Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII Pz 37/18
Data wyroku: 2018-07-11 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Grzegorz Tyrka, Anna Capik-Pater, Teresa Kalinka
Słowa kluczowe: Zażalenie
Podstawa prawna: art. 373 k.p.c. w zw. z art. 387 § 2 k.p.c.

Sygn. akt VIII Pz 37/18

POSTANOWIENIE

Dnia 11 lipca 2018 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w następującym składzie:
Przewodniczący: SSO Teresa Kalinka
Sędziowie: SSO Grzegorz Tyrka
SSR (del.) Anna Capik-Pater
po rozpoznaniu sprawy w dniu 11 lipca 2018 roku wG.
na posiedzeniu niejawnym
w sprawieB. T.
przeciwkoI. W.
ozapłatę
na skutek zażaleniaI. W.
na postanowienieSądu Rejonowego wZ.
z dnia2 lutego 2018 rokusygn. aktIV P 416/13
p o s t a n a w i a:
odrzucić zażalenie.
(-) SSO Grzegorz Tyrka (-)SSO Teresa Kalinka (-) SSR(del.) Anna Capik-Pater
Sędzia Przewodniczący Sędzia
VIII Pz 37/18

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 2 lutego 2018 roku Sąd Rejonowy: w punkcie 1 odrzucił zażalenie pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 20 listopada 2017 roku; w punkcie 2 zwrócił wniosek pozwanej z dnia 15 grudnia 2017 roku o przywrócenie terminu.
Na uzasadnienie podano, że postanowieniem z dnia 20 listopada 2017 roku Sąd Rejonowy: w punkcie 1 odrzucił wniosek pozwanej o zwolnienie jej z obowiązku uiszczenia opłaty od zażalenia, bowiem był on oparty na tych samych okolicznościach – art. 107 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; w punkcie 2 odrzucił zażalenie pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 6 września 2017 roku z uwagi na upływ terminu –art. 370 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 k.p.c.Dnia 15 grudnia 2017 roku pozwana złożyła pismo, w którym wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od zażalenia i uiściła opłatę w wysokości 30 zł. Nadto, dnia 15 grudnia 2017 roku pozwana wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 20 listopada 2017 roku. Przewodniczący zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2017 roku zobowiązał pełnomocnika pozwanej do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez uiszczenie opłaty w wysokości 30 zł oraz podpisania zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia oraz zobowiązał pełnomocnika pozwanej do usunięcia braków formalnych wniosku z dnia 15 grudnia 2017 roku o przywrócenie terminu poprzez podanie, jaki termin (do jakiej czynności) ma zostać przywrócony, podanie okoliczności uzasadniających jego przywrócenie, wskazanie chwili ustania przyczyny, która uniemożliwiła dokonanie czynności w terminie oraz dokonanie tej czynności w terminie 7 dni pod rygorem zwrotu wniosku. Zarządzenie z dnia 21 grudnia 2017 roku zostało doręczone pełnomocnikowi pozwanej dnia 12 stycznia 2018 roku. Strona pozwana nie wykonała zarządzenia z dnia 21 grudnia 2017 roku.
Sąd Rejonowy podał w dalszej części uzasadnienia, że podstawą prawną rozstrzygnięcia w punkcie 1 postanowienia były normy prawne: a) 370k.p.c.w związku zart. 397 § 2 k.p.c.z uwagi na niewykonanie zarządzenia co do uzupełnienia braków formalnych zażalenia w zakresie punktu 2 postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 20 listopada 2017 roku, b)art. 107 ust. 2 zdanie drugie ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnychz uwagi na niezaskarżalność punktu 1 postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 20 listopada 2017 roku. Natomiast w punkcie 2 postanowienia zawarto zarządzenie o zwrocie wniosku na podstawieart. 130 k.p.c.
Pozwana wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 2 lutego 2018 roku, domagając się jego zmiany poprzez zwolnienie jej z obowiązku uiszczenia opłaty od zażalenia, ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Na uzasadnienie podano, że Sąd Rejonowy w zaskarżonym postanowieniu wskazał, iż pozwana może uiścić opłatę od zażalenie. Tymczasem pozwana w oświadczeniu o stanie majątkowym wykazała trudną sytuację materialną. Sąd Rejonowy nie uzasadnił należycie swojego stanowiska.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
pozwana wniosła o wyłączenie sędziego (k.252). Postanowieniem z dnia 21 lutego 2017 roku Sąd Rejonowy oddalił wniosek pozwanej (k. 255). Pozwana wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 21 lutego 2017 roku i wniosła o zwolnienie jej z obowiązku uiszczenia opłaty od zażalenia (k.265-267). Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2017 roku Sąd Rejonowy oddalił wniosek pozwanej o zwolnienie jej z obowiązku uiszczenia opłaty od zażalenia (k.269). Pozwana wniosła zażalenie na postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 21 kwietnia 2017 roku (k.272-273). Postanowieniem z dnia 31 lipca 2017 roku Sąd Okręgowy oddalił zażalenie pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 21 kwietnia 2017 roku (k.278-280). Przewodniczący wezwał pełnomocnika pozwanej do uiszczenia opłaty od zażalenia na postanowienie z dnia 21 lutego 2017 roku w wysokości 30 zł w terminie do 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia (k.285). Pozwana ponownie wniosła o zwolnienie jej z obowiązku uiszczenia opłaty od zażalenia (k.291).
