Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 690/17
Data wyroku: 2018-04-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Milczarek
Słowa kluczowe: Renta z tytułu niezdolności do pracy
Podstawa prawna: art. 57 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VI U 690/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 kwietnia 2018 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSO Ewa Milczarek
Protokolant – st. sekr. sądowy Sylwia Sawicka
po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2018 r. w Bydgoszczy
na rozprawie
odwołania:M. B.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wB.
z dnia 22 marca 2017 r., znak:(...)
w sprawie:M. B.
przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wB.
o rentę z tytułu niezdolności do pracy

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemuM. B.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 20 lutego 2017 r. do dnia 30 września 2019 r.,

2
stwierdza, że organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

Na oryginale właściwy podpis.

UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.odmówił przyznania ubezpieczonemuM. B.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, na podstawie przepisu art. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z FUS ( Dz. U. z 2009 roku nr 153, poz. 1227)
W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, iż orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS ubezpieczony nie został uznany za niezdolnego do pracy zarobkowej.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył ubezpieczony, który wniósł o przyznanie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W uzasadnieniu odwołania ubezpieczony wskazał, iż aktualny stan jego zdrowia nie pozwala na podjęcie pracy zarobkowej.
W odpowiedzi na odwołanie ubezpieczonego, organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:
UbezpieczonyM. B., ostatnio zatrudniony jako pracownik fizyczny, w dniu 17.02.2017 roku złożył w pozwanym organie rentowym wniosek o przyznanie prawa do renty. Ubezpieczony udokumentował wymagany staż ubezpieczeniowy. Do dnia 19.02.2017 r. ubezpieczony pobierał świadczenie rehabilitacyjne. Pozwany organ rentowy poddał go badaniu przez lekarza orzecznika i komisję lekarską ZUS, którzy w wydanych orzeczeniach nie uznali ubezpieczonego za osobę niezdolną do wykonywania pracy zarobkowej.-okoliczności bezsporne
W celu zweryfikowania powyższych orzeczeń Sąd powołał biegłych lekarzy sądowych z zakresu następujących specjalności: neurologa i ortopedy.
Biegli lekarze sądowi w wydanej opinii w dniu 15.09. 2017 roku rozpoznali u ubezpieczonego następujące schorzenia:

1
Zaostrzenie przewlekłego zespołu bólowo-korzeniowego kręgosłupa lędźwiowego w przebiegu wielopoziomowej dyskopatii lędźwiowej z torem prawostronnym, stan po leczeniu operacyjnym, z kwalifikacją i wyznaczonym terminem do leczenia operacyjnego na 18 października 2017r.

2
Kolana koślawe.

3
Szpotawość pięt.

4
Pourazowa chrzęstniakowatość stawu skokowego prawego do leczenia operacyjnego i wyznaczonym terminem przyjęcia do Oddziału Ortopedycznego na 17 września 2017r.

