Sąd Rejonowy w Gorlicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 189/14
Data wyroku: 2018-02-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janusz Przepióra
Słowa kluczowe: Przestępstwa - rodzaje
Podstawa prawna: art.207§1 kk
Teza: brak

Sygn. akt II K 189/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 lutego 2018 r.
Sąd Rejonowy w Gorlicach Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Janusz Przepióra
Protokolant: st. sekr. sąd. Elżbieta Kwiatkowska
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Gorlicach Arlety Osikowicz

po rozpoznaniu dnia 8 listopada 2017 r. i 19 stycznia 2018 r. na rozprawie
sprawy karnej oskarżonego
M. S. (1)
ur. (...)w Krzywej, s.S.iE. z domu B.
zam.L.406
oskarżonego o to, że:
w okresie od marca 2011 r. do stycznia 2014 r. w miejscowościL.nad córką byłej konkubiny a obecną pasierbicąB. S.oraz jej córkaS. S. (1)w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu jak i będąc trzeźwym wszczynał wielokrotnie awantury domowe, podczas których pod adresem wymienionych osób używał słów wulgarnych powszechnie uznanych za obelżywe, zakłócał spoczynek nocny a także osobom tym groził zabójstwem,
tj. o przestępstwo zart. 207 §1 kk
uznaje oskarżonegoM. S. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu stanowiącego przestępstwo zart. 207 §1 kki za to na mocy powołanego przepisu ustawy i przy zastosowaniuart. 37a kk
skazuje

I
oskarżonegoM. S. (1)na karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności zobowiązując go na mocyart. 34 §1a pkt 1 kkiart. 35 §1 kkdo wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

II
na mocyart. 34 §3 kkw zw. zart. 72 §1 pkt 5 kkzobowiązuje oskarżonegoM. S. (1)do powstrzymania się od nadużywania alkoholu;

III
na zasadzieart. 627 kpkzasądza od oskarżonegoM. S. (1)na rzecz oskarżycielki posiłkowejB. S.kwotę 840 zł tytułem udziałuw sprawie pełnomocnika;

IV
na zasadzieart. 624 §1 kpkzwalnia oskarżonegoM. S. (1)od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Sygn. akt II K 189/14

UZASADNIENIE
wyroku z dnia 2 lutego 2018 r.
Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego sąd ustalił i uznał za udowodniony następujący stan faktyczny:
W dniu 13 października 2010 r.W. W.(nosząca wówczas nazwiskoS.) zawarła w formie aktu notarialnego umowę darowizny z córkąB. S., na podstawie której darowała na rzecz swojej córkidziałkę nr (...)położoną wL., zabudowaną budynkiem mieszkalnym i gospodarczym, natomiastB. S.ustanowiła na rzeczW. W.służebność osobistą polegającą na prawie nieodpłatnego dożywotniego zamieszkiwania w całym domu oraz korzystania z budynku gospodarczego i obejścia wokół domu.B. S.zamieszkała wL.wraz z dorosłą córkąS. S. (1)oraz małoletnimi dziećmiA. S.,K. S.,I. S.orazM. S. (2).
Ww. nieruchomość zamieszkiwał wraz zW. W.od około 20 lat jej konkubent, a od 30 listopada 2013 r. mąż tj. oskarżonyM. S. (1).B. S.jako właścicielka domu zezwoliłaM. W. (1)na dalsze wspólne zamieszkiwanie z jej matką, nie żądając za to żadnych odpłatności. Dla oskarżonego przeznaczono jeden pokój, natomiast kolejny pokój otrzymałaW. W.oraz uzyskała swobodny dostęp do kuchnii łazienki.B. S.nie ograniczała swojej matce dostępu kuchni czy też łazienki oraz korzystania z budynku gospodarczego, jednakże nie pozwalaM. S. (1)korzystać z łazienki. Po otrzymaniu nieruchomościB. S.przeprowadziła remont domu, wymieniła stolarkę okienną, odnowiła korytarz i został wymalowany dach, nie odremontowano natomiast pokojów zajmowanych przezW. W.oraz oskarżonego, gdyż nie widzieli oni takiej potrzeby.

