Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny. Sekcja Odwoławcza
Sygnatura akt: V Ka 60/18
Data wyroku: 2018-03-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lucyna Pradelska-Staniczek

Sygn. akt V .2 Ka 60/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  19 marca 2018  r.

    Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

Wydział V Karny Sekcja Odwoławcza
w składzie:
Przewodniczący:SSO Lucyna Pradelska-Staniczek
Protokolant:  Beata Pinior
w obecności  Roberta Wieczorka Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Rybniku
po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2018 r.
sprawy:M. K./K./

synaK.iB.

ur. (...)wR.

oskarżonego o przestępstwa zart. 190 § 1 kkw zw. zart. 12 kkprzy zast.art. 64 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku
z dnia 8 listopada 2017r. sygn. akt III K 280/17
I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;
II.zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.
SSO Lucyna Pradelska-Staniczek
Sygn. akt V. 2 Ka 60/18

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Rybniku wyrokiem z dnia 8 listopada 2017 roku, w sprawie o sygn. III K 280/17 uznał oskarżonegoM. K.za winnego tego, że w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem takiej samej sposobności popełnił czyny:
- w okresie od października 2016 r. do 18 stycznia 2017 r. wR.działając w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem wielokrotnie kierował groźby karalne dotyczące pozbawienia życia i uszkodzenia ciała oraz zniszczenia mienia wobecD. K.przy czym groźby te w okolicznościach w jakich zostały wypowiedziane wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnione obawy, że będą spełnione, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, albowiem był już uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 12 lutego 2014 roku w sprawie III K 637/13 m. in. za czyny zart. 207 § 1 kkiart. 157 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, którym to wyrokiem wymierzono oskarżonemu karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 9 lipca 2013 roku do 2 września 2013 roku i od 21 kwietnia 2015 roku do 24 czerwca 2016 roku,
- w okresie od 10 listopada 2016 r. do 14 stycznia 2017 r. wR.działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w krótkich odstępach czasu wielokrotnie kierował groźby karalne dotyczące pozbawienia życia oraz zniszczenia mienia wobecA. B.oraz jej mężaW. B., przy czym groźby te w okolicznościach w jakich zostały wypowiedziane wzbudziły u pokrzywdzonejA. B.uzasadnione obawy, że będą spełnione, a czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, albowiem był już uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 12 lutego 2014 roku w sprawie III K 637/13 m. in. za czyny zart. 207 § 1 kkiart. 157 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, którym to wyrokiem wymierzono oskarżonemu karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 9 lipca 2013 roku do 2 września 2013 roku i od 21 kwietnia 2015 roku do 24 czerwca 2016 roku,
tj. czyny zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.przy zast.art. 64 § 1 k.k.i za to na mocyart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu jedną karę 4 miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.Sąd zwolnił oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
Apelację od wyroku wniósł oskarżony, który zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze. Podniósł, iż Sąd I instancji nie uwzględnił faktu, że pracuje on zawodowo, pozyskał pozytywną opinię z miejsca pracy. Jest jedyną osobą pracującą, która utrzymuje dom. Od dnia 12 lipca 2016 roku, kiedy to opuścił zakład karny nie wszedł w konflikt z prawem. Wskazał także, iż mieszka z konkubiną, która jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Podniósł, iż utrata pracy narazi go nie tylko na utratę mieszkania, ale również na powrót do normalnego życia. Oskarżony wniósł o orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
apelacja oskarżonego nie zasługiwała na uwzględnienie. Wymierzonej oskarżonemu za ciąg dwóch przestępstw zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i przy zastosowaniuart. 64 §1 k.k.jednej kary 4 miesięcy pozbawienia wolności w żadnej mierze nie sposób uznać za rażąco niewspółmiernie surową.T.wymierzenie takiej kary uzasadniałoby ingerencję sądu odwoławczego. Słusznie Sąd I instancji wskazał, iż jedynie kara pozbawienia wolności bezwzględnie wykonywana spełni swoje cele zarówno w zakresie prewencji generalnej, jak i indywidualnej. Kara w tym wymiarze uwzględnia ustalony stopień zawinienia sprawcy oraz znaczny stopień społecznej szkodliwości występków zart. 190 § 1 k.k.Oskarżony był wcześniej kilkukrotnie karany, w tym za przestępstwa podobne, czynów dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa. Dotychczasowa postawa, w tym także jego sposób życia wskazują, iż jest on sprawcą o lekceważącym stosunku do obowiązującego porządku prawnego. Słusznie Sąd Rejonowy uznał, iż jedynie kara w wymiarze bezwzględnym spełni swe cele i będzie realnie dolegliwa dla oskarżonego. Okoliczności, na jakie powołuje się oskarżony w apelacji nie mogą mieć przesądzającego znaczenia i skutkować wymierzeniem kary łagodniejszego rodzaju, jak grzywna, czy ograniczenie wolności. W świetle dotychczasowej postawy oskarżonego, wielokrotnego wkraczania na drogę przestępstwa nie sposób przyjąć, by wymierzenie w niniejszej sprawie kary o charakterze wolnościowym było zgodne z wymogami wskazanymi wart. 53 k.k., skoro wymierzane wobec oskarżonego wcześniej kary pozbawienia wolności swych funkcji w zakresie prewencyjnego oddziaływania na oskarżonego nie spełniły.
Odnosząc się natomiast do postulatu skarżącego, by zastosować względem niego instytucję warunkowego zawieszenia wykonania kary, wskazać należy, iż w sprawie nie została spełniona przesłanka umożliwiająca skorzystanie z instytucji przewidzianej wart. 69 § 1 k.k.

Warunkiem, bowiem takiego rozstrzygnięcia jest m.in. to, aby sprawca w czasie popełnienia podlegającego osądowi przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności, i to bez znaczenia, czy w formie skazania bezwzględnego czy warunkowego. Tymczasem w niniejszej sprawie – jak to już wyżej wskazano – oskarżony był już kilkukrotnie karany na kary pozbawienia wolności. Z tych też względów, mając na uwadze aktualne brzmienieart. 69 § 1 k.k.(obowiązujące od dnia 1 lipca 2015roku) apelację oskarżonego uznać należało za niezasadną.

Mając na względzie wszystkie przedstawione okoliczności Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku, zwalniając oskarżonego na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego ze względu na jego obecną sytuację materialną i osobistą.
SSO Lucyna Pradelska-Staniczek