Sąd Rejonowy w Olsztynie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 3778/17
Data wyroku: 2017-12-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Bieńkowska-Kolarz

Sygn. akt I C 3778/17 upr.

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 grudnia 2017 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie, I Wydział Cywilny,
w składzie:
Przewodniczący: SSR Joanna Bieńkowska-Kolarz
Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anna Zaporowska
po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2017 r., wO., na rozprawie,
sprawy z powództwa(...)(...)z siedzibą wG.
przeciwkoK. K.
o zapłatę
oddala powództwo.
SSR Joanna Bieńkowska-Kolarz
Sygn. akt I C 3778/17 upr

UZASADNIENIE
Powód(...)(...)z siedzibą wG.wniósł o zasądzenie od pozwanegoK. K.kwoty 2894,14 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu swojego roszczenia powód wskazał, że na podstawie umowy cesji z 1 czerwca 2012 r. nabył wierzytelność w stosunku do pozwanego od(...)z siedzibą wW.z tytułu świadczonych przez tę spółkę na rzecz pozwanego usług. Łączna wysokość zadłużenia wynosi 2894,14 zł.
PozwanyK. K.nie złożył odpowiedzi na pozew, ani nie zajął stanowiska w sprawie.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
K. K.łączyła z(...). z siedzibą wW.umowa o świadczenie usług zawarta w dniu 10 kwietnia 2008 r.
(dowód: umowa, k. 8)
Dnia 1 czerwca 2012r.(...). z siedzibą wW.zawarł z powodem umowę sprzedaży wierzytelności wymienionych w Załączniku nr 1 do Umowy.
(okoliczność niesporna, umowa k. 26 - 28)
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo jako niezasadne podlega oddaleniu.
Dokonując ustaleń faktycznych Sąd oparł się na dokumentach przedłożonych przez powoda, ale tylko tych, które miały charakter dokumentu i zostały prawidłowo poświadczone za zgodność z oryginałem.
Powód wywodzi swe roszczenie z umowy cesji wierzytelności, na podstawie której miał ostatecznie nabyć wierzytelność przeciwko pozwanemu.
W ocenie Sądu, powód nie wykazał, jakoby przysługiwało mu roszczenie dochodzone przedmiotowym pozwem. Z umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 1 czerwca 2012r. nie wynika, aby przedmiotem obrotu była wierzytelność wobec pozwanego i aby powód stał się nabywcą jakiejkolwiek wierzytelności przysługującej zbywcy względem pozwanego. W samej umowie cesji nie wskazano wierzytelności wobec pozwanego.
Dodatkowo wskazać należy, iż umowa przelewu wierzytelności zawiera zakreślenia uniemożliwiające odczytanie pełnej jej treści. Tym samym brak jest możliwości zweryfikowania ważności zawartej w niej postanowień.
Powód przedłożył również niepoświadczoną za zgodność z oryginałem notę obciążeniową wystawioną przez pierwotnego wierzyciela. Pismo to może być dowodem co najwyżej na to, że pismo o takiej treści zostało sporządzone. Brak jest również podstaw do wnioskowania, że zostało w ogóle do pozwanego wysłane, bowiem powód nie przedłożył zwrotnego potwierdzenia odbioru tejże korespondencji.
Dowodem na nabycie przez powoda wierzytelności wobec pozwanego nie jest także wezwanie do zapłaty z dnia 12 listopada 2012r. oraz zawiadomienie o przelewie wierzytelności z dnia 27 czerwca 2012r. Pisma te nie stanowią bowiem dokumentu, skoro opatrzono je jedynie kopiąpodpisuodbitą sposobem mechanicznym (faksymile).
W ocenie Sądu zatem powód nie udowodnił, aby rzeczywiście doszło do przelewu wierzytelności. W myśl zaś przepisuart. 509 § 1 i 2 k.c., wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.
Przedmiotem przelewu jest wierzytelność, tj. prawo podmiotowe wierzyciela do żądania od dłużnika świadczenia. Wierzytelność, która ma stanowić przedmiot rozporządzenia powinna być w dostateczny sposób oznaczona (zindywidualizowana). Dotyczy to przede wszystkim wyraźnego określenia stosunku zobowiązaniowego, którego elementem jest zbywana wierzytelność, a zatem oznaczania stron tego stosunku, świadczenia oraz przedmiotu świadczenia. Strony stosunku, świadczenie oraz przedmiot świadczenia muszą być oznaczone bądź przynajmniej możliwe do oznaczenia (oznaczalne) w momencie zawierania umowy przenoszącej wierzytelność (por. Kodeks cywilny. Komentarz pod red. A. Kidyby, Tom III, Zobowiązania – część ogólna, Lex 2010 r.).
Mając na uwadze przedstawione okoliczności należy uznać, iż powód nie wykazał, by przysługiwała mu względem pozwanego dochodzona pozwem wierzytelność. Zgodnie zaś z ogólną zasadą wyrażoną wart. 6 k.c.ciężar udowodnienia faktu spoczywa bowiem na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Na gruncie prawa procesowego odpowiednikiemart. 6 k.c.jest przepisart. 232 k.p.c., zgodnie z którym strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Od obowiązku wskazywania dowodów nie zwalnia bynajmniej powoda treść przepisuart. 339 k.p.c., zgodnie z którą, jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą. Z treści tego przepisu wynika bowiem również, iż twierdzeń powoda nie przyjmuje się za prawdziwe, jeśli budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
Mając na względzie wszystkie przedstawione okoliczności oraz powołane przepisy powództwo należało oddalić.
SSR Joanna Bieńkowska - Kolarz