Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi
VIII Wydział Cywliny
Sygnatura akt: VIII C 3210/15
Data wyroku: 2017-12-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bartek Męcina

Sygn. akt VIII C 3210/15

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 grudnia 2017 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący:  S.S.R. Bartek Męcina
Protokolant:  st. sekr. sąd. Anna Zuchora
po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2017 roku w Łodzi
na rozprawie
sprawy z powództwa MiastaŁ.- Zarząd Lokali Miejskich wŁ.(poprzednio Administracja Zasobów KomunalnychŁ.wŁ.)
przeciwkoK. G.,J. M.,K. M.iA. H.
o nakazanie opróżnienia lokalu mieszkalnego

1
nakazuje pozwanymK. G.,J. M.,K. M.iA. H.opróżnienielokalu mieszkalnego numer (...)położonego przyulicy (...)wŁ.wraz z rzeczami do nich należącymi;

2
orzeka, że pozwanymJ. M.,K. M.iA. H.przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego;

3
orzeka, że pozwanejK. G.nie przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego;

4
nakazuje wstrzymanie eksmisji pozwanychJ. M.,K. M.iA. H.z lokalu wymienionego w punkcie 1 (pierwszym) do czasu złożenia pozwanym przez MiastoŁ.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego;

5
nie obciąża pozwanych kosztami procesu,

6
ustala, że wyrok wobec pozwanejK. G.jest zaoczny w związku z czym nadaje wyrokowi w punkcie 1 (pierwszym) w stosunku do pozwanejK. G.rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt VIII C 3210/15

UZASADNIENIE
W dniu 26 października 2015 roku powód MiastoŁ.– Administracja Zasobów KomunalnychŁ.wŁ., reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, wytoczył przeciwko pozwanymK. G.,J. M.iK. M.powództwo o nakazanie opróżnienialokalu mieszkalnego nr (...)położonego wŁ.przyul. (...)oraz wniósł o zasądzenie solidarnie zwrotu kosztów procesu, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu powód podniósł, że w dniu 25 lipca 1969 r. zawarł umowę najmu powyższego lokalu zJ. G.. W lokalu zamieszkałaK. G., a następnie jej córkaJ. M.i wnuczkaK. M.. Pozwane nie wywiązywały się z umowy najmu poprzez nieuiszczanie czynszu najmu. Dlatego powód w dniu 26 maja 2015 r. skierował doK. G.wezwanie do zapłaty zaległego czynszu, który na dzień 30 kwietnia 2015 r. wynosił 49.308,10 zł. Z powodu nieuregulowania zobowiązania powód w dniu 7 lipca 2015 r. wypowiedziałK. G.umowę najmu ze skutkiem na dzień 31 sierpnia 2015 r. Pozwane zajmują lokal, o którym mowa, pomimo tego, że umowa najmu została wypowiedziana z powodu zaległości czynszowych, nie uiszczają opłat za korzystanie z lokalu oraz odszkodowania za bezumowne użytkowanie, jak i nadal nie opuściły zajmowanego lokalu.
(pozew k. 2- 5).
Postanowieniem z dnia 21 listopada 2016 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi- Widzewa w Łodzi oddalił wniosekK. M.o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
(postanowienie k. 50- 51)
Na rozprawie w dniu 10 stycznia 2017 roku pozwaneJ. M.iK. M.wniosły o oddalenie powództwa, ewentualnie o przyznanie lokalu socjalnego.
(protokół rozprawy k. 58- 59)
Postanowieniem wydanym tego dnia na rozprawie Sąd Rejonowy dla Łodzi- Widzewa w Łodzi wezwał do udziału w sprawie w charakterze pozwanegoA. H.oraz postanowił rozpoznać sprawę z pominięciem przepisów o postępowaniu uproszczonym.
(postanowienie k. 59)
W piśmie procesowym z dnia 10 lipca 2017 r. strona powodowa potwierdziła fakt zamieszkiwania pozwanegoA. H.w przedmiotowym lokalu.
(pismo procesowe k. 67)
Do zamknięcia rozprawy stanowisko stron nie uległo zmianie.
(protokół rozprawy k. 76)

