Sąd Apelacyjny w Katowicach
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACa 856/17
Data wyroku: 2018-03-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Wójtowicz, Lucyna Świderska-Pilis, Elżbieta Karpeta
Słowa kluczowe: Kredyt
Podstawa prawna: art. 75 prawa bankowego

Sygn. akt I ACa 856/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 marca 2018 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny
w składzie:

Przewodniczący :

SSA Piotr Wójtowicz

Sędziowie :

SA Lucyna Świderska-Pilis
SA Elżbieta Karpeta (spr.)

Protokolant :

Barbara Białożyt

po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2018 r. w Katowicach
na rozprawie
sprawy z powództwa(...)Spółki Akcyjnej wW.

przeciwkoK. K.
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanej
od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie
z dnia 6 marca 2017 r., sygn. akt I C 522/16,
oddala apelację.

SSA Elżbieta Karpeta

SSA Piotr Wójtowicz

SSA Lucyna Świderska-Pilis

Sygn. akt I ACa 856/17

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w Częstochowie uwzględnił w całości żądanie pozwu złożonego przez powoda(...)S.A wW.i zasądził na jego rzecz od pozwanejK. K.395.255,82 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości 6,64% od kwoty kapitału 386.236,95zł, z odsetkami ustawowymi od kwoty 9 003,87 od dnia 22 marca 2016r. do dnia zapłaty. Wyrokiem tym zasądzono również od pozwanej na rzecz powoda koszty procesu w wysokości 1181,60 zł.
PozwanaK. K.wniosła o oddalenie powództwa w całości, zarzucając że okresie wypowiedzenia umowy kredytu hipotecznego zawartego z powodem dokonała wpłaty kwoty zaległości w łącznej kwocie 1.672,75 CHF oraz 60 zł, jej zdaniem była to jedyna kwota jaka musiała być wpłacona na rachunek kredytu aby termin biegu wypowiedzenia został przerwany, a wypowiedzenie nie weszło w życie. Wpłacenie tej kwoty w całości zaspokajało roszczenie powoda wskazane w wypowiedzeniu. Jakkolwiek w treści oświadczenia o wypowiedzeniu zawarto zapis, w którym Bank przypominał o terminowym regulowaniu rat zapadających w okresie wypowiedzenia, nie mniej jednak zdaniem pozwanej przypomnienie to nie pozostaje w związku z wypowiedzeniem, Bank „przypominał” o uregulowaniu rat bieżących, a nie wymagał ich uiszczenia. Nadto pozwana podniosła, że dokonana przez nią wpłata stanowiła nadpłatę i pokrywała w części jedną z dwóch zaległych raty kapitałowo-odsetkowych. W ocenie pozwanej także z tego powodu wypowiedzenie zawartej umowy jest nieuzasadnione, gdyż pozostaje w sprzeczności z § 11 pkt 2 łączącej strony umowy, gdzie wskazano, że wypowiedzenie umowy kredytu może nastąpić w przypadku niespłacenia przez kredytobiorcę dwóch rat kapitałowo-odsetkowych.
Sąd Okręgowy ustalił następujące okoliczności.
W dniu 24 marca 2006 r. pozwanaK. K.zawarła z(...)S.A. wK.(poprzednikiem prawnym powódki(...)S.A. wW.) umowę kredytu hipotecznego o nr(...)indeksowanego do waluty obcej. Na tej podstawie Bank udzielił pozwanej kredytu w kwocie 292.890,00 zł indeksowanego kursem CHF na warunkach określonych w umowie kredytu hipotecznego oraz w „Regulaminie do umowy kredytu hipotecznego”, na okres 30 lat, z obowiązkiem spłaty w 360 miesięcznych równych ratach kapitałowo-odsetkowych na pokrycie części ceny nabycia nieruchomości (§1 ust. 1, 2 i 3 lit. a umowy kredytu). W §1 ust. 3 lit. b, c, d, strony ustaliły opłaty i prowizje na rzecz Banku z tytułu przyznanego kredytu, które zostały ujęte w kwocie kredytu. Zgodnie z § 4 ust. 1 umowy postanowiono, że wysokość zobowiązania będzie ustalana jako równowartość wymaganej spłaty w walucie indeksacyjnej – po jej przeliczeniu wg kursu sprzedaży walut określonego w Bankowej tabeli kursów do waluty wyrażonej w umowie – obowiązującego w dniu spłaty. W § 4 ust. 4 umowy pozwana zobowiązała się dokonać w okresie objętym umową spłaty rat kredytu i odsetek w terminach i kwotach

    według aktualnego harmonogramu spłat. Każdorazowy harmonogram określał wysokość rat kredytowych przez okres dwóch lat spłaty kredytu. W § 6 ust. 1 i 3 zawarto zapis, że oprocentowanie kredytu jest zmienne i na dzień sporządzenia kredytu wynosi 2,767% w skali roku, na które składa się suma obowiązującej stawki DBF i stałej marży Banku, która wynosi 1,65% , szczegółowe zasady i terminy zmian oprocentowania określał regulamin oraz, że naliczone odsetki karne są nie większe niż odsetki maksymalne. W § 11 ust. 2 lit. a strony ustaliły, że w razie stwierdzenia przez Bank, że warunki udzielenia kredytu nie zostały dotrzymane, a w szczególności w przypadku niespłacenia dwóch rat odsetkowych lub odsetkowo-kapitałowych Bank może : wypowiedzieć umowę kredytu w całości lub w części, w ust. 3 wskazano, że okres wypowiedzenia wynosi 30 dni. Zgodnie z § 11 ust. 4 po upływie okresu wypowiedzenia Kredytobiorca został zobowiązany do niezwłocznego zwrotu wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami należnymi Bankowi za okres korzystania z kredytu. W § 13 ust.1 postanowiono, że w sprawach nieuregulowanych umową kredytu stosuje się przepisyKodeksu cywilnego,Prawa bankowegooraz „Regulaminu” stanowiącego integralną cześć umowy. Zgodnie z harmonogramem spłat od 31 marca 2015 r. do 28 lutego 2017 r. miesięczna rata kapitałowo – odsetkowa została określona w wysokości 419,01 CHF i miała być płatna do każdego ostatniego dnia miesiąca.
Zgodnie z zawartą umową powodowy Bank postawił do dyspozycji pozwanej przyznany jej kredyt gotówkowy. Pozwana dopuściła się zaległości w spłacie wymagalnej raty kapitało-odsetkowej w dniu 1 czerwca 2015 r., nie dokonując płatności raty kredytu za maj 2015 r., nie dokonała również płatności kolejnych rat za czerwiec, lipiec i sierpień 2015 r. W związku z tym w dniu 25 września 2015 r. powodowy Bank wypowiedział pozwanej umowę kredytu hipotecznego. Na dzień 25 września 2015 r. zadłużenie z tytułu nieuiszczonego kapitału wynosiło 1431,13 CHF, z tytułu odsetek kapitałowych 236,47 CHF, z tytułu odsetek karnych 5,15 CHF. Pismem z dnia 25 września 2015 r. (doręczonym pozwanej w dniu 15 października 2015r.) Bank złożył pozwanej oświadczenie o wypowiedzeniu umowy kredytu hipotecznego z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia, zastrzegając, że w następnym dniu po upływie okresu wypowiedzenia, całość środków kredytowych wraz z odsetkami i kosztami staje się natychmiastowo wymagalna i podlega zwrotowi. W treści wypowiedzenia zawarto również zapis, że Bank „rozważy możliwość cofnięcia oświadczenia o wypowiedzeniu” w przypadku uregulowania w okresie wypowiedzenia całości zaległości obejmujących kwoty 1.431,13 CHF (należność kapitałowa), 236,47 CHF (odsetki kapitałowe), 5,15 CHF (odsetki karne) i 60,00zł (koszty i opłaty). Zamieszczono także zapis, że Bank przypomina również o terminowym uregulowaniu bieżącej raty kredytu, której termin płatności przypada w okresie wypowiedzenia. Pozwana wpłaciła w dniu 12 listopada 2015 r. na rachunek kredytu kwotę 1672,75 CHF oraz 20,78 CHF tytułem zaległości wskazanych w piśmie, nie dokonała natomiast – zgodnie z harmonogramem spłaty, dwóch kolejnych, wymagalnych rat w okresie biegu wypowiedzenia umowy kredytu tj. za wrzesień i październik 2015 r. W związku z upływem 30-sto dniowego okresu wypowiedzenia umowy kredytu w dniu 16 listopada 2015r., kwota kredytu została przewalutowana i postawiona w stan natychmiastowej wymagalności. Pismem z dnia 12 lipca 2016 r. Bank wezwał pozwaną do ostatecznej zapłaty dłużnej kwoty wnikającej z zobowiązania z tytułu zawartej umowy kredytu hipotecznego, powódka nie dokonała spłaty zadłużenia. W dniu 21 marca 2016 r. (poprzedzającym dzień wniesienia pozwu) powodowy Bank wystawił wyciąg z ksiąg banku stwierdzający zadłużenie pozwanej, na które składa się kwota 386.236,95 zł stanowiąca należność główną, kwota 145,18 zł stanowiąca skapitalizowane odsetki umowne za okres korzystania z kapitału w wysokości 3,32% od dnia 12..11.2015 r. do dnia 18.11.2015 r. oraz kwota 8.858,69 zł stanowiąca skapitalizowane odsetki za opóźnienie w wysokości 10,00% od dnia 12.11.2015r. do dnia 21.03.2016 r. oraz kwota prowizji 15 zł.
W trakcie obowiązywania umowy kredytu, w okresie poprzedzającym jego wypowiedzenie, powódka kilkukrotnie popadała w zwłokę w płatnościach rat kredytu. W związku z zaległościami w spłacie kredytu powodowy Bank kierował do powódki pisemne oświadczenia o wypowiedzeniu umowy kredytu, pozwana każdorazowo po otrzymaniu tych oświadczeń, dokonywała spłaty całości kwoty wskazanej w wypowiedzeniu łącznie z ratami kredytu, które stawały się wymagalne w trakcie trwania okresu wypowiedzenia. Cofnięcie skutków wypowiedzenia następowało na wniosek pozwanej. Treść poprzednich oświadczeń o wypowiedzeniu i ostatniego oświadczenia o wypowiedzeniu, wskutek którego doszło do rozwiązania umowy kredytu jest tożsama: zawiera zapis o rozważeniu przez Bank możliwości cofnięcia wypowiedzenia w przypadku uregulowania w okresie wypowiedzenia całości zaległości oraz przypomnienie o terminowym uregulowaniu bieżących rat kredytu w okresie wypowiedzenia, różnica dotyczy jedynie dłużnych kwot, do zapłaty których pozwana była wzywana.
Regulamin do umowy kredytu hipotecznego nie zawierał regulacji na temat wypowiedzenia umowy kredytowej i skutków spłaty zadłużenia dla ważności wypowiedzenia i dalszych konsekwencji z tego wynikających.
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Okręgowy uznał, że roszczenie powoda zostało należycie wykazane .
Zgodnie zart. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankoweprzez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. PozwanaK. K.zawarła z powodowym Bankiem umowę kredytu hipotecznego gotówkowego w łącznej kwocie 292.890,00 zł, który zobowiązała się spłacać w 360 miesięcznych ratach, w wysokości i terminach określonych w harmonogramie spłaty kredytu. Pozwana mimo przyjęcia na siebie takiego zobowiązania (§1 pkt 2 umowy kredytu, §19 pkt 1 Regulaminu do umowy kredytu) w pewnym momencie zaniechała dokonywania regularnej płatności rat, dotyczyło to rat kredytu za miesiąc maj, czerwiec, lipiec i sierpień 2015 r. Powyższe zaniechanie stanowiło naruszenie przez pozwaną postanowień zawartej umowy. W konsekwencji doprowadziło to do opóźnienia w płatności i powstania zaległości uprawniającej Bank do wypowiedzenia umowy - zgodnie z §11 ust. 2 lit a. Z regulacji tej wynika, że w przypadku niespłacenia dwóch rat odsetkowych lub odsetkowo – kapitałowych Bank może wypowiedzieć umowę kredytu w całości lub w części. Pozwana nie dokonała natomiast płatności czterech rat. W związku z tym, wbrew jej twierdzeniom, istniały przesłanki do skutecznego złożenia oświadczenia woli przez powoda o wypowiedzeniu umowy kredytu. Strona powodowa skorzystała z tego uprawnienia, na dzień wypowiedzenia tj. 25 września 2015 r. istniały przesłanki do złożenia wypowiedzenia. Wypowiedzenie umowy kredytu – po upływie 30 dniowego okresu, skutkowało natomiast wymagalnością wszystkich wynikających z niej należności. Wskazane okoliczności w sposób jednoznaczny wynikają z dokumentów przedstawionych przez stronę powodową. Wbrew stanowisku pozwanej, nie zawierają one żadnych odstępstw w tym zakresie. W §11 ust. 4 zawarto zapis, że po upływie okresu wypowiedzenia umowy kredytu Kredytobiorca jest obowiązany do niezwłocznego zwrotu wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami należnymi Bankowi za okres korzystania z kredytu, natomiast zgodnie z § 13 ust.1 umowy przepisy innych aktów, w tym m.in. Regulaminu znajdą zastosowanie dopiero wtedy, gdy dane zagadnienie nie zostało uregulowane w umowie. Z powyższych zapisów umownych (§11 ust. 2 lit a., §11 ust. 4) wynika, że zarówno kwestia przesłanek wypowiedzenia jak i skutków tego oświadczenia woli była wyczerpująco uregulowana w łączącej strony umowie. Niezależnie od tego należy podkreślić, że żadnego odstępstwa w omawianej sytuacji nie zawiera Regulamin do umowy kredytu. Pozwana błędnie interpretuje treść §16 ust. 3 Regulaminu. Nie zawęża on bowiem rozumienia pojęcia należności tylko do należności objętych oświadczeniem o wypowiedzeniu i wprost tam wskazanych, ponieważ brak takiego zapisu. Wskazany przepis mówi ogólnie o należnościach wobec Banku, przez co należy rozumieć wszystkie należności (wymagalne). Tym samym Bank był uprawniony do wezwania do zapłaty i przewalutowania kredytu, skoro pozwana nie uregulowała wszystkich wymagalnych rat, czemu nie przeczy. Jako gołosłowne należy natomiast uznać twierdzenia pozwanej, że w umowie kredytu oraz regulaminie był zapis z którego wynika, że w wypadku gdy kredytobiorca spełni warunki wskazane w wypowiedzeniu to wypowiedzenie traci moc i nie powoduje rozwiązania umowy kredytowej. Powyższego zapisu brak w treści obu dokumentów, a pozwana nie przytoczyła wprost jego treści i nie wskazała gdzie konkretnie został zawarty.
Wbrew twierdzeniom pozwanej powodowy Bank nie naruszył treści przepisów o wypowiedzeniu umowy kredytu. Pozwana błędnie odnosi właściwy w tym zakresie zapis §11 ust. 2 lit a umowy do stanu faktycznego na dzień rozwiązania umowy kredytowej, podczas gdy zaległość w spłacie kredytu uzasadniająca wypowiedzenie umowy badana jest na dzień sporządzenia oświadczenia o wypowiedzeniu, a nie rozwiązania umowy kredytu. Tym samym decydujące znaczenie ma saldo zadłużenia na dzień 25 września 2015 r. (sporządzenie oświadczenia o wypowiedzeniu), a nie na dzień 16 listopada 2015 r. (rozwiązanie umowy). Jest natomiast niekwestionowanym, że w dniu 25 września 2015 r. kapitał wymagalny wynosił 1431,13 CHF, odsetki kapitałowe wymagalne 236,47 CHF, natomiast rata odsetkowo-kapitałowa w tym okresie była ustalona w wysokości 419,01 CHF. Tym samym na dzień sporządzenia wypowiedzenia zaległości pozwanej przekraczały dwukrotność raty kredytowej, a co za tym idzie istniały przesłanki do wypowiedzenia umowy kredytu.
Jako nieskuteczny należy także uznać zarzut, że w tracie trwania umowy powodowy Bank zmienił treść oświadczenia o wypowiedzeniu umowy w zakresie skutków wypowiedzenia w stosunku do wcześniej kierowanych do pozwanej pism tego samego rodzaju, co w ocenie pozwanej stanowiło zmianę zasad dokonywania wypowiedzenia w trakcie trwania umowy, a tym samym miało świadczyć o wadliwości złożonego przez powódkę oświadczenia woli w tym przedmiocie. Strona powodowa przedłożyła dodatkowe dokumenty w postaci kierowanych wcześniej do pozwanej oświadczeń o wypowiedzeniu umowy kredytu. Zestawienie treści wypowiedzenia z dnia 25 września 2015 r. z treścią wypowiedzeń sprzed tej daty nie pozostawia żadnych wątpliwości co do tego, że ich treść jest tożsama co do konsekwencji wypowiedzenia i wezwania do zapłaty bieżących rat kredytu w okresie wypowiedzenia. We wszystkich wezwaniach powodowy Bank wskazywał, że„rozważy”możliwość cofnięcia wypowiedzenia oraz przypominał o terminowym uregulowaniu bieżących rat kredytu. Wbrew twierdzeniom pozwanej, w wypowiedzeniach kierowanych do pozwanej nie zawarto zapisu, że zapłata zadłużenia anuluje wypowiedzenie. Powyższe ustalenia świadczą, że w wypadku wcześniejszych oświadczeń o wypowiedzeniu Bank korzystał zprzysługującego mu prawado cofnięcia wypowiedzenia, ponieważ pozwana uregulowała całość zadłużenia (łącznie z ratami bieżącymi), nie stanowiło to jednak w żadnym razie warunku skutecznego cofnięcia wypowiedzenia, ponieważ zapisy łączącej strony umowy i regulaminu nie przewidywały sytuacji warunkowego wypowiedzenia. Stanowisko pozwanej i przedstawiona argumentacja w istocie sprowadzają się więc do zarzutu, że Bank przy ostatnim wypowiedzeniu umowy kredytu pozwanej nie postąpił analogicznie jak we wcześniejszych przypadkach wypowiedzenia. Podkreślić zatem należy, że uprzednie każdorazowe cofnięcie wypowiedzeń kierowanych do pozwanej było wyrazem dobrej woli Banku, a nie jego obowiązkiem. Pozwana nie przedstawiła żadnego dowodu, z którego wynikałoby że zawarła z powodowym Bankiem porozumienie w zakresie wycofania skutków wypowiedzenia. Ponadto, zgodnie z § 13 pkt 2 umowy kredytu, wszelkie zmiany umowy wymagały pod rygorem nieważności formy pisemnej, w postaci aneksu do umowy. Bez zmiany umowy, pozwana nie mogła zakładać, że kilkukrotne anulowanie przez bank oświadczenia o wypowiedzeniu, oznacza zmianę zasad wypowiedzenia umowy kredytu.
W związku z tym argumentacja pozwanej o spłacie zadłużenia i jego skutkach jest irrelewantna dla zasadności wypowiedzenia, albowiem spłata zadłużenia mogła jedynie prowadzić do rozważenia wycofania przez powoda skutków wypowiedzenia. Na marginesie należy jedynie podnieś, że uiszczona przez pozwaną kwota należności, nie stanowiła spłaty całego wymagalnego w tej dacie zobowiązania wobec Banku, co nie było przedmiotem sporu.
Trzeba też dodać, że oświadczenie o wypowiedzeniu umowy kredytu zostało złożone i doręczone pozwanej przed datą 27.11.2015r, zatem do oceny warunków formalnych wypowiedzenia nie stosuje się przepisówprawa bankowego(art. 75 ust 1), w brzmieniu obowiązującym od 27.11.2015r.
Należało zatem uznać, iż okoliczności powstania roszczenia i jego wymagalność zostały w niniejszej sprawie wykazane zgodnie z ciężarem dowodu. Pozwana nie kwestionowała wyliczeń zadłużenia sporządzonych przez wierzyciela.
Mając na uwadze powyższe rozważania, w ocenie Sądu powód udowodnił żądanie pozwu, co do zasady i co do wysokości, w związku z czym Sąd uwzględnił roszczenie w całości.
W oparciu o postanowienia umowy kredytu nr(...)-§ 1, § 4, § 11oraz Regulaminu do umowy kredytu -§2, §7, §11, rozdziału 4 od §12 do §16, rozdziału 6od §19 do 21,rozdziału 8 od §26 do §29, rozdziału 9- § 30, sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę żądaną w pozwie tj. 395.255,82 zł, przy czym od kwoty 386.236,95 zł z umownymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu, czyli 22.03.2016 r. ( data wniesienia pozwu do e-sądu ) w wysokości 6,64% w stosunku rocznym. Zamieszczono także zastrzeżenie, że odsetki umowne nie mogą przekraczać w stosunku rocznym dwukrotności sumy stopy referencyjnej NBP i 5,5 punktów procentowych. Podstawę prawną rozstrzygnięcia o odsetkach stanowi przepisart. 481 § 1, § 2 § 21k.c.
Od dochodzonych skapitalizowanych odsetek w łącznej kwocie 9.003,87 zł zasądzono ustawowe odsetki za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu, czyli od dnia 22.03.2016 r. Orzeczono na podstawieart. 482 § 1 k.c.
O kosztach procesu orzeczono na podstawie 98§ 1 k.p.c.Pozwana przegrała proces w 100 %, co skutkowało zasądzeniem od niej na rzecz powoda całości poniesionych przez niego kosztów procesu w kwocie 1 181,60 zł, na które składa się opłata sądowa od pozwu w kwocie 1000 zł, koszt notarialnie uwierzytelnionych dokumentów przedłożonych do sprawy w kwocie 147,60zł oraz koszt pełnomocnictw w kwocie 34 zł.
W apelacji od tego orzeczenia pozwana zarzucała Sądowi Okręgowemu naruszenie przepisów postępowania poprzez pominięcie przez Sąd okręgowy zgłaszanych przez pozwaną wniosków dowodowych, co doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego. W uzasadnieniu wyjaśniła, że nie ustalił Sąd treści zmienionego Regulaminu, na podstawie którego powód dokonał wypowiedzenia umowy, podczas gdy pozwana twierdziła, że nie została poinformowana przez powoda o zmianie Regulaminu, zatem powinny mieć do oceny skutków wypowiedzenia kredytu zastosowanie dotychczasowe postanowienia Regulaminu, zgodnie z którymi spłata przez nią należności określonej w piśmie wypowiadającym umowę powinna skutkować bezskutecznością dokonanego wypowiedzenia. Domagała się apelująca uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Nie był uzasadniony zarzut apelacji dokonania błędnych ustaleń faktycznych, wskutek nieprzeprowadzenia zawnioskowanego przez pozwaną dowodu. Sąd Okręgowy prawidłowo wyjaśnił w motywach swego orzeczenia, że z § 13 ust.1 łączącej strony umowy wynikało jednoznacznie, że przepisy Regulaminu mogły znaleźć zastosowanie dopiero wtedy, gdy dane zagadnienie nie zostało uregulowane w umowie. Z zapisów umowy, a to §11 ust. 2 lit a., §11 ust. 4 wynikało, że zarówno kwestia przesłanek wypowiedzenia jak i skutków tego oświadczenia woli była wyczerpująco uregulowana w łączącej strony umowie. Regulamin, stanowiący integralną część umowy, nie zawierał żadnych zapisów regulujących sposób wypowiedzenia umowy. Zapis §16 ust. 3 Regulaminu, nakładający na Bank obowiązek wystosowania do Kredytobiorcy wezwania do zapłaty odnosi się do sytuacji, gdy kredytobiorca nie ureguluje należności mimo upływu okresu wypowiedzenia. Nie można jednak z treści tego zapisu interpretować, że jeżeli w okresie wypowiedzenia kredytobiorca ureguluje należność to automatycznie wypowiedzenie staje się bezskuteczne. W powiązaniu z zapisem § 11 ust. 4 umowy kredytowej, stanowiącym, że „po upływie okresu wypowiedzenia umowy kredytu Kredytobiorca jest obowiązany do niezwłocznego zwrotu wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami należnymi Bankowi za okres korzystania z kredytu” pojęcie „należności” użyte w § 16 ust. 3 Regulaminu należy rozumieć jako należność wynikającą z wykorzystanego kredytu, a nie jako należność określoną w wypowiedzeniu umowy. Z tych względów prawidłowo Sąd Okręgowy nie prowadził postępowania dowodowego ukierunkowanego na wyjaśnienie czy zmianie uległy zapisy Regulaminu, ponieważ nie było żadnych wątpliwości że sposób rozwiązania umowy kredytowej przez złożenie wypowiedzenia przez Bank całościowo i wyłącznie regulowała umowa kredytowa, a żaden z zapisów Regulaminu kwestii wypowiedzenia umowy i jego skutków nie doprecyzowywał. Ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Okręgowy są zatem w pełni prawidłowe, a postępowanie dowodowe nie zawiera mankamentów zarzucanych w apelacji.
Sąd Apelacyjny nie dostrzegł również naruszenia przez Sąd Okręgowy prawa materialnego, które zostało prawidłowo zastosowane w prawidłowo ustalonym stanie faktycznym. Zauważyć należy, że treść wypowiedzeń składanych przez powoda pozwanej wcześniej tj. przed oświadczeniem z dnia 25 września 2015r. nie różniła się istotnie, w wypowiedzeniach składanych pozwanej w 2011,2012 i 2013r. Bank używał sformułowania „w związku z powstaniem zaległości”, a w późniejszych wypowiedzeniach sformułowania: „ w związku z niespłaceniem zaległości”. Wskazana różnica nie dawała podstaw do podejrzeń, że nastąpiła zmiana regulacji dokonywania wypowiedzenia, o której pozwana nie została zawiadomiona. Jeszcze raz podkreślić należy, że odmienny sposób odniesienia się przez powodowy Bank do faktu spłaty przez pozwaną należności określonej w pismach stanowiących wypowiedzenie, tj. brak zamiaru powoda kontynuacji umowy mimo dokonanej spłaty nie wynikał z zastosowania jakichkolwiek odmiennych uregulowań tej kwestii. Zarówno w zapisach umowy, jak i w praktyce wykonywania przez strony praw i obowiązków wynikających z umowy nie było regulacji, stanowiącej o obowiązku Banku wycofania skutków wypowiedzenia w przypadku dokonania spłaty należności określonej w wypowiedzeniu. Każdorazowo podkreślane było, że kontynuacja umowy kredytowej po dokonanym przez Bank wypowiedzeniu uzależniona jest wyłącznie od woli Banku. Jak wynika z twierdzenia powoda zawartego w piśmie procesowym z 22 lutego 2017r. pozwana w przypadku poprzednio składanych wypowiedzeń regulowała kwoty wskazane w wypowiedzeniu oraz uiszczała raty kredytu, które stały się wymagalne w okresie wypowiedzenia. Odmiennie w przypadku wypowiedzenia dokonanego w dniu 25 września 2015r. pozwana uregulowała jedynie należność wyliczoną na dzień składania wypowiedzenia (wrzesień 2015r), nie uregulowała natomiast zapadających po tym terminie rat kredytu, a tym samym nie dała podstaw powodowemu Bankowi do dokonania oceny, że nie istnieje zagrożenie terminowej spłaty kredytu, do której to przesłanki odnosi się § 11 umowy regulujący kwestię rozwiązania umowy przez dokonanie jej wypowiedzenia przez Bank.
Apelacja jako bezzasadna podlegała w tych okolicznościach oddaleniu na mocyart. 385 k.p.c.
SSA Elżbieta Karpeta SSA Piotr Wójtowicz SSA Lucyna Świderska - Pilis