Sąd Rejonowy w Koninie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 96/18
Data wyroku: 2018-12-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Karol Dryjański
Słowa kluczowe: Zapłata, Zadośćuczynienie
Podstawa prawna: art. 23 k.c., art. 24 § 1 k.c.

Sygn. akt I C 96/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 grudnia 2018 r.
Sąd Rejonowy w Koninie I Wydział Cywilny
Przewodniczący SSR Karol Dryjański
Protokolant Przewodniczący osobiście
po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2018 r. w Koninie

na rozprawie
sprawy z powództwaA. K.
przeciwkoP. S.
o zapłatę

1
oddala powództwo;

2
zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Koninie na rzecz adw.R. M.prowadzącego kancelarię wK.kwotę 2.952 zł (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa złote) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodowi.

SSR Karol Dryjański
Sygn. akt I C 96/18

UZASADNIENIE
A. K.wniósł o zasądzenie odP. S.kwoty 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych powoda, wraz z odsetkami ustawowymi od dnia doręczenia pozwu pozwanemu do dnia zapłaty.
W uzasadnieniu powód podniósł, że pozwany fałszywie oskarżył go o pobicie z użyciem broni palnej. Wyrokiem Sądu Rejonowego w(...)wydanym w sprawie II K 22/13 powód został uniewinniony od zarzucanego mu czynu. Zdaniem powoda pozwany naruszył jego dobra osobiste takie jak w szczególności dobre imię, godność, cześć i zdrowie psychiczne. Ponadto zdaniem powoda długotrwałe postępowanie karne ograniczało jego swobodę, gdyż musiał stawiać się na wezwanie prokuratora i sądu, było nadto źródłem stresu.
PozwanyP. S.wniósł o oddalenie powództwa.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny.