Dowód:

- zeznania świadkaB. S.k. 13, 159-160,
- częściowo zeznania świadkaW. W.k. 178,
- akta I C 170/12 SR wG.
- akta I C 383/13 SR wG.
- akta I C 288/14 SR wG.
W marcu 2011 r. oskarżonyM. S. (1)dowiedział sięo darowiźnie na rzeczB. S.i od tego czasu się zmieniło się jego nastawienie. W okresie objętym aktem oskarżenia tj. od marca 2011 r. do stycznia 2014 r. oskarżonyM. S. (1)znęcał się psychicznie nadB. W.oraz jej córkąS. S. (1). Oskarżony będąc pod wpływem alkoholua także będąc trzeźwym wielokrotnie wszczynał awantury domowe, zarówno w dzień jak i w nocy, w trakcie których był agresywny. W trakcie awantur kierował pod adresem pokrzywdzonych słowa wulgarne, zwracając się do nichty k…o, szmato, c…o, mówił im, że mająwyp…ć z domu. Ponadto oskarżony zakłócał spoczynek nocny, gdy budził domowników, trzaskał drzwiami, śpiewał oraz wyklinał. Oskarżony groził również pokrzywdzonym zabójstwem mówiąc do nich, że je zabije, że je spali, urwie im głowy, natomiast pokrzywdzone obawiały się tych gróźb. Oskarżony nie stosował wobec pokrzywdzonych przemocy fizycznej.B. S.wielokrotnie wzywała policję z powodu awantur, musiała mieszkać wraz z oskarżonym gdyż nie miała możliwości zamieszkania wraz z dziećmi w innym miejscu. Oskarżony w żaden sposób nie był przez nikogo prowokowany do niewłaściwego zachowania względem pokrzywdzonych. Krzyki oskarżonego w trakcie awantur były słyszalne na sąsiedniej posesji w odległości około 30 metrów, gdzie zamieszkiwałaM. K.oraz jej matkaM. W. (2), siostraW. W..M. K.odwiedzałaB. S.w domu, również kiedy słyszała odgłosy awantury i kiedy przybierały one na sile, wtedy oskarżony się uspokajał.

Dowód:

- częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. S. (1)k. 49-50, 157-158, 292-293,
- zeznania świadkaB. S.k. 13, 159-160,
- zeznania świadkaS. S. (1)k. 31-32, 160-161,
- zeznania świadkaP. M.k. 33, 161-162,
- zeznania świadkaM. K.k. 35, 179-180,
- zeznania świadkaM. W. (2)k. 34, 177-178,
- częściowo zeznania świadkaW. W.k. 178,
- protokół przesłuchania małoletniejK. S.k. 207-208,
- protokół przesłuchania małoletniegoA. S.k. 209-210,
- protokół przesłuchania małoletniejI. S.k. 238-239,
RodzinaB. S.pozostawała od kwietnia 2013 r. pod nadzorem asystenta rodzinyA. L.z Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy(...)wB.oraz kuratora społecznegoP. K. (1)ustanowionego przez sąd rodzinny. Asystent rodziny była w miejscu zamieszkania pokrzywdzonej średnio dwa razy w tygodniu i nigdy nie była świadkiem stosowania przemocy w rodzinie pokrzywdzonej, była natomiast świadkiem jednej awantury w dniu 27 stycznia 2014 r., którą wywołał oskarżony, był wtedy agresywny i zaczął wyzywać słowami wulgarnymiB. S..A. L.nie była świadkiem innych awantur, jednak pokrzywdzona wielokrotnie informowała ją, żeM. S. (1)nadużywa alkoholu i pod jego wpływem urządza w domu awantury, że wyzywa ją oraz jej córkęS.słowami wulgarnymi, że awantury urządzał także w nocy, że nieraz musiała interweniować policja. Kurator społeczny odwiedzał pokrzywdzonąB. S.raz w miesiącu lub częściej, nigdy nie był naocznym świadkiem awantur pomiędzyB. S.a oskarżonym. Pokrzywdzona zgłaszała kuratorowi, żeM. S. (1)nadużywa alkoholu i pod jego wpływem wszczyna awantury, że jego zachowanie jest nieodpowiednie w stosunku do niej, że wielokrotnie wzywała policję oraz że oskarżony był zatrzymywany do wytrzeźwienia.

Dowód:

- zeznania świadkaA. L.k. 37, 235-236,
- zeznania świadkaP. K. (1)52, 184,
W okresie objętym aktem oskarżenia funkcjonariusze Komisariatu PolicjiwB.podejmowali kilkanaście interwencji w miejscu zamieszkania pokrzywdzonych. Interwencje były zgłaszane przezB. S., natomiast jeden raz policję wezwałaS. S. (1). Powodem zgłoszeń było awanturowanie się oskarżonego, również pod wpływem alkoholu oraz zakłócanie ciszy nocnej. W czasie interwencji oskarżony był agresywny. Interwencje kończyły się pouczeniem lub doprowadzeniem oskarżonego do izby wytrzeźwień, natomiast kilka razy oskarzony oddalił się przed przybyciem policji. W dniu 21 stycznia 2014 r. została wszczęta proceduraniebieskiej kartyz powodu stosowania przemocy przezM. S. (1)wobecB. S..

Dowód:

- zeznania świadkaT. P.k. 38-39, 182,
- zeznania świadkaK. G.k. 40, 183,
- zeznania świadkaM. O.k. 41, 183-184,
- zeznania świadkaP. K. (2)k. 44, 297-298,
- niebieska karta k. 26-29,
W maju 2012 r. pokrzywdzonaB. S.wniosła do Sądu Rejonowego wG.pozew przeciwko oskarżonemuM. W. (1)o eksmisję, w którym domagała się nakazania pozwanemu, aby opuścił i opróżnił z rzeczy lokal mieszkalny w miejscowościL.nr 406. Uzasadniając swoje roszczenia pokrzywdzona podniosła, że budynek stanowi jej własność, lecz nie może z niego korzystać gdyżM. W. (1)swoim zachowaniem polegającym na uporczywym zakłócaniu porządku domowego uniemożliwia normalną egzystencję, nie dba o ład w mieszkaniu oraz utrzymanie jego stanu technicznego, nadto z uwagi na jego naganne zachowanie była zmuszona niejednokrotnie wzywać policję. Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2012 r. sygn. I C 170/12 Sąd Rejonowy wG.I Wydział Cywilny uwzględnił powództwo o eksmisję i nakazałM. S. (1), aby opuściłi opróżnił z rzeczy zajmowane pomieszczenia w budynku mieszkalnym położonym wL.nr 406 w terminie 3 miesięcy od prawomocności wyroku. Sąd Okręgowy wN.oddalił apelację pozwanego od ww. wyroku.

Dowód:

- akta I C 170/12 SR wG.
W dniu 30 listopada 2013 r. oskarżony miał ostatecznie opuścić dom, jednak w tym dniu wziął ślub zW. W.. Wyrokiem z dnia 22 września 2015 r. sygn. I C 383/13 Sąd Rejonowy wG.pozbawił wykonalności tytuł wykonawczy w postaci pkt I wyroku z dnia 13 grudnia 2012 r. sygn. I C 170/12.

Dowód:

- zeznania świadkaB. S.k. 13, 159-160,
- częściowo zeznania świadkaW. W.k. 178,
- akta I C 383/13 SR wG.
Pismem z dnia 4 grudnia 2013 r.W. W.powołując się na rażącą niewdzięczność odwołała darowiznę przedmiotowej nieruchomości wL., której dokonała w dniu 13 października 2010 r. i wyznaczyłaB. S.termin i miejsce złożenia oświadczenia woli. NastępnieW. W.wniosła do Sądu Rejonowego wG.pozew przeciwkoB. W.o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli w formie prawem przewidzianej o przeniesieniu na jej rzecz prawa własności nieruchomości położonej wL., stanowiącejdziałkę oznaczoną nr (...)o powierzchni 0,19 ha zabudowaną budynkami mieszkalnym i gospodarczym, w terminie dwóch tygodni od dnia wydania wyroku, a po bezskutecznym upływie tego terminie orzeczenie sądu zastąpi to oświadczenie woli pozwanej. Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2016 r. sygn. I C 288/14 Sąd Rejonowy wG.I Wydział Cywilny oddalił powództwo, natomiast wyrokiem z dnia 18 maja 2016 r. sygn. III Ca 192/16 Sąd Okręgowy wN.III Wydział Cywilny Odwoławczy oddalił apelację powódki. Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2017 r. sygn. III CSK 336/16 Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Dowód:

- akta I C 288/14 SR wG.
Postanowieniem Prokuratury Rejonowej wG.z dnia 6 marca 2014 r. sygn. Ds.229/14 odmówiono wszczęcia dochodzenia w sprawie fałszywego oskarżeniaM. S. (1)przezB. S.o to, że w okresie od 13 października 2010 r. do 19 lutego 2014 r. wL.znęcał się fizycznie i psychicznie nad byłą konkubiną a obecną żonąW. W., tj. czynu z ar. 234kk- wobec braku ustawowych znamion czynu zabronionego. Postanowieniem z dnia 30 września 2014 r. sygn. II Kp 125/14 Sąd Rejonowy wG.utrzymał w mocy ww. postanowienie.

Dowód:

- akta Ds. 229/14 Prokuratury Rejonowej wG.
Postanowieniem Prokuratury Rejonowej wG.z dnia 20 marca 2014 r. sygn. Ds.474/14 odmówiono wszczęcia dochodzenia w sprawie z zawiadomieniaM. S. (1)w sprawie kierowania na przełomie stycznia/lutego 2014 r. wL.gróźb karalnych zabójstwa pod adresemM. S. (1)przezS. S. (1)tj. czyn zart. 190 §1 kk– wobec braku znamion czynu zabronionego.

Dowód:

- akta Ds.474/14 Prokuratury Rejonowej wG.
W toku postępowania sądowego przesłuchano małoletnie dzieci pokrzywdzonejB. S.tj.K. S.,A. S.orazI. S.w obecności biegłego psychologaK. Z..
W pisemnej opinii sądowo-psychologicznej z dnia 18 lipca 2016 r. biegły stwierdził, że poziom rozwoju intelektualnegoK. S.mieści się w granicach przeciętnego ilorazu Inteligencji. Świadek posiada dobrą zdolność zapamiętywania i odtwarzania spostrzeżeń.K. S.dobrze zna siebie, potrafi obiektywnie oceniać swoje zachowanie oraz zachowanie innych ludzi. Przejawia skłonności do dominowania w grupie. Nawiązuje prawidłowe relacje. Nie przejawia skłonności do konfabulacji oraz wpływu osób trzecich na swoje zachowanie.
W pisemnej opinii sądowo-psychologicznej z dnia 18 lipca 2016 r. biegły stwierdził, że poziom rozwoju intelektualnegoA. S.mieści się w granicach powyżej przeciętnej. Świadek posiada bardzo dobrą zdolność zapamiętywania i odtwarzania spostrzeżeń. Badany jest indywidualistą, mającym własne poglądy. Cechuje świadka realistyczne podejście do życia, stara się wnikliwie oceniać innych ludzi. W kontaktach z innymi jest chłodny, zdystansowany. Nie przejawia skłonności do manipulacji ze strony innych osób. Zna dobrze siebie, w stosunku do siebie jest wymagający. Nie przejawia skłonności do konfabulacji.
W pisemnej opinii sądowo-psychologicznej z dnia 18 października 2016 r. biegły stwierdził, że poziom rozwoju intelektualnegoI. S.mieści się w granicach normy. Świadek posiada dobrą zdolność zapamiętywania i odtwarzania spostrzeżeń. Zdolność pamięci w normie. Dziewczynka przejawia trudności z wyrażaniem siebie, swoich myśli, przekonań, potrzeb. W swobodnej rozmowie udziela wielu informacji dotyczących własnej osoby, w sytuacji udzielenia odpowiedzi na konkretne pytanie - wycofuje się, przejawia trudności z wyrażanie tego co wie, loże odczuwać niepokój.I. S.przejawia symptomy nerwicowe, trudności w radzeniu sobie w sytuacjach trudnych, stresowych. Może reagować wycofaniem, unikając przy tym negatywnych emocji, odczuwając frustrację może mieć trudności z wyrażaniem własnych myśli. Czynniki te mogą wpływać prawidłowość interpretacji zdarzeń. Świadek nie przejawia skłonności do konfabulacji, nie jest podatna na uleganie wpływom osób trzecich na odtwarzanie interpretowanie zapamiętanych treści.

Dowód:

- opinia sądowo-psychologiczna dot. małoletniejK. S.k. 218-220,
- opinia sądowo-psychologiczna dot. małoletniejI. S.k. 241-244,
- opinia sądowo-psychologiczna dot. małoletniegoA. S.k. 221-224,
OskarżonyM. S. (1)ma 64 lata, o wykształceniu zawodowym,z zawodu tokarz, żonaty, nie pracuje, nie posiada dochodów, pozostaje na utrzymaniu żony, bez majątku, nie karany.

Dowód:

