Sąd Okręgowy w Toruniu
VIII Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ca 515/18
Data wyroku: 2018-10-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Rafał Krawczyk, Jadwiga Siedlaczek, Hanna Matuszewska
Słowa kluczowe: Ubezpieczenie OC
Podstawa prawna: art.207 kpc

Sygn. akt VIII Ca 515/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 października 2018 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Rafał Krawczyk

Sędziowie:

SSO Hanna Matuszewska
SSO Jadwiga Siedlaczek

Protokolant:

st. sekr. sąd. Natalia Wilk

po rozpoznaniu w dniu 10 października 2018 r. w Toruniu
na rozprawie
sprawy z powództwaŁ. G.,A. G.
przeciwkoTowarzystwu (...) S.A.wW.
o zapłatę
na skutek apelacji powodów
od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu
z dnia 5 czerwca 2018 r.
sygn. akt I C 53/18

1
oddala apelację;

2
zasądza solidarnie od powodówŁ. G.iA. G.na rzecz pozwanegoTowarzystwa (...) S.A.wW.kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu za instancję odwoławczą.

/SSO Hanna Matuszewska/ /SSO Rafał Krawczyk/ /SSO Jadwiga Siedlaczek/
Sygn. akt VIII Ca 515/18

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 5 czerwca 2018 r. Sąd Rejonowy w Toruniu oddalił powództwoŁ. G.iA. G.przeciwkoTowarzystwu (...) S.A.wW.o zapłatę zasądzając od powodów solidarnie na rzecz pozwanego kwotę 917 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
W uzasadnieniu Sąd I instancji ustalił, żeA. G.iŁ. G.są właścicielami samochodu osobowego markiR. (...),nr rej. (...).
W dniu 7 czerwca 2017 r.Ł. G.pozostawił samochód na parkingu położonym wT., przyul. (...), obokprzychodni (...). Po powrocie do samochoduŁ. G.za szybą auta znalazł kartkę z numerem telefonu. Po połączeniu z numerem, osoba, która odebrała telefon oświadczyła, że była świadkiem jak wytatuowany mężczyzna, kierujący samochodemS. (...)uderzył w samochód powoda.
Tego samego dnia na tym samym parkinguO. G.pozostawił samochód służbowyS. (...). Przy wyjeździe z parkingu, poczuł, że kierowany przez niego samochód oparł się o stojący z tyłu samochód.O. G.wyszedł z auta i po stwierdzeniu, że na żadnym z samochodów nie ma śladów szkody, odjechał z parkingu.
Na mocy decyzji z 21 września 2017 r. zakład ubezpieczeniowy odmówił wypłaty odszkodowania, wskazując, że warunkiem uwzględnienia wniosku jest dostarczenie dowodów potwierdzających, że sprawcą szkody jest osoba ubezpieczona u pozwanego. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w razie dostarczenia takich dowodów jest możliwe ponowne wszczęcie postępowania likwidacyjnego.
Postanowieniem z 11 października 2017 r. Policja odmówiła wszczęcia dochodzenia w sprawie zdarzenia z 7 czerwca 2017 roku
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy zważył, po omówieniu zebranych w sprawie dowodów oraz znajdujących zastosowanie w sprawie przepisów, że wobec kwestionowania przez ubezpieczyciela twierdzenia, by uszkodzenia samochodu powodów spowodował kierujący samochodemS. (...)O. G., zgodnie zart. 6 k.c.ciężar wykazania prawdziwości tej przesłanki, z której powodowie wywodzili odpowiedzialność pozwanego, spoczywał na stronie powodowej. Z uwagi na to, że wysokość szkody nie była kwestionowana, Sąd nie dopuścił dowodu z opinii biegłego, a powodowie zobowiązani byli jedynie do wykazania, że szkodę w ich samochodzie spowodowałO. G..
Dla udowodnienia istnienia roszczenia powodowie zgłosili we właściwym czasie wnioski o przesłuchanie świadkaO. G., przesłuchanie stron oraz o przeprowadzenie dowodu z dokumentów dołączonych do pozwu. Dowody zgłoszone przez powodów nie pozwalają w ocenie Sądu Rejonowego na przyjęcie odpowiedzialności pozwanego. Sąd ten dodał, że na podstawieart. 207 §7 k.p.c.oddalił wniosek o przesłuchanie świadkaM. S.. Wskazał, że mimo że przebieg zdarzenia z 7 czerwca 2017 r. był kwestionowany przez pozwanego jeszcze przed procesem (w toku postępowania likwidacyjnego), wniosek został zgłoszony przez powodów, reprezentowanych przez profesjonalnego pełnomocnika, dopiero na trzecim terminie rozprawy w dniu 5 czerwca2018 r., na którym to terminie została zamknięta rozprawa. O istnieniu świadka powodowie wiedzieli w dniu zdarzenia, bo to świadek pozostawił za szybą samochodu powodów kartkę z numerem telefonu. Niezrozumiałe zatem są twierdzenia pełnomocnika powodów, że potrzeba zgłoszenia tego dowodu powstała dopiero przed zamknięciem rozprawy. Uwzględnienie wniosku powodów spowodowałaby konieczność odroczenia rozprawy na kolejny termin, a zatem spowodowałoby zwłokę w rozpoznaniu sprawy.
Wobec powyższego brak było zdaniem Sądu I instancji podstaw do uznania, że powodowie wykazali, by do uszkodzenia ich pojazdu doszło we wskazywanych w pozwie okolicznościach i dlatego powództwo podlegało oddaleniu na podstawie powołanych przepisów regulujących odpowiedzialność zakładu ubezpieczeniowego.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 98 k.p.c.na zasadzie odpowiedzialności za wynik procesu.
Apelacjęod powyższego wyroku złożyła strona powodowa zaskarżając go w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, tj.:

1
przepisuart. 233 § 1 k.p.c.w zw. zart. 227 k.p.c.w zw. zart. 328 § 2 k.p.c.poprzez błędną, dowolną ocenę materiału dowodowego, w szczególności zeznań świadkaO. G., w zakresie w jakim zeznał, iż cofając pojazdem służbowymS. (...)poczuł zetknięcie się z innym zaparkowanym pojazdem, którym w świetle zeznań powodaŁ. G.był uszkodzony pojazdR. (...);

2
przepisuart. 233 § 1 k.p.c.w zw. zart. 227 k.p.c.w zw. zart. 207 § 6 i 7 k.p.c.w zw. zart. 217 § 1 k.p.c.poprzez błędne ustalenie, iż wniosek dowodowy w przedmiocie przesłuchaniaM. S.należało uznać za spóźniony oraz błędne zastosowanie podstawy prawnej w postaciart. 207 § 7 k.p.c.zamiastart. 207 § 6 k.p.c.albowiem powód inicjując postępowanie przygotowawcze przedKPT.–R.o sygn. akt: RCS 379/17 w przedmiocie uszkodzenia mienia –R. (...)z uwagi na anonimizację danych świadka nie mógł uzyskać powyższych informacji we wcześniejszym terminie;

3
przepisuart. 233 § 1 k.p.c.w zw. zart. 227 k.p.c.w zw. zart. 224 § 1 k.p.c.w zw. zart. 207 § 6 k.p.c.w zw. zart. 217 § 1 k.p.c.poprzez wybiórczą, a de facto dowolną ocenę zeznań powoda oraz błędne zaniechanie zwrócenia się doKPT.–R.w celu ustalenia danych adresowych świadkaM. S., co uniemożliwiło wezwanie powyższego świadka;

