Sąd Rejonowy w Legionowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 3/18
Data wyroku: 2018-04-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grzegorz Woźniak
Słowa kluczowe: Wyrok
Podstawa prawna: art. 107 § 1 kks

Sygn. akt II K 3/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 kwietnia 2018 r.
Sąd Rejonowy w Legionowie w II Wydziale Karnym
w składzie:
Przewodniczący: S.S.R. Grzegorz Woźniak
Protokolant: Arleta Agata
przy udziale oskarżyciela publicznegoJ. Z.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24.04.2018 r.
sprawy przeciwko
R. Z.urodz. (...)
wW.
synaS.iA. z d. S.
oskarżonego o to, że: w dniu 13.05.2017 r. w lokalu położonym przyul. (...)wJ.((...)) urządzał gry na automatach w rozumieniuart. 2 Ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych(Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.) na trzech urządzeniach do gier(...)nr 4,(...)nr(...),(...),
- wbrewart. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gdyż nie posiadał koncesji na prowadzenie kasyna w lokalu w lokalu przyulicy (...)wJ.((...)),
- wbrewart. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gdyż urządzał gry na trzech urządzeniach do gier(...)nr 4,(...)nr(...),(...),
- wbrewart. 23a ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gdyż w lokalu położonym przyul. (...)wJ.((...))eksploatował trzy urządzenia do gier(...)nr 4,(...)nr(...),(...), które nie były zarejestrowane przez naczelnika urzędu celnego,
tj. o przestępstwo skarbowe zart. 107 § 1 k.k.s.

orzeka
I. Uznaje oskarżonegoR. Z.za winnego popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu, stanowiącego przestępstwo skarbowe zart. 107 § 1 k.k.s.i za to na mocy powołanego przepisu wymierza mu karę 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, oznaczając wysokość jednej stawki na kwotę 70 (siedemdziesięciu) złotych.
II. Na mocyart. 30 § 5 k.k.s.orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wskazanych w wykazie dowodów rzeczowych na k. 35 pod pozycjami 1 – 4 poprzez ich zniszczenie, a dowodu rzeczowego wymienionego w tym wykazie pod pozycją 5 poprzez przekazanie Urzędowi Skarbowemu w Legionowie.
III. Na podstawieart. 619 § k.p.k.w zw. zart. 29 ust. 1 Ustawy Prawo o adwokaturzezasądza od Skarbu Państwa na rzeczKancelarii Adwokackiej (...)kwotę 442 (czterysta czterdzieści dwa) złote i 80 (osiemdziesiąt) groszy, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
IV. Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.orazart. 17 ust. 1 Ustawy o opłatach w sprawach karnychzwalnia oskarżonego z obowiązku zwrotu kosztów sądowych i przejmuje je na rzecz Skarbu Państwa.
Sygn. akt II K 3/18

UZASADNIENIE WYROKU

z dnia 24 kwietnia 2018 r.
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego, ujawnionego podczas rozprawy głównej, Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
OskarżonyR. Z.podpisał w dniu 24 kwietnia 2017 r. umowę najmu lokalu użytkowego wJ.przyul. (...). Przedmiotem umowy było prowadzenie kafejki internetowej. Najemca miał płacić wynajmującemu kwotę 1.800 złotych z tytułu czynszu miesięcznie. W bliżej nieustalonym dniu, przed 13 maja 2017 r., do lokalu tego zostały wstawione 3 automaty do gier. Oskarżony nie posiadał koncesji na prowadzenie kasyna, prowadził gry hazardowe poza kasynem i nie przedstawił automatów do gier Naczelnikowi Urzędu Skarbowego celem ich zarejestrowania. W dniu 13 maja 2017 r. funkcjonariusze(...)Skarbowego II wW.przeprowadzili urzędowe sprawdzenie pomieszczeń i urządzeń tego lokalu, stwierdzili, że w lokalu znajdowało się trzy automaty do gier o nazwach(...)nr 4,(...)nr(...),(...). Na automatach tych przeprowadzono gry kontrolne i okazało się, że wygrana na nich nie zależała od zręczności gracza, lecz uzależniona była losowo. Automaty te zostały zatrzymane, znajdowało się w nich łącznie 30 złotych.
Dowód:
- zeznaniaA. M.(k.52,143v),
- protokół przeszukania (k.2-4),
- protokół eksperymentu procesowego (k.9-12),
- protokoły oględzin (k.13-14,23-25),
- dokumentacja fotograficzna (k.16-19,26-33).
