Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
III Wydział Cywilny
Sygnatura akt: III C 1503/17
Data wyroku: 2018-05-30 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Tomasz Cegłowski

Sygn. akt III C 1503/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 maja 2018 roku
Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie III Wydział Cywilny w składzie następującym:

Przewodniczący:

Sędzia Sądu Rejonowego Tomasz Cegłowski

Protokolant:

Stażysta Angelika Więckowska

po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2018 roku w Szczecinie na rozprawie sprawy
z powództwaA. N.,N. N.,M. B. (1)iN. S.
przeciwkoGminie M.S.–Zarządowi (...)wS.
o ustalenie prawa do lokalu socjalnego

I
ustala istnienie uprawnienia powódkiA. N.do lokalu socjalnego;

II
nakazuje wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu mieszkalnego położonego wS.przyulicy (...)na podstawie punktu II wyroku Sądu Rejonowego w Szczecinie z dnia 30 czerwca 2000 r., sygn. akt I C 802/99, do czasu złożenia powódceA. N.przez pozwanąGminę M.S.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego;

III
oddala powództwo w pozostałym zakresie;

IV
zasądza od pozwanejGminy M.S.–Zarządu (...)wS.na rzecz powódkiA. N.kwotę 270 (dwustu siedemdziesięciu) złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego;

V
odstępuje od obciążenia powodówN. N.,M. B. (1)iN. S.obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanejGminy M.S.–Zarządu (...)wS..

Sędzia Sądu Rejonowego Tomasz Cegłowski
Sygn. akt III C 1503/17

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 11 października 2017 r. powódkaA. N.wniosła przeciwko pozwanejGminie M.S.-Zarządowi (...)wS.pozew o ustalenie istnienia prawa do lokalu socjalnego dlaA. N.,N. N.,M. B. (1)iN. S.przysługującego na podstawieart. 14 ust. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnegow toczącym się postępowaniu egzekucyjnym na podstawie tytułu wykonawczego – wyroku Sądu Rejonowego w Szczecinie z dnia 30 czerwca 2000 r., sygn. akt I C 802/99, zaopatrzonym w klauzulę wykonalności. Nadto powódka wniosła o zwolnienie w całości od obowiązku poniesienia kosztów sądowych, przyznanie pomocy prawnej z urzędu i udzielenie zabezpieczenia powództwa poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego toczącego się pod sygn. akt Km 2628/13 przed Komornikiem Sądowym przy Sądzie Rejonowym wS.Ł. B..
W uzasadnieniu pozwu powódka podniosła, że wyrokiem Sądu Rejonowego w Szczecinie z dnia 30 czerwca 2000 r. w sprawie I C 802/99 z powództwaGminy M.S.orzeczono o jej eksmisji z lokalu mieszkalnego przyul. (...)wS.. W oparciu o przytoczone orzeczenie przed Komornikiem Sądowym przy Sądzie Rejonowym wS.Ł. B.toczy się postępowanie egzekucyjne, w toku którego komornik wyznaczył na dzień 17 października 2017 r. termin do opróżnienia i wydania przedmiotowego lokalu, pomimo, że powódka pisemnie informowała komornika, iż spełnia przesłanki opisane wart. 14 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego z dnia 21 czerwca 2001 r.(Dz.U. Nr 71, poz. 733 ze zm.) – dalej jako „u.o.p.l.,” co w jej ocenie powinno skutkować zawieszeniem postępowania egzekucyjnego. W dalszej treści uzasadnieniaA. N.wywodziła, iż przesłanki uzasadniające ustalenie prawa do lokalu mieszkalnego i zawieszenie postępowania egzekucyjnego zaistniały już po ogłoszeniu wyroku nakazującego opróżnienie i wydanie lokalu. Powódka wskazała także, iż wraz z rodziną znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, co uzasadnia żądanie zwolnienia jej od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania i przyznania pełnomocnika z urzędu.
Postanowieniem z dnia 3 listopada 2017 r. zwolniono powódkęA. N.od kosztów sądowych w całości i ustanowiono dla powódkiA. P.z urzędu w osobie radcy prawnego.
Pismem z dnia 11 grudnia 2017 r., w odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 22 listopada 2017 r. zawierające zobowiązanie do uzupełnienia braków formalnych pozwu i wniosku o zabezpieczenie powództwa, pełnomocnik powódki ustanowiony z urzędu wskazał, iżA. N.została upoważniona do reprezentacji pozostałych powodów, tj. swojej córkiN. N., która z kolei działa w imieniu swoich małoletnich dzieciM. B. (1)iN. S..P.powódki wniósł również o przyznanie kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej wg norm przepisanych, oświadczając, iż nie zostały one dotychczas opłacone.
Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2017 r. udzielono powódceA. N.zabezpieczenia powództwa przez zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym wS.Ł. B.z wniosku wierzycielaGminy M.S.–Zarządu (...)wS.(sygn. akt Km 2628/13) przeciwko dłużniczceA. N.do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania, nadto oddalono wniosek powodówN. N.,M. B. (1)iN. S.o udzielenie zabezpieczenia powództwa oraz nakazano wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu mieszkalnego położonego wS.przyulicy (...)do czasu zakończenia postępowania w sprawie o ustalenie uprawnienia do lokalu socjalnego.
W odpowiedzi na pozew, pismem, które wpłynęło do Sądu w dniu 22 stycznia 2018 r., strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa, zasądzenie od powodów na rzecz pozwanej kosztów procesu wg norm przepisanych, przeprowadzenie dowodu z akt komorniczych o sygn. Km 2628/13 oraz sprawdzenie wartości przedmiotu sporu.
W uzasadnieniu strona pozwana podniosła, iż powodowie nie spełniają przesłanek stanowiących podstawę do ustalenia istnienia prawa do lokalu socjalnego, a określonych w przepisachart. 14, 24 i 35 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego z dnia 21 czerwca 2001 r.Strona pozwana argumentowała, iż wprawdzie wyrok z dnia 30 czerwca 2000 r. (sygn. I C 802/99,) nakazującyA. N.opróżnienie lokalu mieszkalnego, został wydany przed dniem wejścia w życie u.o.p.l., lecz przedłożone przez powódkę orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane jedynie do dnia 31 grudnia 2017 r., a zatem obecnie nie ma dowodu potwierdzającego, żeA. N.w dalszym ciągu pozostaje osobą niepełnosprawną. Pozwana podniosła także, iżN. N.,M. B. (1)iN. S.nie zostali objęci przywołanym wyżej wyrokiem z dnia 30 czerwca 2000 r, a tym samym w odniesieniu do wymienionych powodów nie znajduje zastosowania norma wyrażona wart. 35u.o.p.l. Strona pozwana wskazała również, iż przepisyart. 14 i 24u.o.p.l. nie mogą w przedmiotowym postępowaniu stanowić podstawy do ustalenia istnienia prawa powodów do lokal socjalnego, bowiem jak wskazał Sąd Najwyższy w podjętej w składzie siedmiu sędziów uchwale z dnia 20 maja 2005 r. (sygn. akt III CZP 6/2005) z ochrony przewidzianej wart. 14u.o.p.l. nie korzystają osoby, którym nigdy nie służył tytuł prawny do lokalu, w tym osoby, które zajęły lokal samowolnie, a jak również wskazano w przytoczonej uchwale, przepisart. 24u.o.p.l. nie stanowi materialnoprawnej podstawy roszczenia o zawarcie umowy najmu lokalu socjalnego. Nadto pozwana argumentowała, iż w treściart. 14 ust. 1u.o.p.l. wskazano, iż o istnieniu uprawnienia do lokalu socjalnego Sąd orzeka w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu, wobec objętych tym orzeczeniem, a zatem przepis ten nie może stanowić podstawy do ustalenia uprawnienia do lokalu socjalnego poza postępowaniem o wydanie lokalu i wobec osób nieobjętych orzeczeniem. Pozwana wskazała również, iż powodowie nie określili wartości przedmiotu sporu, który powinien stanowić trzykrotność wysokości miesięcznego czynszu najmu lokalu socjalnego, czyli zawierać się w kwocie pomiędzy 600-900 zł. W ocenie pozwanej sprawa ma charakter majątkowy i należy do niej stosować odpowiednioart. 23 k.p.c.W podsumowaniu swojego stanowiska pozwana wniosła o oddalenie powództwa jako bezzasadnego.
Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie ustalił następujący stan faktyczny:
A. N.wraz z córkąN. N.zamieszkuje w lokalu przyul. (...)od 1994 r. Małoletnie dzieciN. N., tj.M. B. (1)iN. S.również zamieszkują w wymienionym lokalu i są w nim zameldowane odpowiednio od 14 kwietnia 2010 r. i 17 listopada 2015 r.
Bezsporne , a nadto dowód:
- odpis aktu urodzeniaN. S.– k. 6,
- odpis aktu urodzeniaM. B. (1)– k. 7,
- zaświadczenia o zameldowaniu – k. 31, 32 akt Km 2628/13,
- przesłuchanieA. N.– k. 66-67, 77,
- przesłuchanieN. N.– k. 67, 78,
Wyrokiem z dnia 30 czerwca 2000 r. w sprawie o sygn. akt I C 802/99 Sąd Rejonowy w Szczecinie nakazałA. N., aby opróżniła i wydałaGminie M.S.lokal mieszkalny położony przyul. (...)w stanie wolnym od osób i rzeczy. W dniu 14 sierpnia 2001 r. wymienionemu orzeczeniu nadano klauzulę wykonalności.
Dowód:
- wyrok w sprawie I C 802/99 z dnia 30 czerwca 2000 r. - k. 2 akt Km 2628/13,
W dniu 27 czerwca 2013 r.Gmina M.S.złożyła wniosek o wszczęcie egzekucji w oparciu o tytuł wykonawczy w postaci przywołanego wyżej wyroku z dnia 30 czerwca 2000 r. zaopatrzonego w klauzulę wykonalności w dniu 14 sierpnia 2001 r. Odbiór skierowanego doA. N.zawiadomienia o wszczęciu egzekucji w dniu 11 lipca 2013 r. potwierdziłaN. N..
Dowód:
- wiosek wierzyciela o wszczęcie egzekucji - k. 1, akt Km 2628/13,
- zawiadomienie o wszczęciu egzekucji wraz z wezwaniem do opróżnienia lokalu- k. 9 akt Km 2628/13,
- zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 9a akt Km 2628/13,
W dniu 11 października 2017 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym wS.Ł. B.przybył do lokalu przyul. (...)i doręczyłA. N.wezwanie do dobrowolnego wydania lokalu, wraz z informacją o zabezpieczeniu dla zobowiązanej miejsca w schronisku dla osób bezdomnych przyul. (...)wS.. Jednocześnie komornik pouczyłA. N.o treści art. 14 u.o.p.l.
Dowód:
- wezwanie do dobrowolnego wykonania obowiązku – k. 38, akt Km 2628/13,
- protokół z dnia 11 października 2017 r. wraz z pouczeniem – k. 39 akt Km 2628/13,
Pismem z dnia 11 października 2017 r.A. N.zwróciła się o wstrzymanie egzekucji ze względu na wniesienia przez nią pozwu o „przyznanie lokalu socjalnego” dla siebie oraz dla zamieszkujących wraz z niąN. N.,M. B. (1)iN. S.. Postanowieniem z dnia 23 października 2017 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym wS.Ł. B.oddalił przedmiotowy wniosek.
Dowód:
- pismo z dnia 11 października 2017 r. – k. 40 akt Km 2628/13,
- postanowienie Komornika z dnia 23 października 2017 r. – k. 14 i k. 41 akt Km 2628/13
Postanowieniem z dnia 3 listopada 2017 r. Sąd zwolniłA. N.od kosztów sądowych w całości i ustanowił dla niej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego.
Dowód:
- postanowienie z 3 listopada 2017 r. – k. 15,
Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2017 r., w związku z zawartym w pozwie wnioskiem, Sąd udzieliłA. N.zabezpieczenia powództwa poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym wS.Ł. B.(sygn. akt. Km 2628/13) i nakazał wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu mieszkalnego przyul. (...)do czasu prawomocnego zakończenia postępowania, jednocześnie zaś oddalił wniosek o udzielenie zabezpieczenia w stosunku doN. N.,M. B. (1)iN. S..
Dowód:
- postanowienie z 14 grudnia 2017 r. – k. 46,
A. N.posiadała orzeczenie stwierdzające lekki stopnień niepełnosprawności od dnia 22 kwietnia 2015 r., które straciło ważność w dniu 31 grudnia 2017 r.A. N.nie składała ponownie wniosku o orzeczenie stopnia niepełnosprawności na dalszy okres.
Dowód:
- orzeczenie o stopniu niepełnosprawności – k. 8,
- przesłuchanieA. N.w charakterze strony – k. 66-67, 77,
A. N.wrazN. N.,M. B. (1)iN. S.w dalszym ciągu zamieszkują w lokalu przyul. (...)i prowadzą wspólne gospodarstwo domowe.A. N.zamieszkuje w w/w lokalu mieszkalnym od 1994 r., równieżN. N.zamieszkuje w tym lokalu mieszkalnym od 1994 r. NatomiastM. B. (1)iN. S.zamieszkują w w/w lokalu mieszkalnym od swoich narodzin.
Na dzień 26 lutego 2018 r. zadłużenia lokalu zamieszkiwanego przez powodów wynosiło około 47.000 złotych.
W dniu wyrokowaniaA. N.nie miała pracy, nie była zarejestrowana jako osoba bezrobotna i pozostawała na utrzymaniuN. N.. W okresie od 2 marca 2018 r. do 05 kwietnia 2018 r.A. N.pracowała wfirmie (...)na okres próbny, lecz nie przedłużono jej umowy. UprzednioA. N.pracowała jako sprzątaczka za wynagrodzeniem 500 zł miesięcznie.N. N.również pracowała wfirmie (...)w okresie od 21 lutego do końca kwietnia 2018 r., za co osiągnęła wynagrodzenia w kwocie 1.148 zł za miesiąc kwiecień 2017 r. Od maja b.r. pracuje jako sprzedawca na podstawie umowy zlecenia, za stawkę godzinową w wysokości 14 zł, miesięcznie ma zarabiać 700 zł. NadtoN. N.w chwili wyrokowania otrzymywała świadczenie „500+” w wysokości 1.000 zł miesięcznie, zasiłek rodzinny w kwocie 291 zł oraz kwoty 500 zł i 140 zł odpowiednio z tytułu alimentów i stypendium dlaM. B. (1). Za okres od lipca do września 2017 r.N. N.wypłacono kwotę 1.404,33 zł z tytułu zasiłku dla osób bezrobotnych. W okresie od 1 września do 30 listopada 2017 r.N. N.otrzymała łącznie kwotę 5.257 zł z tytułu m.in. zasiłku rodzinnego dla dzieci 5-18 lat, zasiłku rodzinnego dla dzieci do lat 5 i funduszu alimentacyjnego.N. N.nie ma możliwości zapewnienia sobie innego mieszkania, a jej dzieci muszą zamieszkiwać wspólnie z nią, gdyż ich ojcowie nie są w stanie zapewnić im opieki.
Bezsporne, a nadto dowód:
- karta wypłaty świadczeń – k. 9,
- karta zasiłkowa – k. 43,
- przesłuchanieA. N.w charakterze strony – k. 66-67, 77,
- przesłuchanieN. N.w charakterze strony – k. 67, 78,
Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie zważył, co następuje:
Powództwo powódkiA. N.okazało się uzasadnione w całości, natomiast powództwo powodówN. N., małoletniejN. S.i małoletniegoM. B. (1)okazało się nieuzasadnione.
Stan faktyczny w niniejszej sprawie był zasadniczo niesporny. Sąd ustalił go w oparciu o dowody z dokumentów załączonych do pozwu, a przede wszystkim na podstawie akt postępowania egzekucyjnego o sygn. Km 2628/13 i znajdującego się w tychże aktach tytułu wykonawczy, którego oryginał został zbrakowany wraz z aktami I C 802/99. W zakresie sytuacji majątkowej powodów Sąd dał wiarę okolicznościom wskazywanym przezA. N.iN. N.podczas ich przesłuchania w charakterze strony oraz przedłożonym przez nie dokumentom potwierdzającym wysokość części świadczeń uzyskiwanych przezN. N.. Należy przy tym podkreślić, iż pozwana nie kwestionowała twierdzeń powódek w zakresie ich sytuacji majątkowej i osobistej.
W myślart. 189 k.p.c.powód może żądać ustalenia przez Sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny. Powód musi zatem wykazać istnienie danego prawa, jak również interes prawny w sądowym ustaleniu tegoż prawa.
Powodowie w treści pozwu jako podstawę prawną swojego powództwa wskazali treść przepisu art. 14 ust. 4 ustawy z dnia z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianieKodeksu cywilnego, zgodnie z którym:
Art. 14.1. W wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu.
2. Jeżeli w wyroku orzeczono o uprawnieniu, o którym mowa w ust. 1, dwóch lub więcej osób, gmina jest obowiązana zapewnić im co najmniej jeden lokal socjalny.
3. Sąd, badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, orzeka o uprawnieniu osób, o których mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez nie z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną.
4. Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec:
1)  kobiety w ciąży,
2)  małoletniego, niepełnosprawnego w rozumieniu przepisówustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej(Dz.U. z 1998 r. poz. 414, z późn. zm.7))8)lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą,
3)  obłożnie chorych,
4)  emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej,
5)  osoby posiadającej status bezrobotnego,
6)  osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały
- chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany.
5. Sąd może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego, w szczególności jeżeli nakazanie opróżnienia następuje z przyczyn, o których mowa w art. 13.
6. Orzekając o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, sąd nakazuje wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu do czasu złożenia przez gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.
7. Przepisu ust. 4 nie stosuje się do osób, które utraciły tytuł prawny do lokalu niewchodzącego w skład publicznego zasobu mieszkaniowego, z wyjątkiem osób, które były uprawnione do używania lokalu na podstawie stosunku prawnego nawiązanego ze spółdzielnią mieszkaniową albo z towarzystwem budownictwa społecznego.
Wskazana przez powodów samoistna podstawa prawna powództwa – art. 14 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów (…) nie może stanowić uzasadnionej podstawy powództwa w niniejszym postępowaniu, albowiem przepis ten co do zasady dotyczy orzekania o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, w stosunku do których wydawany jest wyrok nakazujący opróżnienie lokalu mieszkalnego, a z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszym postępowaniu, albowiem sprawa dotyczy samego ustalenia prawa do lokalu socjalnego – vide art. 14 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów (…), zgodnie z którym w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu.
Również powodowie nie mogą wywodzić skutecznie swojego uprawnienia na podstawie art. 24 ustawy o ochronie praw lokatorów (…), zgodnie z którym prawo do lokalu socjalnego nie przysługuje osobie, która samowolnie zajmuje lokal i wobec której sąd nakazał opróżnienie lokalu, chyba że przyznanie lokalu socjalnego byłoby w świetle zasad współżycia społecznego szczególnie usprawiedliwione. Sytuacja objęta dyspozycją wskazanego przepisu nie zachodzi w niniejszym postępowaniu.
Podstawą prawną powództwa powodów o ustalenie prawa do lokalu socjalnego była treść przepisu art. 35 ustawy o ochronie praw lokatorów (…), zgodnie z którym:
Art. 35. 1. Osobie, o której mowa w art. 14 ust. 4, przysługuje uprawnienie do lokalu socjalnego, jeżeli przed dniem wejścia w życie ustawy została objęta orzeczeniem sądowym, chociażby nieprawomocnym, nakazującym opróżnienie lokalu, lub ostateczną decyzją administracyjną, o której mowa w art. 34, a orzeczenie to lub decyzja nie zostały wykonane przed dniem wejścia w życie ustawy.
2. Na żądanie osoby, o której mowa w ust. 1, o uprawnieniu do lokalu socjalnego orzeka sąd w sprawie przeciwko gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu. Roszczenie to wygasa, jeżeli nie będzie dochodzone w ciągu sześciu miesięcy od zawiadomienia uprawnionego przez komornika lub organ, o którym mowa w art. 34, o przysługującym uprawnieniu. Przepis art. 14 ust. 6 stosuje się odpowiednio.
3. Postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 2, jest wolne od opłat sądowych.
4. Jeżeli w toku postępowania egzekucyjnego okaże się, że obowiązkiem opróżnienia lokalu objęta jest osoba, o której mowa w art. 14 ust. 4, komornik albo organ, o którym mowa w art. 34:
1) zawiadamia tę osobę, że może wystąpić z powództwem o ustalenie uprawnienia do lokalu socjalnego w terminie, o którym mowa w ust. 2;
2) zawiesza postępowanie egzekucyjne;
3) o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego zawiadamia prokuratora.
5. W razie wytoczenia powództwa, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, sąd nakazuje wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu do czasu zakończenia postępowania w sprawie o ustalenie uprawnienia do lokalu socjalnego.
6. Postępowanie egzekucyjne podejmuje się z urzędu, jeżeli w terminie sześciu miesięcy od jego zawieszenia komornikowi lub organowi, o którym mowa w art. 34, nie zostanie przedłożony nakaz sądu, o którym mowa w ust. 5.
W/w przepis przesądza o istnieniu interesu prawnego (w rozumieniuart. 189 k.p.c.) osób spełniających przesłanki określone w tym przepisie, skoro ustawodawca wprost dopuszcza tego rodzaju roszczenie.
Przesłanki określone w treści art. 35 ustawy o ochronie praw lokatorów (…) spełnia tylko powódkaA. N.. Istnieje tytuł wykonawczy nakazujący eksmisję tylko powódkiA. N.– vide wyrok z dnia 30 czerwca 2000 r. w sprawie o sygn. akt I C 802/99 Sądu Rejonowego w Szczecinie, w którym nakazanoA. N., aby opróżniła i wydałaGminie M.S.lokal mieszkalny położony przyul. (...)w stanie wolnym od osób i rzeczy. W dniu 14 sierpnia 2001 r. wymienionemu orzeczeniu nadano klauzulę wykonalności.
Tytuł wykonawczy nakazujący eksmisję powódkiA. N.wydano w dniu 30 czerwca 2000 r., zatem przed wejściem w życie ustawy z dnia z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianieKodeksu cywilnego, która weszła w życie w dniu 10 lipca 2001 r.
Ze wskazanego przepisu, dokumentów przedłożonych przez stronę powodową i informacji uzyskanych przez Sąd u Komornika sądowego wynika, że tylko w stosunku do powódkiA. N.zachodzą podstawy do wytoczenia powództwa z art. 35 ust. 2 w/w ustawy, albowiem zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy tylko ona została objęta orzeczeniem sądowym nakazującym opróżnienie lokalu – vide treść wyroku z dnia 30 czerwca 2000 r., wydanym i nie wykonanym przed wejściem w życie w/w ustawy – vide dokumenty zgromadzone w aktach postępowania egzekucyjnego.
Zgodnie z art. 35 ust. 1 w/w ustawy osobie, o której mowa w art. 14 ust. 4, przysługuje uprawnienie do lokalu socjalnego, jeżeli przed dniem wejścia w życie ustawy została objęta orzeczeniem sądowym, chociażby nieprawomocnym, nakazującym opróżnienie lokalu, lub ostateczną decyzją administracyjną, o której mowa w art. 34, a orzeczenie to lub decyzja nie zostały wykonane przed dniem wejścia w życie ustawy.
Stosownie do treści art. 35 ust. 2 w/w ustawy na żądanie osoby, o której mowa w ust. 1, o uprawnieniu do lokalu socjalnego orzeka sąd w sprawie przeciwko gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu. Roszczenie to wygasa, jeżeli nie będzie dochodzone w ciągu sześciu miesięcy od zawiadomienia uprawnionego przez komornika lub organ, o którym mowa w art. 34, o przysługującym uprawnieniu. Przepis art. 14 ust. 6 stosuje się odpowiednio.
PowódkaA. N.na podstawie art. 35 ust. 1 w związku z art. 14 ust. 4 pkt 6 w/w ustawy spełnia przesłanki do uzyskania prawa do lokalu socjalnego.
Zgodnie z art. 14 ust. 4 w/w ustawy:
4. Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec:
1)  kobiety w ciąży,
2)  małoletniego, niepełnosprawnego w rozumieniu przepisówustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej(Dz.U. z 1998 r. poz. 414, z późn. zm.7))8)lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą,
3)  obłożnie chorych,
4)  emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej,
5)  osoby posiadającej status bezrobotnego,
6)  osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały
- chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany.
PowódkaA. N.spełnia przesłankę określoną w art. 14 ust. 4 pkt 6 w/w ustawy, zgodnie z którym Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały.
Na dzień wyrokowania powódkaA. N.nie spełniała przesłanki określonej w art. 14 ust. 4 pkt 2 ustawy, albowiem orzeczenie o stopniu niepełnosprawności utraciło moc w stosunku do powódkiA. N..
Jak wskazano, powódkaA. N.spełnia przesłankę określoną w art. 14 ust. 4 pkt 6 w/w ustawy, zgodnie z którym Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały. PowódkaA. N.spełnia tzw. przesłankę progu dochodowego dla uzyskania prawa do lokalu socjalnego.
Zgodnie z § 8 ust. 1 uchwały Numer XVIII/507/12 Rady MiastaS.z dnia 23 kwietnia 2012 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali oraz pomieszczeń tymczasowych wchodzących w skład mieszkaniowego zasobuGminy M.S.zawarcie umowy najmu lokalu socjalnego następują w stosunku do osób, których udokumentowany średni dochód z 3 ostatnich miesięcy poprzedzających złożenie wniosku nie przekracza 150 % najniższej emerytury w gospodarstwach jednoosobowych i 80 % na każdego członka gospodarstwa domowego w gospodarstwach wieloosobowych.
Z ustalonego stanu faktycznego niniejszej sprawy wynika, że powódkaA. N.prowadzi wieloosobowe gospodarstwo domowe z córkąN. N.i wnukamiM. B. (2)iN. S.. Zatem gospodarstwo domowe powódkiA. N.liczy łącznie 4 osoby. Najniższa emerytura od dnia 1 marca 2018 r. wynosi 1.029 zł 80 gr, zatem próg dochodowy dla uzyskania przez powódkę prawa do lokalu socjalnego nie może przekraczać zgodnie z § 8 ust. 1 uchwały Numer XVIII/507/12 Rady MiastaS.z dnia 23 kwietnia 2012 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali oraz pomieszczeń tymczasowych wchodzących w skład mieszkaniowego zasobuGminy M.S.80 % najniższej emerytury na każdego członka gospodarstwa domowego w gospodarstwach wieloosobowych, czyli kwoty 823 zł 84 gr (80% z 1.029 zł 80 gr).
Z ustalonego stanu faktycznego niniejszej sprawy wynika, że powódka nie osiąga aktualnie żadnych dochodów, pozostaje na utrzymaniu córki, która w okresie ostatnich trzech miesięcy uzyskała dochód w wysokości 2.907 zł miesięcznie – wynagrodzenie za pracę 1.048 zł, 1000 zł tytułem świadczenia 500 +, 500 zł tytułem alimentów, 219 zł tytułem zasiłku rodzinnego i 140 zł tytułem stypendium. Uzyskany dochód miesięczny po podziale na 4 osoby – 4 członków gospodarstwa domowego powódki, daje dochód w wysokości 726 zł 75 gr miesięcznie na jedną osobę, zatem powódka nie przekracza kryterium dochodowego określonego w § 8 ust. 1 uchwały Numer XVIII/507/12 Rady MiastaS.z dnia 23 kwietnia 2012 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali oraz pomieszczeń tymczasowych wchodzących w skład mieszkaniowego zasobuGminy M.S.– 80 % najniższej emerytury na każdego członka gospodarstwa domowego w gospodarstwach wieloosobowych, czyli kwoty 823 zł 84 gr (80% z 1.029 zł 80 gr).
W tym stanie rzeczy powódceA. N.na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy w związku z art. 14 ust. 4 pkt 6 ustawy w związku § 8 ust. 1 uchwały Numer XVIII/507/12 Rady MiastaS.z dnia 23 kwietnia 2012 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali oraz pomieszczeń tymczasowych wchodzących w skład mieszkaniowego zasobuGminy M.S.przysługuje prawo do lokalu socjalnego.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy w związku z art. 14 ust. 4 pkt 6 ustawy w związku § 8 ust. 1 uchwały Numer XVIII/507/12 Rady MiastaS.z dnia 23 kwietnia 2012 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali oraz pomieszczeń tymczasowych wchodzących w skład mieszkaniowego zasobuGminy M.S.w punkcie I wyroku ustalono istnienie uprawnienia powódkiA. N.do lokalu socjalnego.
Zgodnie z art. 35 ust. 2 w/w ustawy na żądanie osoby, o której mowa w ust. 1, o uprawnieniu do lokalu socjalnego orzeka sąd w sprawie przeciwko gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu. Roszczenie to wygasa, jeżeli nie będzie dochodzone w ciągu sześciu miesięcy od zawiadomienia uprawnionego przez komornika lub organ, o którym mowa w art. 34, o przysługującym uprawnieniu.Przepis art. 14 ust. 6 stosuje się odpowiednio.
Skoro art. 14 ust. 6 w/w ustawy stosuje się odpowiednio na podstawie art. 35 ust. 2 w/w ustawy, to zgodnie z art. 14 ust. 6 w/w ustawy orzekając o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, sąd nakazuje wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu do czasu złożenia przez gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. W związku z tym w punkcie II wyroku na podstawie art. 35 ust. 2 ustawy w związku z art. 14 ust. 6 ustawy nakazano wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu mieszkalnego położonego wS.przyulicy (...)na podstawie punktu II wyroku Sądu Rejonowego w Szczecinie z dnia 30 czerwca 2000 r., sygn. akt I C 802/99, do czasu złożenia powódceA. N.przez pozwanąGminę M.S.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.
Z kolei w stosunku do powodówN. N.,M. B. (1),N. S.nie zostało wydane orzeczenie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 w/w ustawy, zatem wymienieni powodowie nie mogą wywodzić swojego uprawnienia do przyznania lokalu socjalnego w oparciu cytowany przepis. Zatem powództwo tych powodów podlegało oddaleniu w punkcie III wyroku.
Jak wskazano wyżej zgodnie z art. 35 ust. 2 ustawy o uprawnieniu do lokalu socjalnego orzeka sąd na żądanie osoby spełniającej kryteria z art. 14 ust. 4, w stosunku do której przed 10 lipca 2001 r. sąd lub organ administracji publicznej orzekł eksmisję, a wyrok lub decyzja nie zostały do tego czasu wykonane. Pozew o ustalenie uprawnienia do lokalu socjalnego składany jest przeciwko gminie.
Z uprawnieniem do wytoczenia powództwa na podstawie art. 35 ust. 2 ustawy skorelowany jest nałożony w art. 35 ust. 4 ustawy na komornika (lub organ, o którym mowa w art. 34 u.o.p.l. obowiązek zawiadomienia uprawnionego o możliwości wystąpienia z powództwem o ustalenie uprawnienia do lokalu socjalnego wraz z koniecznością zawieszenia postępowania egzekucyjnego przez komornika lub organ. Jak wynika z akt sprawy egzekucyjnej Km 2628/13 komornik pouczyłA. N.o uprawnieniu przewidzianym art. 14 u.o.p.l. w dniu 11 października 2017 r.(vide k. 38 akt Km 2628/13).Tego samego dnia do Sądu wpłynął pozewA. N.o ustalenie istnienia prawa do lokalu socjalnego, a zatem bezsprzecznie przed upływem 6-miesięcznego terminu do dochodzenia roszczenia określonego w art. 35 ust. 2 u.o.p.l. Bezspornym pozostaje również, iżA. N.posiada interes prawny w ustaleniu jej uprawnienia do przyznania lokalu socjalnego, bowiem jedynie podjęcie czynności w tym zakresie mogło doprowadzić do wstrzymanie czynności egzekucyjnych zmierzających do jej eksmisji.
Opierając się na powyższej augmentacji w pkt I wyroku Sąd ustalił, iżA. N.służy uprawnienie do lokalu socjalnego, a w konsekwencji w pkt II wyroku na podstawie art. 14 ust. 6 i w związku z art. 35 ust. 2 u.o.p.l. nakazał wstrzymanie wykonania wobec pozwanej pkt II wyroku Sądu Rejonowego w Szczecinie z dnia 30 czerwca 2000 r. w sprawie I C 802/99 do czasu złożeniaA. N.przez pozwaną oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.
W pkt. III wyrok Sąd oddalił powództwo powodówN. N.,M. B. (1)iN. S..
Przepis art. 35 u.o.p.l. nie stanowi ogólnej podstawy do wytoczenia powództwa o ustalenie prawa do lokalu socjalnego, jak zdają się wywodzić wymienieni powodowie. Pozwana w odpowiedzi na pozew słusznie wskazuje, iżN. N.,M. B. (1)iN. S.nie zostali ujęciu w treści wyroku z 30 czerwca 2000 r., a zatem nie można wywodzić ich uprawnienia do ustalenia istnienia prawa do lokalu socjalnego w oparciu o art. 35 u.o.p.l. Nadto jak trafnie wywodzi pozwana, na mocy art. 14 u.o.p.l. Sąd ustala istnienie uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego w toku postępowania o opróżnienie i wydanie lokalu, a zatem przepis ten nie stanowi podstawy do ustalenia omawianego uprawnienia wobec osób nieobjętych takim orzeczeniem.
W punkcie IV wyroku na podstawieart. 98 § 3 k.p.c.Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powódkiA. N.kwotę 270 zł tytułem wynagrodzenia reprezentującego ją pełnomocnika w osobie radcy prawnego w wysokości 270 zł (§ 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015 r. - Dz. U. z 2018 r., poz. 256).
W pkt V wyroku Sąd odstąpił od obciążenia powodówN. N.,M. B. (1)iN. S.obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanej. W myślart. 102 k.p.c., w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie zachodzą okoliczności, pozwalające na zastosowanie opisanej wyżej instytucji prawnej.N. N.znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej, a w związku z oddaleniem powództwa w odniesieniu do niej i jej dzieci niepewna jest także jej przyszła sytuacja mieszkaniowa, nie można bowiem wykluczyć, iż zostanie wraz z dziećmi zmuszona do opuszczenia zajmowanego obecnie lokalu. Należy wskazać, iżN. N.utrzymuje swoją matkę i dzieci, a zatem przy uwzględnieniu wynagrodzenia jakie uzyskała z tytułu pracy wfirmie (...)za kwiecień 2018 r. uzyskała dochód w kwocie 2.907 zł, co daję kwotę 726, 75 zł na członka rodziny. Jednocześnie powódka podejmuje starania celem zapewnienia sobie źródła dochodu i jak wskazała podjęła zatrudnienie w charakterze sprzedawcy, lecz będzie osiągać wynagrodzenie w zbliżonej wysokości, co nie pozwoli jej na poprawę sytuacji życiowej. Ponadto, mimo skromnych możliwości finansowych,N. N.opłaciła czynsz za mieszkanie za maj b.r. i uiściła kwotę 200 zł tytułem spłaty istniejącego zadłużenia lokalu. Nie można przy tym pominąć, iż toczące się wobec powodów postępowanie egzekucyjne jest wynikiem przeszłych zaniedbańA. N., do powstania którychN. N., ani tym bardziej jej małoletnie dzieci, nie mogli się w żaden sposób się przyczynić. Nadto należy wskazać, iż pozwana nie może liczyć na pomoc ojców swoich małoletnich dzieci, co dodatkowo pogarsza jej sytuację życiową. Charakter zatem sprawy oraz trudna sytuacja materialnaN. N.prowadzi do oceny, że nałożenia na nią i jej dzieci obowiązku zwrotu kosztów procesu byłoby dla niej nadmiernym obciążeniem.
W powołaniu powyższej argumentacji orzeczono jak w sentencji wyroku.
S., dnia 19 czerwca 2018 r., Sędzia Sądu Rejonowego Tomasz Cegłowski
Sygn. akt III C 1503/17

ZARZĄDZENIE

1
Odnotować w kontrolce terminowego sporządzania uzasadnień wyroków.

2
Odpis wyroku wraz z odpisem uzasadnienia doręczyć pełnomocnikowi strony pozwanej.

3
Akta przedłożyć z pismem, apelacją lub za 30 dni.

S., dnia 19 czerwca 2018 r., Sędzia Sądu Rejonowego Tomasz Cegłowski