Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII Gz 238/18
Data wyroku: 2018-12-20 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Artur Fornal, Elżbieta Kala, Marek Tauer
Słowa kluczowe: Postępowanie odwoławcze
Podstawa prawna: art. 370 w zw. z art. 397§2 kpc

Sygn. akt VIII Gz 238/18

POSTANOWIENIE
Dnia 20 grudnia 2018 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy
w składzie:
Przewodniczący: SSO Artur Fornal (sprawozdawca)
Sędziowie:   SO Elżbieta Kala
SO Marek Tauer
po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2018 r. w Bydgoszczy
na posiedzeniu niejawnym
w sprawie z powództwaM. R.
przeciwko(...)wG.orazR. K.
na skutek zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 1 lutego 2018 r. (sygn. akt VIII GC 1754/16)
p o s t a n a w i a:
oddalić zażalenie.
Elżbieta Kala Artur Fornal Marek Tauer

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 lutego 2018 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy, po zwróceniu pozwanym wniosków o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia i uiszczenia opłaty, odrzucił zażalenie pozwanych na postanowienie tego Sądu z dnia 8 września 2017 r. w przedmiocie odrzucenia apelacji pozwanych.
W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że odpis ww. postanowienia o odrzuceniu apelacji doręczono pozwanym w dniu 20 września 2017 r., co zaś złożyli zażalenie już po upływie tygodniowego terminu, bowiem w dniu 28 września 2017 r. Skarżący wnieśli wprawdzie o przywrócenie terminu (zarówno do wniesienia zażalenia, jak i uiszczenia opłaty), wezwani jednak do usunięcia braków formalnych m.in. poprzez dokonanie czynności procesowych, których dotyczyły te wnioski, nie uczynili tego w terminie. Z tego względu ww. wnioski o przywrócenie terminu podlegały zwrotowi (art. 169 § 3w zw. zart. 130 § 1 k.p.c.), samo zaś zażalenie odrzuceniu jako wniesione po upływie ustawowego terminu (art. 370w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.).
Pozwani złożyli zażalenie na powyższe postanowienie zaskarżając je w całości. Wskazali, że w sprawie konieczne było przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia i uiszczenia opłaty, podnieśli także, że operator poczty nie przestrzega zasady doręczania przesyłek osobom upoważnionym do ich odbioru (w siedzibie pozwanej spółki znajdują się też inne podmioty prowadzące tam działalność).
W uzupełnieniu zażalenia skarżący podnieśli, że przesyłki sądowe są odbierane przeważnie przez pozwanegoR. K., które od wielu lat ma leczyć się psychiatrycznie (ostatnio jego stan miał się bardzo pogorszyć). Z tych względów pozwany ma zapominać się, pozostawiać rzeczy w nieodpowiednich miejscach itp.
Zawarty w ww. zażaleniu (złożony w dniu 13 lutego 2018 r.) wniosek pozwanych o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia oraz terminu do uiszczenia opłaty od apelacji Przewodniczący w Sądzie Rejonowym zwrócił zarządzeniem z dnia 26 września 2018 r., wobec tego, że pomimo wezwania pozwani nie usunęli jego braków formalnych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Zażalenie pozwanych nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisemart. 370w zw. zart. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.Sąd pierwszej instancji obowiązany jest odrzucić zażalenie wniesione po upływie przepisanego terminu.
Sąd Rejonowy prawidłowo uznał, że skoro odpis postanowienia z dnia 8 września 2017 r. w przedmiocie odrzucenia apelacji doręczony został każdemu z pozwanych w dniu 20 września 2018 r. (zob. k. 87 i 88 akt), to przewidziany wart. 394 § 2 k.p.c.tygodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął bezskutecznie z końcem dnia 27 września 2018 r. Słusznie zatem zażalenie złożone (nadane na poczcie) dopiero w dniu 28 września 2018 r. podlegało odrzuceniu jako spóźnione (zob. k. 89 – 92 akt).
Nie można przy tym zakwestionować skuteczności wskazanych wyżej doręczeń, skoro skierowane do pozwanych przesyłki odebrał osobiście pozwanyR. K.– w imieniu własnym, a także jako upoważniony pracownik drugiego z pozwanych- (...)(art. 133 § 1 i 2 k.p.c.;zob. k. 88 akt). Ponadto złożone w sprawie wnioski pozwanych o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, a także uiszczenia opłaty od apelacji, podlegały zwrotowi – stosownie doart. 130 § 2 k.p.c.– wobec tego, że w terminie nie zostały usunięte ich braki formalne dotyczące dokonania czynności procesowych w postaci wniesienia środka zaskarżenia (apelacji), który powinien także zostać należycie opłacony, co ostatecznie nie nastąpiło (zob. k. 114, 223 akt; a także m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2008 r., V CZ 44/08, OSNC-ZD 2009, Nr 2, poz. 55). Sąd nie mógł zatem przystąpić do merytorycznej oceny zasadności wniosku o przywrócenie terminu bowiem warunkiem formalnym takiego wniosku jest – stosownie doart. 168 § 1w zw. zart. 169 § 3 k.p.c.– równoczesne skuteczne dokonanie czynności procesowej, której wniosek dotyczy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 kwietnia 2014 r., IV CZ 13/14, LEX nr 1472171).
Mając to na uwadze Sąd Okręgowy oddalił zażalenie na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.
Elżbieta Kala Marek Tauer Artur Fornal