 zł, którą oskarżonyW. B.tego samego dnia przelał na konto(...). W dniu 1 czerwca 2011r. w taki sam sposób zwrócono kwotę 15.000,00 zł – została ona najpierw przelana z kontaspółki (...) S.A.pod takim samym tytułem na rachunekW. B., a następnie oskarżony przelał ją tytułując „zwrot zaliczki” na konto bankowe(...). Analogicznie w dniu 14 marca 2011r. po dokonaniu przelewu z rachunkuspółki (...) S.A.na konto oskarżonego na kwotę 5.000,00 zł, przekazał on ją następnie na rachunek bankowy(...). W dniu 30 marca 2011r. oskarżony ponownie otrzymał na swoje konto bankowe przelew kwoty 30.000 zł z rachunkuspółki (...) S.A.pod tytułem „zaliczka” i wówczas oskarżony wpłacił ja i przekazał jąspółce (...)w gotówce.
W dniu 26 kwietnia 2012r. na poczet pobranej zaliczki przekazano z nieustalonego źródła kwotę 20.000,00 zł.
W dniu 19 listopada 2011r.S. S. (1)iS. D.przejęli zarząd w(...) S.A., uniemożliwiając tym samym oskarżonemu dostęp do wszelkich dokumentów.
W latach 2012 -2015 członkami zarządu współce (...)byłA. P.orazS. S. (1). Kwestia niezwróconej w części zaliczki została ustalona w marcu 2016r. na podstawie audytu księgowego. Po odwołaniu oskarżonego w 2012r. nie był on nigdy wzywany do zwrotu niespłaconej części pobranej zaliczki.
OskarżonyW. B.jest 61 - letnim mężczyzną. Nie był dotychczas karany.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:

1
wyjaśnień oskarżonegoW. B.k. 208-209;

2
zeznań świadków:

-A. P.k. 4-7 akt 1 Ds. 1596/16 w zw. z k. 120-121;
-H. P.k. 91-92 akt 1 Ds. 1596/16 w zw. z k. 121-122;
-P. B.k. 122;
-A. D.k. 87-90 akt 1 Ds. 1596/16 w zw. z k. 134-137 – we wskazanym zakresie,
-A. S.k. 137-139;
-S. K.k. 139-141;
-J. B.k. 141-143;
-S. S. (1)k. 82-83 akt 1 Ds. 1596/16 w zw. z k. 170v-172v – we wskazanym zakresie,
-S. D.k. 172v-173v – we wskazanym zakresie

3
dokumentów:

- zestawienia obrotów za rok 2011 k. 17-27;
- raportów kasowych, dokumentówKPi KW, list księgowań k. 28-61;
- dokumentów kasowych k. 131;
- zapytania o karalność k. 165;
- dokumentacji mailowej k. 178-202;
- zestawienia operacji bankowych k. 203-207
OskarżonyW. B.przesłuchany postępowaniu sądowym nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia. Relacjom procesowym oskarżonego Sąd Rejonowy dał wiarę w całości albowiem korespondowały one z zeznaniami świadkówJ. B.orazS. K., jak również częściowoA. P., a przede wszystkim znajdowały swoje odzwierciedlenie z zgromadzonej dokumentacji w postaci protokołów z cotygodniowych spotkań zarządu, w których uczestniczyli świadkowieD.iS., jak również zestawieniu operacji bankowych na rachunku oskarżonego z 2011r. Z całokształtu przywołanego materiału dowodowego bezspornie wynika, iż pobrana w dniu 3 stycznia 2011r. zaliczka była kolejnym przesunięciem środków finansowych, ażeby wspomócspółkę (...) S.A.i oskarżony choć formalnie złożył o nią wniosek i otrzymał dowód KW, kwota ta została przekazana dofirmy (...) S.A.Sąd I instancji dał wiarę twierdzeniom oskarżonego, iż przesunięcia środków następowały wyłącznie pomiędzy kontami, nie miał miejsce żaden obrót gotówkowy, a tym samym dokumenty KW iKPbyły uzupełniane po czasie i miały charakter fikcyjny w zakresie formy, w jakiej do wypłaty zaliczek dochodziło. Jak wynika z protokołów spotkań zarządu oskarżony sam pożyczałspółce (...) S.A.pieniądze. Na stopień wiarygodności oskarżonego wpływ nadto miała kwestia tego, iż po odwołaniu go z funkcji członka zarządu współce (...) S.A.przez okres ok. 4 lat, aż do czasu wykonania w marcu 2016r. audytu wdrożeniowego, nikt do oskarżonego o zwrot pozostałej części pobranej zaliczki się nie zwracał – miało to miejsce dlatego, iż decydenci współce (...) S.A.