Sąd Rejonowy w Legionowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 846/18
Data wyroku: 2018-11-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Chłopik
Słowa kluczowe: Przedawnienie roszczeń
Podstawa prawna: art 118 k.c., 117 k.c.

Sygn. akt I C 846/18 upr.

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 listopada 2018 r.
Sąd Rejonowy w Legionowie I Wydział Cywilny
w składzie:

Przewodniczący:

ASR Agnieszka Chłopik

Protokolant:

Joanna Matusiak

po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2018 r. w Legionowie
na rozprawie
sprawy z powództwa(...) Bank Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.
przeciwko pozwanejM. K.
o zapłatę
oddala powództwo.
Sygn. akt I C 846/18 upr.

UZASADNIENIE
Powód(...) Bank S.A.z siedzibą wW.wystąpił do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie przeciwkoM. K.o zapłatę kwoty 333,41 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 26 czerwca 2018 roku do dnia zapłaty oraz o zasądzenie zwrotu kosztów sądowych, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, iż swoje roszczenia powód wywodził z umowy limitu odnawialnego w(...)nr(...), jaką pozwana zawarła z powodem w dniu 7 grudnia 2010 r. Z uwagi na nienależyte wykonywanie przez pozwanego zaciągniętego zobowiązania umownego, polegającego na braku terminowego regulowana wpłat, skutkujące naruszeniem warunków umowy, zadłużenie powstałe na tle jej realizacji stało się wymagalne z dniem 22 maja 2013 roku (k. 1-2v pozew).
Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2018 roku referendarz sądowy przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Legionowie z uwagi na stwierdzenie braku podstaw do wydania nakazu zapłaty(k. 3).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
W dniu 7 grudnia 2010 rokuM. K.zawarł z(...) Bank S.A.umowę o limit odnawialny rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego nr(...).
W związku z nienależytym wykonywaniem umowy przez pozwaną powstało zadłużenie w kwocie 333,41 zł, które z dniem 22 maja 2013 r. zostało postawione w stan pełnej wymagalności.
Pismem z dnia 8 czerwca 2018 roku powód wystosował do pozwanego przedsądowe wezwanie do zapłaty wymagalnego zadłużenia w kwocie 333,41 zł. Na wyżej wskazane zadłużenie złożyły się: kapitał 135,97 zł, odsetki umowne 91,72 zł oraz opłaty 105,00 zł.
Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie twierdzeń powoda zawartych w pozwie.
Sąd zważył, co następuje.
Pozwany nie wdał się w spór; zawiadomiony prawidłowo przez dwukrotne awizo nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę i jednocześnie nie żądał przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności ani nie złożył odpowiedzi na pozew. Powyższe dało podstawy do wydania w sprawie wyroku zaocznego na podstawieart. 339 k.p.c.
W przypadku zaistnienia podstaw do wydania wyroku zaocznego, Sąd przyjmuje za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
W niniejszej sprawie, pomimo niezwykle skąpego materiału dowodowego (powód nie przedstawił nawet umowy, która miała być źródłem jego roszczenia, gdyż przedłożona została jedynie umowa o kartę płatniczą debetową dorachunku nr (...)) Sąd uznał za prawdziwe twierdzenia zawarte w pozwie.
Uznanie za prawdziwe twierdzeń podniesionych przez powoda nie zwalnia jednak sądu od oceny zasadności żądania opartego na tych twierdzeniach. Sąd rozpoznający sprawę w warunkach zaoczności ma obowiązek rozważyć, czy w świetle przepisów prawa materialnego twierdzenia powoda uzasadniają uwzględnienie żądania.
Mając na względzie przytoczone przez powoda twierdzenia, powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie powód dwukrotnie oświadczył, iż termin wymagalności całości roszczenia przypadł na dzień 22 maja 2013 roku.
Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. Roszczenie pieniężne zgłoszone w pozwie podlega przedawnieniu. Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.
W myślart. 117 § 21k.c., który wszedł w życie w dniu 9 lipca 2018 r., po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. W niniejszej sprawie strona powodowa jest przedsiębiorcą, który występuje przeciwko konsumentowi.
Zgodnie z treścią przepisuart. 118 k.c.w brzmieniu obowiązującym od dnia 9 lipca 2018 r., jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata. W niniejszej sprawie zastosowanie ma jednak przepisart. 118w brzmieniu dotychczasowym, gdyż roszczenie przedawniło się przed dniem wejścia w życie nowelizacji (art. 5 ust. 2 ustawy nowelizującej z dnia z dnia 13 kwietnia 2018 r.).
Termin przedawnienia roszczeń banku wynikających z umowy o limit odnawialny w rachunku bankowym wynosi trzy lata (art. 118 k.c.), ponieważ roszczenie to ma związek z prowadzoną przez bank działalnością gospodarczą.
Roszczenie powoda wynika z umowy o limit odnawialny w(...). Jest to odrębna umowa od umowy rachunku bankowego, która ma charakter kredytowy. Stąd nie ma do niej zastosowania skrócony dwuletni termin przedawnienia przewidziany wart. 731 k.c.
Warto zauważyć, że przedstawione w pozwie okoliczności nie pozwalają także na ustalenie, że roszczenie powoda wynika z umowy dotyczącej elektronicznych instrumentów płatniczych, co z uwagi na datę zawarcia umowy mogłoby wskazywać na konieczność zastosowania dwuletniego terminu przedawnienia przewidywanego przez art. 6 ustawy z dnia 12 września 2003 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych. Ustawa powyższa została uchylona z dniem 7 października 2013 r., jednak skrócony termin przedawnienia ma zastosowanie do roszczeń powstałych przed dniem 7 października 2013 r. i nieprzedawnionych do tego czasu (art. 26 ustawy z dnia 12 lipca 2013 r.).
Z uwagi na powyższe należało przyjąć, że roszczenie dochodzone pozwem przedawnia się w terminie trzech lat.
Powództwo w niniejszej sprawie zostało wniesione w dniu 26 czerwca 2018 roku, a zatem już po upływie trzyletniego okresu przedawnienia, przyjmując datę wymagalności podaną przez powoda. Jednocześnie powód nie podniósł zaistnienia okoliczności, które powodowałyby zawieszenie albo przerwanie biegu tego terminu.
W sprawie, pomimo jej wszczęcia przed dniem 9 lipca 2018 r., czyli wejściem w życie nowelizacji przepisów o przedawnieniu roszczeń, należy zastosować znowelizowane przepisyart. 117 i 1171k.c.Zgodnie z art. 5 ust. 4 ustawy nowelizującej z dnia z dnia 13 kwietnia 2018 r. (Dz.U. z 2018 r. poz. 1104), roszczenia przedawnione przysługujące przeciwko konsumentowi, co do których do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie podniesiono zarzutu przedawnienia, podlegają z tym dniem skutkom przedawnienia określonymKodeksie cywilnymw brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. Sąd miał zatem obowiązek wziąć z urzędu pod uwagę skutki przedawnienia roszczenia zgłoszonego w pozwie.
Wymaga podkreślenia, że w ocenie Sądu w sprawie nie istnieją żadne okoliczności, które pozwalałyby, w myślart. 1171k.c., nie uwzględnić upływu terminu przedawnienia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi i nie wymagają tego względy słuszności.
Z tych wszystkich względów powództwo o przedawnione roszczenie podlegało oddaleniu, o czym orzeczono w sentencji wyroku zaocznego.
Sąd nie orzekł w sentencji wyroku o kosztach z uwagi na fakt, iż powód przegrał sprawę, natomiast pozwany, nie ustosunkowując się do treści pozwu oraz nie stawiając się na termin rozprawy nie udowodnił, by w niniejszej sprawie poniósł jakiekolwiek koszty.