Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 481/16
Data wyroku: 2017-12-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Roman Chorab
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko zdrowiu, Zniewaga
Podstawa prawna: art. 152 § 2 KK i art. 216 § 1 KK

Sygn. akt II K 481/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 grudnia 2017r.
Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim Wydział II Karny w składzie:
PrzewodniczącySSR Roman Chorab
Protokolant Edyta Mytych
po rozpoznaniu w dniach 06.02.2017 r. , 10.04.2017 r. , 24.06.2017 r. , 11.09.2017 r. , 19.12.2017 r. i 28.12.2017 r.
sprawyK. K. (1)
urodz: 25.01.1966 r.
syna:J.iD.
oskarżonego o to, że:

I
w dniu 15 października 2016 r. wM.przyul. (...)ok. godz. 20 pobiłZ. P. (1)uderzając go wielokrotnie w okolice głowy i klatki piersiowej powodując u niego obrażenia naruszające czynności narządów ciała na okres poniżej dni 7-miu

tj. o czyn zart. 157 § 2 kk.

sprawyZ. P. (1)
urodz: 10.08.1956 r.
syn:S.iF.
oskarżonego o to, że:

II
w dniu 15 października 2016 r. wM.przyul. (...)ok. godz. 20 bez żadnego zaatakował pokrzywdzonegoK. K. (1), uderzając go pięścią w twarz powodu powodując u niego obrażenia ciała w postaci wylewu krwi do lewej gałki ocznej i linijnego zadrapania policzka lewego;

tj. o czyn zart. 157 § 2 kk.

III
w miejscu i czasie jak w pkt. I. używając słów powszechnie uznanych za obelżywe naruszył godność osobistą

tj. o czyn zart. 216 §1 kk.

I
oskarżonegoK. K. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. I części wstępnej wyroku, z tym , iż przyjmuje że doznane przez pokrzywdzonegoZ. P. (1)obrażenia ciała stanowiły naruszenie nietykalności cielesnej i kwalifikuje ten czyn jako przestępstwo zart. 217 § 1 kk.i na zasadzie przepisuart. 217 § 2 kk. odstępuje od wymierzenia mu kary ;

II
oskarżonegoZ. P. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. II części wstępnej wyroku z tym , iż przyjmuje że pokrzywdzonyK. K. (1)doznał również obrażeń ciała w postaci dwóch zasinień ramienia prawego , sińca podudzia lewego ,bolesności okolicy lędźwiowej , oraz bolesności opisanych okolic , oraz że doznane przez pokrzywdzonegoK. K. (1)obrażenia ciała spowodowały rozstrój zdrowia jego organizmu na okres poniżej dni siedmiu i za to na podstawieart. 157 § 2 kk. wymierza oskarżonemuZ. P. (1)kare 4 ( czterech ) miesięcy ograniczenia wolności poprzez wykonywanie nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym ;

III
oskarżonegoZ. P. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt. III części wstępnej wyroku i za to na podstawieart. 216 § 1 kk.wymierza mu kare 60 ( sześćdziesięciu ) stawek dziennych grzywny przy przyjęciu jednej stawki w kwocie 10 ( dziesięć ) złotych;

IV
na podstawieart. 628 pkt. 1 kpk. zasądza od oskarżonegoZ. P. (1)na rzecz oskarżyciela prywatnegoK. K. (1)kwotę 1.156,11 złotych, a na rzecz oskarżycielki prywatnejB. K.kwotę 1.596 złotych z tytułu poniesionych przez oskarżycieli prywatnych wydatków w sprawie.

Sygn. akt II K 481/16

UZASADNIENIE
W wyniku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:
K. K. (1)w chwili obecnej jest 52 - letnim stałym mieszkańcem miejscowościM., w powiecie(...). Zamieszkuje on naul. (...)wraz z żonąB. K., obecnie prowadzącą działalność gospodarczą.
W bezpośrednim sąsiedztwie państwaK.iB. K.wraz ze swoją rodziną zamieszkuje - obecnie 62 - letniZ. P. (1), który jest osobą bezrobotną pozostającą na utrzymaniu swojej żonyM. P. (1).K. K. (1)iZ. P. (1)są od kilku lat ze sobą skonfliktowani. Źródłem konfliktu jest m.in. fakt otwarcia przez państwaK.iB. K.kwiaciarni w sytuacji gdy już taką kwiaciarnię , wcześniej w bezpośredniej bliskości ich miejsca zamieszkania prowadzili państwoZ.iM. P. (2).

( dowód :

dane osobowe oskarżonegoK. K. (1)48v i k. 17 ; dane osobowe oskarżonegoZ. P. (1)– k. 47v i k. 15 ; dane osobowe pokrzywdzonej / świadkaB. K.– k. 50 ; zeznania świadków :Ł. G. (1)– k. 63v-64 ,M. W. (1)–k. 77v-78 ,M. P. (1)– k. 64v-65

).

W dniu 15 października 2016 r.K. K. (1)w godzinach późno popołudniowych przebywał w miejscu swojego zamieszkania wM., przyul. (...). Zaniepokojony ujadaniem psa postanowił z domu wyjść na zewnątrz. Po wyjściu z domu usłyszał odgłosy rzucanych w kierunku jego bramy i znajdującego się tam psa kamieni. Kiedy podszedł bliżej , do bramy zobaczyłZ. P. (1), który to podnosił z ziemi kamienie i rzucał nimi w kierunku psaK. K. (1). W związku z takim zachowaniemZ. P. (1),K. K. (1)otworzył furtkę i zwrócił mu uwagę żeby nie rzucał kamieniami w jego psa i bramę.
WówczasZ. P. (1)zwrócił się do niego słowami wulgarnymi , a gdyK. K. (1)podszedł jeszcze bliżejZ. P. (1), ten nagle zamachnął się i uderzył pięściąK. K. (1)w okolice lewego oka. Po tym uderzeniuZ. P. (1)próbował zadać kolejne ciosyK. K., lecz ten zrobił unik i odepchnąłZ. P. (1). Wskutek odepchnięciaZ. P. (1)przewrócił się na plecy , jednak natychmiast wstał i ponownie chciał uderzyćK. K. (1), a ten go ponownie odepchnął iZ. P. (1)ponownie przewrócił się na ziemię. WówczasK. K. (1)udał się do domu aby wezwać policję na interwencję. NatomiastZ. P. (1)ponownie zwrócił się w kierunkuK. K. (1)i zaczął nogami uderzać w jego bramę

( dowód :

wyjaśnienia osk.K. K. (1)– k. 49 ; wyjaśnienia osk.Z. P. (1)– k.47 v -48 – w części ; zeznania świadków :Ł. G. (1)- k. 63v-64,M. W. (1)– k. 77v – 78 ; protokół przyjęcia  ustnej skargi o przestępstwie ściganym z oskarżenia prywatnego – k. 3 - 5 – akt sprawy sygn. II K 483/16 , notatka urzędowa – k. 2

).

W oczekiwaniu na przyjazd Policji ,K. K. (1)ponownie wyszedł na swoje podwórko , chcąc zobaczyć co robiZ. P. (1). Ten już wprawdzie nie uderzał nogami w jego bramę , ale w dalszym ciągu zwracał się do niego słowami wulgarnymi. W pewnej chwili na podwórzu pojawiła się córkaZ. N.P.. Po krótkiej rozmowieN. P.wraz z ojcemZ. P. (1)zaczęli iść w kierunku swojego domu. JednakżeZ. P. (1)przechodząc obok bramyK. K. (1)ponownie zaczął w nią kopać. WówczasK. K. (1)otworzył furtkę i podszedł doZ. P. (1)informując go , że zaraz przyjedzie Policja. W tej natomiast chwili ,Z. P. (1)doskoczył doK. K. (1)i doszło pomiędzy mężczyznami do obopólnej szarpaniny podczas której obaj mężczyźni przewrócili się na ziemię. Nie można przy tym również wykluczyć iż mężczyźni , nawzajem w tym czasie zadali sobie obopólne ciosy rękoma.
Następnie do leżących i szarpiących się na ziemiK. K. (1)iZ. P. (1)podeszłaN. P.i zaczęła odciągać od swojego ojca -K. K..
Na miejscu zdarzenia pojawiła się również żonaK. K.–B. K.prosząc szarpiących się mężczyzn aby się uspokoili. WówczasK. K. (1)wstał i udał się na własne podwórko, natomiastZ. P. (1)zwrócił się doB. K.słowami wulgarnymi wyzywając ją od „k…”, „szm….” Następnie na miejscu pojawiła się również żonaZ. M.P..

( dowód :

wyjaśnienia osk.K. K. (1)– k. 49 ; wyjaśnienia osk.Z. P. (1)– k.47 v -48 – w części ; zeznania świadków :B. K.– k. 51,M. P. (1)- k.64v-65 – w części ,N. P.– k. 65 – w części ,Ł. G. (1)- k. 63v-64,M. W. (1)– k. 77v – 78 ; protokół przyjęcia ustnej skargi o przestępstwie ściganym z oskarżenia prywatnego – k. 3 - 5 – akt sprawy sygn. II K 483/16 , notatka urzędowa – k. 2 ; zeznania

).

Następnie na miejscu zdarzenia zjawili się funkcjonariusze policji w osobachŁ. G. (1)iM. W. (1). Udali się do miejsca zamieszkaniaK. K. (1)i wysłuchali jego relacji na okoliczności zdarzenie do którego zostali wezwani. Następnie zostali poinformowani przez dyżurnego , że mają również na interwencję udać się doZ. P. (1)co uczynili. Po przeprowadzonej interwencji funkcjonariusze policji pouczyli obie strony o dalszym toku postępowania w tego typu sprawie ( z oskarżenia prywatnoskargowego ).

( dowód:

zeznania świadków :Ł. G. (1)- k. 63v-64,M. W. (1)– k. 77v – 78 ; notatka urzędowa – k. 2

).

Wskutek uderzeńZ. P. (1), a następnie obopólnej szarpaniny i możliwej wymiany ciosów pomiędzyK. K. (1), aZ. P. (1),K. K. (1)doznał obrażeń ciała w postaci: krwiaka podspojówkowego oka lewego , linijnego zadrapania naskórka policzka lewego , dwóch zasinień ramienia prawego 1x2 cm , sińca 2x1 cm podudzia lewego , bolesności okolicy lędźwiowej i bolesności opisanych powyżej okolic.
Wskazane obrażenia – przebyte urazy spowodowały rozstrój zdrowia organizmuK. K. (1)na okres poniżej dni siedmiu.
NatomiastZ. P. (1)wskutek wskazanego powyżej zdarzenia (szarpaniny , ewentualnych obopólnych ciosów ) doznał jedynie stłuczenia mostka i twarzy , które to obrażenia stanowiły jedynie naruszenie jego nietykalności. Nadto jak wynika z karty leczenia szpitalnego kiedy zgłosił się on do szpitala w dniu 15.10.2016 r. był pod znacznym wpływem alkoholu bo przekraczającym 2% we krwi.

( dowód:

pisemna opinia sądowo - lekarska biegłego sądowego - specjalisty chirurgii ogólnej - lek. med.Z. K.dotyczącaK. K. (1)– k. 29 akt sprawy sygn. akt II K 483/16 ; pisemna opinia sądowo - lekarska biegłego sądowego - specjalisty chirurgii ogólnej - lek. med.Z. K.dotyczącaZ. P. (1)– k. 41 ; kserokopie dokumentacji medycznej dot. leczeniaZ. P. (1)– k. 5-8 , oryginały –k. 37-38 ; kserokopia zaświadczenia lekarskiego –k. 6 - akt sprawy sygn. akt II K 483/16

).

ZarównoK. K. (1), jak iZ. P. (1)w przeszłości nie byli karani sądownie.

( dowód:

zapytanie o karalność dotyczące osoby oskarżonegoK. K. (1)–k. 20 ; zapytanie o karalność dotyczące osoby oskarżonegoZ. P. (1)– k. 18 akt sprawy sygn. akt II K 483/16

).

Z. P. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i złożył dość obszerne wyjaśnienia. Niemniej jednak w złożonych przed Sądem wyjaśnieniach wskazał , iż doszło w dniu 15 października 2016 r. do zdarzenia pomiędzy nim , aK. K. (1). Natomiast jak dalej wyjaśnił zdarzenie to miało polegać na tym , że kiedy przechodził obok furtki za którą stałK. K. (1), ten niespodziewanie i bez żadnego powodu uderzył go w tył głowy , a jak się odwrócił to dostał niespodziewanie drugie uderzenie w twarz i przewrócił się na ziemię. Po upadku na ziemięK. K. (1)miał usiąść naZ. P. (1)i dalej go „okładać” rękoma , a nawet kopać. NastępnieZ. P. (1)udało się wstać z ziemi , ale wówczasK. K. (1)miał go ponownie kilkakrotnie uderzyć pięściami w twarz i klatkę piersiową. Po czymK. K. (1)iZ. P. (1)ponownie przewrócili się na ziemię , wówczas nadeszłaB. K.i jeszcze córkaZ. P.(N. P.) i w końcu mężczyźni zostali rozdzieleni.Z. P. (1)zaprzeczył aby wyzywał paniąK., bo z bólu nawet jej nie widział , a jeśli przeklinał to też z bólu.( k. 47v – 48).
Przesłuchany w charakterze oskarżonegoK. K. (1)również nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i także złożył dość obszerne wyjaśnienia. W wyjaśnieniach tych podał, że w dniu 15 października 2016 r. w godzinach późno popołudniowych przebywał w miejscu swojego zamieszkania wM., przyul. (...). Zaniepokojony ujadaniem psa postanowił z domu wyjść na zewnątrz. Po wyjściu z domu usłyszał odgłosy rzucanych w kierunku jego bramy i znajdującego się tam psa , kamieni. Okazało się , że to skonfliktowany z nim sąsiad-Z. P. (1)kamieniami rzucał w kierunku jego psa. W związku z takim zachowaniemZ. P. (1),K. K. (1)otworzył furtkę i zwrócił mu uwagę żeby nie rzucał kamieniami w jego psa i bramę.
WówczasZ. P. (1)zwrócił się do niego słowami wulgarnymi , a gdyK. K. (1)podszedł jeszcze bliżejZ. P. (1), ten nagle zamachnął się i uderzył pięściąK. K. (1)w okolice lewego oka. Po tym uderzeniuZ. P. (1)próbował zadać kolejne ciosyK. K., lecz ten zrobił unik i odepchnąłZ. P. (1).
Wskutek odepchnięciaZ. P. (1)przewrócił się na plecy, jednak natychmiast wstał i ponownie chciał uderzyćK. K. (1), a ten go ponownie odepchnął iZ. P. (1)ponownie przewrócił się na ziemię. WówczasK. K. (1)udał się do domu aby wezwać policję na interwencję. NatomiastZ. P. (1)ponownie zwracał się w kierunkuK. K. (1)i zaczął „kopać” w jego bramę.
Po kilku , kilkunastu minutachK. K. (1)ponownie wyszedł na swoje podwórko , chcąc zobaczyć co robiZ. P. (1).Z. P. (1)wprawdzie nie „kopał” w jego bramę , ale w dalszym ciągu zwracał się do niego słowami wulgarnymi. W pewnej chwili na podwórzu pojawiła się córkaZ. N.P.. Po krótkiej rozmowieN. P.wraz z ojcemZ. P. (1)zaczęli iść w kierunku swojego domu. JednakżeZ. P. (1)przechodząc obok bramyK. K. (1)ponownie zaczął w nią uderzać. WówczasK. K. (1)powiedział doZ. P., że zaraz przyjedzie Policja. W tej natomiast chwili ,Z. P. (1)doskoczył doK. K. (1)i doszło pomiędzy mężczyznami do obopólnej szarpaniny podczas ,której obaj mężczyźni przewrócili się na ziemię. Leżąc na ziemiZ. P. (1)w dalszym ciagu chciał uderzyćK. K. (1). Następnie do leżących i szarpiących się na ziemiK. K. (1)iZ. P. (1)podeszłyN. P.,B. K.i całe zdarzenie się wówczas zakończyło( k. 49v-50 ).

Sąd zważył, co następuje:

Przechodząc do oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności do oceny wyjaśnień oskarżonychZ. P. (1)iK. K. (1)należy wskazać, że wyjaśnienie złożone przezZ. P. (1)na wiarygodność w ich istotnej części nie zasługują , a wyjaśnienia natomiastK. K. (1), zdaniem Sądu w zasadzie w całości zasługują na obdarzenie ich wiarygodnością.
Sąd doszedł do takiego przekonania, dokonując oceny wyjaśnień oskarżonychZ. P. (1)iK. K. (1)łącznie z oceną mocy dowodowej pozostałego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego , ale również i to w znacznej mierze oceniając te wyjaśnienia pod względem konsekwentności i zasad logicznego rozumowania.
Wskazać bowiem należy , iż znaczna część materiału dowodowego , w szczególności w postaci zeznań bezpośrednich świadków zdarzenia nie może stanowić wyłącznych podstaw ustalenia stanu faktycznego , czy też dokonania oceny wyjaśnień oskarżonych pod względem ich wiarygodności.
Wskazać bowiem należy , że większość przesłuchanych w sprawie osób to najbliżsi członkowie rodziny bądź oskarżonegoK. K., bądźosk. Z. P.. Zatem do treści takich zeznań należy podchodzić z dużą dozą ostrożności , gdyż niewątpliwym jest, że osoby te będą zeznawały , czy mogły zeznawać na korzyść swojego członka rodziny , będą umniejszały jego winę czy też świadomie bądź nie , pomijały fakty , dla niego niekorzystne.
Wobec powyższego , Sąd dokonując oceny materiału dowodowego przede wszystkim opierał się na dowodach , co do których brak było podstaw do zakwestionowania ich bezstronności , a to dowodach z dokumentów , czy zeznań świadków , ale tych nie związanych z jedną bądź drugą stroną konfliktu ( funkcjonariusze policji w osobachŁ. G.iM. W.).
Nadto , co już powyżej Sąd nadmienił dokonując oceny wiarygodności wyjaśnień oskarżonych , Sąd miał na uwadze ich konsekwentność , zasady logicznego rozumowania i doświadczenie życiowe.
I tak przechodząc do oceny wyjaśnień oskarżonegoK. K. (1), ale nie w powiązaniu z innymi dowodami , ale mając na uwadze tylko i wyłącznie samą ich treść , ewentualnie w odniesieniu do treści protokołu ustnego zawiadomienia o przestępstwie ściąganym z oskarżenia prywatnego ( bo dotyczyły one tego samego zdarzenia ) , należało w ocenie Sądu uznać je w zasadzie za wiarygodne.
Mianowicie , zdaniem Sądu są one logiczne , konsekwentne, bo znajdują potwierdzenie w protokole ustnego zawiadomienia o przestępstwie ściąganym z oskarżenia prywatnego , który to protokół został sporządzony ponad pół roku wcześniej , a mimo to treści te wzajemnie się ze sobą potwierdzają i uzupełniają.
Wyjaśnienia złożone przed Sądem przezosk. K. K.są zdaniem Sądu również logiczne , w sposób rzeczowy przedstawiają fakty które zaistniały przedmiotowego dnia.
W odróżnieniu zaś do wyjaśnień osk.Z. P. (1)które są chaotyczne , wzajemnie sprzeczne , a nawet nie logicznie , co Sąd wykaże w dalszej części uzasadnienia , a nawet sprzeczne z zeznaniami jego córkiN. P., którą trudno podejrzewać oto, aby zeznawała przeciwko własnemu ojcu.
Zatem odnosząc się również do protokołu ustnego zawiadomienia o przestępstwie ściąganym z oskarżenia prywatnego złożonym również przez osk.Z. P. (1)nie sposób nie zauważyć , że jest on lakoniczny iZ. P. (1)podaje w nim , że został zaatakowany w tył głowy przezK. K. (1)następnie uderzony pięścią w twarz i po tym ciosie przewrócił się na ziemię. Twierdził , że być może się z nim szarpał , a być może był też „kopany” Tymczasem przesłuchany przed Sądem kilka miesięcy później szeroko opisuje w jaki sposób miał być bity , „kopany”, szarpany przezK. K. (1). W szczególności podaje , że po upadku na ziemięK. K. (1)miał usiąść naZ. P. (1)i dalej go „okładać” rękoma , a nawet kopać. NastępnieZ. P. (1), kiedy udało się mu wstać z ziemi , to wówczasK. K. (1)miał go ponownie kilkakrotnie uderzyć pięściami w twarz i klatkę piersiową. Po czymK. K. (1)iZ. P. (1)ponownie przewrócili się na ziemię , wówczas nadeszłaB. K.i jeszcze córkaZ. P.(N. P.) i w końcu mężczyźni zostali rozdzieleni. Zachodzi zatem pytanie dlaczego o tym wszystkim nie poinformował funkcjonariuszy policji kilka dni po zdarzeniu , a przypomniał sobie dopiero o tym po ponad pół roku czasu. Nie sposób również nie zauważyć , że gdyby rzeczywiścieK. K. (1)( jak podaje Z.,P.) tyle razy uderzył go pięścią w twarz , inne okolice ciała „kopał” nogami toZ. P. (1)doznałbyzaledwiestłuczenia mostka i twarzy , które nie spowodowały żadnych obrażeń ciała?
W ocenie Sądu doświadczenie życiowe , zdrowy rozsądek przemawiają za tym , że człowiek uderzony kilkakrotnie z pięści w twarz w inne okolice ciała , „kopany” obutą nogą musiałby doznać znacznie większych obrażeń ciała niż takie , które stanowią jedynie naruszenie nietykalności tego ciała. To zaś wprost wskazuje, że to osobą bardziej agresywną ( prowodyrem i agresorem ) był oczywiścieZ. P. (1).
Nie sposób przecież nie zauważyć i takiej okoliczności , że toZ. P. (1)był pod znacznym wpływem alkoholu , a alkohol , na co również wskazuje doświadczenie życiowe , niewątpliwie podnosi agresję w sytuacji konfliktowej. Wreszcie to przecieżK. K. (1)doznał większej ilości i większych obrażeń ciała niżZ. P. (1), więc trudno sobie wyobrazić sytuację , gdzie toZ. P. (1)miał być tak „okrutnie katowany” przezK. K. (1), więc w jaki sposób toK. K. (1)doznał większej ilości i groźniejszych obrażeń ciała, co logicznie nie jest wytłumaczalne. Logicznie oczywiście tego nie można wyjaśnić , a jedynie tym , że to wyjaśnienia złożone przezosk. Z. P.przed Sądem są niewiarygodne.
Tym bardziej , że okolicznością nie budzącą wątpliwości jest fakt , że toK. K. (1)pierwszy powiadomił policję o przedmiotowym zajściu.
Na zwrócenie szczególnej uwagi zasługuje , również treść zeznań córki oskarżonegoZ. P.– NastaliP., którą trudno „podejrzewać” , że miałaby zeznawać na niekorzyść swojego ojcaZ. P. (1). Znamienna jest bowiem właśnie treść jej zeznań kiedy podaje ona , że prosiła ojca aby poszedł już do domu , co miało miejsce już po pierwszym zdarzeniu zK. K. (1), a mimo toZ. P. (1)pomimo , że jak sam twierdził , że już został pobity przezK. K., to ani nie wrócił do domu , ani nie „dzwonił na policję” , ( a jak wynika z ustaleń poczynionych przez Sąd ), dążąc do kolejnego zwarcia zK. K. (1), które właśnie dzięki niemu nastąpiło.
Zatem reasumując , skoro już za pierwszym razemZ. P. (1)( jak twierdził ) został pobity przezK. K. (1), to jednak mimo tego , ani nie wrócił do domu ( mimo próśb córki),ani nie zgłosił tego faktu na policję , co oznacza , że to nie on był w tym zdarzeniu pokrzywdzonym.
Gdyby było inaczej , niewątpliwieZ. P. (1), nie dążyłby do kolejnego starcia , a sprawę zgłosił na policję i oczekiwałby na jej przyjazd.
Dalej analizując materiał dowodowy przedmiotowej , nie sposób zauważyć , że to właśnie świadekN. P.potwierdza fakt używania słów wulgarnych przez ojcaZ. P. (1)wobecB. K.( zezn. k. 65v).
Dalej podaje również , żeB. K.żaliła się jej matce(M. P. (1)), że została „wyzwana” słowami wulgarnymi przezZ. P. (1).
Reasumując zatem , tę część uzasadnienia dotyczącą wiarygodności wyjaśnień oskarżonychZ. P. (1)iK. K. (1), to nie może budzić wątpliwości , że na wiarygodność zasługiwać mogą jedynie wyjaśnienieK. K. (1), a nieZ. P. (1)z powodów powyżej w uzasadnieniu przedstawionych.
W związku z czym należy w tej części uzasadnienia przejść do oceny wyjaśnień osób przesłuchanych w tej sprawie w charakterze świadków. Z tym , że w aktualności zdaniem Sądu pozostaje , teza , że zdecydowana większość osób przesłuchanych w tym charakterze to członkowie rodziny jednej bądź drugiej strony konfliktu , a więc do ich zeznań należy podejść z dużą dozą ostrożności , co do ich pełnej wiarygodności.
Zatem w ocenie Sądu zeznania tych osób , a toB. K.,A. K.,M. P. (1),N. P.są jedynie w tym zakresie wiarygodne w jakim Sąd na podstawie treści ich zeznań ustalił stan faktyczny sprawy.
Jeśli zaś chodzi o zeznania świadkaL. B.ewidentnie było widać ,że osoba ta nie chcąc być zaangażowaną w konflikcie dwóch rodzin i opowiadać się za którąkolwiek ze stron w sposób ewidentny unikała odpowiedzi co się działo przedmiotowego dnia pomiędzy zwaśnionymi rodzinami.
W ocenie Sądu nie było podstaw do zakwestionowania zeznań funkcjonariuszy policji w osobachŁ. G. (1)iM. W. (1), gdyż nie byli oni i nie są oni związani z żadną ze stron przedmiotowego konfliktu , a zatem nie mieli postaw składać zeznań korzystnych dla jednej , bądź drugiej strony tego konfliktu.
Z tych samych powodów nie było podstaw kwestionowania pisemnych opinii biegłego z zakresu chirurgii w osobie lek. med.Z. K.odnośnie obrażeń ciała doznanych przezZ. P. (1)iK. K. (1), tym bardziej , że treści tej opinii nie kwestionowała żadna ze stron postępowania.
Dokonując zatem całościowej oceny materiału dowodowego, należy stwierdzić, iż wyjaśnienia oskarżonegoK. K. (1), co do istoty sprawy są wiarygodne, a zebrany w sprawie materiał dowodowy i omówiony powyżej wskazuje jednoznacznie, że oskarżonyK. K. (1)dopuścił się zarzucanego mu czynu.
Należy zatem wskazać, że oskarżonyK. K. (1)swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa zart. 217 § 1 kk. w ten sposób, że :
w dniu 15 października 2016 r. wM.przyul. (...)ok. godz. 20 pobiłZ. P. (1)uderzając go wielokrotnie w okolice głowy i klatki piersiowej , a doznane przez pokrzywdzonegoZ. P. (1)obrażenia ciała stanowiły naruszenie nietykalności cielesnej i zakwalifikować ten czyn należało jako właśnie przestępstwo zart. 217 § 1 kk., a na zasadzie przepisuart. 217 § 2 kk. , Sąd odstąpił od wymierzenia kary oskarżonemuK. K. (1), gdyż zachowanieK. K. (1)w postaci naruszenia nietykalności ciałaZ. P. (1)spowodowane było wyzywającym zachowaniem się samegoZ. P. (1).
Dokonując natomiast całościowej oceny materiału dowodowego, dotyczącego drugiego z oskarżonych - należy stwierdzić, iż wyjaśnienia oskarżonegoZ. P. (1), co do istoty sprawy są całkowicie niewiarygodne , zaś zebrany w sprawie materiał dowodowy i omówiony powyżej wskazuje jednoznacznie, że oskarżonyZ. P. (1)dopuścił się zarzucanych mu czynów.
Należy zatem wskazać, że oskarżonyZ. P. (1)swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa zart. 157 § 2 kk. w ten sposób, że :
w dniu 15 października 2016 r. wM.przyul. (...)ok. godz. 20 bez żadnego powodu zaatakował pokrzywdzonegoK. K. (1), uderzając go pięścią w twarz powodując u niego obrażenia ciała w postaci wylewu krwi do lewej gałki ocznej i linijnego zadrapania policzka lewego, dwóch zasinień ramienia prawego , sińca podudzia lewego ,bolesności okolicy lędźwiowej , oraz bolesności opisanych okolic , a doznane przez pokrzywdzonegoK. K. (1)obrażenia ciała spowodowały rozstrój zdrowia jego organizmu na okres poniżej dni siedmiu.
Nadto należy wskazać, że oskarżonyZ. P. (1)swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa zart. 216 § 1 kk. w ten sposób, że :
w dniu 15 października 2016 r. wM.przyul. (...)ok. godz. 20 używając słów powszechnie uznanych za obelżywe naruszył godność osobistąB. K..
W ocenie Sądu powyższa kwalifikacja prawna zart. 216 § 1 kk. nie może budzić wątpliwości , jeśli wziąć pod uwagę , że przestępstwo zniewagi (art. 216 kk. ) jest przestępstwem gdzie chroniona jest godność osobista człowieka. Zwykle wyraża się ona w formie epitetu słownego, zwrócenie się zatem doB. K.słowami „ty k…, szmato” z pewnością jest obraźliwym i wulgarnym epitetem słownym.
W ocenie Sądu także kwalifikacja prawna zart. 157 § 2 kk. również nie może budzić wątpliwości , jeśli wziąć pod uwagę , że wskutek działania osk.Z. P. (1),K. K. (1)doznał obrażeń powyżej opisanych w uzasadnieniu i te obrażenia ciała spowodowały rozstrój zdrowia jego organizmu na okres poniżej siedmiu dni.
Przy wymiarze kary ( osk.Z. P. (1)) , Sąd wziął pod uwagę całokształt okoliczności zarówno obciążających, jak i łagodzących dotyczących osoby sprawcy –Z. P. (1).
Do okoliczność obciążających , należało zatem zaliczyć: duże nasilenie złej woli ze stronyZ. P. (1), jak również działanie pod znacznym wpływem alkoholu.
Za okoliczności łagodzące o ocenie Sądu należało uznać to, że nietykalność cielesnaZ. P. (3)w tej sprawie została naruszona oraz fakt , że nie był on karany sądownie.
Łącząc wyżej wymienione okoliczności z dyrektywami wymiaru kary zart. 53 § 1 i 2 kk. Sąd uznał , że wymierzenie oskarżonemuZ. P. (1), na podstawieart. 157 § 2 kk. kary czterech miesięcy ograniczenia wolności polegających na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze po 30 godzin w stosunku miesięcznym , a na podstawieart. 216 § 1 kk. kary sześćdziesięciu stawek dziennych grzywny przy przyjęciu jednej stawki w kwocie 10 złotych , będzie adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości popełnionych przez niego czynów – przy czym spełni w stosunku do oskarżonegoZ. P. (1)rolę wychowawczą i zapobiegawczą , czyniąc nadto zadość prewencji ogólnej. Podkreślenia wymaga fakt , że orzeczone wobec w/w kary, czy to ograniczenia wolności , czy to grzywny są w zasadzie w ich dolnych granicach ustawowego zagrożenia. Skoro zatem osk.Z. P. (1)nie pracuje , a posiada dobry stan zdrowia , to Sąd uznał , że właściwą dla niego karą będzie kara ( za czyn zart. 157 § 2 kk. ) ograniczenia wolności w postaci pracy na cele społeczne. Natomiast za przestępstwo zart. 216 § 1 kk. Sąd wymierzył karę grzywny uznając , że kwota 600 złotych nie przekracza możliwości zarobkowych oskarżonegoZ. P. (1).
Na podstawieart. 628 pkt. 1 kpk. mając przy tym na uwadze treść przepisuart. 631 kpk. , Sąd zasądził od oskarżonegoZ. P. (1)na rzecz oskarżycielki prywatnejB. K.kwotę 1596 złotych tytułem poniesionych przez nią kosztów procesu.
Natomiast z tego samego tytułu , Sąd zasądził od oskarżonegoZ. P. (1)na rzecz oskarżyciela prywatnegoK. K. (1)kwotę 1.156,11 złotych.
Wysokość tej kwoty , Sąd wyliczył zgodnie i na podstawie ustawowych norm wskazanych w treści przepisów § 11 ust. 2 pkt. 1 i w zw. z § 17 pkt. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ( Dz. U. 1800;zm.Dz. U. 2016 r. poz. 1668 ).
W szczególności należało wziąć pod uwagę , że łącznie w sprawie odbyło pięć posiedzeń/rozpraw , a więc kolejne cztery podległy dodatkowej opłacie wysokości 20% od kwoty 720 złotych. Do kosztów tych należało doliczyć również kwoty po 300 złotych wpłacone przez oskarżycieli prywatnych tytułem zryczałtowanych wydatków od prywatnoskargowych aktów oskarżenia.
Mając na uwadze fakt, że oskarżonyK. K. (1)został uznany za winnego zarzucanego mu czynu , popełnionego na szkodęZ. P. (1)i Sąd odstąpił od wymierzenia mu kary na podstawie stosownego przepisu ,art. 631 kpk. umożliwiał Sądowi obciążenie oskarżonegoK. K.kosztami procesu tylko częściowo. Sąd zatem uznał , za stosowne obciążenie go kosztami tego procesu w części ¼ z kwoty o którą wnosił obrońca oskarżonegoZ. P. (3)tj. z 1.759,56 zł.( k. 72 ).Natomiast , żeby nie zasądzać stosownych kwot , najpierw odZ. P.na rzeczK. K., a później odK. K.na rzeczZ. P., Sąd po prostu kwotę przysługującąK. K. (1)odZ. P. (3)z przedmiotowego tytułu pomniejszył o ową ¼ i stąd zasądził kwotę na rzeczK. K.w wysokości 1.156,11 złotych.