Sąd Rejonowy w Raciborzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 540/18
Data wyroku: 2018-12-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Maksoń-Prach

Sygn. akt II K 540/18
PR 2 Ds 1223.17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 grudnia 2018r.
Sąd Rejonowy w R a c i b o r z u  Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Maksoń-Prach
Protokolant: Elżbieta Stacha
w obecności Prokuratora: Barbara Drewniok
po rozpoznaniu w dniu: 19/11/2018r. i 17/12/2018r.
sprawy:
A. W.
s.K.iA.
ur. (...)wZ.
oskarżonego o to, że:
I. w dniu 4 października 2017 roku wR.naulicy (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości stwierdzonym badaniem krwi, które wykazało obecność alkoholu etylowego w stężeniu 1,48 promila, prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny – samochód osobowy markiM. (...)o numerze rejestracyjnym(...)

tj. o czyn zart. 178a § 1 kk,
II. w dniu 4 października 2017 roku wR., podczas czynności służbowej prowadzonej przez funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji wR.na miejscu zdarzenia drogowego naulicy (...), chcąc, by funkcjonariuszP. B.dokonał czynu zabronionego polegającego na przekroczeniu uprawnień oraz niedopełnieniu obowiązków i działaniu w ten sposób na szkodę interesu publicznego, a także poświadczeniu nieprawdy w dokumencie co do okoliczności mającej znaczenie prawne dotyczącej stanu jego nietrzeźwości, nakłaniał go do tego namawiając go, by dmuchnął za niego do urządzenia służącego do badania stanu trzeźwości

tj. o czyn zart. 18 § 2 kkw zw. zart. 231 § 1 kkiart. 271 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

1
uznaje oskarżonegoA. W.za winnego popełnienia zarzucanego mu przestępstwa opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku zart. 178a § 1 kki za to na podstawieart. 178a § 1 kkskazuje go na karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

2
na podstawieart. 42 § 2 kkiart. 63 § 4 kkorzeka wobec oskarżonego tytułem środka karnego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres wynoszący 3 (trzy) lata, zaliczając na poczet orzeczonego środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 04.10.2017r. do dnia 27.12.2018r.;

3
na podstawieart. 43a § 2 kkorzeka świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 (pięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

4
uznaje oskarżonegoA. W.za winnego popełnienia zarzucanego mu przestępstwa opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku zart. 18 § 2 kkw zw. zart. 231 § 1 kkiart. 271 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 19 § 1 kkw zw. zart. 271 § 1 kkiart. 11 § 3 kkskazuje go na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności;

5
na podstawieart. 85 § 1 kkiart. 86 § 1 kkłączy wymierzone oskarżonemu kary pozbawienia wolności i orzeka karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

6
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 kkwarunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności ustalając okres próby na 3 (trzy) lata;

7
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w postaci wydatków w wysokości 3.055,19 (trzy tysiące pięćdziesiąt pięć i 19/100) złotych i obciąża go opłatą w kwocie 180 (sto osiemdziesiąt) złotych.