- dane o karalno ś ci k. 46,
- informacja BurmistrzaB.o stanie majątkowym k. 47,
- dane o osobie podejrzanej k. 51,
OskarżonyM. S. (1)przesłuchiwany w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że nie znęcał się nadB. S.iS. S. (1), że nigdy nie wyzywał ich słowami wulgarnymi i nie zakłócał im spoczynku nocnego. Dodał, że sytuacjaw domu jest konfliktowa, że mogło się zdarzyć, że w obecnościB. S.lubS. S. (1)używał słów wulgarnych, lecz mówił ogólnie i te słowa ich nie dotyczyły oraz że to pokrzywdzone go wyzywają.
Przesłuchiwany na rozprawie oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu o wyjaśnił, że w 2011 r. jego żonaW. W.zapisała córceB. S.dom i od tego czasuB.chce go wyeksmitować z domu i kilkanaście razy wzywała bezpodstawnie policję. Dalej wyjaśnił, żeS. S. (1)20 stycznia 2014 r. w obecności jego żony mówiła do niego, że „ma wykopany grób” oraz „pokażę cię kolegom to cię załatwią”. Dalej wyjaśnił, że nie znęcał się nad pokrzywdzonym, nie wszczynał awantur i nie używał wobec pokrzywdzonych słów wulgarnych, nie używał przemocy fizycznej, nie zakłócał spoczynku nocnego, natomiast to pokrzywdzone wszczynały awantury, stosowały niejeden raz wobec niego przemoc, na co ma świadków i wszystkie zarzuty to są kłamstwa.
Przesłuchiwany po raz kolejny na rozprawie oskarżony wyjaśnił, że tej sprawy nie byłoby, gdybyS. S. (1)w 2014 r. nie groziła mu pozbawieniem życia, że kiedy udawał że dzwoni na policję, to pokrzywdzone wystraszyły się i na drugi dzień udały się na policję, zgłosiły, że ich nęka, że od tego sprawa się zaczęła, że ich świadkowie kłamali i byli przekupieni, żeby go zlikwidować, gdyż zazdroszczą mu majątku i tego jak daje sobie radę. Dalej wyjaśnił, że zeznania pokrzywdzonych są nieprawdą, ostatnia interwencja policji była w 2013 r. miał nagrane taśmy i płyty, jak pokrzywdzone się zachowują, ale wszystko zniknęło, że było kilka zgłoszeń na policji na pokrzywdzone, żeS. S. (1)uderzyłaJ. W.w twarz, żeB. S.razem z córką związały oskarżonego na podłodze i psiknęły gazem, że był duszony przezB.. Dalej wyjaśnił, żeB. S.chciała go uwieść a teraz się mści, że wprowadza w błąd sąd, policję, że policjanci to jej koledzy. Wyjaśnił również, że nie pije alkoholu, tylko jak go ktoś poczęstuje, nie nadużywał alkoholu, że nie pamięta sytuacji, żeby w okresie objętym aktem oskarżeniaB. S.iS. S. (1)wzywały policję i żeby został zabrany przez policję. Dalej wyjaśnił, że nie używał słów wulgarnych wobecB. S.iS. S. (1), że nie było sytuacji, żeby zachowywał się głośno w nocy, natomiast pokrzywdzone często zachowały się głośno, że unika i nie odzywa się doB. S.oraz doS. S. (1), że nie chce zadawać im cierpień.
Wyjaśnienia oskarżonego nie zasługują na wiarę jedynie w tej części, gdzie wyjaśnił, że nie stosował wobec pokrzywdzonych przemocy fizycznej, jako zgodne z ustalonym stanem faktycznym, przede wszystkim z zeznaniami pokrzywdzonych. W pozostałym zakresie wyjaśnienia oskarżonego nie zasługują na wiarę jako naiwne, nieprzekonujące, wykrętne i w ocenie sądu stanowią realizację przyjętej linii obrony oskarżonego mającej na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej za zarzucany mu czyn zart. 207 §1 kk.
ŚwiadekB. S.przekonująco i wiarygodnie zeznała, że jej matkaW. W.30 listopada 2014 r. zawarła związek małżeński z oskarżonym, że do domu wL.wróciła w 2010 r., kiedy matka przekazała jej jako darowiznę dom i zabudowania gospodarcze, że w marcu 2011 r.M. S. (1)dowiedział się o darowiźnie i od tego czasu się zmienił, że wszczynał awantury zarówno jak był trzeźwy jak i kiedy był pijany, że wielokrotnie wzywała policję z powodu awantur, że w maju 2012 r. wniosła do sądu sprawę o eksmisję i ostatecznie kiedy 30 listopada 2013 r. miał opuścić dom w tym dniu wziął ślub z jej matką, w styczniu 2013 r. wszczął awanturę z córkąS. S. (1), krzyki oskarżonego słyszałaM. K., że oskarżony znęcał się psychicznie, urządzał awantury w dzień i w nocy, zakłócał spoczynek nocny, że podczas awantury wielokrotnie wyzywał słowami wulgarnymi, że jest k…ą, mówił, że ją zabije, groził spaleniem, że obawiała się gróźb, groźby oraz wulgaryzmy słyszałaM. W. (2)oraz jej córkaM. K., że awantury były często, że oskarżony nie znęcał się fizycznie, że musiała mieszkać wraz z oskarżonym gdyż nie miała wyjścia. Sąd dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonej, które są stanowcze i konsekwentne w toku postępowania. Pokrzywdzona w sposób szczery opisała zachowania oskarżonego względem siebie oraz jej córkiS. S. (1). Relacje pokrzywdzonej korespondują z zeznaniami świadkówS. S. (1),P.mruk,M. K.iM. W. (2), a takżeA. L.iP. K. (3), są zbieżne również z zeznaniami funkcjonariuszy policji podejmujących interwencje u pokrzywdzonej, tym samym sąd nie znalazł podstaw, aby odmówić zeznaniom pokrzywdzonej wiarygodności.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaS. S. (1),jako szczerymi przekonującym. Świadek wiarygodnie zeznała, że od 2010 r. mieszka wL., po tym jakW. W.przepisała na jej matkę dom, że kiedy oskarżony dowiedział się o darowiźnie to zmienił nastawienie, że zaczęły się awantury, zarówno kiedy był trzeźwy jak i kiedy był pod wpływem alkoholu, że wyzywał ją oraz jej matkę słowami wulgarnymi, m.in. ty k…o, szmato, wielokrotnie mówił do pokrzywdzonych, że je spali, że je zabije, że mają wy…ć z domu, że podczas awantury był agresywny, że wielokrotnie była wzywana policja przezB. S., raz przezS. S. (1), że zakłócał spoczynek nocny, budził, trzaskał drzwiami, śpiewał, wyklinał, że nie dochodziło do przemocy fizycznej, awantury były bardzo często. Zeznania pokrzywdzonej w ocenie sądu w pełni zasługują na wiarę, gdyż są zbieżne z zeznaniamiB. S.,P.mruk,M. K.iM. W. (2), a takżeA. L.iP. K. (3), są zbieżne również z zeznaniami funkcjonariuszy policji podejmujących interwencje u pokrzywdzonej, tym samym sąd nie znalazł podstaw, aby odmówić zeznaniom pokrzywdzonej wiarygodności. W toku postępowania nie ujawniły się żadne okoliczności podważające zaufanie do świadka.
ŚwiadekP. M., chłopakS. S. (1), wiarygodnie i przekonująco zeznał, że w domu pokrzywdzonych bywał od czasu 2012/2013 r. i od tego czasu wielokrotnie słyszał, że oskarżony wyzywałS. S. (1)oraz jej matkę słowami wulgarnymi, że mówił do nich ty k…o, c…o, kierował groźby pozbawienia życia, że nie słyszał ani nie widział, aby oskarżony stosował przemoc fizyczną wobec domowników, lecz znęcał się psychicznie, że zakłócał spoczynek nocny – trzaskał drzwiami, chodził po nocy, budził wszystkich, był świadkiem awantury pod wpływem alkoholu i wtedyB. S.wezwała policję, która zabrała oskarżonego do wytrzeźwienia. Brak jest podstaw do kwestionowania wiarygodności tego świadka.
Zasługują na wiarę zeznania świadkaM. W. (2),ciotkiB. S., która szczerze i przekonująco zeznała, że mieszka w sąsiedztwie około 30 metrów dalej, że na co dzień były awantury, które od około 3 lat urządzaM. S. (1), że słyszała ze swego podwórka, jak oskarżony wydziera się w domu oraz na podwórku, że wielokrotnie słyszała, jakM. W. (1)wyzywał słowami wulgarnymiB. S.oraz jej córkęS., mówił do nich k…o, c…o, i inne wulgaryzmy, że je spali, że po wypiciu alkoholu stawał się agresywny, że nie był prowokowany w żaden sposób do takiego zachowania, że problemy zaczęły się po przepisaniu domu naB. S.. Zeznania świadka są zbieżne z zeznaniami pokrzywdzonych orazP. M.iM. K., nadto w toku postępowania nie ujawniły się żadne okoliczności podważające zaufanie do świadka.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaM. K.,kuzynkiB. S., która obiektywnie i wiarygodnie zeznała, że wielokrotnie była świadkiem awantury, jakie oskarżonyM. S. (1)urządzał w domu, że kiedy awantury przybierały na sile wtedy szła do kuzynki, oskarżony się uspokajał kiedy ją zobaczył, awantury były od momentu kiedyB. S.wróciła doL., po przepisaniu domuM. S. (1)zaczął urządzać awantury, jest on człowiekiem agresywnym, zarówno jak jest trzeźwy jak i kiedy jest pijany, jest wulgarny, wielokrotnie podczas awantur wyzywałB. S.oraz jej córkęS.słowami wulgarnymi, mówił do nich k…y, szmaty, spalę was, urwę wam głowy, że zdarzało się po kilka awantur w tygodniu, że nikt oskarżonego nie prowokował do awantur, że nieraz słyszała jak oskarżony awanturował się w porze nocnej, budził domowników, policja zabierała go w nocy z domu, że był agresywny wobec pokrzywdzonych, źle się odnosił, wszczynał kłótnie, że nie widziała przemocy fizycznej. Zeznania świadka korespondują z zeznaniami pokrzywdzonych orazP. M.iM. W. (2), nadto brak jest innych podstaw do kwestionowania zeznań świadka.
