Sąd Apelacyjny w Gdańsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 239/18
Data wyroku: 2018-09-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marta Gutkowska, Danuta Matuszewska, Krzysztof Ciemnoczołowski
Słowa kluczowe: Kara
Podstawa prawna: art. 280 § 2 k.k., art. 53 § 1 i 2 k.k.

Sygn. akt II AKa 239/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 września 2018 r.
Sąd Apelacyjny w Gdańsku II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący:  SSA Krzysztof Ciemnoczołowski
Sędziowie:   SSA Danuta Matuszewska (spr.)
SSO del. Marta Gutkowska
Protokolant:  st. sekr. sądowy Joanna Tomaszewska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej(...)wB.F. F.

po rozpoznaniu w dniu 13 września 2018 r.
sprawy
K. K.s.H.,ur. (...)weW.
oskarżonego zart. 280 § 2 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego we Włocławku z dnia 27 kwietnia 2018 r., sygn. aktII K 19/18

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. G.- Kancelaria Adwokacka wC., kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

III
zwalnia oskarżonego z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, zaś poniesionymi w toku tego postępowania wydatkami obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
K. K.oskarżony został o to, że 16 grudnia 2017 r. wA.przyul. (...)na terenie dworca PKP , używając przemocy poprzez uderzenie łokciem w twarz , kopanie kolanem w brzuch i użyciem noża, którym przeciął płat policzka lewegoK. J.doprowadził do stanu bezbronnościK. J., po czym dokonał na jego szkodę kradzieży telefonu komórkowego o numerze(...)wraz z etui o łącznej wartości 1000 zł, to jest o czyn zart. 280§2 k.k.
Sąd Okręgowy we Włocławku, wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2018 r. sygn. akt II K 19/18 uznał oskarżonegoK. K.za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu z tym ustaleniem, że:
- z opisu czynu wyeliminował sformułowanie „doprowadził do stanu bezbronnościK. J.po czym”,
- przedmiotowy telefon komórkowy miał wartość 200 zł,
- oskarżony czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie: od 31.12.2010 r. do 25.10.2011r i od 25.01.2013 r. do 31.01.2017 r. kary 10 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, to jest występek zart. 207 §1 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.popełniony z użyciem przemocy, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego we Włocławku z dnia 23.06.2010 r. w sprawie sygn. akt II K 959/10, to jest za winnego przestępstwa zart. 280§2 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.i za to na podstawieart. 280§2 k.k.skazał oskarżonego na karę 4 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 44§2 k.k.orzeczono wobec oskarżonego przepadek dowodu rzeczowego w postaci noża zarejestrowanego w wykazie dowodów rzeczowych nr(...).
Na podstawieart. 63§1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres rzeczywistego pobawienia wolności od dnia 16.12.2017 r. godz. 22.55 do dnia 06.02.2018 r. godz. 22.55.
Wyrok zawiera także rozstrzygnięcia co do kosztów postępowania.
Apelację od powyższego wyroku wniosła obrońca oskarżonego.
Zarzucając rażącą niewspółmierność kary polegającą na wymierzeniuK. K.kary 4 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności przez nie uwzględnienie przy wymiarze kary warunków i właściwości osobistych sprawcy oraz jego zachowania po popełnieniu przestępstwa, skarżąca wniosła o zmianę zapadłego wyroku poprzez wymierzenie łagodniejszej kary w dolnych granicach ustawowego zagrożenia.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja obrońcyK. K.nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy prawidłowo przeprowadził przewód sądowy, gromadząc materiał dowodowy pozwalający na merytoryczne zakończenie sprawy.
W oparciu o wyniki postępowania dowodowego Sąd I instancji dokonał zasadnych ustaleń stanu faktycznego, doszedł do prawidłowych wniosków w kwestii winy oskarżonego, kwalifikacji prawnej przypisanego mu czynu, jak też co do wymiaru kary.
Sąd I instancji w sposób szczegółowy odtworzył przebieg wypadków, jakie rozegrały się 16 grudnia 2017 r. wA.z udziałem oskarżonego iK. J.. Ustalenia Sądu I instancji znajdują pełne oparcie w zgromadzonych dowodach, w tym przede wszystkim w zeznaniach pokrzywdzonegoK. J.. Obrońca oskarżonego nie kwestionuje przypisanychK. K.przez Sąd I instancji karygodnych zachowań.
Sąd odwoławczy aprobuje przyjętą przez Sąd Okręgowy kwalifikację prawną czynu jakiego dopuścił sięK. K., jako zbrodni zart. 280§2 k.k.Przekonująco także Sąd I instancji wywodzi, że oskarżony działał w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64§1 k.k.(vide: str. 11-12 pisemnych motywów wyroku). Słusznie zatemK. K.został uznany za winnego popełnienia czynu zart. 280§2 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.Także w zakresie kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu apelacja obrońcy nie zawiera takiej argumentacji, która by wymagała szerszych rozważań ze strony Sądu odwoławczego.
Co już wyżej zaznaczono, Sąd Apelacyjny nie podzielił stawianego w skardze zarzutu rażącej niewspółmierności wymierzonej oskarżonemu kary.
Utrwalone jest w orzecznictwie sądowym stanowisko, że o rażącej niewspółmierności kary w rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k.nie można mówić w sytuacji , gdy sąd wymierzając karę uwzględnił wszystkie okoliczności wiążące się z poszczególnymi ustawowymi wskaźnikami kary. O rażącej niewspółmierności kary nie można mówić wówczas , gdy- tak jak to jest w przedmiotowej sprawie- granice swobodnego uznania sędziowskiego, stanowiące ustawową (art. 53 §1 k.k.) zasadę wymiaru kary nie zostały przekroczone (vide: wyrok SN Rw 542/82, OSNKW 1982, z. 12 , poz. 90).
Lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku wskazuje, że Sąd I instancji należycie uwzględnił wszystkie okoliczności wiążące się z poszczególnymi wskaźnikami wymiaru kary.
W istocie, kara 4 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności jaką wymierzonoK. K., wydawać się może surowa.
Jednak oceny, czy konkretna kara nosi cechy rażącej niewspółmierności nie sposób dokonywać w oderwaniu od ustawowego zagrożenia przewidzianego dla przestępstwa, za które została wymierzona.
Za dokonaną zbrodnię, Sąd I instancji mógł skazaćK. K.na karę od 3 do 15 lat pozbawienia wolności. Już z tej przyczyny trudno karę 4 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności uznać za rażąco surową.
Kara ta jest w pełni uzasadniona mając na względzie nader wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu.
Zgodzić się można z obrońcą, że skoro do znamion zbrodni zart. 280§2 k.k.należy posługiwanie się przez sprawcę nożem (między innymi), to okoliczności tej nie można traktować jako obciążającej przy wymiarze kary.
Rzecz jednak w tym, żeK. K.posunął się w swoim zachowaniu do czegoś więcej- noża tego wobec pokrzywdzonego użył.
Takie natomiast postąpienie, w istotny sposób zwiększające niebezpieczeństwo czynu, winno znaleźć odpowiednie odzwierciedlenie w wymiarze kary- w kierunku jej zaostrzenia.
Błędne jest stanowisko obrońcy, w którym stara się przekonać, że Sąd nie może brać jako okoliczności obciążającej sposobu działania sprawcy, który posłużył się nożem i stanowiło realne zagrożenie dla życia i zdrowia pokrzywdzonego, gdyż takie działanie jest objęte znamionami czynu i niejako „wkalkulowane” w wysokie ustawowe zagrożenie tego typu przestępstwa i zakwalifikowania go przez ustawodawcę jako zbrodni.
Akceptując argumentację obrońcy, tak samo należałoby traktować sprawcę, który grozi użyciem niebezpiecznego narzędzia, jak sprawcę, który narzędzia takiego używa- tak jakK. K..
Nie bez wpływu na wymiar kary była także i ta okoliczność, żeK. K.oprócz tego, że przeciął płat policzka lewegoK. J., uderzył go łokciem w twarz i kopnął kolanem w brzuch. Takie zachowanie wskazuje na szczególnie wysoki stopień agresji ze stronyK. K..
Podkreślić też trzeba, że uraz policzka musiał się wiązać dlaK. J.ze znacznymi dolegliwościami bólowymi niezależnie od tego, że nie skutkował trwałym zeszpeceniem. Rana jakiej doznał pokrzywdzony wymagała interwencji chirurgicznej w postaci założenia szwów (vide: materiał fotograficzny k. 12,79-80,opinia specjalisty patomorfologa k. 165-166).
Słusznie zwraca uwagę Sąd I instancji, że oskarżony działał w miejscu publicznym, będąc pod znacznym wpływem alkoholu, w sposób zuchwały, nieodpowiedzialny i bezmyślny.
Wymierzając karę, sąd winien uwzględniać, stosownie do treściart. 53§2 k.k.sposób życia sprawcy przed popełneineim przestępstwa. Jak słusznie podkreśla Sąd I instancji,K. K.był uprzednio karany, także za przestępstwa z użyciem przemocy, czynu, za jaki odpowiada w przedmiotowej sprawie dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa. Nie może być wątpliwości, że oskarzony jest sprawcą niepoprawnym, wymagającym długotrwałej resocjalizacji w warunkach zakładu karnego.
Sąd I instancji miał również na uwadze wskazywane przez obrońcę okoliczności łagodzące jak to, żeK. K.przyznał się do zarzucanego czynu, przeprosił pokrzywdzonego a pokrzywdzony przeprosiny te przyjął, niską wartość skradzionego mienia oraz to, że zostało odzyskane i przekazane właścicielowi.
W przekonaniu Sądu Apelacyjnego, okoliczności te w sposób należyty zostały przez Sąd Okręgowy uwzględnione przy wymiarze kary.
Reasumując stwierdzić należy, że wymierzonaK. K.kara 4 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności nie jest ani nadmiernie surowa ani nadmiernie łagodna, jest to kara sprawiedliwa, która należycie uwzględnia wszystkie dyrektywy zawarte wart. 53§1 i 2 k.k.Kara ta w ocenie Sądu odwoławczego zaspokaja także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, przez co należy rozumieć wpływ, jaki orzeczona kara powinna wywrzeć w kierunku ugruntowania w społeczeństwie prawidłowych ocen prawnych i stosownego do tych ocen postępowania, do potwierdzenia przekonania, że sprawcy przestępstw są sprawiedliwie karani.
W tym stanie rzeczy, zaskarżony wyrok jako w pełni trafny utrzymano w mocy.
O kosztach obrony z urzędu oskarżonego w postępowaniu odwoławczym orzeczono na mocyart. 29 ustawy z dnia 26.05.1982 r. Prawo o adwokaturze(tekst jedn. Dz.U. z 2017r. poz. 2368 ) i§17 ust. 2 pkt 5w zw. z zw. z §4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10.2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714).
Sąd Apelacyjny na podstawieart. 624§1 k.p.k.zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze uznając, że ich uiszczenie byłoby dlaK. K.zbyt uciążliwe zważywszy jego sytuację materialną - nie posiada on majątku o istotnej wartości, ma do odbycia stosunkowo wysoką karę pozbawienia wolności .