Sąd Rejonowy w Tychach
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI GC 1007/16
Data wyroku: 2017-12-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Brzęk
Słowa kluczowe: Umowa
Podstawa prawna: 750 k.c.
Teza: zasądza

Sygn. akt VI GCupr 1007/16/3

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 grudnia 2017 r.
Sąd Rejonowy w Tychach Wydział VI Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Jolanta Brzęk
Protokolant: st. sekr. sądowy Marzena Brysz
po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. w Tychach
na rozprawie
sprawy z powództwaKrajowego Rejestru DługówBiura (...) Spółki AkcyjnejweW.
przeciwkoL. P.
o zapłatę

1
zasądza od pozwanejL. P.na rzecz powoda Krajowego Rejestru DługówBiura (...) Spółki AkcyjnejweW.kwotę 804,67 zł (osiemset cztery złote sześćdziesiąt siedem groszy);

2
oddala powództwo w pozostałym zakresie;

3
zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 623,50 zł (sześćset dwadzieścia trzy złote pięćdziesiąt groszy) tytułem stosunkowego rozdzielenia kosztów procesu.

SSR Jolanta Brzęk
Sygn. akt VI GC 1007/16/3

UZASADNIENIE
Powód Krajowy Rejestr DługówBiuro (...) S.A.z siedzibą weW.wystąpił przeciwkoL. P.z pozwem w elektronicznym postępowaniu upominawczym o zapłatę kwoty 1 714,02 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wymagalności poszczególnych kwot cząstkowych do dnia zapłaty wraz z kosztami procesu.
W uzasadnieniu powód wskazał, że w dniu 1 kwietnia 2015 r. strony zawarły w formie elektronicznej na czas nieokreślony umowę o współpracy. Na mocy umowy powód świadczył na rzecz pozwanej określone usługi, a pozwana zobowiązała się do zapłaty abonamentu oraz opłat dodatkowych. Wskazał, że celem potwierdzenia zawarcia umowy powód przesłał na adres mailowy pozwanej ogólne warunki współpracy wraz z egzemplarzem umowy oraz aneksami. Na potrzeby korzystania z usług pozwana otrzymała kody niezbędne przy logowaniu do systemu informacji administrowanych przez powoda. Powód za świadczone usługi wystawił faktury VAT. Pozwana nie zapłaciła należności. Rozwiązanie umowy nastąpiło w dniu 18 lutego 2016 r. Powód wezwał pozwaną do zapłaty, lecz bezskutecznie.
W dniu 17 czerwca 2016 r. w sprawie o sygn. VI Nc-e 789620/16 Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym.
Pozwana wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty zaskarżając go w całości, wnosząc o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu pozwana zakwestionowała zarówno istnienie roszczenia, jego wymagalności oraz wysokość. Pozwana wskazała, że powód wystawił faktury VAT już po jej telefonicznej rezygnacji z umowy.
Sąd ustalił co następuje:
Strony zawarły w dniu 1 kwietnia 2015 r. umowę o współpracy nr(...)w formie elektronicznej. Celem potwierdzenia zawarcia umowy powód przesłał na adres mailowy pozwanej ogólne warunki współpracy wraz z egzemplarzem umowy oraz aneksami. Z przesłanej w tej formie umowy wynikało, że zostaje zawarta na czas nieokreślony i wchodzi w życie z dniem rejestracji w systemie(...)(pkt 1 OWU). W pkt. 9 Ogólnych Warunków(...)wskazano, że każda ze stron może rozwiązać umowę w formie pisemnej pod rygorem nieważności z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia, ze skutkiem na koniec miesiąc kalendarzowego, a klient zobowiązany jest do dostarczenia oświadczenia o rozwiązaniu umowy na adres(...)ze skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego
Na mocy umowy powód świadczył na rzecz pozwanej określone usługi, a pozwana zobowiązała się do zapłaty określonego abonamentu oraz opłat dodatkowych.
Dowód: umowa wraz z ogólnymi warunkami współpracy (k. 56,57) aneks (k. 58), wiadomość e-mail (k. 55,59-60), wniosek o zarejestrowanie umowy (k.54)
