Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 686/18
Data wyroku: 2018-09-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mirosław Kędzierski, Adam Sygit, Mariola Urbańska-Trzecka
Słowa kluczowe: Uniewinnienie
Podstawa prawna: art. 244 k.k.

Sygn. aktIV Ka 686/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 września 2018 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczyw składzie:
Przewodniczący SSO Mirosław Kędzierski (spr.)
Sędziowie SSO Adam Sygit
SSO Mariola Urbańska - Trzecka
Protokolant Olga Szałapska
przy udziale Roberta Błażejowskiego - prokuratora Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy
po rozpoznaniu dnia 10 września 2018 r.
sprawyK. F.s.A.iM.ur. (...)wI.
oskarżonego zart. 244 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu
z dnia 27 kwietnia 2018 r.  sygn. akt II K 182/18

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu;

2
kosztami procesu w sprawie obciąża Skarb Państwa.

SSO Adam Sygit  SSO Mirosław Kędzierski SSO Mariola Urbańska - Trzecka
Sygn. aktIV Ka 686/18

UZASADNIENIE
K. F.oskarżony został o to, że w dniu 24 maja 2016r. kierując samochodem osobowym marki(...)nr rej. (...), nie zastosował się do zakazu orzeczonego na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu sygn. akt VI W 112/16 zakazującego prowadzenie pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres od 27 listopada 2015r. do 27 maja 2016r. tj. o czyn zart.244 kk.
Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2018r. Sąd Rejonowy w Inowrocławiu w sprawie II K 182/18 uznał oskarżonegoK. F.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. występku zart.244 kkw zw. zart.4§1 kki za to na podstawieart.255 kk, przy zastosowaniuart.37a kkiart.34§1a pkt 1 kkw zw. zart.35§1 kkw zw. zart.4§1 kkwymierzył mu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie ; zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania, obciążając nimi Skarb Państwa.
Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca oskarżonego,zaskarżając wyrok w całości.
Na zasadzieart.438 pkt 3 kpkwyrokowi temu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, polegający na uznaniu oskarżonego za winnego popełnienia czynu określonego wart.244 kkna podstawie dowolnej oceny faktów dotyczących posiadania przez oskarżonego wiedzy co do wydania wobec niego wyroku skazującego zakazującego prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym.
Mając powyższe na względzie, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu, ewentualnie o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje :
Apelacja obrońcy oskarżonego jest zasadna albowiem jej zarzutom i argumentacji nie sposób odmówić słuszności.
Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy ale w dalszej kolejności dokonał błędnej wykładni dyspozycji normy prawnejart.244 kkgdy w rzeczywistości jego prawidłowa wykładnia implikowała zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. W realiach niniejszej sprawy nie ma bowiem podstaw faktycznych i prawnych do przypisaniaK. F.popełnienia przestępstwa zart.244 kk. Występek określony wart. 244ma charakter umyślny i może zostać popełniony zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i z zamiarem wynikowym. Tymczasem w realiach niniejszej sprawy brak jest możliwości przypisania oskarżonemu winy umyślnej.
Rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego jest wynikiem następującego stanu faktycznego w sprawie :
- 14 stycznia 2016r. – w sprawie VI W 112/16 o wykroczenie drogowe w swoich wyjaśnieniach złożonych przed funkcjonariuszem policji obwiniony „wyraził zgodę na dobrowolne poddanie się karze grzywny w wysokości 400 zł bez rozprawy …”;
- 27 stycznia 2016r. – funkcjonariusz policji złożył do Sądu Rejonowego w Inowrocławiu wniosek o ukaranie zawierający stwierdzenie : ” na mocyart.58§1 i 2 kpwza zgodą obwinionego wnoszę o wymierzenie kary 400 zł grzywny oraz orzeczenie 6 m-cy zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych … „;
- 21 marca 2016r. – w sprawie VI W 112/16 Sąd Rejonowy w Inowrocławiu wydał wyrok nakazowy wobec oskarżonego orzekając karę w wysokości 500 zł i 6 m-cy zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych za popełnienie wykroczenia z art.86§1 kw, art.92§1 kw i 95 kw;
- wyrok nakazowy został wysłany obwinionemu na adres wskazany podczas wyjaśnień w postępowaniu przygotowawczym. Przesyłka była 2-krotnie awizowana, na tej podstawie uznano przesyłkę za prawidłowo doręczoną i 30 kwietnia 2016r. wyrok stał się prawomocny;
- 20 maja 2016r. – oskarżony odebrał pismo z Sądu Rejonowego w Inowrocławiu będące „wezwaniem do zapłaty kary grzywny w sprawie VI W 112/16”;
- w dniu 24 maja 2016r. oskarżony kierował samochodem(...), powodując kolizję drogową i skutkującą odpowiedzialnością karną za przestępstwo zart.244 kkw niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy nie sposób zaaprobować argumentacji Sądu Rejonowego , że „… oskarżony powinien zainteresować się treścią wyroku …, to w jego interesie leżało ustalić jaki wyrok zapadł … jegozaniedbanienie może usprawiedliwiać jazdy wbrew zakazowi … „ a w konsekwencji uznał, iż oznacza to umyślne popełnienie przestępstwa jakie mu zarzucono.
Zgodzić się należy z sądem, iż takie postępowanie oskarżonego było niedbalstwem może nawet rażącym, ale nie sposób uznać owo „zaniedbanie” za będące jednocześnie „świadomością” istnienia wyroku, w którym orzeczono ów zakaz. Przytoczone wyżej fakty nie dają po temu jakichkolwiek podstaw.
Umyślny charakter tego występku oznacza bowiem , że w chwili czynu sprawca musi miećświadomość istnienia prawomocnego orzeczenia, na mocy którego nałożono na niego określony obowiązek lub zakaz (por.W. Z.[w:]Kodeks karny..., red.M. K.,R. Z., s. 233;A. M.,Kodeks..., s. 535.. Identycznie kwestia ta jest ujmowana w judykaturze. Zacytować należy tu wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2003 r. OSNKW 2003/5-6/44, Biul.SN 2003/5/18 „ze względu na to, że orzeczony przez sąd zakaz prowadzenia pojazdów obowiązuje od uprawomocnienia się orzeczenia (art. 43 § 2 k.k.iart. 29 § 3k.w.), do przypisania oskarżonemu przestępstwa określonego wart. 244 k.k., a polegającego na umyślnym niezastosowaniu się do tego zakazu, niezbędne jest przede wszystkimustalenie, iż w chwili czynu miał on świadomość faktu uprawomocnienia się orzeczenia skazującego”oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 2004 r. III KK 341/03 OSNwSK 2004/1/553, Prok.i Pr.-wkł. 2004/10/3 „ponieważ przestępstwo zart. 244 k.k.może być popełnione jedynie z winy umyślnej, do jego przypisania konieczne jest ustalenie, że sprawca, nie stosując się do orzeczonego przez Sąd zakazu prowadzenia pojazdów,miał świadomość jego prawomocności, od której, w myślart. 43 § 2 k.k., ów zakaz obowiązuje”.
Przywołane orzeczenia podkreślają zatem dobitnie niesporną kwestię umyślnego charakteru występku zart. 244 k.k., choć nie pozostawiają cienia wątpliwości, że przestępstwo to może być popełnione zarówno w zamiarze bezpośrednim, jak i ewentualnym.
Skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela to stanowisko. Trzeba zatem podkreślić, że dla obu postaci winy umyślnej wspólny jest element świadomości istnienia orzeczonego sądownie zakazu określonego zachowania. Również z punktu widzenia przypisania działania z zamiarem ewentualnym konieczne jest przecież wypełnienie wymogu przewidywania możliwości popełnienia czynu zabronionego.
Skoro w świetle przytoczonych wyżej ustaleń faktycznych, nie budzi wątpliwości brak wiedzy oskarżonego o orzeczonym środku karnym zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym w istocie koniecznym było uznanie braku możliwości przypisania jemu winy umyślnej w jakiejkolwiek postaci.
Powyższe musiało skutkować zmianą zaskarżonego wyroku i uniewinnieniemK. F.od popełnienia zarzucanego mu czynu.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy orzekł jak na wstępie.