Sąd Rejonowy w Giżycku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 292/17
Data wyroku: 2018-02-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Domagalska
Słowa kluczowe: Wykroczenie przeciwko mieniu
Podstawa prawna: art. 124§1 kw

Sygn. akt IIW 292/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 lutego 2018 roku
Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnymw składzie:
Przewodnicząca – SSR Elżbieta Domagalska
Protokolant – p.o. sekr. Sylwia Laskowska, sekr. Anna Rogojsza
w obecności oskarżyciela publicznego z KPP wG.- asp. sztab. Sylwestra Piotrowicza
po rozpoznaniu w dniu 27.10.2017r., 26.01.2018r., 14.02.2018r. sprawy
D. D. (1)
synaJ.iD. z d. S.
ur. (...)wT.
obwinionego o to, że:
W dniu 19 listopada 2016 roku około godziny 12:00 wmiejscowości G.(...)w GminieG.umyślnie uszkodził drzwi wejściowe do mieszkania, powodując szkodę w rozmiarze 428,79 zł w mieniuD. S.

tj. o czyn z art. 124§1 kw

1
ObwinionegoD. D. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 124§1 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw skazuje go na karę grzywny w wysokości 300 (trzysta) złotych.

2
Na podstawie art. 124§4 kw zobowiązuje obwinionego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonejD. S.kwoty 428,79 (czterysta dwadzieścia osiem 79/100) jako równowartości wyrządzonej szkody.

3
Zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 (trzydzieści) złotych tytułem opłaty sądowej oraz kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania.

Sygn. akt IIW 292/17

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
MałżonkowieD. D. (1)iA. D.pozostają ze sobą w konflikcie, są w separacji i w trakcie postępowania o rozwód.D. D.mieszka w miejscowościC., aA. D.wraz z ich dziećmi w(...)u swojej matkiD. S.. W dniu 19 listopada 2016r. koło godz. 12:00D. D.przyjechał doG., by zobaczyć się z dziećmi. Przebywały one zD. S.w jej mieszkaniu, nie było tamA. D..D. D.zapukał do drzwi mieszkania, przedstawił się i powiedział, że chce zobaczyć się z dziećmi. Drzwi mu nie otwierano, więc pukał coraz intensywniej, powtarzał, że chce zobaczyć się z dziećmi i zaczął szarpać za klamkę. Drzwi do mieszkania nadal pozostawały zamknięte iD. D.zaczął w nie kopać i w ten sposób jej uszkodził. W tym czasieD. S.zadzwoniła do swej córkiA. D.i przedstawiła jej sytuację. Zawiadomiona została KPP wG.. Wkrótce o godz. 13:05 przybyli na miejsce funkcjonariusze PolicjiK. R.iR. G.. Przyjechała teżA. D..D. D.powiedział funkcjonariuszom, że chce zobaczyć się z dziećmi, a nie może się do nich dostać.A. D.udała się z funkcjonariuszami do mieszkania, aD. D.pozostał na klatce schodowej. W mieszkaniuA. D.przedstawiła funkcjonariuszom zaistniałą sytuację i okazała odpis postanowienia sądu, z którego wynikało, że dzieci mają pozostawać w jej miejscu zamieszkania. Po wyjaśnieniu tej kwestii funkcjonariusze opuścili mieszkanie, poinformowali o dokonanych ustaleniachD. D., a także o tym, że w sprawie spotkań z dziećmi powinien kontaktować się ze swą żoną.
Szkoda powstała w wyniku uszkodzenia przezD. D.drzwi wejściowych do mieszkaniaD. S.wynosiła 428,79 zł.
Powyższy stan faktyczny ustalono w oparciu o zeznania świadkówD. S.(k.52v-53, 9-10, 12, 15),K. S. (1)(k.53, 6-7),J. B.(k.53-53v, 14),A. D.(k.69-69v, 4-5),K. R.(k.68v-69, 16),R. G.(k.97-97v, 17), odpis protokołu oględzin drzwi z dokumentacją fotograficzną (k.8, 13), opinię biegłego (k.18-29).
ObwinionyD. D.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu (k.51v-52). Przyznał, że był w dniu 19 listopada 2016r. wG.przed drzwiami mieszkaniaD. S., by zobaczyć się z przebywającymi tam dziećmi, ale zaprzeczał temu, by miał wówczas uszkodzić drzwi do tego mieszkania. Twierdził, że jedynie w drzwi te pukał.
W ocenie Sądu podawany przez obwinionego fakt, że był wówczas wG.przy drzwiach mieszkaniaD. S., bo chciał zobaczyć się z dziećmi, nie budzi wątpliwości. Znajduje on potwierdzenie w zeznaniach świadkówD. S.,A. S.oraz innych świadków, którzy widzieli go na miejscu zdarzenia, tj.K. S. (1),J. B.,K. R.,R. G.. Potwierdza je także przedstawione przez obwinionego nagranie dźwiękowe. Pozostała jednak część wyjaśnień obwinionego odnosząca się do przedmiotu niniejszego postępowania, tj. uszkodzenia drwi do mieszkaniaD. S., była zdaniem Sądu nieszczera i podyktowana przyjętą linią obrony.
Przedstawione przez obwinionego nagranie dźwiękowe trwa 3 minuty i 11 sekund i dotyczy tylko początku zdarzenia (odtworzenie zapisu k. 97v-98). Wynika z niego, że obwiniony pukał do drzwi, przedstawił się i mówił, iż chce zobaczyć się z dziećmi. Kiedy mu nie otwierano zaczął szarpać za klamkę. Raz za razem coraz głośniej pukał, powtarzał, że chce zobaczyć się z dziećmi i szarpał za klamkę i to jego zachowanie przybierało na intensywności. W tym momencie nagrywanie zostaje zakończone przez nagrywającego. Jest to moment kiedy obwiniony pozostaje pod drzwiami mieszkaniaD. S.. Jak wynika z zapisu na przestawionej przez obwinionego płycie data i godzina modyfikacji pliku to 19.11.2016r. godz. 12:41. Z zeznań świadkaK. R.iR. G.oraz zapisów w ich notatnikach służbowych wynika, że polecenie dyżurnego wyjazdu doG.na interwencję otrzymali o godz. 12:46, a na miejsce zdarzenia przybyli o godz. 13:05. Z zeznań świadkaD. S.wynika, że początkowo obwiniony pukał do drzwi, ale kiedy mu ich nie otwierała kopnął w nie bądź czymś uderzył i wskutek tego je uszkodził. Głośnie zachowanie obwinionego i uderzenia w drzwi mieszkaniaD. S.potwierdzają zeznania świadkówK. S. (1)iJ. B.. Z zeznań świadkaA. S.wynika, iż podczas prowadzonej wówczas ze swą matkąD. S.rozmowy telefonicznej słyszała uderzenia w drzwi. Kiedy przyjechała na miejsce zdarzenia była zaabsorbowana wyjaśnianiem funkcjonariuszom Policji sprawy kontaktów obwinionego z dziećmi i uszkodzenie drzwi dostrzegła dopiero po jakimś czasie. Podobnie, dopiero wówczas kiedyA. S.wychodziła z mieszkania dostrzegła jeD. S.. ŚwiadekR. G.zeznał, że kiedy przybył wraz zK. R.na miejsce zdarzenia i wchodzili do mieszkaniaD. S.widział uszkodzenie drzwi do tego mieszkania, ale nie zajmowali się tym, bo wówczas im tego nikt nie zgłaszał. Z relacji świadkaK. S. (1)wynika, że po odjeździe funkcjonariuszy Policji wyszedł na klatkę schodową i widział uszkodzenie w drzwiach wejściowych do mieszkania sąsiadki. Sąd dał wiarę zeznaniom wszystkich tych świadków, bo korespondowały ze sobą i nie zawierały żadnych treści, które wskazywałyby na konfabulację.
Zebrane w sprawie dokumenty, w szczególności protokół oględzin drzwi do mieszkaniaD. S.i dokumentacja fotograficzna (k.8, 13) oraz opinia biegłego sądowego z zakresu budownictwaA. K.(k.18-29), zostały sporządzone przez uprawnione osoby i treść ich nie nasuwa żadnych zastrzeżeń.
Z protokołu oględzin drzwi do mieszkaniaD. S.wynika, że na zewnętrznej ich powłoce widoczne były pęknięcia powierzchni i uszkodzony fragment drzwi wklęśnięty do środka oraz znajdowało się fragmentaryczne odwzorowanie spodu obuwia.
Z opinii biegłego sądowegoA. K.wynika, iż przywrócenie skrzydła drzwiowego do stanu sprzed uszkodzenia jest niemożliwe ze względów technologicznych i wartość nowego skrzydła drzwiowego do mieszkaniaD. S.wynosi 428,79 zł. Opinia ta została sporządzona przez osobę posiadającą specjalistyczną wiedzę w swej dziedzinie, jest jasna, pełna i treść jej nie budzi żadnych wątpliwości.
Sąd nie dał wiary zeznaniom świadkaD. D. (3)w istotnej dla niniejszej sprawy ich części dotyczącej zachowania oskarżonego przy drzwiach mieszkaniaD. S.(k.69v-70). Wynika z nich, że świadek cały czas była wtedy przy obwinionym, stała z nim na klatce schodowej i widziała, że obwiniony jedynie pukał do drzwi mieszkaniaD. S., a kiedy mu nie otworzyła opuścił wrazD. D. (3)budynek. ŚwiadekD. D. (3)jest matką obwinionego i w ocenie Sądu złożyła ona tej treści zeznania, by uchronić obwinionego przed odpowiedzialnością za popełnione wykroczenie. Zeznania te pozostają w sprzeczności z zeznaniami pozostałych świadków, nikt z nich nie widział jej na klatce schodowej budynku, w którym mieszkaD. S.ani nawet przed wejściem do tego budynku. Pozostają one w sprzeczności co do zachowania obwinionego pod drzwiami mieszkaniaD. S.nie tylko z zeznaniamiD. S.iA. D., ale także z zeznaniami świadkówK. S. (2)iJ. B., którzy będąc osobami obcymi dla obwinionego, nie mieli żadnych powodów, by zeznawać fałszywie narażając się przy tym na odpowiedzialność karną.
Niczego istotnego do niniejszej sprawy nie wniósł odpis protokołu rozprawy z dnia 14.09.2017r. z toczącej się przed Sądem Rejonowym w Giżycku sprawy karnej IIK 180/17, w którejD..J. D.oskarżony jest o popełnienie czynów zart. 13§1 kkw zw. zart. 193 kk,art. 211 kk,art. 217§1 kkw zw. zart. 11§2 kk.
Reasumując stwierdzić należy, iż w świetle zebranych dowodów wina i sprawstwoD. D.odnośnie popełnienia zarzucanego mu czynu nie budzą wątpliwości.
Zgodnie z treścią art. 124§1 kw odpowiedzialności za wykroczenie podlega ten, kto cudzą rzecz umyślnie niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku, jeżeli szkoda nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia.
Jak wykazało postępowanie dowodowe obwiniony w dniu 19 listopada 2016r. w miejscowościG.(...)umyślnie uszkodził drzwi wejściowe do mieszkaniaD. S.powodując szkodę w wysokości 428,79 zł, czym wypełnił znamiona wykroczenia z art. 124§1 kw. Wina umyślna obwinionego nie budzi żadnych wątpliwości, o czym świadczą okoliczności zdarzenia.D. D.jest osobą dorosłą, poczytalną, więc w pełni zdawał sobie sprawę ze swego zachowania.
Wymierzając karę, Sąd miał na uwadze, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy sprawcy, ale także uwzględniała stopień społecznej szkodliwości jego czynu. Na niekorzyść obwinionego przemawiał fakt, iż czynu tego dopuścił się bez żadnego uzasadnionego powodu. Uszkodził je ze złości, żeD. S.nie chce mu ich otworzyć. Z drugiej jednak strony na korzyść obwinionego uwzględniono, że wiedzie on ustabilizowany tryb życia i wcześniej nie był karany. Wzięto też pod uwagę wysokość wyrządzonej czynem szkody. Wymierzając grzywnę w kwocie 300 zł Sąd uwzględnił dochody, warunki osobiste i rodzinne oraz stosunki majątkowe obwinionego.
Mając na uwadze prawem chronione interesy pokrzywdzonejD. S.zasądzono na jej rzecz od obwinionego kwotę 428,79 zł jako równowartość wyrządzonej szkody.
O kosztach rozstrzygnięto w oparciu oart. 119§1 kpworaz §2 i §3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty sadowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia z dnia 22 grudnia 2017r. (Dz. U. z 2017 poz. 2467).