Sąd Okręgowy w Częstochowie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 1075/17
Data wyroku: 2018-01-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jerzy Pukas
Słowa kluczowe: Akt oskarżenia
Podstawa prawna: art.437 § 1 kpk w zw. z art. 438 pkt. 3 kpk i art. 113 § 1 kks
Teza: Sąd nie jest związany ani opisem czynu, ani kwalifikacją prawną czynu dokonaną przez oskarżyciela. Nie będzie wyjściem poza granice oskarżenia, jeżeli w wyniku przeprowadzonego przewodu sądowego i weryfikacji ujawnionego materiału dowodowego, Sąd a guo ustali, że rozpoznawane przez niego zdarzenie miało miejsce w innym czasie, niż to przyjął prokurator w akcie oskarżenia,  precyzując nie tylko czas, ale nawet i miejsce jego popełnienia. Sąd nie jest przecież związany opisem czynu zarzucanego, a po wyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności może i powinien nadać mu w wyroku dokładne określenie (art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.), które może odbiegać od opisu przyjętego w akcie oskarżenia.

Sygn. akt VII Ka 1075/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 stycznia 2018 r.
Sąd Okręgowy w Częstochowie VII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Jerzy Pukas
Protokolant: sekr. sądowy Klaudia Musiał
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Myszkowie Joanny Szotowskiej - Siwek
po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2018 r.
sprawyJ. P. (1)s.W.iA. z domu S.,ur. (...)wZ.oskarżonego o czyn zart. 178a § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Myszkowie
z dnia 5 października 2017 r. , sygn. akt II K 208/17
orzeka:
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Myszkowie.
Sygn. akt VII Ka 1075/17

UZASADNIENIE
J. P. (1)został oskarżony o to, że:
w dniu 26 grudnia 2016 r. wK.woj.(...)kierował samochodem osobowym markiO. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości posiadając we krwi stężenie alkoholu w godz. 16:30-16:45, które wynosiło ok. 2,25-2,28 ‰, w godz. 16:45-17:0 wynosiło ok. 2,28-2,31 ­‰;
tj. o przestępstwo określone wart. 178a § 1 k.k.
Wyrokiem z dnia 5 października 2017 r. w sprawie o sygn. akt II K 208/17 Sąd Rejonowy w Myszkowie:

I
oskarżonegoJ. P. (1)uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu;

II
na mocyart. 632 pkt 2 k.p.k.kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.

Apelację od powyższego wyroku wniósł Prokurator, zaskarżając go w całości na niekorzyść oskarżonego i zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść polegający na wyrażeniu błędnego, stojącego w sprzeczności z treściąart. 399 § 1 k.p.k.iart. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.poglądu, że zmiana opisu czynu zarzucanegoJ. P. (1)zart. 178a § 1 k.k.stanowiłaby wyjście poza granice oskarżenia oraz wynikające z dowolnej, a nie swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego polegającego na wyciągnięciu błędnego wniosku z przeprowadzonej analizy zgromadzonego materiału dowodowego i w konsekwencji wadliwym uznaniu, że zebrane w sprawie dowody nie pozwalają na przypisanieJ. P. (1)popełnienie zarzucanego mu przestępstwa zart. 178a § 1 k.k., w sytuacji gdy zeznania świadków, opinie biegłych ocenione we wzajemnym powiązaniu z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego wskazują na sprawstwo i winę oskarżonego w zakresie zarzucanego mu czynu.
W konkluzji apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy w Myszkowie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja Prokuratora `okazała się w pełni zasadna. Uzasadniając swoje stanowisko, wyrażone w treści zaskarżonego wyroku, Sąd Rejonowy podniósł, że oskarżyciel publiczny formułując zarzut aktu oskarżenia zakreślił Sądowi granice czasowe rozpoznawanego czynu, zarzucającJ. P. (1)kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości w ruchu lądowym w godzinach od 16.30 do 17.00, podczas gdy przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe wykazało ponad wszelką wątpliwość, że w tym właśnie okresie oskarżony nie podejmował się kierowania pojazdem i dopiero od godziny 17.15-17.30 można rozważać spożywanie alkoholu przez oskarżonego, a skoro tak, tonie mógł zatem na gruncie niniejszej sprawy, wobec zakreślenia czasokresu zarzucanego oskarżonemu czynu i ustalenia ponad wszelką wątpliwość, iż po tym zakreślonym czasie w przedziale czasowym około godziny 17.00 – 17.30J. P. (1)nie podejmował się działania kierowania pojazdem, dokonać tzw. wyjścia poza granice aktu oskarżenia i rozważać, czy pomiędzy godzinami 17.30, a 19.15 oskarżony kierował samochodem, czy też nie, a w szczególności czy czynił powyższe będąc w stanie nietrzeźwości. W szczególności Sąd nie mógł z uwagi na granice aktu oskarżenia czynu takiegoJ. P.przypisać, nie zostałaby bowiem zachowana tożsamość czasowa czynu.
Otóż jest to stanowisko całkowicie błędne, bowiem w sprawie niniejszej nie istnieje problem wyjścia poza granice oskarżenia, a sam problem został wykreowany przez Sąd orzekający i wynika to z niezrozumienia zarzutu i pobieżnej analizy jego treści, z której w żaden sposób nie wynika, aby oskarżyciel zarzuciłJ. P. (1)prowadzenie pojazdu mechanicznego w dniu 26 grudnia 2016 roku w godz. 16.30 – 17.00.
Z zarzutu wynika natomiast w sposób oczywisty, że dotyczy on daty 26 grudnia 2016 roku, kiedy to oskarżony kierował samochodem osobowym markiO. (...)w stanie nietrzeźwości idodatkowowidnieje informacja, że we wskazanych tam okresach czasowych stężenie alkoholu we krwi oskarżonego osiągnęło wskazane w zarzucie wartości. Raz jeszcze należy powtórzyć, że z takiego sformułowania wcale nie wynika - tak, jak odczytał to Sąd a guo - aby oskarżony w tym akurat okresie czasu, wskazanym w zarzucie, prowadził samochód mechaniczny. Z zarzutu wynika, że uczynił to w dniu 26 grudnia 2016 roku, bez wskazania, w jakich nastąpiło to godzinach.
Sąd dokonał swoistej nadinterpretacji, przyjmując, że oskarżyciel zarzucił oskarżonemu popełnienie przestępstwa zart. 178a § 1 k.k.w dniu 26 grudnia 2016 roku, pomiędzy godz. 16.30, a godz. 17.00.
Zresztą nawet gdyby Prokurator istotnie w takim brzmieniu, jak odczytał to Sąd Rejonowy, przedstawił oskarżonemu zarzut popełnienia przestępstwa prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, to nie byłoby wyjściem poza granice oskarżenia, gdyby Sąd zmienił opis czynu w sposób postulowany w apelacji i wskazał inny okres, taki, na który wskazują zebrane i ujawnione na rozprawie dowody, a co zgodne jest z od dawna utrwaloną linią orzeczniczą (vide: Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2006 r. II K.K. 246/06, LEX nr 202125, Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 października 2012 r. II K.K. 9/12, OSNPG 1988/12/135, Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 1987 r. II KR 121/87 OSNPG 1988/12/135), zgodnie z którąSąd nie jest związany ani opisem czynu, ani kwalifikacją prawną czynu dokonaną przez oskarżyciela. Nie będzie wyjściem poza granice oskarżenia, jeżeli w wyniku przeprowadzonego przewodu sądowego i weryfikacji ujawnionego materiału dowodowego, Sąd a guo ustali, że rozpoznawane przez niego zdarzenie miało miejsce w innym czasie, niż to przyjął prokurator w akcie oskarżenia, precyzując nie tylko czas, ale nawet i miejsce jego popełnienia. Sąd nie jest przecież związany opisem czynu zarzucanego, a po wyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności może i powinien nadać mu w wyroku dokładne określenie (art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.), które może odbiegać od opisu przyjętego w akcie oskarżenia.
W tym stanie rzeczy zaskarżony wyrok należało uchylić, a sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Myszkowie do ponownego rozpoznania.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy winien ponownie przesłuchać oskarżonego (o ile nie odmówi składania wyjaśnień), a w zakresie pozostałych dowodów, które nie stanowiły podstawy uchylenia wyroku, Sąd rozważy możliwości poprzestania na ich ujawnieniu. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego we wskazanym zakresie, Sąd oceni jego wyniki w sposób zgodny zart. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k., mając w polu widzenia uwagi poczynione wyżej przez Sąd odwoławczy.
Przy ustalaniu stanu nietrzeźwości oskarżonego, Sąd winien wziąć za punkt wyjścia wynik badania z godz. 19.30 i 19.40 (k. 8), godzinę przybycia funkcjonariuszy Policji na miejsce, zeznania św.M. S., fakt, że za kierownicą siedział oskarżony, od którego czuć było alkohol, a który po wytoczeniu się z samochodu chwiał się i wpadł do rowu oraz fakt, że po podejściu do znajdującego się w rowie pojazdu przez św.S., silnik samochodu pracował i wyłączył go dopiero sam oskarżony w obecności świadkaS., a po przybyciu funkcjonariuszy policji pokrywa silnika była jeszcze gorąca, gdzie wymowa tych faktów jest jednoznacznie dla oskarżonego nie korzystna i wskazuje, że w chwili prowadzenia pojazdu mechanicznego oskarżony był w stanie nietrzeźwości zbliżonym do tego, jaki stwierdzono u niego o godz. 19.30. Podstawę prawną wyroku Sądu Okręgowego stanowią przepisyart. 437 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 3 k.p.k.