Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi
III Wydział Cywilny
Sygnatura akt: III C 298/18
Data wyroku: 2018-06-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Dagmara Kowalczyk-Wrzodak
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 805 § 1 k. c.

Sygn. akt III C 298/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 czerwca 2018 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi, Wydział III Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: S.S.R. Dagmara Kowalczyk - Wrzodak
Protokolant: st. sekr. sąd. Michał Zimnowodzki
po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2018 roku w Łodzi
na rozprawie
sprawy z powództwaM. Z.
przeciwko(...) Spółce AkcyjnejwW.
o zapłatę

1
zasądza od(...) Spółki AkcyjnejwW.na rzeczM. Z.kwotę 11.800,00 (jedenaście tysięcy osiemset) złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 1 grudnia 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty;

2
zasądza od(...) Spółki AkcyjnejwW.na rzeczM. Z.kwotę 4.207,00 (cztery tysiące dwieście siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIEW pozwie z dnia 11 kwietnia 2018 r., skierowanym przeciwko(...) Spółce AkcyjnejwW., powódM. Z.wniósł o zasądzenie od pozwanego kwoty 11.800,00 zł tytułem wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 1 grudnia 2015 r., do dnia zapłaty oraz kosztów procesu wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu powód podniósł, iż dochodzona kwota stanowi dalszą część odszkodowania z tytułu zwrotu kosztów holowania pojazdu powoda zW.do Polski w związku z uszkodzeniami pojazdu z dnia 30 października 2015 r. Odpowiedzialność strony pozwanej wynika z zawartej przez pozwaną z powodem umowy ubezpieczenia AC(pozew – k. 3-4).
W odpowiedzi na pozew z dnia 11 maja 2018 r., strona pozwana nie uznała powództwa, i wniosła o odrzucenie pozwu w oparciu o zarzut powagi rzeczy osądzonej, ewentualnie o oddalenie powództwa w całości. Nadto pozwana wniosła o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Pozwana wnosząc o odrzucenie pozwu, ewentualnie jego oddalenie podniosła, iż nie kwestionuje faktu zdarzenia drogowego z dnia 30.10.2015r., w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd markiM.nr rej,(...), ani okoliczność posiadania przez pozwanego umowy AC nrpolisy (...). Wskazała, jednak, że powód miał możliwość rozszerzenia powództwa by dochodzić pozostałej części odszkodowania z tytułu zwrotu kosztów holowania pojazdu we wcześniejszym postępowaniu sądowym toczącym się między stronami o sygn. akt III C 4/17, czego powód nie uczynił. Pozwany podniósł również, że zgodnie z owu, ubezpieczenie AC może obejmować zwrot udokumentowanych kosztów holowania pojazdu z miejsca zajścia wypadku ubezpieczeniowego ponad limit określony w par.11 ust.2 OWU AC (jest to limit 10 % sumy ubezpieczenia), jeśli taka dodatkowa opcja została wykupiona. Z polisy, którą wykupił powód nie wynika, aby taka opcja miała w sprawie zastosowanie (odpowiedź na pozew – k. 26-27).
Pismem procesowym z dnia 25 maja 2018 r., powód oświadczył, iż nie miał wykupionej opcji „auto hol” w zakresie ubezpieczenia AC, jednak koszty holowania nie przekroczyły 10 % sumy ubezpieczenia, a nadto uzgodnił holowanie auta do kraju z pozwanym.
Nadto powód podniósł, iż § 11 ust. 2 owu AC, które uzależniają zwrot kosztów holowania uszkodzonego pojazdu zza granicy od uprzedniej zgody ubezpieczenia oraz ograniczają odszkodowanie z tego tytułu do 10 % sumy ubezpieczenia są sprzeczne z regułami współdziałania ubezpieczającego z ubezpieczycielem w przypadku zajścia wypadku ubezpieczeniowego. W konsekwencji, takie postanowienia muszą być uznane za nieważne(pismo procesowe – k. 62-62odw).
Postanowieniem z dnia 22 maja 2018 r. Sąd odmówił odrzucenia pozwu(postanowienie – k. 58).
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 30 października 2015 r. powódM. Z., kierując pojazdem markiM.nr rej. (...), będącym jego własnością, po rozładunku przewożonego towaru wP.S.G.weW., nad ranem uderzył pojazdem w przegrodę znajdującą się na drodze w związku z pracami drogowymi, a następnie uderzył w bariery ochronne na drodze.
W dacie zdarzenia pojazd objęty był umową ubezpieczenia(...)Casco, potwierdzonąpolisą nr (...), obejmująca okres od 7 grudnia 2014 r. do 6 grudnia 2015 r., zawartą przez powoda z(...) Spółką AkcyjnąwW.(bezsporne; polisa, k. 9).
W wyniku zdarzenia uszkodzeniu uległ przód pojazdu. Stan pojazdu po zdarzeniu, z uwagi na zakres i rodzaj uszkodzeń nie pozwalał na jego wykorzystanie na drogach publicznych. Uszkodzeniu uległy m in. reflektory przednie oraz kierunkowskazy. Naprawa reflektorów wiązałaby się z naprawą przodu pojazdu w dużym zakresie. Reflektor jest bowiem umocowany przez inne części, które również uległy uszkodzeniu.
(opinia ustna biegłego z zakresu mechaniki pojazdowej prof. dr h. inż.A. S.e-protokół z dnia 22 maja 2018 r., protokół skrócony 00:09:55 – 00:14:14)
Po zdarzeniu, powód uznał, iż pojazd nie nadaje się do dalszej jazdy z uwagi na uszkodzenia przodu auta oraz wycieki z auta. Usunął pojazd na pobliskie pobocze i próbował uzyskać kontakt telefoniczny z infolinią ubezpieczyciela –(...) Spółki AkcyjnejwW., celem ustalenia dalszych działań. Po kilkunastu próbach powód uzyskał połączenie i został poinformowany, że jeśli stan auta nie pozwala na kontynuowanie jazdy, powód może holować pojazd do Polski.
Powód na podstawie swojego doświadczenia wynikającego z prowadzonej działalności gospodarczej podjął decyzję o holowaniu auta do Polski, na trasie wynoszącej ok. 1600 km, uznając, że ze względu na wysokie ceny naprawy pojazdu weW., naprawa winna być przeprowadzona w Polsce, jako znacznie tańsza.
Pojazd na zlecenie powoda, został przyholowany zW.do Polski przezfirmę (...). W związku z wykonana usługą holownicząP. K.wystawił powodowi fakturę z dnia 10 listopada 2015 r. nr 8/11/2015/T na kwotę 14.760,00 zł brutto, obejmująca kwotę 12.00,00 zł tytułem wynagrodzenia netto i 2.760 zł tytułem 23 % vat). Powód dokonał zapłaty kwoty wskazanej w fakturze(zeznania powoda – e-protokół rozprawy z dnia 15 czerwca 2018r., protokół skrócony k.64-65, 00:02:06 – 00:11:36; pismoP. K.z dnia 24 maja 2016 - k.7; faktura – k. 8).
W dniu 11 listopada 2015 r. powód dostarczył stronie pozwanej fakturę vat z 10 listopada 2015 r. dotyczącą usługi holowniczej, wnosząc o zwrot kosztów holowania, w oparciu o zawartą umowę ubezpieczenia AC(faktura, informacja mailowa z 12/11/2015 w aktach szkodowych – płyta CD, k. 28).
Pozwany odmówił wypłaty odszkodowania(bezsporne).Uprzednio toczyło się między stronami postępowanie sądowe z powództwaM. Z.przed tutejszym Sądem za sygn. akt III C 4/17. W sprawie tej pozwem z dnia 29 grudnia 2016 r.M. Z.wystąpił przeciwko(...) S.A.wW.o zasądzenie kwoty 11.000 zł z odsetkami, tytułem części odszkodowania za koszty naprawy pojazdu markiM.nr rej. (...), w związku ze zdarzeniem z dnia 30 października 2015 r., którego dotyczy również niniejsza sprawa.
Pismem procesowym z dnia 11 stycznia 2018 r. powód w toku sprawy III C 4/17 rozszerzył powództwo do kwoty 45.500 zł, żądając w tym kwoty 46.300 zł tytułem częściowego odszkodowania z tytułu kosztów naprawy pojazdu i kwoty 200 zł tytułem częściowego zwrotu kosztów holowania pojazdu w związku ze szkodą z dnia 30.10.2015 r.(pismo – k. 91-92 załączonych akt III C 4/17).
W dniu 1 lutego 2018 r., Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w sprawieo sygn. akt III C 4/17 wydał wyrok, którym uwzględnił powództwo w całości(wyrok – k. 130 załączonych akt III C 4/17).

Sąd Rejonowy zważył co następuje:
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż bezzasadny okazał się podniesiony przez pozwaną zarzut powagi rzeczy osądzonej. W toku prawomocnie zakończonego postępowania, toczącego się przed tutejszym Sądem za sygn. akt III C 4/17, w piśmie rozszerzającym powództwo powód wyraźnie oświadczył, iż kwoty 200 zł dochodzi tytułem jedynie część należnego powodowi odszkodowania z tytułu kosztów holowania pojazdu. Tym samym brak było przeszkód formalnych do dochodzenia przez powoda w toku niniejszego postępowania sądowego dalszej części należnego roszczenia, a w sprawie nie zaistniała negatywna przesłanka procesowa, o której mowa w przepisieart. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.
Powództwo jako zasadne podlegało uwzględnieniu w całości.
Zgodnie z dyspozycjąart. 805 § 1 k.c.przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Świadczenie zakładu ubezpieczeń przy ubezpieczeniu majątkowym polega na zapłacie określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku (art. 805 § 2 pkt. 1 k.c.).
Integralną częścią zawartej umowy ubezpieczenia są ogólne warunki ubezpieczenia.
W niniejszej sprawie zdarzenie polegające na uszkodzeniu pojazdu i w efekcie koniczności jego holowania z obszaruW.do Polski było objęte zakresem ochrony ubezpieczeniowej w ramach zawartej umowy ubezpieczenia autocasco.
Aktualnie wobec prawomocności wyroku tutejszego Sądu z dnia 1 lutego 2018 r. należy uznać, iż zasada odpowiedzialności pozwanego za szkodę związaną z kosztami holowania pojazdu powoda zW.do Polski, w związku ze zdarzeniem z dnia 30 października 2015 r. została przesądzona i jest wiążąca, co wynika z mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia, wyrażonej wart. 365 § 1 k.p.c.
Jak wskazał Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 29 marca 1994 r. sygn. akt III CZP 29/94, w procesie o dalszą – ponad prawomocnie uwzględnioną – część świadczenia z tego samego stosunku prawnego, sąd nie może w niezmienionych okolicznościach orzec odmiennie o zasadzie odpowiedzialności pozwanego (podobnie wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 2003 r., sygn. akt I CKN 263/01; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 października 2013 r. sygn. akt IV CSK; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 2014 r., sygn.. akt V CSK 203/13).
Wobec powyższego jedynie dla porządku można wyjaśnić, iż chybiony jest zarzut pozwanego, iż okoliczność, że zawarta przez strony umowa nie obejmowała rozszerzenia odpowiedzialności pozwanego zgodnie z § 9 ust. 2 pkt 2 lit. a, determinuje bezzasadność powództwa. Odpowiedzialność ubezpieczyciela wynika bowiem z § 19 ust. 5 w zw. z § 11 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 owu. Pojazd powoda uległ uszkodzeniu poza granicami Polski. Stan pojazdu jak wynika z opinii biegłego uniemożliwił kontynuowanie jazdy. Równocześnie powód o zaistałym wypadku powiadomił ubezpieczyciela i uzgodnił z ubezpieczycielem holowanie pojazdu do Polski, co wynika jasno z zeznań powoda. Tymczasem pozwany nie zgłosił żadnych dowodów, z których wynikałyby okoliczności przeciwne. Równocześnie kwota dochodzonego odszkodowania, łącznie z kwotą już zasądzoną w postępowaniu o sygn. akt III C 4/17 nie przekracza 10 % sumy ubezpieczenia określonej w polisie na 128.455,28 zł netto.
Wysokość dochodzonego roszczenia nie była między stronami sporna, równocześnie wynika ona wprost z faktury z 10 listopada 2015 r. nr 8/11/2015/T i jest kwotą netto. Pozwany nie przedstawił żadnych dowodów z których wynikałoby, że kwota powyższa jest zawyżona.
W konsekwencji Sąd uwzględnił powództwo w całości i zasądził na rzecz powoda dochodzoną kwotę 11.800,00 zł.
O odsetkach ustawowych za opóźnienie Sąd orzekł na 481§ 1 i 2 k.c.iart. 817 § 1 k.c., zasądzając odsetki zgodnie z żądaniem pozwu, to jest od dnia 1 grudnia 2015 r. do dnia zapłaty. Powód zgłosił ubezpieczycielowi szkodę już w dniu zdarzenia, a w dniu 11 listopada 2015 r. złożył fakturę dotyczącą usługi holowniczej, żądając wypłaty odszkodowania. Tym samym żądanie odsetek od dnia 1 grudnia 2015 r. jest w pełni uzasadnione.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w zw. zart. 99 k.p.c., stosując zasadę odpowiedzialności za wynik procesu, albowiem powód wygrał sprawę w całości. Powód poniósł koszty procesu w kwocie 4.207,00 zł na którą złożyło się: 590 zł tytułem opłaty od pozwu, 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i 3.600,00 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika w osobie radcy prawnego (§ 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych opłaty za czynności radców prawnych (t. jedn. – Dz.U. z 2018 r., poz. 265). W konsekwencji Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 4.207,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.