Sąd Rejonowy w Toruniu
XII Wydział Karny
Sygnatura akt: XII W 2453/17
Data wyroku: 2018-07-23 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 97 kw w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 2 Ustawy Pord

Sygn. akt XII W 2453/17

UZASADNIENIE
W dniu 27 sierpnia 2017 r.M. R. (1)przyjechała swoim samochodem markiF. (...)onr rej. (...)na wycieczkę doT.. Około godziny 12: 00 tego dnia zaparkowała pojazd przyul. (...), a następnie wraz z rodziną udała się na zwiedzanie miasta.
W tym samym dniu w porze obiadowejulicą (...)szedł wraz z żonąM. K. (1), który w pewnym momencie zauważył wolno poruszający sięulicą (...)pojazd markiV.. Pojazd ten jechał w kierunkuul. (...).S., zahaczając swoim lusterkiem o lusterka pojazdów zaparkowanych przy prawej krawędzi jezdni patrząc w kierunkuul. (...).S.. Pojazdem tym kierowałaG. D.. Po uderzeniu trzech kolejnych pojazdów w ich boczne lusterka, kierująca pojazdem zatrzymała się, opuściła go i sprawdzała co się wydarzyło. Po chwiliG. D.wsiadła do swojego pojazdu i ruszyła do przodu, ponownie zahaczając o lusterko czwartego pojazdu, którym był samochód markiF. (...)należący doM. R. (1). W następstwie tego uderzenia lewe lusterko w tym ostatnim pojeździe urwało się. Z koleiG. D.nie zatrzymując się, pojechała dalej i po minięciu skrzyżowania zul. (...)zaparkowała swój samochód przy prawej krawędzi jezdni na przedłużeniuul. (...)w pobliżuul. (...). Całe powyższe zdarzenie obserwował z odległości zaledwie kilku metrówM. K. (1). On też spisał na kartce dane pojazduG. D.tj. numer rejestracyjny oraz zamieścił w treści tej wiadomości również swoje dane kontaktowe. Następnie powyższą kartkę pozostawił za wycieraczką pojazduM. R. (1).
(dowód: - wyjaśnienia obwinionej k.19-19a oraz zarejestrowane na rozprawie w dniu 24 maja 2018 r., zeznania świadkaM. R.k. 2-3 oraz zarejestrowane na rozprawie w dniu 24 maja 2018 r., zeznania świadkaM. K.k. 10-12 akt oraz zarejestrowane na rozprawie w dniu 24 maja 2018r.)
ObwinionaG. D.nie przyznała się do popełnienia zarzuconego jej czynu. Wyjaśniła, że w dniach od 26 do 27 sierpnia 2017 r. uczestniczyła w szkoleniu, które miało miejsce whotelu (...)wT.. Podała, że po przyjeździe doT.zaparkowała swój pojazd na jednej z ulic – nie pamiętała jej nazwy - w pobliżu hotelu i nigdzie się nim nie poruszała, aż do dnia wyjazdu. Jak podała w dniu 27 sierpnia 2018 r. do godzin popołudniowych brała udział w szkoleniu, więc nie mogła być sprawcą jakiegokolwiek uszkodzenia innego pojazdu (vide: wyjaśnienia obwinionej k. 19-19a oraz zarejestrowane na rozprawie w dniu 24 maja 2018 r.).
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionej, albowiem pozostają one w sprzeczności z uznanymi za wiarygodne zeznaniami świadkaM. K. (1). Zauważmy, że świadek ten bardzo szczegółowo i precyzyjnie opisał – tak w toku czynności wyjaśniających jak i przed sądem – okoliczności całego zdarzenia, poszczególne jego etapy oraz zachowanie obwinionej. Przedstawił wyczerpująco nie tylko opis zajścia, ale też istotne szczegóły, jak miejscu usytuowania zaparkowanych pojazdów, markę pojazdu, jakim poruszała się obwiniona, kolor tego pojazdu, markę pojazdu pokrzywdzonej, ze wskazaniem, iż był to model pojazdu starszego typu. Wreszcie podał wiele szczegółów – co należy podkreślić, uczynił to bardzo trafnie – dotyczących wyglądu obwinionej, tj. wiek, wzrost, kolor włosów. Te ostatnie informacje dotyczące rysopisu obwinionej pokrywały się całkowicie z rzeczywistością, co Sąd mógł zaobserwować i stwierdzić w toku postępowania dowodowego. ZeznaniaM. K. (1)były nie tylko, że precyzyjne, ale bardzo też konsekwentne, stanowiąc jednolitą logicznie uzasadnioną całość. Wszystkie te okoliczności spowodowały, że Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaM. K. (1). Dokonując oceny wiarygodności świadkaM. K. (1), należy przy tym stanowczo podkreślić, że nie dopatrzono się żądnych okoliczności, które mogłyby podważać obiektywizm, a w konsekwencji również walor wiarygodności zeznań w/w osoby.M. K. (1)to osoba obca w stosunku do obwinionej, nie miał z nią nigdy żadnych kontaktów, nie znał jej, nie miał żadnych zatargów. W tym świetle oraz przy braku jakichkolwiek innych okoliczności mogących podważać jego rzetelność, nie sposób wręcz utrzymywać, że celowo i świadomie fałszywie pomówił obwinioną o naruszenie przepisów z zakresuprawa o ruchu drogowym. Takie stanowisko jest tym bardziej nieuprawnione, gdy zważy się, że podejmując takie nieuzasadnione czynności narażał się na odpowiedzialność prawno-karną, za składanie fałszywych zeznań grozi przecież odpowiedzialność karna, co z pewnością musi zniechęcać do kierowania wobec kogoś fałszywych oskarżeń. W ocenie Sądu nie można dopatrzyć się żadnych powodów dla których świadek miałby podejmować, aż tak wielkie ryzyko, tylko po to by przypisać – w istocie rzeczy niewielkie – naruszenie reguł z zakresu ruchu drogowego kompletnie nieznanej sobie osobie, z którą nie był w żaden sposób skonfliktowany.
Powyższym ustaleniom nie przeczą – zdaniem Sądu – zeznaniaH. M.orazB. S.. Wprawdzie obie Panie potwierdziły obecność obwinionej na szkoleniu w dniu 27 sierpnia 2018 r., jednakże fakt ten nie był kwestionowany przez żadną ze stron. Udział w szkoleniu, nie wyklucza przecież sytuacji, że w tym dniu w porze obiadowej obwiniona nie tylko mogła, ale – w świetle zeznańM. K. (1)– prowadziła swój pojazd naul. (...). Zdaniem Sądu, kierowcą nie mógł być nikt inny, skoro nawet sama obwiniona przyznała, że jest wyłącznym użytkownikiem tego samochodu, a nadto, że nikomu tego pojazdu nie użyczała do użytkowania. Tymczasem bezspornym jest, że pojazd markiF. (...)należący do pokrzywdzonejM. R. (1), uszkodzony został przez samochód markiV.należący do obwinionej, w następstwie nieostrożnego – niezgodnego z regułami zasad ruchu drogowego – poruszania się po jezdni przyul. (...). Ta kwestia została ustalona w sposób nie budzący żadnych wątpliwości. ŚwiadekM. K. (1)będąc naocznym obserwatorem zdarzenia, spisał dane (numer rejestracyjny) pojazdu sprawcy – obwinionej, a informację powyższą przekazał pokrzywdzonej, pozostawiając za wycieraczką jej pojazdu kartkę z danymi o treści: „ul. (...)zostało uszkodzone lusterko przez pojazdV. (...), mój nr tel....)”.
Reasumując, w ocenie Sądu analiza całokształtu materiału dowodowego pozwala na wniosek, iż obwiniony dopuścił się dwóch wykroczeń stypizowanych wart. 97k.w. w zw. zart. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – prawo o ruchu drogowym(Dz. U. z 2017 r., poz. 1260). Zgodnie z tym ostatnim przepisem kierujący pojazdem jest obowiązany przy omijaniu zachować bezpieczny odstęp od omijanego pojazdu. Obwiniona w sposób ewidentny naruszyła powyższą normę w następstwie czego doprowadziła do uszkodzenia zaparkowanego pojazdu markiF. (...)poprzez urwanie lewego lusterka od tego pojazdu.
Uznając winę obwinionejG. D.w zakresie zarzuconego jej czynu tj. wykroczenia, Sąd na podstawie art. 97 k.w. wymierzył jej karę 200 złotych grzywny. W ocenie Sądu orzeczona kara odpowiada stopniowi zawinienia oraz stopniowi społecznej szkodliwości wykroczenia popełnionego przez obwinioną. Zdaniem Sądu kara stanowić też będzie dla obwinionej wystarczające ostrzeżenie na przyszłość, zwłaszcza zmusi ja do przestrzegania obowiązujących w ruchu drogowym reguł i zasad postępowania jakie ciążą na wszystkich użytkownikach dróg. W konsekwencji winna spełnić też zakładane w niej cele szczególno - prewencyjne. Grzywna orzeczona we wskazanym wyżej rozmiarze uwzględnia też możliwości majątkowe i zarobkowej obwinionej.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawieart. 119 § 1 k.p.w.i § 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty sądowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. 2017, poz. 2467) zasądzając 100 złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania, oraz po myśliart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U z 1983 r., nr 49 poz. 223 ze zm.) zasądzono od obwinionej kwotę 30 złotych tytułem opłaty sądowej.

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...)

3
(...)