Skarżący wnieśli ponadto o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadkaM. S.po uprzednim zwróceniu się doKPT.–R.ul. (...),(...)-(...) T.o nadesłanie danych adresowych świadka znajdujących się w sprawie o sygn. akt RCS 379/17 na okoliczność osoby kierującego, który spowodował uszkodzenia w pojeździe powodów, przebiegu zdarzenia z dnia 7 czerwca 2017 r. na parkingu przyul. (...).
Mając na uwadze podniesione zarzuty skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie, co do istoty sprawy poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powodów żądanej kwoty 1.989,60 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów postępowania za instancję odwoławczą; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji w celu uzupełnienia postępowania dowodowego z pozostawieniem temu sądowi rozstrzygnięcia w zakresie kosztów postępowania apelacyjnego sądowi pierwszej instancji. Skarżący wnieśli także o nie obciążanie ich kosztami postępowania odwoławczego, na wypadek oddalenia apelacji, na podstawieart. 102 k.p.c.
W odpowiedzi na apelacjępozwany wniósł o jej oddalenie, zasądzenie od powodów na rzecz pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych oraz oddalenie wniosku powodów, złożonego na wypadek nie podzielenia argumentów apelacji przez Sąd, o nie obciążanie powodów kosztami postępowania apelacyjnego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest bezzasadna.
Na wstępie należy podkreślić, że w ocenie Sądu Okręgowego ustalenia faktyczne Sądu I instancji były prawidłowe, znajdowały wsparcie w zgromadzonym materiale dowodowym, ocenionym należycie, bez naruszenia granic swobody sędziowskiej. W konsekwencji Sąd Okręgowy podzielił je w całości i przyjął za własne. W związku z tym nie istniała już potrzeba ich szczegółowego powtarzania (por. postanowienie SN z dnia 19 czerwca 2013 r., I CSK 156/13, LEX nr 1365587). Sąd Okręgowy podziela również w całości rozważania prawne Sądu I instancji, zwłaszcza dotyczące omawianych przez ten Sąd przepisów odnoszących się do prekluzji dowodowej, zbędnym jest zatem ich powtarzanie.
Co do zgłoszonego przez skarżących w apelacji wniosku dowodowego o powołanie dowodu z zeznań świadkaM. S., podlegał on oddaleniu (art. 217 § 3 k.p.c.) jako spóźniony. Ocena w tym zakresie opiera się na tożsamych przesłankach, które wskazał Sąd Rejonowy oddalając ten wniosek w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, omówionych ponadto – w kontekście zarzutów skarżących – w dalszej części uzasadnienia.
Odnosząc się do zarzutów apelacji stwierdzić należy, że ich istota sprowadza się do kwestionowania niedopuszczenia przez Sąd Rejonowy wniosku dowodowego powodów, o przesłuchanie świadkaM. S., czego konsekwencją w ocenie skarżących było błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy. Ponadto skarżący zarzucili wadliwą ocenę dowodu z zeznań świadkaO. G., które w ich ocenie świadczyły o zasadności zgłoszonego żądania.
W pierwszej kolejności podzielić należy w całej rozciągłości stanowisko Sądu I instancji, co do nieudowodnienia przez powodów odpowiedzialności pozwanego za powstałą szkodę. Strona powodowa nie wykazała bowiem, że to kierowany przezO. G., objęty ubezpieczeniem OC u pozwanego samochód, spowodował szkodę stanowiącą podstawę roszczenia. Odmienne twierdzenia skarżących w tym zakresie stanowią jedynie gołosłowną polemikę. W szczególności dokonują oni wybiórczej oceny zeznań świadkaO. G., z których jednoznacznie wynika, że jeśli w ogóle doszło do styczności jego pojazdu z pojazdem powodów, to nie powstało w jej wyniku żadne uszkodzenie. Dodać należy przy tym, że nawet jeśli przyjąć, żeO. G.faktycznie „dotknął” swoim samochodem, pojazdu powodów, nie oznacza to w oczywisty sposób, że zdarzenie to stanowiło źródło szkody, stanowiącej podstawę dochodzonego w sprawie roszczenia. Nie można bowiem wykluczyć, że po wyjeździe z parkinguO. G., samochód powodów został uszkodzony przez inny pojazd.
