Sąd Okręgowy w Poznaniu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 211/18
Data wyroku: 2018-04-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sławomir Jęksa, Leszek Matuszewski, Dariusz Śliwiński
Podstawa prawna: art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 kwietnia 2018 r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Leszek Matuszewski (spr.)
Sędziowie: SSO Sławomir Jęksa
SSO Dariusz Śliwiński
Protokolant:  aplikant radcowski Bartłomiej Karzycki

    przy udziale: Michała Prauzińskiego Prokuratora Prokuratury Rejonowej Poznań – Grunwald w Poznaniu delegowanego do Prokuratury Okręgowej w Poznaniu

po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2018 roku
sprawyS. H. (1)oskarżonego z art. 56 ust. 3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 62 ust. 2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Pile z dnia 23 października 2017 r. sygn. akt II K 759/16
Uchyla zaskarżony wyrok i sprawę do ponownego rozpoznania przekazuje Sądowi Rejonowemu w Pile.
SSO Sławomir Jęksa SSO Leszek Matuszewski SSO Dariusz Śliwiński

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Pile wyrokiem z dnia 23.10.2017r wydanym w sprawie IIK 759/16 uznał oskarżonegoS. H. (1)za winnego popełniania dwóch przestępstw:

1
przestępstwa zart. 56 ust 3 ustawy z dnia 29.07.2005r o przeciwdziałaniu narkomaniii art. 62 ust 2 powołanej ustawy i na podstawie zart. 56 ust 3 ustawy z dnia 29.07.2005r o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny 100 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 50 zł, na podstawieart. 45§ 1kkorzekł przepadek korzyści uzyskanej przez oskarżonego z tego przestępstwa poprzez przepadek na rzecz Skarbu Państwa kwoty 15.500 zł.

2
przestępstwa zart. 56 ust 3 ustawy z dnia 29.07.2005r o przeciwdziałaniu narkomaniii na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny 100 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 50 zł.

