Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny. Sekcja Odwoławcza
Sygnatura akt: V Ka 354/18
Data wyroku: 2018-09-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sławomir Klekocki

Sygn. akt V.2 Ka 354/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 września 2018 r.

    Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

V Wydział Karny – Sekcja Odwoławcza
w składzie:
Przewodniczący:SSO Sławomir Klekocki
Protokolant:Justyna Napiórkowska
w obecności ---
po rozpoznaniu w dniu 18 września 2018 r.
sprawy:

Z. W./W./

s.F.iK.

ur. (...)wW.

obwinionego o wykroczenie z art. 86 § 1 kw
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim
z dnia 4 kwietnia 2018r. sygn. akt II W 455/17
1.zmienia zaskarżony wyrok i uniewinniaZ. W.od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia;
2.zasądza od Skarbu Państwa na rzeczZ. W.kwotę 840zł (osiemset czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów obrony w postępowaniu odwoławczym;
3.kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.

SSO Sławomir Klekocki
Sygn. akt V.2 Ka 354/18

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2018 r. Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim uznałZ. W.za winnego tego, że w dniu 30 czerwca 2017r. wR.naul. (...)kierując autobusem linii 223 marki(...)onr rej. (...)nie zachował bezpiecznej odległości od poprzedzającego go pojazdu i nie zachował należytej ostrożności w obserwacji sytuacji na drodze w wyniku czego – celem uniknięcia kolizji z bliżej nieustalonym pojazdem poprzedzającym, który zatrzymał się w rejonie oznakowanego przejścia dla pieszych- gwałtownie zahamował , co spowodowało przewrócenie się pasażerki autobusuM. B.i czym stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. popełnienia wykroczenia z art. 86 § 1 kw i za to na mocy tego przepisu wymierzył mu karę grzywny w kwocie 100zł.
Na mocyart. 118 § 1 kpw,art. 119 kpww zw. zart. 617 kpkiart. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnychzasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 30zł oraz obciążył go zryczałtowanymmi wydatkami postępowania w kwocie 100zł.
Apelację od tego wyroku wniósł obwinionyZ. W.zaskarżając wyrok w całości i zarzucając :
1.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia przez uznanie, iż obwiniony w dniu 30 czerwca 2017r. wR.naul. (...)kierując autobusem linii 223 marki(...)onr rej. (...)nie zachował bezpiecznej odległości od poprzedzającego go pojazdu i nie zachował należytej ostrożności w wyniku czego zmuszony był do gwałtownego hamowania celem uniknięcia kolizji z bliżej nieustalonym pojazdem poprzedzającym, który zatrzymał się w rejonie oznakowanego przejścia dla pieszych celem ustąpienia pierwszeństwa pieszym uczestnikom ruchu, co doprowadziło do przewrócenia się przewożonego przez niego pasażera, tj.M. B., czym stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym;
2. dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego w szczególności zeznań świadków:B.,W.,P.iK., co miało istotny wpływ na wydane orzeczenie.
W oparciu o w/w zarzuty obwinionyZ. W.wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie go od zarzucanego mu wykroczenia ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
apelacja obwinionego zasługuje na uwzględnienie. Sąd rejonowy przyjął, że obwiniony kierując autobusem nie zachował ani bezpiecznej odległości od poprzedzającego go pojazdu ani szczególnej ostrożności w obserwacji sytuacji na drodze w wyniku czego na skutek wystąpienia sytuacji drogowej gwałtownie zahamował co spowodowało przewrócenie się pasażerki autobusu pokrzywdzonejM. B.czym spowodował u niej obrażenia. Jednak jak wynika z zeznań córki pokrzywdzonejA. W.potwierdza ona wersję obwinionego, że kierowca musiał gwałtownie zahamować gdyż inny pojazd wyjechał i musiał zahamować aby nie doprowadzić do zderzenia, tak słyszała od innych pasażerów autobusu. W tej sytuacji zachowanie obwinionego stanowiło reakcję obronną na nieracjonalne zachowanie się innego uczestnika ruchu drogowego. Bardzo często zdarza się bowiem, że uczestnik ruchu drogowego nie ma możliwości przewidywać , że inny uczestnik ruchu drogowego gwałtownie zahamuje, bądź wykona manewr który wcześniej nie zasygnalizował. Jak słusznie wskazał w swojej apelacji obwiniony nie można nakładać na użytkownika drogi obowiązku czynienia rzeczy niemożliwych tj. przewidywania dosłownie wszystkiego. Zgodnie z ustalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego wynika, że „ dla prawidłowego ustalenia nieumyślności nie wystarczy wskazanie ogólnej nieostrożności zachowania sprawcy. Konieczne jest bowiem wskazanie konkretnej reguły ostrożności, która została naruszona w wyniku czego doszło do popełnienia czynu zabronionego. Dla przypisania sprawcy odpowiedzialności za czyn nieumyślny nie wystarcza również samo stwierdzenie , że zachował się nieostrożnie , niezbędne jest bowiem stwierdzenie, że był świadom tego, ze swoim zachowaniem może realizować znamiona czynu zabronionego (przewidywał taką możliwość), bądź też, że takiej możliwości nie przewidywał, choć mógł ją przewidzieć „ . W realiach niniejszej sprawy zdaniem sądu odwoławczego obwiniony nie mógł nawet przewidzieć możliwości, że będzie musiał gwałtownie hamować z uwagi na zaistniałą sytuację na drodze co może spowodować do upadku pasażerki autobusu. Z tych też względów uznając w zasadność zarzutów apelacji obwinionego w tym względzie, podzielając przytoczone na ich poparcie argumenty Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, ze uniewinniłZ. W.od popełnienia zarzucanego mu wykroczenia, zasadzając na jego rzecz kwotę 840 zł tytułem zwrotu kosztów obrony w postępowaniu odwoławczym. O kosztach postępowania orzeczono na postawieart. 624 § 1 kpkobciążając nimi Skarb Państwa.
SSO Sławomir Klekocki