Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi
VIII Wydział Cywliny
Sygnatura akt: VIII C 2076/17
Data wyroku: 2018-03-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Kalsztein

Sygn. akt VIII C 2076/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 marca 2018 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi, VIII Wydział Cywilny
w następującym składzie :
Przewodniczący : Sędzia SR Tomasz Kalsztein
Protokolant : sekr. sąd. Kamila Zientalak
po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2018 roku w Łodzi
na rozprawie
sprawy z powództwa(...)Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą wW.
przeciwkoT. S.
o zapłatę
oddala powództwo.
Sygn. akt VIII C 2076/17

UZASADNIENIE
Dnia 22 września 2017 roku powód(...)Fundusz Inwestycyjny Zamknięty wW.wniósł pozew w przeciwkoT. S.o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego kwoty 7.023,94 zł., na którą złożyła się należność wynikająca z umowy o kartę kredytową zawartą przez pozwanego z(...) Bank (...) SAw dniu 28 lutego 2008 roku. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż na podstawie umowy cesji z dnia 19 lipca 2013 roku pierwotny wierzyciel przeniósł wierzytelność na stronę powodową
(pozew, k. 4-9)
W dniu 9 października 2017 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym w którym uwzględnił powództwo w całości.
(nakaz k. 40)
W dniu 25 października 2017 roku pozwany złożył skutecznie sprzeciw od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym wniósł o oddalenie powództwo i zasadzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia.
(sprzeciw k.43-46)
W piśmie procesowym z dnia 21 listopada 2017 roku powód wniósł o nieuwzględnianie zarzutu przedawnienia roszczenia i zaproponował pozwanemu zapłatę kwoty 2.340 zł.
(pismo k. 50-51).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 28 lutego 2008 roku pozwanyT. S.zawarł z(...) Bank (...) S.A.umowę o korzystanie z pomarańczowej karty kredytowej.
(umowa k.30-32)
Wobec niedotrzymania warunków zawartej umowy o kartę kredytową w dniu 21 maja 2009 roku(...) Bank (...) Spółka AkcyjnawK.wypowiedział przedmiotową umowę, określając wysokość zadłużenia na kwotę 3.211,31 zł.
(wypowiedzenie k. 33)
W dniu 19 lipca 2013 roku pierwotny wierzyciel zawarł z powodem umowę sprzedaży wierzytelności, na mocy której bank przeniósł na powoda między innymi wierzytelność przysługującą mu wobec pozwanego na rzecz powoda.
(dowód: umowa o przelewu wierzytelności, k. 18-20)
Sąd Rejonowy zważył co następuje:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
Powód twierdził, że jego roszczenie znajduje swoje źródło w umowie bankowej zawartej w dniu 28 lutego 2008 roku między pierwotnym wierzycielem(...) Bank (...) S.A.a pozwanymT. S..
Pozwany już w złożonym sprzeciwie od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym podniósł zarzut przedawnienia.
Powyższy zarzut okazał się być w pełni zasadny. Roszczenie dochodzone niniejszym powództwem bez wątpienia jest roszczeniem majątkowym, a zgodnie z zasadą ogólną z upływem trzech lat przedawniają się roszczenia – jak w przedmiotowej sprawie - związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, jako że pierwotny wierzyciel takową działalność niewątpliwie prowadził. W przedmiotowej sprawie wierzytelność dochodzona przedmiotowym powództwem stała się wymagalna chwilą wypowiedzenia umowy bankowej tj z dniem 21 maja 2009 roku. W związku z tym, biorąc pod uwagę dokumenty znajdujące się w aktach sprawy, należało uznać, że roszczenie uległo przedawnieniu z dniem 22 maja 2012 roku. Sąd zobligowany był bowiem do oceny podniesionego zarzutu w świetle dowodów z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy. Powództwo zostało wytoczone w dniu 26 września 2017 roku.
Mając powyższe na uwadze, powództwo podlegało oddaleniu.
Na marginesie wskazać należy, że zarówno w orzecznictwie Sądu Najwyższego, jak i w doktrynie, dopuszcza się możliwość nieuwzględnienia zarzutu przedawnienia na podstawieart. 5 k.c.Podstawowym jednak warunkiem takiej możliwości jest ocena zarzutu przedawnienia jako czynienia przez uprawnionego do jego podnoszenia z przysługującego mu prawa użytku sprzecznego z zasadami współżycia społecznego.
Nie można uznać podniesionego przez pozwanego zarzutu przedawnienia za działanie sprzeczne z zasadami współżycia społecznego przewidzianymi wart. 5 k.c.w sytuacji, gdy powództwo zostało wytoczone po 5 latach od momentu przedawnienia roszczenia. Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby do wniosku, że wierzyciel mógłby dochodzić przedawnionej należności w dowolnym momencie po upływie terminu przedawnienia, powołując się na zasady współżycia społecznego, co niweczyłoby cel instytucji przedawnienia.