Sąd Rejonowy w Lubaniu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 226/17
Data wyroku: 2018-03-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tuliusz Stabryn
Słowa kluczowe: Funkcja publiczna, Naruszenie nietykalności cielesnej
Podstawa prawna: art. 18§2 kk w zw. z art. 222§1 kk i art. 224§2 kk w zw. z art. 11§2 kk

Sygn. akt IIK 226/17
1 Ds. 246.2017

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 01 marca 2018r.
Sąd Rejonowy w Lubaniu Wydział II Karny w składzie :
Przewodniczący SSR Tuliusz Stabryn
Protokolant Małgorzata Łasecka
Przy udziale Prokuratora Asesora Agnieszki Jurzec- Jasickiej
po rozpoznaniu w dniach 10.08.2017r., 26.09.2017r., 14.11.2017r., 09.01.2018r., 18.01.2018r., sprawy karnej
oskarżonego
(...)
urodz. (...)wL.
synaJ.iK.zd.D.

oskarżonego o to , że

w dniu 27 lutego 2017 roku wL.woj.(...)przyulicy (...)wsalonie (...)działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą naruszył nietykalność cielesną wykonujących czynności służbowe funkcjonariuszy Oddziału Celnego wŻ.mł. rachm.R. C. (1)oraz mł. rachm.D. A. (1)i zmusił do zaniechaniu prawnej czynności służbowej polegającej na przeprowadzeniu kontroli w obszarze gier hazardowych
tj. o czyn zart. 222 § 1 kkiart. 224 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

I
uznaje oskarżonegoR. P.winnym tego, że w dniu 27.02.2017 roku wL.woj.(...)przyul. (...)wsalonie (...)podżegał inną nieustalona osobę do naruszenia nietykalności cielesnej funkcjonariusza Oddziału Celnego wŻ.mł. rachm.R. C. (1)wykonującej czynności służbowe, w wyniku czego osoba ta złapała ją za rękę i wypchnęła siłą z pomieszczenia salonu, czym doprowadził do zaniechania przez nią podjęcia prawnej czynności służbowej polegającej na przeprowadzeniu kontroli w obszarze gier hazardowych, tj. czynu zart. 18 § 2 kkw zw. zart. 222 § 1 kkiart. 224 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 19 § 1 kkw zw. zart. 224 § 2 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

II
uznaje oskarżonegoR. P.winnym tego, że w dniu 27.02.2017 roku wL.woj.(...)przyul. (...)wsalonie (...)działając wspólnie i w porozumieniu z inną nieustaloną osobą naruszył nietykalność cielesną funkcjonariusza Oddziału Celnego wŻ.mł. rachm.D. A. (1)wykonującej czynności służbowe, w ten sposób, iż złapał ją rękoma za odzież, a następnie ramiona i wypchnął ją z pomieszczenia salonu, czym doprowadził do zaniechania przez nią podjęcia prawnej czynności służbowej polegającej na przeprowadzeniu kontroli w obszarze gier hazardowych, tj. czynu zart. 222 § 1 kkiart. 224 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 224 § 2 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

III
na podstawieart. 85 § 1 i 2 kkiart. 86 § 1 kkłączy orzeczone wobec oskarżonegoR. P.kary pozbawienia wolności i wymierza mu karę łączną 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności,

IV
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 kkzawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoR. P.kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata,

V
na podstawieart. 71 § 1 kkwymierza oskarżonemuR. P.karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przy przyjęciu, iż jedna stawka dzienna równoważna jest kwocie 50 (pięćdziesięciu) złotych,

VI
na podstawieart. 72 § 1 pkt 2 kkzobowiązuje oskarżonegoR. P.do listownego przeproszenia pokrzywdzonychR. C. (1)iD. A. (1), w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się wyroku,

VII
na podstawieart. 73 § 1 kkw okresie próby oddaje oskarżonego pod dozór kuratora sądowego,

VIII
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonegoR. P.na rzecz Skarbu Państwa koszty niniejszego postępowania zaś na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 3w zw. z art.art. 6i na podstawieart. 3 ust 2 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnychwymierza mu opłatę w kwocie 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych.

UZASADNIENIE
W dniu 27 lutego 2017 roku funkcjonariusze Oddziału Celnego wŻ.udali się doL.celem przeprowadzenia kontroli w obszarze gier hazardowych, w salonie gry o nazwie(...), umiejscowionym w lokalu położonym przyul. (...), należącym doR. P.iE. P.. Po przyjeździe pod wskazany adres funkcjonariuszki Oddziału CelnegoR. C. (1)iD. A. (1)podjęły czynności w celu przeprowadzenia kontroli w/w salonu.R. C. (1)zadzwoniła do drzwi „kasyna”, które następnie zostały jej otworzone przez bliżej nie ustaloną osobę. Wchodząc do lokalu, w którym znajdowało się kilku mężczyzn poinformowała ich, iż jest ze służby celnej po czym sięgnęła do torebki po legitymację. Wśród mężczyzn znajdował się znany jej osobiści z innych kontroliR. P., który słysząc jej słowa, wypowiedział głośno polecenie, żeby jej nie wpuszczać. Na te „komendę” w kierunkuR. C. (1)ruszył bliżej nieustalony mężczyzna, który następnie złapał ja za rękę i zaczął wypychać siłą z lokalu. W tym samym czasie do lokalu weszłaD. A. (1)informując obecnych, iż jest funkcjonariuszem celnym po czym sięgnęła do torebki po legitymacje służbową, chcąc się wylegitymować. Widząc toR. P.ruszył w jej kierunku, złapał ją za odzież a następnie za ręce i zaczął ją wypychać z lokalu. W sukursR. P.przyszedł inny nieustalony mężczyzna i wspólnie wypchnęliD. A. (1)z pomieszczenia. Gdy obie funkcjonariuszki znalazły się przed salonem, mężczyźni zamknęli drzwi. W ten sposóbR. P.uniemożliwił im podjęcie czynności służbowych polegających na przeprowadzeniu kontroli w obszarze gier hazardowych. PoR. P.w towarzystwie innych mężczyzn opuścili kasyno drugim wyjściem.
Dowód: zeznania świadkaR. C.k. 52-53, 3-4;
zeznania świadkaD. A.k. 53;
zeznania świadkaJ. M.k. 78, 85.
O zaistniałym zdarzeniu funkcjonariusze Oddziału Celnego wŻ.zawiadomili Komendę Powiatową Policji wL.. Po przyjeździe patrolu Policji lokal okazał się być zamknięty.R. P.znany byłD. A. (1)iR. C. (1)z innych czynności kontrolnych w zakresie gier hazardowych. Był on uprzednio karany zart. 107 § 1 kks(fakt znany Sądowi z urzędu sygn.. akt II K 534/16).
Dowód: zeznania świadkaR. C.k. 52-53, 3-4;
zeznania świadkaD. A.k. 53;
protokół czynności kontrolnych z dnia 18.08.2015 r – skoroszyt dołączony do
akt sprawy.
OskarżonyR. P.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W swoich wyjaśnieniach zaprzeczał, iż przedmiotowego dnia miał znajdować się we wskazanym lokalu, w związku z czym nie mógł nie tylko naruszyć nietykalności cielesnej funkcjonariuszy publicznych, a tym bardziej uniemożliwić im przeprowadzenie kontroli.
W zakresie kreowanej przez siebie wersji zdarzenia szukał on wsparcia w zeznaniach świadkówJ. M. (2)iJ. R..
Przesłuchany na tę okolicznośćJ. R.wskazał, iż nie był świadkiem żadnego zajścia z udziałem funkcjonariuszy Oddziału Celnego wŻ.iR. P.. Jedyny incydent, którego był uczestnikiem w przedmiotowym lokalu dotyczył wyłączenia przez bliżej nie ustaloną kobietę automatu do gry, za co została wyrzucona z lokalu. Świadek nie potrafił jednak wskazać daty tego zdarzenia.
W ocenie Sądu zeznania te zasługują na uwzględnienie i nie budzą zastrzeżeń, co do ich wiarygodności. W oparciu o ich treść nie można jednak budować tezy, a nawet przepuszczenia, iżR. P.nie był uczestnikiem zdarzeń w dniu 27 lutego 2017 roku. Lakoniczne zeznanieJ. R.nie tylko nie odnosi się wprost do stawianegoR. P.zarzutu, ale nie pozwala również na ustalenie, co faktycznie robił oskarżony i gdzie przebywał w dniu 27 lutego 2017 roku. Tym samym zeznaniaJ. R.są nieistotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Zgoła odmiennie należy odnieść się do zeznańJ. M. (2). Przedstawione przez niego w trakcie dwóch przesłuchań wersje wskazują, na ukryty przez oskarżonego cel powołania go na świadka w celu zapewnienie sobie alibi i uniknięcia odpowiedzialności za zarzucany mu czyn. W pierwszym przesłuchaniuJ. M. (2), zapewniał, iż inkryminowanego dnia był w salonie gier, w trakcie wizyty funkcjonariuszy celnych i ręczył, iżR. P.tam nie było. Podkreślić przy tym należy, iż ta wersja budziła wątpliwości Sądu z uwagi na przekoloryzowany opis zachowania jednej z funkcjonariuszek celnych, jak i na wskazanie wątpliwego powodu zapamiętania daty tego zdarzenia. Co istotne wskazać należy, iż świadek powtórnie zgłosił się sam do Sądu i wskazał, że chciałby udzielić dodatkowych informacji, mając świadomość grożących mu konsekwencji za składanie fałszywych zeznań. Przedstawiona przez niego druga wersja zdarzenia, wskazuje na celowe i zamierzone działanie oskarżonego i jego żony zmierzające do manipulowania zaistniałymi faktami w celu doprowadzenia do uniknięcia odpowiedzialności karnej przezR. P..
Jakkolwiek Sąd bardzo ostrożnie podszedł do zeznań świadka w tym zakresie, jednakże przedstawione przez niego informacje, z świadomością grożących mu konsekwencji prawnych, korelują w pełni z ustaleniami Sądu i zebranym materiałem dowodowym tworząc dokładny obraz zaistniałego zdarzenia i odpowiedzialności karnej oskarżonego.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał kreowaną przez oskarżonego linie obrony za niewiarygodną.
Przesłuchane w charakterze świadkówR. C. (1)iD. A. (1)nie miały żadnych wątpliwości co do osoby sprawcy, który był im znany osobiście z innych czynności kontrolnych. Obie wskazały, jaką rolę odegrałR. P.w przedmiotowym zajściu eksponując wydanie przez niego polecenia niewpuszczania do lokaluR. C. (1), co skutkowała naruszeniem jej nietykalności porze bliżej nieustaloną osobę oraz naruszenia przez niego nietykalności cielesnejD. A. (1), wspólnie z inną osobą, w celu udaremnienia im przeprowadzenia kontroli lokalu w zakresie prowadzonych tam gier na automatach.
Zeznania świadków w tym zakresie nie budzą żadnych wątpliwości, są spójne i logiczne, wzajemnie się uzupełniają tworząc dokładny obraz zaistniałego incydentu. Nie można doszukać się w nich konfabulacji czy próby manipulowania faktami. Choć obie są zainteresowane w rozstrzygnięciu niniejszej sprawy ich postaw nie rzutuje na ich wiarygodność. Obie ograniczyły się do zwięzłego przedstawienia istotnych elementów zajścia, bez próby ich oceniania i uwypuklania poszczególnych zachowań osób biorących w nim udział. Wskazały również na dowody świadczące o tym, iż oskarżony miał pełną świadomość kim są i w jakim celu przybyły.
W tym miejscu należy odnieść się, co do niewielkich różnic w treści ich relacji co do przebiegu samego zdarzenia. Pamiętać, bowiem należy, iż przebieg zajścia miał charakter bardzo dynamiczny, a świadkowie nie byli przygotowania na zaistniałą sytuację. Zaskoczenie takim obrotem sprawy odbiło się w zapamiętaniu przez nie okoliczności dotyczących bezpośrednio ich samych i przeniosło się na różnice opisu całościowego zdarzenia. W żaden sposób nie umniejsza to ich wiarygodności.
W świetle powyższego Sąd uznał ich zeznania za istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Bez znaczenia dla sprawy są zeznania świadkaE. P., która nie uczestniczyła w zdarzeniu i nie posiada żadnych informacji co do okoliczności i charakteru zajścia.
Mając na uwadze tak zgromadzony materiał dowody Sąd uznała za zasadne dokonanie korekty stawianego oskarżonemu zarzutu i przyjął, iżR. P.w dniu 27.02.2017 roku wL.woj.(...), przyul. (...)wsalonie (...)podżegał inną nieustaloną osobę do naruszenia nietykalności cielesnej funkcjonariusza Oddziału Celnego wŻ.mł. rach.R. C. (1)wykonującej czynności służbowe, wyniku czego osoba ta złapała ją za rękę i wypchnęła siłą z pomieszczenia salonu, czym doprowadził do zaniechania przez nią podjęcia prawnej czynności służbowej polegającej na przeprowadzeniu kontroli w obszarze gier hazardowych tj. czynu zart. 18 § 2 kkw zw. zart. 222 § 1 kkiart. 224 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kkoraz w dniu 27.02.2017 roku wL.woj.(...), przyul. (...)wsalonie (...)działając wspólnie i w porozumieniu z inną nieustalona osobą naruszył nietykalność cielesną funkcjonariusza Oddziału Celnego wŻ.mł. rach.D. A. (1)wykonującej czynności służbowe, w ten sposób, iż złapał ją rękoma za odzież a następnie ramiona i wypchnął ją z pomieszczenia salonu czym doprowadził do zaniechania przez nią podjęcia prawnej czynności służbowej polegającej na przeprowadzeniu kontroli w obszarze gier hazardowych tj. czynu oraz zart. 222 § 1 kkiart. 224 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
Swoim zachowaniemR. P.wyczerpał ustawowe znamiona opisanych wyżej czynów.
NiewątpliwieR. P.nawołując obecnych w lokalu mężczyzn do niewpuszczenia do salonu funkcjonariusza celnego, w wyniku czego jeden z nich złapał za rękęR. C. (1), a następnie wypchnął ją z pomieszczenia dopuścił się podżegania do naruszenia nietykalności cielesnej funkcjonariusza publicznego i doprowadził do zaniechania przez niego podjęcia prawnej czynności służbowej.
DziałanieR. P.polegające na złapaniuD. A. (1)za odzież, a następnie za ramiona i wypchniecie jej z lokalu wspólnie z inną nie ustalona osobą stanowiło naruszenie nietykalności cielesnej funkcjonariusza publicznego doprowadziło do zaniechania przez niego podjęcia prawnej czynności służbowej.
ZarównoR. C. (1)iD. A. (1)wchodząc do lokalu informowały, iż są funkcjonariuszami służby celnej.
Podkreślić przy tym należy, iż oskarżony miał świadomość kim one są i czego dotyczy ich wizyta. Miał bowiem już styczność z tymi funkcjonariuszami celnymi w związku z prowadzona działalnością i naruszeniem przepisówustawy o grach hazardowychza co został prawomocnie skazany wyrokiem tut. Sadu w sprawie II K 534/16 (fakt znany Sądowi z urzędu).
WymierzającR. P.na podstawieart. 19 § 1 kkw zw. zart. 224 § 2 kkw zw. zart. 11 § 3 kkza czyn opisany w pkt. 1 części skazującej wyroku, karę w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 224 § 2 kkw zw. zart. 11 § 3 kkza czyn opisany w pkt. 2 części skazującej wyroku, karę w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności Sąd miał na uwadze dotychczasowy charakter i sposób życia oskarżonego, jego uprzednia karalność, znaczny stopień społecznej szkodliwości zarzucanych mu czynów przejawiający się w braku poszanowania instytucji państwowych i reprezentujących ją osób oraz ignorancji dla obowiązującego porządku prawnego.
Tak wymierzone kary jednostkowe są adekwatne do stopnia zawinienia oskarżonego i czynić będą zadość społecznemu odczuciu sprawiedliwości.
Mając na uwadze przepisart. 85 § 1 i 2 kkiart. 86 § 1 kkSąd połączy orzeczone kary pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemu karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności uznając, iż jej wymiar będzie wystarczający dla uzmysłowienia sprawcy konieczności podporzadkowania się obowiązującemu porządkowi prawnemu.
Zdaniem Sądu wobec sprawcy zachodzi pozytywna prognoza jego przyszłego zachowania i w przyszłości powstrzyma się on od zachowania sprzecznego z prawem, wobec czego na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 kkzawiesił wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 lata. Okres ten powinien wzmóc w sprawcy przeświadczenie o konieczności dostosowania swojego postępowania do wymogów obowiązującego porządku prawnego i zasad współżycia społecznego. Każde bowiem uchybienie, a w szczególności popełnienie nowego przestępstwa może doprowadzić do zarządzenia kary pozbawienia wolności i konieczności jej wykonania.
W okresie próby Sąd oddał oskarżonego na podstawieart. 73 § 1 kkpod dozór kuratora sadowego celem pozytywnego odziaływania na postępowanie sprawcy i wzmożenia przeświadczenia o pozostawaniu pod stała kontrolą.
Nadto na podstawieart. 72 § 1 pkt 2 kkSąd zobowiązał oskarżonego do listownego przeproszenia pokrzywdzonychR. C. (1)iD. A. (1)w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się wyroku.
Dla wzmożenia dolegliwości i kreowania pozytywnego zachowania sprawcy Sąd w oparciu o przepisart. 71 § 1 kkwymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych przy przyjęciu, iż jedna stawka dzienna równoważna jest kwocie 50 złotych.
Zdaniem Sądu tak wymierzona kara będzie adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonego i czynić będzie zadość społecznemu odczuciu sprawiedliwości. Dolegliwość i realność przedmiotowej kary winna wzmóc przeświadczenie u sprawcy o nieopłacalności podobnego zachowania w przeszłości i nieuchronności przed karą, za zachowanie sprzeczne z ustalonym porządkiem prawnym.
Na podstawieart. 627 kpkSąd zasądził odR. P.na rzecz Skarbu Państwa koszty niniejszego postępowania, zaś na podstawiart. 2 ust. 1 pkt 3w zw. zart. 6i na podstawieart. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychwymierzył mu opłatę w kwocie 680 złotych nie znajdując podstaw do zwolnienia oskarżonego od ich ponoszenia.