Sąd Rejonowy w Człuchowie
IV Wydział Pracy
Sygnatura akt: IV P 9/18
Data wyroku: 2018-03-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sonia Klonowska , Jolanta Woźniak, Sędzia Sądu Rejonowego Marek Osowicki

Sygn. akt IV P 9/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 marca 2018 roku
Sąd Rejonowy w Człuchowie IV Wydział Pracy
w składzie następującym:

Przewodniczący:

Sędzia Sądu Rejonowego Marek Osowicki

Ławnicy:

Sonia Klonowska , Jolanta Woźniak

Protokolant:

sekretarz sądowy Anna Górska

po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2018 roku w Człuchowie
sprawy z powództwaM. K.
przeciwkoP. S.
związane z wypowiedzeniem umowy o pracę

1
Oddala powództwo.

2
Zasądza od powódkiM. K.na rzecz pozwanegoP. S.kwotę 180 zł tytułem kosztów procesu.

Sygn. akt IV P 9/18

UZASADNIENIE
PowódkaM. K.wniosła przeciwkoP. S.o zapłatę odszkodowania w wysokości 4808 zł netto tj. trzymiesięczne wynagrodzenie za skrócony okres wypowiedzenia art. 361§ 1 i sprostowanie świadectwa pracy zgodnie z redukcją jej stanowiska pracy a w piśmie procesowym z 28.01.2018 r. jako podstawę faktyczną odszkodowania wskazała rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia ze stanowiska szwaczki i redukcję etatu krojczyni. W uzasadnieniu pozwu podała, że ze względu na brak pracy na dwa stanowiska krojczyni, została przeniesiona na stanowisko szwaczki. W piśmie procesowym z 28.01.2018 r. powódka wskazała, że jej umowa czasowa na stanowisku krojczyni wygasła z chwilą przeniesienia jej na stanowisko szwaczki z powodu braku pracy na stanowisku krojczyni. Nastąpiła redukcja etatu i że powinna dostać nowa umowę jako szwaczka i mieć podane na jaki czas jest zatrudniona na nowym stanowisku. Nie dostała nowej umowy ani wypowiedzenia ze stanowiska szwaczki więc dochodzi odszkodowania.
Pełnomocnik pozwanego w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu podniósł, iż Strony postępowania łączył stosunek pracy na podstawie umowy zawartej na czas określony od dnia 16 stycznia 2017r. do dnia 31 grudnia 2017 r. Umowa została rozwiązana w trybieart. 30 § 1 pkt 4 Kodeksu pracytj. z upływem czasu, na który była zawarta. Pozwany pracodawca nie był zobowiązany zatem do wypowiedzenia powódce umowy o pracę. Nie doszło do przeniesienia powódki na inne stanowisko – szwaczki. Powódka przez cały okres zatrudnienia pracowała na stanowisku krojczej, a jedynie w sytuacjach uzasadnionych potrzebami pracodawcy i organizacją pracy w zakładzie pracy wykonywała dodatkowe polecenia, które polegały na naprawie i szyciu odzieży roboczej. Żądanie odszkodowania nie ma jakiegokolwiek uzasadnienia faktycznego, jak i prawnego. Pozwany również nie ma wiedzy na jakiej podstawie powódka wydedukowała, że doszło do skrócenia okresu wypowiedzenia w trybieart. 361KP, podczas gdy jej umowa nie została wypowiedziana.

Sąd ustalił co następuje:
PowódkaM. K.zawarła z pozwanymP. S.umowę o pracę na czas określony od 16 stycznia 2017r. do dnia 31 grudnia 2017 r. na stanowisku krojczej w pełnym wymiarze czasu pracy.
(dowód: umowa o pracę na czas określony k. 3).
Pozwany pracodawca 31.12.2017 r. wydał powódce świadectwo pracy iż w okresie od 16.01.2017 r. do 31.12.2017 r. pracowała w wymiarze czasu pracy na stanowisku krojczej a stosunek pracy ustał z upływem czasu na który umowa była zawartaart. 30 § 1 pkt. 4 k.p.
(dowód: świadectwo pracy k. 5-6).
Powódka została zaliczona do 31.12.2018 r. do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności.
(dowód: orzeczenie o stopniu niepełnosprawności k. 4 ).
W nagłówkach list płac powódki za styczeń i luty 2017 r. wpisano(...)a za miesiące od sierpnia do grudnia 2017 r.(...)/SZWALNIA”
(dowód: listy płac k.10-13).

