Sąd Okręgowy w Gdańsku
XIV Wydział Karny
Sygnatura akt: XIV K 147/16
Data wyroku: 2018-10-30 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt XIV K 147/16

UZASADNIENIE
A. G. (1)został oskarżony o to, że:

I
w drugiej połowie 2006 roku, wB., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zŁ. G. (1), uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 250 gramów, w ten sposób, że nabył odJ. K./wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

II
w drugiej połowie 2006 roku, wB., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 750 gramów, w ten sposób, że nabył odJ. K./wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

III
w drugiej połowie 2006 roku, wB., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zŁ. G. (1), uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 3000 gramów, w ten sposób, że wraz zŁ. G. (1)nabył odJ. K./wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

IV
w drugiej połowie 2006 roku, wB., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zŁ. G. (1), uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że nabył od nieustalonych osób wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz zŁ. G. (1)zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

V
w grudniu 2006 roku, wB., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zŁ. G. (1)iJ. D.oraz zR. P.iJ. K./wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że nabył odJ. D.,R. P.iJ. K.wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz zŁ. G. (1)zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

VI
w ostatnich dniach grudnia 2006 roku, wP., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zŁ. G. (1)iJ. D.oraz zR. P.iJ. K./wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że nabył odJ. D.,R. P.iJ. K.wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz zŁ. G. (1)zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

VII
w okresie pomiędzy 01 a 14 stycznia 2007 roku, wP., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zŁ. G. (1)iJ. D.uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że nabył odJ. D., działającego w porozumieniu zM. S./wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz zŁ. G. (1)zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

VIII
w styczniu 2007 roku, wP., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zŁ. G. (1)iJ. D.uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że nabył odJ. D., działającego w porozumieniu zM. S./wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz zŁ. G. (1)zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

IX
w styczniu 2007 roku, wP., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zJ. D.i zR. P./wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, usiłował uczestniczyć w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że podjął czynności zmierzające do nabycia odJ. D.iR. P.wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, jednak zamierzonego celu, to jest nabycia konopi nie osiągnął, z uwagi na zatrzymanieJ. D.iR. P.przez policję na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony wart. 13 § 1 kk, w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

X
w pierwszej połowie 2007 roku, wP., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zŁ. G. (1)oraz zM. S., z nieustalonym mężczyzną o imieniuP.i z nieustalonym mężczyzną o pseudonimie(...)/wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że wespół zŁ. G. (1)i nieustalonym mężczyzną o imieniuP., zaproponował nieustalonemu mężczyźnie o pseudonimie(...), wyjazd po konopie doM. S.w Holandii, zorganizował ten wyjazd, nadzorował przewóz, a po przywiezieniu konopi do Wielkiej Brytanii, wraz zŁ. G. (1)i nieustalonym mężczyzną o imieniuP., odebrał je od nieustalonego mężczyzny o pseudonimie(...),

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

XI
w okresie od połowy 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu zT. J.,D. S.iŁ. G. (1)oraz zM. S.i zP. P. (2)/wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 20 razy, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 20 kilogramów, uczestniczył w przewożeniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 400 kilogramów, w ten sposób, że ustalał z kontrahentami szczegóły transakcji, dostaw i płatności i odbioru towaru, dostarczał konopie do przewiezienia, a także pomagał w ich ukryciu w kole zapasowym samochodu ciężarowego, którymT. J.przewoził je do miejsca przeznaczenia,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 12 kkiart. 109 kk,

XII
latem 2007 roku, w Holandii i w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zŁ. G. (1)oraz zM. S.i z nieustalonym mężczyzną o imieniuP./wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii, przez nieustalonego mężczyznę narodowości holenderskiej znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że wespół zM. S.i z nieustalonym mężczyzną o imieniuP., na terenie Holandii ustalił z kierowcą – nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej – szczegóły transakcji, dostawy i płatności, a następnie, po przewiezieniu przez tego kierowcę wyżej wskazanej ilości środka odurzającego na teren Wielkiej Brytanii, działając z nieustalonym mężczyzną o imieniuP.i zŁ. G. (1), odebrał od niego te konopie, a następnie razem zŁ. G. (1)i z nieustalonym mężczyzną o imieniuP., zbył je nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zb. z art. 56 ust. 1 i 3 w/w ustawy, w zw. zart. 109 kk,

XIII
w drugiej połowie 2007 roku, wE., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej i z przebywającymi na terenie Wielkiej Brytanii,Ł. G. (1)i zP. P. (2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii, przez nieustalonego mężczyznę narodowości holenderskiej znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że ustalił z kierowcą – nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej – szczegóły transakcji, dostawy i płatności, a następnie, wspólnie z kierowcą ukrył wyżej wskazaną ilość środka odurzającego w samochodzie typu TIR, którym kierowca przewiózł te konopie do Wielkiej Brytanii, gdzie zostały odebrane przezŁ. G. (1)iP. P. (2),

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

XIV
w drugiej połowie 2007 roku, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zD. S.przewiózł zE., w Holandii, doN., w Niemczech, znaczną ilość środków odurzających w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 2000 gramów oraz haszyszu, o łącznej masie nie mniejszej niż 1000 gramów,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

XV
w okresie od lata 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu zŁ. G. (1)i zD. S.oraz zM. S.i zP. P. (2)/wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 15 razy, uczestniczył w przewożeniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 120 kilogramów, w ten sposób, że ustalał z kontrahentami szczegóły transakcji, dostaw i płatności i odbioru towaru, dostarczał konopie do przewiezienia, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 8 kilogramów, a także pomagał w ich ukryciu w zbiorniku na gaz samochodu osobowego, którymD. S., przewoził je do miejsca przeznaczenia,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 12 kkiart. 109 kk,

XVI
w okresie od lata 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Polsce, Holandii, Wielkiej Brytanii, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu zD. S.i zP. P. (2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, wielokrotnie przyjmował odD. S.na terenie Holandii środki płatnicze, w łącznej kwocie nie mniejszej niż 50.000,00 funtów brytyjskich, stanowiącej równowartość kwoty nie mniejszej niż 226.500,00 złotych, otrzymane przez niego na terenie Wielkiej Brytanii odP. P. (2), pochodzące z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środków odurzających w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a także przekazywał te pieniądzeD. S., w celu ich wywiezienia do Polski, gdzie w kantorach wymiany walut na terenieT.były wymieniane na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi,

tj. o czyn określony wart. 299 § 1 i 5 kk, w zw. zart. 12 kkiart. 109 kk,

XVII
w pierwszej połowie 2008 roku, w Holandii i w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zM. S./wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii, przez nieustalonego mężczyznę narodowości holenderskiej znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że wespół zM. S., na terenie Holandii, ustalił z kierowcą – nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej – szczegóły transakcji, dostawy i płatności, a nadto na terenie Wielkiej Brytanii, usiłował uczestniczyć w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, jednak zamierzonego celu nie osiągnął, z uwagi na zatrzymanie transportu tych konopi, przez policję na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zb. zart. 13 § 1 kk, w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 w/w ustawy iart. 109 kk,

XVIII
w drugiej połowie 2008 roku, wZ., w Holandii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonego w niniejszej sprawieT. S. (1)orazP. P. (2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, polegającego na przewiezieniu przezT. S. (1)iP. P. (2)z Wielkiej Brytanii do Holandii środków płatniczych, w kwocie nie mniejszej niż 8.000,00 funtów brytyjskich, stanowiących równowartość kwoty nie mniejszej niż 36.240,00 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a także wspólnie zŁ. G. (1)odebrał te pieniądze odT. S. (1)iP. P. (2),

tj. o czyn określony wart. 18 § 1 kk, w zw. zart. 299 § 1 i 5 kk, w zw. zart. 109 kk,

XIX
w drugiej połowie 2008 roku, w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonego w niniejszej sprawieT. S. (1), polegającego na przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 9500 gramów, w ten sposób, że po dostarczeniu tych konopi przezM. S./wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ razem zT. S. (1), ukrył je w przerobionym zbiorniku gazowym samochoduV. (...), a następnie poleciłT. S. (1)przewiezienie ich z Holandii do Wielkiej Brytanii i przekazanieP. P. (2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/,

tj. o czyn określony wart. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

XX
w październiku 2008 roku, wZ., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonego w niniejszej sprawieT. S. (1), polegającego na wewnątrzwspólnotowym nabyciu znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że po dostarczeniu konopi przezM. S./wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, pomógłT. S. (1)ukryć je w przerobionym zbiorniku gazowym samochoduV. (...), a następnie poleciłT. S. (1)przewiezienie ich z Holandii do Polski i przekazanieS. G.,

tj. o czyn określony wart. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

XXI
w październiku 2008 roku, wZ., w Holandii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonych w niniejszej sprawieT. S. (1)iS. G.oraz przezP. P. (2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, polegającego na przewiezieniu przezT. S. (1)z Wielkiej Brytanii do Polski i przekazaniu wG.S. G., otrzymanych odP. P. (2)środków płatniczych, w łącznej kwocie nie mniejszej niż 40.000,00 funtów brytyjskich, stanowiących równowartość kwoty nie mniejszej niż 181.200,00 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a przewiezienie funtów brytyjskich do Polski miało na celu wymienienie ich w kantorach wymiany walut na terenieT.na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi,

tj. o czyn określony wart. 18 § 1 kk, w zw. zart. 299 § 1 i 5 kk, w zw. zart. 109 kk,

XXII
w okresie od jesieni 2008 roku, do lata 2009 roku, w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, kierował wykonaniem czynu zabronionego przezT. S. (1), polegającego, na co najmniej czterokrotnym zbyciu, wG., znacznej ilości środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 1000 gramów, w ten sposób, że poleciłT. S. (1)zbycie tych konopiJ. M.,

tj. o czyn określony wart. 18 § 1 kk, w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 12 kkiart. 109 kk,

XXIII
w grudniu 2008 roku, wZ., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przezT. S. (1), polegającego na wewnątrzwspólnotowej dostawie, na własny użytek, środka odurzającego w postaci kokainy, o łącznej masie 10 gramów, w ten sposób, że poleciłT. S. (1)przywiezienie tej kokainy z Polski do Holandii,

tj. o czyn określony wart. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

XXIV
w styczniu 2009 roku, wZ., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przezT. S. (1)iŁ. G. (1), polegającego na wewnątrzwspólnotowym nabyciu znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że poleciłT. S. (1)przewiezienie tych konopi z Holandii do Polski i wydanie ich wG.Ł. G. (1),

tj. o czyn określony wart. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

XXV
na początku 2009 roku, wZ., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przezT. S. (1), polegającego na przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 9500 gramów, w ten sposób, że spowodował dostarczenie tych konopiT. S. (1), a następnie polecił mu ich przewiezienie z Holandii do Wielkiej Brytanii i przekazanieP. P. (2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/,

tj. o czyn określony wart. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

XXVI
na początku 2009 roku, wZ., w Holandii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonych w niniejszej sprawieT. S. (1)iŁ. G. (1)oraz przezP. P. (2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, polegającego na przewiezieniu przezT. S. (1)z Wielkiej Brytanii do Polski, otrzymanych odP. P. (2)środków płatniczych, w kwocie nie mniejszej niż 30.000,00 funtów brytyjskich, stanowiących równowartość kwoty nie mniejszej niż 135.900,00 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a także kierował wykonaniem czynu zabronionego, polegającego na przekazaniuŁ. G. (1)tych środków płatniczych, w celu wymienienia w kantorach wymiany walut na terenieT., gdyż przewiezienie funtów brytyjskich do Polski miało na celu wymienienie ich na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi,

tj. o czyn określony wart. 18 § 1 kk, w zw. zart. 299 § 1 i 5 kk, w zw. zart. 109 kk,

XXVII
na początku 2009 roku, wZ., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przezT. S. (1), polegającego na przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 9500 gramów, w ten sposób, że spowodował dostarczenie tych konopiT. S. (1), a następnie poleciłT. S. (1)przewiezienie ich z Holandii do Wielkiej Brytanii i przekazanieP. P. (2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/,

tj. o czyn określony wart. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

XXVIII
na początku 2009 roku, wZ., w Holandii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonych w niniejszej sprawieT. S. (1)iŁ. G. (1)oraz przezP. P. (2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, polegającego na przewiezieniu przezT. S. (1)z Wielkiej Brytanii do Polski, otrzymanych odP. P. (2)środków płatniczych, w kwocie nie mniejszej niż 60.000,00 funtów brytyjskich, stanowiącej równowartość kwoty nie mniejszej niż 271.800,00 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a także kierował wykonaniem czynu zabronionego, polegającego na przekazaniuŁ. G. (1)tych środków płatniczych, w celu wymienienia w kantorach wymiany walut na terenieT., gdyż przewiezienie funtów brytyjskich do Polski miało na celu wymienienie ich na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi,

tj. o czyn określony wart. 18 § 1 kk, w zw. zart. 299 § 1 i 5 kk, w zw. zart. 109 kk,

XXIX
w pierwszej połowie 2009 roku, wZ., w Holandii, działając wspólnie i w porozumieniu zM. S./wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonych w niniejszej sprawieT. S. (1),R. B.iT. J., polegającego na przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 25 kilogramów, w ten sposób, że po dostarczeniu tych konopi przezM. S., poleciłT. S. (1)iR. B.ukrycie ich w kole zapasowym samochodu ciężarowego, typu TIR, a następnie poleciłT. J.zawiezienie wyżej wskazanych konopi z Holandii do Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony wart. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

XXX
w pierwszej połowie 2009 roku, wZ., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zT. S. (1),Ł. G. (1)iD. S.oraz zM. S./wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 20 kilogramów, w ten sposób, że po dostarczeniu konopi przezM. S., wespół zT. S. (1),Ł. G. (1)iD. S., wZ., w Holandii, zapakował wyżej wskazaną ilość środka odurzającego do puszek po owocach, a następnieD. S.przewiózł te konopie z Holandii do Wielkiej Brytanii, gdzie przekazał jeP. P. (2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

XXXI
w pierwszej połowie 2009 roku, wG., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przezT. S. (1), polegającego na wewnątrzwspólnotowym nabyciu znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że poleciłT. S. (1)ich ukrycie w przerobionym zbiorniku gazowym samochoduV. (...), a następnie ich przewiezienie z Holandii do Polski, po czym osobiście odebrał je wG.,

tj. o czyn określony wart. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./,

XXXII
w pierwszej połowie 2009 roku, wG., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przezT. S. (1), polegającego na wewnątrzwspólnotowym nabyciu znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że poleciłT. S. (1)ich ukrycie w przerobionym zbiorniku gazowym samochoduV. (...), a następnie ich przewiezienie z Holandii do Polski i wydanie wE.R. B.,

tj. o czyn określony wart. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./,

XXXIII
w czerwcu 2009 roku, wG., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przezT. S. (1), polegającego na przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 8000 gramów, w ten sposób, że po odebraniu tych konopi przezT. S. (1)odK. W., poleciłT. S. (1)przewiezienie ich z Holandii do Wielkiej Brytanii i przekazanieP. P. (2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/,

tj. o czyn określony wart. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./,

XXXIV
w drugiej połowie 2009 roku, wG., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przezT. S. (1), polegającego na przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że po odebraniu tych konopi przezT. S. (1)odK. W., poleciłT. S. (1)przewiezienie ich z Holandii do Wielkiej Brytanii i przekazanieP. P. (2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/,

tj. o czyn określony wart. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./,

XXXV
w dniach 01 i 02 listopada 2009 roku, wG., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kierował wykonaniem czynu zabronionego przezT. S. (1), polegającego na wewnątrzwspólnotowym nabyciu znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie 6295,03 grama, w ten sposób, że poleciłT. S. (1)ich ukrycie w przerobionym zbiorniku gazowym samochoduV. (...), a następnie ich przewiezienie z Holandii do Polski,

tj. o czyn określony wart. 18 § 1 kk, w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./,

XXXVI
w dniach 01 i 02 listopada 2009 roku, wG., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierował wykonaniem czynu zabronionego przezT. S. (1)iP. P. (2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, polegającego na przewiezieniu przezT. S. (1)z Wielkiej Brytanii do Polski, otrzymanych odP. P. (2)środków płatniczych, w kwocie 69.290,00 funtów brytyjskich, stanowiących równowartość kwoty nie mniejszej niż 313.883,70 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste,

tj. o czyn określony wart. 18 § 1 kk, w zw. zart. 299 § 1 i 5 kk,
Ł. G. (1)został oskarżony o to, że:

XXXVII
w drugiej połowie 2006 roku, wB., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zA. G. (2), uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 250 gramów, w ten sposób, że udzieliłA. G. (2)pomocy w nabyciu wyżej wskazanej ilości środka odurzającego odJ. K./wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w celu zbycia tych konopi nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony wart. 18 § 3 kk, w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

XXXVIII
w drugiej połowie 2006 roku, wB., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zA. G. (2), uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 3000 gramów, w ten sposób, że wraz zA. G. (2)nabył odJ. K./wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

XXXIX
w drugiej połowie 2006 roku, wB., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zA. G. (2), uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że wraz zA. G. (2)nabył od nieustalonych osób wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz zA. G. (2)zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

XL
w grudniu 2006 roku, wB., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zA. G. (2)i zJ. D.oraz zR. P.iJ. K./wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że wraz zA. G. (2)nabył odJ. D.,R. P.iJ. K.wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz zA. G. (2)zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

XLI
w ostatnich dniach grudnia 2006 roku, wP., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zA. G. (2)i zJ. D.oraz zR. P.iJ. K./wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że wraz zA. G. (2)nabył odJ. D.,R. P.iJ. K.wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz zA. G. (2)zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

XLII
w okresie pomiędzy 01 a 14 stycznia 2007 roku, wP., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zA. G. (2)iJ. D.uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że wraz zA. G. (2)nabył odJ. D., działającego w porozumieniu zM. S./wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz zA. G. (2)zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

XLIII
w styczniu 2007 roku, wP., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zA. G. (2)iJ. D.uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że wraz zA. G. (2)nabył odJ. D., działającego w porozumieniu zM. S./wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz zA. G. (2)zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

XLIV
w pierwszej połowie 2007 roku, wP., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zA. G. (2)oraz zM. S.i z nieustalonym mężczyzną o imieniuP.i nieustalonym mężczyzną o pseudonimie(...)/wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że wespół zA. G. (2)i nieustalonym mężczyzną o imieniuP., zaproponował nieustalonemu mężczyźnie o pseudonimie(...), wyjazd po konopie doM. S.w Holandii, zorganizował ten wyjazd, nadzorował przewóz, a po przywiezieniu konopi do Wielkiej Brytanii, wraz zA. G. (2)i nieustalonym mężczyzną o imieniuP., odebrał je od nieustalonego mężczyzny o pseudonimie(...),

