Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 557/14
Data wyroku: 2018-01-31 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Iwona Hulko

Sygn. akt: III K 557/14

UZASADNIENIE
Na podstawieart. 423 § 1a k.p.k.zakres uzasadnienia wyroku został ograniczony do części odnoszącej się do oskarżonegoB. P. (1).
Na podstawie ujawnionych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Dnia 22 maja 2014r. około godz. 22:00K. P. (1)udał się ze swojego mieszkania przyul. (...)wW.do kolegiK. S., zamieszkałego przyul. (...)wW.. Zabrał ze sobą klucz hydrauliczny, śrubokręt oraz rękawiczki. Będąc u kolegi ustalił z nim, iż włamią się do sklepu sieci(...)J. Z.iM. Z.naM..K. P. (1)przyjrzał się temu sklepowi. Z mieszkaniaK. S.mężczyźni wyszli około 22:30. Jechali komunikacją miejską doul. (...). W międzyczasie około godz. 23.00K. P. (1)zatelefonował do swego brataB. P. (1)aby ten potem podjechał po nich w pobliżu w/w sklepu (na parking przy skrzyżowaniuul. (...)) samochodem.
Po północyK. P. (1)iS. S.podeszli do zamkniętegosklepu (...)przyul. (...), który najpierw obserwowali przez godzinę. PotemK. P. (1)pokonał zabezpieczenia drzwi do sklepu, tj. kluczem hydraulicznym złamał dwie wkładki zamków. Mężczyźni oddalili się trochę celem obserwacji terenu. Po czym wrócili i weszli do środka lokalu i udali się na zaplecze. Po przeszukaniu sklepu, na dziale z pieczywem znaleźli pieniądze w siatkach.K. P. (1)schował je do swojej saszetki.
JednocześnieB. P. (1)podjechał(...)onumerze rejestracyjnym (...), którym jeździł na co dzień w pracy jako taksówkarz korporacji(...). w umówione miejsce i telefonicznie zakomunikował bratu, iż przybył.K. P. (1)poprosił go wówczas aby podjechał od tyłu sklepu. Kierowca wjechał w osiedlową ulicę, przy której zaparkował i oczekiwał naK. P. (1)iS. S., przy tym zasnął. Gdy obudził się to zobaczył funkcjonariuszy policji, chodzących po parkingu i świecących latarkami do samochodów. Zapytali go oni co robi, na co im odpowiedział, iż czeka.B. P. (1)zorientował się, iż coś się dzieje i postanowił odjechać. Wówczas dostał wiadomość sms odK. S.aby po nich podjechał w okoliceskrzyżowania ulic (...). Niepodległości.
W tym samym czasie pełnili służbę patrolową asp.M. P. (1)ze st. post.P. K.z(...)W.II, którzy w związku z częstymi włamaniami dosklepów (...)udali się do jednego z nich przyul. (...)i tam ujawnili wybite wkładki zamków drzwi zewnętrznych, które były jedynie przymknięte. Weszli do środka, gdzie zastali przestraszonychK. P. (1)iS. S.oraz odkryli ślady penetracji sklepu. Mężczyźni zostali zatrzymani, dokonano ich przeszukania, zabrano im m.in. telefony komórkowe.K. S.posiadał wówczas przy sobie przecinak metalowy, aK. P. (1)- latarkę oraz w saszetce w workach foliowych gotówkę. Obaj mieli założone rękawiczki robocze, ogumioną stroną na zewnątrz.
Inny patrol w składzie mł. asp.W. O.i mł. asp.M. P. (2)udał się w okoliceulic (...). Niepodległości celem obserwacji, gdzie według ich doniesień na włamywaczy miał oczekiwać kierowca. W pewnym momencie policjanci zauważyli wyjeżdzający z jednej z ulic przyul. (...)samochód osobowy markiD. (...)z oznaczeniamiE. T., kierujący się w stronęAl. (...). Funkcjonariusze zatrzymali pojazd do kontroli przy skrzyżowaniuulic (...)/. (...). Po wylegitymowaniu kierującym okazał sięB. P. (1), zam.W.ul. (...), bratK. P. (1). Został on zatrzymany i wraz z samochodemD. (...)przekonwojowany do(...)W.II celem wykonania dalszych czynności. Dokonano przeszukaniaB. P. (1)i w/w auta.
WcześniejK. P. (1)iK. S.dokonali w krótkich odstępach czasu pięciu, podobnych włamań do sklepów mięsnych. Posiadali oni przy tym wiedzę, iż sklepy te są słabo zabezpieczone i często nie mają monitoringu. Pomagał im w tymB. P. (1), który działając w zamiarze aby jego bratK. P. (2)iK. S.dokonali kradzieży z włamaniem dosklepu (...), swoim zachowaniem ułatwił im popełnienie przestępstw poprzez dostarczenie środka przewozu. Przyjeżdżał on bowiem po nich autem (po ich telefonicznym wezwaniu) w pobliże sklepów, do których włamywali się i zabierał ich z okolicy tych sklepów ze skradzionym mieniem.
Dnia 30 marca 2014 roku dosklepu (...)przyul. (...)wW.przyjechała kierownikA. P., do której około godz. 11.00 zatelefonował kierownik regionalnyS. M.z informacją o uszkodzonej szybie w drzwiach sklepu. Kobieta zawiadomiła o tym(...)W.II i wyszła z pracy około godz. 15.00, zamykając drzwi na klucz. Z kolei kierownicy regionalni, w tymS. M.zabezpieczyli uszkodzoną szybę drewnianą płytą.
W nocy z 30 na 31 marca 2014 roku wW.K. P. (1)zK. S.udali się dosklepu (...)przyul. (...)wW.. Tam dokonali wspólnie włamania do w/w sklep w ten sposób, że wypchnęli drewnianą płytę, wstawioną w miejsce wybitej szyby w drzwiach wejściowych do sklepu. Po czym otworzyli drzwi i weszli do środka sklepu, przeszukali sklep i znaleźli metalową kasetkę, w której wyłamali zamek, po czym zabrali z niej pieniądze w kwocie 2.014,56 złotych na szkodęZakładu (...)J.M.(...) Spółka JawnawP.. Następnie uciekli ze sklepu. Pomógł imB. P. (1), którzy przyjechał po nich w okolice sklepu samochodemmarki D. (...)onumerze rejestracyjnym (...)z oznaczeniem(...)E., zabierając ich ze skradzionymi pieniędzmi.
Włamanie do w/w sklepu ujawnił około godz. 5.30 w dniu 31 marca 2014r. dostawca towaruA. C. (1)i od razu wezwał policję. Następnie do sklepu przyszła kierowniczkasklepu (...), która weszła do środka wraz z przybyłymi na miejsce funkcjonariuszami policji. Stwierdzono bałagan w sklepie, wyłamany zamek w kasetce i brak w niej pieniędzy.
W sobotę dnia 29 marca 2014r.E. P., zastępca kierownikasklepu (...)przyul. (...)wW.wyszła z pracy wraz z pracownicąJ. S.około godz. 14.30. Zamknęła drzwi na jeden zamek (jak zwykle) i wpisała kod alarmu nr(...). Reflektując się, iż nie zabrała komórki ze sklepu, wróciła po nią. Po czym ponownie zamknęła drzwi na jeden zamek i wpisała kod alarmu nr(...), który wcześniej dostała od koordynatora do spraw sprzedażyP. Ż..
W nocy z 29 na 30 marca 2014 roku wW.K. P. (1)zK. S.poszli dosklepu (...)przyul. (...). Następnie wyłamali dwa zamki w drzwiach wejściowych do sklepu i weszli do środka. Zamontowany w sklepie alarm nie włączył się wówczas. Włamywacze udali się na zaplecze i tam z biurka zabrali kasetkę o wartości 100 złotych z pieniędzmi w kwocie 3.000 złotych oraz telefon komórkowymarki N. (...)o wartości 80 złotych na szkodęfirmy (...)z siedzibą wW.. Sprawcy nie otwierali przy tym kas, znajdujących się na ladze sklepowej. Po zborze w/w przedmiotów uciekli ze sklepu, a pomógł im w tymB. P. (1), który stawił się w pobliżu sklepu po nich(...)onumerze rejestracyjnym (...)z oznaczeniem(...)E.
Włamanie stwierdziła jako pierwsza kierowniksklepu (...), która wezwała policję. Po sprawdzeniu systemu alarmowego sklepu przez pracownika ochronyS.usalono, iż w chwili zdarzenia było on nieuzbrojony, a kod nr(...), który wpisywała uprzednioE. P.nie służył do jego uzbrojenia.
W dniu 10 maja 2014 roku (sobota) około godz. 15.30W. B. (1)kierowniksklepu (...), wW.przyul. (...), w którym znajdowało się również stoiskopiekarni (...), rozliczyła pieniądze z utargu, przełożyła je do specjalnej kasetki, przymocowanej do podłogi na zapleczu, którą zamknęła. W tym samem czasie pracująca na stoisku(...)A. C. (2)także rozliczyła utarg i schowała go do kasetki, którą zamknęła na klucz. Następnie w/w kobiety orazE. K.skończyły pracę i zamknęły drzwi sklepu na dwa zamki (zwykły i podkładkowy) i wyszły.
W nocy 10 - 12 maja 2014r.K. P. (1)zK. S.przyszli do w/wsklepu (...). Wyłamali dwa zamki w drzwiach wejściowych. Po czym weszli do środka, przeszukali sklep. Gdy znaleźli kasetkę na zapleczu, wyłamali do niej zamek i zabrali z niej pieniądze w kwocie 1.293,09 zł. na szkodęZakładu (...)J.M.(...) Spółka JawnawP.. Wyłamali także zamki w drugiej kasetce, należącej doPiekarni - Cukierni (...), z której zabrali pieniądze w kwocie 878,64 złotych na szkodęPiekarni - Cukierni (...). Po czym uciekli ze sklepu, a pomógł im w tymB. P. (1), który stawił się w pobliżu sklepu po nich(...)onumerze rejestracyjnym (...)z oznaczeniem(...)E..
Włamanie do w/w sklepu ujawniła około godz. 4.35 w dniu 12 maja 2014r. zastępca kierownikasklepu (...), która jako pierwsza przyszła do pracy. Próbowała ona otworzyć drzwi kluczami, ale szybko dostrzegła brak wkładki, a jedynie pusty otwór w drzwiach. Chwyciła za uchwyt i otworzyła drzwi. W sklepie nikogo nie było. W tym momencie przyjechał dostawca towaru dosklepu (...).E. K.zadzwoniła natychmiast z informacją o włamaniu do kierowniczkisklepu (...), na policję i doS. M..
Dnia 12 maja 2014r. około godz. 20.00 ekspedientkiE. O.iM. S.zakończył pracę wsklepie (...)przyul. (...)wW.. Zamknęły drzwi na klucz i poszły do domu.
W nocy z 12 na 13 maja 2014 rokuK. P. (1)zK. S.podeszli do tego sklepu. Wyłamali dwa zamki drzwi wejściowych i weszli do środka, po czym dokonali przeszukania. Na zapleczu sklepu znaleźli skrzynkę w ścianie z metalowymi drzwiczkami (których nie zamykano na klucz i nie zabezpieczano w inny sposób), w której w jednorazowym kubku były pieniądze. Zabrali także pieniądze z kasetki z szuflady przy kasie fiskalnej w pierwszym pomieszczeniu sklepu. W kasetce tej zostały jedynie pieniądze o nominałach 1, 2, 5, 10 i 20 groszy. Po czym otworzyli od środka drzwi na zapleczu sklepu i uciekli z łupem, tj. z pieniędzmi w kwocie 2 510,88 złotych. Pomógł im w tym czynieB. P. (1), którzy przyjechał po nich w okolice sklepu samochodemmarki D. (...)onumerze rejestracyjnym (...)z oznaczeniem(...)E., zabierając ich ze skradzionymi pieniędzmi.
W dniu 13 maja 2014r. rano o godz. 5.28 do w/w sklepu do pracy stawiły się pracowniceM. N.iR. I., które dostrzegły wybite zamki drzwi wejściowych, które były otwarte. Uchyliła te drzwi i zobaczyła, iż w środku sklepu jest bałagan, poprzewracane towary na półkach i na podłodze. Była otwarta chłodnia i drzwi zewnętrzne od zaplecza (były w nich włożone klucze od środka). Wezwana została policja.
Dnia 17 maja 2014r. (sobota) kierowniksklepu (...)skończyła pracę wsklepie (...)przyul. (...)wW.. Zamknęła sklep na dwa zamki i poszła do domu.
W dniach 17 - 19 maja 2014r.K. P. (1)zK. S.przyszli do w/wsklepu (...). Wyłamali zamki w drzwiach wejściowych. Po czym weszli do środka i przeszukali sklep. Znaleźli na zapleczu tego sklepu kasetkę, z której zabrali pieniądze. Zabrali również pieniądze z kasetki na stoiskupiekarni (...). Mężczyźni zabrali ze sklepu kwotę 4 624,48 złotych, na szkodęZakładu (...)J.M.(...) Spółka JawnawP.i uciekli. Pomógł im w tymB. P. (1), którzy przyjechał po nich w okolice sklepu samochodemmarki D. (...)onumerze rejestracyjnym (...)z oznaczeniem(...)E., zabierając ich ze skradzionymi pieniędzmi.
Dnia 19 maja 2014r. o godz. 5.10 zastępca kierownika w/wsklepu (...)przyszła do pracy. Chciała otworzyć sklep i zobaczyła, że w drzwiach wejściowych brakuje wkładki w obu zamkach nad i pod klamką. Zobaczyła, że drzwi do sklepu otwierają się. Zadzwoniła pod numer „112” i zgłosiła włamanie do sklepu. Telefonicznie zawiadomiła też o tymS. M.. Weszła do środka dopiero z policjantami. Dostrzegła na zapleczu porozrzucane papiery i obok biurka na podłodze otwartą metalową kasetkę, w której był utarg z soboty z dnia 17.05.2014 r (według raportu kasowego), a który zniknął. Stwierdziła również, iż ze stoiskapiekarni (...), z kasetki metalowej także zniknęły pieniądze w kwocie 542 złotych.