Odmienne twierdzenia skarżących, powoływane dla poparcia żądania pozwu, nie zostały natomiast udowodnione. W szczególności dowodem na okoliczność sprawstwaO. G.nie może być – wobec istniejących wątpliwości - relacja samego powoda, który odwoływał się do informacji udzielonych przez rzekomego świadka zdarzenia. Oczywistym jest, że zeznania bezpośredniego świadka zdarzenia –M. S.– byłyby kluczowym dowodem w sprawie, skoroO. G.od początku konsekwentnie kwestionował swoją odpowiedzialność. Okoliczność ta została stwierdzona także w decyzji pozwanego, odmawiającej uwzględnienie żądania skarżących, w której treści wskazano, że „posiadacz pojazdu markiS.nie potwierdza okoliczności zdarzenia”. Nie ulega zatem wątpliwości, że sporny wniosek dowodowy powinien zostać sformułowany już w pozwie, wiadomym było bowiem, że wobec zaprzeczenia przezO. G.wersji zdarzenia prezentowanej przez powodów, dowód z jego przesłuchania nie pozwoli na ustalenie odpowiedzialności strony pozwanej. Tym samym nieuprawnionym jest pogląd, jakoby konieczność powołania dowodu z zeznańM. S.pojawiła się dopiero po przesłuchania świadkaO. G., skoro jego stanowisko było znane już na etapie postępowania likwidacyjnego.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należało, że dowód z przesłuchania świadkaM. S.był w istocie jedynym, który mógłby pozwolić na ustalenie powoływanych przez powodów okoliczności faktycznych. Brak wniosku dowodowego w tym zakresie na etapie składania pozwu, bądź najpóźniej na terminie pierwszej rozprawy ewidentnie obciąża stronę powodową, która działała w sprawie reprezentowana przez fachowego pełnomocnika. Argumentacja skarżących, co do braku możliwości zgłoszenia przedmiotowego wniosku dowodowego, z uwagi na nieznajomość adresu zamieszkaniaM. S., jest całkowicie chybiona. Powodowie nie wskazali bowiem żadnych racjonalnych argumentów, przemawiających za tym, że mimo iż w treści apelacji złożyli wniosek o zwrócenie się doKPT.–R.o przekazanie danych adresowych świadkaM. S., a następnie dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań tego świadka, nie mogli zawrzeć tożsamego wniosku już w treści pozwu, lub zgłosić go najpóźniej na pierwszej rozprawie. Niezależnie od powyższego zupełnie niewiarygodnym jest twierdzenie, że powodowie – mimo kontaktu telefonicznego zM. S., który to z własnej inicjatywy pozostawił na samochodzie powodów informację z numerem telefonu i opisem zdarzenia, którego był świadkiem, nie mogli ustalić we własnym zakresie jego adresu zamieszkania.W świetle powyższego twierdzenia apelacji w tym przedmiocie uznać należało za całkowicie bezzasadne.
Dodać trzeba, że Sąd Okręgowy podziela także w całości ocenę Sądu I instancji, co do konieczności odroczenia rozprawy, w przypadku uwzględnienia spornego wniosku dowodowego, co prowadziłoby do przedłużenia postępowania.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, że strona powodowa nie przedstawiła w treści pozwu nawet zakresu uszkodzeń pojazdu, uniemożliwiając w ten sposób skonfrontowanie bez opinii z dowodu biegłego, wiarygodności zeznańO. G.. Powodowie ograniczyli się w tym przedmiocie jedynie do podania wartości szkody oraz stwierdzenia, że ich samochód uległ uszkodzeniu.
W konsekwencji, mając na względzie poczynione rozważania, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie to ewidentne zaniedbania strony powodowej, reprezentowanej przez fachowego pełnomocnika, skutkowały nieudowodnieniem roszczenia.
Sąd Okręgowy oddalił zatem apelację powodów w całości (art. 385 k.p.c.), o kosztach za instancję odwoławczą orzekając na podstawieart. 98 k.p.c.i zasądzając solidarnie od powodów na rzecz pozwanego kwotę 450 zł, na którą składa się wynagrodzenie reprezentującego pozwanego radcy prawnego. Odnosząc się do wniosku powodów o nieobciążanie ich kosztami postępowania odwoławczego na wypadek nieuwzględnienia apelacji, na podstawieart. 102 k.p.c.uznać należało, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawie brak było jakichkolwiek przesłanek dla zastosowania dobrodziejstwa przewidzianego w w/w przepisie. Na tego rodzaju przesłanki nie wskazali także sami skarżący. Nie ulega natomiast wątpliwości, że na etapie postępowania odwoławczego powodowie dysponowali uzasadnieniem zaskarżonego orzeczenia, znali motywy uzasadniające oddalenie powództwo, zatem powinni w sposób szczególny – tym bardziej, iż byli reprezentowani przez fachowego pełnomocnika – rozważyć zasadność wnoszenia apelacji. Przede wszystkim jednak powinni liczyć się z koniecznością zwrotu stronie pozwanej kosztów poniesionych w związku z koniecznością podjęcia uzasadnionej obrony.
/SSO Jadwiga Siedlaczek/   /SSO Rafał Krawczyk/  /SSO Hanna Matuszewska /