Zdaniem biegłych istniejące ubezpieczonego schorzenia narządu ruchu oraz stopień ich nasilenia w istotny sposób upośledzają funkcję statyczną i dynamiczną narządu ruchu. Zachowana jest pełna zdolność chwytna i manipulacyjna kończyn górnych. Badany wymaga pilnego leczenia operacyjnego(kręgosłupa i stawu skokowego) - ma wyznaczone terminy przyjęcia do szpitala! Rokowanie jest niepewne. Po leczeniu okres rekonwalescencji i leczenia usprawniającego biegły ocenił na 18-24 miesiące.
W odpowiedzi na pytanie Sąduczy stan zdrowia ubezpieczonego czyni go całkowicie bądź częściowo niezdolnego do pracy, tzn. czy jest on co najmniej częściowo niezdolny do pracy zgodnej z poziomem kwalifikacji i wykonywanym zawodem biegli wskazali, że obecnie stan zdrowia ubezpieczonego czyni go częściowo niezdolnym do pracy, zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji oraz wykonywanym zawodem od dnia 16 luty 2017r.( od daty wystawienia zaświadczenia o stanie zdrowia ubezpieczonego) na okres dwóch lat.
-dowód; opinia biegłych k. 26-28 akt sądowych
Po zapoznaniu się z wydaną przez biegłych opinią, pozwany organ rentowy wniósł do niej zastrzeżenia, w których wskazał, iż podczas badania przez komisję lekarską w składzie ze specjalistą ortopedii oraz neurologii w dniu 20.03.2017 r. nie stwierdzono zaburzeń funkcjonalnych ze strony kręgosłupa oraz stawu skokowego w stopniu powodującym częściową niezdolność do pracy.
W badaniu komisji lekarskiej stwierdzono bliznę ode.l/s, spłyconą lordoza l/s, ruchomość kręgosłupa C, TH, L-S w normie, pp=20 cm, napięcie mięśni przykręgosłupowych prawidłowe, objawy korzeniowe górne - ujemne, dolne - ujemne, odruchy głębokie kończyn górnych-symetryczne, kończyn dolnych : kolanowe - słabe, P=L, skokowe- brak, podeszwowe - obecne, siła mięśniowa wszystkich grup mięśniowych prawidłowa, czucie powierzchowne prawidłowe,
bez zaburzeń zwieraczy - co nie powodowało częściowej niezdolności do pracy.
Podczas badania przez komisję lekarską - staw skokowy prawy - widoczne uwypuklenie torby stawowej do przodu i boku kostki bocznej, ruchomość prawidłowa, staw bez obrzęku – co również nie uzasadniało częściowej niezdolności do pracy.
Biegli sądowi przeprowadzili swoje -badania w- dniu 15.09.2017 r.. a więc po ok. pół roku w tym czasie mogło dojść do istotnego pogorszenia stanu zdrowia badanego.
Biegli dysponowali nową dokumentacją niedostępną podczas badania przez komisję lekarską - skierowania na leczenie operacyjne wystawione w 04 i 05.2017 r.
Wobec powyższego organ rentowy wniósł o wydanie w sprawie opinii uzupełniającej w celu ustosunkowania się Biegłych do wniesionych zastrzeżeń.
W opinii uzupełniającej, wydanej w celu ustosunkowania się do zastrzeżeń pozwanego organu rentowego, biegli podtrzymali wcześniej wydane orzeczenie, nadto wskazali, iż organ rentowy faktycznie nie dysponował wszystkimi dowodami w sprawie, ale istniejące schorzenia oraz stopień ich nasilenia występowały u ubezpieczonego już w okresie, kiedy były wydawane orzeczenia przez Lekarzy ZUSu(marzec/kwiecień 2017 r.). Schorzenia te nie powstały w okresie kilku miesięcy od wiosny do jesieni 2017 r., a dysfunkcja narządu ruchu i objawy neurologiczne stwierdzone bezpośrednio w badaniu klinicznym przez biegłych 15.09.2017 r. i wynikach badań pracowniczych dostarczonych w aktach sprawy oraz dodatkowo przez ubezpieczonego w dniu badania są tylko potwierdzeniem słuszności roszczeń ubezpieczonego.
-dowód: opinia uzupełniająca k. 50-52 akt sądowych
Po zapoznaniu się z wydaną przez biegłych opinią uzupełniającą, pozwany organ rentowy zgłosił do niej dalsze zastrzeżenia, stwierdzając, ze opinia uzupełniająca nie wyjaśnia wszystkich zarzutów organu rentowego i wniósł o powołanie w sprawie II zespołu biegłych.

Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 57 ust. 1 i 2 ustawy przytoczonej na wstępie – renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia łącznie następujące warunki:

1
jest niezdolny do pracy,

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,

3
niezdolność do pracy powstała w okresach wskazanych w ustawie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący, co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. Przy czym w myśl art. 12 wspomnianej wyżej ustawy – niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
Warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego w myśl art. 57 ust. 1 pkt.2 uważa się za spełniony, gdy ubezpieczony osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący łącznie między innymi pięć lat, jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat. Pięcioletni okres winien przypadać w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy, do tego dziesięcioletniego okresu nie wlicza się okresów pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej lub renty rodzinnej.( art. 58 ust. 1 i 2 w/w ustawy)
Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.(art.12 w/w ustawy) Oceniając stopień niezdolności do pracy należy, w myśl art. 13 wymienianej ustawy, uwzględnić stopień naruszenia sprawności organizmu, możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej oraz celowość przekwalifikowania zawodowego biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne.
W przedmiotowej sprawie, Sąd uwzględnił wydaną opinię przez biegłych i uznał ją za wyczerpującą, poddającą wszechstronnej analizie stan zdrowia ubezpieczonego w odniesieniu do jego możliwości zawodowych.
Opinia biegłych została szczegółowo uzasadniona, a ponadto wnioski w niej zawarte nie nasuwały wątpliwości, co do ich trafności, zatem brak było podstaw do dalszego prowadzenia postępowania dowodowego. Biegli z zespołu są bowiem doświadczonymi specjalistami z tych dziedzin medycyny, które odpowiadały schorzeniom ubezpieczonego. Opinię wydali po zapoznaniu się z wszystkimi dokumentami leczenia przedłożonymi przez ubezpieczonego. Po zgłoszeniu zastrzeżeń przez organ rentowy biegli wydali opinię uzupełniającą w której odnieśli się do zastrzeżeń ZUS. Stanowisko swoje fachowo, logicznie i wyczerpująco uzasadnili a kolejne zastrzeżenia organu rentowego sprowadzały się do polemiki z wnioskami opinii biegłych, bez argumentów merytorycznych, wobec czego Sąd uznał opinię biegłych sądowych za miarodajną dla oceny aktualnego stanu zdrowia ubezpieczonego a wniosek organu rentowego o kolejną opinię uzupełniającą oddalił.
Zgodnie z treścią przepisu art. 100 w/w ustawy: prawo do świadczeń określonych w ustawie powstaje z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do nabycia tego prawa, z zastrzeżeniem ust.2
2. Jeżeli ubezpieczony pobiera zasiłek chorobowy, świadczenie rehabilitacyjne lub wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy wypłacane na podstawie przepisówkodeksu pracy, prawo do emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy lub renty szkoleniowej powstaje z dniem zaprzestania pobierania tego zasiłku, świadczenia lub wynagrodzenia.
W tej sytuacji Sąd, w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym zwłaszcza opinię biegłych sądowych uznał, że odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie i zgodnie zart. 47714§ 2 k.p.c.zmienił zaskarżoną decyzję przyznając ubezpieczonemu prawo do świadczenia rentowego od dnia zakończenia pobierania świadczenia rehabilitacyjnego do dnia 30.09. 2019 roku.
W pkt 2 wyroku Sąd Okręgowy zgodnie z przepisem art. 118 1a ustawy emerytalno- rentowej FUS z urzędu orzekał w przedmiocie odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.
Zdaniem Sądu Okręgowego, w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie wystąpiły podstawy do stwierdzenia odpowiedzialności organu rentowego, bowiem dowody zaprezentowane w trakcie postępowania sądowego nie były tożsame z dowodami, którymi dysponował pozwany organ rentowy w trakcie prowadzonego postępowania orzeczniczego. Biegli dysponowali bowiem nowymi dowodami w postaci skierowań lekarskich na leczenie szpitalne na 17.09.2017r. i 18.10.2017r. wystawionych dla ubezpieczonego w kwietniu i maju 2017 r. wobec czego nie wystąpiły podstawy do stwierdzenia odpowiedzialności pozwanego organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.
SSO Ewa Milczarek