Sąd Rejonowy w Olsztynie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 2882/17
Data wyroku: 2018-04-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Arkadiusz Ziarko

Sygn. akt I C 2882/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 kwietnia 2018 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie, I Wydział Cywilny,
w składzie:
Przewodniczący: SSR Arkadiusz Ziarko
Protokolant: sekr. sąd. Marta Kreczkowska - Żyrkowska
po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2018 r., wO., na rozprawie,
sprawy z powództwaStowarzyszenia (...)wO.
przeciwkoM. K.
z udziałem GminyO.jako interwenienta ubocznego po stronie powodowej
o eksmisję
na skutek sprzeciwu pozwanegoM. K.od wyroku zaocznego z dnia 28 września 2017 r.

I
utrzymuje zaskarżony wyrok zaoczny w mocy z wyjątkiem punktu II w części dotyczącejM. K., który zmienia w ten sposób, że przyznaje prawo do otrzymania lokalu socjalnego i nakazuje wstrzymanie opróżnienia lokalu opisanego w punkcie I przez pozwanego do czasu złożenia mu przez GminęO.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego;

II
przyznaje r.pr.M. P.od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Olsztynie kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) zł, w której zawiera się należny VAT, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

SSR Arkadiusz Ziarko
Sygn. akt I C 2882/17

UZASADNIENIE
PowódStowarzyszenie (...)wO.wniósł o nakazanie pozwanymM. K.iS. K., aby opróżnili, opuścili i wydalilokal mieszkalny nr (...)położony w budynku przyul. (...)wO.. Powód wniósł również o zasądzenie od pozwanych na jego rzecz kosztów procesu.
Uzasadniając żądanie pozwu powód podał, że pozwanyM. K.była głównym najemcąlokalu mieszkalnego nr (...)w budynku przyul. (...)wO., będącego własnością powoda, na podstawie umowy najmu z dnia 2 stycznia 1997 r. Osobą uprawnioną do współzamieszkiwania był pozwany tj.S. K.. W konsekwencji powstania zaległości w płatności czynszu umowa najmu została rozwiązana. Pomimo rozwiązania umowy lokal nie został powodowi wydany.
Interwenient uboczny GminaO.–Zakład (...)wniosła o uwzględnienie powództwa oraz nieprzyznawanie lokalu socjalnego pozwanym (k. 37). W uzasadnieniu wskazał, iż sporny lokal nie należy do zasobów mieszkaniowych GminyO.. Nadto, w związku z dużymi potrzebami mieszkaniowymi najuboższych(...)musi racjonalnie dysponować posiadanymi zasobami.
Pozwani nie złożyli odpowiedzi na pozew i nie stawili się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę w dniu 28 września 2017 r.
Wyrokiem z dnia 28 września 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie w sprawie o sygn. I C 2882/17 nakazał pozwanymM. K.iS. K.aby opróżnili, opuścili i wydali lokal mieszkalny położony wO.przyul. (...). Jednocześnie Sąd nie przyznał pozwanym prawa do lokalu socjalnego. Wyrok ten był wyrokiem zaocznym w stosunku do obojga pozwanych tj.M. K.iS. K..
PozwanyM. K.wniósł sprzeciw od wskazanego powyżej orzeczenia w całości kwestionując go w szczególności w zakresie nieprzyznania mu prawa do lokalu socjalnego.
Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 2 stycznia 1997 r. pozwanyM. K.zawarł z powodem umowę najmulokalu mieszkalnego nr (...)położony w budynku przyul. (...)wO.. Umowa zawarta została na czas nieoznaczony. Przedmiotowy lokal składał się z 2 pokoi, kuchni, przedpokoju, łazienki i WC o łącznej powierzchni 34,90 m2.
Do wspólnego zamieszkiwania z najemcą w lokalu uprawniony został jego synS. K., żonaJ. K.oraz córkaW. K..
Czynsz z tytułu najmu określony został na kwotę 130,24 zł miesięcznie.
(dowód: umowa k. 13-15, oświadczenie k. 16)
W związku z nieregulowaniem przez pozwanych opłat z tytułu eksploatacji mieszkania powstała zaległość z tytułu opłat czynszowych.
Pismem z dnia 12 października 2016 r. powód wezwał pozwanegoM. K.do uiszczenia należności w kwocie 23.175,92 zł w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania wezwania.
(dowód: wezwanie wraz z dowodem odebrania korespondencji k.23, saldo k. 17-21)
Zważywszy na brak reakcji pozwanego na skierowane do niego wezwanie pismem z dnia 8 grudnia 2016 r. powód wypowiedział pozwanemu umowę najmulokalu nr (...)wO.przyul. (...)wO.za 1 miesięcznym okresem wypowiedzenia, ze skutkiem rozwiązania na dzień 31 stycznia 2017 r.
(dowód: wypowiedzenie umowy najmu k. 24)
Pomimo upływu terminu wypowiedzenia pozwani nie wydali powodowi przedmiotowego lokalu.
(bezsporne)
Pozwani aktualnie nie figurują w ewidencji Miejskiego Urzędu Pracy wO.dotyczącej osób bezrobotnych. PozwanyM. K.pobiera świadczenie rentowe w kwocie 1604,41 zł, jednakże w związku z zadłużeniami alimentacyjnymi wysokość świadczenia pozwanego do wypłaty wynosi 379,73 zł. Natomiast pozwanyS. K.nie pobiera świadczeń emerytalnych bądź rentowych. Nadto, pozwanyS. K.korzysta z świadczeń pomocy społecznej, zaśM. K.nie korzysta z takowych świadczeń.
(bezsporne; ponadto: pismo k. 40-41,42,44,52-53,79, raport k. 4551 - 33)
Sąd zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności wskazać należy, że wobec zaistniałych na rozprawie w dniu 28 września 2017 r. przesłanek, tj. niestawiennictwa pozwanychM. K.iS. K.na rozprawę Sąd, uznając twierdzenia pozwu za prawdziwe, na zasadzieart. 339 k.p.c.wydał wyrok zaoczny w całości uwzględniający roszczenie.
W sprzeciwie od wyroku zaocznego pozwany wniósł o przyznanie mu lokalu socjalnego podając, że jest osobą schorowaną a ponadto posiada bardzo trudną sytuację materialną.
Zgodnie zart. 347 k.p.c.po ponownym rozpoznaniu sprawy (na skutek złożenia sprzeciwu od wyroku zaocznego) sąd wydaje wyrok, którym wyrok zaoczny w całości lub części utrzymuje w mocy albo uchyla go i orzeka o żądaniu pozwu, bądź też pozew odrzuca lub postępowanie umarza. Przepisart. 332 § 2stosuje się odpowiednio.
W niniejszej sprawie wskazać należy, iż pozwany w należyty sposób wykazał słuszności podnoszonych przez niego twierdzeń.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną wart. 6 k.c.ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Na gruncie prawa procesowego odpowiednikiemart. 6 k.c.jest przepisart. 232 k.p.c., zgodnie z którym strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. W myśl przytoczonych przepisów, w następstwie twierdzeń i dowodów złożonych przez powoda, to na pozwanym spoczywał ciężar udowodnienia faktów uzasadniających słuszność przyznania mu lokalu socjalnego.
Zgodnie zart. 222 KcWłaściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.
Zgodnie 14ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 150) Sąd w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób których nakaz dotyczy, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną. Jednocześnie, w art. 14 ust. 4 cyt. ustawy określone zostały przypadki, w których Sąd zobowiązany jest do ustalenia prawa do lokalu socjalnego. Tak więc art. 14 ust. 4 wskazanego przepisu określa, że Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec:
1) kobiety w ciąży,
2) małoletniego, niepełnosprawnego w rozumieniu przepisówustawyz dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej(Dz. U. z 1998 r. poz. 414, z późn. zm.)lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą,
3) obłożnie chorych,
4) emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej,
5) osoby posiadającej status bezrobotnego,
6) osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały
- chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany.
Zważywszy na treść przytoczonego powyżej przepisu należało stwierdzić, iż okoliczności przedmiotowej sprawy uzasadniały przyznanie pozwanemuM. K.lokalu socjalnego. Ze zgromadzonych w sprawie dokumentów wynika bowiem, że pozwanyM. K.jest rencistą. Co więcej wskazać należy, iż pozwany posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, co czyni go osobą częściowo niezdolną do pracy z uwagi na silne zmiany zwyrodnieniowe stawów biodrowych. Nadto, cierpi na dyskopatię. Ponadto, pozwany znajduję się w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Pozwany pobiera rentę w wysokości 1604,41 zł, jednak w związku z zadłużeniami alimentacyjnymi wysokość świadczenia pozwanego do wypłaty wynosi 379,73 zł. Dodatkowo pozwany zobowiązany jest do uiszczenia czynszu za lokal mieszkalny w kwocie 409 zł, co z uwagi na w/w okoliczności jest praktycznie niemożliwe.
W ocenie Sądu, powyższy przepis - w świetle wskazanych powyżej okoliczności - stanowił podstawę do przyznania pozwanemu lokalu socjalnego. Spełniają one bowiem przesłanki wskazane w art. 14 ust. 4 pkt 2 i 4 ustawy.
Mając na uwadze fakt uprzedniego wydania wyroku zaocznego, Sąd w postępowaniu wywołanym sprzeciwem wydał wyrok, którym wyrok zaoczny utrzymał w mocy z wyjątkiem pkt II w części dotyczącejM. K., który zmienił w ten sposób, że przyznał prawo do otrzymania lokalu socjalnego i nakazał wstrzymać wykonanie orzeczenia do czasu złożenia pozwanemu przez GminęO.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanemuM. K.z urzędu Sąd nakazał wypłacić ze Skarbu Państwa , o czym orzeczono w pkt. II wyroku zgodnie z § 2 pkt 1 i 2 w zw. z § 13 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.
SSR Arkadiusz Ziarko