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 25 lipca 1969 rokuJ. G.zawarł z powodem umowę o najemlokalu mieszkalnego numer (...)położonego wŁ.przyal. (...). Umowa została zawarta na czas nieoznaczony. Zgodnie z treścią umowy strona powodowa zobowiązała się wydać najemcy przedmiotowy lokal do używania, aJ. G.zobowiązał się do uiszczania czynszu i opłat za świadczenia dodatkowe.
(kserokopia umowy o najem lokalu mieszkalnego k. 10- 11, okoliczności bezsporne)
W przedmiotowym lokalu zamieszkująK. G., jej córkaJ. M., jej wnuczkaK. M.i jej prawnukA. H..
(zeznania pozwanejK. M.k. 76 v. w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami z k. 58)
Pozwane zalegały z opłatami za wynajmowany lokal. Pismem opatrzonym datą 26 maja 2015 roku powód wezwałK. G.do zapłaty zaległości czynszowych, w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania przedmiotowego wezwania, pod rygorem, w przypadku braku zapłaty, wypowiedzenia umowy najmu lokalu mieszkalnego. Zaległość, o której mowa, według stanu na dzień 30 kwietnia 2015 roku, wynosiła 49.308,10 zł., przekraczając trzymiesięczny czynsz. Odbiór wskazanego pisma potwierdziła podpisemK. G..
(wezwanie do zapłaty k. 13, okoliczności bezsporne)
W dniu 7 lipca 2015 roku strona powodowa skierowała doK. G.oświadczenie o wypowiedzeniu umowy najmu lokalu mieszkalnego z powodu zaległości czynszowych, z zachowaniem miesięcznego terminu wypowiedzenia, który upłynął w dniu 31 sierpnia 2015 roku. Wypowiedzenie zostało doręczoneK. G.w dniu 20 lipca 2015 roku.
(wypowiedzenie umowy najmu lokalu mieszkalnego k. 14)
K. M.utrzymuje się z alimentów dla syna w kwocie 300 zł. oraz środków wypłacanych w ramach programu 500+. Pozwana jest zatrudniona w przedsiębiorstwie produkcyjnym od października 2017 r., od niedzieli do środy oraz w piątek, od godziny 18. KiedyK. M.jest w pracy,A. H.opiekuje sięJ. M..
(zeznania pozwanejK. M.k. 76 v. w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami z k. 59)
J. M.jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę, otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 1.600 zł., z którego jest prowadzona egzekucja komornicza. Pozwana nie jest zarejestrowana w PUP jako osoba bezrobotna.
(zeznania pozwanejJ. M.k. 76 v. w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami z k. 59, pismo PUP wŁ.k. 20, k. 42)
K. G.utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.900 zł., z której jest prowadzona egzekucja komornicza.
(zeznania pozwanejJ. M.k. 76 v. w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami z k. 59)
A. H.urodził się w dniu (...)
(odpis skrócony aktu urodzenia k. 63)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił bądź jako bezsporny bądź na podstawie znajdujących się w aktach sprawy dowodów z dokumentów, których prawdziwościi rzetelność ich sporządzenia nie kwestionowała żadna ze stron procesu, a nadto w oparciu o zeznania pozwanychK. M.iJ. M..

