Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 861/17
Data wyroku: 2018-04-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Michał Chojnowski, Małgorzata Nowak-Januchta, Jacek Matusik
Słowa kluczowe: Swobodna ocena dowodów
Podstawa prawna: art. 7 k.p.k.

Warszawa, dnia 7 marca 2018 r.
Sygn. akt VI Ka 861/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Michał Chojnowski
Sędziowie:  SO Jacek Matusik (spr.)
SR del. Małgorzata Nowak - Januchta
Protokolant: sekr. sądowy Anna Rusak
przy udziale prokuratora Anety Ostromeckiej
po rozpoznaniu dnia 7 marca 2018 r. w Warszawie
sprawyD. S., synaK.iB.,ur. (...)wW.
oskarżonego zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk
A. Z., synaM.iA.,ur. (...)wW.
oskarżonego zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie
z dnia 7 marca 2017 r.    sygn. akt VIII K 523/14

I
na podstawieart. 105 § 1 i 2 k.p.k.prostuje oczywistą omyłkę pisarską w zaskarżonym wyroku w ten sposób, że w jego komparycji w opisie czynu z punktu 2 w miejsce błędnie wpisanej daty czynu „21 czerwca 2016r.” wpisuje prawidłową datę „21 czerwca 2014r.”;

II
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

- uchyla rozstrzygnięcie z punktu VII o karze łącznej orzeczonej wobec oskarżonegoD. S.,
- uchyla orzeczenia z punktu V i VI i ustalając, że wartość łańcuszka wraz z zawieszką, którego kradzieży dokonał oskarżonyD. S.(czyn z punktu 3 komparycji wyroku) wynosiła nie więcej niż 500 zł., czyn zarzucany oskarżonemu kwalifikuje zart. 119 § 1k.w. i na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. w zw. zart. 45 § 1k.w. postępowanie karne przeciwko oskarżonemu w tej części umarza;
III. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

IV
na podstawieart. 85 § 1kki86 § 1 k.k.orzeczone w punkcie I i III zaskarżonego wyroku kary łączy i wymierzaD. S.karę łączną roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 10 (dziesięć) złotych;

V
zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie na rzecz adw.M. W.i adw.D. R.kwoty po 516,60 zł. obejmujące wynagrodzenia za obronę z urzędu w II instancji oraz podatek VAT;

VI
zwalnia obu oskarżonych od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając wydatkami Skarb Państwa.

SSO Jacek Matusik  SSO Michał Chojnowski SSR del. Małgorzata Nowak - Januchta
Sygn. akt VI Ka 861/17

UZASADNIENIE

(w części dotyczącej oskarżonegoD. S.)
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
W apelacji obrońca oskarżonegoD. S.podniósł jedynie częściowo zasadne zarzuty, których stwierdzenie skutkowało koniecznością częściowej zmiany zaskarżonego wyroku w części dotyczącej tego oskarżonego.
Przechodząc do zarzutów podniesionych w apelacji, wskazać należy, iż niezasadny okazał się zarzut obrońcy oskarżonego o dopuszczeniu się przez Sąd Rejonowy błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia w zakresie uznania, żeD. S.dopuścił się popełnienia kradzieży rowerów zul. (...)wW., tj. czynu z punktu 1 aktu oskarżenia. Swoje stanowisko autor apelacji uzasadnił okolicznością, że jedynym dowodem wskazującym na sprawstwo oskarżonego są wyjaśnienia współoskarżonegoA. Z., które zostały podważone w toku postępowania sądowego i brak innych wiarygodnych dowodów potwierdzających tezę oskarżenia. Twierdzenia obrońcy oskarżonego stanowią jedynie polemikę z prawidłowo ustalonym przez Sąd Rejonowy stanem faktycznym. Po pierwsze zaznaczyć trzeba, iż współoskarżonyA. Z.został przesłuchany na etapie postępowania przygotowawczego i przyznał się do popełnienia przestępstwa kradzieży rowerów razem zD. S.naulicy (...)wW.w nocy z 29 na 30 maja 2014 roku (k.117). Oskarżony opisał wówczas szczegółowo przebieg inkryminowanego zdarzenia i motywy działania jakimi kierowali się sprawcy. Następnie, po złożonych wyjaśnieniach, oskarżonemu odtworzono nagranie z zabezpieczonego monitoringu zul. (...), po czym oskarżony wyjaśnił, że rozpoznaje na nagraniu siebie i oskarżonegoD. S.. W toku postępowania jurysdykcyjnegoA. Z.nie potwierdził złożonych wyjaśnień w zakresie kradzieży zul. (...)uzasadniając swoje stanowisko wpływem funkcjonariuszy Policji na treść jego wyjaśnień oraz uzależnieniem od narkotyków. Sąd Rejonowy powyższych wyjaśnień trafnie nie obdarzył wiarygodnością. Zważyć należy, iż oskarżony podczas pierwszego przesłuchania podał dokładny opis działania. Jego wersja wydarzeń znalazła odzwierciedlenie w zabezpieczonym nagraniu z monitoringu. Nieprawdopodobna jest teza, iż oskarżony opisał przebieg zdarzenia po odtworzeniu mu nagrania, bowiem w protokole przesłuchaniaA. Z.istnieje wyraźne zaznaczenie, iż dopiero po złożeniu wyjaśnień zostało mu ono odtworzone, a nadto sam oskarżonyZ.na taką okoliczność nie wskazał. Sąd Okręgowy nie znalazł również żadnych przesłanek dla jakichA. Z.miałby bezpodstawnie pomówićD. S.. Żaden z oskarżonych nie negował, iż się znają bądź istnieje między nimi jakikolwiek konflikt. Z uwagi na uzyskaną opinię biegłych, nie ulega wątpliwości, iżA. Z.jest uzależniony od substancji psychotropowych. Brak jednakże dowodów na uznanie, iż podczas przesłuchania oskarżony znajdował się pod wpływem narkotyków tudzież odczuwał „głód”, co mogło wpływać na treść składanych przez niego wyjaśnień. Nadto, podczas kolejnych przesłuchań w początkowym etapie niniejszego postępowania, nie zaprzeczał swoim pierwszym wyjaśnieniom i nie sygnalizował, że na treść jego wyjaśnień w jakikolwiek sposób wpływano. Nie wskazywał również, jak twierdziD. S.w wywiedzionym piśmie, że był bity przez funkcjonariuszy Policji i rażony paralizatorem. Prócz wyjaśnieńA. Z.potwierdzających zarówno jego udział w inkryminowanym procederze, jak również oskarżonegoD. S., obiektywnym dowodem potwierdzającym sprawstwo oskarżonych jest zabezpieczony monitoring w którym widać sprawców kradzieży. Treść wyjaśnieńA. Z.koresponduje ściśle z nagraniem z monitoringu. Uznać zatem należy, iż pierwotne wyjaśnienia oskarżonegoA. Z.w których wskazał, że dokonał kradzieży roweru razem zD. S.naul. (...)wW.są wiarygodne i znajdują odzwierciedlenie w bezstronnym materiale dowodowym. Brak racjonalnych przesłanek do uznania, iż sprawstwo oskarżonegoD. S.nie zostało prawidłowo udowodnione. Nie sposób również podzielić zapatrywań skarżącego, iż jakość monitoringu „pozostawia wiele do życzenia”. W ocenie Sądu Okręgowego, nagranie jest wyraźne i brak kryteriów do odmówienia im wiary. Wprawdzie na nagraniu nie widać dokładnie twarzy sprawców, jednakże widoczne są ich sylwetki i podejmowane przez nich czynności. Gdyby Sąd Rejonowy powziął wątpliwości odnośnie do widniejących na nagraniu sylwetek w zestawieniu z wizerunkiem oskarżonych, wówczas mógłby powołać biegłych odpowiednich specjalności celem porównania sylwetek sprawców z nagrania monitoringu z sylwetkami oskarżonych. Skoro takich czynności nie podjął, a oskarżonyA. Z.potwierdził, że na odtworzonym mu nagraniu rozpoznaje siebie iD. S., to brak argumentów mogących wskazywać, iż na nagraniu nie znajdują się oskarżeni, a nagranie nie jest czytelne.
Zaprzeczenie wersji wydarzeń podanych przezA. Z.w zakresie kradzieży rowerów zul. (...)wW.przedstawionych podczas postępowania przygotowawczego należy za obraną przez niego, nieudolną, linię obrony mającą na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej nie tylko przez samego oskarżonego, ale i również przez współoskarżonegoD. S.. Tym samym zarzut obrońcy oskarżonegoD. S.okazał się chybiony, zaś jego wniosek o uniewinnienie oskarżonego od przypisywanego mu czynu z punktu I aktu oskarżenia nie zasługiwał na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy nie podzielił również zapatrywań obrońcy oskarżonego odnośnie do rażącej niewspółmierności wymierzonych kar jednostkowych. OskarżonyD. S.jest osobą wielokrotnie karaną, która notorycznie nie przestrzega porządku prawnego. Popełnionych czynów miał dokonać w warunkach powrotu do przestępstwa. Uznać tym samym wypada, iż jest osobą wysoce zdemoralizowaną wobec której nie sposób postawić pozytywnej prognozy kryminologicznej. Zarzut rażącej niewspółmierności kar jednostkowych jest zatem niezasadny.
Trafny okazał się natomiast zarzut dopuszczenia się przez Sąd Rejonowy błędu w ustaleniach faktyczny poprzez przyjęcie, że oskarżony dokonał zaboru łańcuszka złotego wraz z zawieszką o wartości nie mniejszej niż 584 złotych. Zgodzić się należy z autorem apelacji, iż wartość ustalona przez Sąd Rejonowy nosi cechy dowolności. Racje ma obrońca, iż przesłuchany w toku postępowania sądowego biegły (k.867) zaopiniował, że wartość samego łańcuszka wynosi 497,37 złotych. Biegły jedynie na podstawie szkicu sporządzonego przez pokrzywdzoną oszacował ile mógł ważyć medalik i ile wynosiłaby jego cena. Ponadto, zaopiniował, iż jego zdaniem łańcuszek pochodzi z lat 90. Mając na uwadze, iż brak jednoznacznego stanowiska biegłego w zakresie wyceny medalika, a wątpliwości tych nie można było wyjaśnić w toku procesu, zasadnym było przyjęcie, iż wartość łańcuszka wraz z zawieszką, którego kradzieży dokonał oskarżonyD. S.wynosiła nie więcej niż 500 złotych. Z uwagi na wartość skradzionego mienia, koniecznym jawiło się uznanie, iż czyn jakiego dopuścił sięD. S.winien być uznany za wykroczenie i zakwalifikowany z art. 119 § 1 k.w. Biorąc pod rozwagę datę popełnienia czynu, tj. 11 czerwca 2014 roku uznać należało i w zakresie tego czynu doszło do przedawnienia karalności.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności oraz uwzględniając częściowo wniesioną apelację, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchylił rozstrzygnięcie z punktu VII o karze łącznej orzeczonej wobec oskarżonegoD. S., uchylił orzeczenia z punktu V i VI i ustalając, że wartość łańcuszka wraz z zawieszką, którego kradzieży dokonał oskarżonyD. S.(czyn z punktu 3 komparycji wyroku) wynosiła nie więcej niż 500 zł., czyn zarzucany oskarżonemu zakwalifikował zart. 119 § 1k.w. i na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. w zw. zart. 45 § 1k.w. postępowanie karne przeciwko oskarżonemu w tej części umorzył. W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. Na podstawieart. 85 § 1 kki86 § 1 k.k.orzeczone w punkcie I i III zaskarżonego wyroku kary połączył i wymierzyłD. S.karę łączną roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 10 (dziesięć) złotych. Zasądził od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie na rzecz adw.D. R.kwotę 516,60 zł. obejmujące wynagrodzenia za obronę z urzędu w II instancji oraz podatek VAT. Zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając wydatkami Skarb Państwa.
Mając na względzie powyższe wywody, Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.
SSO Jacek Matusik  SSO Michał Chojnowski SSR del. Małgorzata Nowak - Januchta