Sąd Rejonowy w Kłodzku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 41/18
Data wyroku: 2018-02-07 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Anna Wołosecka-Berk
Słowa kluczowe: Znieważenie
Podstawa prawna: art. 226§1 kk

0.1.Sygnatura akt II K 41/18

I.WYROK

II.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 07 lutego 2018 roku
Sąd Rejonowy w Kłodzku, II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący : SSR Anna Wołosecka - Berk
Protokolant : Emilia Kosztowniak
po rozpoznaniu dnia 24 lipca 2017 roku, 10 października 2017 roku, 05 grudnia 2017 roku, 30 stycznia 2018 roku sprawy karnej
W. P.
synaS.iH. z domu B.
ur. (...)wK.

oskarżonego o to, że:

I
w dniu 01 stycznia 2017 roku wP., woj.(...), pow.(...), wypowiadając słowa powszechnie uznawane za obelżywe znieważył umundurowanych funkcjonariuszy policji st. sierż.P. B. (1)oraz sierż. szt.G. J.podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych

tj. o czyn zart. 226§1 kk

II
w miejscu, czasie i okolicznościach jak w pkt I, działając w celu zmuszenia funkcjonariusza policji st. sierż.P. B. (1)do zaniechania przeprowadzenia prawnej czynności służbowej polegającej na jego zatrzymaniu, stosował wobec wymienionego funkcjonariusza przemoc w ten sposób, że uderzył go swoją ręką w lewą dłoń w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia dłoni i nadgarstka lewego, rany dłoni lewej, stłuczenia palca V-go dłoni lewej oraz złamania wyrostka rylcowatego kości łokciowej lewej, które to obrażenia naruszyły czynności narządów jego ciała na czas dłuższy niż dni siedem

tj. o czyn zart. 224§2 kkw zw. zart. 157§1kkw zw. zart. 11§2 kk
------------ / -------------

I
oskarżonegoW. P.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku i za to na podstawieart. 226§1 kkwymierza mu 3 (trzy) miesiące pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoW. P.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku i za to na podstawieart. 157§1 kkw zw. zart. 11§3 kkwymierza mu 5 (pięć) miesięcy pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 85§1 kki86§1 kkza zbiegające się przestępstwa wymierza oskarżonemu karę łączną 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 69§1 kki70§1 kkwykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo oskarżonemu zawiesza tytułem próby na okres lat 2 (dwóch);

V
na podstawieart. 72§1 pkt 1 kkzobowiązuje oskarżonego do informowania kuratora o przebiegu okresu próby co sześć miesięcy;

VI
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.A. B.kwotę 944,64 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu;

VII
zwalnia oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych, a wydatki poniesione w sprawie zalicza na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt II K 41/18

