Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1390/17
Data wyroku: 2018-06-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Justyna Dołhy, Sebastian Mazurkiewicz, Adam Bednarczyk
Słowa kluczowe: Warunkowe zawieszenie wykonywania kary
Podstawa prawna: art. 75a § 1 kk

Warszawa, dnia 13 czerwca 2018r.
Sygn. akt VI Ka 1390/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Sebastian Mazurkiewicz
Sędziowie:  SO Adam Bednarczyk (spr.)
SR del. Justyna Dołhy
Protokolant: sekr. sądowy Anna Rusak
przy udziale prokuratora Jerzego Kopcia
po rozpoznaniu dnia 13 czerwca 2018 r. w Warszawie
sprawyM. W. (1), synaS.iZ.,ur. (...)wW.
skazanego wyrokiem łącznym
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie
z dnia 11 września 2017 r.    sygn. akt V K 37/17
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuję Sądowi Rejonowemu w Wołominie do ponownego rozpoznania.
SSO Sebastian Mazurkiewicz  SSO Adam Bednarczyk  SSR del. Justyna Dołhy
VI Ka 1390/17

UZASADNIENIE
Apelacja prokuratora jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.
Wskazać trzeba, iż treść zaskarżonego wyroku łącznego zdeterminowana, była przyjęciem przez Sąd Rejonowy, iż w sprawie zastosować należy przepisy obowiązujące przed 1 lipca 2015 r., a więc z przed nowelizacji. Przesłanką do tej tezy, było dla sądu uznanie, iż kara orzeczona w sprawie Sądu Rejonowego w Wołominie sygn. II K 917/12 na podstawieart.75a §1 kk. musi być traktowana, jako kara zastępcza i w związku z tym nie podlega ona łączeniu. Przy czym sąd powołał się na stanowisko doktryny w tym zakresie, bez jednak przytoczenia, o jakie poglądy chodzi i czym argumentowane, podobnie jak stanowisko przeciwne, które sąd faktycznie przytoczył, lecz również nie wskazując, o jaką doktrynę chodzi i czym uargumentowaną.
Prokurator zarzucając wyrokowi obrazę prawa materialnego w powyższym zakresie, także nie wskazał, z czego ów zarzut wywodzi, niemniej niezależnie od tego faktu zdaniem sądu odwoławczego jest to zarzut trafny.
Jeśli chodzi o stanowisko doktryny w omawianym zakresie to w ocenie sądu odwoławczego powyższa problematyka najpełniej i najlogiczniej została przedstawiona w kompleksowej publikacji autorstwa Dariusza Kali i Mai Klubińskiej zatytułowanej „ Kara łączna i wyrok łączny” wydanej przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury Kraków 2017 – Seria Metodyki. Jej autorzy w sposób jasny i przejrzysty wskazali, iż w przypadku zamiany kary na podstawieart. 75a§1 kk. karą podlegającą łączeniu winna być kara zamieniona, albowiem to ta kara podlega wykonaniu nie zaś kara orzeczona pierwotnie, po wtóre kara ta nie jest formą wykonania kary pierwotnie orzeczonej, ale karą orzekaną zamiast zarządzenia wykonania kary pierwotnie orzeczonej. Wreszcie zwrócić trzeba uwagę na to, jaka była intencja ustawodawcy i że jest ustawodawca konsekwentny. Zauważyć, bowiem trzeba treśćart. 76§1a kk., z którego wynika, iż okres zatarcia skazania liczony jest według zasad dla kary zamienionej, a nieorzeczonej pierwotnie.
W tej sytuacji w ocenie sądu odwoławczego wskazane wyżej uchybienie sądu rejonowego wskazuje na potrzebę ponownej analizy skazańM. W. (1)z założeniem ewentualnego zastosowania przepisów już po nowelizacji z lipca 2015 r., a ponieważ stwarza to całkowicie odmienną sytuację prawną koniecznym było uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.