Na podstawieart. 85 § 1kkiart. 86§ 1 i 2 kkorzekł karę łączną 4 lat pozbawienia wolności i karę łączną 100 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 70 zł.
W wyroku tym rozstrzygnięto również o odpowiedzialności karnejA. J.,S. Ł.,P. R.i wyrok w odniesieniu do tych osób nie uległ skutecznemu zaskarżeniu i uprawomocnił się.
Z wyrokiem tym nie zgodził się obrońca oskarżonegoS. H. (1)zaskarżając go w całości. Apelujący zarzucił wyrokowi błędne ustalenia faktyczne, mające wpływ na treść zaskarżonego wyroku, poczynione na nieprawidłowo ocenionym i nie zweryfikowanym materiale dowodowym.
W konkluzji apelacji obrońca wniósł o zmianę wyroki i uniewinnienie oskarżonego od popełniania przypisanych mu przestępstw ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sadowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd odwoławczy zważył co następuje:
Apelacja obrońcy jest zasadna i musiała skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Z uwagi na konieczność przeprowadzenia prawidłowego postępowania dowodowego ewentualna zmiana wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przypisanych mu przestępstw byłaby na tym etapie postępowania przedwczesna.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy, na którym został oparty wyrok skazujący oskarżonegoS. H. (1), tj. zeznania świadkaS. K.,M. K. (1),M. K. (2)iP. K.nie jest tak jednoznaczny, jakby wynikało to z niezwykle lakonicznej jego oceny dokonanej przez Sąd Rejonowy, w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Z przyczyn niezrozumiałych dla Sądu odwoławczego, Sąd Rejonowy dopatrując się pewnych mankamentów tego materiału dowodowego, nie podjął żadnej próby jego zweryfikowania. Zanim Sąd odwoławczy wskaże w jakim zakresie niniejsze postępowanie dowodowe musi zostać uzupełnione aby podjąć się rzetelnej oceny poszczególnych dowodów zebranych w sprawie należy zauważyć, że nie może budzić żadnych wątpliwości, żeS. H. (1), przynajmniej na pewnym etapie swojego życia, był zaangażowany w szeroko pojętą przestępczość narkotyczną. Za swoją działalność, przynajmniej w części, poniósł już odpowiedzialność karną- patrz wyrok wydany w sprawie VIIK 252/14 Sądu Rejonowego w Wągrowcu. Już chociażby z tej przyczyny, miał on kontakty z osobami zajmującymi się tego rodzaju przestępczością, w tym ze świadkami oskarżenia w niniejszej sprawie. W tej sytuacji nie może przemawiać przeciwko oskarżonemu to, że część świadków przesłuchanych w sprawie kojarzy go jako osobę mającą do czynienia z narkotykami. Należy jednak pamiętać, że w ramach niniejszego postępowania karnego zostały jemu zarzucone, a następnie przypisane w nieprawomocnym wyroku, konkretne zachowania, dotyczące konkretnych narkotyków. W takiej sytuacji aby przypisać mu sprawstwo trzeba w sposób nie budzący żadnych wątpliwości wykazać, że podjął się on właśnie tych konkretnych zachowań. OskarżonyS. H. (1)nie przyznał się do popełnienia żadnego z zarzucanych mu przestępstw i odmówił złożenia wyjaśnień. Nie ujawniono przy nim żadnego dowodu rzeczowego, w tym narkotyków stanowiących przedmiot niniejszego postępowania, który w sposób bezpośredni wskazywałby na jego uczestnictwo w zarzucanych mu przestępstwach. Jedynymi dowodami wskazującymi na jego sprawstwo są zeznania osób, w jakiś sposób zamieszanych w zarzucaną mu działalność. W takiej sytuacji aby uznać taki materiał dowodowy za wystarczający do przypisania oskarżonemu popełnienia tych przestępstw, trzeba wykazać, że zeznania tych osób opisują rzeczywisty przebieg wydarzeń i jednoznacznie potwierdzają sprawstwo oskarżonego. Dokonując analizy zeznań tych osób trzeba uwzględnić, że mogą oni w sposób prawidłowy relacjonować przebieg wydarzeń ale też mogą w sposób świadomy, zeznawać nieprawdę, mogą też nie pamiętać części szczegółów lub nawet z uwagi na upływ czasu je mylić lub jedynie relacjonować pewne fragmenty zdarzeń z ich udziałem, nie mając pełnej wiedzy o przebiegu całego zdarzenia. W zasadzie w każdym przypadku Sąd sporządzając pisemne uzasadnienie swojego wyroku powinien precyzyjnie wskazać jakie poczynił ustalenia i na podstawie jakich dowodów tego dokonał.