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

XLV
w okresie od połowy 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu zA. G. (2),T. J.iD. S.oraz zM. S.i zP. P. (2)/wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 20 razy, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 20 kilogramów, uczestniczył w przewożeniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 400 kilogramów, w ten sposób, że pomagał w ukryciu tych konopi w kole zapasowym samochodu ciężarowego, dostarczał na terenie Holandii zapakowane do przewozu koło, a także na terenie Anglii odbierał to koło z ukrytymi konopiami, po ich przewiezieniu przezT. J.do miejsca przeznaczenia,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 12 kkiart. 109 kk,

XLVI
latem 2007 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zA. G. (2)oraz z nieustalonym mężczyzną o imieniuP./wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że po przewiezieniu przez nieustalonego mężczyznę narodowości holenderskiej, wyżej wskazanej ilości środka odurzającego na teren Anglii, wraz zA. G. (2)i nieustalonym mężczyzną o imieniuP.nabył od mężczyzny narodowości holenderskiej wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, po czym wraz zA. G. (2)zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

XLVII
w drugiej połowie 2007 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zA. G. (2)oraz z nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej i zP. P. (2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że po uzgodnieniu przezA. G. (2)z nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej sposobu dostawy i po ukryciu w samochodzie typu TIR, przezA. G. (2)i tego mężczyznę, na terenie Holandii, wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, wespół zP. P. (2)odebrał te konopie na terenie Wielkiej Brytanii, po czym wraz zP. P. (2)zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

XLVIII
w okresie od lata 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii, Wielkiej Brytanii i krajach tranzytowych leżących na trasie przejazdu, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu zA. G. (2)iD. S.oraz zM. S.iP. P. (2)/wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 15 razy, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 8 kilogramów, uczestniczył w przewożeniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 120 kilogramów, w ten sposób, że pomagał w ukryciu tych konopi do zbiornika na gaz samochodu osobowego, pomagał w wypakowaniu ich z tego zbiornika, a także odbierał ten środek odurzający odD. S.po wykonaniu przewozu do miejsca przeznaczenia,

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 12 kkiart. 109 kk,

XLIX
w drugiej połowie 2008 roku, w Holandii, działając wspólnie i w porozumieniu zA. G. (2)iT. S. (1)oraz zP. P. (2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie zA. G. (2)przyjął odT. S. (1)iP. P. (2)środki płatnicze, w kwocie 8.000,00 funtów brytyjskich, stanowiące równowartość kwoty nie mniejszej niż 36.240,00 złotych, pochodzące z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych polegających na obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste,

tj. o czyn określony wart. 299 § 1 i 5 kk, w zw. zart. 109 kk,

L
w styczniu 2009 roku, wG., działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zT. S. (1)iA. G. (2), uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że bezpośrednio po przywiezieniu przezT. S. (1)z Holandii do Polski wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, odebrał te konopie odT. S. (1),

tj. o czyn określony w art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./,

LI
na początku 2009 roku, wG., działając na polecenieA. G. (2), wspólnie i w porozumieniu z przebywającym za granicąP. P. (2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przyjął odT. S. (1)środki płatnicze, w kwocie nie mniejszej niż 30.000,00 funtów brytyjskich, stanowiące równowartość kwoty nie mniejszej niż 135.900,00 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a przewiezienie funtów brytyjskich do Polski miało na celu wymienienie ich w kantorach wymiany walut na terenieT.na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi,

tj. o czyn określony wart. 299 § 1 i 5 kk,

LII
na początku 2009 roku, wG., działając na polecenieA. G. (2), wspólnie i w porozumieniu z przebywającym za granicąP. P. (2)/wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przyjął odT. S. (1)środki płatnicze, w kwocie nie mniejszej niż 60.000,00 funtów brytyjskich, stanowiące równowartość kwoty nie mniejszej niż 271.800,00 złotych, które pochodziły z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, to jest z obrotu znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, a przewiezienie funtów brytyjskich do Polski miało na celu wymienienie ich w kantorach wymiany walut na terenieT.na walutę EURO, w celu powrotnego wywiezienia za granicę i wykorzystania do finansowania działalności związanej z obrotem środkami odurzającymi,

tj. o czyn określony wart. 299 § 1 i 5 kk,

LIII
w pierwszej połowie 2009 roku, wZ., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zA. G. (2),T. S. (1)iD. S.oraz zM. S./wobec którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 20 kilogramów, w ten sposób, że po dostarczeniu konopi przezM. S., wespół zT. S. (1),A. G. (2)iD. S., wZ., w Holandii, zapakował wyżej wskazaną ilość środka odurzającego do puszek po owocach, a następnieD. S.przewiózł te konopie z Holandii do Wielkiej Brytanii, gdzie przekazał jeP. P. (2),

tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,

LIV
w nieustalonym okresie czasu, nie później niż do dnia 11 stycznia 2010 roku, wG., ukrywał dokument, którym nie miał prawa wyłącznie rozporządzać, w postaci dowodu osobistegoM. K. (1), ser.(...), wyd. 09.11.2004 r., przez Burmistrza MiastaT.,

tj. o czyn określony wart. 276 kk,

LV
w dniu 11 stycznia 2010 roku wG., posiadał susz konopi innych niż włókniste, o masie 1,114 grama,

tj. o czyn określony w art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./,
K. W.został oskarżony o to, że:
XCII. w czerwcu 2009 roku, wE., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zT. S. (1), uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 8000 gramów, w ten sposób, że w miejscowościE.w Holandii przekazałT. S. (1)wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, któryT. S. (1)ukrył w zbiorniku samochodu osobowego, a następnie przewiózł do Wielkiej Brytanii,
tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk,
XCIII. w drugiej połowie 2009 roku, wE., w Holandii, działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zT. S. (1), uczestniczył w przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że w miejscowościE.w Holandii przekazałT. S. (1)wyżej wskazaną ilość środka odurzającego, któryT. S. (1)ukrył w zbiorniku samochodu osobowego, a następnie przewiózł do Wielkiej Brytanii,
tj. o czyn określony w art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z 29 lipca 2005 r. /Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm./, w zw. zart. 109 kk.
Sąd Okręgowy w Gdańsku w dniu 26 maja 2015 roku w sprawie o sygnaturze akt XIV K 293/11 wydał wyrok, w którym:

I
oskarżonegoA. G. (2)uznał za winnego popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. I, II, III, IV oskarżenia z tym ustaleniem, iż z ich opisu wyeliminował zwrot „o przeciwdziałaniu narkomanii”, zaś w odniesieniu do czynów z pkt. I, II i III, iż ustalił, że oskarżony nabył środek odurzający w postaci suszu konopi innych niż włókniste od innej ustalonej osoby, czyny te kwalifikuje zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r.(w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

II
oskarżonegoA. G. (2)uznał za winnego popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. V i VI oskarżenia z tym ustaleniem, iż oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu zŁ. G. (1),J. D.oraz innymi ustalonymi osobami, z opisu tych czynów eliminuje zwrot „o przeciwdziałaniu narkomanii”, zaś w odniesieniu do czynu zpkt. VIustalił, iż został on popełniony w drugiej połowie grudnia 2006 r., czyny te kwalifikuje zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r.(w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

III
oskarżonegoA. G. (2)uznał za winnego popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. VII i VIII oskarżenia z tym ustaleniem, iżJ. D.działał w porozumieniu z inną ustaloną osobą, z opisu tych czynów eliminuje zwrot „o przeciwdziałaniu narkomanii”, nadto z opisu czynu z pkt. VIII wyeliminował zwroty o działaniu wspólnym i w porozumieniu zŁ. G. (1), czyny te kwalifikuje zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r.(w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

IV
oskarżonegoA. G. (2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. IX oskarżenia z tym ustaleniem, iż oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu zJ. D.i inną ustaloną osobą, z opisu tego czynu wyeliminował zwrot „o przeciwdziałaniu narkomanii”, czyn ten kwalifikuje zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r.(w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

V
oskarżonegoA. G. (2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. X oskarżenia uznał za winnego tego, że w pierwszej połowie 2007 roku, wP., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zŁ. G. (1)oraz innymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że po uprzednim wraz zŁ. G. (1)i nieustalonym mężczyzną o imieniuP., zaproponowaniu nieustalonemu mężczyźnie o pseudonimie(...), wyjazdu po konopie do innej ustalonej osoby w Holandii, następnie przywiezieniu konopi do Wielkiej Brytanii, wraz zŁ. G. (1)i nieustalonym mężczyzną o imieniuP., odebrał je od nieustalonego mężczyzny o pseudonimie(...)celem ich sprzedaży, czyn ten kwalifikuje zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r.(w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

VI
oskarżonegoA. G. (2)w ramach czynów zarzuconych mu w pkt. XI i XXIX oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od połowy 2007 roku do listopada 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu zT. J.,D. S.,Ł. G. (1),T. S. (1),R. B.oraz z innymi ustalonymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 20 razy, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 20 kilogramów, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 400 kilogramów, w ten sposób, że po uprzednim ustaleniu przezA. G. (2)z kontrahentami szczegółów transakcji, dostaw i płatności oraz odbioru towaru, dostarczeniu konopi do przewiezienia, pomocy w ich ukryciu w kole zapasowym samochodu ciężarowego, a następnie ich przewiezieniu przezT. J.z Holandii do Wielkiej Brytanii,T. J.przekazywał jeA. G. (2)oraz innym osobom celem wprowadzenia ich do obrotu, czyn ten kwalifikuje zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r.(w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 12 kkw zw. zart. 109 kki za to skazuje go,

VII
oskarżonegoA. G. (2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XII oskarżenia uznał za winnego tego, że latem 2007 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zŁ. G. (1)oraz innymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że po uprzednim, wespół z dwiema innymi osobami, na terenie Holandii ustaleniu z kierowcą – nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej – szczegółów transakcji, dostawy i płatności, a następnie po przewiezieniu przez tego kierowcę wyżej wskazanej ilości środka odurzającego na teren Wielkiej Brytanii, działając z nieustalonym mężczyzną o imieniuP.i zŁ. G. (1), odebrał od niego te konopie, po czym razem zŁ. G. (1)i z nieustalonym mężczyzną o imieniuP., zbył je nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, czyn ten kwalifikuje zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r.(w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

VIII
oskarżonegoA. G. (2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XIII oskarżenia uznał za winnego tego, że w drugiej połowie 2007 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej i z przebywającymi na terenie Wielkiej Brytanii -Ł. G. (1)oraz inną ustaloną osobą /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że po uprzednim ustaleniu przezA. G. (2)z kierowcą – nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej – szczegółów transakcji, dostawy i płatności, wspólnym z kierowcą ukryciu wyżej wskazanej ilości środka odurzającego w samochodzie typu TIR, przewiezieniu tych konopi do Wielkiej Brytanii,Ł. G. (1)oraz inna ustalona osoba odebrali je celem wprowadzenia do obrotu, czyn ten kwalifikuje zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r.(w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

IX
oskarżonegoA. G. (2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XIV oskarżenia uznał za winnego tego, że na przełomie września i października 2007 roku, wN., w Niemczech, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zD. S., uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 2000 gramów oraz haszyszu, o łącznej masie nie mniejszej niż 1000 gramów, w ten sposób, iż po przewiezieniu ich zE.w Holandii, doN., w Niemczech, przekazał je nieustalonemu mężczyźnie celem ich sprzedaży, czyn ten kwalifikuje zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r.(w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

X
oskarżonegoA. G. (2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XV oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od około października 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu zŁ. G. (1),D. S.oraz z innymi ustalonymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 15 razy, uczestniczył w obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 120 kilogramów, w ten sposób, że po uprzednim ustaleniu przezA. G. (2)z kontrahentami szczegółów transakcji, dostaw i płatności oraz odbioru towaru, dostarczeniu konopi do przewiezienia, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 8 kilogramów, pomocy w ich ukryciu w zbiorniku na gaz samochodu osobowego, a następnie przewiezieniu ich przezD. S.z Holandii do Wielkiej Brytanii,D. S.przekazywał je innym osobom celem ich sprzedaży, czyn ten kwalifikuje zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r.(w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 12 kki w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

XI
oskarżonegoA. G. (2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt XVI oskarżenia z tym ustaleniem, iż został on popełniony w okresie od około października 2007 r. do listopada 2009 r. oraz oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu zD. S.oraz inną ustaloną osobą, czyn ten kwalifikuje zart. 299 § 1 i 5 kkw zw. zart. 12 kkiart. 109 kki za to skazał go, zaś przy zastosowaniuart. 4 § 1 kkorazart. 60 § 3 kkw zw. zart. 60 § 6 pkt. 3 kk, na mocyart. 299 § 5 kkw zw. zart. 33 § 1, 2 i 3 kkwymierzył oskarżonemuA. G. (2)karę 11 (jedenaście) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (sto) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

XII
oskarżonegoA. G. (2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XVII oskarżenia uznał za winnego tego, że w pierwszej połowie 2008 roku, w Holandii i w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, na terenie Wielkiej Brytanii usiłował uczestniczyć w obrocie znaczną ilością środka odurzającego, w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów w ten sposób, że po uprzednim wespół z inną ustaloną osobą, na terenie Holandii, ustaleniu z kierowcą – nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej – szczegółów transakcji, dostawy i płatności, przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii, przez nieustalonego mężczyznę narodowości holenderskiej wskazanych konopi, zamierzonego celu nie osiągnął, z uwagi na zatrzymanie transportu tych konopi, przez policję na terenie Wielkiej Brytanii, czyn ten kwalifikuje z art. zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r.(w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

XIII
oskarżonegoA. G. (2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XVIII oskarżenia z tym ustaleniem, iż oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu zT. S. (1)oraz inną ustaloną osobą, czyn ten kwalifikuje zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 299 § 1 i 5 kkw zw. zart. 109 kki za to skazał go,

XIV
oskarżonegoA. G. (2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XIX oskarżenia uznał za winnego tego, że w drugiej połowie 2008 roku, w Holandii i w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, kierował wykonaniem czynu zabronionego przezT. S. (1), polegającego na uczestnictwie w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 9500 gramów, w ten sposób, że po dostarczeniu na terenie Holandii tych konopi przez inną ustaloną osobę /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ wspólnym zT. S. (1)ukryciu ich w przerobionym zbiorniku gazowym samochoduV. (...), a następnie poleceniuT. S. (1)przewiezienia ich z Holandii do Wielkiej Brytanii,T. S. (1)na polecenieA. G. (2)przekazał je innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ celem ich sprzedaży, czyn ten kwalifikuje zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r.(w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

XV
oskarżonegoA. G. (2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XX oskarżenia z tym ustaleniem, iż został on popełniony w Holandii oraz w Polsce oraz ustala, że konopie dostarczyła inna ustalona osoba, czyn ten kwalifikuje zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r.(Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm.) w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

XVI
oskarżonegoA. G. (2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XXI oskarżenia z tym ustaleniem, iż został on popełniony w drugiej połowie 2008 r, oskarżony działał w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, nadto kierował wykonaniem czynu zabronionego przez oskarżonych w niniejszej sprawieT. S. (1)iS. G.oraz inną ustaloną osobę, czyn ten kwalifikuje zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 299 § 1 i 5 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 109 kki za to skazał go,

XVII
oskarżonegoA. G. (2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XXII oskarżenia z tym ustaleniem, iż został on popełniony w Holandii oraz w Polsce, czyn ten kwalifikuje zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r.(w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 12 kki w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

XVIII
oskarżonegoA. G. (2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XXIII oskarżenia z tym ustaleniem, iż został on popełniony w Holandii i Polsce, czyn ten kwalifikuje zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r.(Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r. z późn zm.) w zw. zart. 109 kki za to skazał go, zaś przy zastosowaniuart. 4 § 1 kkna mocyart. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 33 § 1 i 3 kkwymierzył mu karę roku pozbawienia wolności oraz 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (dwadzieścia) złotych,

XIX
na mocyart. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonegoA. G. (2)na rzecz Poradni(...)i Uzależnień MONAR wG.za czyn z pkt. XXXIII nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) złotych,

XX
oskarżonegoA. G. (2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XXIV oskarżenia z tym ustaleniem, iż został on popełniony w Holandii i w Polsce, czyn ten kwalifikuje zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r.(w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm.) w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

XXI
oskarżonegoA. G. (2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XXV oskarżenia uznał za winnego tego, że na początku 2009 roku, w Holandii oraz w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, kierował wykonaniem czynu zabronionego przezT. S. (1)polegającego na uczestnictwie w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 9500 gramów, w ten sposób, że po uprzednim zorganizowaniu dostawy tych konopiT. S. (1), poleceniu mu ich przewiezienia z Holandii do Wielkiej Brytanii, poleciłT. S. (1)przekazanie ich na terenie Wielkiej Brytanii innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ celem ich sprzedaży, czyn ten kwalifikuje zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005 r.(w brzmieniu nadanym ustawą Dz.U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

XXII
oskarżonegoA. G. (2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt XXVI z tym ustaleniem, iż oskarżony kierował wykonaniem czynu zabronionego przezT. S. (1)iŁ. G. (1)oraz inną ustaloną osobę, czyn ten kwalifikuje zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 299 § 1 i 5 kkw zw. zart. 109 kki za to skazał go,

XXIII
oskarżonegoA. G. (2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XXVII oskarżenia uznał za winnego tego, że na początku 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii działając wbrew przepisom ustawy, kierował wykonaniem czynu zabronionego przezT. S. (1), polegającego na uczestnictwie w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 9500 gramów, w ten sposób, że po uprzednim spowodowaniu dostarczenia tych konopiT. S. (1), poleceniuT. S. (1)przewiezienia ich z Holandii do Wielkiej Brytanii, polecił mu przekazanie ich na terenie Wielkiej Brytanii innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ celem ich sprzedaży, czyn ten kwalifikuje zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

XXIV
oskarżonegoA. G. (2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XXVIII z tym ustaleniem, iż oskarżony kierował wykonaniem czynu zabronionego przezT. S. (1)iŁ. G. (1)oraz inną ustaloną osobę, czyn ten kwalifikuje zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 299 § 1 i 5 kkw zw. zart. 109 kki za to skazał go,

XXV
oskarżonegoA. G. (2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XXX oskarżenia uznał za winnego tego, że w pierwszej połowie 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zT. S. (1),Ł. G. (1)iD. S.oraz z inną ustaloną osobą /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 20 kilogramów, w ten sposób, że po uprzednim dostarczeniu konopi przez inną ustaloną osobę, wespół zT. S. (1),Ł. G. (1)iD. S., wZ., w Holandii, zapakowaniu wyżej wskazanej ilości środka odurzającego do puszek po owocach, przewiezieniu przezD. S.tych konopi z Holandii do Wielkiej Brytanii,D. S.przekazał je innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ celem ich sprzedaży, czyn ten kwalifikuje zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

XXVI
oskarżonegoA. G. (2)uznał za winnego popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. XXXI i XXXII, z tym ustaleniem odnośnie czynu z pkt. XXXII, iżT. S. (1)nie mniej niż 1.000 gramów suszu konopi innych niż włókniste po ich przewiezieniu do Polski przekazałA. G. (2), zaś 5.000 gramów wskazanego suszu, na polecenieA. G. (2)przekazałR. B., czyny te kwalifikuje zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) i za to skazał go,

