Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 948/18
Data wyroku: 2018-11-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Arkadiusz Łata
Słowa kluczowe: Czyn
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk, 636 § 1 kpk

Sygnatura akt VI Ka 948/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia27 listopada 2018r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Arkadiusz Łata
Protokolant: Igor Ekert
przy udziale Adama Szewca Prokuratora Prokuratury RejonowejG.wG.

po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2018 r.
sprawyG. W.ur. (...)wZ.
synaT.iC.
oskarżonego zart. 270 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 28 maja 2018 r. sygnatura akt III K 992/17
na mocyart. 437 § 1 kpk,art. 636 § 1 kpk

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

2
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 20 zł (dwadzieścia złotych) i wymierza mu opłatę za II instancję w kwocie 500 zł (pięćset złotych).

Sygn. akt VI Ka 948/18

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy stwierdził, co następuje.
Apelacja obrońcy nie jest zasadna i na uwzględnienie nie zasługuje.
Sąd odwoławczy nie znalazł najmniejszych podstaw do odmiennej aniżeli Sąd I instancji oceny przeprowadzonego na rozprawie głównej materiału dowodowego, jak również do podważenia ustaleń faktycznych, a zwłaszcza ocen prawnych poczynionych w postępowaniu rozpoznawczym.
Sąd Rejonowy starannie i w prawidłowy sposób przeprowadził postępowanie dowodowe, zaś wyczerpująco zgromadzone dowody poddał następnie wnikliwej analizie oraz ocenie wyprowadzając trafne i logiczne wnioski końcowe. Tok rozumowania i sposób wnioskowania Sądu orzekającego przedstawiony w części sprawozdawczej zaskarżonego wyroku jest prawidłowy i zgodny ze wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia życiowego.
Nie przekroczono przy tym ram swobodnej oceny dowodów, jak i nie popełniono żadnych uchybień proceduralnych mogących spowodować konieczność uchylenia wyroku i przekazania sprawy do rozpoznania ponownego. Dokonane w ten sposób ustalenia faktyczne i oceny prawne są zatem prawidłowe i zasługują na pełną aprobatę.
Również wymierzona kara – samoistnej grzywny – za rażąco i niewspółmiernie surową uchodzić nie może. Wszelkim wymogom formalnym zakreślonym przez obowiązujące przepisy prawa odpowiada nadto pisemne uzasadnienie wyroku, co umożliwia kontrolę instancyjną.
W badanym wypadku wątpliwości nie ulegało – i de facto potwierdzał to mimowolnie sam oskarżony, żeG. W.sporządził dokument nazwany i zatytułowany fakturą (nie zaś żadnym ,,nośnikiem informacji”) i oznaczony numerem. Chodziło przy tym o numerację faktury autentycznej, istniejącej w obrocie prawnym. Dokument spreparowany przez oskarżonego zawierał jednakże treść odbiegającą od treści oryginału.
Sporządzając powyższy dokumentG. W.stworzył pozory, iż wszystkie wskazane w nim części zamienne użyte do naprawy samochoduT. (...)nr rej. (...)nabyte zostały w systemie autoryzowanych dealerówfirmy (...), podczas gdy faktycznie tylko niektóre z owych podzespołów zakupione były u dealerów autoryzowanych. Rzeczywisty stan rzeczy obrazowała tym samym faktura w brzmieniu pierwotnym – nieprzerobionym. Dokument, jaki przygotował oskarżony kreował natomiast fikcję.
W obrocie prawnym z ubezpieczycielemG. W.użył jako autentycznego właśnie tej ostatniej faktury, postępując tak celem uniknięcia konieczności wdawania się z(...) S.A.w spór sądowy i uciążliwości z tym związanych. Uważał bowiem za niezasadne żądanie ubezpieczyciela, by udokumentował fakturami źródłowymi pochodzenie (i wartości zakupu) części potrzebnych do remontu wspomnianego wyżej auta – od autoryzowanych dealerówT..
Zadziałał tym samym ,,na skróty”, lecz zarazem wykorzystując przerobioną fakturę uczynił to w praktyce, czego domagał się od niego ubezpieczyciel, nie podzielając zasadności owego żądania, a zarazem nie chcąc nie wikłać w dochodzenie swych racji przed sądem.
Przerobiona faktura – wbrew odmiennemu poglądowi apelującego – obrazowała okoliczności mające w tym momencie znaczenie prawne w obrocie prawnym z ubezpieczycielem. Wedle stanowiska(...) S.A.dopiero wykazanie, że wszystkie części wykorzystane do remontu wozu uzyskane zostały u dealerów autoryzowanych stanowiło podstawę do akceptacji kosztów i następnie do wypłaty odszkodowania. Brak takiego wykazania oznaczałby tym samym, iż do akceptacji i wypłaty nie dojdzie. Bezpodstawny - ,,bezprawny” charakter omawianego wymogu oskarżony mógł wykazywać przed sądem, lecz tego chciał właśnie uniknąć. Uciekł się zatem do podrobienia faktury i użycia jej jako autentycznej.
W tym wszystkim należało dopatrywać się znaczenia prawnego okoliczności ujętych w przerobionym dokumencie, którym była przedmiotowa faktura.
Żadnego znaczenia, w szczególności jako przesłanki mającej wyłączać bezprawność działańG. W.lub jego winę – nie odgrywało wewnętrzne przekonanie o bezpodstawności żądań ubezpieczyciela, a nawet – hipotetyczna – słuszność powyższego stanowiska. Takie czynniki w żadnych razie nie uprawniały go do kreowania nieprawdziwego stanu rzeczy poprzez przerobienie faktury ani też do posługiwania się nią jako autentyczną. Proceder podjęty przez oskarżonego w dalszym ciągu pozostawał przestępstwem.
Żadnej roli nie odgrywał w tej ostatniej kwestii również fakt, jak w okresie późniejszym uregulowany został układ stosunków cywilnoprawnych w zakresie sposobu dokumentowania kosztów remontu przedmiotowego wozu i pochodzenia części zamiennych – pomiędzy oskarżonym, a ubezpieczycielem. Nie ,,legalizowało” to wstecznie rozpatrywanych działańG. W., ani nie odbierało – też wstecznie – znaczenia prawnego okolicznościom ujętym w przerobionej fakturze.
Sąd Rejonowy prawidłowo także ustalił, wskazał oraz ocenił wszystkie okoliczności mające wpływ na wybór rodzaju i rozmiaru kary. Samoistna grzywna dostosowana została do stopnia zawinienia oskarżonego i stopnia szkodliwości społecznej popełnionego przezeń czynu (liczba stawek dziennych), a także do finansowych i majątkowych możliwościG. W..
Kara ta należycie spełni swe cele zapobiegawcze, wychowawcze i w sferze kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Mając to wszystko na uwadze i uważając zapadły wyrok za słuszny Sąd Okręgowy utrzymał go w mocy.
O wydatkach postępowania odwoławczego oraz o opłacie za drugą instancję orzeczono jak w pkt 2 wyroku niniejszego.