Sąd Apelacyjny w Poznaniu
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUz 111/18
Data wyroku: 2018-07-31 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Roman Walewski, Małgorzata Woźniak-Zendran, Wiesława Stachowiak
Słowa kluczowe: Koszty adwokacko-radcowskie

Sygnatura akt III AUz 111/18

POSTANOWIENIE
Dnia 31 lipca 2018 r.
Sąd Apelacyjny w Poznaniu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSA Małgorzata Woźniak-Zendran
Sędziowie: SSA Wiesława Stachowiak, del. SSO Roman Walewski
Protokolant: st. insp. sąd. Dorota Cieślik
po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym
sprawyM. M.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wP.
o podleganie ubezpieczeniom społecznym
na skutek zażaleniaM. M.
na punkt 2 wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu
z dnia 5 marca 2018 r. sygn. akt VIII U 1447/16
postanawia:
o d d a l i ć zażalenie.

del. SSO Roman Walewski

SSA Małgorzata Woźniak-Zendran

SSA Wiesława Stachowiak

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem, zawartym w punkcie 2 wyroku z dnia 5 marca 2018r. w sprawie sygn. akt VIII U 1447/16, Sąd Okręgowy w Poznaniu zasądził od odwołującej na rzecz pozwanego kwotę 2.400 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że o kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 98 k.p.c.i § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2015r., poz. 1804 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 01.01.2016r. do 26.10.2016r. ,mając na względzie datę wpływu odwołania oraz wskazaną wartość przedmiotu sporu. W konsekwencji, w punkcie 2 wyroku Sąd Okręgowy zasądził od odwołującej na rzecz pozwanego organu rentowego kwotę 2.400 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła odwołująca, zaskarżając je w całości i wnosząc o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego 360 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego przed Sądem I instancji, zasądzenie od strony pozwanej na rzecz odwołującej zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym według norm przepisanych.
Zaskarżonemu rozstrzygnięciu odwołująca zarzuciła:

1
naruszenie § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych poprzez jego zastosowanie, podczas gdy przepis nie znajdował zastosowania,

2
naruszenie § 9 ust. 2 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych poprzez jego niezastosowanie ,podczas gdy sprawa o podleganie ubezpieczeniu powinna być uznana za najbardziej zbliżone do spraw wskazanych w § 9 ust. 2 ww. rozporządzenia, a zatem wynagrodzenie radcy prawnego powinno być ustalone zgodnie z § 9 ust. 2 w zw. z § 20 rozporządzenia w wysokości 360 zł,

3
naruszenieart. 102 k.p.c.poprzez jego niezastosowanie ,podczas gdy w sprawie wystąpiły szczególne okoliczności uzasadniające nieobciążanie skarżącej kosztami procesu,

4
naruszenieart. 19 i 25 k.p.c.poprzez przyjęcie, iż: - organ rentowy był uprawniony do określenia wartości przedmiotu sporu, podczas gdy odwołująca w odwołaniu określiła wartość na poziomie kwoty 2.049,73 zł, - organ rentowy w piśmie z dnia 14 listopada 2016r. w sposób prawidłowy oznaczył wartość przedmiotu sporu na poziomie 6.659 zł, w sytuacji ,gdy odwołującej nie doręczono pisma z 14 listopada 2016r. podczas gdy wartość ta winna być ustalona na niższym poziomie, przez co wyłączono skarżącej prawo do zakwestionowania wartości przedmiotu sporu, a pełnomocnikowi zgłoszenie zastrzeżenia, prowadząc do zasądzenia na rzecz organu rentowego zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w wysokości 2.400 zł.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie należało uznać za bezzasadne.
W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli była decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział II wP.z dnia 20 czerwca 2016r., którą pozwany stwierdził, iżM. M.jako osoba współpracująca z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność u płatnika składekŁ. M.(...)podlega: obowiązkowo ubezpieczeniom/u emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu od dnia 01.06.2015r. do 01.08.2015r. dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu od dnia 02.07.2015r. do 01.08.2015r.
Sąd I instancji oddalając odwołanieM. M., uznał, że wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego winno zostać ustalone według regulacji zawartej w § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się odwołująca, która wskazała, że Sąd Okręgowy błędnie określił wysokość zasądzonych kosztów zastępstwa procesowego, ponieważ stawka minimalna powinna zostać określona na podstawie § 9 ust. 2 w zw. z § 20 ww. rozporządzenia w kwocie 360 zł lub na poziomie kwoty 2.049,73 zł, która została wskazana przez wnioskodawczynię w odwołaniu.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego, nie sposób podzielić zarzuty zażalenia złożonego w niniejszej sprawie. W niniejszej sprawie zachodziła bowiem podstawa do przyznania kosztów zastępstwa procesowego w zaskarżonej wysokości, albowiem ich wysokość , wbrew zarzutom skarżącej, zależy od wartość przedmiotu sporu.
Sąd Apelacyjny podziela bowiem w tym względzie stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w uchwale z 20 lipca 2016r. w sprawie III UZP 2/16, w której SN wprost już przyjął, iż „w sprawie o ustalenie istnienia bądź nieistnienia stosunku ubezpieczenia społecznego lub jego zakresu (o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego; o podleganie ubezpieczeniom społecznym) do niezbędnych kosztów procesu zalicza się wynagrodzenie reprezentującego stronę radcy prawnego, biorąc za podstawę zasądzenia opłaty za jego czynności z tytułu zastępstwa prawnego stawki minimalne określone w§ 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(jednolity tekst: Dz.U. z 2013r., poz. 490 ze zm.)”.
Sąd Najwyższy nadał tej uchwale moc zasady prawnej. Biorąc zaś pod uwagę, że pozwany na żądanie Sądu I instancji wskazał w piśmie z dnia 14 listopada 2016r. wartość przedmiotu sporu, którą wówczas oznaczył na 6.659,41zł., to Sąd Okręgowy w sposób prawidłowy przyznał wynagrodzenie reprezentującemu stronę pozwaną radcy prawnemu, w kwocie 2400zl., biorąc za podstawę „stawki minimalne” określone w § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015r., poz. 1804) –obowiązujące według stanu prawnego obowiązującego na dzień złożenia odwołania do Sądu.
Podkreślić dodatkowo, na marginesie przy tym należy, że dopiero w piśmie z dnia 18 czerwca 2018r. organ rentowy podał prawidłową wartość przedmiotu sporu , która w rzeczywistości wynosi 82.897,36 zł. Na zarządzenie bowiem Sądu odwoławczego w sposób szczegółowy organ określił jaka jest podstawa wymiaru zasiłku chorobowego, stawka dzienna zasiłku macierzyńskiego. W omawianym piśmie podał, że wysokość zasiłku macierzyńskiego, jaki odwołująca otrzymałaby w przypadku ustalenia podlegania dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu od 1 lipca 2015r. do 1 sierpnia 2015r. wynosi 82.897,36 zł.
Uznać zatem należy , iż wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie jest wyższa, aniżeli ta, która została podana przez organ rentowy w piśmie z dnia 14 lipca 2016r. i która stanowiła podstawę ustalenia kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed Sądem Okręgowym.
Niedopuszczalne byłoby jednak dokonanie zmiany ww. rozstrzygnięcia na niekorzyść strony skarżącej, ze względu na gwarancję procesową obowiązującą w polskim prawodawstwie, która została uregulowana wart. 384 k.p.c.
Stosownie do tego przepisu- Sąd nie może uchylić lub zmienić wyroku na niekorzyść strony wnoszącej apelację, chyba że strona przeciwna również wniosła apelację. W konsekwencji, Sąd odwoławczy uznał, że zasądzone przez Sąd I instancji koszty zastępstwa procesowego odpowiadają prawu, bowiem zależą od wartości przedmiotu sporu.
Mając na względzie powyższe rozważania, nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, Sąd Apelacyjny, na zasadzie wyrażonej wart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c., orzekł jak w postanowieniu.

del. SSO Roman Walewski

SSA Małgorzata Woźniak-Zendran

SSA Wiesława Stachowiak