Sąd Okręgowy w Warszawie
XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumenta
Sygnatura akt: XVII AmE 217/18
Data wyroku: 2018-11-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Stasińska
Słowa kluczowe: Kary pieniężne URE
Podstawa prawna: art. 168 pkt 11 i art. 170 ust. 4 pkt 1 oraz art. 169 ust.1 pkt 1 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 7 ustawy z d. 20.02.2015 r. o odnawialnych źródłach energii oraz art. 104 kpc w zw.  z art. 30 ust. 1 ustawy z d. 10.04.1997 r. - prawo energetyczne.

Sygn. Akt XVII AmE 217/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 listopada 2018 roku
Sąd Okręgowy w Warszawie XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów
w składzie:
Przewodniczący:SSR (del.) Jolanta Stasińska
Protokolant: protokolant sądowyAleksandra Marczak
po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2018 roku w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwaM. Ż.
przeciwkoPrezesowi Urzędu Regulacji Energetyki
o wymierzenie kary pieniężnej
na skutek odwołaniaM. Ż.od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 28 lutego 2018 roku, Nr(...)

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że w miejsce kary pieniężnej w kwocie 10.000,00 zł (dziesięć tysięcy złotych) nakłada naM. Ż.karę pieniężną w wysokości 1.000,00 zł (jeden tysiąc złotych),

2
oddala odwołanie w pozostałej części,

3
zasądza odM. Ż.na rzecz Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki kwotę 720,00 zł (siedemset dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

SSR (del.) Jolanta Stasińska
Sygn. akt XVII AmE 217/18

UZASADNIENIE
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki decyzją z dnia 28 lutego 2018 r., Nr(...)na podstawie art. 168 pkt 11 i art. 170 ust. 4 pkt 1 oraz art. 169 ust 1 pkt 1 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2017 r., poz. 1148 ze zm.) oraz na podstawieart. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego(Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.), w zw. zart. 30 ust 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne(Dz.U. z 2017 r., poz. 220 ze zm.), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej Przedsiębiorcy -M. Ż., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwąM. Ż.(...)z siedzibą wW.orzekł,
1. że Przedsiębiorca -M. Ż., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwąM. Ż.(...)z siedzibą wW.,ul. (...),(...)-(...) W., posiadający nr NIP:(...)- naruszył art. 9 ust. 1 pkt 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii, w ten sposób, iż nie przedłożył Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki w terminie 30 dni od zakończenia czwartego kwartału 2016 r. sprawozdania kwartalnego, zawierającego informacje wymienione w art. 9 ust 1 pkt 5 ustawy o odnawialnych źródłach energii - za czwarty kwartał 2016 r.;
2. za działanie opisane w pkt 1 wymierzył Przedsiębiorcy -M. Ż., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwąM. Ż.(...)z siedzibą wW.,ul. (...),(...)-(...) W., posiadającemu nr NIP:(...), karę pieniężną w wysokości 10.000,00 złotych.
Od powyższej decyzji odwołanie złożyłM. Ż., zaskarżając ją w całości i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, lub z ostrożności procesowej o zmianę decyzji w ten sposób, że na podstawie art. 174 ust. 2 organ odstąpi od wymierzenia kary oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Odwołujący zarzucił zaskarżonej decyzji:
1) naruszenie art. 174 ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii poprzez jego nie zastosowanie w sprawie i błędne przyjęcie, że zakres naruszenia nie jest znikomy oraz, że podmiot obowiązany zrealizował ciążący na nim obowiązek dopiero po powzięciu przez Prezesa URE wiadomości o braku złożenia sprawozdania,
2) naruszenie art. 168 ustawy o odnawialnych źródłach energii poprzez błędne przyjęcie, że przedsiębiorca podlegał obowiązkowi sprawozdawczemu,
3) naruszenieart. 7 art. 75 kpa77§1 i art. 80 kpapolegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego, niedokonaniu wnikliwej oceny przedstawionych przez stronę dokumentów, uznaniu, iż przedstawione w toku postępowania dokumenty nie czynią zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 9 ust. 1 pkt. 5 i 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i nielogicznej ocenie zebranego materiału dowodowego.
Skarżący podniósł, że zaprzestał naruszenia niezwłocznie po otrzymaniu faktury od operatora, uzupełnił sprawozdanie. Jego zdaniem istniały podstawy do odstąpienia od nałożenia kary. Zakres naruszenia w jego ocenie jest znikomy i w żaden sposób przez skarżącego niezawiniony.
W odpowiedzi na odwołanie pozwany Prezes URE wniósł o:
1. oddalenie odwołania,
2. zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Pozwany wskazał w uzasadnieniu odpowiedzi na odwołanie, że powód nie zakwestionował ustaleń faktycznych, które były podstawą do wydania zaskarżonej decyzji. Ze względu na zmianę przepisu ustawy o(...)określającej wysokość kary pieniężnej, w razie uznania przez Sąd konieczności obniżenia wysokości kary do obecnie obowiązującej wniósł o nieobciążanie Prezesa URE kosztami postępowania.
Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił następujący stan faktyczny:
Powód -M. Ż.prowadzi działalność gospodarczą w podfirmą (...)z siedzibą wW.. Z dniem 7 maja 2015 r. powód uzyskał wpis nr(...)do rejestru wytwórców energii w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z małej instalacji odnawialnego źródła energii. /k. 4 akt adm./
10 listopada 2017 r. Prezes URE wykreślił powoda z rejestru wytwórców małej instalacji. /k. 52 akt adm./
Powód do dnia 30 stycznia 2017 r. był wpisany przez Prezesa URE do rejestru wytwórców energii w małej instalacji, tj. rejestru, o którym mowa w art. 7 ustawy o(...). /okoliczność bezsporna/
Termin do złożenia ww. sprawozdania o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 7 ustawy o(...), upłynął 30 stycznia 2017 r., a sprawozdanie za IV kwartał 2016 r. powód przesłał mailowo dopiero w dniu 14 kwietnia 2017 r., zaś w prawidłowej, pisemnej formie - w dniu 14 czerwca 2017 r. /k. 13, k. 15-18 akt adm./
Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o dowody z dokumentów zgromadzonych w postępowaniu administracyjnym i sądowym, które nie były przez żadną ze stron niniejszego postępowania kwestionowane.
Postanowieniem z dnia 27 listopada 2018 roku Sąd pominął dowód z przesłuchania stron na okoliczność braku winy, faktycznej niemożliwości uczynienia zadość przepisom w zakresie sprawozdawczości, informowania pozwanego o zaistniałej sytuacji, z uwagi na cofnięcie powyższego wniosku przez stronę powodową na rozprawie w dniu 27 listopada 2018 roku.
Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje:
