Sąd Rejonowy w Kwidzynie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 926/16
Data wyroku: 2017-12-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Halina Ostafińska-Kołacka
Słowa kluczowe: Zadośćuczynienie
Podstawa prawna: art. 445 § 1 kc
Teza: Zadośćuczynienie za doznaną krzywdę w wyniku wypadku komunikacyjnego należne od ubezpieczyciela musi być adekwatne do rodzaju i rozmiarów schorzeń i doznanej krzywdy i cierpienia.

Sygn. akt: I C 926/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 grudnia 2017 r.
Sąd Rejonowy w Kwidzynie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Halina Ostafińska-Kołacka
Protokolant: stażysta Ewelina Gadomska
po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. w Kwidzynie
na rozprawie
sprawy z powództwaZ. T.
przeciwkoTowarzystwu (...) Spółka Akcyjnaz siedzibąwW.
o zapłatę

I
zasądza od pozwanegoTowarzystwa (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.na rzecz powodaZ. T.kwotę 7.500,00 zł (siedem tysięcy pięćset złotych 00/100), z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 12 grudnia 2014 roku do dnia zapłaty;

II
zasądza od pozwanegoTowarzystwa (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.na rzecz powodaZ. T.kwotę:

⚫

375,00 zł (trzysta siedemdziesiąt pięć złotych 00/100), tytułem opłaty sądowej,

1.817,00 zł (jeden tysiąc osiemset siedemnaście złotych 00/100), tytułem kosztów zastępstwa procesowego,

992,97 zł (dziewięć dziewięćdziesiąt dwa złote 97/100), tytułem wydatków.

