Sąd Rejonowy w Otwocku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1113/13
Data wyroku: 2018-05-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Włodarczyk
Podstawa prawna: art. 291 §1 kk

Sygn. akt II K 1113/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 maja 2018roku
Sąd Rejonowy w Otwocku II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:  SSR Magdalena Włodarczyk
Protokolant:  Anna Bodalska Krydowska
po rozpoznaniu dniach 19 maja 2016 r., 30 czerwca 2016r., 31 sierpnia 2016 r., 19 października 2016 r., 15 grudnia 2016 r. , 2 marca 2017r., 4 października 2017 r. i 7 maja 2018 r.
sprawyA. B.s.S.iA. z d. S.ur. (...)wL..
oskarżonego o to, że:

I
w okresie od dnia 22 czerwca 2013 r. do dnia 25 czerwca 2013 r. daty dziennej bliżej nieokreślonej, w bliżej nieustalonym miejscu nabył betoniarkęA.W.typu(...)o nr(...)o pojemności 260 litrów i wartości 2650 zł pochodzącą z kradzieży dokonanej na szkodęG. B., wiedząc, iż została uzyskana za pomocą czynu zabronionego tj. o czyn zart. 291 § 1 k.k.

orzeka

1
w ramach zarzucanego oskarżonemuA. B.czynu uznaje go za winnego tego, że w okresie od dnia 22 czerwca 2013 r. do dnia 25 czerwca 2013 r. daty dziennej bliżej nieokreślonej, w bliżej nieustalonym miejscu nabył za nieustaloną kwotę betoniarkęA.W.typu(...)o nr(...)o pojemności 260 litrów i wartości 2650 zł pochodzącą z kradzieży dokonanej na szkodęG. B., wiedząc, iż została uzyskana za pomocą czynu zabronionego tj. czynu zart. 291 § 1 kki za to na podstawieart. 291 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności zaś na zaś na podstawieart. 33 § 1, 2 i 3 k.k.orzeka karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych ustalając wysokość każdej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych,

2
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemuA. B.na okres próby 2 (dwóch ) lat

3
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalnia oskarżonego w całości od kosztów sądowych obciążając wydatkami Skarb Państwa

Sygn. akt II K 1113/13

UZASADNIENIE
Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
W dniu 3 czerwca 2013 rokuG. B., zgodnie z dokumentem WZ – wydanie materiałów na zewnątrz, nabył odfirmy (...) Sp. z o.o.między innymi betoniarkę o symbolu(...)(...)o wartości 2650 złotych. W czerwcu 2013 rokuG. B.wykonywał prace budowlane wJ.na posesji przyulicy (...).M.16 i tam w dniu 21 czerwca 2013 roku zawiózł zakupioną betoniarkę. W dniu 22 czerwca 2013 r.,G. B.przed godziną 16.00 zakończył prace i opuścił teren budowy, pozostawiając tam między innymi betoniarkę.G. B.opuszczając teren budowy ogrodzony ze wszystkich stron siatką, zamknął na łańcuch i kłódkę bramę wjazdową na posesję. W dniu 24 czerwca 2013 roku około godziny 6.50 pokrzywdzony przyjechał do pracy doJ.i wówczas zastał otwartą bramę wjazdową oraz rozcięty łańcuch, który zabezpieczał bramę. Po chwiliG. B.dostrzegł, że przed budynkiem znajdującym się na posesji nie ma betoniarki, którą pozostawił odjeżdżając z placu budowy w dniu 22 czerwca 2013 roku i stwierdził, że została skradziona. O zdarzeniuG. B.zawiadomił Policję, która tego samego dnia dokonał oględzin miejsca kradzieży i sporządziła stosowne protokoły.
Przez pewien okres na budowie wJ.przyulicy (...).M.uG. B.pracowałP. G., który przed dniem 22 czerwca 2013 roku zwolnił się nie przychodząc do pracy. W dniu 24 czerwca 2013 roku tuż po ujawnieniu kradzieży betoniarki, w trakcie rozmowy ze swoimi pracownikamiG. B.zapytał czy nie wiedzą gdzie obecnie pracujeP. G.. Wówczas dowiedział się, iżP. G.wykonuje prace na budowie wW., jako pracownikA. B..
A. B.od połowy czerwca 2013 roku wykonywał prace budowlane wW.przyulicy (...)na rzeczS. U.. W dniu 24 czerwca 2013 roku na tren budowy przywiózł betoniarkę.
G. B.w dniu 25 czerwca 2013 roku pojechał doW.gdzie zamierzał poszukiwać skradzionej betoniarki. Przejeżdżając w okolicy posesji przyul. (...), należącej doS. U.dostrzegł, iż na posesji znajduje się betoniarka, przypominająca tą, która został mu skradziona.G. B.zawiadomił o zdarzeniu Policję. Po przybyciu funkcjonariuszy wezwano właściciela posesjiS.

U.i w jego obecności dokonano oględzin betoniarki i odczytano z zamieszczonych na niej tablic:Zakład Produkcyjno Usługowy (...) (...)-(...) O.,ul. (...), betoniarka(...)typ- (...)150; masa 200kg; napięcie(...); moc(...); rodzaj i częst. prądu(...); stopień ochrony(...); Nr fabr. / rok prod.(...). Podczas oględzin stwierdzono na rączce czerwone zamalowanie farbą, nadto, że betoniarka jest brudna i zakurzona.G. B.w czasie oględzin polecił swojemu pracownikowi, aby przywiózł doW.dokumenty od betoniarki, która została skradziona z placu budowy wJ.. Po przywiezieniu dokumentów w postaci karty gwarancyjnej, dwóch deklaracji zgodności dostawcy,(...)potwierdzenia wydania rzeczy na zewnątrz, funkcjonariusze potwierdzili, iż betoniarka ujawniona w dniu 25 czerwca 2013 roku na posesjiS. U.jest tożsama z betoniarką zgłoszoną przezG. B.jako skradziona w okresie od 22 czerwca 2013 roku do dnia 24 czerwca 2013 roku z posesji przyulicy (...).M.16 wJ.. Betoniarka został wydanaG. B.za pokwitowaniem.
A. B.był uprzednio karany:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:
- częściowo wyjaśnień oskarżonegoA. B.k. 117-118, 190-191;
- zeznań świadkaG. B.k. 3-4, 22-24, 192-193;
- zeznań świadkaS. U.k. 26-27, 98-99, 194-196;
- zeznań świadkaJ. L.k. 41-42, 193-194;
- zeznań świadkaP. G.k. 43-44, 208-209;
- zeznań świadkaK. K. (1)k. 56-57, 209-211;
- zeznań świadkaG. M.k. 93-94, 21-212;
- zeznań świadkaI. M.k. 97, 212-213;
- zeznań świadkaJ. B.k. 100-101, 213;
- zeznań świadkaS. Z.k. 233v-234;
- zeznań świadkaS. R.k. 234;
- zeznań świadkaM. S.k. 316-317;
- zeznań świadkaJ. N.k. 345v;
oraz pozostałych dowodów z dokumentów w postaci: kopi protokołu oględzin k. 7-9; kopi karty gwarancyjnej k. 13-16; protokołu przeszukania k. 17-19; protokołu oględzin 20-21; kopi faktury k. 41; kopi karty gwarancyjnej k. 42-51; cennik betoniarek(...)k. 59-62; danych zO.k. 71-76, 79-81, 85-88; duplikatu faktury zfirmy (...)k. 92; wykazu dowodów rzeczowych k. 106; danych osobo poznawczych k. 124; odpisu wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie sygn. akt II K 175/11 k. 126-130; dokumentacji fotograficznej k. 156; informacji(...)k.157; informacji zZ.k. 159; informacji z(...)k. 218; informacji zZ.wraz z kopiami faktur k. 220-227; informacji z(...)k. 237; informacji zD.wraz z kopią faktury k. 257-258; informacji z(...)k. 272; kopi z akt 2 Ds. 807/13 Prokuratury Rejonowej w Otwocku k. 292-297; danych o karalności oskarżonego k. 342.
