Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 281/18
Data wyroku: 2018-11-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Wojtczuk
Słowa kluczowe: Renta z tytułu niezdolności do pracy
Podstawa prawna: art. 57 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 281/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 listopada 2018 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSO Elżbieta Wojtczuk

Protokolant

st. sekr. sądowy Anna Wąsak

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2018 r. wS.
odwołaniaL. S.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wS.
z dnia 31 stycznia 2018 r. Nr(...)
w sprawieL. S.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wS.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy

oddala odwołanie.
Sygn. akt IV U 281/18

UZASADNIENIE
Decyzją z 31 stycznia 2018 r. znak:(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS., działając na podstawieart. 57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń SpołecznychodmówiłL. S.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wskazując, iż u wymienionego Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 23.01.2018 r. nie stwierdziła niezdolności do pracy.
Odwołanie od w/w decyzji złożyłL. S.wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Wskazał, że nie zgadza się z orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS i wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych: psychiatry, neurologa i ortopedy (odwołanie k. 1).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wskazując, iż zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 23 stycznia 2018 r. która nie stwierdziła u wnioskodawcy niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.2-3).

Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:
WnioskodawcaL. S.dnia 8 listopada 2017 r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.z wnioskiem o rentę z tytułu niezdolności do pracy (wniosek k.1-4 akt organu rentowego). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował wnioskodawcę na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 18 grudnia 2017 r. ustalił, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy (wypis z orzeczenia Lekarza Orzecznika z 18.12.2017 r. k.13 akt organu rentowego).L. S.wniósł sprzeciw od orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS i na skutek powyższego został skierowany na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 23 stycznia 2018 r. również ustaliła, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy (wypis z orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS z 23.01.2018r. k.16 akt organu rentowego).
Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 31 stycznia 2018 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówił wnioskodawcyL. S.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (decyzja z 31.01.2018 r. k. 17 akt organu rentowego).
Zespół biegłych lekarzy: psychiatry, neurologa, ortopedy, kardiologa oraz psycholog w opinii sporządzonej na zlecenie sądu rozpoznał uL. S.zespół bólowy barku prawego (do leczenia ambulatoryjnego –bez upośledzenia sprawności funkcjonalnej kończyny), bóle i zawroty głowy naczyniopochodne, przewlekły zespół bólowy kręgosłupa na podłożu zmian dyskopatycznych, nadciśnienie tętnicze umiarkowane, napadowe migotanie przedsionków w wywiadzie, otyłość i astenię organiczną F06.6. Biegli wskazali również, że powyżej rozpoznane schorzenia nie powodują uL. S.niezdolności do pracy.L. S.ma średnie wykształcenie, skończył technikum rolnicze, od grudnia 2001 r. do grudnia 2017 r. prowadził działalność gospodarczą – sklep spożywczy.L. S.leczył się wPZPod 7.05.1994 r. z rozpoznaniem zaburzenia lękowe. Był hospitalizowany wKlinice (...)wW.od 11.03.1997 r. do 08.05.1997 r. i leczony psychoterapią. Miał przerwę w leczeniu od 2013 r. do 2017 r. W dniu 9.11.2017 r. podjął na nowo leczenie wPZP. Po przeprowadzeniu badania psychologicznego stwierdzono istnienie dysfunkcji mózgowych na podłożu zmian organicznych w o.u.n., które ujawniają się w sferze emocjonalno-motywacyjnej oraz poznawczej. Funkcjonowanie poznawczeL. S.jest obniżone w zakresie pamięci krótkotrwałej, koncentracji uwagi, tempa uczenia się nowego materiału. Nie występuje jednak globalne obniżenie poziomu funkcji poznawczych. W funkcjonowaniu osobowościowym obniżona jest tolerancja na stres, obniżona samokontrola emocji, występuje podwyższony poziom lęku z tendencją do somatyzacji, chwiejność emocjonalna i wahania nastroju.
L. S.nie ujawnia istotnych zaburzeń funkcji poznawczych, cech „endogennie” obniżonego nastroju, ani zaburzeń toku i treści myślenia. Analiza dokumentacji medycznej zPZPwS.nie zawiera danych – w opisie jego stanu psychicznego oraz rodzaju i dawek stosowanych leków – przemawiających za takim nasileniem objawów organicznego uszkodzenia o.u.n., które mogłyby skutkować ograniczeniem jego zdolności do pracy zgodnie z kwalifikacjami. Charakter i stopień nasilenia aktualnych objawów psychopatologicznych nie daje podstaw do orzeczenia uL. S.niezdolności do pracy z przyczyn psychiatrycznych. Aktualny stan kliniczny układu krążenia, stan neurologiczny i narządu ruchu również nie powodują niezdolności do pracy uL. S.(badania i opinia biegłych k. 9-15).
UbezpieczonyL. S.ma(...)lata, wykształcenie średnie – technikum rolnicze, przez 13 lat pracował jako traktorzysta w(...)M., a od grudnia 2001 r. do grudnia 2017 r. prowadził działalność gospodarczą – sklep spożywczy (okoliczności niesporne).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie wnioskodawcyL. S.nie jest zasadne i podlega oddaleniu.
Zgodnie zart.57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2009r., Nr 153, poz.1227 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w  okresach, o których mowa wart. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-3, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.
W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Rozstrzygnięcie o zasadności bądź nie, odwołania wnioskodawcy od decyzji organu rentowego odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia czy u wnioskodawcy istnieje częściowa lub całkowita niezdolność do pracy. Sporządzona na tę okoliczność opinia biegłych lekarzy: psychiatry, neurologa, ortopedy, kardiologa oraz psychologa dała podstawy do ustalania, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami – osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą – sklep spożywczy. W okolicznościach niniejszej sprawy należy uznać, że doszło do przekwalifikowania zawodowego u wnioskodawcy, gdyż wymieniony przez ostatnie 16 lat przed wnioskiem o prawo do renty prowadził własną działalność gospodarczą – sklep spożywczy.
W złożonej opinii biegli po zbadaniu wnioskodawcy, zapoznaniu się z jego dokumentacją lekarską uznali jednoznacznie, że rozpoznane u niego schorzenia opisane w stanie faktycznym nie powodują niezdolności do pracy.
Analizując przedmiotową opinię biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona miarodajny i wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez lekarzy specjalistów, a ponadto poprzedzona została analizą dokumentacji lekarskiej wnioskodawcy i jego badaniem. Opinia jest spójna i logiczna oraz należycie uzasadniona. Ponadto przedmiotowa w ocenie Sądu nie została skutecznie zakwestionowana przez wnioskodawcę, który w swoich zastrzeżeniach podnosił przede wszystkim, że zażywane przez niego obecnie leki psychotropowe powodują stan taki jak w stanie upojenia alkoholowego, co powoduje, że nie może obsługiwać urządzeń mechanicznych i prowadzić pojazdów. W tym miejscu należy podkreślić, że biegły lekarz psychiatra zapoznał się z dokumentacją lekarską wnioskodawcy zPZPwS.i stwierdził, że z tej dokumentacji oraz rodzaju i dawek stosowanych leków nie wynika, aby u wnioskodawcy występowało takie nasilenie objawów organicznego uszkodzenia o.u.n., które mogłoby skutkować jego niezdolnością do pracy zgodnie z kwalifikacjami. W związku z powyższym subiektywne odczucia wnioskodawcy o jego stanie zdrowia nie znajdują potwierdzenia w jego dokumentacji medycznej i przeprowadzonych badaniach przez biegłych, którzy również z powodu schorzeń narządu ruchu, neurologicznych i kardiologicznych stwierdzili brak podstaw do uznania wnioskodawcy za niezdolnego do pracy. W tych okolicznościach Sąd oddalił wniosek pełnomocnika ubezpieczonegoL. S.o dopuszczenie dowodu z nowej opinii biegłych tych samych specjalizacji.
Podsumowując zebrany w sprawie materiał dowodowy nie wykazał, aby u wnioskodawcyL. S.spełniona została przesłanka niezdolności do pracy, co skutkuje niezasadnością odwołania.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawieart.47714§1 kpcoddalił odwołanie.