Bezsporna była w niniejszej sprawie okoliczność, że powód naruszył art. 9 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii w ten sposób, że nie przedłożył Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki w terminie 30 dni od zakończenia IV (czwartego) kwartału 2016 r. sprawozdania kwartalnego, zawierającego informacje wymienione w art. 9 ust. 1 pkt 5 ustawy o odnawialnych źródłach energii – za IV (czwarty) kwartał 2016 r. – pkt 1 decyzji. Wskazać przy tym należy, iż odpowiedzialność podmiotu za popełnienie deliktu administracyjnego ma charakter obiektywny, tj. niezależny od winy. Z tego względu przyjąć należało, iż realizacja zobowiązań wynikających z umowy sprzedaży energii elektrycznej zawartej pomiędzy powodem a operatorem (k. 10 akt adm.) nie może skutkować zwolnieniem powoda z obowiązku dochowania terminu na złożenie przedmiotowego sprawozdania.
Zgodnie z treścią art. 168 pkt 11 uoze, karze pieniężnej podlega ten, kto nie przedkłada w terminie Prezesowi URE sprawozdania, o którym mowa wart. 9 ust. 1 pkt 7uoze, lub podaje w tym sprawozdaniu nieprawdziwe informacje. Zdaniem powoda, w niniejszej sprawie zachodziły jednak przesłanki do odstąpienia od wymierzenia kary względem powoda.
Zgodnie z treścią art.174ust. 2 uoze, organy, o których mowa w art. 169 ust. 1, mogą odstąpić od wymierzenia kary, jeżeli zakres naruszeń jest znikomy, a podmiot zaprzestał naruszania prawa lub zrealizował obowiązek, zanim organy, o których mowa w art. 169 ust. 1, powzięły o tym wiadomość.
Istotnie, w treści powołanego przepisu została przewidziana przedmiotowa instytucja. Z treści powołanego przepisu wynika jednak w szczególności, iż pozwany miał jedynie „możliwość” zastosowania tej instytucji, nie zaś obowiązek, co wpływa na fakultatywny, a nie obligatoryjny charakter tej instytucji. W przypadku zatem nawet łącznego wystąpienia przesłanek wymienionych wyżej, wskazany organ może, ale nie musi skorzystać z tej kompetencji.
Bezsporna była zaś okoliczność, że powód nie spełnił przesłanki w postaci zrealizowania obowiązku, zanim organy, o których mowa w art. 169 ust. 1, powzięły o tym wiadomość.
Z treści zawiadomienia z dnia 20 marca 2017 roku (k. 5 akt adm.) wprost wynika, iż Prezes URE zawiadomił powoda niniejszym pismem o wszczęciu postępowania, wobec powzięcia przez Prezesa URE wiedzy o niedopełnieniu przez powoda przedmiotowego obowiązku. Zawiadomienie to zostało odebrane przez powoda w dniu 27 marca 2017 r. który, dopełnił obowiązku sprawozdawczego dopiero składając je przy piśmie oznaczonym datą 10 kwietnia 2017 roku, które wpłynęło do urzędu w dniu 14 czerwca 2017 roku. Tym samym nie została spełniona przesłanka wymieniona w art. 174 ust. 2 uoze, co przesądza o niedopuszczalności zastosowania względem powoda instytucji odstąpienia od wymierzenia kary.
W świetle powyższego Prezes URE, prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy i zastosował art.168 pkt.11 uoze. Wskazać przy tym należy, że nałożenie kary we wskazanej przez ustawodawcę wysokości za uchybienie wskazane w tym przepisie ma charakter obligatoryjny, zatem pozwany zobowiązany był nałożyć na Powoda karę w kwocie 10.000 zł.
W niniejszej sprawie, w odniesieniu do wysokości kary należało jednak, zgodnie z treściąart. 316 § 1 k.p.c., wziąć pod uwagę fakt, iż w dniu 14 lipca 2018 r. weszły w życie przepisy ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2018, poz. 1276). Według treści art. 1 pkt 59a ustawy o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw ustawodawca doszło do zmiany treści art. 170 ust. 4 pkt 2 uoze. Od dnia 14 lipca 2018 roku, w myśl art. 170 ust. 4 pkt 2 uoze kara pieniężna z tytułu naruszenia, o którym mowa wart. 168 pkt 11uoze wynosi 1 000 zł., a nie jak uprzednio 10 000 zł. Zgodnie zatem z treściąart. 316 § 1 k.p.c., Sąd wydając wyrok, wziął za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy, tj. zarówno stan faktyczny, ustalony w niniejszej sprawie jak i stan prawny. Wobec powyższego, wysokość wymierzonej kary podlegała obniżeniu ze względu na nowelizację przepisu art. 170 ust. 4 pkt. 2 uoze, zwłaszcza, że wskazana nowelizacja nie zawierała odpowiedniego przepisu intertemporalnego.
Z powyższych względów, Sąd przyjął za uzasadnione zastosowanie a przepisu ustawy względniejszego dla sprawcy w dacie orzekania, zwłaszcza, iż rozwiązanie takie jest zgodne z zaleceniami Rekomendacji Nr 91(1) Komitetu Ministrów dla Państw Członkowskich w sprawie kar administracyjnych, w zakresie stosowania sankcji mniej uciążliwej obowiązującej w czasie od daty zdarzenia do zastosowania sankcji.
W związku z tym, na podstawie art. 47953§ 2 Sąd zmienił zaskarżoną decyzję w zakresie wysokości nałożonej kary pieniężnej obniżając ją do kwoty 1000 zł.
Odwołanie w pozostałej części, zgodnie z treściąart. 47953§ 1 k.p.c.podlegało oddaleniu jako bezzasadne.
Mając na uwadze, iż nałożenie na powoda kary było uzasadnione, a zmiana decyzji co do wysokości kary wynikała jedynie ze zmiany treści przepisu prawa i z tego względu odwołanie w pozostałej części podlegało oddaleniu jako niezasadne, za stronę przegrywającą niniejszy proces należało uznać stronę powodową. Z tego względu, zgodnie z treściąart. 100 k.p.c., na powoda nałożono obowiązek zwrotu wszystkich kosztów na rzecz strony pozwanej. Na koszty procesu po stronie pozwanej złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika procesowego w wysokości 720 zł, zgodnie z treścią § 14 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz.1804 ze zm.).
SSR (del.) Jolanta Stasińska