Sąd Rejonowy Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI K 1128/17
Data wyroku: 2018-03-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Monika Małasiak

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 marca 2018 roku
Sąd Rejonowy Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu – Wydział VI Karny w następującym składzie:
Przewodniczący: SSR Monika Małasiak
Protokolant: p.o. stażysty Agata Jarzynka
przy udziale oskarżyciela z Wielkopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Poznaniu Mariusza Peczyńskiego

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12.01.18r., 16 lutego 2018r.
sprawyM. R., synaD.iJ. z domu Z.,ur. (...)wŚ.
oskarżonego o to, że:
Pełniąc funkcję Prezesa Zarządufirmy (...) sp. z o.o.z siedzibą wŚ.przyulicy (...), w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru z wykorzystaniem takiej samej sposobności, urządzał
- w dniu 31 sierpnia 2016 roku – gry na automatach”H.S.nr(...),K.bez numeru,B. H.nr(...)w lokalu(...)przyul. (...)wP.

- w dniu 8 września 2016 roku gry na automacieH.S.nr(...)w lokalu(...)przyul. (...)wP., wbrew zasadom określonym wart. 14 ust. 1 oraz art. 23 a ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych(Dz.U. z 2016 roku, poz. 471 z późń. zm.)
tj. o przestępstwo skarbowe zart. 107 § 1 k.k.s.w zw. zart. 9 § 3 k.k.s.iart. 6 § 2 k.k.s.

1
Uznaje oskarżonego za winnego czynu zart. 107 § 1 k.k.s.w zw. zart. 9 § 3 k.k.s.iart. 6 § 2 k.k.s.popełnionego w sposób opisany powyżej i za to na podstawieart. 107 § 1 k.k.s.wymierza mu karę grzywny 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych po 100 zł (sto złotych) każda stawka

2
Na podstawieart. 30 § 5 k.k.s.orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci: automatu do gierH.S.nr R-133,K.,B. H.nr R-086,H.S.nr R-201, środków pieniężnych w kwocie łącznej 3083 zł, przechowywanych w magazynie depozytowym UC za pokwitowaniem nr PL/MF/AL nr(...)i(...)oraz na koncie sum depozytowych ((...)- (...),(...)- (...), PL/MF/AL nr(...))

3
Na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.obciąża oskarżonego kosztami postępowania i zasądza od niego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70 zł (siedemdziesiąt złotych), a na podstawieart. 3 ust. 1w zw. z art. 21 pkt. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku „O opłatach w sprawach karnych” ( Dz.U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) wymierza mu opłatę w kwocie 1500 zł (tysiąc pięćset złotych).

/-/ SSR Monika Małasiak

UZASADNIENIE
OskarżonyM. R.prowadzi własną działalność gospodarczą(...) Sp. z o.o.z siedzibą wŚ.przyul. (...), pełniąc funkcję Prezesa Zarządu firmy. Oskarżony w ramach tej działalności urządzał w dniu 31 sierpnia 2016 roku gry na automatach:H.S.nr(...),K.bez numeru,B. H.nr(...)oraz w dniu 8 września 2016 roku gry na automacieH.S.nr(...)w lokalu(...)przyul. (...)wP..
Z uwagi na specyfikę prowadzonej działalności oskarżony zwrócił się doKancelarii (...)o wydanie opinii w przedmiocie analizy zmian wprowadzonych wustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowychna mocy ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o zmianieustawy o grach hazardowych(Dz. U. z 2015 r., poz. 1201) oraz na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 88). W przedmiotowej opinii (bez daty sporządzenia) wyrażono wniosek, iżart. 2 ust. 3, 4 i 5 oraz art. 6 ust. 1-3 ustawy o grach hazardowychnie zostały notyfikowane przy okazji notyfikacji przepisów wprowadzanych ustawą o zmianieustawy o grach hazardowych, natomiastart. 14wprowadzony ustawą o zmianieustawy o grach hazardowychzostał przyjęty w brzmieniu odmiennym od tego poddanego notyfikacji i z tych powodów organy administracji oraz sądy winny odmówić ich stosowania.
Dnia 31 sierpnia 2016 r. funkcjonariusze Urzędu Celnego wP.przeprowadzili kontrolę w lokalu(...)przyul. (...)wP.. W lokalu ujawniono trzy automaty do gier, tj.H.S.nr(...),K.bez numeru orazB. H.nr(...).
Dnia 8 września 2016 funkcjonariusze Urzędu Celnego wP.przeprowadzili kontrolę w lokalu(...)mieszczącym się przyul. (...)wP..
W pomieszczeniu przylegającym do „(...)ujawniono jeden automat do gry o nazwie i numerzeH.S.nr(...). W drugim pomieszczeniu tego lokalu prowadzona była działalność gospodarcza polegająca na usługach wymiany walut.
Ujawniony automatH.S.był podłączony do sieci elektrycznej (doprowadzonej i zaopatrzonej w licznik energii znajdujący się w(...)i gotowy do gry.
Celem potwierdzenia czy przedmiotowe urządzenia wykazują cechy automatów do gier, o których mowa wustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowychprzeprowadzono eksperymenty procesowe, których przebieg został utrwalony w protokołach. W wyniku eksperymentu procesowego ustalono, iż gry rozgrywane na zatrzymanych urządzeniachH.S.nr(...),K.bez numeru,B. H.nr(...)orazH.S.nr(...)miały charakter losowy oraz że urządzane były o wygrane pieniężne lub rzeczowe, a także istniała możliwość rozpoczęcia nowej gry poprzez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze, co wyczerpuje przesłanki, o których mowa wart. 2 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Nadto ustalono także, iż bez zasilenia urządzeń środkami finansowymi gra na nich nie była możliwa, a wynik gry – ustawienie odpowiedniego układu znaków lub symboli – nie zależy od umiejętności grającego, którego rola sprowadza się do jednokrotnego naciśnięcia przycisku uruchamiającego grę, lecz od losowego wytypowania symboli przez program gry zainstalowany w automacie. Zatrzymanie się wszystkich „bębnów” (pól gry) następuje w sposób niejednolity, przewidziany przez program gry i w momencie wyznaczonym przez program. Gracz nie jest w stanie przewidzieć, jakie symbole pojawią się na bębnach w momencie ich zatrzymania i nie ma możliwości w żaden sposób wpłynąć na wynik gry, tj. tak aby uzyskać odpowiednią konfigurację wygrywającą. Ustalono, iż urządzenia wypłacały wygrane pieniężne monetami pięciozłotowymi. Wypłata wygranych pieniężnych była realizowana również przez pracownika kantoru, w razie braku odpowiedniej sumy w automacie.
Oskarżony urządzał gry na w/w automatach wbrew zasadom określonym wart. 14 ust. 1 oraz art. 23a ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych, nie posiadając odpowiedniego zezwolenia.
OskarżonyM. R.ma 33 lata, jest kawalerem, posiada na utrzymaniu dwoje dzieci. Oskarżony ma wykształcenie średnie, z zawodu jest technikiem mechanikiem, prowadzi własną działalność gospodarczą i pełni funkcję prezesa(...) Sp. z o.o.z siedzibą wŚ.oraz(...) Sp. z o.o., osiągając z tego tytułu dochód w wysokości 2.000 zł brutto. Oskarżony nie posiada majątku. Dotychczas był karany, w tym trzykrotnie za przestępstwo zart. 107 § 1 k.k.s.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:
- częściowo wyjaśnień oskarżonego (k. 303-304 w zw. z k. 126-127),
- zeznań świadków:R. R.(k. 301-302 w zw. z k. 7-10),A. H.(k. 303 w zw. z k. 14-17),S. W.(k. 265 w zw. z k. 43-44),W. K.(k. 302 w zw. z k. 62-66),
- dokumentów zebranych w sprawie: pisma Urzędu Celnego wP.wraz z notatką urzędową (k. 1-2), protokołu przeszukania (k. 3-5, 56-61), protokołu oględzin (k. 22-23, 48-51, 74-75, 99-102), protokołu eksperymentu procesowego (k. 24-34, 76-88), protokołu przekazania (k. 41, 95), dowodu wpłaty (k. 52, 96, 103), notatki urzędowej (k. 55), pisma Urzędu Celnego wP.(k. 95), pisma Prezydenta MiastaP.(k. 106), kopii pisma(...)(k. 112), kopii umowy najmu (k. 113-114), danych o oskarżonym (k. 118-120), pisma Naczelnika Wielkopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego wP.(k. 130), karty karnej (k. 132, 167-169), informacji z KRS (k. 133), odpowiedzi na akt oskarżenia (k. 170-173), opinii prawnej w sprawie urządzania gier na urządzeniach rozrywkowych (k. 174-179), kopii postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2014r. sygn. akt II KK 55/14 (k. 180-191), kopii postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 8 lipca 2015r. sygn. akt XVII Kz 351/15 (k. 192-196), kopii postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 3 lipca 2015r. sygn. akt XVII Kz 163/15 (k. 197-200), kopii postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 13 lutego 2015r. sygn. akt IV Kz 877/14 wraz z uzasadnieniem (k. 201-202), kopii postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 10 lipca 2015r. sygn. akt XVII Kz 362/15 (k. 203-205), kopii postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 23 czerwca 2015r. sygn. akt IV Kz 320/15 (k. 205-208), kopii postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 23 czerwca 2015r. sygn. akt XVII Kz 141/15 (k. 209-213), kopii postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 29 lipca 2014r. sygn. akt XVII Kz 489/14 (k. 214-215), kopii postanowienia Sądu Rejonowego w Gostyniu z dnia 23 sierpnia 2016r. sygn. akt II Kp 81/16 (k. 216-218), kopii wyroku Sądu Rejonowego w Gostyniu z dnia 21 listopada 2016r. sygn. akt II K 388/16/2 wraz z uzasadnieniem (k. 219-224), kopii wyroku Sądu Rejonowego w Gostyniu z dnia 24 kwietnia 2017r. sygn. akt II K 17/17 wraz z uzasadnieniem (k. 225-232), kopii wyroku Sądu Rejonowego w Gostyniu z dnia 24 kwietnia 2017 r. sygn. akt II K 38/17 wraz z uzasadnieniem (k. 233-239), opinii prawnej w przedmiocie analizy zmian wprowadzonych wustawie z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowychna mocy ustawy z dnia 12 czerwca 2015r. o zmianieustawy o grach hazardowych(Dz. U. z 2015 r., poz. 1201) oraz na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 88) (k. 240-263), odpisu wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 9 maja 2017 r. sygn. akt IV Ka 370/17 (k. 273), odpisu wyroku Sądu Rejonowego w Chodzieży z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt II K 452/16 (k. 274), odpisu wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 11 sierpnia 2017 r. sygn. akt IV Ka 669/17 (k. 275), odpisu wyroku Sądu Rejonowego w Chodzieży z dnia 5 maja 2017r. sygn. akt II K 602/16 (k. 276-277), odpisu wyroku Sądu Rejonowego w Wolsztynie z dnia 21 marca 2017 r. sygn. akt II K 64/17 (k. 278-279).
OskarżonyM. R.nie przyznał się do zarzuconego mu czynu i wyjaśnił, iż ze względu na specyfikę prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej i zmianę jaka nastąpiła w przepisachustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych, spółka wystąpiła o wydanie opinii prawnej doKancelarii (...)zP.. Oskarżony wskazał, iż z opinii tej (z dnia 7 lutego 2013r.) wynikało, że orzecznictwo sądowe nie jest jednolite, gdyż niektóre sądy uważająustawę o grach hazardowychza przepisy techniczne, a inne nie. Z wyjaśnień oskarżonego jasno wynika, iż miał on wątpliwości co do interpretacji obowiązujących przepisów, gdyż w wyniku tego wystąpił o opinię do kancelarii prawnej. Zdaniem oskarżonego niezgodność sądów co do tej kwestii nie może powodować, iż przedsiębiorcy będą ponosić negatywne konsekwencje tego problemu. W swoich wyjaśnieniach podał, iż nie miał zamiaru popełnienia przestępstwa, powołując się na usprawiedliwioną nieświadomość bezprawności swojego czynu.M. R.działalność swojej spółki uważa za całkowicie legalną, gdyż zatrudnia pracowników i odprowadza podatki. Oskarżony wskazał, iż na bieżąco orientował się w zmianach linii orzeczniczych, dlatego też w 2016 r. wystąpił o wydanie kolejnej opinii doKancelarii (...), z której wniosków wynika, iżart. 2 ust. 3, 4 i 5 oraz art. 6 ust. 1-3 ustawy o grach hazardowychnie zostały notyfikowane przy okazji notyfikacji przepisów wprowadzanych ustawą o zmianieustawy o grach hazardowych, natomiastart. 14wprowadzony ustawą o zmianieustawy o grach hazardowychzostał przyjęty w brzmieniu odmiennym od tego poddanego notyfikacji i z tych powodów organy administracji oraz sądy winny odmówić ich stosowania.
Sąd dał oskarżonemu wiarę co do tego, iż zwrócił się o opinię do kancelarii prawnej w kwestii stosowania przepisówustawy o grach hazardowych, gdyż na tę okoliczność oskarżony przedłożył przedmiotową opinię.
Fakt, że oskarżony zwrócił się o opinie świadczy o tym, że miał wątpliwości co do legalności swojej działalności. Zdaniem Sądu jednak, opieranie się wyłącznie ma jednej opinii nie jest rzetelnym wyjaśnieniem wątpliwości, a z uwagi na sprzeczne stanowiska w kwestii stosowania przepisówustawy o grach hazardowych, oskarżony winien zwrócić się o wydanie opinii do kilku innych podmiotów i porównać płynące z nich wnioski. Dopiero wtedy można uznać by, iż kwestia ta została precyzyjnie wyjaśniona, a oskarżony podjął wszelkie kroki ku temu, aby prowadzić swoją działalność zgodnie z prawem. Mimo niejasności, kontynuował urządzanie gier na automatach, zdając sobie sprawę z tego, iż może dopuszczać się czynu zabronionego.
Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadkaR. R.. Świadek potwierdził fakty wynikające z kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariuszy celnych, iż w lokalu przyul. (...)wP.znajdowały się automaty do gier wypłacające wygraną w monetach pięciozłotowych. Nadto świadek potwierdził, że niemożliwym było granie na przedmiotowych automatach bez uprzedniego wpłacenia do nich pieniędzy.
Zeznania świadka były zgodne z protokołem eksperymentu procesowego, który to potwierdził, iż zatrzymane automaty do gier wykazują cechy, o których mowa wustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, ponadto także z zeznaniami świadkaA. H..
Zeznania świadkaA. H.zasługiwały na przymiot wiarygodności, gdyż świadek, jako osoba często grająca na przedmiotowych automatach, przedstawił w swoich zeznaniach sposób działania tych urządzeń, w jaki sposób można było na nich zagrać i otrzymać wygraną.
Zeznania świadka były zgodne z zeznaniamiR. R., a także z wnioskami przedstawionymi w protokole eksperymentu procesowego przeprowadzonego przez funkcjonariuszy celnych. Świadek jest osobą całkowicie obcą dla oskarżonego, zatem jako osoba postronna nie miał podstaw, aby zeznawać nieprawdę w niniejszej sprawie.
Nie było podstaw ku temu odmówić wiarygodności świadkowiS. W., jednak jego zeznania nie wniosły wielu informacji do niniejszej sprawy, gdyż pracował on jedynie jako serwisant, naprawiając automaty do gier i dbając o ich konserwację. Świadek nie miał wiedzy, która pozwoliłaby Sądowi na poczynienie ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie.
Wiarygodnością cechowały się także zeznania świadkaW. K., pracownika kantoru, który przyznał, iż w przypadku kiedy zabrakło pieniędzy w automatach do gier, zapisywał dane graczy, a po kilku dniach pieniądze były wypłacane klientom. Świadek nie dysponował jednak większą wiedzą na temat działalności prowadzonej przez oskarżonego.
Dokumenty zebrane w sprawie Sąd ocenił jako wiarygodne i w pełni przydatne dla rozstrzygnięcia. Zostały one sporządzone przez uprawnione do tego podmioty, w przepisanej formie, strony nie kwestionowały ich prawdziwości, a Sąd nie miał podstaw by czynić to z urzędu.
Sąd zważył, co następuje:
Oskarżony stanął pod zarzutem tego, iż pełniąc funkcję Prezesa Zarządufirmy (...) sp. z o.o.z siedzibą wŚ.przyulicy (...), w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru z wykorzystaniem takiej samej sposobności, urządzał
- w dniu 31 sierpnia 2016 roku – gry na automatach”H.S.nr(...),K.bez numeru,B. H.nr(...)w lokalu(...)przyul. (...)wP.

- w dniu 8 września 2016 roku gry na automacieH.S.nr(...)w lokalu(...)przyul. (...)wP., wbrew zasadom określonym wart. 14 ust. 1 oraz art. 23 a ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych(Dz.U. z 2016 roku, poz. 471 z późń. zm.), tj. przestępstwa skarbowego zart. 107 § 1 k.k.s.w zw. zart. 9 § 3 k.k.s.iart. 6 § 2 k.k.s.
Przepisart. 107 § 1 k.k.s.stanowi, iż odpowiedzialności karnej podlega ten, kto wbrew przepisomustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowychlub warunkom koncesji lub zezwolenia urządza lub prowadzi gry hazardowe. Ochroną objęte jest mienie Skarbu Państwa (dalszy przedmiot ochrony), a także porządek w zakresie urządzania oraz prowadzenia gier i zakładów wzajemnych (bliższy przedmiot ochrony). Sprawca czynów penalizowanych wart. 107 k.k.s.godzi zarówno w interes finansów publicznych, jak i monopol państwa w tej sferze. Czyny karne skarbowe penalizowane wart. 107 k.k.s.mają charakter powszechny, ogólnosprawczy. Delikt karnoskarbowy zart. 107 § 1 k.k.s.można popełnić wyłącznie umyślnie, w obu postaciach zamiaru, to jest w zamiarze bezpośrednim lub ewentualnym (I. Zgoliński,Komentarz do art. 107 Kodeksu karnego skarbowego, 2017, Lex).
Typowymi sposobami realizacji znamion określających czynność sprawczą zart. 107 § 1 k.k.s.są: urządzanie i prowadzenie gry hazardowej bez koncesji czy zezwolenia organu (w tym w sytuacji istnienia koncesji lub zezwolenia nieobejmującego określonego punktu, salonu czy kasyna) oraz prowadzenie gry wbrew warunkom regulaminu (jest on elementem koncesji i zezwolenia). Przedmiotem bezpośredniego działania jest gra hazardowa (gra losowa, zakład wzajemny, gra w karty i gra na automatach). Przestępstwo skarbowe zart. 107 § 1 k.k.s.zagrożone jest sankcją alternatywno-kumulatywną kary grzywny do 720 stawek dziennych i kary pozbawienia wolności do lat 3 (G. Łabuda,Komentarz do art. 107 Kodeksu karnego skarbowego, 2017, Lex).
Art. 2 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowychstanowi, iż grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze.
Zgodnie zart. 6 § 2 k.k.s.dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru lub z wykorzystaniem takiej samej sposobności, uważa się za jeden czyn zabroniony.
Jak ustalił Sąd po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, oskarżony w dniu 31 sierpnia 2016 r. oraz 8 września 2016 r. urządzał gry na automatach, nie posiadając na to zezwolenia przewidzianego przepisami prawa. Jak wynika z przeprowadzonego postępowania dowodowego, oskarżony zdawał sobie sprawę z niejasności w stosowaniu przepisówustawy o grach hazardowych, gdyż zwrócił się do kancelarii prawnej o wydanie opinii w tym zakresie. Oskarżony tłumaczył, że nie miał zamiaru popełnić czynu zabronionego, a tłumacząc się usprawiedliwioną nieświadomością co do bezprawności czynu. W świetle jego wyjaśnień jednak nie sposób uznać, iż nieświadomość ta była usprawiedliwiona. Zdaniem Sądu, zwrócenie się o wydanie jednej opinii prawnej nie jest rzetelnym wyjaśnieniem wątpliwości, jakie zrodziły się po stronie oskarżonego. Chcąc w sposób pełny wyjaśnić przedmiotową kwestię, oskarżony powinien zwrócić się o wydanie co najmniej kilku opinii w tym zakresie, do różnych kancelarii, aby mieć szerszy pogląd na sprawę i móc porównać wnioski płynące z uzyskanych opinii. W przypadku posiadania poważnych wątpliwości, co do legalności prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej oskarżony winien także zwrócić się do Urzędu Celnego o interpretację przepisów. Dopiero tak podjęte kroki usprawiedliwiałyby ewentualną nieświadomość oskarżonego co do bezprawności czynu. Poprzestanie na uzyskaniu jednej opinii w tym temacie, i to opinii przedstawiającej tylko jedno stanowisko w sprawie, zdaniem Sądu, nie jest rzetelnym, pełnym i precyzyjnym wyjaśnieniem wątpliwości co do legalności prowadzenia danej działalności gospodarczej. Sąd zgadza się co do tego, iż stosowanie przepisówustawy o grach hazardowychjest zagadnieniem budzącym wiele wątpliwości i niejasności. Stosowanie spornych przepisów jest szczególnie trudne dla osób nie posiadających wykształcenia prawniczego, jednak temat dotyczący urządzania gier na automatach był tak szeroko omawiany, iż nie sposób zgodzić się z oskarżonym, że jedna opinia wydana w sprawie może przesądzać, czy jego działanie było zgodne z prawem, czy też nie. Zadaniem oskarżonego, jako przedsiębiorcy, było pełne wyjaśnienie swoich wątpliwości. Zwrócenie się przez niego o opinię do kancelarii prawnej, wskazuje, iż zdawał sobie sprawę z tego, że jego działalność może być niezgodna z prawem. Mimo to poprzestał na tylko jednej opinii, nie próbując dokładniej rozwiać swojej niepewności.
W ocenie Sądu oskarżonemu można przypisać działanie w zamiarze ewentualnym, gdyż przewidując możliwość popełnienia czynu zabronionego swoim działaniem, godził się na to. Sam oskarżony wskazał, iż miał wątpliwości co do stosowania przepisówustawy o grach hazardowych, a mimo to nie poczynił kroków, które pozwoliłyby na wyjaśnienie ich w sposób rzetelny, a w konsekwencji umożliwiłyby mu na prowadzenie swojej działalności w sposób zgodny z obowiązującym prawem.
Wymierzając oskarżonemu karę, Sąd kierował się ustawowymi dyrektywami wymiaru kary zart. 107 § 1 k.k.s., a także wskazówkami zart. 53 § 7 k.k.s., dbając jednocześnie by kara spełniła zarówno cele prewencji indywidualnej (wychowawcze i zapobiegawcze), jak i prewencji generalnej rozumianej jako kształtowanie prawnej świadomości społeczeństwa.
Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności obciążające, tj. wysoką społeczną szkodliwość czynu oskarżonego oraz okoliczności łagodzące, takie jak niezbyt długi okres trwania czynu.
Biorąc pod uwagę powyższe oraz alternatywno-kumulatywne zagrożenie za przestępstwo skarbowe zart. 107 § 1 k.k.s.(karą pozbawienia wolności do lat 3, karą grzywny do 720 stawek dziennych albo obiema tymi karami łącznie), Sąd wymierzył oskarżonemu karę najłagodniejszego rodzaju, tj. karę grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych po 1o0 zł każda. W ocenie Sądu, ustalenie stawki dziennej na kwotę 100 zł, przy uwzględnieniu dochodów oskarżonego oraz faktu posiadania na utrzymaniu dzieci, jawi się jako odpowiednie.
Tak ukształtowana kara jest odpowiednia do stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwość czynu, jednocześnie nie przekraczając ich ponad miarę.
W punkcie 2 wyroku Sąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci: automatu do gierH.S.nr(...),K.,B. H.nr R-086,H.S.nr(...), środków pieniężnych w kwocie łącznej 3083 zł, przechowywanych w magazynie depozytowym UC oraz na koncie sum depozytowych.
O kosztach Sąd orzekł jak w punkcie 3 wyroku, nie znajdując podstaw by zwolnić oskarżonego od ponoszenia kosztów procesu, zgodnie z zasadą zawartą wart. 627 k.p.k.
/-/ SSR Monika Małasiak