Sąd Rejonowy w Kłodzku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 174/18
Data wyroku: 2018-06-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Eliza Skotnicka
Słowa kluczowe: Umowa, Pożyczka
Podstawa prawna: art. 720 kc

Sygn. akt I C 174/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 czerwca 2018 roku
Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący SSR Eliza Skotnicka
Protokolantprot. sąd. Magda Biernat
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2018 roku w Kłodzku
sprawy z powództwa(...) S.A.z siedzibą weW.
przeciwkoM. S.
o zapłatę 1629 zł

I
zasądza od pozwanejM. S.na rzecz strony powodowej(...) S.A.z siedzibą weW.1629 zł (jeden tysiąc sześćset dwadzieścia dziewięć złotych) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 5 października 2017 roku do dnia zapłaty,

II
zasądza od pozwanej na rzecz strony powodowej 947 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIE
Strona powodowa(...) S.A.z siedzibą weW.domagała się zasądzenia od pozwanej kwoty 1 629 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty i kosztami procesu, w tym kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu podała, że w dniu 17 grudnia 2015 r. pozwana zawarła z poprzednikiem prawnym powódki- (...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.umowę pożyczki, którą zobowiązała się spłacić jednorazowo. Pozwana nie wywiązała się jednak z postanowień umowy i wpłaciła jedynie 150 zł. Mimo prób pozasądowego zakończenia sporu, pozwana nie uregulowała zadłużenia. Strona powodowa wskazała, że na kwotę dochodzoną pozwem składa się: należność główna w wysokości 1 200 zł, koszty i prowizje naliczone przez pierwotnego wierzyciela - 344,08 zł i odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia 1 października 2016 r. do 4 października 2017 r. w kwocie 84,92 zł.
PozwanaM. S.(poprzednioF.)w sprzeciwie od nakazu zapłaty wydanego przez Referendarza Sądowego w Sądzie Rejonowym Lublin - Zachód w Lublinie w sprawie VI Nc - e(...)wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na jej rzecz kwoty 917 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Pozwana podniosła, że zobowiązanie stanowiące podstawę dochodzonego roszczenia zostało spłacone.
Na rozprawie w dniu 12 czerwca 2018 r. pozwana wniosła o umożliwienie spłaty zadłużenia na raty i obniżenia kosztów sądowych.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

PozwanaM. S.(poprzednioF.) zawarła w dniu 17 grudnia 2015 r. z(...) Sp. z o. o.z siedzibą wW.umowę pożyczki nr (...), na mocy której otrzymała kwotę 1 200 zł. Pozwana zobowiązała się spłacić powyższą należność wraz z kosztami prowizji w łącznej wysokości 1 500 zł do dnia 16 stycznia 2016 r. W razie nieterminowej spłaty pożyczki, pożyczkodawcy przysługiwało prawo naliczenia odsetek za opóźnienie w wysokości odsetek maksymalnych określonych wart. 359§21k.c.oraz kosztów upomnień i monitów w sytuacji podjęcia czynności windykacyjnych.

Dowód:

-umowa pożyczki nr (...)z 17.12.2015 r. wraz z załącznikiem - k. 27 - 31
- potwierdzenie realizacji przelewu wychodzącego z 17.12.2015 r. - k. 32
- ramowa umowa pożyczki z 17.12.2015 r. - k. 52 - 54
W dniu 8 grudnia 2016 r.(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.zawarła ze stroną powodową(...) S.A.z siedzibą weW.umowę sprzedaży wierzytelności, której przedmiotem było m. in. zobowiązanie pozwanej z tytułu niespłaconej umowy pożyczki z dnia 17 grudnia 2015 r.

Dowód:

- umowa sprzedaży wierzytelności z 8 grudnia 2016 r. wraz z załącznikami - k. 34 - 39, 41 - 48
- oświadczenie(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.z 12.12.2016 r. - k. 40
Pismem z dnia 3 stycznia 2017 r. strona powodowa poinformowała pozwaną o dokonanej cesji wierzytelności oraz wskazała, że wysokość jej zadłużenia wynosi 1 715,94 zł, w tym kapitał - 1 200 zł, odsetki 93,94 zł i koszty - 422 zł.