Sąd Rejonowy zważył co następuje:
Powództwo jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie w całości.
Podstawą żądania nakazania opróżnienia lokalu mieszkalnego jestart. 222 § 1 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z tym przepisem, właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. W myśl zaś przepisuart. 675 § 1 k.c., po zakończeniu najmu najemca obowiązany jest zwrócić rzecz w stanie niepogorszonym.
Pozwani władają rzeczą cudzą, będącą własnością MiastaŁ., reprezentowanego w tej sprawie przez jego jednostkę organizacyjną, z której działalnością wiąże się dochodzone roszczenie. Dlatego też jedynym przypadkiem, w którym roszczenie powoda nie podlega uwzględnieniu jest skuteczność uprawnienia pozwanych do władania rzeczą. Tak dzieje się, jeżeli wiąże ich z powodem np. umowa najmu czy inny tytuł do zajmowania lokalu.
Sąd ustalił jednak, że taka okoliczność w tej sprawie wobec pozwanych nie istnieje – pozwanejK. G.wypowiedziano bowiem umowę najmu w sposób zgodny z przepisami prawa, zaś pozwaneJ. M.iK. M.działająca w imieniu własnym oraz jako przedstawiciel ustawowy małoletniego synaA. H., nie były najemcami lokalu, a tytuł prawny do jego zajmowania czerpały od pozwanejK. G..
Stosownie do treści przepisu zart. 11 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(t.j. Dz.U. 2005, Nr 31, poz. 266 ze zm.), znajdującego zastosowanie w przedmiotowej sprawie, jeżeli lokator jest uprawniony do odpłatnego używania lokalu, wypowiedzenie umowy winno być dokonane, pod rygorem nieważności, na piśmie i określać przyczynę wypowiedzenia; właściciel może wypowiedzieć stosunek prawny na miesiąc naprzód na koniec miesiąca kalendarzowego, jeżeli lokator jest w zwłoce z zapłatą czynszu lub innych opłat za używanie co najmniej za trzy pełne okresy płatności, pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia stosunku prawnego i wyznaczenia dodatkowego miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności.
Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego, wszystkie wskazane wyżej wymogi rozwiązania umowy najmu z pozwanąK. G.wskutek zaległości czynszowych zostały spełnione przez wynajmującego.K. G.prawidłowo, ale bezskutecznie, była wezwana do spłaty zadłużenia w terminie miesiąca, pod rygorem wypowiedzenia umowy najmu, a w dacie wypowiedzenia umowy najmu jej zaległość z zapłatą czynszu i innych opłat za używanie lokalu przekraczała trzy pełne okresy płatności. Samo wypowiedzenie zaś, zostało sporządzone na piśmie i wskazywało przyczynę wypowiedzenia, a więc zostało dokonane prawidłowo.
Umowa najmu została, zatem skutecznie rozwiązana, wobec czego pozwana utraciła tytuł prawny do zajmowania lokalu. Z upływem okresu wypowiedzenia, a więc od dnia 31 sierpnia 2015 roku, MiastoŁ.mogło się skutecznie domagać od pozwanej opróżnienia zajmowanego przez nią lokalu mieszkalnego, gdyż umowa najmu uległa rozwiązaniu. Tym samym opróżnienia lokalu można było także domagać się od pozostałych pozwanych.
W tym miejscu koniecznym jest wskazanie, że pozwani w ogóle nie kwestionowali prawidłowości czy zasadności dokonanego przez stronę powodową wypowiedzenia umowy najmu lokalu mieszkalnego, ani faktu utraty przez nich tytułu prawnego do lokalu. Nadto nie wskazywali, aby po upływie okresu wypowiedzenia ponownie, na innej podstawie uzyskali tytuł prawny do przedmiotowego lokalu mieszkalnego. Należy również zauważyć, że okoliczność regulowania przez pozwanych bieżących opłat z tytułu czynszu najmu, nie ma znaczenia dla oceny zasadności powództwa, gdyż istotne jest to, że w dniu wypowiedzenia umowy najmu po stronie pozwanych istniało zadłużenie przekraczające znacznie trzykrotność czynszu najmu.
Z upływem okresu wypowiedzenia, a więc od 31 sierpnia 2015 roku, MiastoŁ.mogło się skutecznie domagać od pozwanych opróżnienia zajmowanego przez nich lokalu mieszkalnego, gdyż umowa najmu uległa rozwiązaniu. Po tej dacie pozwanaK. G.zajmuje lokal bez tytułu prawnego i to samo dotyczy pozostałych pozwanych, którzy czerpali tytuł do zajmowania lokalu jedynie odK. G.(sami nie będąc najemcami).
W ocenie Sądu, brak było podstaw do oddalenia powództwa w niniejszej sprawie na podstawieart. 5 k.c., a więc w oparciu o to, iż roszczenie powódki jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego lub społeczno-gospodarczym przeznaczeniem prawa. Powódka była wynajmującym i jest jednocześnie właścicielem przedmiotowego lokalu. Prawo własności jest zaś prawem chronionym przezKonstytucjęi równocześnie jednym z fundamentalnych praw ustrojowych. Wobec tego, jak wynika z utrwalonego, aktualnego stanowiska judykatury i doktryny, stosowanieart. 5 k.c.w ogóle, aw przypadku roszczeń związanych z prawem własności w szczególności, winno mieć charakter wyjątkowy i winno być szczególnie uzasadnione. Zdaniem Sądu, w oparciu o ustalony stan faktyczny nie sposób stwierdzić, aby taka sytuacja zachodziła w przedmiotowej sprawie.
Mając na uwadze powyższe, Sąd nakazał pozwanym opróżnienielokalu mieszkalnego nr (...)położonego przyal. (...)wŁ..
Na podstawieart. 14 ust. 1,ust. 4 pkt 5ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, Sąd orzekł, że pozwanymJ. M.,K. M.iA. M.przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego. Zgodnie z brzmieniem wskazanych przepisów, w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy (art. 14 ust. 1 cyt. ustawy). Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego m.in.wobec małoletniego oraz osoby sprawującej nad nim opiekę(art. 14 ust 4). Zgodnie z ustalonym w sprawie stanem faktycznym, zarównoK. M., jak iJ. M.sprawują opiekę nad małoletnim pozwanymA. H.. Zatem Sąd był zobligowany do orzeczenia względem wymienionych pozwanych o ich uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego. Wobec pozwanejK. G.Sąd nie stwierdził natomiast żadnych przesłanek do przyznania prawa do lokalu socjalnego, stąd orzeczono jak w punkcie 3 sentencji wyroku.
Zgodnie z art. 14 ust. 6 wskazanej ustawy, orzekając o uprawnieniuJ. M.,K. M.iA. H.do otrzymania lokalu socjalnego, Sąd nakazał wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu do czasu złożenia pozwanym przez MiastoŁ.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 102 k.p.c., mając na uwadze szczególnie trudną sytuację życiową i majątkową pozwanych, która, zdaniem Sądu, oceniana przez pryzmat zasad współżycia społecznego, uzasadnia odstępstwo od podstawowych zasad decydujących o rozstrzygnięciu w przedmiocie kosztów procesu cywilnego.
PonieważK. G.nie stawiła się na żadnej z dwóch rozpraw oraz nie zajęła stanowiska w sprawie, Sąd ustalił, że wydany wobec pozwanej wyrok jest zaoczny, w związku z czym w zakresie dotyczącymK. G.nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności.
Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.