Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 1382/17
Data wyroku: 2018-01-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wojciech Grzebień

akt II W 1382/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 stycznia 2018 r.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze - Wydział II Karny
w składzie:
Przewodniczący  SSR Wojciech Grzebień
Protokolant Grzegorz Kosowski
po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2018 roku
sprawy przeciwkoS. C. (1)
synowiJ.iW.zd.M.
ur. (...)wP.
obwinionego o to, że:
w dniu 21 września 2017r. ok. godziny 20:30 wJ.chcąc wywołać niepotrzebną czynność fałszywą informacją poinformował dyżurnego Komisariatu II Policji wJ.o konieczności podjęcia interwencji Policji wJ.przyul. (...), czym wprowadził w błąd i wywołał niepotrzebną czynność.

tj. o wykroczenie z art. 66 § 1 kw

I
uznaje obwinionegoS. C. (1)za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia z art. 66 § 1 kw i za to na podstawie art. 66 § 1 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 250 (dwustu pięćdziesięciu) złotych,

II
na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119kpow, zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania w niniejszej sprawie, obciążając nimi Skarb Państwa i nie obciąża go opłatą sądową.

- 1 -
Sygn. akt II W 1382/17

UZASADNIENIE
W wyniku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny.
W dniu 21.09.2017r. obwinionyS. C. (1)ok. godz. 20.30 Zawiadomił telefonicznie Komisariat II Policji wJ., że wKlubie Sportowym (...)wJ.przyul. (...)odbywają się nielegalne zajęcia sportowe, które zagrażają bezpieczeństwu zdrowia i życia ludzi oraz mieniu. Z uwagi na powyższe do miejsca tego udał się patrol policji wskładzie (...).
Dowód:
- zeznania świadkówP. S.k. 9-10, 32-33,J. P.k. 15-16,
33
- policyjna notatka urzędowa k. 8
Na miejscu zdarzenia obwiniony, który zamieszkuje we tym samym budynku przyul. (...), ale pod nr 8b, powtórzył w obecności w/w funkcjonariuszy zarzut. Oświadczył, że właścicielemKlubu Sportowego (...), którym okazał się synS. C. (1), nie posiada stosownych zezwoleń od Sanepidu, Straży Pożarnej i Wydziału Architektury na prowadzenie tej działalności. Podniósł też, że właściciel Klubu Sportowego ma użyczoną przez siostrę obwinionego (który to jest jej pełnomocnikiem) jedynie halę główną i nie ma prawa wchodzić na zaplecze, co jednak czyni wbrew woli obwinionego.P.takie stanowi, w ocenieS. C. (1)naruszenie miru domowego. Obwiniony przekonywał przy tym funkcjonariuszy policji, że brak stosownych zaświadczeń ze Straży Pożarnej, Sanepidu i Wydziału Architektury stwarza zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi oraz mienia (w tym życia i mienia obwinionego). Z uwagi na powyższeS. C. (2)żądał również zamknięcia przez policję przedmiotowego lokalu.
Dowód:
- zeznania świadkówP. S.k. 9-10, 32-33,J. P.k. 15-16,33
- policyjna notatka urzędowa k. 8
Interweniującym funkcjonariuszom znana była już dokładnie sytuacja związana z tym lokalem z wcześniejszych interwencji na wniosek obwinionego (w części z nich brał udział świadekP. S.). Z ustaleń tych wynikało, że już wcześniej synS. C. (1)okazywał stosowne dokumenty, z których wynikało jego prawo do użytkowania przedmiotowej hali oraz posiadanie stosownych zezwoleń na prowadzenie klubu w tym miejscu. Natomiast rozmowaJ. P.z synową obwinionego potwierdziła konflikt syna obwinionego zeS. C. (1)o charakterze cywilnoprawnym na tle użytkowania w/w pomieszczenia. Interweniujący krytycznego dniaP. S.iJ. P.w jakimkolwiek stopniu nie potwierdzili, aby w użytkowanych pomieszczeniach istniało zagrożenie życia i zdrowia ludzi ani też mienia o czym obwiniony został pouczony. Obwiniony został też pouczony (po raz kolejny w związku z powtarzającymi się na jego wniosek interwencjami), że sprawa ma charakter cywilnoprawny i że policja w związku z tym nie jest odpowiednim organem do załatwiania takich spraw (obwiniony żądał zamknięcia hali dla działalności sportowej syna). Następnie został naS. C. (1)nałożony
mandat karny, którego ten nie przyjął.
- 2 -
Dowód:
- zeznania świadkówP. S.k. 9-10, 32-33,J. P.k. 15-16, 33
- policyjna notatka urzędowa k. 8