ŚwiadekA. L., pracownik w Miejsko-Gminnym Ośrodku Pomocy(...)wB., od kwietnia 2013 r. współpracuje z rodzinąB. S.jako asystent rodziny. Świadek obiektywnie i przekonująco zeznała, że u pokrzywdzonej była średnio dwa razy w tygodniu, była świadkiem jednej awantury w dniu 27 stycznia 2014 r., którą wywołał oskarżony, że wtedy krzyczał i był agresywny, zaczął wyzywać słowami wulgarnymiB. S., mówił do niej k…o, że nie była świadkiem innych awantur, że pokrzywdzona wielokrotnie informowała świadka, żeM. S. (1)nadużywa alkoholu i pod jego wpływem urządza w domu awantury, że ją oraz jej córkęS.często wyzywa słowami wulgarnymi, że oskarzony awantury urządzał także w nocy, że interweniowała policja. Zdaniem Sądu obiektywizm zeznań tego świadka nie budzi wątpliwości ze względu na fakt, iż świadek przedstawia okoliczności, o których powzięła wiedzę wykonując swoje obowiązki służbowe, nie będąc zainteresowana wynikiem postępowania w niniejszej sprawie.
ŚwiadekP. K. (1), kurator społecznych w rodzinieB. S.ustanowiony przez sąd rodzinny, odwiedzał pokrzywdzoną raz w miesiącu lub częściej. Świadek wiarygodnie zeznał, że nigdy nie był naocznym świadkiem awantur pomiędzyB. S.a oskarżonym, że podczas wizyt pokrzywdzona zgłaszała, żeM. S. (1)nadużywa alkoholu i pod jego wpływem wszczyna awantury, mówiła, że wielokrotnie wzywała policję, że oskarżony był zatrzymywany do wytrzeźwienia, że jego zachowanie jest nieodpowiednie w stosunku do jej osoby. W ocenie Sądu obiektywizm zeznań tego świadka nie budzi wątpliwości, gdyż świadek jest osobą obcą w stosunku do stron postępowania, kontaktował się z pokrzywdzonymi w ramach rutynowych obowiązków służbowych, nie będąc zainteresowany wynikiem postępowania.
Sąd uznał za wiarygodne i obiektywne zeznania świadkówT. P.,K. G.,M. O.iP. K. (2), funkcjonariuszy Komisariatu Policji wB., którzy podejmowali interwencje w miejscu zamieszkania pokrzywdzonych oraz oskarżonego wL.. Policjanci w sposób obiektywny zeznali na temat okoliczności przeprowadzanych interwencji, czasu, osób zgłaszających, zachowania oskarżonego będącego powodem interwencji a także przebiegu interwencji.
W ocenie Sądu obiektywizm zeznań tych świadków nie budzi wątpliwości ze względu na fakt, iż na wykonywali on swoje rutynowe obowiązki związane ze zgłoszeniem interwencji. Świadkowie logicznie i przekonująco zeznali, że pewnych faktów nie pamiętają dokładnie lub nie przypominają sobie, natomiast poczynione przez nich ustalenia zostały zawarte w sporządzonej dokumentacji. Należy mieć na uwadze, że policjanci mają wiele podobnych interwencji a od chwili interwencji do czasu składania zeznań na rozprawie minął dłuższy okres czasu.
Zeznania świadkaW. W.,byłej konkubiny i obecnej żony oskarżonego, zasługują na wiarę jedynie w tej części, gdzie zeznała, że przepisała córceB.dom, że oskarżony mieszka z nią kilkanaście lat, jako zgodnym z ustalonym stanem faktycznym. W pozostałym zakresie zeznania świadka nie zasługują na wiarę, jako nieprzekonujące i stronnicze, sprzeczne z ustalonym stanem faktycznym. Świadek niewiarygodnie zeznała, że oskarżonyM. S. (1)nigdy nie znęcał się nad żadnym z domowników, nikogo nie wyzywał słowami wulgarnymi, zachowywał się spokojnie, wcześniej spożywał alkohol, ale obecnie zażywa leki i nie pije, że w zachowaniu oskarżonego względem pokrzywdzonych nie było nic złego, że pokrzywdzone stosowały przemoc wobec pokrzywdzonego, że jej mąż nie ma agresywnego usposobienia. Zeznania świadka są nieobiektywne, gdyż pojawia się w nich wyraźna tendencja do faworyzowania oskarżonego, świadek neguje wszelkie naganne zachowania oskarżonego w stosunku do pokrzywdzonych, stara się przedstawić go w korzystnym świetle.
Zeznania świadkówR. W.,J. W.,B. R.,I. Z.iP. S.nie posłużyły sądowi do ustaleń faktycznych jako nieprzekonujące, niewiarygodne i nieobiektywne, mające na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej przez oskarżonego. Świadkowie ci starają się przedstawić pokrzywdzone w złym świetle, jako winne sytuacji w domu, natomiast o oskarżonym wypowiadają się w samych pozytywnych słowach. Zeznania świadków pozostają w sprzeczności z zeznaniami pokrzywdzonych oraz świadków, których relacje sąd uznał za wiarygodne. ŚwiadekR. W., siostra pokrzywdzonejB. S., niewiarygodnie zeznała, że oskarżony nigdy w życiu się nie znęcał, że kłótnie wywoływały pokrzywdzone, że nie było żadnych gróźb ze strony oskarżonego. ŚwiadekJ. W.nieprzekonująco zeznał, że oskarżony nie znęcał się nad żadnym z domowników, że nie słyszał, aby oskarżony wywoływał awantury. ŚwiadekB. R.nie była świadkiem znęcania, gdyż jest rzadkim gościem wL.i o okolicznościach sprawy wie z nagrań. ŚwiadekI. Z., mieszka wZ., przez ostatnie 5-6 lat była w(...)razy, nie była świadkiem konfliktów między oskarżonym a pokrzywdzonymi od 2011 r. do stycznia 2014 r. nieprzekonująco zeznała, żeB. S.jest agresywna i mści się nad oskarżonym.P. S.nieobiektywnie zeznał, że to pokrzywdzone wszczynają awantury w oskarżonym, źle go traktują, nie widział oskarżonego pijanego od 2012 r., że oskarżony jest nieludzko traktowany, czasem nadużył alkoholu, ale nie jest to nałóg. Ww. świadkowie starają się przedstawić oskarżonego w korzystnym świetle, zeznając, że nie prowokował awantur z pokrzywdzoną, nie nadużywał alkoholu. Brak obiektywizmu świadków przejawia się w negatywnym przedstawianiu pokrzywdzonych, gdyż są całkowicie bezkrytyczni wobec osoby oskarżonego i negują jego naganne zachowania, przypisując je pokrzywdzonym. Świadkowie starają się bagatelizować fakt nadużywania alkoholu przez oskarżonego.
W ocenie sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy dał podstawę do przyjęcia, że oskarżonyM. S. (1)dopuścił się zarzucanego mu czynu zart. 207 §1 kkgdyż, w okresie od marca 2011 r. do stycznia 2014 r. w miejscowościL.znęcał się psychicznie nad córką byłej konkubiny a obecną pasierbicąB. S.oraz jej córkąS. S. (1)w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu jak i będąc trzeźwym wszczynał wielokrotnie awantury domowe, podczas których pod adresem ww. osób używał słów wulgarnych powszechnie uznanych za obelżywe, zakłócał spoczynek nocny a także osobom tym groził zabójstwem.
Przepisart. 207 §1 kkokreśla przestępstwo znęcania się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy. W orzecznictwie przyjmuje się, iż ustawowe określenie „znęca się” oznacza działanie albo zaniechanie, polegające na umyślnym zadawaniu bólu fizycznego lub dotkliwych cierpień moralnych, powtarzającym się w czasie albo jednorazowym, lecz intensywnym i rozciągniętym w czasie (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 1976 roku, VI KZP 13/75, LEX).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, że oskarżonyM. S. (1)w okresie objętym zarzutem znęcał się psychicznie nad pokrzywdzonymiB. S.oraz jej córkąS. S. (1). Zadawanie przez oskarżonego cierpień psychicznych pokrzywdzonym było niewątpliwie celowe, miało intensywny i długotrwały charakter. Wielokrotność tych zachowań niewątpliwie wykracza poza znamiona zwykłych naruszeń godności, znieważeń czy gróźb karalnych. W ocenie sądu mając na uwadze sposób postępowania oskarżonego, ich zakres i częstotliwość, zachowania te były ukierunkowane na zadanie pokrzywdzonym cierpień psychicznych, a więc cechował je zamiar bezpośredni.
Uznając oskarżonegoM. S. (1)za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów sąd na mocyart. 207 §1 kki przy zastosowaniuart. 37a kkskazał go na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności zobowiązując go na mocyart. 34 §1a pkt 1 kkiart. 35 §1 kkdo wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.
Na mocyart. 34 §3 kkw zw. zart. 72 §1 pkt 5 kksąd zobowiązał oskarżonegoM. S. (1)do powstrzymania się od nadużywania alkoholu.
Wymierzając tę karę sąd przyjął jako okoliczność łagodzącą dotychczasową niekaralność oskarżonego, natomiast jako okoliczność obciążającą przyjął sąd działanie pod wpływem alkoholu.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu powołanego w wyroku, zwalniając oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych z uwagi na jego sytuację materialną.
SSR Janusz Przepióra