Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 128/18
Data wyroku: 2018-09-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Antoniak
Słowa kluczowe: Renta z tytułu niezdolności do pracy
Podstawa prawna: art. 57 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 128/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 września 2018 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSO Katarzyna Antoniak

Protokolant

sekr. sądowy Monika Świątek

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2018 r. wS.
odwołaniaZ. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wS.
z dnia 8 stycznia 2018 r. Nr(...)
w sprawieZ. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wS.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawoZ. K.do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 01 stycznia 2018 roku do 31 grudnia 2019 roku.
Sygn. akt IV U 128/18

UZASADNIENIE
Decyzją z 8 stycznia 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS., działając na podstawieart. 57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2017r. poz. 1383) odmówiłZ. K.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wskazując, że u ubezpieczonego nie stwierdzono niezdolności do pracy.
Odwołanie od w/w decyzji złożyłZ. K.wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu stanowiska wskazał, że rentę z tytułu niezdolności do pracy pobiera od 1990r., a obecnie stan jego zdrowia pogorszył się. Nadal cierpi na bóle kręgosłupa, nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemię, cukrzycę typu II, a także chorobę Hashimoto (odwołanie k.1 akt sprawy).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 3 stycznia 2018r., która nie stwierdziła u ubezpieczonego niezdolności do pracy (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.2-3 akt sprawy).
Sąd ustalił, co następuje:
UbezpieczonyZ. K.,urodzony w dniu (...)do 31 grudnia 2017r. uprawniony był do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy (decyzja z 13 lipca 2017r. o ustaleniu prawa do renty na okres do 31 grudnia 2017r. k.286 akt rentowych).
W dniu 15 listopada 2017r. ubezpieczony wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wS.z wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (wniosek k.289-290 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez lekarza orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 5 grudnia 2017r. ustalił, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (orzeczenie lekarza orzecznika z 5 grudnia 2017r. k.292 akt rentowych).
Na skutek sprzeciwu ubezpieczonego od powyższego orzeczenia lekarza orzecznika, ubezpieczony skierowany został na badanie przez komisję lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 3 stycznia 2018r. ustaliła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (sprzeciw ubezpieczonego od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS k.42 akt rentowych – tom dokumentacji medycznej i orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z 3 stycznia 2018r. k.294 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 8 stycznia 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (decyzja z 8 stycznia 2018r. k.295 akt rentowych).
Ubezpieczony ma 58 lat i wykształcenie zawodowe - rolnik. Do 1980r. pracował jako pomoc montera instalacji sanitarnych wMiejskim Przedsiębiorstwie (...)wW.. Od 16 października 1980r. do 28 lutego 1982r. ubezpieczony był zatrudniony jako robotnik wZakładzie (...)wW., natomiast od 13 kwietnia 1983r. do 31 lipca 1989r. w(...)S., jako zgrzewacz metali (świadectwa pracy z 30 sierpnia 1980r. oraz 12 marca 1982r. k.11-12 tom II akt rentowych, kwestionariusz dotyczący okresów zatrudnienia k.2 tom I akt rentowych).
UZ. K.rozpoznano następujące schorzenia: zespół bólowo-korzeniowy kręgosłupa L-S, zaburzenia lipidowe, nadciśnienie tętnicze, komorowe zaburzenia rytmu (poj. ekstrasystolia), niedoczynność tarczycy w przebiegu choroby autoimmunologicznej w trakcie leczenia substytucyjnego, stan po leczeniu operacyjnym dyskopatii L4/L5 (w 1989r.). W dniu 25 stycznia 2014r. ubezpieczony przebył udar lewej półkuli móżdżku. W dniu 7 kwietniu 2014r. przeprowadzono zabieg zamknięcia drożnego otworu owalnego (PFO). Badanie MR odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa z 27 października 2017r. przedstawia obraz podobny do badania z 2013r. ,tj. wielopoziomową dyskopatię od L3 do S1 z modelowaniem korzeni nerwowych na powyższych poziomach. W badaniu echokardiograficznym niewielkie niedomykalności zastawkowe oraz niewielki przerost ścian lewej komory. W badaniu holterowskim ujawniono śladową aktywność ekotopową. Badanie dna oka z 17 maja 2017r. wykazało początkową angiopatię nadciśnieniową I/II stopień. Cukrzyca w obecnym stadium zaawansowania, wymaga przestrzegania zaleceń dietetycznych i leczenia farmakologicznego. Stwierdzone u ubezpieczonego schorzenia, a w szczególności objawy aktywnego zespołu bólowo-korzeniowego kręgosłupa L-S oraz przebyty udar niedokrwienny lewej półkuli móżdżku powodują, że ubezpieczony jest nadal, tj. od 1 stycznia 2018r. częściowo niezdolny do pracy, a przewidywany okres trwania tej niezdolności to 31 grudnia 2019r. (opinia biegłych z zakresu neurologii, ortopedii, diabetologii, a także kardiologii i endokrynologii k.22-23 akt sprawy).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonegoZ. K.podlegało uwzględnieniu.
Zgodnie zart. 57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2015r., poz.748 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonego od decyzji organu rentowego odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia czy u ubezpieczonego istnieje w dalszym ciągu niezdolność do pracy, a jeżeli tak to jakiego stopnia. W tym celu Sąd zasięgnął opinii specjalistów z zakresu schorzeń, na które cierpi ubezpieczony, a zatem neurologa, ortopedy, kardiologa (endokrynologa) i diabetologa. Sporządzona na tę okoliczność opinia biegłych dała podstawy do ustalenia, że ubezpieczony jest nadal, tj. od 1 stycznia 2018r. osobą częściowo niezdolną do pracy, a przewidywany okres trwania tej niezdolności to 31 grudnia 2019r. Powołani w sprawie biegli wskazali, iż schorzenia neurologiczne w tym m. in. objawy aktywnego zespołu bólowo-korzeniowego kręgosłupa L-S oraz przebyty udar niedokrwienny lewej półkuli móżdżku, przy współistniejących schorzeniach kardiologicznych uzasadniają uznanie ubezpieczonego za nadal częściowo niezdolnego do pracy. Analizując sporządzoną w sprawie opinię Sąd ocenił ją jako spójną, logiczną i należycie uzasadnioną. Opinia została sporządzona po zapoznaniu się przez biegłych lekarzy odpowiednich specjalności z dokumentacją medyczną oraz po przebadaniu ubezpieczonego. Dlatego też, Sąd podzielił wnioski biegłych. Wskazać należy, iż ubezpieczony był uprzednio uprawniony do renty z tytułu niezdolności do pracy z powodu istnienia tych samych schorzeń. Z opinii biegłych wynika, że biegli ci nie stwierdzili poprawy stanu zdrowia ubezpieczonego. Ponadto, żadna ze stron postępowania nie zgłaszała do niej żadnych zastrzeżeń, w tym organ rentowy nie kwestionował zawartego w niej stanowiska.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy, na podstawie 47714§ 2 kpc, orzekł jak w wyroku.