Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
XI Wydział Karny
Sygnatura akt: XI W 5193/16
Data wyroku: 2018-02-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Michał Kowalski
Teza: parkowanie na chodniku utrudniając ruch pieszym

Sygn. akt XI W 5193/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 lutego 2018 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie XI Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Michał Kowalski
Protokolant: Paulina Adamska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 19 maja 2017 roku, 4 lipca 2017 roku, 23 lutego 2018 roku wW.
sprawy przeciwkoZ. K.
synowiB.iL.
urodzonemu (...)wG.
obwinionemu o to, że:
w dniu 12 stycznia 2016 roku ok. godz. 11:20 wW.naulicy (...), kierując pojazdem markiM. (...)onr. rej. (...), zaparkował na chodniku, utrudniając ruch dla pieszych,
tj. o wykroczenie z art. 97 kw w zw. z art. 47 ust. 1 pkt 1 Pord,

I
obwinionegoZ. K.uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu;

II
na podstawieart. 118 § 2 kpwokreśla, że koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt XI W 5193/16

UZASADNIENIE
Z. K.został obwiniony o to, że w dniu 12 stycznia 2016 roku około godziny 11:20 wW.naulicy (...), kierując pojazdem markiM. (...)onr. rej. (...), zaparkował na chodniku, utrudniając ruch dla pieszych, tj. o wykroczenie zart. 97kw w zw. zart. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym.
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 12 stycznia 2016 roku około godziny 11:20 wW.naulicy (...)funkcjonariusze PolicjiK. S.iK. K.podjęli interwencję wobec kierującego samochodem markiM. (...)onr. rej. (...)obwinionego, który zaparkował pojazd na chodniku.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody:

1
wyjaśnienia obwinionego (k. 36),

2
zeznania świadkaK. S.(k. 50-51),

3
notatkę urzędową (k. 1),

4
dokonane w toku rozprawy oględziny filmu i zdjęć na płytach z k. 33 i 34.

ObwinionyZ. K.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił w szczególności, że zaparkował w tym miejscu, ale pozostawione było 1,7 metra szerokości chodnika dla pieszych, co zmierzył tego samego dnia po interwencji policjantów. Przedstawił na materiale fotograficznym i filmowym miejsce zaparkowania pojazdu w trakcie interwencji.
Sąd zważył, co następuje:
Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dał podstaw do przypisania obwinionemu popełnienia zarzucanego mu wykroczenia.
Wyjaśnienia obwinionego co do miejsca zaparkowania pojazdu nie są sporne, znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadkaK. S.. Okoliczność ta nie budzi zatem żadnych wątpliwości Sądu. Sąd uznaje wyjaśnienia obwinionego i świadkaK. S.za wiarygodne. Zeznania świadkaK. K.nic do sprawy nie wniosły – świadek nie pamiętała okoliczności przedmiotowej interwencji z dnia 12 stycznia 2016 roku.
Zebrany materiał dowodowy nie potwierdził, że obwiniony zaparkował samochód – jak stanowi zarzut – utrudniając ruch pieszym. Zdaniem Sądu pojazd stojący w tym miejscu, przy znacznej szerokości chodnika i pozostawieniu 1,7 m jego szerokości dla pieszych, nie został zaparkowany w sposób utrudniający ruch pieszym.
ŚwiadekK. S.w swoich zeznaniach ogólnie powoływał się na fakt, że pojazd obwinionego był nieprawidłowo zaparkowany – stał na chodniku.
Wykroczenie zart. 97kw polega na wykroczeniu przeciwko innym niż wcześniej wskazane wKodeksie wykroczeńprzepisomustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowymlub przepisom wydanym na jej podstawie.Artykuł 47 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowymstanowi:
1. Dopuszcza się zatrzymanie lub postój na chodniku kołami jednego boku lub przedniej osi pojazdu samochodowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 2,5 t, pod warunkiem że:
1)na danym odcinku jezdni nie obowiązuje zakaz zatrzymania lub postoju;
2)szerokość chodnika pozostawionego dla pieszych jest taka, że nie utrudni im ruchu i jest nie mniejsza niż 1,5 m;
3)pojazd umieszczony przednią osią na chodniku nie tamuje ruchu pojazdów na jezdni.
2. Dopuszcza się, przy zachowaniu warunków określonych w ust. 1 pkt 2, zatrzymanie lub postój na chodniku przy krawędzi jezdni całego samochodu osobowego, motocykla, motoroweru, roweru lub wózka rowerowego. Inny pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 2,5 t może być w całości umieszczony na chodniku tylko w miejscu wyznaczonym odpowiednimi znakami drogowymi.
W ocenie Sądu analiza całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie niniejszej, nie pozwala na ustalenie, że obwiniony utrudnił ruch pieszym. Jedynie lakoniczny zapis w notatce urzędowej (k. 1) wskazuje, że „pojazd utrudniał przejście pieszym”. Świadek sporządzający notatkę nie sprecyzował, czy w przedmiotowej sytuacji faktycznie nastąpiło utrudnienie ruchu i na czym ono miałoby polegać. Powtórzyć należy, że analiza zdjęć i materiału filmowego w powiązaniu z wyjaśnieniami obwinionego i zeznaniami wskazanego wyżej świadka nie wskazuje na to, że do takiego utrudnienia doszło.
Oczywiste jest natomiast, że – wobec treści przytoczonego wyżej przepisuPrawa o ruchu drogowym- obwiniony zaparkował samochód w przedmiotowym miejscu nieprawidłowo i w przyszłości winien stosować się do wszystkich reguł poprawnego zatrzymywania i postoju samochodu na chodniku.
Sąd orzeka natomiast w granicach zarzutu wniosku o ukaranie, a postępowanie dowodowe nie potwierdziło, że obwiniony, parkując pojazd, utrudnił ruch pieszym.
Dlatego Sąd uniewinnił obwinionegoZ. K.od popełnienia zarzucanego mu czynu.
W tej sytuacji koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.