Sąd Rejonowy w Grudziądzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 2467/16
Data wyroku: 2018-10-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Sobczak

Sygn. akt II W 2467/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 października 2018 r.
Sąd Rejonowy wG.- Wydział II Karny w składzie:
Przewodnicząca: SSR Joanna Sobczak
Protokolant:  Weronika Góralska
w obecności oskarżyciela publicznego Komenda Miejska Policji -
po rozpoznaniu w dniach 29.08.2017r., 22.11.2017r., 27.02.2018r., 28.03.2018r., 25.04.2018r., 22.06.2018r. i 10.10.2018r. sprawy wykroczeniowej

M. K. (1),

s.S.iT. z d. R.,urodz. (...)wG., zam.(...)-(...) G.,ul. (...), przebywa(...)wG.,PESEL (...)

obwinionego o to, że:
w dniu 09 września 2016 roku około godz. 10:30 wG.naulicy (...), kierując pojazdem markiS. (...)onr rej. (...), nie stosował się do sygnałów świetlnych i dźwiękowych nakazujących zatrzymanie pojazdu, podanych przez funkcjonariusza Policji znajdującego się w radiowozie oznakowanym, następnie, przemieszczając się z dużą prędkością, naulicy (...), wykonał manewr wyprzedzania poprzedzających pojazdów lewym pasem ruchu, czym zmusił kierujących jadących z przeciwnego kierunku ruchu do zjazduw prawo i zatrzymania się w celu uniknięcia zderzenia, naulicy (...), nie stosował się do znaku poziomego P-4 ,,linia podwójna ciągła”, wjeżdżając na pas ruchu przeznaczony dla pojazdów jadących z przeciwnego kierunku ruchu oraz wykonał manewr wyprzedzania pojazdów na oznaczonym przejściu dla pieszych, naulicy (...), wykonał manewr skrętu prawowulice (...), nie ustępując pierwszeństwa przejazdu pojazdom znajdującym się na tej ulicy, naul. (...)wykonał manewr wyprzedzania pojazdów jadących w kierunku skrzyżowania zulica (...), nie stosując się do znaku poziomego P-4 ,,linia podwójna ciągła”,tj. o wykroczenie zart. 92 § 2kw,art. 86 § 1kw,art. 92 § 1kw,art. 97kw w zw. zart. 26 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym
orzekł:

1
ObwinionegoM. K. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów zabronionych, tj. wykroczenia zart. 92 § 2kw,art. 86 § 1kw,art. 92 § 1kw,art. 97kww zw. zart. 26 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym(t. j. z 2012 r. Dz. U. poz. 1137 ze zm.),art. 97kw w zw. zart. 25 ust. 1 cyt. ustawy– Prawo o ruchu drogowymorazart. 92 § 1kw i za to, na podstawieart. 92 § 2kw w zw. zart. 9 § 2kw wymierza mu karę 2.000 zł (dwóch tysięcy złotych) grzywny;

2
Na podstawie art. 92 § 3 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. orzeka wobec obwinionego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku, przy czym na podstawie art. 29 § 3 k.w. zobowiązuje obwinionego do zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdu;

3
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokatM. P.kwotę 324 (trzysta dwadzieścia cztery) złote + 23 % VAT tytułem udzielonej obwinionemu pomocy prawnej obwinionemu z urzędu;

4
Zwalnia obwinionego od obowiązku uiszczenia opłaty, zwalnia obwinionego od obowiązku uiszczenia zryczałtowanych wydatków postępowania, którymi obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt II W 2467/16

UZASADNIENIE
W dniu 9 września 2016 r. około godziny 10.30 wG.naskrzyżowaniu ulic (...)funkcjonariusze(...)K. K.iM. S. (1)jadący pojazdem służbowym markiR.zauważyli przed sobą samochód markiS. (...)onumerze rejestracyjnym (...), który był w zainteresowaniu policji ponieważ w przeszłości były nim popełniane wykroczenia drogowe. Pojazdem kierowałM. K. (1). Funkcjonariusze postanowili podjąć pojazd do kontroli. Po przejechaniu skrzyżowaniaK. K.jadąc bezpośrednio za pojazdemS.włączył sygnały świetlne i dźwiękowe nakazujące zatrzymanie się pojazdu. KierującyS.M. K. (1)nie zatrzymał się jednak do kontroli, przyspieszył i zaczął uciekać.K. K.powiadomił o powyższym dyżurnegoK.i podjął pościg używając sygnałów błyskowych i dźwiękowych. Za pojazdemS.ruszył też znajdujący się w rejonie skrzyżowania inny pojazd policyjny, w którym znajdowali się funkcjonariuszeD. M.iS. N.. W/wym. rozpoznali w kierującym pojazdemS.M. K. (1)i wiedząc, że jest on osobą zachowującą się agresywnie podczas kontroli drogowych podjęli decyzję o udzieleniu asysty funkcjonariuszom(...)K. K.iM. S. (1).
Naul. (...)kierującyS. (...)skręcił na rondzie wul. (...), następnie wjechał wul. (...)i pod mostem podjął manewr wyprzedzania lewym pasem zmuszając kierujących jadących z przeciwnego kierunku do zjazdu na bok w celu uniknięcia zderzenia. Zulicy (...)pojazd skręcił wul. (...)w kierunkuul. (...), gdzie nie zastosował się do znaku poziomego P-4 „linia podwójna ciągła” wjeżdżając na pas ruchu przeznaczony dla pojazdów jadących z przeciwnego kierunku oraz wykonał manewr wyprzedzania pojazdów na oznaczonym przejściu dla pieszych czym zmusił pieszych do cofnięcia się. Funkcjonariusze policjiK. K.iM. S. (1)czas jechali za pojazdemS.. TymczasemD. M.iS. N.wcześniej pojechali w kierunkuul. (...)aby przeciąć prawdopodobną drogę pojazdu naul. (...). Gdy w/wym. znaleźli się już naul. (...)i dojeżdżali do wysokościul. (...)również widzieli wskazane wyżej manewry wykonywane przezM. K. (1).
Następnie kierującyS. (...)M. K. (1)poruszając się przez cały czas z prędkością wyższą od dozwolonej skręcił w przejazd kolejowy w kierunkuul. (...)nie udzielając pierwszeństwa pojazdom jadącymul. (...)z kierunkuul. (...)w kierunku wiaduktu. Za nim pojechali funkcjonariuszeK. K.iM. S. (1). Z kolei funkcjonariuszeD. M.iS. N.przejechaliul. (...)doul. (...)aby spróbować przeciąć mu drogę.
PojazdS.zul. (...)faktycznie wjechał wul. (...)i następnie wul. (...). Załoga(...)do tego momentu jechała za nim. Tu pościg przejął pojazd dzielnicowychD. M.iS. N.ponieważ załoga(...)straciła możliwość dalszego pościgu z uwagi na ruch innych pojazdów.D. M.iS. N.jechali za pojazdemS.ul. (...),ul. (...)iul. (...), gdzie kierującyS.cały czas jadąc z nadmierną prędkością wykonał manewr skrętu w prawo wul. (...)nie ustępując pierwszeństwa przejazdu pojazdom znajdującym się na tej ulicy. Z kolei naul. (...)kierującyS.M. K. (1)wykonał manewr wyprzedzania pojazdów jadących w kierunku skrzyżowania zul. (...)nie stosując się do znaku poziomego P-4 „linia podwójna ciągła”, co spowodowało, że funkcjonariuszeD. M.iS. N.stracili go z pola widzenia i zakończyli pościg.
dowody: zeznaniaD. M.k. 14-14 v, 51v – 52,K. K.k. 52- 52v,S. N.52v 53,M. S. (2)k. 66v- 67,
notatki k. 4 - 6, zapis monitoringu k. 10, 16;

M. K. (1)
ma(...), jest kawalerem, ma wykształcenie średnie, nie pracuje, przed zatrzymaniem utrzymywał się z zasiłku otrzymywanego z(...)w kwocie(...), w przeszłości był karany za wykroczenia.
dowód: dane obwinionego k. 26 v, odpisy wyroków nakazowych k. 117-119;
M. K. (1)nie przyznał się do postawionego mu zarzutu i wyjaśnił, że kierował pojazdemS.jedynie przez część trasy, później kierował nimM. K. (2). Naul. (...)nie było mowy o zatrzymaniu ponieważ dwa lub trzy samochody poprzedzały samochódS.. W tym czasie zamienili się zM. K. (2), który usiadł za kierownicąS..
W sprzeciwie od wyroku nakazowegoM. K. (1)podał, że wobec jego osoby prowadzone są trzy lub cztery postepowania dotyczące wykroczeń w zw. z kierowaniem pojazdemS. (...). Z jego ustaleń wynika, że pojazd ten od sierpnia do grudnia 2017 r. użytkowało co najmniej sześć osób.
wyjaśnienia obwinionego k. 27, 41;
Sąd nie dał wiary obwinionemuM. K. (1)ponieważ były one sprzeczne z zeznaniamiK. K.,D. M.iS. N., którym sąd przyznał walor wiarygodności, a także z zeznaniamiM. K. (2).
ŚwiadkowieD. M.iS. N.stojąc na krzyżowaniu w rejonieul. (...)rozpoznali w kierującym pojazdemS. (...)obwinionegoM. K. (1)zbieżnie wskazując, że kojarzyli go z wcześniejszych interwencji. ŚwiadekK. K.znajdujący się na tym samym skrzyżowaniu w innym radiowozie co prawda nie kojarzył obwinionego, nie mniej jednak nie miał on żadnych wątpliwości co do tego, że osoba, która siedziała za kierownicą pojazduS.od momentu gdy zauważył pojazd na skrzyżowaniu do momentu do momentu zakończenia pościgu nie miała możliwości zamienić się miejscami z pasażerem. Powyższe w całej rozciągłości potwierdzili świadkowieD. M.iS. N.. Z korespondujących ze sobą zeznań w/wym. funkcjonariuszy policji wynikało zbieżnie, że pomiędzyul. (...)a(...)pojazdS.zawsze znajdował się w zasięgu wzroku policjantów przynajmniej z jednego radiowozu.
Sąd nie znalazł podstaw aby kwestionować zeznaniaD. M.,S. N.iK. K.. Zeznania tych osób były jasne, klarowne i wzajemnie ze sobą korespondowały i się uzupełniały. Świadkowie ci kontakt z obwinionym mieli wyłącznie na gruncie wykonywania swoich obowiązków zawodowych, nie mieli zatem żadnych powodów aby bezpodstawnie go pomawiać. Do tego ich zeznania znajdują odzwierciedlenie w zabezpieczonych nagraniach z monitoringu.
Z kolei świadekM. S. (1)nie pamiętał sytuacji związanej z pościgiem za pojazdem kierowanym przez obwinionego, nie mniej jednak odwołał się tu do informacji znajdujących się w notatce sporządzonej przez sierż.K. K.podkreślając, że jeżeli została sporządzona taka dokumentacja to odzwierciedla ona prawdę.
Odnosząc się natomiast do zeznań świadkaM. K. (2)wskazać należało, że były one sprzeczne nie tylko z zeznaniami wskazanych powyżej świadków, którzy zbieżnie wskazali, że naul. (...)kierowałM. K. (1), ale również z wyjaśnieniami samego obwinionego. O ile bowiem z wyjaśnieńM. K. (1)wynikało, że początkowo to on kierował pojazdemS. (...)i dopiero naul. (...)przesiadł się on z siedzącym wcześniej na fotelu pasażeraM. K. (2), co zostało jednoznacznie wykluczone w oparcia o omówione powyżej zeznania świadków, to świadekM. K. (2)twierdził sprzecznie, że w dniu zdarzenia od momentu gdy zauważył radiowóz podjeżdżający do skrzyżowaniaul. (...)zul. (...)to on kierował pojazdems.„przez całą drogę do domu”. Świadek nie przypominał sobie aby mieli się z obwinionym zmieniać miejscami na odcinku odul. (...)doul. (...). Tym samym sąd odrzucił zeznania świadkaM. K. (2)jako niewiarygodne i mające na celu w nieudolny sposób wspomożenie linii obrony obwinionego.
Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów, protokołów i nagraniom z monitoringu zgromadzonym w toku postępowania, uznając je za w pełni wiarygodne i nie znajdując podstaw do kwestionowania ich autentyczności.
Zdaniem Sądu na podstawie zebranego materiału dowodowego wina obwinionego została wykazana w sposób nie budzący wątpliwości.
Wykroczenie z art. 86§1 kw polega na spowodowaniu zagrożenia w ruchu drogowym poprzez niezachowanie należytej ostrożności na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu.
Wykroczenie z art. 92§1 kw polega na nie stosowaniu się do znaku lub sygnału drogowego albo do sygnału lub polecenia osoby uprawnionej do kierowania ruchem lub do kontroli ruchu drogowego, natomiast wykroczenie z art. 92§2 kw polega na nie stosowaniu się do sygnału osoby uprawnionej do kontroli ruchu drogowego, nakazującego zatrzymanie pojazdu - w celu uniknięcia kontroli.
Z koleiart. 97kw obejmuje zachowania uczestnika ruchu lub innej osoby znajdującej się na drodze publicznej, wstrefie zamieszkanialub strefie ruchu, a także właściciela lub posiadacza pojazdu, który wykracza przeciwko innym przepisomustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowymlub przepisom wydanym na jej podstawie.
Zgodnie z treściąart. 26 ust3 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowymzabrania się kierującemu pojazdem wyprzedzania pojazdu na przejściu dla pieszych i bezpośrednio przed nim, z wyjątkiem przejścia, na którym ruch jest kierowany.
Zgodnie z treściąart. 25 ust 1 ustawy Prawo o ruchu drogowymkierujący pojazdem, zbliżając się do skrzyżowania, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustąpić pierwszeństwa pojazdowi nadjeżdżającemu z prawej strony, a jeżeli skręca w lewo - także jadącemu z kierunku przeciwnego na wprost lub skręcającemu w prawo.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wskazać należało, iż w świetle zeznań świadkówD. M.iS. N.iK. K., którzy nie mieli żadnych wątpliwości, że obwiniony w dniu 9 września 2016 r. około godz. 10:30 wG.naulicy (...), kierując pojazdem markiS. (...)onr rej. (...), nie stosował się do sygnałów świetlnych i dźwiękowych nakazujących zatrzymanie pojazdu, podanych przez funkcjonariusza Policji znajdującego się w radiowozie oznakowanym, następnie, przemieszczając się z dużą prędkością, naulicy (...), wykonał manewr wyprzedzania poprzedzających pojazdów lewym pasem ruchu, czym zmusił kierujących jadących z przeciwnego kierunku ruchu do zjazdu w prawo i zatrzymania się w celu uniknięcia zderzenia, naulicy (...), nie stosował się do znaku poziomego P-4 ,,linia podwójna ciągła”, wjeżdżając na pas ruchu przeznaczony dla pojazdów jadących z przeciwnego kierunku ruchu oraz wykonał manewr wyprzedzania pojazdów na oznaczonym przejściu dla pieszych, naulicy (...), wykonał manewr skrętu prawo wulice (...), nie ustępując pierwszeństwa przejazdu pojazdom znajdującym się na tej ulicy, naul. (...)wykonał manewr wyprzedzania pojazdów jadących w kierunku skrzyżowania zulica (...), nie stosując się do znaku poziomego P-4 ,,linia podwójna ciągła”. Zatem należało przyjąć, żeM. K. (1)wypełnił znamiona zarzuconych mu wykroczeń. Sprawstwo obwinionego potwierdzają również dowody z nagrania monitoringu korespondujące z zeznaniami w/wym. świadków.
Przechodząc do uzasadnienia kary wymierzonej obwinionemu wskazać należało, iż zgodnie z treściąart. 9 § 2 kodeksu wykroczeńjeżeli jednocześnie orzeka się o ukaraniu za dwa lub więcej wykroczeń, wymierza się łącznie karę w granicach zagrożenia określonych w przepisie przewidującym najsurowszą karę, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu środków karnych na podstawie innych naruszonych przepisów. Mając powyższe na uwadze sąd wymierzył obwinionemu karę na podstawieart. 92 § 2kw. W ramach ustawowego zagrożenia przewidzianego w tym przepisie Sąd uznał, iż w realiach niniejszej sprawy odpowiednią sankcją wobec obwinionego jest wymierzenie kary 2.000 zł grzywny. Kierujący pojazdemS.uciekając przed jadącymi za nim radiowozami wielokrotnie stwarzał zagrożenie w ruchu drogowym dla innych kierujących, nie sygnalizował manewru skrętu, wyprzedzał pojazdy w obrębie przejść dla pieszych oraz na przejściach dla pieszych, nie ustępował pierwszeństwa pieszym znajdującym się na przejściach dla pieszych, poruszał się z dużą prędkością.
Wymierzając wobec obwinionego karę we wspomnianym wymiarze sąd na niekorzyść obwinionego uwzględnił jego uprzednią karalność za wykroczenia, narażenie na niebezpieczeństwo uczestników ruchu drogowego. Sąd nie dopatrzył się zachowaniu obwinionego okoliczności przemawiających na jego korzyść.
Wymierzona kara spełnia w ocenie Sądu wszystkie dyrektywy przewidziane w art. 33 § 1 kw. Przede wszystkim jest ona odpowiednia do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez obwinionego czynu zabronionego. Zdaniem Sądu wymierzona kara nie przekracza również stopnia winy obwinionego. Należy również przypuszczać, że spełni cele zapobiegawcze oraz wychowawcze w stosunku do obwinionego. Czyn, którego popełnienia obwiniony dopuścił się, z uwagi na uprzednią jego karalność za wykroczenia, w tym wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji nie może być traktowany w kategoriach incydentu. W ocenie Sądu kara ta zdaje się wreszcie czynić zadość wskazaniom prewencji ogólnej, a mianowicie uzmysławia ona społeczeństwu, że należy stosować się do reguł współżycia w społeczności lokalnej, a naruszenie tych reguł nie jest bezkarne. Z tych wszystkich względów orzeczono jak w punkcie 1-szym sentencji wyroku.
Na podstawie art. 92 § 3 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. orzeczono wobec obwinionego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku uznając. Podejmując to rozstrzygnięcie Sąd miał na względzie opisane już powyżej okoliczności, które zostały wzięte pod uwagę przy wymiarze kary. Na podstawie art. 29 § 3 k.w. sąd zobowiązał obwinionego do zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdu.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu sąd orzekł na podstawie §17 ust. 2 pkt 2, §20 i § 4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2016.1714 ), gdyż nie zostały one opłacone w żadnej części.
Mając na względzie, że obwiniony przebywa obecnie w Zakładzie Karnym Sąd zwolnił go od obowiązku uiszczenia opłaty oraz od obowiązku uiszczenia zryczałtowanych wydatków postępowania, o czym orzeczono jak w punkcie 2-gim sentencji wyroku.