–S. D.orazS. S. (1)wiedzieli, że pieniądze te oskarżony pobrał dla spółki i nie wziął ich na własne potrzeby. Wyjaśnienia oskarżonego wspierała także analiza operacji bankowych dokonywanych na jego rachunku, z której bezspornie wynika, iż najpierw część zaliczki do zwrotu otrzymał on z kontaspółki (...) S.A., a następnie dopiero przelał je na rachunek(...)dlaczego zatem(...) S.A.miał przekazywać oskarżonemu pod tytułem „zaliczka” określone środki pieniężne, skoro jak twierdzili świadkowieD.orazS.żadne zaliczki z(...)nie były dla(...) S.A.pobierane i dlaczegospółka (...)miałaby spłacać zaliczkę za oskarżonegoW. B.? Taki dwustopniowy mechanizm zwrotu pożyczki miał w ocenie Sądu Rejonowego na celu uniknięcie wskazania, że pieniądze zostały zwrócone bezpośrednio z(...) S.A., co wprost sugerowałoby, iż tam właśnie zostały pierwotnie przekazane. Zdziwienie budzić mogło jednocześnie niepoinformowanie przezS. S. (1)iS. D.nowego członka zarządu(...)A. P.o znacznej kwocie niezwróconej zaliczki. W ocenie Sądu było to w interesie obydwu świadków, którzy wiedząc o celu, w jakim została ona pobrana, nie zabiegali o to, ażeby te fakt ujrzał światło dzienne, albowiem wówczas koniecznym byłoby rozliczenie się z tej kwoty, a trudno było domagać się jej zwrotu od oskarżonego, skoro przekazana ona zostałaspółce (...) S.A.Wersję zdarzeń przedstawioną przez oskarżonegoW. B.potwierdza także fakt dokonania na poczet nierozliczonej zaliczki w kwietniu 2012r. wpłaty kwoty 20.000 zł z bliżej nieustalonego źródła – sam oskarżony zaprzeczył, ażeby to on dokonał tej wpłaty i brak jest logicznego uzasadnienia, dlaczego miałby on się nie przyznawać do przekazania pokaźnej sumy pieniężnej, zmniejszającej figurującą na jego personalia zaliczkę. Co istotne oskarżony nie krył konfliktu, jaki zaistniał pomiędzy nim, aS. S. (1)orazS. D., lecz w ocenie Sądu, wobec bezspornych zarówno osobowych, jak i rzeczowych dowodów, kwestia ta nie miała wpływu na prawdomówność świadka i nie dążył on do tego, ażeby sytuację przestawić inaczej, aniżeli miało to miejsce w rzeczywistości.
Wiarygodnymi okazały się być relacje procesowe świadkaA. P., jednakże podkreślić trzeba, iż swoją wiedzę opierał on w przeważającym zakresie na dokumentach, nie był zatrudniony ani współce (...), ani też(...) S.A.w czasie, kiedy pracował tam oskarżonyW. B., którego zastąpił na stanowisku członka zarządu w(...). Co jednak istotne do świadka także dotarły informacje, iż oskarżony pobrane kwoty zaliczek wpłacał dospółki (...) S.A., która wówczas miała problemy finansowe, co korespondowało z wyjaśnieniami oskarżonego i przedstawionym przez niego mechanizmem przesuwania środków z jednej spółki do drugiej. ŚwiadekP.wskazał także na moment, w którym powziął wiedzę o brakującym rozliczeniu części pobranej przez oskarżonegoW. B.zaliczki – informacji takiej nie uzyskał od pełniącego od lipca 2012r. funkcję członka zarządu odpowiadającego za sprawy finansowe w(...)S. S. (1), będącego równocześnie prezesem współce (...) S.A., lecz dopiero na skutek zleconego audytu księgowego w marcu 2016r., co potwierdzało, iż świadekS.nie był zainteresowany, ażeby sprawa niespłaconej do końca zaliczki została ujawniona, albowiem wiedział on o niej od samego początku jako elemencie mechanizmu przesuwania środków finansowych pomiędzy(...), a(...) S.A.ŚwiadekP.potwierdził także w wiarygodny sposób, iż wcześniej pobierane przez oskarżonego zaliczki zawsze były zwracane, co zresztą znalazło swoje odzwierciedlenie w dokumentach.
Sąd I instancji nie znalazł przesłanek do zakwestionowania wiarygodności zeznań świadkaH. P., która jednak z uwagi na sprawowanie jedynie każdorazowo raz w miesiącu nadzoru nad(...) spółki (...)i niezajmowanie się bieżącym księgowaniem, nie posiadała żadnej bliższej wiedzy odnośnie okoliczności związanych z przeznaczeniem pobranej przez oskarżonego w dniu 3 stycznia 2011r. zaliczki. Potwierdziła jednak, że jej nierozliczenie było widoczne na saldzie dla osób zajmujących się księgowością i finansami. Do świadka nie zwracał się nikt zespółki (...)odnośnie sprawdzenia kwestii nierozliczonej części zaliczki.
Analogicznie Sąd ocenił relacje procesowe świadkaP. B., który w marcu 2016r. przeprowadził audyt wdrożeniowy współce (...)– zeznania te, choć zasługujące na przymiot wiarygodnych, nie zawierały, poza wskazaniem na fakt ustalenia w wyniku audytu nierozliczonej zaliczki, żadnych innych istotnych dla poczynienia ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie informacji.
Relacjom procesowym świadkaA. D.Sąd Rejonowy dał wiarę jedynie w niewielkim zakresie, w jakim korespondowały one z ustaleniami faktycznymi. Świadek, która w czasie objętym zarzutem pracowała na stanowisku kasjerki dlaspółek (...)oraz(...) S.A.zeznawała w sposób bardzo asekuracyjny, zasłaniając się w większości przypadków niepamięcią, jak chociażby odnośnie kwestii, czy w kasie dysponowała gotówką rzędu kilkuset tysięcy złotych – w ocenie Sądu nie jest możliwym ażeby świadek obrót gotówkowy tej wysokości kwotami zapomniała. Świadek nie wskazała też, aby w pomieszczeniu kasowym znajdował się sejf umożliwiający chociażby przestrzenne przechowywanie takiej ilości pieniędzy, zatem jej twierdzenia o wypłaceniu w dniu 3 stycznia 2011r. oskarżonemu zaliczki w gotówce były nieprawdziwe, a służyły jedynie usankcjonowaniu istniejącego dokumentu KW, który został przez świadka wówczas podpisany. W ocenie SąduA. D.wystawiała dokumenty KW iKPnie dokonując przy tym żadnego obrotu gotówkowego, albowiem przesunięcia środków finansowych następowały pomiędzy kontami spółek. Na brak obrotów gotówkowych wskazał także sam oskarżony, jak równieżJ. B., czyS. K., a potwierdziły to także wykonywane przelewami przez oskarżonego z jego konta zwroty części pobranej w dniu 3 stycznia 2011r. zaliczki. Świadek nie pamiętała także, czy oskarżony pobierał również inne zaliczki w kwotach przekraczających 100.000,00 zł, co w ocenie Sądu było po części zrozumiałe z tego powodu, iż skoro w rzeczywistości nie następowała wypłata gotówki, a dokumenty KW wystawiane były po czasie, to świadekD.mogła takich faktów nie zapamiętać.
Zeznania świadkaA. S., choć Sąd I instancji nie znalazł podstaw do ich zakwestionowania, nie zawierały informacji istotnych w punktu widzenia ustaleń faktycznych – świadek zrelacjonowała sposób rozliczania zaliczek, przy czym wskazała, że następowało to także w gotówce, gdyż takie informacje wynikały z wystawianych przez kasjerkę dokumentów KW iKP. Ograniczona wiedza świadka wynikała z faktu, iż pracowała ona właśnie na dokumentach księgowych, których zbiorcze zestawienie otrzymywała na koniec każdego miesiąca.
