Sąd Apelacyjny w Gdańsku
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUz 256/18
Data wyroku: 2018-10-17 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Maciej Piankowski, Tomasz Koronowski, Daria Stanek
Słowa kluczowe: Koszty adwokacko-radcowskie
Podstawa prawna: § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych

Sygn. akt III AUz 256/18

POSTANOWIENIE
Dnia 17 października 2018r.
Sąd Apelacyjny w Gdańsku III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSA Daria Stanek
Sędziowie: SA Maciej Piankowski
SO del. Tomasz Koronowski (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 17 października 2018r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym
sprawyM. P.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wE.
o składki
na skutek zażalenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wE.
na postanowienie Sądu Okręgowego w Elblągu IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 3 sierpnia 2018r., sygn. akt IV U 474/18

postanawia:
zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że w miejsce kwoty 90 zł zasądzić od ubezpieczonegoM. P.na rzecz pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wE.kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za pierwszą instancję.
SSA Maciej Piankowski SSA Daria Stanek SSO del. Tomasz Koronowski
Sygn. akt III AUz 256/18

UZASADNIENIE
Decyzją nr (...)z dnia 21 marca 2018r., numer(...), znak(...)- (...)pozwany organ rentowy stwierdził, że skarżącyM. P.jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą, posiadająca orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jest zobowiązany opłacić składkę na ubezpieczenie zdrowotne za sierpień 2017r. Ubezpieczony złożył odwołanie od tej decyzji wywodząc, że jest ona niegodna z prawem. Wyrokiem z dnia 24 lipca 2018r., sygn. akt IV U 474/18 Sąd Okręgowy w Elblągu oddalił odwołanie.
W dniu 31 lipca 2018r. do Sądu Okręgowego wpłynął wniosek pozwanego o uzupełnienie wyroku przez dokonanie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, na skutek którego Sąd Okręgowy zaskarżonym postanowieniem zasądził od ubezpieczonego na rzecz organu rentowego koszty zastępstwa procesowego w kwocie 90 zł. Sąd ten oparł się na następujących ustaleniach i wnioskach:
Nie ulega wątpliwości, że pozwany wygrał proces w całości. Przedmiotem sporu była wysokość składki na ubezpieczenie zdrowotne. Pozwany ani w odpowiedzi na odwołanie, ani we wniosku z dnia 30 lipca 2018r. o uzupełnienie orzeczenia, nie wskazał wartości przedmiotu sporu. Uznać zatem należało, że godzi się na przyznanie stawki minimalnej od wartości przedmiotu sporu do 500 zł, zgodnie z przepisami obowiązującymi w dacie wniesienia odwołania od zaskarżonej decyzji, gdyż zgodnie z brzmieniem § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (obecnie Dz.U. z 2018r. poz. 265; dalej także: rozporządzenie) stawki minimalne wynoszą 90 zł przy wartości przedmiotu sporu do 500 zł.
Wobec tego, w oparciu o 351§ 1 kpcw związku zart. 98 § 1 kpci w związku z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, Sąd I instancji zasądził wskazaną wyżej kwotę 90 zł.
Pozwany złożył zażalenie na opisane postanowienie, wnosząc o jego zmianę przez zasądzenie od ubezpieczonego kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 180 zł. Organ rentowy zarzucił naruszenie § 9 ust. 2 przywołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w brzemieniu obowiązującym od 13 października 2017r. poprzez niezastosowanie.
W uzasadnieniu stanowiska pozwany wywodził, że zgodnie § 9 ust. 2 rozporządzenia stawki minimalne wynoszą 180 zł w sprawach o świadczenia pieniężnie z ubezpieczenia społecznego i zaopatrzenia emerytalnego oraz w sprawach dotyczących podlegania ubezpieczeniom społecznym. Analiza uzasadnienia projektu zmiany rozporządzenia – jak wskazał Sąd Apelacyjny w Gdańsku w postanowieniu z dnia 29 maja 2018r., wydanym w sprawie III AUz 113/18 – prowadzi do jednoznacznego wniosku, iż celem Ministra Sprawiedliwości było ujednolicenie wynagrodzenia radców prawnych w sprawach „o świadczenia z ubezpieczenia społecznego i zaopatrzenia emerytalnego" ze sprawami „o podleganie ubezpieczeniom społecznym". Przy czym sprawy o podleganie ubezpieczeniom społecznym – zgodnie z uzasadnieniem projektu – rozumiane są jako sprawy o ustalenie istnienia bądź nie istnienia ubezpieczeń społecznych i ich zakresu lub o należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Emerytur Pomostowych oraz na ubezpieczenia zdrowotne (podobnie w postanowieniu Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 14 marca 2018r., wydanym w sprawie III AUz 57/18). Zdaniem organu rentowego, skoro skarżący przegrał spór i wniósł odwołanie w dniu 20 kwietnia 2018r. w sprawie o składki na ubezpieczenia zdrowotne, to w sprawie winny znaleźć zastosowanie przepisy rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym od 13 października 2017r. Oznacza to, iż Sąd l instancji winien był zasądzić koszty zastępstwa procesowego w stawce zryczałtowanej, na podstawie § 9 ust. 2 tego rozporządzenia, tj. w kwocie 180 zł.
Ubezpieczony nie ustosunkował się do zażalenia.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie pozwanego zasługuje na uwzględnienie.
Począwszy od dnia 13 października 2017r. zmianie uległ § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Przepis ten uzyskał brzmienie:Stawki minimalne wynoszą 180 zł w sprawach o świadczenia pieniężne z ubezpieczenia społecznego i zaopatrzenia emerytalnego oraz w sprawach dotyczących podlegania ubezpieczeniom społecznym. Prawidłowe jest stanowisko pozwanego, że analiza uzasadnienia projektu zmiany rozporządzenia prowadzi do jednoznacznego wniosku, iż celem Ministra Sprawiedliwości było ujednolicenie wynagrodzenia radców prawnych w sprawach „o świadczenia z ubezpieczenia społecznego i zaopatrzenia emerytalnego” ze sprawami „o podleganie ubezpieczeniom społecznym”. Przy tym sprawy o podleganie ubezpieczeniom społecznym – zgodnie z uzasadnieniem projektu – rozumiane są jako sprawy o ustalenie istnienia bądź nie istnienia ubezpieczeń społecznych i ich zakresu lub o należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Emerytur Pomostowych oraz na ubezpieczenia zdrowotne. Jednocześnie, w powołanym uzasadnieniu projektu zmiany rozporządzenia wskazano, że w sprawach, w których wysokość kosztów zastępstwa procesowego jest uzależniona od wartości przedmiotu sporu – w następstwie nowelizacji – „nastąpi zmniejszenie obowiązków finansowych ZUS oraz obywateli w przypadku konieczności zwrotu kosztów zastępstwa procesowego stronie przeciwnej”. Przedmiotowa nowelizacja „nawiązuje do celu strategicznego Ministerstwa Sprawiedliwości w postaci zwiększenia stopnia realizacji praw obywatelskich przez system wymiaru sprawiedliwości”, a skoro tak, to uprawnionym jest wniosek, że ustawodawca bezsprzecznie dostrzegł, iż zasądzanie kosztów zastępstwa procesowego w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, liczonych od wartości przedmiotu sporu może – w sytuacji najczęstszej, tj. gdy wartość przedmiotu sporu jest relatywnie wysoka – ograniczyć możliwość realizacji przez strony swoich praw przed sądem. W konsekwencji powyższego dokonał opisanej wcześniej zmiany.
Wobec powyższego w ocenie Sądu Apelacyjnego również w odniesieniu do spraw, których przedmiotem jest zadłużenie składkowe zastosowanie znajduje § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
W tym stanie rzeczy, uznając wywiedzione zażalenie zasadne, Sąd Apelacyjny na podstawieart. 386 § 1 kpcw związku zart. 397 § 2 kpcorzekł jak sentencji postanowienia.
SSA Maciej Piankowski SSA Daria Stanek SSO del. Tomasz Koronowski