Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Cz 1055/18
Data wyroku: 2018-10-02 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Sędzia Leszek Dąbek, Marcin Rak, Gabriela Sobczyk
Słowa kluczowe: Koszty procesu
Podstawa prawna: art. 100 zd. 1 kpc

Sygn. akt III Cz 1055/18

POSTANOWIENIE
Dnia 2 października 2018 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący-Sędzia:  SO Leszek Dąbek (spr.)
Sędziowie:   SO Gabriela Sobczyk
SO Marcin Rak
po rozpoznaniu w dniu 2 października 2018 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwaA. P.
przeciwko(...) Spółce AkcyjnejwS.
o zapłatę
na skutek zażalenia powódki
na postanowienie zawarte w punkcie 3 wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 6 kwietnia 2018 r., sygn. akt I C 2322/14
postanawia:

oddalić zażalenie.
SSO Marcin Rak  SSO Leszek Dąbek    SSO Gabriela Sobczyk
Sygn. akt III Cz 1055/18

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Gliwicachw postanowieniu zawartym w punkcie3 wyroku wydanego w dniu 6 04 2018r. stosunkowo rozdzielił pomiędzy stronami koszty postępowania, uznając, że wobec częściowego uwzględnienia powództwa pozwana obciążona jest obowiązkiem ich zwrotu w 67%.
Orzeczenie zaskarżyłapowódkaA. P.,która wnosiłao jego zmianę przez obciążenie pozwanej do zwrotu wszystkich kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa w podwójnej wysokości.
Zarzuciła błąd w ustaleniach stanu faktycznego sprawy, który miał wpływna rozstrzygnięcie dotyczące kosztów postępowania tj. przyjęcie, iż w związkuz reprezentowaniem powódki przez profesjonalnego pełnomocnika, powódka miała możliwości dokonania prawidłowej wyceny wartości pojazdu, co nie znajduje jednak żadnych podstaw w świetle dowodów przeprowadzonych w trakcie postępowania, bowiem żaden z nich nie dowodzi profesjonalnego charakteru powódki, który pozwalałby jej na określenie prawidłowej wartości pojazdu;
Ponadto zarzuciła, że przy ferowaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia naruszono regulację:

-

art. 100 k.p.c.poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że w niniejszej sprawie koszty procesu winny zostać poniesione zgodnie z zasadą stosunkowego rozdzielenia stosowanie do wyniku sprawy, w sytuacjigdy zachodzą okoliczności uzasadniające obciążenie pozwanego kosztów procesu na podstawieart. 100 zd. 2 k.p.c.;

§ 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 09 2002r.w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz. U. 2002 nr 163 poz. 1349) poprzez nieuwzględnienie przy ustalaniu wysokości wynagrodzenia za zastępstwo procesowe przez radcę prawnego, zasad i przesłanek kształtującychich wysokość, w szczególności, nakładu pracy profesjonalnego pełnomocnikai jego przyczynienie się do wyjaśnienia sprawy.

W uzasadnieniu między innymi, iż sprawa nie miała charakteru typowego,a dla jej wyjaśnienia konieczne było przeprowadzenie aż dwóch dowodów z opinii biegłego.
Sąd Odwoławczy zważył co następuje:
Przedmiotem procesu było roszczenie o zapłatę odszkodowania za kradzież pojazdu markiB..
Wysokość tego roszczenia została ustalona w oparciu o wycenę zleconą przez powódkę przed wytoczeniem powództwa.
Nie sposób zatem uznać, iż w niniejszej sprawie powódka nie posiadała kryterium określenia wysokości odszkodowania.
Niezależnie od powyższego w sytuacji gdy przepisykodeksu cywilnegonie zawierają ścisłego kryterium określenia wysokości roszczenia, sąd może włożyćna jedną ze stron obowiązek zwrotu wszystkich kosztów procesu.
Nie jest to jednak obowiązkiem sądu – jak chce tego zażalenie - lecz jego uprawnieniem i skorzystanie z niego zawsze powinno mieć odniesieniew okolicznościach konkretnej sprawy, w tym w szczególności uwzględniać zakresw jakim uległa strona powodowa w swym żądaniu.
W niniejszej sprawie powódka, opierając wysokość swego roszczeniao wycenę, przy której – co wykazał materiał dowodowy- zastosowano błędne korekty, uległa w swym żądaniu w 33%.
Zatem nie zachodziły przesłanki zastosowania przywołanej w zażaleniu regulacji prawnejart. 100 zd. 2 k.p.c.w konsekwencji czego Sąd pierwszej instancji słusznie oparł swe rozstrzygnięcie na regulacjiart. 100 zd. 1 k.p.c.stosunkowo rozdzielając obowiązek ich ponoszenia przez strony.
Ponadto rozstrzygając o kosztach procesu, Sąd Rejonowy nie naruszył regulacji§ 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
Ocena nakładu pracy pełnomocnika w kontekście cytowanej regulacji„co do zasady należy do Sądu pierwszej instancji, a co za tym idzie ingerencja Sądu odwoławczego w ramach kontroli instancyjnej powinna ograniczać się do przypadków oczywistej nieadekwatności wynagrodzenia” (wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 31 maja 2016 r. I ACa 1861/15)
W realiach niniejszej sprawy nie sposób uznać, by nakład pracy pełnomocnika był nieadekwatny do przyznanego wynagrodzenia.
Reasumując zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i dlatego zażalenie powódki jako bezzasadne oddalono w oparciu o przepisart. 385 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.
SSO Marcin Rak SSO Leszek Dąbek SSO Gabriela Sobczyk