Wiarygodne okazały się być relacje procesowe świadkaS. K.pełniącej funkcję zastępcy dyrektora finansowego i choć otwarcie zeznała ona o negatywnym wydźwięku jej odejścia zespółki (...) S.A., to w ocenie Sądu okoliczność ta nie miała przełożenia na prawdziwość jej zeznań, które korespondowały z wyjaśnieniami oskarżonego, relacjami świadkówB.orazP., jak również protokołami z zebrań zarządu oraz historią operacji bankowych na rachunku oskarżonego. Świadek podkreśliła decydującą rolęS. S. (1)orazS. D.jeżeli chodziło o faktyczne zarządzanie obiema spółkami, jak również pożyczanie na potrzeby(...) S.A.pieniędzy zarówno od niej samej, jej ojca, oskarżonego, czyJ. B., co także wprost wynikało z protokołów spotkań zarządu spółki(...) S.A., jak również nieposiadania w kasie spółek kwot rzędu kilkuset tysięcy złotych.
Spójne, logiczne oraz wiarygodne okazały się być zeznania świadkaJ. B.i choć jako brat oskarżonego, a także osoba pozostająca, co wprost przyznał, w konflikcie ze świadkamiD.orazS., mógł on mieć interes w przedstawieniu określonego korzystanego dla oskarżonego przebiegu zdarzenia, to Sąd Rejonowy takich okoliczności się nie dopatrzył i wobec faktu korelowania relacji tego świadka ze słowami oskarżonego,S. K., czyA. P.oraz dokumentacją z zebrań zarządu i wyciągami z rachunku bankowegoW. B., dał im wiarę w całości. Wprawdzie świadek składając zeznania kilka razy się przejęzyczał oraz poprawiał swoje wcześniejsze wypowiedzi, to jego relacje, jak sam to podkreślił, miały oddać mechanizm działania, jaki wówczas współce (...) S.A.funkcjonował. Świadek podobnie jakS. K.wskazał na decydująca rolę w zakresie finansówS. D.orazS. S. (1), co było logicznie uzasadnione także biorąc pod uwagę zajmowane przez nich stanowiska.
Zeznania świadkaS. S. (1)okazały się być niewiarygodne w całości, albowiem pozostawały w oczywistej sprzeczności z dokumentami w postaci protokołów z zebrań zarządu, w których świadek także uczestniczył, relacjami procesowymi nie tylko oskarżonego, ale takżeS. K.,J. B., czy teżA. P., a nadto kłóciły się ze sprawowaną przez świadka funkcją prezesa zarządu współce (...) S.A.oraz odpowiadającego za kwestie finansowe członka zarządu współce (...). Niezrozumiałym i kompletnie pozbawionym logiki było zarówno niepoinformowanie przez świadkaS.o nierozliczonej przez oskarżonego części zaliczki i brak podjęcia przez niego jakichkolwiek działań, ażeby ją od oskarżonego wyegzekwować. Okoliczności te w ocenie Sądu I instancji świadczyły z całą pewnością zarówno o jego wiedzy, jak i świadomości odnośnie istnienia przedmiotowej zaliczki, a przede wszystkim celu, w jakim została ona przez oskarżonegoW. B.pobrana. Oskarżony, jak i świadkowieK.orazB.wprost wskazali na decydującą rolę, jaką w sprawach finansów posiadał świadekS.– nie mogło być też inaczej skoro był on prezesem zarządu, a zatem stał na czele organu decyzyjnego współce (...) S.A.Świadek zeznając podkreślał, iż za czasów jego pracy w(...), a zatem od 2012r. nie miało miejsca pobieranie zaliczek, czy przesuwanie środków finansowych, uchylając się tym samym całkowicie od przyznania, że decyzje w tym zakresie podejmował przecież wcześniej, będąc pracownikiem tylkospółki (...) S.A.Kompletnie niewiarygodne okazały się być twierdzenia tegoż świadka o trzech sejfach, jakie miały znajdować się w siedzibiespółki (...) S.A.oraz(...)wL., albowiem nie wskazała na ten fakt kasjerkaA. D., a świadkowieS. K.orazJ. B.zaprzeczyli temu, zeznając, że w kasie znajdowała się dla obu spółek jedynie zwykła kasetka. Wiedza i świadomość świadka odnośnie zaliczek pobieranych z(...)oraz cel, w jakim to następowało wynikała wprost z jego obecności na posiedzeniach zarządu, gdzie szeroko dyskutowano możliwe źródła pozyskania środków finansowych dla(...) S.A., jak również kwestię pożyczek od członków zarządu, czy też pracowników.