ObwinionyS. C. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że do odpowiedzialności się nie poczuwa. Stanął przy tym na stanowisku, że zawiadomił policję, gdyż z powodu braku stosownych zaświadczeń (Straż Pożarna, Sanepid, Wydział Architektury), istnieje realne zagrożenie życia i zdrowia osób fizycznych oraz mienia.S. C. (1)stwierdził też, prowadzony przez jego syna klub powodował dla obwinionego dokuczliwe hałasy.
Sąd stwierdził co następuje:
W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego nieprzyznającego się popełnienia zarzucanego mu czynu. Jego wersji przeczą bowiem wiarygodne, spójne, konsekwentne dowody w postaci logicznych i konsekwentnych zeznań interweniujących funkcjonariuszy policjiP. S.iJ. P.oraz występujących w sprawie3 dokumentacji, a w tym policyjna notatka urzędowa. Sąd w pełni dał wiarę tym dowodom. Z zeznańP. S.iJ. P.wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że na miejscu zdarzenia nie występowało jakiekolwiek zagrożenie życia lub zdrowia ludzi lub też mienia. Nic też nie wskazywało, aby nawet potencjalne zagrożenie takie występowało.P. S.widział przy tym dokumenty osoby prowadzącej ten klub i wynikało z nich, że osoba ta posiada wszystkie stosowne zgody. Z zeznań świadkaP. S.wynika przy tym, że obwiniony w trakcie tej interwencji nie zgłaszał istnienia żadnych uciążliwości w rodzaju hałasów (S. C. (1)powoływał się na to w trakcie rozprawy sądowej). Obwiniony do końca nie dał sobie przy tym przetłumaczyć, że jego konflikt z synem o pomieszczenia przyul. (...)ma charakter cywilistyczny i że policja nie jest organem właściwym do jego załatwienia. Z zeznań świadkówP. S.iJ. P.wynika przy tym, że już wcześniejsze interwencje policyjne w analogicznych okolicznościach wykazywały brak podstaw do uznania racji obwinionego co do słuszności stawianych przez niego też w odniesieniu do naruszenia prawa przez jego syna czy inne osoby prowadzące ten klub. W tym kontekście jako całkowicie bezzasadna jawi się tezaS. C. (1)dotycząca rzekomego naruszenia miru domowego na jego szkodę. Nawet sam obwiniony przyznaje w swoich wyjaśnieniach złożonych przed sądem, że między nim a właścicielem klubu sportowego zawarta była umowa użyczenia przedmiotowych pomieszczeń. Okoliczność, że została wypowiedziana nie może podważać tego, że została zawarta zgodnie z prawem. W tych warunkach tylko Sąd (Cywilny), a nie organa ścigania czy Sąd Karny, jest władny do rozstrzygnięcia sporu międzyS. C. (1)a właścicielem klubu sportowego. Bez wątpienia czynność, którą swoim zgłoszeniem wywołałS. C. (1)była czynnością niepotrzebną w znaczeniu ustawowym.
W światle wszystkich powołanych wyżej dowodów sprawstwo i wina obwinionegoS. C. (1)w zakresie zarzucanego mu czynu nie budzą wątpliwości. Podaną zaś przez niego wersję Sąd uznał tylko za przyjętą przez niego linię obrony zmierzającą do uchylenia się od odpowiedzialności karno-wykroczeniowej.
Dokonując oceny wiarygodności występujących w sprawie świadków Sąd stwierdził co następuje; zarównoP. S.jak iJ. P.są funkcjonariuszami publicznymi- policjantami. Krytycznego dnia wykonywali oni jedynie swoje rutynowe, służbowe obowiązki. Brak jest podstaw do kwestionowania ich wiarygodności i rzetelności.
- 3 -
ObwinionyS. C. (1)działaniem swoim wyczerpał ustawowe znamiona wykroczenia z art.66 § 1 kw. w dniu 21 września bowiem ok. godz. 20.30 wJ.chcąc wywołać niepotrzebną czynność fałszywą informacją poinformował dyżurnego Komisariatu II Policji wJ.o konieczności podjęcia interwencji Policji wJ.przyul. (...), czym wprowadził w błąd i wywołał niepotrzebną czynność.
Jako okoliczności obciążające dlaS. C. (1)Sąd uwzględnił wysoki stopień szkodliwości społecznej zarzucanego mu czynu przejawiający się nagminnością tego rodzaju wykroczeń tak na tutejszym terenie jak i w skali całego kraju.
Jako okoliczność łagodzącą dla obwinionego Sąd uwzględnił jego dotychczasową nie karalność sądową tego obwinionego. Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności Sąd uznał, że właściwą karą zasadniczą dlaS. C. (1)będzie kara grzywny. Za współmierną, dostosowaną do stopnia zawinienia i szkodliwości społecznej czynu oraz możliwości majątkowych tego obwinionego Sąd uznał grzywnę w kwocie 250 zł. Kara w takiej właśnie wysokości spełni swoją odpowiednią rolę społeczną. Orzeczenie o kosztach Sąd wydał w oparciu o przepisart. 624 § 1 kpk.