Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 402/18
Data wyroku: 2018-11-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Krupska-Świstak
Słowa kluczowe: Oszustwo, Grzywna
Podstawa prawna: art. 286 § 1 kk

Sygn. akt II K 402/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 07 listopada 2018 roku
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Małgorzata Krupska-Świstak
Protokolant: staż. Justyna Galbierczyk
przy udziale Prokuratora: xxx
po rozpoznaniu w dniu 07 listopada 2018 roku sprawy
T. J.
s.W.iD. z domu D.
ur. (...)wP.
oskarżonego o to, że:
W dniu 13 listopada 2012 roku wP., woj.(...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, zawarł z(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych na daneM. K., numer(...), po uprzednim wprowadzeniu w błąd pracownikafirmy (...)z siedzibąwP.- podwykonawca(...) sp. z o.o.co do zamiarui możliwości wywiązania się z warunków umowy oraz posłużeniu się, w celu użycia za autentyczny, podrobionym dokumentem w postaci pisemnego upoważnieniaM. K.- właściciela lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem, gdzie miały być świadczone usługi do zawarcia w/w umowy, czym doprowadził do niekorzystnego rozporządzeniamieniem spółki (...) sp. z o.o.z siedzibą wW.w kwocie łącznej 1011,08 zł, w tym: 335,97 zł stanowiącej równowartość nieopłaconego abonamentu, 625,11 zł kary za zerwaną umowę, 50 zł kary za niezwrócony sprzęt
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
orzeka

1
oskarżonegoT. J.uznaje za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu z tymi zmianami, iż: ustala łączną wartość wyłudzonych usług i dekodera na kwotę 635,97 zł, z opisu czynu eliminuje zwrot „w tym: 335,97 zł stanowiącej równowartość nieopłaconego abonamentu, 625,11 zł kary za zerwaną umowę, 50 zł kary za niezwrócony sprzęt” oraz przyjmuje, że zarzuconego czynu oskarżony dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, czym wyczerpał dyspozycjęart. 286 § 1 kkiart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to na podstawieart. 37a kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierza mu karę grzywny w liczbie 200 (dwustu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych,

2
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70 (siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu wydatków postępowania oraz wymierza mu 400 (czterysta) złotych tytułem opłaty.

UZASADNIENIE
(na podstawieart. 423 § 1a kpkw zakresie ograniczonym do rozstrzygnięcia o karze i innych konsekwencjach prawnych czynu)
Zgodnie z treściąart. 11 § 3 kk- w wypadku przestępstwa kwalifikowanego kumulatywnie karę wymierza się na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą. W zbiegu przepisówart. 286 § 1 kkiart. 270 § 1 kkcechę tę ma przepis wymieniony jako pierwszy. Za występek zart. 286 § 1 kkprzewidziano bowiem tylko jeden rodzaj kary – karę pozbawienia wolności w wymiarze od 6 miesięcy do 8 lat.
Okoliczności podmiotowo-przedmiotowe czynu wymagały jednak sięgnięcia po instrument uelastycznienia reakcji prawno-karnej na czyn zabroniony przewidziany wart. 37a kk. Przepis ten dozwala na orzeczenie kar wolnościowych zamiast kary najsurowszego rodzaju, o ile jej górna granica nie przekracza 8 lat pozbawienia wolności i kryterium to jest spełnione.
Stopień społecznej szkodliwości czynu, jakiego dopuścił sięT. J.z pewnością nie jest znikomy, ale też nie sposób uznać go szczególnie wysoki. Oskarżony godził w niekwestionowane dobro prawne, ale jednocześnie wartość wyrządzonej szkody - po wyeliminowaniu z jej zakresu kary umownej w sposób oczywisty nieobjętej zamiarem sprawcy – jest raczej mała i oscyluje w granicach ustawowego progu decydującego o bycie prawnym przestępstwa. W dużej mierze do popełnienia przestępstwa skłoniła oskarżonego chwilowa pokusa i dążenie do uproszczenia formalności związanych z zawarciem umowy z pokrzywdzoną(...)na drodze sfałszowania cudzego podpisu. Wprawdzie nie był to pierwszy konflikt oskarżonego z prawem, ale należy dostrzegać, że przestępstwo zostało popełnione wiele lat temu i obecnieT. J.jest już innym człowiekiem. Wiedzie ustabilizowane życie osobiste i zawodowe, systematycznie porządkuje kwestie związane z kryminalną przeszłością, deklaruje skruchę i poczuwa się do odpowiedzialności za dawne błędy. Jest przy tym ojcem sześciorga dzieci i z całą pewnością pozostawienie mu szansy na resocjalizację na wolności stanowi rozsądniejszą reakcję na stosunkowo drobne przestępstwo, aniżeli choćby najniższy wymiar kary przewidzianej za oszustwo. Postawa zaprezentowana w toku postępowania, wyrażona wola dobrowolnego uregulowania zaległości na rzecz obecnego wierzyciela ( dług został przez pokrzywdzoną zbyty), a także wyraźne poczucie winy i starania o stabilność życiową utwierdzały w przekonaniu, że nadawanie przy wyborze kary priorytetowego znaczenia uprzednim skazaniom oskarżonego nie byłoby decyzją racjonalną prowadząc do nieadekwatnej reakcji na przestępstwo.
Mając to wszystko na uwadze, wymierzono oskarżonemu grzywnę w liczbie 200 stawek dziennych w przekonaniu, że tego rodzaju kara odpowiednio zilustruje wagę popełnionego przestępstwa, a jego sprawcę zmotywuje do utrzymania obecnej postawy życiowej. Warto dodać, że dla skromnie sytuowanegoT. J.jest to znacząca dolegliwość, zwłaszcza jeśli mieć na uwadze treśćart. 45 § 1 kkw. Aby jej sprostać oskarżony będzie zmuszony utrzymać dyscyplinę życiową i z pewnością boleśnie przekona się, że przestępstwo nie popłaca. Zdaniem Sądu, w przypadku czynów motywowanych wolą uzyskania korzyści materialnych cudzym kosztem kara finansowa ma szczególne walory wychowawcze i choćby z tego względu powinna wybijać się na plan pierwszy.
O kosztach postępowania orzeczono w myślart. 627 kpk. Wydatki postępowania objęły koszt uzyskania karty karnej oraz ryczałt za doręczenia. Opłatę wymierzono stosowanie doart. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity: Dz. U. 1983 r. Nr 49 poz. 223).