Sąd Rejonowy w Grudziądzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 521/15
Data wyroku: 2018-03-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Gensikowski

Sygn. akt II K 521/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 marca 2018 r.
Sąd Rejonowy wG.- II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Piotr Gensikowski
Protokolant: Wioletta Fabińska
przy udziale Prokuratora Karoliny Neumann
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2015 r. , 8 stycznia 2016 r., 19 sierpnia 2016 r., 21 kwietnia 2017 r., 30 maja 2017 r. , 3 lipca 2017 r., 4 września 2017 r. oraz 1 marca 2018 r. sprawy karnej
A. W.– synaK.iM. z domu D.,urodzonego (...)roku wS., adres do korespondencjiul. (...) (...)-(...) B., obywatelstwa polskiego, o wykształceniu wyższym, nie karanego

oskarżonego o to, że

w dniu 4 sierpnia 2012 r. wG.pełniąc obowiązki(...)w(...)(...)Szpitala (...)wG., podczas udzielenia pomocy medycznej małoletniemuA. G., po rozpoznaniu złamania nadkłykciowego lewej kości ramiennej, zaniechał nastawienia złamania i założył opatrunek gipsowy, czym nieumyślnie spowodował naruszenie czynności narządu ciała tj. narządu ruchu lewej kończyny górnej, trwającego dłużej niż 7 dni w postaci zrostu kości w nieprawidłowym ustawieniu, powodującym zaburzenia ruchomości lewego stawu łokciowego, działając na szkodę małoletniegoA. G.

    . o czyn zart. 157 § 1 i 3 kk

J. Z.– synaJ.iJ. z domu M.,urodzonego (...)roku wC., zam.(...)-(...) G.,ul. (...), obywatelstwa polskiego, o wykształceniu wyższym, nie karanego

oskarżonego o to, że

w dniu 6 sierpnia 2012 r. wG.pełniąc obowiązki(...)w(...)dla(...)(...)Szpitala (...)wG., podczas udzielania pomocy medycznej małoletniemuA. G., rozpoznając u wymienionego złamania nadkłykciowe kości ramiennej lewej z przemieszczeniem, zaniechał skierowania małoletniego do szpitala celem nastawienia złamania, czym nieumyślnie spowodował naruszenie czynności narządu ciała tj. narządu ruchu lewej kończyny górnej trwającego dłużej niż 7 dni, w postaci zrostu kości w nieprawidłowym ustawieniu, powodującym zaburzenia ruchomości lewego stawu łokciowego, działając na szkodę małoletniegoA. G.

tj. o czyn zart. 157 § 1 i 3 kk
O R Z E K A:

I
OskarżonychA. W.orazJ. Z.uniewinnia od popełnienia zarzucanego każdemu z nich czynu

