Sąd Rejonowy w Kaliszu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 288/18
Data wyroku: 2018-05-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Maciaszek

Sygn. akt II W 288/18

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 maja 2018r.
Sąd Rejonowy w Kaliszu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSR Katarzyna Maciaszek
Protokolant sekr. sąd. Kinga Puszczyńska
po rozpoznaniu dnia 15.05.2018r., sprawy,
H. M.,synaM.iS. z domu M.,ur. (...)wB.
obwinionego o to, że:
w dniu 30 października 2017 roku około godz. 06:50 na drodze publicznej wK.przyul. (...)kierował pojazdem m-kiF. (...)onr rej. (...), nie mając do tego wymaganych uprawnień
tj. o czyn z art. 94 § 1 k.w.

1
uznaje obwinionegoH. M.za winnego zarzucanego mu czynu wypełniającego dyspozycję art. 94 § 1 k.w. i za to na podstawie powołanego przepisu wymierza mu karę 200 (dwieście) złotych grzywny,

2
zwalnia obwinionego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów postępowania.

SSR Katarzyna Maciaszek
Sygn. akt II W 288/18

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 26 marca 2015r. w sprawie o sygn. akt VII K 61/15 obwinionyH. M.został skazany za jazdę w stanie nietrzeźwości pojazdem mechanicznym orzeczono wówczas wobec wymienionego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, od dnia 11 marca 2013r. do 11 marca 2016r. Decyzją administracyjną z dnia 18 czerwca 2015r. StarostaK.cofnął obwinionemu uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi a decyzją StarostyK.z dnia 21 października 2015r. zatrzymano obwinionemu prawo jazdy kategorii A i B do czasu przedstawienia orzeczenia lekarskiego i psychologicznego o istnieniu lub barku przeciwwskazań zdrowotnych i psychologicznych do kierowania pojazdami.H. M.nie przedłożył wyników takich badań. Dokument prawa jazdy znajduje się w depozycie StarostyK..
(dowód: informacja Starostwa Powiatowego wK.– k. 6, decyzje – k. 7, 9-10, dowód doręczenia – k. 8).
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 24 listopada 2017r. w sprawie II W 680/17 obwinionyH. M.został ukarany za czyn z art. 86 § 1 k.w. polegający na tym, że w dniu 9 stycznia 2017r. około godz. 18.00 na drodze publicznej wK.na skrzyżowaniu o ruchu okrężnym –Rondo (...)kierując pojazdem markiP.onr rej. (...)spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Wymierzono wymienionemu karę nagany. Wyrok jest prawomocny.
(dowód: odpis wyroku – k. 42).
W dniu 30 października 2017r. około godziny 6.50 obwinionyH. M.poruszał się poK.samochodem osobowym markiF. (...)onr rejestracyjnym (...). Wymieniony jechałulicą (...). Został zatrzymany do kontroli drogowej. Nie posiadał przy sobie dokumentu prawa jazdy, polisy OC, dowodu rejestracyjnego pojazdu.
(dowód: wyjaśnienia obwinionego – k. 20, 43v., notatka urzędowa – k. 1).
ObwinionyH. M.ma 50 lat. Obwiniony był w przeszłości karany za wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji.
(dowód: informacja Komendy Wojewódzkiej Policji wP.– k. 23, odpis wyroku – k. 42).
Obwiniony w toku postępowania wyjaśniającego przyznał się do zarzucanego mu czynu i nie złożył wyjaśnień na okoliczność popełnionego czynu. Wskazał jedynie, iż żałuje swojego postępowania i z uwagi na sytuację zdrowotną prosił o łagodny wymiar kary.
Stanowisko procesowe obwinionego odnośnie do stawianego mu zarzutu w pełni korespondowało ze wszystkimi zebranymi w sprawie dokumentami (w szczególności w postaci informacji ze Starostwa Powiatowego, decyzji Starosty Powiatowego i notatki urzędowej z kontroli drogowej).
Jako wiarygodne oceniono zaliczone w poczet materiału dowodowego dokumenty, gdyż brak było podstaw, by kwestionować rzetelność ich sporządzenia.
Obwiniony stanął pod zarzutem popełnienia wykroczenia wypełniającego dyspozycję art. 94 § 1 k.w. zgodnie z którym karze grzywny podlega ten, kto m.in. na drodze publicznej prowadzi pojazd nie mając do tego uprawnienia. W związku z faktem uprzedniego skazania za jazdę w stanie nietrzeźwości pojazdem mechanicznym obwinionemu uprawnienia te cofnięto i do dnia zdarzenia ich nie odzyskał. Tym samym – kierując pojazdem mechanicznym po drodze publicznej – wypełnił przedmiotowe znamiona zarzucanego mu czynu.
Stronę podmiotową popełnionego przez obwinionego czynu stanowi umyślność. Wymieniony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim (był w pełni świadom faktu braku uprawnień do prowadzenia pojazdu mechanicznego a mimo to zachował się sprzecznie z obowiązująca normą).
Stopień społecznej szkodliwości czynu obwinionego ocenić należy jako duży. Przemawia za tym przede wszystkim fakt, iż działał on umyślnie i z zamiarem bezpośrednim, popełniony przez niego czyn należy do czynów nagminnie popełnianych. Ponadto do popełnienia wykroczenia doszło na jednej z głównychulic (...), gdzie o każdej porze panuje duży ruch.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, będący przedmiotem oceny i analizy Sądu, pozwala na przypisanie obwinionemu winy, gdyż w czasie swego bezprawnego, karalnego i karygodnego zachowania, mając możliwość podjęcia decyzji zgodnej z wymogami prawa, nie dał posłuchu normie prawnej. Fakt, iż oskarżony jest rencistą i choruje w żaden sposób go nie ekskulpuje.
Jako okoliczność łagodzącą uznano przyznanie się obwinionego do winy, natomiast jako okoliczność obciążającą poczytano uprzednią karalność za wykroczenie podobne (za wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji).
Mając na uwadze powyższe oraz znaczny stopień winy i duży stopień społecznej szkodliwości czynu obwinionego wespół z dyrektywami wymiaru kary z art. 33 k.w. Sąd wymierzył mu karę 200 złotych grzywny. Absolutnie nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek o wymierzenie wymienionemu jedynie kary nagany. Wskazać bowiem należy, iż wymieniony został już ukarany prawomocnym wyrokiem karą nagany za to, iż w dniu 9 stycznia 2017r. na drodze publicznej wK.-Rondo (...)kierując pojazdem markiP.onr rej. (...)spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Do zdarzenia doszło w okresie, kiedy wymieniony nie posiadał już uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi (w zawiązku z ich wcześniejszym zatrzymaniem). Tym samym zauważyć należy, iż czyn będący przedmiotem osądu w niniejszej sprawie nie był incydentalny a wymierzona kara nagany nie przyniosła efektu wychowawczego. Obwiniony nadal – mimo braku uprawnień – korzysta z pojazdu mechanicznego na drodze publicznej. Wymierzenie ponownie kary nagany stanowiło by de facto przyzwolenie na takie postępowanie.
Mając na uwadze sytuację majątkową i zdrowotną obwinionego oraz konieczność uiszczenia kary grzywny Sąd uznał, iż uiszczenie przez niego kosztów postępowania będzie dla niego zbyt uciążliwe i dlatego na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 121 § 1 k.p.w.zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wspomnianych kosztów.
SSR. Katarzyna Maciaszek