Postanowieniem z dnia 6 września 2017 roku Sąd Rejonowy: w punkcie 1 odrzucił wniosek pozwanej o zwolnienie jej z obowiązku uiszczenia opłaty od zażalenia, bowiem był on oparty na tych samych okolicznościach – art. 107 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; w punkcie 2 odrzucił zażalenie pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 21 lutego 2017 roku z uwagi na upływ terminu –art. 370 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 k.p.c.(k.293). Pozwana wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 6 września 2017 roku (k.297-298). Przewodniczący zobowiązał pełnomocnika pozwanej do usunięcia braków formalnych zażalenia w terminie 7 dni poprzez jego podpisanie oraz uiszczenie opłaty w wysokości 30 zł pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 300). Pozwana podpisała zażalenie i ponownie wniosła o zwolnienie jej z obowiązku uiszczenia opłaty od zażalenia (303-306). Postanowieniem z dnia 20 listopada 2017 roku Sąd Rejonowy: w punkcie 1 odrzucił wniosek pozwanej o zwolnienie jej z obowiązku uiszczenia opłaty od zażalenia, bowiem był on oparty na tych samych okolicznościach – art. 107 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; w punkcie 2 odrzucił zażalenie pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 6 września 2017 roku z uwagi na upływ terminu –art. 370 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 k.p.c.(k.307). Odpis postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 20 listopada 2017 roku pełnomocnik pozwanej otrzymał dnia 8 grudnia 2017 roku (k. 310).
Dnia 15 grudnia 2017 roku pozwana złożyła pismo, w którym wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od zażalenia i uiściła opłatę w wysokości 30 zł (k.312-313). Nadto, dnia 15 grudnia 2017 roku pozwana wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 20 listopada 2017 roku (k.317).
Przewodniczący zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2017 roku zobowiązał pełnomocnika pozwanej do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez uiszczenie opłaty w wysokości 30 zł oraz podpisania zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia oraz zobowiązał pełnomocnika pozwanej do usunięcia braków formalnych wniosku z dnia 15 grudnia 2017 roku o przywrócenie terminu poprzez podanie, jaki termin (do jakiej czynności) ma zostać przywrócony, podanie okoliczności uzasadniających jego przywrócenie, wskazanie chwili ustania przyczyny, która uniemożliwiła dokonanie czynności w terminie oraz dokonanie tej czynności w terminie 7 dni pod rygorem zwrotu wniosku (k.320). Zarządzenie z dnia 21 grudnia 2017 roku zostało doręczone pełnomocnikowi pozwanej dnia 12 stycznia 2018 roku (k.322). Strona pozwana nie wykonała zarządzenia z dnia 21 grudnia 2017 roku.
Postanowieniem z dnia 2 lutego 2017 roku Sąd Rejonowy: w punkcie 1 odrzucił zażalenie pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 20 listopada 2017 roku; w punkcie 2 zwrócił wniosek pozwanej z dnia 15 grudnia 2017 roku o przywrócenie terminu (k.323).
Zażalenie pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 2 lutego 2018 roku podlega odrzuceniu.
Należy zwrócić uwagę, że zażalenie pozwanej nie odnosi się do rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego z dnia 2 lutego 2018 roku. W zaskarżonym postanowieniu Sąd Rejonowy w punkcie 1 odrzucił zażalenie pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 20 listopada 2017 roku, bowiem pozwana nie uzupełniła braków formalnych (co do punktu 2 postanowienia z dnia 20 listopada 2017 roku –art. 370 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 k.p.c.) oraz wniosła zażalenie, które było niedopuszczalne (co do punktu 1 postanowienia z dnia 20 listopada 2017 roku – art. 107 ust. 2 zdanie drugie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych). Nadto, w punkcie 2 zaskarżonego postanowienia Sąd Rejonowy zawarł zarządzenie o zwrocie wniosku o przywrócenie terminu (art. 130 k.p.c.). Tymczasem zażalenie pozwanej dotyczy zwolnienia z obowiązku uiszczenia opłaty od zażalenia. Pozwana zarzuciła, że Sąd Rejonowy nie uwzględnił jej trudnej sytuacji majątkowej. Zatem przedmiotem zaskarżonego postanowienia nie było zwolnienie pozwanej z obowiązku uiszczenia opłaty od zażalenia.
Skoro w zaskarżonym orzeczeniu Sąd Rejonowy nie orzekł (ani pozytywnie, ani negatywnie) o zwolnieniu pozwanej z obowiązku uiszczenia opłaty od zażalenia, to na mocyart. 373 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 k.p.c.należało odrzucić zażalenie pozwanej.
Należy dodać, że na zarządzenie zawarte w punkcie 2 zaskarżonego postanowienia, tj. o zwrocie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej zażalenie nie przysługuje.
(-) SSO Grzegorz Tyrka (-)SSO Teresa Kalinka (-) SSR(del.) Anna Capik-Pater
Sędzia Przewodniczący Sędzia