Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 38/18
Data wyroku: 2018-02-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sylwana Wirth, Agnieszka Połyniak, Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Przywłaszczenie, Oszustwo
Podstawa prawna: art. 297 § 1 kk w zw. z art. 18 § 3 kk, 286 § 1 kk, 284 § 2 kk, art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 38/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 lutego 2018 r.

Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Sylwana Wirth (spr.)

Sędziowie:

SSO Mariusz Górski,

SSO Agnieszka Połyniak

Protokolant:

Martyna Skuza
przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2018 r.
sprawyE. P.
córkiA.iM. z domu G.
urodzonej (...)wŚ.
oskarżonej zart. 18 § 3 kkw związku zart. 297 § 1 kk,art. 286 § 1 kk,art. 284 § 2 kk,
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej
od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy
z dnia 25 października 2017 r. sygnatura akt VI K 433/15

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe związane z postępowaniem odwoławczym, w tym wymierza 180,00 zł opłaty za to postępowanie.

ygn.akt IV Ka 38/18

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 25 października 2017 r., Sąd Rejonowy w Świdnicy uznał oskarżonąE. P.za winną tego, że:

I
w dniu 19 listopada 2009r. wŚ.woj.(...), działając w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, ułatwiła jego dokonanie w ten sposób, iż wystawiła stwierdzające nieprawdę zaświadczenie o zatrudnieniuK. M.w swoimprzedsiębiorstwie (...), podając w nim, iż w/wym. jest u niej zatrudniony na czas nieokreślony oraz podając zawyżoną wysokość wynagrodzenia, które to zaświadczenieK. M.przedłożył w dniu 20.11.2009r. uzyskując przy jego pomocy kredyt z(...) Bank (...) SAw wysokości 3.478,84 zł, to jest popełnienia czynu zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 297 § 1 kki za to na podstawieart. 19 § 1 kkw zw. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwymierza jej karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

II
w dniu 30 marca 2010 roku wW.w woj.(...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziłaM. B.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 1220 zł, poprzez wprowadzenie go w błąd co do zamiaru przekazania mu zakupionego za pośrednictwem(...)aparatu fotograficznegomarki N. (...), to jest popełnienia czynu zart. 286 § 1 kki za to na podstawie tego przepisu w zw. zart. 4 § 1 kkwymierzył jej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

III
we wrześniu 2010 roku wŚ.woj.(...), przywłaszczyła sobie powierzone jej rzeczy ruchome w postaci pojazdów markiF. (...)nr rej. (...)o wartości 42213,11 zł orazF. (...)nr rej. (...)o wartości 29500 zł należących do(...)wP.,

w dniach 15 i 16 stycznia 2010 roku wŚ.woj.(...), przywłaszczyła sobie powierzone jej rzeczy ruchome w postaci samochodów osobowych markiV. (...)nr rej. (...)o wartości 45739,58 zł oraznr rej. (...)o wartości 46516,13 zł stanowiące własność(...) Bank (...) S.Az/s wW.,
to jest popełnienia występków zart. 284 § 2 kki za to na podstawie tego przepisu przy zastosowaniuart. 91 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwymierzył jej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart.91§2 kkw zw. zart. 4§1 kkwymierzono oskarżonej karę łączną 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie, na podstawieart. 69§1 i 2 kkiart.70§1 kkw zw. zart. 4§1 kkwarunkowo zawieszono na okres próby 2 (dwóch) lat.
Na podstawieart.72§2 kkw zw. zart. 4§1 kkzobowiązano oskarżoną do naprawienia wyrządzonej szkody poprzez zapłatę na rzecz:
(...) Bank (...) S.A.z siedzibą wW.kwoty 46.516,13 złotych,
- (...)wP.kwoty 42.213,11 złotych,
-M. B.kwoty 920 złotych,
w terminie 2 lat od daty prawomocności wyroku.
Ponadto, na podstawieart. 63§1 kkna poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności, zaliczono oskarżonejE. P.okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 3 lutego 2015 roku do dnia 13 lutego 2015 roku.
Orzeczono również o kosztach sądowych.
Wyrok powyższy zaskarżony został w całości apelacją obrońcy oskarżonej, który wyrokowi temu zarzucił:
I. błędne ustalenie stanu faktycznego, polegające na:
1. dowolnej, a przez to błędnej ocenie materiału dowodowego, a w szczególności wyjaśnień oskarżonejE. P.oraz oskarżonegoK. M., co w konsekwencji doprowadziło do uznania oskarżonej za winną zarzucanego jej w pkt 1 zaskarżonego wyroku czynu, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego prowadzi do wniosku,
że oskarżona nie dopuściła się popełnienia zarzucanego jej czynu;
2. dowolnej, a przez to błędnej ocenie materiału dowodowego, a w szczególności wyjaśnień oskarżonejE. P., zeznańM. S.oraz dokumentacji kredytowej, co w konsekwencji doprowadziło do uznania oskarżonej za winną zarzucanych jej w pkt 3 i 4 zaskarżonego wyroku czynów, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że oskarżona nie dopuściła się popełnienia zarzucanych jej czynów;
II. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku w niniejszej sprawie, a toart. 193 kpk, wyrażającą się w ustaleniu okoliczności faktycznych sprawy na podstawie niekompletnego materiału dowodowego, z pominięciem dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy na okoliczność rzeczywistego wymiaru szkody bez umotywowania takiego stanowiska w uzasadnieniu wyroku, co w konsekwencji doprowadziło do niewłaściwego ustalenia wysokości szkody, do jakiej naprawienia została zobowiązana oskarżona w pkt VI zaskarżonego wyroku.
III. obrazę przepisów prawa materialnego mającą wpływ na treść wyroku w niniejszej sprawie, a toart. 286 § 3 kkpolegającą na jego niezastosowaniu, podczas gdy w niniejszej sprawie zrealizowane zostały przesłanki do jego zastosowania, co w konsekwencji doprowadziło do uznania oskarżonej za winną zarzucanego jej w pkt 2 zaskarżonego wyroku czynu, podczas gdy okoliczności sprawy przemawiają za zmianą kwalifikacji prawnej czynu na ujętą wart. 286 § 3 kk.
Wskazując na powyższe zarzuty, apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy w całości Sądowi Rejonowemu w Świdnicy VI Wydział Karny do ponownego rozpoznania; ewentualnie o:
1. zmianę zaskarżonego wyroku w całości przez odmienne orzeczenie co do istoty sprawy poprzez:
I. uniewinnienie oskarżonej od czynów zarzucanych jej w pkt 1, 3 oraz 4 zaskarżonego wyroku,
II. zmianę kwalifikacji prawnej czynu zarzucanego oskarżonej w pkt 2 zaskarżonego wyroku naart. 286 § 1w zw. zart. 286 § 3 kkoraz wymierzenie jej kary adekwatnej do popełnionego czynu; 2. zasądzenie na rzecz oskarżonego kosztów postępowania, a w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
Wbrew twierdzeniom skarżącego, sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, zgodnych z całokształtem okoliczności ujawnionych w toku postępowania, zaś ocena przeprowadzonych dowodów pozostaje w granicachart. 4,5 i 7 kpk. Sąd przedstawił w pisemnych motywach wyroku pełną analizę materiału dowodowego oraz przekonującą argumentacje co do sprawstwa i winy oskarżonej. Sąd odwoławczy w całości akceptuje to stanowisko, nie widząc potrzeby ponownej oceny dowodów i powielania wniosków sądu orzekającego.
Odnośnie pierwszego z przypisanych czynów podkreślić należy, że oskarżona przyznała się do sprawstwa i winy w tym zakresie w toku postępowania przygotowawczego (k.422), a potwierdzeniem jej stanowiska są zeznania świadkaM. S.(k.1035-1036), który podał, żeK. M.był zatrudniony w firmie oskarżonej jedynie przez okres 6 miesięcy, licząc od otwarcia tej firmy, to jest od 2008 r., co z kolei przystaje do informacji wynikającej z pisma z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (k.376), gdzie wskazano na okres zatrudnieniaK. M.od 15.10.2008 r. do 31.03.2009 r., a to z kolei przystaje do wyjaśnień oskarżonej z rozprawy (k.735o,), kiedy to podała, że od 19 listopada 2009 r. działalność była zawieszona. Te okoliczności w powiązaniu z zeznaniami świadkaM. S.o tym, że: „wynagrodzenieM.to była najniższa krajowa, nie miał płaconych nagród, premii, bo za krótko pracował… podejrzewam że poprosiłE.(oskarżoną) o wpisanie takiej kwoty zarobków, bo chciał kupić telewizor…”,przekonują jednoznacznie o pełnej świadomości oskarżonejE. P.o nieprawidłowości wystawionego przez nią zaświadczenia o zatrudnieniu, tak co do faktu okresu zatrudnieniaM., jak i wysokości jego wynagrodzenia.
W zakresie czynów zart. 284§2 kkprzypisanych oskarżonej, sąd I instancji w pełni zasadnie uznał jej zawinienie, podając przyczyny z powodu, których nie uwzględnił wyjaśnień oskarżonej, próbującej usprawiedliwić zaniechanie spłacania rat kredytów do banku i w efekcie niewypełnienie obowiązku zwrotu pojazdów. Tłumaczenia oskarżonej są wysoce naiwne, nieprawdopodobne i irracjonalne, gdy zważy się, że nigdy nie zgłosiła ani policji ani bankom o rzekomych przywłaszczeniach samochodów przez jej klientów, a przecież skutki prawne takich działań obciążały ją bezpośrednio i narażały na dodatkowe obciążenia finansowe. Oskarżona nie przedstawiła też żadnego zaświadczenia lekarskiego, które potwierdziłoby jej wręcz tragiczny stan zdrowia, stanowiący przeszkodę do kierowania firmą. Podawane przez oskarżoną okoliczności, zasadnie oceniono jako nieprawdziwe, zwłaszcza, że po zaprzestaniu spłacania rat leasingu zmieniała miejsce zamieszkania, zerwała kontakty z rodziną, nie odpowiadała na monity z banków.
W tym stanie rzeczy, sąd orzekający prawidłowo uznał, że to oskarżona a nie osoby trzecie – jak to sugeruje apelujący – przywłaszczyła powierzone jej samochody osobowe. Zaznaczyć przy tym trzeba, że świadekM. S.nie przejął prowadzenia firmy oskarżonej w 2010 r. ani potem. Podawał on m.in., że „po urodzeniu dzieckaE.nie interesowała się firmą…. Jak jej nie było, to nikt nie zajmował się sprawami firmy” (k.1035).
Co do zarzutu obrazy przepisuart. 193 kpk, poprzez pominięcie dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy dla ustalenia wysokości szkody, sąd odwoławczy stwierdza, że zarzut ten jest chybiony.
Należy bowiem wskazać, że co do samochodu(...)przyjęta w wyroku wartość 42.213,11 zł wynika z umowy leasingu apelacyjnego, którą oskarżona zawarła z przedstawicielemBanku (...) SAwP.i jest to cena sprzedaży pojazdu uzgodniona pomiędzy stronami.
Należy zaznaczyć, że samochód był nowy (rok produkcji 2009) a zatem trudno podzielić pogląd skarżącego o konieczności weryfikacji wysokości szkody przyjętej wyrokiem., z powodu znacznego spadku wartości pojazdu w związku z jego użytkowaniem. Od momentu zawarcia umowy do czasu jej rozwiązania z przyczyn leżących po stronie oskarżonej, upłynęło zaledwie kilka miesięcy a poza tym samochód nie został przez nią zwrócony.
Przez tak krótki czas wartość pojazdu nie uległa istotnemu obniżeniu a poza tym brak przedmiotu leasingu uniemożliwiał jego badanie przez biegłego. Ponadto podkreślenia wymaga, że w razie nie wywiązywania się z postanowień leasingu, oskarżona zobowiązania była – zgodnie z zapisami umowy – do zapłaty na rzecz leasingodawcy sumy rat stałych leasingowych obejmującej co najmniej cenę pojazdu nadto odsetek oraz kosztów dodatkowych. W tej sytuacji, wyliczona przez sąd szkoda obejmująca jedynie kwotę główną jest prawidłowa.
Podobnie ma się rzecz z samochodemV.(...), którego dotyczy umowa kredytu zawarta pomiędzy oskarżoną(...) Bank (...) S.A.z/s wW., w dniu 22.09.2009 r..
Był to również nowy pojazd o wartości 46.516,13 zł, co do którego już w styczniu 2010 r. ziścił się warunek zawieszający przeniesienie prawa własności na Bank – i samochód powinien być zwrócony do tegoż banku bądź oskarżona powinna była zapłacić wszelkie należności z tytułu umowy kredytu.E. P.nie uczyniła ani jednego ani drugiego. Dlatego przyjęta wyrokiem wysokość szkody, obejmująca jedynie kwotę samego kapitału, bez kosztów i odsetek, jest prawidłowa.
Wymierzona oskarżonej kara za poszczególne czyny jak i kara łączna nie są rażąco surowe.
Stopień społecznej szkodliwości czynów jest znaczny, tak jak stopień winy.
Oskarżona działała świadomie i celowo, kierując się chęcią zysku.
W przypadku występku zart. 286§1 kk, oskarżona wielokrotnie, kłamliwie zapewniała pokrzywdzonego o wysłaniu mu aparatu fotograficznego czy też o zwrocie pieniędzy, czego nie uczyniła a w efekcie zerwała z nim kontakt i nie reagowała na jego monity. Postawa taka świadczy po pierwsze o umyślnym zaplanowanym działaniu, złej woli oskarżonej i jej uporczywości w dążeniu do osiągnięcia przestępczego celu. W takich warunkach, nie ma podstaw do zastosowania postaci uprzywilejowanej czynu zart. 286§3 kk.
Z tych wszystkich powodów wyrok jako trafny, utrzymano w mocy.