Analogicznie Sąd Rejonowy jako pozbawione wiarygodności ocenił relacje procesoweS. D., który podobnie jak świadekS.był obecny na zebraniach zarządu, otrzymywał na maila sporządzane przez oskarżonego protokoły z tych spotkań, a nadto pełnił funkcję dyrektora finansowego oraz doradzałspółce (...)w kwestiach finansowych. Świadek ten nie informował także nikogo o istniejącej nierozliczonej części zaliczki pobranej przez oskarżonego w dniu 3 stycznia 2011r., co wobec faktu, iż o niej wiedział, było kompletnie pozbawione sensu. W jego interesie jako osoby doradzającej w(...)odnośnie finansów było wskazanie na przysługujące tej spółce źródło środków pieniężnych. Natomiast nie było to w interesie świadka, albowiem oznaczałoby, do czego ostatecznie i tak doszło, próby wyegzekwowania pozostałej części zaliczki, która została w rzeczywistości przeznaczona na finansowaniespółki (...) S.A.Na decyzyjną rolę świadkaD.w zakresie zaliczek, czy przesunięć środków finansowych, która wynikała z zajmowanego przez niego stanowiska, poza oskarżonym wskazali także świadekJ. B.orazS. K.. Świadkowi znany był w pełni ówczesny mechanizm działania z zaliczkami i następnie wystawieniem przezA. D.dokumentów KW, pomimo, że do przesunięć środków doszło wyłącznie pomiędzy kontami obydwu spółek, a nie w gotówce. Wersja o sejfach i to 3 w siedzibiespółki (...)została w ocenie Sądu uzgodniona ze świadkiemS.– skoro nie wspomniała o tym fakcie kasjerkaA. D., czyli osoba, która z założenia miałaby mieć stały kontakt ze środkami pieniężnymi, to nie sposób dać wiary takim twierdzeniom świadka.
Podstawą wyrokowania Sąd uczynił także pozostały materiał dowodowy zebrany w sprawie w postaci dokumentów, ujawnionych na rozprawie w trybieart. 393 i 394 k.p.k., wskazanych w protokole rozprawy głównej. Są to w przeważającej części dokumenty procesowe, urzędowego pochodzenia, sporządzone przez kompetentne osoby zgodnie z zakresem ich kwalifikacji i uprawnień, a w związku z tym wiarygodność i autentyczność tych dokumentów nie budziła wątpliwości stron i również Sąd nie znalazł żadnych podstaw do ich podważania.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
OskarżonemuW. B.postawiono zarzut popełnienia przestępstwa zart. 284 § 2 k.k.Sąd I instancji mając na względzie całokształt zgromadzonego materiału dowodowego uznał, że oskarżony nie popełnił zarzucanego mu przestępstwa zart. 284 § 2 k.k.
