Sąd Rejonowy w Ostrzeszowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 295/18
Data wyroku: 2018-07-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: SSR Małgorzata Wierzba-Golicka
Słowa kluczowe: Przedawnienie roszczeń
Podstawa prawna: art. 118 k.c.

Sygn. akt I C 295/18 upr.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 lipca 2018r.
Sąd Rejonowy w Ostrzeszowie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Małgorzata Wierzba-Golicka

Protokolant:

Joanna Ogrodniczak

po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2018r. w Ostrzeszowie
na rozprawie
sprawy z powództwa(...) spółka z o.o.wW.
przeciwkoK. W.
o zapłatę

1
oddala powództwo;

2
zasądza od powoda(...) spółka z o.o.wW.na rzecz pozwanegoK. W.kwotę 437,10 ( czterysta trzydzieści siedem złotych 10/100 ) tytułem zwrotu kosztów procesu.

/-/ Małgorzata Wierzba-Golicka
Sygn. akt I C 295/18

UZASADNIENIE
Powód(...) spółka z o.o.wystąpił z pozwem przeciwkoK. W.o zapłatę kwoty 1160,42 złotych ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów procesu. Wyjaśnił, że nabył w drodze przelewu wierzytelność(...) Szkoły Wyższejwobec pozwanego z tytułu nieuiszczonych opłat za studia wynikających z umowy zawartej w dniu 1 października 2008r.. Powód wskazał, iż na kwotę dochodzoną w pozwie składają się: kwota 613,25 złotych, z tytułu nieopłaconego zaległego czesnego, płatna w terminie do 15 sierpnia 2011r., kwota 89,75 złotych, z tytułu nieopłaconego zaległego czesnego, płatna w terminie do 15 lipca 2011r., oraz skapitalizowane odsetki od ww. kwot za okres od dnia wymagalności do dnia 13 listopada 2017r..
Nakazem zapłaty wydanym dnia 30 listopada 2017r. Sąd Rejonowy w Kępnie uwzględnił powództwo i orzekł o kosztach procesu.
Wskazany nakaz zapłaty został zaskarżony w całości sprzeciwem przez pozwanego, który wniósł o oddalenie powództwa i zwrot kosztów procesu. Pozwany podniósł zarzut przedawnienia oraz zakwestionował roszczenie co do zasady i co do wysokości.
Postanowieniem z dnia 7 marca 2018r. Sąd Rejonowy w Kępnie na zarzut pozwanego stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ostrzeszowie.
Sąd ustalił i zważył, co następuje.
Kwestia przedawnienia roszczeń o opłaty za studia lub usługi edukacyjne została w sposób wyraźny uregulowana wart. 160a ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym, zgodnie z którym roszczenia wynikające z umowy przedawniają się z upływem trzech lat. Przepis ten znajduje zastosowanie zarówno do umów między uczelnią a studentem lub osobą przyjętą na studia zawieranych tak przez uczelnie publiczne, jak i przez uczelnie niepubliczne.
Przywołany art. 160a został dodany do ustawy z dniem 1 października 2014r., wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw. W przepisie przejściowym umiejscowionym w art. 32 ustawy nowelizującej przewidziano, że do umów w sprawie warunków odpłatności za studia lub usługi edukacyjne, o których mowa w art. 99 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 1, zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art. 160a ust. 7 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Wykładni przepisów o przedawnieniu roszczeń o czesne dokonał Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 8 grudnia 2017r. w sprawie III CZP 74/17 ( Legalis 1695654 ). Sąd Najwyższy zajął stanowisko – odmiennie niż we wcześniejszej uchwale z dnia 21 października 2015r. w sprawie III CZP 67/15 – że analizowane roszczenia nie podlegają ogólnemu, dziesięcioletniemu terminowi przedawnienia, a przed wejściem w życie art. 160a ustawy istniały istotne argumenty za stosowaniem dwuletniego terminu przedawnienia wynikającego zart. 751 pkt 2 k.c.lub trzyletniego terminu przedawnienia dla roszczeń związanych z działalnością gospodarczą. Dodał, że celem określenia w art. 160a ust. 7 ustawy terminu przedawnienia roszczeń o czesne nie była zmiana dotychczasowego terminu przedawnienia tych roszczeń – jego skrócenie lub wydłużenie, lecz jedynie usunięcie dotychczasowych wątpliwości co do terminu ich przedawniania się przez jednoznaczne jego określenie. Uwzględniając siłę podniesionych przez Sąd Najwyższy argumentów, Sąd w rozpoznawanej sprawie przyjął trzyletni termin przedawnienia dla dochodzonych roszczeń. Wynika on z zakwalifikowania tych roszczeń do kategorii roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej (art. 118 kc). Działalność uczelni w zakresie prowadzenia płatnych studiów nosi cechy działalności gospodarczej na gruncie prawa prywatnego w postaci zawodowego, stałego i powtarzalnego charakteru składających się na nią działań oraz podporządkowania ich zasadzie racjonalnego gospodarowania. Z uwagi na autonomiczny charakter pojęcia działalności gospodarczej w prawie prywatnym na przeszkodzie takiej kwalifikacji nie stoi przepis art. 106 ustawy, którego stosowanie ogranicza się do kwalifikacji działalności uczelni na gruncie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej ( por. uzasadnienie przywołanej uchwały Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2017r. w sprawie III CZP 74/17 oraz przytoczone tam orzecznictwo ).
Roszczenie powoda, zgodnie z twierdzeniami zawartymi w pozwie stało się wymagalne w okresie od lipca 2011 roku do sierpnia 2011 roku i mając na względzie przedstawioną wyżej argumentację uległy przedawnieniu z upływem trzyletniego terminu, to jest w okresie od lipca 2014 roku do sierpnia 2014 roku. Jako że powództwo zostało wytoczone w listopadzie 2017 roku, podniesiony zarzut przedawnienia okazał się zasadny, a powództwo podlegało oddaleniu jako przedawnione na podstawieart. 117 § 2w związku zart. 118 kc.
W związku z powyższym orzeczono jak w pkt 1 wyroku.
O kosztach procesu orzeczono zgodnie zart. 98 § 1 kpcmając na względzie wynik procesu. Na koszty te składają się: opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17,- złotych, kwota 270,- złotych stanowiąca wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego ustalone na podstawie § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz koszty dojazdu w kwocie 150,10 złotych. W związku z powyższym zasądzono od powoda na rzecz pozwanego kwotę 437,10 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.
/-/ Małgorzata Wierzba-Golicka