Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 483/18
Data wyroku: 2018-12-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Uchylenie wyroku, Przestępstwo przeciwko zdrowiu
Podstawa prawna: art. 157§1kk

Sygn. akt VI Ka 483/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 grudnia 2018 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia  SO Andrzej Tekieli
Protokolant    Sylwia Piliszewska
przy udziale prokurator Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze:M. S.
po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2018r.
sprawyK. G.ur. (...)wK.
s.R.,A.z domuR.
oskarżonego zart. 157 § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze
z dnia 29 maja 2018 r. sygn. akt II K 1377/17
uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoK. G.i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt VI Ka 483/18

UZASADNIENIE
K. G.oskarżony został o to że:
w dniu 21 maja 2017 r. wS.woj.(...)zadając ciosy ręką po głowie i szyi oraz kopiąc nogami po głowie spowodował uT. G.obrażenia ciała: złamania kości nosa z przemieszczeniem, złamania ściany przyśrodkowe oczodołu prawego które naruszyły czynności narządów ciała na okres powyżej dni siedmiu
tj. o czyn zart. 157 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 29 maja 2018 r. w sprawie II K 1377/17 uniewinnił oskarżonegoK. G.od zarzutu popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku i stwierdził że koszty procesu ponosi Skarb Państwa.
Apelację od powyższego wyroku złożył Prokurator Rejonowy w Jeleniej Górze zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku i mający wpływ na jego treść wyrażający się w błędnym uznaniu, iżK. G.nie popełnił zarzucanego mu czynu zart. 157 § 1 k.k.albowiem działał w obronie koniecznej w warunkachart. 25 § 1 k.k., podczas gdy prawidłowa analiza zebranego w sprawie całokształtu materiału dowodowego uwzględniająca wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego, zasady prawidłowego rozumowania prowadzi do wniosku przeciwnego tj. do uznania, że oskarżony dopuścił się powyższego przestępstwa. Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja okazała się zasadna.
Sąd I instancji dokonał oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny, bez uwzględnienia całokształtu materiału dowodowego ujawnionego na rozprawie głównej tj. z naruszeniemart. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k., co w konsekwencji czyni zasadnym podniesiony w apelacji zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. Sąd ten odnośnie przebiegu zdarzenia ustalił, że oskarżonyK. G.wszedł do znajdującej się na terenie posesji stodoły oraz że „…za nim do tej stodoły wszedłT. G..T. G.trzymał w rękach teleskopową pałkę, którą wchodząc do stodoły rozłożył. Pomiędzy mężczyznami doszło do kłótni.T. G.zaatakowałK. G.aK. G.broniąc się szarpał się z nim i odepchnął go” ( str. 1 uzasadnienia, k. 81 akt ). Na bazie tych ustaleń faktycznych Sąd I instancji czyni ustalenia prawne co do działania oskarżonego w ramach obrony koniecznej zart. 25 § 1 k.k.Tymczasem z opinii sądowo – lekarskiej biegłego lekarza – chirurgaZ. K.wynika, że pokrzywdzonyT. G.doznał obrażeń w postaci złamania kości nosa z przemieszczeniem i złamania ściany przyśrodkowej oczodołu prawego ( k. 20 akt ). Obrazuje to także kserokopia zdjęcia twarzy pokrzywdzonego ( k. 15 ). Są to dowody obiektywne, niezależne od subiektywnych relacji stron konfliktu. Dowody te, w szczególności zaś opinia biegłego przeprowadzone zostały na rozprawie głównej poprzez ich ujawnienie w trybieart. 394 § 1 i 2 k.p.k.w zw. zart. 392 § 1 k.p.k.( k. 77 odwrót ). W ocenie Sądu Okręgowego stwierdzone w opinii biegłego obrażenia nosa i oczodołu pokrzywdzonego z całą pewnością nie mogły powstać od „szarpania się” z oskarżonym ani od odepchnięcia pokrzywdzonego przez oskarżonego, musiały być efektem zadanych co najmniej dwóch uderzeń. Przebieg zdarzenia był więc inny niż to dowolnie ustalił Sąd I instancji. Dodać przy tym należy, że Sąd ten nie dokonał w ogóle oceny opinii biegłego, nie wskazał czy uznaje ją za wiarygodną czy też nie, nie wskazał też w jakich innych okolicznościach niż zajście z oskarżonym pokrzywdzonyT. G.doznał tych obrażeń. W tym kontekście wskazać należy że złamania oczodołu i nosa u pokrzywdzonego stwierdzone zostały w karcie informacyjnej leczenia szpitalnego sporządzonej w dniu 21.05.2017 r., a więc w dniu zdarzenia ( k.8 ). Skoro przebieg zdarzenia był inny niż to ustalił Sąd I instancji, nie sposób przesądzać obecnie o działaniu oskarżonego w warunkachart. 25 § 1 k.k.
W tym stanie rzeczy zaskarżony wyrok uniewinniający nie mógł się ostać. Wobec obowiązującej zasadyne peius(art. 454 § 1 k.p.k.) i konieczności powtórzenia w całości postępowania dowodowego Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoK. G.i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd I instancji przeprowadzi w całości postępowanie dowodowe a następnie w ramach swojej niezawisłości rozważy przyjęcie sprawstwa i winy oskarżonego w niniejszej sprawie, czemu da wyraz w wydanym wyroku, który prawidłowo uzasadni zgodnie z wymogamiart. 424 k.p.k.