Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 484/17
Data wyroku: 2018-03-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Zawadka
Słowa kluczowe: Wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji
Podstawa prawna: art. 86 § 1 kw

Warszawa, dnia 5 marca 2018 r.
Sygn. akt VI Ka 484/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Anna Zawadka
protokolant: protokolant sądowy stażysta Paulina Sobota
po rozpoznaniu dnia 5 marca 2018 r.
sprawyK. Z., córkiJ.iD.,ur. (...)wO.
obwinionej o czyn zart. 86 § 1k.w. w zw. zart. 22 Prawa o ruchu drogowym
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionej
od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie
z dnia 8 grudnia 2016 r.    sygn. akt V W 938/15
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinniaK. Z.od popełnienia zarzucanego jej czynu; kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzeczK. Z.kwotę 1440 zł (tysiąc czterysta czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w obu instancjach.
VI Ka 484/17

UZASADNIENIE
K. Z.została obwiniona o to, że w dniu 10 września 2015 roku o godz. 9:35 w miejscowościM.naul. (...)spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując samochodem m-kiB.onr rej. (...), nie zachowała szczególnej ostrożności podczas zmiany pasa ruchu i nie ustąpiła pierwszeństwa przejazdu pojazdowi markiO. (...)onr rej. (...)jadącemu po pasie ruchu na który zamierzała wjechać, w wyniku czego doprowadziła do zderzenia z nim,
tj. o wykroczenie zart. 86 § 1k.w. w zw. zart. 22 Prawa o ruchu drogowym
Sąd Rejonowy w Wołominie wyrokiem z dnia 8 grudnia 2016 roku w sprawie V W 938/15
I obwinionąK. Z.uznał za winną popełnienia zarzucanego jej czynu i za to na podstawie art. 86 § 1 k.w. skazał ją na grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych;
II na postawieart. 118 § 1 k.p.s.w.,art. 21 pkt. 2, art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnychzasądził od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 150 zł (sto pięćdziesiąt) tytułem kosztów postępowania w tym 50 zł (pięćdziesiąt) tytułem opłaty.
Powyższy wyrok zaskarżył w całości na korzyść obwinionej jej obrońca zarzucając wyrokowi:

1
Obrazę przepisów postępowania, tj:

a
Art. 4 kpkiart. 7 kpkw zw. zart. 8 kpwiart. 410 kpkw zw. zart. 82 kpw, polegającą na oparciu treści wyroku na selektywnie wybranym materiale dowodowym, a pominięciu, bez należytego i przekonywającego uzasadnienia dowodu w postaci wyjaśnień obwinionej wskazujących na niepopełnienie zarzucanego jej czynu. A nadto dowolną, sprzeczną z zasadami prawidłowego rozumowania i nie opartą na wiedzy i doświadczeniu życiowym ocenę przestawionych wyżej dowodów. Ponadto polegające na naruszeniu zasad obiektywizmu w wyniku uwzględnienia jedynie okoliczności przemawiających na niekorzyść obwinionej z pominięciem okoliczności świadczących o braku winy po jej stronie poprzez przyjęcie żeK. Z.spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, którego wyrazem było uderzenie samochodu prowadzonego przez obwinioną w samochód prowadzony przezP. F.pomimo że pozostaje to w sprzeczności z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, wyjaśnieniami obwinionej oraz umiejscowieniem uszkodzeń obu pojazdów;

b
Art. 193 kpkw zw. zart. 42 § 1 kpwpoprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego ds. motoryzacji i techniki samochodowej z uwagi , iż dowód jest nieprzydatny do stwierdzenia danej okoliczności i wniosek dowodowy w sposób oczywisty zmierza do przedłużenia postępowania podczas gdy stwierdzenie okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy wymagało wiadomości specjalnych;

c
Art. 177 § 1 kpkw zw. zart. 41 kpwpoprzez odstąpienie bez uzasadnionej przyczyny od przesłuchania w charakterze świadkaD. S.podczas gdy była ona jedynym poza obwinioną i poszkodowanym świadkiem zdarzenia.

2
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mogący mieć wpływ na treść orzeczenia, a polegający na przyjęciu przez Sąd Rejonowy mylnego poglądu, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na uznanie w sposób nie budzący wątpliwości, że obwiniona swoim działaniem wypełniła znamiona strony podmiotowej zarzucanego jej czynu, co legło u podstaw uznania ją winną i wymierzeniu kary grzywny w wysokości 500 zł podczas gdy prawidłowa i wnikliwa ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku przeciwnego.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty obrońca obwinionej wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie obwinionej od popełnienia zarzucanego jej czynu ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wołominie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy obwinionej jest zasadna, dlatego wniosek o zamianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obwinionej zasługiwał na uwzględnienie.
Trafnie bowiem wywiódł i dowiódł apelujący, iż Sąd Rejonowy dokonał dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów przez co poczynił w niniejszej sprawie błędne ustalenia faktyczne skutkujące przyjęciem, iż zachowanie obwinionejK. Z.wyczerpało znamiona wykroczenia określonego w art. 86 § 1 k.w.
Sąd Odwoławczy podziela stanowisko skarżącego po pierwsze w kwestii obrazy przepisów postepowania tj.art 193 kpkw zw. zart. 42 § 1 kpwpoprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego ds. motoryzacji i techniki samochodowej z uwagi, iż dowód jest nieprzydatny do stwierdzenia danej okoliczności i wniosek dowodowy w sposób oczywisty zmierza do przedłużenia postępowania, podczas gdy stwierdzenie okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy wymagało wiadomości specjalnych.
Sąd Okręgowy na podstawieart. 106a k.p.s.w. dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego celem przeprowadzenia rekonstrukcji zdarzenia drogowego i ustalenia na podstawie akt sprawy oraz akt szkody czy obwinionaK. Z.w trakcie wykonywania manewru zmiany pasa ruchu zastosowała właściwą technikę i taktykę jazdy oraz udzielenia odpowiedzi na pytanie, który z uczestników kolizji drogowej przyczynił się do jej spowodowania.
Biegły wnikliwie zapoznał się z aktami sprawy, zawierającymi m. in. szkic sytuacyjny, jak również z dokumentacją zdjęciową wykonaną na potrzeby postępowań szkodowych oraz dokonał weryfikacji miejsca zdarzenia na podstawie wydruku ze strony internetowej(...)W swojej opinii z dnia 21 stycznia 2018r. biegły wykorzystując komputerowy program do symulacji ruchu i zderzeń pojazdów(...), przeprowadził analizę czasowo -ruchowo-przestrzenną przebiegu zdarzenia i stwierdził, iż obwinionaK. Z.podejmowała decyzję o wykonaniu manewru skrętu w lewo oraz rozpoczynała ten manewr w sytuacji gdy lewy pas ruchu był wolny, a jadący za nią samochódO. (...)znajdował się na prawym pasie ruchu. Wskazuje to na prawidłowe rozpoznanie sytuacji drogowej przez obwinioną i wykonanie dozwolonego w tej sytuacji manewru zmiany pasa ruchu na lewy. Kierujący samochodemO. (...)P. F.poruszając się z prędkością większą od dopuszczalnej, praktycznie równocześnie z samochodemB.rozpoczął manewr zmiany pasa ruchu. W sytuacji możliwego zauważenia manewru realizowanego przez samochódB.kierujący samochodemO.był zobowiązany przerwać manewr zmiany pasa ruchu i zmniejszyć prędkość swego pojazdu. W ocenie biegłego, sprawcą przedmiotowej kolizji należy uznać kierującego samochodemO. (...), który kontynuował manewr zmiany pasa ruchu i równocześnie manewr wyprzedzania samochoduB., w sytuacji gdy na tor ruchu jego pojazdu wjeżdżał skręcający w lewo samochódB., realizujący równocześnie ten sam manewr zmiany pasa ruchu (k. 187-195).
Sąd Okręgowy podzielił wniosek biegłego w całości. Opinia jest bowiem pełna, gdyż odpowiada na pytanie postawione w treści postanowienia o powołaniu biegłego oraz jasna, gdyż zawiera sformułowania zrozumiałe i logiczne. Ustalenia, które Sąd Okręgowy poczynił w postępowaniu odwoławczym musiały skutkować zmianą zaskarżonego rozstrzygnięcia poprzez uniewinnienie obwinionejK. Z.od zarzucanego jej czynu.
Należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie istnieją dwie wersje zdarzenia tj. wersja obwinionej i wersja pokrzywdzonego. Zeznania jedynego świadka zdarzeniaD. S.- matki obwinionej- wspierają wersję wydarzeń przedstawioną przez obwinioną, wskazując na pokrzywdzonego jako sprawcę tej kolizji drogowej.
Sąd Okręgowy posiłkując się nie budzącą wątpliwości opinią biegłego d/s ruchu drogowegoT. D., dał wiarę wersji podanej przez obwinionąK. Z.kierującą samochodemB.. Dlatego też Sąd Odwoławczy doszedł do wniosku, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia winy obwinionej w zakresie zarzucanego we wniosku o ukaranie czynu. Konsekwencją powyższego było uniewinnienie obwinionej od popełnienia zarzucanego jej czynu.
Wydanie orzeczenia uniewinniającegoK. Z.implikuje konieczność obciążenia Skarbu Państwa kosztami postępowania w sprawie, zgodnie z dyspozycjąart. 118 § 2 k.p.s.w., w tym także kosztami zastępstwa adwokackiego poniesionymi przez obwinioną.
O zwrocie wydatków poniesionych przez obwinioną w związku z ustanowieniem obrońcy w obu instancjach orzeczono w oparciu o treść § 11 ust. 2 pkt 2 i 4 oraz § 17 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015r. poz. 1800).