UZASADNIENIE
W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 01 stycznia 2017 roku funkcjonariusze PolicjiP. B. (1)orazG. J.na polecenie dyżurnego udali sięP.ul. (...)w związku ze zgłoszoną interwencją dotycząca konfliktu rodzinnego. Po przybyciu na miejsce funkcjonariusze policji zastali na zewnątrzA. P., która poinformowała ich , że jej mąż uniemożliwia jej zabranie rzeczy z domu .P. B. (1)orazG. J.wraz zA. P.weszli do wnętrza domu na piętro gdzie zgłaszająca pakowała swoje rzeczy, w tym czasie oskarżonyW. P.zachowywał się agresywnie, nie pozwalał żonie zabrać rzeczy twierdząc, iż niektóre przedmioty zostały zakupione przez niego , wzywany był do zachowania zgodnego z prawem.A. P.spakowała swoje rzeczy , skierowała się w stronę wyjścia , gdy funkcjonariusze Policji wychodzili z domu oskarżony ponownie zaczął być agresywny, używał pod adresemP. B. (1)orazG. J.słów wulgarnych.
W zawiązku z tym, iż oskarżony nie reagował na wezwania do zachowania zgodnego z prawem podjęto decyzję o jego zatrzymaniu ,W. P.wyrywał się , uniemożliwiał zatrzymanie, konieczne było użycie chwytów obezwładniających oraz założenie kajdanek , w trakcie czynności oskarżony uderzyłP. B. (1)ręką w jego dłoń powodując obrażenia w postaci stłuczenia dłoni i nadgarstka lewego , rany dłoni lewej , stłuczenia palca V-go dłoni lewej oraz złamania wyrostka rylcowatego kości łokciowej lewej , które to obrażenia naruszyły czynności narządów jego ciała na czas dłuższy niż dni siedem.
Oskarżony został zatrzymany i przewieziony doKPP.gdzie poddano go badaniom na zwartość alkoholu w wydychanym powietrzu – wynik 0,98 mg/l a następnie przewieziono go do szpitala wK.gdzie lekarz po przebadaniu nie zezwolił na osadzenie w(...)wK., oskarżony pozostał na izbie przyjęć szpitala.
/ dowód zeznania świadków :P. B. (1)k. 7-8
G. J.k 15-16
F. P.k. 46-47, 95
protokół użyciaA.k. 2
protokół zatrzymania osoby k. 3-4
dokumentacja medyczna k. 21
opinia biegłego k. 24
opinia uzupełniająca k. 126/
W dniu 24.04.2017 rokuW. P.złożył zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przez funkcjonariusza policjiP. B. (1), postanowieniem z dnia 22 maja 2017 roku ( sygn. akt PR 3 Ds.62.2017) prokurator Prokuratury Rejonowej w Kłodzku odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie o czyny zart. 231§1 kki zart. 247§1 kkw zw. zart. 11§2 kkoraz zart. 233§1kkiart. 234 kkiart. 238 kkw zw. zart.11§2 kkwobec stwierdzenia braku ustawowych znamion czynu zabronionego.
/ dowód: kserokopia zawiadomienia o przestępstwie k 98-99;
kserokopia postanowienia o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie sygn. akt PR 3 Ds.62.2017 k.100-104/
OskarżonyW. P.nie był dotychczas karany.
/ dowód: informacja zK.k.91/
OskarżonyW. P.stojący pod zarzutem popełnienia czynów zart. 226§1 kkiart. 224§1kkw zw. zart. 157§1kkw zw. zart. 11 §2 kknie przyznał się do winy i w złożonych w toku postępowania przygotowawczego potwierdził, że krytycznego dnia doszło do konfliktu między nim a żoną która postanowiła wyprowadzić się z domu , w konflikt ten włączyli się inni członkowie rodziny, w tym jego synF.który przez przypadek w trakcie przepychanki uderzył go łokciem w brodę wobec czego oskarżony wezwał Policję. Oskarżony zaprzeczył aby używał pod adresem funkcjonariuszy słów wulgarnych czy też stosował przemoc, wskazał iż w trakcie interwencji policjanci zwracali się do niego per „ty”, gdy chciał zapisać dane funkcjonariuszy spowodowało to decyzję o jego zatrzymaniu, natomiast obrażenia jakich miał doznaćP. B. (1)powstały w trakcie zakładania mu kajdanek, jednak nie na skutek uderzenia lecz tego , iż funkcjonariusz zahaczył ręką o bransoletę zegarka oskarżonego.
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył, co następuje:
W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego wina oskarżonego odnośnie zarzucanych mu czynów nie budzi wątpliwości. Ustalając powyższy stan faktyczny Sąd oparł się na wiarygodnych jego zdaniem zeznaniach pokrzywdzonychP. B. (1),G. J.. Osoby te w sposób identyczny opisują całe zdarzenie do którego doszło 01 stycznia 2017r. wP., zeznania tych świadków pozostają spójne, logiczne i w konsekwencji ich treść nie budzi w opinii Sądu żadnych wątpliwości. Z zeznań tych wynika, iż krytycznego dnia oskarżony znieważył funkcjonariuszy słowami powszechnie uznanymi za obelżywe( zostały one przytoczone w protokołach zeznań świadków) podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych a nadto stosował przemoc wobecP. B. (1)w celu zmuszenia funkcjonariusza policji do zaniechania przeprowadzenia prawnej czynności służbowej w postaci zatrzymania go uderzając funkcjonariusza ręką w dłoń. Odnośnie tego fragmentu zdarzenia wskazać należy, iż od początku postępowaniaP. B. (1)podawał, iż w trakcie zatrzymania został przez oskarżonego uderzony w wyniku czego doznał określonych obrażeń , informację o tym przekazał na miejscu zdarzeniaG. J.który podał, iż faktu tego nie widział gdyż również uczestniczył w bezpośrednim zatrzymaniu oskarżonego i koncentrował się na podejmowanych czynnościach. Jednocześnie w świetle opinii uzupełniającej biegłego stwierdzić należy , iż obrażenia powstały na skutek działania z dużą siłą, poprzez uderzenie ręką , przy czym fakt trzymania w dłoni przez oskarżonego długopisu w ręce – na okoliczność taką wskazał w zeznaniach składanych na rozprawieP. B. (1)– nie miał znaczenia w kontekście rodzaju powstałych obrażeń. Jednocześnie zeznania pokrzywdzonych znajdują potwierdzenie w zeznaniachF. P.w zakresie w jakim świadek miał możliwość obserwacji zdarzenia gdyż przebywał w domu, zeznania tego świadka należy ocenić jako wyważone, pozbawione sprzeczności i logiczne.
Sąd odmówił wiarygodności zeznaniom świadkówA. P.iH. P. (1)w zakresie w jakim zaprzeczyły znieważeniu funkcjonariuszy Policji oraz użycia przemocy albowiem zeznania te są sprzeczne z zebranym materiałem dowodowym, są to osoby najbliższe dla oskarżonego, które składając zeznania po pewnym okresie czasu od zdarzenia podawały relację jak najkorzystniejszą dla oskarżonego, na rozprawie określały zdarzenie jako wypadek, sprzeczkę , nieporozumienie pomimo, iż jak wynika z poczynionych ustaleńA. P.miała zamiar wyprowadzić się z domu, chciała zabrać swoje rzeczy co oskarżony jej uniemożliwiał, działania takie nie są zwykle podejmowane w wyniku sprzeczek czy też kłótni małżeńskich lecz konfliktów o większym nasileniu , świadkowie na rozprawie okoliczności te bagatelizowały.
A. P.zeznała, iż w trakcie czynności wykonywanych na piętrze domu oskarżony miał zostać rzucony na podłogę, świadkowieP. B. (1)iG. J.zaprzeczyli aby w trakcie czynności wykonywanych na piętrze domu doszło do takiego zdarzenia , w wyjaśnieniach oskarżonego złożonych w toku dochodzenia (k.29-30) taka okoliczność nie pojawiła się , również świadekF. P.w złożonych zeznaniach na taki fakt nie wskazywał, podając iż w trakcie zabierania rzeczy przez mamę oskarżony cały czas coś mówił do policjantów, którzy go jednak ignorowali
W dalszej częściA. P.zeznała, iż oskarżony nie znieważył funkcjonariuszy jednak z zeznań świadka złożonych w toku dochodzenia wynika, iż po spakowaniu swoich rzeczy świadek zeszła z piętra i wyszła z domu – okoliczność tą potwierdziłP. B. (1)zeznając iż wyszedł na zewnątrz wraz zA. P., wrócił gdy usłyszał krzyki - gdy wróciła oskarżony znajdował się w kuchni , natomiast z zeznańP. B. (1)iG. J.wynika, iż słowa znieważające padły gdy wychodzili oni z domu tym samym ta cześć zdarzenia mogła nie być przez świadka obserwowana , podobnie ocenić należy w tym zakresie relacjęH. P. (1)która znajdowała się w kuchni.
W odniesieniu do kwestii obrażeń doznanych przezP. B. (1)wskazać należy, iż świadek zeznał że powstały one w trakcie zatrzymywania oskarżonego , przy czym w toku dochodzenia świadekA. P.zeznała iż oskarżony został przewrócony na podłogę , założono mu kajdanki i w trakcie wyciągania ręki spod kajdanek policjant skaleczył się ,H. P. (2)miała pomagać w wyjęciu ręki. Jednak z zeznańP. B.wynika, iż kajdanki zakładałG. J.natomiast on sam stosował chwyty obezwładniające , trzymał oskarżonego , który machał rękoma chcąc się wyswobodzić i wtedy doszło do uderzenia, świadek zaprzeczył aby miała miejsce taka sytuacja by matka oskarżonego pomagała oswobodzić rękę funkcjonariuszowi, przy czym obrażenia jakie stwierdzono u pokrzywdzonego nie miały jedynie charakteru skaleczenia. Zeznający na rozprawie na tą okolicznośćG. J.powiedział, iż nie pamięta szczegółów zatrzymania z uwagi na dużą ilość tego typu zdarzeń, natomiast nie wykluczył że faktycznie zakładał oskarżonemu kajdanki, nie przypominał sobie takiej sytuacji aby matka oskarżonego pomagała funkcjonariuszowi wyciągnąć rękę spod kajdanek. W toku dochodzeniaH. P. (2)opisując ta część zdarzenia zeznała, iż policjanci próbowali założyć kajdanki, mieli z tym problem , doszło do szamotaniny na podłodze, przyznała iż jeden z funkcjonariuszy pokazywał zadrapanie na ręce, w zeznaniach świadka nie pojawiały się wypowiedzi co do nieprawidłowego zachowania funkcjonariuszy. Świadek nie wskazywała też aby oskarżony został rzucony na podłogę , jak również o udzielaniu pomocy w wyswobodzeniu ręki funkcjonariusza , okoliczności takie podała natomiast w trakcie przesłuchania na rozprawie , w swobodnej wypowiedzi, przy czym jednocześnie podała szczegółowo opis zdarzenia akcentując niewłaściwe zachowanie funkcjonariusza Policji.
Nie ulega wątpliwości iż świadkowieH. P. (1)iA. P.na poszczególnych etapach postępowania składały odmienne zeznania, wewnętrznie sprzeczne, w zakresie przyczyn takiego stanu rzeczy wyjaśnienia świadków nie zasługują na uwzględnienie albowiem zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i rozprawy głównej świadkowie miały możliwość swobody wypowiedzi, mimo przedstawienia w toku dochodzenia protokołów do podpisania nie zostały zgłoszone zastrzeżenia co do ich treści. Obowiązująca procedura zapewnia świadkom możliwość zapoznania się z treścią protokołu, wniesienia zastrzeżeń, czy też odmowy podpisania w sytuacji gdy jego treść nie odpowiada złożonym zeznaniom , tym samym jeśli uprawnień takich świadek nie korzysta należy uznać że treść protokołu uwzględnia złożone zeznania.
W odniesieniu do wyjaśnień oskarżonego Sąd odmówił im wiary albowiem zaprzeczenia co do faktu wypowiadania słów wulgarnych i stosowania przemocy są jedynie formą obrony zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności karnej, która dodatkowo realizowana była przez wskazywanie na okoliczności mające zdyskredytować funkcjonariuszyP. B. (1)orazG. J.w postaci działania niezgodnego z prawem, mającego mieć wręcz postać przekroczenia uprawnień. Twierdzeniom oskarżonego zaprzeczają ustalenia faktyczne wskazujące, iż tego dnia oskarżony zachowywał się agresywnie wobec funkcjonariuszy Policji, prezentował postawę konfrontacyjną, odmawiał wykonania poleceń a także ustalenia postępowania przygotowawczego jakie toczyło się na skutek złożonego zawiadomienia przez oskarżonego, postanowieniem z dnia 22 maja 2017 roku ( sygn. akt PR 3 Ds.62.2017) odmówiono wszczęcia śledztwa o czyny zart. 231§1 kki inne. Wskazać należy, iż oskarżony w kolejnych wyjaśnieniach podawał coraz to nowe szczegóły mające potwierdzić jego wersję, przy czym tłumaczenia dlaczego wyjaśnienia te są sprzeczne z poprzednio złożonymi są zupełnie nielogiczne. Jednocześnie przyjęcie wyjaśnień oskarżonego za wiarygodne oznaczałoby wystąpienie sytuacji w której funkcjonariusze Policji bez żadnego powodu przystąpili do zatrzymania oskarżonego, stosowali wobec niego środki przymusu bezpośredniego bez żadnych podstaw i to w obecności świadków- członków rodziny, narażając się na zarzuty przekroczenia uprawnień oraz utratę pracy- zachowanie takie należy uznać za zupełnie nielogiczne. Wyjaśnienia oskarżonego zawierają szereg zarzutów pod adresem funkcjonariuszy Policji , w szczególności w zakresie podjęcia przez nich działań bez uwzględnienia stanu zdrowia oskarżonego, jednocześnie jednakW. P.pozostaje zupełnie bezkrytyczny wobec swojego zachowania , spożywania alkoholu w sytuacji gdy w jego stanie zdrowia jest to zabronione , zarzuca funkcjonariuszom Policji narażenie go na pogorszenie stanu zdrowia nie dostrzegając , że jego postępowanie nie tylko w pewnym stopniu niweczyło proces leczniczy lecz również stan nietrzeźwości miał wpływ na zachowanie , agresję, brak możliwości realnej oceny zaistniałej sytuacji i racjonalnego rozwiązania konfliktu.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu zart. 226§1 kki wymierzył 3 miesiące pozbawienia wolności oraz czynu z art.art. 224§1kkw zw. zart. 157§1kkw zw. zart. 11 §2 kki na podstawieart. 157§1kkw zw. zart. 11 §3 kkwymierzył 5 miesięcy pozbawienia wolności, za zbiegające się przestępstwa Sąd wymierzył karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Przy wymiarze kar jednostkowych i kary łącznej Sąd uwzględnił uprzednią niekaralność oskarżonego, jego dotychczasowy sposób życia a także stopień społecznej szkodliwości czynu. Nie ulega wątpliwości, iż z charakteru obowiązków wykonywanych przez funkcjonariuszy Policji wynika możliwość wystąpienia zachowań ze strony osób wobec których podejmowane są określone czynności powodujących utrudnienie ich wykonywania czy też agresji, jednak nie może to prowadzić do aprobowania sytuacji w których dochodzi do popełnienia czynów wyczerpujących ustawowe znamiona występków określonych wkodeksie karnymna szkodę policjantów, w szczególności gdy tego rodzaju zachowania występują bardzo często.
Na mocyart. 69§1 kki70§1kkSąd zastosował względem oskarżonego instytucję warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności wyznaczając okres próby na 2 lata uznając, iż mimo zawieszenia wykonania kara spełni swoje funkcje prewencyjne i wychowawcze oraz zobowiązał oskarżonego do informowania kuratora o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy.
Zdaniem Sądu orzeczone kary są współmierne do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz stopnia zawinienia i spełnią swoje funkcje prewencyjne i wychowawcze.
O kosztach orzeczono na podstawieart. 624§1 kpk.