Sąd Apelacyjny w Poznaniu
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 1886/16
Data wyroku: 2017-11-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Dorota Goss-Kokot, Roman Walewski, Marta Sawińska
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 184 FUS

Sygn. aktIII AUa 1886/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 listopada 2017 r.
Sąd Apelacyjny w Poznaniu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSA Marta Sawińska
Sędziowie:  SSA Dorota Goss-Kokot (spr.)
del. SSO Roman Walewski
Protokolant:  st.sekr.sąd. Emilia Wielgus
po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017 r. w Poznaniu
sprawyM. S.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wP.
o emeryturę
na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wP.
od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu
z dnia 2 czerwca 2016 r.  sygn. akt VII U 1989/16
oddala apelację.

del. SSO Roman Walewski

SSA Marta Sawińska

SSA Dorota Goss-Kokot

(...)
Wyrokiem z dnia 2.06.2016r. Sąd Okręgowy w Poznaniu uwzględnił odwołanieM. S.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wP.poprzez zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie ubezpieczonemu prawa do emerytury od 1 grudnia 2015r.
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
M. S.urodził się (...)
W dniu 8.05.1973r. rozpoczął pracę w pełnym wymiarze czasu pracy w Gospodarstwie Rolnym Skarbu Państwa wB.. Pracował w tym zakładzie do 31.05.1993r. Gospodarstwo Rolne miało filie wB.iC.. Ubezpieczony początkowo pracował jako pomocnik murarza. W trakcie zatrudnienia został skierowany przez pracodawcę na kurs prawa jazdy na ciągniki. Szkolenie odbywało się w 1981r. Ubezpieczony ukończył kurs i posiada uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B,C,E.
Od 12 maja 1982r.ubezpieczony pracował jako traktorzysta. Kierował ciągnikiem, dokonywał załadunków i rozładunków przywiezionych towarów. W świadectwie pracy odnotowano, że ubezpieczony pracował na stanowisku pracownika produkcji roślinnej.
Od dnia 1.06.1993r. Gospodarstwo Rolne Skarbu Państwa uległo przekształceniom organizacyjnym, powstało(...) sp. z o.o.w którym ubezpieczony pracował od 1.06.1993r. do 31.01.2002r. na stanowisku traktorzysty. Z tytułu tego zatrudnienia odwołujący uzyskał świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych, z którego wynika, że w okresie od 1.06.1993r. do 31.01.2002r. pracował stale i w pełnym wymiarze na czasu pracy w warunkach szczególnych. Okres pracy od 1.06.1993r. do 31.12.1998r. został uznany przez pozwanego za pracę w warunkach szczególnych.
W dniu 3.12.2015r. odwołujący złożył wniosek o przyznanie prawa do emerytury, wskazując, że jest członkiem OFE.
Na rozprawie w dniu 2.06.2016r. odwołujący złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem ZUS na dochody budżetu państwa.
Uwzględniając odwołanie, Sąd Okręgowy uznał, że ubezpieczony poprzez zeznania świadków udowodnił, że pracował jako traktorzysta. Tym samym spełnił warunki do uzyskania prawa do emerytury. Stanowisko to jest wymienione w wykazie A, dziale VIII w punkcie 3.
Apelację od powyższego wyroku wniosła strona pozwana.
Apelująca zaskarża wyrok w całości, zarzucając:
sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez uznanie, że ubezpieczony w okresie od maja 1982r. do 31 maja 1993r. wykonywał pracew warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze,
co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia przepisuart.184 ustawy z dnia 17.12.1998r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, poprzez przyznanie ubezpieczonemu prawa do emerytury od dnia 1.12.2015r. w sytuacji gdy ubezpieczony złożył oświadczenie o przekazanie środków z OFE na rozprawie w dniu 2.06.2016r.
Apelujący wnosi o zmianę wyroku i oddalenie odwołania.

Sąd Apelacyjny zważył,  co następuje:

Apelacja strony pozwanej nie zasługuje na uwzględnienie.
Niesłuszny jest bowiem zarzut niewłaściwej oceny materiału dowodowego.
Apelujący ustosunkowując się do zeznań świadków wywodzi, że nie potwierdzają one pracy ubezpieczonego na stanowisku traktorzysty a więc zatrudnienia w warunkach szczególnych.
Apelujący nie podaje jednak żadnych okoliczności, które podważałyby wiarygodność zeznań świadków. Polemizuje jedynie z ustaleniami Sądu i odmiennie ocenia materiał dowodowy.
W ocenie Sądu Apelacyjnego zeznania świadkaR. S.- KierownikaZakładu (...)i przełożonego ubezpieczonego, jednoznacznie wskazują na pracęM. S.na stanowisku traktorzysty.
Sąd Apelacyjny, aby zweryfikować zeznania świadka, uzupełnił postępowanie dowodowei przeprowadził dowód z akt osobowych świadka na podstawie których ustalił, że świadekw okresie od 1.09.1970r. do 31.05.1993r. pracował na stanowisku kierownikaZakładu Budowlano - (...). Świadectwo pracy potwierdzające to zatrudnienie zostało wystawione przez Gospodarstwo Rolne Skarbu Państwa wB..
Na rozprawie przed Sądem Apelacyjnym w dniu 29.11.2017r. ubezpieczony wyjaśnił, że zakład remontowo budowlany miał siedzibę wZ., gdzie był dział kadr i płac. Natomiast zakłady terenowe były wB.,C.,G.iZ.. Ubezpieczony pracował pod kierownictwem świadkaS.w zakładzie wB.. Zestawiając zeznania świadkaR. S.z wyjaśnieniami ubezpieczonego, należy stwierdzić, że ustalenia Sądu Okręgowego zasługują na pełną aprobatę. Świadek ten zeznał, że ubezpieczony pracował w zakładzie wB.i dokładnie opisał jego obowiązki.
Ten materiał dowodowy z zeznań świadków, znajduje potwierdzenie w dokumencie z akt osobowych ubezpieczonego. Jest to pismo pracodawcy, kierowane do ubezpieczonego, datowane 28.08.1992r. w którym stanowisko pracyM. S.jest opisane jako ,,traktorzysta”. Pismo to dotyczy podjęcia dalszej pracy w Gospodarstwie Rolnym Skarbu Państwa w związku z likwidacją Kombinatu Państwowych Gospodarstw Rolnych.
Zatem należy wnioskować, że ubezpieczony jako traktorzysta pracował równieżw państwowym Gospodarstwie Rolnym, co z kolei koresponduje z zeznaniami świadkówi ubezpieczonego.
Sąd Apelacyjny nie może zaaprobować stanowiska apelującego, że ubezpieczony będąc zaangażowany w prace załadunkowo –wyładunkowe nie pracował w pełnym wymiarze czasu pracy jako traktorzysta. Apelujący dzieli ten czas pracy co nie ma żadnego racjonalnego uzasadnienia. Prace te były elementem podstawowych obowiązków ubezpieczonego. Przeciwna argumentacja prowadziłaby do niewłaściwych wniosków, że traktorzyści którzy podczas prac załadunkowychi wyładunkowych pozostawali bezczynni pracowali w warunkach szczególnych.
Niesłuszny jest również zarzut apelującego, dotyczący ustalenia Sądu Okręgowego, że przynajmniej od 12 maja 1982r. ubezpieczony pracował jako traktorzysta. Ubezpieczony wiąże ten fakt z przeprowadzką do mieszkania w bloku i możliwością wykorzystania pojazdu. Ta data znajduje również potwierdzenie w ustaleniu, że ubezpieczony uczestniczył w kursie kierowcy ciągnika i stosowne uprawnienia uzyskał co najmniej w 1982r. Koresponduje to równieżz zeznaniami świadkaS., który zeznał, że od 1981r. pracował jako kierownik Zakładu Budowlanego i krótko po objęciu przez niego tego stanowiska, ubezpieczony rozpoczął pracę jako traktorzysta. Z akt osobowych świadkaR. S.wynika, że obowiązki kierownika objął14 maja 1981r.
W ocenie Sądu Apelacyjnego, zasady doświadczenia życiowego wskazują, że łączenie określonych faktów jest związane z określonymi sytuacjami życiowymi, które pomimo upływu czasu są zapamiętane.
Sąd Apelacyjny nie może również zaaprobować zarzutów apelującego dotyczących daty przyznania świadczenia.
We wniosku o przyznanie emerytury, ubezpieczony poświadczył, że jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego.
Natomiast rubryka o przekazaniu środków na dochody budżetu państwa, nie została wypełniona. W tej sytuacji pozwany winien wezwać ubezpieczonego do uzupełnienia wniosku. To zaniechanie pozwanego nie może wywierać negatywnych skutków dla ubezpieczonego.
Dlatego też Sąd Apelacyjny aprobuje wyrok Sądu Okręgowego, również co do daty przyznanego świadczenia.
Powyższe rozważania wskazują, że ubezpieczony pracował w warunkach szczególnych uprawniających do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym.
Praca traktorzysty jest wymieniona w wykazie A, działu VIII poz.3 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze. Zatem zgodniez przepisemart. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ubezpieczony nabył prawo do spornego świadczenia.
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny na podstawie przepisuart.385 k.p.c.oddalił apelację strony pozwanej.

del. SSO Roman Walewski

SSA Marta Sawińska

SSA Dorota Goss-Kokot