Dla bytu przestępstwa zart. 284 § 2 k.k.niezbędne jest wykazanie, że sprawca działał z zamiarem bezpośrednim, o szczególnym ukierunkowaniu (dolus coloratus) - zamiar postępowania z rzeczą jak właściciel. Innymi słowy, zachowaniu sprawcy musi towarzyszyć tzw.animus rem sibi habendi, zamiar zatrzymania mienia bez żadnego tytułu prawnego(zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 stycznia 1978r., V KR 197/77, OSNGP 1978, nr 6, poz. 64, por. także postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 28 lutego 2002r., II AKz 49/2002, KZS 2002, nr 2, poz. 36)i powiększenia swego majątku kosztem majątku osoby pokrzywdzonej(wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 2003r., V KK 212/02, KZS 2003, nr 7-8, poz. 29).Truizmem jest stwierdzenie, iż nie może wypełnić znamion strony podmiotowej przestępstwa zart. 284 § 2 k.k.osoba, która w ramach dostępnych jej uprawnień pobrała zaliczkę i następnie przekazała ją innemu podmiotowi celem zapewnienia mu płynności finansowej - dla realizacji bowiem znamion strony podmiotowej przywłaszczenia niezbędna jest po stronie sprawcy wola włączenia tej rzeczy lub prawa do swego majątku bądź postąpienia z rzeczą lub prawem jak z własnym w inny sposób. Przez przywłaszczenie powszechnie rozumie się rozporządzenie jak swoją własnością cudzą rzeczą ruchomą lub cudzym prawem majątkowym, z wykluczeniem osoby uprawnionej. Istotą przywłaszczenia jest zatem zewnętrzne zachowanie się sprawcy, określane powszechnie jako rozporządzenie rzeczą ruchomą przez włączenie jej do swojego majątku albo wykonywanie w inny sposób w stosunku do rzeczy ruchomej uprawnień właścicielskich (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2018r., II AKa 317/17). Istotą czynu kwalifikowanegoart. 284 § 2 k.k.jest to, że sprawca musi działać w celu przywłaszczenia, tj. z jednej strony działanie sprawcy ma polegać na definitywnym włączeniu rzeczy do swojego majątku, a z drugiej do pozbawienia właściciela prawa własności. Sprawca przywłaszczenia (sprzeniewierzenia) musi działać z zamiarem trwałego włączenia przedmiotu przestępstwa do własnego majątku, zatem nie tylko z zamiarem bezprawnego władania rzeczą (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 5 października 2017r., II AKa 331/17).
Przenosząc powyższe zapatrywania na grunt niniejszej sprawy, Sąd Rejonowy doszedł do wniosku, iż oskarżonyW. B.swoim postępowaniem nie wypełnił znamion strony podmiotowej przestępstwa sprzeniewierzenia odnośnie pobranej przez niego w dniu 3 stycznia 2011r. i niezwróconej następnie w całości zaliczki zespółki (...)– jak bowiem wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego oskarżony owszem kwotę 304.551,28 zł w rzeczywistości pobrał, jednakże została ona bezpośrednio, zgodnie z uzgodnieniem zS. S. (1)orazS. D., przekazana na kontospółki (...) S.A.w celu realizacji przez nią ciążących na niej zobowiązań. Oskarżony pomimo, że rzeczona zaliczka formalnie figurowała na niego, nie włączył jej do swojego majątku, ażeby dysponować nią jak właściciel. Co więcej otrzymując sukcesywnie na swój rachunek bankowy zespółki (...) S.A.środki na zwrot przedmiotowej zaliczki, przekazywał je niezwłoczniespółce (...). Mechanizm pobierania zaliczek z(...)na poczet przyszłych usług pralniczych był współce (...) S.A.praktykowany przez wiele lat jako źródło pozwalające na zapewnienie tej spółce płynności finansowej. Zarówno prezes w(...) S.A.S. S. (1), jak i ówczesny dyrektor finansowyS. D.o wziętej przez oskarżonegoW. B.zaliczce wiedzieli i aktualnie zaprzeczanie przez nich temu faktowi ma na celu wyłącznie ochronę ich samych przed poniesieniem odpowiedzialności za nieformalne wyprowadzanie pieniędzy zespółki (...). Zresztą sami zapewniali oskarżonego już po odwołaniu go z funkcji członka zarządu w(...) S.A., że zaliczka zostanie do końca rozliczona i pomimo, że to nie nastąpiło nie dochodzili jej egzekucji od oskarżonego, ani też nie informowali o istniejącym zadłużeniu(...) S.A.w stosunku dospółki (...). Okoliczności te jednoznacznie przesadzają w ocenie Sądu I instancji o rzeczywistym celu, w jakim zaliczka została przez oskarżonego formalnie pobrana, wykluczając tym samym istnienie po jego stronie wymaganego przezart. 284 § 2 k.k.kierunkowego zamiaru działania.
Sąd na podstawieart. 632 pkt 1 k.p.k.wobec uniewinnienia oskarżonego kosztami procesu obciążył, za wyjątkiem opłaty uiszczonej przez oskarżyciela subsydiarnego, Skarb Państwa.

/-/ SSR Izabela Hantz - Nowak