Sąd Okręgowy w Poznaniu
XVII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XVII Ka 94/18
Data wyroku: 2018-03-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Justyna Andrzejczak

Sygn. akt XVII Ka 94/18

WYROK

W I M I E N I U

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 marca 2018 roku
Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale XVII Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący:  SSO Justyna Andrzejczak
Protokolant st.prot.sąd. Karolina Tomiak
przy udziale oskarżyciela skarbowego Katarzyny Błaszak
po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2018 roku
sprawyM. L.
oskarżonego o wykroczenie z art. 77§3k.k.s. i inne
na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonego i oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 12 października 2017 roku sygn. akt VIII K 804/16
1. na podstawieart.113§1k.k.s w zw. zart. 439§1 pkt 9 k.p.k.w zw. zart.17§1 pkt 6
k.p.k.w zw. zart.51§1i 2k.k.s. uchyla zaskarżony wyrok i umarza postępowanie
przeciwkoM. L.,
2. kosztami postępowania w obu instancjach obciąża Skarb Państwa.

Justyna Andrzejczak

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 12 października 2017 roku w sprawie VIII W 804/16 Sąd Rejonowy Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu uznał oskarżonegoM. L.za winnego wykroczenia skarbowego zart. 77 § 3 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 9 § 3 k.k.s.(k. 263).
Apelację od wyroku Sądu Rejonowego wnieśli oskarżony (k. 291) oraz jego obrońca (k. 279 – 285).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacje wniesione w niniejszej sprawie okazały się o tyle celowe, że pozwoliły Sądowi Okręgowemu na uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania, albowiem karalność wykroczenia skarbowego będącego przedmiotem zarzutu stawianego oskarżonemu uległa przedawnieniu.
Sąd Rejonowy uznał oskarżonego za winnego przypisanego mu wykroczenia skarbowego, które zostało popełnione w okresie od stycznia 2014 roku do maja 2014 roku oraz w lipcu 2014 roku.
Tymczasem zgodnie z przepisemart. 51 § 1 k.k.s.karalność wykroczenia skarbowego ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok. Przepisyart. 44 § 2 – 4 i 6 – 7 k.k.s.stosuje się odpowiednio.
Natomiast zgodnie z przepisemart. 51 § 2 k.k.s.jeżeli w okresie przewidzianym w§ 1wszczęto postępowanie przeciwko sprawcy, karalność popełnionego przez niego wykroczenia skarbowego ustaje z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu.
Ponadto zgodnie z przepisemart. 44 § 3 k.k.s.(odpowiednio stosowanym do wykroczeń skarbowych) w wypadkach przewidzianych w§ 1 lub § 2bieg przedawnienia przestępstwa skarbowego polegającego na uszczupleniu lub narażeniu na uszczuplenie należności publicznoprawnej rozpoczyna się z końcem roku, w którym upłynął termin płatności tej należności.
Zgodnie z przytoczonymi przepisamiart. 51 § 1 i 2 k.k.s.w zw. zart. 44 § 3 k.k.s.karalność przypisanego oskarżonemu wykroczenia skarbowego ustała z dniem 31 grudnia 2017 roku, albowiem dotyczyło ono uszczuplenia należności publicznoprawych, których ostatnia płatność następowała do dnia 20 sierpnia 2014 roku (za lipiec 2014 roku), co w konsekwencji obligowało Sąd odwoławczy do uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania przeciwko oskarżonemuM. L..
Zgodnie bowiem z przepisemart. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia Sąd odwoławczy na posiedzeniu uchyla zaskarżone orzeczenie, jeżeli zachodzi jedna z okoliczności wyłączających postępowanie, określonych wart. 17 § 1 pkt 5, 6 i 8 – 11 k.p.k.Natomiast zgodnie z przepisemart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy nastąpiło przedawnienie karalności.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawie przepisuart. 113 § 1 k.k.s.w zw. zart. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.w zw. zart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.w zw. zart. 51 § 1 i 2 k.k.s.uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie w sprawie przeciwkoM. L..
Sąd odwoławczy podkreśla także, iż uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie w sprawie przeciwko oskarżonemu z powodu przedawnienia karalności przypisanego mu wykroczenia skarbowego, albowiem lektura akt sprawy nie pozwoliła w sposób oczywisty i bezsprzeczny na ustalenie, iż oskarżonego należałoby uniewinnić. Natomiast wyłącznie w takich okolicznościach Sąd odwoławczy obowiązany byłby do wydania orzeczenia reformatoryjnego – uniewinniającego, zamiast kasatoryjnego – umarzającego postępowanie w sprawie z powodu zaistnienia negatywnej przesłanki procesowej. Stanowisko to wynika z utrwalonej judykatury Sądu Najwyższego, który wskazał: „Postępowanie należy umorzyć w sytuacji, gdy nastąpiło przedawnienie karalności, ale tylko wtedy, gdy nie ma od razu podstaw do uniewinnienia oskarżonego z braku czynu lub braku znamion czynu jako wykroczenia albo braku winy. Umorzenie z racji przedawnienia wchodzi też zawsze w rachubę, gdyby kwestie istnienia czynu, jego znamion i odpowiedzialności wymagały dalszego dowodzenia, gdyż postępowaniu w tej materii stoi już na przeszkodzie przedawnienie karalności” (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2002 roku, IV KKN 264/99, Lex 54407; P. Hofmański, E. Sadzik, K. Zgryzek, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, t. I, Warszawa 2007, s. 151, teza 23).
W tej sytuacji odnoszenie się do zarzutów apelacji na podstawie art.436k.p.k. należało uznać za bezprzedmiotowe.
Zważywszy na treść wyroku na podstawie przepisówart. 634 k.p.k.w zw. zart. 632 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.Sąd odwoławczy kosztami procesu za obie instancje obciążył Skarb Państwa.
Justyna Andrzejczak