Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny. Sekcja Odwoławcza
Sygnatura akt: V Ka 266/18
Data wyroku: 2018-09-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sławomir Klekocki
Podstawa prawna: art. 438 pkt 4 kpk

Sygn. akt V .2 Ka 266/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  13 września 2018  r.

    Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

Wydział V Karny Sekcja Odwoławcza
w składzie:
Przewodniczący:SSO Sławomir Klekocki
Protokolant:  Beata Pinior
w obecności  Witolda Janiec Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Rybniku
po rozpoznaniu w dniu 03 września 2018 r.
sprawy:
T. G./G./
synaA.iH.
ur. (...)wR.
oskarżonego zart. 244 kk
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku Wydziału III Karnego
z dnia 12 marca 2018r. sygn. akt III K 429/17
I.utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;
II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnegoR. K.kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych oraz 22 % podatku VAT w kwocie 92,40zł (dziewięćdziesiąt dwa złote czterdzieści groszy), łącznie kwotę 512,40 zł (pięćset dwanaście złotych czterdzieści groszy) tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym;
III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

SSO Sławomir Klekocki
Sygn. akt V.2 Ka 266/18

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 12 marca 2018 r. Sąd Rejonowy w Rybniku uznałT. G.za winnego tego, że w dniu 8 sierpnia 2016 r. wJ.iC., kierował samochodem markiV. (...)nr rej. (...), nie stosując się do zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 21 kwietnia 2016 r., nr III K 911/15 i za to na mocyart. 244 kkw brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 roku w zw. zart. 4 § 1 kkwymierzył mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności.
Na mocyart. 223ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 roku o radcach prawnychzasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii r. pr.R. K.kwotę 720,00 (siedmiuset dwudziestu) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu świadczonej na rzecz oskarżonegoT. G.i kwotę 165,60 (stu sześćdziesięciu pięciu złotych sześćdziesięciu groszy) złotych stanowiącą stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności;
Na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonegoT. G.zaskarżając wyrok w części dotyczącej wymiaru kary zarzucając błędność ustalenia Sądu I instancji , że nie było podstaw do orzeczenia za przestępstwa popełnione przezT. G.kary ograniczenia wolności i za odpowiednią należało uznać karę pozbawienia wolności na okres 4 miesięcy bez zawieszania jej wykonania .
W oparciu o w/w zarzut obrońca oskarżonego wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu kary ograniczenia wolności na okres 4 miesięcy lub co najmniej zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres minimalny.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
apelacja obrońcy oskarżonegoT. G.nie zasługuje na uwzględnienie. Obrońca oskarżonego w swojej apelacji zarzuca sądowi I instancji, że nie wziął pod uwagę okoliczności łagodzących tj. faktu, że za tego rodzaju przestępstwa oskarżony nie był karany, jest osobą młodą. Zdaniem obrońcy oskarżonego nie zostało ustalone, że oskarżony prowadząc samochód stworzył zagrożenie dla ruchu drogowego. Jednak sąd rejonowy w swoim uzasadnieniu wymierzając oskarżonemu bezwzględną karę pozbawienia wolności przy zastosowaniu przepisów względniejszych podkreślił uprzednią karalność oskarżonego k. 155-157 akt w tym skazywanie go na kary pozbawienia wolności co w ogóle wyklucza rozważania co do warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności. Również brak jest przesłanek stosowaniaart. 37 a kki zamiast przewidzianej za to przestępstwo kary pozbawienia wolności orzeczenie kary wolnościowej w myśl tego przepisu. Nie trafny jest również zarzut, że sąd I instancji ustalenie, że oskarżony prowadząc samochód stworzył zagrożenie w ruchu drogowym. Skoro wyrokiem Sądu Rejonowego w Rybniku w sprawie o sygn. akt III K 911/15 orzeczono wobec oskarżonego środek karny zakazu prowadzeni a pojazdów mechanicznych dożywotnio, to z całą pewnością prowadzenie pojazdu przez oskarżonego bez uprawnień stanowi zagrożenie bezpieczeństwa dla innych uczestników ruchu drogowego. Wymierzonej oskarżonemu przez sąd I instancji kary 4 miesięcy pozbawienia wolności nie można uznać za rażąco niewspółmierną. Podkreślić należy, że przestępstwo zart. 244 kkjest zagrożone  karą pozbawienia wolności do lat 3 w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r. Sąd I instancji wymierzył oskarżonemu zatem karę w dolnych granicach zagrożenia, mając na uwadze fakt uprzedniej karalności oskarżonego i jego dotychczasowy tryb życia. Zarzut rażącej niewspółmierności kary podniesiony przez obrońcę oskarżonego w tej sytuacji nie zasługuje na uwzględnienie. W tej kwestii wypowiedział się Sąd Apelacyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 20.09.2001 r. sygn. II AKa 154/01Prok. i Pr.-wkł.2002/11/29... który stwierdził : Rażąca niewspółmierność kary,art. 438 pkt 4 k.p.k., zachodzić może tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można było przyjąć, iż zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez Sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej, w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary oraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo Sądu Najwyższego.
Z kolei Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 19.12.2000 r. sygn. akt II AKa 218/00 KZS 2001/1/1/33 wypowiedział się w ten sposób, że :
Nie każda nietrafność orzeczenia o karze, ale tylko jej rażąca niewspółmierność uzasadnia zmianę orzeczenia o karze (art. 438 pkt 4 k.p.k.). Niewspółmierność rażąca to znaczna, zasadnicza, "bijąca w oczy" różnica między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą (tak SA podpoz. 37KZS 10/00).
W niniejszej sprawie sąd I instancji wymierzając oskarżonemu karę nie naruszył zasady i dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 kk. Przy wymiarze kary sąd rejonowy miał na uwadze zarówno przesłanki negatywne jak i pozytywne dotyczące oskarżonego. Dolegliwość tej kary nie przekracza zdaniem Sądu Okręgowego stopnia winy oskarżonego i prawidłowo realizuje cele zapobiegawcze w zakresie prewencji indywidualnej jak i ogólnej. Z tych też względów Sąd Okręgowy nie uznał zasadności zarzutów apelacji obrońcy oskarżonego , nie podzielił przytoczone na ich poparcie argumentów zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart. 624 § 1 kpk.
SSO Sławomir Klekocki