II
Kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa

UZASADNIENIE
Od listopada 2009 r. do końca października 2014 r.A. W.pracował wSzpitalu (...)wG.. W sierpniu 2012 r.A. W.pracował na Oddziale(...)i(...)(...).
dowód:wyjaśnienia oskarżonegoA. W.(k. 141), kopie dokumentów (k. 108-109)
Dnia 4 sierpnia 2012 r.A. G.,urodzony (...), bawił się z bratem w ogrodzie i w trakcie tej zabawy spadł z drabiny z niedużej wysokości na twarde podłoże. Z tego powoduD. G.pojechał z synem do szpitala wŚ., skąd został skierowany do szpitala wG.. MałoletnimA.zajął się lekarzA. W., któremu przekazano zdjęcie RTG. Po otrzymaniu tego zdjęciaA. W.skonsultował się z innym lekarzem.
dowód:zeznania świadkaD. G.(k. 10)
A. W.ocenił prześwietlenie RTG, zbadał kończynę pacjenta, tętno i krążenie w kończynie były zachowane. Po analizie tych czynnościA. W.uznał, że uA. G.wystąpiło złamanie nadkłykciowe lewej kości ramiennej z przemieszczeniem kątowym około 20 stopni. Po tych czynnościachA. W.postanowił unieruchomić kończynę w gipsie, a przed jego założeniem nie nastawił złamania.A. W.wyznaczył termin kontroli w poradni specjalistycznej.
dowód:wyjaśnienia oskarżonegoA. W.(k. 141)
Dnia 6 sierpnia 2012 r.D. G.był z synemA.w Poradni(...)(...). Pacjentem zajmował sięJ. Z.. Po zapoznaniu się z dostępną dokumentacjąJ. Z.stwierdził uA. G.złamanie nadkłykciowe kości ramiennej lewej z przemieszczeniem ok. 15-20 stopni.J. Z.sprawdził ukrwienie w złamanej kończynie.J. Z.uznał, że nie było potrzeby skierowania pacjenta do szpitala celem nastawienia złamania.
dowód:wyjaśnienia oskarżonegoJ. Z.(k. 133)
Dnia 31 sierpnia 2012 r. inny lekarzT. H.zdjął unieruchomienie gipsowe z kończynyA. G., stwierdził wygojenie złamania i zakończył leczenie.
dowód:wyjaśnienia oskarżonegoJ. Z.(k. 133), zeznania świadkaD. G.(k. 11), zeznania świadkaT. H.(k. 241v.-242)
W okresie od grudnia 2012 r. do kwietnia 2017 r.A. G.uczęszczał do poradni przy szpitalu im.J.wB.. W trakcie leczenia stwierdzono u pacjenta zwiększony przeprost oraz ograniczenie zgięcia stawu łokciowego.
dowód:zeznania świadkaW. N.(k. 426v.-427)
A. G.ma pewne problemy z ubieraniem rzeczy, zapinaniem guzików lewą ręką.A.uczestniczy na zajęciach WF-u, ale czasami nie wykonuje niektórych ćwiczeń.
dowód:zeznania świadkaD. G.(k. 384)
A. W.orazJ. Z.nie są osobami karanymi za przestępstwo, czy przestępstwo skarbowe.
dowód:zapytania o karalność (k. 149-150)
OskarżonyA. W.w toku postępowania przygotowawczego i sądowego nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu zabronionego. Oskarżony wyjaśniał, że w jego ocenie podjął prawidłową decyzję co do sposobu leczenia pokrzywdzonego, które nie wiązało się z nastawieniem jego złamanej kończyny (k. 141-142, k. 217-219). OskarżonyJ. Z.w toku postępowania przygotowawczego i sądowego nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu zabronionego. Oskarżony wyjaśnił, że badając pokrzywdzonego w poradni nie miał przesłanek, aby zlecić nastawienia złamania w drodze operacyjnej (k. 131-133, k. 219-221). Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonych, gdyż pokrywały się z dokumentacją lekarską zgromadzoną w sprawie w zakresie pobytu pokrzywdzonego w szpitalu wG.(k. 24). Sąd dał wiarę tym dokumentom, jak i jakimkolwiek innym dokumentom, gdyż nie stwierdzono ich nieautentyczności, czy też nieprawdziwości. Sąd dał także wiarę wyjaśnieniom oskarżonych, gdyż w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym nie było źródeł dowodowych podważających ich wiarygodność co do przebiegu leczenia pokrzywdzonego. W szczególności wyjaśnienia oskarżonych co do faktycznego przebiegu leczenia pokrzywdzonego nie były sprzeczne z zeznaniami świadkaD. G.(k. 10-12, k. 240v.-241v., k. 383-384). Świadek w swych zeznaniach prezentował wszakże odmienną ocenę zachowania oskarżonych, ale nie kwestionował przebiegu ich postępowania w szpitalu i w poradni wobec jego syna. Zeznania świadka były szczegółowe, konkretne, stąd też sąd dał im wiarę. Wiarygodności wyjaśnień oskarżonych nie podważały również zeznania świadkaT. H.(k. 241v. -243), gdyż nie miał on wiedzy o przebiegu leczenia małoletniego pokrzywdzonego. Podobnie należało ocenić zeznania świadkaW. N.(k. 426-427), gdyż także nie miał on wiedzy o przebiegu leczenia małoletniego pokrzywdzonego. Sąd dał wiarę zeznaniom tego świadka, bo znajdowały wsparcie w dokumentacji lekarskiej (k. 402).
Sąd podzielił wnioski wynikające z opinii

