Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII Pz 32/18
Data wyroku: 2018-07-11 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Grzegorz Tyrka, Anna Capik-Pater, Teresa Kalinka
Słowa kluczowe: Koszty adwokacko-radcowskie
Podstawa prawna: art. 387 § 2 k.p.c., art. 98 k.p.c.

Sygn. akt VIII Pz 32/18

POSTANOWIENIE

Dnia 11 lipca 2018 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w następującym składzie:
Przewodniczący: SSO Teresa Kalinka
Sędziowie: SSO Grzegorz Tyrka
SSR(del.) Anna Capik-Pater
po rozpoznaniu sprawy w dniu 11 lipca 2018r. wG.
na posiedzeniu niejawnym
w sprawieA. K.
przeciwko(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwK.
oodszkodowanie
na skutek zażaleniapowódki
na postanowienieSądu Rejonowego w Tarnowskich Górach
zawarte w punkcie 3 wyroku
z dnia9 kwietnia 2018r.sygn. aktIV P 21/18
p o s t a n a w i a:

1
zmienić punkt 3 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu;

2
zasądzić od pozwanej na rzecz powódki kwotę 150 zł (sto pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym.

(-) SSO Grzegorz Tyrka (-) SSO Teresa Kalinka (-) SSR(del.) Anna Capik-Pater
Sędzia Przewodniczący Sędzia
VIII Pz 32/18

UZASADNIENIE
PowódkaA. K.domagała się zasądzenia na swoją rzecz od pozwanej(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwK.odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę.
Pełnomocnik z urzędu ustanowiony dla powódki domagał się przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu oświadczając, że kosztów tych nie poniosła powódka.
Pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie na swoją rzecz od powódki zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Na rozprawie pełnomocnik pozwanej wniósł także o zasądzenie na rzecz pozwanej od powódki kosztów dojazdu do sądu pełnomocnika w wysokości 760,08 zł = (660,28 zł za 790 km + 99,80 zł dwie opłaty za przejazd autostradą).
Wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2018 roku Sąd Rejonowy w pkt 1 oddalił powództwo, w pkt 2 orzekł o kosztach pełnomocnika z urzędu, w pkt 3 zasądził od powódki na rzecz pozwanej kwotę 940,08 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Sąd Rejonowy podał, że podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach strony pozwanej stanowiąart. 98 k.p.c.oraz § 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 roku, poz. 1800 ze zm.).
Powódka wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego zawarte w pkt 3 wyroku w części, w której Sąd zasądził od powódki na rzecz pozwanej wydatki – koszty dojazdu pełnomocnika na rozprawę w wysokości 760,08 zł.
Powódka zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie:

1
art. 232 k.p.c.poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że pozwana udowodniła wysokość poniesionych kosztów dojazdu pełnomocnika, podczas gdy pozwana nie przedstawiła żadnych dowodów dla wykazania poniesionych kosztów,

2
art. 98 § 1 i § 3 k.p.c.poprzez uznanie, iż do niezbędnych kosztów procesu należą opłaty za autostrady oraz koszt dojazdu bez zweryfikowania ich rzeczywiście poniesionej wysokości, niezbędności i celowości,

3
art. 109 § 1 k.p.c.poprzez przyznanie pozwanej kosztów dojazdu pełnomocnika w wysokości 760,08 zł pomimo nieprzedłożenia spisu kosztów.

Powódka wniosła o zmianę zaskarżonej części orzeczenia poprzez ograniczenie zasądzonych od powódki na rzecz pozwanej kosztów procesu do kwoty 180 zł oraz o zasądzenie od pozwanej na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W przypadku nieuwzględnienia zażalenia pełnomocnik powódki wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym według norm przepisanych oświadczając, że koszty pomocy tej nie zostały opłacone przez powódkę.
Na uzasadnienie podano, że pełnomocnik nie przedstawił spisu kosztów, z którego wynikałaby wysokość poniesionych wydatków na dojazd pełnomocnika do sądu (na konieczność uwzględnienia takich wydatków w spisie kosztów wskazuje Sąd Najwyższy w orzeczeniach: z dnia 27 listopada 2002 roku, w sprawie III CZP 13/02; z dnia 29 czerwca 2016 roku, w sprawie III CZP 26/16. Do akt sprawy pozwana nie złożyła dowody wskazujące na ilość zużytej benzyny, czy przejechania określonej odległości. Powódka wskazała, że Sąd Rejonowy bazował wyłącznie na ustnym oświadczeniu pełnomocnika, co stoi w sprzeczności doart. 232 k.p.c.Sąd Najwyższy wskazał, że spisz kosztów winien być złożony na piśmie i zawierać wyszczególnienie pozycji i ich wysokości, składających się na dochodzoną sumę. Za nietrafny uznał Sąd Najwyższy pogląd dopuszczający możliwość „złożenia” spisu ustnie do protokołu rozprawy (orzeczenie z dnia 5 września 2012 roku, w sprawie IV CZ 47/12).
Powódka dodała, że pełnomocnik pozwanej wykonuje zawód adwokata i niedopuszczalne jest stosowanierozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 roku w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy(orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2016 roku, w sprawie III CZP 26/16). Tymczasem dochodzona kwota 660,28 zł stanowi iloczyn trasy dojazdu 790 km i stawki za jeden km trasy wg w/w rozporządzenia, tj. 0,8358 zł. Powódka uznała, że koszty dojazdu pełnomocnika, w tym koszt przejazdu autostradą nie są kosztami koniecznymi i celowymi.
Pozwana wniosła o oddalenie zażalenia i zasądzenie od powódki na swoją rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych w postępowaniu zażaleniowym.
Na uzasadnienie podano, że orzeczenie Sądu Rejonowego jest prawidłowe. Pełnomocnik mógł na rozprawie złożyć do protokołu spis kosztów bez dołączania rachunków.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
zażalenie powódki zasługuje na uwzględnienie.
Stanowisko powódki zaprezentowane w zażaleniu zasługuje na aprobatę.
Należy dodać, że spis kosztów jest dokumentem prywatnym mającym znaczenie prawne, konkretyzuje bowiem podstawę orzeczenia o ich zwrocie. Wobec powyższego także spis kosztów podlega ocenie pod kątem wykazania poniesienia przez stronę wydatków zarówno co do zasady i co do wysokości.
Sąd Okręgowy podziela pogląd Sądu Najwyższego (a przytoczony w zażaleniu), zgodnie z którym spis kosztów powinien być złożony na piśmie i zawierać wyszczególnienie pozycji i ich wysokości, składających się na dochodzoną sumę. Za nietrafny należy uznać pogląd dopuszczający możliwość „złożenia” spisu ustnie do protokołu rozprawy.
Skoro pozwana nie przedstawiła spisu kosztów na piśmie, to już z tego powodu Sąd Rejonowy nie powinien był orzekać o kosztach dojazdu.
W związku z powyższym na mocyart. 385 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 k.p.c.należało oddalić zażalenie.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na mocy 98k.p.c., § 10 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 roku, poz. 1804 ze zm.).
(-) SSO Grzegorz Tyrka (-) SSO Teresa Kalinka (-) SSR(del.) Anna Capik-Pater
Sędzia Przewodniczący Sędzia