Sąd Okręgowy w Gliwicach
II Zamiejscowy Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II C 238/18
Data wyroku: 2018-10-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Majwald – Lasota

Sygn. akt II C 238/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 03 października 2018 roku
Sąd Okręgowy w Gliwicach Wydział II CywilnyOśrodek (...)wR.
w składzie:
Przewodniczący:SSR (del.) Ewa Majwald – Lasota
Ławnicy:
Protokolant:Elwira Dembińka - Kołodziejczyk
po rozpoznaniu w dniu 28 września 2018 roku w Rybniku
sprawy z powództwaG. Ś.(Ś.)
przeciwkoJ. Ś.
o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli

1
oddala powództwo;

2
zasądza od powodaG. Ś.(Ś.) na rzecz pozwanejJ. Ś.kwotę 5.400 zł (pięć tysięcy czterysta złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu;

3
nakazuje pobrać od powodaG. Ś.na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Gliwicach kwotę 1.220 zł (jeden tysiąc dwieście dwadzieścia złotych 00/100) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.

SSR (del.) Ewa Majwald – Lasota
Sygn. akt II C 238/18

UZASADNIENIE
PowódG. Ś.wniósł o nakazanie pozwanejJ. Ś., aby złożyła oświadczenie woli o przeniesienie na powodaG. Ś.własności rzeczy ruchomejw postaci samochodu osobowego markiP. (...)onr rejestracyjnym (...), rok produkcji 2013, nr VIN:(...), zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu podał, iż w marcu 2013 roku pozwana poinformowała go, że jestw ciąży, która była drugą ciążą pozwanej. Stąd powód darował pozwanej samochód markiP. (...). Jak wskazał samochód został zarejestrowany w Wydziale KomunikacjiwR.na rzecz obdarowanejJ. Ś.. Jednocześnie przedmiot darowizny nie został wydany pozwanej, jak zaznaczył powód, ze względu na jej złe poczucie związane z ciążą.Po narodzinach drugiego syna pozwana w dalszym ciągu nie korzystała z samochodu. Powód wskazał, iż po pewnym czasie, z uwagi na niecodzienne zachowania pozwanej, zaczął podejrzewać, że dziecko nie pochodzi ze związku z pozwaną. Pozwana wspominała powodowi o możliwość rozwodu, co dodatkowo zintensyfikowało jego podejrzenia. Ostatecznie, jak podkreślił, pewność o rażącej niewdzięczności pozwanej uzyskał w dniu wydania wyroku o zaprzeczeniu ojcostwa tj. w dniu 30 listopada 2016 roku, stąd podniósł,iż nie mógł wcześniej wiedzieć o rażącej niewdzięczności pozwanej a co za tym idzie złożyć stosownego oświadczenia o odwołaniu darowizny.
W odpowiedzi pozwana wniosła o oddalenie powództwa, zasądzenie od powoda na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu przyznała, iż jest właścicielem samochodu markiP. (...), jednak jak podkreśliła, nie był to żaden prezent uczyniony z racji oczekiwania na kolejne dziecko. Podniosła, iż między małżonkami dochodziło do przesunięć majątkowych w ramach prowadzonej przez powoda działalności gospodarczej Zaakcentowała, iż powód złożył oświadczenie o odwołaniu darowizny w dniu 02 sierpnia 2016 roku, które pozwana odebrała w dniu 10 sierpnia 2016 roku, a zatem, oświadczenie o odwołaniu darowizny zostało złożone jej z uchybieniem rocznego terminu, przewidzianego przepisami prawa, do jego złożenia.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Strony zawarły związek małżeński w dniu 09 września 2006 roku przed Kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego wŻ.. W 2013 roku pozwana oznajmiła powodowi, że jestw ciąży.
W dniu (...) urodził sięS. Ś., ówcześnie w przekonaniu powoda, jego biologiczny syn.
Umową z dnia 29 lipca 2013 rokuG. Ś.darował pozwanej samochód osobowy, markiP. (...), modelC. (...)coupe 3,8 rok produkcji 2013,o pojemności 3800 ccm o numerze z nadwozia(...). Samochód pozostał we władaniu faktycznym powoda. Pozwanej nigdy samochód nie został wydany i dlatego nigdy z niego nie korzystała.
Po pewnym czasie, wyniku szeregu nietypowych zachowań pozwanej, powód zaczął podejrzewać, żeS. Ś.nie jest jego biologicznym synem. W efekcie, powód zlecił wykonanie badań DNA. W raporcie z przeprowadzonych badań wydanym w dniu19 sierpnia 2014 roku stwierdzono, iż został uzyskany wynik analizy DNA wykluczający domniemanego ojcaG. Ś.jako biologicznego ojca badanego dzieckaS. Ś.. Jak ustalono w/w raporcie, w oparciu o wyniki testów z analizy DNA zaprzeczenie ojcostwa jest 100%. Powód miał możliwość zapoznania się z treścią wskazanego raportu i to uczynił. 20 stycznia 2015 roku złożył wniosek do Prokuratury Rejonowej w Rybniku o wszczęcie postępowania o zaprzeczenie ojcostwa. W treści wskazanego wniosku powód stwierdza między innymi: „… nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że pozyskanie przez wnioskodawcę informacji, iż nie jest on biologicznym ojcem małoletniegoS., był dla niego trudnym przeżyciem i potrzebował on upływu odpowiedniej ilości czasu by móc podjąć działania prawne, tym bardziej że przez pierwszy rok życia pozostawał on w przeświadczeniu o swoim ojcostwie. Dopiero obecnie możliwym stało się wszczęcie odpowiednich procedur umożliwiających uzyskania orzeczenia o zaprzeczeniu ojcostwa…”.
Oświadczeniem datowanym na 02 sierpnia 2016 roku powód, złożył w dniu 10 sierpnia 2016 roku oświadczenie o odwołaniu darowizny wyżej opisanego samochodu markiP..
16 grudnia 2017 roku pozwanaJ. Ś.została wezwana do podpisania zwrotnej umowy przeniesienia własności wskazanego pojazdu w terminie 14 dni od otrzymania wezwania z powodu rażącej niewdzięczności wyrażającej się w utrzymywaniu przez pozwaną powoda przez okres roku czasu, iż powód jest biologicznym ojcem małoletniegoS. S..
Pozwana do chwili obecnej nie uczyniła zadość powyższemu wezwaniu.
Dowód:akty stanu cywilnego k. 9-12, odpowiedź na pozew o rozwód k. 15-22, pismo Prokuratury RejonowejW.-M.wW.z dnia 04 września 2015 roku, wyrok Sadu Rejonowego dla Warszawy-M.wW.z dnia 30 listopada 2016 roku w sprawie o sygn. akt V RC 609/15 k. 24, oświadczenie o odwołaniu darowizny z dnia 02 sie4rpani 2016 roku k. 25, wezwanie do przeniesienia prawa własności wraz z potwierdzeniami nadanie i odbioru 28-29,wniosek do Prokuratury Rejonowej w Rybniku o wszczęcie postępowania o zaprzeczenie ojcostwa, wynik badań DNA k. 117-125,oświadcznieJ. Ś.z 30 maja 2016 roku k. 110, postanowienie Sadu Rejonowego dlW.M.wW.Wydział V Rodzinny i Nieletnich z dnia 14 lipca 2016 roku, zażalenie z 20 listopada 2015 roku k. 104-108, modyfikacja wniosku o zasądzenie alimentów wraz z wnioskiem o zabezpieczenie k. 99-103, protokół przesłuchania pozwanej z dnia 23 czerwca 2015 roku, fotokopie akt sprawy rozwodowej raport testu DNA k. 52-55, zapis rozmów z komunikatora k,. 56- 76, wyjaśnienia stron.
Przeprowadzone postępowanie dowodowe w całości stanowiło podstawę dokonanych przez sąd ustaleń. Dokumenty nie były kwestionowane przez strony. Wyjaśnienia stron były konsekwentne i korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie. Pełnomocnicy stron nie składali dalszych wniosków dowodowych.
Sąd zważył co następuje:
Zgodnie zart. 6 k.c.ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu wywodzi skutki prawne. W rozpoznawanej sprawie bezspornymi były okoliczności:
-narodzinyS. Ś.w dniu 05 września 2013 roku,
-uczynienie przez powoda na rzecz pozwanej w dniu 29 lipca 2013 roku darowizny samochodu osobowego, markiP. (...), modelC. (...)coupe 3,8 rok produkcji 2013, o pojemności 3800 cm, o numerze nadwozie(...),
- wynik badań DNA przeprowadzonych przez powoda i data jago uzyskania,
-złożenie przez powoda oświadczenia o cofnięciu darowizny z dnia 02 sierpnia 2016 roku doręczonego pozwanej w dniu 10 sierpnia 2016 roku.
Spornym zaś było, kiedy nastąpiło uzyskanie przez powoda przeświadczenia, iżS. Ś.nie jest jego biologicznym synem.
Przeprowadzone w rozpoznawanej sprawie postępowanie dowodowe wykazało, iż pozwany taką wiedzę, iż wykluczone jest jego biologiczne ojcostwo w 100%, pozyskał w dniu uzyskania wyniku zleconych przez niego badań DNA tj. w dniu 19 sierpnia 2014 roku względnie najpóźniej w sierpniu 2014 roku. Jest przy tym oczywistym, iż powód musiał się zapoznać z treścią wskazanego raportu choćby z tej przyczyny, iż już w cytowanej wyżej, ustalonej przez sąd, treści wniosku o wszczęcie sprawy o zaprzeczenie ojcostwa, stwierdza wyraźnie, iż fakt nabycia wiedzy, iż nie jest biologicznym ojcem małoletniegoS., był dla niego trudnym przeżyciem. W tym kontekście, nie może także budzić wątpliwości, iż powód, posiadający wykształcenie prawnicze, będący doskonale funkcjonującym przedsiębiorcą, doskonale potrafił ocenić treść wskazanego raportu w aspekcie zresztą in exstenso tam wyrażonego w stopniu 100%-ego wykluczenia ojcostwa. Z tych choćby powodów, za niezasadną należało uznać argumentację idącą w kierunku kwalifikacji zachowań pozwanej jako mających charakter czynu ciągłego czy trwałego zaniechania, względnie stałego utrzymywania w błędzie powoda i najbliższych członków rodzin stron, co do faktu niepozostawiania biologicznym rodzicem małoletniegoS. Ś.. Stąd nie miał sąd żadnych wątpliwości, iż już w sierpniu 2014 roku pozwany pozyskał w pełni miarodajną w płaszczyźnie naukowej wiedzę, iż wykluczonym jest by był ojcem małoletniegoS. Ś.a w konsekwencji zaś o pewnym fakcie zdrady małżeńskiej pozwanej, skutkującym pozyskaniem przekonania o zachowaniu stanowiącym rażącą niewdzięczność pozwanej. Znamiennym jest także, iż powód nigdy nie wydał pozwanej spornego pojazdu uniemożliwiając jej tym samym całkowicie korzystanie z niego. Z powyższych przyczyn uznał sąd, iż powód nie wykazał, jakoby dowiedział się o fakcie (zdarzeniu) przesądzającym o rażącej niewdzięczności pozwanej w późniejszym czasie aniżeli sierpień 2014 roku tj. moment zapoznania się z wynikami wyżyj wspomnianych pierwszych badań DNA. Treści zeznań pozwanej odnośnie czasu, w jakim pozwany dowiedział się o rażącej niewdzięczności pozwanej, nie uczynił Sąd zasadniczo podstawą ustaleń, uznając za miarodajną wyżej opisaną dokumentację zgromadzoną w sprawie.
Skoro zatem, jak wynika z zebranego materiału, oświadczenie powoda o odwołaniu darowizny z dnia 02 sierpnia 2016 roku zostało złożone pozwanej w dniu 10 sierpnia 2016 roku, uznać należało, iż zostało złożone ono z uchybieniem rocznego terminu zawitego przewidzianego unormowaniemart. 899 § 3 k.c.co skutkować musiało oddaleniem powództwa, o czym orzekł sąd na podstawie wskazanego przepisu, w pkt 1 wyroku.
W pkt 2, wyroku, biorąc pod uwagę, iż powód jest stroną przegrywającą proces, sąd na zasadzieart. 98 § 1 kodeksu postępowania cywilnegow zw. § 2 ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłatza czynności adwokackie (Dz. U 2015.1800) zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę5.400 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
W pkt 3 wyroku nakazał Sąd pobrać od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Gliwicach kwotę 1.220 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych, które stanowiły wynagrodzenie mediatora za przeprowadzoną w sprawie mediację.
Ewa Majwald-Lasota