Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII Pz 9/18
Data wyroku: 2018-03-22 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Magdalena Kimel, Patrycja Bogacińska-Piątek, Małgorzata Andrzejewska
Słowa kluczowe: Zażalenie
Podstawa prawna: art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.

Sygn. akt VIII Pz 9/18

POSTANOWIENIE

Dnia 22 marca 2018 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
po rozpoznaniuw dniu 22 marca 2018 w Gliwicach
w następującym składzie:
Przewodniczący: SSO Patrycja Bogacińska-Piątek
Sędziowie:  SSO Małgorzata Andrzejewska
SSR del. Magdalena Kimel (spr.)
na posiedzeniu niejawnym
sprawyM. D.
przeciwko(...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.
ozapłatę odszkodowania
na skutek zażaleniapozwanej
na postanowienieSądu Rejonowego wZ.
z dnia4 grudnia 2017 r.sygn. aktIV P 644/17
p o s t a n a w i a:

1
oddalić zażalenie,

2
zasądzić od pozwanej na rzecz powódki kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym;

(-) SSR Magdalena Kimel (-)P. P.SSO Małgorzata Andrzejewska
Sędzia Przewodniczący Sędzia

UZASADNIENIE
PowódkaM. D.wniosła do Sądu Rejonowego wZ.pozew w którym domagała się zasądzenia od pozwanej(...) sp. z o.o.na jej rzecz kwoty 4 800,76 zł tytułem odszkodowania za rozwiązanie przez pracodawcę umowy o pracę zawartej na czas określonej bez zachowania okresu wypowiedzenia. Uzasadniając właściwość miejscową Sądu Rejonowego wZ.wskazała, iż wykonywała pracę za zgodą pozwanej w głównej mierze wZ.u siebie w mieszkaniu, a spotkania zawodowe odbywały się co do zasady na terenie województwa(...). Wskazała, że zaczynała i kończyła pracę wZ.w mieszkaniu.
Pozwana w odpowiedzi na pozew domagała się oddalenia powództwa. Podniosła zarzut niewłaściwości miejscowej Sądu Rejonowego wZ.wskazując, iż powódka świadczyła pracę na terenie całego kraju, jednakże główny zakład produkcyjny pozwanej mieści się wL.. Wskazano, że powódka w tym miejscu najczęściej świadczyła pracęi tam miała swoje biuro. Pozwana wskazała, że skoro nie jest możliwym wskazania głównego miejsca wykonywania pracy, to nie jest możliwe wskazanie Sądu RejonowegowZ.jako sądu właściwego. Pozwana wskazała także, że powódka składała raportyz wykonanej pracy w obrębieL., a wbrew twierdzeniom powódki nie wykonywała pracy we własnym mieszkaniu wZ.. Podniosła, że praca powódki w dużej mierze polegała na udawaniu się do klientów samochodem na terenie całego kraju. W związku z tym pozwana wniosła o przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego wŚ..
Na rozprawie przed wdaniem się w spór, powódka wyjaśniła, że biuro wL.było ogólne i zajmował jeG. M.. Miał on przyznany rejon do spraw hurtu i jego właściwość obejmowała północną Polskę. Powódka wskazała, że 90% jej działalności odbywało się na terenie(...). MiejscowościT.iB.odwiedzała sporadycznie, podczas odwiedzin zakładu wL.. Dalej powódka zaznaczyła, że sama organizowała sobie plan pracy. Zaczynała pracę wK.,G.,B.,C.. Wieczorem sporządzała raport. Do jej zadań należało m.in. zorganizowanie działalności etapami. Pierwszy etapem były sieci typu. E.L., potem Euro(...), docelowoP. M.,B.. DoE. L.jeździła doK.,G.,R.,K.i doT.orazB.(2 spotkania). Powódka najczęściej jeździła doK.iS.. Raz w miesiąc jeździła doP.. Raz w tygodniu, raz na dwa tygodnie jeździła do biura wL.. Pracowała także w domu. W okresie zatrudnienia największa liczba kontrahentów miała siedzibę wK., w tym najistotniejszy klient E.L.i z pozycji tego klienta załatwiano bilbordy, gazetki, katalogi.

    Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2017 r. Sąd Rejonowy wZ.stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi RejonowemuK. Z. (1)w Katowicach. W uzasadnieniu wskazano, że powódka najczęściej jeździła doK., gdzie był najważniejszy klient i z pozycji tego klienta organizowała swoją pracę. Z kolei w miejscowościL.przebywała okazjonalnie przy okazji odwiedzin u potencjalnych klientów w tamtych rejonach kraju. Podzielając uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2011 r. (sygn. akt II PZP 3/11), zgodnie z którą każdorazowo stałym miejscem pracy takiego pracownika w rozumieniuart. 77(

    5)§ 1 KPjest to miejsce spośród określonych w umowie o pracę, w którym pracownik przez dłuższy czas, systematycznie świadczy pracę, Sąd Rejonowy na zasadzieart. 200§1 kpcw zw. zart. 461 § kpcprzekazał sprawę do rozpoznania Sądowi RejonowemuK. Z. (2)wK..
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła strona pozwana. Wydanemu orzeczeniu zarzuciła:

a
obrazę przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia,a toart. 461 §1 kpcpoprzez niewłaściwe ustalenie, że miejscem wykonywania pracy przez powódkę było miastoK., a nieŚ., a w konsekwencji naruszenieart. 200 §1 kpcpoprzez przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi RejonowemuK. Z. (3)
wK., podczas gdy miejscem wykonywania pracy powódki byłoL., zatem właściwy do rozpoznania sprawy jest Sąd Rejonowy wŚ.;

b
obrazę przepisów prawa materialnego, a toart. 775kp, poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że miejscem wykonywania pracy powódki sąK., gdzie kilkukrotnie odbywały się spotkania z jednym klientem a nie miejsce, w którym powódka miała swoje biuro, uczestniczyła w spotkaniach z pracodawcą i zdawała raporty ze swojej działalności.

Pozwana domagała się wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia oraz zmiany zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do rozpoznania do Sądu Rejonowego wŚ., względnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Domagała się również zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.
W odpowiedzi na zażalenie, powódka domagała się oddalenia zażalenia pozwanejw całości oraz zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Zgodziła sięz ustaleniami Sądu Rejonowego wZ.dotyczącymi właściwości Sądu RejonowegoK. Z. (3)wK.. W uzasadnieniu wskazała, iż nie ulega wątpliwości, że praca powódki była świadczona w przeważającej części na terenie województwa(...). Podniosła, że wykonywanie przez nią pracy wL.było zwyczajnie nieopłacalne i nie zostało w żaden sposób wykazane.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie pozwanej nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie zart. 461 §1 kpcpowództwow sprawach z zakresu prawa pracy może być wytoczone bądź przed sąd właściwości ogólnej pozwanego, bądź przed sąd, w którego okręgu praca jest, była lub miała być wykonywana, bądź też przed sąd, w którego okręgu znajduje się zakład pracy.
Miejsce wykonywania pracy powinno być określone w umowie o pracę. Będzie nim np. konkretny zakład produkcyjny, siedziba pracodawcy (wówczas w przypadku przedsiębiorstwa wielozakładowego pracownik ma obowiązek podjęcia pracy w każdym zakładzie produkcyjnym znajdującym się w miejscowości będącej siedzibą pracodawcy), bądź określony w umowie obszar, na którym pracownik wykonuje swoje obowiązki. Z punktu widzenia właściwości przemiennej sądu miejscem wykonywania pracy jest miejscowość,w której pracownik faktycznie świadczy pracę na rzecz pracodawcy, świadczył ją bądź miał ją świadczyć. Jeżeli na tej podstawie uzasadniona będzie właściwość kilku sądów, zgodniezart. 43 k.p.c.wybór sądu właściwego należy do powoda.
Miejsce wykonywania pracy może być określone na stałe bądź jako miejsce zmienne, przy czym w tym ostatnim wypadku zmienność miejsca pracy może wynikać z samego charakteru (rodzaju) pełnionej pracy. Ogólnie pod pojęciem miejsca pracy rozumie się bądź stały punkt w znaczeniu geograficznym, bądź pewien oznaczony obszar, strefę określoną granicami jednostki administracyjnej podziału kraju lub w inny dostatecznie wyraźny sposób, w którym ma nastąpić dopełnienie świadczenia pracy. "Miejsce pracy" nie musi być wyposażone w zaplecze socjalne, kadrowe i techniczne (por: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 kwietnia 1985 r., sygn. akt I PR 19/85; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2011 r., sygn. akt II PZP 3/11).
Miejsce świadczenia pracy pracownika mobilnego oznaczające pewien obszar jego aktywności zawodowej musi odzwierciedlać rzeczywisty stan rzeczy, ma zatem być to obszar, w którym prawnicy mobilni będą na stałe zobowiązani do przemieszczania się(tak też: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 listopada 2008 r., sygn. akt II PZP 8/08).
Ponadto miejsce pracy podane w umowach o pracę nie ma decydującego znaczenia, bowiem istotne jest faktyczne miejsce wykonywania pracy (por: wyrok Sądu ApelacyjnegowK.z dnia 8 października 2015 r., sygn. akt III AUa 1881/14).
Powódka w przeważającego części (90%) świadczyła pracę na terenie woj.(...), w tym wK.. Incydentalnie odwiedzała biuro pracodawcy wmiejscowości L.położone ponad 400 km od jej miejsca zamieszkania. Wmiejscowości L.znajdował się zakład pozwanego, w którym pracowałG. M.. Był on odpowiedzialny za działalność pozwanego na obszarze północnej Polski, w tym za sprawy hurtu. W związku z tym, że strona pozwana nie miała rozpoznawalnej marki, to powódka wdrażała działalność pozwanej etapami (wprowadzała produkty), a jej pierwszym etapem były sieci E.L.. Powódka samodzielnie ustalała plan pracy i zaczynała pracę wK.,G.,S.,B.,C.. Codziennie zdawała raporty. W okresie zatrudnienia głównym kontrahentem powódki był E.L.wK.i to z pozycji tego klienta organizowała swoją pracę. Ponadto powódka każdego dnia odwiedzała klientów na terenie woj.(...). Tym samym powódka realnie i regularnie świadczyła pracę na terenieK..
Zarzut pozwanego, iż powódka nie dokonała wyboru Sądu wK.jako sądu właściwego ze względu na miejsce świadczenia pracy, a zatem właściwy jest sąd miejsca zakładu pracy, jest nieuzasadniony. Sąd przed którym wytoczono powództwo nie jest związany błędnie określoną właściwością miejscową przez stronę. W toku czynności wyjaśniających Sąd Rejonowy dokonał ustaleń związanych z rzeczywistym miejscem świadczenia pracy powódki i z ustaleń tych jednoznacznie wynika, że powódka systematycznie świadczyła pracę wK..
Na marginesie Sąd Okręgowy podkreśla iż miejsce pracy wskazane w umowie powinno być oznaczone zgodnie z rzeczywistym, a nie fikcyjnym stanem rzeczy. Powinien to być obszar, na którym pracownik faktycznie będzie wykonywał pracę (tak też: uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 19 listopada 2008 r., sygn. akt II PZP 11.08; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2012 r., sygn. akt II UK 72/12).
W związku z powyższym Sąd Okręgowy mając na uwadze wskazane normy prawne uznaje zarzuty podniesione przez pozwaną w zażaleniu za chybione i pozbawione podstaw.
W ocenie Sądu Okręgowego nie doszło do naruszenia przepisów 461§ 1 kpc. Sąd I instancji w sposób prawidłowy ustalił, że faktycznym (systematycznym) miejscem wykonywania pracy przez powódkę byłyK., zatem to Sąd RejonowyK. Z. (3)jest właściwy miejscowo do rozpoznania sprawy.
Z tych tez względów, Sąd Okręgowy działając na podstawieart. 385 kpcw zw. zart. 397§2 kpcoddalił zażalenie pozwanej, jako bezpodstawne.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na mocyart. 98§1 i 3 kpc. Wysokość kosztów zastępstwa procesowego ustalono w oparciu o § 9 ust.1 pkt 1 i §10 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2016 poz 1667).
(-) SSR del. Magdalena Kimel (-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek (-) SSO Małgorzata Andrzejewska
Sędzia Przewodniczący Sędzia