Sąd Okręgowy w Warszawie
XXVII Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: XXVII Ca 716/18
Data wyroku: 2018-06-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Wojtysiak

Sygn. aktXXVII Ca 716/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 czerwca 2018 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie XXVII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący:

Sędzia SO Piotr Wojtysiak

po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2018 r. w Warszawie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa(...) sp. z o.o.wW.
przeciwko

(...)Korlatolt Felelossegu Targsasag wV.(W.)

o zapłatę
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie
z dnia 12 grudnia 2017 r., sygn. akt II C 3889/17

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądza od(...)Korlatolt Felelossegu Targsasag wV.(W.) na rzecz(...) Sp. z o.o.wW.kwotę 800 € (osiemset euro) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 3 marca 2017 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 994 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt cztery złote) tytułem zwrotu kosztów procesu;

2
zasądza od(...)Korlatolt Felelossegu Targsasag wV.(W.) na rzecz(...) Sp. z o.o.wW.kwotę 510 zł (pięćset dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania w instancji odwoławczej.

Sygn. aktXXVII Ca 716/18

UZASADNIENIE
Wyrokiem zaocznym z dnia 12 grudnia 2017 r. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie oddalił powództwo.
Od powyższego orzeczenia powód wniósł apelacjęzaskarżając je w całości oraz zarzucając naruszenie:

1
art. 5-7 rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów poprzez ich błędną wykładnię skutkującą błędnym przyjęciem charakteru prawnego roszczenia o ryczałtowe odszkodowanie za opóźniony /odwołany lot;

2
art. 509 § 1 k.c.w zw. zart. 448 – 449 k.c.poprzez jego błędne zastosowanie polegające na uznaniu umowy cesji stanowiącej podstawę dochodzenia przez stronę powodową roszczeń w niniejszym postępowaniu za nieważną, z uwagi na naruszenie ustawowego zakazu przelewu wierzytelności wyrażonego wart. 449 k.c.i w konsekwencji oddaleniu powództwa z powodu braku legitymacji czynnej;

3
art. 509 § 1 k.p.c.poprzez jego błędne zastosowanie polegające na uznaniu umowy cesji za nieważną, z uwagi na sprzeczność przelewu z własnością zobowiązaniai w konsekwencji oddaleniu powództwa z powodu braku legitymacji czynnej.

Wskazując na powyższe zarzuty powód wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie powództwa w całości oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania w obu instancjach według norm przepisanych.
W odpowiedzi na apelację pozwanywniósł o jej oddalenie i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania apelacyjnego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja zasługiwała na uwzględnienie w całości.
Rozpoznając apelację w granicach zaskarżenia, Sąd Okręgowy uznał za zasadne wszystkie podniesione w niej zarzuty, sprowadzające się do dokonania przez Sąd Rejonowy błędnej oceny ważności umowy cesji wierzytelności zawartej miedzy powodem a jego poprzednikami prawnymi –H. K.iM. S..
Z treściart. 509 § 1 k.c.wynika, że wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.
W ocenie Sądu Okręgowego niewątpliwie roszczenie powodów o odszkodowania jest wierzytelnością (prawo majątkowe). Ustawodawca w przepisieart. 509 § 1 Kodeksu cywilnegowprowadził generalną zasadę, iż zmiana wierzyciela bez zgody dłużnika jest dopuszczalna, chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie lub właściwości zobowiązania. Anikodeks cywilny, ani Rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów nie wprowadzają żadnych ograniczeń co do możliwości zbywania roszczenia o odszkodowanie za opóźniony/odwołany lot. Tym samym z tego punktu widzenia przelew wierzytelności należy uznać za dopuszczalny. Ponadto właściwość zobowiązania nie stoi na przeszkodzie w przelewie wierzytelności.
W przedmiotowej sprawie oczywistym jest, że wierzytelność ma charakter pieniężny i bez znaczenia jest dla tej wierzytelności, jak i dla dłużnika wierzytelności, czy ta zostanie zbyta czy też nie.
Podkreślić również należy, iż zbycie przedmiotowych wierzytelności, wbrew stanowisku Sądu pierwszej instancji, nie stało w sprzeczności z ogólnym zakazem zbywania wierzytelności, o jakim mowa wart. 449 k.c.w zw. zart. 448 k.c.Roszczenie odszkodowawcze dochodzone przez powoda w niniejszym postępowaniu ma swoje źródło stanowi rozporządzenia (WE) nr 261/2004, a nie w regulacjiart. 448 k.c.zatem zakaz zart. 449 k.c.nie znajduje do niego zastosowania.
W świetle powyższego, Sąd Okręgowy stwierdził, że powód posiada legitymację czynną do dochodzenia roszczenia za opóźniony lot, jako cesjonariusz pasażerów.
Mając zatem na uwadze brak kwestionowania przez pozwanego jego odpowiedzialności odszkodowawczej z tytułu opóźnienia lotu zG.doA.w dniu 10 września 2016 r., Sąd Okręgowy dokonał zmiany zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie żądania pozwu w całości, w oparciu o treść art. 7 ust. 1 pkt b rozporządzenia (WE) nr 261/2004, z którego wynika wysokość dochodzonego roszczenia.
W zakresie roszczenia odsetkowego, rozstrzygnięcie oparto o przepisart. 481§ 1 k.p.c.w zw. zart. 455 k.c.przyjmując w ślad za powodem, iż doręczenie wezwania do zapłaty nastąpiło w dniu 23 lutego 2017 r., w którym wyznaczono pozwanemu siedmiodniowy termin zapłaty, który upłynął w dniu 2 marca 2017 r., co uzasadniało przyjęcie daty 3 marca 2017 r. za początkową dla naliczania odsetek. Okoliczności te nie były kwestionowane przez pozwanego.
Konsekwencją zmiany rozstrzygnięcia co do należności głównej, było dostosowanie do wyniku sprawy również rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania w pierwszej instancji, stosowanie do ogólnej zasady ponoszenia kosztów w procesie określonej wart. 98 § 1 i 3 k.p.c.
Koszty w postępowaniu pierwszoinstancyjnym obejmowały opłaty od pozwów spraw połączonych (30 zł x 2 = 60 zł), opłaty skarbowe od udzielonego pełnomocnictwa uiszczone w każdej z połączonych spraw osobno (17 zł x 2 = 34 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika, którego wysokość wynikała z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, w brzmieniu obowiązującym w chwili wniesienia pozwu (900 zł x 3 = 2 700 zł).
Jednocześnie, Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, że wobec połączenia spraw dotyczących tego samego lotu, a co za tym idzie posiadających identyczny stan faktyczny oraz dotyczących członków jednej rodziny, uzasadnionym będzie obniżenie wynagrodzenia pełnomocnika powoda do kwoty 900 zł, tj. jednej stawki minimalnej naliczonej od wartości przedmiotu sporu określonej dla pojedynczej sprawy (400 Euro), stosownie doart. 102 k.p.c.
Z tych względów, Sąd Okręgowy na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.orzekł, jak w sentencji, o kosztach postępowania apelacyjnego orzekając analogicznie do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w pierwszej instancji, przyznając na zasadzieart. 102 k.p.c.na rzecz powoda jedną stawkę stawki minimalnej naliczonej od wartości przedmiotu sporu określonej dla pojedynczej sprawy, tj. kwotę 450 zł oraz opłaty od apelacji w łącznej wysokości 60 zł (30 zł x 2).