Dowód:

- pismo strony powodowej z 3.01.2017 r. - k. 25
- zawiadomienie z 3.01.2017 r. - k. 26
Pozwana ma obecnie wysokie zadłużenie (ok. 30 000 - 35 000 zł) z tytułu licznych umów pożyczek zawartych z różnymi podmiotami; toczą się przeciwko niej egzekucje komornicze. Jedynym źródłem utrzymania pozwanej jest świadczenie rentowe, które otrzymuje od dwóch lat i które zostało zajęte przez komornika sądowego. Przed nabyciem uprawnień rentowych pozwana pracowała m. in. w firmie zajmującej się pośrednictwem kredytowym. Z uwagi na trudną sytuację finansową, pozwana nie ma możliwości regulowania swoich należności wobec wierzycieli.
Pozwana nie spłaciła należności dochodzonej niniejszym pozwem, wynikającej z zawartej w dniu 17 grudnia 2015 r. umowy pożyczki.
Dowód:przesłuchanie pozwanej - k. 62 verte

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo podlegało uwzględnieniu w całości.
Strona powodowa wywodziła swoje roszczenie z umowy pożyczki zawartej dnia 17 grudnia 2015 r., której podstawy zawarcia uregulowane zostały wart. 720 k.c.Zgodnie z treścią tego przepisu „przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Umowa pożyczki, której wartość przekracza tysiąc złotych, wymaga zachowania formy dokumentowej”.
Z przedłożonych przez stronę powodową dokumentów jednoznacznie wynika, że w dniu 17 grudnia 2015 r. pozwana zawarła z poprzednikiem prawnym strony powodowej- (...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.umowę pożyczki na kwotę 1 200 zł. Termin spłaty pożyczki wyznaczony został do dnia 16 stycznia 2016 r., zaś w razie opóźnienia ze spełnieniem świadczenia pożyczkodawca miał prawo naliczać odsetki ustawowe, o których mowa wart. 359§21k.c.oraz koszty upomnień i monitów, jeśli wdrożył postępowanie windykacyjne.
Na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego Sąd ustalił, że pozwana nie spłaciła zaciągniętego zobowiązania, w związku z czym strona powodowa zmuszona była podjąć czynności zmierzające do wyegzekwowania należnego jej świadczenia. Pozwana nie kwestionowała faktu zawarcia przedmiotowej pożyczki, chociaż pierwotnie - w sprzeciwie od nakazu zapłaty - podnosiła, że spłaciła całą należność wynikającą z umowy pożyczki z 17 grudnia 2015 r. Twierdzenia te okazały się jednak nieudowodnione i niczym nie poparte, bowiem pozwana, mimo obowiązku wynikającego zart. 6 k.c.i reprezentowania jej przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radca prawnym, w żaden sposób nie wykazała tej okoliczności np. stosownym dowodem wpłaty. Co więcej, na rozprawie w dniu 12 czerwca 2018 r. pozwana przyznała, że ma wysokie zadłużenie z tytułu licznych pożyczek, jakie zaciągnęła u różnych podmiotów i wskazała ostatecznie, że nie spłaciła należności wynikającej z umowy pożyczki będącej źródłem roszczenia w niniejszej sprawie.
W związku z powyższym, jak również wobec niekwestionowania wysokości należności zgłoszonej w pozwie przez stronę powodową, Sąd zasądził od pozwanej kwotę 1 629 zł, na którą składa się: należność główna w wysokości 1 200 zł, odsetki ustawowe za opóźnienie w kwocie 84,92 zł oraz koszty i prowizje naliczone przez pierwotnego wierzyciela w wysokości 344,08 zł.
Postawa pozwanej, niezależnie od tego, jaka była motywacja zaciągania tak licznych pożyczek (mimo iż pozwana pracowała jako pośrednik kredytowy i znała mechanizm działania takich instytucji), jak również jej obecna sytuacja materialna i prawna (liczne postępowania egzekucyjne) świadczą o tym, że nie wywiązuje się ona należycie z zaciąganych zobowiązań. Wobec powyższego, Sąd nie znalazł podstaw do zastosowania przepisuart. 320 k.p.c., który w szczególnie uzasadnionych wypadkach przewiduje możliwość rozłożenia na raty zasądzonego w wyroku świadczenia. Zdaniem Sądu, pozwana nie daje żadnej gwarancji spłaty zasądzonej w niniejszej sprawie należności, bowiem posiada zbyt duże zadłużenie i zbyt dużo świadczeń do wyegzekwowania. W tej sytuacji rozłożenie należności na raty byłoby bezcelowe.
O odsetkach od zasądzonej kwoty orzeczono zgodnie z żądaniem zawartym w pozwie, w oparciu o przepisart. 481 k.c.
W myślart. 98 k.p.c.Sąd zasądził od pozwanej jako przegrywającej proces na rzecz strony powodowej poniesione przez nią koszty w wysokości 947 zł, na które składały się opłata sądowa od pozwu - 30 zł, koszty zastępstwa procesowego - 900 zł i opłata skarbowa od pełnomocnictwa - 17 zł. Nie ulega wątpliwości, że pozwana dała powód do wytoczenia przeciwko niej postępowania sądowego, w związku z czym winna zwrócić stronie powodowej wygenerowane w tym celu koszty. Jednocześnie, w kontekście poczynionych wyżej rozważań, brak było przesłanek do zastosowania przepisuart. 102 k.p.c.