Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 140/18
Data wyroku: 2018-09-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zbigniew Kapiński, Dorota Tyrała, Marzanna A. Piekarska-Drążek
Słowa kluczowe: Przestępstwo gospodarcze
Podstawa prawna: art. 258 § 1 k.k.

Sygn. akt II  AKa 140/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  24 września 2018 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Zbigniew Kapiński (spr.)

    Sędziowie: SA – Marzanna A. Piekarska-Drążek

SA – Dorota Tyrała
Protokolant: – st. sekr. sąd. Małgorzata Reingruber
przy udziale Prokuratora Ilony Janiczek
po rozpoznaniu w dniu 13 września 2018 r.
sprawyA. P. (1)urodz. (...)wW., synaM.iD. z d. K.oskarżonego zart. 258 § 1 k.k., 299§ 1 i 5w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 271 § 1 i 3 k.k.w zb. zart. 273w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.,art. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 56 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 7 § k.k.s.,art. 271 § 1, 3 k.k.w zw. zart. 273 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.
na skutek apelacji, wniesio nej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie
z dnia 18 stycznia 2018 r.  sygn. akt V K 23/14

I
wyrok w zaskarżonej części w odniesieniu do oskarżonegoA. P. (1)zmienia w ten sposób, że:

1
uchyla zawarte w pkt 15 wyroku orzeczenie o karach łącznych pozbawienia wolności i grzywny;

1
orzeczoną za czyn opisany w pkt 10 wyroku na podstawieart. 258 § 1 k.k.karę pozbawienia wolności łagodzi do 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy;

I
w pozostałej zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy;

II
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.(w brzmieniu obowiązującym w dniu 22 marca 2007 r.) w zw. zart. 4 § 1 k.k.łączyA. P. (1)kary jednostkowe orzeczone w pkt 10, 11 i 13 wyroku i wymierza mu karę łączną 2 (dwóch) lat i 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną 400 (czterystu) stawek dziennych grzywny po 100 (sto) złotych każda;

II
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczaA. P. (1)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 10 kwietnia 2009 r. do dnia 16 lipca 2009 r.

III
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 8.400 (osiem tysięcy czterysta) złotych tytułem opłaty za obie instancje, zwalnia zaśA. P. (1)od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Prokuratura oskarżyła m. in.A. P. (1)o dokonanie czynów wymienionych w pkt VI – X aktu oskarżenia i zakwalifikowanych zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.(pkt VI), zart. 299 § 1 i 5 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 271 § 1 i 3 k.k.w zb. zart. 273 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.(pkt VII),art. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 56 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.(pkt VIII)art. 271 § 1 i 3 k.k.w zw. zart. 273 k.k.w zw. zart. 12 k.k.(pkt IX) i zart. 271 § 1 i 3 k.k.w zw. zart. 273 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie wyrokiem z dnia18 stycznia 2018 r.:
9. oskarżonegoA. P. (1)uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt od VI do X, przy czym:
- ustalił w zakresie czynu opisanego wpkt. VI, że został on popełniony w okresie od lipca 2006 r. i wyeliminował z kwalifikacji prawnejart. 65 § 1 k.k.;
- w zakresie czynu opisanego w pkt VII wyeliminował określenie „przy czym w okresie od 5.08.2006 r.” oraz sprostował: wfakturze VAT nr (...)z dnia 1.03.07 r. wskazaną kwotę brutto 33.591,17 zł na kwotę 33.060,23 zł, wfakturze VAT nr (...)z dnia 12.07.06 r. nr na „(...)”, wfakturze VAT nr (...)z dnia 13.07.06 r. nr na „(...)”, wfakturze VAT nr (...)z dnia 03.01.07 r. wskazaną kwotę podatku VAT „35.465,40 zł” na kwotę „6.395,40 zł”, wfakturze VAT nr (...)z dn.03.02.07 r. wskazaną kwotę podatku VAT „10.680,52 zł” na kwotę „10.068,52 zł”, a nadto ustalił, iż kwota pochodząca z korzyści majątkowej związanej z popełnieniem czynu zabronionego polegającego na uszczupleniu podatku od towarów i usług ciążącego naspółce z o.o. (...)wynosi 614.345,20 zł;
- ustalił w ramach czynu opisanego w pkt VIII, że został on popełniony w okresie od lipca 2006 r. oraz, że od tego samego czasu oskarżony działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, nadto ustalił, że działanie oskarżonego polegało na wskazywaniu danych, jakie mają zostać umieszczone na fakturach, a nadto ustalił, że do dokumentacji księgowejfirmy (...)wprowadzone zostały faktury VAT o analogicznych cechach wystawione również przez inny, ustalony podmiot; przy czym uszczuplenie podatku od towarów i usług VAT ciążącego nafirmie (...)wynosiło łącznie 573.294 zł, zaś uszczuplenie podatku od towarów i usług VAT ciążącego nafirmie (...)wynosiło łącznie 912.414,46 zł;
- sprostował w ramach czynu opisanego w pkt IX wfakturze VAT nr (...)z dnia 8.03.2007 r. wskazaną kwotę brutto „30.528,16 zł” na kwotę „30.528,56 zł”;
10. za czyn opisany w pkt VI skazałA. P. (1)z mocyart. 258 § l k.k.i na podstawieart. 258 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 /jednego/ roku i 6 /sześciu/ miesięcy pozbawienia wolności;
11. za czyn opisany w pkt VII skazałA. P. (1)z mocy zart. 299 § 1 i 5 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 271 § 1 i 3 k.k.w zb. zart. 273 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k/w brzmieniu obowiązującym na dzień 22.03.2007 r./ w zw. zart. 4 § 1 k.k., a na podstawie zart. 299 § 5 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.iart. 33 § 2 k.k./w brzmieniu obowiązującym na dzień 22.03.2007 r./ w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzył mu kary 1 /jednego/ roku i 6 /sześciu/ miesięcy pozbawienia wolności oraz 300 /trzystu/ stawek dziennych grzywny po 100 /sto/ złotych każda;
12. za czyn opisany w pkt. VIII skazałA. P. (1)z mocyart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 56 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s., a na podstawieart. 19 § 1 k.k.w zw.art. 56 § 1 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 1 pkt 3 k.k.s.wymierzył mu kary 1 /jednego/ roku i 4/czterech/ miesięcy pozbawienia wolności oraz 300 /trzystu/ stawek dziennych grzywny po 100 /sto/ złotych każda; 
13. przyjął, że czyny zarzucane oskarżonemuA. P. (1)wpunktach IX i Xstanowią jeden czyn zart. 271 § 1 i 3 k.k.w zw. zart. 273 k.k.w zw. zart. 12 k.k./w brzmieniu na dzień 08.03.2007 r./ w zw. zart. 4 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 271 § 1 i 3 k.k.iart. 33 § 2 k.k./w brzmieniu na dzień 08.03.2007 r./ w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzył mu kary 1 /jednego/ roku i 2 /dwóch/ miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 /stu/ stawek dziennych grzywny po 100 /sto/ złotych każda;
14. na podstawieart. 8 § 2 i 3 k.k.s.stwierdził, iż spośród orzeczonych wobec oskarżonegoA. P. (1)kar za czyny z punktów 11 i 12 sentencji wyroku wykonaniu podlegać będą tylko najsurowsze kary 1 /jednego/ roku i 6 /sześciu/ miesięcy pozbawienia wolności oraz 300 /trzystu/ stawek dziennych grzywny po 100 zł /sto/ każda, orzeczone w pkt 11 wyroku;
15. na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k./w brzmieniu obowiązującym w dniu 22.03.2007 r./ w zw. zart. 4 § 1 k.k.połączyłA. P. (1)kary jednostkowe orzeczone w pkt 10, 11 i 13 wyroku i wymierzył mu karę łączną 2 /dwóch/ lat i 6 /sześciu/ miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną 400 /czterystu/ stawek dziennych grzywny po 100 /sto/ złotych każda;
16. na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolnościA. P. (1)zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 10.04.2009 r. do dnia 16.07.2009 r.;
17. na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.dowody rzeczowe wymienione w wykazie Drz 319 - 322/10 /k. 6625/ pod poz. 1 i 2 zwróciłK. K., wymienione pod poz. 3 - 4 zwrócił adw.J. U..
Ponadto Sąd Okręgowy orzekł w przedmiocie dowodów rzeczowych oraz kosztów sądowych.
Powyższy wyrok został zaskarżony przezobrońcęoskarżonegoA. P. (1)w całości w zakresie czynów przypisanych w pkt VI – X wyroku; obrońca na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzucił:
1) obrazę przepisów postępowania, mającą istotny wpływ na treść orzeczenia -art. 4, 7, 410, 424 § 1 pkt 1 k.p.k.- polegającą na ustaleniu okoliczności faktycznych sprawy na podstawie dowodu w postaci wyjaśnień oskarżonegoM. Ł., w sytuacji gdy wyjaśnienia te stanowią jedynie dowód z pomówienia, który winien być oceniany ze szczególną ostrożnością, który nadto nie znajduje oparcia w żadnym innym, zebranym w sprawie materiale dowodowym i któremu przeczy zebrany w sprawie materiał dowodowy, co doprowadziło do błędnego ustalenia, że oskarżonyA. P. (1)przekazywałM. Ł.wypełnione faktury zakupu, pieczątki firm, od których rzekomo miano kupować złom, kartkę z ilościami i ceną złomu, pieniądze za „sprzedane” faktury;
2) obrazę przepisów postępowania, mającą istotny wpływ na treść orzeczenia -art. 4, 7, 410, 424 § 1 pkt 1 k.p.k.- polegającą na przyjęciu, że oskarżonyA. P. (1)„łączył” działania osób zaangażowanych w proceder sprzedaży faktur mimo, że wniosek taki nie płynie z zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności powyższe nie wynika z zeznań osób, które miały brać udział w procederze, tj.P. H.,Z. W.,J. L.oraz wyjaśnień innych oskarżonych, w tymM. Ł., co doprowadziło do błędnego ustalenia, że oskarżonyP.popełnił zarzucane mu czyny;
3) obrazę przepisów postępowania, mającą istotny wpływ na treść orzeczenia -art. 4, 7, 410, 424 § 1 pkt 1 k.p.k.- poprzez dokonanie całkowicie dowolnej, z pominięciem zasad prawidłowego rozumowania, oceny dowodu w postaci nagrania rozmowy międzyK. K.aM. Ł., z którego to nagrania wynika, żeM. Ł.pomówiłA. P. (1), co doprowadziło do błędnego ustalenia, że oskarżonyP.popełnił zarzucane mu czyny;
4) obrazę przepisów postępowania, mającą istotny wpływ na treść orzeczenia -art. 4, 7, 410, 424 § 1 pkt 1 k.p.k.- poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów przez uznanie wyjaśnień oskarżonegoA. P. (1)niewiarygodne; uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy bowiem w ocenie Sądu pierwszej instancji brak wiarygodności wyjaśnienia oskarżonegoA. P. (1)przesądza o wiarygodności wyjaśnień składanych przez współoskarżonegoM. Ł.;
Podnosząc powyższe zarzuty, na podstawieart. 427 § 1 i 437 § 2 k.p.k., wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonym wyżej zakresie poprzez uniewinnienie oskarżonegoA. P. (1)od wszystkich zarzucanych mu czynów.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Wniesiona przez obrońcę oskarżonego apelacja nie jest zasadna i nie zasługują na uwzględnienie zawarte w niej zarzuty oraz wniosek końcowy.
Przed merytorycznym rozważeniem poszczególnych zarzutów podniesionych w przedmiotowej apelacji należy zauważyć, że jej autor wprawdzie w podstawie prawnej zarzutów wymieniłart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.ale z treści zarzutów określonych wpkt 1 – 4wynika, że zasadnicza ich część odnosi się jedynie do obrazy wymienionych przepisów postępowania tj.art. 4, 7, 410, 424 § 1 pkt 1 k.p.k.
Jedynie w zarzutach z pkt 1 i 2 w końcowej ich części wskazano jaki był skutek zdaniem autora apelacji, naruszenia wymienionych przepisów i wskazano, że:„doprowadziło do błędnego ustalenia, że oskarżonyA. P. (1)przekazywałM. Ł.wypełnione faktury zakupu, pieczątki firm, od których rzekomo miano kupować złom, kartkę z ilościami i ceną złomu, pieniądze za „sprzedane” faktury (zarzut z pkt 1) oraz, że obraza wymienionych przepisów postępowania doprowadziła do błędnego ustalenia, że oskarżonyP.popełnił zarzucane mu czyny”(zarzut z pkt 2 i 3). Natomiast w zarzucie z pkt 4 w żaden sposób nie wykazano wpływu rzekomej obrazyart. 4, 7, 410, 424 § 1 pkt 1 k.p.k.na treść wyroku.
Analizując postawione wpetitumapelacji zarzuty należy także zauważyć, że w każdym z nich wymienione zostały te same przepisy postępowania karnego, które rzekomo zostały naruszone przez Sądmeriti, tj.art. 4, 7, 410, 424 § 1 pkt 1 k.p.k.zaś treść zarzutów określonych wpkt 1, 3 i 4odnosi się w istocie jedynie do kwestii oceny dowodów wymienionych przez skarżącego tj. wyjaśnień oskarżonychM. Ł.iA. P. (1)oraz nagrania rozmowy pomiędzyK. K.aM. Ł.. Natomiast z treści zarzutu z pkt 2 kwestionowane jest przyjęcie, że oskarżonyA. P. (1)„łączył” działania osób zaangażowanych w proceder sprzedaży faktur mimo, że zdaniem autora apelacji wniosek taki nie płynie z zebranego w sprawie materiału dowodowego, a zatem jest to w istocie zarzut, w którym kwestionowana jest jedna z okoliczności ustalonych przez Sąd I instancji poprzez rzekomą obrazę wymienionych przepisów procedury karnej, tj.art. 4, 7, 410 i 424 § 1 pkt 1 k.p.k.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego od podmiotu profesjonalnego jakim jest adwokat należy oczekiwać, że w sposób prawidłowy formalnie zdefiniuje on uchybienia jakich jego zdaniem dopuścił się Sąd I instancji zarówno w aspekcie właściwych rodzajowo zarzutów określonych wart. 438 k.p.k., jak również wskaże w czym konkretnie przejawia się obraza określonego przepisu prawa wymienionego w treści zarzutu.
Zdaniem Sądu Odwoławczego treść omawianych zarzutów oraz wywody skarżącego zawarte w uzasadnieniu apelacji odnoszą się tylko do rzekomego naruszenia zasady swobodnej ceny dowodów określonej wart. 7 k.p.k., zaś nie wskazują w jaki konkretnie sposób zostały naruszone pozostałe przepisy wymienione przez obrońcę oskarżonego wpkt 1 – 4petitumapelacji czyliart. 4, 410 i 424 1 pkt 1 k.p.k.
Z utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego oraz Sądów Apelacyjnych wynika zaś, że przepisart. 4 k.p.k.formułuje ogólną zasadę procesową, której realizację stanowią dopiero konkretne normy procesowe regulujące kształt poszczególnych instytucji, uprawnień stron i obowiązków organów.
Bez powiązaniaart. 4 k.p.k.z konkretnymi przepisami prawa procesowego wykluczone jest wobec tego posługiwanie się nim jako zarzutem odwoławczym. W treści postawionych wpetitumapelacji zarzutów oraz w wywodach skarżącego zawartych w jej uzasadnieniu nie wykazano zaś, żeby Sąd Okręgowy naruszył konkretne normy nakazujące lub zakazujące dokonywania określonych czynności procesowych. Ponadto podkreślić należy, że dla skutecznego podniesienia zarzutu obrazyart. 4 k.p.k.nie wystarczy ogólne stwierdzenie o braku obiektywizmu Sądu, opierające się wyłącznie na subiektywnym odczuciu strony postępowania karnego, w szczególności wynikającym z odmiennej od dokonanej przez Sąd oceny materiału dowodowego. Zatem kwestionowanie przez autora apelacji oceny wyjaśnień oskarżonychM. Ł.,A. P. (1)oraz dowodu w postaci nagrania rozmowy międzyK. K.aM. Ł.nie może stanowić wystarczającej podstawy do uznania, że Sądmeritinaruszył ogólną zasadę procesu karnego określoną wart. 4 k.p.k.
W przekonaniu Sądu Apelacyjnego obrońca oskarżonego nie wykazał również, żeby w przedmiotowej sprawie doszło do obrazyart. 410 k.p.k.gdyż sposób naruszenia tego przepisu nie wynika z żadnego z zarzutów zawartych wpkt 1 – 4.
Żeby zaś można było mówić o naruszeniuart. 410 k.p.k.to skarżący powinien wykazać, że Sąd Okręgowy oparł swoje ustalenia faktyczne na dowodzie, który nie został prawidłowo wprowadzony do materiału dowodowego sprawy lub też, że Sądmeritipominął przy analizie i ocenie określony dowód mający znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, czy też, że wystąpiła sytuacja w której Sąd I instancji uznał za wiarygodny określony dowód, ale pominął go przy dokonywaniu ustaleń faktycznych. Podkreślić jednak należy, że w ocenie Sądu Odwoławczego żadna z wymienionych okoliczności w niniejszej sprawie nie zaistniała.
Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika bowiem, że Sąd Okręgowy oparł swoje ustalenia tylko na dowodach, które w sposób prawidłowy, zgodny z przepisamik.p.k.wprowadził do materiału dowodowego, wszystkie dowody poddał analizie i ocenie i podstawą ustaleń faktycznych uczynił wszystkie te dowody, które wcześniej uznał za wiarygodne.
Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd Okręgowy nie naruszył równieżart. 424§1 pkt 1 k.p.k.bowiem pisemne motywy zaskarżonego wyroku zostały sporządzone w sposób prawidłowy respektujący w pełni wymogi formalne określone w omawianym przepisie. Sądmeritiw treści uzasadnienia dokonał analizy i oceny wszystkich zgromadzonych w sprawie dowodów i wskazał którym z nich i dlaczego dał wiarę, a którym odmówił przyznania waloru wiarygodności i z jakiego powodu. Sąd omówił także kwalifikację prawną przypisanych oskarżonemu czynów oraz wskazał okoliczności, które miał na uwadze przy wymiarze orzeczonych kar jednostkowych i kary łącznej. Zatem sporządzone przez Sąd Okręgowy uzasadnienie wyroku pozwala na dokonanie instancyjnej kontroli zaskarżonego wyroku w aspekcie podniesionych w apelacji zarzutów.
W kontekście rzekomej obrazyart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.zwrócić także należy uwagę na brzmienieart. 455a k.p.k.który stanowi, że nie można uchylić wyroku z tego powodu, że jego uzasadnienie nie spełnia wymogów określonych wart. 424 k.p.k.
Zdaniem Sądu Odwoławczego zasadnicze zagadnienie jakie występuje w przedmiotowej sprawie to sposób oceny wyjaśnień składanych na poszczególnych etapach postępowania przezM. Ł.. Dowód ten stanowi bowiem zasadniczą podstawę dokonanych przez Sąd Okręgowy ustaleń faktycznych dotyczących czynów określonych w pkt VI – X aktu oskarżenia (pkt 10 – 13 wyroku) i jak wynika z treści omawianej apelacji z tego właśnie powodu obrońca oskarżonego kwestionuje sposób jego analizy i oceny dokonanej przez Sąd Okręgowy i tej właśnie kwestii skarżący poświęca najwięcej uwagi w uzasadnieniu skargi apelacyjnej.
Nie można jednak zaakceptować stanowiska skarżącego, że Sąd Okręgowy dopuścił się obrazyart. 7 k.p.k.w odniesieniu do dowodów wymienionych w pkt 1 – 4 i że przedmiotowe dowody ocenił w sposób dowolny.
W przekonaniu Sądu Odwoławczego zarzut naruszeniaart. 7 k.p.k.może okazać się skuteczny tylko wówczas jeżeli skarżący wykaże w sposób przekonujący, że w procesie oceny poszczególnych dowodów dopuścił się określonych uchybień, które mogą być zweryfikowane na podstawie akt danej sprawy. Jest bowiem oczywiste, że to Sąd I instancji miał bezpośrednią styczność i kontakt z oboma oskarżonymi i miał możliwość oceny sposobu składania przez nich wyjaśnień zarówno w aspekcie ich merytorycznej zawartości jak również sposobu wypowiedzi. Sąd Odwoławczy dokonując instancyjnej kontroli wyroku w aspekcie naruszenia zasady określonej wart. 7 k.p.k.ocenia zatem czy dokonana przez Sądmeritiocena poszczególnych dowodów nie zawiera błędów natury faktycznej, logicznej, respektuje zasady wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego. Jeżeli więc w omawianym zakresie analiza i ocena dowodów przeprowadzona przez Sąd orzekający w pierwszej instancji nie zawiera uchybień i błędów które można stwierdzić poprzez porównanie treści wypowiedzi określonych osób zawartych w protokołach ich przesłuchań oraz argumentów i wniosków Sądu zawartych w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku w kontekście treści zarzutów podniesionych w środku odwoławczym i merytorycznej zawartości argumentów podważających sposób oceny tych dowodów, to brak jest podstaw aby zakwestionować ocenę poszczególnych dowodów dokonaną przez Sąd meriti.
