Sąd Okręgowy w Warszawie
XVIII Wydział Karny
Sygnatura akt: XVIII K 118/17
Data wyroku: 2018-03-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Wielgolewska

Sygn. akt XVIII K 118/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 marca 2018 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie w XVIII Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:  SSO Anna Wielgolewska
Protokolant:  Krzysztof Niezbecki, Michał Sadaj, Katarzyna Wysocka, Kamila Wincenciak, Wioletta Wichrowska, Michał Gruca

w obecności Prokuratora: Marzeny Łubik – Ogłozińskiej,
przy udziale oskarżyciela posiłkowego(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.
po rozpoznaniu w dniach: 14 września 2017 r., 5 października 2017 r., 30 października 2017 r., 21 grudnia 2017 r., 1 lutego 2018 r., 2 marca 2018 r.
sprawy:
1.K. Ś., synaS.iU. z domu K.,urodzonego (...)wW.,
oskarżonego o to , że :
w dniu 19 maja 2016 roku wW.pełniąc w(...) sp.z.o.o.funkcję prezesa zarządu, działając w zamiarze bezpośrednim, przywłaszczył mienie tejże spółki w łącznej kwocie 899.000,00 zł w ten sposób, że wypłacił z konta w.w. spółki kwotę 50.000 zł dla siebie oraz za pomocą bankowości elektronicznej dokonał nieuprawnionego przelewu kwoty 849.000 zł tytułem „płatność zgodnie z fakturą” na rzecz(...) sp.z.o.o., działając na szkodę(...)sp.zo.o.,
tj. o czyn zart. 284 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kk
2.J. S. (1), synaJ.iT.zd.A.,urodzonego w dniu (...)wW.,
oskarżonego o to, że:
w nieustalonym miejscu i dniu lecz nie później niż pomiędzy dniem 22 czerwca 2016 roku a 2 września 2016 roku rozdysponował kwotę 100.000 zł pochodzącą z czynu zabronionego popełnionego na szkodę(...) sp.z.o.o.,
tj. o czyn zart. 291 § 1 kk
orzeka

I
oskarżonegoK. Ś.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu i czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 284 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kki za to na mocy wskazanych przepisów skazuje oskarżonego a na mocyart. 294 § 1 kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz na mocyart. 33 § 2 kkwymierza oskarżonemu grzywnę w wymiarze 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych;

II
na mocyart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoK. Ś.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat tytułem próby;

III
Jak wskazał w trakcie wyjaśnień z 10.08.2007 r. ( k. 18 855 t. 95) już w trakcie przygotowywania odpowiedzi na pytania ofertowe, jakie zostały zadanespółce (...)wspólnie zL. O. (1)i najprawdopodobniej zK. Ł. (1)spotykali się wiele razy wS.iW.z przedstawicielami(...). Przedmiotem rozmów był projekt budowy fabryki osocza w Polsce. O współpracy z(...)oraz(...)wypowiadał się w wyjaśnieniach z 28 września 2007 roku dotyczących zarzutu zart. 297 § 1 kodeksu karnegozwiązanego ze staraniem się o poręczenie Skarbu Państwa ( k. 19 036-19 039). Jak wyjaśnił ( k. 19 036-040 t. 95) kiedy zorientowali się, że dalsza współpraca z(...)staje się ryzykowna, złożyli zamówienie wfirmie (...)za pośrednictwemfirmy (...)na wykonanie założeń techniczno-ekonomicznych, czyli tzw.(...). Jak wytłumaczył zamówienie na założenia techniczno-ekonomiczne zostało złożone przez(...)a nie przez(...)by uniknąć ewentualnych kar porządkowych, ponieważfirma (...)wciąż była związana zP. A.listem intencyjnym z 10 grudnia 1996 roku ( list intencyjny z k. 6015 - 6015 b ). W trakcie przesłuchania okazano mu ten list intencyjny i potwierdził, że chodzi o ten dokument. Jak podał list intencyjny został podpisany zfirmą (...)dlatego, że firma ta była właścicielem myśli technologicznej związanej z wytwórnią preparatów osoczopochodnych, zaś wykonawcą technicznym wytwórni zajmowała sięfirma (...). Wg. niego okazany mu list intencyjny zfirmą (...)był przedłużony do końca 1997 roku.(...)złożyło zamówienie w(...)na wykonanie tych założeń w formie pisma i w tym zakresie nie było podpisanej umowy. Umowa została podpisana między(...)i(...)na początku 1998 roku, kiedy wygasły zobowiązania(...)wobec(...).(...)zapłacił za wykonanie założeń techniczno-ekonomicznychfirmie (...)kwotę około 124 000 USD i była to płatność realizowana w dolarach(...). W kolejnych wyjaśnieniach złożonych w dniu 11 października 2007 roku podał, że po podpisaniu zfirmą (...)umów, w tym dniu 31 stycznia 1997 roku na czynnik VIII i IX oraz w dniu 5 maja 1998 roku na albuminę i immunoglobulinęfirma (...)sukcesywnie przekazywała know-how związany z tymi produktami do firmy austriackiej(...), który niezbędny był do projektowania linii technologicznej w fabryce wM.. Know-how był przekazywany sukcesywnie nie zaś w całości, dlatego żezakład (...)wA.został uruchomiony w 1992 lub w 1993 roku i(...), przekazując swoją technologię wprowadzał poprawki do rozwiązań technologicznych, które miał już u siebie.(...)opracowało założenia techniczno-ekonomiczne ostatecznie w grudniu 1997 roku i on wraz zK. Ł. (1)przywieźli te materiały doA.. Na podstawie tych materiałów mogli rozpocząć procedurę przetargową, gdyż założenia techniczno-ekonomiczne były bazą wyjściową do przedstawienia przez firmy inżynieryjne pełnej oferty zaprojektowania wytwórni leków osoczopochodnych wM.. Założenia techniczno-ekonomiczne przekazane zostały dofirmy (...),(...)i(...). Po zapoznaniu się z przesłanymi ofertami uznali, że najkorzystniejszą ofertę złożyłafirma (...), w związku z tym firma ta została wybrana na realizatora projektu zakładów wM.. Umowy zfirmą (...)zostały podpisane w obecności przedstawicieli(...)pod koniec lutego 1998 roku. Wyjaśnił też znaczenie pojęć licencja oraz know how. W skrócie licencja w farmacji to przekazanie zatwierdzonego opisu technologii wykonania określonego produktu przez władze danego kraju w tym wypadku wA., gdzie w skład tego wchodzą także zatwierdzony badania kliniczne, które w tym wypadku są istotne, gdyż ich przeprowadzenie wymaga kilku lat. Know-how to natomiast jest dokumentacja technologiczna z opisami procesów farmaceutycznych niezbędne dla firmy projektującej technologią zakładu.(...)od początku 1998 roku rozpoczął współpracę zInstytutem (...)i oddelegował w tym celu swego pracownika. Rejestracja wytwarzanych w przyszłości w fabryce wM.leków z osocza na bazie licencji miała odbywać się w 3 fazach. Początkowo należało dokonać rejestracji wP.leków wytwarzanych wA.przezspółkę (...)na bazie osocza pozyskiwanego wA., następnie zarejestrować australijski produkt na bazie(...)osocza, kolejnym etapem była rejestracja leku wytwarzanego wM.z(...)osocza. Do wszystkich tych operacji niezbędna była dokumentacja z badań klinicznych przeprowadzonych i zatwierdzonych wA.. Umowę na otrzymanie licencji na albuminę i immunoglobulinę podpisali w maju 1998 roku już po uruchomieniu kredytu bankowego i wcześniejszym otrzymaniu poręczenia Skarbu Państwa jego spłaty. Pomimo, że umowa licencyjna została podpisana w maju 1998 roku to w założeniach techniczno-ekonomicznych opracowanych w grudniu 1997 r.firma (...)przekazała niezbędne dane dotyczące technologii otrzymywania albuminy i immunoglobuliny ( k. 19 260-261v ). W wyjaśnieniach z dnia 8 stycznia 2008 r. ( k. 19 854-859 t. 100) podał, iż(...)przedstawiła ichfirmę (...)jako potencjalnego biorcę ich licencji. W tym okresie(...)reprezentowała interesyfirmy (...)wE..Spółka (...)podpisała w listopadzie 1996 roku porozumienie zfirmą (...)dotyczące dokonania przedpłaty w wysokości 50 % pierwszego roku produkcji albuminy, immunoglobuliny, czynnika VIII i IX. Co prawda w tym momencie poznał jużP. T. (2)zfirmy (...)miało zamiar uzyskać licencję odfirmy (...)na czynnik VIII i IX, jednakże wszystkie umowy na zakup od(...)licencji na w/w czynniki miały być zawierane poprzez(...)firmę (...). W listopadzie 1996 roku jako(...)podpisali umowę o poufności zfirmą (...)oraz otrzymali także odfirmy (...)biznesplan, który określał koszty pozyskania licencji od tej firmy na albuminę i immunoglobulinę, czynnik VIII i IX. Koszt wszystkich 4 produktów został oszacowany na kwotę 6 % od sumy ich sprzedaży przez(...)na rynku(...)w skali jednego roku i został on już uwzględniony w pierwszym biznes planie z kwietnia 1996 roku. Podczas spotkań wS.iW., które miały miejsce w listopadzie 1996 roku, w których brali udział przedstawiciele(...)oraz strony(...)P. T. (2), zaś(...)reprezentował on,W. W. (1),L. O. (1),B. H. (1),K. Ł. (1)- zostali zaproszeni wraz z(...)do wyjazdu doM., aby dokonać wizytacjifabryki (...)i uzgodnić szczegóły związane z umową licencyjną na czynnik VIII i IX. W pierwszych dniach grudnia 1996 roku z ramienia(...)poleciał doA.i towarzyszyli mu B.H.iK. Ł. (1). DoA.poleciał takżeH. H. (2)wraz z jednym z pracowników(...). Zaraz po przylocie odbyło się spotkanie pomiędzy nimi a przedstawicielami(...).M.iP. T., którego tematem była przyszła współpraca pomiędzy(...)a(...)w zakresie produkcji czynnika VIII i IX na bazie licencji(...). Jak wyjaśnił głównym zadaniem w rozmowie z(...)było przekonanie ich, żespółka (...)posiada finansowe możliwości realizacji projektu. Podczas tego spotkania doszło do osobistej rozmowy pomiędzy nim a B.M., którego tematem była bezpośrednia współpraca pomiędzy(...)a(...)w zakresie licencji na wszystkie produkty łącznie z albuminą i immunoglobuliną. W czasie tego spotkania B.M.zaproponował mu współfinansowanie przez(...)projektów wM., przy czym nie skonkretyzował na jakich warunkach miało odbywać się współfinansowanie ze strony(...). Oskarżony nadto wyjaśnił, że już w trakcie spotkania, jakie odbyło się w listopadzie 1996 roku uzgodniono, że(...)otworzy konto pośrednio wJ. B. (2)Bank wZ.wS., na które miała być przekazana przedpłata ze strony(...)na dostawę licencji na wszystkie 4 produkty, która miała ich jako(...)uwiarygodniać w oczach(...)i(...), że polska spółka posiada pieniądze na inwestycję. Powodem, dla których został wybrany w/w bank wS.wynikał z faktu, że bank ten był w tym okresie największym udziałowcemfirmy (...)i miał ponad 5 % udziałów tej firmy wg. raportów rocznych(...). Z kolei(...)była w tym czasie spółką giełdową i o każdej nowej umowie czy też transakcji finansowej musiała być informowana giełda. Podczas spotkania wW.w listopadzie 1996 roku podpisali jako(...)umowę o poufności z(...). W spotkaniu ze strony(...)oprócz niego brał udziałW. W. (1),L. O. (1),B. H. (1),K. Ł. (1). W rozmowach ściśle dotyczących spraw finansowych z ramienia(...)uczestniczył on,H.iW.. Podczas tego spotkaniaP. T.zażądał, by pierwsza przedpłata z tytułu udzielenia w przyszłości licencji była dokonana „w tajemnicy”, przede wszystkim przed mediami i innymi organizacjami finansowymi, by nie doprowadzić do spekulacji akcjami(...). Jak podał, szczegóły techniczne związane z dokonaniem przedpłaty na rzecz(...)i(...)do banku wS.miał uzgodnićW. W. (1), który znał ten bank, współpracował z nim a dodatkowo zaoferował swoje pośrednictwo w załatwieniu wszystkich formalności związanych z dokonaniem przedpłaty na licencję do tego banku. Jak podał nie wiedział wówczas, że w ogóle taki bank istnieje, jak również nie wiedział, żeW. W. (1)posiada konto w tym banku. O tym, żeW. W. (1)ma kontoJ. B. (2)Bank wZ.dowiedział się 2 lub 3 lata temu podczas spotkania zW. W. (1)i jego prawnikiem wL., kiedyW.miał już postawione zarzuty w tej sprawie. Podał, żefaktura nr (...)z dnia 4 grudnia 1996 roku wystawiona przez(...)N.(...)wpłynęła do biura(...)wW., o czym telefonicznie poinformował goL. O. (1), gdyż on w tym czasie przebywał wA..L. O. (1)miał świadomość, że taka faktura wpłynie, gdyż był uczestnikiem spotkania w listopadzie 1996 roku, uczestniczył w rozmowach dotyczących spraw finansowych przy czym nie wiedział, do jakiego banku ma być przelana przedpłata. Jak podał dla niego nie było istotne do jakiego banku ma być dokonana przedpłata. Fakt, że bank szwajcarski był udziałowcemfirmy (...)całkowicie przekonał go do tej transakcji. Zatem po otrzymaniu telefonicznej informacji o wpłynięciufaktury nr (...)wydał polecenieO.dokonania natychmiastowej płatności tej faktury. Z tego co pamięta świadkiem rozmowy zO.byłK. Ł. (1). KiedyO.poinformował, że na koncie(...)nie ma wystarczających środków na zapłacenie całej kwoty 2 766 750 USD, poleciłO.dokonania częściowej zapłaty za fakturę tak, by pierwsza płatność przekraczała kwotę 2 000 000 USD. W trakcie rozmowy uzgodnili, że dokona on pierwszej płatności w kwocie(...)USD, a on poinformowałP. T. (2), że nie została od razu zapłacona pełna kwota wynikająca z faktury, gdyż jest wA.i nie jest w stanie przelać pełnej kwoty. Podał w jakiej wysokości była dokonana pierwsza płatność informując, że pozostała kwota zostanie wpłacona do końca grudnia 1996 roku.P. T.potwierdził wpłynięcie pierwszej części płatności na konto(...)S.. Podczas pobytów wA.została uzgodniona umowa na licencję w zakresie czynnika VIII i IX, uzyskali ze strony przedstawicieli(...)zapewnienie udzielenia w przyszłości licencji na albuminę i immunoglobulinę w sytuacji, gdyby nie doszła do skutku współpraca w tym zakresie między(...)a(...).(...)zmniejszył opłaty licencyjne za te cztery produkty w wyniku czego(...)uzyskiwała z tego tytułu oszczędności w wysokości ponad 3 000 000 USD rocznie. Po powrocie do Polski on albo B.H.polecił, byL. O. (1)dokonał płatności pozostałej kwoty z tytułufaktury (...)z 4 grudnia 1996 r.O.wykonywał w tym zakresie jego polecenia. W ten sposób pozostała kwota z tytułu tej faktury została również przelana na konto w bankuS.. Po dokonaniu płatności w wysokości 2 100 000 USD otrzymał propozycję odB. M. (2)lubP. T. (2)nabycia 10 % udziałówspółki (...), oni chcieli uzyskać od(...)opcję nabycia 10 % udziałów bez określenia w tamtym momencie, kto będzie faktycznym nabywcą. Propozycję konsultował z amerykańskimi udziałowcami i uzyskał ich akceptację do zawarcia takiej umowy. Pod koniec stycznia 1997 r. razem z B.H.ponownie poleciał doA., gdzie w 31 stycznia 1997 r. doszło do podpisania pierwszej umowy z(...)na dostawę czynnika VIII i IX. Będąc wA.podpisał także umowę „(...)”, wg której posiadacze tej umowy mieli prawo w terminie do 31.01. 2005 roku nabycia 10 % udziałówspółki (...)za sumę 2 100 000 USD, przy czym z tej możliwości wyłączone były wszystkie inne firmy farmaceutyczne poza(...). Umowy podpisali także amerykańscy udziałowcy i odesłali podpisane doA.. Wyjaśnił też, że przelana na podstawiefaktury (...)kwota 2 766 750 USD po podpisaniu przez niego umowy „(...)„ jakaś kwota pieniędzy została przekazana przezJ. B. (2)Bank na kontofirmy (...), która to firma została powołana przezB.(...)w celu finansowania(...). Po zawarciu umowy„(...)”P. T.oraz B.M.przekazali całą sumę, która została przelana na konto(...)wJ. B. (2)Bank na kontofirmy (...). Jak podał to on przekazywałP. T. (2)numer kontafirmy (...)na które miały być przelane te pieniądze. W związku z tym, że umowa opiewała na kwotę(...)USD, a na konto(...)J. S. (1), że kwota, a w przyszłości zostanie przekazana na jego rzecz. Jego zdaniem, to
&gt;wpłynęły pieniądze w kwocie 2 686 750 000 USD pomniejszone o kwotę(...)USD, którą zatrzymałW. W. (1), aby ją przekazaćP. T. (2). Pieniądze przekazane dofirmy (...)zostały zużyte na dopłaty do kapitału zapasowegospółki (...), natomiast kwota 586 000 USD została w przeciągu paru miesięcy przekazanaP. T.przez udziałowcówspółki (...)za wyjątkiem B.H., który wyłącznie koordynował przekazanie tych pieniędzy na rzeczP. T. (2). On przekazał kwotę 200 000 USD przy czym nie pamiętał już, kiedy dokładnie to miało miejsce oraz na jakie konta przekazano te pieniądze.R. L. (1)i

IV
na mocyart. 69 §1 i 2 kkiart. 70 § 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoJ. S. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 2 (dwóch) lat tytułem próby;

V
na mocyart. 46 § 1 kkorzeka wobec oskarżonych obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem całości w ten sposób, że zobowiązuje oskarżonegoK. Ś.do zapłaty na rzecz(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.kwoty 549.436,10 zł (pięćset czterdzieści dziewięć tysięcy czterysta trzydzieści sześć złotych dziesięć groszy) solidarnie z oskarżonymJ. S. (1)do kwoty 100.000 zł ((...));

VI
na mocyart. 627 kpkzasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w części na nich przypadającej, a w tym zobowiązuje ich do uiszczenia opłaty: od oskarżonegoK. Ś.kwotę 3140,62 zł (trzy tysiące sto czterdzieści złotych sześćdziesiąt dwa grosze), od oskarżonegoJ. S. (1)kwotę 1230 zł (tysiąc dwieście trzydzieści złotych);

VII
na mocyart. 627 kpkzasądza od oskarżonychK. Ś.iJ. S. (1)na rzecz oskarżyciela posiłkowego(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.kwoty po 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu poniesionych wydatków.

Sygn. akt XVIII K 118/17

UZASADNIENIE
Na podstawie zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Spółka (...) sp. z.o.o.z siedzibą wW.została zawiązana w lutym 2013 r.Ł. W.został jedynym właścicielemspółki z ograniczoną odpowiedzialnością (...)z siedzibą wW.,ul. (...). Od grudnia 2015 r. spółka nie prowadziła działalności gospodarczej. Do dnia zdarzeń objętych zarzutem aktu oskarżeniaspółka (...)nie dokonywała żadnych transakcji gospodarczych, ani nie podpisała żadnej umowy z jakimkolwiek kontrahentem. Nie posiadała żadnego majątku ani ruchomego, ani nieruchomości. Posiadała jedynie kapitał zakładowy w kwocie 15.000 złotych. Na początku 2016 r.Ł. W.zwrócił się do oskarżonegoK. Ś., aby ten pełnił w niej funkcję Prezesa Zarządu. W okresie wcześniejszymŁ. W., który posiadał także kilka innych spółek, wielokrotnie współpracował biznesowo z oskarżonymK. Ś.. Ich znajomość trwała około 10 lat iŁ. W.darzył zaufaniem oskarżonegoK. Ś.. W tym czasieK. Ś.był wspólnikiem współce (...) sp. z.o.o.wW.. W dniu 20 stycznia 2016 r oskarżonyK. Ś.podpisał oświadczenie, że jako Prezes Zarządu nie jest upoważniony i z uwagi na wolę jedynego wspólnika nie ma upoważnienia do dokonywania czynności prawnych w imieniu spółki, z których wynikałoby zaciągnięcie jakiegokolwiek zobowiązania na jej rachunek, bez zgody wspólnika wyrażonej w formie pisemnej pod rygorem nieważności.Spółka (...)posiadała trzy rachunki bankowe wbanku (...). Jeden był to business direkt o numerze(...), rachunek lokacyjny business oko o numerze(...)oraz rachunek walutowy. W momencie zakładania rachunku bankowego spółki, do rachunku nie była wydawana karta płatnicza. Podgląd online do rachunku posiadał właścicielT. W.. W dniu 16 maja 2016 rŁ. W.podjął decyzję o podwyższeniu kapitału zakładowegospółki (...)o kwotę 85.000 złotych tj. do kwoty 100.000 złotych. W tym celu została podjęta stosowna uchwała o podwyższeniu kapitału zakładowego spółki oraz Zarząd spółki w osobieK. Ś.złożył oświadczenie, że wkłady pieniężne na pokrycie podwyższonego kapitału zakładowego spółki zostały w całości wniesione. Jedną zespółek (...)byłaspółka jawna (...). Z rachunku tej spółki, którąŁ. W.postanowił zamknąć, dokonał przelewu kwoty 900.000 zł na rachunek lokacyjny business oko, aby pieniądze przynosiły dochód. W momencie gdy oskarżonyK. Ś.w dniu 17 maja 2016 r. złożył oświadczenie w imieniu jednoosobowego Zarządu spółki(...)o wniesieniu w formie pieniężnej środków na podwyższenie kapitału zakładowego spółki, dowiedział się, że na rachunku bankowym spółki są pieniądze. Jako Prezes jednoosobowego Zarządu mógł dokonywać wszelkich czynności związanych z założonym rachunkiem bankowym, w tym mógł uzyskać do niego dostęp, zarówno poprzez dokonywanie wypłat jak i dokonywanie płatności online. W dacie zakładania rachunku bankowego oskarżonyK. Ś.nie miał udostępnionego loginu ani hasła.Ł. W.miał login i hasło. Do dokonania przelewu konieczne było zalogowanie się i potwierdzenie przelewu otrzymanym za pośrednictwem sms z banku hasłem. Przy otwieraniu rachunku bankowegoŁ. W.podał swój numer telefonu do przesyłania hasła sms-owo. Nie udostępniał też swojego loginu ani hasła do rachunku spółki.
Z konta business oko o numerze(...)oskarżonyK. Ś.w dniu 19 maja 2016 r. przelał(...)zł na konto spółki o numerze(...). Tego samego dnia pobrał z konta w gotówce kwotę(...)zł. Następnie dokonał przelewu z konta business oko o numerze(...)na konto spółki o numerze(...)kwoty(...)zł. Tego samego dnia, tj. 19 maja 2016 r., oskarżonyK. Ś.z kontaspółki (...)o numerze(...)dokonał dwóch przelewów w kwocie(...)zł i(...)zł narachunek o numerze (...)należący dospółki (...) Sp. z.o.o.tytułem „płatność zgodnie z fakturą”. NastępnieK. Ś.dokonał kolejnej wypłaty gotówkowej w kwocie 5.000 zł. Kolejny przelew został dokonany zrachunku o numerze (...)na rachunek bankowy o numerze(...)w kwocie 20.000 złotych, następnie kwota 49.000 zł została także przelana na rachunek(...) Sp. z.o.o.o numerze(...). Łącznie oskarżonyK. Ś.pobrał kwotę(...)zł z kontaspółki (...). Przelewy online wykonane przez oskarżonegoK. Ś.z rachunkuspółki (...)były dokonywane poprzez logowanie za pośrednictwem loginu „(...)”.
W dniu 19 maja 2016 r. z kontaspółki (...)na kontoJ. S. (1)o numerze(...)(rachunek został otwarty w dniu 30 października 2015 r.) została przelana kwota w wysokości 450.000 zł tytułem „Z”. Operacji tej dokonał oskarżonyK. Ś.. Następnie z przelanych środków kwota 100.000 zł została pobrana, a kwota 200.000 zł została przelana na konto(...), również należące doJ. S. (1). Natomiast kwota(...)zł została przelana na kontoI. S.iT. S.o numerze(...). Uprawnionym do konta był oskarżonyJ. S. (1)i on dokonał powyżej opisanych operacji bankowych.
W dniu 21 maja 2016 r.Ł. W.zauważył, że na konciespółki (...)znajduje się jedynie kwota 900 złotych. Wobec powyższego natychmiast skontaktował się z oskarżonymK. Ś., który oznajmił, że nic wielkiego się nie stało i że mogą na ten temat porozmawiać.Ł. W.był tak zdenerwowany, że nie był w stanie w ten sposób rozmawiać, gdyż uświadomił sobie, że środki finansowe, które przelał na rachunek spółki zostały skradzione. Później próbował telefonicznie skontaktować się z oskarżonymŚ., ale on już nie odbierał odŁ. W.telefonów.
Uchwałą nr 1 podjętą w dniu 21 maja 2016 r. przez Nadzwyczajne Zgromadzenie WspólnikówSpółki (...)Ś.został odwołany z funkcji Prezesa Zarządu Spółki, zaś uchwałą nr 2 na Prezesa Zarządu Nadzwyczajne Zgromadzenie WspólnikówSpółki (...)powołałoK. S..
/Dowód: odpis z Krajowego Rejestru Sądowego k. 5 – 9, 21 – 26, 27 – 31, 69 – 74, zestawienie transakcji na rachunku depozytowym k. 12 – 14, 20, 96 – 97, 119 – 120, zestawienie operacji na rachunku bankowym prowadzonym w(...)k. 142 – 143, zestawienie transakcji na rachunku depozytowym k. 201 – 202, zestawienie logowań k. 203, zeznania świadkaŁ. W.k. 16 – 17, k. 83 – 84, k. 448 – 451, k. 736 – 742, uchwała nr 2/05/2016 k. 3, uchwała nr 1/05/2016 k. 10, oświadczenie z dnia 20 stycznia 2016 r k. 35, wypis aktu notarialnego k. 36 – 45, k. 101 – 105, umowa sprzedaży udziałów k. 46 – 48, 49 – 51, informacja z(...)k. 65, protokół Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólnikówspółki (...)k. 97 – 98, 182 – 184, lista wspólników k. 99, lista obecności k. 100, oświadczenie Zarządu spółki k. 106, informacja zbanku (...)k. 193, szczegółowe dane dotyczące zleceń operacji bankowych k. 195 – 200, protokół oględzin wraz z dokumentacją fotograficzną k. 207 – 215, bankowy dowód wypłaty k. 217 – 218, informacja zbanku (...)k. 234, zeznania świadkaK. S.k. 455 – 456, k. 742 – 745, zeznania świadkaA. B.k. 899 - 901/.
Po zmianie władz spółki,Ł. W.wraz z nowo powołanym Prezesem Zarządu(...)-K. S.udał się do banku, aby dokonać blokady rachunku oraz podjąć czynności zmierzające do odzyskania środków finansowych.
/Dowód: reklamacja k. 91, 93, wniosek o zablokowanie rachunku k. 92, 94, 144/.
Pomimo wcześniejszej współpracyŁ. W.iK. Ś.nie mieli wobec siebie wzajemnych zobowiązań. Nie istniały także żadne zobowiązania czy nierozliczone transakcje międzyspółkami (...)a(...).
/Dowód: zeznania świadkaŁ. W.k. 448 – 451, faktury k. 379 – 432, kopie przelewów i dowody wpłat k. 465 – 495, 543 - 570/.
W dniu 23 maja 2016 r., na skutek podjętych czynności przezŁ. W.iK. S., bank dokonał blokady środków na koncie(...)w kwocie(...)zł, na koncie(...)kwoty 200.000 zł, a na koncie(...)kwoty 40.000 zł. Łącznie dokonano blokady w kwocie 349.563,10 zł.
/Dowód: zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa k. 1 – 2, postanowienie o zablokowaniu rachunku bankowego k. 53 – 54, 56 – 57/.
Do akt sprawy została przedłożona umowa pożyczki zawarta w dniu 25 listopada 2015 r. wW.pomiędzyJ. S. (1)aK. Ś..J. S. (1)jako pożyczkodawca udzielił oskarżonemuK. Ś.pożyczki w kwocie 450.000 złotych. Pożyczkobiorca miał zwrócić pożyczone środki pieniężne do dnia 15 czerwca 2016 r. wraz z odsetkami w wysokości 7%. Pożyczka miała być zwrócona w formie gotówkowej lub przelewem na rachunek pożyczkodawcy wskazany w umowie pożyczki. Umowa pożyczki nie została zgłoszona zgodnie z obowiązującymi przepisami do właściwego Urzędu Skarbowego.
Na etapie postępowania przygotowawczego podjęto czynności zmierzające do ustalenia wieku powstania umowy pożyczki. Jak wynika z oświadczenia biegłego(...)metoda szacowania wieku zapisów posiada pewne ograniczenia oraz warunki niezbędne do przeprowadzenia badań, które zostały szczegółowo wskazane. Biegły wskazał także, iż metoda nie pozwala na określenie konkretnej daty powstania zapisu – tym samym nie jest możliwe wyznaczenie różnicy pomiędzy zapisami młodymi, zapisami starymi, jak też młodymi a starymi. Wnioski opinii nie są kategoryczne. Biegły wskazał, że metodyka szacowania wieku zapisów długopisowych jest w chwili obecnej jedyną metodą stosowaną w policyjnych laboratoriach kryminalistycznych, pozwalającą na oszacowanie czasu sporządzenia zapisów długopisowych. Wobec treści przywołanej informacji nie był przeprowadzany dowód z opinii biegłego w celu ustalenia czasu sporządzenia zapisów długopisowych na przedłożonej do akt sprawy umowie pożyczki.
/Dowód: umowa pożyczki k. 237, weksel k. 238, informacja z Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego k. 252 – 253, informacja od Naczelnika Urzędu Skarbowego wP.k. 763/.
W trakcie prowadzonego postępowania oskarżonyJ. S. (1)przedłożył prowadzącemu postępowanie przygotowawcze oświadczenie złożone przez oskarżonegoK. Ś.z dnia 5 września 2016 r, z którego wynika, żeK. Ś.pożyczył prywatnie odJ. S. (1)kwotę w wysokości(...)zł i w dniu 19 maja 2016 r. taką kwotę przelał na kontoJ. S. (1)jako zwrot pożyczki. OskarżonyK. Ś.wskazał w tym oświadczeniu, żeJ. S. (1)nie miał informacji skąd pochodzą środki, które otrzymałafirma (...)i żeJ. S. (1)nie ma nic wspólnego zfirmą (...)ani z żadną inną, powiązaną z tą firmą lub jej właścicielami.
/Dowód: oświadczenie oskarżonegoK. Ś.k. 255/.
OskarżonyK. Ś.słuchany w charakterze podejrzanego na etapie postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień i udzielenia odpowiedzi na zadawane pytania. Oświadczył, że nie uważa, aby działał na niekorzyść jakiejkolwiek spółki, którą zarządzał, tym bardziej na szkodę(...) sp. z o.o.OskarżonyK. Ś.słuchany ponownie na etapie postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. Złożył jedynie oświadczenie, że jest jedynym właścicielemspółki (...).
Do akt sprawy została przedłożona także umowa datowana na dzień 1 kwietnia 2016 r., pomiędzy(...) sp. z o.o.jako zleceniodawcą afirmą (...) sp. z o.o.w sprawie powierzenia zleceniobiorcy zadań własnychspółki (...)związanych z pozyskaniem wykonawcy podbudów betonowych pod nośniki reklamowe oraz zlecenie produkcji wraz z późniejszym magazynowaniem. Umowę podpisał oskarżonyK. Ś.jako Zleceniodawca i Zleceniobiorca. Do umowy została załączona faktura VAT na kwotę brutto 849.000 złotych, wystawiona przez(...)(k. 257 - 259).
OskarżonyK. Ś.składając wyjaśnienia w toku postępowania sądowego przyznał się do winy i podał, że jak został powołany przezŁ. W.prezesem spółki(...)to wiedział, że spółka nie miała prowadzić działalności gospodarczej. Jednak proszono oskarżonego, aby wykonywał różne rzeczy. Prosiła go o to księgowaA. B.. Prosiła np. żeby pojechał do notariusza podpisać dokumenty, żeby założył rachunek bankowy. Działalność nie miała być prowadzona, ale on wykonywał te czynności, bo uznał, że wszystko jest w porządku. Wspomniał także, że miał zŁ. W.powiązania finansowe i dlatego też został prezesem. Uczynił to, gdyżŁ.poprosił go o przysługę i pomoc. OskarżonyK. Ś.wskazał, że między nimi były finansowe rozliczenia. Oskarżony był dłużnyŁ.pieniądze, ale iŁ.był dłużny pieniądze spółkom oskarżonego i jemu samemu wykonującemu jednoosobową działalność gospodarczą.K. Ś.wyjaśnił, że wszystko było dobrze do momentu kiedy zaczął być traktowany jak „przynieś, podaj, pozamiataj”, a nie jak partner biznesowy. Docierały do niego dziwne sygnały, żeŁ.ma jakieś problemy z urzędem skarbowym w związku z nieujawnieniem źródeł dochodu. Oskarżony podał, że pojechał na polecenie księgowej do banku, aby coś wyjaśniać. Zobaczył, że na rachunku bankowym są pieniądze wpłacone przezŁ.. Suma była znaczna i oskarżony się przestraszył. Wskazał, że tak jak się na tym zna i tak jak wcześniej robił różne rzeczy, chciał obrócić tymi pieniędzmi tak, by firma zaczęła prowadzić działalność i by przyniosły dochód dla spółki. Przelał środki na drugą spółkę, której był prezesem zarządu i miał pozyskiwać nowe lokalizacje pod działalność tej spółki. Spółka(...)zyskałaby znaczne środki dzięki temu zabiegowi. Nie zdążył jednak nic zrobić, bo chyba w środę przelał pieniądze, a w sobotę został oskarżony przezŁ.o kradzież jego prywatnych pieniędzy. Poczuł się jak słup. Oświadczył, że był jedyną osobą która mogła tymi pieniędzmi dysponować, więc dla oskarżonego takie słowa były wielkim zaskoczeniem, zwłaszcza, żeŁ. W.powiedział oskarżonemu, że go okradł i że go zabije. Zdaniem oskarżonegoK. Ś.,Ł. W.wiedział, że nie zrobi nic źle dla spółki, której był prezesem. W spółkach, w których był, zawsze działał tak, by dana spółka przynosiła dochód. Po tej sytuacji środki zostały zablokowane na rachunkach i został oskarżony przez policję. Oskarżony oświadczył, że nigdy nie oszukałŁ.. Odpowiadając na pytania wyjaśnił, że chciał, byspółka (...)poprzez przelanie środków uruchomiła inną działalność, co spowodowałoby zysk. Wskazał, że przelał 450 tys. zł. na kontoJ. S. (1), bo mieli wzajemnie rozliczenia. Te rozliczenia z panemS., to umowa pożyczki w formie pisemnej. Oświadczył, że otrzymał pieniądze z pożyczki, przelewem. Nie pamiętał na jakie konto, czy prywatne, czy firmowe. Nie pamiętał, czy ta pożyczka była zarejestrowana w urzędzie skarbowym. Oskarżony nawiązując do powodów przelania środków finansowych z rachunkuspółki (...)ponownie wskazał, że poczuł się jak słup, gdzie, przy wykorzystaniu jego osoby, pieniądze miały być schowane przed urzędem skarbowym. Nie kontaktował się zŁ.przed przelaniem tych środków, bo nie mógł się do niego dodzwonić. Odnośnie wypłaty tych środków, nie kontaktował się także z księgową i księgowa nie wydawała mu w tym zakresie żadnych poleceń.K. Ś.oświadczył, że nie pamięta, czy podpisywał oświadczenie o objęciu udziałów w związku z podwyższeniem kapitału udziałowego, choć po okazaniu oskarżonemu stosownego dokumentu wskazał, że na oświadczeniu widnieje jego podpis. Oskarżony wskazał, że pożyczkę odJ. S. (1)wziął na działalność gospodarczą. Zostały te pieniądze zainwestowane, ale nie pamiętał w którą z jego 6 lub 7 wówczas prowadzonych działalności. Pożyczka została zawarta w dacie, jaka jest w umowie wskazana. W dalszej części oskarżony podał, żespółka (...)nie była rozpoznawalna na rynku reklam, standów. Wynagrodzenie dla niego jako prezesa nie było ustalone. ZrobiłŁ.grzecznościową przysługę. Odpowiadając na pytanie dotyczące zawartej umowy zespółką (...)zespółką (...), oskarżony oświadczył, że umowa została podpisana w reakcji na to, że pojawiły się te środki. Spółka nie miała prowadzić żadnej działalności a oskarżony nie miał informacji, że miałyby pojawić się jakiekolwiek pieniądze na koncie spółki. Oskarżony podkreślił, że to on za to odpowiadał jako prezes zarządu, a sytuacja była dla niego bardzo dziwna. Dla oskarżonego priorytetem było chronić dobre imię jako prezesa tej spółki. Oskarżony już wcześniej i potem miał w zamyśle, by zacząć działać na rzecz tej spółki, bo dochodziły do niego niepokojące słuchy, umowy miało być prowadzenie działalności i pozyskanie klientów na różne reklamy, standy, itd., czyli ten cel który jest wskazany w umowie, był rzeczywistym jej przedmiotem. Oskarżony oświadczył, że takie rzeczy już wcześniej dlaspółek (...)wykonywał i na tym się znał.Spółka (...)miała osiągnąć zysk z umów miedzy klientem a(...).Spółka (...)też miała mieć zysk z tej pożyczki, w postaci około 10% od jednej transakcji z klientem. Zysk z takiej operacji to 10-15 tys. zł.Spółka (...)miała obrócić tymi pieniędzmi, pozyskać klientów i 10% zysku oddać(...). Po okazaniu oskarżonemu oświadczenia o ograniczeniach działających w stosunkach wewnątrzspółki (...)podał, że nie pamięta, czy on to podpisał. Podpis jest podobny do jego podpisu, ale nie wiedział, czy jest jego. Na tą chwilę, nie przypominał sobie takiego oświadczenia. Oskarżony wskazał, że kwota 899.000 zł wynikała z jego wyliczeń, które dałyby zysk dla(...). Po okazaniu oskarżonemu faktury z k. 259 wskazał, że ta faktura dotyczy płatności, zgodnie z umową z dnia 01 kwietnia 2016 r.. Ten przelew miał coś wspólnego z tą fakturą. Oskarżony wyjaśnił, że część pieniędzy wypłacił gotówką, około 40 tys. zł. i zawiózłŁ. W.. Nie pamiętał komu je przekazał, ale osobie, która miała je przekazaćŁ.. O tej woliŁ.dowiedział się od księgowej. Księgowa pisała do niego smsy i dzwoniła. Nie pamiętał, czy dzwonił do księgowej, że są na koncie środki i nie wie co z nimi zrobić. Oświadczył, że nie zabrał środków z konta tylko nimi zadysponowałem, bo miał do tego jako prezes prawo. Pozostałe środki które nie zostały zablokowane ani zwrócone, są zainwestowane. Osiągnęły zysk dla spółki(...). Jest on wyliczony, tylko nikt się do oskarżonego po te pieniądze ze strony(...)nie zwracał, ani jej nowy prezes, ani właściciel. Oskarżony wyjaśnił, że ma umowy potwierdzające inwestycję tych środków, choć nie potrafił wskazać w co zostały zainwestowane. Odnosząc się do przedłożonych przez jego obrońcę faktur wskazał, że chciał pokazać, żeŁ.jest mu jeszcze winien pieniądze i że będzie wnosił przeciwkoŁ.sprawę z powództwa cywilnego.K. Ś.wyjaśnił, że jak zakładał konto, to mieli mu z banku przesłać elektroniczne hasła dostępu, ale tego nie zrobili. Zwrócił się o to i potem już miał hasło dostępu do konta, miał także login. O tym, że są pieniądze na koncie dowiedział się jak księgowa wysłała go do banku, by podpisał dokumenty. Księgowa nim kierowała i mówiła, że to na polecenieŁ.. Odnośnie spłaty pożyczki na rzeczJ. S. (1)oskarżony podał, żeJ. S. (1)nie wiedział, że środki pochodzą ze spółki(...).
/Dowód: protokół wyjaśnień oskarżonegoK. Ś.k. 263 – 264, 290 – 292, k. 836 - 841, umowa k. 257 – 258, faktura k. 259/.
OskarżonyJ. S. (1)słuchany na etapie postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. W toku postępowania sądowego oskarżonyJ. S. (1)także nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Oświadczył, że będzie składał wyjaśnienia, ale korzysta ze swego prawa i odmawia odpowiedzi na pytania. Wskazał, żeK. Ś.był jego dłużnikiem i wiedział, że zamierza mu przesłać pieniądze, boŚ.mu o tym mówił. Po wpływie środków na konto oskarżony zobaczył, że są z innej firmy, ale kwota się zgadzała, więc skontaktował się z oskarżonymŚ.celem wyjaśnienia tej kwestii. Podał, że otrzymał odŚ.potwierdzenie, że są to pieniądze od niego na spłatę długu.K. Ś.w czasie tej rozmowy wyjaśnił mu, że dlatego pieniądze przyszły z konta firmowego, bo jest to firma, gdzie on jest Prezesem Zarządu i firma ma z nim nieuregulowane rozliczenia, a chciał dotrzymać terminu zwrotu pożyczki. OskarżonyŚ.zapewniłJ. S. (1), że wszystko jest w porządku. OskarżonyJ. S. (1)oświadczył, że nie wiedział, iż pieniądze mogą pochodzić z przestępstwa. Nawet mu to do głowy nie przyszło.
/Dowód: wyjaśnienia oskarżonegoJ. S. (1)k. 735/.
Na etapie postępowania przygotowawczego został dopuszczony dowód z opinii biegłych lekarzy psychiatrów z uwagi na wątpliwości co do stanu zdrowia psychicznego oskarżonegoK. Ś.. Z opinii biegłych lekarzy psychiatrów wynika, że oskarżonyK. Ś.nie jest upośledzony umysłowo. Biegli rozpoznali zaburzenia afektywne nieokreślone w okresie eutymii. Stan ten nie znosił ani nie ograniczał jego zdolności do rozpoznania znaczenia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu ani do pokierowania swoim postępowaniem. Wskazano, że stan zdrowia psychicznego oskarżonegoK. Ś.pozwala na jego udział w czynnościach postępowania karnego (poczytalność oskarżonego nie budzi żadnych wątpliwości) oraz na samodzielną i rozsądną obronę.
/Dowód: dokumentacja medyczna k. 329, opinia biegłych k. 346 – 348/.
Na etapie postępowania przygotowawczego obrońca oskarżonegoK. Ś.złożył w jego imieniu oświadczenie, z którego wynika, że oskarżonego zŁ. W.łączą liczne zależności finansowe. Wskutek prowadzonych razem licznych interesów, według oświadczenia obrońcy złożonego w imieniuK. Ś.,Ł. W.jest dłużnikiem oskarżonego na łączną kwotę 1.067.928,40 zł.
/Dowód: oświadczenie wraz z zestawieniem faktur i fakturami k. 377 – 432/.
Bank nie dokonał blokady na rachunku(...)z uwagi na brak środków na koncie spółki. Z kontJ. S. (1)orazT.iI. S.zwróconospółce (...)kwotę(...)zł.
/Dowód: informacja zbanku (...)k. 141, postanowienie o uchyleniu blokady środków na rachunku k. 185 – 188/.
OskarżonyJ. S. (1)nie był karany sądownie. Również oskarżonyK. Ś.nie był dotychczas karany sądownie.
/Dowód: karta karna k. 870, k. 887/.
Sąd zważył, co następuje:
Dokonując ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie sąd oparł się zarówno na zeznaniach świadków, które uznał za wiarygodne jak i na podstawie dokumentów, których również wiarygodność nie budziła wątpliwości. Sąd dokonując ustaleń oparł się również na opinii biegłych lekarzy psychiatrów w zakresie poczytalności oskarżonegoK. Ś., którzy zostali dopuszczeni w niniejszej sprawie oraz informacji eksperta. Te opinie sąd uznał za pełnowartościowy dowód z uwagi na to, że były pełne, wyczerpujące i nie zawierały wewnętrznych sprzeczności. Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy sąd uznał za fikcyjną, niebędącą odzwierciedleniem rzeczywistego zdarzenia gospodarczego umowę z dnia 1 kwietnia 2016 r pomiędzy(...) sp.z.o.o.jako zleceniodawcą afirmą (...) sp.z.o.o.w sprawie powierzenia zleceniobiorcy zadań własnychspółki (...)związanych z pozyskaniem wykonawcy podbudów betonowych pod nośniki reklamowe oraz zlecenie produkcji wraz z późniejszym magazynowaniem. Umowę podpisał oskarżonyK. Ś.jako Zleceniodawca i Zleceniobiorca. Sąd ustalił również, że załączona do umowy faktura VAT na kwotę brutto 849.000 złotych, wystawiona przez(...)nie miała żadnego oparcia w rzeczywistym zdarzeniu gospodarczym. Nie było żadnych podstaw do jej wystawienia. Dlatego też wskazane powyżej dokumenty nie mogły zostać uznane za wiarygodne, gdyż stwierdzały nieprawdę i zostały sporządzone przez oskarżonegoK. Ś., aby uwiarygodnić potrzebę pobrania środków finansowych z kontaspółki (...). Na marginesie należy podkreślić, że umowa ta jest nadto sprzeczna z bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa jak i z postanowieniami porozumienia, skutecznego jedynie między oskarżonym aŁ. W.. Wątpliwości budzi także czy zostały one sporządzone w datach w nich wskazanych. Ani umowa ani faktura nigdy nie znalazły się w dokumentacjispółki (...), a oskarżonyK. Ś.przedłożył je dopiero w toku prowadzonego postępowania karnego, we wrześniu 2016 r. Umowa została sporządzona z pogwałceniem treściart. 210 § 1 kodeksu spółek handlowych, gdyż w takiej sytuacji w umowie między spółką a członkiem Zarządu, spółkę reprezentować powinna Rada Nadzorcza lub pełnomocnik powołany uchwałą Zgromadzenia Wspólników. Nadto umowa przewidywała zaciągnięcie zobowiązania na kwotę 900.000 zł, a zatem z uwagi na wysokość zobowiązania Prezes Zarządu spółki nie był uprawniony do jego zaciągnięcia bez uprzedniej uchwały wspólników. Dodatkowo zgodnie z podpisanym oświadczeniem, oskarżonyK. Ś.nie był uprawniony do zawarcia żadnej umowy i zaciągnięcia jakiegokolwiek zobowiązania w imieniuspółki (...). Z uwagi na powyżej przywołaną argumentację oraz z uwagi także na treść wskazanej umowy, nie mogła zostać uznana za prawdziwą.
Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadkaŁ. W.jak również świadkaK. S.. Zeznania wskazanych świadków były logiczne i konsekwentne i wzajemnie się uzupełniały. Treść zeznań świadków została także potwierdzona dokumentami, które sąd uznał za wiarygodne. Dotyczy to głównie dokumentów bankowych. tj. historii operacji na rachunkach bankowych oraz dokumentów związanych z działalnością pokrzywdzonej spółki. Brak jest jakichkolwiek powodów, aby kwestionować ich wiarygodność. Na marginesie należy zaznaczyć, że jedynie stwierdzenie świadkaŁ. W.odnośnie powodów przelania na konto pokrzywdzonejspółki (...)kwoty 900.000 zł, sąd uznał je za niewiarygodne. Jak wynika z załączonych dokumentów związanych z działalnością spółki, kapitał zakładowyspółki (...)został podniesiony do kwoty 100.000 zł, zatem na pokrycie podwyższonego kapitału potrzebna była kwota 85.000 zł, a nie 900.000 zł. Podkreślić jednakże należy, że okoliczność ta nie miała znaczenia ani dla poczynionych ustaleń faktycznych, ani dla dokonanego rozstrzygnięcia. Bezspornym było bowiem, żeŁ. W.jako jedyny właściciel, zasilił kontospółki (...)kwotą 900.000 zł i w dacie popełnienia zarzucanego oskarżonemu czynu, pieniądze te były środkami(...) spółki (...). Sąd uznał także za wiarygodne zeznania świadkaM. C., który zeznawał na okoliczność przebiegu czynności procesowej przesłuchania w charakterze świadkaJ. S. (1)oraz czynności przeszukania. Treść jego zeznań również nie budziła wątpliwości sądu co do ich wiarygodności, zwłaszcza, że była zbieżna z treścią zeznań świadkaK. S.także uczestniczącego w przesłuchaniu oraz znajdowała odzwierciedlenie w protokołach, w zakresie uznania, że we wskazanych datach, poszczególne czynności procesowe zostały wykonane. Świadek nie zeznawał na okoliczność treści zeznań świadkaJ. S. (1), z uwagi na obowiązujący zakaz ich wykorzystania, gdyż świadkowi na dalszym etapie postępowania postawiono zarzut popełnienia przestępstwa. Nie mogły mieć wpływu na zdyskredytowania prawdziwości zeznańM. C.okoliczności podnoszone przez oskarżonegoK. Ś.tj. zażyłości, znajomości, serdecznego odnoszenia się świadka doŁ. W.. Zarówno treść zeznań świadka znajdująca odbicie w pozostałym, wiarygodnym materiale dowodowym jak i przebieg przeprowadzonych w sprawie przez świadka czynności nie wskazuje na jakikolwiek brak obiektywizmu czy prawidłowości dokonanych czynności. Sąd dał wiarę także zeznaniom świadkaA. B.. Wprawdzie świadek nie miała żadnej szczegółowej wiedzy odnośnie okoliczności istotnych w niniejszej sprawie, jednakże z uwagi na oświadczenie obrońcy oskarżonegoK. Ś., że świadek mówi nieprawdę, co oskarżony może wykazać na podstawie treści wiadomości tekstowych wysyłanych przez świadka, treść zeznań została skonfrontowana z przedłożonymi przez oskarżonego wydrukami wiadomości tekstowych. Treść tych wiadomości w żaden sposób nie pozostawała w sprzeczności z treścią zeznań świadka. Należy także w tym miejscu odnieść się do faktur przedłożonych w imieniu oskarżonegoK. Ś.oraz dowodów wpłat i kopii przelewów przedłożonych przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego. Sąd nie kwestionuje ich wiarygodności, ale nie miały one znaczenia dla poczynionych ustaleń faktycznych. Miały znaczenie w zakresie oceny wiarygodności wyjaśnień oskarżonegoK. Ś.. Przywołane powyżej wiarygodne dowody pozwalały na ustalenie przebiegu zdarzeń objętych niniejszym postępowaniem i pozwalały na dokonanie rozstrzygnięcia w sprawie.
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonegoK. Ś., które pozwalałyby przyjąć, że istniały jakiekolwiek powody do dysponowania pieniędzmispółki (...). Na wstępie, przed przystąpieniem do szczegółowych rozważań należy podkreślić, iż w niniejszej sprawie na różnych etapach na skutek tak wyjaśnień oskarżonegoK. Ś.lub jego obrońcy pojawiały się różne powody, dla których oskarżonyK. Ś.pobrał środki finansowe z rachunkuspółki (...). Dokumenty zgromadzone w aktach sprawy na k. 379 – 432 w postaci faktur dotyczyły należności jakiespółka (...) Sp. z o.o.i(...)– działalność gospodarcza miała wobec(...)K. Ś.. Wszystkie należności z przedłożonych faktur zostały uregulowane, co potwierdzają przedłożone przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego kopie przelewów i dowody wpłat, jak również zeznania świadkaŁ. W.. W części dotyczącej oceny dowodów, zostały szczegółowo wskazane powody dlaczego sąd uznał umowę z dnia 1 kwietnia 2016 r. za niewiarygodną. Dlatego też nie mogły zostać uznane za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonegoK. Ś., że umowa ta była rzeczywista, że miała jakikolwiek sens gospodarczy. Również niewiarygodne w świetle powyższych wiarygodnych dowodów są argumenty oskarżonegoŚ., że pieniądze, które pobrał z kontaspółki (...)zainwestował, aby przynosiły dochód spółce bo zawsze podejmował czynności jedynie w interesie podmiotów, którymi zarządzał. Tak samo niewiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego, że wypracował zysk dla spółki tylko obecne władze spółki z nim się nie skontaktowały i dlatego się nie rozliczył. Nieprawdziwe są także wyjaśnienia oskarżonego, że przekazał część pieniędzyŁ. W., na polecenie księgowejA. B., nieznanej osobie. Trudno również w jakikolwiek logiczny i racjonalny sposób wytłumaczyć i uznać za logiczne wyjaśnienia oskarżonego, że wziął te pieniądze boŁ. W.traktował go jak słupa, czy że miał nieudokumentowane źródła przychodu, a oskarżony jako Prezes za to odpowiadał. Już sama ilość wewnętrznie sprzecznych i nielogicznych powodów rozdysponowania przez oskarżonego pieniędzmispółki (...)świadczy o ich niewiarygodności. Wskazać jedynie należy, że nie ma przy tym znaczenia na co zostały wydatkowane pieniądze pobrane z kontaspółki (...)przez oskarżonegoK. Ś.. Znaczenie ma tylko to, że nie zostały przeznaczone na potrzebyspółki (...).
Odnośnie zarzucanego oskarżonemuK. Ś.czynu zakwalifikowanego przez oskarżyciela publicznego jako przestępstwo z przywłaszczenia podnieść należy, żeartykuł 284 kkokreśla zachowanie się sprawcy przestępstwa, które polega na przywłaszczeniu cudzej rzeczy ruchomej lub cudzego prawa. Przywłaszczenie rozumieć należy jako rozporządzenie jak swoją własnością cudzą rzeczą ruchomą lub cudzym prawem majątkowym z wykluczeniem osoby uprawnionej(por. W.Świda, I.Andrejew, W.Wolter Kodeks karny, s.614; O.Górniok System prawa karnego s.409).Przywłaszczeniem w rozumieniukodeksu karnegojest bezprawne, z wyłączeniem osoby uprawnionej, rozporządzenie rzeczą ruchomą znajdującą się w posiadaniu sprawcy przez włączenie jej do swego majątku i powiększenie w ten sposób swojego stanu posiadania albo wykonywanie w inny sposób w stosunku do rzeczy ruchomej uprawnień właścicielskich, bądź też przeznaczenie jej na cel inny niż przekazanie właścicielowi(por. wyrok SN z 6 stycznia 1978 r., V KR 197/77, OSNPG 1978, nr 6, poz. 64; wyrok SA w Lublinie z 3 grudnia 1998 r., II Aka 176/98, Apelacja Lubelska 1999, nr 2, poz. 11).Z punktu widzenia odpowiedzialności za przywłaszczenie nie ma znaczenia, w jaki sposób sprawca wszedł w posiadanie rzeczy. Rzecz może znajdować się w posiadaniu sprawcy zarówno z woli jej dysponenta (właściciela), jak i przypadkowo bez zgody właściciela, ale i bez pogwałcenia jego woli(M.Dąbrowska-Kardas, P.Kardas, Komentarz do art. 284 kk).Wieloletnie funkcjonowanie w polskim systemie prawa karnego przestępstwa przywłaszczenia w praktycznie niezmienionym kształcie pozwoliło na wypracowanie jednolitego sposobu interpretacji znamienia "przywłaszcza". Spośród funkcjonujących w literaturze przedmiotu oraz orzecznictwie koncepcji wyjaśniających istotę przywłaszczenia, dwie mają szczególne znaczenie: tzw. teoria wartości rzeczy, wedle której istota przywłaszczenia sprowadza się do przysporzenia korzyści z przywłaszczonego mienia, oraz tzw. teoria substancji, akcentująca element uczynienia sobie przez sprawcę swojej własności z przywłaszczonego mienia. W polskiej literaturze i orzecznictwie została powszechnie przyjęta zmodyfikowana wersja - tzw. teoria substancji. Zgodnie z nią przyjmuje się, że przywłaszczenie polega nie tyle na nabyciu własności rzeczy przez przywłaszczającego, do którego nie może dojść z uwagi na okoliczności przejęcia rzeczy, lecz na postępowaniu przez przywłaszczającego z rzeczą "jak właściciel", a więc tak, jakby przysługiwało mu odpowiednie prawo do rzeczy(por. O.Górniok System prawa karnego, s. 409-410; W.Makowski, Kodeks karny. Komentarz, Warszawa 1933, s. 786; J.Makarewicz, Kodeks karny z komentarzem, s. 455).
Przestępstwo określone wart. 284 § 1 kknależy do kategorii tzw. przestępstw kierunkowych. Kodeks wymaga, aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel. Tym celem jest włączenie cudzej rzeczy ruchomej lub cudzego prawa majątkowego do majątku sprawcy lub postępowanie z tą rzeczą albo prawem majątkowym jak z własnym w inny sposób(por. L.Gardocki, Prawo karne, s.302; A.Marek, Prawo karne, s. 530).Przestępny zamiar działania specjalizowanego wart. 284 § 1 kk, określany jakoanimus rem sibi habendi, sprowadza się do istnienia po stronie sprawcy zamiaru powiększenia swego majątku kosztem majątku osoby pokrzywdzonej(por. wyrok SN z 11 marca 2003 r., V KK 212/02, LEX nr 77007).Do istoty przywłaszczenia należy osiągnięcie celu w postaci uczynienia z cudzej rzeczy swojej własności. Skutek przywłaszczenia objęty zamiarem bezpośrednim stanowi utrata rzeczy przez osobę uprawnioną, wobec czego szkoda powstała w majątku tej osoby ma w zamierzeniu przywłaszczającego nieodwracalny charakter. O zamiarze sprawcy przesądza całokształt tak podmiotowych, jak i przedmiotowych okoliczności sprawy. Zgodnie z prezentowanym w orzecznictwie SN stanowiskiem możliwe jest ustalenie zamiaru sprawcy na podstawie samych tylko przedmiotowych okoliczności związanych z konkretnym zdarzeniem, w oparciu o sposób działania sprawcy. Warunkiem przyjęcia, że sprawca działał z zamiarem bezpośrednim, charakterystycznym dla przestępstwa przywłaszczenia, jest wykazanie, że zachowanie sprawcy jednoznacznie wskazuje, bez żadnych w tym zakresie wątpliwości, na cel, do jakiego zmierzał. Jednoznaczność ta nie może oznaczać nic innego jak nieodzowność określonego skutku, w tym przypadku zatrzymania cudzej rzeczy ruchomej dla siebie lub dla innej osoby(por. wyrok SN z 12 maja 1976 r., V KR 20/76, GP 1976, nr 22).
Sąd uznał, iż zamiarem oskarżonegoK. Ś.było przywłaszczenie środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku(...) spółki (...)i przeznaczenie ich na własne potrzeby. Oskarżony obejmował swoją świadomością, że nie może spłacać swych prywatnych zobowiązań z pieniędzy należących do spółki. Obejmował także swoją świadomością, że nie może ich przelać na konto spółki, w której posiadał udziały. Dowodem potwierdzającym jest także fikcyjna umowa, którą sporządził w tym czasie, choć datowana była na dzień 1 kwietnia 2016 r oraz wystawiona faktura na usługi, które nie były wykonywane i nie miały być wykonywane. Oceniając realia niniejszej sprawy Sąd nie miał żadnych podstaw, by dojść do przekonania, że w stosunku do oskarżonego wystąpiły jakiekolwiek okoliczności wyłączające jego winę bądź bezprawność popełnionego przez niego czynu. OskarżonyK. Ś.działał umyślnie, z zamiarem przywłaszczenia środków pieniężnych stanowiących mienie znacznej wartości. Dlatego też przyjęta przez sąd kwalifikacja prawna przestępstwa przypisanego oskarżonemuK. Ś.nie może budzić wątpliwości.
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonegoJ. S. (1), który oświadczył na rozprawie, że nie wiedział, iż pieniądze przekazane przezŚ.mogą pochodzić z przestępstwa. O ile brak jest jednoznacznych, wiarygodnych dowodów, że oskarżonyJ. S. (1)w momencie jak otrzymał odK. Ś.pieniądze w kwocie 450.000 zł wiedział, że środki te pochodzą z przestępstwa, o tyle takie dowody istnieją i pozwalają przyjąć, że w okresie od pierwszego przesłuchania do kolejnego przesłuchania w charakterze świadka, oskarżony miał pełną, wiarygodną wiedzę, że pieniądze pochodziły z przestępstwa. Wiedzę tę miał odM. C., prowadzącego postępowanie karne. Funkcjonariusz policji wskazywał oskarżonemu w sposób jednoznaczny, że doszło do popełnienia przestępstwa. Nie były to domysły, podejrzenia lecz w sposób jasny i niepozostawiający wątpliwości przekazana informacja, że oskarżonyJ. S. (1)powinien zwrócić kwotę 100.000 zł, którą przyjął, a następnie podjął z konta, gdyż pochodzą one z przestępstwa. Oskarżyciel publiczny w mowie końcowej wniósł o zmianę opisu czynu zarzuconego oskarżonemu i przyjęcie, że przestępstwo paserstwa dotyczy kwoty 450.000 zł. Z uzasadnienia wynikało, że zdaniem oskarżyciela publicznego, umowa pożyczki między oskarżonymŚ.aS.była umową fikcyjną. Zdaniem sądu w sprawie nie było jakichkolwiek dowodów, które pozwoliłyby na przyjęcie takiego stanowiska. Należy wskazać, że oskarżonyŚ.nie potrzebował do popełnienia przestępstwa żadnej pomocy oskarżonegoS.. Pieniądze w pełnej kwocie zostały przywłaszczone z kontaspółki (...)przez oskarżonegoŚ.i dopiero później przelane na kontoJ. S. (1). Sąd nie znalazł ani dowodów ani racjonalnych powodów, aby przyjąć, że między oskarżonymi nie było jakichś rozliczeń, których konsekwencją było przekazanie przezŚ.pieniędzy oskarżonemuS..
OskarżonyJ. S. (1)stanął pod zarzutem popełnienia przestępstwa, które oskarżyciel zakwalifikował jako występek zart. 291 § 1 kk. Przypomnieć w tym miejscu należy, że przestępstwo zart. 291 § 1 k.k.popełnia ten, kto rzecz uzyskaną za pomocą czynu zabronionego nabywa lub pomaga do jej zbycia albo tę rzecz przyjmuje lub pomaga do jej ukrycia. Sąd przyjął, że oskarżonyJ. S. (1)dopuścił się popełnienia czynu polegającego na tym, że w nieustalonym miejscu i dniu lecz nie wcześniej niż w dniu 22 czerwca 2016 r. i nie później niż 2 września 2016 r., z przekazanych mu wcześniej pieniędzy w kwocie 450.000 zł, przyjął kwotę 100.000 zł pochodzącą z czynu zabronionego popełnionego na szkodę(...) sp. z o.o., choć wiedział, że środki te pochodzą z przestępstwa. Pod pojęciem „przyjęcia” należy rozumieć objęcie rzeczy przez sprawcę w posiadanie w uzgodnionym z osobą przekazującą, celu, który w niniejszym postępowaniu sprowadzał się do zwolnienia z długu oskarżonegoK. Ś.. W doktrynie trafnie zauważa się również, że "przyjęcie rzeczy” następuje zarówno wtedy, gdy rzecz zostanie fizycznie przekazana sprawcy w posiadanie, jak i wówczas, gdy nie zostanie oddana do rąk pasera, lecz np. złożona w jego mieszkaniu lub innym pomieszczeniu będącym we władaniu pasera, a w tej sytuacji przelana na rachunek bankowy oskarżonegoJ. S. (2), a następnie przez niego podjęta. Warunkiem odpowiedzialności jest w takim przypadku świadomość pasera, że na koncie zostały złożone rzeczy pochodzące z czynu zabronionego, co wystarcza dla przyjęcia tzw. konkludentnego (per facta concludentia) objęcia tych rzeczy w posiadanie przez pasera" [M. Dąbrowska-Kardas, P. Kardas (w:)Kodeks karny..., teza 23]. W wyroku z dnia 4 listopada 2016 r., II KK 246/16, LEX nr 2152390, Sąd Najwyższy stwierdził wszak wyraźnie, że "sprawcą paserstwa jest ten, kto rzecz uzyskaną za pomocą czynu zabronionego przyjmuje, tj. obejmuje w posiadanie. W świetleart. 291 § 1 k.k.przez pojęcie "rzeczy uzyskanej za pomocą czynu zabronionego" rozumieć należy przedmiot materialny, zdobyty - pozyskany, w wyniku posłużenia się czynem o znamionach określonych w ustawie karnej. Taką rzeczą ruchomą mogą być środki pieniężne. Obok funkcji płatniczej pieniądze mają też postać materialną, jako znaki pieniężne tj. banknoty, monety. Wyłącznie w takiej postaci mogą być rzeczą ruchomą. (art. 115 § 9 k.k.), na co także wskazywał Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 24 października 2016 r., w sprawie II AKa 307/16.
OskarżonyJ. S. (1)po raz pierwszy został przesłuchany w dniu 22 czerwca 2016 r. w charakterze świadka. Wówczas przesłuchujący go funkcjonariusz Policji poinformował, że środki pieniężne, które otrzymał na swój rachunek bankowy odK. Ś.pochodzą z przestępstwa. Po raz kolejny został przesłuchany w dniu 2 września 2016 r. (k.131 – 134, 226 – 228, k. 236). Z wiarygodnych zeznań świadkaK. S., który uczestniczył w przesłuchaniuJ. S. (1)jednoznacznie wynika, że oskarżony w tym dniu tj. 22 czerwca dowiedział się, że pozostała z 450.000 zł kwota 100.000 zł, która została wcześniej przelana przezK. Ś., jest to kwota, która została uzyskana za pomocą przestępstwa i pokrzywdzona spółka żąda jej zwrotu. Świadek wskazał, że po otrzymaniu takiej informacji oskarżony oświadczył, że musi tę sprawę przemyśleć.K. S.był przekonany, że kwota(...)zł zostanie przez oskarżonegoS.zwrócona. Dopiero po drugim przesłuchaniu dowiedział się, że oskarżonyJ. S. (1)nie odda tych pieniędzy. Treść zeznań świadkaS.potwierdzają także zeznania świadkaM. C.. Z ich treści również jednoznacznie wynika, że w dniu przesłuchania oskarżonyJ. S. (1)miał pełną świadomość, że przyjęte przez niego środki pieniężne w kwocie 450.000 zł pochodziły z przestępstwa. ŚwiadekM. C.zeznał, że było tak, że poinformował świadka o pochodzeniu tych środków. Na tamtym etapie, część środków była zabezpieczona, poza kwotą 100 tys. zł., która była wypłacona w gotówce. Po przesłuchaniuJ. S. (1)w charakterze świadka, zostało przeprowadzone przeszukanie u oskarżonego. Z informacji świadkaM. C.wynikało, że oskarżonyJ. S. (1)ma te środki w domu i podczas przeszukania pieniądze miały być zabezpieczone. Miał te pieniądze przywieźć na komendę. Na komendę się stawił, był wówczas przesłuchany po raz drugi, ale pieniędzy nie zwrócił. Powiedział, że tych pieniędzy nie wyda dobrowolnie.
W tym miejscu wskazać należy, że w związku z postawieniem oskarżonemuJ. S. (1)zarzutu, oczywistym jest, że treść zeznańJ. S. (1), przesłuchanego w charakterze świadka, nie może stanowić dowodu w niniejszej sprawie. Jednakże powyższe nie stoi na przeszkodzie ustaleniu daty dokonania tych czynności, albowiem nie jest to objęte zakazem dowodowym i na tej podstawie, tj. daty dokonania tych czynności, uprawnione jest wyciąganie wniosków co do postępowania oskarżonego.
Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia i rozważania, zdaniem sądu popełnienie przypisanych oskarżonym czynów w pkt. I i II wyroku oraz ich kwalifikacja prawna, nie budzi wątpliwości.
Sąd wymierzając oskarżonym kary: oskarżonemuK. Ś.karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, przy zagrożeniu ustawowym zart. 294 par. 1 kkod jednego roku do 10 lat pozbawienia wolności, oraz grzywnę w wymiarze 200 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 50 złotych, oskarżonemuJ. S. (1)karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 100 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 50 złotych, kierował się dyrektywami wymiaru kary wskazanymi wart. 53 kki uwzględnił wszystkie okoliczności przedmiotowej sprawy tak związane z samym czynem jak i osobą sprawcy. Jako okoliczności obciążające oskarżonych Sąd potraktował znaczną społeczną szkodliwość czynu. Przy wymiarze kary sąd wziął pod uwagę sposób działania sprawców oraz motywy ich postępowania. Należy podkreślić, że zarówno oskarżonyK. Ś.jak i oskarżonyJ. S. (1)nie planowali wcześniej popełnienia przestępstwa. Nie czynili żadnych wcześniejszych oszukańczych zabiegów wobec pokrzywdzonego.Ł. W.zwrócił się do oskarżonegoŚ.o przysługę, aby ten był Prezesem Zarządu jedynie na tzw. papierze współce (...). I oskarżony się zgodził. Do popełnienia przestępstwa doszło w sytuacji, gdy oskarżony zorientował się jak duże pieniądze są na koncie spółki. Nadarzyła się okazja i przywłaszczył pieniądze spółki. OskarżonyJ. S. (1)podobnie nie czynił żadnych wcześniejszych planów, nie zawarł wcześniejszego porozumienia z oskarżonymŚ.. Okoliczności łagodzące w niniejszej sprawie to także fakt, że oskarżeni nie byli nigdy karani sądownie. Był to ich pierwszy konflikt z prawem. Sąd uznał, że kara w takim wymiarze odzwierciedla zarówno stopień społecznej szkodliwości czynu jak również, że spełni cele zapobiegawcze i wychowawcze, tak w zakresie prewencji ogólnej jak i indywidualnej. Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie ma potrzeby stosować surowej represji karnej w postaci bezwzględnej kary pozbawienia wolności i z uwagi na powyższe uznał, że oskarżeni zasługują na dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonych wobec nich kar pozbawienia wolności i dlatego też na mocyart. 69 § 1 i 2 kkorazart. 70 § 1 kkzawiesił warunkowo ich wykonanie na okres trzech lat próby w stosunku do oskarżonegoŚ.i na okres dwóch lat próby wobec oskarżonegoS.. Sąd uznał, że okres trzech lat i dwóch lat próby będzie wystarczającym okresem dla zweryfikowania postawionej wobec oskarżonych pozytywnej prognozy kryminologicznej. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym i poglądami doktryny kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania powinna być orzekana wyłącznie wówczas, gdy inna kara lub środek karny nie może spełnić celów kary. Surową represję karną w postaci bezwzględnej kary pozbawienia wolności należy więc traktować jako środek ostateczny – ultima ratio. Sąd uwzględnił to również przy wymiarze kary, ale głównie wziął pod uwagę właściwości i warunki osobiste sprawców, ich sposób życia przed i po popełnieniu przestępstwa. Te wszystkie okoliczności pozwalają na postawienie w stosunku do oskarżonych pozytywnej prognozy kryminologicznej i wymierzenie kar z ich warunkowym zawieszeniem. Za warunkowym zawieszeniem przemawia też interes pokrzywdzonego, który uzyska naprawienie szkody.
Na podstawieart. 46 § 1 kkSąd w pkt. V wyroku orzekł w przedmiocie naprawienia szkody i orzekł wobec oskarżonych obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem całości w ten sposób, że zobowiązał oskarżonegoK. Ś.do zapłaty na rzecz(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.kwoty(...)zł ((...)) solidarnie z oskarżonymJ. S. (1)do kwoty(...)zł ((...)). Jak wynika z odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 13 września 2017 r.,spółka (...)została przekształcona w spółkę pod nazwą(...) S.Ana mocy uchwały nr 1 Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 8 lipca 2017 r. W tym miejscu należy podkreślić, że jeżeli chodzi o oskarżonegoK. Ś., to nie może budzić wątpliwości, że oskarżony swoim zachowaniem wyrządził szkodę, która wynikała bezpośrednio z tego czynu. W orzecznictwie nie budzi też wątpliwości, że wobec brzmienia obowiązujących przepisów i stosowania przepisów prawa cywilnego, przy orzekaniu środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody na podstawieart. 46 § 1 k.k., wobec sprawcy przestępstwa paserstwa zart. 291 § 1 k.k.ma zastosowanieart. 422 k.c.Przepis ten stanowi, że za szkodę odpowiedzialny jest nie tylko ten, kto ją bezpośrednio wyrządził, lecz także ten kto inną osobę do wyrządzenia szkody nakłonił, albo był jej pomocny, jak również ten, kto świadomie skorzystał z wyrządzonej drugiemu szkody (wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 16 października 2013 r., II AKa 312/13).
Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie nie budzi wątpliwości pogląd, że pojęcie szkody zart. 46 § 1 k.k.należy traktować szeroko. Naprawienie szkody wyrządzonej pokrzywdzonemu przestępstwem jest jednym z podstawowych zadań prawa karnego. Wprawdzie określony wart. 46 § 1 k.k.obowiązek naprawienia szkody był w ustawie obowiązującej w momencie popełnienia czynu środkiem karnym, jednakże przy jego orzekaniu należało kierować się zasadami prawa cywilnego dotyczącymi ustalenia wielkości szkody majątkowej. Prawo cywilne w tym przypadku miało swoje zastosowanie o tyle, o ile nie stało w kolizji z normami lub zasadami prawa karnego, którą to kolizję należało rozstrzygać na rzecz prawa karnego. Obowiązek naprawienia szkody obejmuje i obejmował zarówno damnum emergens, jak i lucrum cessans. W niniejszej sprawie całkowita wysokość szkody to równowartość kwoty utraconych i nieodzyskanych środków finansowych, które zostały pobrane przez oskarżonegoŚ.z kontaspółki (...). Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wniósł o naprawienie szkody poprzez zapłatę przez oskarżonegoK. Ś.na rzeczspółki (...) S.Akwoty 549.436,90 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia popełnienia przestępstwa tj. od dnia 19 maja 2016 r. do dnia zapłaty, w tym solidarnie zJ. S. (1)do kwoty 100.000 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wydania wyroku do dnia zapłaty. Pełnomocnik pokrzywdzonej spółki wniosła o zobowiązanieJ. S. (1)do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę kwoty(...)zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wydania wyroku do dnia zapłaty solidarnie zK. Ś.(k. 804 a – 804 b). Prezes Zarządu pokrzywdzonej spółki wniósł o zasądzenie obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w wysokości 550.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia popełnienia czynu do dnia zapłaty, w tym solidarnie zJ. S. (1)do kwoty 100.000 zł. Jednocześnie złożył także wniosek o naprawienie szkody odJ. S. (1)w kwocie 100.000 zł solidarnie z oskarżonymK. Ś., wraz z odsetkami od momentu popełnienia czynu do dnia zapłaty (k. 745).W pełni należy podzielić i przyjąć argumentację zawartą w wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2017 r., II AKa 91/17. Sąd stwierdził, że wprawdzie od 1 lipca 2015 r. obowiązek naprawienia szkody zart. 46 k.k.stracił penalny charakter, stał się środkiem kompensacyjnym o charakterze cywilnoprawnym, jednak nie oznacza to, że obejmuje on także odsetki. Obowiązek naprawienia szkody stanowi bowiem rekompensatę rzeczywistej, poniesionej przez pokrzywdzonego szkody pełniąc przede wszystkim funkcję kompensacyjną. Odsetki nie mogą zostać uznane za odszkodowanie w rozumieniuart. 46 § 1 k.k., gdyż nie wynikają one z wyrządzenia przestępstwem szkody, a z opóźnienia w jej naprawieniu. Dlatego też wniosek w tej części pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, nie mógł zostać uwzględniony.
W punkcie VI i VII wyroku Sąd na mocy wskazanych przepisów zasądził od oskarżonych zwrot kosztów sądowych w częściach nań przypadających oraz zobowiązał do uiszczenia opłaty od wymierzonej kary. Zasądził także od oskarżonych na rzecz oskarżyciela posiłkowego po 3600 zł tytułem zwrotu poniesionych wydatków. Wydatki te to koszt ustanowienia pełnomocnika, na co oskarżyciel posiłkowy przedłożył stosowne dokumenty. Sąd uznał, że ze względu na sytuację majątkową i rodzinną ich uiszczenie we wskazanej wysokości, nie będzie dla oskarżonych zbyt uciążliwe. Dokumenty zgromadzone w aktach sprawy wskazują, że oskarżeni posiadają majątek. Wprawdzie wykazywane przez nich dochody są znacznie niższe niż wydatki (J. S. (1)), niemniej sąd nie znalazł powodów do zwolnienia oskarżonych, ani w całości ani w części z kosztów sądowych. Oskarżeni są osobami młodymi, zdrowymi, pracującymi, prowadzącymi działalność gospodarczą i będą w stanie uiścić nałożone na nich koszty.