Sędzia:
Sygn. akt II K 540/18

UZASADNIENIE
Dnia 4 października 2017r.A. W.będący wówczas funkcjonariuszem policji zatrudnionym w Komendzie Powiatowej PolicjiR.na stanowisku zastępcy oficera dyżurnego skończył służbę w godzinach wieczornych. Po skończonej służbie spożywał alkohol. Następnie postanowił udać się do domu. Pomimo wypitego wcześniej alkoholu wsiadł do swojego samochodu markiM. (...)o numerze rejestracyjnym(...)i jechał w kierunku centrum miasta. W czasie opuszczania skrzyżowania o ruchu okrężnym i zjazdu wulicę (...)uderzył w lewy bok nadjeżdżającego od centrum samochoduO. (...)o nr rejestracyjnym(...), którym na skrzyżowanie zamierzał wjechaćB. S. (1). Po zderzeniu obydwa samochody zatrzymały. Kolizję zauważyli funkcjonariusze policji zKPwK., którzy wracali z KPPR.i jechali do Komisariatu Policji wK.. Zatrzymali się aby udzielić ewentualnej pomocy. Na miejsce został wezwany patrol Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej PolicjiR.. Funkcjonariusze zKPwK.P. M.iE. K. (1)wykonywali czynności związane z kierowaniem ruchem , który w tym czasie był duży a funkcjonariusz z KPP wR.P. B.iW. M.wykonywali czynności z uczestnikami zdarzenia drogowego . Badania wykazały, żeB. S. (1)był trzeźwy. Po zbadaniuB. S. (1)obydwaj funkcjonariusz udali się doA. W.aby również zbadać jego stan trzeźwości.A. W.próbował w tym czasie wymienić koło w swoim samochodzie.P. B.poinformował go o konieczności przeprowadzenia badania. WtedyA. W.zwrócił się do niego aby dmuchnął za niego. Badanie miało być przeprowadzone urządzeniemA.4. Po tych słowachP. B.przekazał urządzenie do badaniaW. M., który był świadkiem zachowania się i słów oskarżonego a samo udał się do radiowozu i drogą radiową skontaktował się z dyżurnym z KPP wR.aby poinformować go o podejrzeniu co do stanu nietrzeźwościA. W.. Kolejne próby zbadania stanu trzeźwości oskarżonego podjąłW. M.ale były one nieudane z uwagi na zbyt małą ilość wydmuchiwanego powietrza przez oskarżonego . Po przybyciu na miejsce prokuratora oskarżony został przewieziony na badania do szpitala wR.gdzie na protokół pobrano krew od oskarżonego. Z opinii toksykologicznej wynika ,żeA. W.znajdował się wstanie nietrzeźwości. Stężenie alkoholu we krwi wynosiło 1,48 promilla.
Powyższy stan faktyczny ustalono w oparciu o:
częściowe wyjaśnienia oskarżonego (k.63-64; 177-178) , zeznania świadków,P. B.( k. 87-88;178-179) ,W. M.( k. 89-90 ;179-180v ),B. S. (1)(k. 99v-100 ) ,P. M.(k. 84-85;100) ,E. K. (2)(k.81-82;179 ) , protokoły oględzin samochodówM.iV.(k .2-3) , protokół pobrania krwi (k. 10 ) , opinie toksykologiczne (k.32-33; 36-37 ) , protokół badania stanu trzeźwościB. S.(5 ),szkic sytuacyjny ( k. 4)
OskarżonyA. W.przyznał się do popełnienia przestępstwa zart. 178a§ 1kkale nie przyznał się do przestępstwa zart. 18§2kkw zw zart. 231§1 kkiart. 271§1kk. W swoich wyjaśnieniach podał , że alkohol spożywał po pracy na parkingu w pobliżu komendy bo od kilku dni czuł się źle, bolał go kręgosłup, był w złym stanie psychicznym .W samochodzie miał wódkę żołądkową gorzką i pociągnął dwa łyki . Brał też leki . Chciał jechać do apteki po lekarstwa i dlatego zdecydował się na jazdę samochodem myślał, że alkohol wyparował . Naulicy (...)doszło do kolizji z innym samochodem. W postępowaniu przygotowawczym odnośni drugiego zarzutu wyjaśnił , że poddał się badaniom stanu trzeźwości ale nie udawało mu się dmuchnąć i próby były nieudane . Kiedy kolejny raz policjanci kazali mu dmuchać zniecierpliwił się i powiedział do policjanta aby sam sobie dmuchnął. Nie chodziło mu o to aby policjant zaniechał czynności ani nie podżegał go do złamania przepisów. Na rozprawie w sądzie podtrzymał swoje wyjaśnienia. Podał, że powiedział do policjanta aby ten dmuchnął po dwóch nieudanych próbach bo był zdenerwowany. Słowa te padły kiedy już wiedział , że przyjedzie na miejsce prokurator i będzie pobrana krew do badań.
Z uwagi na zaistniałą wątpliwość co do poczytalności oskarżonego uzyskano opinie dwóch biegłych psychiatrów ,którzy po przeprowadzeniu badania oskarżonego i zapoznaniu się z aktami sprawy i dokumentacją medyczną zgodnie stwierdzili ,ze oskarżony w czasie popełnienia zarzucanych mu czynów miał w pełni zachowana zdolność rozpoznania ich znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem . W czasie czynów znajdował się pod wpływem alkoholu ale było to upojenie proste bez wpływu na poczytalność. Rozpoznane u oskarżonego neurastenia i zaburzenia depresyjno-lękowe z powodu ,których był dwukrotnie leczony w szpitalu również nie miały wpływu poczytalność oskarżonego.
Oskarżony nie był dotychczas
Dowód:
Wyjaśnienia oskarżonego (k.63-64; 177-178v)
Dane o karalności (k 174)
Opinia sądowo-psychiatryczna (k. 71-76)
Wyjaśnienia oskarżonego odnośnie czynu drugiego nie zasługują na wiarę.