P. S.był w 2002 r. pracownikiem ochrony wfirmie (...). Wykonywał pracę między innymi w pubie(...)naosiedlu (...)wK.. Jednocześnie pozwany należał do nieformalnej grupy „placków”, która na terenieK.rywalizowała z grupą „(...)”, na czele której stałA. K..
W dniu 17.03.2002 r. po północy grupa młodych ludzi wszczęła awanturę w pubie(...). Prowadząca pubA. P.wezwałaP. S.na interwencję. Pozwany około godziny 2.00 pojechał sam do pubu.P. S.widząc na miejscu osoby z antagonistycznej grupy i przeczuwając że może zostać pobity przeskoczył ladę baru i próbował się za nim schronić. Osoby atakujące pozwanego zatarasowały mu drogę ucieczki stając przy wejściu za bar.
Jedna z atakujących osób przyłożyła do głowy pozwanego przedmiot przypominający broń w postaci pistoletu i nacisnęła spust, po czym nastąpił głuchy trzask. Z broni wydobył się dym. Następnie atakujący wykonał ruch przy pistolecie, po czym nastąpił ponowny głuchy trzask. Czapka którą pozwany miał wówczas na głowie zaczęła się tlić i w konsekwencji zostały wypalone w niej otwory.
Atakujący uderzali pozwanego pięściami po głowie i tułowiu, a w pewnym momencie zaczęli rzucać w niego butelkami z alkoholem wziętym z baru i popielniczkami z lady. Niektóre butelki rozbiły się o pozwanego, w tym o jego głowę. Po chwili napastnicy uciekli z pubu.
Właścicielka pubu wezwała karetkę pogotowia i Policję. Pozwany powiedział jej, aby się nie wtrącała i nie mówiła za dużo Policji, gdyż on ma dziecko i się o nie boi.
P. S.został odwieziony do szpitala wK., który opuścił następnego dnia na własne żądanie. U pozwanego stwierdzono ranę tłuczoną głowy oraz ranę ciętą palca II lewej ręki, co spowodowało u niego naruszenie czynności narządów ciała na czas poniżej 7 dni.
Pozwany nie zgłosił Policji, że został pobity, gdyż w wyżej wymienionych zwalczających się grupach obowiązywała reguła, że członkowie tych grup nie szukali pomocy w organach ścigania, w związku z czym nie składali zawiadomień o przestępstwach, a wzajemne animozje rozwiązywali tylko w ramach aktów zemsty.
W wyniku zdarzenia z dnia 17.03.2002 r. doznał obrażeń ciała w postaci rany tłuczonej głowy, rany ciętej palca II ręki prawej. Obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na czas poniżej 7 dni. W czasie zdarzenia pozwany był narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub powstania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.
W zeznaniach złożonych w Prokuraturze Okręgowej wO.w dniu 28.10.2010 r., w sprawie V Ds. 36/10,P. S.zeznał, że w czasie zdarzenia osoba o pseudonimie(...)strzeliła w jego stronę pistoletem gazowym. Jako napastników pozwany wskazał wówczas osoby o pseudonimach(...)(R. K.),(...)(M. P. (1)),(...)(P. B.),(...)(D. M.) i(...)(K. G.).
Podczas przesłuchania w dniu 14.10.2011 r.P. S.zeznał, że w czasie zdarzenia z dnia 17.03.2002 r. na jego miejscu był obecny równieżA. J.(obecnieK.), pseudonim(...)i że to on w czasie zdarzenia przystawił pozwanemu pistolet do głowy. Fakt, iż wcześniej nie zeznał o udziale powoda w zdarzeniu pozwany tłumaczył tym, ze bał się powoda, którego określił jako osobę nieobliczalną.
Fakt posługiwania się przez powoda w czasie zdarzenia bronią palną został w toku postępowania karnego potwierdzony przezM. T.,Ł. S.,D. M.oraz przez świadka in cognito.
W dniu 16.01.2012 r.A. K.został zatrzymany.
Tego samego dnia powodowi przedstawiono zarzut, że w dniu 12.03.2002 r. wK.działając wspólnie i w porozumieniu zR. K.używającym niebezpiecznego narzędzia w postaci kastetu połączonego z nożem, wziął udział w pobiciuP. S., czym naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub powstania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, przy czym używał wobec pokrzywdzonego broni palnej w postaci pistoletu nieustalonej marki w ten sposób, iż po uprzednim przyłożeniu pistoletu do głowy pokrzywdzonego oddał z niego dwa strzały z amunicji hukowej, to jest o czyn zart. 159 kk.
Tego samego dnia po 10 godzinach powód został zwolniony. W postępowaniu przygotowawczym V Ds. 32/12 wobec powoda nie stosowano środków zapobiegawczych.
W dniu 29.06.2012 r. uzupełniono postanowienie o przedstawieniu powodowi zarzutów w ten sposób, że zarzucono mu, że w dniu 12.03.2002 r. wK.działając wspólnie i w porozumieniu zR. K.używającym niebezpiecznego narzędzia w postaci kastetu połączonego z nożem, wziął udział w pobiciuP. S., czym naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub powstania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, przy czym używał wobec pokrzywdzonego posiadanej bez zezwolenia broni palnej w postaci pistoletu nieustalonej marki w ten sposób, iż po uprzednim przyłożeniu pistoletu do głowy pokrzywdzonego oddał z niego dwa strzały z amunicji hukowej, to jest o czyn zart. 159 kki zart. 263 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
A. K.w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień.
Od 11.10.2012 r. powód był reprezentowany w postępowaniu karnym przez adwokataR. M..
A. K.został oskarżony o to, że w dniu 12.03.2002 r. wK.działając wspólnie i w porozumieniu zR. K.używającym niebezpiecznego narzędzia w postaci kastetu połączonego z nożem, wziął udział w pobiciuP. S., czym naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub powstania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, przy czym używał wobec pokrzywdzonego posiadanej bez zezwolenia broni palnej w postaci pistoletu nieustalonej marki w ten sposób, iż po uprzednim przyłożeniu pistoletu do głowy pokrzywdzonego oddał z niego dwa strzały z amunicji hukowej, to jest o czyn zart. 159 kki zart. 263 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
W styczniu 2013 r. powód pracował wfirmie (...)jako kierowca – zaopatrzeniowiec, gdzie zarobki wynosiły około 1.000 zł miesięcznie. Wśród sąsiadów nie stwierdzono wówczas negatywnych opinii na temat powoda.
W grudniu 2015 r. powód utrzymywał się z prac dorywczych. Zarabiał około 500 zł miesięcznie, ponadto otrzymywał zasiłek z MOPS w wysokości około 600 zł. Wśród sąsiadów nie było opinii negatywnych o powodzie.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w(...)z dnia 19.09.2016 r., sygn. akt II K 22/13,A. K.został uniewinniony od zarzutu popełnienia przestępstwa zart. 159 kkw zw. zart. 263 § 2 kkwzw. zart. 11 § 2 kk.
Wyrokiem z dnia 10.02.2017 r., sygn. akt II Ka 320/16, Sąd Okręgowy w(...)utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w(...)między innymi w zakresie dotyczącymA. K..
Z kart karnych powoda sporządzonych w czasie trwania postępowania karnego wynika, żeA. K.był skazany:

1
wyrokiem Sądu Rejonowego w(...)z dnia 25.09.1995 r., sygn. akt II K 783/95, za przestępstwo zart. 265 § 2 kkna karę 360 zł grzywny,

2
wyrokiem Sądu Rejonowego w(...)z dnia 26.11.1996 r., sygn. akt II K 930/96, za przestępstwo zart. 212 § 1 kkna karę 700 zł grzywny,

3
wyrokiem Sądu Rejonowego w(...)z dnia 28.01.1998 r., sygn. akt II K 53/98, za przestępstwo zart. 12 § 1 kkw zw. zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 10 § 3 kkna karę 700 zł grzywny,

4
wyrokiem Sądu Rejonowego w(...)z dnia 14.04.2000 r., sygn. akt II K 212/98, za przestępstwo zart. 279 § 1 kkna karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności,

5
wyrokiem Sądu Rejonowego w(...)z dnia 23.01.2001 r., sygn. akt II K 42/00, za przestępstwo zart. 190 § 1 kkna karę 8 miesięcy pozbawienia wolności,

6
wyrokiem Sądu Rejonowego w(...)z dnia 29.03.2002 r., sygn. akt II K 762/00, za przestępstwo zart. 222 § 1 kkw zw. zart. 190 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkna karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 3 – letni okres próby oraz 80 stawek grzywny po 10 zł; postanowieniem Sądu Rejonowego w(...)z dnia 13.12.2004 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary,

7
wyrokiem Sądu Rejonowego w(...)z dnia 05.11.2002 r., sygn. akt II K 305/01, za przestępstwa zart. 263 § 2 kk, art. 48 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz zart. 276 kkna karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności,

8
wyrokiem Sądu Rejonowego w(...)z dnia 04.02.2004 r., sygn. akt II K 63/04, za przestępstwo zart. 224 § 2 kkna karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,

9
wyrokiem Sądu Rejonowego w(...)z dnia 17.03.2009 r., sygn. akt II K 418/05, za przestępstwo zart. 226 § 1 kki zart. 222 § 1 kkna karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności,

10
wyrokiem Sądu Rejonowego w(...)z dnia 05.06.2008 r., sygn. akt II K 591/04, za przestępstwa zart. 263 § 2 kki zart. 190 § 1 kkna karę łączną 1 roku pozbawienia wolności,

11
wyrokiem Sądu Rejonowego w(...)z dnia 02.09.2010 r., sygn. akt II K 183/10, za przestępstwo zart. 157 § 3 kkw zw. zart. 263 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kkna karę 1 roku pozbawienia wolności,

12
wyrokiem Sądu Rejonowego w(...)z dnia 16.03.2011 r., sygn. akt II K 97/11, za przestępstwo zart. 242 § 3 kkna karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 2 – letni okres próby,

13
wyrokiem Sądu Rejonowego w(...)z dnia 22.03.2012 r., sygn. akt VII K 922/11, za przestępstwo zart. 270 § 1 kkna karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 3 – letni okres próby oraz 100 stawek dziennych grzywny po 10 zł.

Wyrokiem łącznym z dnia 29.07.2005 r., sygn. akt II K 603/04, Sąd Rejonowy w(...)połączył kary orzeczone wyrokami opisanymi wyżej w punktach 5 – 7 i wymierzył powodowi karę łączną 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności.
Wyrokiem łącznym z dnia 09.06.2009 r., sygn. akt II K 108/09, Sąd Rejonowy w(...)połączył kary orzeczone wyrokami opisanymi wyżej w punktach 10 i 11 i wymierzył powodowi karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności.
Wyrokiem łącznym z dnia 06.03.2012 r., sygn. akt II K 1129/11, Sąd Rejonowy w(...)połączył kary orzeczone wyrokami opisanymi wyżej w punktach 10, 11 i 13 i wymierzył powodowi karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 4 – letni okres próby.
Od 2009 r. powód nie był pozbawiony wolności. Od tego czasu nie podjął zatrudnienia.
Powód w latach 2000 – 2006 leczył się psychiatrycznie. W trakcie badania w związku z wydaniem opinii w postępowaniu przygotowawczym z dnia 14.12.2012 r. powód oświadczył, że czuje się dość dobrze, nie zgłaszał dolegliwości. Oświadczył, ze nie uważa się za osobę chorą psychicznie i uzależnioną, nie sądzi aby potrzebował leczenia. Stwierdzono zdolność powoda do uczestniczenia w czynnościach procesowych.
Powód nie ma zawodu wyuczonego. Ukończył 5 klas szkoły podstawowej.

    dowód: zeznaniaA. K.k. 53 – 54,P. S.k. 54 – 55, protokół przesłuchania k. 9 – 11, 13 – 17, 23 – 25, 37 – 39, 42 – 44, 53 – 54, 61 – 64, 66 – 67, 68 – 69, 72 – 73, 74 – 77, 78 – 80, 101 – 102, 124 – 125, 219 – 220, 227 – 229, 230 – 231, 234 – 235, 261 – 263, 303 – 305, 366 – 368, 458, 458 – 461, 461 – 462, 463, 462 – 463, 486, 486 – 487, 487 – 488, 507 – 508, 558, 560, 561, 593 – 595, 634, 635, 642 – 643, 695 akt II K 22/13 w zw. z k. 55, opinia k. 33 akt II K 22/13 w zw. z k. 55, Pismo(...)wK.k. 51 – 52 akt II K 22/13 w zw. z k. 55,pisma(...)wK.k. 65, 83 – 91, 92, 105 – 123 akt II K 22/13 w zw. z k. 55, opinia biegłego k. 97 – 100 akt II K 22/13 w zw. z k. 55, protokół przeszukania k. 135 – 137, 142 – 143, 144 – 157 akt II K 22/13 w zw. z k. 55, protokół oględzin k. 159 – 160, 186 – 188 akt II K 22/13 w zw. z k. 55, upoważnienie do obrony k. 275 akt II K 22/13 w zw. z k. 55, historia choroby k. 276 – 280, opinia sądowo – psychiatryczna k. 299 – 302 akt II K 22/13 w zw. z k. 55, akt oskarżenia k. 327 – 331 akt II K 22/13 w zw. z k.55, wywiad środowiskowy k. 340, 589 akt II K 22/13 w zw. z k. 55, karta karna k. 352 – 355, 577 – 579, 756 - 758 akt II K 22/13 w zw. z k. 55

W latach 2014 – 2015 powód był na dwóch wizytach u psychologa.
dowód: zeznaniaM. P. (2)k. 69 - 70
Powód ma 43 lata.
A. K.utrzymuje się ze świadczeń z opieki społecznej w wysokości około 650 zł miesięcznie.
Powód utrzymuje się wyłącznie z prac dorywczych.
A. K.ma troje dzieci.
Powód ma zadłużenie alimentacyjne wynoszące 20.000 zł.

A. K.pozostaje w nieformalnym związku zM. P. (2), z którą ma dziecko w wieku 4 lat. Ich związek trwa od 7 lat.M. P. (2)jest cywilnym pracownikiem policji. Gdy o jej związku z powodem dowiedzieli się jej przełożeni zapowiedzieli jej odebranie poświadczeń bezpieczeństwa i zwolnienie z pracy. Powierzono jej stanowisko z daleka od wydziału kryminalnego.M. P. (2)otwierała wówczas listy i wysyłała faksy. Straciła premie motywacyjne i nagrody świąteczne, co stanowiło kwotę 1.500 zł rocznie. ZwiązekM. P. (2)z powodem był przyczyną, dla której wyśmiewano się z niej w miejscowości z której pochodzi.
Relacje powoda z osobami przebywającymi w jego otoczeniu są pozytywne.
dowód: zeznaniaA. K.k. 53 – 54,M. P. (2)k. 69 - 70
P. S.ma 39 lat.
Pozwany ma dwoje dzieci, na które przeznacza co miesiąc 1.000 zł.
P. S.pracuje i zarabia 3.000 zł brutto miesięcznie.
Pozwany płaci za wynajem mieszkania 1.100 zł oraz ponosi opłaty w kwocie około 300 zł.
dowód: zeznaniaP. S.k. 54 – 55
Sąd w znacznym stopniu dał wiarę zeznaniomP. S., były bowiem spójne i logiczne, a pozostały materiał dowodowy nie dał podstaw do zakwestionowania ich wiarygodności. Wyjątek stanowią zeznaniaP. S.co do przebiegu zdarzenia z dnia 17.03.2002 r., które okazały się trudne do jednoznacznego zweryfikowania. Znalazły one potwierdzenie w złożonych w postępowaniu karnym zeznaniachD. M.,M. T.,Ł. S., a także w zeznaniach świadka incognito. Pamiętać przy tym należy, że zgodnie zart. 11 kpcustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd w postępowaniu cywilnym.A. K.został w sprawie II K 22/13 prawomocnie uniewinniony od zarzutu popełnienia przestępstwa zart. 159 kkw zw. zart. 263 § 2 kkwzw. zart. 11 § 2 kk. Należy jednak zarazem zwrócić uwagę, że zeznania pozwanego w opisywanym zakresie były odmienne od jego pierwszych zeznań złożonych w postępowaniu karnym, w których jako sprawcę wskazywał inną osobę niż powód. Zeznania złożone w postępowaniu karnym przez niektóre z wymienionych wyżej osób szły w ślad za zmieniającymi się zeznaniami pozwanego, z kolei świadek incognito sprawcę posługującego się przedmiotem przypominającym pistolet określił niższą od osoby posługującej się nożem połączonym z kastetem. Używający w czasie zdarzenia nożaR. K.jest wyższy odA. K.. Złożone w postępowaniu karnym przezD. M.zeznania były z kolei ogólne. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że okolicznością bezsporną był fakt, że w czasie zdarzenia z dnia 17.03.2002 r. pozwany istotnie został zaatakowany przedmiotem przypominającym pistolet. Co więcej w ocenie relacji dotyczących przebiegu zdarzenia z dnia 17.03.2002 r. należy zachować ostrożność wynikającą z faktu, że przebieg tego zdarzenia był przedmiotem postępowania karnego dopiero od 2012 r., a zawarte w aktach II K 22/13 relacje dotyczące tego zdarzenia były składane po upływie co najmniej 9 lat, przy czym dotyczyły zdarzenia o charakterze dynamicznym, które było przez jego uczestników traktowane bardzo emocjonalnie.
Sąd nie dał wiary zeznaniomM. P. (2)w części, w której wynikało z nich, że w wyniku sprawy II K 22/13 znacznie pogorszył się stan nerwowy powoda. ZeznaniaM. P. (2)w tym zakresie budziły wątpliwości w świetle dokumentów zgromadzonych w aktach II K 22/13, co więcej były niespójne z inną częścią zeznań świadka, z których wynikało, że od czasu wszczęcia postępowania w sprawie II K 22/13 powód był jedynie na dwóch wizytach u psychologa. W pozostałym zakresie sąd uznał zeznaniaM. P. (2)za wiarygodne, w tej części nie były bowiem zasadniczo sprzeczne z pozostały materiałem dowodowym.
Sąd nie dał wiary zeznaniomA. K.w części, w której wynikało z nich, że w czasie przedmiotowego postępowania karnego nie mógł wyjeżdżać za granicę. Jak wynika z akt II K 22/13 w trakcie tego postępowania karnego wobec powoda nie zastosowano żadnych środków zapobiegawczych. Sąd nie dał również wiary zeznaniom powoda w części, w której wynikało z nich, że przedmiotowe postępowanie karne uniemożliwiło mu pracę zarobkową w Niemczech, ta część zeznań powoda nie znalazła bowiem potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym. Sąd nie dał również wiary zeznaniom powoda w części, w której wynikało z nich, że w czasie, w którym doszło do zdarzenia z dnia 17.03.2002 r. nie był w posiadaniu żadnej broni. Ta część zeznań powoda budzi wątpliwości nie tylko w świetle zeznań pozwanego, lecz również w świetle zeznań złożonych w postępowaniu karnym przezD. M.,M. T.,Ł. S.i świadka incognito. W pozostałym zakresie sąd uznał zeznaniaA. K.za wiarygodne, w tej części nie były bowiem zasadniczo sprzeczne z zeznaniami pozostałych osób przesłuchiwanych w sprawie, a pozostały materiał dowodowy nie dał podstaw do zakwestionowania ich wiarygodności w tej części.
W przypadku powołanych wyżej dokumentów znajdujących się w aktach sprawy II K 22/13 stwierdzić należy, że strony nie powołały w niniejszym postępowaniu dowodów w celu zakwestionowania prawdziwości lub autentyczności tych dokumentów.

