Sąd Okręgowy w Krośnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 165/18
Data wyroku: 2018-05-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Arkadiusz Trojanowski
Słowa kluczowe: Wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji

Sygn. akt II Ka 165/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 maja 2018 roku
Sąd Okręgowy w Krośnie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSO Arkadiusz Trojanowski
Protokolant:  Wioletta Pelczar
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2018 roku
sprawyK. S., s.W.iI.zd. Buda,ur. (...)weW.
obwinionego o wykroczenia z art. 97 § 1 k.w.
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Jaśle z dnia 12 marca 2018 roku, sygn. akt II W 619/17

I
utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy,

II
zasądza od obwinionegoK. S.na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu za postępowanie odwoławcze w kwocie 80 zł /osiemdziesiąt złotych/, w tym opłatę za drugą instancję w kwocie 30 zł /trzydzieści złotych/.

UZASADNIENIE
Komendant Komisariatu Policji wN.skierował do Sądu Rejonowego w Jaśle wniosek o ukaranieK. S.zarzucając mu, że w dniu 3 maja 2017 roku, około godziny 14:55, w miejscowościK., kierując na drodze publicznej motocyklemmarki K. (...), onr rej. (...), nie dostosował prędkości do warunków w jakich ruch się odbywał, w wyniku czego na łuku drogi stracił panowanie nad pojazdem i przewrócił się na bok uderzając najpierw o nawierzchnię drogi, a następnie o barierę ochronną, to jest wykroczenie z art. 97 k.w.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Jaśle z dnia 12 marca 2018r., sygn. II W 619/17, obwinionyK. S.został uznany za winnego tego, że w dniu 3 maja 2017 roku, około godziny 14:55, w miejscowościK., kierując na drodze publicznej motocyklemmarki K. (...), onr rej. (...), poruszał się z prędkością niezapewniającą panowania nad pojazdem w warunkach w jakich odbywał się ruch, a w szczególności rzeźby terenu, w wyniku czego na łuku drogi stracił panowanie nad pojazdem skutkujące zmianą toru ruchu w lewą stronę, a następnie uderzył w barierę ochronną, to jest wykroczenia z art. 97 k.w.
Za przypisany czyn Sąd skazał obwinionego, na podstawie powołanego przepisu, na karę 200 zł grzywny.
Nadto, Sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym opłatę
Powyższy wyrok, w całości, zaskarżyła obrońca z urzędu obwinionego.
Apelacja zarzuciła orzeczeniu:

1
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, tj.:

-

art. 70 § 5 k.p.w.w zw. zart. 366 § 1 k.p.k.poprzez brak wyjaśnienie wszelkich istotnych okoliczności sprawy, prowadzący w konsekwencji do przyjęcie, że obwinionyK. S., poruszając się po drodze relacjiN.-O.motocyklemmarki K. (...)o m rej.(...), zbliżając się do prawego łuku drogi jechał z prędkością niezapewniającą panowania nad pojazdem w istniejących warunkach drogowych i po podjęciu manewru hamowania, stracił panowanie nad pojazdem,

art. 82 § 1 k.p.w.w zw. zart. 410 k.p.k.polegający na nieuwzględnieniu przy wydawaniu wyroku okoliczności, które nie potwierdziły popełnienie przez obwinionego czyn zart. 97k.w. w postaci awarii motocykla,

art. 82 § 1 i 2 k.p.w.w zw. zart. 424 § 1 k.p.k.polegający na pominięciu w sentencji i uzasadnieniu wyroku odniesień dotyczących konkretyzacji czynu zart. 97k.w., poprzez dokładne określenie, jakich reguł, zasad i przepisów obwinionyK. S.nie przestrzegał podczas przedmiotowego zdarzenia, poruszając się po drodze relacjiN.-O.motocyklemmarki K. (...)onr rej. (...)w dniu 3 maja 2017r., oraz bezpodstawne odmówienie wiarygodności wyjaśnieniom obwinionego oraz zeznaniom świadkaT. A.w części dotyczącej problemów w uruchomieniem motocykla po jego przewróceniu się - co w konsekwencji doprowadziło do wykluczenia przez Sąd I instancji przyczyny przewrócenia się motocykla obwinionego na skutek jego awarii,

art. 42 § 1 k.p.w.w zw. zart. 193, art. 200, art. 201 k.p.k.poprzez uznanie opinii biegłego za wiarygodną w całości, podczas gdy opinia biegłego została wydana tylko w oparciu o zeznanie świadka - funkcjonariusza PolicjiK. K., bez jakichkolwiek dowodów rzeczowych, bez oględzin motocykla po zdarzeniu, bez pomiarów miejsca zdarzenia, bez fotografii miejsca zdarzenia, bez oględzin miejsca zdarzenia, a więc jest opinią nieprawidłową (teoretyczną), nieopierającą się na faktycznych dowodach rzeczowych,

art. 8 k.p.w.w zw. zart. 4 k.p.k.iart. 5 § 2 k.p.k.polegający na pominięci w przedmiotowej sprawie faktu awarii motocykla podczas poruszania się nim przez obwinionego, mimo, że taką możliwość potwierdził sam biegły i informacja zSalonu (...),

2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, która miała wpływ na treść orzeczenia poprzez:

-

przyjęcie, że obwinionyK. S., poruszając się po drodze relacjiN.-O.motocyklemmarki K. (...)onr rej. (...), zbliżając się do prawego łuku drogi jechał z prędkością niezapewniającą panowania nad pojazdem w istniejących warunkach drogowych i po podjęciu manewru hamowania, stracił panowanie nad pojazdem, podczas gdy w motocyklu obwinionego doszło do awarii (usterki), którą spowodowało zgaśnięcie zapłonu (silnika) i zablokowanie kół, jak również nie ustalono prędkości jaką poruszał się obwiniony,

przyjęcie, że na łuku drogi po której poruszał się obwiniony, na długości 15 metrów znajdowały się ślady hamowania motocykla obwinionego, podczas gdy, funkcjonariusz policji (świadek)K. K.nie dokonał żadnego zabezpieczenia dowodów rzeczownych i nie dokonał rozpytania obwinionego na miejscu zdarzenia,

przyjęcie, że obwinionyK. S., poruszając się po drodze relacjiN.-O.motocyklemmarki K. (...)onr rej. (...), zbliżając się do prawego łuku drogi jechał z prędkością niezapewniającą panowania nad pojazdem w istniejących warunkach drogowych, podczas gdy w aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dowodów rzeczowych (m. in. szkicu pokolizyjnego, pomiarów śladów hamowania i fotografii miejsca zdarzenia),

przyjęcie, że niewłaściwym zachowaniem obwinionego było: jazda zniedostosowaną prędkością, poruszanie się niewłaściwym torem ruchu lubniewłaściwe oddziaływanie na mechanizmy jezdne pojazdu, gdy materiał dowodowy nie znajduje żadnego dowodu rzeczowego w postaci fotografii i pomiarów miejsca zdarzenia, a tym samym wszelkie ustalenia biegłego są tylko teoretyzowaniem nad ewentualnymi i rzekomymi przyczynami zdarzenia z dnia 3 maja 2017r.,

sprzeczność uzasadnienia wyroku z opisem zarzucanego czynu w sentencji wyroku w części dotyczącej kierunku w jakim po utracie panowania nad motocyklem poruszał się obwiniony ( w sentencji wyroku z lewo, w uzasadnieniu wyroku w prawo).

Obrońca wniosła o:

-

uchylenie wyroku w całości i umorzenie postępowania, lub

zmianę wyroku i uniewinnienie, ewentualnie

uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Odwoławczy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy obwinionego nie zasługuje na uwzględnienie.
Wbrew twierdzeniom obrońcy Sąd pierwszej instancji szczegółowo i wnikliwie przeprowadził postępowanie dowodowe w sprawie, rozważył wszystkie dowody oraz okoliczności ujawnione w toku rozprawy, a na ich podstawie dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych. Ocena materiału dowodowego okazała się prawidłowa i wszechstronna, nie naruszała granic swobodnej oceny dowodów, a także nie zawierała błędów logicznych lub faktycznych. Rozumowanie, które doprowadziło Sąd Rejonowy do dokonania przedmiotowych ustaleń faktycznych, znajduje odzwierciedlenie w treści uzasadnienia.
Apelacja obrońcy obwinionego sprowadza się praktycznie do przyjęcia dogmatu wiarygodności wyjaśnień obwinionego co do faktu awarii jego motocykla. Tymczasem, jednoznaczna w swojej treści opinia biegłego do spraw ruchu drogowego, a także zeznania świadkaK. K., jednoznacznie przeczą tezie o awarii motocykla. Nadto, jak słusznie ocenia Sąd Rejonowy niewiarygodność wyjaśnień obwinionego wynika także z ich wzajemnej sprzeczności, i dostosowywania się do aktualnych potrzeb postępowania.
Przytaczając za Sądem pierwszej instancji należy zgodzić się z opinią biegłego, że dowody z akt sprawy w żaden sposób nie wskazują na to, że mechanizmy pojazdu, w tym zespół skrzyni biegów, układ hamulcowy i pozostałe były niesprawne. Z technicznego punktu widzenia nierealne jest aby motocykl niesprawny w czasie jazdy stał się sprawny po zdarzeniu, co sugeruje obwiniony. Podawany zaś przez obwinionego sposób redukcji skrzyni biegów bezpośrednio przed upadkiem, biegły ocenił jako zupełnie niezrozumiały w zestawieniu z istniejącymi warunkami drogowymi, przy ujemnym nachyleniu jezdni. Ponadto, biegły obliczył wartość graniczną na poziomie 61 km/h wynikającą z ograniczenia prędkości pojazdu w łuku o określonym promieniu powyżej, której na pojazd działała siła odśrodkowa doprowadzająca do poprzecznego poślizgu. W konsekwencji możliwymi przyczynami zdarzenia było niewłaściwe zachowanie oraz poruszanie się obwinionego, to jest jazda z niedostosowaną prędkością lub poruszanie się niewłaściwym torem ruchu.
Apelacja obrońcy obwinionego, nie mogąc zanegować merytorycznej prawidłowości tej opinii próbuje podważyć jej wiarygodność, odwołując się do ubocznych i nie mających zasadniczego znaczenia okoliczności. Jakie bowiem znaczenie mogą mieć oględziny motocykla w sytuacji, gdy przez nikogo nie zanegowanym faktem, jest odjechanie z miejsca zdarzenia przedmiotowym motocyklem przez innego kierowcę, co jednoznaczne dowodzi, ze nie był on niesprawny, jak sugeruje to obwiniony.
Także brak dokumentacji fotograficznej z miejsca zdarzenia nie przekreśla wiarygodności zeznań funkcjonariusza Policji –K. K., który bezpośrednio po zdarzeniu był na jego miejscu.
Zdarzenie nie miało charakteru poważnego wypadku drogowego, z określonymi skutkami, a zatem nie prowadzono szczególnych czynności na miejscu zdarzenia. Jednak brak szkica pokolizyjnego, pomiarów śladów hamowania czy fotografii, nie przekreśla oczywistości wniosków opinii biegłego, opartej na dostępnym materiale dowodowym, w tym na pokrętnych i zmiennych wyjaśnieniach obwinionego.
Za nieudolną należy przyjąć linię obrony obwinionego, w której podnosi on możliwość zalania świec, czy problemy z gaźnikiem. W sytuacji, gdy te przyczyny pojawiły się dopiero po opinii biegłego, negującej wcześniejszą wersję obwinionego, ewidentnie została ona przywołana na użytek procesu.
Wbrew zarzutowi apelacji Sąd pierwszej instancji dokładnie opisał w sentencji wyroku jakie reguły i zasady ruchu drogowego naruszył obwiniony. W szczególności, zasadnie przyjął, że obwiniony poruszał się z prędkością niezapewniającą panowania nad pojazdem w warunkach w jakich odbywał się ruch, a w szczególności rzeźby terenu, co naruszałoart. 19 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Zgodnie z tym przepisem kierujący pojazdem jest obowiązany jechać z prędkością zapewniającą panowanie nad pojazdem, z uwzględnieniem warunków, w jakich ruch się odbywa, a w szczególności rzeźby terenu, stanu i widoczności drogi, stanu i ładunku pojazdu, warunków atmosferycznych i natężenia ruchu.
Prawidłowo też Sąd Rejonowy zauważył naruszenie art. 3 ust. 1 przytoczonej ustawy, w którym wyrażona jest generalna reguła ostrożności, polegająca na unikaniu wszelkiego działania, które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Reasumując, wobec bezzasadności zarzutów apelacyjnych, zaskarżony wyrok utrzymano w mocy.
Podstawą orzeczenia Sądu Odwoławczego są przepisyart. 437 § 1 k.p.k.,art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.iart. 456 k.p.k.w zw. zart. 109 § 2 k.p.w.
O kosztach procesu za postępowanie odwoławcze orzeczono stosownie do treści przepisówart. 636 § 1 k.p.k.w zw. zart. 121 § 1 k.p.w.oraz § 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty sądowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia, a o opłacie za drugą instancję zgodnie z art. 8 w zw. zart. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych.