Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku
X Wydział Karny
Sygnatura akt: X K 15/18
Data wyroku: 2018-06-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adrianna Kłosowska

Sygn. akt:X K 15/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
G., dnia 28 maja 2018 roku
Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku X Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Adrianna Kłosowska
Protokolant: Anna Chylińska
przy udziale Prokuratora Prokuratury(...)del. Do Prokuratury Krajowej wG.
po rozpoznaniu w dniach 5 kwietnia 2018 roku i 17 maja 2018 roku na rozprawie
sprawyG. C., synaZ.iE.,ur. (...)wG.,PESEL (...)
oskarżonego o to, że :
w okresie od daty bliżej nieustalonej – nie wcześniej niż 10.09.2011r. do 18.10.2011r. wP., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając wspólnie i w porozumieniu z ustalona osobą i innymi nieustalonymi osobami, pomagał w ukryciu samochodu markiS. (...)onr rej. (...), nr VIN(...), wartości 15000 zł uzyskanego z kradzieży w dniu 10.09.2011r. weW., w ten sposób, że przekazał pojazd ustalonej osobie, a następnie dokonywał jego demontażu, celem zbycia lub wykorzystania części samochodu, czym działał na szkodę(...) SA,
tj. o czyn zart. 291 § 1 k.k.

orzeka:

I
oskarżonegoG. C.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu, który kwalifikuje zart. 291 § 1 k.k.i skazując go za ten występek, na mocyart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 33 § 1 i 3 kkwymierza oskarżonemu karę grzywny w liczbie 500 (pięćset) stawek dziennych i wysokości 20 zł (dwadzieścia złotych) za jedną stawkę;

II
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary grzywny zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wonności w sprawie od dnia 24.01.2012r. godz. 7.20 do dnia 25.01.2012r. godz. 11.30, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dziennym stawkom grzywny;

III
na mocyart. 626 § 1 k.p.k.,627 k.p.k.w zw. zart. 616 § 1 i 2 k.p.k.w zw. zart. 1, art. 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity Dz. U. z 1983 r. nr 49 poz. 223 z późn. zm.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania, tj. wydatki w kwocie 2.806,70 zł (dwa tysiące osiemset sześć złotych 70/100) oraz obciąża go opłatą w kwocie 1.000 zł (jeden tysiąc złotych).

Sygn. akt X K 15/18

UZASADNIENIE
W oparciu o zgromadzony i ujawniony na rozprawie głównej materiał dowodowy Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W godzinach nocnych w dniu 10 września 2011 roku weW.przyul. (...)dokonano kradzieży z włamaniem pojazdu markiS. (...)onr rej. (...)i nr VIN:(...)należącego doJ. K., którym ten wraz z rodzina przejechał na wakacje nad morze. W skradzionym pojeździe znajdowały się nadto przedmioty prezentujące wartość około 1.500zł. Łączna wartość strat, jakie w wyniku tego zdarzenia poniósłJ. K.wyniosła 16.500 zł.

Dowody: zeznania świadkaJ. K.k. 102-104; zeznania świadkaR. K.k. 109-110; zeznania świadkaA. K. (1)k. 113-114; zeznania świadkaB. Z.k. 116-117; kopia dowodu rejestracyjnego k. 10-10v.

W dniu 22 września 2011 roku narzeczonaG. L.K.nabyła pojazd markiS. (...)onr rej. (...), rok produkcji 2003, koloru niebieskiego. W momencie zakupu samochód ten nie był sprawny z uwagi na uszkodzenia jego przedniej części, do jakich doszło na skutek mającego miejsce w dniu 24 maja 2011 roku wypadku. Chcąc dokonań niezbędnych napraw w samochodzieL. K.,G. C.nabył od nieustalonej osoby pojazd markiS. (...)onr rej. (...)i nr VIN:(...), zamierzając wymontować z niego potrzebne części. W trakcie zakupu wskazany samochód był już unieruchomiony. Przed dokonaniem wskazanego zakupuG. C.w żaden sposób nie zweryfikował pochodzenia pojazdu, nadto nie zawarł umowy pisemnej ze zbywcą, nie otrzymał dokumentów związanych z pojazdem i uiścił za niego jedynie 2.000 zł tytułem ceny.

Dowody: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoG. C.k. 162; częściowo wyjaśnieniaA. K. (2)k. 73, 74, 75-80, 145-147, 171-174, 195-196, 448-449; umowa sprzedaży z dnia 22 września 2011 roku k. 219; protokół oględzin akt Ds. 129/11 oraz X K 848/11 k. 358-375.

Po dokonaniu zakupu pochodzącego z kradzieży na szkodęJ. K.pojazdu,G. C.umówił się ze swoim sąsiadem –A. K. (2), że w ramach przysługi sąsiedzkiej, ten udostępni mu nieużywaną szklarnię, aby mógł tam przechowaćS. (...)onr rej. (...)i nr VIN:(...)i przeprowadzić prace polegające na wymontowaniu z niej części.
W kolejnych dniachG. C.demontował pojazd markiS. (...)onr rej. (...)i nr VIN:(...). Na jego prośbęA. K. (2)zdemontował we wskazanym pojeździe zawieszenie z silnikiem, które to części zabrałG. C.. W dalszej kolejności doszło do pocięcia karoserii pojazdu, przy czym, w tym przypadkuA. K. (2)pomógłG. C.zawożąc pozyskane w ten sposób części do warsztatu, gdzie naprawiany był samochód, na potrzeby naprawy któregoG. C.kupił auto pochodzące z kradzieży. Z warsztatuA. K. (2)zabrał zaś uszkodzony silnik wraz ze skrzynią biegów, który zawiózł i złożył w szklarni, wraz z pozostałymi rzeczami sąsiada.
W tym czasieA. K. (2)wynajmował różnym osobom należące do siebie pomieszczenia gospodarcze celem przechowywania w nich pochodzących z kradzieży pojazdów.
W dniu 18 października 2011 roku w toku czynności prowadzonych celem ustalenia członków zorganizowanej grupy przestępczej zajmującej się kradzieżami pojazdów, śledczy dokonali przeszukania na terenie posesjiA. K. (2), ujawniając tam m.in. części pojazdu markiS. (...)onr rej. (...)i nr VIN:(...)pozostawione tam wcześniej przezG. C..

Dowody: częściowo zeznaniaA. K. (2)k. 73, 74, 75-80, 145-147, 171-174, 195-196, 448-449; częściowo wyjaśnienia oskarżonegoG. C.k. 162; częściowo wyjaśnieniaT. K.k. 18-35; częściowo wyjaśnieniaR. A.k. 178-180; protokół oględzin wraz z dokumentacja zdjęciową k. 39a-54; opinia kryminalistyczna nr(...)k. 258-290, 407-412; opinia z zakresu badań mechanoskopijnych k. 139-143.

Samochód markiS. (...)onr rej. (...); rok produkcji 2003; koloru niebieskiego, należący doL. C., naprawiany był przezG. C.na przełomie września i października 2011 roku i faktycznie wyłącznie przez niego użytkowany, został następnie sprzedany w dniu 15 listopada 2015 rokuJ.iS. Z., za cenę 8.500 zł. Przeprowadzeniem rzeczonej transakcji zajmował się przy tymG. C.. Sprzedany samochód, po jego przerejestrowaniun otrzymał tablice rejestracyjne o wyróżniku(...).

Dowody: zeznania świadkaJ. Z.k. 377-378; umowa sprzedaży z dnia 15 listopada 2015 roku k. 299; dokumenty związane z rejestracją pojazdu k. 292-299; opinia kryminalistyczna nr(...)k. 258-290, 407-412.

Słuchany w toku postępowania przygotowawczego w charakterze podejrzanegoG. C.oświadczył, iż rozumie treść stawianych mu zarzutów i nie przyznaje się do popełniania zarzucanego mu czynu. Podał, że wprawdzie części znalezione uA. K. (2)należały do niego, jednak zostały w takim stanie zakupione przez oskarżonego na giełdzie wP., za – w jego ocenie – cenę adekwatną.
Z uwagi na wymóg zwięzłości uzasadnienia wynikający zart. 424 § 1 k.p.k.odstąpiono od cytowania całości wyjaśnień odstępując do wskazanych poniżej kart akt postępowania.

Vide: w yjaśnienia oskarżonegoG. C.k. 162.

G. C.ma wykształcenie zawodowe. Jest żonaty. Pracuje w charakterze brygadzisty osiągając z tego tytułu dochód w wysokości 3.000 zł miesięcznie. Stan jego zdrowia jest dobry. Nie był leczony psychiatrycznie, nieurologicznie, ani odwykowo. Nie był uprzednio karany.

/dowody:  dane o karalności k. 433;

dane osobopoznawcze k. 161/

Sąd zważył, co następuje:

Poddając szczegółowej analizie przeprowadzone i ujawnione w toku rozprawy głównej dowody, Sąd doszedł do przekonania, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w pełni uzasadnia przypisanie oskarżonemuG. C.sprawstwa zarzucanego mu czynu.
Do dokonania ustaleń w przedmiocie okoliczności, w jakich utracony został pojazd markiS. (...)onr rej. (...)i nr VIN:(...), jak i w przedmiocie jego wartości przyczyniły się zeznaniaJ. K.,R. K.,A. K. (1)iB. Z.. Jako niekwestionowane w toku niemniejszego postępowania nie budziły one wątpliwości, Sąd uznał je zatem za miarodajne dowody na przytoczone okoliczności.
Podobnie oceniono zeznaniaJ. Z.. Wskazał on w jaki sposób wszedł w posiadanie pojazdu markiS. (...)koloru niebieskiego zarejestrowanego naL. K.(następnieC.), zaznaczając, że wszelkie szczegóły umowy sprzedaży były ustalane z mężem właścicielki –G. C.. Zeznania świadka przyczyniły się do odtworzenia dalszych losów pojazdu, który w dniu 22 września 2011 roku kupiłaL. C.i w konsekwencji ustalenia, czy w istocie części pochodzące z samochodu skradzionego na szkodęJ. K.posłużyły do naprawienia tego pojazdu.
Istotne znaczenie dla sprawy miały zeznania złożone przezA. K. (2)– sąsiada, który umożliwił oskarżonemu przechowywanie unieruchomionego pojazdu markiS. (...)onr rej. (...)i nr VIN:(...)w swojej nieużywanej zgodnie z przeznaczeniem szklarni. Na wstępie podkreślenia wymaga jednak, iż w dużej mierze zeznania w/w dotyczyły innych kwestii aniżeli okoliczności popełniania przez oskarżonego zarzucanego mu czynu. DepozycjeA. K. (2)nie mające znaczenia dla sprawy zostały przez Sąd pominięte bez ich uprzedniego przeanalizowania. Co zaś tyczy się wyjaśnień i zeznańA. K. (2)w części, w której wskazywał jak w jego szklarni znalazły się części pochodzącej z kradzieżyS. (...)onr rej. (...)i nr VIN:(...)– Sąd doszedł do przekonania, iż najbliższe prawdzie były depozycje złożone w dniu 31 stycznia 2012 roku. Wówczas to świadek wyjaśniając w charakterze podejrzanego we własnej sprawie opisał dokładnie, jakG. C.wszedł w posiadanie samochoduS. (...)koloru niebieskiego (zakupionego następnie przez jego narzeczoną), podając że pojazd ten pochodził z wypadku, w związku z czym wymagał licznych napraw. Jego twierdzenia w tym zakresie korespondowały zaś z materiałem pochodzącym z akt sprawy Ds. 129/11 Prokuratury Rejonowej w Pruszczu Gdańskim, jak i wskazaniami pkt. 1 umowy sprzedaży z dnia 22 września 2011 roku. Ponadto podał on wówczas, że wyraził zgodę na przechowanie przez oskarżonego, na terenie jego posesji, niesprawnego pojazdu markiS. (...)koloru srebrnego, a nawet pomagał w pozyskiwaniu części z niego i zawożeniu ich do warsztatu, gdzie naprawiono niebieskaS. (...). Z jego twierdzeń w tym zakresie jednoznacznie wynikało, iżG. C.nie zakupił jedynie szczęści samochodowych, lecz niemalże cały pojazd, z którego musiał następnie potrzebne elementy wymontowywać lub wycinać. Wprawdzie zeznając na rozprawieA. K. (2)wycofał się z przytoczonych depozycji argumentując, że 31 stycznia 2012 roku przebywał w Areszcie Śledczym i tam podpisywał wszystko, co mu podłożono. Tłumaczenia te trudno jednak uznać za racjonalne. Świadek sugerował w nich bowiem, że wszystkie podane przez niego we wskazanym dniu szczegóły stanowiły wyłącznie wymysł przesłuchujących go osób. Sąd zauważył jednak, że nie były to informacje uniwersalne, które mogłaby powołać osoba faktycznie nie znająca okoliczności umieszczenia przezG. C., pochodzącego z kradzieży pojazdu w szklarni świadka. W konsekwencji Sąd nie dał wiary słowomA. K. (2)odnośnie spreparowania jego zeznań z dnia 31 stycznia 2012 roku uznając, że zostały podniesione wyłącznie z obawy przed powiązaniem go z przestępczym procederem oskarżonego.
