Sąd Rejonowy w Piszu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 123/17
Data wyroku: 2018-11-13 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Sędziowie: SSR Mariusz Popławski
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko mieniu
Podstawa prawna: art. 286§1 kk

Sygn. akt II K 123/17

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

R. K. (1)pełnił służbę policjanta w Wydziale Kryminalnym Komendy Powiatowej Policji wP.. W dniu 10.04.2013 r w godzinach popołudniowych do salonu sprzedażyfirmy (...)wP.przyul. (...)weszliS. K.orazK. U.. Pod pozorem zainteresowania oferowanymi produktami , wykorzystując chwilę nieuwagi pracownikówS. K.zabrał w celu przywłaszczenia wyeksponowane w salonie elektroniczne urządzenie demonstracyjne – makietę telefonuS. (...)
G. (...)wartości 3999 zł. Następnego dnia pracownica salonuB. G.poinformowała Policję o dokonanej kradzieży. Tego samego dnia policjanci doprowadzili do siedziby PolicjiS. K.orazK. U.. Obecna w siedzibie PolicjiB. G.rozpoznała ich jako mężczyzn podejrzanych o dokonanie kradzieży urządzenia. W czynnościach procesowych podjętych niezwłocznie po złożeniu oficjalnego zawiadomienia o przestępstwie brał udział oskarżonyR. K. (1). Brał udział w przeszukaniach podjętych w miejscach zamieszkania obu podejrzewanych oraz dokonywał przesłuchań , między innymi przesłuchał w charakterze świadkaS. K.. Podjęte czynności procesowe nie doprowadziły jednak do odnalezienia skradzionego urządzenia oraz ustalenia bezpośredniego sprawcy. Obaj mężczyźni zostali zwolnieni. Następnie oskarżonyR. K. (1)decyzją przełożonego otrzymał akta sprawy celem prowadzenia dochodzenia wszczętego przez siebie dn.11.04.2013 r a zarejestrowanego w Prokuraturze Rejonowej wP. (...)pod sygnaturą Ds. 561/13. Wiedząc , że sprawcą kradzieży jest jeden z zatrzymywanych wcześniej mężczyzn w dn.27.04.2013 r oskarżony wraz z innym policjantem –T. S.sprowadził ponownie do siedziby PolicjiS. K.orazK. U.. Mężczyźni zostali poddani intensywnym przesłuchaniom w wyniku czego przyznali , że sprawcą kradzieży urządzenia byłS. K.. Ujawnili również ,że skradzione urządzenie zostało sprzedane kierowcy taksówkiR. R. (1). Tego samego dnia tj. 27.04.2013 rR. K. (1)sporządził meldunek informacyjny w którym poświadczył nieprawdę ,że otrzymał od osoby informującejo nazwie „. (...).A” informację ,że kradzieży urządzenia demonstracyjnego zsalonu (...)wP.w dn.10.04.2013 r dokonałS. K.. W rzeczywistości osoba informująca nie istniała , natomiast informację o osobie sprawcy oskarżony zdobył w czasie podjętych rozmów z podejrzewanymi. Tak sporządzony meldunekR. K. (1)przedłożył następnie ówczesnemu naczelnikowi Wydziału KryminalnegoR. P.. W dniu 29.04.2013 r z meldunkiem zapoznał się pierwszy zastępca Komendanta Powiatowego Policji wP.R. K. (2). W dniu 30.04.2013 rR. K. (1)złożył na ręce Komendanta Powiatowego Policji wP.raport o wyrażenie zgody na wynagrodzenie rzekomego informatorao nazwie „. (...).A” kwotą 300 zł za przekazaną informację , która została sprawdzona i potwierdzona. Jednocześnie złożył wniosek o udzielenie zaliczki w kwocie 300 zł z terminem jej rozliczenia do dnia 06.05.2013 r. Komendant wyraził zgodę i tego samego dnia oskarżony pobrał zaliczkę w kwocie 300 zł . W dniu 06.05.2013 r partnerka życiowa oskarżonegoR. K. (3)(wówczasŁ.) , również funkcjonariuszka Komendy Powiatowej Policji wP., na prośbęR. K. (1)spisała odręcznie pokwitowanie odbioru pieniędzy w kwocie 300 zł „za przekazanie informacji”. Pokwitowanie to podpisała nazwą „A.A”. Również w dn.06.05.2013 rR. K. (1)sporządził notatkę służbową w której poświadczył nieprawdę opisując przekazanie wynagrodzenia rzekomemu informatorowi , który sporządził odręczne pokwitowanie. W spotkaniu tym miał uczestniczyć policjantT. S.. Następnie spisaną notatkę wraz z pokwitowaniem spisanym przezR. K. (3)i meldunkiem oskarżony przedłożył pierwszemu zastępcy Komendanta Powiatowego Policji wP., który w dn.10.05.2013 r zatwierdził sumę 300 zł do wypłaty.
( dowód: zeznanie świadkówT. S.k.302,310v,492v-493,R. P.k.320v-321v,493-493v ,K. U.k.336v-339,R. R. (1)k.340v-341v,J. K.k.313v,490v-491; opinia kryminalistyczna z zakresu badań dokumentów k.122-128; opinia służbowaR. K. (1)k. 182 , opinia służbowaR. K. (3)k. 173; dokumenty stanowiące dowody rzeczowe – koperta ; akta sprawy sądowej sygn. VII K 486/13 dot.S. K.; wyjaśnienia oskarżonejR. K. (3)k.307v-308,490; wyjaśnienia oskarżonegoR. K. (1)k.305v-307v,489v-490)
W dniu 12.09.2013r do Komendy Powiatowej Policji wP.zgłosił sięŁ. W.– pracowniksklepu (...)wP.. Złożył on zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przywłaszczenia . Według zawiadamiającego poprzedniego dniaK. R.wypożyczył w sklepie urządzenie – zagęszczarkę wartości 5000 zł , którą miał zwrócić 12.09.2013r do godz.14.00. Urządzenia tego wypożyczający jednak nie zwrócił. Przed złożeniem zawiadomieniaŁ. W.poszukiwał sprawcy , jednak nie odnalazł go pod adresem wskazanym w umowie. Zawiadomienie o przestępstwie przyjął odŁ. W.oskarżonyR. K. (1). Oskarżony z pokrzywdzonym wymienili się numerami swoich telefonów. Niezależnie od złożonego zawiadomieniaŁ. W.rozpoczął poszukiwania sprawcy oraz urządzenia na własną rękę. W lokalnym portalu internetowym zamieścił ogłoszenie ,że poszukujeK. R.jako sprawcy przywłaszczenia zagęszczarki oraz wyznaczył nagrodę za informację. Po opublikowaniu ogłoszeniaŁ. W.uzyskał adres miejsca pobytuK. R.wP.przyul. (...). Poinformował o tym telefonicznie oskarżonego , jednak wymieniony oświadczył że zna wskazane miejsce i był tam , lecz nikt nie otwierał mu drzwi.Ł. W.wspólnie z bratemN. W.udał się pod wskazany adres. Było to w dniu 13.09.2013 r. Na miejscu mężczyźni spotkali się z żonąK. A.R.. Po pertraktacjachK. R.wyjawił mężczyznom ,że zagęszczarkę ukrył w jednym z pomieszczeń piwnicznych budynku mieszkalnego przy nieczynnej stacji kolejowej w miejscowościS.. Po uzyskaniu tej informacjiŁ. W.skontaktował się telefonicznie z oskarżonym , któremu przekazał o czym się dowiedział.R. K. (1)powiedział aby nie udawał się sam we wskazane miejsce. Do miejscowościS.Ł. W.udał się samochodem tylko z oskarżonym. Zagęszczarka została odnaleziona w miejscu opisanym przezK. R.a następnie zabrana i przewieziona doP.. Tego samego dnia tj. 13.09.2013 rR. K. (1)sporządził meldunek informacyjny w którym poświadczył nieprawdę ,że otrzymał od osoby informującej o nazwie(...)informację ,że urządzenie typu zagęszczarka , którego przywłaszczenia dokonałK. R.„w chwili obecnej przechowywane jest w jednym z pomieszczeń piwnicznych w miejscowościS.(...)” . W rzeczywistości osoba informująca nie istniała , natomiast powyższą informację oskarżony uzyskał w sposób wyżej opisany odŁ. W.. Tak sporządzony meldunekR. K. (1)przedłożył następnie naczelnikowi Wydziału KryminalnegoR. P.. Ze sporządzonym meldunkiem zapoznał się Komendant Powiatowy Policji wP.D. P.. W dniu 16.09.2013 rR. K. (1)złożył na ręce Komendanta Powiatowego Policji wP.raport o wyrażenie zgody na wynagrodzenie rzekomego informatora o nazwie(...)kwotą 200 zł za przekazaną informację , która została sprawdzona i potwierdzona. Jednocześnie złożył wniosek o udzielenie zaliczki w kwocie 200 zł z terminem jej rozliczenia do dnia 20.09.2013 r. Komendant wyraził zgodę i tego samego dnia oskarżony pobrał zaliczkę w kwocie 200 zł . W dn.20.09.2013 rR. K. (1)sporządził notatkę służbową w której poświadczył nieprawdę opisując przekazanie wynagrodzenia rzekomemu informatorowi, który odmówił spisania pokwitowania. W spotkaniu tym miał uczestniczyć policjantS. O.. Następnie spisaną notatkę wraz z meldunkiem oraz stosownym raportem oskarżony przedłożył Komendantowi Powiatowemu Policji wP., który w dn.20.09.2013 r zatwierdził sumę 200 zł do wypłaty.
( dowód: zeznanie świadkówŁ. W.k. 290v-293,308v-309,490v-491,R. P.k.320v-321v,493-493v ,A. R.k.294v-296v,491-491v;K. R.k. 297v-300, 310, 515v-516;S. O.k.304,491v-492v;N. W.k.345v-347,493v;J. K.k.313v,490v-491;T. F.k.342v-344;D. D.k.348v-350v ; notatka urzędowa z analizy połączeń telekomunikacyjnych k.15-19; opinia służbowaR. K. (1)k. 182 ; dokumenty stanowiące dowody rzeczowe – koperta ; akta sprawy sądowej sygn. VII K 934/13 dot.K. R.; wyjaśnienia oskarżonegoR. K. (1)k.305v-307v,489v-490)
OskarżonyR. K. (1)nie przyznał się do stawianych mu zarzutów. Wyjaśnił , że po złożeniu zawiadomienia odnośnie kradzieży urządzenia demonstracyjnego zsalonu (...)wP.brał udział w pierwszych czynnościach procesowych wykonywanych w sprawie. Po zwolnieniu osób podejrzewanych otrzymał akta dochodzenia do prowadzenia. Wraz z kolegą otrzymał od sobie znanej osoby informację ,że urządzenie posiadałK. U., który następnie sprzedał je kierowcy taksówkiR. R. (1). Urządzenie zostało później zatrzymane od wyżej wymienionego. Powyższe informacje oskarżony przekazał swojemu przełożonemu , który wyraził zgodę na wynagrodzenie informatora. Zanim to nastąpiłoR. K. (1)sporządził szereg dokumentów. Po uzyskaniu zgody Komendanta pobrał z kasy 300 zł. Po kilku dniach udał się z policjantem ,z którym pracował w parze –T. S.na wręczenie wynagrodzenia. Spotkanie miało miejsce w kompleksie leśnym w okolicy miejscowościŁ.. Podczas spotkania informator sporządził pokwitowanie. Po odbytym spotkaniu oskarżony udał się do swoich obowiązków naK.. Dzień lub dwa dni później miał wyznaczony termin rozliczenia się z pobranej zaliczki. Gdy przygotowywał dokumenty poszukiwał sporządzonego przez informatora pokwitowania , które wcześniej miał w kieszeni spodni. Gdy był w domuR. K. (3)powiedziała ,że robiła pranie i widziała pokwitowanie. Domyślała się do czego służy. Stwierdziła ,że wydawało się jej , że pokwitowanie mu oddała. Między partnerami doszło do ostrej kłótni. Wzburzony oskarżony opuścił dom i udał się do pracy celem dalszych poszukiwań pokwitowania. Po powrocie do miejsca zamieszkania partnerka podała mu złożone na pół pokwitowanie.R. K. (1)zawiózł pokwitowanie do pracy i złożył wraz z resztą sporządzonej przez siebie dokumentacji. Gdy wrócił do mieszkania partnerka oświadczyła , że sama napisała to pokwitowanie gdyż obawiała się negatywnych konsekwencji w pracy dla oskarżonego.R. K. (1)sądził wcześniej , żeR. K. (3)wręczyła mu oryginalne pokwitowanie. Oryginalne pokwitowanie było złożone na cztery.
Odnośnie przywłaszczonej zagęszczarki oskarżony wyjaśnił ,że w czasie gdy braciaW.zgłosili przestępstwo miał wcześniej informację od innej osoby o tym urządzeniu , nie miał jednak pewności czy zagęszczarka pochodzi z przestępstwa. Według oskarżonego zawiadomienie złożone przez pracownikówfirmy (...)oraz informacja od osoby informującej zbiegły się w jednym czasie.R. K. (1)posiadał informację odnośnie miejsca jej przechowania. Gdy było złożone zawiadomienie oskarżony nie wiedział jak urządzenie to wygląda. We wskazanym miejscuR. K. (1)był z informatorem i widział urządzenie. Wówczas powrócił doP., skontaktował się z jednym z braciW.i udał się z nim ponownie doS.. Tam przedstawiciel pokrzywdzonego rozpoznał urządzenie. Na miejscuR. K. (1)wykonał czynności procesowe i dokonał zabezpieczenia zagęszczarki. Tego samego dnia skontaktował się telefonicznie zR. P.z którym chciał uzgodnić wypłatę wynagrodzenia dla informatora. Kilka dni później oskarżony sporządził stosowną dokumentację i wynagrodził informatora(k.305v-307v,489v-490)
OskarżonaR. K. (3)nie przyznała się do stawianego jej zarzutu. Wyjaśniła , że podczas robionego prania odnalazła w kieszeni spodni oskarżonego pokwitowanie. Przeczytała je. Stwierdziła ,że jest pewna , iż pokwitowanie oddała partnerowi . Po pewnym czasieR. K. (1)zaczął poszukiwać pokwitowania. Doszło między nimi do awantury. Po tym jak partner wyszedł z domu , napisała w emocjach pokwitowanie z pamięci. Później przekazała pokwitowanie oskarżonemu nie mówiąc ,że napisała je własnoręcznie. Nie wiedziała w jakim celu to pokwitowanie zostało sporządzone i do czego służyło(k.307v-308,490).
Sąd zważył, co następuje:
Wyjaśnienia oskarżonegoR. K. (1)oceniono jako w znacznej mierze nieprawdziwe. Opisany przez oskarżonego w sposób szczegółowy przebieg wydarzeń zawiera dość istotne sprzeczności , które nakazują wątpić w szczerośćR. K. (1). Oskarżony odnośnie postępowania dotyczącego kradzieży urządzenia demonstracyjnego(...)wyjaśnił , że osoba informująca przekazała wiadomość o tym , że urządzenie posiadałK. U., że go sprzedał. Osoba poinformowała również w czyim urządzenie jest posiadaniu(k.306). Tymczasem zapis uczyniony w meldunku informacyjnym wskazuje na inną treść wiadomości. Zgodnie z zapisem uczynionym przez oskarżonego kradzieży urządzenia miał dokonaćS. K.(zob. meldunek informacyjny z dn.27.04.2013 r w kopercie dowodów rzeczowych) . Następnie oskarżony wyjaśnił , że po spotkaniu z informatorem, który sporządził pokwitowanie , udał się doK.do swoich obowiązków(k.306). SkoroR. K. (1)udał się do miejsca swej pracy , gdzie sporządził notatkę służbową o spotkaniu noszącą taką samą datę jak pokwitowanie, zatem musiał posłużyć się pokwitowaniem podczas spisywania notatki. Treść notatki zawiera wyraźne odwołanie się do pokwitowania. Zupełnie nonsensownym byłoby rozdzielenie tych dokumentów - schowanie pokwitowania do kieszeni spodni oraz pozostawienie notatki ze spotkania w miejscu pracy. Oskarżony sam podkreślił w swoich wyjaśnieniach , że dowodowe pokwitowanie stanowiło dla niego ważny dokument. Rzekomo z dużym zaangażowaniem poszukiwał go w różnych miejscach po jego utracie. Ważnego dokumentu nie przechowuje się w taki sposób jak przedstawił to oskarżony gdy nie ma się ku temu wyraźnego powodu.R. K. (1)wyjaśnił ponadto , że partnerka przekazała mu złożoną na cztery kartkę papieru formatu A4 mówiąc „masz swoje pokwitowanie”(k.306v). Stwierdzenie to wpisuje się w lansowaną przez oskarżonego wersję , że pokwitowanie przechowywał w kieszeni spodni. TymczasemR. K. (3)wyjaśniła odmiennie twierdząc , że podała partnerowi kartkę złożoną na pół(k.308). Pokwitowanie stanowiące dowód rzeczowy w postępowaniu to właśnie kartka formatu A4 złożona na pół a nie na cztery (zob. oryginał pokwitowania w kopercie dowodów rzeczowych oraz treść opinii biegłejA. W.k. 122v). Kartki złożonej na pół nie dałoby się zmieścić w kieszeni spodni. Ponadto oskarżony, według jego słów, poszukiwał pokwitowania złożonego na cztery. Gdyby partnerka przekazała mu dokument zgięty tylko na pół , siłą rzeczy dostrzegłby taką różnicę i obejrzał dokładnie dokument domyślając się wszystkiego, chociażby po charakterze pismaR. K. (3).
Odnośnie postępowania dotyczącego przywłaszczenia zagęszczarkiR. K. (1)wyjaśnił , że przyjmując zawiadomienie o przestępstwie odŁ. W.nie miał pojęcia jak takie urządzenie wygląda(k.306v). Tymczasem z akt sprawy dotyczącej tego zdarzenia wynika ,że zawiadamiający przedłożyłR. K. (1)kserokopię stron instrukcji zagęszczarki z rysunkiem tegoż urządzenia (zob. kserokopie k. 7-8 w aktach sygn. VII K 934/13). Dalej oskarżony wyjaśnił , że był w miejscu ukrycia zagęszczarki razem z osobą informującą i widział to urządzenie(k.306v). Stwierdził ponadto , że pojechał doP.po pokrzywdzonego aby zweryfikować ,że to jest to urządzenie(k.307v). Wrócił doP.i skontaktował się z jednym z braciW.(k.306v). Powyższe stwierdzenia nie polegają na prawdzie. Jak wyżej zauważonoR. K. (1)po tym jak zapoznał się ze złożoną przez pokrzywdzonego instrukcją wiedział jak wygląda zagęszczarka. Fotografie zabezpieczonej później zagęszczarki (k. 15-23 w aktach sprawy sygn. VII K 934/13) dowodzą, że jest to tożsame urządzenie jak przedstawione na rysunku w załączonej do zawiadomienia instrukcji. Zatem oskarżony nie mógł mieć żadnych wątpliwości co do tożsamości urządzenia. Zgadzał się nie tylko wygląd urządzenia , lecz również nazwa producenta oraz jego numer seryjny. W takiej sytuacji zabrałby zagęszczarkę do samochodu a nie pozostawiał rzecz pochodzącą z czynu zabronionego w podejrzanym miejscu w okolicznościach grożących jej utratą. Wreszcie to nieR. K. (1)skontaktował się zŁ. W., lecz było dokładnie odwrotnie. ToŁ. W.zatelefonował do oskarżonego gdy dowiedział się odK. R.o miejscu ukrycia zagęszczarki (zob. zeznanieŁ. W.k.291v, notatka urzędowa z analizy połączeń telefonicznych k.15). Analizując wyjaśnieniaR. K. (1)sąd dostrzegł , że podał on nieprawdę w notatce urzędowej z dn.13.09.2013r zawartej w aktach sprawy VII K 934/13(k.11). W notatce tej wymieniony napisał ,że w związku z uzyskaną informacją dotyczącą miejsca przechowywania zagęszczarki udał się wspólnie zT. S.do miejscowościS.(...), gdzie ujawniono to urządzenie. W świetle wyjaśnień oskarżonego oraz zeznańŁ. W.bezspornym jest, że doS.w celu zabezpieczenia zagęszczarki nie jeździł policjantT. S.. Oskarżony pojechał tam tylko zŁ. W.. Zdaniem sądu przedmiotowa notatka została spisana przez oskarżonego w taki sposób aby wykazać , że urządzenie zostało zlokalizowane i zabezpieczone wyłącznie dzięki aktywności służbowej Policji . Oskarżony celowo nie wpisał w notatce o roli pokrzywdzonego w wyjaśnieniu sprawy , gdyż wówczas jego przełożeni nie daliby wiary w istnienie osoby , która udzieliła informacji.R. K. (1)napisał nieprawdę również w notatce urzędowej z dn.12.09.2013 r , która zawarta jest w aktach sprawy sygn. VII K 934/13 na k.1. Podał tam ,że po przyjęciu zawiadomienia o przestępstwie udał się na stację PKP do miejscowościS., gdzie dokonał sprawdzenia pomieszczeń gospodarczych na tej posesji z wynikiem negatywnym. Gdyby oskarżony rzeczywiście udał się w to miejsce i dokonał penetracji pomieszczeń , które nie były zabezpieczone, prawdopodobnie dokonałby ujawnienia urządzenia pozostawionego tam przezK. R.. W ocenie sądu wytwarzając dokumenty procesowe zawierające nieprawdę oskarżony wykazywał się swoistą kreatywnością. Chciał w ten sposób przedstawić siebie jako funkcjonariusza bardziej operatywnego , niż było to w rzeczywistości.
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniomR. K. (3). Jak wyżej wskazano oceniając wyjaśnienia oskarżonegoR. K. (1), z uwagi na stwierdzone sprzeczności zupełnie nieprawdopodobna jest wersja prezentowana przez oskarżonych o utracie i odtworzeniu dowodowego pokwitowania. W szczególności nie dano wiary stwierdzeniu oskarżonej , że nie wiedziała w jakim celu pokwitowanie zostało sporządzone , do czego służyło(k. 308). Należy podkreślić ,żeR. K. (3)w chwili czynu była funkcjonariuszem Policji. Jej partner był również policjantem. Gdyby oskarżona rzeczywiście odnalazła pokwitowanie w spodniach partnera z pewnością wiedziałaby ,że dokument ten dotyczy czynności służbowych i jest dokumentem ważnym. Wskazywała na to jednoznacznie jego treść. Odmiennie w tym zakresie wyjaśniłR. K. (1), który podał ,żeR. K. (3)„domyślała się do czego służy”(k.306). Skoro oskarżona, jak twierdzi , nie przywiązywała większej wagi do odnalezionego pokwitowania i nie wiedziała do czego służy , jak więc po jednokrotnym odczytaniu po upływie dnia lub dwóch dni , odtworzyła po burzliwej kłótni z partnerem , będąc w emocjach , bezbłędnie jego treść. Zdaniem sądu jest to sytuacja wręcz nieprawdopodobna. OskarżonaR. K. (3)z oczywistych powodów swymi wyjaśnieniami starała się potwierdzić wyjaśnienia swego partnera. Wydaje się jednak ,że oskarżeni nie zadbali o dopracowanie szczegółów swej wersji , skutkiem czego ujawniono szereg rozbieżności uniemożliwiających akceptację jej jako prawdziwej.
Sąd z nieufnością podszedł do zeznań funkcjonariuszyT. S.(k.302,310v,492v-493)orazS. O.(k.304,491v-492v).Obaj świadkowie zapewniali , że byli obecni podczas przekazywania wynagrodzeń przez oskarżonego rzekomym informatorom o pseudonimach  „A.A” oraz(...), co potwierdzili podpisami w notatkach sporządzonych przezR. K. (1). Mimo tego obaj świadkowie nie potrafili odtworzyć z pamięci chociażby najdrobniejszego szczegółu dotyczącego tych wydarzeń zasłaniając się całkowitą niepamięcią. Należy zauważyć , że Biuro Spraw Wewnętrznych KGP wdrożyło czynności wyjaśniające na początku 2014 r (zob . notatka urzędowa k. 4). Był to zatem czas nieodległy od wydarzeń będących przedmiotem sprawy. Zapewne po tym jak w Komendzie Powiatowej Policji wP.pojawili się policjanci z(...)sprawa nabrała rozgłosu i stała się przedmiotem wielu rozmów. Takie wydarzenie z pewnością skłoniło świadków do refleksji i przypominania sobie szczegółów istotnych w sprawie. Mimo tego wszystko umknęło z ich pamięci. Zdaniem sąduT. S.iS. O.albo świadomie potwierdzili nieprawdę w podpisanych przez siebie notatkach lub też zostali wprowadzeni w błąd przez oskarżonego , który mógł poprosić ich o podpisanie notatek zapewniając ,że wszystko jest w porządku lub nawet zainscenizować przekazanie wynagrodzeń rzekomym informatorom. Gdy wymienieni zorientowali się , żeR. K. (1)może odpowiadać karnie za zagarnięcie wynagrodzeń , postanowili zasłonić się całkowitą niepamięcią aby nie szkodzić oskarżonemu , który jest ich kolegą z pracy oraz aby nie dać powodu do ewentualnego pociągnięcia ich do współodpowiedzialności. Świadkowie z pewnością dysponują pewną wiedzą na temat przedmiotu postępowania , lecz z uwagi na przyjętą taktykę procesową nie chcieli tą wiedzą się podzielić.
Sąd dał wiarę zeznaniu bezpośredniego przełożonego oskarżonego -R. P.(k.320v-321v,493-493v). Świadek nadzorując czynności wykonywane przezR. K. (1)nie miał żadnych zastrzeżeń co do poprawności ich wykonania od strony formalnej. Nie mając bezpośredniego kontaktu z osobami występującymi w obu dochodzeniachR. P.nie miał podstaw aby zakwestionować prawdziwość zapisów w sporządzonych przez oskarżonego meldunkach informacyjnych. Świadek został wprowadzony w błąd przez oskarżonego , który orientując się że nadzór naczelnika Wydziału Kryminalnego nad postępowaniami w rozpatrywanych przypadkach miał charakter wyłącznie formalny , dopuścił się zachowań noszących znamiona przestępstwa. Opisując zachowanieR. K. (1)podczas rozmów z funkcjonariuszami(...),świadek zeznał ,że wymieniony zachowywał się profesjonalnie utrzymując całkowity spokój i opanowanie. Zupełnie odmiennego rodzaju spostrzeżenia na temat zachowania się oskarżonego w tej sytuacji poczynił funkcjonariusz(...)J. K.(k.313v,490v-491).W świetle zapisów w opinii służbowejR. K. (1)(k. 182v)wydaje się , że nadzór naczelnika Wydziału Kryminalnego nad oskarżonym był niewystarczający, co sprzyjało popełnieniu przez wymienionego przestępstw.
Sąd dał wiarę zeznaniu świadkaK. U.(k.336v-339).Zeznanie to nie jest sprzeczne z innymi dowodami , którym dano wiarę. Świadek zeznał ,że po sprzedaży skradzionego urządzeniaR. R. (1), doszło do zatrzymania jego orazS. K.przez Policję. Policjanci , w tymK., mówili „że albo się przyznajemy , albo jeden bierze winę na siebie”(k.338). Jak widać z powyższego wiedza oskarżonego na temat sprawcy kradzieży dokonanej wsalonie (...)wP.została uzyskana podczas przesłuchania obu potencjalnych sprawców, którzy zdecydowali się współpracować z Policją. Od chwili złożenia zawiadomienia o przestępstwie wiadomym było , że jeden z wymienionych mężczyzn dopuścił się tego czynu. W tej sytuacji informacja wpisana przezR. K. (1)w meldunku informacyjnym z dn. 27.04.2013 r , że sprawcą kradzieży jestS. K.powinna być dokładnie sprawdzona przez przełożonego. Nie była to informacja nowa w sprawie. Zeznanie świadkaK. U.znajduje potwierdzenie w dokumentach sporządzonych w ramach postępowania VII K 486/13.
Sąd nie miał zastrzeżeń odnośnie prawdziwości zeznaniaŁ. W.(k. 290v-293,308v-309,490v-491).Świadek ten stwierdził ,że według jego wiedzy o miejscu gdzie znajduje się zagęszczarka oskarżony dowiedział się wyłącznie od niego(k.292). Zdaniem sądu jest to stwierdzenie prawdziwe.R. K. (1)od chwili gdyŁ. W.poinformował go telefonicznie o miejscu ukrycia zagęszczarki ani słowem nie wspomniał mu , że ma wiedzę na ten temat. Sąd w znacznej mierze dał wiarę zeznaniu świadkaK. R.(k. 297v-300, 310, 515v-516).Zeznanie to koresponduje z innymi dowodami , w szczególności zeznaniemŁ. W.orazA. R.. Świadek zeznał , że zagęszczarkę ukrył na stacji kolejowej wS., w piwnicy chlewika , w pomieszczeniu które zabezpieczone było kłódką. W tym miejscu urządzenie odnalazłŁ. W., który telefonicznie powiadomił o tymA. R.(k.299). Najwyraźniej odnośnie tej okoliczności świadkaR.zawiodła pamięć. Bezspornie zagęszczarka została ujawniona w miejscu wskazanym przez niego , lecz nie był to zamknięty chlewik. Z zapisów w protokole oględzin budynku mieszkalnego w m. Stare(...)zawartego w aktach sprawy sygn. VII K 934/13(k.24-25)wynika ,że urządzenie znajdowało się w pomieszczeniu piwnicznym budynku mieszkalnego , gdzie drzwi nie były zabezpieczone przed dostępem osób trzecich. Zagęszczarka stała w pomieszczeniu naprzeciw drzwi wejściowych , za wnęką . Należy wspomnieć , żeŁ. W.był wcześniej w tym miejscu , jednak za wspomnianą wnękę nie zaglądał(zob. zeznanie k. 292v).
Sąd dał wiarę zeznaniom pozostałych przesłuchanych w sprawie osób -N. W.(k.345v-347,493v) ,J. K.(k.313v,490v-491) ,T. F.(k.342v-344),D. D.(k.348v-350v) ,A. R.(k.294v-296v,491-491v),R. R. (1)(k.340v-341v).Nie ujawniły się okoliczności nakazujące wątpić w prawdziwość ich zeznań. Dano wiarę pozostałym ujawnionym dokumentom , w szczególności opinii biegłej z zakresu badania dokumentówA. W.(k.122-128). Opinia została sporządzona w sposób profesjonalny i wyczerpujący. Strony postępowania nie zgłaszały do jej treści żadnych zastrzeżeń.
Wyjaśnienia oskarżonych , jak i każdy inny dowód, podlega ocenie z zgodnie z zasadą wyrażoną wart. 7 kpk. WyjaśnieniaR. K. (1)iR. K. (3)są spójne jedynie pozornie , zaś miejscami są nielogiczne. Według sądu wydarzenia przebiegały nie tak , jak przedstawili to oskarżeni. Oskarżeni nie dbając o szczegóły uzgodnili wersję , która miała uchronić ich przed odpowiedzialnością za zarzucone im czyny. W ocenie sądu decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych , który odmówił wyrażenia zgody na zwolnienieR. K. (1)z obowiązku zachowania w tajemnicy informacji niejawnych(k.326,510)nie uniemożliwia orzekania w kwestii winy oskarżonych. Nie budzi wątpliwości fakt , że opisywani przezR. K. (1)informatorzy to osoby fikcyjne ,wykreowane w dokumentacji wyłącznie po to aby doprowadzić Komendanta Powiatowego Policji wP.do wypłaty pieniędzy przeznaczonych jako wynagrodzenia dla tych osób. Pieniądze te oskarżony wziął dla siebie. Odmienna decyzja Ministra postawiłaby oskarżonego przed koniecznością poszukiwania osób chętnych do zeznawania nieprawdy przed sądem.
Na podstawie ujawnionego materiału dowodowego sąd przyjął , żeR. K. (1)w ramach czynu zarzuconego mu jako pierwszy w okresie od 27.04.2013 r do 10.05.2013 r wP.będąc funkcjonariuszem Komendy Powiatowej Policji wP., działając wspólnie i w porozumieniu zR. K. (3), wykonując czynności służbowe w toku prowadzonego postępowania przygotowawczego w sprawie sygn. Ds. 561/13 Prokuratury Rejonowej w Piszu , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej , przekroczył uprawnienia wynikające z treściart. 22 ustawy o Policjiw ten sposób , że przedłożył Komendantowi Powiatowemu Policji wP.meldunek informacyjny w dn. 29.04.2013 r w którym poświadczył nieprawdę , że tego dnia uzyskał od osoby informującejo nazwie „. (...).A.” informację o danych osobowych sprawcy kradzieży urządzenia demonstracyjnego zsalonu (...)wP.zaistniałej w dn.10.04.2013 r , nadto przedłożył jako autentyczne podrobione przezR. K. (3)pokwitowanie odbioru pieniędzy w kwocie 300 zł z dn. 06.05.2013 r oraz przedłożył sporządzoną przez siebie notatkę służbową z dn.06.05.2013 r w której poświadczył nieprawdę, że przekazał pobrane zaliczkowo wynagrodzenie rzekomemu informatorowi i za pomocą wprowadzenia w błąd Komendanta Powiatowego Policji wP.co do faktu uzyskania od rzekomego informatora informacji dla potrzeb prowadzonego postępowania przygotowawczego oraz faktu wypłaty mu wynagrodzenia , co nie miało miejsca w rzeczywistości , doprowadził Komendę Powiatową Policji wP.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 300 zł czym działał na szkodę interesu publicznego w postaci narażenia na niebezpieczeństwo nieprawidłowego funkcjonowania Komendy Powiatowej Policji wP.w zakresie czynności operacyjno- rozpoznawczych. Czyn ten zakwalifikowano jako występek zart. 231 § 2 kkw zb. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 271 § 3 kkw zb. zart.270 § 1 kkw zw. zart.11 § 2 kk. W ramach czynu zarzuconego jako drugi sąd uznałR. K. (1)winnym tego ,że w okresie od 12.09.2013 r do 20.09.2013 r wP.będąc funkcjonariuszem Komendy Powiatowej Policji wP., wykonując czynności służbowe w toku prowadzonego postępowania przygotowawczego w sprawie sygn. Ds. 1350/13 Prokuratury Rejonowej w Piszu , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej , przekroczył uprawnienia wynikające z treściart. 22 ustawy o Policjiw ten sposób ,że przedłożył Komendantowi Powiatowemu Policji wP.meldunek informacyjny z dn. 13.09.2013 r w którym poświadczył nieprawdę , że tego dnia uzyskał od osoby informującej o nazwie(...)informację o miejscu aktualnego przechowywania zagęszczarki pochodzącej z czynu zabronionego , nadto przedłożył sporządzoną przez siebie notatkę służbową z dn.20.09.2013 r w której poświadczył nieprawdę, że przekazał pobrane zaliczkowo wynagrodzenie rzekomemu informatorowi i za pomocą wprowadzenia w błąd Komendanta Powiatowego Policji wP.co do faktu uzyskania od rzekomego informatora informacji dla potrzeb prowadzonego postępowania przygotowawczego oraz faktu wypłaty mu wynagrodzenia , co nie miało miejsca w rzeczywistości , doprowadził Komendę Powiatową Policji wP.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200 zł czym działał na szkodę interesu publicznego w postaci narażenia na niebezpieczeństwo nieprawidłowego funkcjonowania Komendy Powiatowej Policji wP.w zakresie czynności operacyjno- rozpoznawczych. Czyn ten zakwalifikowano jako występek zart. 231 § 2 kkw zb. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 271 § 3 kkw zw. zart.11 § 2 kk.
Ustawodawca w treściart. 22 ustawy o Policjistworzył instytucję czynności operacyjno rozpoznawczych polegających na korzystaniu z pomocy osób niebędących policjantami przy wykonywaniu zadań przez Policję. Jednym z zadań Policji jest wykrywanie przestępstw i wykroczeń oraz ściganie ich sprawców. Szczegółowe procedury czynności operacyjno rozpoznawczych mają charakter niejawny. Jak ustalono wszelkim działaniomR. K. (1), który poprzez złożenie meldunków informacyjnych uruchomił czynności wymienionego wyżej rodzaju , przyświecała chęć osiągnięcia korzyści majątkowej dla siebie .R. K. (1)jako funkcjonariusz publiczny sprzeniewierzył się nie tylko złożonemu przez siebie przed objęciem służby ślubowaniu, lecz również przekroczył uprawnienia wynikające ze wspomnianego wyżej przepisuart. 22 ustawy o Policji. W sporządzonej przez siebie dokumentacji oskarżony poświadczał nieprawdę co do okoliczności mających istotne znaczenie prawne. Pod pozorem uzyskania ważnych informacjiR. K. (1)wytworzył u swych przełożonych służbowych mylne przekonanie o istnieniu informatorów oraz o potrzebie odpowiedniego ich wynagrodzenia. Sposób działania oskarżonego w obu przypadkach był dość podobny. Uderzająca jest koincydencja czasowa uzyskania informacji – w pierwszym przypadku odK. U.iS. K., zaś w drugim odŁ. W.oraz sporządzenia przez oskarżonego obu meldunków informacyjnych. Należy podkreślić , że gdyby oskarżony obu meldunków nie sporządził , do wykrycia sprawców przestępstw i odzyskania skradzionego czy przywłaszczonego mienia i tak by doszło. Wymierzając kary jednostkowe oskarżonemu sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary określonymi wart. 53 kk. Niewątpliwie stopień szkodliwości społecznej obu przypisanych czynów jest znaczny. Wprawdzie uzyskane przezR. K. (1)korzyści majątkowe są stosunkowo nieduże , jednak wartość szkody majątkowej nie jest najistotniejszą okolicznością w tej sprawie. Działaniami swymi oskarżony podważył zaufanie do służby ochrony prawa jaką jest Policja oraz naraził na szwank jej autorytet. Niewątpliwie naraził również Komendę Powiatową Policji wP.na niebezpieczeństwo nieprawidłowego funkcjonowania w zakresie czynności operacyjno rozpoznawczych. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności oraz granice ustawowego zagrożenia karą sąd wymierzyłR. K. (1)za popełnienie przypisanych mu przestępstw z mocyart. 231 § 2 kkw zw. zart.11 § 3 kkprzy zastosowaniuart. 33 § 2 kkkary po jeden rok pozbawienia wolności oraz kary po 100 stawek dziennych grzywny gdzie wysokość jednej stawki równoważna jest kwocie 10 zł. Sąd uznał , że tak wymierzone kary stanowią odpowiednią dolegliwość zważywszy na okoliczności przypisanych oskarżonemu przestępstw. Określając wymiar kar grzywny sąd wziął pod uwagę możliwości oraz stosunki majątkoweR. K. (1).
Na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 i 2 kksąd połączył orzeczone kary jednostkowe i wymierzyłR. K. (1)karę łączną roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną 120 stawek dziennych grzywny , gdzie wysokość jednej stawki równoważna jest kwocie 10 zł. Orzekając w tym przedmiocie wzięto pod uwagę podobny sposób działania oskarżonego oraz stosunkowo krótki okres czasu dzielący oba przestępstwa.
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart.70 § 1 pkt 1 kksąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobecR. K. (1)kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby 4 lat. Oskarżony nie był dotychczas karany sądownie(k.505), zaś w miejscu zamieszkania posiada opinię pozytywną.R. K. (1)jest emerytem policyjnym , wspólnie z małżonką wychowuje dwoje małoletnich dzieci. Dotychczasowy sposób życia oskarżonego uzasadnia przekonanie , że nie wejdzie on ponownie w konflikt z porządkiem prawnym.
Na podstawieart. 46 § 1 kksąd orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody na rzecz Komendy Powiatowej Policji wP.w kwocie 500 zł.
W ramach zarzuconego czynu sąd uznałR. K. (3)za winną tego, że w okresie od 06.05.2013 r do 10.05.2013 r wP., będąc funkcjonariuszem Komendy Powiatowej Policji wP., działając wspólnie i w porozumieniu zR. K. (1), który wykonywał czynności służbowe w toku prowadzonego postępowania przygotowawczego w sprawie sygn. Ds. 561/13 Prokuratury Rejonowej w Piszu , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej , przekroczyła uprawnienia wynikające z treściart. 22 ustawy o Policjiw ten sposób , że w celu użycia za autentyczny , podrobiła pokwitowanie odbioru pieniędzy w kwocie 300 zł przez osobę informującą o nazwie A.A. z dn. 06.05.2013 r , któreR. K. (1)przedłożył następnie Komendantowi Powiatowemu Policji wP.i za pomocą wprowadzenia go w błąd co do faktu uzyskania od rzekomego informatora informacji dla potrzeb prowadzonego postępowania przygotowawczego oraz faktu wypłaty mu wynagrodzenia , co nie miało miejsca w rzeczywistości , doprowadziła Komendę Powiatową Policji wP.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 300 zł czym działała na szkodę interesu publicznego w postaci narażenia na niebezpieczeństwo nieprawidłowego funkcjonowania Komendy Powiatowej Policji wP.w zakresie czynności operacyjno – rozpoznawczych. Czyn przypisany oskarżonej zakwalifikowano jako występek zart. 231 § 2 kkw zb. zart. 286 § 1 kkw zb. zart.270 § 1 kkw zw. zart.11 § 2 kk.
Sąd przyjął współsprawstwoR. K. (3)w zakresie jednego z przestępstw przypisanych jej aktualnemu małżonkowi. Wbrew twierdzeniom oskarżonej ustalono , że dopuściła się fałszu materialnego dokumentu sporządzając na prośbęR. K. (1)pokwitowanie odbioru wynagrodzenia przez rzekomego informatora.R. K. (3)nie prowadziła postępowania przygotowawczego w sprawie kradzieży urządzenia demonstracyjnego wsalonie (...)wP.i nie mogła mieć wiedzy na temat tego postępowania , a przynajmniej nie ma na to dowodu. Zatem toR. K. (1)przekazał jej kluczowe szczegóły widniejące w pokwitowaniu – datę , wysokość kwoty , tytuł wynagrodzenia oraz inicjały rzekomego informatora a oskarżona takie treści zamieściła w sporządzonym odręcznie pokwitowaniu. W chwili czynu oskarżona była funkcjonariuszem Policji a zatem znała instytucję czynności operacyjno rozpoznawczych. Przyznał to zresztą współoskarżony , który stwierdził ,że partnerka domyślała się do czego pokwitowanie służy. W sprawie nie istnieje dowód potwierdzający świadomośćR. K. (3)odnośnie faktu sporządzenia oraz złożenia przełożonemu meldunku operacyjnego przezR. K. (1)z dn.27.04.2013 r. Natomiast sporządzając pokwitowanie datowane na dzień 06.05.2013 r wymieniona włączyła się jako współsprawca sukcesywnie w dokonanie przezR. K. (1)wyłudzenia kwoty 300 zł. Sfałszowane pokwitowanie było jednym z dokumentów , które wzbudziło w Komendancie Powiatowym Policji wP.mylne wyobrażenie o istnieniu rzekomego informatora. W ocenie sądu oskarżona jako policjantka zdawała sobie sprawę , że sporządzony przez nią dokument posłuży do rozliczenia pobranej przez partnera zaliczki na wynagrodzenie informatora , który w rzeczywistości nie istniał. WprawdzieR. K. (3)nie wykonywała żadnych czynności służbowych w ramach dochodzenia prowadzonego przez jej partnera , lecz zgodnie z zasadą wyrażoną w treściart. 21 § 2 kkznamię funkcjonariusza publicznego o jakim mowa w przepisieart. 231 § 2 kkrozciąga się przy kwalifikowaniu czynu oskarżonej również na nią.
Wymierzając karę oskarżonejR. K. (3)sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary określonymi wart. 53 kk. Zdaniem sądu oskarżona została wplątana w zdarzenie przezR. K. (1), który jak ustalono , był organizatorem i głównym wykonawcą czynu zabronionego. RolaR. K. (3)była raczej podrzędna. Zapewne oskarżona spełniła prośbęR. K. (1), osoby dla siebie najbliższej , licząc bezpodstawnie że nie poniesie z tego tytułu żadnych negatywnych konsekwencji. Będąc w związku zR. K. (1)odniosła z przestępstwa również korzyść majątkową. Wartość tej korzyści była stosunkowo nieduża.R. K. (3)jako policjant przekraczając uprawnienia służbowe sprzeniewierzyła się rocie złożonego ślubowania. Naraziła również Komendę Powiatową Policji wP.na niebezpieczeństwo nieprawidłowego funkcjonowania w zakresie czynności operacyjno rozpoznawczych. Sąd z mocyart.231 § 2 kkw zw. zart.11 § 3 kkwymierzył oskarżonej karę roku pozbawienia wolności uznając ,że kara w tym wymiarze adekwatna jest do stopnia społecznej szkodliwości przypisanego jej czynu oraz stopnia jej winy.
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart.70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonej czynu sąd warunkowo zawiesił tytułem próby na okres lat 2. Oskarżona pracuje zawodowo , jest matką małoletnich dzieci. Nie była również karana sądownie(k. 504). W przekonaniu sądu wobecR. K. (3)istnieje korzystna prognoza uzasadniająca warunkowe zawieszenie wykonania kary.
Na podstawie przepisów powołanych w pkt VIII i IX wyroku sąd orzekł o opłatach i pozostałych kosztach sądowych obciążając nimi oskarżonych.
Należy jeszcze dodać , że z dniem 01 lipca 2015 r na mocy przepisów ustawy z dnia 20.02.2015r o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015.396) zmianie uległy niektóre przepisy zastosowane w niniejszym orzeczeniu. Przede wszystkim zmianie uległy przepisy dotyczące warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Uznając , że względniejsza dla oskarżonych jest ustawa obowiązująca poprzednio sąd z mocyart. 4 § 1 kkzastosował jej przepisy przy orzekaniu .

ZARZĄDZENIE
-(...)
-(...)
- za 14 dni
P., dnia 13.11.2018 r.