Dokonując we wskazanym wyżej zakresie oceny zasadności zarzutów zawartych wpkt 1 – 4 aw szczególności rzekomej obrazyart. 7 k.p.k.należy stwierdzić, że autor apelacji nie wykazał w sposób przekonujący, że Sąd Okręgowy rzeczywiście w sposób dowolny ocenił zarówno wyjaśnienia składane na poszczególnych etapach postępowania przezM. Ł., jak również pozostałe dowody wymienione wpetitumapelacji.
Wbrew twierdzeniom skarżącego nawet jeden dowód jeżeli pozwala Sądowi na dokonanie jednoznacznych i stanowczych ustaleń faktycznych może stanowić podstawę skazania oskarżonego, jeżeli Sądmeritidowód ten uzna za wiarygodny i swoje stanowisko w tym zakresie uzasadni w sposób logiczny i przekonujący.
Nie można zgodzić się ze stanowiskiem autora apelacji, że zebrany w sprawie materiał dowodowy przeczy wyjaśnieniom składanym przez oskarżonegoM. Ł., gdyż jest to twierdzenie całkowicie dowolne, które nie znajduje żadnego oparcia w realiach dowodowych niniejszej sprawy. Natomiast zgodzić się należy ze stanowiskiem obrońcy oskarżonego, że w sytuacji gdy Sąd ma do czynienia z jednym dowodem obciążającym oskarżonego w postaci wyjaśnień innego oskarżonego to taki dowód określony jako dowód z pomówienia rzeczywiście powinien być oceniany ze szczególną ostrożnością. Zaznaczyć jednak należy, że w taki właśnie sposób postąpił Sąd Okręgowy, który jak wynika z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku dokonując oceny wiarygodności wyjaśnień oskarżonych skonfrontował je ze sobą nawzajem oraz z depozycjami świadków i pozostałymi dowodami zebranymi w sprawie. Na stronie 60 uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sądmeritizasadnie uznał, że wyjaśnienia składane przezM. Ł.są wiarygodne, gdyż korespondują z analizą zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w tym z depozycjamiJ. L.. Trafnie również zwrócił uwagę Sąd I instancji na fakt, żeM. Ł.przyznał się do zarzucanych mu czynów, od samego początku nie negował własnej odpowiedzialności w zakresie przypisanych mu zachowań i podjął współpracę z organami ścigania przez co narażał swoje relacje rodzinne na ochłodzenie z uwagi na obciążenie swojego teściaA. P. (2). Nie można w tym zakresie zaakceptować stanowiska skarżącego, żeM. Ł.postąpił w taki sposób tylko z powodu tego, że obciążając swojego teścia istotnie umniejszał swoją odpowiedzialność w zakresie udziału w organizacji nielegalnego obrotu fakturami i złomem. Wywody autora apelacji dotyczące omawianej kwestii i zawarte na str. 7 uzasadnienia nie są logiczne i przekonujące. Zdaniem Sądu Odwoławczego zebrany w niniejszej sprawie materiał dowodowy w żaden sposób nie wskazuje na to, żebyM. Ł.miał jakiś powód, aby bezpodstawnie obciążać swojego teścia przypisując mu zachowania, których w rzeczywistości nie było. Podkreślić bowiem należy, że wyjaśnienia składane na poszczególnych etapach postępowania przezM. Ł.należy ocenić jako szczere, konsekwentne, stanowcze i takie w których nie występują żadne istotne wewnętrzne sprzeczności. W takiej zaś sytuacji brak było podstaw, aby ten dowód zdyskredytować i odmówić mu wiary jak tego oczekiwał skarżący.
Za chybiony i bezpodstawny uznać również należy zarzut z pkt 4 w którym skarżący kwestionuje ocenę wyjaśnień oskarżonegoA. P. (1). Zauważyć należy, że zarówno w treści zarzutu jak również w uzasadnieniu apelacji nie wskazano w sposób konkretny w czym przejawia się dowolność oceny tego dowodu przez Sądmeriti. Dla Sądu Odwoławczego jest natomiast logiczne, że skoro ze wskazanych wyżej powodów Sąd Okręgowy obdarzył walorem wiarygodności wyjaśnienia składane przezM. Ł.i zasadniczo w oparciu o ten dowód ustalił stan faktyczny niniejszej sprawy, to nie mógł jednocześnie uznać, że wiarygodne są wyjaśnieniaA. P. (1), który nie przyznał się do winy. Na stronach 73 – 76 pisemnych motywów zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy omówił i ocenił w sposób wszechstronny i wnikliwy wyjaśnienia składane przezA. P. (1)na poszczególnych etapach postępowania i zauważyć także należy, że analiza i ocena tego dowodu uwzględnia także pozostałe dowody zgromadzone w niniejszej sprawie, w tym także depozycje świadkaJ. L., którego zeznania stanowią również podstawę ustaleń faktycznych.
Dokonana przez Sądmeritiocena wyjaśnieńA. P. (1)we wzajemnym powiązaniu z pozostałymi dowodami zgromadzonymi w sprawie nie zawiera błędów natury faktycznej, logicznej, respektuje w pełni zasady logiki, wiedzy, doświadczenia życiowego i z tego względu zasługuje na pełną akceptację ze strony Sądu Odwoławczego. Skarżący nie przedstawił zaś żadnych istotnych merytorycznych argumentów podważających sposób oraz wynik oceny tego dowodu.
Wbrew twierdzeniom autora apelacji Sąd Okręgowy nie dokonał również błędnej oceny dowodu w postaci nagarnia rozmowy międzyK. K.aM. Ł.. Na stronie 11 uzasadnienia apelacji skarżący cytuje wyrwane z szerszego kontekstu fragmenty wypowiedziM. Ł., które rzekomo mają świadczyć jaki jest kontekst całości wyjaśnień składanych przezM. Ł.na poszczególnych etapach postępowania.
W ocenie Sądu Odwoławczego nie można zaakceptować stanowiska obrońcy oskarżonego, że każde zdanie wypowiedziane przezM. Ł.w rozmowie zK. K.wpisało się w przemyślaną przez niego na tym etapie sensowną strategię postępowania mającą w pierwszej kolejności uchronić go od tymczasowego aresztowania. Powyższe twierdzenie skarżącego nie jest logiczne chociażby z tego względu, że oskarżonyM. Ł.był przez cały okres konsekwentny i stanowczy w swoich wyjaśnieniach odnośnie roliA. P. (1)w przestępczym procederze. Nie można zatem uznać, że powyższy dowód podważa wiarygodność depozycji składanych przezM. Ł.oraz sposób oceny tego dowodu przez Sąd I instancji.
Skoro więc Sądmeritinie naruszył żadnego z przepisów postępowania karnego regulujących kwestie gromadzenia oraz analizy dowodów w tymart. 7 i 410 k.p.k.to uznać również należy, że brak jest również podstaw, aby kwestionować dokonane przez Sąd Okręgowy ustalenia faktyczne dotyczące sposobu zachowania oskarżonegoA. P. (1)w zakresie przypisanych mu czynów. Mają one bowiem pełne oparcie w materiale dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie, a w szczególności w wyjaśnieniachM. Ł.oraz zeznaniach świadkaJ. L.. Brak jest zatem podstaw, aby podważyć trafność ustaleń faktycznych i uznać za zasadne zarzuty skarżącego zawarte w analizowanej apelacji, które te ustalenia odnośnie roli i sposobu działaniaA. P. (1)kwestionują.
Sąd Odwoławczy zmienił natomiast z urzędu zaskarżony wyrok w odniesieniu do wymiaru kary pozbawienia wolności orzeczonej wobecA. P. (1)w pkt 10 wyroku i złagodził jej wymiar do jednego roku i 4 miesięcy. Sąd Okręgowy naruszył bowiem w tym zakresie zakazreformationis in peuisokreślony wart. 443 k.p.k.do czego przyznał się w uzasadnieniu wyroku wskazując, że nastąpiło to w wyniku omyłki. Jest bowiem oczywiste, że za przedmiotowy czyn wobec oskarżonegoA. P.nie mogła być orzeczona kara surowsza niż 1 rok i 4 miesiące czyli taka jaka była wymierzona w poprzednim wyroku Sądu Okręgowego zaskarżonym wyłącznie na korzyść przez obrońcę oskarżonego, który został uchylony przez Sąd Apelacyjny.
Zmieniając wymiar kary jednostkowej we wskazanym zakresie Sąd Apelacyjny złagodził również o jeden miesiąc wymiar kary łącznej orzeczonej wobecA. P. (1)i ustalił jej wymiar na 2 lata i 5 miesięcy. Natomiast w pozostałym zakresie brak było podstaw do zmiany wyroku w zaskarżonej części.
Sąd Apelacyjny mając na uwadze powyższe orzekł jak w wyroku.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono zaś na podstawieart. 636 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.