Przechodząc do oceny wiarygodności wyjaśnieńT. K.iR. A.Sąd zauważył, iż w/w zasadniczo nie mieli wiedzy na temat popełniania przez oskarżonego zarzucanego mu występku. W konsekwencji ich zeznania przyczyniały się do zrekonstruowania stanu faktycznego w sprawie wyłącznie w zakresie, w jakim podawali, że w inkryminowanym czasieA. K. (2)przechowywał pochodzące z przestępstw pojazdy. Twierdzenia obu w tym zakresie nie budziły przy tym zastrzeżeń Sądu, samA. K. (2)przyznał bowiem powyższe w swoich depozycjach. Odnośnie pozostałych powoływanych przezT. K.iR. A.okoliczności, jako że miały one związku ze sprawą – Sad pominął je, nie poddając uprzedniej weryfikacji pod kątem ich prawdziwości.
L. C.zd.K.skorzystała z przysługującego jej prawa do odmowy składania zeznań.
Sąd nie znalazł też podstaw, aby podważyć wiarygodność opinii z zakresu badań mechanoskopijnych nr(...). Opinia ta nie budzi w ocenie Sądu wątpliwości. Została ona sporządzona przez biegłego w zakresie jego specjalności zawodowej, zgodnie ze wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia. Zaprezentowane zaś wnioski korespondują z całokształtem materiału dowodowego w zakresie, w jakim został on uznany za wiarygodny. Warto podkreślić, przy tym, iż choć wnioski opinii nie przesądzają o tym, czy przednia cześć pojazdu markiS. (...)nr rej. (...)koloru niebieskiego oraz silnik i skrzynia biegów pochodzą ze skradzionego, wskazanego zarzutem samochodu, biegły stwierdził jednak, że pierwotnie zamontowane one były w pojeździe o fabrycznie srebrnej metalicznej barwie powłoki lakieru. Powyższe w zestawieniu z uznanymi za wiarygodne depozycjamiA. K. (2)pozwoliło przyjąć, że faktycznie niebieskaS. (...)została naprawiona przy pomocy części pochodzących z samochoduJ. K..
W sposób tożsamy oceniono wskazania opinii z zakresu badań mechanoskopijnych nr(...). Również i na została uznana za pełną, jasną i niezawierającą wewnętrznych sprzeczności. Z tych względów, Sąd dokonał ustaleń w powyższym zakresie również na ich podstawie.
Sąd nie znalazł również podstaw do zakwestionowania autentyczności dokumentów min. w postaci: danych o karalności, danych osobopoznawczych, protokołów znajdujących się w aktach sprawy, dokumentacji zdjęciowej, kopii umów i dowodów rejestracyjnych, jak i dokumentów rejestracyjnych pojazdy markiS. (...)koloru niebiskiego. Brak w sprawie innych dokumentów, które mogłyby podważyć autentyczność wymienionych, bądź też zakwestionować ich autorstwo i treści w nich zawarte. Mając ponadto na uwadze zgodność danych wynikających z powyższych dokumentów z treścią zeznań świadka oraz co do zasady wyjaśnień oskarżonego, brak było podstaw do zakwestionowania wiarygodności wskazanych dowodów.
Mając na uwadze przeprowadzoną powyżej analizę materiału dowodowego Sąd uznał, że nie sposób dać wiary wyjaśnieniom oskarżonego. Utrzymywał on w nich bowiem, że zakupił jedynie tylną część samochodu markiS. (...)koloru srebrnego, gdyż planował naprawić przy jej pomocy inne auto, rozbite właśnie z tyłu, którego finalnie jednak nie nabył. Sąd ustalił jednak ponad wszelką wątpliwość, że w tym samym okresie – 22 września 2012 roku narzeczonaG. C.weszła w posiadanie pojazdu markiS. (...)koloru niebieskiego, uszkodzonego wskutek wypadku w przedniej części. Co więcej, zgodnie z niebudzącymi zastrzeżeń depozycjamiA. K. (2),G. C.nie zakupił połowy (tylnej) pojazdu lecz cały i uczynił to właśnie aby naprawić wskazany samochódL. K.