Sąd zważył co następuje:
Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.
Na podstawieart. 25 § 1 k.p.umowę o pracę zawiera się na czas nie określony, na czas określony lub na czas wykonania określonej pracy.
W niniejszej sprawie bezsporne było, iż powódka zawarła z pozwanym umowę o pracę na czas określony od 16 stycznia 2017r. do dnia 31 grudnia 2017 r. na stanowisku krojczej w pełnym wymiarze czasu pracy i że ta umowa wygasła z upływem czasu na który umowa była zawartaart. 30 § 1 pkt. 4 k.p.
Sąd jest związany podstawą faktyczną powództwa i nie może orzekać ponad żądanie (art. 321 kpc).
Powódka wniosła o odszkodowanie z tytułu skróconego okresu wypowiedzenia a następnie z tytułu rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia ze stanowiska szwaczki i redukcję etatu krojczyni.
Odszkodowanie za nieuzasadnione lub niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę przysługuje w wypadkach przewidzianych wKodeksie pracy. Więc zasądzenie odszkodowania musi znaleźć oparcie w jednym z przepisówkodeksu pracy.
W niniejszej sprawie nie doszło, na skutek oświadczeń woli stron stosunku pracy, do wypowiedzenia umowy o pracę i skrócenia okresu wypowiedzenia ani do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z powodu redukcji etatu. Pracodawca nie złożył powódce oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o pracę ani o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia. Skoro nie doszło do wypowiedzenia umowy o pracę i skrócenia okresu wypowiedzenia ani do rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia to brak było podstaw do zasądzenia odszkodowania.
W przypadku umowy na czas określony, umowa rozwiązuje się z upływem czasu na który była zawarta i brak jest podstawy do żądania odszkodowania.
Przepisartykułu 42 § 4 k.p.dopuszcza możliwość powierzenia pracownikowi innej pracy niż określona w umowie, bez potrzeby wypowiedzenia dotychczasowych warunków pracy lub płacy, pod warunkiem że jest to uzasadnione potrzebami pracodawcy, nie powoduje obniżenia wynagrodzenia i odpowiada kwalifikacjom pracownika, a okres powierzenia innej pracy nie przekracza 3 miesięcy w roku kalendarzowym.
Artykuł 42 § 4 KPjest unormowaniem wyjątkowym w stosunku do regulacji zawartej wart. 42 § 1–3 KP, stanowiącym podstawę do zmiany rodzaju pracy bez potrzeby wypowiadania dotychczasowych warunków pracy i płacy. Stąd też do czasowego powierzenia innej pracy nie znajdzie zastosowania odesłanie do przepisów o wypowiadaniu umów o pracę zawarte wart. 42 § 1 KP. Tym samym, od polecenia powierzającego inną pracę nie przysługuje odwołanie do sądu. W rezultacie pracownik, któremu powierzono inną pracę, nie ma roszczeń przysługujących w razie nieuzasadnionego lub niezgodnego z prawem wypowiedzenia umowy o pracę (art. 45 KP) bądź jej warunków (art. 45w zw. zart. 42 § 1 KP). PrzepisyKPnie przewidują odszkodowania z tytułu wadliwego powierzenia pracownikowi pracy na zasadachart. 42 § 4 KP. Powierzenie innej pracy nie podlega ocenie w aspekcie zgodności zart. 45 KP, dlatego nie wchodzi w grę roszczenie o odszkodowanie, o którym mowa wart. 471w zw. zart. 47 KP. Pracownik, który twierdzi, że wskutek powierzenia mu innej pracy doznał szkody, może dochodzić jej naprawienia wyłącznie na ogólnych zasadach zawartych wKC.Przepisem, który może stanowić podstawę prawną obowiązku odszkodowawczego pracodawcy jestart. 471 KC, stosowany w zw. zart. 300 KP(zob. uzasadnienie do wyr. SN z 25.7.2003 r., I PK 269/02, OSNP 2004, Nr 16, poz. 280 i Kodeks pracy. Komentarz red. dr hab. Krzysztof Walczak, rok 2018 wyd. 25 Legalis).

Powódka nie wskazywała nawet, iż z tytułu czasowego powierzenia jej innej pracy poniosła jakąś szkodę i jakiej ona była wysokości oraz że powierzenie jej innej pracy pozostawało w normalnym związku przyczynowym z powstałą szkodą.
Powódka w trakcie stosunku pracy nie kwestionowała, że powierzenie jej okresowo innej pracy niż określona w umowie o pracę jest podyktowane uzasadnionymi potrzebami pracodawcy albo że odpowiada jej kwalifikacjom.
Stosownie do przepisuart. 97 § 21k.p.pracownikowi przysługuje , w ciągu 7 dni od zawiadomienia o odmowie sprostowania świadectwa pracy, prawo do wystąpienia z żądaniem jego sprostowania do sądu pracy. Oznacza to, że dopiero nieuwzględnienie przez pracodawcę wniosku o sprostowanie świadectwa, daje pracownikowi prawo (otwiera drogę) do wystąpienia w ciągu 7 dni od dnia zawiadomienia o odmowie sprostowania świadectwa pracy, z żądaniem jego sprostowania do sądu pracy.
Zatem dopiero w wypadku nieuwzględnienia przez pracodawcę tego żądaniapracownikowi przysługuje droga sądowa(vide: Świadectwo pracy. Komentarz prof. dr hab.W. M.,K. W., Rok wydania: 2002,Wydawnictwo: C.H. B.).
W rozpoznawanej sprawie powódka w swoich wyjaśnieniach przyznała, iż nie wnosiła do pracodawcy o sprostowanie świadectwa pracy, zatem to żądanie należało oddalić jako przedwczesne.
Mając na uwadze powyższe argumenty sąd oddalił powództwo w całości.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.i § 9 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z 22 października 2015 r.(Dz.U. z 2015 r. poz. 1804 ze zm.), zasadzając od powoda na rzecz pozwanego kwotę 180 zł tytułem kosztów procesu.