Sąd Rejonowy w Giżycku
IV Wydział Pracy
Sygnatura akt: IV P 4/18
Data wyroku: 2018-04-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Urszula Knyps-Dawidowicz, Barbara Maria Norkowska-Debis, Bożena Makowczenko
Słowa kluczowe: Rozwiązanie stosunku pracy za wypowiedzeniem, Stosunek pracy, Wypowiedzenie umowy o pracę, Umowa o pracę

Sygn. akt IV P-upr 4/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 kwietnia 2018r.
Sąd Rejonowy w Giżycku IV Wydział Pracy
w składzie następującym:
Przewodniczący SSR Bożena Makowczenko
Ławnicy Urszula Knyps - Dawidowicz
Barbara Maria Norkowska-Debis
Protokolant st. sekr. sądowy Urszula Młynarczyk
po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2018r. w Giżycku
na rozprawie
sprawy z powództwaA. K.
przeciwko(...) Sp. z o.o.wK.
o odszkodowanie
1.Powództwo oddala.
2. Odstępuje od obciążania powoda kosztami zastępstwa procesowego.

Sygn. akt IV P 4/18

UZASADNIENIE
PowódA. K.w pozwie z dnia 30 stycznia 2018r. domagał się zasądzenia od pozwanego pracodawcy kwoty 6000 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od daty doręczenia pozwu do dnia zapłaty i obciążenie pozwanego kosztami postępowania.
W uzasadnieniu wskazał, iż w dniu 22 marca 2017r. zawarł z pozwanym umowę o pracę na czas określony do dnia 31 grudnia 2019r. Miejsce wykonywania umowy określone zostało jako teren województwa(...). Powód wykonywał pracę jako pracownik ochrony w(...) Sp. z o.o.wG..
Pismem z dnia 12 września 2017r. pozwana poinformowała powoda, że od dnia 25 września 2017r. powód będzie wykonywał prace wF.Niosek IndykówG.Sekstyny. Powód przedstawił zaświadczenie lekarskie, z którego wynikało, że nie powinien on pracować w środowisku, w którym przebywają ptaki.
Od dnia 27 września 2017r. do dnia 31 grudnia 2017r. powód przebywał na zwolnieniu lekarskim. Już w trakcie zwolnienia lekarskiego, pismem datowanym na dzień 18 września 2017r. pozwana wypowiedziała powodowi umowę o pracę. Doręczenie tego pisma miało miejsce w dniu, w którym to powód przebywał na zwolnieniu lekarskim. Ostatnie wynagrodzenie powód otrzymał za październik 2017r.
Powód nadto podniósł, iż zgodnie zart. 41 kppracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę w czasie urlopu pracownika a także w czasie innej usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy jeżeli nie upłynął jeszcze okres uprawniający do rozwiązania z pracownikiem umowy o pracę bez wypowiedzenia.
Jako, że wynagrodzenie powoda wynosiło 2000 zł brutto zasadnym jest, zdaniem powoda, zasądzenie na podstawieart.50§3 i 4 kp, odszkodowania w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia powoda.
Pozwany pracodawca– (...) Sp. z o.o.wK.– w odpowiedzi na pozew powództwa nie uznał i wniósł o jego oddalenie w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa według norm przepisanych.
Przyznał pozwany, że z powodem łączyła go umowa o pracę. Dnia 27 września 2017r. powód stawił się do pracy na obiektA.G., którą miał świadczyć od godziny 17.00 do godziny 7.00 rano następnego dnia. O godzinie 17.05 powodowi wręczone zostało wypowiedzenie umowy o pracę. Powód odmówił jego przyjęcia wobec czego przedstawiciel pozwanegoW. B. (1)odczytał je powodowi w obecności dwóch pracowników ochrony –S. D.iG. K. (1). Powód poinformowany został o uprawnieniach i środkach zaskarżenia. Powód wypisał wnioski urlopowe i zdał klucze a o godzinie 17.50 opuścił miejsce pracy. Służbę po nim przejąłS. D..
Pozwany podniósł, iż wypowiedzenie umowy o prace wobec powoda czyniło zadość co do formy przewidzianej w art.32 ko, a powód mógł zapoznać się i zapoznał się z jego treścią, zatem doręczenie wypowiedzenia było skuteczne. W dniu 28 września 2017r. powód złożył w biurze pozwanej wG.druk(...)wystawiony tego samego dnia, w którym to niezdolność do pracy z powodu choroby powoda oznaczona jest od dnia 27 września 2017r. Pozwany przywołał stanowisko Sądu Najwyższego, zgodnie z którym opisana sytuacja wyklucza naruszenie przez pozwanego zakazu o jakim mowa wart.41 kp.
Podał nadto, że w dniu 2 listopada 2017r. pracownica pozwanegoM. K. (1)odmówiła przyjęcia w imieniu pozwanego kolejnego zwolnienia lekarskiego powoda obowiązującego od dnia 1 listopada 2017r. do 15 listopada 2017r. Podkreślił, iż nie ma obowiązku wskazywania przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę ale wyjaśnił, że były nimi w odniesieniu do powoda; odmowa wykonania polecenia świadczenia pracy na wskazanym przez pozwanego obiekcie, konflikty z przełożonym i skargi na powoda innych pracowników ochrony.
Pozwany kategorycznie zaprzeczył jakoby powód kiedykolwiek przedłożył zaświadczenie lekarskie z dnia 13 września 2017r. Niezależnie jednak od powyższego podniósł, iż zaświadczenie to nie dotyczy choroby zawodowej a lekarz wystawiający je nie skierował powoda na badania lekarskie zgodnie zart. 235§21kp.

Sąd ustalił co następuje;

Bezspornym w sprawie pozostawało, iż strony łączyła umowa o pracę zawarta w dniu 22 marca 2017r. na czas określony od dnia 1 kwietnia 2017r. do dnia 31 grudnia 2019r. na jej podstawie powód pracował jako pracownik ochrony z wynagrodzeniem równym minimalnemu wynagrodzeniu określonym zgodnie zustawą z dnia 10 października 2002r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.
Umowa ta poprzedzona była umową zawartą między stronami na okres próbny od dnia 1 stycznia 2017r. do 31 marca 2017r. Miejsce pracy powoda określono w umowie jako teren województwa(...).
Pozwana spółka świadczy usługi ochroniarskie a powód początkowo pracował na obiekcie(...)wW.a ostatnio wE.A.wG..
Bezpośrednim przełożonym powoda byłW. B. (2)– zatrudniony u pozwanego na stanowisku inspektora. To on nadzorował na bieżąco prace podległych pracowników i on przydzielał teren do dozoru. Razem z powodem pracowali między innymiS. D.iG. K. (2).
W dniu 31 sierpnia 2017r.W. B. (2)zaproponował powodowi przeniesienie na obiekt „Ferma niosek IndykówG.” w miejscowościG.gminaG.. Miejscowość ta jest oddalona o 14 km odG.. Powód odmówił tłumacząc to niemożliwością dojazdu do obiektu. Kolejna propozycja skierowana do powoda a dotycząca także zmiany dozorowanego obiektu miała miejsce w dniu 12 września 2017r. Wtedy takżeW. B. (2)zaproponował powodowi zmianę obiektu na inny dozorowany przez spółę obiekt –F.Niosek IndykówG.wmiejscowości S.gminaK.. Również i tej propozycji powód nie przyjął twierdząc, że nie ma możliwości dojazdu do obiektu. Obiekt ten oddalony jest o 34 km odG.. Powód nie wspominał o przeciwwskazaniach lekarskich do wykonywania zaproponowanej mu pracy. Po dwukrotnej odmowie powoda zmiany dozorowanego obiektuW. B. (2)postanowił zwrócić się do władz spółki o wypowiedzenie powodowi umowy o pracę i poinformować o przyczynie tej decyzji.
W dniu 27 września 2017r. o godzinie 17.00 powódA. K.rozpoczął pełnienie służby w obiekcieA.. Wtedy to na obiekcie pojawili się:W. B. (2)oraz pracownicyS. D.iG. K. (2). Powoda zastali w pomieszczeniu ochrony, przystąpił do wykonywania pracy, był już przebrany w odzież służbową.W. B. (2)poinformował powoda, iż wręcza mu pisemne wypowiedzenie umowy o pracę. Powód odczytał treść pisma, ale odmówił podpisania jego przyjęcia.W. B. (2)zatem odczytał treść wypowiedzenia w obecności pracowników. Pouczył powoda o terminie w jakim może on wnieść odwołanie do Sądu oraz o obowiązku wykorzystania urlopu wypoczynkowego w okresie wypowiedzenia i prawie do dwóch dni urlopu na poszukiwanie pracy. Po wypisaniu przez powoda wniosku urlopowego i oddaniu kluczy o godzinie 17.50 powód opuścił obiekt.
Następnego dnia powód dostarczyłM. K. (1)– referentowi w spółce - zwolnienie lekarskie, z którego wynikało, że niezdolność powoda do świadczenia pracy trwa od dnia 27 września 2017r. do 10 października 2017r. Dokument wystawiony został w dniu 28 września 2017r.
Umowa uległa rozwiązaniu z dniem 31 października 2017r.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o; dokumenty – kserokopia akt osobowych powoda k. 55-88, kserokopia przeniesienia k. 87, kserokopia meila k. 85, kopia meldunku k. 50, kopia notatki służbowej k. 54, kopia zwolnienia k. 51,
Zeznania świadków –M. K.k. 105-105v,W. B.k. 106-106v,G. K.k. 105v- 106.
W ocenie Sądu relacja przesłuchanych w sprawie świadków w sposób wiarygodny i rzetelny zobrazowała przebieg wydarzeń, które doprowadziły do wypowiedzenia powodowi umowy o pracę oraz potwierdziła tezę pozwanego, iż w dniu 27 września 2017r. pozwany pracodawca skutecznie doręczył powodowi pismo zawierające oświadczenie woli o wypowiedzeniu umowy o pracę. Zasadniczo relacje owe pozostają zgodne z twierdzeniami prezentowanymi przez powoda. Różnica dotyczy jedynie daty kiedy toW. B. (2)miałby wręczyć wypowiedzenie. W ocenie sądu jednak kwestia ta w kontekście całej sytuacji nie ma większego znaczenia – powód potwierdzał , żeW. B. (2)próbował wręczyć mu pismo z wypowiedzeniem w dniu, w którym to powód stawił się do pracy i pracę tę podjął, ale powód pisma tego nie podpisał. Skoro zatem z notatki służbowejW. B.wynika, iż miało to miejsce w dniu 27 września 2017r. i potwierdzają to świadkowie tego zdarzenia, to i Sąd przyjął, iż miało to miejsce właśnie w dniu 27 września 2017r. Istotnym w sprawie jest to, że wręczenie pisma z wypowiedzeniem miało miejsce w dniu, w którym powód świadczył pracę.

Zważyć należy, co następuje;

Przedmiotem oceny i rozważań Sądu w niniejszej sprawie była podnoszona przez powoda kwestia, która – w ocenie powoda – skutkuje wadliwością dokonanego wobec powoda wypowiedzenia. Jest nią mianowicie kwestia naruszenia reguły zawartej wart.41 kp, zgodnie z którą pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę w czasie urlopu pracownika, a także w czasie innej usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy, jeżeli nie upłynął jeszcze okres uprawniający do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia.
Zdaniem powoda bowiem fakt, iż nie podpisał on pisma zawierającego oświadczenie woli o wypowiedzeniu umowy o pracę a następnie fakt, iż wystawione przez lekarza zwolnienie lekarskie obejmowało także dzień, w którym owo oświadczenie pracodawca mu wręczył, musi skutkować uznaniem owego wypowiedzenia za wadliwego i naruszającego zakaz zart.41kp.
W ocenie Sądu teza ta, w świetle ustalonego w sprawie stanu faktycznego, nie może się ostać.
Po pierwsze, w dniu 27 września 2017r. doszło do skutecznego wręczenia powodowi wypowiedzenia umowy o pracę. Brak podpisu powoda na dokumencie nie może wniosku tego zmienić. Otóż, świadkowie zgodnie byli co do jednego faktu – że powód odmówił podpisania dokumentu, który został mu wręczony przezW. B. (2)i odmówił jego przyjęcia. W takiej sytuacji pracownik nie może skutecznie zakwestionować faktu wręczenia mu wypowiedzenia – nawet jeśli nie byłoby ono odczytane.
Po drugie, w dniu 27 września 2017r. o godzinie 17.00 powód przystąpił do wykonywania pracy i przyjął służbę w dozorowanym obiekcie. Wykonywał zatem swoja pracę.
Po trzecie, dopiero po tym jak uzyskał wiedzę co do wypowiedzenia udał się do lekarza od którego otrzymał zwolnienie lekarskie – sam temu faktowi powód nie przeczy.
Niewątpliwie zatem czynność wręczenia wypowiedzenia wyprzedziła uzyskanie zwolnienia lekarskiego obejmującego też dzień, w którym to wręczenie miało miejsce. A zatem fakt niezdolności do pracy powoda rozpoczynającej się od dnia 27 września 2017r. stwierdzonej w dniu 28 września 2017r. nie niweczy skuteczności wypowiedzenia. Jak wskazywał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11 lutego 2014r. wydanego w sprawie I PK 172/13 „Pracownik obecny w pracy (wykonujący obowiązki wynikające z umowy o pracę lub też gotów do ich wykonywania), którego niezdolność do pracy została stwierdzona zaświadczeniem lekarskim, nie korzysta z ochrony przed wypowiedzeniem umowy o prace ustanowionej wart. 41 k.p.…”.Pogląd ten Sąd Najwyższy zawarł również w wyroku z dnia 6 października 2004r. w sprawie I PK 614/03, w którym to orzekł: „Wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi, który świadczył pracę, a następnie wykazał, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby, nie naruszaart. 41 k.p.”.
W tej sytuacji żądanie powoda, oparte o regułę opisaną wart.41kp, uznać należało jako pozbawione podstaw i stąd orzeczono o jego oddaleniu.
Sąd odstąpił od obowiązku obciążenia powoda kosztami zastępstwa procesowego na podstawieart.102 kpc. Wysokość owych kosztów – w myśl reguł zawartych w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych – wynosi w sprawie kwotę 1350 zł (§9 ust.1 pkt 2). Jest to zatem kwota wysoka, której uiszczenie byłoby dla powoda zbyt dotkliwe. Pomocnym jest tu wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 4 stycznia 2018 r. wydany w sprawie III AUa 461/17, w którym to SA orzekł, iż :
„Przyjmuje się stosowanieart. 102 k.p.c., gdy strona przegrywająca znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej, a wytaczając powództwo była subiektywnie przeświadczona o słuszności dochodzonego roszczenia, natomiast strona wygrywająca korzystała ze stałej obsługi prawnej i nie poniosła dodatkowych nakładów na prowadzenie procesu albo gdy dochodzone roszczenie wynika z niejasno sformułowanych przepisów, gdy sprawa ma wątpliwy i dyskusyjny charakter.”
W ocenie Sądu z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Powód wytaczając powództwo przeświadczony był o jego słuszności a jak podał, jest to jego pierwsza sprawa sądowa.
Wobec powyższego orzeczono jak w wyroku.