Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 64/17
Data wyroku: 2018-02-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marlena Przybylska-Karko, Daniel Strzelecki, Roman Czarnecki
Słowa kluczowe: Rozbój
Podstawa prawna: art. 280§2kk

Sygn. akt III K 64/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 lutego 2018r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze Wydział III Karny
w składzie:
przewodniczący: SSO Daniel Strzelecki
ławnicy: Marlena Przybylska-Karko, Roman Czarnecki
protokolant: Sylwia Piliszewska
przy udziale prokurator Prokuratury Rejonowej w Kamiennej Górze: Ewy Owcarz
po rozpoznaniu w dniach 31 lipca 2017r., 7 sierpnia 2017r., 9 października 2017r., 13 października 2017r., 10 listopada 2017r., 8 grudnia 2017r. i 5 lutego 2018r.
sprawy karnej

a
R. O. (1)

urodzonego dnia (...)wJ.
synaP.iI. z domu S.;
oskarżonego o to, że:

1
w dniu 30 października 2016r. wB., powiatu(...), województwa(...), dokonał napadu rabunkowego na osobieA. B. (1)w ten sposób, że trzymając go za kurtkę, przy użyciu siły, wciągnął go do znajdującej sięw pobliżu budki handlowej, gdzie trzymając go ręką za odzież i uderzając kilkukrotnie pięścią w twarz doprowadził go do stanu bezbronności, a następnie zabrał mu dwa woreczki z biżuterią wykonaną ze srebra wartości 200zł będące własnościąD. Z., które to przedmioty pokrzywdzony trzymał w dłoni i w prawej zewnętrznej kieszeni kurtki, po czym bił go pięściami, uderzał kolanami po całym ciele, a także uderzył go w nogę trzonkiem trzymanej w ręce siekiery, a także groził mu pobiciem, na skutek czegoA. B. (1)doznał obrażeń ciała w postaci zadrapań, zaczerwienień i opuchlizny twarzy oraz kostki lewej, a nadto rozcięcia wargi górnej skutkujących naruszeniem narządów ciała na czas poniżej 7 dni, czym działał na szkodęA. B. (1)iD. Z., przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 22 marca 2006r. w sprawieII K 40/06 za czyn zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 280§1 k.k.i zart. 158§1 k.k.i zart. 278§1 k.k.i zart. 207§1 k.k.na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat, której wykonaniezarządzono postanowieniem z dnia 31.03.2009r. w sprawie II Ko 313/09, a którąodbył w okresie od 31.10.2009r. do 6.04.2011r. i od 29.03.2013r. do 23.10.2013r. oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 9.09. 2009r. w sprawie II K 418/09 za czyn zart. 207§1 k.k.na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres próby 5 lat objętym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze Wydziału VIII Karnego Zamiejscowego z dnia 28.06.2013r. w sprawie VIII K 332/13 na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 18.07.2008r. do 18.07 2008r. i od 31.10.2013r. do 27.04.2016r.,

tj. o czyn zart. 280§2 k.k.w zw. zart. 157§2 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.przy zast.art. 64§1 k.k.;

2
w dniu 30 października 2016r. wB., powiatu(...), woj.(...), w celu wywarcia wpływu na świadkaD. Z., tj. w celu zmiany zeznań przezD. Z.w postępowaniu karnym RSD 149/16 Komisariatu Policji wB., groził jej pobiciem i pozbawieniem życia, które to groźby wypowiadał doA. B. (1)żądając ich przekazaniaD. Z., przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64§1 k.k.opisanych wpkt. 1,

tj. o czyn zart. 245 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.;

3
w dniu 30 października 2016r. wB., powiatu(...), woj.(...), używając słów powszechnie uznanych za wulgarne i obelżywe groziłD. B.pobiciem i pozbawieniem życia, przy czym groźba wzbudziła w zagrożonej uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64§1 k.k.opisanych wpkt. 1,

tj. o czyn zart. 190§1 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.;

4
w okresie od sierpnia 2016r. do 29.10.2016r. wB., powiatu(...), województwa(...), działając czynem ciągłym, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności w kwocie 50zł wielokrotnie groziłA. B. (1)pobiciem zaś w pierwszej dekadzie października 2016r. zastosował wobecA. B. (1)przemoc w postaci kilkukrotnego uderzenia pięścią w twarz, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64§1 k.k.opisanych wpkt. 1,

tj. o czyn zart. 191§2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.przy zast.art. 64§1 k.k.;

b
A. O. (1)

urodzoną dnia (...)wK.
córkęT.iG. z domu S.;
oskarżoną o to, że:

5
w dniu 30 października 2016r. wB.powiatu(...), województwa(...), wbrew przepisomustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiposiadała środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste o łącznej wadze 2,687 grama,

tj. o czyn zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r.o przeciwdziałaniu narkomanii;
a nadtoR. O. (1)iA. O. (1)oskarżonych o to, że:

6
w dniu 10.09.2016r. przyul. (...)wB., powiatu(...), woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu i z nieustalonym mężczyzną, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania, wzięli udział w pobiciuM. M. (1)w ten sposób, że zadawali uderzenia rękoma oraz przytrzymywali pokrzywdzonego umożliwiając zadawanie mu uderzeń rękoma przezA. O. (1)i nieustalonego mężczyznę po głowie i klatce piersiowej pokrzywdzonego, czym spowodowali u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci stłuczenia klatki piersiowej po stronie lewej, stłuczenia skroni po stronie lewej, skutkujące rozstrojem zdrowia na czas poniżej 7 dni i narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty zdrowia lub życia, przy czymR. O. (1)czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64§1 k.k.opisanych wpkt. 1,

tj. o czyn zart. 158§1 k.k.w zw. zart. 157§2 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.wobecA. O. (1)oraz o czyn zart. 158§1 k.k.w zw. zart. 157§2 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.. przy zast.art. 64§1 k.k.wobecR. O. (1);

7
w dniu 16 października 2016r. przyul. (...)wB., pow.(...), woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym mężczyzną, co do którego materiały wyłączono do odrębnego postępowania wzięli udział w pobiciuD. Z.w ten sposób, że zadawali uderzenia ręką w twarzD. Z., popychali ją a następnie kopali ją po całym ciele i głowie powodując u niej obrażenia ciała w postaci zasiniaczenia twarzy w okolicach lewego oka, zasiniaczenia na czole oraz otarć naskórka na kolanach i narazili ją na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty zdrowia lub życia, przy czymR. O. (1)czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64§1 k.k.opisanych wpkt. 1,

tj. o czyn zart. 158§1 k.k.w zw. zart. 157§2 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.wobecA. O. (1)oraz o czyn zart. 158§1 k.k.w zw. zart. 157§2 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.przy zast.art. 64§1 k.k.wobecR. O. (1);

I
w zakresie zarzutu opisanego w pkt. 1 części wstępnej wyroku, uznaje oskarżonegoR. O. (1)za winnego tego, że w dniu 30 października 2016r. wB.użył przemocy wobecA. B. (1)polegającej na tym, że trzymając go za kurtkę i uderzając kilkukrotnie pięścią w twarz, jak i kopiąc go kilkukrotnie kolanem w klatkę piersiowa, brzuch i krocze, zabrał mu w celu przywłaszczenia należącą doD. Z.i znajdującą się w dwóch woreczkach strunowych biżuterię srebrną w postaci kolczyków i pierścionków o łącznej wartości około 75zł, czym działał na szkodęA. B. (1)iD. Z., a następnie działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej użył przemocy wobecA. B. (1)przez kilkukrotnie uderzenie go pięścią w twarz, kopnięcie go kolanem w krocze, uderzenie go głową w twarz, jak i kopiąc go po tułowiu, czym usiłował doprowadzić go do niekorzystnego rozporządzenia do dnia około 10 października 2016r. jego mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 50zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na to, że pokrzywdzony nie zapłacił tej sumy, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 22 marca 2006r. w sprawie sygn. akt II K 40/06 m.in. za czyn zart. 280§1 k.k.na karę 2 lat pozbawienia wolności, która została objęta karą łączną 2 lat pozbawienia wolności, a którą to karę łączną odbył w okresach od dnia 31 października 2009r. do dnia 6 kwietnia 2011r. oraz od dnia 29 marca 2013r. do dnia 23 października 2013r.,

tj. przestępstwa zart. 280§1 k.k.iart. 282 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.
i za to na podstawieart. 280§1 k.k.w zw. zart. 11§3 k.k.skazuje go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności;

II
w zakresie zarzutu opisanego w pkt. 2 części wstępnej wyroku, uznaje oskarżonegoR. O. (1)za winnego tego, że w dniu 30 października 2016r. wB.działając w celu wywarcia wpływu na świadkaD. Z.przez skłonienie jej do zmiany zeznań złożonych w postępowaniu karnym prowadzonym przez Komisariat Policji wB.w sprawie sygn. akt RSD 149/16, groził jej pozbawieniem życia, które to groźby wypowiadał wobecA. B. (1)żądając, aby przekazał on jeD. Z.,jak również groził wówczas temu ostatniemu pozbawieniem życiawymachując w jego kierunku siekierą, a także zastosował wobec niego przemocfizyczną w postaci kilkukrotnego kopnięcia go kolanem w głowę i twarz, jak i w postaci uderzenia go plastykowym trzonkiem siekiery w lewą kostkę, a groźby te wzbudziływ zagrożonychD. Z.iA. B. (1)uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 22 marca 2006r. w sprawie sygn. akt II K 40/06 min. za czyn zart. 280§1 k.k.na karę 2 lat pozbawienia wolności, która została objęta karą łączną 2 lat pozbawienia wolności, a którą to karę łączną odbył w okresach od dnia31 października 2009r. do dnia 6 kwietnia 2011r. oraz od dnia 29 marca 2013r. do dnia23 października 2013r.,

tj. przestępstwa zart. 245 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.
i za to na podstawieart. 245 k.k.skazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

III
w zakresie zarzutu opisanego w pkt. 3 części wstępnej wyroku, uznaje oskarżonegoR. O. (1)za winnego tego, że w dniu 30 października 2016r. wB.używając słów powszechnie uznanych za wulgarne i obelżywe groziłD.B.pobiciem i pozbawieniem życia, przy czym groźby te wzbudziły w zagrożonejD. B.uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, przy czymczynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 22 marca 2006r. w sprawie sygn. akt II K 40/06 m.in. za czyn zart. 280§1 k.k.na karę 2 lat pozbawienia wolności, która została objęta karą łączną 2 lat pozbawienia wolności, a którą to karę łączną odbył w okresach od dnia 31 października 2009r. do dnia 6 kwietnia 2011r. oraz od dnia 29 marca 2013r. do dnia 23 października 2013r.,

tj. przestępstwa zart. 190§1 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.
i za to na podstawieart. 190§1 k.k.skazuje go na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

IV
w zakresie zarzutu opisanego w pkt. 4 części wstępnej wyroku, uznaje oskarżonegoR. O. (1)za winnego tego, że działając w warunkach ciągu przestępstw zart.91§1 k.k., a zatem w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samejsposobności, jak i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej:

a
około dnia 20 września 2016r. wB.groziłA. B. (1)zamachem na jego zdrowie przez zastosowanie wobec niego przemocy fizycznej, czym usiłował doprowadzić go do niekorzystnego rozporządzenia do dnia około 24września 2016r. jego mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 50zł, leczzamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na to, że pokrzywdzony nie zapłacił tej sumy, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 22 marca 2006r. w sprawie sygn. akt II K 40/06 m.in. za czyn zart. 280§1 k.k.na karę 2 lat pozbawienia wolności, która została objęta karą łączną 2 lat pozbawienia wolności, a którą to karę łączną odbył w okresach od dnia 31 października 2009r. do dnia 6 kwietnia 2011r. oraz od dnia 29 marca 2013r. do dnia 23 października 2013r.,

tj. przestępstwa zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.;

b
około dnia 27 września 2016r. wB.użył przemocy wobecA. B. (1)przez trzymanie go ręką za ubranie, jak i kilkukrotnie uderzenie gopięścią w twarz, czym usiłował doprowadzić go do niekorzystnego rozporządzenia do dnia około 10 października 2016r. jego mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 50zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na to, że pokrzywdzony nie zapłacił tej sumy, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 22 marca 2006r. w sprawie sygn. akt II K 40/06 m.in. za czyn zart. 280§1 k.k.na karę 2 lat pozbawienia wolności, która została objęta karą łączną 2 lat pozbawienia wolności, a którą to karę łączną odbył w okresach od dnia 31 października 2009r. do dnia 6 kwietnia 2011r. oraz od dnia 29 marca 2013r. do dnia 23 października 2013r.,

tj. przestępstwa zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.;

c
w dniu 13 października 2016r. wB.groziłA. B. (1)zamachem na jego zdrowie przez zastosowanie wobec niego przemocy fizycznej, czym usiłował doprowadzić go do niekorzystnego rozporządzenia do dnia 15 października 2016r. jego mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 50zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na to, że pokrzywdzony nie zapłacił tej sumy, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 22 marca 2006r. w sprawie sygn. akt II K 40/06 m.in. za czyn zart. 280§1 k.k.na karę 2 lat pozbawienia wolności, która została objęta karą łączną 2 lat pozbawienia wolności, a którą to karę łączną odbył w okresach od dnia 31 października 2009r. do dnia 6 kwietnia 2011r. oraz od dnia 29 marca 2013r. do dnia 23 października 2013r.,

tj. przestępstwa zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.;

d
w dniu 17 października 2016r. wB.groziłA. B. (1)zamachem na jego zdrowie przez zastosowanie wobec niego przemocy fizycznej, czym usiłował doprowadzić go do niekorzystnego rozporządzenia do dnia 25 października 2016r. jego mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 50zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na to, że pokrzywdzony nie zapłacił tej sumy, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 22 marca 2006r. w sprawie sygn. akt II K 40/06 m.in. za czyn zart. 280§1 k.k.na karę 2 lat pozbawienia wolności, która została objęta karą łączną 2 lat pozbawienia wolności, a którą to karę łączną odbył w okresach od dnia 31 października 2009r. do dnia 6 kwietnia 2011r. oraz od dnia 29 marca 2013r. do dnia 23 października 2013r.,

tj. przestępstwa zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.
i za to na podstawieart. 14§1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 91§1 k.k.skazuje go na karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

V
uznaje oskarżonąA. O. (1)za winną popełnienia przestępstwa opisanego w pkt. 5 części wstępnej wyroku,

tj. przestępstwa zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii
i za to na podstawieart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiskazuje ją na karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

VI
w zakresie zarzutów opisanych w pkt. 6 i 7 części wstępnej wyroku, uznaje oskarżonychR. O. (1)iA. O. (1)za winnych tego, że działając w warunkach ciągu przestępstw zart. 91§1 k.k., a zatem w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności:

a
jak i wspólnie i w porozumieniu ze sobą, oraz innym nieustalonym mężczyzną, wdniu 10 września 2016r. wB., wzięli udział w pobiciuM. M. (1)wten sposób, że zadawali mu rękoma uderzenia w głowę i klatkę piersiową, czymnarazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart. 156§1 k.k.w postaci ciężkiego uszczerbku na zdrowiu i spowodowali u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci stłuczenia okolicy skroniowej po stronie lewej oraz stłuczenia okolicy klatki piersiowej po stronie lewej, skutkującenaruszeniem czynności narządów jego ciała trwających nie dłużej niż 7 dni, przyczymR. O. (1)czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany wyrokiem

Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 22 marca 2006r. w sprawie sygn. aktII K 40/06 m.in. za czyn zart. 280§1 k.k.na karę 2 lat pozbawienia wolności, która została objęta karą łączną 2 lat pozbawienia wolności, a którą to karę łączną odbyłw okresach od dnia 31 października 2009r. do dnia 6 kwietnia 2011r. oraz od dnia29 marca 2013r. do dnia 23 października 2013r.,
tj. przestępstwa zart. 158§1 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.w stosunku doR.O., zaś w stosunku doA. O. (1)zart. 158§1 k.k.;

b
jak i wspólnie i w porozumieniu ze sobą, oraz innym nieustalonym mężczyzną, wdniu 16 października 2016r. wB., wzięli udział w pobiciuD. Z.w ten sposób, że zadawali jej uderzenia rękoma w głowę, popychali ją, a następnie po jej przewróceniu na podłoże, kopali ją po całym ciele i głowie, czym narazili ją na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart. 156§1 k.k.w postaci ciężkiego uszczerbku na zdrowiu i spowodowali u pokrzywdzonej obrażenia ciała w postaci stłuczenia okolicy oczodołu lewego i stłuczenia okolicy skroniowej prawej, skutkujące naruszeniem czynności narządów jej ciała trwające nie dłużej niż 7 dni, przy czymR. O. (1)czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 22 marca 2006r. w sprawie sygn. akt II K 40/06 m.in. za czyn zart. 280§1 k.k.na karę 2 lat pozbawienia wolności, która została objęta karą łączną 2 lat pozbawienia wolności, a którą to karę łączną odbył w okresach od dnia 31 października 2009r. do dnia 6 kwietnia 2011r. oraz od dnia 29 marca 2013r. do dnia 23 października 2013r.,

tj. przestępstwa zart. 158§1 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.w stosunku doR. O. (1), zaś w stosunku doA. O. (1)zart. 158§1 k.k.;
i za to na podstawieart. 158§1 k.k.w zw. zart. 91§1 k.k.skazujeR. O. (1)na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, zaśA. O. (1)skazuje na podstawieart. 158§1 k.k.w zw. zart. 91§1 k.k.na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

VII
na podstawieart. 85§1 k.k.w zw. zart. 86§1 k.k.w zw. zart. 91§2 k.k.łączy wymierzone oskarżonemuR. O. (1)kary pozbawienia wolności za przestępstwa i ciągi przestępstw opisane w pkt. I – IV i VI części dyspozytywnej wyroku i skazuje go na karę łączną 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 85§1 k.k.w zw. zart. 86§1 k.k.w zw. zart. 91§2 k.k.łączy wymierzoneoskarżonejA. O. (1)kary pozbawienia wolności za przestępstwo i ciąg przestępstw i opisane w pkt. V i VI części dyspozytywnej wyroku i skazuje ją na karę łączną 1 (jednego) roku i 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

VIII
na podstawieart. 46§1 k.k.orzeka środek kompensacyjny w postaci obowiązku naprawienia szkody:

a
w zakresie przestępstwa opisanego w pkt. I części dyspozytywnej wyrokuzobowiązując oskarżonegoR. O. (1)do zapłaty na rzecz pokrzywdzonegoA. B. (1)kwoty 500zł (pięciuset złotych) tytułem zadośćuczynienia za doznaną przez niego krzywdę, jak i zobowiązując tego oskarżonego do zapłaty narzecz pokrzywdzonejD. Z.kwoty 67,47zł (sześćdziesięciu siedmiuzłotych oraz czterdziestu siedmiu groszy) tytułem naprawienia doznanej przez nią szkody;

b
w zakresie przestępstwa opisanego w pkt. VI lit. a części dyspozytywnej wyroku zobowiązując oskarżonychR. O. (1)iA. O. (1)do zapłaty narzecz pokrzywdzonegoM. M. (1)po 500zł (pięćset złotych) tytułem zadośćuczynienia za doznaną przez niego krzywdę;

c
w zakresie przestępstwa opisanego w pkt. VI lit. b części dyspozytywnej wyroku zobowiązując oskarżonychR. O. (1)iA. O. (1)do zapłaty narzecz pokrzywdzonejD. Z.po 500zł (pięćset złotych) tytułem zadośćuczynienia za doznaną przez nią krzywdę;

IX
w zakresie przestępstwa opisanego w pkt. I części dyspozytywnej wyroku, na podstawieart. 44§2 k.k.orzeka wobec oskarżonegoR. O. (1)przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci siekiery z trzonkiem z tworzywa sztucznego opisanej w wykazie dowodów rzeczowych Prokuratury Rejonowej w Kamiennej GórzeDrz nr 115/17;

X
w zakresie przestępstwa opisanego w pkt. V części dyspozytywnej wyroku, na podstawieart. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiorzeka wobec oskarżonejA. O. (1)przepadek na rzecz Skarbu Państwa środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste opisanego w wykazie dowodów rzeczowych Prokuratury Rejonowej w Kamiennej Górze Drz nr 119/17, jak i zarządza zniszczenie tego środka odurzającego;

XI
na podstawieart. 230§2 k.p.k.zwraca:

a
R. O. (1)dowód rzeczowy w postaci metalowego tłuczka do mięsa opisanego w wykazie dowodów rzeczowych Prokuratury Rejonowej w Kamiennej Górze Drz 114/17;

b
A. P.dowód rzeczowy w postaci rejestratora zapisu kamer przemysłowychmarki H.opisanego w wykazie dowodów rzeczowych Prokuratury Rejonowej w Kamiennej Górze Drz 117/17;

c
D. Z.dowody rzeczowe w postaci obrączki z metalu koloru żółtego o średnicy 16mm, zawieszki w kształcie sowy z metalu koloru srebrnego, pierścionka z metalu koloru srebrnego o średnicy 20mm ze zdobieniami, pierścionka z metalu koloru srebrnego o średnicy 18mm z trzema kamieniami koloru białego oraz pierścionka z metalu koloru srebrnego o średnicy 19mm z dwoma ukształtowanymi, przeplatającymi się sercami opisane w wykazie dowodów rzeczowych Prokuratury Rejonowej w Kamiennej Górze Drz 120-124/17;

XII
na podstawieart. 63§1 k.k.zalicza oskarżonemuR. O. (1)na poczet orzeczonej wobec niego kary łącznej pozbawienia wolności okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 30 października 2016r. do dnia 31 maja 2017r., przy czym przyjmuje, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi pozbawienia wolności;

XIII
na podstawieart. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982r. prawo o adwokaturzew zw. z §4 ust. 1 i 3 i §17 ust. 1 pkt. 2 i ust. 2 pkt. 5 i §20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądza od Skarbu Państwa:

a
na rzecz r. pr.M. K.kwotę 1.980zł oraz dalsze 455,40zł tytułem podatku od towarów i usług za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu oskarżonemuR. O. (1);

b
na rzecz r. pr.Z. C.kwotę 1.980zł oraz dalsze 455,40zł tytułem podatku od towarów i usług za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu oskarżonejA. O. (1);

XIV
na podstawieart. 624§1 k.p.k.zwalnia oskarżonychR. O. (1)iA. O. (1)od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów procesu.

UZASADNIENIE
R. O. (1)przez swoją konkubinęA. O. (1)poznał w maju 2016r.A. B. (1). Od tego czasu do września 2016r.R. O. (1)kilkukrotnie sprzedałA. B. (1)marihuanę i amfetaminę, przy czym jedna tego rodzaju transakcja, która miała miejsce w sierpniu 2016r., a której przedmiotem byłą marihuana o wartości 30zł, polegała na tym, że ten ostatni zakupił środek odurzający z odroczonym na kilka dni terminem płatności, tj. do dnia 10 września 2016r. Jako żeA. B. (1)opóźnił się z zapłatą za ten narkotyk, toR. O. (1)przekazał mu w dniu 14 września 2016r., że w tym czasie narosły mu odsetki i należność wynosi 50zł. Tego samego dniaA. B. (1)za pośrednictwem swojej matkiD. B.przekazałR. O. (1)50zł.
We wrześniu 2017r.A. B. (1)przekazałR. O. (1), że zamierza kupić telefon komórkowy, a ten ostatni wskazał, że ma do sprzedania za 100zł urządzeniemarki N..A. B. (1)wpłacił następnie na poczet ceny tego urządzeniaR. O. (1)50zł, a sprzedający poinformował kupującego, że przekaże mu telefon, gdy ten zapłaci całą cenę.A. B. (1)umówił się wówczas zR. O. (1), że pozostałe 50zł zapłaci mu za 2 tygodnie. Po upływie tego terminuR. O. (1)telefonicznie wzywałA. B. (1)do zapłaty i ten ostatni przekazał sprzedającemu zaległą sumę po upływie kilku dni od uzgodnionego terminu płatności.R. O. (1)stwierdził wówczas, że tę zapłatę zalicza na odsetki, które narosły w czasie, gdy bezskutecznie upłynął okres zapłaty raty, jak i wskazał, że nalicza mu dalsze odsetki.
Na kanwie tych rozliczeń około 20 września 2016r.R. O. (1)przypadkowo spotkał wB.A. B. (1)i stwierdził do niego, że od jego matki nie otrzymał pełnej zaległej kwoty, a ponadto stwierdziwszy, że narosły dalsze odsetki, zażądał od niego zapłaty 50zł. Następnie zagroziłA. B. (1), że zostanie przez niego pobity, jeżeli w terminie do około 24 września 2016r. nie zapłaci mu tej sumy.
Około 27 września 2016r.R. O. (1)przemieszczał sięul. (...)wB.samochodem i gdy dostrzegł idącegoA. B. (1), to unieruchomił pojazd i wyszedł do niego. NastępnieR. O. (1)podszedł doA. B. (1)złapał go za ubrania, po czym pięścią uderzył go w twarz zaznaczając zarazem, że nie pozwoli, żeby go w ten sposób traktował w sprawie rozliczeń finansowych. GdyA. B. (1)stwierdził, że nie ma pieniędzy, toR. O. (1)jeszcze dwukrotnie uderzył go pięścią w twarz i żądając zapłaty 50zł wyznaczył mu ostateczny termin płatności na dzień 10 października 2016r.
Gdy w godzinach wieczornych dnia 10 października 2016r.R. O. (1)w(...)wB.spotkałA. B. (1), to zapytał go, czy ma należne mu pieniądze.A. B. (1)odparł, że nie posiada pieniędzy, aR. O. (1)zarzuciwszy mu, że kłamie, zażądał zapłaty dnia następnego. Następnego dniaA. B. (2)sms-owo poinformowałR. O. (1), że pieniądze zapłaci mu do dnia 25 października 2016r.
W dniu 13 października 2016r. wB.na ul.(...)R. O. (1)jechał samochodem i ponownie przypadkowo zauważyłA. B. (1).R. O. (1)zatrzymał wówczas pojazd i udał się w stronęA. B. (1)żądając zapłaty pieniędzy.A. B. (1)przekazał wówczasR. O. (1)20zł, jednak ten ostatni wskazał, że z powodu opóźnienia w płatności zalicza tę kwotę na poczet odsetek i grożąc mu pobiciem, zażądał od niego zapłaty 50zł w nieprzekraczalnym terminie do dnia 15 października 2016r.
W dniu 17 października 2016r. wA. B. (1)napisał doR. O. (1)sms-a, w treści którego zapewnił go, że jeżeli otrzyma pieniądze od rodziców, to przekaże mu 50zł do dnia 25 października 2016r., zaznaczając zarazem, że na wypadek, gdyby rodzice nie dali mu pieniędzy, to zwróci tę sumę najpóźniej do dnia 10 listopada 2016r.R. O. (1)odpisał wówczasA. B. (1), że ma zorganizować dla niego pieniądze do dnia 25 października 2016r., zastrzegając, że w przeciwnym razie zobaczy co mu zrobi.
Dowód: zeznaniaA. B. (1)k. 33-37, 62-65, 82-83, 84, 853-857; zeznaniaD. Z.k. 55-56, 176-177, 380, 497, 793-796; zeznaniaD. B.k. 106-107, 902-903; zeznaniaJ. B.k. 383-384, 903-904.
A. O. (1)w przeszłości przyjaźniła się zM. M. (1). Ich relacje uległy jednak pogorszeniu na skutek tego, że podejrzewała go o molestowanie seksualnie jej córki.
Około godziny 23:00 dnia 10 września 2016r.R. O. (1),A. O. (1)i nieustalony mężczyzna weszli się do salonu gier zlokalizowanego w(...)wB.i podeszli wówczas do grającego na jednym z automatówM. M. (1). Któraś z tych przybyłych do lokalu osób uderzyła wówczas grającego mężczyznę z otwartej dłoni w twarz.M. M. (1)nie zareagował na ten zadany mu uraz. Gdy jednakM. M. (1)zakończył grę, toA. O. (1)uderzyła go ręką w plecy, jak i popychała go na maszynę do gry. W tym momencie któraś z tych nowoprzybyłych do salonu osób stwierdziła, ażeby wyprowadzićM. M. (1)na zewnątrz lokalu.R. O. (1)albo nieznany mężczyzna złapał wtedyM. M. (1)za sweter i ciągnął go w kierunku drzwi wyjściowych z salonu, ten jednak uniemożliwiał wyprowadzenie go z tego pomieszczenia chwytając się klamki w tych drzwiach. Gdy jednakM. M. (1)odR. O. (1)albo nieznanego mężczyzny otrzymał uderzenie pięścią w głowę na wysokości skroni, to na krótki czas stracił orientację, zwolnił chwyt klamki i został przez wszystkie wymienione trzy osoby wyciągnięty z salonu gier. WtedyR. O. (1)stanął zaM. M. (1)i objąwszy go rękami na wysokości jego klatki piersiowej unieruchomił go. W tym czasieA. O. (1)i nieustalony mężczyzna wielokrotnie uderzaliM. M. (1)rękami po głowie i klatce piersiowej. W trakcie biciaA. O. (1)stwierdziła doR. O. (1)i nieustalonego mężczyzny, aby umieścićM. M. (1)w samochodzie stwierdzając „Dawajcie go do auta”. Na te słowaM. M. (1)zaczął się intensywnie wyrywać z chwytuR. O. (1), co temu ostatniemu i nieustalonemu mężczyźnie uniemożliwiło jego przewrócenie na podłoże.A. O. (1)stwierdziła wówczas „Dobra puśćcie go” i wtedyR. O. (1)zwolnił chwyt, jednak nieustalony mężczyzna podbiegł doM. M. (1)i zadał mu pięścią uderzenie w głowę. Po tym urazieM. M. (1)oddalił się z tego miejsca.
W wyniku zadanychM. M. (1)urazów doznał on obrażeń ciała w postaci stłuczenia okolicy skroniowej po stronie lewej oraz stłuczenia okolicy klatki piersiowej po stronie lewej, skutkujące naruszeniem czynności narządów jego ciała trwających nie dłużej niż 7 dni.
Dowód: częściowo wyjaśnieniaR. O. (1)k. 77-78, 84, 126, 203-204, 210-212, 214-215, 418-420, 628-632, 789-792; częściowo wyjaśnieniaA. O. (1)k. 89, 245, 310-311, 313-314, 615-616, 792; zeznaniaM. M. (1)k. 118-119, 857-858; zeznaniaA. P.k. 143-144, 905-906; częściowo zeznaniaP. Ł.k. 140-141, 803-804; częściowo zeznaniaC. K.k. 504, 869; protokół oględzin rejestratora kamer przemysłowych z dnia 20 października 2016r. z dokumentacją zdjęciową k. 146-147, 148-151; opinia biegłego sądowego przy Sądzie Okręgowym w Legnicy z zakresu chirurgii ogólnej lek. med.A. S.z dnia 18 listopada 2016r. k. 153; opinia kompleksowa Komendy Wojewódzkiej Policji we Wrocławiu z dnia 3 grudnia 2016r. z przeprowadzonych badań z zakresu zapisów wizualnych i badań informatycznych nr H-IV-TW-5480-175/16/KT k. 278-287; wyrok Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 14 mara 2016r. w sprawie sygn. akt II K 421/15 z uzasadnieniem k. 887, 888-894.

A. O. (1)około godziny 21:30 dnia 16 października 2016r. przebywała naul. (...)wB.i zauważyła wówczasD. Z., która znajdowała się na wysokości baru potocznie nazywanego „(...)”.A. O. (1)ruszyła wówczas w stronęD. Z.i nawoływała ją, aby się zatrzymała używając wówczas pod jej adresem słów obelżywych.D. Z.ominęła wówczasA. O. (1)wskazując, żeby dała jej spokój, po czym odebrała połączenie telefoniczne nawiązane przez jej koleżankęE. S..A. O. (1)nawiązała rozmowę telefoniczną, jak i ruszyła zaD. Z.. Po przejściu przezD. Z.około 200m podjechał do niej biały samochód markiO. (...)onr. rej. (...), z którego wysiedliR. O. (1)i nieustalony mężczyzna i pierwszy z nich krzyknął wówczas do niej wulgarnie ją nazywając, aby się zatrzymała. GdyD. Z.po tym wezwaniu odwróciła się w stronęR. O. (1), to została przez niego uderzona z pięści w okolicę jej lewej skroni, po czym ten mężczyzna wraz z nieustalonym mężczyzną popchnęli ją doprowadzając do jej upadku na chodnik.A. O. (1)dobiegła wówczas doR. O. (1)i nieustalonego mężczyzny i w trójkę przystąpili do kopania leżącejD. Z.po całym ciele, w tym także po głowie. Jako że ta ostatnia miała wówczas aktywne połączenie telefoniczne z koleżanką, to krzyczała do telefonu, aby powiadomiła o jej pobiciu policję.R. O. (1),A. O. (1)i nieustalony mężczyzna zorientowawszy się, żeD. Z.nawołuje swoją rozmówczynię do wezwania policji, udali się do samochodu i odjechali z miejsca zdarzenia.
W wyniku zastosowanej wobecD. Z.przemocy odniosła ona obrażenia ciała w postaci stłuczenia okolicy oczodołu lewego i stłuczenia okolicy skroniowej prawej, skutkujące naruszeniem czynności narządów jej ciała trwające nie dłużej niż 7 dni.
W dniu 19 października 2016r.D. Z.złożyła w Komisariacie Policji wB.ustne zawiadomienie o jej pobiciu przezR. O. (1),A. O. (1)oraz nieustalonego mężczyznę, i sprawa ta została zarejestrowana w tymże komisariacie pod sygn. akt RSD 149/16.
Dowód: częściowo wyjaśnieniaR. O. (1)k. 77-78, 84, 126, 203-204, 210-212, 214-215, 418-420, 628-632, 789-792; częściowo wyjaśnieniaA. O. (1)k. 89, 245, 310-311, 313-314, 615-616, 792; zeznaniaA. B. (1)k. 33-37, 62-65, 82-83, 84, 853-857; zeznaniaD. Z.k. 55-56, 176-177, 380, 497, 793-796; zeznaniaE. S.k. 180; protokół oględzin płyty DVD-R z zapisem monitoringu wizyjnego z(...)wB.przyul. (...)z dnia 16 października 2016r. k. 185-186; protokół oględzin płyty DVD-R z zapisem monitoringu wizyjnego zeSkładu (...)wB.przyul. (...)z dnia 16 października 2016r. k. 187-188; opinia biegłego sądowego przy Sądzie Okręgowym w Legnicy z zakresu chirurgii ogólnej lek. med.A. S.z dnia 25 kwietnia 2017r. k. 588.
Około godziny 13:30 dnia 30 października 2016r.R. O. (1)iA. O. (1)przebywali naul. (...)w pawilonie handlowym, w którym prowadzili sprzedaż kwiatów, przy czym ta ostania przechowywała w tym budynku środek odurzający w postaci marihuany w ilości 2,687 grama. GdyR. O. (1)zauważył wówczas przechodzącego przez tę ulicęA. B. (1), to zawołał do niego(...), a następnie podszedł do niego, po czym zwrócił się z zapytaniem „Gdzie kasa?” domagając się w ten sposób zapłaty naliczonych mu w okresie poprzednim odsetek. GdyA. B. (1)odparł, że nie ma pieniędzy zaznaczając, że zapłaci mu po wypłacie w dniu 10 listopada 2016r., jak i wskazując, że część z sumy 50zł może mu przekazać jeszcze w dniu dzisiejszym po powrocie od kolegi, toR. O. (1)złapał go lewą ręką za kurtkę na wysokości jego klatki piersiowej, zaś prawą rękę z dłonią złożoną w pięść podniósł w geście sugerującym, że zamierza mu zadać cios. Jako jednak, że w okolicy było kilku przechodniów, toR. O. (1)uspokoił się i stwierdził doA. B. (1), aby wszedł do pawilonu w celu przekazania mu numeru telefonu. Z uwagi na to, żeA. B. (1)obawiał sięR. O. (1), to stwierdził, że nie wejdzie do wnętrza pawilonu i wtedy ten ostatni chwyciwszy rozmówcę za ubranie wciągnął go do wnętrza tego pomieszczenia, po czym zamknął od wewnątrz drzwi wejściowe na zasuwkę. W pawilonie tym przebywała wówczasA. O. (1).
A. B. (1)miał wtedy należącą do jego koleżankiD. Z.biżuterię srebrną w postaci kolczyków, pierścionków, którą na jej prośbę zamierzał sprzedać. Jako że biżuteria była zapakowana w trzech woreczkach strunowych, przy czym jeden z tych woreczków trzymał on w dłoni, drugi miał schowany w prawej zewnętrznej kieszeni kurtki, a kolejny w lewej wewnętrznej jej kieszeni, toR. O. (1)najpierw uderzył go kilkukrotnie pięścią w twarz, po czym z kieszeni zewnętrznej kurtki wyciągnął jeden z woreczków z zawartością biżuterii. NastępnieR. O. (1)dalej uderzałA. B. (1)pięściami w głowę, a dodatkowo kilkukrotnie kolanem kopnął go w klatkę piersiowa, brzuch i krocze, po czym wyciągnął mu z dłoni drugi woreczek z biżuterią.R. O. (1)położył zabranąA. B. (1)biżuterię o wartości około 75zł na blacie, przy którym siedziałaA. O. (1), zaś ona wysypała zawartość woreczków na ten blat i przystąpiła do jej oglądania.R. O. (1)kilkukrotnie uderzył wówczasA. B. (1)prawą pięścią w twarz, a gdy się on skulił, to kopnął go kolanem w krocze wzywając go do zapłacenia 50zł jeszcze tego samego dnia. ChociażA. B. (1)przekonywałR. O. (1), że idzie właśnie sprzedaż tę biżuterię i z pieniędzy uzyskanych z tej transakcji zapłaci mu 25zł, a resztę należności ureguluje do 10 listopada 2016r., to ten ostatni na to się nie zgodził. Po chwiliR. O. (1)stwierdził, że zabiera tę biżuterię za dług informując zarazemA. B. (1), że jest mu jeszcze winny 20zł za to, że się ukrywał, jak i że ma mu tę kwotę zapłacić najpóźniej do dnia 10 listopada 2016r.
Z uwagi na narastającą uR. O. (1)agresję wobecA. B. (1), ten ostatni chwycił napastnika za ubranie na wysokości klatki piersiowej, jednakR. O. (1)odtrącił jego rękę, po czym schylił się w prawą swoją stronę i prawą ręką ze szpary w podłodze wyciągnął siekierę zaopatrzoną w trzonek wykonany z tworzywa sztucznego. NastępnieR. O. (1)trzymając tę siekierę w prawej dłoni uderzyłA. B. (1)głową w jego nos, co spowodowało, że utracił on równowagę i upadł na plecy na podłogę.R. O. (1)kopnął wtedy leżącegoA. B. (1)nogą w okolicę żeber. Po przełożeniu siekiery do lewej rękiR. O. (1)prawą ręką bił i krwawiącego z nosa i wargi górnej, jak i leżącegoA. B. (1)w twarz i głowę wymachując w jego stronę jednocześnie siekierą i grożąc mu pobiciem. Do leżącegoA. B. (1)stwierdził wówczasR. O. (1), żeD. Z.ma wycofać zeznania złożone przeciwko niemu iA. O. (1)w sprawie jej pobicia wskazując, że jeżeli tego nie uczyni, to pożałuje zaznaczając zarazem, że zabije i jego, iD. Z.. W trakcie wypowiadania tych słów w dalszym ciągu wymachiwał w kierunku leżącego mężczyzny siekierą, a ten ostatni wskazał, że nie ma wpływu na to jego koleżanka zeznała w sprawie jej pobicia, wskazując dodatkowo, że nie ma z nią żadnego kontaktu.R. O. (1)ponownie przystąpił wówczas do kopania leżącegoA. B. (1)kolanem w głowę i twarz, jednakA. O. (1)stwierdziła wówczas do napastnika, żeby zostawił leżącego. Te słowa dodatkowo jednak zdenerwowałyR. O. (1), który przełożywszy siekierę z powrotem do prawej dłoni, jej obuchem wykonał cios skierowany w lewą stopęA. B. (1), który jednak okazał się chybiony. Następnie napastnik uderzył leżącego mężczyznę w lewą stopę na wysokości kostki trzonkiem tej siekiery. Wówczas ponownieA. O. (1)powiedziała doR. O. (1), aby wypuściłA. B. (1), zaś napastnik uspokoił się, odłożył siekierę na blat, natomiastA. B. (1)wstał, zaśA. O. (1)wręczyła mu ścierkę i stwierdziła, żeby się wytarł z krwi.R. O. (1)oglądał zabraną biżuterię, a gdyA. B. (1)opuszczał pawilon handlowy, to stwierdził do niego, że jeżeliD. Z.nie wycofa zeznań, to jemu i jej pokaże na co go stać.
GdyA. B. (1)opuścił pawilon handlowy, to udał się na pobliski cmentarz komunalny wB., gdzie wcześniej był umówiony na spotkanie ze swoją matkąD. B.na wspólne sprzątanie nagrobków ich bliskich przed zbliżającym się świętem Wszystkich Zmarłych. Gdy dotarł na miejsce, to jego matka zauważywszy obrażenia na jego ciele, jak i krew na jego ubraniach, zapytała go, co mu się stało.A. B. (1)odparł wówczas, żeby się nie wtrącała, że sam tę sprawę załatwi, przy czym zaznaczył, że został okradziony z biżuterii oraz pobity przezR. O. (1)orazA. O. (1). Jako żeD. B.zdenerwowała się, to zatelefonowała doR. O. (1), aby przekazać mu, że o zdarzeniu zawiadomi policję. W trakcie rozmowy telefonicznej rozmówca wyzywał ją słowami obelżywymi stwierdzając zarazem „Kurwa odpierdol się, bo cię zapierdolę”, i groźba ta wzbudziła wD. B.obawę jej spełnienia.
Dowód: częściowo wyjaśnieniaR. O. (1)k. 77-78, 84, 126, 203-204, 210-212, 214-215, 418-420, 628-632, 789-792; częściowo wyjaśnieniaA. O. (1)k. 89, 245, 310-311, 313-314, 615-616, 792; zeznaniaA. B. (1)k. 33-37, 62-65, 82-83, 84, 853-857; zeznaniaD. Z.k. 55-56, 176-177, 380, 497, 793-796; zeznaniaK. Ł.k. 74-75, 801-802; zeznaniaD. B.k. 106-107, 902-903; zeznaniaJ. B.k. 383-384, 903-904; zeznaniaK. W.k. 372-374, 858-859; zeznaniaM. D.k. 378, 868; zeznaniaT. W.k. 494; protokół oględzin miejsca rozboju wB.przyul. (...)z dnia 30 października 2016r. z dokumentacją zdjęciową k. 12-14, 15-17; dokumentacją zdjęciowaA. B. (1)k. 36-37; protokół oględzin suszu roślinnego koloru zielonego z dnia 30 października 2016r. k. 43-44; protokół użycia wagi z dnia 30 października 2016r. k. 50, protokół użycia testera narkotykowego z dnia 30 października 2016r. k. 51; dokumentacja zdjęciowa biżuterii dostarczonej przezD. Z.k. 59; protokół zatrzymania biżuterii z dnia 31 października 2016r. k. 71-73; opinia biegłego sądowego przy Sądzie Okręgowym w Legnicy z zakresu chirurgii ogólnej lek. med.A. S.z dnia 31 października 2016r. k. 95; protokół oględzin biżuterii z dnia 1 grudnia 2016r. z dokumentacją zdjęciową k. 290, 291-292; opinia Komendy Wojewódzkiej Policjiw.Laboratorium Kryminalistycznego z przeprowadzonych badań z zakresu chemii z dnia 27 grudnia 2016r. nr(...)k. 333-334; opinia Komendy Wojewódzkiej Policjiw.Laboratorium Kryminalistycznego z dnia 21 kwietnia 2017r. nr(...)z zakresu badań biologicznych k. 573-586.

R. O. (1)konsekwentnie w toku śledztwa nie przyznawał się do popełnienia zarzuconego mu przestępstwa zakwalifikowanego w akcie oskarżenia wedługart. 280§2 k.k.w zw. zart. 157§2 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.przy zast.art. 64§1 k.k.Odnosząc się natomiast w toku postępowania rozpoznawczego do okoliczności popełnienia tego czynu zabronionego, przyznał, że pobiłA. B. (1), jednak zaprzeczył, jakoby zabrał mu wówczas jakiekolwiek rzeczy ruchome. Zarówno w śledztwie, jak i w toku postępowania jurysdykcyjnegoR. O. (1)nie przyznawał się do popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. 2 – 6 aktu oskarżenia, zaś do popełnienia przestępstwa zarzuconego mu w pkt. 7 skargi publicznej konsekwentnie w toku całego postępowania przyznawał się zastrzegając jednak, że tylko on stosował przemoc fizyczną wobecD. Z..
OskarżonaA. O. (1)w śledztwie przyznawała się do popełnienia przestępstwa zakwalifikowanego zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Na tym etapie postępowania nie przyznawała się ona natomiast do popełnienia pozostałych zarzuconych jej czynów zabronionych. Na rozprawie głównejA. O. (1)nie przyznała się zaś do popełnienia żadnego z zarzuconych jej występków.
Oceniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stwierdzić należało, że relacjeR. O. (1)iA. O. (1)zasługiwały na walor wiarygodności jedynie w zakresie niektórych zrelacjonowanych przez nich okoliczności. Oskarżony nawiązując bowiem do okoliczności popełnienia przestępstwa opisanego w pkt. 1 aktu oskarżenia dopiero na etapie rozprawy głównej spójnie przyznał, że w godzinach popołudniowych dnia 30 października 2016r. przebywał w pawilonie handlowym zlokalizowanym naul. (...)wB., gdzie zastosował przemoc fizyczną wobecA. B. (1). Spójne były też konsekwentnie składane przez tego oskarżonego wyjaśnienia, w zakresie, w jakim wywodził, że również dnia 16 października 2016r. nieopodal składu opału położonego naul. (...)wB.zastosował wobecD. Z.tego rodzaju przemoc.
Logiczne były ponadto wyjaśnieniaA. O. (1), gdy wywodziła w śledztwie, że zabezpieczona w dniu 30 października 2016r. w pawilonie handlowym położonym wB.przyul. (...)marihuana była jej własnością wskazując przy tym „(...) kupiłam ją dla siebie, na swoje potrzeby i swój użytek”.
Wiarygodność wyjaśnieńR. O. (1)iA. O. (1)w zakresie, w jakim przydano im walor wiarygodności znajdowała potwierdzenie relacjachA. B. (1),D. Z.,K. Ł.,D. B.,J. B.,K. W.,M. D.iT. W..A. B. (1)stanowczo i konsekwentnie podawał przecież, żeR. O. (1)około godziny 13:300 dnia 30 października 2017r. wciągnął go do pawilonu handlowego zlokalizowanego przyul. (...)wB.i uderzał go w różne części jego ciała pięściami, kolanami, głową, jak i trzonkiem siekiery. Również pozostali wymienieni świadkowie potwierdzili, że niemal bezpośrednio po analizowanym zdarzeniu dostrzegli na ciele pokrzywdzonego ewidentne ślady jego pobicia.
Dodać należało, że o tym, że wobecA. B. (1)faktycznie została w analizowanym czasie zastosowana przemoc fizyczna, która spowodowała powstanie na jego ciele licznych obrażeń, świadczyła też pełna jasna i wewnętrznie niesprzeczna opinia biegłego sądowego przy Sądzie Okręgowym w Legnicy z zakresu chirurgii ogólnej lek. med.A. S.z dnia 31 października 2016r. Biegły nie tylko opisał szczegółowo te obrażenia ciała doznane przez pokrzywdzonego, lecz wskazał ponadto, że mogły powstać one w okolicznościach przez niego zrelacjonowanych.
Należało też stwierdzić, że wiarygodność wyjaśnieńA. O. (1), gdy przyznawała się do posiadania w dniu 30 października 2016r. marihuany znajdowała potwierdzenie w jasnej, pełnej i wewnętrznie niesprzecznej, a przy tym niezakwestionowanej przez uczestników niniejszego postępowania opinii biegłej Komendy Wojewódzkiej Policji weW.Laboratorium Kryminalistycznego z dnia 27 grudnia 2016r. nr(...). Biegła jednoznacznie przecież wskazała, że zabezpieczony w pawilonie handlowym materiał roślinny stanowi ziele konopi innych niż włókniste.
Nie można było też tracić z pola widzenia tego, że z konsekwentnie składanych przezD. Z.zeznań, wynikało jednoznacznie, że została w dniu 16 października 2016r. na wysokości składu opału położonego naul. (...)wB.zaatakowana przezR. O. (1). Jakkolwiek zeznania tego świadka korespondowały w tym zakresie z wyjaśnieniami oskarżonego. Doznawały one ponadto wsparcia w zeznaniachE. S., która opisała nie tylko relację złożoną jej wówczas przez telefon przezD. Z., lecz wskazała ponadto, że słyszała wówczas w tle tej ich rozmowy głosA. O. (1).
Również w toku oględzin zapisów zarejestrowanych w dniu 16 października 2016r. przez kamery monitoringu wizyjnego(...)położonego wB.przyul. (...), jak i przez kamery monitorujące(...)zlokalizowanego na tej samej ulicy, wynikało jednoznacznie, że około godziny 21:00A. O. (1)szła zaD. Z.i że doszło wówczas do konfrontacji słownej między nimi, jak i że w tym czasie w tę okolicę podjechał samochód osobowy. Fakt, że wobecD. Z.w trakcie analizowanego zdarzenia zastosowana przemoc fizyczna, znajdował potwierdzenie w pełnej, jasnej i wewnętrznie niesprzecznej opinia biegłego z zakresu chirurgii ogólnej lek. med.A. S.z dnia 25 kwietnia 2017r. W tej opinii biegły zastrzegł jednoznacznie, że obrażenia na ciele pokrzywdzonej mogły powstać w okolicznościach przez nią opisanych.
Nie były natomiast wiarygodne wyjaśnieniaR. O. (1)iA. O. (1)w zakresie odnoszącym się do pozostałych okoliczności popełnienia przypisanych im przestępstw. Relacje obojga oskarżonych w tym zakresie charakteryzowały się bowiem niekonsekwencją, tendencyjnością i stanowiły, w ocenie sądu, egzemplifikację przyjętych przez nich postaw obronnych zmierzających albo do ich ekskulpowania, albo przynajmniej do zredukowania zakresu grożących im odpowiedzialności karnych za te inkryminowane zachowania.
O konieczności zdezawuowania wyjaśnieńR. O. (1)w zakresie, w jakim odmówiono im wiary dobitnie świadczyło to, że pozbawione były one elementarnej wręcz logiki. Jako że oskarżony w odniesieniu do wszystkich przypisanych mu inkryminowanych zachowań zdecydował się złożyć wyjaśnienia, toteż te jego relacje podlegały ocenie na płaszczyźnie wewnętrznej spójności. Nie uszło zatem uwadze sądu to, że jego depozycje znamionowały się brakiem konsekwencji, urągając tym samym zasadom prawidłowego rozumowania i pozostając jednocześnie w sprzeczności z zasadami doświadczenia życiowego.
Rzecz bowiem w tym, żeR. O. (1)w toku śledztwa konsekwentnie zaprzeczał, jakoby zastosował w dniu 30 października 2016r. przemoc fizyczną wobecA. B. (1)wywodząc przy tym, że w czasie, kiedy to przestępstwo miało zostać dokonane, przebywał pozaB.. Oskarżony ten na rozprawie głównej diametralnie zmienił jednakże prezentowaną dotychczas wersję zdarzeń, przyznając finalnie, że tego rodzaju przemocy wobec pokrzywdzonego faktycznie w krytycznym czasie dopuścił się. Dodać ponadto należało, żeR. O. (1)nie był w stanie w przekonywający sposób wykazać, z jakiego powodu w kolejnych fazach procesu karnego prezentował odnośnie omawianego przestępstwa diametralnie odmienne wersje zdarzeń. Nie mogła przecież zostać jako logiczna potraktowana jego argumentacja nawiązująca do ocenianego zagadnienia, gdy wywodził podczas jego przesłuchania przeprowadzonego w dniu 31 lipca 2017r., że zdecydował się przedstawić przebieg przestępstwa datowanego na 30 października 2016r. w sposób odpowiadający jego faktycznemu obrazowi, gdy zorientował się, że pokrzywdzony „(...) z niczego się nie wycofuje”.
Analogicznie ocenić należało zmianę wyjaśnieńA. O. (1)odnoszącą się do przestępstwa zarzuconego jej w pkt. 5 aktu oskarżenia. Oskarżona w śledztwie nie poprzestała przecież na blankietowym przyznaniu się do popełnienia analizowanego czynu zabronionego, lecz wskazała ponadto, że zabezpieczony narkotyk należał do niej i był przeznaczony na jej potrzeby. Na rozprawie głównejA. O. (1)jedynie ogólnikowo wskazała natomiast, że do popełnienia tego przestępstwa nie przyznaje się. Nie podjęła ona zatem nawet próby wykazania, kto był faktycznym dysponentem tego środka odurzającego. Nie wyjaśniła ona ponadto, z jakiego powodu we wcześniejszej fazie procesu zdecydowała się przyznać do popełnienia analizowanego czynu zabronionego, a więc, do realizacji znamion ustawowych przestępstwa, którego w istocie miała się nie dopuścić.
Jakkolwiek ostatecznieR. O. (1)przyznał, że w dniu 30 października 2016r. w pawilonie handlowym zastosował wobecA. B. (1)przemoc fizyczną, tym niemniej zupełnie nielogicznie wskazał, z jakiego powodu podjął tę aktywność. Nie zasługiwały też na wiarę jego wyjaśnienia, gdy zaprzeczył, jakoby wówczas miał się posłużyć siekierą. Składając wyjaśnienia w dniu 31 lipca 2017r. oskarżony podał, że w dniu zdarzenia opisanego w pkt. I części dyspozytywnej wyroku upomniał się jedynie o zwrot pożyczonych pokrzywdzonemu 50zł, wskazując dodatkowo, że skoro ten ostatni zareagował na to upomnienie agresją, to i on ją zastosował. Tymczasem dostrzegać należało fakt, żeR. O. (1)niespójnie jednocześnie wskazywał, że nie domagał się odA. B. (1)spłaty wcześniej udzielonych mu pożyczek podając, że wiedział, iż ten nie odda mu tych pieniędzy, a zarazem wywodził, że upomniał się o zwrot ostatniej z udzielonych mu pożyczek w kwocie 50zł. Co więcej, skoro przed zatrzymaniem i tymczasowym aresztowaniem tego oskarżonego utrzymywał się on jedynie z prac dorywczych z dochodem w kwocie 200 – 400zł, a jednocześnie obciążał go obowiązek alimentacyjny w łącznej kwocie 1.250zł/m-c, to jako całkowicie niespójne ocenić należało jego wyjaśnienia, w których przekonywał, że miał pieniądze na to, aby udzielać pokrzywdzonemu cyklicznie drobnych pożyczek. Po wtóre, nie mogła zostać zaaprobowana deklarowana przezR. O. (1)sfera motywacyjna, która miała mu towarzyszyć w czasie przekazywaniaA. B. (1)tych kwot, a mianowicie chęć wsparcia finansowego pozostającego w niedostatku małego brata tego ostatniego. Gdyby bowiem dać wiarę ocenianym wyjaśnieniom oskarżonego, należałoby przyjąć, że z mniejszą troską odnosił się własnych dzieci aniżeli do niespokrewnionego z nim brata pokrzywdzonego.
Na koniec rozważań na temat omawianej kwestii dostrzegać należało, że charakter powiązań finansowych pomiędzyR. O. (1)iA. B. (1), a także okoliczności, w jakich oskarżony domagał się od pokrzywdzonego przekazania pieniędzy, były typowe dla rozliczeń finansowych pomiędzy dealerem narkotykowym a uzależnionym od narkotyków ich konsumentem. Charakterystyczne w tego rodzaju powiązaniach jest bowiem to, żeA. B. (1), który, na co zwrócił stanowczo uwagę jego ojciecJ. B., był osobą uzależnioną od tego rodzaju substancji, w sytuacji wystąpienia głodu narkotykowego i braku pieniędzy na ich zakup, brał odR. O. (1)substancje psychoaktywne z odroczonym terminem płatności, którego przekroczenie powodowało „lawinowe” narastanie należności nazywanych w środowisku narkotykowym odsetkami.
Ogół tych spostrzeżeń pozwalał zatem stwierdzić, że na wiarę zasługiwały zeznaniaA. B. (1)dotyczące okoliczności popełnienia przestępstw opisanych w pkt. I - II i IV części dyspozytywnej wyroku zarówno, co do tego, w jakich okolicznościachR. O. (1)wyartykułował wobec niego groźby karalne, jak również, co do tego, jaki był obraz zachowań oskarżonego, gdy zastosował wobec pokrzywdzonego przemoc fizyczną, a wreszcie co do tego, z jakiego powodu tego rodzaju agresję przejawił. Logiczne były bowiem zeznania tego świadka złożone w śledztwie, a które zostały rozwinięte i uszczegółowione na rozprawie głównej, gdy wywodził, że nie miał wobec oskarżonego żadnego zobowiązania.A. B. (1)szczegółowo wskazał, że zaopatrywał się uR. O. (1)w marihuanę i metaamfetaminę, jak i że zamierzał zakupić u niego używany telefon komórkowy i z powodu opóźnienia w zapłacie zakupionego z odroczonym terminem płatności narkotyku, jak również z powodu zapłaty z kilkudniowym opóźnieniem zaliczki na poczet telefonu, oskarżony naliczał mu odsetki, które rosły w lawinowym tempie. Zważywszy zatem na to, że z zeznańA. B. (1), które znajdowały wsparcie w relacjachD. B.iJ. B.wynikało niezbicie, że zapłaciłR. O. (1)zaległe pieniądze za zakupione u niego z odroczonym terminem płatności narkotyki w kwocie 30zł wraz z naliczonymi przez niego odsetkami wynoszącymi 20zł za kilkudniowe opóźnienie w płatności, jak i że zapłacił zaliczkę na poczet zakupu telefonu, którego jednak nigdy nie otrzymał, należało przyjąć, że świadek wobec oskarżonego nie miał w dniu 30 października 2016r. żadnego zadłużenia.
Na kanwie opisanych we wcześniejszej części uzasadnienia ustaleń faktycznych dotyczących zarówno rozliczeń finansowych pomiędzyR. O. (1)iA. B. (1), jak i ich przestępczego charakteru, należało przyjąć, że chociaż oskarżony ostatecznie przyznał, że w dniu 30 października 2016r. oddziaływał przemocą fizyczną na pokrzywdzonego, tym niemniej niewiarygodnie zaprzeczał, jakoby w okresie od około 20 września 2016r. do dnia 17 października 2016r. groził 4 – krotnieA. B. (1)zastosowaniem przemocy fizycznej, czy też tego rodzaju przemoc fizyczną zastosował, zmierzając do tego, aby oddał mu on kwotę 50zł. Tymczasem okoliczności tych przestępczych oddziaływań na pokrzywdzonego opisane w pkt. IV części dyspozytywnej wyroku były analogiczne wobec tych, które spowodowały atakR. O. (1)naA. B. (1)opisany w pkt. I tej części wyroku. Wszak we wszystkich analizowanych sytuacjach oskarżony działał w celu zmuszenia pokrzywdzonego do wydania mu kwoty 50zł, którą naliczył w ramach odsetek za opóźnienie w zapłacie za narkotyki oraz za opóźnienie w zapłacie zaliczki za telefon komórkowy.
Należało także w analizowanym kontekście podnieść, że nie mogły zostać zaaprobowane wyjaśnieniaR. O. (1)złożone na rozprawie głównej, gdy przekonywał, że w dniu 30 października 2016r. jedynie napomniałA. B. (1)do zwrotu długu, a przemoc zastosował tylko w reakcji na jego agresywną postawę i fakt posłużenia się przez niego nożem. Gdyby bowiem oskarżony nie był wówczas ukierunkowany na dokonanie zaboru w celu przywłaszczenia mienia, a zmierzał jedynie do tego, aby odzyskać rzekomo istniejącą wierzytelność, to z pewnością nie miałby powodu, aby zabierać posiadaną przez pokrzywdzonego biżuterię. Tymczasem, chociażR. O. (1)zaprzeczał, jakoby w krytycznym czasie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia tego rodzaju ruchomości, to jednakA. B. (1)orazD. Z.konsekwentnie wywodzili, że zabór biżuterii został przez oskarżonego wówczas dokonany. Co jednak szczególnie istotne, to fakt, że ta ostatnia zeznając na rozprawie w dniu 31 lipca 2017r. wskazała jednoznacznie, że dobrowolnie wydana dnia 31 października 2016r. przezA. O. (1)biżuteria srebrna, pochodziła bezsprzecznie z przestępstwa popełnionego na szkodęA. B. (1), a opisanego w pkt. I części dyspozytywnej wyroku. Z zeznańD. Z., które znajdowały potwierdzenie w analizie porównawczej dokumentacji fotograficznej przedstawiającej znajdującą się w jej władaniu biżuterię /k. 59/, jak i tej, która została dobrowolnie przezA. O. (1)wydana /k. 291-292/, wynikało zresztą niezbicie, że miały one bardzo podobne wzory.
Jako spójne ocenić należało też zeznaniaA. B. (1)nawiązujące do okoliczności popełnienia przestępstwa przypisanegoR. O. (1)w pkt. II części dyspozytywnej wyroku. Również bowiem w tym zakresie depozycje świadka były kategoryczne i konsekwentne. Nie można było też tracić z pola widzenia tego, żeA. B. (1)o sformułowanej za jego pośrednictwem wobecD. Z.groźbie karalnej związanej z jej rolą procesową świadka w sprawie Komisariatu Policji wB.o sygn. akt RSD 127/16, poinformował niezwłocznie tę ostatnią.D. Z.okoliczności wyartykułowania tej groźby przezR. O. (1)nieprzypadkowo zatem przedstawiła w sposób odpowiadający depozycjom bezpośredniego jej adresata, tj.A. B. (1). Co więcej, pobicieD. Z.miało miejsce w dniu 16 października 2016r., zaś jeszcze tego samego dnia powiadomiła ona funkcjonariusza Komisariatu Policji wB.o okolicznościach tego przestępstwa, natomiast zeznania w tej sprawie złożyła ona 3 dni później, aR. O. (1)iA. O. (1)zarzut pobicia tej pokrzywdzonej przedstawiono w dniu 28 października 2016r. Jako oczywisty jawił się zatem fakt, żeR. O. (1)bezprawnie oddziałując w dniu 30 października 2016r. naA. B. (1), doskonale uświadamiał sobie, że w sprawie pobiciaD. Z.toczy się już postępowanie karne. Miał on zatem ewidentny interes w tym, aby w sytuacji posiadania nadA. B. (1)przewagi fizycznej, jak i wiedząc, że utrzymuje on koleżeńskie stosunki zD. Z., wpłynąć na nią jako świadka za pośrednictwem tego pierwszego pokrzywdzonego.
Należało też zwrócić uwagę na jednoznaczną wymowę dowodu, który charakteryzował się obiektywną wymową, a który przesądzał o tym, że niewiarygodnieR. O. (1)zaprzeczał, jakoby miał w czasie przestępczego zdarzenia opisanego w pkt. II części dyspozytywnej wyroku uderzaćA. B. (1)siekierą. Z treści opinii Komendy Wojewódzkiej Policjiw.W.Laboratorium Kryminalistycznego z dnia 21 kwietnia 2017r. nr(...)z zakresu badań biologicznych wynikało bowiem, że na zabezpieczonej w pawilonie handlowym siekierze zidentyfikowano wszystkie allele (cechy DNA) zgodne z tymi, które występują w profilu DNAA. B. (1). Wywód tej opinii potwierdzał zatem wiarygodność zeznań tego ostatniego, który wszakże konsekwentnie wskazywał, że oskarżony w czasie analizowanego przestępstwa atakował go także siekierą.
Nie nastręczała ponadto żadnych trudności ocena zeznańD. B.,J. B.,K. W.iM. D.w których opisywali okoliczności popełnienia przezR. O. (1)przestępstwa przypisanego mu w pkt. III części dyspozytywnej wyroku. Świadkowie ci konsekwentnie i spójnie, bowiem we wzajemnie korespondujący sposób, podawali, że oskarżony w rozmowie telefonicznej przeprowadzonej z pierwszą z nich w dniu 30 października 2016r., groził jej bezprawnie pobiciem i pozbawieniem życia. Analizując okoliczności faktyczne towarzyszące ocenianej rozmowie telefonicznej, nie trudno było dostrzec, że pomiędzy rozmówcami istniał poważny konflikt, który mógł oskarżonego skłonić do sformułowania wobec rozmówczyni gróźb karalnych. Wszak tę rozmowę telefonicznąD. B.zainicjowała, gdy była zdenerwowana po tym, jak dostrzegłszy u swojego synaA. B. (1)obrażenia ciała, zorientowała się, że zostały one spowodowane na skutek zastosowania wobec niego przemocy fizycznej przezR. O. (1).
Oceniając natomiast dowody odnoszące się do okoliczności popełnienia przestępstwa opisanego w pkt. VI lit. a części rozstrzygającej wyroku, dojść należało do przekonania, że nie wystąpiły uzasadnione powody, które dawałyby podstawę do przyjęcia, że zeznaniaM. M. (1)nie zasługiwały na walor wiarygodności. Świadek ten konsekwentnie opisywał bowiem okoliczności, w jakich oskarżeni i nieustalony mężczyzna zaatakowali go w godzinach wieczornych dnia 10 września 2016r. - najpierw w kasynie gier zlokalizowanym w(...), a później w okolicy tego lokalu usługowego. ZeznaniaM. M. (1)były przy tym spontaniczne, a ponadto nie znamionowały się tendencyjnością. Wszak świadek podawał konsekwentnie, że nie dostrzegł, który z napastników zadał mu kilka pierwszych uderzeń, a to oznaczało, że nie wykazywał tendencji do zapełniania luk pamięciowych treściami wymyślonymi. Co więcej,R. O. (1)iA. O. (1)w toku śledztwa konsekwentnie wywodzili, że w krytycznym czasie przebywali w tym kasynie zaprzeczając jednak, jakoby bezprawnie oddziaływali wówczas naM. M. (1). Dostrzegać ponadto należało, że ten ostatni miał w dniu 12 września 2016r., a więc dwa dni po krytycznym zajściu, na ciele obrażenia ciała, które, jak wskazał biegły lek. med.A. S.w niekwestionowanej opinii z dnia 18 listopada 2016r., mogły powstać w przebiegu opisanego pobicia. Narzucało się zatem spostrzeżenie, że relacjeR. O. (1)iA. O. (1), gdy zaprzeczyli, że w czasie zdarzenia stanowiącego przedmiot rozstrzygnięcia w pkt. VI lit. a części dyspozytywnej wyroku stosowali wobecM. M. (1)przemoc fizyczną, pozostawały w oczywistej sprzeczności z zeznaniami tego ostatniego. Przy ocenie zeznań tego świadka należało dostrzegać też to, że oskarżona miała rzeczywisty interes w tym, aby go w krytycznym czasie fizycznie zaatakować. Rzecz bowiem w tym, że treść uzyskanego odpisu wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 14 marca 2016r. w sprawie sygn. akt II K 421/15 potwierdziła logikę zeznańM. M. (1), gdy wskazał, że na skutek złożonego przezA. O. (1)zawiadomienia o przestępstwie, toczyło się przeciwko niemu postępowanie karne o molestowanie seksualne jej córki, które jednak zakończyło się jego uniewinnieniem.
W tym kontekście należało dostrzec także to, że nie zasługiwały na wiarę w ich zasadniczej wymowie zeznaniaC. K., który w krytycznym czasie przebywał w tym kasynie jako jego opiekun. Świadek ten wywodził przecież podczas jego przesłuchania w śledztwie, że nie zapamiętał, czy gdy w godzinach nocnych dnia 10 września 2016r. jacyś klienci przebywali w tym lokalu usługowym. Tymczasem na rozprawie przeprowadzonej w dniu 13 października 2017r., a więc po upływie przeszło roku od tego zajścia,C. K.wskazał, że w nocy 10 września 2016r. w kasynie przebywali zarównoR. O. (1),A. O. (1), jak iM. M. (1), a przy tym dodał, że nie doszło pomiędzy tymi osobami do żadnej konfrontacji. Jakkolwiek zatemC. K.zaznaczał logicznie, że nie miał dostępu do użytkowanego w tym kasynie rejestratora wizyjnego, to jednak spójnie kwestię tę zrelacjonował właściciel tego lokalu usługowego w osobieA. P., który wskazał, żeP. P. (2), który utrzymywał zC. K.koleżeńskie relacje, miał możliwość dokonywania operacji informatycznych w tym rejestratorze.
Należało przypomnieć, w nawiązaniu do okoliczności popełnienia przezA. O. (1)przestępstwa przypisanego jej w pkt. VI lit. b części dyspozytywnej wyroku, że nielogicznie wywodziła ona, jakoby nie wzięła udziału w pobiciuD. Z.. Wskazano już bowiem, że zeznaniaD. Z.iE. S., a także wyniki oględzin zapisów pochodzących z systemów monitorujących okolicęul. (...)wB., dowodziły jednoznacznie, że oskarżona przebywała w tej okolicy w czasie tego przestępstwa i że zaatakowała wówczas pokrzywdzoną.
Gdy dodatkowo dostrzeże się i to, że biegła Komenda Wojewódzka Policji(...)W.w datowanej na 3 grudnia 2016r. opinii kompleksowej z przeprowadzonych badań z zakresu zapisów wizualnych i badań informatycznych nr(...)stwierdziła ewidentne ślady kasowania nagrań zarejestrowanych w pamięci rejestratora zapisu monitoringu wizyjnego zainstalowanego w kasynie, a przy tym uwzględni się to, że usunięte zostały właśnie te nagrania, które obrazowały przestępczą aktywnośćR. O. (1),A. O. (1)i nieustalonego mężczyzny wobecM. M. (1), a więc datowane na godziny od 21:00 do 23:59 z dnia 10 września 2016r., to nie nasuwało zastrzeżeń spostrzeżenie, zgodnie z którym wykasowanie tych zapisów nastąpiło w celu wyeliminowania z niniejszego postępowania obiektywnego dowodu obrazującego okoliczności popełnienia analizowanego przestępstwa.
Mając na uwadze poczynione ustalenia sąd uznał, że zawinienieR. O. (1)iA. O. (1)w odniesieniu do wszystkich przypisanych im czynów zabronionych nie budziło wątpliwości. Oceniając zagadnienie strony podmiotowej towarzyszącej oskarżonym w czasie realizowania ustawowych znamion tych czynów, stwierdzić należało, że bezsprzecznie chcieli oni popełnić wszystkie te przestępstwa, a zatem działali każdorazowo z zamiarem bezpośrednim.
Gdy chodziło o przestępstwa opisane w pkt. I części dyspozytywnej wyroku, toR. O. (1)zmierzał bezsprzecznie do tego, aby przez zastosowanie przemocy wobecA. B. (1)zabrać mu posiadaną przez niego, a należącą doD. Z., biżuterię. Przez tego samego rodzaju oddziaływania oskarżony zamierzał również doprowadzić tego pokrzywdzonego w przyszłości do rozporządzenia pieniędzmi w kwocie 50zł. Analizowane zachowanieR. O. (1)było zatem bezsprzecznie ukierunkowane na to, aby uzyskać korzyść majątkową, czy to w postaci pieniędzy, czy w postaci wartościowych rzeczy ruchomych.
Realizując natomiast przestępcze zachowanie przypisaneR. O. (1)w pkt. II części rozstrzygającej wyroku należało zauważyć, że dążąc do tego, abyD. Z.zmieniła obciążające go iA. O. (1)zeznania, groził jej pozbawieniem życia, przy czym groźby te wypowiadał wobecA. B. (1)żądając zarazem, aby przekazał jeD. Z.. Nie można było też tracić z pola widzenia tego, że oskarżony realizując to samo zamierzenie groził wówczas także temu ostatniemu pokrzywdzonemu siekierą, a także zastosował wobec niego przemoc fizyczną w postaci kopania go oraz uderzenia plastykowym trzonkiem siekiery w lewą jego kostkę.
W odniesieniu natomiast do przestępstwa przypisanegoR. O. (1)w pkt. III części dyspozytywnej wyroku, to wskazać należało, że realizując znamiona tego występku dążył od do uczynienia dolegliwościD. B.. U podłoża tego zachowania legła towarzysząca oskarżonemu niechęć wobec pokrzywdzonej, co wynikało z tego, że ta ostatnia stanowczo zwróciła mu uwagę na to, że ma on więcej nie wyrządzać krzywd jej synowi.
Gdy zaś chodziło o zbiór przestępstw opisanych w pkt. IV części rozstrzygającej wyroku, należało podnieść, żeR. O. (1)zmierzał każdorazowo do tego, aby przez zastosowanie wobecA. B. (1)przemocy fizycznej albo przez wypowiedzenie wobec niego gróźb karalnych doprowadzić go do rozporządzenia pieniędzmi w kwocie 50zł.
Motywacja towarzyszącaA. O. (1)w zakresie odnoszącym się do przestępstwa przypisanego jej w pkt. V części dyspozytywnej wyroku ogniskowała się natomiast wokół tego, że dążyła do tego, aby w jej dyspozycji znajdowała się marihuana.
Gdy natomiastR. O. (1)iA. O. (1)realizowali przestępcze aktywności przypisane im w pkt. VI części rozstrzygającej wyroku, to zamierzali do tego, aby przez zastosowanie przemocy fizycznej wobecM. M. (1)iD. Z.wyrządzić im poważne dolegliwości.
Zachowaniem opisanym w pkt. I części dyspozytywnej wyrokuR. O. (1)wyczerpał zatem ustawowe znamiona typów czynów zabronionych zart. 280§1 k.k.iart. 282 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.Wszak oskarżony zastosował wówczas wobec pokrzywdzonego opisaną w tym fragmencie orzeczenia przemoc fizyczną, po czym dokonał zaboru w celu przywłaszczenia posiadanej przez niego biżuterii. Uwzględniwszy wreszcie to, że oskarżony używając tego rodzaju przemocy działał ponadto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i usiłował doprowadzić go do rozporządzenia mieniem w kwocie 50zł, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na z uwagi na to, że pokrzywdzony nie zapłacił tej sumy, dojść należało do przekonania, że ogół tych okoliczności pozwalał zakwalifikować ten zbiór zachowań oskarżonego właśnie według powołanych wyżej przepisów.
Zgromadzone dowody nie dawały natomiast podstaw do zakwalifikowania analizowanego zachowania wedługart. 280§2 k.k., co w akcie oskarżenia postulowała oskarżycielka publiczna. Z konsekwentnych zeznańA. B. (1)wynikało bowiem niezbicie, żeR. O. (1)przystąpił do uderzania go siekierą już po dokonaniu zaboru w celu przywłaszczenia biżuterii –J. G.(red.)Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz, LEX 2014, teza 7 doart. 280; wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2015r., II AKa 163/15, LEX nr 1966291. Wszak świadek ten wskazywał jednoznacznie, że oskarżony sięgnął po siekierę dopiero wówczas, gdy przystąpił do formułowania gróźb wobec niego iD. Z.w związku ze złożonymi przez nią zeznaniami dotyczącymi jej pobicia przez oboje oskarżonych. Jakkolwiek zatem z zeznań złożonych w śledztwie przez interweniującego funkcjonariusza policji w osobieK. Ł.wynikało, żeR. O. (1)miał wobecA. B. (1)użyć siekiery w momencie zabierania mu posiadanej biżuterii. Niemniej jednak nie można było zapominać, żeK. Ł.nie był naocznym świadkiem tego przestępstwa, a wszelkie informacje o jego przebiegu czerpał wyłącznie z przekazu pochodzącego odA. B. (1). Jedynie sygnalizacyjnie należało zauważyć, że w notatkach urzędowych sporządzonych przez innych funkcjonariuszy policji, którzy także nie obserwowali tego przestępstwa, a wiedzę o jego okolicznościach czerpali wyłącznie z przekazu pokrzywdzonego, a toT. F.iA. K., wynikało niezbicie, zeR. O. (1)użył wobecA. B. (1)siekiery już po dokonaniu zaboru w celu przywłaszczenia biżuterii srebrnej.
Sąd nie doszukał się także uzasadnionych powodów, które uzasadniałyby przyjęcie, że zastosowane przezR. O. (1)wobecA. B. (1)oddziaływania ukierunkowane były na wymuszenie na nim zwrotu wierzytelności pieniężnej w kwocie 50zł, a tym samym zakwalifikowanie przypisanej oskarżonemu przestępczej aktywności wedługart. 191§2 k.k.Jak już bowiem nadmieniono, oskarżonemu nie służyła wobec pokrzywdzonego żadna wierzytelność. Hipotetycznie jednak zakładając, żeA. B. (1)nie zapłacił oskarżonemu za zakupioną od niego z odroczonym terminem płatności marihuanę, należało stwierdzić, że i w tym przypadku nie powstałaby w rozumieniuart. 191§2 k.k.wierzytelność. W tej bowiem sytuacji źródłem kreującym powinność świadczenia byłby czyn zabroniony, a więc zdarzenie, które nie mogłoby w żadnym razie skutkować powstaniem cywilnoprawnej więzi obligacyjnej – postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2014r., II KK 346/13, OSNKW 2014/12/90; wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 29 listopada 2016r., II AKa 303/16, LEX nr 2174874.
Subsumując natomiast opisane w pkt. II części rozstrzygającej wyroku zachowanieR. O. (1)pod normy prawa karnego materialnego, godziło się zauważyć, że wyczerpałoo ono ustawowe znamiona występku zart. 245 k.k.Wszakże pośrednio, bowiem przezA. B. (1), groził on pozbawieniem życiaD. Z.mając świadomość tego, że pokrzywdzona złożyła obciążające oskarżonych zeznania – wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 31 stycznia 2013r., II AKa 404/12, LEX nr 1289608;M. M.(red.),Kodeks karny. Komentarz; LEX/el. 2017, teza 5 doart. 190. Co więcej, skoroR. O. (1)realizując to samo zamierzenie, w celu niejako uwiarygodnienia tego, że jest gotów te groźby zrealizować, zagroził również wówczasA. B. (1)pozbawieniem życia, a przy tym zastosował wobec niego przemoc fizyczną, to narzucała się wręcz konstatacja, zgodnie z którą analizowane groźby oskarżony formułował po to, aby wywrzeć wpływ na tę pierwszą jako świadka.
Zachowaniem opisanym natomiast w pkt. III części dyspozytywnej wyrokuR. O. (1)wyczerpał ustawowe znamiona występku zart. 190§1 k.k.Zważyć przecież należało na to, że groził onD. B.jej pobiciem i pozbawieniem życia. To zaś oznaczało, że oskarżony zagroził wówczas pokrzywdzonej, że popełni na jej szkodę przestępstwo stypizowane w treściart. 158§1 k.k.lubart. 148§1 k.k.Co więcej, fakt, że oskarżony groźby artykułował w sposób agresywny, używając przy tym słów wulgarnych, nie zważając na porę dnia, uzasadniał przyjęcie, iż groźby te wywołały u pokrzywdzonej przeświadczenie, że zostaną spełnione.
Uwzględniwszy fakt, żeR. O. (1)realizując przestępcze aktywności opisane w pkt. IV części rozstrzygającej wyroku działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, używając wobecA. B. (1)przemocy fizycznej, jak również grożąc mu zastosowaniem tego rodzaju przemocy, czym usiłował doprowadzić go do rozporządzenia mieniem w kwocie 50zł, jednak zamierzonego celu nie osiągnął, dojść należało do przekonania, że ogół tych okoliczności pozwalał zakwalifikować ten zbiór zachowań oskarżonego wedługart. 13§1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.Skoro bowiem opisane w tej części wyroku zachowania oskarżonego były ukierunkowane na to, aby pokrzywdzony po upływie określonego odstępu czasowego zapłacił mu pieniądze, to nie było podstaw, aby zakwalifikować te przestępcze aktywności wedługart. 280§1 k.k.- W. Cieślak, O wzajemnym stosunku zmuszania, rozboju i wymuszenia rozbójniczego, Palestra 1994/12/42 – 45; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 1989r., IV KRN 74/89, OSNPG 1989/11/113; wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 4 lipca 1991r., II Akr 41/91, OSA 1992/2/12.
Posiadając natomiast wbrew uregulowaniomustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiśrodek odurzający w postaci marihuanyA. O. (1)przypisanym jej w pkt. V części dyspozytywnej wyroku wyczerpała bezsprzecznie ustawowe znamiona występku stypizowanego w art. 62 ust. 1 tej ustawy.
Występki opisane natomiast w pkt. VI części rozstrzygającej wyroku wyczerpywały ustawowe znamionaart. 158§1 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.w odniesieniu doR. O. (1), a w odniesieniu doA. O. (1)zart. 158§1 k.k.Rzecz bowiem w tym, żeR. O. (1)iA. O. (1)zadającM. M. (1)rękoma uderzenia w głowę i klatkę piersiową, zaśD. Z.uderzając rękoma w głowę, popychając ją, a następnie po jej przewróceniu na podłoże, kopiąc ją po całym ciele, w tym także po głowie, oddziaływali w takie okolice ciał pokrzywdzonych, które były szczególnie wrażliwe na wystąpienie poważnych urazów. Z pewnością zatem pokrzywdzeni zostali narażeni na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutków opisanych w treściart. 156§1 k.k.
R. O. (1)występków opisanych w pkt. IV i VI części dyspozytywnej wyroku dopuścił się bezsprzecznie w krótkich odstępach czasu oraz wykorzystując takie same sposobności, a więc korzystając z bezkarności po popełnieniu chronologicznie wcześniejszych przestępstw. Zważywszy zatem na to, że występki tworzące przedmiotowe struktury obu omawianych ciągów przestępstw realizowały znamiona ustawowe tych samych typów czynów zabronionych, to zakwalifikowano je wedługart. 91§1 k.k.
Aby oddać pełną kryminalną zawartość przypisanychR. O. (1)przestępstw, podstawę ich skazań należało uzupełnić o treśćart. 64§1 k.k., bowiem tych czynów zabronionych dopuścił się działając w warunkach recydywy specjalnej, jednokrotnej, która została szczegółowo opisana w części dyspozytywnej wyroku.
WymierzającR. O. (1)iA. O. (1)kary za poszczególne przypisane im przestępstwa i ciągi przestępstw sąd uwzględnił jako okoliczności obciążające wysoki stopień społecznej szkodliwości tych zachowań będący wypadkową sposobu, w jakich poszczególne działania oskarżeni zrealizowali oraz okoliczności i warunków, w jakich analizowane inkryminowane zachowania miały miejsce.
Należało podnieść zatem to, że motywacjeR. O. (1)iA. O. (1)znamionował zamiar bezpośredni. Oskarżeni, na co zwrócono już uwagę, chcieli popełnić przypisane im przestępstwa i towarzyszące im zamiary każdorazowo zrealizowali. Jako oczywisty w okolicznościach niniejszej sprawy jawił się także wniosek, że działaniaR. O. (1)iA. O. (1)nie były determinowane motywacjami, które pojawiły się nagle, wręcz przeciwnie były one przemyślane, skoro z całkowitą premedytacją, w sposób zorganizowany i rozciągnięty w czasie działali na szkodę kilku różnych pokrzywdzonych.
Także fakt, żeR. O. (1)w okresie niespełna 2 miesięcy dopuścił się aż 9 czynów zabronionych o bardzo wysokiej społecznej szkodliwości, zaśA. O. (1)w podobnym okresie popełniła 3 przestępstwa o takiej właśnie społecznej szkodliwości, uzasadniał przyjęcie, że nie byli on w stanie nawet w minimalnym stopniu kontrolować swych zachowań.
Dotychczasowy sposób życiaR. O. (1)iA. O. (1)również istotnie ich obciążał. Przypomnienia bowiem wymagało, że pierwszy z oskarżonych wszystkich przypisanych mu przestępstw dopuścił się w warunkach recydywy specjalnej, zaś druga z nich także była uprzednio kilkukrotnie karana. Już wzgląd na te okoliczności uzasadniał przyjęcie, że oskarżeni nie byli osobami incydentalnie naruszającymi porządek prawny. Co więcej, podnieść należało, że oskarżonym były uprzednio wymierzane kary izolacyjne, głównie za przestępstwa godzące w mienie, a pomimo tego, nie zmienili swych postępowań.
Zdaniem sądu wymierzonaR. O. (1)za przestępstwo opisane w pkt. I części dyspozytywnej wyroku kara 3 lat pozbawienia wolności, za przestępstwo opisane w pkt. II tej części wyroku kara 1 roku pozbawienia wolności, a za występek z kolejnego punktu tej części wyroku kara pozbawienia 8 miesięcy pozbawienia wolności, zaś za ciągi przestępstw opisanych w pkt. IV i VI tej części wyroku kary odpowiednio - 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 2 lat pozbawienia wolności, stanowić będą dla niego dolegliwość współmierną do stopnia jego zawinienia, spełniając swoje zadania tak wobec oskarżonego, jak i w zakresie społecznego oddziaływania sankcji. Tego rodzaju współmierną dolegliwość przedstawiać będą wymierzoneA. O. (1)kary pozbawienia wolności za przestępstwo z pkt. V części dyspozytywnej wyroku w wymiarze 2 miesięcy pozbawienia wolności, zaś za ciąg przestępstw z kolejnego punktu tej części wyroku w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy. W ocenie sądu orzeczone kary we właściwy sposób uwzględniały występujące w sprawie okoliczności obciążające. WymierzoneR. O. (1)iA. O. (1)kary powinny uzmysłowić im nieopłacalność łamania prawa i stanowić dla nich przestrogę na przyszłość. Realizując zadania w zakresie prewencji generalnej, orzeczone sankcje powinny doprowadzić każdego do przeświadczenia, że osoby dopuszczające się przestępstw podlegają nieuchronnej karze.
Orzekając na podstawieart. 85 k.k.iart. 86§1 k.k.w zw. zart. 91§2 k.k.w przedmiocie kary łącznej z tytułu sankcji orzeczonych za zbiegające się realnie przestępstwa i ciągi przestępstw sąd posłużył się zasadą zbliżoną do asperacji i wymierzyłR. O. (1)karę łączną 7 lat pozbawienia wolności, natomiastA. O. (1)wymierzył karę 1 roku i 7 miesięcy pozbawienia wolności. Analizując zagadnienie łączności podmiotowej i przedmiotowej wszystkich przypisanych oskarżonym przestępstw, zważyć należało, że zachowania te zostały przez nich popełnione w zamiarze bezpośrednim. Jakkolwiek czyny opisane w pkt. I i IV części dyspozytywnej wyroku godziły zasadniczo w mienie, tym niemniej ubocznymi przedmiotami ich ochrony było też zdrowie, jak i wolność, a zatem dobra chronione typami czynów zabronionych przypisanychR. O. (1)w pkt. II, III i VI tej części wyroku. Nie można było jednak abstrahować od tego, że czyn opisany w pkt. II części rozstrzygającej wyroku godził również w prawidłowe funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości. Dodać należało, że przedmiotem ochrony typu czynu zabronionego przypisanegoA. O. (1)w pkt. V części dyspozytywnej wyroku było dobro w postaci państwowego systemu reglamentowania dostępu do substancji psychoaktywnych, tym niemniej czynami przypisanymi jej w kolejnym punkcie tej części wyroku godziła ona w całkowicie inne dobro podlegające prawnokarnej ochronie, a mianowicie w zdrowie. Co więcej, wszystkich przypisanychR. O. (1)iA. O. (1)przestępstw dopuścili się on wprawdzie wB., tym niemniej w zakresie czasu realizacji ustawowych znamion tych czynów zabronionych zachodziła istotna różnica. Wszak oskarżeni przestępcze aktywności realizowali w dość długim czasie.
Wobec wymierzeniaR. O. (1)iA. O. (1)kar łącznych pozbawienia wolności w wymiarze przekraczającym 1 rok, jak i wobec faktu, że w czasie popełnienia przypisanych im przestępstw byli skazani na kary pozbawienia wolności, uchylało się spod oceny sądu zagadnienie prognozy kryminologicznej wobec nich.
Omówione już cele o charakterze prewencyjnym spełnią orzeczone na podstawieart. 46§1 k.k.wobecR. O. (1)iA. O. (1)środki kompensacyjne w postaci obowiązków naprawienia szkód.
Takie też cele spełnione zostaną przez orzeczenie wobecR. O. (1)na podstawieart. 44§2 k.k.przepadku na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci siekiery z trzonkiem z tworzywa sztucznego, natomiast wobecA. O. (1)przez orzeczenie na podstawieart. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiprzepadku na rzecz Skarbu Państwa środka odurzającego.
Stosownie do brzmieniaart. 63§1 k.k.zaliczonoR. O. (1)na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 30 października 2016r. do dnia 31 maja 2017r., przy czym przyjęto, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi pozbawienia wolności.
Na podstawie zaśart. 624§1 k.p.k.zwolnionoR. O. (1)iA. O. (1)od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów procesu, bowiem przed ich zatrzymaniem w niniejszym postępowaniu nie wykonywali oni stałego zatrudnienia, nie posiadał również żadnego majątku.
W oparciu zaś o brzmienieart. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982r. prawo o adwokaturzew zw. z §4 ust. 1 i 3 i §17 ust. 1 pkt. 2 i ust. 2 pkt. 5 i §20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz r. pr.M. K.kwotę 1.980zł oraz dalsze 455,40zł tytułem podatku od towarów i usług za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu oskarżonemuR. O. (1), a na rzecz r. pr.Z. C.zasądzono kwotę 1.980zł oraz dalsze 455,40zł tytułem podatku od towarów i usług za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu oskarżonejA. O. (1).