Powyższy stan faktyczny ustalono w oparciu o:częściowe wyjaśnienia oskarżonychK. P. (1)(k. 856v , 606v, 607, 48, 48v, 61-62, 177),B. P. (1)(k. 607, 607v),K. S.(k. 188v, 189, 233) oraz zeznania świadków funkcjonariuszy policji:P. K.(k. 646, 35v, 36),M. P. (3)(k. 645, 37v, 38),M. P. (4)(k. 878v) iK. P. (3)(k. 878v) i pracowników pokrzywdzonych sklepów:M. Ś.(k. 635v, 14v),P. Ż.(k. 645, 646, 90-91),W. B. (2)(k. 649v, 112 - 113),E. K.(k. 649v, 650, 117v, 118),E. P.(k. 650, 97v, 98),A. C. (2)(k. 650, 650v, 119v),R. I.(k. 703v, 147v),B. W.(k. 703v, 126),A. S.(k. 741v, 161-162, 20-21v),A. P.(k. 771v, 68-69),M. N.(k. 849, 849v, 138-139v) oraz w oparciu o protokóły: zatrzymania oskarżonych (k.2, 2v, 10, 10v, 22, 22v), zatrzymania rzeczy (k.3-5, 11-13, 28-30, 128-130), przeszukania osoby (k.6-8, 23-24v), przeszukania samochodu (k.25-26v), oględzinsklepu (...)przyul. (...)wW.(k. 31-33v), ślady (k.33a, 33b, 75, 76, 81, 102, 154, 155, 174, 218), przeszukania mieszkań (k.49-50,50-53v, 55-56v), oględzinsklepów (...)(k.72-74v, 121-124,165-168), oględzin miejsca,sklepu (...)(k.95-96v), oględzin miejsca,sklepu (...)(k.143 - 146), wynik selekcji (k. 80), protokół sprawdzenia systemu alarmowego (k.99, 99v), fakturę wykazującą wartość kasetki (k.127), dowód rzeczowy - śrubokręt (k.131), notatki pooględzinowe (k.152-153, 172-173, 217, 217v), kserokopię dokumentacji, dotyczącej samochodu (k.183 – 185), protokoły oględzin rzeczy – telefonów komórkowych oskarżonych (k.199 - 201v, 208 - 209v, 210 - 214v), wydruku ze strony Allegro co do ceny ukradzionego telefonu (k. 897) oraz dodatkowo w oparciu o notatki urzędowe (k.1, 1v, 34, 43, 44, 58, 59, 59v, 66, 88, 110, 110v, 133, 136, 136v, 149, 159, 169), jak również dokumenty z akt III K 264/15 takie jak: pismo Prezesa ZarząduZakładów (...)”M.” (k. 71), oświadczenie (k. 72), pisma księgowego zZakładów (...)(k. 75,76).
OskarżonyB. P. (1)przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów w postępowaniu przygotowawczym. Natomiast przed Sądem zanegował swój udział w czynach. (k. 181v, 607, 608). W toku postępowania przygotowawczego odmówił składania wyjaśnień. Z kolei przed Sądem wyjaśnił okoliczności jego zatrzymania. Pracował jako kierowca taksówki i dostał telefon od brataK. P. (1)z pytaniem czy pracuje, czy gdzieś jest i czy może podjechać. Na miejscu był w ciągu 40 minut. Nie domyślał się czym zajmował się brat. Jak stwierdził: „ja woziłem go tylko czasem do pracy, odbierałem go też z pracy jak późno kończył”. Wówczas pojechał na umówione miejsce i po jakimś czasie dzwonił do brata albo doK.. Oni nie odbierali telefonu. Miał podjechać naul. (...)na bazarek przysklepie (...). Potem pojechał naróg (...). Niepodległości i tam został zatrzymany przez Policję. Oskarżony poznałK. S.przez brata. Rzadko go widywał. Oskarżony nie potrafił stwierdzić, po co był mu potrzebny jego numer telefonu i skąd go wziął. Nie utrzymywał z nim kontaktów Zaznaczył, iż w okresie od marca 2014 do maja 2014r. był kierowcą taksówkiD.Lanos (wynajmowanym) w(...).
Po odczytaniu wyjaśnień z dochodzenia przed Sądem oskarżony nie potwierdził ich, argumentując, iż przyznał się do winy po sugestiach Policji.
Sąd zważył, co następuje.
Zgromadzone w sprawie dowody wykazały usiłowanie (co do pierwszego czynu) i współsprawstwo (czyny pozostałe) oraz winęK. P. (1)iK. S.. Z kolei rolaB. P. (2)w tych czynach była zdecydowanie mniejsza i nie odpowiadała współsprawstwu, jednakże na tyle ważna, że należało uznać, iż odpowiadała ona formie zjawiskowej usiłowania pomocnictwa (co do pierwszego czynu) i pomocnictwa (czyny pozostałe).
Istotne i wiarygodne częściowo był wyjaśnieniaK. P. (1)iK. S., którzy zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i przed Sądem przyznali się do popełnienia wszystkich czynów. Szczerze opisali sposób swoich działań, stricte odnosząc się do czynu popełnionego w dniu 23 maja 2014r. wsklepie (...)przyul. (...)wW., w trakcie którego zostali zatrzymani przez funkcjonariuszy policji. Z ich wyjaśnień niezbicie wynika, iż analogicznie działali w czasie wcześniejszych pięciu włamań do sklepów mięsnych, które wybierali do włamań z uwagi na to, że były one słabo zabezpieczone (łatwe do pokonania zamki, brak monitoringu). Oskarżeni rzeczowo podali jak pokonywali zabezpieczenia sklepu, jakich w tym celu używali narzędzi, jakie przedmioty kradli (pieniądze) oraz jaki był podział ról pomiędzy nimi. Z ich wyjaśnień spójnie wynikało, iż dominującą rolę w zajściach odgrywałK. P. (1), to on także pokonywał głównie zabezpieczenia sklepów.
Co do okoliczności włamania w dniu 23 maja 2014r. dosklepu (...)przyul. (...)wW.,K. P. (1)wyjaśnił, a w toku eksperymentu procesowego ukazał, iż był tam zK. S., osobiście wyłamał zamek w drzwiach wejściowych kluczem hydraulicznym. Po przeszukaniu sklepu spakowali łupy, po czym zatrzymała ich Policja. Co do pozostałych włamań wskazał, iż dokonał ich również zK. S.tą samą metodą, wyłamując zamki w drzwiach. Tylko do jednego sklepu weszli inaczej (w marcu 2014r.), tj. poprzez wypchnięcie drewnianej płyty, wstawionej w miejsce szyby. Włamywali się do sklepów, do których można było łatwo wejść, które nie miały alarmów i monitoringów, co ustalali po oględzinach budynków.
