Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1310/17
Data wyroku: 2018-06-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zenon Stankiewicz, Jacek Matusik, Urszula Sorbian
Słowa kluczowe: Apelacja
Podstawa prawna: art. 286 § 1 kk

Warszawa, dnia 28 maja 2018 r.
Sygn. akt VI Ka 1310/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Zenon Stankiewicz (spr.)
Sędziowie:  SO Jacek Matusik
SR del. Urszula Sorbian
protokolant: protokolant sądowy stażysta Anna Tarasiuk
przy udziale prokuratora Ewy Gołębiowskiej
po rozpoznaniu dnia 28 maja 2018 r.
sprawyP. G.synaJ.iG.,ur. (...)wG.
oskarżonego o przestępstwa zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 286§1 k.k.w zb. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 287§1 k.k.w zb. zart. 269b§1k.k. w zw. zart. 11§2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i inne
M. L.synaZ.iG.,ur. (...)wG.
oskarżonego o przestępstwa zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 286§1 k.k.w zb. zart. 287§1 k.k.w zb. zart. 269b§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i inne
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie
z dnia 5 lipca 2017 r.    sygn. akt III K 475/15
zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że na podstawieart. 46§1 kkorzeka wobec oskarżonegoP. G.obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych :
P. C.- 160 zł
J. M. (1)- 3586 zł
R. T.– 50 zł
P. H.- 220 zł
U. W.- 71 zł
P. K. (1)- 240 zł
J. D.- 59 zł
U. T.- 40 zł
M. K.- 53 zł
W. D.- 120 zł
S. F.- 195 zł
S. D.- 190 zł
D. W.- 45 zł
K. M.- 15,99 zł
P. P. (1)- 14 zł
M. Z.- 25,99 zł
A. C.- 341 zł
J. S.- 241 zł
M. M.- 21,99 zł
J. M. (2)- 349,99 zł
T. K.- 80 zł
S. G.- 65 zł
R. Ż.- 65 zł
K. S.- 65 zł
K. G. (1)- 65 zł
A. Z.- 45 zł
M. A.- 166 zł
K. P.- 36,90 zł
B. B.- 99 zł
E. R.- 539 zł
P. P. (2)- 529 zł
P. K. (2)- 127 zł
P. N.- 120 zł
G. M.- 39,99 zł
K. Ł.- 36,98 zł
M. D.- 19 zł
R. W.- 74 zł
Ł. L.- 599 zł
Z. K.- 1,653 zł
M. S.- 69 zł
D. T.- 65 zł
J. P.- 231 zł
H. S.- 319 zł
K. G. (2)- 196 zł
O. P.- 40,87 zł
P. S.- 687,90 zł
w pozostałym zakresie utrzymuje wyrok w mocy; zwalnia oskarżonegoP. G.od opłaty za drugą instancję oraz przypadających nań wydatków w postępowaniu odwoławczym; wydatkami postępowania drugo - instancyjnego obciąża w całości Skarb Państwa.
SSO Jacek Matusik SSO Zenon Stankiewicz SSR del. Urszula Sorbian
Sygn. akt VI Ka 1310/17

UZASADNIENIE
wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie
z dnia 28 maja 2018r.
Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawiez dnia 5 lipca 2017r. został zaskarżony przez prokuratora, na niekorzyść oskarżonychP. G.iM. L.. Niniejsze uzasadnienie sporządzone jest na wniosek obrońcy oskarżonegoL..
Apelacja jest niezasadna. Jej uzasadnienie, gdzie skarżący wywodzi, iż Sąd przecenił ustalone w sprawie okoliczności łagodzące, bezzasadnie uznając je za istotne dla podjęcia decyzji o warunkowym zawieszeniu wykonania kary, w sposób oczywisty nie przystaje do żądania wymierzenia kary z takim właśnie dobrodziejstwem, tyle, że w wyższym rozmiarze. Wskazać też należy na utrwalony w orzecznictwie pogląd, że przez rażącą niewspółmierność kary rozumieć należy różnicę między karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby orzec w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania dyrektyw sądowego wymiaru kary. Chodzi tu o różnicęzasadniczejnatury,oczywistą,rzucającą się w oczyiniedającą się zaakceptować nieproporcjonalnośćkary orzeczonej w stosunku do kary sprawiedliwej, zasłużonej (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 2006r. w sprawie SNO 28/06, Lex nr 586924). W realiach niniejszego postępowania Sąd Rejonowy miał bezpośredni kontakt z oskarżonym; miał więc nieskrępowaną możliwość oceny wiarygodności okazanej przez niego skruchyi wysnucia prawidłowych wniosków w zakresie przewidywanej prognozy co do dalszego jego postępowania. Nie sposób zaś przyjąć, iż kara z warunkowym zawieszeniem, o trzy miesiące niższa od wnioskowanej przez prokuratora, miałaby razić społeczne poczucie sprawiedliwości w sposób uzasadniający interwencję instancyjną.
Kolejny zarzut – niewspółmierności orzeczonej grzywny do stopnia zawinienia sprawcy – powodowany jest najwyraźniej niezrozumieniem istoty regulacjiart. 33 kk. Nie widząc potrzeby wdawania się w szersze rozważaniaw tym przedmiocie, na użytek rozpoznawanej sprawy należy przypomnieć, że ogólnymi dyrektywami wymiaru kary, sformułowanymi wart. 53§1 kkSąd winien kierować się przy wymierzaniuliczbystawek dziennych grzywny. Dopiero niejako w drugim etapie określa sięwysokość jednej stawki, już jednak wyłącznie w oparciu o kryteria wskazane w§ 3 art. 33kk., tj. przesłanki wskazujące na ekonomiczną sytuację sprawcy (por. min. Violetta Konarska – Wrzosek- Komentarz do art.33 Kodeksu karnego, Wolters Kluwer 2016r.). Skarżący nie kwestionuje ilości wymierzonych stawek; co też istotne, nie kwestionuje również i ustaleń co do warunków majątkowych i możliwości płatniczych oskarżonego, której to kwestii poświęcił Sąd znaczną część uzasadnienia (k. 15774 akt sprawy). Wydaje się oczywiste, że podważając trafność ustaleń Sądu co do możliwości płatniczych oskarżonego, winien autor apelacji, po pierwsze, inaczej sformułować zarzut, po wtóre – i najistotniejsze – przedstawić stosowną argumentację w tym zakresie. Takiej argumentacji środek odwoławczy nie zawiera, Sąd Okręgowy zaś we własnym zakresie nie dostrzega błędu w logicznym, wyczerpująco uzasadnionym wywodzie Sądu I instancji co do ustalenia wysokości stawki dziennej grzywny.
Orzeczono zatem jak w wyroku.