Sąd Rejonowy w Szczytnie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 739/18
Data wyroku: 2018-09-03 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marcin Borodziuk

Sygn. akt I C 739/18 upr.

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 września 2018 r.
Sąd Rejonowy w Szczytnie, I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

ASR Marcin Borodziuk

Protokolant:

sekr. Hubert Tomaszewski

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2018 r. wS.
sprawy z powództwaKancelarii (...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wK.
przeciwkoE. M.
o zapłatę
oddala powództwo w całości.
Sygn. akt I C 739/18 upr.

UZASADNIENIE

wyroku zaocznego z dnia 3 września 2018 r.
PowódKancelaria (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wK.wniósł o zasądzenie na swoją rzecz odE. M.kwoty 1.662,30 złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 2 kwietnia 2016 roku do dnia zapłaty.
W uzasadnieniu swego stanowiska wskazał, że pozwana w dniu 22 stycznia 2016 roku zawarła z(...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.umowę pożyczki na kwotę 1793 złotych, której nie zwróciła w uzgodnionym terminie, tj. do dnia 1 kwietnia 2016 roku. Umowa ta została zawarta za pośrednictwem platformy internetowej. Następnie powód zawarł z pożyczkodawcą umowę cesji, na podstawie której nabył przedmiotową wierzytelność wobec pozwanej, na którą składają się kwota pożyczki, prowizja w kwocie 179,30 złotych i koszty dochodzenia należności (opłaty za monity telefoniczne i pisemne) w kwocie 190 złotych.
Strona pozwana, choć odpis pozwu i zawiadomienie o terminie wyznaczonym na rozprawę zostały jej skutecznie doręczone, nie stawiła się, nie domagała się rozpoznania sprawy w jej nieobecności, ani też nie zajęła stanowiska w sprawie ustnie lub na piśmie.
Podstawa faktyczna rozstrzygnięcia:
W dniu 24 października 2016 roku w(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.zawarł umowę przelewu wierzytelności zKancelarią (...) Spółką Akcyjnąz siedzibą wK.. Zgodnie z § 6 tejże umowy strony oświadczyły, że wierzytelności określone w Załączniku nr 1a i 1b zostały przeniesione na ten ostatni podmiot z dniem zawarcia umowy. Wśród przenoszonych wierzytelności wymieniono wierzytelność wobecE. M., wynikającą z umowy zawartej w dniu 22 stycznia 2016 roku. Wysokość należności przysługującej wobec pozwanej została przy tym określona na 1.662,30 złotych.
(dowód: umowa przelewu wierzytelności, k. 17-18v, wyciąg z załącznika 1a do umowy przelewu wierzytelności, k. 19)
Dokonując ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie Sąd oparł się na zawierających podpisy dokumentach złożonych przez powoda, których autentyczność nie budziła wątpliwości. Sąd z urzędu nie dostrzega jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby podważyć fakty pochodzenia tych dokumentów od wymienionych w nich osób oraz złożenia wymienionych w nich oświadczeń.
Należy mieć jednak na uwadze, że stosownie do treściart. 245 kodeksu postępowania cywilnego, dokument prywatny sporządzony w formie pisemnej albo elektronicznej stanowi dowód wyłącznie tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie. Dlatego też niestwierdzenie przez Sąd podstaw do podważenia domniemania autentyczności i prawdziwości pochodzenia dokumentów nie implikuje prawdziwości twierdzeń, które są w nich zawarte (tj. ich merytorycznej treści).
Odmiennie należało odnieść się do niepodpisanych wydruków pochodzących od powoda, które choć stanowią dowód z dokumentu, z uwagi na niski walor dowodowy nie mogły stanowić podstawy do poczynienia ustaleń faktycznych.
Wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku:
Powództwo podlegało oddaleniu w całości.
Dokonując ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie Sąd oparł się na wskazanych wyżej dokumentach prywatnych, których autentyczność nie budziła wątpliwości. Kwestia ta nie była przedmiotem zarzutów strony pozwanej, która nie zajęła stanowiska w sprawie. Także z urzędu Sąd nie dostrzega jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby podważyć pochodzenie tych dokumentów od wymienionych w nich osób.
Treśćart. 339 § 2 k.p.c.upoważnia Sąd do przyjęcia za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. W niniejszej sprawie Sąd powziął wątpliwości dotyczące związania się przez pozwaną umową pożyczki z pierwotnym wierzycielem.
