Sąd Okręgowy w Poznaniu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 140/18
Data wyroku: 2018-03-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jarosław Ochocki, Piotr Gerke, Ewa Taberska

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 13 marca 2018 r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Ewa Taberska
SSO Jarosław Ochocki
SSO Piotr Gerke

Protokolant p.o. staż.M. B.
Przy udzialeJ. M.Prokuratora Prokuratury RejonowejP.wP.
po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2018r.
sprawyS. K.
oskarżonego zart. 286 § 3 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 12 kk
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto wP.
z dnia 16 listopada 2017r. sygn. akt VIII K 168 /17
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu Poznań-Stare Miasto wP.do ponownego rozpoznania.
P. G.E. J.O.

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy Poznań - Stare Miasto wP.wyrokiem z dnia 16 listopada 2017r. sygn. akt VIII K 168/17, po uwzględnieniu wniosku o wydanie wyroku skazującego na podstawieart. 387 § 1 kpkuznał oskarżonegoS. K.za winnego przestępstwa zart. 286 §3 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 12 kki na podstawieart. 286 § 3 kkwymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 kkwarunkowo zawiesił na okres 1 roku próby, a na podstawieart. 46 §1 kkzobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody w całości – K.1421 – 1422.
Apelację od tego wyroku złożył prokurator, który nie kwestionując ustaleń faktycznych, zarzucił obrazę prawa procesowego, tj.art. 387 § 1 kpkpoprzez uwzględnienie wniosku oskarżonego o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie mu określonej kary w sytuacji, gdy wniosek ten nie przewidywał nałożenia obowiązku zart. 72 § 1 kpk, pomimo iż – wobec nieorzeczenia środka karnego – nałożenie takiego obowiązku było obligatoryjne, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia prawa materialnego, tj.art. 72 § 1 kk.
Podnosząc ten zarzut prokurator wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji – K. 1433 - 1436
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja zasługuje na uwzględnienie.
Wyrok w sprawie zapadł w tzw. trybie konsensualnym – w następstwie wniosku oskarżonego złożonego w trybieart. 387 § 1 k.p.k.Choć jednak treść wniosku oskarżonego była uzgodniona z prokuratorem – K. 1419, to nie zwalnia to Sądu Rejonowego z obowiązku krytycznej jego analizy, m. in. pod kątem zgodności z prawem materialnym – jest bowiem oczywistym, iż Sąd nie może uwzględnić wniosku, jeśli zawarte w nim propozycje naruszają przepisy bezwzględnie obowiązujące.
Takim natomiast przepisem jestart. 72 § 1 kkz którego treści wynika, iż zawieszając wykonanie kary, sąd zobowiązuje, a jeżeli orzeka środek karny, może zobowiązać skazanego do wskazanych w tym przepisie zachowań probacyjnych.
Skoro zatem Sąd I instancji nie orzekł wobec oskarżonego środka karnego, a jedynie środek kompensacyjny zart. 46 § 1 kk, to zobligowany był do orzeczenia zobowiązania wskazanego w treściart. 72 § 1 kk, a skoro na rozprawie głównej doszło do konsensusu między oskarżonym a prokuratorem co do treści wyroku, zobowiązany był również i do tego, by konsensus ten zawierał środek probacyjny.
Lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku wskazuje, iż Sąd Rejonowy nie zdawał sobie sprawy z popełnionego błędu materialnego, natomiast wadliwość wyroku wydanego w trybie konsensualnym byłaby możliwa do konwalidowania w postępowaniu odwoławczym jedynie przez odpowiednie zmodyfikowanie wniosku przez prokuratora i jednoczesne wyrażenie zgody przez oskarżonego co do tak zmodyfikowanej propozycji. Skoro jednak oskarżony nie stawił się na rozprawę odwoławczą i nie przedstawił w żadnej innej formie swojego stanowiska w tej kwestii, to Sąd Okręgowy zmuszony jest uznać, iż sprawa, rozpoznana dotąd w szczególnym trybie konsensualnym, musi być rozpoznana ponownie. Dlatego też zaskarżony wyrok dotyczący oskarżonegoS. K.należało uchylić i sprawę przekazać Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji może ponownie rozważyć możliwość uwzględnienia wniosku oskarżonego złożonego w trybieart. 387 § 1 k.p.k., lecz już bez wad związanych z prawem karnym materialnym, jeżeli wniosek taki zostanie ewentualnie zaaprobowany przez oskarżyciela publicznego, i wydać wyrok zgodny z wnioskiem lub też – jeśli nie zaakceptuje propozycji wynikającej z wniosku– skierować sprawę na rozprawę by rozpoznać ją na zasadach ogólnych.
J. O.E. P.G.