Sąd Rejonowy w Piszu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 99/17
Data wyroku: 2018-01-26 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Sędziowie: SSR Jacek Orłowski
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: art. 178a § 1 kk
Teza: skarżonego uniewinniono od popełnienia zarzucanego czynu. Kosztami sądowymi obciążono Skarb Państwa - na podstawie art. 632 pkt 2 kpk.

UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w Piszu oskarżyłR. J.o to, że:
w dniu 17 października 2016 r. o godz. 16:20 na trasieP.–C., okręgu(...), prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy markiV. (...)onr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości – 0,84 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu
tj. o czyn zart. 178a § 1 kk
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 17 października 2017 rokuD. O.około godziny 15:48 kierował samochodemS. (...)jadąc w kierunkuE.. Na odcinkuB.–S.zauważył stojący na prawym poboczu samochód markiV. (...)onr rej. (...). Mijając ten samochód widział przy nim jednego mężczyznę. Następnie samochód ten jechał za nim. Kierowca tego pojazdu momentami poruszał się po drodze nieprzepisowo, łapał pobocze oraz zjeżdżał do osi jezdni. Widząc to,D. O.poinformował policję o podejrzeniu prowadzenia pojazdu mechanicznego na drodze publicznej przez nietrzeźwego kierowcę. Jednocześnie mężczyzna dał się wyprzedzić kierowcyV. (...)zatrzymując się na przystanku autobusowym wN., po czym jechał za tym pojazdem, aż do miejscowościP.. W tym samym kierunku jechał jeszcze przed nim samochódM. (...)onr rej. (...).D. O.nagrywał jadące przed nim pojazdy przy pomocy swojego video – rejestratoramarki M. (...). W świetle danych z powyższego rejestratora kierowcy o godzinie 15:54 minęli miejscowośćD..O godzinie 15.56byli już w miejscowościP.. Następnie kierowcaD. O.o godzinie 15:57 opuścił miejscowośćP.i udał się dalej w swoją trasę doE.. KierowcaV. (...)w Pogorzeli Wielkiej skręcił w prawo w kierunku miejscowościC., oddalonej od miejscowościP.o około 3,1 km. Za nim skręcił też kierujący samochodem markiM. (...)onr rej. (...). KierującyV. (...)Z. J., zatrzymał się na chwilę pod sklepem, wysadził pasażeraZ. B.. Za nim zatrzymała sięM. (...)kierowany przezK. J.. Widziała, że zza kierownicyV. (...)wysiadł jej szwagierZ. J.. Po chwili samochód kierowany przezZ. J.odjechał w kierunku miejscowościC..
Z kolei dyżurny KPP wP.po otrzymaniu informacjo odD. O.dopieroo godzinie 15:55wydał polecenie patrolowi policyjnemu wskładzie (...)zakończenia czynności w miejscowościK.i pilnego udania się na trasę w kierunku miejscowościD.za pojazdemV. (...)onr rej. (...), z informacją, że kierujący tego pojazdu może znajdować się pod działaniem alkoholu. Jak wynikało z nagrania audio przedstawionego przez Komendę Powiatową Policji wP.funkcjonariusze policji w odpowiedzi poinformowali dyżurnego KPP wP.o godzinie 16:04, że dopiero „startują” z miejscowościK.. Komorowo jest oddaloneo około 21 kmod miejscowościC.. O godzinie 16:10 funkcjonariusze dostali od dyżurnego informację, że poszukiwany samochód należy doR. J.zamieszkałego w miejscowościC.. Policjanci o tej godzinie nadal byli w trasie. Dyżurny zasugerował interweniującym, aby jechali na sygnałach i się pospieszyli. Nie mniej, interweniującym policjantom nie udało się bezpośrednio po zgłoszeniu zatrzymać powyższego pojazdu będącego jeszcze w ruchu na trasieP.-C.. Jednakże po ustaleniu w systemie właściciela pojazdu, udali się do miejsca zamieszkaniaR. J.. Policjanci dopiero o godzinie 16:37 poinformowali dyżurnego KPP wP., że dokonali zatrzymania pojazdu markiV. (...)onr rej. (...). Prosili dodatkowo dyżurnego o pozyskanie informacji od uczestnika ruchuD. O., ile osób widział wcześniej w samochodzie markiV. (...).
Policjanci zastali poszukiwany pojazd markiV. (...)onr rej. (...), kiedy ten już stał przed miejscowościąC.na poboczu, w pobliżu miejsca zamieszkania oskarżonegoR. J.- około 300 metrów od zabudowań. Gdy dojeżdżali do tego pojazdu oskarżonyR. J.przesiadł się z miejsca kierowcy na miejsce pasażera. Jedyną osobą będącą w środku tego pojazdu był oskarżonyR. J.. Od mężczyzny była wyczuwalna silna woń alkoholu. Pomiędzy siedzeniami leżały klucze. Funkcjonariusze policji założyli, że są to kluczyki do stacyjki samochodu i nie dokonali ich procesowego zabezpieczenia, opisu. Funkcjonariusze policji nie sprawdzili czy pokrywa silnika był rozgrzana oraz czy w samochodzie znajdowało się paliwo pozwalające na dalszą jazdę. Funkcjonariusze policji przystąpili do innych czynności służbowych. Funkcjonariusz policjiM. B.udał się do miejsca zamieszkania oskarżonegoR. J.pod adres(...), gdzie zastał brata oskarżonegoZ. J.i jego matkę.Z. J.odebrał przekazane przez policjanta kluczyki i wszyscy poszli w kierunkuV. (...). Brat oskarżonegoZ. J.zabezpieczył samochód, co pokwitował stosownym oświadczeniem. W międzyczasie matka oskarżonego próbowała dostać się do oskarżonegoR. J.i porozmawiać z nim, dopytywała co mężczyzna zrobił. Oskarżony od samego początku utrzymywał, że to nie on kierował pojazdem.
Następnie oskarżonyR. J.został zatrzymany i przewieziony do komendy w celu poddania go badaniu przy użyciu urządzenia kontrolno-pomiarowego do ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu. Wynik badania na urządzeniu elektronicznym typu Alkometr A 2.0 wyniósł: I badanie o godz. 17.27 - 0,84 mg/l, II badanie o godz. 17.30 - 0,81 mg/l. Urządzenie posiadało ważne świadectwo wzorcowania.
Pojazd markiM. (...)onr rej. (...), również jadący wcześniej za pojazdem markiV. (...)w inkryminowanym okresie do Pogorzeli Wielkiej, był własnością brata oskarżonego -Z. J.. W tym dniu samochodem kierowała jednak bratowa oskarżonego, tj.K. J., która jechała z dziećmi doE.przez miejscowośćP..
( dowód: wyjaśnienia oskarżonegoR. J.k. 24v.–25, 115v.–116v.; zeznania świadków:Z. J.k. 44v., 117–118;T. J.k. 41v., 118 – 118v.;Z. B.k. 58v., 122;D. O.k. 11v., 121–122;D. H.k. 48v., 119–120;M. B.k. 16v., 120–121;K. J.k. 137v.–138;K. F.k. 137v.; protokół użyciaA.k. 2; świadectwo wzorcowania k. 3; pokwitowanie k. 4; płyta DVD z nagraniem k. 27; protokół oględzin nagrania z płyty DVD k. 53-54; dane z bazy CEP dot. pojazdu markiM. (...)k. 98; informacja z KPP wO.k. 108; pisma wraz z płytą CD z KPP wP.k. 110-111; informacja z Centralnej Ewidencji(...)k. 125-125v.; pisma wraz z płytą CD z KPP wP.k. 141-142)
OskarżonyR. J.w chwili orzekania miał 31 lat, był kawalerem i nie posiadał żadnych osób na swoim utrzymaniu. Nie pracował na stałe. Pomagał bratu dorywczo na gospodarce. Ubezpieczony był w KRUS. Bez majątku. Od 18 maja 2017 roku pozostawał na zwolnieniu lekarskim w związku z uszkodzeniem kręgosłupa. Doznał uszkodzenia 12 i 13 kręgu z powodu upadku ze stropu. Nie był w przeszłości leczony odwykowo i psychiatrycznie. Był w przeszłości kilkukrotnie karany sądownie, w tym odbywał również karę pozbawienia wolności.
(dowód:  dane oskarżonegoR. J.k. 70, 115v.; zaświadczenie ze zbioru PESEL k.19-19v.; karta karna k. 21, 133; zaświadczenie z Wydziału Komunikacji SP wE.k. 22; dane osobo-poznawcze k. 26)
OskarżonyR. J.konsekwentnie nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Podał, że tego dnia wspólnie z bratemZ. J.i kolegąZ. B.przebywał na budowie wB.. On iZ. B.spożywali tam alkohol. Nie pił tylko bratZ., który był kierowcą. Wracali do domu zB.przezS.,D.,P.. To bratZ. J.kierował wówczas samochodem. Inny kierowca mógł nie widzieć oskarżonego iB., ponieważ oni leżeli w samochodzie pijani na miejscach dla pasażerów. Brat jechał dziwnie po drodze, bo oskarżony będąc pijanym pasażerem łapał go za kierownicę. W Pogorzeli Wielkiej skręcili w prawo, w kierunku naC.. Od tego miejsca do domu było około 3 km. Na zakręcie wysadziliZ. B.i pojechali dalej. Droga od tego momentu była ze żwiru, piachu i biegła przez las. Na tym odcinku zabrakło im paliwa. Zepchnęli samochód na pobocze i brat poszedł do domu po benzynę. Oskarżony został, przesiadł się na miejsce kierowcy, aby posłuchać muzyki. Jak zobaczył policję przesiadł się ponownie na miejsce pasażera, żeby nie było problemu. Jak policja podjechała to samochód nie był w ruchu, stał na poboczu w odległości około 300 metrów od domu oskarżonego. Oskarżony mówił policjantom, żeby wzięli kluczyki, żeby zapalili samochód, aby zobaczyli, że tam benzyny nie ma. Policjantów te tłumaczenia nie interesowały.
(vide:  wyjaśnienia oskarżonegoR. J.k. 24v.–25, 115v.–116v. )
Sąd zważył, co następuje:
Zdaniem Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do uznaniaR. J.za niewątpliwie winnego popełnienia zarzucanego mu występku zart. 178a § 1 kk.
Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Przedstawił logiczną wersję wydarzeń, która korelowała z większością pozostałego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie(poza zeznaniami funkcjonariuszy policji co do okoliczności zatrzymania pojazduV. (...)– czy samochód był jeszcze w ruchu czy już nie). W swoich wyjaśnieniach oskarżony przyznał, iż w dniu zdarzenia spożył spore ilości alkoholu, ale uczynił to na budowie wspólnie z kolegąZ. B.. W drodze powrotnej do domu na trasieB.-C.kierował zaś jego trzeźwy bratZ. J.. Gdy na około 300 metrów przed miejscem ich zamieszkania w samochodzie zabrakło benzyny,Z. J.udał się po paliwo do domu. Oskarżony pozostał w samochodzie na miejscu pasażera, a potem przesiadł się na miejsce kierowcy, aby posłuchać muzyki.
W sprawie występowały zatem dwie sprzeczne wersje wydarzeń: opisana w zarzucie aktu oskarżenia i ta podana przez oskarżonegoR. J.. Przy czym twierdzeniaR. J.i zawnioskowane przez niego dowody wskazywały, iż wersja, żeR. J.nie prowadził w inkryminowanym okresie samochodu w stanie nietrzeźwości jawiła się jako wysoce prawdopodobna i ostatecznie teza ta nie została jednoznacznie (bez wątpliwości) przez prokuratora podważona.
W ocenie Sądu w świetle analizy całokształtu materiału dowodowego brak było podstaw do podważenia wyjaśnień oskarżonego w powyższym zakresie.
Na wstępie należy podkreślić, iż Sąd nie dał wiary zeznaniom funkcjonariuszy policjiD. H.(k. 48v., 119–120)iM. B.(k. 16v., 120–121)w zakresie, w którym utrzymywali, że zdążyli zatrzymać pojazdV. (...)o nr NEL(...), który był jeszcze w ruchu, a nie jak dowodził to oskarżony, że samochód stał już na poboczu. Analizując kwestię czasu na podstawie dostępnych dowodów(vide: pliki audio ze zgłoszenia interwencji u dyżurnego KPP wP., nagranie z video – rejestratoraD. O.-płyta DVD z nagraniem k. 27, protokół z oględzin nagrania z płyty DVD k. 53 – 54, pismo wraz z płytą CD z KPP wP.k. 141 – 142)w powiązaniu z odległościami pomiędzy poszczególnymi miejscowościami na trasie przejazdu samochodów:V. (...)i radiowozu policyjnego, Sąd doszedł do przekonania, że wbrew twierdzeniom policjantów, niemożliwym było, aby funkcjonariusze policji zdążyli zatrzymać pojazdV. (...)przed miejscowościąC.jeszcze w ruchu. Biorąc pod uwagę, że interweniujący policjanci dopiero o godzinie 16.04 wyruszyli z miejscowości oddalonej od miejscowościC.o 21 km, a pojazdV. (...)już o godzinie 15.56 skręcił w prawo w miejscowościP.w kierunku miejscowościC., oddalonej zaledwie o około 3,1 km, w zasadzie fizycznie niemożliwym było, aby policjanci zdążyli „dogonić” ten pojazd i zatrzymać go jeszcze w ruchu. Tym samym wersja oskarżonego jawiła się jako wysoce prawdopodobna, tzn. radiowóz policyjny podjechał, kiedy oskarżony siedział już w samochodzie stojącym na poboczu. Nadto, policjanci przyznali, że nie sprawdzali czy w samochodzie znajdowała się benzyna, oraz czy znalezione w samochodzie pomiędzy siedzeniami kluczyki, które później przekazaliZ. J.pasowały do stacyjki, czy też były to jakieś inne kluczyki. Nie dokonali również sprawdzenia pokrywy silnika. Policjanci przed Sądem szczerze podali, że skupili się wówczas na innych czynnościach niecierpiących zwłoki, albowiem w ich ocenie sytuacja w ty przypadku była jasna. Byli przeświadczeni, że wszelkie te kwestie miały charakter drugorzędny, z uwagi na przyłapanie oskarżonego niejako na„gorącym uczynku”. Tym samym aktualnie Sąd nie dysponował materiałem dowodowym, który definitywnie mógłby podważać wersję podaną przez oskarżonego. Bowiem wobec braku stosownych protokołów nie wiadomo było, jakie klucze znalezione zostały przy oskarżonym, nie zostały one opisane oraz nie dokonano sprawdzenia czy w samochodzie było paliwo.
Jeżeli zaś chodzi o zeznania świadkaD. O.(k. 11v., 121–122)to zdaniem Sądu również i one nie przesądzały o sprawstwie oskarżonego w zakresie popełnienia zarzucanego mu występku. A przynajmniej w najmniejszym stopniu nie niweczyły wersji podanej przez oskarżonego. Co prawda świadek ten w telefonicznym zgłoszeniu poinformował dyżurnego KPP wP., iż na trasie napotkał najprawdopodobniej nietrzeźwego kierowcę, który jechał sam i poruszał się po drodze w sposób zagrażający innym uczestnikom ruchu, to świadek ten nie był w stanie jednoznacznie wskazać, że kierowcą tego pojazdu był właśnie oskarżony. Ponadto, wersja świadka znalazła obiektywne odzwierciedlenie w zarejestrowanym nagraniu przy pomocy urządzenia nagrywającego.
Słuchany na powyższe okoliczności w postępowaniu przygotowawczym i sądowym świadek ten zeznał, iż nie wie czy to oskarżonego widział wówczas na drodze. Przyznał, że braciaZ.iR. J.są bardzo do siebie podobni. Jednocześnie nie był w stanie wykluczyć kategorycznie, że w samochodzie było więcej osób. Przyznał, że samochód w Pogorzeli Wielkiej skręcił w prawo, tak jakby się zatrzymał przy sklepie. Zeznania świadka Sąd uznał tym samym za w pełni wiarygodne, ale niewystarczające do przypisania oskarżonemu odpowiedzialności karnej.
Powyższe zeznania zazębiały się wręcz z wersją podawaną przez oskarżonegoR. J.i poparte pozostałym, zgłoszonym przez niego materiałem dowodowym. Oskarżony wyjaśnił, że mógł być niewidoczny dla innych uczestników ruchu, bo leżał na miejscu pasażera. Brat wykonywał dziwne manewry na drodze, albowiem oskarżony będąc pijanym przeszkadzał mu w prowadzeniu pojazdu. W Pogorzeli Wielkiej zatrzymali się, aby wysadzić pasażeraZ. B.. Sąd naocznie stwierdził, że braciaJ., w rzeczywistości są bardzo do siebie podobni. Ponadto, wersja podana przez oskarżonego korelowała z zeznaniami pozostałych świadków powołanych przez oskarżonego, tj.Z. J.(vide: k. 44v., 117–118),Z. B.(vide: k. 58v., 122),T. J.(vide: k. 41v., 118–118v.)iK. J.(vide: k. 137v.–138)oraz współgrała z analizą czasu, dokonaną pomiędzy poszczególnymi odcinkami trasy i ich przejazdem.
Sąd miał na uwadze, iż wskazane powyżej osoby z uwagi na wiążące ich z oskarżonym więzy rodzinne i przyjaźni, mogły być żywo zainteresowane składaniem zeznań na korzyść oskarżonego, ale jednocześnie nie może to być samoistna przesłanka, aby zeznaniom takich świadków niejako automatycznie odmawiać waloru wiarygodności. Sąd nie doszukał się bowiem okoliczności, które świadczyłyby o niewiarygodności zeznań wskazanych świadków. Zeznania były jasne, logiczne i przede wszystkim nie zawierały sprzeczności tego rodzaju, które sugerowałyby fałsz. Żadna z przesłuchanych osób nie niweczyła wersji podawanej przez oskarżonego.
Z. J.potwierdził, że kierował samochodemV. (...)na trasie z budowy wB.do miejscowościC.. Po drodze, w Pogorzeli Wielkiej wysadził pasażeraZ. B.. Jak sam wskazał, trudno jechało mu się z dwoma pijanymi pasażerami. Potwierdził, że gdy zabrakło w samochodzie benzyny zostawił brata w samochodzie i udał się do domu oddalonego zaledwie o około 300 m. po paliwo. Tam zastał matkę, od której wziął jeszcze łyka kawy. Jakiś czas później w jego miejscu zamieszkania zjawił się policjant, który poprosił go o zabezpieczenie pojazdu.
Z. B.potwierdził powyższe okoliczności, podając, że tego dnia był mocno pijany, jak wracali z budowy. Widział, że samochód prowadziłZ. J., ale z uwagi na stan upojenia alkoholowego nie był w stanie przypomnieć sobie przebiegu drogi powrotnej do domu, nie pamiętał też jak dotarł w domu. „Dał nura” do samochodu. Przyznał jednak, że zawsze był wysadzany na krzyżówkach w Pogorzeli Wielkiej. Tego dnia zaś na budowie tylkoZ.nie pił alkoholu, bo miał być kierowcą.
T. J.zeznawała tożsamo jakZ. J.. Kobieta przyznała, że próbowała porozmawiać z oskarżonym na miejscu interwencji, gdyż chciała się dowiedzieć, co on zrobił. Jak synZ.wrócił do domu, napił się od niej kawy, a ona pytała go gdzie został drugi synR. J..
Bratowa oskarżonegoK. J.potwierdziła, że w tym dniu jechała samochodem markiM.w stronęE.za szwagremZ. J.między innymi przez miejscowośćP.. Często spotykali się na tej trasie. Samochód był kupiony na szwagra z uwagi na fakt, żeby mniej płacić za ubezpieczenie OC.
ZeznaniaK. F.nie miały istotnego znaczenia w sprawie. Świadek zaprzeczyła jedynie, aby to ona w inkryminowanym okresie kierowała pojazdem markiM.. Sąd uznał zeznania tego świadka za wiarygodne, albowiem na podstawie innych dowodów ustalono, że tym samochodem w dniu zdarzenia kierowałaK. J..
W świetle powyższych rozważeń w ocenie Sądu nie sposób było wykluczyć, iż wersja przebiegu zdarzenia podana przez oskarżonego w złożonych przez niego wyjaśnieniach nie polega na prawdzie. Z kolei zeznania funkcjonariuszy policji, jakoby widzieli pojazd markiV. (...)w ruchu tego dnia i że był on kierowany przez oskarżonego, były sprzeczne z analizą czasowo – przestrzenną zarejestrowanych przy pomocy urządzeń technicznych zdarzeń, począwszy od zauważenia podejrzanego pojazdu na drodze przezD. O., poprzez zgłoszenie interwencji, aż do czasu jej wykonania i zakończenia. Policjanci zastali pojazd, który stał już z oskarżonym w środku na poboczu.
Zgodnie zart. 7 kpkorgany postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Oskarżonego uważa się za niewinnego, dopóki wina jego nie zostanie udowodniona i stwierdzona prawomocnym wyrokiem. Niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego (art. 5 § 1 i 2 kpk).
Mając zatem powyższe na uwadze Sąd uznał, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy w sposób nie budzący wątpliwości nie dał podstaw do uznaniaR. J.za winnego popełnienia zarzucanego mu występku zart. 178a § 1 kk. i w związku z tym uniewinnił go od popełnienia zarzucanego czynu.
O kosztach procesu postanowiono na mocyart. 632 pkt 2 kpk.

ZARZĄDZENIE
1.(...)
2.(...)
-(...)
3.(...)

(...)