Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 94/18
Data wyroku: 2018-08-13 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

II K 94/18

UZASADNIENIE
(w części dotyczącej kary)
Kierując się opisanymi wart. 13 § 1 kksdyrektywami sądowego wymiaru kary, Sąd wymierzył oskarżonemu za czyny opisane w pkt I, III, V, VII, IX, XI, XIII i XV części wstępnej wyroku na podstawieart. 56 § 1 kksw zw. zart. 7 § 2 kksw zw. zart. 37 § 2pkt 2 kksw zw. zart. 19 § 1 kkw zw. zart. 2 § 2 kksw zw. zart. 38 § 1 pkt 3 kkskarę po osiem miesięcy pozbawienia wolności. Sąd zgodnie z przepisemart. 7 § 2 kkswymierzył oskarżonemu karę na podstawieart. 56 § 1 kks, gdyż przepis ten w dacie popełnienia przez oskarżonego czynów przewidywał surowszą karę niż przepisart. 62 § 2 kks. Przepisart. 62 § 2 kksprzewiduje od 1 stycznia 2017 r. możliwość wymierzenia kary pozbawienia wolności nie niższej od roku, przed tą datą przewidywał wymierzenie jedynie kary grzywny. Sąd przy tym wymierzył oskarżonemu karę w granicach przewidzianych za sprawstwo (art. 19 § 1 kk). Sąd miał także na uwadze przepisart. 37 § 1 pkt 2 kks, który obliguje do nadzwyczajnego obostrzenia kary, gdy sprawca uczynił sobie z popełniania przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu. Niewątpliwie zaś, mając na względzie charakter i ilość czynów zarzuconych oskarżonemu, należy uznać, że biorąc udział w przestępnym procederzeP. M.uczynił sobie z tego tytułu stale źródło dochodu. Przepisart. 38 § 1 pkt 3 kksprzewiduje w takim przypadku konieczność wymierzenia kary pozbawienia wolności w wymiarze powyżej 1 miesiąca do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę.
Kierując się opisanymi, wart. 53 k.k.dyrektywami sądowego wymiar kary, Sąd wymierzył oskarżonemu za czyny zart. 271 § 1 i 3 kkw zw. zart. 273 kkiart. 77 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowościw zw. zart. 12 kki11 § 3 kkw zw. zart. 65 § 1 kkiart. 64 § 1 kkopisane w pkt II, IV, VI, VIII, X, XII, XIV, XVI części wstępnej wyroku na podstawie 271§ 3 kkw zw. zart. 64 § 2 kkw zw. zart. 11 § 3 kkkarę po 10 miesięcy pozbawienia wolności. Zgodnie z brzmieniemart. 8 § 1 kksjeżeli ten sam czyn będący przestępstwem skarbowym wyczerpuje zarazem znamiona przestępstwa określonego w przepisach karnych stosuje się bowiem każdy z tych przepisów. Sąd wymierzając kary jednostkowe brał pod uwagę, że oskarżony dopuścił się zarzuconych mu czynów w ramach powrotu do przestępstwa i czyniąc sobie z ich popełnienia stałe źródło dochodu.
Sąd na podstawieart. 39 § 2 kks, który przewiduje możliwość orzeczenia kary łącznej w razie skazania za zbiegające się przestępstwa skarbowe i określone w innej ustawie karnej wymierzył oskarżonemu za czyny opisane w pkt I - XVI części dyspozytywnej wyroku na podstawieart. 85 § 1 kkw zw. zart. 20 § 2 kksiart. 39 § 1 kkskarę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Stosując zasadę częściowej absorpcji Sąd miał na względzie przede wszystkim zbieżność czasową popełnionych czynów, gdyż oskarżony dopuścił się ich na przestrzeni 2009 r. – 2011 r. oraz okoliczność, że działał on w podobny sposób.
W ocenie Sądu jedynie bezwzględna kara pozbawienia wolności w takim wymiarze będzie w stanie zrealizować wobec oskarżonego dyrektywy wymiaru kary, statuowane wart. 13 §1 kksi53 § 1 kks. Nie sposób bowiem przyjąć, że wobec oskarżonego istnieje pozytywna prognoza kryminologiczna, uzasadniająca wymierzenie kary o charakterze nieizolacyjnym. Sąd miał przede wszystkim na względzie rozmiar ujemnych następstw czynów zabronionych popełnionych przez oskarżonego, a mianowicie, że poprzez działanie wraz z innymi osobami na przestrzeni dwóch lat uszczuplił on należność publicznoprawną na kwotę nie mniejszą niż 6.292.145,15 zł. Przy tym należy zwrócić uwagę na sposób działaniaP. M., który wystawiał nierzetelne faktury w celu zawyżania kosztów uzyskania przychodu, czyniąc z przestępczego procederu stałe źródło dochodu. Działał on umyślnie, w realizacji z góry powziętego zamiaru wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami. Podnieść także trzeba, żeP. M.popełniając czyny zart. 271 § 1 i 3 kki273 kkdziałał w ramach powrotu do przestępstwa określonego wart. 64 § 1 kk. Wyżej wymienione okoliczności nie pozwalają na zatem na uznanie, że kara pozbawienia wolności w niższym wymiarze spełniłaby wobec niego cele kary.
Sąd na podstawieart. 33 § 1 kksorzekł także wobec oskarżonego środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa w kwocie 250.000 zł. Zgodnie z tym przepisem jeżeli sprawca osiągnął z popełnienia przestępstwa skarbowego, chociażby pośrednio korzyść majątkową niepodlegającą przepadkowi przedmiotów sąd orzeka środek karny przepadku tej korzyści. Niewątpliwie desygnatem korzyści majątkowej jest uszczuplona czynem zabronionym należność publicznoprawna (komentarzG. Ł., LEX). Bezsprzecznie oskarżony prowadząc jako osoba fizyczna działalność gospodarczą osiągnął korzyść majątkową z popełnionych czynów. Sąd, biorąc pod uwagę, że oskarżony nie działał sam, otrzymując procentowe wynagrodzenie za wystawienie nierzetelnych faktur przyjął, że jego udział w uszczupleniu kwoty ponad 6.000.000 zł wyniósł ok. 4 %, toteż przepadek uzyskanej przez niego korzyści kształtował się na kwotę 250.000 zł.
Na podstawieart. 31 § 1 kksSąd orzekł na rzecz Skarbu Państwa przepadek dowodów rzeczowych w postaci faktur ujętych w wykazach dowodów rzeczowych poprzez pozostawienie ich w aktach sprawy.
O kosztach orzeczono na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.orazart. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych.
z/
odn.
Odpis wyroku z uzas.D.. Prok. Okręgowej weW.
- kal. 14 dni