Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 796/17
Data wyroku: 2017-12-29 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Swobodna ocena dowodów
Podstawa prawna: art. 66§1 kw

Sygn. akt IV Ka 796 / 17

UZASADNIENIE
Punktem wyjścia dla oceny prawidłowości zaskarżonego wyroku w kontekście zarzutów przedstawionych w apelacji, jest przypomnienie skarżącemu, jaki powód żądania przeprowadzenia interwencji policyjnej zgłosił dyżurnemu KPP wR.w dniu 24 października 2016 r. Podnosił wówczas, że otrzymał od opiekunki swojej matki telefoniczną informację, że jego była żona – którą przedstawił jako niezrównoważoną, nieobliczalną osobę – wszczęła z nią awanturę, podczas której ubliżała jej oraz zachowywała się w sposób zagrażający jej życiu, przy czym natężenie tych zachowań miało sięgać tak daleko, że obawa opiekunki o swoje życie była realna. Przeprowadzone przed sądem I instancji postępowanie dowodowe pozwoliło na wyprowadzenie zaprezentowanego w zaskarżonym orzeczeniu wniosku, iż przedstawiony przez obwinionego powód zgłoszenia był świadomym wprowadzeniem odbierającego zgłoszenie funkcjonariusza policji w błąd co do przedstawianych mu faktów i obaw, w świetle których podjął on decyzję o skierowaniu patrolu na miejsce celem przeprowadzenia stosownej interwencji. Z zeznańM. J.wszak wynikało, iż nic podobnegoR. S.przed zgłoszeniem przez niego interwencji nie powiedziała. Zrelacjonowała mu jedynie, że między nią, a jego byłą żoną, doszło do scysji na tle korzystania przezM. J.z pomieszczeń znajdujących się na parterze domu ( zwłaszcza z kuchni ). Zatem to, co przekazał po chwiliR. S.dyżurnemu jako powód żądanej interwencji, było wyłącznie wytworem jego wyobraźni. Obwiniony miał zapewne świadomość, że gdyby oparł się na tym, co faktycznie przekazała muM. J., żadna interwencja nie zostałaby zlecona. Chcąc jej jednak, podał zmyślony przez siebie powód. Oczywistym jest przy tym, że słysząc o obawie zagrożenia życia ludzkiego, dyżurny wysłał na miejsce jeden z patroli.
Podkreślić też należy, że niezależnie od tego, co przekazała obwinionemu telefonicznieM. J., także faktyczny przebieg zajścia z dnia 24 października 2016 r. nie uzasadniał działań policyjnych. Przemawiały za tym nie tylko zeznania świadków:M. J.,A. S.,P. S.,M. K.iP. Z., ale także zapis nagrania utrwalonego przez obwinionego przy wykorzystaniu zainstalowanych w domu urządzeń rejestrujących dźwięk. Z dowodów tych co najwyżej wynika, że w dniu 24 października 2016 r. pomiędzyM. J., aA. S.faktycznie doszło do głośnej wymiany zdań na tle rozmaitych wewnętrznych animozji i problemów rodzinyS., w które siłą rzeczy i bez swojej woliM. J.została uwikłana.A. S.zwracała się do niej podniesionym głosem, nie unikając wulgaryzmów i słów niecenzuralnych ( nie były one jednak obelgami bezpośrednio adresowanymi pod adresemM. J.). Nie jest jednak uzasadnionym wzywanie policji, jeżeli osoby zamieszkujące wspólnie w tym samym budynku nie są w stanie się porozumieć np. co do sposobu korzystania z pomieszczeń się w nim znajdujących, sprawowania opieki nad jednym z członków rodziny, korzystania w tym celu z pomocy osób obcych i tym podobnych problemów i to nawet wówczas, jeśli na tym tle dochodzi między nimi do słownych utarczek, podczas których nie wszyscy umieją wypowiadać się powściągliwie, kulturalnie i z umiarem, o ile nie towarzyszy temu naruszenie porządku prawnego. Takowe w dniu 24 października 2016 r. nie zaistniało, czego obwiniony po rozmowie telefonicznej zM. J., odbytej bezpośrednio przed wystąpieniem z żądaniem przeprowadzenia interwencji, miał świadomość. Podobną świadomość miał co do tego, że nie ma żadnych podstaw do wnioskowania o jakimkolwiek realnym zagrożeniu dla życia i zdrowia jego matki, bo takowej obawy po rozmowie zM. J.także mieć nie mógł. W tym stanie rzeczy przypisanie mu występku z art. 66 § 1 kw było w pełni uzasadnione.