Powód twierdził, że pozwana zawarła umowę z podmiotem udzielającym pożyczek za pośrednictwem sieci Internet, jednakże nie opisał sposobu, w jaki miało dojść do zweryfikowania danych pożyczkodawcy oraz do samego zawarcia umowy. W tej sytuacji Sąd przyjął, że w skład twierdzeń powoda wchodzą także dołączone do pozwu dokumenty, jednakże ich treść pogłębia jedynie wątpliwości co do tego, czy pozwany złożył jakiekolwiek oświadczenie woli mogące być podstawą zobowiązania, a nadto czy doszło do spełnienia warunku określonego w umowie przelewu. Należało zatem przeprowadzić postępowanie dowodowe, które nie usunęło jednak wątpliwości Sądu w tym przedmiocie.
Sąd nie oparł się na złożonych wraz z pozwem niepodpisanych wydrukach (k. 19-28). Jakkolwiek nie budzi wątpliwości dopuszczalność posłużenia się w procesie takim dowodem (art. 243[1]k.p.c.), Sąd uznał te dokumenty za niewystarczające do przyjęcia, że pozwany zawarł umowę z pierwotnym wierzycielem, zgodnie z twierdzeniami powoda. W tym zakresie wskazanym dokumentom należało odmówić wiarygodności.
Zgodnie zart. 720 § 2 k.c.(w brzmieniu na dzień 10 listopada 2015 r., w którym zgodnie z twierdzeniami powoda umowa miała być zawarta) umowa pożyczki, której wartość przenosi 500 zł, powinna być stwierdzona pismem. Wymogu stwierdzenia pismem nie spełniają oświadczenia, z których żadne nie zawiera podpisu. Niezachowanie wymaganej przezart. 720 § 2 k.c.formy zawarcia umowy pożyczki ma ten skutek, że sama czynność prawna jest ważna, a ustawodawca nakazuje stosować tylko ograniczenia dowodowe określone wart. 74 § 1 k.c.Niewykluczone było więc udowodnienie przez powoda faktu zawarcia pożyczki przez pozwanego z pierwotnym wierzycielem, jednakże w tym zakresie nie sprostał on regułom ciężaru dowodu określonym wart. 6 k.c.iart. 232 k.p.c.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że złożone wraz z pozwem wydruki pochodzą wyłącznie od pożyczkodawcy, mimo że z ich treści miałoby wynikać, że także pozwana jest ich wystawcą (zob. k. 22). Zwraca przy tym uwagę brak podpisu strony pozwanej na umowie ramowej pożyczki, oraz brak daty na tej umowie, pomimo pozostawienia pod umową pustego pola „data, miejsce i podpis pożyczkobiorcy” (k. 25v).
Z § 3 ust. 1-3 złożonego wydruku umowy wynika, że akceptacja pożyczki miała być uzależniona od rejestracji na stronie internetowej przez pożyczkobiorcę, podania przez niego danych osobowych, złożenia wniosku online, przesłania wiadomości sms według ustalonego wzorca, oraz wykonania przelewu bankowego na kwotę 0,01 złotych lub 0,50 złotych, w celu weryfikacji transakcji.
Żaden ze złożonych przez powoda dowodów nie potwierdza, że pozwana dopełniła powyższych czynności, stanowiących o złożeniu przez nią oświadczenia woli będącego podstawą zaciągnięcia zobowiązania.
Powód nie dołączył do pozwu potwierdzenia doręczenia pozwanej umowy na trwałym nośniku, ani dokonania przelewu weryfikacyjnego. Brak także jakiegokolwiek dowodu przekazania do dyspozycji pozwanego kwoty pożyczki. Dowodu takiego nie może stanowić wydruk (k. 28), który pochodzi od pożyczkodawcy, a przy tym nie spełnia wymogów określonych wart. 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe.
Ostatecznie stwierdzić należy, że choć powód wykazał, że pożyczkodawca dysponował danymi osobowymi pozwanego, sama ta okoliczność nie pozwala na ustalenie, że pozwany złożył jakiekolwiek oświadczenie woli, na skutek którego zawarł umowę pożyczki.
Nie budzi wątpliwości, że zawieranie umów za pośrednictwem środków porozumiewania się na odległość jest dozwolone w obrocie prawnym. Nie jest ono wyłączone przez art. 29 ustawy o kredycie konsumenckim i art. 10 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki). Jednakże strona będąca profesjonalistą, obowiązanym do podwyższonej staranności w obrocie prawnym, powinna być świadoma ograniczeń dowodowych wiążących się z taką formą zawarcia umowy i uzyskać, a następnie przedstawić dowody złożenia oświadczenia woli przez pożyczkobiorcę. Powód, który powołuje się na nabycie wierzytelności w wyniku cesji powinien bowiem wykazać wszelkie okoliczności, które obciążałyby pierwotnego wierzyciela, gdyby to on wytaczał powództwo.
Mając powyższe na uwadze, powództwo należało oddalić w całości.

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...),

3
(...)

S.,(...)

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...)

(...)
(...)
3.(...)
S.,(...)