Oskarżony w toku postępowania przygotowawczego nie stawił się na żaden termin przesłuchania, nie stawił się również na rozprawę (k.56,68,71,72,73,74,75,76,81,82,100,141).
ŚwiadekA. M.zeznał w postępowaniu przygotowawczym (k.52), iż od kwietnia 2017 r. wynajął lokal użytkowy położony wJ.przyul. (...). Podpisał umowę najmu i wydał najemcy klucze do lokalu. Najemca twierdził, że chciał tam uruchomić lombard, punkt handlu samochodami lub kafejkę internetową. Nie widział, że do lokalu tego wstawiono automaty do gier, najemca unikał z nim kontaktu od 15 maja 2017 r. Podczas rozprawy zeznał (k.143v), że poznał oskarżonego podczas podpisywania umowy najmu, miał on zacząć działalność w wynajętym lokalu na początku maja 2017 r., ale w dniu 14 maja 2017 r. dowiedział się, że w lokalu była akcja Służby Celnej. Najemca nie miał sprecyzowanych planów odnośnie wykorzystywania tego lokalu, mówił, że chciał otworzyć warzywniak lub barek.
Sąd dał wiarę zeznaniom tego świadka, gdyż są zgodne z protokołem przeszukania (k.2-4), protokołami oględzin (k.13-14,23-25) i dokumentacją fotograficzną (k.16-19,26-33).
Zgromadzony materiał dowodowy, w postaci dokumentów wymienionych na k.143v-144, został sporządzony obiektywnie, przez powołane do tego osoby, poszczególne dokumenty nie nasuwają wątpliwości, co do ich autentyczności i nie były kwestionowane przez strony. Wobec powyższego dokumenty te zostały uznane za podstawę ustaleń faktycznych.
Ustalony stan faktyczny stanowi spójną, logicznie uzasadnioną całość, poszczególne wiarygodne dowody uzupełniają się i potwierdzają. Na ich podstawie wina i okoliczności popełnienia przypisanego oskarżonemu czynu nie mogą budzić wątpliwości.
Sąd zważył, co następuje:
Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z treściąart. 107 § 1 k.k.s.karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 3 lub obu tym karom łącznie podlega ten, kto wbrew przepisom ustawy lub warunkom koncesji lub zezwolenia urządza lub prowadzi grę losową, grę na automacie lub zakład wzajemny. Przez pojęcie „urządzania" należy rozumieć układanie systemu gry czy określanie wysokości wygranych, podobnie jak wynajęcie i przystosowanie lokalu, zatrudnienie i przeszkolenie pracowników, organizowanie gry itp. Natomiast „prowadzenie" gry jest pojęciem węższym, ograniczonym zazwyczaj do wykonywania bezpośrednich czynności przy grze (por. „Komentarz do Kodeksu Karnego Skarbowego” pod red. Kotowskiego, 2007 r., s. 450). Pojęcie „urządzania" gry oznacza mniej więcej tyle, co ją zorganizować, czyli doprowadzić do tego, aby mogła się odbyć. Niewątpliwie oskarżony był organizatorem gry na automatach hazardowych w dniu 13 maja 2017 r. na terenie lokalu użytkowego wJ.przyul. (...), gdyż zawarł umowy najmu powierzchni użytkowej w tym lokalu (k.54) i zostały tam wstawione trzy wyżej wymienione automaty do gier, a oskarżony nadzorował podział dochodów z tej działalności.
Do znamion ustawowych przestępstwa skarbowego zart. 107 § 1 k.k.s.należy także działanie wbrew przepisom ustawy lub warunkom koncesji lub zezwolenia. Wyraźnie więc widać subsydiarność komentowanego przepisu wobecart. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, według którego urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach jest dozwolone wyłącznie na zasadach określonych w ustawie. Pierwszą z tych zasad wyraża bezpośrednio przepisart. 5 ust. 1  ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych– jest to zasada monopolu państwa w zakresie gier liczbowych, loterii pieniężnych i gry telebingo. Kolejne przepisy art. 6, 7 i następne ww. ustawy, w szczególności rozdział 2 regulują dalsze zasady. Dotyczą one różnych kwestii, m.in. formy organizacyjnej podmiotu urządzającego grę czy zakład wzajemny, miejsca urządzania (kasyna gry, salony gier bingo pieniężne, punkty przyjmowania zakładów itp.), zakazu reklamy i promocji określonych gier i zakładów wzajemnych, minimalnych wartości wygranych, regulaminów gier i zakładów wzajemnych, zabezpieczenia losów i innych dowodów udziału w grze przed sfałszowaniem lub przedwczesnym odczytaniem wyniku gry, granicy wiekowej dostępu do ośrodków gier czy punktów przyjmowania zakładów wzajemnych, rejestracji gości, świadectw zawodowych osób sprawujących zarząd nad ośrodkami gier i punktami przyjmowania zakładów oraz bezpośrednio prowadzących gry i zakłady, instalacji systemów służących kontroli przebiegu i prowadzenia gier itp.
Należy wskazać, iż przepisart. 107 k.k.s.ma charakter blankietowy i nie precyzuje szczegółowych znamion przestępstwa, lecz odsyła do przepisówustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Przy czym w niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy tej ustawy w brzmieniu obowiązującym po dniu 3 września 2015 r. Zgodnie z treściąart. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowychurządzanie gier cylindrycznych, gier w karty, w tym turniejów gry pokera, gier w kości oraz gier na automatach jest dozwolone wyłącznie w kasynach gry na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie i udzielonej koncesji lub udzielonym zezwoleniu, a także wynikających z przepisów ustawy. Natomiast zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 tej ustawy działalność w zakresie m.in. gier na automatach może być prowadzona na podstawie udzielonej koncesji na prowadzenie kasyna gry. Ustawa z dnia 12 czerwca 2015 r. (Dz.U. z 2015 r., poz. 1201) zmieniającą ww. ustawę z dniem 3 września 2015 r. została notyfikowana przez Komisję Europejską w dniu 5 listopada 2014 roku pod numerem 2014/0537/PL. Ponadto przepis art. 4 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o zmianieustawy o grach hazardowych, zezwalający podmiotom prowadzącym w dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej działalność w zakresie, o którym mowa w art. 6 ust. 1-3 lub wart. 7 ust. 2 ustawy o grach hazardowychna dostosowania się do wymogów określonych w znowelizowanejustawie o grach hazardowychdo dnia 1 lipca 2016 r., dotyczy wyłącznie podmiotów, które prowadziły taką działalność zgodnie zustawą o grach hazardowychw brzmieniu sprzed 3 września 2015 r. (na podstawie koncesji albo zezwolenia, co wynika jednoznacznie z postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 2016 r. I KZP 1/16).
Rozważania powyższe prowadzą do wniosku, że urządzanie gier na automatach wJ.przyul. (...)w dniu 13 maja 2017 r. bezsprzecznie wyczerpywało znamiona czynu zabroniony stypizowanego wart. 107 § 1 k.k.s., gdyż oskarżony urządzał gry na trzech automatach do gier, wyżej wymienionych. Oskarżony działał wbrewart. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych( Dz. U. Nr 201 poz. 1540 z późn. zm.), gdyż nie uzyskał koncesji na prowadzenie kasyna, co oznacza, że nie prowadził działalności zgodnie zustawą o grach hazardowychw brzmieniu sprzed 3 września 2015 r. na podstawie koncesji albo zezwolenia. Tym samym oskarżony nielegalnie urządzał i prowadził gry na trzech ww. automatach do gier. Należy wskazać iż przed zatrzymaniem tych automatów do gier funkcjonariusze Urzędu Celno-Skarbowego stwierdzili na podstawie eksperymentu procesowego oraz ich oględzin, iż nie są to automaty zręcznościowe i prowadzone na nich gry mają charakter losowy, a gry prowadzone są w celach komercyjnych (k. 9-12).
Uznać należy, iż działanie oskarżonego było umyślne popełnione w zamiarze bezpośrednim w rozumieniuart. 4 § 2 k.k.s., gdyż oskarżony chciał popełnić przypisane mu przestępstwo. Oskarżony miał pełną świadomość, iż wbrew regulacjom ustawowym urządzał i prowadził gry na trzech automatach w dniu 13 maja 2017 r.. Oskarżony zajmował się grami na automatach do gier i powinien śledzić zmiany jakie zostały wprowadzone doustawy o grach hazardowychz dniem 3 września 2015 r. Ponadto ustawodawca przewidział długie vacatio legis zmian w przepisachart. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych(Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.), które została notyfikowana przez Komisję Europejską w dniu 5 listopada 2014 r.
Dodatkowo należy zauważyć, iż Europejski Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z 13 października 2016 r. w sprawie C‑303/15 stwierdził iż artykuł 1 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego w brzmieniu zmienionym na mocy dyrektywy 98/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 lipca 1998 r. należy interpretować w ten sposób, że przepis krajowy, taki jak ten będący przedmiotem niniejszego postępowania nie wchodzi w zakres pojęcia „przepisów technicznych” w rozumieniu tej dyrektywy, podlegających obowiązkowi zgłoszenia na podstawie art. 8 ust. 1 tej samej dyrektywy, którego naruszenie jest poddane sankcji w postaci braku możliwości stosowania takiego przepisu.
Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2017 r. I KZP 17/16 kolizja prawa krajowego z prawem unijnym, w świetle zasady bezpośredniego stosowania prawa Unii Europejskiej (art. 91 ust. 3 Konstytucji), może prowadzić do zastąpienia przepisów krajowych uregulowaniami prawa unijnego albo do wyłączenia normy prawa krajowego przez bezpośrednio skuteczną normę prawa Unii Europejskiej. W konsekwencji, norma niestosowania krajowego przepisu technicznego, którego projektu nie notyfikowano Komisji Europejskiej, wynikająca z dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998 r., ze zm.), wyłącza możliwość zastosowania w sprawie o przestępstwo zart. 107 § 1 k.k.s.przepisuart. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych(Dz. U. z 2015 r., poz. 612) w pierwotnym brzmieniu. Natomiast art. 6 ust. 1 tej ustawy mógł i może nadal stanowić uzupełnienie normy blankietowej zawartej wart. 107 § 1 k.k.s., o ile okoliczności faktyczne konkretnej sprawy pozwalają na ustalenie, że przepis ten ma zastosowanie i został naruszony.
Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, uznać należy, że czyn oskarżonego z dnia 13 maja 2017 r. wyczerpuje znamiona przestępstwa skarbowego określonego wart. 107 § 1 k.k.s.
Oskarżony ma 56 lat, był 2 razy karany, ale za inne rodzajowo czyny (k.139).
Stopień społecznej szkodliwości czynu i wina były znaczne, ze względu na zlekceważenie regulacji ustawowej. Zwrócić uwagę należy, że hazard bywa dla wielu osób nieszkodliwą rozrywką, spędzeniem wolnego czasu, ale wobec części nich prowadzi do uzależnienia, przeznaczania znacznej części pieniędzy na kolejne gry, chęci odegrania poprzednich przegranych. Prowadzenie salonów gier prowadzi do szeregu aspołecznych zachowań, takich jak choćby przeznaczanie pieniędzy na gry przez osoby, które mają niezrealizowane należności finansowe np. alimenty, uzyskiwanie środków na gry w wyniku czynów karalnych, napady na „salony” gier. Ustawodawca słusznie zdecydował się na umożliwienie ich funkcjonowania na zasadach kasyn, po uzyskaniu koncesji.
Niewątpliwie okolicznościami obciążającymi jest otworzenie kolejnego „salonu gier” prawie 2 lata od zmiany ustawy ograniczającej tego typu działalność do salonów, które uzyskały licencję oraz uzyskiwanie korzyści majątkowych z naruszeniem zasad urządzenia gier hazardowych, jako okoliczność łagodząca wobec oskarżonego została uznana jego niekaralność za podobne czyny (k.139).
Biorąc pod uwagę powyżej wymienione przesłanki Sąd uznał, że karą adekwatną, sprawiedliwą i zdolną przekonać oskarżonego do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości, a także konieczna do kształtowania świadomości prawnej w społeczeństwie powinna być kara 60 stawek dziennych grzywny. Wysokość jednej stawki została ustalona na minimalną wysokość określoną przezart. 23 § 3 k.k.s., gdyż nie wiadomo czy oskarżony ma stałe źródło dochodów.
Orzeczenie przepadku dowodów rzeczowych jest konsekwencją stwierdzenia, że są to automaty do gier hazardowych i pieniądze uzyskane podczas takich gier.
Obrońca z urzędu wykonał swoje obowiązki, lecz nie uzyskał stosownego wynagrodzenia, stąd Sąd przyznał mu to wynagrodzenie ze środków budżetowych.
Oskarżony ukrywa się przed organami wymiaru sprawiedliwości, uiszczenie przez niego kosztów sądowych jest nierealne, stąd Sąd zwolnił go z tego obowiązku i przejął je na rzecz Skarbu Państwa.