Sąd Rejonowy w Tychach
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI GC 1320/16
Data wyroku: 2018-09-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Brzęk
Słowa kluczowe: Ubezpieczenie OC
Podstawa prawna: 822 k.c.
Teza: zasądza

Sygn. akt VI GC 1320/16/3

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 września 2018 r.
Sąd Rejonowy w Tychach Wydział VI Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Jolanta Brzęk
Protokolant: st. sekretarz sądowy Ewa Kościelniak
po rozpoznaniu w dniu 11 września 2018 r. w Tychach
na rozprawie
sprawy z powództwa:
(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwB.
przeciwko:
(...) Spółce AkcyjnejwŁ.
o zapłatę

1
zasądza od pozwanego(...) Spółki AkcyjnejwŁ.na rzecz powoda(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwB.kwotę 775,35 zł (siedemset siedemdziesiąt pięć złotych trzydzieści pięć groszy) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 9 czerwca 2016 roku do dnia zapłaty;

2
oddala powództwo w pozostałym zakresie;

3
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 546,23 zł (pięćset czterdzieści sześć złotych dwadzieścia trzy grosze) tytułem stosunkowego rozdzielenia kosztów.

SSR Jolanta Brzęk
Sygn. akt VI GC 1320/16/3

UZASADNIENIE
Powódka(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wB.wystąpiła przeciwko(...) S.A.z siedzibą wŁ.z pozwem o zapłatę kwoty 1.160,27 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 9 czerwca 2016 r. do dnia zapłaty wraz z kosztami procesu.
W uzasadnieniu powódka wskazała, że w dniu 9 maja 2016 r. samochód osobowy markiR. (...)onr rej. (...)stanowiący własnośćJ. S.został uszkodzony w wyniku kolizji drogowej. Ubezpieczycielem odpowiedzialności cywilnej sprawcy szkody jest pozwany zakład ubezpieczeń. Powódka wskazała, że pierwotnie poszkodowany jest podatnikiem podatku VAT i ma prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Pozwana wypłaciła odszkodowanie w kwocie 6.500,49 zł. Powódka nie zgodziła się z kwotą przyznanego odszkodowania, w związku z czym wykonał kosztorys naprawy, zgodnie z którym koszt naprawy wynosił 7.660,76 zł. Powódka wskazała, że kwota dochodzona pozwem stanowi różnicę pomiędzy należnym odszkodowaniem a odszkodowaniem przyznanym przez pozwaną.
W dniu 15 listopada 2016 roku Sąd Rejonowy w Tychach Wydział VI Gospodarczy wydał w sprawie VI GNc 3151/16 nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym.
Pozwana(...) S.A.z siedzibą wŁ.wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty zaskarżając go w całości, wnosząc o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu pozwana zakwestionował wysokość szkody wskazaną przez stronę powodową. Pozwana podniosła również, że uwzględnienie przy wysokości odszkodowania części alternatywnych jest uzasadnione. Ponadto pozwana stwierdził, że roszczenie zapłaty kwoty 113,82 zł tytułem zwrotu kosztów kalkulacji nie pozostaje w adekwatnym związku przyczynowym ze szkodą.
Sąd ustalił, następujący stan faktyczny:
Dniu 9 maja 2016 r. samochód osobowy markiR. (...)onr rej. (...)stanowiący własnośćJ. S.został uszkodzony w wyniku kolizji drogowej.
Okoliczności bezsporne.
Pozwana wypłaciła poszkodowanemu z tytułu szkody w pojeździe odszkodowanie w kwocie 6 500,49 zł.
Dowód: decyzje (k. 7-10, 47-48), kosztorys (k. 11-12).
W dniu 6 lipca 2016 r. poszkodowany oraz powódka zawarli umowę cesji wierzytelności zgodnie, z którą cedent przelał na cesjonariusza swoją wierzytelność z tytułu szkody powstałej w wyniku zdarzenia z dnia 9 maja 2016 r.
Dowody: umowa cesji wierzytelności (k. 14), pełnomocnictwo (k. 15), informacja o cesji (k. 16).
Powódka sporządziła kalkulację naprawy, w którym ustaliła koszt naprawy na kwotę 7660,76 zł.
Dowód: kalkulacja (k. 17-20).
Uzasadniony koszt napraw uszkodzonego pojazdu przy zastosowaniu nowych, oryginalnych części zamiennych jakościOwynosił 7 275,84 zł netto.
Dowód: pisemna opinia biegłego sądowegoM. G.(k. 64-70), ustna uzupełniająca opinia biegłego sądowegoM. G.(k. 99-100), protokół szkody w pojeździe (k. 13).
Poczynione w sprawie ustalenia faktyczne oparto o dokumenty, które pod względem treści i formy nie budziły wątpliwości.
Ustalając stan faktyczny sprawy Sąd uwzględnił treść opinii biegłego sądowegoM. G.uznając, iż wnioski opinii oraz opinii uzupełniającej pozostawały rzetelne, logiczne i odpowiedziały na przedstawione biegłemu zagadnienia.
Sąd zważył, co następuje.
Powództwo wytoczone w niniejszej na uwzględnienie w części.
W niniejszym postępowaniu zastosowanie znajdują przepisy odpowiedzialności deliktowej zart. 415 k.c., do której przesłanek należą zdarzenie, z którym system prawny wiąże odpowiedzialność na określonej zasadzie, oraz szkoda i związek przyczynowy między owym zdarzeniem a szkodą. Przy ustalaniu odpowiedzialności z tytułu czynów niedozwolonych znajdują zastosowanie przepisy ogólne dotyczące związku przyczynowego, szkody i sposobów jej naprawienia (art. 361-363 k.c.).
Zgodnie zart. 436 § 2 k.c.w razie zderzenia się mechanicznych środków komunikacji poruszanych za pomocą sił przyrody wymienione osoby mogą wzajemnie żądać naprawienia poniesionych szkód tylko na zasadach ogólnych.
Podnieść należy, że w myśl obowiązujących przepisówkodeksu cywilnegowierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania (art. 509 § 1 k.c.). Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki (art. 509 § 2 k.c.). Celem i skutkiem przelewu wierzytelności jest przejście na nabywcę ogółu uprawnień przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi, który zostaje wyłączony ze stosunku zobowiązaniowego, jaki go wiązał z dłużnikiem. W takim wypadku stosunek zobowiązaniowy nie ulega zmianie, a zmienia się osoba uczestnicząca w nim po stronie wierzyciela. W razie podjęcia kroków celem wyegzekwowania należności, warunkiem otrzymania należności przez nabywcę wierzytelności jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi.
W ocenie Sądu powódka w należyty sposób wykazała, iż skutecznie nabyła przedmiotową wierzytelność od poszkodowanego.
Zgodnie zart. 822 §1 k.c., przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem, których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na rzecz której została zawarta umowa ubezpieczenia. Przy tym §4 cytowanego przepisu przewiduje, że uprawniony do odszkodowania może dochodzić roszczenia bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń.
W myślart. 361 § 1 i 2 k.c.zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Przesłankami odpowiedzialności jest łączne wykazanie trzech przesłanek: zachowanie sprawcy szkody, powstanie szkody w majątku poszkodowanego oraz adekwatny związek przyczynowy pomiędzy zachowaniem a szkodą.
Zgodnie zart. 9 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych(Dz. U. 2013.392 ze zm.), umowa ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej obejmuje odpowiedzialność cywilną podmiotu objętego obowiązkiem ubezpieczenia za szkody wyrządzone czynem niedozwolonym oraz wynikłe z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, o ile nie sprzeciwia się to ustawie lub właściwości (naturze) danego rodzaju stosunków.
Na podstawie art. 34 ust. 1 powołanej ustawy można ustalić, że z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia. Podobnie jak w przypadku wszystkich rodzajów ubezpieczeń OC, zakres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń za powstałą szkodę jest uzależniony od zakresu odpowiedzialności ubezpieczonego - posiadacza lub kierującego pojazdem. Zakład ubezpieczeń zamiast niego naprawia wyrządzone szkody. Odszkodowanie ubezpieczeniowe ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem. Jego wysokość (o ile nie przekracza kwoty sumy gwarancyjnej) winna odpowiadać wysokości odszkodowania należnego od ubezpieczonego na podstawie ogólnych zasad odpowiedzialności, zgodnie z zasadą pełnego odszkodowania. Poszkodowany jest uprawniony do odszkodowania w pełni pokrywającego szkodę wyrządzoną ruchem pojazdu mechanicznego. Obejmuje ono zarówno straty, jak i korzyści, które poszkodowany mógłby osiągnąć, gdyby nie wyrządzono mu szkody. Nie ma również znaczenia, czy jest to wywołana wypadkiem pojazdu mechanicznego szkoda na osobie (uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia lub śmierć) czy też szkoda na mieniu (utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia).
Należy wskazać, iż w Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 13 czerwca 2003 r. o sygn. III CZP 32/03 wskazał, że odszkodowanie przysługujące od ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej za uszkodzenie pojazdu mechanicznego obejmuje niezbędne i ekonomicznie uzasadnione koszty naprawy pojazdu, ustalone według cen występujących na lokalnym rynku. Nadto Sąd Najwyższy wskazał, iż przyjęcie cen przeciętnych dla określenia wysokości przysługującego poszkodowanemu odszkodowania, niezależnie od samej metody ich wyliczania, która może być zróżnicowana, nie kompensowałoby poniesionej przez poszkodowanego szkody, gdyby ceny przyjęte przez podmiot dokonujący naprawy były wyższe od przeciętnych (wyrok SN z 13 czerwca 2003 r., III CZP 32/03, OSNC 2004, nr 4, poz. 51).
Powołany w sprawie biegły wskazał, że uzasadniony koszt napraw uszkodzonego pojazdu przy zastosowaniu nowych, oryginalnych części zamiennych jakościOwynosił 7.275,84 zł netto. Sąd w całości przychyla się do stanowiska biegłego. Zdaniem Sądu uzasadniony koszt naprawy uszkodzonego pojazdu wyniósł 7.275,84 zł netto.
Odnosząc się do podnoszonego przez pozwaną zarzutu, że zasadnym było uwzględnienie w kalkulacji cen alternatywnych części zamiennych, to w ocenie Sądu, w sytuacji gdy nie ma dowodów na to, że w uszkodzonym samochodzie były stosowane przez poszkodowanego zamienniki części, to należy uznać za zasadne skorzystanie przy naprawie z części oryginalnych, gdyż wykorzystanie zamienników nie kompensowałoby poniesionej przez poszkodowanego szkody.
W zakresie podnoszonego przez stronę pozwana zarzutu braku podstaw uwzględnienia kosztów sporządzenia kalkulacji w kwocie 113,82 zł należy wskazać, że w niniejszym procesie strona powodowa pozwem nie dochodziła od pozwanej w/w roszczenia.
Zatem biorąc pod uwagę wyżej poczynione rozważania, Sąd uznał dochodzone przez powoda roszczenie za zasadne w części i w związku z tym w punkcie 1 wyroku zasądzono od pozwanej na rzecz powódki kwotę 775,35 zł (7.275,84 zł – 6.500,49 zł wypłaconego przez pozwanego odszkodowania = 775,35 zł).
O odsetkach Sąd orzekł na podstawieart. 481 k.c.w zw. zart. 817 k.c.Zgodnie zart. 817 § 1 k.c.ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku. Jak wynika z§ 2gdyby wyjaśnienie w powyższym terminie okoliczności koniecznych do ustalenia odpowiedzialności ubezpieczyciela albo wysokości świadczenia okazało się niemożliwe, świadczenie powinno być spełnione w ciągu 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe. Powódka domagała się zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 9 czerwca 2016 roku do dnia zapłaty, a żądanie to pozostawało uzasadnione w świetle powołanych przepisów.
W związku z uznaniem przez Sąd dochodzonego roszczenia w części tj. w kwocie 775,35 złotych, Sąd oddalił powództwo w zakresie pozostałej kwoty, tj. 384,92 złotych (1.160,27 zł –775,35 zł = 384,92 zł) orzekając o tym w punkcie 2 sentencji wyroku.
Zgodnie zart. 100 k.p.c.w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Sąd może jednak włożyć na jedną ze stron obowiązek zwrotu wszystkich kosztów, jeżeli jej przeciwnik uległ tylko co do nieznacznej części swego żądania albo gdy określenie należnej mu sumy zależało od wzajemnego obrachunku lub oceny sądu. Na koszty procesu powódki składały się kwota 59 zł z tytułu uiszczonej opłaty sądowej, kwota 17 zł z tytułu uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, kwota 610,63 zł za sporządzenie opinii biegłego sądowego oraz kwota 270 zł tytułem kosztu zastępstwa procesowego strony pozwanej ustalone zgodnie z §2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2015., poz. 1804 ze zm.), co dał łączną kwotę 956,63 zł. Na koszty procesu strony pozwanej składały się kwoty 17 zł z tytułu uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, oraz koszt zastępstwa procesowego strony pozwanej w kwocie 270 zł, co dał łączną kwotę 287 zł. W związku z powyższym łączny koszt procesu wyniósł 1.243,63 zł. Powódka utrzymała się ze swoim żądaniem w 67 %, a zatem 33 % całości kosztów postępowania powinno obciążyć powódkę (1243,63 zł x 33 % = 410,39 zł). Powódka poniosła koszt w wysokości 956,63 zł a zatem różnicę (956,63 zł - 410,39 zł = 546,23 zł) powinna zwrócić mu pozwana o czym orzeczono w 3 punkcie sentencji wyroku.
SSR Jolanta Brzęk