    biegłych instytutu(...)i(...)
(...)(...)wK.
(k. 455-478). Wiarygodność wskazanego dowodu z opinii biegłych instytutu wynika w pierwszej kolejności z tego, że dowód ten został oparty na całości materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie w postaci osobowych źródeł dowodowych, jak i dokumentacji lekarskiej wymienionej na s. 9-11 opinii, a także poprzednimi opiniami biegłych wydanych w tej sprawie. Za daniem wiary wnioskom wynikającym z opinii tych biegłych przemawia również okoliczność, że w skład zespołu biegłych wchodził specjalista chirurg dziecięcy, specjalista chirurg ortopeda traumatolog oraz specjalista medycyny sądowej. Za daniem wiary wnioskom wynikającym z opinii tych biegłych przemawia wreszcie okoliczność, że wnioski wynikające z przytoczonego dowodu były kategoryczne, rozstrzygały wcześniejsze sprzeczne opinie, co pozwoliło sądowi na ocenę zasadności aktu oskarżenia i wydanie w jego przedmiocie określonego rozstrzygnięcia procesowego. Sąd podzielił wnioski wynikające z opinii przytoczonych biegłych z tego względu, że były one zgodne z wnioskami

    biegłego dr hab. n. med.P. M.
(k. 357-366). Ocena ta dotyczy wniosku biegłego co do charakteru złamania u pokrzywdzonego jako złamania nadkłykciowego kości ramiennej lewej z przemieszczeniem kątowym około 20 stopni, ale bez ewidentnych cech rotacji, jak również wniosku tego biegłego o dopuszczalnym zachowawczym sposobie leczenia tego złamania polegającym na unieruchomieniu kończyny bez uprzedniego nastawienia.
Sąd nie podzielił natomiast wniosków wynikających zopinii biegłych instytutu(...)(...)wŁ.(k. 52-56, k. 119-120, k. 275-287). W zespole opracowującym te opinie nie było wszakże biegłego specjalisty chirurgii dziecięcej, co z uwagi na wiek małoletniego pokrzywdzonego w czasie zdarzeń z sierpnia 2012 r. (5 lat) podważało wiarygodność wniosków wynikających z tych opinii. Przytoczone opinie były wewnętrznie sprzeczne co do rodzaju złamania kości ramiennej u pokrzywdzonego i wielkości przemieszczenia odłamów kostnych. W pierwszej opinii biegliw punkcie 10-tymswych wniosków wskazali, że ocena oskarżonych w tym zakresie nie była prawidłowa, gdyż „(…)stopień przemieszczenia odłamów kostnych w rzeczywistości był większy, nie tylko kątowy, ale też do tyłu i rotacyjny” (k. 56). W drugiej opinii biegli w ogóle nie zajęli się określeniem rodzaju złamania kości ramiennej i określeniem wielkości przemieszczenia odłamów kostnych, co oznacza, jak należy sądzić, że podtrzymali ocenę wyrażoną w tym zakresie w pierwszej opinii.W punkcie 5-tymtrzeciej uzupełniającej opinii biegli wskazali natomiast, że w przypadku pokrzywdzonego „odchylenie do tyłu wynosiło 20 stopni, podczas gdy prawidłowo nasada dalsza kości ramiennej powinna być odchylona do przodu o ok. 30 stopni, a oprócz tego obecne było przesunięcie do tyłu oraz częściowa rotacja” (k. 285).W punkcie 20-tymtejże opinii biegli wskazali, że „na podstawie zdjęcia z dnia 4.8.2012 r. można określić stopień przemieszczenia odłamów na 40-50 stopni” (k. 287).