Pozwana w lipcu 2015 r. poinformowała przedstawiciela powoda, tj.J. D.o rezygnacji zusług (...) S.A.Pozwana pismem z dnia 22 stycznia 2016 r. ponownie zwróciła się z tą informacją do powoda. W odpowiedzi Powód pismem z dnia 17 lutego 2016 r. poinformowała pozwaną o konieczności złożenia wypowiedzenia umowy oraz przesłania go drogą pocztową. Pozwana zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej z dniem 29 sierpnia 2016 r. Do wykreślenia wpisu z rejestru doszło w dniu 2 września 2016 r. Umowa uległa rozwiązaniu z końcem września 2015 r.
Dowód: pismo z dnia 22 stycznia 2016 r. (k.14,16,20), pismo z dnia 17 lutego 2016 r. (k.15,21),(...)pozwanej (k.41), pismo z dnia 26 lutego 2016 r. (k.22, 123)
Powód wystawił faktury VAT każda na kwotę196,80 zł o numerach:
-(...)za okres od 1.07.2015 do 31.07.2015 r.,
-(...)za okres od 1.08.2015 do 31.08.2015 r.,
-(...)za okres od 1.09.2015 do 30.09.2015 r.,
-(...)za okres od 2.10.2015 do 31.10.2015 r.,
-(...)za okres od 1.11.2015 do 30.11.2015 r.,
-(...)za okres od 1.12.2015 do 31.12.2015 r.,
-(...)za okres od 1.01.2016 do 31.01.2016 r.,
-(...)za okres od 1.02.2016 do 18.02.2016 r.,
Dowód: faktury (k. 61-68).
Po dniu 3 lipca 2015 r. pozwana nie korzystała z systemu informacji administrowanych przez powoda. Pozwana po dniu 3 lipca 2015 r. nie logowała się do systemu.
Dowód: informacja o logowaniu (k. 149-152).
Pismem z dnia 6 kwietnia 2016 r. powód wystosował do pozwanego przedsądowe wezwanie do zapłaty.
Dowód: wezwanie (k. 73) wraz z potwierdzeniem z zapłaty (k.71)
Poczynione w sprawie ustalenia faktyczne oparto o nie budzące wątpliwości, merytoryczne dokumenty znajdujące się w aktach sprawy.
Sąd pominął dowód z nagrania rozmowy telefonicznej ze względu na niedołączenie jej przez powoda i dowodu nie da się przeprowadzić.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo wytoczone w niniejszej sprawie przez Krajowy Rejestr DługówBiuro (...) S.A.z siedzibą weW.przeciwkoL. P.zasługiwało na uwzględnienie jedynie w części.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że strony łączy umowa o świadczenie usług. Zgodnie zart. 750 k.c.do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu.
Spór stron powstał w oparciu o umowę o świadczenie (art. 750 k.c.). Na jej podstawie powód domagał się zapłaty za wystawione faktury VAT. Pozwana natomiast podnosiła, że skutecznie z końcem lipca 2015 r. wypowiedziała przedmiotową umowę powodowi.
Zgodnie zart. 61 § 1 k.c.oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią.
W pkt. 9 Ogólnych Warunków(...)wskazano, że każda ze stron może rozwiązać umowę w formie pisemnej pod rygorem nieważności z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia, ze skutkiem na koniec miesiąc kalendarzowego. Klient zobowiązany jest do dostarczenia oświadczenia o rozwiązaniu umowy na adres(...).
Zgodnie zart. 3531k.c.Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swojego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Sprzeczność stosunku umownego z zasadami współżycia społecznego polega na tym, że jego treść lub cel godzi w normy moralne wiążące w stosunkach międzyludzkich. Tu mieszczą się przypadki, gdy treść umowy jest niesprawiedliwa dla jednej ze stron (zostaje zachwiana równowaga między stronami). Zdaniem Sądu zapis umowny, tj. pkt 9 OWU umowy jest rażąco niesprawiedliwy dla pozwanej. Podkreślić należy, że strony zawarły umowę za pośrednictwem telefonu. Słusznie zatem pozwana mogła sądzić, że również jej rozwiązanie może nastąpić tą samą drogą – telefonicznie.
Należy zwrócić uwagę, że pozwana w lipcu 2015 r. poinformowała telefonicznie przedstawiciela powoda, tj.J. D.o rezygnacji zusług (...) S.A.Przedstawiciel pozwanej w żaden sposób nie ukierunkował pozwanej, że powinna ona przesłać jeszcze wypowiedzenie w formie pisemnej. Pomimo tego pozwana pismem z dnia 22 stycznia 2016 r. ponownie zwróciła się z tą informacją do powoda. Dopiero w odpowiedzi powód pismem z dnia 17 lutego 2016 r. poinformował pozwaną o konieczności złożenia wypowiedzenia umowy oraz przesłania go drogą pocztową.
Należy mieć również na uwadze fakt, że pozwana po dniu 3 lipca 2015 r. (ostatnie logowanie) nie korzystała z systemu informacji administrowanych przez powoda. Nie logowała się już do systemu. Od tego dnia powódka nie świadczyła usług dla pozwanej.
Nadto pozwana zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej z dniem 29 sierpnia 2016 r. Do wykreślenia wpisu z rejestru doszło w dniu 2 września 2016 r.
Zatem zdaniem Sądu należało przyjąć, że umowa uległa rozwiązaniu z końcem września 2015 r. z upływem 6 miesięcy od jej zawarcia.
Tym samym w ocenie Sądu rażąco niesprawiedliwym byłoby obciążenie pozwanej fakturami VAT za okres od października 2015 r. marca 2016 r. Doszłoby do niewspółmierności świadczeń pomiędzy stronami.
Takie postanowienia umowne nie mogą korzystać z ochrony prawnej i nie znajdują akceptacji Sądu. Podkreślić przy tym należy, że z umowy wynika pewna okresowość obowiązywania. W zasadniczej treści jej warunki dotyczą pierwszych 6 miesięcy od zawarcia. Umowa obowiązywała więc od kwietnia do końca września 2015 r.
Mając powyższe na uwadze, na mocy.art. 735 k.c.w zw. zart. 750 k.c.należało zasądzić od pozwanej na rzecz powoda kwotę 804,67 zł.
Na powyższą kwotę składa się :
- należność główna w kwocie 590,40 zł (faktura (...)za okres od 1.07.2015 do 31.07.2015 r.,faktura (...)za okres od 1.08.2015 do 31.08.2015 r.,faktura (...)za okres od 1.09.2015 do 30.09.2015 r),
- kwota 48,32 zł stanowiąca skapitalizowane odsetki, ponieważ dopiero Sąd stwierdził brak podstaw do obciążania dalszymi fakturami ;
- kwota 165,95 zł (równowartość 40 euro), której podstawę prawną stanowi art. 10 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 684), w brzmieniu sprzed nowelizacji wchodzącej w życie 1 stycznia 2016 r. Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.t.z. wierzycielowi, od dnia nabycia uprawnienia do odsetek, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lub art. 8 ust. 1, bez wezwania, przysługuje od dłużnika z tytułu rekompensaty za koszty odzyskiwania należności równowartość kwoty 40 euro przeliczonych na złote według średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym świadczenie pieniężne stało się wymagalne. Rekompensata za koszty odzyskiwania należności w wysokości 40 euro, przewidziana w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz.U. 2013, poz. 403), przysługuje wierzycielowi bez konieczności wykazania, że koszty te zostały poniesione. Roszczenie o rekompensatę w wysokości 40 euro powstaje po upływie terminów zapłaty ustalonych w umowie lub ustalonych zgodnie z art. 7 ust. 3 i art. 8 ust. 4 tej ustawy ( vide: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2015 r., sygn. III CZP 94/15).
W pozostałym zakresie roszczenie nie odpowiadało normieart. 3531§ 1 k.c.475k.c., 495k.c.o czym Sąd orzekł w pkt 2 wyroku. Powódka wezwana do przedstawienia nagranej rozmowy nie dostarczyła nagrania twierdząc, że go nie posiada. Powódka nie zdołała zatem sprostaćart. 6 k.c.w zakresie twierdzenia, że pozwana nie rozwiązała umowy telefonicznie oraz, że poinformowano pozwaną o konieczności rozwiązania umowy tylko drogą pisemną.
O kosztach postępowania orzeczono w punkcie 3 wyroku na podstawieart. 100 k. p. c.zgodnie, z którym w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Suma kosztów faktycznie poniesionych przez strony wyniosła 1 247 zł. Powód wygrał sprawę w 50 %. Obowiązany był więc do poniesienia 50 % kosztów postępowania, a więc kwoty 623,50 zł, a poniósł faktycznie 1 247,00 zł. Różnica w kwocie 623,50 zł na podstawieart. 100 k.p.c.została zasądzona na rzecz powoda od pozwanej.
Mając na względzie powołane okoliczności, na podstawie wskazanych przepisów, orzeczono jak w sentencji wyroku.
SSR Jolanta Brzęk