Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V K 939/18
Data wyroku: 2018-12-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Cezary Jankowski

Sygnatura akt: V K 939/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 grudnia 2018 r.
Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie V Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący – Sędzia Sądu Rejonowego Cezary Jankowski
Protokolant – Anna Sobańska
bez udziału prokuratora
po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2018r. sprawy przeciwko:
E. W.- córceR.iH. z domu W.,
ur. (...)weW.
oskarżonej o to, że:
w okresie od 18 lipca 2009 roku do dnia 1 października 2009 roku wS.działając w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.437,60 zł Powiatowy Urząd Pracy wS.poprzez wprowadzenie w błąd pracowników Powiatowego Urzędu Pracy wS.co do statusu osoby bezrobotnej poprzez pobieranie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wS.renty z tytułu niezdolności do pracy w łącznej kwocie 1.437,60 zł, przy czym uznając, że czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi,
tj. o czyn zart. 286 § 1 i 3 kkw związku zart. 12 kk
I. na mocyart. 66 § 1 i 2 kk,art. 67 § 1 kkwarunkowo umarza postępowanie karne wobec oskarżonejE. W.na okres próby w wymiarze 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy,
II. na mocyart. 67 § 3 kkzobowiązuje oskarżoną do naprawienia szkody w całości poprzez zwrot kwoty 1437,60 złotych Powiatowemu Urzędowi Pracy wS., przy czym uwzględnia, iż oskarżona dokonała już w części spłaty tej należności z wymienionej kwoty 1437,60 złotych regulując ją w systemie ratalnym uzgodnionym z Powiatowym Urzędem Pracy wS., a nadto wskazuje, iż podaną wyżej należność oskarżona będzie mogła w dalszym ciągu spłacać na warunkach ratalnych ustalonych z Powiatowym Urzędem Pracy wS.,
III. na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalnia oskarżoną od kosztów sądowych w całości w tym od opłaty należnej za to postępowanie Skarbowi Państwa.
SSR Cezary Jankowski
Sygnatura akt: V K 939/18

UZASADNIENIE
W przedmiotowej sprawie ustalono, co następuje:
OskarżonaE. W.w okresie od 1 lutego 2002 roku do 31 lipca 2012 roku pobierała z ZUS - u rentę z tytułu niezdolności do pracy. Oskarżona w dacie 10 lipca 2009 roku zarejestrowała się jako osoba bezrobotna i w związku z tym za okres od 18 lipca 2009 roku do 1 października 2009 roku pobrała zasiłek dla osób bezrobotnych w łącznej kwocie 1.437,60 złotych. PUP wS.po ujawnieniu tej sytuacji w 2012 roku wydał decyzję w przedmiocie pozbawieniaE. W.statusu osoby bezrobotnej oraz zobowiązał ją do zwrotu niezasadnie pobranej kwoty 1.437,60 złotych.
Oskarżona nie zanegowała faktu pobrania za okres od 18 lipca 2009 roku do 1 października 2009 roku dwóch świadczeń, to jest renty z tytułu niezdolności do pracy i zasiłku dla osób bezrobotnych. Wyjaśniła, iż w okresie 2009 roku nastąpiła przerwa 2, 3 miesięczna w wypłacaniu jej renty chorobowej, po czym wypłacono jej to świadczenie z wyrównaniem. Oskarżona tego na bieżąco nie przedstawiła w PUP wS., a okoliczność ta została ujawniona dopiero w trakcie rutynowego wezwania oskarżonej do siedziby PUP wS.jako osoby bezrobotnej, co nastąpiło w 2012 roku. Oskarżona do protokołu przesłuchania z daty 12 września 2018 roku złożyła wniosek o warunkowe umorzenie prowadzonego przeciwko niej postępowania karnego.
Dowód:
- zawiadomienie o przestępstwie wraz z oświadczeniemE. W.– k. 1 – 3,
- odpisy decyzji oraz dokumentów wydanych przez PUP wS.– k. 4, 5, 6, 8 – 13, 30,
- odpisy decyzji oraz dokumentów wydanych przez ZUS wS.– k. 7, 26, 18, 98,
- zeznaniaJ. C. (1)– k. 15, 16,
- wyjaśnienia oskarżonej – k. 223 – 225.
Rekonstruując stan faktyczny w tej sprawie oparto się w głównej mierze na zeznaniachJ. C. (1)oraz na dokumentach wskazanych szczegółowo jak wyżej. W ocenie sądu zeznaniaJ. C. (2)– pracownika PUP wS.zasługują w pełni na uwzględnienie, nie w nich takich elementów, które wskazywałyby na niewiarygodność tej relacji. Także zgromadzone w tej sprawie dowody dokumentarne, a wskazanej jak wyżej, zasługują na uwzględnienie, albowiem zostały one wytworzone przez podmioty uprawnione, a ich treści nie budzą żadnych zastrzeżeń. Także uwzględniono wyjaśnienia oskarżonej, która potwierdziła fakt jednoczesnego pobierania renty chorobowej i zasiłku dla bezrobotnych.
OskarżonaE. W.dotychczas nie była karana.E. W.aktualnie jest emerytką ze świadczeniem miesięcznym w kwocie około 1500 złotych, jest osobą schorowaną - ze stwierdzoną chorobą nowotworową.
Dowód:
- zaświadczenie o stanie zdrowia – k. 221,
- dane o karalności – k. 272,
- dane wskazane przezE. W.co do swojej osoby – k. 223,
Przepisart. 286 § 1 kkpenalizuje te działania, w których sprawca zmierzając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Przepisart. 12 § 1 kk(wczesniej 12kk) stanowi o konstrukcji czynu ciągłego stanowiąc, iż dwa lub więcej zachowań podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru uważa się za jeden czyn zabroniony. Przepisart. 286 § 3 kkstanowi o konstrukcji przypadku mniejszej wagi między innymi odnośnie do przestępstwa opisanego wart. 286 § 1 kk.
Zważywszy na powyższe sąd uznał sprawstwo i winę oskarżonej w zakresie tego, że: w okresie od 18 lipca 2009 roku do dnia 1 października 2009 roku wS.działając w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.437,60 zł Powiatowy Urząd Pracy wS.poprzez wprowadzenie w błąd pracowników Powiatowego Urzędu Pracy wS.co do statusu osoby bezrobotnej poprzez pobieranie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wS.renty z tytułu niezdolności do pracy w łącznej kwocie 1.437,60 zł, przy czym uznając, że czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, tj. popełnienia czynu zart. 286 § 1 i 3 kkw związku zart. 12 kk
Przyjmując konstrukcję zart. 12 kkuwzględniono okoliczność, iż oskarżona pobierając kolejne świadczenia okresowe z PUP wS.z pewnością działała z góry powziętym zamiarem i było to działanie podjęte bez wątpienia w krótkich odstępach czasu, bo obejmowało zaledwie okres niecałych 3 miesięcy. Działanie oskarżonej zakwalifikowano jako przypadek mniejszej wagi statuowany przez przepisart. 286 § 3 kkw szczególności zważywszy na niewielką wartość pobranego przez oskarżoną świadczenia będącego przedmiotem przestępstwa. W części rozstrzygającej wyroku nie wskazano, iż czyn przypisany oskarżonej należy kwalifikować zart. 12 § 1 kk, co należało uczynić uwzględniając zmianę tego przepisu obowiązującą od dnia 15 listopada 2018 roku. W ocenie sądu nie uwzględnienie tej zmiany w istocie nie czyni jako nieidentyfikowanej intencji sądu, co do kwalifikacji prawnej tego czynu, albowiem zapis o treści „art. 12 kk” i „art. 12 § 1 kk” dekodowany jest tak samo - jako odnoszący się do przestępstwa ciągłego.
W ocenie sądu oskarżona wprowadziła w błąd PUP wS., albowiem swoim działaniem spowodowała sytuację, iż równolegle pobierała dwa świadczenia, z których z pewnością jedno z nich nie było jej należne. Sytuacji tej nie można uznać za usprawiedliwioną nawet w pewnej mierze jak to czyni oskarżona w swoich wyjaśnieniach - w aspekcie zarzucalności przestępstwa zart. 286 § 1 kk, albowiem za sprawstwem oskarżonej przemawia okoliczność, iż nie podjęła ona z własnej inicjatywy żadnych działań w kierunku zwrotu kwoty z tytułu nienależnie pobranego świadczenia z PUP wS., co winno nastąpić niezwłocznie, czyli w 2009 roku i nie nastąpiłoby, gdyby PUP wS.nie podjął w tym zakresie czynności kontrolnych w 2012 roku. Oskarżona pisemnie zobowiązała się do niezwłocznego informowania PUP wS.(termin 7 dniowy) o zaistnieniu każdej sytuacji powodującej utratę prawa do uzyskiwania zasiłku dla osoby bezrobotnej. Oskarżona tego obowiązku nie wypełniła, pomimo pisemnego zapewnienia, że to uczyni - pobrała podwójne świadczenia - rentę chorobową i zasiłek dla bezrobotnych wprowadzając tym samym w błąd PUP wS.i działając na jego szkodę.
ZachowanieE. W.było bezprawne i zawinione, albowiem w realiach niniejszej sprawy nie zachodzą okoliczności wyłączające bezprawność karną czynu lub winę sprawcy.
Na mocyart. 66 § 1 i 2 kkart. 67 § 1 kksąd warunkowo umorzył postępowanie karne wobec oskarżonejE. W.na okres próby w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy. Na podstawieart. 67 § 3 kkzobowiązano oskarżoną do naprawienia szkody w całości poprzez zwrot kwoty 1437,60 złotych Powiatowemu Urzędowi Pracy wS., przy czym uwzględniono, iż oskarżona dokonała już w części spłaty tej należności z wymienionej kwoty 1437,60 złotych regulując ją w systemie ratalnym uzgodnionym z Powiatowym Urzędem Pracy wS., a nadto wskazano, iż podaną wyżej należność oskarżona będzie mogła w dalszym ciągu spłacać na warunkach ratalnych ustalonych z Powiatowym Urzędem Pracy wS.. Rozkładając wymienioną należność na raty uwzględniono okoliczność, iżE. W.jest w trudnej sytuacji finansowej, a nadto i to, iż oskarżona porozumiała się już wcześniej z PUP wS.co do możliwości ratalnego regulowania wymaganej od niej należności. Sąd uznał, że wina oskarżonej i społeczna szkodliwość przypisanego jej czynu nie są znaczne w szczególności zważywszy na niezbyt wysoką wartość szkody wyrządzonej przez oskarżoną w następstwie popełnionego przez nią przestępstwa. Sąd doszedł do wniosku, że pomimo warunkowego umorzenia postępowania wobec oskarżonej, będzie ona przestrzegała porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa. Taki wniosek w pełni uzasadniony jest wcześniejszym niekolidującym z prawem sposobem jej życia. Zdaniem sądu czyn będący przedmiotem tego postępowania w dotychczasowym życiu oskarżonej stanowił jedynie odosobniony incydent i istnieją realne przesłanki co do tego, iż oskarżona będzie przestrzegała porządku prawnego. Oskarżona nie była dotychczas karana.
Orzekając o warunkowym umorzeniu postępowania Sąd miał na względzie przede wszystkim cele prewencyjne i wychowawcze. Sąd orzekł o warunkowym umorzeniu postępowania karnego na okres próby w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy. W ocenie sądu zastosowany okres próby będzie odpowiedni do tego, by oskarżona gruntownie przemyślała swoje postępowanie i swoją postawą wykazywała poszanowanie porządku prawnego. Na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolniono oskarżoną od kosztów sądowych w całości uwzględniając jej trudną sytuację materialną i zdrowotną.
SSR Cezary Jankowski