Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 255/18
Data wyroku: 2018-10-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Antoniak
Słowa kluczowe: Renta socjalna
Podstawa prawna: art. 4 ustawy o rencie socjalnej

Sygn. akt IV U 255/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 października 2018 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSO Katarzyna Antoniak

Protokolant

sekr. sądowy Monika Świątek

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2018 r. wS.
odwołaniaŁ. Z.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wS.
z dnia 31 stycznia 2018 r. Nr(...)
w sprawieŁ. Z.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wS.
o prawo do renty socjalnej

I
zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawoŁ. Z.do renty socjalnej od dnia 01 grudnia 2017 roku do dnia 30 listopada 2020 roku;

II
zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wS.na rzeczŁ. Z.kwotę 180,00 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sygn. akt IV U 255/18

UZASADNIENIE
Decyzją z 31 stycznia 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS., działając na podstawieart.4 ustawy z 27 czerwca 2003r. o rencie socjalnejodmówiłŁ. Z.prawa do renty socjalnej wskazując, że u ubezpieczonego nie stwierdzono całkowitej niezdolności do pracy (decyzja organu rentowego k.139 akt rentowych).
Odwołanie od w/w decyzji złożyłŁ. Z.wnosząc o jej zmianę i ustalenie jego prawa do renty socjalnej. W uzasadnieniu stanowiska wskazał m.in., że zaskarżonej decyzji zarzuca błąd w ustaleniach faktycznych, a stan jego zdrowia uzasadnia orzeczenie wobec niego całkowitej niezdolności do pracy. Cierpi na stwardnienie rozsiane w postępującej postaci rzutowo-remisyjnej. Naruszenie sprawności jego organizmu powstało w trakcie nauki w szkole wyższej, gdy miał 24 lata. Ponadto, utrata przez ubezpieczonego sprawności fizycznej rzutuje na stan jego zdrowia psychicznego. Dlatego wnosi o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie mu prawa do renty socjalnej (odwołanie k.1-3 akt sprawy).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 24 stycznia 2018r., która nie stwierdziła u ubezpieczonego całkowitej niezdolności do pracy (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.5-6 akt sprawy).
Sąd ustalił, co następuje:
UbezpieczonyŁ. Z.urodził się (...)Od 1 sierpnia 2007r. ubezpieczony uprawniony był do renty socjalnej (decyzja(...) OddziałuwS.z 26 października 2007r. o przyznaniu ubezpieczonemu prawa do renty socjalnej k. 23-24 akt rentowych). Po raz ostatni, ubezpieczony uzyskał prawo do renty socjalnej na podstawie decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 25 listopada 2014r., którą świadczenie zostało mu przyznane do 30 listopada 2017r. (decyzja(...) OddziałuwS.z 25 listopada 2014r. o przyznaniu ubezpieczonemu prawa do renty socjalnej k.117-118 akt rentowych). Podstawę wydania powyższej decyzji stanowiło orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z 5 listopada 2014r. stwierdzające, że ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy do 30 listopada 2017r., przy czym niezdolność ta powstała na skutek naruszenia sprawności organizmu powstałego okresie nauki ubezpieczonego w szkole wyższej – przed ukończeniem 25 roku życia (orzeczenie lekarza orzecznika z 5 listopada 2014r. k.115 akt rentowych).
W dniu 13 listopada 2017r. wpłynął do organu rentowego nowy wniosek ubezpieczonego o prawo do renty socjalnej (wniosek k.127-128 akt rentowych). Rozpoznając powyższy wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez lekarza orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 12 grudnia 2017r. ustalił, że ubezpieczony nie jest całkowicie niezdolny do pracy (orzeczenie lekarza orzecznika z 12 grudnia 2017r. k. 129 akt rentowych). Na skutek sprzeciwu ubezpieczonego od powyższego orzeczenia, ubezpieczony skierowany został na badanie przez komisję lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 24 stycznia 2018r. stwierdziła, że ubezpieczony nie jest całkowicie niezdolny do pracy (orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z 24 stycznia 2018r. k.132 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 31 stycznia 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówił ubezpieczonemu prawa do renty socjalnej (decyzja z 31 stycznia 2018r. k.139 akt rentowych).
Ubezpieczony ma obecnie 35 lat. Ubezpieczony zdobył wykształcenie wyższe pedagogiczne, jednak nigdy nie pracował w wyuczonym zawodzie. W trakcie nauki w szkole wyższej – w wieku 24 lat – u ubezpieczonego rozpoznano stwardnienie rozsiane w początkowym okresie w postaci rzutowo-remisyjnej. Aktualnie u ubezpieczonego występuje: stwardnienie rozsiane, postać wtórnie postępująca z narastającą niesprawnością ruchową; obustronny zespół móżdżkowo-piramidowy z dominującym niedowładem kończyn dolnych i znacznym upośledzeniem sprawności chodu; organiczne zaburzenia osobowości i zachowania. Ponadto, ubezpieczony ma zawroty głowy, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia okiem lewym, drętwienie ręki lewej z osłabieniem jej siły mięśniowej, zaburzenia chodu, zaburzenia pęcherzowe o charakterze nietrzymania moczu i częstomoczu. Badanie neurologiczne ubezpieczonego wykazało u niego ataksję kończyn górnych z przewagą lewej, zaburzenia czucia na lewej kończynie górnej, żywsze odruchy ścięgniste z lewej kończyny górnej, średniego stopnia piramidowy niedowład kończyn dolnych, zaburzenia czucia powierzchniowego na lewej kończynie dolnej, chód niewydolny. Ponadto, u ubezpieczonego ujawniły się zaburzenia sfery emocjonalno-motywacyjnej osobowości w postaci skłonności do drażliwości, obniżonego krytycyzmu i impulsywności. Ubezpieczony od wielu lat leczy się neurologicznie, jednak pomimo stosowanego leczenia, schorzenie ciągle postępuje i czyni ubezpieczonego nadal ,tj. po 30 listopada 2017r., całkowicie niezdolnym do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało w okresie nauki ubezpieczonego w szkole wyższej przed ukończeniem 25. roku życia, przy czym przewidywany okres trwania tej niezdolności to 30 listopada 2020r. (opinia biegłych z 23 maja 2018r. k.22 akt sprawy, uzupełniająca opinia biegłych z 1 października 2018r. k.34 akt sprawy).

Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonegoŁ. Z.podlegało uwzględnieniu.
Zgodnie zart.4 ust.1 ustawy z 27 czerwca 2003r. o rencie socjalnej(Dz.U. z 2013r., poz.982 ze zm.) renta socjalna przysługuje osobie pełnoletniej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało: przed ukończeniem 18. roku życia, w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej – przed ukończeniem 25. roku życia albo w trakcie studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej. Zgodnie zaś zustępem 2 pkt 1powyższego przepisu osobie, która spełnia warunki określone wustępie 1przysługuje renta stała, jeżeli całkowita niezdolność do pracy jest trwała lub renta okresowa, jeżeli całkowita niezdolność do pracy ma charakter okresowy (art.4 ust.2 pkt. 2 ustawy o rencie socjalnej).
Analizując okoliczności sprawy Sąd doszedł do przekonania, że odwołanie ubezpieczonego jest zasadne. Przeprowadzony przez Sąd dowód z opinii biegłych neurologa, psychiatry i psychologa wykazał bowiem, że wbrew ustaleniom organu rentowego, ubezpieczonyŁ. Z.jest nadal ,tj. po 30 listopada 2017r. całkowicie niezdolny do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało w trakcie nauki w szkole wyższej, przed ukończeniem przez niego 25. roku życia, przy czym przewidywany okres trwania ten niezdolności to 30 listopada 2020r. Biegli wskazali, że źródłem stwierdzonej u ubezpieczonego całkowitej niezdolności do pracy są schorzenia neurologiczne w postaci stwardnienia rozsianego o postaci wtórnie postępującej z obustronnym zespołem móżdżkowo-piramidowym z dominującym niedowładem kończyn dolnych i znacznym upośledzeniem sprawności chodu. Schorzenia te oraz współistniejące u ubezpieczonego organiczne zaburzenia osobowości i zachowania powodują, że ubezpieczony jest nadal całkowicie niezdolny do pracy. Analizując opinię biegłych (podstawową i uzupełniającą k.22 i k.34 akt sprawy) Sąd stwierdził, że stanowi ona wiarygodny dowód w sprawie. Wydali ją specjaliści z zakresu schorzeń występujących u ubezpieczonego, po analizie dokumentacji medycznej i zbadaniu ubezpieczonego.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawieart.47714§2 kpczmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji wyroku.
O kosztach procesu Sąd orzekł zgodnie z wynikiem sprawy na podstawieart.98§1 i 3 kpcw zw. zart.99 kpci w zw. z §9 ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców czynności prawnych (Dz.U. z 2015r., poz.1804 ze zm.).