Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 445/18
Data wyroku: 2018-07-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Prażmowski.
Słowa kluczowe: Wykroczenie, Wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji
Podstawa prawna: art. 437 kpk

Sygnatura akt VI Ka 445/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia27 lipca 2018r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Dariusz Prażmowski.
Protokolant Monika Dąbek
przy udziale -
po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2018 r.
sprawyA. O. (1)ur. (...)wR.
synaR.iH.
obwinionego z art. 94§1 kw
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach
z dnia 16 marca 2018 r.    sygnatura akt VI W 28/18
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk,art. 635 kpkw zw. zart. 118 § 1 kpwiart. 119 kpw

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, iż w miejsce przypisanego obwinionemu w punkcie 1 czynu uznaje obwinionego za winnego tego, że w dniu 10 grudnia 2017 roku około godziny 19:35 wP.naulicy (...)kierował pojazdem markiM.onumerze rejestracyjnym (...), nie posiadając wymaganych uprawnień do kierowania pojazdami to jest wykroczenia z art. 94 § 1 kw i za to na mocy art. 94 § 1 kw w zw. z art. 24 § 1 kw wymierza obwinionemu karę grzywny w kwocie 200 (dwieście) złotych;

2
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3
na mocyart. 118 § 1 kpww zw. z art. § 1 pkt 1 oraz § 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty sądowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z dnia 29 grudnia 2017 r.) obciąża obwinionego wydatkami postępowania odwoławczego w kwocie 50 (pięćdziesięciu) złotych oraz na mocyart. 119 kpww zw. zart. 635 kpkorazart. 21 pkt 2w zw. zart. 10 ust. 1 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(t.j. Dz. U. 1993 nr 49 poz. 223 z późn. zm.) wymierza obwinionemu opłatę za obie instancje w kwocie 30 (trzydziestu) złotych.

UZASADNIENIE
A. O. (2)stanął pod zarzutem popełnienia wykroczenia z art. 94 § 1 kw polegającego na tym, że w dniu 10 grudnia 2017 roku około godz. 19:35 wP.naul. (...), naruszył porządek w ruchu drogowym w ten sposób, że kierował pojazdem markiM.onr rej. (...), nie posiadając wymaganych uprawnień do kierowania pojazdami.
Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach wyrokiem z dnia 16 marca 2018 r. w sprawie o sygnaturze VI W 28/18 uznał obwinionegoA. O. (1)za winnego tego, że w dniu 10 grudnia 2017 roku około godz. 19:35 wP.naul. (...)kierował pojazdem markiM.onr rej. (...), nie posiadając przy sobie dokumentu prawa jazdy, tj. popełnienia czynu wyczerpującego znamiona wykroczenia z art. 95 kw i za to na mocy art. 95 kw w zw. z art. 24 § 1 kw orzekł wobec niego grzywnę w kwocie 200 złotych.
Sąd orzekł również o kosztach sądowych, obciążając nimi obwinionego.
Apelację od wyroku tego wywiódł oskarżyciel publiczny, zaskarżając wyrok w całości i zarzucając obrazę przepisów prawa materialnego przez zmianę treści zarzutu oraz kwalifikacji czynu, a tym samym uznanie, że obwiniony nie dopuścił się popełnienia zarzucanego mu we wniosku o ukaranie czynu.
Oskarżyciel wniósł o zmianę wyroku lub przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja wywiedziona przez oskarżyciela publicznego zasługuje na uwzględnienie.
Stawiane zarzuty dotyczą oceny materialnoprawnej zachowania obwinionego, a nie ustaleń dotyczących tego zachowania, .
Apelacja zatem nie kwestionuje poczynionych przez Sąd Rejonowy ustaleń faktycznych a wypada skonstatować, że poczynione przez Sąd pierwszej instancji ustalenia faktyczne są zasadne i zostały poczynione w oparciu o właściwie zgromadzony materiał dowodowy. Kontrola przeprowadzona przez Sąd Odwoławczy nie potwierdziła, by Sąd Orzekający dopuścił się w zaskarżonym wyroku błędów w ustaleniach faktycznych, bowiem Sąd oparł swój wyrok na faktach, które znajdują oparcie w wynikach postępowania dowodowego, a wnioski wysnute z prawidłowo ustalonego stanu faktycznego zgodne są z prawidłami logicznego rozumowania. Ocena dowodów zaprezentowana przez Sąd Rejonowy jest obiektywna, bezstronna i nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów. Sąd I instancji w sposób wnikliwy i wszechstronny rozważył wszystkie dowody i okoliczności ujawnione w toku rozprawy, na ich podstawie poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne.
Sąd wskazał, iż stan faktyczny w przedmiotowej sprawie był w zasadzie bezsporny, a wątpliwości budziło jedynie odpowiednie zakwalifikowanie zachowania obwinionego.
Wpływ na kwalifikację czynu według Sądu przede wszystkim miała treść decyzji Prezydenta MiastaP.z dnia 15 listopada 2017 roku, nr KM.5430.3.776.2017, na mocy której przedłużono obwinionemu okres zatrzymania prawa jazdy do 6 miesięcy, tj. do dnia 16 stycznia 2018 roku, zaś uprawnienia obwinionego do kierowania pojazdami mechanicznymi zostały cofnięte dopiero na mocy decyzji Prezydenta MiastaP.z dnia 21 grudnia 2017 roku, nr KM.5430.3.898.2017. Skoro zatem czyn obwinionego miał miejsce w dniu 10 grudnia 2017 roku obwinionemu można przypisać jedynie popełnienie wykroczenia z art. 95 kw.
W ocenie Sądu Okręgowego dla prawidłowej kwalifikacji czynu należy mieć na uwadze treść wyroku Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2008 r., IV KK 282/08 gdzie wskazano, że „w doktrynie podkreśla się, że osobą niemającą uprawnień, w rozumieniuart. 94 § 1k.w., jest zarówno ta, której zatrzymano prawo jazdy, w okresie zatrzymania prawa jazdy, jak i po tym okresie, gdy zatrzymanie trwało dłużej niż rok, osoba ta zaś nie wypełnia wymogu wynikającego ze wspomnianegoart. 114 ust. 1 pkt 2b ustawy - Prawo o ruchu drogowym) (tak też R. Stefański: Wykroczenia drogowe. Komentarz, Kraków 2005, s. 443-480).
W zaistniałej sytuacji Sąd Okręgowy uznał iż zachodzą podstawy do zmiany zaskarżonego wyroku.
Sąd przypisał obwinionemu wykroczenie w postaci która została sformułowana w zarzucie wniosku o ukaranie, uznając, iż obwiniony wyczerpał znamiona art. 94 § 1 kw. Sąd wymierzył obwinionemu kare 200 złotych grzywny uznając karę tę za adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości czynu, stopnia zawinienia oraz możliwości majątkowych obwinionego, który dopiero w ostatnim okresie czasu podjął ponownie pracę.
W oparciu o powołane przepisy Sąd Okręgowy orzekł o kosztach, obciążając nimi obwinionego, w tym obciążając obwinionego opłatą za obie instancji.