Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 496/18
Data wyroku: 2018-10-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Masłowski, Tomasz Skowron, do Jarosław Staszkiewicz
Podstawa prawna: art. 72§2 kk

Sygn. akt VI Ka 496/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 października 2018 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Tomasz Skowron (spr.)
Sędziowie SSO Waldemar Masłowski
SSR del. do SO Jarosław Staszkiewicz
Protokolant Katarzyna Witkowska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lwówku ŚląskimD. S.
po rozpoznaniu w dniu 9 października 2018 r.
sprawyR. M.ur. (...)wZ.
s.W.iH. z domu D.
oskarżonego zart. 160 § 1 kki inne
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim
z dnia 17 maja 2018 r. sygn. akt II K 560/17

I
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoR. M.w ten sposób, że uchyla orzeczenie o obowiązku częściowego naprawienia szkody z pkt IV części dyspozytywnej;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonegoR. M.kwotę 840 zł tytułem kosztów obrony w postępowaniu odwoławczym;

IV
stwierdza, że koszty za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 496/18

UZASADNIENIE
R. M.został oskarżony o to, że w dniu 19 czerwca 2017 r. wS., naraził małoletniąO.P.na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu poprzez niewłaściwe wykonywanie prac polowych i nie zabezpieczenie wytwarzanych w trakcie tych prac bel siana przed samowolnym przemieszczaniem się ze wzniesienia, na którym wykonywano w/w prace, przez co jedna z bel stoczyła się i uderzyła oraz przygniotła wyżej wymienioną małoletnią pokrzywdzoną, w wyniku czego doznała ona pourazowego obrzęku mózgu oraz ostrej niewydolności oddechowej, skutkujących ciężkim uszkodzeniem ciała pod postacią choroby zazwyczaj realnie zagrażającej życiu,
tj. o czyn zart. 160 § 1 kkiart. 156 § 1 pkt 2 i § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim wyrokiem z dnia 17 maja 2018r. w sprawie sygn. akt IIK 560/17:

I
oskarżonegoR. M.uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego występek zart. 160 § 1 kkiart. 156 § 1 pkt 2 i § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 156 § 2 kkw zw. zart. 11§ 3 kkwymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 2 (dwóch) lat próby;

III
na podstawieart. 72 § 1 pkt 4 kkzobowiązał oskarżonego do wykonywania pracy zarobkowej;

IV
na podstawieart. 72 § 2 kkzobowiązał oskarżonego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonej małoletniejO.P.kwoty 30.000 (trzydziestu tysięcy) zł, tytułem częściowego naprawienia szkody, w okresie 1 roku od uprawomocnienia się orzeczenia;

V
na podstawieart. 627 kpkzasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 173,75 złotych i na podstawieart. 2 ust 1 pkt 3 Ustawy z dnia 23.06.1973 r o opłatach w sprawach karnychwymierzył mu opłatę w kwocie 180 złotych.

Apelację od powyższego wyroku wywiódł obrońca oskarżonego, w części
zobowiązującej oskarżonego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonej małoletniejO.P.kwoty 30.000,00 zł (trzydziestu tysięcy złotych) tytułem częściowego naprawienia szkody w okresie 1 roku od uprawomocnienia się orzeczenia tj. w pkt IV wyroku. Obrońca oskarżonego zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie prawa materialnego tj.art. 72§2 kkpoprzez jego zastosowanie i zobowiązanie skazanego do naprawienia szkody w części, w sytuacji gdy szkody nie było, albowiem została wcześniej naprawiona.
Stawiając powyższe zarzuty obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie z części dyspozytywnej wyroku sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 17 maja 2018r. w sprawie o sygn.. IIK 560/17 punktu IV zobowiązującego oskarżonego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonej małoletniejO.P.kwoty 30.000,00 zł (trzydziestu tysięcy złotych) tytułem częściowego naprawienia szkody w okresie 1 oku od uprawomocnienia się orzeczenia ewentualnie uchylenie wyroku Sądu I Instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

Sąd okręgowy zważył co następuje:

Apelacja wywiedziona przez obrońcę oskarżonego zasługiwała na uwzględnienie.
W związku z orzeczeniem kary pozbawienia wolności z zastosowaniem instytucji warunkowego zawieszenia jej wykonania sąd może zobowiązać skazanego do naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości albo w części (art. 72§2 k.k.).
W niniejszej sprawie opiekunowie prawni małoletniej pokrzywdzonejN. P.iP. P. (2)zawarli z(...) Towarzystwem (...)z/s wP.ugodę nr(...)( k. 117 – 118 ), z której wynika, że strony ustaliły wysokość wyrządzonej szkody na kwotę 250.000zł. Świadczenie to jak wynika z treści wskazanej ugody zostało wypłacone w dwóch ratach. Pełnomocnik pokrzywdzonej na rozprawie odwoławczej w dniu 9 października 2018r. ( k. 137 v. ) złożył oświadczenie, że druga rata odszkodowania została wypłacona zgodnie z treścią ugody po wydaniu przez sad rodzinny postanowienia o zezwoleniu jej rodzicom na zakończenie postępowania odszkodowawczego poprzez zawarcie ugody ( odpis postanowienia z dnia 10 kwietnia 2018r. k. 135 ). Tym samym nie budzi jakiejkolwiek wątpliwości ze strony sądu okręgowego, że szkoda jaka została przez oskarżonegoR. M.wyrządzona małoletniejO.P.została naprawiona w całości. Brak jest zatem przesłanki do orzeczenia w oparciu o przepisart. 72§2 k.k.obowiązku naprawienia szkody.
Zgodzić się należy z Sądem Najwyższym, że „Przewidziany wart. 72§2 k.k.obowiązek naprawienia szkody ma na celu wyrównanie strat, jakie w rzeczywistości poniósł w wyniku przestępstwa pokrzywdzony. Obowiązek ten nie jest elementem mającym na celu zwiększenie dolegliwości, stanowiącej skutek popełnionego przestępstwa.” ( zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2025r. sygn. II KK 224/15, LEX nr 1797080 ). Orzeczenie w tym zakresie związane jest ściśle z rzeczywistą szkodą jaką poniósł pokrzywdzony, i to szkodą rozumianą tak jak w prawie cywilnym. ( zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2015r. sygn. II KK 144/15, LEX nr 1750141 ).
Reasumując stwierdzić należy, iż racje ma autor apelacji, że sąd orzekający dopuścił się obrazy przepisu prawa materialnego (art. 72§2 k.k.) orzekając obowiązek naprawienia szkody w sytuacji gdy szkoda została już naprawiona w całości i nie było podstaw do orzekania takiego obowiązku.
Wobec powyższego należało uchylić orzeczenie o obowiązku naprawienia szkody z pkt IV części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku.
W pozostałej części zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy.
W związku z tym, iż apelacja obrońcy oskarżonego ( ,który zresztą brał udział w rozprawie odwoławczej ) została uwzględniona sąd okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonegoR. M.kwotę 840zł. z tytułu poniesionych kosztów obrony w postępowaniu odwoławczym
Na podstawieart. 636§1 k.p.k.kosztami za postępowanie odwoławcze należało obciążyć Skarb Państwa.