A. B.w postępowaniu przygotowawczym oraz przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia. Oskarżony podał, że w dniu 15.06.2013 r. zakupił betoniarkę wZ.. Tego dnia około godziny 12.00 był po nią z kolegąJ. L.. Za betoniarkę zakupioną w dniu 15 czerwca 2013 rokuA. B.zapłacił 1697,40 złotych brutto i na taka kwotę otrzymał fakturę oraz instrukcję obsługi i kartę gwarancyjną. Według relacji oskarżonego betoniarkę, przy użyciu widlaka załadował mu na przyczepkę magazynier, po czym oskarżony udał się do domu. Po drodzeA. B.zajechał na budowę wW., gdzie na posesji przebywał właściciel, który widział betoniarkę. Następnie oskarżony pojechał do domu, gdzie na podwórku pozostawił przyczepkę z załadowaną betoniarką. Betoniarka na podwórku oskarżonego stała według niego tydzień, co widzieli sąsiedzi i rodzina, po czym zawiózł ją na budowę doW..A. B.wyjaśniając przed Sadem podał, że nie wiedział o tym, iż betoniarka ma jakieś numery i nie sprawdzał czy numery na karcie gwarancyjnej się zgadzają. Podał, że za betoniarkę zapłacił 1600, 1700 lub 1800 złotych i jego zdaniem to była cena okazyjna dlatego kupił betoniarkę.A. B.wyjaśnił, że betoniarka, którą zawiózł doW.pracowała godzinę może dwie, albo 3 godziny. Następnie współpracownik oskarżonegoJ. L.umył dokładnie betoniarkę tak, że zdaniem oskarżonego nie było śladów użytkowania, po czym obaj zabezpieczyli betoniarkę, żeby nikt jej nie ukradł.A. B.wyjaśnił, iż w poniedziałek rano został poinformowany przezS. U., że była Policja i zabrano betoniarkę.
Sąd uznał, iż wyjaśnienia oskarżonego zasługują na wiarę jedynie części. Sąd obdarzył wiarą wyjaśnieniaA. B.gdzie wskazał, iż w czerwcu 2013 roku wykonywał prace budowlane na posesjiS. U.wW., a przy tych pracach pomagał muJ. L.. Nadto jak wskazuje pozostały wiarygodny materiał dowodowy, w tym dołączona do akt sprawy faktura wystawiona przezfirmę (...)w dniu 15 czerwca 2013 roku na zakup betoniarki, oskarżony wiarygodnie zeznał, iż w dniu wskazanym na fakturze zakupił betoniarkę wfirmie (...)i zapłacił za nią 1697,40 złotych. Co do tego faktu Sąd nie miał wątpliwości, tym bardziej, że poza dokumentem stwierdzającym nabycie betoniarki przezA. B., okoliczność tą potwierdzili przesłuchani w toku postępowania wiarygodni świadkowie, w tymK. K. (1)orazG. M.. Nadto świadekI. M.orazJ. B.iS. R.potwierdzili, że zakupiona betoniarka przez około tydzień od dnia zakupu stała na posesji oskarżonego. Sąd zakwestionował natomiast fakt, tym samym odmawiając wiary wyjaśnieniom oskarżonego w tym zakresie, że betoniarka ujawniona na posesjiS. U., którą na teren budowy przywiózł oskarżony, była tożsama z betoniarką zakupioną przez niego w dniu 15 czerwca 2013 roku. Wyjaśnienia odnoszące się do tych okoliczności bowiem pozostają w sprzeczności z obiektywnymi faktami i wiarygodnym materiałem dowodowym zgromadzonym w postępowaniu. Należy przede wszystkim zaznaczyć, że w świetle nie budzącej wątpliwości co do rzetelności i prawdziwości jej sporządzenia faktury z dnia 15 czerwca 2013 roku wystawionej przezfirmę (...), betoniarka zakupiona przezA. B.nosiła symbol(...), a jej cena do zapłaty stanowiła kwotę 1697,40 złotych. Według cennika betoniarek wolnospadowych producenta(...)załączonego do akt sprawy, obowiązującego od dnia 1 stycznia 2013 roku, wyżej wskazane symbole odpowiadały betoniarce opisanej w cenniku jako(...)jej ceny hurtowe netto wskazane odpowiednio jako komis to 1760,00 złotych, jakoprzelew (...)dni – 1880,00 złotych. Natomiast jak wynika z protokołu przeszukania działki budowlanejS. U.wW.przyulicy (...)oraz protokołu oględzin miejsca ujawnienia betoniarki na tej działce, ujawniona betoniarka znacząco różniła się od betoniarki stanowiącej przedmiot zakupu przezA. B.w dniu 15 czerwca 2013 roku. Ujawniona w dniu 25 czerwca 2013 roku wW.betoniarka posiadała tablicę z napisami i wytłoczeniami o treści:Zakład Produkcyjno Usługowy (...) (...)-(...) O.,ul. (...), betoniarka(...)typ- (...)150; masa(...)napięcie(...); moc(...); rodzaj i częst. prądu(...); stopień ochrony(...); Nr fabr. / rok prod.(...). Według cennika wyżej wskazanego, symbole ujawnionej betoniarki wskazywały, iż jej cena hurtowa netto stanowi odpowiednio kwoty 2640,00 złotych lub 2760,00 złotych. Wobec tak poczynionych ustaleń, nie sposób w ocenie Sądu uznać, że zakupiona przezA. B.betoniarka za kwotę 1697,40 złotych była betoniarką o symbolu(...)przy tym, że została zakupiona po promocyjnej cenie. Do takiej konkluzji Sąd doszedł oceniając wnikliwie zeznania świadkówK. K. (1)orazS. Z.. Świadkowie w okresie objętym aktem oskarżenia prowadzili wspólniefirmę (...) Sp. z o.o., w którejA. B.nabył w dniu 15 czerwca 2013 roku betoniarkę(...). Wobec poczynionych ustaleń Sąd nie dał wiary wyrażonemu w sposób dorozumiany stanowisku oskarżonego, że nie wiedział o nielegalnym pochodzeniu betoniarki ujawnionej na posesjiS. U.w dniu 25 czerwca 2013 roku, którą dysponował właśnie oskarżony. Nie przyznanie się przez oskarżonego do zarzucanego mu przestępstwa uznać więc należy za przyjętą przezA. B.linię obrony, ukierunkowaną na uniknięcie odpowiedzialności za popełniony czyn.
Sąd dał wiarę zeznaniomK. K. (2). Uwagę Sądu przykuły zeznania świadka z perspektywy oceny wyjaśnień oskarżonego, w których potwierdził, żeA. B.w dniu 15 czerwca 2013 roku kupił od nich betoniarkę i na tę okoliczność została wystawiona faktura. Istotne jest, że świadek zaznaczył, że skoro została wystawiona faktura u nich w firmie, to znaczy, że taka betoniarka został sprzedana i opuściła fizycznie sklep. Z zeznań świadka nadto wynika, że firma co do zasady nie prowadziła ewidencji betoniarek pod względem numerów szczególnych, natomiast wpisany był tylko typ i wielkość. Jak zauważył Sąd, właśnie typ i wielkość betoniarki sprzedanejA. B.zostały uwidocznione na fakturze z dnia 15 czerwca 2013 roku. NadtoK. K. (1)zeznając opisał przebieg transakcji dokonywanych u niego w firmie wskazując, iż „klient podchodzi do działu sprzedaży i mówi co mu potrzeba, zamawia, dostaje dokument, tj. fakturę sprzedaży(…) Potem tą fakturę pokazuje magazynierowi i odbiera towar lub towar jest dowożony naszym transportem”. Świadek potwierdził, żeA. B.osobiście odbierał zakupioną betoniarkę. W ocenie Sądu pozostałe zeznania świadka również są wiarygodne, jednaj nie wymagają szerszej analizy. Sąd nie znalazł podstaw aby je kwestionować.
W przekonaniu Sądu na wiarę zasłużyły zeznaniaS. Z., który wprawdzie nie był świadkiem zakupu betoniarki przezA. B., jednak opisał charakter i zakres działalnościfirmy (...). Jego zeznania wykluczyły wersję zaprezentowaną przez oskarżonego, która miała na celu doprowadzić do stwierdzenia, że mimo zakupu betoniarki o symbolu(...), faktycznie wydana mu został betoniarka(...), notabene betoniarka o dużo większej wartości niż ta, która widnieje na fakturze z dnia 15 czerwca 2013 roku. Sąd nie znalazł podstaw do podważenia zeznań świadka.
Za w pełni wiarygodne Sąd uznał zeznaniaG. B.. Świadek podał okoliczności związane z zakupieniem betoniarki, przedstawił stosowne dokumenty potwierdzające te okoliczności, następnie opisał jak doszło do utraty przedmiotu czynu zabronionego wskazanego w zarzucie. Zeznania świadka są spójne, logiczne i konsekwentne. Na ich podstawie Sąd mógł poczynić ustalenia odnośnie pochodzenia ujawnionej na posesjiS. U.betoniarki i jej wartości oraz utraty. Świadek relacjonował obiektywnie oraz zgodnie ze swoją wiedzą i pamięcią.
Całkowicie wiarygodne są zeznania świadkaS. U., który potwierdził, żeA. B.wykonywał u niego na posesji prace budowlane i w tym celu w dniu 24 czerwca 2013 roku na teren budowy przywiózł betoniarkę, która w dniu następnym została ujawniona przez Policję jako kradziona, a następnie zajęta przez funkcjonariuszy. Świadek zeznawał spójnie, logicznie i zgodnie z posiadaną wiedzą.
Sąd dał w pełni wiarę zeznaniom świadkówI. M.,J. B.iS. R.. Świadkowie nie podając szczegółów zeznali jedynie, iż widzieli na posesjiA. B.umieszczoną na przyczepie samochodowej nową betoniarkę. Według Sądu brak jest podstaw aby kwestionować powyższe zeznania, tym bardziej, że zdaniem Sądu faktura z dnia 15 czerwca 2013 roku wskazuje, że oskarżony dokonał takiego zakupu.
Sąd uznał, że na wiarę zasłużyły zeznania świadkaG. M., w których potwierdził, żeA. B.dokonał zakupu betoniarki wfirmie (...), a świadek dokonał jej załadunku na przyczepę oskarżonego przy pomocy wózka widłowego. Według świadka w dokumencie WZ wpisana jest pojemność betoniarki i jej ogólne oznaczenie, ale bez jej indywidualnego numeru. Świadek wiarygodnie podał również, iż na podstawie dokumentu WZ, który klient dostaje w dziale sprzedaży, wydawana jest betoniarka. W ocenie Sądu zeznania świadka korelują z pozostałym materiałem dowodowym, dlatego należało im przyznać walor wiarygodności.
Sąd dał w pełni wiarę zeznaniomM. S., pracownikfirmy (...)od czerwca 2007 do czerwca 2016 roku i od 1 czerwca 2017 roku, który przyznał, ze zdarzał się że na wiosnę wymieniali skorodowane betoniarki wfirmie (...). Świadek zaprzeczył jednak aby za skorodowaną betoniarkę 160/110 można było w drodze wymiany otrzymać betoniarkę 150/230, bo to jest inny typ betoniarki. Zeznania świadka, który jest osoba całkiem obcą dla oskarżonego, w całej rozciągłości zasłużyły na walor wiarygodności.
Wiarygodne są również zeznania świadkaJ. N.. Świadek jako właścicielhurtowni budowlanej (...), w oparciu o dokumenty znajdujące się w archiwum firmy potwierdził pisemnie, iżG. B.był klientem hurtowni i między innymi zakupił u niego w sklepie betoniarkęfirmy (...). Świadek opisał charakter i działalności jego firmy i zasady obowiązujące przy sprzedaży asortymentu i udzielania na sprzedane produkty gwarancji.
Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadkaJ. L., który był obecny przy zakupie betoniarki przezA. B.w dniu 15 czerwca 2013 roku, przy czyn jak sam zaznaczył, nie był świadkiem płacenia za betoniarkę. Wiarygodnie świadek wskazał, że po dokonaniu zakupu wraz z oskarżonym zawieźli betoniarkę na posesjęA. B., gdzie pozostawała do 24 czerwca 2013 roku. Świadek przyznał, iż nie wie czy przez okres miedzy 17 a 24 czerwca 2013 roku nowo zakupiona betoniarka pozostawała na podwórku oskarżonego. Sąd zwrócił uwagę, że świadek wiarygodnie opisał, że w dniu 24 czerwca 2013 roku, wraz zA. B.zawieźli betoniarkę na budowę doW., jednak co istotne, świadek mówiąc o betoniarce wskazywał jedynie na jej ogólny wygląd, nie podając natomiast jej symbolu czy pojemności. W ocenie Sądu świadek tych danych mógł nie posiadać, dlatego o nich nie mówił. Niemniej Sąd nie odniósł wrażenia aby świadek przejawiał tendencję do zniekształcania rzeczywistości i zeznawania w sposób celowy na korzyść bądź na niekorzyść oskarżonego. W takim stanie rzeczy zeznania świadka Sąd potraktował jako wiarygodny materiał dowodowy.
ZeznaniaP. G.Sąd uznał z wiarygodne w części, w której potwierdził, że zanim zaczął pracę uA. B.w dniu 17 czerwca 2013 roku, wcześniej współpracował zG. B.. Świadek wiarygodnie opisał również okoliczności przywiezienia przezA. B.iJ. L.betoniarki na teren budowy doW.rano w dniu 24 czerwca 2013 roku. Wiarygodnie podał również, że na betoniarce przywiezionej na teren budowy doW.nie pracował, stąd nie miał możliwości aby powiedzieć czy posiadała ona jakieś cechy charakterystyczne w postaci uszkodzeń lub innych. W ocenie Sądu na wiarę zasłużyły także zeznania świadka w części, gdzie przyznał, iż nie pamięta firmy ani koloru betoniarki stojącej na podwórku oskarżonego przed przywiezieniem jej doW.. Wobec powyższych zeznań Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka, gdzie zapewniał, że przywieziona betoniarka przezA. B.doW.była nowa, a tym bardziej, że była to ta sama betoniarka, której zakup potwierdzała faktura znajdująca się w domuA. B.i którą to fakturę świadek widział w późniejszym czasie. Sąd dostrzegł, że we wskazanym zakresie zeznaniaP. G.są sprzeczne i wykluczają się, dlatego nie sposób uzans je za wiarygodne.
Sąd uznał również za wiarygodne dowody z dokumentów zgromadzone w sprawie, zostały one bowiem sporządzone przez osoby do tego uprawnione, żadna ze stron ich nie kwestionowała, a w połączeniu z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym pozwoliły na odtworzenie wszystkich istotnych okoliczności w sprawie. Niewątpliwie istotnymi dowodami są: protokół z przeszukania działki budowlanej w miejscowościW.ul. (...)oraz protokół oględzin miejsca pod w/w adresem, które potwierdziły ujawnienie na terenie budowy, gdzie pracowałA. B., betoniarki wolnospadowej typ(...)Nr fabr. / rok prod.(...)o pojemności 260 litrów, wartości 2650 złotych, skradzionej z posesji przyulicy (...).M.16 wJ.na szkodęG. B..
Sąd zważył, co następuje.

A. B.stanął pod zarzutem tego, że w okresie od dnia 22 czerwca 2013 r. do dnia 25 czerwca 2013 r. daty dziennej bliżej nieokreślonej, w bliżej nieustalonym miejscu nabył betoniarkę(...)typu(...)o nr(...)o pojemności 260 litrów i wartości 2650 zł pochodzącą z kradzieży dokonanej na szkodęG. B., wiedząc, iż została uzyskana za pomocą czynu zabronionego tj. czynu zart. 291 § 1 k.k.
Zebrany w sprawie, materiał dowodowy ponad wszelką wątpliwość wskazuje, że oskarżonyA. B.swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zabronionego zart. 291 § 1 k.k.Materiał dowodowy pozwolił Sądowi na stwierdzenie, iż w okresie od dnia 22 czerwca 2013 roku do dnia 25 czerwca 2013 roku, daty dziennej bliżej nieokreślonej, w bliżej nieustalonym miejscuA. B.nabył za nieustaloną kwotę betoniarkę(...)typu(...)o nr(...)o pojemności 260 litrów i wartości 2650 złotych pochodzącą z kradzieży dokonanej na szkodęG. B., wiedząc, iż została uzyskana za pomocą czynu zabronionego. Jednocześnie materiał dowodowy nie doprowadził Sądu do ustalenia za jaką kwotę oskarżony nabył przedmiot przestępstwa, stąd zmiana redakcyjna opisu czynu. W przekonaniu Sądu oskarżony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim. MotywacjąA. B.była niewątpliwie chęć uzyskania korzyści majątkowe. Należy mieć na uwadze, żeA. B.w czasie popełnienia czynu zabronionego prowadził działalność w zakresie robót budowlanych, a betoniarka miała mu służyć do wykonywania tych prac. Oskarżony konsekwentnie, od początku nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, nie mniej wiarygodny materiał dowody wskazuje na jego winę.

A. B.przez całe postępowanie twierdził, że betoniarkę, która została ujawniona w dniu 25 czerwca 2013 roku na posesjiS. U.wW., stanowiła jego własność, gdyż nabył ją legalnie w dniu 15 czerwca 2013 roku wsklepie (...), o czym miała świadczyć załączona do akt sprawy faktura zakupu sprzętu. Wyjaśnienia oskarżonego nie mogły zostać uznane za wiarygodne, albowiem ujawniona wW.w w/w dniu betoniarka jako skradzionaG. B., nie odpowiadała numerowi seryjnemu i pojemności wskazanym w fakturze okazanej przez oskarżonego. Natomiast bezsprzecznym jest fakt, że dane te były zgodne z danymi widniejącymi na dokumencie WZ oraz karcie gwarancyjnej, które posiadałG. B., a także z danymi wskazanymi w fakturze wystawionej przezfirmę (...)na nazwiskoG. B.za zakup betoniarki(...)(...)(...), czyli takiej samej, która została mu skradziona z posesji wJ.. Nadto zwrócić należy uwagę, że oskarżony twierdził, iż betoniarka, która miała stanowić jego własność, była nowa i nie nosiła śladów użytkowania, ponieważ pracowała krótko, a po zakończonej pracy została dokładnie umyta. Według Sądu zaprezentowana przezA. B.wersja rozmija się całkowicie z tym co zostało ujawnione na miejscu ujawnienia skradzionej betoniarki. Otóż zgodnie z protokołem oględzin miejsca – posesjiS. U.wW.przyulicy (...), stwierdzono, że ujawniona tam betoniarka jest brudna i zakurzona.
W świetle całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego wina i sprawstwo oskarżonego w zakresie zarzucanego mu czynu nie budzi wątpliwości. Zachowanie oskarżonego wyczerpuje znamiona umyślnego paserstwa sankcjonowanego przepisemart. 291 § 1 k.k.
Zgodnie z treściąart. 291 § 1 k.k.karze podlega ten kto rzecz uzyskaną za pomocą czynu zabronionego nabywa lub pomaga do jej zbycia albo tę rzecz przyjmuje lub pomaga do jej ukrycia. Przepis ten tworzy typ występku umyślnego paserstwa. Paserstwo jest przestępstwem umyślnym, może być popełnione zarówno w zamiarze bezpośrednim, jak i ewentualnym. Konieczna jest tu zatem świadomość, że rzecz została uzyskana za pomocą czynu zabronionego, choć nie jest konieczna pewność sprawcy. Do przypisania przestępstwa określonego w powyższym przepisie niezbędne jest zatem stwierdzenie spełnienia jego znamion. Znamiona te winny być także precyzyjnie wskazane w opisie czynu.
Zgodnie z dyspozycją przepisuart. 9 § 1 k.k.czyn zabroniony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi.
W przekonaniu Sądu bezspornym jest, że w okresie od 22 czerwca do 25 czerwca 2013A. B.w nieustalonym miejscu i za nieustaloną kwotę betoniarkę skradzionąG. B.z posesji wJ.. Zwrócić bowiem należy uwagę, że właściciel posesji wW.przyulicy (...)potwierdził, że na jego rzecz prace budowlane wykonywał w w/w okresieA. B.i to on przywoził wszelkie sprzęty budowlane na teren budowy. Stąd nie ulega wątpliwości, że betoniarkę stanowiącą przedmiot czynu zabronionego, również przywiózł oskarżony. Jak wskazują dowody, ujawniona betoniarka nosiła ślady użytkowania, a zatem n podstawie tej okoliczności oskarżony powinien i mógł przypuszczać, że betoniarka ta uzyskana została za pomocą czynu zabronionego.
Sąd uznał, że zachowanie oskarżonego cechuje znaczny stopień społecznej szkodliwości. Oskarżony bowiem naruszył uczciwość i zasady rzetelnego obrotu gospodarczego. W ocenie SąduA.działał bez poszanowania prawa własności w celu łatwego zysku. Mając powyższe na względzie, jak również fakt, że oskarżonemu można przypisać winę i jednocześnie brak okoliczności wyłączających jego odpowiedzialność karną uznał go za winnego czynu określonego wart. 291 § 1 k.k.i wymierzył mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności.
Zasadniczą kwestią w niniejszej sprawie był wybór ustawy karnej, którą należało zastosować wobec oskarżonego. Z dniem 1 lipca 2015 r. weszła w życie nowa ustawa modyfikująca odpowiedzialność karną, tj. ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. Zasada prawna ustalająca stosowanie odpowiedniej ustawy została określona wart. 4 § 1 k.k.Zgodnie z tym przepisem, jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. Przepisart. 69 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2015 roku stanowił, iż sąd może warunkowo zawiesić wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności nie przekraczającej 2 lat, kary ograniczenia wolności lub grzywny orzeczonej jako kara samoistna, jeżeli jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Zgodnie zart. 69 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 r. sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżeniu powrotowi do przestępstwa.
W przedmiotowej sprawie sąd zastosował przepisyustawy Kodeks karnyobowiązujące przed nowelizacją czyli do dnia 30 czerwca 2015 r. Zastosowanie nowej ustawy karnej nie było możliwe, gdyż wobec karalności oskarżonego brak było możliwości warunkowego zawieszenia wykonania wobec niego kary pozbawienia wolności. Przepisy ustawy obowiązującej uprzednio były względniejsze dla oskarżonego, pozwalały bowiem na zastosowanie wobec niego instytucji warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności pomimo uprzedniej karalności oskarżonego.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się zasadami wymiaru kary określonymi wart. 53 § 1, 2 i 3 k.k.i uwzględnił całokształt okoliczności, zarówno łagodzących jak i obciążających mających wpływ na wymiar kary. Sąd miał na uwadze stopień winy oskarżonego, społeczną szkodliwości czynu, biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć. Sąd wymierzając karę oskarżonemu uwzględnił również motywację i sposób zachowania się oskarżonego, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste oskarżonego, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu. Sąd miał również na względzie, że oskarżony jest osobą dojrzałą i niezdemoralizowaną, pracuje i utrzymuje rodzinę. Nadto istotne jest, że zarzucone mu przestępstwo popełnił prawie pięć lat temu i od tamtego czasu nie był karany Sąd wymierzając karę w niniejszej sprawie uwzględnił zatem istnienie szeregu okoliczności obciążających oraz łagodzących i obu nadał takie samo znaczenie.
Sąd uznał, iż wymierzona oskarżonemu kara we wskazanym wyżej wymiarze jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu przypisanegoA. B.oraz wystarczająca i odpowiednia dla potrzeb prewencji ogólnej i szczególnej.
Sąd mając na względzie dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 § 1 k.k.uznał, iż okoliczności niniejszej sprawy, w szczególności właściwości i warunki osobiste oskarżonego oraz jego sposób życia wskazują, że kara 5 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do winy oskarżonego oraz spełni cele zapobiegawcze, wychowawcze i w zakresie społecznego oddziaływania. Sąd uznał jednocześnie, iż orzeczona kara odniesie wobec oskarżonego pozytywny skutek i będzie on w przyszłości przestrzegać porządku prawnego.
Mając na uwadze sytuację rodzinna i majątkową oskarżonego Sąd uznał, że należało mu wymierzyć na podstawieart. 33 § 1, 2 i 3 k.k.obok kary pozbawienia wolności karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych po 10 (dziesięć) złotych każda stawka jako karę adekwatną do popełnionego czynu, a zrazem uwzględniając możliwości finansowe oskarżonego.
Sąd na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.orazart. 70 § 1 pkt 1 k.k.zastosował instytucję warunkowego zawieszenia wykonania kary wobec oskarżonego i karę tę zawiesił na okres 2 (dwóch) lat próby. Orzekając w tym zakresie Sąd brał pod uwagę przesłanki warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności wskazane w przepisach ustawy obowiązującej przed dniem 1 lipca 2015 roku. W ocenie Sądu w odniesieniu do oskarżonego spełnione są przesłanki określone wart. 69 k.k.pozwalające na zastosowanie dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary. Zdaniem Sądu w przypadku oskarżonego można postawić pozytywną prognozę kryminologiczną, uznając, iż wyciągnie on właściwe wnioski z wymierzonej mu kary pozbawienia wolności, jak również skorzysta z szansy na poprawę dotychczasowego zachowania. Sąd brał pod uwagę to, iż oskarżony po dacie zarzutu, nie popełnił kolejnego przestępstwa.
Orzekając o kosztach Sąd miał na uwadze sytuację finansową oskarżonego, w tym że oskarżony na utrzymaniu ma dwoje dzieci oraz konieczność uregulowania orzeczonej grzywny. W takiej sytuacji Sąd uznał za zasadne zwolnienie oskarżonego od kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa.