Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi
XVIII Wydział Cywilny
Sygnatura akt: XVIII C 578/18
Data wyroku: 2018-03-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Artur Piotr Wewióra
Słowa kluczowe: Pożyczka
Podstawa prawna: art. 720 k.c.

XVIII C 578/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 marca 2018 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi w Wydziale XVIII Cywilnym w składzie:

Przewodniczący: SSR Artur Piotr Wewióra
protokolant: Beata Kowalska
rozpoznawszy w dniu: 22 marca 2018 roku
wŁ.na rozprawie
sprawę z powództwa: Prokura Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego weW.
przeciwko:R. B.
o: zapłatę

(1
zasądza od pozwanegoR. B.na rzecz powoda Prokura Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego weW.189,96 zł (sto osiemdziesiąt dziewięć złotych dziewięćdziesiąt sześć groszy), z maksymalnymi odsetkami za opóźnienie od 12 lipca 2017 roku do dnia zapłaty;

(2
oddala powództwo w pozostałej części;

(3
zasądza od pozwanegoR. B.na rzecz powoda Prokura Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego weW.56 zł (pięćdziesiąt sześć złotych) tytułem stosunkowego rozdzielenia kosztów procesu.

XVIII C 578/18

UZASADNIENIE

I

Stanowiska stron.

Powód Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty weW., reprezentowany przez radcę prawnego, domagał się zasądzenia od pozwanegoR. B.1.074,72 zł tytułem roszczeń z umowy pożyczki z 2 września 2013 roku, w ramach której powód jest następcą prawnym pierwotnego wierzyciela.
Pozwany nie kwestionując zasady odpowiedzialności, na rozprawie podniósł zarzut zapłaty 940 zł.
Powód, należycie powiadomiony o terminie rozprawy, nie stawił się.

II

Ustalenia faktyczne i ocena dowodów.

R. B.zawarł 2 września 2013 roku umowę pożyczki. Ugodą z 18 maja 2016 roku uznał roszczenie Prokura Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego weW.z tej umowy jako następcy prawnego pierwotnego wierzyciela. Umówiono się o ratalną spłatę zadłużenia.R. B.nie wywiązał się z zawartej ugody. Zadłużenie według stanu z 28 lutego 2017 roku wyniosło 1.074,72 zł. Umówiono się o odsetki maksymalne za opóźnienie.
(bezsporne)
Jedenastego lipca 2017 rokuR. B.wpłacił na rachunek bankowy wskazany w wezwaniu do zapłaty, datowanym na 24 stycznia 2017 roku, 940 zł tytułem spłaty przedmiotowego zobowiązania.
(wezwanie do zapłaty, k. 28; potwierdzenie przelewu, k. 38)
Nie przeprowadzano postępowania dowodowego na okoliczności bezsporne (art. 299 k.p.c.).
Odnośnie wpłaty, nie była ona zakwestionowana, zaś dodatkowo przedstawiony dowód w postaci wydruku przelewu bankowego, uznano za dowód nie budzący wątpliwości co do faktu zapłaty.

III

Ocena roszczenia.

Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości (art. 720 § 1 k.c.).
Roszczenie co do zasady jest bezspornie między stronami zasadne.
W tej sytuacji obliczono wysokość zadłużenia na dzień dokonanej wpłaty, obliczając wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie na dzień zapłaty, a następnie ich wysokość podwajając (art. 481 § 21k.p.c.).

Od

Do

Liczba dni

Oprocentowanie

Kwota odsetek

2017.02.28

2017.07.11

134

7,00 %

≈27,62 zł

Daje to: 1.074,72 zł + 2 × 27,62 zł = 1.1129,96 zł. Wartość tą pomniejszono o wpłatę: 1.129,96 zł – 940 zł = 189,96 zł. Od tej kwoty powód jest uprawniony do żądania odsetek maksymalnych za opóźnienie od 12 lipca 2017 roku.

IV

Koszty.

Pozwany przegrał sprawę w części, co skutkuje koniecznością stosunkowego rozdzielenia kosztów procesu (art. 100zd. Ik.p.c.).
Na koszty procesu powoda złożyło się: 30 zł opłaty od pozwu, 270 zł wynagrodzenia pełnomocnika według stawek minimalnych, 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa; łącznie 317 zł (art. 98 § 3w związku zart. 99 k.p.c.).
Pozwany nie wykazał poniesienia kosztów, podlegających zaliczeniu do jego kosztów procesu (art. 98 § 2 k.p.c.).
Pozwany obowiązany jest zwrócić powodowi: 317 zł × 189,96 zł ÷ 1.074,72 zł ≈ 56 zł.