XXVII
oskarżonegoA. G. (2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XXXIII oskarżenia uznał za winnego tego, że w czerwcu 2009 roku, wG.oraz w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, kierował wykonaniem czynu zabronionego przezT. S. (1), polegającego na uczestnictwie w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 8000 gramów, w ten sposób, że po odebraniu tych konopi przezT. S. (1)odK. W., przewiezieniu ich przezT. S. (1)z Holandii do Wielkiej Brytanii, polecił mu ich przekazanie na terenie Wielkiej Brytanii innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ celem ich sprzedaży, czyn ten kwalifikuje zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

XXVIII
oskarżonegoA. G. (2)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XXXIV oskarżenia uznał za winnego tego, że w drugiej połowie 2009 roku, wG.oraz w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, kierował wykonaniem czynu zabronionego przezT. S. (1), polegającego na uczestnictwie w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że po odebraniu tych konopi przezT. S. (1)odK. W., przewiezieniu ich przezT. S. (1)z Holandii do Wielkiej Brytanii, polecił mu ich przekazanie na terenie Wielkiej Brytanii innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/ celem ich sprzedaży, czyn ten kwalifikuje zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

XXIX
oskarżonegoA. G. (2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu wpkt. XXXV, czyn ten kwalifikuje zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm.) i za to skazał go,

XXX
oskarżonegoA. G. (2)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XXXVI z tym ustaleniem, iż oskarżony kierował wykonaniem czynu zabronionego przezT. S. (1)oraz inną ustaloną osobę, czyn ten kwalifikuje zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 299 § 1 i 5 kki za to skazał go,

XXXI
uznając, iż czyny zpkt. I-XV, XVII, XXIX i XXX zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniuart. 91 § 1 kk,art. 4 § 1 kkorazart. 60 § 3 kkw zw. zart. 60 § 6 pkt. 4 kk, na mocyart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 33 § 1 i 3 kkwymierzył oskarżonemuA. G. (2)karę 360 (trzysta sześćdziesiąt) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

XXXII
na mocyart. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonegoA. G. (2)na rzecz Poradni(...)i Uzależnień MONAR wG.za czyny z pkt. I-XV, XVII, XXIX i XXX nawiązkę w kwocie 30.000 (trzydzieści tysięcy) złotych,

XXXIII
uznając, iż czyny zpkt. XIX, XXII, XXV, XXVII, XXXIII i XXXIVzostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniuart. 91 § 1 kk,art. 4 § 1 kkorazart. 60 § 3 kkw zw. zart. 60 § 6 pkt. 4 kk, na mocyart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 33 § 1 i 3 kkwymierzył oskarżonemuA. G. (2)karę 300 (trzysta) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

XXXIV
na mocyart. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonegoA. G. (2)na rzecz Poradni(...)i Uzależnień MONAR wG.za czyny z pkt. XIX, XXII, XXV, XXVII, XXXIII i XXXIV nawiązkę w kwocie 4.000 (cztery tysiące) złotych,

XXXV
uznając, iż czyny zpkt. XX, XXIV, XXXI, XXXII i XXXVzostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniuart. 91 § 1 kk,art. 4 § 1 kkorazart. 60 § 3 kkw zw. zart. 60 § 6 pkt. 2 kk, na mocyart. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 33 § 1 i 3 kkwymierzył oskarżonemuA. G. (2)karę 2 (dwa) lata i 11 (jedenaście) miesięcy pozbawienia wolności oraz 300 (trzysta) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

XXXVI
na mocyart. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonegoA. G. (2)na rzecz Poradni(...)i Uzależnień MONAR wG.za czyny z pkt. XX, XXIV, XXXI, XXXII i XXXV nawiązkę w kwocie 4.000 (cztery tysiące) złotych,

XXXVII
uznając, iż czyny zpkt. XVIII, XXI, XXVI, XXVIII i XXXVIzostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniuart. 91 § 1 kk,art. 4 § 1 kkorazart. 60 § 3 kkw zw. zart. 60 § 6 pkt. 3 kk, na mocyart. 299 § 5 kkw zw. zart. 33 § 1, 2 i 3 kkwymierzył oskarżonemuA. G. (2)karę 11 (jedenaście) miesięcy pozbawienia wolności oraz 300 (trzysta) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

XXXVIII
na mocyart. 86 § 1 i 2 kkiart. 91 § 2 kkprzy zastosowaniuart. 4 § 1 kkpołączył orzeczone wyżej jednostkowe kary pozbawienia wolności i grzywny i wymierzył oskarżonemuA. G. (2)karę łączną 4 (cztery) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz 540 (pięćset czterdzieści) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych.

Kolejno, w punktach:

XXXIX
oskarżonegoŁ. G. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XXXVII z tym ustaleniem, że: z jego opisu wyeliminował zwrot: „o przeciwdziałaniu narkomanii”, nadto, że oskarżony udzielił pomocyA. G. (2)w nabyciu środka odurzającego od innej ustalonej osoby, czyn ten kwalifikuje zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 109 kki za to na mocy wskazanych przepisów skazał go, zaś przy zastosowaniuart. 19 § 1 kkiart. 4 § 1 kk, na mocyart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 33 § 1 i 3 kkwymierzył mu karę roku pozbawienia wolności oraz 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

XL
na mocyart. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonegoŁ. G. (1)na rzecz Poradni(...)i Uzależnień MONAR wG.za czyn z pkt. XXXVII nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) złotych,

XLI
oskarżonegoŁ. G. (1)uznał za winnego popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. XXXVIII, XXXIX, XL, XLI, XLII, XLVI z tym ustaleniem, iż z ich opisów wyeliminował zwrot: „o przeciwdziałaniu narkomanii”, odnośnie czynu z pkt. XXXVIII ustalił, że oskarżony nabył środek odurzający od innej ustalonej osoby, odnośnie czynów z pkt. XL i XLI, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu zA. G. (2),J. D.oraz innymi ustalonymi osobami i dodatkowo odnośnie czynu z pkt. XLI, że został on popełniony w drugiej połowie grudnia 2006 r., odnośnie czynu z pkt. XLII, że oskarżony nabył środki odurzające odJ. D.działającego w porozumieniu z inną ustaloną osobą, czyny te kwalifikuje zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

XLII
oskarżonegoŁ. G. (1)uniewinnił od popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XLIII,

XLIII
oskarżonegoŁ. G. (1)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XLIV oskarżenia uznał za winnego tego, że w pierwszej połowie 2007 roku, wP., w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zA. G. (2)oraz innymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 7000 gramów, w ten sposób, że po uprzednim wespół zA. G. (2)i nieustalonym mężczyzną o imieniuP., zaproponowaniu nieustalonemu mężczyźnie o pseudonimie(...), wyjazdu po konopie do ustalonej osoby w Holandii, zorganizowaniu tego wyjazdu, nadzorowaniu przewozu, po przywiezieniu konopi do Wielkiej Brytanii, wraz zA. G. (2)i nieustalonym mężczyzną o imieniuP., odebrał je od nieustalonego mężczyzny o pseudonimie(...)celem ich sprzedaży, czyn ten kwalifikuje zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

XLIV
oskarżonegoŁ. G. (1)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XLV oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od połowy 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii oraz w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu zA. G. (2),T. J.iD. S.oraz z innymi ustalonymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 20 razy, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 20 kilogramów, uczestniczył w obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 400 kilogramów, w ten sposób, że pomagał w ukryciu tych konopi w kole zapasowym samochodu ciężarowego oraz dostarczał na terenie Holandii zapakowane do przewozu koło, po czym po przewiezieniu przezT. J.do miejsca przeznaczenia konopi, na terenie Anglii,Ł. G. (1)a także inne osoby odbierali odT. J.to koło z ukrytymi w nim konopiami, czyn ten kwalifikuje zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 12 kki w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

XLV
oskarżonegoŁ. G. (1)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XLVII oskarżenia uznał za winnego tego, że w drugiej połowie 2007 roku, w Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zA. G. (2)oraz innymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów, w ten sposób, że po uzgodnieniu przezA. G. (2)z nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej sposobu dostawy i po ukryciu w samochodzie typu TIR, przezA. G. (2)i tego mężczyznę na terenie Holandii, wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, wespół z inną ustaloną osobą odebrał te konopie na terenie Wielkiej Brytanii, po czym wraz z tą osobą zbył te konopie nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii, czyn ten kwalifikuje zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

XLVI
oskarżonegoŁ. G. (1)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XLVIII uznał za winnego tego, że w okresie od około października 2007 roku, do listopada 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu zA. G. (2)iD. S.oraz z innymi ustalonymi osobami /wobec których materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, w różnych konfiguracjach osobowych w odniesieniu do poszczególnych zdarzeń, wielokrotnie, nie mniej niż 15 razy, każdorazowo w ilości nie mniejszej niż 8 kilogramów, uczestniczył w obrocie znacznych ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 120 kilogramów, w ten sposób, że pomagał w ukryciu tych konopi do zbiornika na gaz samochodu osobowego na terenie Holandii, pomagał w wypakowaniu ich z tego zbiornika po ich przewiezieniu do Anglii a także w celu dalszej sprzedaży odbierał ten środek odurzający odD. S.po wykonaniu przewozu do miejsca przeznaczenia, czyn ten kwalifikuje zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 12 kki w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

XLVII
oskarżonegoŁ. G. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. XLIX z tym ustaleniem, iż oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu zA. G. (2),T. S. (1)oraz inną ustaloną osobą, czyn ten kwalifikuje zart. 299 § 1 i 5 kkw zw. zart. 109 kki za to skazał go,

XLVIII
oskarżonegoŁ. G. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu wpkt. L, który kwalifikuje zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) i za to skazał go,

XLIX
oskarżonegoŁ. G. (1)uznał za winnego popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. LI i LII z tym ustaleniem, iż oskarżony działał na polecenieA. G. (2)wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, czyny te kwalifikuje zart. 299 § 1 i 5 kki za to skazał go,

L
oskarżonegoŁ. G. (1)w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. LIII uznał za winnego tego, że w pierwszej połowie 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zA. G. (2),T. S. (1)iD. S.oraz z inną ustaloną osobą /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 20 kilogramów, w ten sposób, że po dostarczeniu konopi przez ustaloną osobę, wespół zT. S. (1),A. G. (2)iD. S., wZ., w Holandii, zapakowaniu wyżej wskazanej ilości środka odurzającego do puszek po owocach, przewiezieniu przezD. S.tych konopi z Holandii do Wielkiej Brytanii,D. S.przekazał je innej ustalonej osobie celem ich sprzedaży, czyn ten kwalifikuje zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

LI
oskarżonegoŁ. G. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu wpkt. LIVi za to na mocyart. 276 kkskazał go na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,

LII
oskarżonegoŁ. G. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu wpkt. LVz tym ustaleniem, iż stanowi on wypadek mniejszej wagi, czyn ten kwalifikuje zart. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r. z późn. zm.) i za to na mocy art. 62 ust. 3 cyt. ustawy skazał go na karę 1 (jeden) miesiąca pozbawienia wolności,

LIII
uznając, iż czyny zpkt. XXXVIII, XXXIX, XL, XLI, XLII, XLIV, XLV, XLVI, XLVII, XLVIII, L i LIII zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniuart. 91 § 1 kk,art. 4 § 1 kk, na mocyart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179 poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 33 § 1 i 3 kkwymierzył oskarżonemuŁ. G. (1)karę 5 (pięć) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności pozbawienia wolności oraz 340 (trzysta czterdzieści) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

LIV
na mocyart. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonegoŁ. G. (1)na rzecz Poradni(...)i Uzależnień MONAR wG.za czyny z pkt. XXXVIII, XXXIX, XL, XLI, XLII, XLIV, XLV, XLVI, XLVII, XLVIII, L i LIII nawiązkę w kwocie 20.000 (dwadzieścia tysięcy) złotych,

LV
uznając, iż czyny zpkt. XLIX, LI i LIIzostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniuart. 91 § 1 kk,art. 4 § 1 kk, na mocyart. 299 § 5 kkw zw. zart. 33 § 1, 2 i 3 kkskazał oskarżonegoŁ. G. (1)na karę 2 (dwa) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

LVI
na mocyart. 86 § 1 i 2 kkiart. 91 § 2 kkprzy zastosowaniuart. 4 § 1 kkpołączył orzeczone wyżej jednostkowe kary pozbawienia wolności i grzywny i wymierzył oskarżonemuŁ. G. (1)karę łączną 7 (siedem) lat i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności oraz 540 (pięćset czterdzieści) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych.

W stosunku doK. W.Sąd Okręgowy w Gdańsku w punktach:

C
oskarżonegoK. W.w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XCII uznał za winnego tego, że w czerwcu 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zT. S. (1), uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 8000 gramów, w ten sposób, że po przekazaniu przezK. W.w miejscowościE.w HolandiiT. S. (1)wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, ukryciu go przezT. S. (1)w zbiorniku samochodu osobowego, a następnie przewiezieniu do Wielkiej Brytanii,T. S. (1)wmiejscowości Y.w Wielkiej Brytanii przekazał go celem sprzedaży innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, czyn ten kwalifikuje zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.), w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

CI. oskarżonegoK. W.w ramach czynu zarzuconego mu w pkt. XCIII uznał za winnego tego, że w drugiej połowie 2009 roku, w Holandii i Wielkiej Brytanii, działając wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zT. S. (1), uczestniczył w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 6000 gramów, w ten sposób, że po przekazaniu przezK. W.w miejscowościE.w HolandiiT. S. (1)wyżej wskazanej ilości środka odurzającego, ukryciu go przezT. S. (1)w zbiorniku samochodu osobowego, a następnie przewiezieniu do Wielkiej Brytanii,T. S. (1)przekazał go celem sprzedaży innej ustalonej osobie /wobec której materiały wyłączono do odrębnego postępowania/, czyn ten kwalifikuje zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.), w zw. zart. 109 kki za to skazał go,

CII
uznając, iż czynów z pkt. XCII i XCIII oskarżonyK. W.dopuścił się w warunkach ciągu przestępstw, przy zastosowaniuart. 91 § 1 kkiart. 4 § 1 kk, na mocyart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) w zw. zart. 33 § 1 i 3 kkwymierzył mu karę 2 (dwa) lat pozbawienia wolności oraz 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych,

CIII
na mocyart. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29 lipca 2005 r.(Dz. U. nr 179, poz. 1485 z 2005 r.) orzekł od oskarżonegoK. W.na rzecz Poradni(...)i Uzależnień MONAR wG.za czyny z pkt. XCII i XCIII nawiązkę w kwocie 2.000 (dwa tysiące) złotych.

(dowód: wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku w sprawie XIV K 293/11, k. 818-865)
Od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 26 maja 2015 roku w sprawie o sygnaturze akt XIV K 293/11 Prokuratura Apelacyjna w Gdańsku wywiodła apelację. Wyrok zaskarżony został na niekorzyść oskarżonych w części dotyczącej rozstrzygnięcia o środku karnym. Prokurator wniósł o orzeczenie środka karnego w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstw określonych w art. 55 i 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w oparciu o przepisart. 45 § 1 k.k.wobec:A. G. (2)– kwoty 12.682.500,00 zł,Ł. G. (1)– kwoty 10.383.750,00 zł,K. W.– kwoty 210.000,00 zł. Nadto, wniesiono o orzeczenie środka karnego w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowych osiągniętych z popełnienia przestępstw określonych wart. 299 § 1 i 5 k.k.wobec:A. G. (2)– kwoty 1.165.523,00 zł,Ł. G. (1)– kwoty 443.940,00 zł.
W uzasadnieniu apelacji prokurator powoływał się na obligatoryjny charakter orzeczenia przez Sąd środka karnego w postaci przepadku korzyści lub równowartości korzyści osiągniętej z przestępstwa, co wynika zarówno zart. 45 § 1 k.k.jak i zart. 299 § 7 k.k.Zdaniem skarżącego, Sąd, który dokonał ustaleń faktycznych w zakresie korzyści majątkowych osiągniętych przez oskarżonych, winien przyjąć najmniejszą wartość osiągniętego przychodu i orzec środek karny, o którym mowa wart. 45 § 1 k.k.Nadto, wobec oskarżonych, którzy dopuścili się przestępstw określonych wart. 299 k.k.Sąd zobligowany był do orzeczenia przepadku korzyści majątkowej lub ich równowartości na podstawieart. 299 § 7 k.k.Prokurator powołał się przy tym na orzecznictwo, m. in. wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku w sprawie II AKa 131/12. Zdaniem skarżącego, kwota korzyści majątkowej podlegająca przepadkowi winna być oszacowana na podstawie finalnej wartości marihuany, zbywanej przez oskarżonych na terenie Wielkiej Brytanii.
(dowód: apelacja Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku, k. 866-873)
Sąd Apelacyjny w Gdańsku w sprawie o sygnaturze akt II AKa 383/15 wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2016 roku uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej środków karnych w stosunku doK. W.,A. G. (2)iŁ. G. (1)i przekazał sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Gdańsku.
W uzasadnieniu wyroku Sąd Apelacyjny w Gdańsku, odnośnie apelacji Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku, co do zasady podzielił stanowisko oskarżyciela publicznego, że zaskarżony wyrok dotknięty jest obrazą przepisów prawa materialnego polegającą na nie orzeczeniu środka karnego w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowych osiągniętych przez oskarżonych z popełnionych przestępstw. Podkreślono jednak, że obraza ta dotyczy wyłącznie przepisuart. 45 § 1 k.k.Sąd odwoławczy podzielił stanowisko Sądu Okręgowego w Gdańsku, że przy współsprawstwie i jednej korzyści majątkowej, orzekając wobec sprawców przepadek równowartości takiej korzyści, należy ją dzielić, a nie mnożyć przez liczbę współsprawców, ponieważ prowadziłoby to do niczym nieuzasadnionego zwielokrotnienia korzyści. Korzyści majątkowej w rozumieniuart. 45 § 1 k.k.nie można utożsamiać z „czystym dochodem” uwzględniającym wydatki poniesione przez sprawcę przy popełnieniu danego przestępstwa. Owe wydatki poczynione na uzyskanie przedmiotu pochodzącego z przestępstwa także mieszczą się w równowartości korzyści osiągniętej z przestępstwa w rozumieniuart. 45 § 1 k.k.
Sąd Apelacyjny w Gdańsku wskazał, że przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe pozwoliło na określenie roli poszczególnych oskarżonych, możliwe było zatem ustalenie także korzyści jakie z pewnością osiągnięte zostały przez poszczególnych sprawców. Wyjątkiem byli tylko oskarżeniK. W.,A. G. (2)iŁ. G. (1), co do których, zdaniem sądu odwoławczego, jako równowartość korzyści osiągniętej z popełnienia przestępstwa przyjąć należałoby ekwiwalent pieniężny odpowiadający kwocie uzyskanej ze zbycia narkotyków w ilości określonej w poszczególnych przypisanych oskarżonym czynach. Trudno przy tym zająć stanowisko, że przepadek taki powinien zostać orzeczony w częściach równych, skoro okoliczności sprawy wskazują, że toA. G. (2)odnosił korzyści nieproporcjonalnie większe niżŁ. G. (1), wymaga to jednak bliższych ustaleń. Sąd odwoławczy zlecił, aby sąd ponownie rozpoznający sprawę w przedmiotowym zakresie dokonał ustaleń zmierzających do sprecyzowania korzyści uzyskanych przez każdego z oskarżonych, a służyć temu miała ponowna analiza zgromadzonych już dowodów, w tym wyjaśnieńA. G. (2)iŁ. G. (1). Nadto, wskazano na konieczność przesłuchania w charakterze świadkówD. S.iT. S. (1).A. G. (2)iŁ. G. (1)odmówili składania wyjaśnień przed Sądem I instancji, jednak nie wykluczono, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy wypowiedzą się co do poruszanej kwestii. W odniesieniu do środków karnych w postaci nawiązek, Sąd Apelacyjny podkreślił, że przy ustalaniu ich wysokości należy mieć na względzie także inne nałożone na sprawców obciążenia, w tym te wynikające z orzeczonego przepadku równowartości korzyści osiągniętej z popełnienia przestępstwa.
Sąd odwoławczy podkreślił, że w stosunku doK. W., materiał dowodowy wskazuje, iż traktować go należy jako pośrednika. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, sąd winien wypytać tego oskarżonego jaką dokładnie kwotę mu zapłacono –kwota ta stanowić ma równowartość korzyści odniesionej przez niego z popełnienia przestępstwa.
Sąd Apelacyjny w Gdańsku podzielił stanowisko Sądu Najwyższego z dnia 26 sierpnia 2015 roku w sprawie V KK 20/15, gdzie wskazano, że w procesie dotyczącym zarzutu zart. 299 § 1 k.k.przedmiotem postępowania może być szersza działalność sprawcy przestępstwa bazowego, który dąży do udaremnienia lub znacznego utrudnienia stwierdzenia przestępnego pochodzenia korzyści mających postać dóbr wymienionych w tym przepisie, wygenerowanych pośrednio lub bezpośrednio z popełnienia czynu zabronionego. Także lokowanie środków pochodzących z czynu zabronionego stanowiącego przestępstwo bazowe może przynieść zysk będący korzyścią pochodzącą z tego czynu. Jeżeli się udowodni, że rozmiary korzyści sprawcy czynu zart. 299 § 1 k.k.były większe niż korzyść ustalona w toku postępowania o czyn jednostkowy, a jej przyrost przynajmniej w jakiejś części został uzyskany przy wykorzystaniu środków pochodzących z popełnienia czynu zabronionego, to istnienie przesłanki do niezależnego stosowania dyrektywy zawartej wart. 299 § 7 k.k.nie może budzić wątpliwości. Jednak pamiętać trzeba, że uzyskiwane ze sprzedaży marihuany funty zamieniane były na euro z przeznaczeniem na dalszy zakup marihuany w Holandii. Wracały zatem do obrotu i nie jest zatem tak, że rozmiary korzyści osiąganych z przestępstw zart. 299 § 1 k.k.były większe od osiąganych z przestępstw bazowych, tj. z przestępstw z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
(dowód: wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku w sprawie II AKa 383/15 wraz z uzasadnieniem, k. 874-1017)
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Sąd przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania albowiem rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie oraz treść uzasadnienia wyroku są pochodną ustaleń sądu poczynionych w poprzednim postępowaniu. Specyfika wyroku wydawanego w postępowaniu ponownym w sytuacji prawomocności horyzontalnej orzeczenia o środkach karnych przekładać musi się również na kształt jego uzasadnienia.
Prawomocność horyzontalna ma miejsce wówczas, gdy w postępowaniu przeciwko oskarżonemu, dotyczącym jednego czynu, wyrok uprawomocnił się wyłącznie co do kwestii, która nie mogłaby stanowić samodzielnego przedmiotu postępowania. W przypadku prawomocności horyzontalnej zawsze prawomocne musi być orzeczenie co najmniej o winie, jako najdalej idące. Horyzontalnie prawomocne rozstrzygnięcie (np. orzeczenie o winie) wiąże sąd orzekający w dalszym postępowaniu. Sam fakt popełnienia przestępstwa nie może być już przedmiotem ustaleń i rozstrzygania z uwagi na moc wiążącą orzeczenia o winie wynikającą z przepisuart. 8 § 2 k.p.k.Zakres okoliczności, które mogą mieć jednocześnie znaczenie dla orzeczenia przepadku równowartości korzyści majątkowych jest więc stosunkowo wąski. Sąd orzekający w kwestii takiego przepadku uprawniony jest samodzielnie do dokonania ustaleń co do wartości przedmiotu lub korzyści, respektując jedynie ewentualne ustalenia istotne z punktu widzenia prawidłowości orzeczenia o winie. W tym „drugim” postępowaniu chodzi o inne aspekty odpowiedzialności niż te, o których już prawomocnie rozstrzygnięto (por. Sławomir Steinborn, Prawomocność części orzeczenia w procesie karnym, LEX).Sąd, któremu przekazano sprawę do ponownego rozpoznania jest w zasadzie związany rozstrzygnięciem w kwestii winy, ustaleń faktycznych i wykładni prawa zawartymi w prawomocnej części wyroku.W ponownym postępowaniu sąd pierwszej instancji nie ma uprawnień do swobodnego czynienia od nowa ustaleń faktycznych poza granicami przekazania. Ciąży jednak na nim obowiązek uwzględnienia dowodów, które ujawnią się w ramach postępowania prowadzonego w zakresie kompetencji sądu ukształtowanej uchyleniem wyroku, o ile nowe fakty i dowody, które wyszły na światło dzienne dopiero po decyzji o przekazaniu sprawy, prowadzą do jednoznacznego wniosku, że poprzednie rozstrzygnięcie o przypisaniu oskarżonemu czynu oraz winie jest niesłuszne lub istnieją powody do umorzenia postepowania. Na tym jednak uprawnienia sądu pierwszej instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy w omawianej konfiguracji procesowej wyczerpują się (por. Andrzej Zachuta, Horyzontalna – pozioma prawomocność przedmiotowej części wyroku, Prokuratura i Prawo 9, 2006, LEX).
Sąd Okręgowy w Gdańsku rozpoznający sprawę po raz pierwszy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, m.in. w odniesieniu do ilości narkotyków, w obrocie których brali udział skazani, czasu i miejsca popełnienia przestępstw, konfiguracji osób dokonujących poszczególnych czynów, za które w konsekwencji zostały skazanym wymierzone kary. Tymi ustaleniami faktycznymi sąd rozpoznający sprawę w niniejszym postepowaniu jest związany. Zadaniem Sądu było ustalenie dodatkowych informacji, niezbędnych do orzeczenia o środkach karnych, w tym również analiza zgromadzonych już dowodów pod kątem ustaleń zmierzających do sprecyzowania korzyści uzyskanych przez każdego ze skazanych oraz ich podziału między skazanymi.
Sąd Apelacyjny w Gdańsku uchylił pierwotny wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku jedynie w części dotyczącej orzeczenia o środkach karnych i w tym tylko zakresie przekazał sprawę skazanychA. G. (2),Ł. G. (1),K. W.do ponownego rozpoznania, orzeczenie takie stworzyło stan prawomocności rozstrzygnięcia o winie i karze ww. oskarżonych. W takim układzie Sąd Okręgowy w Gdańsku mógł rozpoznawać sprawę jedynie w granicach przekazania, a więc jedynie w zakresie środków karnych. Mając na uwadze, iż zgodnie zart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.uzasadnienie powinno zawierać wskazanie, jakie fakty sąd uznał za udowodnione lub nie udowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, Sąd powinien poczynić w uzasadnieniu ustalenia faktyczne, na których oparł swoje orzeczenie o środkach karnych. Wprawdzie również okoliczności faktyczne dotyczące czynu mają znaczenie dla orzeczenia o środkach karnych, jednak nie ma potrzeby, aby sąd w tym zakresie zawierał w uzasadnieniu tak szczegółowe ustalenia, jak w przypadku orzeczenia o winie i karze. Należy jednak przedstawić, jakie okoliczności sąd uznał za mające wpływ na wymiar środków karnych oraz dokonać w tym zakresie oceny dowodów, na podstawie których te ustalenia poczynił. Tylko w zakresie w jakim sąd I instancji uznaje, że związany jest ustaleniami faktycznymi leżącymi u podstawy horyzontalnie prawomocnego orzeczenia o winie i karze, wystarczające jest wskazanie tych ustaleń i odesłanie do uzasadnienia pierwotnego wyroku, jako źródła tych ustaleń. W tym zakresie sąd nie musi dokonywać w uzasadnieniu oceny dowodów, skoro ma obowiązek przejąć te ustalenia bez ich weryfikacji (zob. S. Steinborn. Prawomocność części orzeczenia w procesie karnym. Lex 2011, rozdz. VI.2.6). W konsekwencji przedstawić należało w zwięzły sposób ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Okręgowy rozpoznający sprawę po raz pierwszy w zakresie w jakim sprawa ponownie była rozpoznawana przed sądem I instancji oraz dodatkowe własne ustalenia w tym zakresie, skupiając się na ocenie tych okoliczności i tych dowodów, które miały znaczenie dla rozstrzygnięcia.
W sprawie ustalono następujący stan faktyczny:
Z ustaleń wydanego w postępowaniu karnym podczas pierwszego rozpoznania sprawy wyroku skazującego i uzasadnienia do wyroku wynika, że:
W zakresie zarzutu I oskarżeniaA. G. (2)i zarzutu XXXVII oskarżeniaŁ. G. (1):
W drugiej połowie 2006 r., po wakacjach, przyjechał do miejscowościB.w Anglii oskarżonyŁ. G. (1)ps. (...). W tym czasie w miejscowościB.przebywał już jego znajomy oskarżonyA. G. (2)ps. (...)vel(...). Ponieważ obaj palili marihuanę, wspólnie zaczęli się zastanawiać od kogo można by było ją kupować.Ł. G. (1)wyjawiłA. G. (2), że wB.mieszkaP.o imieniuJ.ips. (...)(J. K.), do którego chodzą „palić”. Obaj pojechali do(...), który sprzedał im niewielką ilość marihuany, którąA. G. (2)następnie poczęstował wB.znajomych. Ponieważ okazało się, że „trawa” jest dobrej jakości i był na nią zbyt,Ł. G. (1)miał się dowiedzieć, czy(...)ma na sprzedaż jej większe ilości. Gdy okazało się, że tak,A. G. (2)iŁ. G. (1)pojechali do „G.i kupili tzw. gruszkę, czyli pakunek o wadze 250 gram, za co zapłacili niecałe 1000 funtów.A. G. (2)przywiózł te narkotyki doB.i po korzystnej cenie sprzedał w ciągu jednego dnia.A. G. (2)zadzwonił ponownie doŁ. G. (1)by dowiedzieć się czy można jeszcze kupić marihuanę od(...), lecz okazało się, że następna dostawa będzie za miesiąc. Oczekując na dostawę, oskarżony zebrał zamówienia na 3-4 „gruszki”.
(dowód: wyjaśnieniaA. G. (2)k. 344-348, częściowo wyjaśnieniaŁ. G. (1)k. 559-562)
W zakresie zarzutu II oskarżeniaA. G. (2):
Po miesiącu, gdy przyszła dostawa,A. G. (2)już sam pojechał do(...), od którego kupił 3 lub 4 „gruszki” po 250 gram każda, tj. nie mniej niż 750 gramów marihuany, a niewykluczone, że nawet 1000 gramów. Również i ta marihuana została sprzedana przezA. G. (2)nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii.
(dowód: wyjaśnieniaA. G. (2)k. 344-348)
W zakresie zarzutu III oskarżeniaA. G. (2)i zarzutu XXXVIII oskarżeniaŁ. G. (1):
Ponieważ w tym czasieA. G. (2)mieszkał wB.sam, przed urodzinamiŁ. G. (1)- 28.08.2006 r. zaproponowałŁ. G. (1)by ten przeprowadził się do niego. Załatwił mu też pracę w fabryce, gdzie sam pracował. Od tego czasu oskarżeni zaczęli wspólnie handlować marihuaną. Wspólnie zbierali zamówienia na marihuanę od mieszkających wB. P.,L., Pakistańczyków,T., którzy wykładali swoje pieniądze.A. G. (2)iŁ. G. (1)ponownie razem pojechali doB.i ponownie kupili odJ. K.ps. (...)marihuanę, tym razem w ilości 3.000 gramów, którą sprzedali nieustalonym osobom na terenie Wielkiej Brytanii.
(dowód: wyjaśnieniaA. G. (2)k. 344-348)
W zakresie zarzutu IV oskarżeniaA. G. (2)i zarzutu XXXIX oskarżeniaŁ. G. (1):
Po udanych pierwszych transakcjach (trzechA. G. (2), a dwóchŁ. G. (1)), wśród kontrahentów oskarżonych zrobił się duży popyt na marihuanę nabywaną odJ. K.. Zważywszy, iżA. G. (2)iŁ. G. (1)nie mieli pieniędzy by zakupić jednorazowo większą jej ilość a(...)nie chciał dawać jej na kredyt, zaproponowali(...)by jego dostawcy przyjechali doB., a oni w jeden dzień sprzedadzą cały ich „towar”. Przez jakiś czas trwały negocjacje w tej sprawie, gdyżJ. K.w imieniu dostawców wymagał, aby rozpakowanie samochodu odbywało się w bezpiecznym garażu, oraz by nikt nie mógł zobaczyć dostawców. Jedyną osobą, która mogła być widziana, miał byćJ. K..
Po osiągnięciu porozumienia pomiędzyA. G. (2)aJ. K., co miało miejsce już po urodzinachŁ. G. (1), tj. po 28 sierpnia 2006 r. przyjechał samochód z dostawą marihuany. Kierowcy przyjechali zielonymO. (...), którą zaparkowali w garażu przy wynajmowanym przezA. G. (2)iŁ. G. (1)domu wB.. W garażu marihuana została wypakowana i przyniesiona w sportowej torbie, w której znajdowało się co najmniej 7 kg tego narkotyku. W przeciągu 2 godzinA. G. (2)iŁ. G. (1)sprzedali z zyskiem całą marihuanę swoim znajomym.
A. G. (2)iŁ. G. (1)zaproponowali(...)by marihuanę sprzedawał im taniej. Ustalili, iż będą kupować kilogram marihuany za 2.900-3000 funtów, zobowiązując się jednocześnie kupić samochód na angielskich numerach rejestracyjnych aby kierowcy mogli nim dla nich jeździć.
(dowód: wyjaśnieniaA. G. (2)k. 344-348, wyjaśnieniaJ. D.k. 1511-1512)
W zakresie zarzutu V oskarżeniaA. G. (2)i zarzutu XL oskarżeniaŁ. G. (1):
W HolandiiJ. D.iR. P.pojechali pod wskazany im przezJ. K.adres wE., gdzie w garażu, wspólnie zapakowali pakunki z marihuaną do przerobionego zbiornika na gaz zielonegoO. (...), po czym pojechali do Anglii.
Marihuana, tak jak poprzednio była przeznaczona dla(...), jednak wL.J. K.poinformowałJ. D., że marihuanę tę zawiozą doB.do jego znajomego, tj. doA. G. (2). Następnie we trzech udali się doB., gdzie w garażu wynajmowanego przezA. G. (2)iŁ. G. (1)domu,J. D.wypakował marihuanę i przekazał torbę z jej zawartością w ilości nie mniejszej niż 7 kgA. G. (2). NastępnieA. G. (2)iŁ. G. (1)wspólnie sprzedali całą dostawę marihuany w jeden dzień nieustalonym osobom.
(dowód: wyjaśnieniaA. G. (2)k. 344-348, wyjaśnieniaJ. D.k. 1511-1512)
W zakresie zarzutu VI oskarżeniaA. G. (2)i zarzutu XLI oskarżeniaŁ. G. (1):
Po tej dostawie, w grudniu 2006 r.A. G. (2)iŁ. G. (1)przeprowadzi się doP., gdzie także wynajęli dom. W II połowie grudnia 2006 r. przed Świętami Bożego Narodzenia, po raz trzeci kierowcy przyjechali, tym razem doP., z marihuaną w ilości około 7 kg.
J. D.wraz zR. P., tak jak poprzednio odebrali marihuanę w tym samym garażu wE., po czym na polecenie(...)zawieźli ją zielonymO. (...)doA. G. (2)doP.w Anglii. Tam w garażu rozpakowali zbiornik i przekazali marihuanęA. G. (2), którą następnie ten wraz zŁ. G. (1)sprzedał w jeden dzień.
(dowód: wyjaśnieniaA. G. (2)k. 344-348, wyjaśnieniaJ. D.k. 1511-1512)
W zakresie zarzutu VII oskarżeniaA. G. (2)i zarzutu XLII oskarżeniaŁ. G. (1):
Na początku stycznia 2007 r. (przed urodzinamiA. G. (2)14 stycznia 2007 r.)J. D.na polecenieA. G. (2)wE.w Holandii przed tym samym co zwykle garażem, odebrał odM. S.ps. (...)vel(...),(...), torbę z marihuaną w ilości co najmniej 7 kg, spakowaną tak jak poprzednio w pakiety po 250 gramów.J. D.osobiście ukrył pakunki z marihuaną w przerobionym zbiorniku gazowym zielonegoV. (...), po czym sam, bez udziałuR. P., przewiózł marihuanę z Holandii doP.w Wielkiej Brytanii, gdzie przekazał jąA. G. (2). Marihuanę tęA. G. (2)iŁ. G. (1)wspólnie sprzedali wśród znajomych.
(dowód: wyjaśnieniaA. G. (2)k. 344-348 wyjaśnieniaJ. D.k. 1511-1512)
W zakresie zarzutu VIII oskarżeniaA. G. (2):
Następna dostawa realizowana przezJ. D., była niemalże identyczna z poprzednią. Pakunki z marihuaną, łącznie nie mniej niż 7 kg.J. D.otrzymał odM. S., ukrył je w przerobionym zbiornikuV. (...)i sam bez udziału innych osób, przewiózł tę marihuanę z Holandii do Wielkiej Brytanii, gdzie wP.przekazał jąA. G. (2). Nie ustalono udziału w tym zdarzeniuŁ. G. (1).
(dowód: wyjaśnieniaJ. D.k. 1511-1512)
W zakresie zarzutu IX oskarżeniaA. G. (2):
Następna dostawa konopi z Holandii do Wielkiej Brytanii, nie dotarła już doA. G. (2).J. D.przewoził wówczas, razem zR. P., na zamówienie wyłącznieA. G. (2), samochodemV. (...), koloru zielonego, stanowiącym własnośćA. G. (2), tę samą co zwykle ilość marihuany tj. nie mniej jak 7 kg. Marihuanę w takich samych paczkachJ. D.iR. P.odebrali wE.w Holandii odM. S.oraz nieustalonego mężczyzny narodowości holenderskiej. Po jej zapakowaniu do zbiornika gazowegoV. (...),J. D.iR. P.udali się celem przekroczenia granicy na przejście promowe. Marihuana ta miała być dostarczona doA. G. (2), w celu jej dalszej dystrybucji, co jednak nie nastąpiło. Dostawa ta nie doszła do skutku, bowiem po wjechaniu na terytorium Wielkiej Brytanii w dniu 20 stycznia 2007 r. obaj kierowcy, to jestJ. D.iR. P., zostali aresztowani.
(dowód: wyjaśnieniaJ. D.k. 1511-1512, k. 4891-4894, wyjaśnieniaA. G. (2)k. 344-348)
W zakresie zarzutu X oskarżeniaA. G. (2)i zarzutu XLIV oskarżeniaŁ. G. (1):
Poszukując kierowców, którzy mogliby wozić marihuanę z Holandii do Wielkiej Brytanii,A. G. (2)iŁ. G. (1)za pośrednictwem znajomegoS., w pierwszej połowie 2007 r., poznali nieustalonego mężczyznę ops. (...)pochodzącego zD., któremu zaproponowali współudział w przemycie marihuany. Kupili też zielonegoO. (...), do którego to pojazdu w Polsce została zamontowana instalacja gazowa ze skrytką. GdyM. S.poinformował, że samochód jest już gotowy do przemytu i znajduje się wE.,(...)poleciał do Holandii i zielonymO. (...), w przerobionym zbiorniku gazowym pojazdu, przywiózł do Wielkiej Brytanii nie mniej niż 7 kilogramów marihuany. Narkotyki te, jak poprzednio, zostały sprzedane na terenie Wielkiej Brytanii nieustalonym osobom przezA. G. (2)iŁ. G. (1).
(dowód: wyjaśnieniaA. G. (2)k. 344-348, 349-352)
W zakresie zarzutu XI i XXIX oskarżeniaA. G. (2)i zarzutu XLV oskarżeniaŁ. G. (1):
W okresie od połowy 2007 roku, do listopada 2009 roku,T. J.przewiózł z Holandii do Wielkiej Brytanii nie mniej niż 400 kilogramów suszu marihuany. Na tę ilość składa się, co najmniej, 20 transportów, a w każdym z nichT. J.przewiózł nie mniej niż 20 kilogramów marihuany. W proceder przemytu marihuany z udziałemT. J., byli zaangażowani wszyscy, to jestA. G. (2),M. S.,Ł. G. (1),D. S.iP. P. (2), a incydentalnie takżeT. S. (1)iR. B.. Marihuanę w Holandii „załatwiał”M. S.. Następnie, w Holandii,A. G. (2)zM. S.ukrywali ją do koła zapasowego samochodu ciężarowego. W zależności od tego, czyŁ. G. (1)iD. S.przebywali w Holandii, czy w Anglii, to pomagali w pakowaniu lub rozpakowywaniu koła z marihuaną, zajmowali się dostarczaniem tego koła doT. J., w celu przewiezienia konopi z Holandii do Wielkiej Brytanii, bądź też odbierali od niego koło z zawartością marihuany, po jej przywiezieniu do Wielkiej Brytanii.
(dowód: wyjaśnieniaA. G. (2)k. 335-338, k. 349-352, k. 501-506 k. 603-606 częściowo wyjaśnieniaT. J.k. 1508-1510,  częściowo wyjaśnienia oskarżonegoR. B.k. 1518-1525, częściowo wyjaśnienia oskarżonegoŁ. G. (1)k. 559-562, k. 599-602, częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. S.k. 1291-1309)
W zakresie zarzutu XII oskarżeniaA. G. (2)i zarzutu XLVI oskarżeniaŁ. G. (1):
Latem 2007 roku, po przywiezieniu marihuany do Anglii, kierowca zatelefonował doA. G. (2), który razem zŁ. G. (1)i z nieustalonym mężczyzną o imieniuP.pojechał na wskazany przez kierowcę parking i ze schowka na palety ciężarówki typu TIR, wyjął torbę z zawartością 50 kilogramów marihuany zapakowanej w kilogramowe paczki. Marihuana ta została bardzo szybko sprzedana na terenie Wielkiej Brytanii, przezA. G. (2)iŁ. G. (1), między innymiP. P. (2). W związku z tą dostawą doszło do nawiązania ścisłej współpracy zP. P. (2), który był ich drobnym odbiorcą jeszcze za czasów zamieszkiwania wB..P.zadeklarował, że jeśli cena marihuany zostanie obniżona do 3.200,00 funtów brytyjskich za kilogram, to może zostać wyłącznym odbiorcą marihuany odA. G. (2)iŁ. G. (1), co zminimalizuje ryzyko dekonspiracji. Propozycja została zaakceptowana przez Holendra orazM. S., którzy zaproponowali sprzedaż po 3.000 euro za 1 kg.
(dowód: wyjaśnieniaA. G. (2)k. 335-338)
W zakresie zarzutu XIII oskarżeniaA. G. (2)i zarzutu XLVII oskarżeniaŁ. G. (1):
Po udanym pierwszym transporcie 50 kilogramów marihuany z Holandii do Wielkiej Brytanii, w drugiej połowie 2007 roku, po sierpniu, doszło do drugiej dostawy 50 kilogramów suszu konopi innych niż włókniste z Holandii do Wielkiej Brytanii. Realizacja tego przedsięwzięcia była podobna do realizacji pierwszej dostawy, jednakA. G. (2), a szczególnieŁ. G. (1), znacznie bardziej aktywnie uczestniczyli w realizacji tego przewozu. O ile podczas pierwszej dostawy rolaŁ. G. (1)ograniczała się jedynie do odbiorcy i dystrybutora środków odurzających, o tyle podczas tej dostawyŁ. G. (1)był współudziałowcem i współorganizatorem tego przedsięwzięcia.A. G. (2)pojechał z Anglii doE.w Holandii i osobiście pomógł holenderskiemu kierowcy zapakować tę marihuanę do skrytki w samochodzie typu TIR. Następnie, po zapakowaniu marihuany,A. G. (2)pozostał w Holandii, a nieustalony mężczyzna narodowości holenderskiej przewiózł 50 kilogramów suszu konopi innych niż włókniste do Wielkiej Brytanii, które zostały od niego odebrane i sprzedana na terenie Wielkiej Brytanii, przezŁ. G. (1)iP. P. (2).
(dowód: wyjaśnieniaA. G. (2)k. 335-338)
W zakresie zarzutu XIV oskarżeniaA. G. (2):
W drugiej połowie 2007 roku, wE.w Holandii,T. J.przedstawiłA. G. (2)swojego szwagraD. S.ps. (...), pytającA. G. (2)czy nie miałby dla niego jakiegoś zajęcia. Po pewnym czasie od tego pierwszego spotkania,A. G. (2)iŁ. G. (1)zaproponowaliD. S.współpracę, która miała polegać na przewożeniu marihuany z Holandii do Wielkiej Brytanii.D. S.na tę propozycję przystał. Pierwszym zadaniem, któreD. S.wykonał dlaA. G. (2)– na przełomie września i października 2007 r. - było przewiezienie, wraz zA. G. (2), zE.w Holandii, doN.w Niemczech, dwóch kilogramów marihuany i jednego kilograma haszyszu. Narkotyki te pochodziły od nieustalonego mężczyzny narodowości holenderskiej. Na miejscu wN., przywiezione przezA. G. (2)iD. S.środki odurzające odebrał od nich nieustalony mężczyzna –P.będący znajomym kuzynaA. G. (2). Przez kilka najbliższych dni wymieniony sprzedawał dostarczoną mu marihuanę, zaś haszysz, którego nie mógł sprzedać, zwrócił im.
(dowód: wyjaśnieniaA. G. (2)k. 335-338, 501-506, częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. S.k. 1291-1309 , wyjaśnienia oskarżonegoŁ. G. (1)k. 559- 562, k. 568-575, wyjaśnieniaT. S. (1)k. 1194-1266)
W zakresie zarzutu XV i XVI oskarżeniaA. G. (2)i zarzutu XLVIII oskarżeniaŁ. G. (1):
D. S.został kierowcąA. G. (2), w tym celu dostał od niego srebrnegoV. (...), który miał już przerobiony zbiornik gazowy, przystosowany do przewozu narkotyków. Od tego czasuD. S.czekał na telefon odA. G. (2), który decydował, kiedy będzie potrzeba jego przyjazdu do Holandii po marihuanę. W okresie od około października 2007 r. do listopada 2009 r.D. S.w krótkich, miesięcznych lub nieco dłuższych odstępach czasu wielokrotnie, nie mniej niż 15 razy przewoził z Holandii do Wielkiej Brytanii każdorazowo nie mniej jak 8 kg. marihuany ukrytej w przerobionym zbiorniku gazowym kierowanego przez siebie samochodu, przewożąc łącznie nie mniej niż 120 kg. tego narkotyku. Narkotyki te, pochodzące odM. S., trafiały wP.doP. P. (2), który je sprzedawał.A. G. (2)każdorazowo ustalał zM. S.iP. P. (2)szczegóły transakcji, dostaw i płatności, odbioru towaru, dostarczałD. S.konopie do przewiezienia i pomagał mu w ich ukryciu w zbiorniku gazowym. W przedsięwzięciu tym czynnie uczestniczyłŁ. G. (1), który pomagałD. S.w ukryciu tych konopi do zbiornika na gaz samochodu, bądź będąc w Anglii pomagał w wypakowywaniu ich ze zbiornika a także odbierał ten środek odurzający odD. S.– po wykonaniu przewozu marihuany do miejsca przeznaczenia. Zdarzało się, iż w drodze powrotnej,D. S.a takżeT. J.na polecenieA. G. (2)zabierali funty.D. S.kilkakrotnie w skrytce zbiornika na gaz srebrnegoV. (...)przewoził funty brytyjskie w ilości od kilku tysięcy nawet do 50.000. Pieniądze te zawoził doE.w Holandii, gdzieA. G. (2)wynajmował dom. TamA. G. (2)zliczał je, zostawiał część na jego iŁ. G. (1)bieżące potrzeby, zaś pozostałą część na polecenieA. G. (2),D. S.przywoził do Polski celem ich wymiany w kantorach wymiany walut na euro.A. G. (2)wskazywał mu kantor wymiany walut, gdzie ma dokonać wymiany, przy czym najczęściej był to kantor naul. (...)wG.. Raz lub dwa razy, na początkuD. S.spotykał się wG.z ojcemA. S.G., który wraz z nim jechał do kantoru, wskazując mu kantor. Wymian funtów na euroD. S.dokonywał także w innych kantorach, m.in. wCentrum (...)wG.Z.czy wkantorze (...)wE.. Takich wyjazdów do Polski, w celu wymiany pieniędzy,D. S.wykonał około dziesięciu, zawsze na polecenieA. G. (2). W Polsce, na walutę euro, wymienił łącznie kilkaset tysięcy funtów. Nie wszystkie (aczkolwiek zdecydowana większość) jednak pieniądze pochodziły z obrotu narkotykami, bowiem pochodziły też z handlu samochodami przezA. G. (2). Wracając do Holandii w skrytce zbiornika gazowego oskarżonyD. S.przewoził euro. W późniejszym czasie, gdy kierowcąA. G. (2)zostałT. S. (1), to on towarzyszyłD. S.podczas wymiany w Polsce funtów na euro, a następnieT. S. (1)już samodzielnie dokonywał przewozu funtów do Polski i ich wymiany w kantorach. Euro po ich przywiezieniu do Holandii, za pośrednictwemA. G. (2)lubM. S.trafiały do dostawcy marihuany – mężczyzny narodowości holenderskiej. Nie zdołano dokładnie ustalić ilości przewiezionych z Wielkiej Brytanii przezD. S.w okresie od około października 2007 r. do listopada 2009 r. funtów pochodzących ze sprzedaży marihuany, ustalając, iż była to kwota nie mniejsza niż 50.000 funtów, stanowiąca równowartość 226.500 zł.
(dowód: wyjaśnieniaA. G. (2)k. 335-338, 339-343, 501-506, 507-510, 511-513, 516-517, 518-520, 565-567, 582-583, 603-606, wyjaśnieniaT. S. (1)k. 1194-1266, częściowo wyjaśnieniaD. S.k.  1291-1309 , częściowo wyjaśnienia oskarżonegoŁ. G. (1)k. 559-562)
W zakresie zarzutu XVII oskarżeniaA. G. (2):
Niezależnie od transportów marihuany przewożonych z Holandii do Wielkiej Brytanii przezT. J.iD. S.,A. G. (2)utrzymywał także kontakt z nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej, który uprzednio dwukrotnie przewiózł w samochodzie typu tir, na zamówienieA. G. (2), po 50 kilogramów marihuany. W rezultacie, w pierwszej połowie 2008 roku,A. G. (2), działając wespół zM. S., zawarł z tymże nieustalonym mężczyzną narodowości holenderskiej, porozumienie o przewiezieniu z Holandii do Wielkiej Brytanii, suszu konopi innych niż włókniste, o łącznej masie nie mniejszej niż 50 kilogramów. W celu realizacji tego zamierzenia, na terenie Holandii, ustalił z kierowcą szczegóły transakcji i dostawy tej marihuany, którą miał odebrać na terenie Wielkiej Brytanii. Do pełnej realizacji przestępstwa jednak nie doszło, z uwagi na zatrzymanie, wD., na terenie Wielkiej Brytanii, holenderskiego kierowcy i całego ładunku marihuany.
(dowód: wyjaśnienia oskarżonegoA. G. (2)k. 335-338, wyjaśnieniaT. J.k. 1508-1510, 1533v-1534, wyjaśnieniaD. S.k.  1291-1309 )
W zakresie zarzutu XVIII oskarżeniaA. G. (2)i zarzutu XLIX oskarżeniaŁ. G. (1):
Ł. G. (1)zaproponowałT. S. (1)pracę u niego i u jego wspólnika tj.A. G. (2), w charakterze kierowcy. Wówczas teżT. S. (1)zamieszkał zŁ. G. (1)orazP. P. (2)w wynajmowanym przez nich domu w miejscowościP.. Widząc przychodzących do ich mieszkania nieznanych mu ludzi, którzy płacili duże sumy pieniędzy w zamian za przekazywane im pakunki, a także jakŁ. G. (1)chował do sejfu przynoszone przezP. P. (2)funty,T. S. (1)domyślił się, żeŁ. G. (1)iP. P. (2)handlują narkotykami. GdyŁ. G. (1)miał jechać z pieniędzmi do Holandii celem przekazania ichA. G. (2), zaproponowałT. S. (1)by pod jego nieobecność to on odbierał odP. P. (2)pieniądze, chował je do sejfu, zapisując otrzymywane sumy. Po krótkim czasie od przyjęcia przezT. S. (1)propozycjiŁ. G. (1), doT. S. (1)zadzwoniłA. G. (2)i polecił mu, by wraz zP. P. (2)przewieźli pieniądze z Wielkiej Brytanii doZ.w Holandii.T. S. (1)wiedział już, że pieniądze uzyskiwane przezP. P. (2), pochodzą ze sprzedaży marihuany. PoczątkowoT. S. (1)iP. P. (2)mieli przewieźć do Holandii około 30.000,00 funtów brytyjskich, jednak z obawy przed możliwością ujawnienia przestępczego procederu podczas kontroli celnej, ostatecznie, po konsultacji zA. G. (2), zawieźliA. G. (2)8.000,00 funtów.
(dowód: wyjaśnieniaT. S. (1)k.  1194-1266,  wyjaśnieniaA. G. (2)k. 501-506, częściowo oskarżonegoŁ. G. (1)k. 559-562 )
W zakresie zarzutu XIX oskarżeniaA. G. (2):
KiedyT. S. (1), w drugiej połowie 2008 roku, miał po raz pierwszy przewieźć marihuanę do Wielkiej Brytanii, narkotyki te do przewozu dostarczyłM. S.,ps. (...), w ilości 10 kilogramów. Były one zapakowane w 40 owalnych pakunków zawiniętych brązową szeroką taśmą klejącą, każdy o wadze 250 gram. W garażu wZ.A. G. (2)pokazałT. S. (1), w jaki sposób należy rozkręcić butlę z gazem w samochodzie, aby schować marihuanę, a w drodze powrotnej pieniądze. NastępnieA. G. (2)razem zT. S. (1)zapakowali cały zbiornik marihuaną, do którego zmieściło się 9 i pół kilograma tego narkotyku.
(dowód: wyjaśnieniaT. S. (1)k. 1194-1266, wyjaśnieniaA. G. (2)k. 501-506, 507-510)
W zakresie zarzutu XX oskarżeniaA. G. (2):
T. S. (1)w Holandii pojechał doA. G. (2). Tam przekazałA. G. (2)kartkę z rozliczeniem, na której pod literą P zapisał kwotę otrzymaną odP. P. (2), a pod literą K poniesione koszty. Na polecenieA. G. (2),T. S. (1)ze zbiornika na gaz wyjął jedną paczkę zawierającą 5.000 funtów. Po odebraniu kartki z rozliczeniemA. G. (2)przekazałT. S. (1)6 kilogramów marihuany, któreT. S. (1)dołożył do znajdujących się w zbiorniku, co najmniej 30.000,00 funtów brytyjskich, stanowiących równowartość kwoty nie mniejszej jak 135.900,00 zł. NastępnieA. G. (2)poleciłT. S. (1)zawieźć zarówno pieniądze, jak i marihuanę doG., do jego ojcaS. G..
(dowód: wyjaśnieniaT. S. (1)k.  1194-1266 , wyjaśnieniaA. G. (2)k. 501-506)
W zakresie zarzutu XXI oskarżeniaA. G. (2):
MarihuanęT. S. (1)zawiózł doP., doP. P. (2). W Wielkiej Brytanii wypakował marihuanę ze zbiornika,P. P. (2)sprzedał ją swoim odbiorcom, a po kilku dniach przekazałT. S. (1)nie mniej niż 35.000,00 funtów brytyjskich, pochodzących ze sprzedaży tego narkotyku, któreT. S. (1)ukrył w przerobionej butli gazowej samochodu. Po odebraniu w Wielkiej Brytanii odP. P. (2)nie mniej niż 35.000,00 funtów brytyjskichT. S. (1)zapakował te pieniądze w worki foliowe, owinął grubą taśmą klejącą i tak przygotowane pakunki, zawierające po 5.000,00 funtów brytyjskich każdy, umieścił w zbiorniku gazowym samochodu, a następnie przewiózł do Holandii.T. S. (1)wracając z tego wyjazdu, w Holandii pojechał doA. G. (2). Tam przekazałA. G. (2)kartkę z rozliczeniem, na której pod literą P zapisał kwotę otrzymaną odP. P. (2), a pod literą K poniesione koszty. Na polecenieA. G. (2),T. S. (1)ze zbiornika na gaz wyjął jedną paczkę zawierającą 5.000 funtów. Po odebraniu kartki z rozliczeniemA. G. (2)przekazałT. S. (1)6 kilogramów marihuany, któreT. S. (1)dołożył do znajdujących się w zbiorniku, co najmniej 30.000,00 funtów brytyjskich, stanowiących równowartość kwoty nie mniejszej jak 135.900,00 zł. NastępnieA. G. (2)poleciłT. S. (1)zawieźć zarówno pieniądze, jak i marihuanę doG., do jego ojcaS. G..
(dowód: wyjaśnieniaT. S. (1)k. 1194-1266, wyjaśnieniaA. G. (2)k. 501-506, 507-510)
W zakresie zarzutu XXII oskarżeniaA. G. (2):
Jednym z odbiorców marihuany, przywożonej z Holandii do Polski przezT. S. (1), działającego na polecenieA. G. (2), byłJ. M.. Po raz pierwszy do spotkania pomiędzyJ. M., aT. S. (1)doszło jesienią 2008 roku, w okolicach dworca kolejowego wG.– Głównym. Podczas tego spotkania w samochodzie, którym przyjechałT. S. (1)– srebrnymV. (...),J. M.nabył od niego nie mniej niż 250 gramów marihuany, w zamian za co zapłaciłT. S. (1)3.500,00 zł. W okresie od jesieni 2008 roku do lata 2009 roku, do podobnych spotkań, mających miejsce tym razem w okolicach dworca kolejowego wG.–W., dochodziło jeszcze trzykrotnie. Za każdym razemT. S. (1)sprzedawałJ. M.nie mniej niż po 250 gramów marihuany, za coJ. M.płaciłT. S. (1)3.500,00 zł. Pieniądze te na polecenieA. G. (2)T. S. (1)zawoził do jego ojcaS. G.. ŁącznieJ. M.nabył odT. S. (1)nie mniej niż 1000 gramów suszu marihuany.
(dowód: wyjaśnieniaT. S. (1)k. 1194-1266, wyjaśnienia i zeznaniaJ. M.(...)- (...),(...)- (...), 1530-(...))
W zakresie zarzutu XXIII oskarżeniaA. G. (2):
PrzedS.2008 r.A. G. (2)poleciłT. S. (1)zakupić w Polsce i przywieźć do Holandii 10 gramów kokainy, który to narkotykA. G. (2)zamierzał zużyć wraz ze znajomymi na własne potrzeby.T. S. (1)zrealizował „zamówienie” i na zabawę Sylwestrową, w grudniu 2008 roku, działając na polecenieA. G. (2)przewiózł z Polski doA. G. (2)doZ.w Holandii wyżej wspomniane 10 gramów kokainy.
(dowód: wyjaśnieniaT. S. (1)k. 1194-1266, wyjaśnieniaA. G. (2)k. 501-506)
W zakresie zarzutu XXIV oskarżeniaA. G. (2)i zarzutu L oskarżeniaŁ. G. (1):
W styczniu 2009 roku, na polecenieA. G. (2)T. S. (1)ponownie przyjechał z Polski doZ.w Holandii. Tam w garażu, razem zA. G. (2)zapakował do skrytki w zbiorniku gazowymV. (...)gramów marihuany zapakowanej w 28 pakietów. Zgodnie z ustaleniamiT. S. (1)przewiózł tę marihuanę z Holandii do Polski, a wG.przekazał jąŁ. G. (1).
(dowód: wyjaśnieniaT. S. (1)k. 1194-1266, wyjaśnieniaA. G. (2)k. 501-506)
W zakresie zarzutu XXV oskarżeniaA. G. (2):
Po około dwóch miesiącach od wyżej opisanego przestępstwa, na początku 2009 roku, na polecenieA. G. (2),T. S. (1)ponownie pojechał doZ.w Holandii. Tam czekał na niegoA. G. (2), który przekazał mu 10 kilogramów marihuany. Do zbiornika pojazduV. (...)T. S. (1)udało się jednak zapakować jedynie 9500 gramów marihuany. Z tą marihuanąT. S. (1)pojechał do Wielkiej Brytanii i przekazał ją do sprzedażyP. P. (2).
(d owód: wyjaśnienia oskarżonegoT. S. (1)k. 1194-1266)
W zakresie zarzutu XXVI oskarżeniaA. G. (2)i zarzutu LI oskarżeniaŁ. G. (1):
Po sprzedaży marihuany z tej dostawyT. S. (1)otrzymał odP. P. (2)nie mniej niż 30.000,00 funtów brytyjskich, stanowiących równowartość kwoty 135.900,00 zł., które zapakował do zbiornika i zgodnie z poleceniemA. G. (2)przewiózł do Polski, doG., i tam przekazał jeŁ. G. (1), w celu wymienienia ich na walutę Euro i powrotnego przewiezienia do Holandii by wykorzystać te pieniądze do działalności związanej z obrotem marihuaną.
(dowód: wyjaśnieniaT. S. (1)k. 1194-1266)
W zakresie zarzutu XXVII oskarżeniaA. G. (2):
Po jakimś czasie, także na początku 2009 r.T. S. (1)ponownie na polecenieA. G. (2)pojechał doZ.w Holandii. Wcześniej, będąc w Polsce tak jak za każdym razem gdy miał jechać z marihuaną do Wielkiej Brytanii, zrobił w Selgrosie duże zakupy spożywcze by w razie kontroli celnej na granicy zniechęcić celników do szczegółowego przeszukiwania pojazdu. WZ.T. S. (1)czekał przez kilka godzin na dostawę marihuany. Po kilku godzinach nieustalona osoba dostarczyłaT. S. (1)9,5 kilograma marihuany, zapakowanej w pakiety po 250 gramów. Tę marihuanęT. S. (1)osobiście, bez pomocy innych osób, zapakował do zbiornika gazowego samochoduV. (...)i następnego dnia pojechał do Wielkiej Brytanii domiejscowości Y., gdzie przeprowadził się zP.P. P. (2). PonieważT. S. (1)nie znał drogi do nowego miejsca zamieszkaniaP. P. (2), umówił się z nim w jego poprzednim miejscu zamieszkania, wP.. Następnego dnia wY.T. S. (1)wypakował przywiezioną marihuanę i przekazał ją do sprzedażyP. P. (2).
(dowód: wyjaśnieniaT. S. (1)k. 1194-1266)
W zakresie zarzutu XXVIII oskarżeniaA. G. (2)i zarzutu LII oskarżeniaŁ. G. (1):
Po sprzedaży tej marihuany, co trwało około tygodnia,T. S. (1)otrzymał odP. P. (2)nie mniej niż 30.000,00 funtów brytyjskich. Jednocześnie otrzymał także nie mniej niż 30.000,00 funtów brytyjskich, za marihuanę sprzedaną przezP. P. (2), z dostawy marihuany dokonanej przezT. J.. Wracając z Wielkiej Brytanii, po zrealizowaniu wskazanej wyżej dostawy marihuany,T. S. (1)przewoził co najmniej 60.000,00 funtów brytyjskich, stanowiących równowartość kwoty 271.800,00 zł, ukryte w zbiorniku samochoduV. (...).T. S. (1)wracając z Wielkiej Brytanii, jak zwykle zajechał doZ.po zostawioną tam nawigację(...). Tam spotkał się zA. G. (2), który przyjechał z Polski czarnymV. (...), orazD. S., który przyjechał doZ.zaA. M.Sprinterem. NastępnieD. S.z Holandii pojechał czarnymV. (...)z ukrytą w nim marihuaną do Wielkiej Brytanii, zaśT. S. (1)na polecenieA. G. (2)przełożył funty doM. (...)i tym pojazdem pojechał do Polski, doG., gdzie przekazał funty – co najmniej 60.000,00Ł. G. (1), w celu wymienienia ich w kantorach na walutę Euro.
(dowód: wyjaśnieniaT. S. (1)k. 1194-1266)
W zakresie zarzutu XXX oskarżeniaA. G. (2)i zarzutu LIII oskarżeniaŁ. G. (1):
W pierwszej połowie 2009 rokuA. G. (2)wpadł na pomysł, by do przemytu marihuany z Holandii do Wielkiej Brytanii wykorzystać puszki spożywcze. W tym celu zakupił w Polsce za pośrednictwem Internetu puszki służące do pakowania owoców oraz trzy rodzaje etykiet na puszki. Następnie nabył specjalistyczną maszynę do zamykania puszek.A. G. (2)polecił takżeD. S.kupić w Anglii i zarejestrować na siebie samochód markiM. (...), który miał służyć do przewożenia zapakowanych marihuaną puszek z Holandii do Wielkiej Brytanii. Po przyprowadzeniu samochodu do Holandii,D. S.iT. S. (1)udali się do Polski, gdzie odebrali zamówione przezA. G. (2)puszki. NastępnieD. S.zrobił duże zakupy spożywcze w Selgrosie (dla zmylenia celników) i samochodemS. (...)puszki te przywiózł do Holandii. Po dokonaniu tych przygotowań,A. G. (2)zamówił uM. S.dostawę, do wynajmowanego przezA. G. (2)domu wZ., łącznie 20 kilogramów marihuany. Była ona zapakowana w pakiety po 200 gram każdy, takie aby możliwe było umieszczenie ich we wcześniej przygotowanych puszkach i uzupełnienie puszek masą naleśnikową, w takiej ilości, aby gramatura zamkniętych puszek była zgodna z ujawnioną na etykietach, którymi następnie puszki miały być oklejone. Po dostarczeniu marihuany przezM. S.okazało się jednak, że była ona zapakowana w zbyt duże objętościowo paczki, co uniemożliwiało włożenie ich do puszek. WówczasA. G. (2)nakazałM. S.dostarczenie maszyny do hermetycznego zamykania pakunków. NastępnieA. G. (2),Ł. G. (1),D. S.iT. S. (1)razem przepakowali marihuanę w mniejsze paczki i tak zapakowaną marihuanę włożyli do puszek, po czym uzupełnili przygotowaną przezD. S.masą, w celu uzupełnienia wagi puszki, do wagi wskazanej na etykietach. Po zamknięciu puszek i oklejeniu ich etykietami, oskarżeni zapakowali puszki do przygotowanych wcześniej kartonów, które umieścili w samochodzieM. (...). W dalszej kolejnościD. S.przewiózł puszki z marihuaną – w łącznej ilości 20 kg.,M. (...), z Holandii doP.w Wielkiej Brytanii, gdzie odebrał je od niegoP. P. (2). Proceder związany z ukryciem marihuany w puszkach spożywczych miał miejsce tylko jeden raz, gdyż samo pakowanie było bardzo pracochłonne, a sama marihuana była zbyt ściśnięta i odbiorcy nie byli zadowoleni z jej jakości.
(dowód: wyjaśnieniaA. G. (2)k. 507-510, wyjaśnieniaT. S. (1)k. 1194-1266, częściowo wyjaśnieniaD. S.k. 1291-1309)
W zakresie zarzutu XXXI oskarżeniaA. G. (2):
W pierwszej połowie 2009 roku,T. S. (1)po jednym z wyjazdów do Wielkiej Brytanii, zatrzymał się wE.w Holandii. Wówczas otrzymał od nieustalonego mężczyzny 6 kilogramów marihuany, którą na polecenieA. G. (2)zawiózł do Polski, doG.i przekazał osobiścieA. G. (2).
(dowód: wyjaśnieniaT. S. (1)k.  1194-1266 , wyjaśnieniaA. G. (2)k. 507-510)
W zakresie zarzutu XXXII oskarżeniaA. G. (2):
Także w bliżej nieustalonej dacie, w pierwszej połowie 2009 roku, na polecenieA. G. (2),T. S. (1)przywiózł zE.w Holandii, do(...)kilogramów marihuany. Tak, jak we wszystkich transportach, marihuana została ukryta w zbiorniku na gaz samochodu markiV. (...). WG.T. S. (1)przekazał z tego transportu 1 kg. marihuanyA. G. (2). W domuA. G. (2),T. S. (1)spotkałR. B., który popilotował go doE.w miejsce, gdzieT. S. (1)przekazał mu pozostałe 5 kg. marihuany.
(dowód: wyjaśnieniaT. S. (1)k.  1194-1266 , częściowo wyjaśnieniaR. B.k. 1518-1525, 1537-1538)
W zakresie zarzutu XXXIII i XXXIV oskarżeniaA. G. (2)oraz zarzutów XCII i XCIII oskarżeniaK. W.:
W czerwcu 2009 rokuA. G. (2)zleciłT. S. (1)kolejne przewiezienie marihuany z Holandii do Wielkiej Brytanii. Dwa dni przed czwartym wyjazdemT. S. (1)z marihuaną do Wielkiej Brytanii, wraz zŁ. G. (1)iD. S.,T. S. (1)przeprowadził się z domu wZ.do nowo wynajętego na potrzeby prowadzonej przez oskarżonych działalności przestępczej, domu wE.. Do domu tego wieczorem, w dniu poprzedzającym wyjazdT. S. (1)do Wielkiej Brytanii, przyjechał oskarżonyK. W.,ps. (...), który w bagażniku samochoduS. (...)(tego samego, który wcześniej użytkowałD. S.), do domu wE., przywiózł 35 pakietów marihuany, każdy o wadze 250 gramów. Przywiezione pakunki z marihuanąK. W.przekazałT. S. (1), który zaczął umieszczać je w zbiorniku gazowym samochoduV. (...). Jednakże z przywiezionych przezK. W.35 pakietów z marihuaną,T. S. (1)udało się ukryć w zbiorniku jedynie 32 sztuki, tj. 8 kilogramów. Pozostałe pakunkiT. S. (1)oddałK. W.. Następnego dniaT. S. (1)wyruszył w trasę do Wielkiej Brytanii, gdzie po pobraniu klucza odP. P. (2), w wynajętym domu wY.sam wypakował przywiezioną marihuanę. Narkotyki te następnieP. P. (2)sprzedawał przez około 2 tygodnie, uzyskując ze sprzedaży kwotę 30.000-40.000 funtów. Po raz drugiK. W.dostarczył marihuanęT. S. (1)w drugiej połowie 2009 roku. Podobnie, jak za pierwszym razem,K. W.przywiózł konopie do domu wE., przywożąc je samochodem markiS. (...). Znając już jednak pojemność skrytki w samochodzieV. (...), używanym przezT. S. (1), tym razem przywiózł 6 kilogramów marihuany. Także i w tym wypadkuT. S. (1)zapakował odebrane odK. W.narkotyki w skrytce w przerobionym zbiorniku na gaz, po czym wyruszył do Wielkiej Brytanii. W Wielkiej Brytanii przywiezioną marihuanę, jak zawsze przekazał do sprzedażyP. P. (2).
(dowód: wyjaśnieniaT. S. (1)k.  1194-1266 , częściowo wyjaśnieniaK. W.k. 245-246, 1162-1163, 1164-1165, 514-515, 552-553, 563-564, 593-596)
W zakresie zarzutu XXXV i XXXVI oskarżeniaA. G. (2):
Ostatnim przemytem marihuany wykonanym przezT. S. (1)na zlecenieA. G. (2), było przewiezienie na początku listopada 2009 roku z Holandii do Polski 6.295,03 grama konopi i z Wielkiej Brytanii do Polski 69.290,00 funtów brytyjskich, stanowiących równowartość kwoty 313.883,70 zł.T. S. (1)został zatrzymany przez policję wraz z wyżej wskazanymi konopiami i pieniędzmi w nocy 01/02 listopada 2009 r., wS.. W zbiorniku gazowym samochoduV. (...), koloru srebrnego, onr rej. (...), którego kierowcą byłT. S. (1), ujawniono wówczas susz konopi innych niż włókniste w ilości 6.295,03 grama. Poza suszem konopi w samochodzie tym ujawniono również pieniądze w kwocie 69.290,00 funtów brytyjskich, stanowiące równowartość kwoty nie mniejszej niż 313.883,70 złotych. Konopie, które przewiózłT. S. (1)z Holandii miał odebraćR. B.i przekazać nieustalonej osobie wE., zaś pieniądze – funty brytyjskie, któreT. S. (1)otrzymał odP. P. (2)ze sprzedaży marihuany – miał osobiście odebraćA. G. (2), wymienić na euro i przekazać do Holandii, za pośrednictwem kuriera, w celu finansowania dalszej działalności w zakresie obrotu marihuaną. MarihuanęT. S. (1), wracając z Anglii otrzymał wE., w Holandii, odM. S., po czym osobiście ukrył ją w skrytce zbiornika gazowego, gdzie znajdowały się już wiezione z Wielkiej Brytanii funty.
(dowód: wyjaśnieniaA. G. (2)k. 511-513, wyjaśnieniaT. S. (1)k.  1194-1266 )
A. G. (2)przesłuchany na rozprawie w przedmiotowym postępowaniu podał, że nie chce składać wyjaśnień i nie będzie odpowiadał na pytania. Po odczytaniu mu wyjaśnień złożonych w toku poprzednio prowadzonego postępowania, z kart: 258-259, 260-261, 344-348, 349-352, 335-338, 339-343, 501-506, 507-510, 512-513, 516-517, 518-520, 565-567, 582-583, 603-606, 655-657 oświadczył, że podtrzymuje te wyjaśnienia.
(dowód: wyjaśnieniaA. G. (2), k. 1176-1177)
K. W.wyjaśnił, że za ten proceder przewiezienia dwukrotnie marihuanyT. S. (1)zarobił kwotę 200 Euro czyli po 100 euro za przewiezienie. Łącznie dostał 200 euro, to było incydentalne. W pozostałej części odmówił składania wyjaśnień. Po odczytaniu mu wyjaśnień złożonych w toku poprzednio prowadzonego postępowania, z kart: 245-246,(...)- (...),(...)- (...), 514-515, 552-553, 563-564, 593-595, 682-684 wskazał, że podtrzymuje odczytane wyjaśnienia (za wyjątkiem tych z karty 245-246, albowiem wskazał, że potem się przyznał). Odmówił odpowiedzi na pytania.
(dowód: wyjaśnieniaK. W., k. 1177-1178)
Na podstawieart. 389 § 1 k.p.k.w zw. zart. 394 § 2 k.p.k.za zgoda stron Sąd uznał za ujawnione bez odczytywania protokoły wyjaśnieńŁ. G. (1)z poprzedniego rozpoznania sprawy, z kart: 559-562, 568-575, 576-581, 584-586, 599-602, 635-637, 658-659, z uwagi na to, że skazany nie stawił się na rozprawę.
Sąd oparł rozstrzygnięcie na następujących rozważaniach:
W ocenie Sądu, z uwagi na zakres ponownego rozpoznania sprawy przed sądem pierwszej instancji nie jest zasadne dokonywanie ponownej oceny całego materiału dowodowego, skoro Sąd ma obowiązek przejąć te ustalenia dokonane przez sąd rozpoznający sprawę po raz pierwszy bez weryfikacji. Koniecznym natomiast jest dokonanie oceny dowodów, które zostały bezpośrednio przeprowadzone podczas ponownego rozpoznania sprawy i na podstawie których Sąd poczynił ustalenia w zakresie rozstrzygnięcia o środkach karnych.
Przypomnieć należy, że zgodnie zart. 442 § 1 k.p.k.sąd, któremu przekazano sprawę do ponownego rozpoznania, orzeka w granicach, w jakich nastąpiło przekazanie. Uchylenie wyroku tylko w zakresie rozstrzygnięcia o karze albo innym środku nie stoi na przeszkodzie uniewinnieniu oskarżonego lub umorzeniu postępowania. Rozwiązanie zawarte w drugim zdaniu cytowanego przepisu ma charakter wyjątkowy i znajduje zastosowanie tylko wówczas, gdy już po wydaniu orzeczenia sądu odwoławczego ujawnią się takie nowe fakty lub dowody, w świetle których zasadnie można wnosić, iż gdyby doszło do ich ujawnienia przed wydaniem orzeczenia przez instancjęad quem, to sąd ten orzekłby na korzyść skazanego poza granicami środka odwoławczego, uniewinniając go lub umarzając postępowanie (tak S. Zabłocki (w:) Z. Gostyński i in., Kodeks..., 2004, t. III, s. 220-221; T. Grzegorczyk, Kodeks..., 2008, s. 957; SN III KK 293/11, OSNKW 2012, nr 10, poz. 98; SA w Lublinie II AKa 93/05, LEX nr 165992; SA w Lublinie II AKa 150/05, LEX nr 165994; SA w Lublinie II AKa 161/08, LEX nr 453969). Tego rodzaju okoliczności nie ujawniły się w niniejszym postępowaniu. Wobec powyższego ustalenia dokonane poprzednio przez Sąd Okręgowy, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy dał podstawy do uznania skazanych winnymi przypisanych im czynów pozostaje w pełni aktualne.
W ocenie Sądu nie było podstaw do odmiennej oceny wyjaśnień skazanych niż dokonana wcześniej przez Sąd Okręgowy, mając dodatkowo na względzie, że skazani po odczytaniu im wyjaśnień złożonych w toku poprzedniego postępowania wskazali, że podtrzymują ich treść. Podczas ponownego rozpoznania sprawy w zakresie przekazania, skazani skorzystali z prawa do odmowy składania wyjaśnień oraz udzielenia odpowiedzi na pytania - za wyjątkiemŁ. G. (1), który nie stawił się na rozprawę. JedynieK. W.wyjaśnił konkretnie, ile pieniędzy zarobił za proceder przewiezienia dwukrotnie marihuany.
Sąd w całości przejął również wcześniejsze ustalenia w zakresie oceny dowodów osobowych – zeznańB. S.,T. S. (2),M. B.,M. K. (2),K. Ł.,M. K. (1),M. P.,M. J.,Ż. P.,I. B.,A. K.oraz wyjaśnieńT. J.,J. D.,R. B.,J. M.. To samo należy odnieść do dowodów z dokumentów zgormadzonych w aktach sprawy i ujawnionych, które Sąd zaliczył w poczet materiału dowodowego. Sąd uznał za wiarygodne dokumenty uzyskane w toku ponownego rozpoznania sprawy – opinie z jednostek penitencjarnych dotyczące skazanych, aktualne informacje o karalności. Zostały bowiem sporządzone w przepisanej formie i przez upoważnione do tego osoby. Ich rzetelność nie była kwestionowana przez strony i nie wzbudziła wątpliwości Sądu.
Zgodnie ze wskazaniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, Sąd przesłuchał w przedmiotowym postępowaniu świadkaT. S. (1)iD. S.. ŚwiadekS. G.skorzystał z prawa do odmowy złożenia zeznań.
Zgromadzony materiał dowodowy dał podstawy do ustalenia, jakie korzyści zostały osiągnięte przez skazanychA. G. (2)iŁ. G. (1)za udział w obrocie narkotykami, określenia roli tych skazanych w procederze oraz odtworzenia jaką kwotę otrzymałK. W.za zrealizowane transporty.
Podczas pierwszego rozpoznania sprawy, gdzie prawomocnie orzeczono o winie, karze i kwalifikacji prawnej skazanych,A. G. (2)złożył obszerne wyjaśnienia, które Sąd ten uznał za wiarygodne. Skazany wielokrotnie w toku śledztwa rozwijał kolejne wątki związane z jego przestępczą działalnością ujawniając przed organami ścigania liczne fakty i okoliczności. Zważając, iż w obecnym postępowaniuA. G. (2)odmówił składania wyjaśnień oraz odpowiedzi na pytania, a następnie podtrzymał wyjaśnienia złożone podczas pierwszego rozpoznania sprawy, Sąd oparł się na jego wypowiedziach z ówczesnego postępowania oraz na ustalonym na ich podstawie stanie faktycznym. W zakresie dotyczącym przedmiotu przekazania, tj. w zakresie korzyści osiągniętych przez skazanych z popełnionych przestępstw,A. G. (2)nie wypowiedział się jednoznacznie. W większości przypadków skazany podawał, że nie pamięta ile płacił za narkotyki i ile zyskał na sprzedaży. Poza tym, skazany podawał różne kwoty, co do różnych czynów, nie potrafił jednak wskazać precyzyjnie, za jaką cenę skazani sprzedawali marihuanę, podając, że „nie pamiętam ile na tym zarobiłem, ale wyszło korzystnie”.Innym razem skazany wyjaśnił, że „my sprzedaliśmy z zyskiem, wychodziło na czysto około 200 funtów (…) ustaliliśmy, że oni nam będą sprzedawali kilogram marihuany za 2.900-3.000 funtów”, z kolejnych wyjaśnień co do innej transakcji sprzedaży wynika, że „zarobiliśmy około 400 funtów na kilogramie”. Najbardziej precyzyjną wypowiedź w tym zakresieA. G. (2)przedstawił w protokole znajdującym się na karcie 501-506 akt sprawy, gdzie podał, że „w ciągu miesiącaobaj mogli przewieźćokoło 30 kilogramów marihuany,P.dostawał od nas ten towar po 3,2-3,3 tys. funtów za kilogram. Nie wiem z jakim zyskiem to sprzedawał. Z tegomiesięcznie wychodziło około 90 tys. funtów dla nas”.
WyjaśnieniaŁ. G. (1)z poprzedniego rozpoznania sprawy nie pozwoliły na dodatkowe ustalenia w tym przedmiocie. Skazany zaprzeczył, aby osiągał jakiekolwiek korzyści z handlu marihuaną, w którym nie brał udziału bezpośrednio. Sąd Okręgowy w poprzednio rozpoznawanej sprawie jedynie w niewielkim zakresie przyznał im wiarę, a mianowicie jedynie w takim, w jakim skazany przyznał się, że kilkukrotnie wraz zP. P. (2)na terenie Wielkiej Brytanii odbierał odT. J.koło z ukrytą w nim marihuaną. Pozostały zgromadzony materiał dowody, w szczególności wiarygodne wyjaśnieniaA. G. (2)pozwoliły Sądowi na odmienne ustalenia. W toku obecnego postępowania skazanyŁ. G. (1)nie stawił się i nie złożył dodatkowych wyjaśnień w zakresie uzyskanych korzyści majątkowych pochodzących z przestępstw, które zostały mu przypisane w prawomocnym wyroku w sprawie o sygnaturze akt XIV K 293/11. Tym samym nie zdołano ustalić, na podstawie wyjaśnieńŁ. G. (1)konkretnych cen sprzedaży marihuany, a w konsekwencji ilości środków pieniężnych mających stanowić podstawę do orzeczenia przepadku równowartości korzyści majątkowych. Niewątpliwie natomiast, skazaniA. G. (2)iŁ. G. (1)działali wspólnie i w porozumieniu ze sobą, a w konsekwencji kwoty pochodzące z przestępczego procederu, dzielone były między współsprawców.
Wyjaśnienia i zeznaniaD. S.,T. S. (1), a takżeT. J.,J. D.,R. B.iJ. M.nie dostarczyły informacji na temat ceny, za jaką sprzedawane były narkotyki w ramach procederu.
Sąd oparł się zatem na wyjaśnieniachA. G. (2)i ustalił z korzyścią dla skazanych, iż sprzedawali oni1 kilogram marihuany za 3.000 funtów(powyższe odnosi się również do ceny sprzedaży haszyszu z powodu braku dowodów przeciwnych korzystniejszych dla skazanych). Podobne stanowisko zajął Prokurator, który złożył apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku w sprawie o sygn. akt XIV K 293/11 w zakresie orzeczenia przepadku równowartości korzyści majątkowych.
Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wykazał, żeK. W.traktować należy jako pośrednika, taka też rola została mu przypisana w wyroku skazującym. Wyjaśnienia złożone w poprzednim rozpoznaniu sprawy skazanyK. W.potwierdził w toku obecnego procesu. Wyjaśnił też precyzyjnie, że za ten proceder przewiezienia dwukrotnie marihuanyT. S. (1)zarobił kwotę 200 Euro. To było incydentalne. Sąd uznał wyjaśnienia skazanego za wiarygodne, albowiem brak było podstaw do kwestionowania ich treści. Pozostali skazani nie zakwestionowali tych okoliczności, zaś oskarżyciel publiczny nie przedstawił żadnych dowodów przeciwnych. Dlatego właśnie ustalono, że skazanyK. W.otrzymał 200 euro za swój udział jako pośrednika w przestępczym procederze, co stanowiło jednocześnie kwotę uzyskanej przez niego korzyści majątkowej.
Zgodnie z wytycznymi Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, tutejszy Sąd przesłuchał w charakterze świadkówD. S.iT. S. (1), odnośnie informacji co do tego, jak dzielone były korzyści z popełnianych przestępstw pomiędzy skazanych.
ŚwiadekD. S.zeznał jednoznacznie odnośnie roliA. G. (2)w procederze, wskazując, że był on jego „pryncypałem”, zaś rolaŁ. G. (1)była żadna, on nic nie robił. ToA. G. (2)zachowywał się jak szef, miał taki sposób bycia. ToA. G. (2)płacił świadkowi, dawał mu pieniądze do ręki, on zarządzał pieniędzmi. Nadto, świadek zeznał, że toA. G. (2)przywozili pieniądze. Świadek potwierdził złożone uprzednio i odczytane mu zeznania, z których wynika, że toA. G. (2)wyjaśnił mu, że jeśli chciałby zarobić pieniądze to on da mu zajęcie, co wskazuje na zdecydowanie wiodącą rolęA. G. (2). O powyższym świadczą nawet zdawkowe wypowiedzi świadka, jak: „zostałem kierowcą uA.”, „A.szukał dla mnie za granicą jakiegoś samochodu”, „jak dolatywałem do Anglii toA.dzwonił do mnie i udzielał szczegółowych instrukcji”, „w połowie 2009 rokuA.wpadł na pomysł użycia puszek do przewozu marihuany”, „o wszystkim decydowałA.”.
Zeznania te są zgodne z zeznaniamiT. S. (1), który podał, że organizatorem całego tego procederu byłA. G. (2), aŁ. G. (1)mu pomagał. ToA. G. (2)wskazywał mu m.in., gdzie ma jechać zawieźć pieniądze, płacił mu wynagrodzenie. Zgodnie z relacjąT. S. (1)Ł. G. (1)nie otrzymywał natomiast jakichś dużych pieniędzy, nie było tak, że oni dzielili się po połowie.
Zeznania tych świadków uznać należy jako wiarygodne, albowiem są spójne i wzajemnie ze sobą korelują. Nie są sprzeczne z ustaleniami poczynionymi w pierwotnym postępowaniu przez sąd pierwszej instancji. Zeznania przesłuchanych świadków, w zestawieniu z innymi dowodami, dostarczyły informacji, pozwalających ustalić istotną rolęA. G. (2)w przestępczym procederze i pomocniczą jedynie rolęŁ. G. (1). Sąd I instancji w pisemnych motywach wyroku również wskazał, że toA. G. (2)osiągał największe zyski z przestępczego procederu. To on decydował o zakupie marihuany, dalszej sprzedaży, przeznaczał uzyskiwane z przestępczego procederu środki pieniężne na dalsze prowadzenie oraz na budowę domu wŁ.Hucie - jak zgodnie wskazaliŁ. G. (1),D. S.. Działanie wspólnie i w porozumieniu zŁ. G. (1)nie przekładało się na równy udział tych skazanych z osiągniętych zyskach.Ł. G. (1)nie dorobił się na tym procederze. Jak wskazałA. G. (2), w krótkim czasie od rozpoczęcia działalności przestępczej, jeszcze gdy obaj zŁ. G. (1)mieszkali wB., rzucili pracę w fabryce, utrzymując się wyłącznie z handlu marihuaną. Natomiast, osobisty zyskŁ. G. (1), toco najmniejdarmowe utrzymanie aż do momentu zatrzymania w listopadzie 2009 rokuA. G. (2), przejazdy m.in. do Polski a także dostęp do bezpłatnej marihuany, którąŁ. G. (1)zażywał.
Odnosząc się natomiast do zeznańD. S., który wskazał, żeŁ. G. (1)był tylko przyjacielemA. G. (2), który się przewijał, ale nie miał z tego pieniędzy, należy uznać, że są niewiarygodne. Zeznania te są sprzeczne z zeznaniamiT. S. (1)iA. G. (2), co do roliŁ. G. (1)w procederze. W poprzednim rozpoznaniu sprawy ustalono bowiem prawomocnie winęŁ. G. (1)i stwierdzono, żeŁ. G. (1), od samego początku tj. od połowy 2006 roku był blisko związany zA. G. (2)i angażował się w przestępcze działania inicjowane przezA. G. (2). Nawet z wyjaśnieńŁ. G. (1)wynika, że angażował się w przestępczą działalnośćA. G. (2). Trudno zatem uznać za prawdziwe zeznaniaD. S.wskazujące na to, żeŁ. G. (1)nie otrzymywał żadnych pieniędzy. Nie sposób przyjąć (na co wskazano również w uzasadnieniu do wyroku w sprawie XIV K 293/11), by przez trzy lataA. G. (2)tak po przyjacielsku, bezinteresownie go utrzymywał na terenie Wielkiej Brytanii i Holandii, udostępniał mu marihuanę, od którejŁ. G. (1)był uzależniony oraz pieniądze na przejazdy samolotowe do Polski oraz pomiędzy Holandią i Wielką Brytanią.
T. J.również potwierdził w swoich wypowiedziach, że „przemyt ten wymyśliłA. G. (2)”, to od niego otrzymywał propozycje. WypowiedziJ. D.wskazują, żeA. G. (2)„tak jakby przewodniczył temu wszystkiemu”, to na jego polecenie dokonywał, m.in. ostatniego przewozu marihuany, którego teżA. G. (2)był odbiorcą. Podobnie, wyjaśnieniaR. B.dały podstawy do ustalenia wiodącej roliA. G. (2)w przestępczym procederze.R. B.wskazał, że paczki były pakowane na polecenieA. G. (2). Wyjaśnienia te, które zostały dołączone do sprawy i ujawnione bez odczytywania w toku postępowania oraz włączone w poczet materiału dowodowego, jako zgodne z pozostałym materiałem dowodowym oraz korelujące ze sobą, Sąd uznał jako wiarygodne w tym zakresie. Nie było podstaw do kwestionowania ich treści.
Ponieważ poprzedni wyrok Sądu Okręgowego jest prawomocny w zakresie ustaleń co do winy skazanych i kwalifikacji prawnej czynów oraz wymiaru kary, Sąd przyjął bez zmian, że skazani dopuścili się przypisanych im przestępstw.
Na podstawieart. 45 § 1 k.k.Sąd orzekł wobec skazanychA. G. (2),Ł. G. (1)iK. W.przepadek równowartości korzyści majątkowych osiągniętych przez tych skazanych z popełnienia przestępstw.
Zgodnie zart. 45 § 1 k.k.jeżeli sprawca osiągnął z popełnienia przestępstwa, chociażby pośrednio, korzyść majątkową niepodlegającą przepadkowi przedmiotów wymienionych wart. 44 § 1 lub 6, sąd orzeka przepadek takiej korzyści albo jej równowartości. Przepadku nie orzeka się w całości lub w części, jeżeli korzyść lub jej równowartość podlega zwrotowi pokrzywdzonemu lub innemu podmiotowi.
Przez korzyść majątkową należy rozumieć każde przysporzenie majątku albo uniknięcie strat lub obciążeń majątku. Jest to pojęcie, które należy interpretować szeroko. Korzyść majątkowa może być uzyskana w wyniku popełnienia przestępstwa zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio. Przepadek korzyści majątkowej osiągniętej chociażby pośrednio z popełnienia przestępstwa lub ich równowartości spełnia przede wszystkim funkcję prewencyjną, gdyż celem ustawodawcy jest unaocznienie (zarówno w aspekcie prewencji generalnej jak i indywidualnej) nieopłacalności wchodzenia na drogę przestępstwa poprzez odebranie jego szeroko rozumianych „owoców” (por. Sławomir Steinborn, Prawomocność części orzeczenia w procesie karnym, LEX). Przepadek taki niesie za sobą niewątpliwie też określoną, niekiedy poważną dolegliwość ekonomiczną.
Co istotne, na co wskazuje się w orzecznictwie, przepadek korzyści majątkowych pochodzących z przestępstwaobejmuje całość świadczenia uzyskanego z czynu zabronionego, nie tylko zysk pozostały po odliczeniu nakładów od uzyskanej ceny, a to kosztów zakupu narkotyków, kosztów przejazdu, zapłaty dla kurierów czy innych. Przestępstwo nie jest działalnością gospodarczą, w której dla obliczenia zysku odejmuje się od przychodów koszty ich uzyskania; takie reguły można stosować tylko w działalności legalnej. Korzyścią majątkową nielegalnie sprzedającego narkotyki są wszelkie składniki majątkowe uzyskane przy popełnieniu tego przestępstwa, a nie tylko osiągnięty zysk (por. wyrok SA w Krakowie z dn. 31.03.2015r. II AKa 34/15, LEX). Podlegająca przepadkowi korzyść majątkowa, którą oskarżony osiągnął z popełnienia przypisanego mu przestępstwa, w rozumieniuart. 45 § 1 k.k., to nie osiągnięty przez niego zarobek łączący się z pomniejszeniem przysporzenia majątku o koszty jego uzyskania, a ekwiwalent wyrażony pieniężnie, odpowiadający kwocie, rzeczy lub prawu uzyskanych ze zbycia, precyzyjnie określonego w przypisanym mu czynie, środka odurzającego lub psychotropowego (por. wyrok SA we Wrocławiu z dn. 29.05.2014r., II AKa 145/14, LEX). W skład korzyści majątkowej w rozumieniuart. 45 § 1 k.k.podlegającej przepadkowi, wchodzą zatem również wszelkie wydatki poczynione przez sprawcę na uzyskanie przedmiotu pochodzącego z przestępstwa. Pogląd ten zaaprobowany został również przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku w uzasadnieniu orzeczenia przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania w zakresie środków karnych oraz znalazł swoje uzasadnienie w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 26 sierpnia 2010 roku w sprawie I KZP 12/10.
Jeśli chodzi o przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej przez pośrednika, to będzie nią tylko np. zapłata (wynagrodzenie), jaką otrzymał sprawca takiego czynu za przewóz czy przekazanie narkotyków do dalszego obrotu – zapłata za pośrednictwo.
Sąd Najwyższy wyraził pogląd, który tutejszy Sąd w pełni podziela, iż ratio legisart. 45 § 1 k.k.sprowadza się do tego, że sprawca powinien być pozbawiony korzyści majątkowej, którą osiągnął w rezultacie popełnienia przestępstwa.Zarówno wtedy, gdy pozostaje ona w jego dyspozycji w postaci konkretnych przedmiotów, w tym środków płatniczych, jak i wtedy, gdy w toku postępowania karnego nie ustalono, że sprawca posiada materialny substrat korzyści. Znaczenie ma to tylko, jaką korzyść sprawca efektywnie pozyskał, a nie to jak z nią postąpił, w szczególności czy włada nią w czasie orzekania przez sąd w procesie karnym (por. wyrok SN z dn. 31.10.2017r., V KK 189/17, LEX). Orzeczenie przepadku korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa nie wymaga zatem poczynienia uprzednich ustaleń co do tego, czy sprawca w chwili orzekania dysponuje konkretnymi wartościami mogącymi stanowić przedmiot przepadku tej korzyści. Stosowanie przepisuart. 45 § 1 k.k.ma przecież w prostej drodze prowadzić do tego, aby skutecznie pozbawiać sprawców korzyści majątkowych odniesionych z przestępstwa. Przyjęcie odmiennej wykładni tego przepisu, uzależniającej orzeczenie przepadku równowartości korzyści majątkowych osiągniętych z przestępstwa od ustalenia tego, czy sprawca jeszcze taką korzyścią dysponuje, nie znajduje żadnego potwierdzenia w treści stosunkowo prosto sformułowanego przepisuart. 45 § 1 k.k.Nie ma także żadnego racjonalnego uzasadnienia, aby tak interpretować ten przepis, gdyż mogłoby to prowadzić do nieuprawnionego premiowania osób, które dla uniknięcia przepadku ukrywałyby korzyści majątkowe pochodzące z przestępstwa. Uzależnienie możliwości orzeczenia przepadku korzyści majątkowej lub jej równowartości od ustalenia czy sprawca w chwili orzekania jest w ich posiadaniu pozostaje w istocie wbrew treściart. 45 § 1 k.k.
Przepadek korzyści majątkowej albo jej równowartości orzeka się wobec współsprawców przestępstwa w częściach, w jakich według dokonanych ustaleń faktycznych osiągnięta wspólnie korzyść majątkowa im przypadła. Zatem, przy współsprawstwie i jednej korzyści majątkowej, orzekając wobec skazanych przepadek równowartości korzyści majątkowej należy ją dzielić pomiędzy współsprawców.
Sąd był zatem zobligowany do orzeczenia co do skazanych, w odniesieniu do każdego z przypisanych im czynów, orzeczenia środka karnego w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowej. Podlegająca przepadkowi korzyść majątkowa, którą skazani osiągnęli z popełnienia przypisanych im przestępstw, w rozumieniuart. 45 § 1 k.k., to ekwiwalent wyrażony pieniężnie, odpowiadający kwocie cen sprzedaży poszczególnych ilości marihuany (nie wyłączając ceny uprzedniego zakupu tego środka przez skazanych), zaś w przypadkuK. W.wynagrodzenia za przewóz marihuany (pośrednictwo).
Równowartość korzyści osiągniętych bezpośrednio z popełnionych przez skazanych przestępstw Sąd obliczył na podstawie kwot finalnej wartości marihuany zbywanej przez skazanych na terenie Wielkiej Brytanii. Za równowartość korzyści osiągniętych z przestępstwa Sąd przyjął bowiem ekwiwalent pieniężny odpowiadający kwocie uzyskanej ze zbycia marihuany w ilości określonej w poszczególnych przypisanych skazanym czynach.
Sąd przyjął, iż wartość jednego kilograma narkotyków, która sprzedawana była przez skazanych na terenie Wielkiej Brytanii wynosiła3.000 funtów.
W celu prawidłowego przeliczenia tej wartości na walutę polską w stosunku do określonego przestępnego zachowania skazanych w okresie, w jakim przypisany został im poszczególny czyn zabroniony, Sąd skorzystał z danych publikowanych w portalu informacyjno-biznesowym:(...)(średnioważone kursy walut obcych w złotych liczone za poszczególne miesiące, dane za lata 2006-2009). W ten sam sposób Sąd dokonał przeliczenia wartości euro kwoty, którą otrzymał za pośrednictwoK. W..
Sąd dokonał analizy dat popełnienia poszczególnych czynów przypisanych skazanym oraz analizy danych dotyczących średnioważonych kursów funtów za te czyny w przypisanych okresach. Sposób obliczenia przedstawiał się następująco: za czyn I oskarżenia przypisanyA. G. (2)w punkcie I wyroku: skazany w drugiej połowie 2006 roku wziął udział w obrocie nie mniej niż 250 gramów marihuany, średni kurs funta za okres czerwiec – grudzień 2006 roku wynosił 5,77 zł, co daje 4.327,50 zł uzyskanej korzyści majątkowej. Sąd przyjął ten sposób obliczenia co do każdego czynu przypisanego skazanym w prawomocnym wyroku, ze szczegółowym uwzględnieniem dat popełnienia tych czynów, średnich kursów funtów za te czyny, jakie obowiązywały w przypisanych okresach.
Sąd nie uwzględnił w powyższych wyliczeniach czynów przypisanych skazanemuA. G. (2)w punktach IV i XII wyroku, albowiem czynów tych skazany dopuścił się w stadium usiłowania, co oznacza, że nie uzyskał bezpośrednio z ich popełnienia korzyści majątkowych.
Mając na uwadze, że poszczególne czyny, przypisane skazanym w wyroku popełnione zostały zarówno wspólnie i w porozumieniuA. G. (2)zŁ. G. (1), jak i niektóre przezA. G. (2)bez udziałuŁ. G. (1), Sąd dokonał szczegółowej analizy czynów przypisanych skazanym w ciągach przestępstw oraz czynów przypisanych skazanym z osobna.
Uwzględniając zaś rolę skazanych w przestępczym procederze Sąd ustalił następujące proporcje uzyskanych przez nich korzyści majątkowych:A. G. (2)otrzymał 90% korzyści uzyskanych wspólnie zŁ. G. (1), zaśŁ. G. (1)10% tej korzyści. Nadto,A. G. (2)doliczyć należało w całości kwoty, które uzyskał z obrotu marihuaną bez udziałuŁ. G. (1). Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego możliwe było ustalenie roli i udziału skazanych, jakie pełnili w przestępczym procederze. Niewątpliwie osiągali oni z popełnionych przestępstw korzyści majątkowe, utrzymywali się z przestępczej działalności.A. G. (2)osiągał największe zyski, to on decydował o zakupach, wydatkach, wynagrodzeniu współsprawców. Decydował kiedy, za ile, od kogo kupić marihuanę, kto, kiedy, dokąd ma ją wywieźć, komu ją przekazać i ile pieniędzy uzyskać ze sprzedaży. Skazany kupował samochody na użytek przestępczej działalności, ponosił koszty założenia instalacji gazowej, ubezpieczenia pojazdów, pokrywał wydatki związane z przejazdami, opłacał wynajem domów w Holandii i Wielkiej Brytanii. Dodatkowo, pieniądzeA. G. (2)przeznaczał na budowę domu wŁ.Hucie. Jego rola w przestępczym procederze była zatem wiodąca. RolaŁ. G. (1)była jedynie „pomocnicza”, na co wskazują zeznania świadków, którzy podali, żeŁ. G. (1)jedynie pomagałA. G. (2), nie było tak, że dzieli się oni choćby połową zysków. NawetA. G. (2)wyjaśnił, żeŁ. G. (1)wprawdzie utrzymywał się z przestępczego procederu, jednakże jego korzyścią majątkową było co najmniej darmowe utrzymanie, przejazdy m.in. do Polski dostęp do bezpłatnej marihuany itp. Nie były to zatem porównywalne korzyści majątkowe w stosunku do tych uzyskanych przezA. G. (2).
Mając powyższe na uwadze Sąd dokonał następujących wyliczeń:
- za ciąg przestępstw przypisanyA. G. (2)w punkcie XXXI wyroku, skazany wziął udział w obrocie narkotykami wspólnie zŁ. G. (1)– za kwotę 10.043.377,50 zł, z której 90% należało przypisaćA. G. (2), tj. kwotę9.039.039,75 złjako równowartość osiągniętej korzyści majątkowej;
- za ciąg przestępstw przypisanyA. G. (2)w punkcie XXXIII wyroku, skazany wziął udział w obrocie marihuaną za kwotę 616.020 złotych, wobec tego, że czyny wchodzące w ten ciąg przestępstw popełnione zostały przez skazanego bez udziałuŁ. G. (2),A. G. (2)Sąd przypisał całą kwotę616.020 złjako równowartość osiągniętej korzyści majątkowej;
- za ciąg przestępstw przypisanyA. G. (2)w punkcie XXXV wyroku, skazany w ramach tego popełnił czyny zabronione bez udziałuŁ. G. (1)– w kwocie270.115,68 złoraz wspólnie zŁ. G. (1)– w kwocie 95.970 zł, z której 90% należało przypisaćA. G. (2), tj. kwotę86.373 zł. Łącznie, za ciąg przestępstw przypisany w tym punkcie wyrokuA. G. (2)uzyskał korzyść majątkową w wymiarze356.488,68 zł;
- za czyn przypisanyA. G. (2)w punkcie XVIII wyroku – kwotę132,60 zł, którego to czynu skazany dopuścił się bez udziałuŁ. G. (1).
W odniesieniu doŁ. G. (1)Sąd dokonał następujących wyliczeń:
- za ciąg przestępstw przypisany skazanemu w punkcie LIII wyroku, którego skazany dopuścił się wspólnie zA. G. (2), uzyskano ze sprzedaży marihuany kwotę 10.135.020 zł, z której 10% należało przypisaćŁ. G. (1), tj. kwotę1.013.502 zł;
- za czyn przypisany skazanemu w punkcie XXXIX wyroku, którego skazany dopuścił się wspólnie zA. G. (2), uzyskano ze sprzedaży marihuany kwotę 4327,50 zł, z której 10% należało przypisaćŁ. G. (1), tj. kwotę432,75 zł.
OdnośnieK. W., który wyjaśnił, że za przewiezienie marihuany zarobił kwotę 200 euro, Sąd ustalił, mając na względzie ciąg przestępstw przypisany skazanemu w punkcie CII wyroku, czyny popełnione w czerwcu 2009 roku i w drugiej połowie 2009 roku, kiedy to średni kurs waluty euro w okresie czerwiec – grudzień 2009 roku wynosił 4,23 zł, iż równowartość korzyści majątkowej osiągniętej przezK. W.z popełnienia przestępstwa, której należało orzec przepadek wyniosła846 zł.
Wskazać należy, iż oskarżyciel publiczny niezasadnie wniósł o orzeczenie wobecA. G. (2)równowartości przepadku korzyści majątkowych w kwocie 12.682.500,00 zł za popełnienie przestępstw narkotykowych oraz wobecŁ. G. (1)równowartości przepadku korzyści majątkowych w kwocie 10.383.750,00 zł za popełnienie przestępstw narkotykowych. Powyżej wskazano, że przy współsprawstwie i jednej korzyści majątkowej, orzekając przepadek równowartości korzyści majątkowych, należy ją podzielić między współsprawców. W przypadku przestępstwa popełnionego w konfiguracji wieloosobowej przepadek korzyści powinien być orzeczony w częściach odpowiadających udziałom, jakie przypadły współdziałającym. Orzeczenie środka karnego w sposób, w jaki wywiódł prokurator, prowadziłoby do pomnożenia uzyskania przez sprawców korzyści majątkowych, a to z kolei prowadziłoby do nieuzasadnionego zwielokrotnienia korzyści. Na podstawieart. 45 § 1 k.k.należy orzec przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa przez skazanych, przy czym przepadek ten musi precyzyjnie odzwierciedlać zysk skazanego i odpowiadać kwocie jaką rzeczywiście osiągnął on z popełnienia przestępstwa. SkazaniA. G. (2)iŁ. G. (1)działali ze sobą wspólnie i w porozumieniu (nieliczne tylko czyny zostały popełnione przezA. G. (2)bez udziałuŁ. G. (1)), a zatem korzyści majątkowe były przez nich dzielone między siebie. Zatem żaden z nich nie osiągnął zysku w postaci 100% uzyskanych korzyści. Wnioski prokuratora dotyczą natomiast takich właśnie wartości. Stanowisko takie wyrażone zostało również w uzasadnieniu orzeczenia Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, zawierającego wytyczne dla tutejszego Sądu w zakresie ponownego rozpoznania sprawy. Trudno zgodzić się zatem ze stanowiskiem oskarżyciela publicznego.
W mowach końcowych prokurator wniósł ponadto o orzeczenie wobec skazanych przepadku: wobecA. G. (2)kwoty 1.165.523,00 zł, wobecŁ. G. (1)kwoty 443.940,00 zł - jako przepadku równowartości korzyści majątkowych osiągniętych z przestępstw prania brudnych pieniędzy.
Sąd nie podzielił argumentacji prokuratora i nie orzekł dodatkowo przepadku równowartości korzyści majątkowych na podstawieart. 299 § 7 k.k., albowiem prowadziłoby to do dwukrotnego przepadku tej samej korzyści, na dwóch różnych podstawach prawnych. Kwestia ta poddana została już analizie przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku w orzeczeniu przekazującym sprawę do rozpoznania tutejszemu Sądowi. Sąd Apelacyjny w Gdańsku przytoczył i zgodził się ze stanowiskiem wyrażonym przez Sąd Najwyższy z dnia 26 sierpnia 2015 roku w sprawie V KK 20/15 (LEX nr 1784533), gdzie stwierdzono, że w procesie dotyczącym zarzutu zart. 299 § 1 k.k.przedmiotem postępowania może być szersza działalność sprawcy przestępstwa bazowego, który dąży do udaremnienia lub znacznego utrudnienia stwierdzenia przestępnego pochodzenia korzyści mających postać dóbr wymienionych w tym przepisie, wygenerowanych pośrednio lub bezpośrednio z popełnienia czynu zabronionego. Obszar przestępczej działalności polegającej na "praniu brudnych pieniędzy" może być przecież szerszy niż ustalony w procesie dotyczącym przestępstwa bazowego. Także lokowanie środków pochodzących z czynu zabronionego stanowiącego przestępstwo bazowe może przynieść zysk będący korzyścią pochodzącą pośrednio z tego czynu. Jeżeli się udowodni, że rozmiary korzyści sprawcy czynu zart. 299 § 1 k.k.były większe niż korzyść ustalona w toku postępowania o czyn jednostkowy, a jej przyrost - przynajmniej w jakiejś części - został uzyskany przy wykorzystaniu środków pochodzących z popełnienia czynu zabronionego, to istnienie przesłanki do niezależnego stosowania dyrektywy zawartej w przepisieart. 299 § 7 k.k.- nie może budzić wątpliwości. Nie ma zatem normatywnych podstaw do wyeliminowania możliwości odrębnego orzekania na podstawieart. 299 § 7 k.k.przepadku przedmiotów, korzyści lub ich równowartości wobec sprawców tzw. przestępstwa bazowego.
W przedmiotowej sprawie istotne znaczenie ma proceder polegający na tym, że ze sprzedaży marihuany uzyskane funty zamieniane były następnie na euro, a przeznaczeniem tych środków był dalszy zakup marihuany w Holandii. Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Gdańsku, środki te wracały zatem do obrotu.Nie jest zatem tak, że rozmiary korzyści osiąganych z przestępstw zart. 299 § 1 k.k.były większe od osiąganych z przestępstw bazowych – tj. z przestępstw z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Nie może też ujść uwadze, że Sąd Apelacyjny w Gdańsku w stosunku do wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku w sprawie XIV K 293/11 stwierdził obrazę przepisu prawa materialnego polegającego na nie orzeczeniu środka karnego w postaci przepadku równowartości korzyści majątkowych osiągniętych przez oskarżonych z popełnionych przestępstw – wyłącznie co do przepisuart. 45 § 1 k.k.
Sąd nie podzielił również sposobu obliczenia przepadku równowartości korzyści majątkowej odK. W.przez oskarżyciela publicznego, który wniósł o orzeczenie przepadku względem tego skazanego w kwocie 210.000 zł na podstawieart. 45 § 1 k.k.Sąd podzielił sposób wyliczenia wartości tego środka przyjęty przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku, jako jedyny słuszny i możliwy. Jak ustalono,K. W.był jedynie pośrednikiem, a zatem nie należy traktować go jak skazanychA. G. (2)iŁ. G. (1), którzy brali udział w obrocie marihuaną.  Korzyść, którą osiągnąłK. W., stanowiła zapłata, jaką uzyskał on za przekazanie narkotyków do dalszego obrotu – zapłata za pośrednictwo.
W punktach I-III wyroku Sąd orzekł od skazanychA. G. (2),Ł. G. (1)iK. W.o środkach karnych w postaci nawiązek - na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii - na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii, uznając to jako element wychowawczy kary. W myśl tego przepisu, za przestępstwo określone wart. 53 – 63, sąd może orzec na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii nawiązkę w wysokości do 50.000,00 złotych. O jej wysokości w konkretnym przypadku powinny decydować ogólne zasady wymiaru kary wymienione wart. 53-56 k.k.Sąd przyjął ustalenia poczynione w tym zakresie przez Sąd I instancji, które zweryfikowane zostały w postępowaniu odwoławczym przez Sąd II instancji. Mając na uwadze treść przytoczonego przepisu oraz możliwości zarobkowe i stan majątkowy skazanych, a także stopień ich zawinienia w popełnieniu przypisanych im czynów, Sąd orzekł nawiązki w następującej wysokości:
- wobecA. G. (2): za ciąg przestępstw zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 rokuprzypisany w punkcie XXXI wyroku Sądu I instancji nawiązkę w kwocie 3.000 zł, za ciąg przestępstw zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 rokuprzypisany w punkcie XXXIII wyroku nawiązkę w kwocie 400 zł, za ciąg przestępstw zart. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 rokuprzypisany w punkcie XXXV wyroku nawiązkę w kwocie 400 zł, za czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 rokuprzypisany w punkcie XVIII wyroku nawiązkę w kwocie 100 zł;
- wobecŁ. G. (1): za czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 rokuprzypisany w punkcie XXXIX wyroku 11 nawiązkę w kwocie 100 zł, za ciąg przestępstw zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 rokuprzypisany w punkcie LIII wyroku nawiązkę w kwocie 2.000 zł;
- wobecK. W.za ciąg przestępstw zart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku(przypisany w punkcie CII wyroku nawiązkę w kwocie 500 zł.
Jednocześnie Sąd miał na uwadze, iż, zgodnie z zaleceniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, kształtując wysokość nawiązek, nie można nie mieć na względzie nałożonych na skazanych istotnych obciążeń finansowych w wyniku orzeczenia przepadku równowartości korzyści osiągniętych z popełnienia przestępstw. Zdaniem Sądu orzeczone nawiązki wzmocnią wychowawcze oddziaływanie kary.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 626 § 1 k.p.k.iart. 624 § 1 k.p.k., zwalniając skazanych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Sąd uwzględnił sytuacje materialne i możliwości zarobkowe skazanych, a także nałożone na nich obowiązki o charakterze finansowym.