A. W.
został oskarżony o to, że w dniu 4 sierpnia 2012 r. wG.pełniąc obowiązki lekarza w(...)(...)(...)wG., podczas udzielenia pomocy medycznej małoletniemuA. G., po rozpoznaniu złamania nadkłykciowego lewej kości ramiennej, zaniechał nastawienia złamania i założył opatrunek gipsowy, czym nieumyślnie spowodował naruszenie czynności narządu ciała tj. narządu ruchu lewej kończyny górnej, trwającego dłużej niż 7 dni w postaci zrostu kości w nieprawidłowym ustawieniu, powodującym zaburzenia ruchomości lewego stawu łokciowego, działając na szkodę małoletniegoA. G., tj. o czyn zart. 157 § 1 i 3 kk

J. Z.
został oskarżony o to, że w dniu 6 sierpnia 2012 r. wG.pełniąc obowiązki lekarza chirurgii dziecięcej w(...)dla(...)(...)(...)wG., podczas udzielania pomocy medycznej małoletniemuA. G., rozpoznając u wymienionego złamania nadkłykciowe kości ramiennej lewej z przemieszczeniem, zaniechał skierowania małoletniego do szpitala celem nastawienia złamania, czym nieumyślnie spowodował naruszenie czynności narządu ciała tj. narządu ruchu lewej kończyny górnej trwającego dłużej niż 7 dni, w postaci zrostu kości w nieprawidłowym ustawieniu, powodującym zaburzenia ruchomości lewego stawu łokciowego, działając na szkodę małoletniegoA. G., tj. o czyn zart. 157 § 1 i 3 kk
Jak wynika z przytoczonej treści wniosku o warunkowe umorzenie postępowania prokurator zarzucił oskarżonym popełnienie czynu zabronionego zart. 157 § 1 i 3 k.k., a więc nieumyślnego spowodowania naruszenia czynności narządu ciała uA. G.. Przestępstwo stypizowane wart. 157 § 3 k.k.może być popełnione z winy nieumyślnej. Przesłanki postaci nieumyślności zostały określone wart. 9 § 2 k.k.W świetle dyspozycji tego przepisu czyn zabroniony jest popełniony nieumyślnie, jeżeli sprawca nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia go jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć. Oskarżonym w tej sprawie zarzucono błąd medyczny w zakresie prawidłowego sposobu leczenia małoletniego pokrzywdzonego. Oceniając z powyższego punktu widzenia zasadność przyjęcia odpowiedzialności karnej oskarżonymA. W.orazJ. Z.w niniejszej sprawie należało w pierwszej kolejności ocenić, czy oskarżeni prawidłowo zdiagnozowali stan pokrzywdzonego w czasie, kiedy nim się zajmowali, a więc odpowiednio dnia 4 sierpnia 2016 r. oraz dnia 6 sierpnia 2016 r., a następnie ocenić, czy zastosowali wobec niego prawidłowy sposób leczenia, czy też może wadliwy sposób leczenia powodujący spowodowanie u pokrzywdzonego naruszenie czynności narządu ciała na okres powyżej, tudzież poniżej siedmiu dni.
Zdaniem Sądu oskarżeni w sposób prawidłowy zdiagnozowali rodzaj złamania kości u pokrzywdzonego i wielkość przemieszczenia odłamów kostnych. Ocena ta wynika z wniosku zawartego
    w punkcie 1-szym opinii biegłych instytutu(...)(...)(...)wK.,w którym biegli wskazali, że pokrzywdzonyA. G.doznał złamania nadkłykciowego kości ramiennej lewej z przemieszczeniem kątowym około 20 stopni, ale bez przemieszczenia rotacyjnego. Biegli wysnuli ten wniosek po analizie zdjęcia RTG ręki pokrzywdzonego z dnia zdarzenia (w dwóch projekcjach), jak również zdjęcia RTG ręki pokrzywdzonego z 3 grudnia 2012 r. (k. 470). Wniosek biegłych w tym zakresie był kategoryczny. Sąd podzielił wniosek wynikający z opinii przytoczonych biegłych z tego względu, że był on zgodny z wnioskami biegłego
    dr hab. n. med.P. M.
(k. 357-366), który również wskazał, że u pokrzywdzonego miało miejsce złamanie nadkłykciowe kości ramiennej lewej z przemieszczeniem kątowym około 20 stopni, ale bez ewidentnych cech rotacji (pkt 8 opinii, k. 359).
Zdaniem Sądu nie tylko diagnoza oskarżonych w zakresie rodzaju złamania i stopnia przemieszczenia odłamów kostnych była prawidłowa, ale i sposób leczenia zastosowany przez nich wobec pokrzywdzonego. Ocena ta wynikała z wniosku zawartegow punkcie 2-szym opinii, gdzie wskazano, że nie było w tej sprawie wskazań medycznych do nastawienia tego złamania, gdyż sprzeciwiały się temu wiek pokrzywdzonego w sierpniu 2012 r. (5 lat), w którym to występuje bardzo duża zdolność samoistnej regeneracji, jak również realne ryzyko, że próba nastawienia może być nieskuteczna, czy wręcz spowodować pogorszenie ustawienia. W dalszej kolejności z wniosków sformułowanychw punkcie 6-tym i 8-mym opiniiwynikało, że w przypadku dzieci w wieku 5 lat złamanie nadkłykciowe najkorzystniej jest leczyć przez nastawienie i unieruchomienie w opatrunku gipsowym. Biegli podkreślili jednak, że w przypadku dzieci w tym wieku, aż do zakończenia u nich okresu wzrostu, można spodziewać się przebudowy, korekcji przez naturę, a więc korekcji samoistnej, a im młodsze dziecko, tym szanse na taką korzystną przebudowę są większe. Sposób leczenia dzieci w tym wieku powinien być jak najbardziej oszczędny, by nie uszkodzić dodatkowymi manipulacjami chrząstki wzrostowej.W punkcie 9-tym opiniibiegli uznali, że leczenie złamania u pokrzywdzonego poprzez jedynie unieruchomienie gipsowe należy uznać za dopuszczalną metodę. Sąd podzielił wnioski wynikające z opinii przytoczonych biegłych także z tego względu, że były one zgodne z wnioskamibiegłego dr hab. n. med.P. M.(k. 357-366), który uznał za dopuszczalny zachowawczy sposób leczenia złamania u pokrzywdzonego polegającego na unieruchomieniu kończyny bez uprzedniego nastawienia (pkt 10 opinii, s. 360). Nadto z wniosku sformułowanegow punkcie 3-cim opiniibiegłych z(...)wK.wynikało, że nie było uzasadnienia klinicznego dokonania, po dwóch dniach od założenia gipsu, kolejnego badania RTG przez oskarżonegoJ. Z..
Z tych względów, podzielając opinię biegłych instytutu(...)S.-Lekarskiej(...)wK., należało przyjąć, że oskarżeni prawidłowo zdiagnozowali stan małoletniego pokrzywdzonego w dniach 4 i 6 sierpnia 2012 r., a także zastosowali wobec niego prawidłowy, dopuszczalny sposób leczenia. Innymi słowy, oskarżeni nie dopuścili się błędu medycznego, a zatem ich zachowanie nie było bezprawne. Ustalenie to eliminowało konieczność dalszych ustaleń, czy zachowanie oskarżonych spowodowało u pokrzywdzonego naruszenie czynności narządu ruchu. Z tych wszystkich względów należało przyjąć, że oskarżonyA. W.oraz oskarżonyJ. Z.nie wyczerpali znamion występku zart. 157 § 1 i 3 k.k.Dlatego też, na podstawieart. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.in principiow zw. zart. 414 § 1 k.p.k., należało oskarżonych uniewinnić od popełnienia zarzucanych im czynów, o czym orzeczono jak w punkcie I-szym wyroku.
O kosztach postępowania orzeczono jak wpunkcie II-gim wyroku na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k., obciążając nimi w całości Skarb Państwa.