Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I1 C 1296/17
Data wyroku: 2017-12-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Kokowska-Kuternoga
Podstawa prawna: art 238 kc
Teza: zasądzający

Sygn. akt: I 1 C 1296/17 upr.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 grudnia 2017 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Ewa Kokowska-Kuternoga
Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marta Bona
po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2017 r. w Gdyni
sprawy z powództwaGminy M.G.
przeciwkoI. W.
o zapłatę
Izasądza od pozwanegoI. W.na rzecz powodaGminy M.G.kwotę 11, 23 zł (jedenaście złotych 23/100) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 23.9.2017r. do dnia zapłaty;
IIoddala powództwo co do kwoty 991 zł ;
IIIumarza postępowanie w pozostałej części;
IVzasądza od pozwanegoI. W.na rzecz powodaGminy M.G.kwotę 539,01 zł (pięćset trzydzieści dziewięć złotych 01/100) tytułem zwrotu kosztów procesu;

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 4 kwietnia 2017 roku powód ,Gmina M.G., wniósł o zapłatę kwoty 2109 zł przeciwko pozwanemuI. W.oraz o zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, iż roszczenia dochodzi na podstawie łączącej strony umowy użytkowania wieczystegodziałki gruntu nr (...)opisanego wKW (...)położonej wG.przyulicy (...). Powód wskazał również, iż z uwagi na to, że powód wypowiedział w/w umowę w dniu 13.9.2011r w zakresie wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego ,wysokość tej opłaty uległa zmianie i za 2014-5 r wynosi 991 zł, płatne do dnia 31.3.każdego roku. Opłaty tej za 2014-5r pozwany nie uiścił.
( pozew, k. -2-5)
W dniu 7 sierpnia 2017 r. Sąd Rejonowy Wydział Cywilny sekcja ds. uproszczonych wG., w sprawie o sygn. akt I 1 Nc 3157/17, wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym zgodnie z żądaniem pozwu.
(nakaz zapłaty – k. 14)
Pozwany ,I. W., wniósł sprzeciw , a w nim wskazał, że za 2014r, kwota 991 zł , jest roszczeniem przedawnionym, a reszta zapłacona.
( sprzeciw, k. 16-19 )

S ąd ustalił następujący stan faktyczny:
I. W.jest użytkownikiem wieczystym działki położonej wG.przyul. (...), w gruncie należącym doGminy M.G.. W/w nieruchomość, gdzie grunt stanowi własnośćGminy M.G.opisana w księdze wieczystej w Sądzie Rejonowym w Gdyni nr(...).
Zgodnie z treścią wypowiedzenia z dnia 13.9.2011r,I. W.był zobowiązany do uiszczania opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu w wysokości 1118 zł do 31.3. każdego roku poczynając od 2012r. Za 2014-5r nie dokonał wpłaty opłaty rocznej w kwocie po 1118 zł rocznie
niesporne, a nadto: wypowiedzenie, k. 10,zestawienie,k. 11, odpis z kw , k. 7-9
W dniu 9.12.2016rGmina M.G.wezwałaI. W.do zapłaty kwoty 3664, 28 zł za 2014-6r, bezskutecznie
niesporne, a nadto: wezwania, k. 12-, dow ód nadania, k.13
W dniu 22.9.2017rI.wierzbicki wpłacił 1320, 43 zł tyt. użytkowania wieczystego i odsetek, do zapłaty pozostała kwota 11,23 zł
niesporne, a nadto: przelew, k. 35, pismo powoda, k. 30

S ąd zważył, co następuje:
Ustaleń powyższego stanu faktycznego Sąd dokonał na podstawie dowodów z dokumentów przedłożonych przez strony w toku postępowania, które uznane zostały za wiarygodne w całości, albowiem nie budziły zastrzeżeń Sądu co do autentyczności i prawdziwości twierdzeń w nich zawartych, tym bardziej, że żadna ze stron nie kwestionowała ich mocy dowodowej.
Poza sporem w niniejszej sprawie pozostawał fakt, iż strony łączy umowa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej wG.przyulicy (...), jak również, iż wysokość opłaty rocznej za 2014-6r została określona na 1118 zł rocznie, której pozwany nie zapłacił do dnia 22.9.2017r..
W związku z tym, iż pozwany nie przeczył faktom będącym uzasadnieniem pozwu w zakresie istnienia umowy użytkowania wieczystego , braku wpłaty opłaty rocznej za 2014-6r, wypowiedzenia umowy w zakresie wysokości tej opłaty w 2011r i ustalenia jej na kwotę 1118 zł, a także braku wpłaty tej kwoty n a rzecz powoda za 2014-6r , okoliczności te sąd uznał za przyznane, zaś stosownie do treściart. 229 k.p.c.okoliczności przyznane w toku postępowania, nie wymagają dowodu.
Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się zatem do ustalenia, czy pozwany był zobowiązany do uiszczenia do 31.3.2014, 15 i 16r opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu, stanowiącej własnośćGminy M.G.,czy roszczenie to za 2014r jest przedawnione.
W ocenie Sądu powództwo zasługiwało na uwzględnienie w większości.
Zgodnie z treściąart.  238. K.c.:” Wieczysty użytkownik uiszcza przez czas trwania swego prawa opłatę roczną.” Opłaty roczne za korzystanie przez użytkownika wieczystego z gruntu Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego mają charakter cywilnoprawnych świadczeń okresowych (wyrok SN z 13 grudnia 1990 r.,(...)34/90, LexisNexis nr(...), OSNCP 1992, nr 5, poz. 82). Opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego obciąża podmiot wpisany do księgi wieczystej jako użytkownik wieczysty, niezależnie od tego, czy podmiot ten faktycznie z gruntu korzysta (art. 238) (wyrok SN z 17 grudnia 2008 r., I CSK 244/2008, LexisNexis nr(...), OSNC-ZD 2009, nr C, poz. 82). Obowiązek uiszczania określonej (corocznej) kwoty z tytułu użytkowania wieczystego powstaje od chwili konstytutywnego wpisu tego prawa w księdze wieczystej, przy uwzględnieniu jednak zasady, zgodnie z którą wpis ten ma moc wsteczną od daty złożenia wniosku o wpis (uchwała SN z 21 maja 2002 r., III CZP 29/2002, LexisNexis nr(...), OSNC 2003, nr 6, poz. 76). W razie zbycia prawa użytkowania wieczystego w ciągu roku kalendarzowego zbywca jest zobowiązany do uiszczenia właścicielowi opłaty rocznej w rozmiarze odpowiadającym rzeczywistemu okresowi korzystania przez niego z nieruchomości obciążonej tym prawem (art. 238) (wyrok SN z 25 listopada 2010 r., I CSK 692/2009, LexisNexis nr(...), OSNC-ZD 2011, nr B, poz. 45). Opłaty roczne wnosi użytkownik wieczysty przez cały okres trwania tego prawa w terminie do dnia 31 marca każdego roku, poczynając od roku następnego po roku, w którym ustanowiono użytkowanie wieczyste. W połączeniu z przepisemart. 238 k.c.prowadzi to do wniosku, że obowiązek płacenia opłaty rocznej obciąża każdego użytkownika wieczystego „przez czas trwania swego prawa" (A. O.,Pytania i odpowiedzi..., s. 164).
Zważyć należy, iż materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie, ponad wszelką wątpliwość pozwala na ustalenie i przyjęcie, iż pozwany w roku 2014-6, za który wymierzono opłatę roczną, był użytkownikiem wieczystym działki położonej wG.przyul. (...)w udziale wpisanym do księgi wieczystej, na dowód czego przedstawiła odpis zksięgi wieczystej (...).
Art. 6. k.c.stanowi, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. W niniejszej sprawie powód dochodząc zapłaty wskazanej w pozwie kwoty i będąc reprezentowanym przez profesjonalnego pełnomocnika powinien był wykazać zasadność obciążenia pozwanego żądaną kwotą, charakter umowy jaka łączyła strony oraz jakie świadczenia w ramach tej umowy powinien pozwany ponosić na rzecz powoda. Zdaniem Sądu to powód jako profesjonalista, od którego wymaga się staranności w wyższym stopniu, powinien ponosić wszelkie konsekwencje związane ze swoją niedokładnością, zaniedbaniem i niekonsekwencją. Mając na uwadze jedną z podstawowych zasad postępowania cywilnego, a mianowicie obowiązku udowadniania faktów i twierdzeń przez stronę wywodzącą z tychże faktów skutki prawne, określoną w dyspozycjiart. 6 k.c., Sąd uznał, iż to rzeczą powoda było dążyć do zgromadzenia i przedstawienia Sądowi należytego rodzaju dowodów. Wszelkie zatem zaniechania podejmowania takich działań przez powoda, jego ewentualne zaniedbania i przeoczenia, stanowią zarazem wyraz woli strony powodowej i pociągać muszą za sobą niekorzystne dla niej skutki procesowe.
Mając na uwadze powyższe należy wskazać, iż faktów, z których wywodzone jest dochodzone roszczenie powinien w zasadzie dowieść powód .
W tej sytuacji należy wskazać, że powód wykazał zasadność swego żądania, natomiast pozwany wykazał bezzasadność żądania powoda w zakresie kwoty 991 zł za 2014r, jako przedawnionej, w pozostałym zakresie nie wykazał, że nie był użytkownikiem wieczystym w/w działki w 2014-6r i nie wykazał, że zapłacił opłatę roczną za 2015-6r w terminach .
Roszczenia bowiem dotyczące opłat za użytkowanie wieczyste przedawniają się po 3 latach. Termin wymagalności upływa 31.3.2014r, więc do 1.4.2017r można było dochodzić skutecznie kwoty 991 zł, a pozew wniesiono w dniu 7.4.2017r, po upływie 3 lat od daty wymagalności/art. 118 kc/, wobec tego w tej części Sąd oddalił powództwo.
Skoro pozwany wpłacił 22.9.2017r- w toku sprawy – zaległość w kwocie 1320, 43 zł , to zostało do zapłaty 11, 23 zł, więc Sąd w pk-cie III umorzy postepowanie co do kwoty powyżej 11,23 zł.
Reasumując, Sąd w punkcie I wyroku zasądził kwotę 11,23 zł wykazanej , a nieuiszczonej całości opłaty rocznej za 2015r, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 23 września 2017r do dnia zapłaty w myśl przepisówart. 481 kc:” § 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
§ 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.
§ 21. Maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie).
§ 22. Jeżeli wysokość odsetek za opóźnienie przekracza wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie, należą się odsetki maksymalne za opóźnienie.
§ 23. Postanowienia umowne nie mogą wyłączać ani ograniczać przepisów o odsetkach maksymalnych za opóźnienie, także w przypadku dokonania wyboru prawa obcego. W takim przypadku stosuje się przepisy ustawy.
§ 24. Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie.” i 482kc:” § 1. Od zaległych odsetek można żądać odsetek za opóźnienie dopiero od chwili wytoczenia o nie powództwa, chyba że po powstaniu zaległości strony zgodziły się na doliczenie zaległych odsetek do dłużnej sumy.
§ 2. Przepis paragrafu poprzedzającego nie dotyczy pożyczek długoterminowych udzielanych przez instytucje kredytowe..
O kosztach procesu Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu na podstawieart. 98 k.p.c.iart. 108 k.p.c.w zw. z § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych obciążając nimi w kwocie 539,01 złotych pozwanego w zakresie przegranej w 53%. Koszty procesu w niniejszej sprawie wynosiły łącznie 1017 złotych i obejmowały kwotę 100 złotych tytułem opłaty sądowej oraz kwotę 900 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz 17 zł opłaty od pełnomocnictwa, a 53% z tego to kwota 539,01 zł.