Sąd Rejonowy w Legionowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 678/17
Data wyroku: 2018-04-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Kosiński
Słowa kluczowe: Wyrok
Podstawa prawna: art. 86 § 1 kw

Sygn. akt II W 678/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 kwietnia 2018 r.
Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Tomasz Kosiński
Protokolant: Bożena Oblińska
w obecności oskarżyciela : ----

J. Ć. (1), c.Z.iD.z d.J.,ur. (...)wW.
obwinionej o to że :
W dniu 26 maja 2017 r ok. godz. 9:30 wL.naul. (...), kierując samochodem markiP.onr rej. (...)spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że poprzez nie zachowanie należytej ostrożności w czasie wykonywania manewru parkowania, najechała na zaparkowany samochód markiV.onr rej. (...)powodując jego uszkodzenia.
tj. o wykroczenie z art. 86 § 1 k.w.

I
ObwinionąJ. Ć. (1)uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu i za to na podstawie art. 86 § 1 k.w. wymierza jej mu karę grzywny w wysokości 400 ( czterysta ) złotych;

II
Na podstawieart. 118 § 1 k.p.w.iart. 119 k.p.w.w zw. zart. 627 k.p.k.zasądza od obwinionejJ. Ć. (1)na rzecz Skarbu Państwa - Kasa Sądu Rejonowego w Legionowie zryczałtowane wydatki w kwocie 100 ( sto ) złotych i 40 ( czterdzieści ) złotych tytułem opłaty.

Sygn. akt II W 678/17

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 26 maja 2017 roku ok. godz. 9.30 - 10.00 wL., woj.(...)naul. (...)obwinionaJ. Ć. (1)kierował samochodem markiP. (...)onr rej. (...). ObwinionyJ. Ć. (1)jadącul. (...)z kierunkuul. (...)postanowił wjechać przodem na jedno z miejsc parkingowym znajdujących się w pasie drogowymul. (...)( poprzecznie do pasa jezdniul. (...)) . Wjeżdżając na miejsce parkingowe wykonując manewr skrętu w prawo obwinionaJ. Ć. (2)nie zachował należytej ostrożności i lewą przednią częścią zderzaka samochodu markiP. (...)onr rej. (...)otarła prawe tylnie nadkole zaparkowanego na sąsiednim miejscu parkingowym samochodu markiV. (...)onr rej. (...)którego właścicielem byłaE. B.. Świadkiem tego zdarzenia byłaM. L.. W wyniku tego zdarzenia w samochód markiP. (...)onr rej. (...)kierowany przez obwinionąJ. Ć. (1)doznał uszkodzeń w postaci zadrapań powłoki lakierniczej lewego przedniego zderzaka przy nadkolu ( k. 11-12 i k. 6 , k 52A - płyta CD ) . Natomiast samochód markiV. (...)onr rej. (...)którego właścicielką byłaE. B.doznał uszkodzeń w postaci zarysowania powłoki lakierniczej na prawym tylnym nadkolu o długości 5 cm ( k. 6-7 i k. 6 , k 52A - płyta CD ) . Po zaparkowaniu swojego samochodu markiP. (...)onr rej. (...)obwinionaJ. Ć. (1)udała się na pocztę .
ObwinionaJ. Ć. (1)ma ukończone 58 lata , jest zatrudniona w Urzędzie Miejskim wL.na stanowisku Skarbnika i z tego tytułu uzyskuje dochód w wysokości 11000 zł , nie ma nikogo na utrzymaniu , nie była karany , nie leczy się odwykowo , ani psychiatrycznie .
Sąd powyższy stan faktyczny ustalił na podstawie następujących dowodów częściowo wyjaśnień obwinionejJ. Ć. (1)( k. 44-45 ) , zeznań świadków:E. B.( k. 1, k. 5 i k. 45-46 ) ,M. L.( k. 15 i k. 46-47 ) iM. K.( k. 54-55 ) oraz dokumentów w postaci : protokół oględzin ( k. 6-7, k. 11-12 ) , sprzeciwu od wyroku nakazowego ( k. 29 ) , płyty CD ( k. 6 , k. 52 a ) , pisma z Urzędu Miasta wL.( k. 57 ) .
ObwinionaJ. Ć. (1)stanęła pod zarzutem , iż : w dniu 26 maja 2017 r ok. godz. 9:30 wL.naul. (...), kierując samochodem markiP.onr rej. (...)spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że poprzez nie zachowanie należytej ostrożności w czasie wykonywania manewru parkowania, najechała na zaparkowany samochód markiV.onr rej. (...)powodując jego uszkodzenia. to jest popełnienia wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. .
ObwinionyJ. Ć. (1)podczas przesłuchania na rozprawie przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego jej czynu i wyjaśniła iż w dniu 26 maja 2017 r. około godziny 10.00 zaparkowała swój samochód w okolicy poczty wL.by odebrać paczkę . Podczas wykonywana manewru parkowanie nie słyszała żadnego tarcia i nie czuła oporu . Po tym jak wróciła z poczty została poinformowana przez pokrzywdzoną że uderzyła w jej samochód. Pokrzywdzona wykonała zdjęcia jej samochodu. Z dalszych wyjaśnień obwinionejJ. Ć. (1)wynika iż nie stwierdziła w swoim samochodzie żadnych uszkodzeń i odjechała z miejsca zdarzenia . Następnie obwinionaJ. Ć. (1)opisała jak wyglądały oględziny jej samochodu przez funkcjonariusza policji ( k. 44-45 ) .
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionejJ. Ć. (1)w części której wyjaśniła iż w dniu 26 maja 2017 r. zaparkowała swój samochód koło poczty wL.by odebrać paczkę . Na wiarę zasługuje również ta część wyjaśnień obwinionejJ. Ć. (1)z których wynika iż po powrocie z poczty została powiadomiona przez pokrzywdzoną iż podczas wykonywania manewru parkowania uszkodziła samochód pokrzywdzonej . W tym zakresie wyjaśnienia obwinionejJ. Ć. (1)są jasne , dokładne i korespondują z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z zeznaniami świadków :E. B.( k. 1, k. 5 i k. 45-46 ) iM. L.( k. 15 i k. 46-47 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę .
Sąd nie dał w wiary pozostałej części wyjaśnień obwinionejJ. Ć. (1)zwłaszcza odnośnie faktu iż podczas manewru parkowania nie uszkodziła samochodu pokrzywdzonej oraz że jej samochód podczas oględzin na miejscu zdarzenia nie miał żadnych uszkodzeń .  W tym zakresie wyjaśnienia obwinionejJ. Ć. (1)są niejasne, nielogiczne , wewnętrznie sprzeczne i nakierowane na uniknięcie odpowiedzialności za popełniony przez nią czyn. Należy wskazać iż zeznań świadkaM. L.wynika wprost iż w dniu 26 maja 2017 r. około godz. 10.00 naul. (...)wL.zobaczyła samochód markiP.koloru ciemnego jadący z kierunkuul. (...)chcący zaparkować na miejscu parkingowym znajdującym się wzdłużul. (...). Podczas wykonywania tego manewru parkowania samochód markiP.delikatnie zawadził przodem z tyłu w okolice prawego błotnika o stojący już na miejscu parkingowym samochód markiV. (...). ( k. 15 i k. 46-47 ) . Wyżej wskazane fakty potwierdzają dokumenty w postaci : protokół oględzin ( k. 6-7, k. 11-12 ) , i płyty CD ( k. 6 , k. 52 a ) oraz zeznania świadkaE. B.( k. 1, k. 5 i k. 45-46 ). Należy wskazać iż z protokół oględzin ( k. 6-7, k. 11-12 ) i płyty CD zawierającej zdjęcia ( k. 6 , k. 52 a ) wynika jakie uszkodzenia w wyniku tego zdarzenia odniosły samochód markiP. (...)onr rej. (...)i samochód markiV. (...)onr rej. (...). Ponadto z protokołu oględzin samochodu markiP. (...)onr rej. (...)wykonanego w dniu 26 maja 2017 r. o godz. 18.02. przez funkcjonariusza policji z KPP wL.M. K.i podpisanego przez obwinionaJ. Ć. (1)( k. 11-12 ) wynika iż w samochodzie tym stwierdzono uszkodzenia w postaci zadrapań powłoki lakierniczej lewego przedniego zderzaka przy nadkolu. Fakt ten podważa twierdzenia obwinionejJ. Ć. (1)iż jej samochód nie miał żadnych uszkodzeń oraz że to nie ona spowodowała to zdarzenia drogowe .
Wyżej wskazane fakty dyskwalifikują prawdziwość wyjaśnień obwinionejJ. Ć. (1)w zakresie jakim Sąd nie dał im wiary .
Sąd dał wiarę zeznaniom świadków :E. B.,M. L.iM. K.jako jasnym , dokładnym i precyzyjnym.
Z zeznań świadkaE. B.właścicielki samochodu markiV. (...)onr rej. (...)- pokrzywdzonej w niniejszej sprawie wynika iż w dniu 26 maja 2017 r. około godziny 06.30. zaparkowała swój samochód markiV.onr rej. (...)na miejscu parkingowym przyul. (...). Gdy była w pracy ok. godz. 10.00. właściciel budynku przyul. (...)poinformował ją że ktoś robi zdjęcia jej samochodu. Od osoby która robiła zdjęcia dowiedziała się iż chwile wcześniej kierowca samochodu markiP.parkującego obok jej samochodu przy wjeździe na miejsce parkingowe uszkodził jej samochód . ObwinionaE. B.w swoich dalszych zeznaniach wskazał iż zobaczyła rysę na tylnym prawym nadkolu swojego samochodu markiV.onr rej. (...). Z dalszych zeznań pokrzywdzonejE. B.wynika że gdy obwinionaJ. Ć. (1)wróciła na miejsce zdarzenia zaprzeczyła by uszkodziła jej samochód i stwierdziła iż „nie da się w to wrobić”. Następnie odjechała z miejsca zdarzenia ( k. 1, k. 5 i k. 45-46 ) .
Natomiast z zeznań świadkaM. L.wynika iż w dniu 26 maja 2017 r. około godz. 10.00 chciała przejść na przejściu dla pieszych naul. (...). Wtedy zobaczyła samochód markiP.koloru ciemnego jadący z kierunkuul. (...)chcący zaparkować na miejscu parkingowym znajdującym się wzdłużul. (...). Podczas wykonywania tego manewru parkowania samochód markiP.delikatnie zawadził przodem z tyłu w okolice prawego błotnika o stojący już na miejscu parkingowym samochód markiV. (...). Z dalszych zeznań świadkaM. L.wynika w jaki sposób zachowała się po tym zdarzeniu oraz jak na miejscu zdarzenia zachowywały się pokrzywdzonaE. B.i obwinionaJ. Ć. (1)( k. 15 i k. 46-47 ).
Jeżeli chodzi i zeznania świadkaM. K.– funkcjonariusza policji z KPP wL.który dokonywał w dniu 26 maja 2017 r. oględzin samochodów markiP. (...)onr rej. (...)i s markiV. (...)onr rej. (...)wynika iż nie pamięta faktu dokonywania oględzin tych samochodów oraz ich szczegółów ( k. 54-55 ) .
Fakt, że wymienieni wyżej świadkowie precyzyjnie określają zakres swojej wiedzy na temat zdarzenia , w zakresie którym Sąd dał wiarę zeznaniom tych świadków , świadczy zdaniem Sądu o braku skłonności do konfabulacji i dążeniu do rzetelnego przedstawienia przebiegu wydarzeń.
Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów , albowiem dokumenty powyższe zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych , nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu , by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia .
Sąd dał ponadto wiarę wszystkim ujawnionym na rozprawie dokumentom. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości.
Sąd zważył, co następuje:
Przepis art. 86 § 1 k.w. stanowi , iż karze podlega , kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu, nie zachowując należytej ostrożności, powoduje zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Przedmiotem ochrony określonym w dyspozycji art. 86 k.w. jest bezpieczeństwo w ruchu drogowym zagrożone przez niezachowanie należytej ostrożności powodujące zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym (§ 1) lub przez niezachowanie należytej ostrożności powodujące zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, gdy sprawca znajduje się w stanie po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka (§ 2). Do nowelizacji z lipca 2010 r. komentowany przepis przewidywał jedynie ogólne niezachowanie należytej ostrożności powodujące zagrożenie w ruchu drogowym. Obecnie po nowelizacji wyraźnie chodzi tu o niezachowanie należytej ostrożności powodujące zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu, ale na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu.
Zachowanie sprawcy naruszające przepis art. 86 § 1 k.w. będzie polegało na niezachowaniu należytej ostrożności, czego następstwem jest spowodowanie zagrożenia w bezpieczeństwie ruchu drogowego. Trzeba przy tym pamiętać, że nie da się przewidzieć ani unormować wszystkich sytuacji, jakie mogą zaistnieć w ruchu drogowym, ocena zachowań uczestników ruchu drogowego w każdym z takich przypadków powinna podlegać ocenie na podstawie ogólnej istoty zasad ostrożnego i rozważnego zachowania się, co podkreślił Sąd Najwyższy w swoim wyroku, stwierdzając, że reguły wynikające z istoty bezpieczeństwa w ruchu muszą być respektowane mimo braku przepisu (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 1995 r., III KRN 20/95, OSNKW 1995, nr 11-12, poz. 84). Jak wskazano w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 16 lipca 1976 r., VI KRN 135/76, OSNKW 1976, nr 10-11, poz. 130, każdy kierowca jest obowiązany do prowadzenia pojazdu samochodowego z należytą ostrożnością, a więc do przedsiębrania takich czynności, które zgodnie ze sztuką i techniką prowadzenia pojazdów samochodowych są obiektywnie niezbędne do zapewnienia maksymalnego bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a także do powstrzymania się od czynności, które mogą to bezpieczeństwo zmniejszyć. Jednocześnie jednak Sąd Najwyższy zwrócił uwagę, że kierowca nie może skutecznie się bronić przed zarzutem nieostrożności tym, że nie naruszył żadnego przepisu administracyjno-drogowego, a nawet tym, że postąpił zgodnie z istniejącym nakazem albo zakazem drogowym, jeżeli fachowa ocena jego zachowania się w konkretnej sytuacji drogowej z punktu widzenia umiejętności prowadzenia pojazdu na drogach publicznych prowadzi do wniosku, że nie zachował on ostrożności wymaganej do wykonania zawodu lub czynności kierowcy. I odwrotnie - samo naruszenie przez kierowcę takiego lub innego nakazu lub zakazu drogowego nie daje jeszcze podstaw do ścigania karnego (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 sierpnia 1961 r., I K 559/60, OSNKW 1962, nr 4, poz. 55).
Zgodnie z przepisamiustawy - Prawo o ruchu drogowymprzez określenie „szczególna ostrożność” należy rozumieć zachowanie ostrożności polegającej na zwiększeniu uwagi i dostosowaniu zachowania uczestnika ruchu, a więc pieszego, kierującego, a także innej osoby przebywającej w pojeździe lub na pojeździe znajdującym się na drodze, do warunków i sytuacji zmieniających się na drodze w stopniu umożliwiającym odpowiednio szybkie reagowanie (art. 2 pkt 22). Słusznie więc Sąd Najwyższy stwierdził, że do odpowiedzialności z art. 86 k.w. konieczne jest ustalenie, że sprawca nie zachował „należytej ostrożności”, a więc takiej, jaka była wymagana w danej sytuacji. Każdy uczestnik ruchu drogowego jest obowiązany do zachowania ostrożności, czyli do postępowania uważnego, przezornego, stosowania się do sytuacji istniejącej na drodze. W niektórych sytuacjach ustawa wymaga jednak od uczestników ruchu drogowego "ostrożności szczególnej", a więc większej niż zwykle wymagana. Taka szczególna ostrożność to ostrożność polegająca na zwiększeniu uwagi i dostosowaniu zachowania uczestników ruchu do warunków i sytuacji zmieniających się na drodze w stopniu umożliwiającym odpowiednio szybkie reagowanie (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 2003 r., III KK 61/03, LEX nr 77467).
Odpowiedzialność na podstawie art. 86 § 1 k.w. będzie ponosił sprawca, który przez zachowanie nienależytej ostrożności spowodował realne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, czyli groźbę wypadku drogowego czy innego niebezpieczeństwa mogącego prowadzić do kolizji drogowej. Jednocześnie jednak, gdyby w przypadku niezachowania należytej ostrożności nie doszło do zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym, wówczas brak jest podstaw do odpowiedzialności na podstawie analizowanego przepisu. ( za Tomasz Grzegorczyk (red.), Wojciech Jankowski, Monika Zbrojewska Komentarz do Kodeksu Wykroczeń wydanie II ).
Działanie obwinionejJ. Ć. (1)wypełniło wszystkie znamiona wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. albowiem w dniu 26 maja 2017 r ok. godz. 9:30-10.00. wL.naul. (...), kierując samochodem markiP. (...)onr rej. (...)spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że poprzez nie zachowanie należytej ostrożności w czasie wykonywania manewru parkowania skręcając z prawo na miejsce parkingowe znajdujące się poprzecznie do pasa jezdniul. (...), najechała na zaparkowany samochód markiV. (...)onr rej. (...)powodując jego uszkodzenia. Fakt że obwinionaJ. Ć. (1)popełnił zarzucany jej czyn wynika wprost z wyjaśnień obwinionegoJ. Ć. (1)oraz zeznań świadków :E. B.( k. 1, k. 5 i k. 45-46 ) ,M. L.( k. 15 i k. 46-47 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę oraz dokumentów w postaci protokół oględzin ( k. 6-7, k. 11-12 ) i płyty CD zawierającej zdjęcia ( k. 6 , k. 52 a ) . Z zeznań świadkaE. B.( k. 1, k. 5 i k. 45-46 ) iM. L.( k. 15 i k. 46-47 ) wynika wprost iż to obwinionaJ. Ć. (1)w dniu 26 maja 2017 r. około godziny 9.30-10.00 wL.przyul. (...)parkując swój samochód markiP. (...)onr rej. (...)uszkodziła samochód markiV. (...)onr rej. (...). Należy wskazać iż z protokołu oględzin tych samochodów wynika iż podczas oględzin w samochodu markiP. (...)onr rej. (...)w dniu 26 maja 2017 r. stwierdzono uszkodzenia w postaci zadrapań powłoki lakierniczej lewego przedniego zderzaka przy nadkolu ( k. 11-12 i k. 6 , k 52A - płyta CD ) , natomiast podczas oględzin samochodu markiV. (...)onr rej. (...)stwierdzono uszkodzenia w postaci zarysowania powłoki lakierniczej na prawym tylnym nadkolu o długości 5 cm ( k. 6-7 ) . Fakt ten potwierdzają również zdjęcia na płycie CD ( k. 6 , k 52A - płyta CD ) wykonane na miejscu zdarzenia . Ze zdjęć tych wynika jaki uszkodzenia w wyniku tego zdarzenia powstały w samochodzie markiP.onr rej. (...)kierowanym przez obwinionaJ. Ć. (1)i w samochodzie markiV.onr rej. (...).
Z tych względów zarówno okoliczności sprawy , jak i wina obwinionejJ. Ć. (1)nie budzą wątpliwości.
Wymierzając obwinionejJ. Ć. (1)karę Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności obciążające jaki i łagodzące.
W powyższej sprawie Sąd jako okoliczność łagodząca wobec obwinionejJ. Ć. (1)Sąd uznał fakt iż nie była ona dotychczas karany .
Natomiast jako okoliczność obciążającą Sąd wziął pod uwagę charakter działania obwinionej i rodzaj naruszonego przez nią dobra .
W powyższej sprawie Sąd na podstawie na podstawie art. 86 § 1 k.w. wymierzył obwinionejJ. Ć. (1)karę grzywny w wysokości 400 złotych. Sąd uznał , iż grzywna w wysokości 400 zł jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez obwinionąJ. Ć. (1). Wymierzenie obwinionejJ. Ć. (1)kary grzywny w wysokości 400 zł spełni zarówno cele zapobiegawcze i wychowawcze , jakie winny być osiągnięte w stosunku do obwinionej .
Na podstawieart. 118 § 1 k.p.w.iart. 119 k.p.w.w zw. zart. 627 k.p.k.Sąd zasądził od obwinionejJ. Ć. (1)na rzecz Skarbu Państwa - Kasa Sądu Rejonowego w Legionowie zryczałtowane wydatki w kwocie 100 ( sto ) złotych i 40 ( czterdzieści ) złotych tytułem opłaty.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji .