Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V K 671/17
Data wyroku: 2018-01-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Pałczak

sygn. akt V K 671/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 stycznia 2018 r.
Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie V Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSR Piotr Pałczak
Protokolant Szymon Pawłowski
w obecności prokuratora Magdaleny Kamienieckiej
po rozpoznaniu w dniu 11.01.2018 r.
sprawy
P. S.,
ur. 22 grudnia1975 r. wS.
s.K.iS. z d. D.
oskarżonego o to, że:
w dniu 29 marca 2017 r wS., będąc uprzednio skazanym za przestępstwo podobne na podstawie wyroku Sadu Rejonowego w Szczecinie sygn. akt IV K 769/11, po odbyciu co najmniej 6-miesięcy pozbawienia wolności przed upływem 5 lat od odbycia tej kary, groźbą bezprawną pozbawienia życia zmuszał funkcjonariuszy Straży Miejskiej, mł. insp.P. Ł.oraz specjalistęD. Ł.do zaniechania prawnych czynności służbowych oraz w tym samym miejscu i czasie znieważył w/w funkcjonariuszy słowami powszechnie uznanymi za obelżywe podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych,
to jest o czyn zart. 224 § 2 kkw zbiegu zart. 226 § 1 kkw związku zart. 11 § 2 kkw związku zart. 64 § 1 kk

I
P. S.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za przestępstwo to na podstawieart. 224 § 2 kkw związku zart. 11 § 3 kkw związku zart. 64 § 1 kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku i 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
Na podstawieart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w tym opłatę w kwocie 300 (trzystu) złotych.

VK 671/17

UZASADNIENIE
W dniu 29 marca 2017 roku funkcjonariusze Straży MiejskiejD. Ł.iP. Ł.pełniąc swoje obowiązki wykonywali czynności patrolowe na terenie miastaS.. Około godziny 18.00 naulicy (...)zauważyli oskarżonegoP. S.stojącego w towarzystwie dwóch innych mężczyzn. Oskarżony pił piwo z butelki wobec czego strażnicy podjęli wobec niego interwencje. Podczas niej oskarżony zachowywał się agresywnie. Odmówił okazania dokumentu tożsamości i wymachiwał rękoma. Pod adresem strażników wykrzykiwał wulgarne i obraźliwe słowa. Stosując chwyty obezwładniające strażnicy umieścili oskarżonego w radiowozie. Strażnicy zawieźli oskarżonego najpierw do Komisariatu PolicjiS.-N., a następnie do Miejskiej Izby Wytrzeźwień. Podczas transportu do Komisariatu PolicjiS.-N.oskarżony zachowywał się agresywnie i kopał w płytę oddzielającą kabinę kierowcy od pasażera, pluł na tą płytę oraz uderzył w nią głową w wyniku czego doznał obrażeń w postaci otarć na wardze i podbródku. W Miejskiej Izbie Wytrzeźwień ustalono, iż oskarżony znajduje się pod wpływem alkoholu o stężeniu 0,86 mg/l. Podczas transportowania go jak również podczas pobytu w Miejskiej Izbie Wytrzeźwień oskarżony wypowiadał wulgarne i obraźliwe słowa pod adresem strażników jak również groził im oraz ich rodzinom w sposób wulgarny pozbawieniem życia. (Cytaty użytych przez oskarżonego zniewag i gróźb znajdują się na kartach 4, 8v akt sprawy).
Dowód: - zeznania świadkaD. Ł.k.3-5, 98-99
- zeznania świadkaP. Ł.k.8-9, 99
- zeznania świadkaI. W.k. 57-59, 100
- protokół doprowadzenia celem wytrzeźwienia k.2
- karta ewidencyjna pobytu w(...)k.42-46
- fotografie uszkodzonej płyty k.71-74
OskarżonyP. S.był w przeszłości trzykrotnie karany za czyny zart. 226 §1 kk,art. 222 §1 kk,art. 224 §2 kkiart. 190 §1 kk. Między innymi wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 12 stycznia 2012 roku w sprawie IVK 769/11 została oskarżonemu wymierzona kara 8 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art.art. 222 §1 kkw zbiegu zart. 224 §2 kkw zbieguart. 226 §1 kk, którą to karę odbywał w okresie od 18.09.2013r. do 29.03.2014r. Ma wykształcenie zawodowe. Bezrobotny. Jest kawalerem. Posiada jedno dziecko.
Dowód: - dane o karalności k. 25-27
- odpisy orzeczeń k. 30-31, 32, 33-34, 49-50
- dane osobopoznawcze k.19
OskarżonyP. S.w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż nie pił na ulicy piwa. Trzymał tylko w ręku otwartą butelkę, z której wcześniej trochę upił w samochodzie. Strażnicy nie chcieli słuchać jego tłumaczeń, tylko założyli mu kajdanki i umieścili go w radiowozie. Do strażników mówił grzecznie i ich nie wyzywał, a oni twierdzili, że on kłamie. W radiowozie siedział spokojnie, prosił tylko aby strażnicy obluźnili mu kajdanki z czego oni się śmiali. Kiedy był w komisariacie ktoś go kopnął w plecy w wyniku czego przewrócił się. Kiedy leżał ktoś go kopnął w głowę. Nikogo nie wyzywał ani nie groził, a strażnicy śmiali się z niego. Wyjaśnił, iż to on jest poszkodowany, gdyż został przez strażników pobity. (wyjaśnienia oskarżonego k.17-18).
W toku rozprawy oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż został zatrzymany pod samą klatką i pobity przez funkcjonariuszy oraz podtrzymał swoje dotychczasowe wyjaśnienia. (wyjaśnienia oskarżonego k. 98).
Wyjaśnienia oskarżonego są niewiarygodne, gdyż pozostają w sprzeczności z dowodami w postaci zeznań przesłuchanych w sprawie świadków oraz nie znajdują potwierdzenia w żadnym dowodzie przeprowadzonym przez sąd.
Sąd ocenił jako wiarygodne zeznania świadkówD. Ł.iP. Ł.. Zeznani te są wzajemnie zgodne a ponadto są logiczne. Byłoby całkowicie nieracjonalne pobicie oskarżonego przez strażników, które miało mieć miejsce według twierdzeń oskarżonego, w sytuacji, gdyby oskarżony jak twierdzi zachowywał się grzecznie i spokojnie. Brak również jakichkolwiek dowodów wskazujących na to, iż do pobicia takiego doszło na skutek agresywnego zachowania oskarżonego, a obrażenia na twarzy oskarżonego, stwierdzone przez przesłuchującego podczas przesłuchania oskarżonego, jak wynika z zeznań pokrzywdzonych powstały na skutek uderzania przez oskarżonego w radiowozie głową w płytę oddzielającą go od pokrzywdzonych. Brak jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia, iż pokrzywdzeni zarówno w tym jak i w pozostałym zakresie złożyli niezgodne z prawdą zeznania. Przede wszystkim nie sposób znaleźć jakiekolwiek motywy dla których pokrzywdzeni mieli by fałszywie oskarżaćP. S.o popełnienie przestępstwa na ich szkodę i złożyć w tym zakresie fałszywe zeznania narażając się na odpowiedzialność karną. Pokrzywdzeni po raz pierwszy zetknęli się z oskarżonym, był on dla nich osobą nieznajomą. Należy wskazać, iż w chwili zatrzymania oskarżony znajdował się w towarzystwie dwóch innych mężczyzn co do których strażnicy nie podjęli żadnej interwencji z tego prostego powodu, iż mężczyźni ci zachowywali się spokojnie. Jeśliby więc oskarżony, jak twierdzi, również zachowywał się spokojnie nieracjonalne byłoby potraktowanie go przez strażników w odmienny sposób. Dodatkowo należy wskazać na dane o karalności oskarżonego, które wprawdzie nie stanowią dowodu popełnienia przez niego przestępstwa w przedmiotowej sprawie, jednakże wskazują na to, iż w swoim dotychczasowym życiu oskarżony nie stronił od znieważania funkcjonariuszy publicznych co uprawdopodabnia, iż zachowania oskarżonego w stosunku do pokrzywdzonych stanowią kontynuację jego dotychczasowej drogi życiowej.
Wiarygodne są również zeznania świadkaI. W., z których nie wynika jakiekolwiek negatywne zachowanie pokrzywdzonych wobec oskarżonego.
W pełni wiarygodne są również pozostałe dowody zgromadzone w sprawie w postaci dokumentów, co do których strony nie wnosiły żadnych zastrzeżeń.
Pokrzywdzeni będąc strażnikami miejskimi są funkcjonariuszami publicznymi. W chwili popełnienia przestępstwa przez oskarżonego wykonywali oni w ramach swoich kompetencji czynności służbowe. Taką czynnością służbową była interwencja wobec oskarżonego, który pil alkohol w miejscu publicznym. Oskarżony wypowiedział pod adresem pokrzywdzonych szereg słów będących bez wątpienia obraźliwymi epitetami w stosunku do pokrzywdzonych. Takie zachowanie oskarżonego było wywołane wykonywanymi wobec niego czynnościami służbowymi przez strażników. Mając na uwadze powyższe nie budzi wątpliwości, iż oskarżeni swoim zachowaniem wyczerpali znamiona przestępstwa zart. 226 §1 kk.
Chcąc zmusić strażników miejskich do zaniechania czynności służbowej polegającej na legitymowaniu go w związku z podejrzeniem popełnienia wykroczenia oskarżony wypowiadał również groźby pod ich adresem wyczerpując w ten sposób także znamiona przestępstwa zart. 224 §2 kk.
Ponieważ powyższego czynu oskarżony dopuścił się w ciągu 5 lat od zakończenia odbywania przez niego kary pozbawienia wolności w wymiarze przekraczającym 6 miesięcy wymierzonej mu za inne podobne przestępstwo zasadnym było uwzględnienie w kwalifikacji prawnej czynu równieżart. 64 §1 kkoskarżony działał bowiem w warunkach powrotu do przestępstwa.
Przy wymiarze kary za przypisane oskarżonemu przestępstwo na niekorzyść oskarżonego należało policzyć:
- ilość wypowiadanych zniewag,
- ich szczególnie wulgarny i odrażający charakter zwłaszcza, gdy weźmie się pod uwagę, iż ich adresatem była kobieta,
- wielokrotność ich wypowiadania przez dłuższy czas to jest podczas transportu do komisariatu a następnie do izby wytrzeźwień,
- kierowanie zniewag i gróźb do dwóch osób,
- wyczerpanie swoim zachowaniem dwóch przepisów ustawy karnej,
- uprzednią karalność oskarżonego za identyczne przestępstwa,
- działanie w warunkach recydywy.
Powyższe okoliczności przemawiały za wymierzeniem oskarżonemu kary powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego za popełnione przez niego przestępstwo. Zdaniem sądu kara w wysokości wymierzonej oskarżonemu będzie wystarczająca dla osiągniecia celów kary wobec osoby sprawcy jak również w zakresie oddziaływania społecznego.
O kosztach sądowych orzeczono zgodnie z obowiązującymi w tej mierze przepisami nie znajdując podstaw do zwolnienia oskarżonego od ich ponoszenia.