(aktualnieC.). Z powyższego wynika zatem, że okoliczność, iż w czasie przeszukania uA. K. (2)ujawniono jedynie tylny fragment karoserii wskazanego zarzutem pojazdu nie wynikał z fakty, iż tylko taką część zakupił oskarżony, lecz z tego, że inne zdołał wcześniej pozyskać i zamontować w aucie zarejestrowanym na swoją narzeczoną. Koncepcja ta jawi się przy tym jako zdecydowanie bardziej prawdopodobna aniżeli ta forsowana przez oskarżonego, w myśl której fakt odkrycia w dniu 18 października 2012 roku jedynie tylnej części pojazdu, w sytuacji gdy niedługo wcześniej przeprowadzana została naprawa przedniej części pojazdu jego partnerki, miało być zbiegiem okoliczności. Sąd przyjął zatem, że w rzeczywistościG. C.zakupił cały pochodzący z kradzieży pojazd, aby wykorzystać go właśnie do naprawieniaS.O. K.(następnieC.). Wersja wydarzeń prezentowana przez oskarżonego została zetem uznana przez Sąd za przytoczoną wyłącznie w ramach przyjętej przez niego linii obrony. W konsekwencji przyjęcia tej konkluzji, za nieprawdziwe uznano też zapewnienia oskarżonego, iż okoliczności, w jakich zakupił samochód markiS. (...)onr rej. (...)i nr VIN:(...)oraz cena, jaką za niego zapłacił, nie wzbudziły jego zastrzeżeń. Skoro bowiem, jak wykazano, oskarżony zakupił cały samochód, nie sposób uznać, że cena 2.000 zł była adekwatna. Co za tym idzie Sąd stwierdził za kompletnie niewiarygodne również zapewnienia oskarżonego, iż nie miał możliwości wywnioskowania na podstawie okoliczności, że przedmiotowy pojazd ten może pochodzić z przestępstwa.
Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego pozwoliła na przypisanie oskarżonemu popełnienia występku zart. 291 § 1 k.k.W okolicznościach niniejszej sprawy ustalono bowiem, iżG. C.w okresie od daty bliżej nieustalonej – nie wcześniej niż 10.09.2011r. do 18.10.2011r. wP., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając wspólnie i w porozumieniu z ustalona osobą i innymi nieustalonymi osobami, pomagał w ukryciu samochodu markiS. (...)onr rej. (...), nr VIN(...), wartości 15000 zł uzyskanego z kradzieży w dniu 10.09.2011r. weW., w ten sposób, że przekazał pojazd ustalonej osobie, a następnie dokonywał jego demontażu, celem zbycia lub wykorzystania części samochodu, czym działał na szkodę(...) SA.
Stosownie do treściart. 291 § 1 k.k.przestępstwa tego dopuszcza się ten, kto rzecz (której wartość przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia, videart. 122 § 1k.w.) uzyskaną za pomocą czynu zabronionego nabywa lub pomaga do jej zbycia albo tę rzecz przyjmuje lub pomaga do jej ukrycia. Paserstwo zart. 291 k.k.jest przy tym przestępstwem umyślnym, może być popełnione zarówno w zamiarze bezpośrednim, jak i ewentualnym. Zamiar sprawcy nakierowany jest na uzyskanie władztwa nad rzeczą, jej przyjęcie, pomoc do zbycia lub ukrycia. Konieczna jest tu zatem świadomość, że rzecz została uzyskana za pomocą czynu zabronionego.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należało stwierdzić, żeG. C.nabywając pojazd markiS. (...)za kwotę 2.000 zł z całą pewnością wiedział w jakim przedziale cenowym można je nabyć i że cena jaką uiścił jest znacznie zaniżona. Niewątpliwe miał zatem świadomość, iż zakupując samochód za taką cenę, nie zawierając umowy pisemnej ze zbywcą, nie otrzymując żadnych dokumentów związanych z pojazdem,G. C.co najmniej przewidywał, że może pochodzić on z przestępstwa kradzieży i godząc się z tym dokonał jego zakupu. Tym samym nabywając przedmiotowy samochód, a następnie ukrywając go w szklarni należącej doA. K. (2), wyczerpał swoim zachowaniem wszystkie znamiona występku zart. 291 § 1 k.k.Nie ulega przy tym również wątpliwości, iż działał wspólnie z innymi osobami.
Zdaniem Sądu, oskarżonemu przypisać można winę w popełnieniu omawianego czynu. Jest on, ze względu na wiek, zdolny do ponoszenia odpowiedzialności karnej, a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dostarcza podstaw do przyjęcia, iż w chwili czynu był niepoczytalny lub znajdował się w anormalnej sytuacji motywacyjnej. Miał dodatkowo obiektywną możliwość zachowania się w sposób zgodny z obowiązującym porządkiem prawnym, czego jednak nie uczynił i z tego tytułu zasadnie postawić można mu zarzut.
