Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 189/18
Data wyroku: 2018-07-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Cytrowski

Sygn. akt II Ka 189/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
20 lipca 2018 r.
Sąd Okręgowy w Koninie Wydział II Karny w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Waldemar Cytrowski
Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Sobieraj
po rozpoznaniu 20.07.2018 r.
sprawyJ. S.
obwinionego o wykroczenie z art. 119§1 kw
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Słupcy z 27.04.2018 r., sygn. akt II W 467/17

1
Utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy.

2
Zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym opłatę w kwocie 30 zł.

Waldemar Cytrowski

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Słupcy wyrokiem z 27.04.2018 r. w sprawie o sygn. akt II K 467/17 uznał obwinionegoJ. S.za winnego popełnienia wykroczenia z art. 119§1 kw i za to skazał go na karę grzywny w kwocie 200 zł.
Na podst. art. 119§4 kw orzekł wobec obwinionego obowiązek zapłaty równowartości ukradzionego mienia na rzecz pokrzywdzonych.
Wyrok zaskarżył obwiniony, który błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść wyroku.
W oparciu o ten zarzut wniósł o uniewinnienie od zarzucanego wykroczenia.
Apelacja nie mogła jednak odnieść oczekiwanego rezultatu.
Błąd w ustaleniach faktycznych może wynikać bądź z niepełności postępowania dowodowego (błąd braku), bądź z przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów (błąd dowolności). Żadnego jednak z tych błędów nie popełnił Sąd I instancji. Sąd ten bowiem nie tylko przeprowadził wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia dowody, ale też w oparciu o wskazane wart. 7 kpkw zw. zart. 8 kpwkryteria prawidłowo je ocenił i z oceny tej wywiódł jedyny logiczny wniosek, że obwiniony swoim zachowaniem wypełnił znamiona przypisanego mu wykroczenia. Sąd I instancji w prawidłowo sporządzonym, a więc spełniającym kryteriaart. 424§1 kpkw zw. zart. 82§1 kpwuzasadnieniu wykazał dlaczego takie ustalenia poczynił. Sąd odwoławczy w pełni tę ocenę podzielając, by jej tu ponownie nie przytaczać, powołuje się na nią, czyniąc z niej integralną część niniejszego uzasadnienia. Ustalona zatem przez Sąd wersja, jeżeli tylko nie opiera się na ocenach dowolnych i jest logicznie poprawna czyni zarzut błędu w ustaleniach faktycznych bezzasadnym, natomiast uzasadnienie takiego zarzutu opiera się na ocenach dowolnych. Taka też sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie.
W szczególności ponownie należy podkreślić, że:
- do zakresu obowiązków pracowniczych obwinionego nie należało wchodzenie do znajdujących się w biurowcu pomieszczeń, które są zamykane na klucze, które jednak znajdowały się w szufladzie biurka w sekretariacie, a klucz od sekretariatu znajdował się na korytarzu w niezamykanej szafce,
- z zeznań pokrzywdzonych wynika, iż w pomieszczeniu ich biura w niezamykanych szafkach zostawili półlitrową nalewkę wiśniową i torebkę cukierków w tzw. reklamówce,
- obwiniony wchodząc do biurowca nic przy sobie nie miał,
- w biurowcu przebywał ponad 40 minut,
- klucze do poszczególnych pomieszczeń, które znajdowały się w szufladzie znajdującego się w sekretariacie biurka były ruszane,
- obwiniony z biurowca wyszedł z wypełnioną torbą foliową, którą zaniósł do samochodu, a po opuszczeniu samochodu wkładał coś do ust,
- torba foliowa była podobna do tej, w której znajdowały się cukierki,
- wejście i wyjście obwinionego do i z biurowca oraz konsumpcja czegoś po zostawieniu torby foliowej w jego samochodzie zostały utrwalone na zewnętrznym monitoringu,
- obwiniony był już wcześniej karany naganą za kradzież mienia zakładowego,
- z zeznań świadków wynika, iż nigdy nie mieli żadnego konfliktu z obwinionym, a zatem nie mieli żadnego powodu ani interesu aby przeciwko obwinionemu składać fałszywe zeznania,
- wyjaśnienia obwinionego, w których pomawia świadków o spisek przeciwko niemu są nie tylko całkowicie odosobnione ale też sprzeczne z doświadczeniem życiowym,
- zeznania wszystkich świadków za wyjątkiem świadkaK. R., są konsekwentne i zbieżne,
- zeznania świadkaK. R., który 25 kwietnia 2018 r. miał zeznawać o nieistotnym dla niego fakcie z 27 września 2018 r. nic do sprawy nie mogły wnieść.
Ciąg zatem ww. okoliczności pozwala na kategoryczne ustalenie, iż obwiniony zabrał w celu przywłaszczenia alkohol i cukierki.
SSO Waldemar Cytrowski