Z wyjaśnieniamiK. P. (1)korelowały twierdzeniaK. S., złożone przez niego w postępowaniu przygotowawczym. Przed SądemK. S.nie pamiętał szczegółów zajść. Zaznaczył jednak swoje współsprawstwo w 5, 6 czynach i podał, iżK. P. (1)i on byli wspólnie inicjatorami czynów. W postępowaniu przygotowawczym zrelacjonował zbieżnie z wyżej wymienionym przebieg czynu z dnia 23 maja 2014r., akcentując iż propozycję tzw. „roboty” otrzymał odK. P. (1). Jak podał, toK. P. (1)złamał wkładki zamków drzwi metalowym kluczem i otworzył drzwi śrubokrętem. Gdy byli w środku, jak podał: „K.wszedł na zaplecze, a ja przy pomocy znalezionego klucza przy kasie otworzyłem szufladę kasy, w której nie było pieniędzy. Następnie razem zK.zaczęliśmy przeszukiwać główne pomieszczenie sklepu, w wyniku czegoK.znalazł pieniądze w jednej z szafek.” Oskarżony odniósł się również do wcześniejszych czynów, wskazując, iż toK. P. (1)typował sklepy i wyłamywał wkładki zamków drzwi do tych sklepów, czego on nie potrafił. Pieniędzmi dzieli się po równo.
Powyższe wyjaśnienia oskarżonych korelowały z zeznaniami świadków pracownic pokrzywdzonych sklepów,M. Ś.,P. Ż.,W. B. (2),E. K.,E. P.,A. C. (2),R. I.,B. W., orazA. S., które wprawdzie nie widziały zdarzeń, ale z uwagi na to, że jako pierwsze lub jedne z pierwszych przyszły do pracy w sklepach to dostrzegły bezpośrednie następstwa kradzieży z włamaniami, takie jak: wyłamane wkładki zamków drzwi sklepów, bałagan w sklepach, zabór utargów. Dodatkowo co do pierwszego czynu, opisanego w części wstępnej wyroku, wysoki walor dowodowy posiadały zeznania funkcjonariuszy policjiP. K.iM. P. (3), którzy spójnie i rzeczowo zeznali w toku postępowania przygotowawczego o okolicznościach ujawnienia w nocy 23 maja 2018r. śladów włamania dosklepu (...)przyul. (...)i zatrzymania tamK. P. (1)iS. S., zamierzających oddalić się z łupem. Świadkowie wskazali, iżK. S.miał wówczas przecinak metalowy, aK. P. (1)- latarkę i saszetkę gotówką, zapakowaną w workach foliowych. Mieli oni założone rękawiczki robocze, ogumioną stroną na zewnątrz. Świadkowie przed Sądem nie pamiętali już tak dobrze zdarzenia, co jest naturalnym efektem zapominania, w szczególności u funkcjonariuszy, zajmujących się na co dzień podobnymi interwencjami.
Dowody z osobowych źródeł uzupełniały spójnie co do poszczególnych czynów dokumenty takie jak protokóły: zatrzymania oskarżonych (k.2, 2v, 10, 10v, 22, 22v), zatrzymania rzeczy (k.3-5, 11-13, 28-30, 128-130), przeszukania oskarżonych (k.6-8, 23-24v), oględzinsklepu (...)przyul. (...)wW.(k. 31-33v), ślady znalezione na miejscu zdarzeń (k.33a, 33b, 75, 76, 81, 102, 154, 155, 174, 218), oględzinsklepów (...)(k.72-74v, 121-124,165-168), oględzinsklepu (...)(k.95-96v), oględzinsklepu (...)(k.143 - 146), wynik selekcji (k. 80), protokół sprawdzenia systemu alarmowego (k.99, 99v), faktura wykazującą wartość kasetki (k.127), dowód rzeczowy - śrubokręt (k.131), notatki pooględzinowe (k.152-153, 172-173, 217, 217v), protokoły oględzin telefonów komórkowych oskarżonych (k.199 - 201v, 208 - 209v, 210 - 214v) oraz dodatkowo notatki urzędowe (k.1, 1v, 34, 43, 44, 58, 59, 59v, 66, 88, 110, 110v, 133, 136, 136v, 149, 159, 169).
Autentyczność i prawdziwość wyżej wymienionych zgromadzonych w sprawie dowodów nieosobowych nie była przez strony kwestionowana, nie wzbudziła ona także wątpliwości Sądu, który z tego względu nie odmówił im wiary i mocy dowodowej.
Sąd dał wiarę pierwszym wyjaśnieniom oskarżonegoB. P. (1), w których przyznał się on do winy i w jakim stopniu poczuwał się do odpowiedzialności za czyny brata i kolegi, których popełnienie ułatwiał. To przyznanie się korelowało bowiem z innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie.
Nie polegały zaś na prawdzie wyjaśnienia oskarżonegoB. P. (1), w który nie przyznał się w ogóle do jakiegokolwiek udziału w zarzuconych mu czynach. Analiza dowodów wskazuje jednak na jego winę w zakresie pomocnictwa do pięciu czynów i usiłowania pomocnictwa do jednego czynu.
Powyższe wynika z pierwszych spójnych wyjaśnień oskarżonychK. P. (1)iK. S., złożonych w toku postępowania przygotowawczego, kiedy jeszcze nie zdołali oni przemyśleć swoich stanowisk, którym Sąd dał wiarę. Z kolei w toku procesu dostrzegalna była ich tendencja do marginalizowania (co do pierwszego czynu) i eliminowania (co do czynów pozostałych) udziałuB. P. (1). W szczególności taka postawa była bardzo wyraźna w wyjaśnieniachK. P. (1), który czuł się odpowiedzialny za problemy z prawem brata, stąd starał się go chronić.
JednakżeK. P. (1)wyjaśnił w dochodzeniu odnośnie czynu z dnia 23 maja 2014r. (k. 48), iż włamanie dosklepu (...)było jego pomysłem, a brat i kolega zgodzili się na to i pojechali z nim. W ramach eksperymentu procesowego już w obecności innych funkcjonariuszy policji (k. 60 – 62) podał, iż przed włamaniem dzwonili do brataB.aby po nich przyjechał. Przesłuchiwany ponownie podał, iż jedynie odnośniesklepu (...)jest pewny, iż czynu tego dokonał sam bez brata i kolegi. Natomiast przed Sądem wskazał, iż kontaktował się z bratem jedynie po czynie dokonanym dnia 23.05.2014r. Co do pozostałych czynów, to brat nie brał w nich udziału i nie kontaktował się z nim wtedy. Tłumaczył, iż wcześniej wyjaśniał odmiennie z uwagi na presję funkcjonariuszy policji.
W toku postępowania przygotowawczego takżeK. S.wyjaśnił, iż dokonali włamań „wraz zB.” (k. 189). Stwierdził także, iż: „zawsze pieniędzmi dzieliliśmy się po równo”. Przed Sądem zaś przyznał, iżB. P. (1)nie miał z tą sprawą nic wspólnego. Przyznał jednak, iż: „tylko tyle, że ze dwa, trzy razy po nas przyjechał. Był taksówkarzem, ale nie miał pojęcia o niczym. Ode mnie o niczym się nie dowiedział. Przyjechał po nas żeby nas zawieźć, żebyśmy mogli szybciej uciec”. Odnosząc się do wyjaśnień z dochodzenia oskarżony podał, iż musiał wówczas potwierdzić udziałB. P. (1), ponieważ jeżeli by tego nie uczynił, to zostałby tymczasowo aresztowany. Zeznając zaś w postepowaniu przygotowawczym o tym, że pieniędzmi dzielili się po równo miał on na myśli jedynie siebie iK. P. (1). Wskazał: ”B.nie był w żadnym ze sklepów, był w pobliżu tzn. w odległości kilkuset metrów, gdy po nas przyjechał dwa lub trzy razy”.
Pierwsze wyjaśnieniaK. P. (1)iK. S.były ze sobą zbieżne co do kwestii udziału w czynachB. P. (1). Korespondowały one również z innym materiałem dowodowym zebranym w sprawie,, np. z treścią protokółu zatrzymania trzech oskarżonych (k.2, 2v, 10, 10v, 22, 22v), w tymB. P. (1), którego wówczas dostrzegli w samochodzie w pobliżusklepu (...)przyul. (...)funkcjonariusze policji mł. asp.W. O.i mł. asp.M. P. (2). Na tę okoliczność została sporządzona skrupulatna notatka urzędowa (k. 34), stanowiąca wartościowy dowód uzupełniający, a z której jasno wynika pomocnictwoB. P. (1).
Powyższe koreluje również z dowodem z protokołu oględzin zabezpieczonego telefonu komórkowegoB. P. (1)(k. 210 - 214v), z którego wynika, iż w skrzynce nadawczej jego aparatu były wiadomości pisane przez niego w dniu 23 maja 2014r. od godz. 01.57 do 02.05, a zatem w okresie zbliżonym do czasu realizacji przedK. P. (1)iK. S.czynu wsklepie (...)przyul. (...).
Z wiadomości o treści:
- „Tam gdzie byłem przypal jest, może gdzieś indziej”;
- „W stronę tramwaju obok W”;
- „Jestem u W na podwórku, a wy gdzie?”, które należało analizować łącznie z w/w dowodami wynikało, iżB. P. (1)podjechał autem w pobliżusklepu (...)z zamiarem zabrania brata iK. S.i z miejsca przestępstwa, a zatem z zamiarem ułatwienia im popełnienia przestępstwa kradzieży z włamaniem poprzez dostarczenie środka przewozu. Wynikało również, iż miał on pełną świadomość tego, iż przyjechał po brata i kolegę, którzy dokonywali kradzieży z włamaniem dosklepu (...), których miał stamtąd zabrać z łupem, ułatwiając im tym samym popełnienie tego czynu. Nie oczekiwał on przy tym biernie na włamywaczy w okolicach sklepu, a ostrzegał ich przy tym o ryzykownej sytuacji z racji spotkania funkcjonariuszy policji. O godz. 22.44 dnia 22 maja 2014r. doB. P. (1)telefonował równieżK. P. (1)ze swego numeru 792-848-620, do którego on oddzwaniał dnia 23 maja 2014r. o godz. 01.36.
Walor dowodowy należało przypisać zeznaniom funkcjonariuszy policjiM. P. (4)(k. 878v) iK. P. (3)(k. 878v), który uczestniczył w dniu 23 maja 2014r. w czynnościach w związku z zatrzymaniem oskarżonych. Na tę okoliczność sporządzili oni notatki urzędowe (k. 58 i 59), w których opisali skrupulatnie przebieg rozpytaniaB. P. (1)iK. S.w związku z kradzieżami z włamaniami do sklepów mięsnych i ich pierwsze, trudne do ukrycia spontaniczne reakcje.
Po okazaniu przez Sąd notatkiM. P. (4), zeznał on: „na pewno opisałem w notatce przebieg rozmowy, który miał miejsce. Zatrzymaliśmy 3 podejrzanych, jeśli jeden z nich przyjechał po brata to chyba wiedział po co”.B. P. (1)wówczas oświadczył funkcjonariuszowi, iż podjechał w umówione miejsce i telefonicznie zakomunikował bratu, iż przybył.K. P. (1)poprosił go wówczas aby podjechał od tyłu. Kierowca wjechał w osiedlową ulicę, przy której zaparkował i oczekiwał naK. P. (1)iS. S., przy tym zasnął. Gdy obudził się to zobaczył funkcjonariuszy policji, który zapytali go co robi. Odpowiedział im, iż czeka.B. P. (1)zorientował się, iż coś się dzieje i postanowił odjechać. Wówczas dostał wiadomość sms odK. S.aby po nich podjechał w okolice skrzyżowaniaulic (...). Niepodległości iO.. Tam zatrzymała go policja.B. P. (1)przyznał funkcjonariuszowi, iż wiedział, że jego bratK.iK. S.pojechali na bazar włamać się do sklepu. Dodał, iż wcześniej kilka razy się włamywali. On zaś nie brał czynnego udziału w tym, ale pomagał im, w taki sposób, że zawoził ich na miejsce lub odbierał. Oni zaś płacili mu za to jak za normalny kurs i ewentualnie tankowali auto. Za każdym razem jego udział był taki sam, że zawoził ich na miejsce, czekał i zabierał z powrotem. Dwa włamania, na które ich zawiózł miały miejsce w ostatni weekend marca bieżącego roku: włamali się dosklepu (...)przyul. (...)przyplacu (...), oraz dosklepu (...)przyul. (...). Oskarżony wskazał również, iż 17 – 18 maja był z nimi jeszcze na trzech innych zdarzeniach, jedno miało miejsce także wsklepie (...)przyul. (...). Tydzień wcześniej zawiózł ich naul. (...), tj. odul. (...), gdzie włamali się dosklepu (...). Ostatnie włamanie, o który oskarżony przypomniał sobie, miało miejsce 10 lub 11 maja dosklepu (...)przyul. (...), niedalekoE.. Zaznaczył, iż nie wchodził i nie włamywał się do tych sklepów, a jego udział polegał jedynie na dowożeniu i zabieraniu z miejsc gdzie się włamywali
K. P. (3)podał zaś, iż jego notatka urzędowa powstała z wypowiedziK. S., z którym rozmawiał, który przyznawał się do innych czynów w wolnej wypowiedzi.K. S.stwierdził mu wówczas, iżK. P. (1)dzwonił doB. P. (2)gdy jechali autobusem dosklepu (...)informując go aby przyjechał samochodem w okoliceul. (...)po zdarzeniu, co też ten uczynił.K. S.wskazywał również na inne czyny, które popełnił zK. P. (1), przy których pomagał imB. P. (1).
W/w funkcjonariusze są osobami bezstronnymi, które działały w ramach wykonywania obowiązków służbowych, jako funkcjonariusze publiczni – a więc osoby obiektywne, w żaden sposób nie związane z oskarżonym i nie mające interesu w obciążaniu ich – co ich samych narażałoby zresztą na odpowiedzialność zart. 233 k.k., a także na odpowiedzialność dyscyplinarną i ewentualną utratę pracy.
Mając na uwadze powołane argumenty Sąd uznał, że postępowanie dowodowe wykazało winę oskarżonegoB. P. (1)w zakresie czynów, inaczej jednak kwalifikowanych, niż proponował to rzecznik oskarżenia publicznego. Jego zachowanie wyczerpało bowiem znamiona jednego przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.oraz pięciu zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.
Nie można było przy tym dopatrzyć się okoliczności, które wyłączałyby możliwość przypisania oskarżonemu winy. Jest on osobą pełnoletnią, dojrzałą, poczytalną, nie działał pod wpływem błędu. Można więc było od niego wymagać zachowania zgodnego z obowiązującymi normami prawnymi, a jego postępowania nie usprawiedliwiają żadne okoliczności ekstremalne. Przypisanie winy oskarżonemu jest więc w pełni uzasadnione.
Przestępstwo określone wart. 279 § 1 k.k.jest przestępstwem powszechnym. Zachowanie sprawcy tego przestępstwa polega na zaborze cudzej rzeczy ruchomej w celu przywłaszczenia, przy czym zabór ten musi zostać dokonany z włamaniem – tym samym kradzież z włamaniem różni się od tzw. zwykłej kradzieży sposobem jej popełnienia, który charakteryzuje się połączeniem dwóch elementów: włamania oraz zaboru rzeczy. Konstrukcja przestępstwa przewidzianego wart. 279 §1 k.k.określa zatem dwie czynności sprawcze, z których pierwsza polega na przełamaniu zabezpieczenia rzeczy ruchomej (usunięciu przeszkody materialnej) zamykającego dostęp do rzeczy innym osobom, druga zaś sprowadza się do zaboru zabezpieczonej rzeczy ruchomej. Z uwagi na konstrukcję znamion przestępstwa kradzieży z włamaniem, zachowanie polegające na przełamaniu zabezpieczenia oraz zaborze rzeczy ruchomej stanowi jedno zdarzenie faktyczne (ten sam typ czynu w rozumieniuart. 11 § 1 k.k.), a w konsekwencji jedno przestępstwo o surowszym ustawowym zagrożeniu, uwarunkowanym sposobem zamachu na mienie, a związanym z usunięciem przeszkody (zabezpieczenia) chroniącej dostęp do rzeczy ruchomej, stanowiącej przedmiot zaboru (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2003r. o sygn. II KK 5/03, Orzecznictwo Sądu Najwyższego w sprawach karnych, rocznik 2003, poz. 2360, s. 837). Przestępstwo określone wart. 279 § 1 k.k.jest przestępstwem materialnym, znamiennym skutkiem w postaci przywłaszczenia rzeczy przez sprawcę. Skutek zachowania sprawcy jest identyczny ze skutkiem przestępstwa określonego wart. 278 k.k.. Przestępstwo określone wart. 279 k.k.należy do kategorii tzw. przestępstw kierunkowych. Ustawa wymaga, aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym jest przywłaszczenie rzeczy przez sprawcę. Przestępstwo to może być popełnione tylko w formie zamiaru bezpośredniego. W wypadku kradzieży z włamaniem zamiarem bezpośrednim sprawcy objęte być musi także zachowanie polegające na przełamaniu zabezpieczenia. W odniesieniu do tego elementu znamion sprawca w płaszczyźnie intelektualnej musi mieć co najmniej świadomość możliwości zrealizowania przez podejmowane przez niego zachowanie opisanego w ustawie stanu rzeczy, tzn. przełamania zabezpieczenia. Dla przyjęcia kradzieży z włamaniem nie jest bezwzględnie konieczne, aby powzięcie przez sprawcę zamiaru zaboru rzeczy w celu przywłaszczenia czasowo poprzedzało moment przystąpienia do przełamywania zabezpieczenia (dokonania włamania). Innymi słowy, zamiar przywłaszczenia rzeczy może wystąpić przed przystąpieniem do usuwania przeszkody (zabezpieczenia) albo może pojawić się u sprawcy równocześnie z podjęciem czynności przełamujących zabezpieczenie.
Istota współsprawstwa, o jakim mowa wart. 18 § 1 k.k., sprowadza się do wspólnego wykonania czynu zabronionego przez kilku uczestników przestępczego porozumienia i objęcia świadomością realizacji całości określonego czynu zabronionego. W orzecznictwie zwraca się uwagę na to, że działania poszczególnych współsprawców muszą mieć istotny, dopełniający się charakter, wspólnej realizacji znamion konkretnego czynu, zgodnie z przyjętym podziałem ról, przy czym podział tych ról, oparty na porozumieniu, może nastąpićper facta concludentia. Dla przyjęcia współsprawstwa ważne jest, aby każdy ze wspólników utożsamiał się z działaniami pozostałych, traktując takie zachowanie jako swoje, nawet wówczas, gdy osobiście nie wykonywał żadnych czynności czasownikowych przestępstwa. O wspólnym działaniu w takich warunkach stanowi brak stanowczego sprzeciwu oskarżonego przeciw przestępczym działaniom, a co za tym idzie, aprobata takiego zachowania, popełnionego na wspólny rachunek (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dn. 19.06.2008r. o sygn. II AKa 147/08, KZS 2009/3/39). O działaniu wspólnym mówi się nie tylko wtedy, gdy każda ze współdziałających osób realizuje część znamion składających się na opis czynu zabronionego, a suma ich zachowań stanowi pełną realizację znamion określonego typu czynu zabronionego, ale także wtedy, gdy współdziałający nie realizuje żadnego znamienia czasownikowego popełnionego wspólnie czynu zabronionego, lecz wykonywana przez niego czynność ma istotne znaczenie dla popełnienia tego czynu. Stanowisko takie jest utrwalone w judykaturze (wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dn. 09.11.2010r. o sygn. II AKa 170/10, KZS 2011/1/58).
Z kolei odpowiada za pomocnictwo ten, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie. Pojęcie "zamiar" - użyte wart. 18 § 3 k.k.- interpretować należy zgodnie ze znaczeniem nadanym mu wart. 9 § 1 k.k., a więc jako zamiar bezpośredni lub zamiar ewentualny. Tak zwrot "w zamiarze" użyty wart. 18 § 3 k.k.postrzegany jest zarówno w piśmiennictwie (Ł. Pohl: Istota pomocnictwa w Kodeksie karnym, RPEiS 2000, z. 2, s. 79; A. Marek: Kodeks karny. Komentarz, Warszawa 2010, s. 55; L. Tyszkiewicz (w:) M. Filar (red.): Kodeks karny. Komentarz, Warszawa 2010, s. 78; P. Kardas (w:) A. Zoll (red.): Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz, Warszawa 2012, s. 378), jak i w orzecznictwie (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2003 r., WA 8/03, R-OSNKW 2003, poz. 540). Pomocnictwo (art. 18 § 3 k.k.) oraz podżeganie (art. 18 § 2 k.k.), jako formy niesprawcze, uzupełniają katalog zjawiskowych form popełnienia przestępstwa zdefiniowanych wart. 18 § 1 k.k.(sprawstwo pojedyncze, współsprawstwo, sprawstwo kierownicze i polecające). Zarówno podżeganie, jak i pomocnictwo opisane zostały wKodeksie karnymw sposób złożony. Część ich znamion określona została wart. 18 § 2 i 3 k.k.(normy podstawowe), pozostałe zaś wynikają z odpowiedniego przepisu części szczególnej. Zestawienie obu przepisów jednoznacznie wskazuje na zróżnicowanie przez ustawodawcę ich strony podmiotowej. O ile w wypadku podżegania konieczny jest zamiar bezpośredni ("kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego" -art. 18 § 2 k.k.), o tyle w przy pomocnictwie wchodzą w grę obie postacie umyślności ("kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego" -art. 18 § 3 k.k.), a więc tak zamiar bezpośredni, jak i ewentualny. Zamiar odnosić należy do wszystkich znamion strony przedmiotowej pomocnictwa. Udzielający pomocy musi obejmować świadomością to, że podejmując określone czynności lub nie wykonując ciążącego na nim obowiązku niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego, ułatwia w ten sposób innej osobie popełnienie czynu zabronionego oraz to, że czyni to w odniesieniu do konkretnego, scharakteryzowanego w odpowiednim przepisie części szczególnej lub przepisie pozakodeksowym czynu zabronionego, a także w odniesieniu do indywidualnie oznaczonej osoby bezpośredniego wykonawcy. W konsekwencji musi on obejmować świadomością zarówno prawną charakterystykę czynu zabronionego, którego popełnienie ma zamiar ułatwić, oraz mieć świadomość znaczenia swojego zachowania (działania lub zaniechania), w tym w szczególności tego, że stanowi ono ułatwienie popełnienia czynu zabronionego przez inną osobę. Nie oznacza to jednak, że musi chcieć popełnienia takiego czynu, bowiem wystarczający jest w takiej sytuacji, z uwagi na treśćart. 18 § 3 k.k.w powiązaniu zart. 20 k.k., element godzenia się, Zamiar ewentualny jest zatem wystarczający dla wykazania pomocnictwa, a wynika to z tego, że pomocnik może nie być w pełni poinformowany o zamiarze sprawcy i jedynie może przewidywać możliwość popełnienia przez niego przestępstwa, na co się godzi, skoro udziela pomocy. Tak więc względy społeczno-kryminologiczne przemawiają za spenalizowaniem różnorakich form niesprawczych ułatwienia popełnienia czynu zabronionego, zaś ratio legis przyjętego unormowania to jednoznaczne uniezależnienie kwalifikacji zachowań poszczególnych współdziałających także w zakresie strony podmiotowej czynu zabronionego.D.temu wyraz projektodawcyKodeksu karnego, opowiadając się za "możliwością pociągnięcia do odpowiedzialności podżegacza lub pomocnika (...) i to niezależnie od tego, jak będzie kwalifikowane z punku widzenia strony podmiotowej przestępstwo sprawcy wykonującego znamiona czynu zabronionego" (A. Wąsek: Formy popełnienia przestępstwa w k.k. z 1997 r., Nowa kodyfikacja karna. Kodeks karny. Krótkie komentarze. Warszawa 1998, z. 9, s. 81). W świetleart. 19 § 1 k.k., Sąd wymierza karę za pomocnictwo w granicach zagrożenia przewidzianego za sprawstwo.
Przestępstwa zart. 279 § 1 k.k.należą – jak wyżej wskazano - do tzw. przestępstw kierunkowych, co oznacza, że mogą być popełnione wyłącznie z zamiarem bezpośrednim, to jednak w przypadku ich formy zjawiskowej określonej wart. 18 § 3 k.k.wystarczające jest wykazanie po stronie współdziałającego (pomocnika) zamiaru ewentualnego.
Dla rozróżnienia czy mamy do czynienia ze współsprawstwem czy pomocnictwem najbardziej istotne jest to, czy zachowanie się danej osoby stanowiło istotny wkład w popełnienie przestępstwa. Z pewnością taka sytuacja zachodzi wówczas, gdy działania podjęte przez taką osobę miały decydujące znaczenie dla powodzenia przestępczego przedsięwzięcia.
W realiach niniejszej sprawy, Sąd uznał, iżB. P. (1):

-

w dniu 23 maja 2014 roku wW.przyul. (...)działając w zamiarze aby jego bratK. P. (2)iK. S.dokonali kradzieży z włamaniem dosklepu (...), swoim zachowaniem usiłował ułatwić im popełnienie tego przestępstwa poprzez dostarczenie środka przewozu. Przyjechał on bowiem po nich autem w pobliżusklepu (...)i zamierzał ich zabrać z tej okolicy popełnienia przestępstwa ze skradzionymi pieniędzmi, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na interwencję Policji (art. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 18 § 3 k.k.i w zw. zart. 279 § 1 k.k.), a także

w dniu 30/31 marca 2014 roku wW.przyul. (...), działając w zamiarze aby jego bratK. P. (2)iK. S.dokonali kradzieży z włamaniem dosklepu (...), swoim zachowaniem ułatwił im popełnienie tego przestępstwa poprzez dostarczenie środka przewozu. Przyjechał on bowiem po nich autem w pobliżusklepu (...)i zabrał ich z okolicy popełnienia przestępstwa ze skradzionymi pieniędzmi (art. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.),

w dniu 29/30 marca 2014 roku wW.przyul. (...), działając w zamiarze aby jego bratK. P. (2)iK. S.dokonali kradzieży z włamaniem dosklepu (...), swoim zachowaniem ułatwi im popełnienie tego przestępstwa poprzez dostarczenie środka przewozu. Przyjechał on bowiem po nich autem w pobliżusklepu (...)i zabrał ich z okolicy popełnienia przestępstwa ze skradzionym mieniem (art. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.),

w dniu 10 - 12 maja 2014 roku wW.przyul. (...), działając w zamiarze aby jego bratK. P. (2)iK. S.dokonali kradzieży z włamaniem dosklepu (...), swoim zachowaniem ułatwił im popełnienie tego przestępstwa poprzez dostarczenie środka przewozu. Przyjechał on bowiem po nich autem w pobliżu w/w sklepu i zabrał ich z okolicy popełnienia przestępstwa ze skradzionym mieniem (art. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.),

w dniu 12/13 maja 2014 roku wW.przyul. (...), działając w zamiarze aby jego bratK. P. (2)iK. S.dokonali kradzieży z włamaniem dosklepu (...), swoim zachowaniem ułatwi im popełnienie tego przestępstwa poprzez dostarczenie środka przewozu. Przyjechał on bowiem po nich autem w pobliżu w/w sklepu i zabrał ich z okolicy popełnienia przestępstwa ze skradzionym mieniem (art. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.),

w dniu 17 - 19 maja 2014 roku wW.przyul. (...), działając w zamiarze aby jego bratK. P. (2)iK. S.dokonali kradzieży z włamaniem dosklepu (...), swoim zachowaniem ułatwi im popełnienie tego przestępstwa poprzez dostarczenie środka przewozu. Przyjechał on bowiem po nich autem w pobliżu w/w sklepu i zabrał ich z okolicy popełnienia przestępstwa (art. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.).

Powyższa analiza całokształtu zgromadzonych dowodów w sprawie wykazała, iż wykonywane przezB. P. (1)czynności polegające na wyżej opisanym dostarczeniu środka przewozu bratu i koledze nie stanowiły współsprawstwa, gdyż nie miały decydującego znaczenia dla powodzenia przestępczych przedsięwzięć. Stanowiły one jednak ułatwienie w dokonaniu tych czynów. Materiał dowodowy przy tym nie wykazał aby sami oskarżeni traktowaliB. P. (1)jako współsprawcę przestępstw. Nie ma pewnych dowodów zezwalających na uznanie, że dzielili się oni z nim ukradzionym mieniem. Wprawdzie wspominał o tymK. S.funkcjonariuszowi policji, jednak nie zostało to zweryfikowane innymi dowodami, ani powtórzone przez niego w jego wyjaśnieniach.B. P. (1)miał jednak świadomość tego, iż jego brat z kolegą dokonywali kradzieży z włamaniami do sklepów spożywczych i tego, że przyjeżdżając po nich w okolice miejsca popełnianych przez nich przestępstw zwykle w nocy (gdy sklepy były zamknięte) i zabierając ich stamtąd ze skradzionym mieniem ułatwiał im tym samym popełnienie tych czynów. Materiał dowodowy przy tym nie wykazał w sposób pewny abyB. P. (1)zawsze ich dowoził na miejsce czynów, a jedynie udowodnione zostało, iż on zabierał ich z tych miejsc, co stanowiło pomocnictwo. Obejmował on zatem swoją świadomością zarówno współsprawstwo brata iK. S.czynów zart. 279 § 1 k.k.oraz swoją rolę jaką w tym spełniał, tj. ułatwiał im dokonanie tych czynów.B. P. (1)zdawał sobie sprawę ze znaczenia swego zachowania, w szczególności tego, że dostarczając środek transportu dla włamywaczy, znacznie ułatwiał on im ucieczkę z łupem.
Z uwagi na to, że czyny przypisane oskarżonemu wyczerpują znamiona tych samych przestępstw, popełnionych w sposób podobny, w krótkich odstępach czasu, Sąd uznał, iż czynów tych oskarżony dopuścił się w warunkach ciągu przestępstw, o którym mowa wart. 91 § 1 k.k.
Rozważając kwestię rodzaju i wysokości kary Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary, określonymi wart. 53 k.k., nadto miał na względzie wszystkie okoliczności przemawiające zarówno na korzyść oskarżonego, jak i na jego niekorzyść. Analizował zarówno elementy przedmiotowe, jak i podmiotowe czynu, aby wymiar kary spełnił poczucie społecznej sprawiedliwości kary, nadto by był adekwatny do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu oraz aby osiągnął cele zapobiegawcze i wychowawcze.
Do okoliczności niewątpliwie łagodzących zaliczyć należało fakt, iż oskarżony nie był dotychczas karany sądownie (k. 874), jest ojcem i prowadzi ustabilizowany tryb życia. Ma przy tym stałą pracę taksówkarza(...).
Natomiast do okoliczności obciążających zaliczyć należało sposób i okoliczności popełnienia przezB. P. (1)przypisanych mu czynów.K.i w krótkich odstępach czasu pomagał on bratu i jego koledze w dokonywaniu kradzieży z włamaniami do miejsc publicznych (sklepów), mieszczących się blisko centrum miasta. Wykorzystywał przy tym do tego użyczony mu samochód, którym wykonywał pracę taksówkarza. Nagannie należało ocenić także fakt, iż oskarżony ułatwiał popełnienie czynów o wysokim stopniu społecznej szkodliwości i przeciwko istotnemu społecznie dobru, jakim jest mienie. Stąd jego wina i stopień społecznej szkodliwości jego zachowania były znaczne.
W przekonaniu Sądu orzeczona wobecB. P. (1)kara jednego roku pozbawienia wolności jest więc adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości przypisanego mu zachowania, a jej dolegliwość nie przekracza stopnia jego zawinienia. Jednocześnie kara ta powinna spełnić cele w zakresie prewencji generalnej i indywidualnej, a także właściwie ukształtować świadomość prawną oskarżonego i społeczeństwa.
Jednocześnie należało dostrzec, że oskarżony nie jest człowiekiem zdemoralizowanym i nie wymaga izolacji od społeczeństwa. Dlatego Sąd na podstawieart. 69 § 1 k.k.w zw. zart. 70 § 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres 2 lat tytułem próby, oddając go jednocześnie na podstawieart. 73 § 1 k.k.w zw. zart. 72 § 1 pkt 1 k.k.pod dozór kuratora i zobowiązując oskarżonego do informowania go o przebiegu okresu próby (pkt. III wyroku).
Sąd, na podstawieart. 46 § 1 k.k., orzekł względemB. P. (1)obowiązek naprawienia szkody w części (mając na uwadze, że analogiczne obowiązki nałożono naK. P. (1)iK. S.w sprawie wyłączonej), wyrządzonej przestępstwami, poprzez zapłatę na rzecz:Zakładu (...)J.M.(...) Spółka JawnawP.- kwoty 671,52 złotych, wynikającej z czynu opisanego w punkcie 2 części wstępnej wyroku, kwoty 431,03 złotych, wynikającej z czynu opisanego w punkcie 4 części wstępnej wyroku, kwoty 1.541,50 złotych, wynikającej z czynu opisanego w punkcie 6 części wstępnej wyroku, na rzecz:(...) Sp. z o.o.wW.kwoty 1.060 złotych, wynikającej z czynu opisanego w punkcie 3 części wstępnej wyroku, na rzeczPiekarni Cukierni (...)wW.kwoty 292,88 złotych, wynikającej z czynu opisanego w punkcie 4 części wstępnej wyroku, na rzeczZakład (...) Sp. z o.o.wM.kwoty 836,96 złotych, wynikającej z czynu opisanego w pkt. 5 części wstępnej wyroku.
Ustalając wysokość szkody i doprecyzowując ją Sąd miał na uwadze zeznania świadków pracowników pokrzywdzonych sklepów oraz dowody z dokumentów z akt III K 264/15 takich jak: pismo Prezesa ZarząduZakładów (...)”M.” (k. 71), oświadczenie (k. 72), pisma księgowego zZakładów (...)(k. 75,76). Z kolei ustalając wartość skradzionego, używanego telefonumarki N. (...)miał na uwadze cenę rynkową tego telefonu (k. 879).
Na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.a contrario Sąd pozostawił dowody rzeczowe w postaci 5 sztuk płyt DVD z nagraniem z monitoringu, wskazane w wykazie dowodów rzeczowych numer 2/256/14 (DRZ 3744-3748/14) pod poz. 2 na k. 220 w aktach sprawy.
Na podstawieart. 44 § 2 k.k.w zw. zart. 195 k.k.w.orzekł zaś przepadek dowodów rzeczowych wskazanych w wykazach dowodów rzeczowych numer: 1/255/14 (DRZ 3743/14) pod poz. 1, 3, 6, 7, 11 - 13 na k. 192 oraz 2/256/14 (DRZ 3744-3748/14) pod poz. 1, 3 – 5 na k. 220 przez ich zniszczenie. Dowody te były przeznaczone do popełnienia przestępstw kradzieży z włamaniem.
Na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.P. L.kwotę 1 584 złotych plus VAT tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuB. P. (1)z urzędu. Ustalając wysokość tych kosztów Sąd miał na uwadze przepisy obowiązujące w dacie wszczęcia sprawy, tj. wniesienia aktu oskarżenia do Sądu w dniu 30 czerwca 2014r. §14 ust. 2 pkt. 1, §16, §2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych, Sąd zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych i nie wymierzył mu opłaty, biorąc pod uwagę jego sytuację majątkową i osobistą oraz to, iż orzeczony został wobec niego obowiązek naprawienia szkody.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.
SSR Iwona Hulko