Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 1593/17
Data wyroku: 2018-04-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Łanowy-Klimek
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 184 ustawy emerytalnej

Sygn. aktVIII U 1593/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 kwietnia 2018 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Jolanta Łanowy - Klimek

Protokolant:

Małgorzata Skirło

po rozpoznaniu w dniu6 kwietnia 2018 r. w Gliwicach
sprawyJ. W.(W.)
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
oprawo do emerytury
na skutek odwołaniaJ. W.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
z dnia31 lipca 2017  r.nr(...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznaje odwołującemuJ. W.prawo do emerytury od lipca 2017 r.
(-) SSO Jolanta Łanowy – Klimek
Sygn. akt. VIII U 1593/17

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 31 lipca 2017r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.odmówił ubezpieczonemuJ. W.prawa do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych na podstawieart. 184w zw. zart. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 1383 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji ZUS wskazał, że ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999r. nie udowodnił wymaganych 15 lat pracy w szczególnych warunkach wykonywanej stale i w pełnym wymiarze, a zatem brak jest podstaw do przyznania wcześniejszej emerytury.
W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczony domagał się jej zmiany i przyznania mu prawa do spornego świadczenia. Podniósł, iż w punkcie 8 świadectwa pracy z dnia 31 grudnia 1998r. wydanego przezPrzedsiębiorstwo (...)‑(...)Węglowego(...)wZ.wskazano, iż wykonywał on pracę w szczególnych warunkach w pełnym wymiarze czasu pracy od 1 lipca 1975r. do 31 grudnia 1998r. jako mechanik napraw pojazdów samochodowych.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd ustalił co następuje:
UbezpieczonyJ. W.urodził się (...)Wiek60 lat ukończył w dniu (...)Nie jest członkiem OFE.
W dniu 12 lipca 2017r. ubezpieczony złożył wniosek o emeryturę w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
Zaskarżoną decyzją z dnia 31 lipca 2017r.(...) OddziałwZ.odmówił przyznania wnioskowanego świadczenia, wskazując, iż ubezpieczony nie udowodnił wymaganych 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Organ rentowy uwzględnił ubezpieczonemu na dzień 1 stycznia 1999r. 25 lat i 7 dni okresów składkowych oraz 1 rok i 4 miesiące okresów nieskładkowych, tj. łącznie 26 lat, 4 miesiące i 7 dni okresów składkowych i nieskładkowych.
W zaskarżonej decyzji(...) OddziałwZ.kwestionował, że skarżący na dzień1 stycznia 1999r. legitymuje się okresem pracy w warunkach szczególnych w wymiarze ponad 15 lat. Organ rentowy nie uznał za pracę w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia ubezpieczonego na stanowisku mechanika samochodowego wPrzedsiębiorstwie (...)wZ.od 1 lipca 1975r. do 31 grudnia 1998r. z uwagi na brak świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach z powołaniem na wykaz, dział i pozycję zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. lub zarządzeniem odpowiedniego ministra.
Sąd ustalił, że ubezpieczony w okresie od 1 września 1972r. do 31 grudnia 1998r. był zatrudniony wPrzedsiębiorstwie (...)wZ.. Początkowo pracował jako uczeń, natomiast od 1 lipca 1975r. do 31 grudnia 1998r. jako mechanik napraw pojazdów samochodowych.
Przedsiębiorstwo (...)wZ.świadczyło usługi transportowe na rzecz kopalń w zakresie przewozu materiałów oraz osób – górników do pracy. Przedsiębiorstwo posiadało m.in. autobusy oraz samochody ciężarowe, a także dźwigi. Główna baza znajdowała się wZ.przyul. (...), natomiast wS.była baza terenowa, na terenie której mieściły się hale, gdzie naprawiano pojazdy i sprzęt. Znajdowały się tam warsztaty z kanałami, stacja paliw, dyspozytornia oraz dyrekcja. W kanałach pracowali mechanicy samochodowi. Początkowo mechaników samochodowych w Przedsiębiorstwie było 15, a z czasem ich liczba malała – w latach dziewięćdziesiątych na jeden kanał przypadał jeden mechanik.
Sąd ustalił, że w okresie od 1 lipca 1975r. do 31 grudnia 1998r. ubezpieczony jako mechanik stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych. Odwołujący świadczył pracę w bazie terenowej wS.. Przez zdecydowaną większość czasu ubezpieczony pracował w jednym z około 10 kanałów, zajmując się naprawą autobusów i samochodów ciężarowych, wymianą części, konserwacją. Sporadycznie – raz w tygodniu – zdarzało się, że pomagał przy regeneracji części, np. resorów, kiedy nie było należytego obłożenia na stanowiskach, gdzie wykonywano regenerację części. Była to pomoc doraźna, która sprowadzała się do przytrzymania części i nie przekraczała godziny. Ubezpieczony pracował w systemie zmianowym. Otrzymywał dodatki finansowe za pracę w warunkach szczególnych oraz posiłki regeneracyjne i mleko.
Ustalono, że ubezpieczony nie otrzymał od pracodawcy świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach i sam nie ubiegał się o przedmiotowe świadectwo, gdyż – jak stwierdził na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2018r. – nie zdawał sobie sprawy z konieczności posiadania takiego świadectwa.
Razem z ubezpieczonym wPrzedsiębiorstwie (...)pracowali:K. K.(zatrudniony w latach 1974 – 1997) orazA. K.(zatrudniony w latach 1974 – 2006).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego, akt osobowych ubezpieczonego, zeznań świadkówK. K.(nagranie z rozprawy z dnia 6 kwietnia 2018r. min. 13.30 i n. k.29) iA. K.(nagranie z rozprawy z dnia 6 kwietnia 2018r. min. 20.05 i n. k.29) oraz przesłuchania odwołującegoJ. W.(nagranie z rozprawy z dnia 6 kwietnia 2018r. min. 28.44 i n. k.29).
Sąd ocenił zgromadzony materiał dowodowy jako kompletny i wiarygodny, a przez to mogący stanowić podstawę ustaleń faktycznych w sprawie. Zeznania świadków i odwołującego pokrywały się i uzupełniały.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treściąart. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 1383 ze zm.), ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz
2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
Na podstawie cytowanych przepisów, prawo do emerytury w obniżonym wieku przysługuje ubezpieczonemu, który w dniu wejścia w życie ustawy, tj. w dniu 1 stycznia 1999r., spełnił warunki w zakresie posiadania ogólnego stażu pracy oraz pracy wykonywanej w warunkach szczególnych a nie osiągnął wymaganego wieku. Ubezpieczeni, którzy w chwili wejścia w życieustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychposiadali wymagany okres ubezpieczenia (szczególny i zwykły), mogą realizować prawo do emerytury na starych zasadach po osiągnięciu wieku emerytalnego określonego wart. 39czyart. 32również po dniu 31 grudnia 2008r. pod warunkiem nieprzystąpienia do OFE. Wszystkie przesłanki muszą zostać spełnione łącznie.
Stosownie do treści art. 32 ust. 1 i 4 ustawy w powiązaniu z§ 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U. Nr 8 poz. 43 ze zm.) ubezpieczonym mężczyznom urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949r. będącym pracownikami zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przy pracach wymienionych w wykazie A, przysługuje prawo do emerytury w razie łącznego spełnienia następujących warunków:

1
osiągnięcia wieku emerytalnego 60 lat

2
posiadania wymaganego okresu zatrudnienia wynoszącego 25 lat, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Kwestia posiadania przez ubezpieczonego ponad 25-letniego okresu składkowego i nieskładkowego oraz ukończenie 60 lat nie były sporne. Nie było także sporne, iż odwołujący nie jest członkiem OFE.
Okoliczność sporna w przedmiotowej sprawie dotyczyła posiadania przez ubezpieczonego na dzień 1 stycznia 1999r. wymaganego 15-letniego okresu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, bowiem organ rentowy nie zaliczył do takiej pracy okresu zatrudniania ubezpieczonego od 1 lipca 1975r. do 31 grudnia 1998r. wPrzedsiębiorstwie (...)wZ..
W stanowiącym załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzewykazie A, dziale XIV, poz. 16 wymieniona jest praca wykonywana w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych lub szynowych. Organ rentowy stanął na stanowisku, że ubezpieczony nie wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w warunkach szczególnych w spornym okresie, ponieważ nie przedstawił świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach z powołaniem na wykaz, dział i pozycję zgodnie zrozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r.lub zarządzeniem odpowiedniego ministra.
Sąd nie zgodził się ze stanowiskiem organu rentowego.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że odwołujący w spornym okresie wykonywał pracę w szczególnych warunkach. Sąd uznał, że pomimo tego, iż brak jest świadectwa wykonywania pracy przez ubezpieczonego w szczególnych warunkach, to odwołujący stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace jako mechanik samochodowy w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych, tj. pracę wymienioną w wykazie A,dziale XIV, poz. 16 rozporządzenia w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, a zatem spełnia przesłankę 15-letniego okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadków i odwołującego, z których wynikało, iż w okresie od 1 lipca 1975r. do 31 grudnia 1998r. odwołujący stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace polegające na naprawie autobusów i samochodów ciężarowych, wymianie części i konserwacji, a praca ta odbywała się w jednym z kanałów znajdujących się w bazie terenowej Przedsiębiorstwa wS..
W związku z powyższym Sąd uznał, że sporny okres zatrudnienia może być zaliczony do pracy w warunkach szczególnych, gdy ubezpieczony faktycznie wykonywał prace objęte wykazem prac uprawniających do wcześniejszej emerytury, pomimo że nie przedstawił świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że ubezpieczony legitymuje się na dzień 1 stycznia 1999r. wymaganym 15 – letnim okresem pracy w szczególnych warunkach.
Wobec faktu, że spełnia on także pozostałe przesłanki uprawniające go do wcześniejszej emerytury, Sąd z mocyart. 47714§ 2 k.p.c.orzekł jak w sentencji i zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemuJ. W.prawo do emerytury od lipca 2017r., tj. od pierwszego dnia miesiąca złożenia wniosku.
(-) SSO Jolanta Łanowy - Klimek