Sąd zważył, co następuje.
Zgodnie zart. 23 kcdobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, część, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach.
Ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny (art. 24 § 1 kc).
W ocenie sądu powód nie wykazał zasadności swojego żądania.
W szczególności powód nie wykazał, jakoby wskutek obciążających go zeznań złożonych przez pozwanego w toku przedmiotowego postępowania karnego, poniósł negatywne następstwa rzutujące w istotny sposób na jego życie.
Fakt, iż pozwany zeznał, że powód wziął udział w ataku na pozwanego w trakcie którego powód miał użyć wobec pozwanego broni palnej doprowadził do wszczęcia przeciwko powodowi postępowania przygotowawczego, a następnie do skierowania przeciwko powodowi aktu oskarżenia do sądu. Nie sposób jednak pominąć, że to postępowanie karne było już czternastym takim postępowaniem toczącym się przeciwko powodowi w Polsce (jedno postępowanie karne toczyło się przeciwko powodowi w Niemczech), a powód był w przeszłości karany między innymi za przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu oraz porządkowi publicznemu, do których należy przestępstwo zarzucone mu w sprawie II K 22/13. Postępowanie karne toczące się przeciwko powodowi między innymi z powodu zeznań pozwanego mogło nieść za sobą dla powoda niepewność o jego wynik, nie sposób jednak uznać za prawdopodobne, że powód, który był wielokrotnie oskarżony w innych sprawach i wielokrotnie skazany (w sprawie II K 22/13 twierdził, że w przeszłości był pozbawiony wolności łącznie przez 7,5 roku, z czego 3,5 roku w Niemczech oraz że obciął człowiekowi rękę i nogę za to, że nie chciał mu oddać zarobionych pieniędzy) mógł przeżywać to postępowanie karne szczególnie dotkliwie. Pamiętać przy tym należy, że w trakcie postępowania II K 22/13 powód korzystał z pomocy obrońcy, był zatem świadomy jak przebiega postępowanie karne i jaka jest w nim jego sytuacja.
Jak uprzednio wspomniano przedmiotowe postępowanie karne było czternastym postępowaniem karnym toczącym się przeciwko powodowi. Kryminalna przeszłośćA. K.była w czasie przedmiotowego postępowania karnego niemal powszechnie znana wK.. Świadczą o tym w oczywisty sposób zeznania świadków przesłuchiwanych w przedmiotowym postępowaniu karnym. Przedstawienie w tych okolicznościach powodowi zarzutu popełnienia przestępstwa zart. 159 kkw zw. zart. 263 § 2 kkwzw. zart. 11 § 2 kknie mogło w istotny sposób pogorszyć postrzegania powoda w jego otoczeniu. Dodać należy, że w dwóch wywiadach środowiskowych przeprowadzonych na temat powoda w toku przedmiotowego postępowania karnego nie odnotowano w jego otoczeniu negatywnych opinii o nim. Z kolei z zeznańM. P. (2)wynikało, że odkąd zna powoda, to jest od 2011 r., powód ma bardzo dobre relacje z osobami w jego otoczeniu.
Wyniki postępowania dowodowego nie dały również podstaw do uznania, że przedmiotowe postępowanie karne wpłynęło w jakikolwiek sposób na stan zdrowia psychicznego powoda.A. K.leczył się psychiatrycznie, jednak systematyczne leczenie miało miejsce w latach 2000 – 2006. Z zeznańM. P. (2)wynikało, że w czasie trwania postępowania w sprawie II K 22/13 powód był jedynie na dwóch wizytach u psychologa. Brak przy tym dowodów świadczących o tym, że w ich wyniku stwierdzono u powoda jakiekolwiek negatywne następstwa związane z przedmiotowym postępowaniem karnym. Dodać należy, że w grudniu 2012 r. w trakcie badania związanego z przedmiotowym postępowaniem karnym powód oświadczył, że czuje się dość dobrze, nie zgłaszał dolegliwości. Oświadczył, ze nie uważa się za osobę chorą psychicznie i uzależnioną i nie sądzi aby potrzebował leczenia.
Zeznania pozwanego złożone w przedmiotowym postępowaniu karnym nie wpłynęły również w ocenie sądu na problemy powoda ze znalezieniem pracy. Jak uprzednio wspomniano powód był wielokrotnie karany, a jego kryminalna przeszłość jest znana, stąd nie sposób uznać za prawdopodobne, iż zeznania pozwanego złożone w przedmiotowym postępowaniu karnym istotnie wpłynęły na opinię o powodzie u potencjalnych pracodawców. Nie sposób przy tym pominąć zgłoszonej przez powoda w toku sprawy II K 22/13 okoliczności, że powód ukończył jedynie 5 klas szkoły podstawowej.A. K.nie ma zawodu wyuczonego i nie podjął w ostatnich latach działań zmierzających do uzyskania odpowiednich w tym celu kwalifikacji. Dodać przy tym należy, że w wywiadach środowiskowych przeprowadzanych w trakcie przedmiotowego postępowania karnego odnotowywano, że powód w styczniu 2013 r. pracował wfirmie (...)jako kierowca – zaopatrzeniowiec, a w grudniu 2015 r. powód utrzymywał się z prac dorywczych. Twierdzenia powoda jakoby wskutek zeznań pozwanego nie mógł podjąć pracy w Niemczech budzą wątpliwości, możliwość podjęcia przez powoda takiej pracy nie została potwierdzona w pozostałym materiale dowodowym. Należy przy tym powtórzyć, że powód w trakcie przedmiotowego postępowania karnego oświadczył, że w Niemczech odbył 3,5 roku pozbawienia wolności.
Zeznania pozwanego złożone w przedmiotowym postępowaniu karnym nie pociągnęły przy tym za sobą istotnego ograniczenia swobody powoda.A. K.na etapie postępowania przygotowawczego został zatrzymany, ale pozbawienie go wolności trwało jedynie 10 godzin. W toku dalszego postępowania przygotowawczego i sądowego wobec powoda nie stosowano środków zapobiegawczych.
Nie sposób przy tym pominąć faktu, że w trakcie przedmiotowego postępowania karnego pozwany nie był jedyną osobą, z której zeznań wynikało, że powód w trakcie zdarzenia z dnia 17.03.2002 r. posługiwał się bronią palną. Zeznania takie złożyły oprócz pozwanego jeszcze cztery osoby.
Twierdzenia powoda o tym, że zeznania pozwanego złożone w przedmiotowym postępowaniu karnym naruszyły jego dobra osobiste budzą wątpliwości również z uwagi na fakt, że kwota żądana przez powoda w niniejszym postępowaniu pokrywa się z deklarowaną przez powoda wysokością jego długu alimentacyjnego.
Ewentualny wpływ postawy pozwanego w przedmiotowym postępowaniu karnym na sytuację w pracy i w miejscu zamieszkania partnerki powodaM. P. (2)mógłby być rozpatrywany jako podstawa jej roszczeń przeciwko pozwanemu, nie zaś roszczeń powoda.
Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w punkcie 1 wyroku.
Postanowieniem z dnia 05.04.2018 r. sąd zwolnił powoda od kosztów sądowych w całości i ustanowił dla niego pełnomocnika z urzędu, którym został wyznaczony adw.R. M..
Pełnomocnik powoda wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu. Koszty te objęły opłatę w wysokości 2.400 zł (§8 pkt rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03.10.2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu) powiększoną o 23% podatkuVAT (§ 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia). Łącznie koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodowi wyniosły zatem 2.952 zł.
Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w punkcie 2 wyroku.
SSR Karol Dryjański