Sąd Rejonowy w Szczytnie
IV Wydział Pracy
Sygnatura akt: IV P 194/17
Data wyroku: 2017-12-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Piórkowska, Anna Podubińska, Halina Maczan

Sygn. akt IV P 194/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 grudnia 2017 r.
Sąd Rejonowy w Szczytnie Wydział IV Pracy
w składzie następującym:
Przewodniczący SSR Anna Podubińska
Ławnicy Anna Piórkowska, Halina Maczan
Protokolant   kier. sekr. Krystyna Hartung
po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2017 r. w Szczytnie
w sprawy z powództwaM. P.
przeciwkoU. G.wK.
o przywrócenie do pracy

I
zasądza od pozwanegoU. G.wK.na rzecz powodaM. P.tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę kwotę(...)jeden tysiąc siedemset dziewięćdziesiąt / złotych,

II
w pozostałej części powództwo oddala.

III
zasądza od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa- Sądu Rejonowego w Szczytnie kwotę 90 ( dziewięćdziesiąt ) tytułem opłaty, od uiszczenia której powód był zwolniony

IV
wyrokowi w pkt. I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności,

Sygn. akt: IV P 194/17

UZASADNIENIE
PowódM. P.wniósł o przywrócenie go do pracy u pozwanegoU. G.wK.na dotychczasowych warunkach.
W uzasadnieniu podniósł, iż był zatrudniony u pozwanego w charakterze asystentaW.na podstawie umowy na czas określony tj. czas pełnienia funkcji przezE. K. (1). W dniu 1 wrześniaE. K. (1)poinformowała go, że jej mandat do sprawowania tej funkcji wygasa z dniem 4 września 2017 roku i oświadczyła, że oboje pracują do „poniedziałku”. Tego też dnia pracownik odpowiedzialny za sprawy kadrowe wręczył mu obiegówkę i wszelkie dokumenty związane z rozwiązaniem stosunku pracy i został z tym dniem zwolniony z pracy w trybie natychmiastowym.
Do dnia 2.10.2017 rokuE. K. (1)nie kontaktowała się z nim, a tego dnia będąc w UG w rozmowie z sekretarzem UG dowiedział się, że została ona z dniem 11 września 2017 roku przywrócona do pracy na tej samej podstawie prawnej, na której wcześniej sprawowała funkcję, zostało wyjaśnione, że została zwolniona niesłusznie. Powód podjął wówczas starania także o przywrócenie jego do pracy, umawiał się bezskutecznie na rozmowy, spotkania, ostatecznie został poinformowany, że jego prośba nie zostanie uwzględniona. Wówczas odwołał się do sądu.
Pozwany Urząd Gminy wK.wniósł o oddalenie powództwa.
Wskazał w pierwszej kolejności, że powództwo zostało wniesione po upływie terminu zart. 264 kodeksu pracy, a zatem po upływie 21 dni od dnia wygaśnięcia umowy. Powód świadectwo pracy odebrał 4 września, termin upłynął 25.09. Pozwany zakwestionował, by powód o fakcie przywróceniaE. K. (2)dowiedział się dopiero 2.10.2017 roku.
Ponadto wskazano, żeE. K. (2)nie została przywrócona do pracy, a uległa zmianie podstawa jej powołania na stanowiskoW.. Pierwotnie była wyznaczona do wykonywania zadań i kompetencjiW.na podstawieart. 28hw związku zart. 28g ust. 1 pkt. 5 ustawy o samorządzie gminnym, a następnie od 5 września 2017 roku automatycznie na podstawieart. 28ftej samej ustawy. Wobec tego umowa o pracę z powodem uległa rozwiązaniu z dniem zakończenia pełnienia funkcjiW.przezE. K. (2)na podstawie art. 28h wskutek upływu czasu, na który została zawarta. Pozwany wskazał, że w przypadku stanowiska asystenta Wójta nie zachodzi wygaśnięcie stosunku pracy, a jego rozwiązanie automatyczne z upływem kadencji organu.
Pozwany podniósł również zarzut nadużycia przez powoda prawa podmiotowego, bowiem 15 września uchwalono ustawę, która usuwa asystentów i doradców, o czym powód doskonale wie.
Na ostatniej rozprawie powód zmienił roszczenie wskazując, że domaga się odszkodowania w wysokości wynagrodzenia za okres od 4 września do 18 listopada. Gdy to stanowisko asystenta przestało istnieć.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W kwietniu 2017 rokuW. (...)K.J. J.został zawieszony w obowiązkach.
Postanowieniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 5 kwietnia 2017 rokuE. K. (2)na podstawieart. 28hw zw. Zart. 28g ust. 1 pkt. 5 i ust 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnymzostała wyznaczona do wykonywania zadań i kompetencji Wójta GminyK.w okresie zawieszenia w czynnościach służbowych Wójta GminyK.J. J., ale nie dłużej niż do wygaśnięcia mandatu Wójta.
PowódM. P.został zatrudniony w pozwanymU. G.
K.na podstawie umowy o pracę od 20.07.2017 roku na czas określony – pełnienia funkcji przezW. (...)K.–E. K. (2)w charakterze asystenta wójta za wynagrodzeniem miesięcznym liczonym jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy w wysokości 3840 złotych. W umowie dopuszczono rozwiązanie umowy za wypowiedzeniem.
Postanowieniem Komisarza Wyborczego wO.z dnia 28 sierpnia 2017 roku w związku ze zrzeczeniem się mandatu Komisarz Wyborczy stwierdził wygaśnięcie mandatuW. G.J. J.. Postanowienie to zostało doręczone m.in. Przewodniczącej Rady GminyK..
Zaczęto wówczas dyskusje, jaki skutek powyższe postanowienie wywołuje w związku z mandatemE. K. (2)i w tym okresie zajęto stanowisko, iż mandatE. K. (2)także z tą chwilą wygasa. Wymieniona poinformowała o tym powoda, w tym także o tym, że z tym momentem kończy się także jego stosunek pracy.
W dniu 4 września 2017 roku pozwany wydał powodowi świadectwo pracy stwierdzające ustanie stosunku pracy w związku z upływem okresu, na który został zawarty.
Świadectwo pracy wydano takżeE. K. (2).
W związku z powstałymi wątpliwościami co do prawidłowości tej decyzji w dniu 11 września 2017 rokuE. K. (2)zwróciła się doU. G.wK.o anulowanie jej świadectwa pracy, powołała się na treśćart. 28h ustawy o samorządzie gminnymwskazując, że powinna pełnić obowiązki Wójta do chwili objęcia ich przez Wójta nowo wybranego.
W związku z jej pismem sprawę poddano konsultacjom i ostatecznie pismem z dnia 14 września 2017 roku Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów wyjaśniono, iżE. K. (2)nadal pełni funkcjęW.w oparciu o treśćart. 28f ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, w takim stanie faktycznym, jaki zaistniał w GminieK.następuje automatyczne przekształcenie podstawy pełnienia funkcji organu wykonawczego Gminy. Po wpływie tego pismaE. K. (2)podjęła pełnienie swojej funkcji. Nikt nie nawiązał kontaktu z powodem.
W dniu 2 października 2017 roku powód podczas rozmowy z sekretarz GminyB. J.dowiedział się o okolicznościach „przywrócenia do pracy”E. K. (2). Zapytał wówczas, czemu w tej sytuacji nikt nie skontaktował się z nim.B. J.odesłała go doE. K. (2), jako pracodawcy. W ciągu następnych kilku dni powód próbował spotkać się osobiście zW. G., sporządził tez pismo, w którym domagał się kontynuacji swego stosunku pracy. Do spotkania nie doszło ostatecznie, a w dniu 12 października 2017 roku wystosowano do niego pismo, iż brak jest podstaw do przywrócenia go do pracy.
/ akta osobowe iumowy o pracę (...), świadectwo pracy K 9, zaświadczenie o wynagrodzeniu K 15, zeznania świadkówB. J.K 48,E. K. (2)K 48,O. Z.K 49,K. U.K 49, przesłuchanie powoda K 49 , korespondencja w sprawie pełnienia funkcji przezE. K.K 16-24, korespondencja między powodem, a pozwanym K 10-11/

Sąd zważył, co następuje:
Roszczenie powoda jest zasadne co do zasady, natomiast sąd uznał, że nie znajduje uzasadnienia kwota odszkodowania, jakiej się powód domaga.
Trzeba podkreślić, iż stan faktyczny w niniejszej sprawie jest niemal w całości bezsporny, jedyna sporna kwestia dotyczyła tego, kiedy powód dowiedział się o pełnieniu nadal przezE. K. (2)funkcjiW., a zatem, czy zachował on termin zart. 264 kpdo wniesienia odwołania do sądu.
W ocenie Sądu, z uwagi na specyficznie ukształtowaną umowę powoda odnoszącą okresowość jego zatrudnienia do okresu pełnienia funkcji Wójta przezE. K. (2)i brak kwestionowania przez powoda faktu, że w przypadku zakończenia pełnienia funkcji przezE. K. (2)jego stosunek pracyart. 30 §1 pkt 4 kpjego stosunek pracy także uległby rozwiązaniu termin do wniesienia odwołania w związku z wadliwym rozwiązaniem umowy może biec nie od momentu wręczenia mu świadectwa pracy, a od chwili stwierdzenia, żeE. K. (2)nadal pełni funkcję. To nastąpiło 14 września, jednakże Sąd dał wiarę, że powód uzyskał tę informację dopiero 2 października i od tego momentu podjął wszelkie działania, by doprowadzić do restytucji swojego stosunku pracy. W ocenie Sądu zarzut naruszeniaart. 264§1 kpnie jest zasadny, a nawet, gdyby to przyjąć, to zachodzą wszelkie podstawy, by powodowi przywrócić termin do wniesienia odwołania. Odnosząc się do stanu wiedzy powoda należy wskazać, że żaden ze świadków powołanych przez pozwanego nie potwierdził, by powód mógł mieć świadomość przez datą 2 października, żeE. K. (2)pełni swoją funkcję na podstawie dotychczasowego powołania, a wręcz przeciwnie z zeznań tych osób- samejE. K. (2),K. U.,B. J.orazO. Z.wskazują jednoznacznie, że powód tę wiedzę uzyskał w tym terminie, na jaki sam wskazuje.
W przekonaniu Sądu pozwany także niezasadnie wskazuje, iż trafnie uznał, że stosunek pracy powoda uległ rozwiązaniu z dniem 4 września 2017 roku.
Zapisy umowy o pracę powoda były jednoznaczne. Odnosiły okres zatrudnienia, terminowość jego umowy do czasu pełnienia przezE. K. (2)funkcji Wójta - bez wskazania, na jakiej podstawie prawnej tę funkcję wymieniona pełni. Wywodzenie, że stosunek pracy powoda miałby ulec rozwiązaniu z chwilą zakończenia kadencji wójta-J. J.nie znajduje podstawy prawnej, ani faktycznej. Brak jest również podstaw do uznania, że automatyczne przekształcenie podstawy prawnej powołaniaE. K. (2)zart. 28 hnaart. 28f ustawy o samorządzie gminnymmiałoby powodować rozwiązanie stosunku pracy powoda. Trzeba wskazać, że w odniesieniu doE. K. (2)nie nastąpiło nowe powołanie, nowa podstawa faktyczna wykonywania tej funkcji, a wyłącznie automatyczne przekształcenie podstawy jej wykonywania i sytuacja zaistniała w dniach 4-5 września 2017 roku , która spowodowała uznanie, iż ta nie pełni swojej funkcji i konieczne jest jej ponowne powołanie na czas do wyborów była wynikiem błędnej interpretacji przepisów przez GminęK.. Analogicznie, jak doszło do restytucji stosunku pracyE. K. (2)winno także w tej sytuacji nastąpić kontynuowanie zatrudnienia powoda, którego stosunek pracy był bezpośrednio powiązany ze stosunkiem pracyE. K. (2)na tym stanowisku.
Mając wszystkie powyższe okoliczności na uwadze, Sąd uznał roszczenie powoda za zasadne i na podstawieart. 58zd. drugiekodeksu pracypoprzez odpowiednie zastosowanie orzekł o odszkodowaniu w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia na jego rzecz. Sąd uznał, że z uwagi brak jakiejkolwiek złej woli ze strony pozwanego przy uznaniu, że stosunek pracy ustał, okres faktycznego zatrudnienia i świadczenia pracy przez powoda odszkodowanie w takim wymiarze będzie odpowiednie, a jednocześnie de facto nastąpiło rozwiązanie umowy z powodem bez wypowiedzenia tej umowy pomimo braku podstaw do tego.
Sąd w oparciu o treść art. 113§1 ustawy dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych zasądził od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa (Sąd Rejonowy w Szczytnie) odpowiednią kwotę tytułem kosztów sądowych, bowiem zgodnie z treścią art. 96 ust.1 pkt. 4 ustawy dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, powód nie miał obowiązku ich uiszczenia. Wysokość opłaty naliczono w oparciu o art. 13 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych mając na uwadze wysokość zasądzonego na rzecz powoda roszczenia.
Wyrokowi do kwoty jednomiesięcznego wynagrodzenia nadano rygor natychmiastowej wykonalności na podstawieart. 4772§1 kpc.