SSR Halina Ostafińska-Kołacka
I C 926/16 Uzasadnienie
PowódZ. T.wnosił o zasądzenie od pozwanegoTowarzystwa (...) SAkwoty 7500 złotych, z ustawowymi odsetkami od dnia 12.12. 2014 roku, tytułem zadośćuczynienia za krzywdę i cierpienie.
W uzasadnieniu podał, że 15 kwietnia 2014 roku około godziny 17-tej wG.naulicy (...)doszło do zdarzenia drogowego, w wyniku którego jako pasażer samochodu osobowego markiB. (...)nr rej.(...)odniósł obrażenia ciała. Sprawcą wypadku był kierowca samochodu osobowego markiD. (...)nr rej.(...)ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej u pozwanego ubezpieczyciela.
Powód podał, że doznał skręcenia odcinka szyjnego i L-S kręgosłupa. Bezpośrednio po wypadku odczuwał ograniczenie bólowe ruchomości w odcinku szyjnym i L-S kręgosłupa, wzmożone napięcie mięśni przykręgosłupowych na poziomie odcinka szyjnego i Th-L-S, ból wyrostków kolczystych odcinka L-S oraz mrowienie i drętwienie kończyn górnych. Leczył się u ortopedy. Pomimo czasu jaki upłynął od wypadku nadal odczuwa drętwienie kończyn górnych oraz bóle w odcinku szyjnym kręgosłupa i L-S kręgosłupa.
Zdaniem powoda wypłacona przez pozwanego kwota zadośćuczynienia w wysokości 1500 złotych jest zbyt niska.
PozwanyTowarzystwo (...) S.A.wW.wnosił o oddalenie powództwa zarzucając, iż wypłacona powodowi kwota zadośćuczynienia w wysokości 1500 złotych jest odpowiednia w stosunku do rozmiaru i charakteru doznanych przez niego schorzeń.
Sąd ustalił i zważył co następuje:
W dniu 15 kwietnia 2014 roku wG.naulicy (...)doszło do wypadku drogowego. Powód podróżował samochodem markiB. (...)nr rej.(...)jako pasażer z synem jako kierowcą. Sprawcą wypadku był kierowca samochodu osobowego markiD. (...)nr rej. (...), ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej u pozwanego ubezpieczyciela, który uderzył w tył samochoduB.. Powód i syn wyszli z samochodu o własnych siłach ale z uwagi na narastający ból udali się do najbliższego Szpitala im. św.W.wG.na Oddział Ratunkowy, gdzie rozpoznano stłuczenie głowy, zanotowano bóle kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego, bólowe ograniczenie ruchów kręgosłupa szyjnego i wykonano badanie RTG kręgosłupa szyjnego i lędzwiowego. Lekarz pogotowia nie stwierdził potrzeby hospitalizacji i zwolnił powoda do domu. Od 22 kwietnia 2014 roku do 7.10.2014 roku powód kontynuował leczenie w poradni ortopedycznej. W trakcie leczenia notowano bóle kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego, ograniczenia ruchów rotacji i odchylenia bocznego w odcinku szyjnym, zalecono leczenie w poradni rehabilitacyjnej i przy utrzymywaniu się drętwienia rąk konsultację w poradni neurologicznej. Powód po wypadku nie konsultował się z poradnią neurologiczną.
Powód w wyniku wypadku komunikacyjnego z dnia 15 kwietnia 2014 roku doznał skręcenia kręgosłupa szyjnego i lędzwiowego. W zakresie narządów ruchu nie doszło do trwałych zaburzeń funkcji ani odchyleń od stanu prawidłowego lub zmian pourazowych. Nie doszło również do uszko- dzeń kostnych, mięśni wiązadłowych i niestabilności. Zgłaszane przez powoda drętwienie kończyn górnych, zawroty głowy, zaburzenia równowagi i szumy w uszach nie są skutkiem wypadku z dnia 15.04.2014 roku.
Zaburzenia te związane są z wcześniej przebytymi urazami doznanymi przez powoda tj. uszkodzeniem prawej gałki ocznej i prawego nerwu twarzowego w 1991 roku i urazem głowy ze złamaniem kości podstawy czaszki w 1997 roku, po którym to urazie rozpoznano u powoda encefalopatię pourazową z zespołem psychoorganicznym otępiennym i zmianami w badaniu eeg. Encefalopatia pourazowa z otępiennym zespołem psychoorganicznym i padaczka pourazową z częstymi napadami jest skutkiem dwóch urazów czaszkowo mózgowych. Przed wypadkiem z dnia 15.04.2014 roku u powoda rozpoznano bóle kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo krzyżowego, bóle i zawroty głowy, drętwienie kończyn górnych i zaburzenia czucia.
Powierzchowny uraz głowy na skutek wypadku z dnia 15.04.2014 roku nie pogłębił wcześniejszych schorzeń neurologicznych.
Dolegliwości bólowe utrzymywały się u powoda w okresie 6-8 tygodni po wypadku a póżniej stopniowo zmniejszały się. Obecne dolegliwości bólowe mogą wynikać z samoistnych zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa.
PowódZ. T.wraz z żonąD. T.są współwłaścicielami restauracji i sklepu odzieżowego i razem prowadzą działalność gospodarczą dzieląc się obowiązkami.
Po wypadku ze względu na ograniczenia bólowe i ruchowe, powód nie mógł się zajmować zaopatrzeniem a mógł skupić się tylko na prowadzeniu dokumentacji związanej z prowadzeniem działalności.
Przez okres trzech miesięcy od wypadku przy codziennych czynnościach jak np. wstawanie z łóżka, mycie i ubieranie pomagała powodowi żonaD. T..
(dokumentacja medyczna k.9-13 i k.66, akta szkodowe na płycie CD k.34,przesłuchanie powoda k.36, zeznania świadkaD. T.k.37, opinia biegłego sądowego z zakresu chirurgii i ortopediiR. P.k.43-45, opinia biegłego sądowego neurologaJ. S.k. 74-77).
Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie wyżej wymienionej dokumentacji medycznej nie kwestionowanej przez strony, przesłuchania powoda i zeznań świadkaD. T.oraz opinii biegłych sądowych chirurga ortopedyR. P.i neurologaJ. S., co do których strony nie złożyły zarzutów, a które to opinie w ocenie Sądu sporządzone są profesjonalnie i wyczerpująco.
Powyższy stan faktyczny jest poza sporem.
Istotą sporu jest ustalenie wysokości należnego zadośćuczynienia dla powoda.
Przepisykodeksu cywilnegoustalenie wysokości zadośćuczynienia za doznaną krzywdę i cierpienie pozostawiają do uznania Sądu. Określając wysokości zadośćuczynienia, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności mające wpływ na rozmiar doznanej krzywdy, a zwłaszcza stopień i czas trwania cierpień fizycznych i psychicznych. Zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę pełni przede wszystkim funkcję kompensacyjną gdyż stanowi przybliżony ekwiwalent za doznaną przez pokrzywdzonego szkodę niemajątkową a więc powinno ono wynagrodzić mu cierpienia. Z drugiej strony zadośćuczynienie powinno być utrzymane w rozsądnych granicach.
Sąd stanął na stanowisku, że roszczenie powoda nie jest wygórowane a przyznana mu przez pozwanego kwota zadośćuczynienia jest rażąco zaniżona.
Wprawdzie biegły sądowy z zakresu neurologiiJ. S., na podstawie dokumentacji medycznej i po zbadaniu powoda, stwierdził, że powód wcześniej w latach 90-tych przebył dwa urazy czaszkowo-mózgowe, których skutkiem jest encefalopatia pourazowa z otępiennym zespołem psychoorganicznym i napadami padaczki pourazowej oraz, iż jeszcze przed wypadkiem zdiagnozowano u powoda zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego a zmiany neurologiczne w postaci drętwienia rąk, zaburzeń czucia, bólów i zawrotów głowy stwierdzono jeszcze przed wypadkiem z 15.04.2014 roku a także, że uraz głowy po wypadku z 15.04.2015 roku nie pogłębił wcześniejszych schorzeń neurologicznych – to nie zmienia to oceny Sądu co do zaniżonej kwoty wypłaconego zadośćuczynienia.
Niewątpliwie bowiem na skutek wypadku z dnia 15.04.2014 roku, powód doznał skręcenia kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego oraz stłuczenia głowy, co wynika z opinii biegłego sądowego chirurga ortopedyR. P..
Co prawda powód nie był hospitalizowany i nie nosił kołnierza ortopedycznego ale leczył się w poradni ortopedycznej do 7.10. 2014 roku. Dolegliwości bólowe u powoda trwały od 6 do 8 tygodni a doznane w wyniku wypadku schorzenia powodowały znaczne ograniczenia ruchowe.
Ze względu na to powód musiał korzystać z pomocy żony w zwykłych czynnościach jak wstawanie z łóżka, mycie i ubieranie, co powodowało znaczny dyskomfort w jego codziennym życiu.
Również z uwagi na dolegliwości i ograniczenia bólowe powód znacznie ograniczył swe zaangażowanie w prowadzenie działalności gospodarczej, co pogłębiło jego negatywne przeżycia w sferze psychicznej.
Potwierdziła to w swoich zeznaniach w charakterze świadka żona powodaD. T..
W ocenie Sądu dla określenia wysokości zadośćuczynienia ,nie ma istotnego znaczenia to, że powód wcześniej przed wypadkiem z dnia 15.04.2014 roku cierpiał na poważne schorzenia neurologiczne a stłuczenie głowy nie pogłębiło tych schorzeń.
Należy bowiem zaznaczyć, że żądana przez powoda kwota zadośćuczynienia nie jest wcale wygórowana, a nałożenie się schorzeń w wyniku wypadku na wcześniejsze schorzenia spotęgowało jeszcze bardziej nie tylko cierpienia fizyczne ale i psychiczne.
Sad nie podziela stanowiska pozwanego w kwestii zasadności żądania odsetek za opóźnienie od dnia wydania wyroku w sprawie.
Po zgłoszeniu szkody przez powoda pozwany ubezpieczyciel w dniu 11.12.2014 roku przyznał i wypłacił powodowi zbyt niską kwotę zadośćuczynienia w wysokości 1500 złotych.
Zgodnie z przepisemart.481 par.1 kc.” Jeżeli dłużnik opóżnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóżnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóżnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi”.
W związku z powyższym Sąd na podstawieart. 445 par.1 kc.orzekł jak wyżej.
Rozstrzygnięcie o kosztach Sąd oparł na zasadzie przepisuart. 98 par.1 kpc. w zw. z par.2 ust.4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
Pozwany jako strona przegrywająca sprawę obowiązany jest zwrócić powodowi kwotę 375 złotych, tytułem opłaty sądowej, kwotę 1817 złotych ( z opłatą od pełnomocnictwa), tytułem kosztów zastępstwa procesowego oraz kwotę 992,97 złotych, tytułem wydatków.