Sąd Rejonowy w Giżycku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1232/18
Data wyroku: 2018-12-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Alina Kowalewska
Słowa kluczowe: Przedawnienie
Podstawa prawna: art. 751 pkt 1 kc

Sygn. akt: I C 1232/18 upr.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 grudnia 2018 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Alina Kowalewska

Protokolant:

starszy sekretarz sądowy Justyna Kurzynowska-Lubecka

po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2018 r. w Giżycku na rozprawie
sprawy z powództwaP. Z.prowadzącego działalność gospodarczą podfirmą (...)wB.
przeciwkoD. G.
o zapłatę

1
Oddala powództwo.

2
Zasądza od powodaP. Z.na rzecz pozwanegoD. G.kwotę 107 zł ( sto siedem złotych ) tytułem zwrotu kosztów procesu.

SSR Alina Kowalewska
Sygn. akt I C 1232/18 upr.

UZASADNIENIE
PowódP. Z.wniósł w elektronicznym postępowaniu upominawczym pozew przeciwkoD. G.o zapłatę kwoty 394,30 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 15.12.2015 r. do dnia zapłaty.
W uzasadnieniu wskazał, że dochodzona wierzytelność wynika z umowy o dochodzenie roszczeń z dnia 12.08.2013 r., na mocy której powód zobowiązał się do podjęcia czynności w celu uzyskania świadczeń odszkodowawczych na rzecz pozwanego, który zobowiązał się natomiast do zapłaty wynagrodzenia i zwrotu poniesionych wydatków. Pomimo wezwania do zapłaty z dnia 27.11.2015 r. pozwany nie dokonał zapłaty wynagrodzenia w wyznaczonym terminie.
W dniu 12 lutego 2018 r. w sprawie o sygn. akt VI Nc-e 2444655/17 Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie wydał nakaz zapłaty (k. 6).
PozwanyD. G.we wniesionym sprzeciwie wniósł o oddalenie powództwa. Podniósł zarzut niewykazania istnienia roszczenia i bezpodstawności żądania zaprzeczając, iż zawierał umowę z powodem. Jednocześnie pozwany twierdził, iż roszczenie uległo przedawnieniu.

Sąd ustalił, co następuje:
PowódP. Z.prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą(...)P. Z.(wcześniej(...) Centrum (...)), której przedmiotem jest świadczenie usług prawniczych.
(

dowód

: wydruk z(...)k. 20-21)
Dnia 12 sierpnia 2013 r. powód zawarł z pozwanymD. G.umowę o dochodzenie roszczeń, na mocy której zobowiązał się do powzięcia czynności mających na celu uzyskanie dla pozwanego świadczeń pieniężnych za szkodę doznaną w wypadku komunikacyjnym z dnia 04.11.2011 r. od podmiotu zobowiązanego do jej naprawienia. Powodowi przysługiwało wynagrodzenie w wysokości 30% wraz z podatkiem VAT od wszystkich świadczeń pieniężnych wypłaconych pozwanemu przez podmiot zobowiązany do naprawienia szkody. W przypadku gdy pozwany nie uzyska świadczeń z przyczyn niezależnych od powoda, wówczas zobowiązany był do zapłaty kwot wynikających z cennika stanowiącego załącznik do umowy.
(

dowód:

umowa z dnia 12.08.2013 r. – k. 22-23, cennik – k. 24)
W ramach wykonania przedmiotowej umowy powód zapoznał się z aktami postępowania przygotowawczego prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową w Kętrzynie pod sygnaturą Ds. 1084/12 w przedmiocie wypadku komunikacyjnego z dnia 04.11.2011 r., w którym śmierć poniósłZ. G.– ojciec pozwanego. Następnie skierował do(...) S.A.z siedzibą wW.jako ubezpieczyciela sprawcy wypadku –M. Ż.- wniosek o wypłatę świadczeń odszkodowawczych. W odpowiedzi na wniosekG.Towarzystwo (...)wydało w dniu 24.09.2014 r. decyzję o odmowie wypłaty świadczeń. W uzasadnieniu wskazano, iż w oparciu o dowody zgromadzone w toku postępowania przygotowawczego zakończonego umorzeniem śledztwa brak jest podstaw do przyjęcia odpowiedzialnościM. Ż., a w konsekwencji jego ubezpieczyciela.
(

dowód

: wniosek o udostępnienie dokumentów z akt sprawy – k. 25, 27, potwierdzenie nadania – k. 26,28, zarządzenie z dnia 20.06.2014 r. – k. 29, pismo z 27.06.2014 r. – k. 30-33, wniosek o odszkodowanie – k. 34-41, potwierdzenie nadania – k. 42-43)
W piśmie z dnia 27.11.2015 r., doręczonym pozwanemu w dniu 30.11.2015 r., powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 394,30 zł, na którą składała się kwota 300 zł netto za sporządzenie wniosku odszkodowawczego oraz kwota 21,55 zł tytułem kosztów korespondencji. Z uwagi na brak zapłaty powód ponownie skierował wezwanie do zapłaty w dniu 31.05.2017 r.
(

dowód

: wezwanie z 27.11.2015 r. – k. 44, potwierdzenie nadania i odbioru – k. 45-47, wezwanie z 31.05.2017 r. – k. 48, potwierdzenie nadania i odbioru – k. 49-50)
Pozwany nie zapłacił należności.(okoliczność bezsporna)

Sąd zważył, co następuje:
Zgłoszone roszczenie nie mogło podlegać uwzględnieniu w jakiejkolwiek części.
Sąd dokonując ustaleń faktycznych w sprawie oparł się na dowodach z przedłożonych dokumentów. Pomimo kwestionowania przez pozwanego faktu zawarcia umowy z powodem Sąd uznał za wiarygodny i miarodajny dokument umowy o dochodzenie roszczeń z dnia 12.08.2013 r. z własnoręcznymi podpisami stron. Pozwany nie kwestionował, iż podpisy pod wskazaną umową oraz na dokumencie obejmującym cennik usług zostały nakreślone przez niego. Strona pozwana nie zaprzeczyła także twierdzeniom powoda, iż z tytułu przedmiotowej umowy nie zostało zapłacone jakiekolwiek wynagrodzenie.
W pierwszej kolejności Sąd rozpoznał zgłoszony w sprawie zarzut przedawnienia roszczenia objętego pozwem, gdyż jego uwzględnienie czyni zbędną ocenę materialnoprawną żądania.
Strony procesu zawarły umowę, do której zastosowanie znajdą przepisy dotyczące umowy o świadczenie usług – tj.art. 750 k.c.Przedawnienie roszczeń wynikających z umowy o świadczenie usług, a także umowy zlecenia, reguluje przepisart. 751 pkt 1 k.c., który stanowi, że z upływem lat dwóch przedawniają się roszczenia o wynagrodzenie za spełnione czynności i o zwrot poniesionych wydatków przysługujące osobom, które stale lub w zakresie działalności przedsiębiorstwa trudnią się czynnościami danego rodzaju; to samo dotyczy roszczeń z tytułu zaliczek udzielonych tym osobom. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że strona powodowa dochodzi roszczeń powstałych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.
Zgodnie zart. 120 § 1 k.c.bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. W niniejszej sprawie istotne jest jednak, iż jeżeli wymagalność roszczenia zależy od podjęcia określonej czynności przez uprawnionego, bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność w najwcześniej możliwym terminie. Podzielić należy pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy wyroku wydanym w sprawie III CSK 131/15 (z dnia 10 marca 2016 r., nr Lex 2009507), iż „ustawodawca oderwał sam fakt wezwania do zapłaty, o którym mowa wart. 455 k.c., od określenia początku biegu terminu przedawnienia, łącząc początek biegu tego terminu z dniem, w którym wierzyciel mógł, w obiektywnie możliwym najwcześniejszym terminie, tego dokonać. Powiązanie początku biegu terminu przedawnienia z samym wezwaniem wierzyciela do jego spełnienia prowadziłoby do nieakceptowalnego stanu decydowania przez wierzyciela o tym kiedy jego roszczenie ulegnie przedawnieniu, a więc stanowiłoby obejście zakazów przewidzianych wart. 119 k.c.Natomiast ustalenia kiedy wierzyciel mógłby najwcześniej podjąć czynność zmierzającą do spełnienia świadczenia należy dokonywać in casu, a więc w okolicznościach konkretnego stanu faktycznego sprawy”.
W tej sytuacji nie sposób podzielić twierdzeń powoda, iż początek biegu przedawnienia wyznacza wezwanie pozwanego do zapłaty należności wynikających z łączącej strony umowy. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd miał na względzie, iż w ramach wykonania umowy powód podjął jedynie dwie czynności – tj. zapoznał się w okresie od marca do czerwca 2014 r. z aktami postępowania przygotowawczego prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową w Kętrzynie (videpisma z 22.03.2014 r. – k. 27, z 27.06.2014 r. – k. 30) oraz skierował w dniu 07.07.2014 r. do(...) S.A.wniosek o wypłatę świadczeń odszkodowawczych (k. 34-41). Jak wynika ze zgromadzonych w sprawie dokumentów po otrzymaniu decyzji odmawiającej przyznania świadczeń z dnia 24.09.2014 r. powód nie podjął jakichkolwiek czynności mających na celu uzyskanie dla pozwanego świadczeń pieniężnych za doznaną szkodę. Powyższe potwierdza treść wezwania do zapłaty z dnia 27.11.2015 r., w którym powód powołuje się wyłącznie na postępowanie likwidacyjne toczące się przedG.Towarzystwem (...), decyzję odmowną z dnia 24.09.2014 r. oraz treść dokumentów zgromadzonych w aktach postępowania przygotowawczego.
W tych okolicznościach zdaniem Sądu konieczne jest przyjęcie, że wierzyciel miał obowiązek po otrzymaniu decyzji odmownej niezwłocznie wezwać pozwanego do zapłaty należności wynikających z umowy z dnia 12.08.2013 r., udzielając zwyczajowego terminu 14 dni na ich zapłatę. Sąd przyjął, iż decyzja odmowna została doręczona powodowi dnia 01.10.2014 r., wezwanie do zapłaty winno być sporządzone w dniu 15.10.2014 r. i doręczone pozwanemu w dniu 22.10.2014 r. Początek biegu przedawnienia należy określić zatem na dzień 06.11.2014 r. Powód nie wykazał okoliczności, które skutkowałyby zawieszeniem bądź przerwaniem biegu przedawnienia, zatem niewątpliwie w dacie wniesienia pozwu (13.12.2017 r.) wierzytelność była już przedawniona z uwagi na upływ dwuletniego terminu. Powyższe odnosi się również do odsetek bowiem Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 26 stycznia 2005 r., III CZP 42/04, OSN 2005, Nr 9, poz. 149 uznał za obowiązującą w prawie polskim zasadę, że wraz z przedawnieniem się roszczenia głównego przedawniają się także roszczenia o świadczenia uboczne, choćby termin ich przedawnienia jeszcze nie upłynął.
Tym samym zarzut przedawnienia całej należności należy uznać za skuteczny, w związku z czym powództwo nie mogło podlegać uwzględnieniu w jakiejkolwiek części. Mając przedstawione racje na uwadze i na podstawie przywołanych przepisów Sąd oddalił powództwo.
Zgodnie zart. 98 k.p.c.zasądzono na rzecz strony pozwanej od przeciwnika przegrywającego sprawę koszty procesu, na które składały się koszty zastępstwa procesowego oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa.