Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 648/17
Data wyroku: 2018-02-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Witkowski
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 184 ustawy o FUS
Teza: Ubezpieczony wykazał 25 letni staż ubezpieczeniowy na dzień 1.01.1999r.

Sygn. akt IV U 648/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 lutego 2018r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSO Jacek Witkowski

Protokolant

st. sekr. sądowy Marzena Mazurek

po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2018 r. w Siedlcach na rozprawie
odwołaniaJ. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
z dnia 7 lipca 2017 r. Nr(...)
w sprawieJ. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do emerytury
zmienia zaskarżoną decyzję i przyznajeJ. K.prawo do emerytury od dnia 01 czerwca 2017 r.
Sygn. akt IV U 648/17

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 07.07.2017r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówił wnioskodawcyJ. K.przyznania prawa do emerytury na podstawieart. 184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2016r. poz. 887) w zw. z§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U Nr 8 poz. 43) albowiem nie udowodnił on na dzień 1.01.1999r. 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych.
Od decyzji tej odwołanie złożył ubezpieczonyJ. K., który wnosił o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury. Odwołujący się zarzucił organowi rentowemu naruszenie prawa materialnego tj. art. 10 ust. 1 pkt. 3 ustawy emerytalno – rentowej polegające na nieuwzględnieniu okresu pracy w gospodarstwie rolnym małż.P.iJ. B.we wsiC.w okresie od 21.02.1971r. do 4.06.1975r., w którym to gospodarstwie zamieszkiwał i stale pracował.
W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wnosił o jego oddalenie, argumentując, iż wnioskodawca był osobą obcą wobec małż.P.iJ. B., nie przedłożył zaświadczenia potwierdzającego posiadanie ziemi przez wymienione osoby oraz potwierdzenia wykonywania pracy w tym gospodarstwie przez co najmniej 4 godziny dziennie. Na tę ostatnią okoliczność przedstawił jedynie zeznania świadków. Mając na uwadze powyższe argumenty, Zakład uznał, że ubezpieczony nie wykazał 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych na dzień 1.01.1999r.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:
UbezpieczonyJ. K.,ur. (...)złożył w dniu 7.06.2017r. wniosek do pozwanego ZUS o przyznanie mu prawa do emerytury. Na podstawie przedłożonych dokumentów, organ rentowy uznał za udowodniony na dzień 1.01.1999r. okres składkowy i nieskładkowy w wymiarze 23 lata 5 miesięcy i 3 dni, w tym 22 lata 5 miesięcy i 16 dni zatrudnienia w warunkach szczególnych. Zakład nie zaliczył do okresów ubezpieczeniowych, okresu pracyJ. K.wgospodarstwie rolnym (...)od 21.02.1971r. do 4.06.1975r., ponieważ zeznania świadków nie zostały potwierdzone, że był domownikiem i nie był zameldowany na terenie gospodarstwa. W związku z tymi ustaleniami, organ rentowy przyjął, że ubezpieczony nie nabył prawa do emerytury w wieku obniżonym. Zaskarżoną decyzją z dnia 7.07.2017r. odmówił przyznania prawa do wnioskowanego świadczenia (k. 23 a.e.).
W toku postępowania odwoławczego Sąd Okręgowy ustalił, iż ubezpieczonyJ. K.zamieszkiwał we wsiH.. Jego rodzice byli rolnikami. Posiadali gospodarstwo o powierzchni ponad 13 ha (zeznania ubezpieczonego k. 53v a.s.). Od 01.09.1970r. ubezpieczony rozpoczął naukę w Technikum Mechanicznym wS.w systemie dziennym. Odległość od miejsca jego zamieszkania doS.wynosiła 42 km. Codzienny dojazd do szkoły zajmowałby zbyt wiele czasu i w związku z tym ojciec ubezpieczonego uzgodnił ze swoim bliskim znajomymP. B., iż syn w trakcie roku szkolnego będzie mieszkał w jego domu położonym we wsiC.oddalonej odS.o ok. 10 km. Stamtąd będzie dojeżdżać do Technikum.P. B.wraz z żonaJ.byli również rolnikami posiadającymi gospodarstwo o powierzchni ok. 18 ha (kopia aktu notarialnego k. 18-21 a.s.). Uzgodnione zostało, że w zamian za możliwość zamieszkania i wyżywienia,J. K.będzie pomagał małż.B.w pracach związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego (zeznaniaR. T.,B. O.k. 65v-66v a.s. oraz zeznaniaS. K.k. 66v a.s.). Zgodnie z tym uzgodnieniem, ubezpieczony zamieszkał w domu rodzinyB.wC.. W gospodarstwie tym hodowana była przede wszystkim trzoda chlewna w ilości ok. 100 sztuk, a także owce i kilka krów.J. K.pomagałP. B.w przygotowywaniu karmy dla zwierząt. Przed wyjazdem do szkoły na godzinę 8, przez godzinę do półtorej pomagał w oborze przy dojeniu krów i przygotowywaniu karmy. Po powrocie ze szkoły przystępował ok. 15 do pracy w gospodarstwie, a jego czynności polegały głównie na rżnięciu sieczki, parowaniu ziemniaków, zmiany ściółki zwierzętom, a także rąbaniu drewna na opał. Wykonywanie tych prac w okresie jesienno – zimowym zajmowało mu od 4 do 5 godzin dziennie. W okresie wiosennym pomagał równieżP. B.przy pracach polowych m.in. przy sadzeniu ziemniaków (k. 66 zeznaniaR. T.iB. O.).J. K.zamieszkiwał w domu małż.B.przez wszystkie lata szkolne odbywanej nauki w Technikum Mechanicznym. Nauka w tamtej szkole trwała 5 lat. W okresach wakacyjnych ubezpieczony przebywał w domu rodziców wH.. Tam również pomagał rodzicom w prowadzeniu gospodarstwa rolnego, zwłaszcza przy żniwach.
W ocenie Sądu Okręgowego poczynione ustalenia faktyczne pozwalają na przyjęcie, iż ubezpieczony od ukończenia 16-go roku życia tj. od 21.02.1971r. do 24.05.1975r. wykonywał prace w gospodarstwie rolnym w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt. 3 ustawy emerytalno – rentowej. Sąd dał wiarę zeznaniom ubezpieczonego i świadków odnoście zamieszkiwania w domu małż.B.we wsiC.w pobliżuS.i wykonywaniu codziennych prac w tym gospodarstwie rolnym w wymiarze co najmniej 4 godzin dziennie. ŚwiadekR. T.jest jedną z trzech córek małż.B., zaśB. O.zamieszkiwała po sąsiedzku z tą rodziną. Obydwie miały możliwość codziennej obserwacji prac wykonywanych przez ubezpieczonego. Pozostali świadkowie młodsze rodzeństwoJ. K.podkreślali w swoich zeznaniach, że ich rodzice utrzymywali bliskie kontakty towarzyskie z małż.B., odwiedzali się wzajemnie w święta. Wskazać należy, iż gospodarstwo rolne małż.B.nastawione było na hodowle trzody chlewnej i wymagało to przygotowywania każdego dnia dużej ilości karmy. Zatem uzasadniona jest ocena, iż pomoc świadczona przezJ. K.w pracach związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego wynosiła co najmniej 4 godziny dziennie.
Ubezpieczony, zdaniem Sądu spełniał kryteria domownika w rozumieniuart. 6 pkt. 2 ustawy z dnia 20.12.1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników(Dz. U. z 2016 poz. 277). W definicji tego pojęcia nie ma wymogu istnienia pokrewieństwa pomiędzy rolnikiem, a domownikiem. W przedmiotowym stanie faktycznym bezsporne, iż istniały bliskie relacje przyjacielskie pomiędzy rodzicami ubezpieczonego, a małż.B.. W związku z tymJ. K.zamieszkując przez 5 lat szkolnych w domu małż.B.był traktowany jako domownik. W tym miejscu zasadne jest przywołanie tezy wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 30.05.2017r. III AUa 1333/16, w której ro tezie stwierdzono, że przez bliskie osoby rolnikowi należy rozumieć osoby mające z rolnikiem w trakcie wykonywania racy w gospodarstwie rolnym takie więzi osobiste (rodzinne lub quasi rodzinne(, które wyjaśniają przyczynę wykonywania pracy na rachunek rolnika, zasadniczo bez wynagrodzenia z tego tytułu.
Sąd Okręgowy podziela wyrażony w tej tezie wyroku pogląd. W przedmiotowej sprawie rodzaj więzi łączącej małż.B.z ubezpieczonym należy ocenić jako więzi quasi rodzinne.
Z tych względów Sąd uznał, że okresy pracy w gospodarstwie rolnym świadczonej przez ubezpieczonego na rzecz małż.B.w latach szkolnych od 21.02.1971r. do 24.05.1975r. należy zaliczyć do kategorii okresów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt. 3 ustawy o FUS. Po ich doliczeniu łączny staż ubezpieczeniowyJ. K.na dzień 1.01.1999r. przekracza w dacie złożenia wniosku wszystkie przesłanki do nabycia prawa do emerytury w wieku obniżonym wymienione w art. 184 ust. 1 i 2 ustawy o FUS w zw. z §2 ust. 1, § 3 i § 4 ust. 1 pkt. 1 i 3 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r.
Z tych względów, Sąd na podstawieart. 47714§2 kpcorzekł jak w sentencji.