Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 549/17
Data wyroku: 2018-01-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko mieniu
Podstawa prawna: art. 284 § 2 kpk

Sygn. akt VI Ka 549/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 stycznia 2018 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Andrzej Tekieli
Protokolant Urszula Kołodziej
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej wJ.K. D.
po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2018 r.
sprawyP. Ł.ur. (...)wK.
s.L.iE. z domu K.
oskarżonego zart. 284 § 2 kk
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze
z dnia 11 lipca 2017 r. sygn. akt II K 1642/14

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoP. Ł.,

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. K.kwotę 516,60 zł w tym

96,60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym,

III
zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za

postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa
Sygn. akt VI Ka 549/17

UZASADNIENIE
P. Ł.oskarżony został o to że:
w bliżej nieustalonym czasie, nie później niż do 10 maja 2013 roku wK.pełniąc funkcję prezesa zarządufirmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą wK.przywłaszczył sobie powierzony spółce na podstawie zawartej w dniu 13 grudnia 2012 rokuumowy leasingu operacyjnego nr (...)zestaw komputerowy w postaci: Serwera(...), pięciu sztuk Notebooków(...), dwóch sztuk komputerów stacjonarnychD. (...)oraz trzech sztuk monitorów(...)o łącznej wartości 38.982,08 zł. czym działał na szkodę(...) S.A.z/s weW.

tj. o czyn zart. 284 § 2 k.k.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 11 lipca 2017 r. w sprawie II K 1642/14:
I.uznał oskarżonegoP. Ł.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku tj. występku zart. 284 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 284 § 2 k.k.wymierzył mu karę 100 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych każda;
II. na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz(...) S.A.z/s weW.kwoty 38.982,08 zł.
III. na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił w całości oskarżonego od kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa, w tym nie wymierzył mu opłaty;
IV. na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku prawo o adwokaturzei §ust 2 pkt 3 oraz § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduzasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. K.kwotę 1549,80 zł. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu.
Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca z urzęduP. Ł.zarzucając naruszenie prawa do obrony oskarżonego gdyż jeden ze świadków –D. O.była w przeszłości klientem kancelarii adwokackiej obrońcy oskarżonego i owa sytuacja prowadziła do „wewnętrznego konfliktu moralnego” obrońcy który z jednej strony powinien dokonać wszelkich czynności na korzyść oskarżonego, z drugiej polemizować z zeznaniami świadka będącego klientem jego kancelarii. Obrońca zarzucił także obrazę przepisów postępowania która miała wpływ na treść orzeczenia tj.art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.poprzez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i uznanie oskarżonego za winnego popełnienia przestępstwa zart. 284 § 2 k.k.podczas gdy mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy nie ulega wątpliwości że oskarżony nie miał jakiegokolwiek motywu przywłaszczenia zestawu komputerowego znajdującego się na stanie spółki. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należało odnieść się do zarzutu naruszenia prawa do obrony oskarżonego. Skarżący nie wskazał jakie przepisy prawa procesowego zostały w związku z powyższą kwestią naruszone, domniemywać jedynie należy że chodzi oart. 6 k.p.k.w zw. zart. 81 § 2 k.p.k.Drugi z wymienionych przepisów stanowi, że nowy obrońca z urzędu w miejsce dotychczasowego może być wyznaczony na „uzasadniony wniosek” dotychczasowego obrońcy lub samego oskarżonego. Przesłanki uwzględnienia takiego wniosku analizowane były w orzecznictwie Sądu Najwyższego, sądów apelacyjnych i w doktrynie. Wniosek o zmianę obrońcy z urzędu może być skutecznytylko wtedy gdy oparty jest na konkretnych, poddających się weryfikacji podstawach,np. unikania przez obrońcę kontaktów z oskarżonym poza salą rozpraw czy manifestowanie przez adwokata przekonania o realizowaniu jedynie słusznej linii obrony, różnej od linii klienta zaś sama deklaracja o braku zaufania i woli korzystania z pomocy innego obrońcy nie jest dostateczną przesłanką zwolnienia dotychczasowego obrońcy z urzędui to nawet gdyby stanowiska oskarżonego i obrońcy były w tej materii zgodne( zob. m.in. postanowienie SN z 27.11.2014 r. IV KK 351/14, LEX nr 1545168, wyrok S. Apel. w Warszawie z 16 grudnia 2016 r. II AKa 313/16, LEX nr 219542 ). W doktrynie wśród przesłanek zmiany obrońcy z urzędu wymienia się: brak możliwości pełnienia obowiązków obrońcy z uwagi na długotrwałą chorobę lub długotrwały wyjazd obrońcy, istotne różnice zdań oskarżonego i obrońcy co do kierunku obrony, uzasadnioną utratę zaufania oskarżonego do obrońcy ( zob. Kodeks postępowania karnego, Komentarz pod red. J. Skorupki; wyd. C.H.Beck W-wa 2018 str.242 ).
W niniejszej sprawie powodem złożenia wniosku przez skarżącego o zwolnienie go z obrony z urzędu i wyznaczenie innego obrońcy miała być okoliczność że świadekD. O.która – jak twierdzi skarżący – „złożyła obszerne zeznania obciążające skazanego” była w przeszłości klientką Kancelarii Adwokackiej obrońcy. Skarżący enigmatycznie stwierdza w apelacji że „zna szczegóły z życia osobistego i zawodowego świadka a także wiele innych okoliczności związanych z osobą świadka, objętych bezwzględną tajemnicą adwokacką…” i że ta sytuacja prowadzi do „..do konfliktu moralnego obrońcy który z jednej strony winien dokonać wszelkich czynności na korzyść oskarżonego, z drugiej strony polemizować z zeznaniami świadka będącego byłym klientem…”. W toku postępowania przed Sądem I instancji obrońca złożył analogiczny wniosek ( nieuwzględniony przez Sąd ) w którym argumentował , że świadek była klientem jego kancelarii „w sprawie gospodarczej o ogłoszenie upadłości konsumenckiej” i że „..nie ma jakiegokolwiek kontaktu ze świadkiemD. O., jednakże obecność obrońcy z urzędu na sali rozpraw w trakcie przesłuchania może oddziaływać krępująco na świadka…” ( k. 634 ). Zdaniem Sądu Okręgowego Sąd I instancji słusznie nie uwzględnił tego wniosku, który nie był „uzasadniony” w rozumieniuart. 81 § 2 k.p.k.Argumentacja obrońcy co do posiadania domniemanej, wyjątkowej wiedzy dotyczącej świadkaD. O., uniemożliwiającej obronę oskarżonego nie poddaje się weryfikacji skoro skarżący zasłania się tajemnicą adwokacką. W tym kontekście Sąd Okręgowy nie dostrzega jednak związku pomiędzy sprawą gospodarczą o ogłoszenie upadłości konsumenckiej w której skarżący miał reprezentować świadka a niniejszą sprawą karną dotyczącąP. Ł.. Podkreślić ponadto należy żeD. O.nie była jedynym ani nawet najważniejszym świadkiem na podstawie którego zeznań Sąd I instancji dokonał ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie oraz że w trakcie składania przez nią zeznań na rozprawie oskarżonego reprezentował substytut skarżącego obrońcy ( k. 719 ), odpada więc argument o domniemanym krępującym oddziaływaniu obecności obrońcy na zeznania świadka. Wreszcie wskazać należy że sam oskarżonyP. Ł.na etapie postępowania odwoławczego także złożył wniosek o zmianę obrońcy z urzędu w którym jednak nie odnosił się do osoby świadkaD. O.a jedynie ogólnikowo twierdził, że obrońca nie może go skutecznie i rzetelnie reprezentować ( k.903 ), co również nie wypełniało warunków „uzasadnionego wniosku” zart. 81 § 2 k.p.k.W tym stanie rzeczy nie sposób uznać że w niniejszej sprawie naruszone zostało prawo do obrony oskarżonego w rozumieniuart. 6 k.p.k.i wywody skarżącego w tym zakresie nie zasługiwały na uwzględnienie.
Cała argumentacja skarżącego powołana na uzasadnienie zarzutu obrazyart. 7 k.p.k.w zw. zart.410 k.p.k.sprowadza się do odmiennej aniżeli dokonana przez Sąd I instancji oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Przypomnieć w tej sytuacji należy że przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochrona prawa procesowego, a więc mieści się w ramach swobodnej oceny dowodów wtedy gdy: 1. jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy całokształtu okoliczności i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy; 2. stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego 3. jest wyczerpująco i logicznie z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego argumentowane w uzasadnieniu ( zob. w. SN z 9.11.1990 r.(...)149/90 OSNKW 7- 9/1991, poz.41 ). Wbrew twierdzeniom skarżącego sprawie niniejszej Sąd I instancji sprostał powyższym wymaganiom i dokonana przez niego ocena dowodów znajduje akceptację Sądu Odwoławczego. Opierając się na zasadzie swobodnej oceny dowodów, dysponując na rozprawie głównej walorem bezpośredniości Sąd ten władny był dać wiarę jednym dowodom, w szczególności zeznaniom świadkówK. K., częściowoM. J.,P. D.,D. K., częściowoM. S. (1),M. S. (2),J. J.i innym, także dowodom z dokumentów, odmówić zaś wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego, zeznaniom członków jego rodziny i jego dziewczynyA. L.. Swoje stanowisko Sąd I instancji przekonywująco argumentował w pisemnym uzasadnieniu wyroku ( str. 4 – 9 uzasadnienia , k. 883 odwrót – 886 akt ). Argumentację tą Sąd Okręgowy podziela, jej zasadności nie zmienia wywód zawarty przez skarżącego w apelacji. Z zeznań świadkaP. D.i z zawartej umowy leasingu jednoznacznie wynika że w grudniu 2012 r.P. Ł.będący w tym czasie prezesem spółki(...)podjął decyzję o zakupie sprzętu komputerowegoD.wymienionego w zarzucie aktu oskarżenia ( k. 6-9, k.42 ). W tymże sprzęcie komputerowym najpierw na przełomie lutego i marca 2013 r. na polecenieP. Ł.zainstalowano nowy system operacyjny i wykasowano dane z dysków pamięci a następnie w okresie kwiecień – maj 2013 r. na polecenie oskarżonego przewieziony on został do jego mieszkania i nie „wrócił” już do spółki przed odwołaniemP. Ł.z funkcji prezesa w dniu 10 maja 2013 r., ani w terminie późniejszym. Z zeznań świadków wynika , że sprzęt ten mógł zostać przez oskarżonego porozdawany różnym osobom w ramach rozliczeń za pracę współce (...), np. świadekM. J.otrzymał od oskarżonego dwa laptopyD.jako formę wynagrodzenia za pracę ( k.71 ). Inna część wyżej wymienionego sprzętu komputerowego z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością została zastawiona w lombardzie wK.. Powyższe okoliczności wynikają z zeznań kolejnych świadków:K. K.( k.126 odwrót ),D. K.( k. 160 odwrót ),M. S. (2)( k.59 odwrót ),J. J.( k.72 odwrót ),P. D.( k.42 ). Argumenty powołane w apelacji skarżącego są jedynie polemiką z ustaleniami Sądu I instancji, sprowadzają się one do wykazywania, że świadkom, przede wJ. J., zależało na skierowaniu na oskarżonego podejrzeń aby odsunąć go od działalności w spółce i przejąć domniemane „przyszłe wielomilionowe przychody”. Ta argumentacja stanowiąca powielenie stanowiska prezentowanego przez oskarżonego w toku postępowania nie jest przekonywująca i zarzuty obrazyart. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k.nie znajdują potwierdzenia.
Nie budzi wątpliwości kwalifikacja czynu oskarżonego zart. 284 § 2 k.k.Wymierzona oskarżonemu nieizolacyjna kara grzywny nie jest karą rażąco surową, przeciwnie, uznać ją należy za karę łagodną. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoP. Ł..
Na podstawieart. 29 ust.1 ustawy z dnia 26.05 1982 roku prawo o adwokaturzeSąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. K.kwotę 516,60 zł. w tym 96,60 zł. podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony z urzędu oskarżonego w postępowaniu odwoławczym.
Na podstawieart. 624 §1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego Sąd Okręgowy zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.