Wymierzając oskarżonemu karę za przypisane mu przestępstwo, Sąd uwzględnił wszelkie okoliczności, jakie nakazuje brać pod uwagę przepisart. 53 § 1 kk, zgodnie z którym Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Sąd wziął również pod uwagę zawartą wart. 58 § 1 k.k.zasadę prymatu kar nieizolacyjnych, zgodnie z którą sąd orzeka karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania tylko wtedy, gdy inna kara lub środek karny nie może spełnić celów kary, uwzględniając przy tym, że przestępstwo jakiego dopuścił się oskarżony jest zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 5 lat. W związku z powyższym Sąd wymierzyłG. C.przy zastosowaniuart. 37a k.k.(który omyłkowo nie został wskazany w podstawie wymierzenia kary), na podstawieart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k.karę 500 stawek dziennych grzywny po 20 zł. W ocenie Sądu, wymierzona oskarżonemu kara jest adekwatna zarówno do stopnia jego zawinienia, jak i stopnia społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu. W tym względzie za okoliczności przemawiające na niekorzyść oskarżonego poczytano mu, iż przypisanego paserstwa dopuścił się w pełni umyślnie, czym okazał lekceważący stosunek wobec obowiązujących norm prawnych. Na niekorzyść oskarżonego przemawiał również fakt jego przemyślanego, zaplanowanego i konsekwentnie realizowanego sposobu działania. Jako okoliczność łagodzącą Sąd uwzględnił uprzednią niekaralność oskarżonego oraz fakt, iż zasadniczo oskarżony aktualnie prowadzi ustabilizowany tryb życia, zatem kara pozbawienia wolności byłaby dla oskarżonego nadmiernie surowa. Za adekwatną można było uznać natomiast karę grzywny. W przekonaniu Sądu kara grzywny, jako realna, finansowa dolegliwość, winna stanowić dla oskarżonego bodziec do refleksji nad właściwym, zgodnym z prawem sposobem postępowania w przyszłości. Posiada ona w ocenie Sądu również doniosły walor w zakresie prewencji ogólnospołecznej, kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
W punkcie II wyroku Sąd na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wonności w sprawie w postaci zatrzymania od dnia 24.01.2012r. godz. 7.20 do dnia 25.01.2012r. godz. 11.30, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie równa się dwóm dziennym stawkom grzywny.
Sąd nie orzekał wobec oskarżonego obowiązku naprawienia szkody nawet w części, albowiem zdaniem Sądu obowiązek ten obciąża sprawców kradzieży przedmiotowego pojazdu. Nadto szkoda została pokrzywdzonemuJ. K.zrekompensowana przez ubezpieczyciela. Naprawienie szkody powinno zatem zostać rozliczone w postępowaniu cywilnym (z tytułu regresu) ewentualnie karnym dotyczącym sprawców kradzieży.
W pkt. III wyroku Sąd na podstawieart. 626 § 1 k.p.k.,627 k.p.k.w zw. zart. 616 § 1 i 2 k.p.k.w zw. zart. 3 ust. 1, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity Dz. U. z 1983 r. nr 49 poz. 223 z późn. zm.) zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.000 złotych tytułem opłaty i pozostałe koszty sądowe w kwocie 2806,70 zł. Sąd uznał bowiem, iż nie ma podstaw do zwolnienia oskarżonego od obowiązku poniesienia tych kosztów. Sąd przy rozstrzyganiu tej kwestii kierował się ogólną zasadą sprawiedliwego postępowania, zgodnie z którą każdy, kto przez swoje zawinione zachowanie spowodował wszczęcie postępowania karnego, zobowiązany jest do poniesienia jego kosztów.G. C.jest osobą młodą, zdolną do pracy zarobkowej i osiągającą stały miesięczny dochód, zatem w ocenie Sądu zobowiązanie go do poniesienia wskazanych kosztów nie będzie stanowiło dla niego zbytniego obciążenia.