Przesłuchany charakterze świadkaP. B.zeznał , że oskarżony wrócił się do niego aby dmuchnął w urządzenie kiedy podszedł do niego. Oskarżony próbował zmienić wówczas koło . Powiedział do niego aby poczekał. Był wówczas w towarzystwie drugiego funkcjonariuszaW. M.. Obok nich stał drugi uczestnik kolizji. Po słowach oskarżonego przekazał alcosensorW. M.a sam udał się do radiowozu i powiadomił dyżurnego z KPP o podejrzeniu stanu nietrzeźwości . ŚwiadekW. M.również potwierdził to , że oskarżony zwlekał z poddaniem się badaniu i jeszcze przed pierwsza próbą zwrócił sięB.aby za niego dmuchnął . PóźniejB.odszedł i on mu podawał urządzenie do dmuchania ale badań nie udało się przeprowadzić .ŚwiadekB. S. (1)zeznał , że po przeprowadzeniu badania jego stanu trzeźwości policjanci udali się do drugiego uczestnika zdarzenia . Już wcześniej zorientował się po nalepce na aucie , że to może być policjant . Słyszał jak oskarżony mówił do policjantów aby dmuchnęli za niego póki nikt nie widzi . Stał wówczas obok nich. Potem oskarżony próbował poddać się badaniom ale dmuchał bardzo słabo i powiedziano że pojadą na badania krwi. Cały czas miał podejrzenie , że oskarżony jest nietrzeźwy . ŚwiadkowieP. M.iE. K. (1)nie byli bezpośrednimi świadkami badania stanu trzeźwości oskarżonego . W tym czasie kierowali ruchem . Potem od kogoś dowiedzieli się , że oskarżony chciał aby badający go policjanci dmuchnęli za niego .
Zeznania świadków sąd uznał za w pełni wiarygodne.
Sąd zważył co następuje:
Kompleksowa analiza materiału dowodowego pozwala na uznania oskarżonegoA. W.za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów. Do takiego wniosku skłoniły Sąd zarówno częściowe wyjaśnienia oskarżonego, jak i odpowiednie dowody osobowe i z dokumentów. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu dotyczącego kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości. Nie przyznał się do podżegania funkcjonariusza policji do popełnienia przestępstwa przekroczenia przez niego uprawnień i poświadczenia nieprawdy poprzez nakłanianie go do dmuchnięcia w alcosensor4. Tłumaczył , że został źle zrozumiany a słowa o tym ab policjant za niego dmuchał w alcosensor wypowiedział w zdenerwowaniu po tym jak sam wykonał kilka nieudanych prób dmuchania .Obrona oskarżonego odnośnie czynu drugiego nie zasługuje na uwzględnienie i ma ona jedynie na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej za ten czyn. W świetle zeznańP. B.,W. M.,B. S.nie ma żadnych wątpliwości, że oskarżony popełnił przestępstwo zart. 18§2kkw zw. zart. 231§1kkiart. 271§1kk. Samo zwrócenie się do policjantów nie miało miejsce jak twierdzi oskarżony po nieudanych próbach dmuchania ale przed nimi. Wszyscy świadkowie zgodnie zeznali, że oskarżony usiłował odwlec badanie poprzez próbę wykonywania czynności przy swoim uszkodzonym aucie. Nakłonienie funkcjonariuszy policji miało na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej za kierowanie samochodem w stanie nietrzeźwości. Oskarżony jako funkcjonariusz policji wówczas w służbie miał pełną świadomość konsekwencji jakie wynikały z popełnionego przez niego przestępstwa w szczególności dla jego dalszej służby. Miał pełną świadomość tego ,że zwracając się do funkcjonariusza policji aby za niego poddał się badaniu na stan trzeźwości nakłania go zarówno do przekroczenia uprawnień jak tę do poświadczenia nieprawdy w dokumencie co do okoliczności mającej znaczenie prawne bo takim jest wydruk z badania . Obydwa przestępstwa zostały popełnione umyślnie z zamiarem bezpośrednim..
Na podstawieart. 178a § 1 kkSąd skazał oskarżonego na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności . Za przestępstwo z tego artykułu orzekł również środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat oraz świadczenie pieniężne w kwocie 50000zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej . Za przestępstwo zart. 18§2kkw zw zart. 231§1kkiart. 271§1kkw zw zart. 11§2kksąd wymierzył oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawieart. 85§1kkiart. 86§1kkorzeczono karę łączną 1 roku pozbawienia wolności. Kara ta została warunkowo zawieszona na okres próby 3 lat. Przy wymieraniu kary sąd miał na względzie to , że społeczna szkodliwość popełnionych przez oskarżonego czynu jest znaczna . Oskarżony zdecydował się na jazdę samochodem zaraz po spożyciu znacznej ilości alkoholu. Jego stan nietrzeźwości był wysoki. W stan upojenia alkoholowego wprowadził się po skończeniu służby na stanowisku zastępcy oficera dyżurnego w Komendzie Powiatowej Policji wR.. Następnie chciał wykorzystać osobiste znajomości dla zatuszowania przestępstwa . Jako funkcjonariusz policji winien reprezentować wysokie standardy moralne ale temu nie sprostał. Te okoliczności jak również tylko częściowa skrucha i żal skłoniły sąd do wymierzenia oskarżonemu kary łącznej 1 roku pozbawienia wolności. Kara ta została warunkowo zawieszona na okres próby 3 lat. Oskarżony spełnia wymogi zartykułu 69 kk. Warunkowe zawieszenie wykonania kary sąd zastosował mając na uwadze dotychczasową niekaralność oskarżonego, jego nienaganną 22 –letnią służbę w policji oraz to że przestępstwa miały charakter incydentalny. Zważywszy na wszystkie okoliczności sąd uznał ,że świadczenie pieniężne w kwocie 50000zł a zatem minimalne przewidziane wart. 43a§2kkjak też zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat zart. 42§2kkbędą wystarczającą dolegliwością dla oskarżonego a cele kary zakresie prewencji ogólnej i szczególnej zostaną spełnione.
Na podstawieart. 627 kpkSąd zasądził od oskarżonego kosztów postępowania w pełnej wysokości . Oskarżony otrzymuje emeryturę i dorabia dorywczo zatem będzie w stanie ponieść koszty procesu.
Sędzia: