Sąd Okręgowy w Płocku
IV Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ca 630/17
Data wyroku: 2017-12-07 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Kamińska, Wacław Banasik, Małgorzata Szeromska
Słowa kluczowe: Eksmisja
Podstawa prawna: art. 222 § 1 kc

Sygn. akt:IV Ca 630/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 07 grudnia 2017 r.
Sąd Okręgowy w Płocku IV Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący – SSO Wacław Banasik (spr.)
Sędziowie SO Małgorzata Szeromska
SO Barbara Kamińska
Protokolant st. sekr. sąd. Anna Bałdyga
po rozpoznaniu na rozprawie 7 grudnia 2017 r. wP.
sprawy z powództwa GminyP.
przeciwkoA. B.,M. B. (1),B. B.
o eksmisję
na skutek apelacji pozwanych
od wyroku Sądu Rejonowego w Płocku z 25 kwietnia 2017 r.
sygn. akt I C 72/16
oddala apelację.
IV Ca 630/17

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Płocku wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2017 r. w sprawie I C 72/16 nakazał pozwanymA. B.,M. B. (1)iB. B.opróżnienie i opuszczenielokalu mieszkalnego nr (...), położonego wP.przyulicy (...)oraz przynależnej do lokalu piwnicy i wydanie go powodowi GminieP., stwierdził, że pozwanym przysługuje prawo do lokalu socjalnego, wstrzymał wykonanie opróżnienia i opuszczenia lokalu mieszkalnego do dnia w którym powód złoży pozwanym ofertę zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego, zasądził od pozwanejA. B.na rzecz powoda GminyP.kwotę 320 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne i rozważania prawne.
Lokal mieszkalny nr (...)położony wP.przyul. (...)wchodzi w skład zasobów mieszkaniowych GminyP..
Sąd Rejonowy w Płocku wyrokiem z dnia 15 lipca 2010 roku w sprawie o sygn. akt I C 230/10 nakazał osobom zamieszkującym w przedmiotowym lokalu –M. B. (2),M. B. (3),M. B. (4),M. W.,G. W.opróżnienie i opuszczenie przedmiotowegolokalu mieszkalnego numer (...), położonego wP.przyulicy (...)i wydanie go powodowi. Nadto Sąd orzekł, iż pozwanejM. B. (2)iM. B. (4)przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego i wstrzymał wykonanie wyroku do czasu złożenia pozwanymM. B. (2)iM. B. (4)przez GminęP.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. zaśW. B.,M. B. (3),M. W.iG. W.nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego. Pozwani w niniejszej sprawie nie zostali objęci w/w wyrokiem.
W przedmiotowym lokalu zamieszkują wspólnieM. B. (3),A. B., małoletniM. B. (1)i małoletniaB. B.. PozwanaA. B.korzystała z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wP., była zarejestrowana jako osoba bezrobotna od dnia 1 sierpnia 2016 r do dnia 8 września 2016 r., nie pobiera zasiłków, renty ani emerytury.
W ocenie Sądu Rejonowego, powództwo GminyP.o nakazanie pozwanymA. B., małoletniemuM. B. (1)i małoletniejB. B.opróżnienia zajmowanego lokalu mieszkalnego zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do brzmieniaart. 222 § 1 k.c.właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. GminaP.- jest właścicielem przedmiotowego lokalu mieszkalnego, a zatem w braku po stronie pozwanych skutecznego prawa do władania przedmiotowym lokalem, strona powodowa może skutecznie domagać się od pozwanych wydania tego lokalu.
W wypadku orzeczenia eksmisji Sąd obowiązany jest do zbadania czy zachodzą przesłanki do otrzymania przez eksmitowanych lokalu socjalnego, orzeka o uprawnieniu tych osób, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez nie z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną.Artykuł 14 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów, ustawowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnegoogranicza krąg osób, wobec których można orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego. Sąd nie może orzec o braku takiego uprawnienia w stosunku do małoletniego oraz osoby sprawującej nad nim opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą. Orzekając o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego na podstawie art. 14 ust 6 ustawy z dnia z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianiekodeksu cywilnegoSąd I instancji - orzekając o uprawnieniu pozwanych do otrzymania lokalu socjalnego - nakazał wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu do czasu złożenia przez gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 98 § 1 k.p.c.
Apelację od tego wyroku złożyli pozwaniA. B.,M. B. (1)iB. B.. Zarzucili oni Sądowi Rejonowemu naruszenieart. 5 k.c.poprzez brak uwzględnienia, że małoletni pozwani z uwagi na wiek nie mogli mieć wpływu na pozbawienie powoda władania lokalem, a zatem nie powinni ponosić negatywnych konsekwencji prawnych, a działanie powoda zmierzające do pozbawienia małoletnich pozwanych lokalu mieszkalnego uznać należy za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i wnieśli o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie jest zasadna.
Klauzula generalna niedopuszczalności czynienia ze swego prawa użytku sprzecznego z zasadami współżycia społecznego ma na celu zapobieganie stosowania prawa w sposób prowadzący do skutków nieetycznych lub rozmijających się w sposób zasadniczy z celem danej regulacji prawnej. Jeśli więc uwzględnienie powództwa, zgodnego z literą prawa, powodowałoby skutki rażąco niesprawiedliwe i krzywdzące , nie dające się zaakceptować z punktu widzenia norm moralnych i wartości powszechnie uznawanych w społeczeństwie,art. 5 k.c.zezwala na jego oddalenie. Należy jednak pamiętać, że istotą prawa cywilnego jest ochrona praw podmiotowych, tak więc odmowa udzielenia tej ochrony osobie, która korzysta z przysługującego jej prawa podmiotowego w sposób zgodny z jego treścią, może mieć miejsce zupełnie wyjątkowo i musi być uzasadniona istnieniem szczególnych okoliczności uzasadniających przyjęcie, że w określonym układzie stosunków uwzględnienie powództwa prowadziłoby do skutków szczególnie dotkliwych i nieakceptowanych. Podkreślić również trzeba, że nie może na nadużycie prawa powoływać się osoba, która sama w sposób bezprawny pozbawiła właściciela z prawa do dysponowania swoją własnością. Tymczasem pozwani od samego początku zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu mieszkalnym nie dysponowali tytułem prawnym do zamieszkania.M. B. (4), mążA. B., został, jeszcze jako małoletni eksmitowany z tego lokalu w sprawie I C 236/10 Sądu Rejonowego w Płocku, a tylko od niego pozwani mogli wywodzić swe uprawnienia. Nie bez znaczenia dla oceny roszczenia powoda pod kątemart. 5 k.c.pozostaje także fakt przyznania wszystkim pozwanym uprawnienia do lokalu socjalnego. Nie istnieje zatem, eksponowana w apelacji, obawa pozbawienia małoletnich pozwanych możliwości zamieszkiwania w lokalu o odpowiednim standardzie.
Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy na podstawieart. 385 k.p.c.oddalił apelację.

Wacław Banasik

Małgorzata Szeromska Barbara kamińska

ZARZĄDZENIE
(...)
(...)
(...)