Sąd Rejonowy w najmniejszym stopniu nie sprostał tym obowiązkom. W sposób najbardziej jaskrawy, jak zarzuca to obrońca, wady postępowania dowodowego uwidaczniają się w zakresie ustalenia stanu faktycznego dotyczącego drugiego z przypisanych oskarżonemu przestępstw. To, że oskarżony w kwietniu 2013r uczestnicząc w obrocie znaczną ilością substancji narkotycznych, przyjął odM. R.na przechowanie 2000 gram amfetaminy, Sąd ustalił najprawdopodobniej ( uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie wskazuje precyzyjnie na podstawie jakiego dowodu) jedynie na podstawie zeznańP. K.. Świadek ten składając wyjaśnienia we własnej sprawie podał „Było jeszcze jedno takie zdarzenie, o którym chciałby powiedzieć, dotyczyło onoM. R., a mianowicieR.posiadał 2 kilogramy amfetaminy, było to w kwietniu 2013r, gdy nas zatrzymała policja. Wówczas policjanci nie znaleźli tych 2 kilogramów przyR.tylko zatrzymali jakieś 20 gram marihuany i 350 gram amfetaminy. Te dwa kilogramy amfetaminy uchowały się również uS. H. (2)”. Słusznie zarzuca obrońca, że Sąd nie podjął żadnej próby zweryfikowania tych jedynie pozornie jednoznacznych twierdzeń. Wydaje się wręcz koniecznym, w sytuacji kiedy nie ujawniono innych dowodów dotyczących tego zdarzenia, ustalenie skądP. K.posiada tę wiedzę, tj. czy był świadkiem przekazania przezM. R.tych narkotykówS. H. (1), a jeżeli tak to w jakich okolicznościach się to odbyło, czy może jest to wiedza jedynie ze słyszenia i od kogo i w jakich okolicznościach o tym dowiedział się. Przy tak lakonicznych zeznaniach tego świadka, które najprawdopodobniej, z przyczyn wskazanych powyżej, są jedynym dowodem sprawstwa oskarżonego w odniesieniu do tego przestępstwa, zaniechanie bezpośredniego przesłuchania tego świadka na rozprawie i poprzestanie na odczytaniu jego zeznań jest błędem.
Rację ma również obrońca, że zeznania świadków oskarżenia dotyczące pierwszego z przypisanych oskarżonemu przestępstw nie są jednoznaczne. Sąd Rejonowy sprawstwo oskarżonego w zakresie tego czynu wykazuje zeznaniamiP. K.,S. K.,M. K. (2)iM. K. (1). Zdaniem Sądu ich relacje, w zakresie w jakim dano im wiarę, jednoznacznie przesądzają sprawstwo oskarżonego. Słusznie zarzuca obrońca, że trudno podzielić stanowisko Sądu I instancji.P. K.w swoich wyjaśnieniach składanych we własnej sprawie opasuje pewne zdarzenie, które miało mieć miejsce w 2011r i miało dotyczyć pozostawienia w mieszkaniuS. H. (1)2 kg amfetaminy. Zarówno czas kiedy miało mieć miejsce to zdarzenie, jak i ilość i rodzaj narkotyku, w żadnym zakresie nie korelują z przypisanym oskarżonemu w punkcie I przestępstwie. W wyjaśnieniach tych, świadek ten wskazał pewne okoliczności, które mogą wiązać opisywane przez niego zdarzenie z tym co zostało przypisane oskarżonemu, tj. osoby które miały dostarczyćS. H. (1)tego narkotyku i okoliczność zatrzymania przez policjęM. K. (2). Przyjmując nawet, choć w realiach tej sprawy powinno zostać to wyjaśnione w sposób jednoznaczny, żeP. K.opisuje swoją wiedzę na okoliczność zdarzenia stanowiącego przedmiot niniejszego postępowania, to by należało ustalić co dokładnie dowiedział się od swojego ojca i w jakich okolicznościach, tj. czy z ojcem rozmawiał na ten temat przed zdarzeniem czy po. Jeżeli jego rozmowa z ojcem miała miejsce przed zdarzeniem, to nie ma sprzeczności jego relacji z opisem przedstawionym przezM. K. (2). Zdziwienie musi budzić okoliczność, że Sąd Rejonowy dopatrując się istotnej sprzeczności w zeznaniachM. K. (2), która ma świadczyć zdaniem Sądu o niewiarygodności jego twierdzeń, że chcąc zostać narkotyki uS. H. (1), w rzeczywistości ich nie zostawił, bo nie zastał oskarżonego w miejscu zamieszkania, nie umożliwiłM. K. (2)wyjaśnienia na rozprawie tej sprzeczności i poprzestał na oświadczeniach tego świadka, że podtrzymuje swoje uprzednie zeznania. Rozbieżność w tych zeznaniach może wynikać z podjętej przezM. K. (2)próby uchronienia oskarżonego od odpowiedzialności karnej, ale może wynikać również z innych przyczyn, których ustalenia i wyjaśnienia nie podjął się Sąd Rejonowy.
ZeznaniaS. K., z uwagi na okoliczność, że nie był on świadkiem przekazania przezM. K. (2)S. H. (1)narkotyków nie mogą same w sobie przesądzić sprawstwa oskarżonego. Opisał on wiarygodnie fragment zdarzeń w których uczestniczył i na podstawie tego wyciągnął jedynie wniosek, który z przyczyn wskazanych przezM. K. (2)może być błędny, żeS. H. (1)przejął na przechowanie odM. K. (2)narkotyki.
ZeznaniaM. K. (1)nic w zasadzie istotnego nie wnoszą do sprawy.
W tej sytuacji, bez uzupełnienia postępowania dowodowego, w zakresie w jakim wskazano powyżej, tj. bezpośredniego przesłuchania przed SądemP. K.iM. K. (2), próby zweryfikowania twierdzeńP. K., we wskazanym powyżej zakresie, nie można w sprawie przystąpić do rzetelnej oceny materiału dowodowego. Następnie po zebraniu kompletnego materiału dowodowego i jego cenie Sąd ponownie rozstrzygnie o odpowiedzialności karnejS. H. (1)w zakresie postawionych mu zarzutów. W przypadku uznania winy i sprawstwa oskarżonego Sąd, jeżeli będzie sporządzał pisemne motywy swojego rozstrzygnięcia precyzyjnie wskaże na podstawie jakich dowodów dokonał swoich ustaleń faktycznych.
Mając powyższe na uwadze Sad odwoławczy;
uchylił zaskarżony wyrok i sprawę do ponownego rozpoznania przekazał Sądowi Rejonowemu w Pile.
SSO Sławomir Jęksa SSO Leszek Matuszewski SSO Dariusz Śliwiński