Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 931/17
Data wyroku: 2018-02-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zbigniew Szczuka
Słowa kluczowe: Emerytura wcześniejsza
Podstawa prawna: art 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VII U 931/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 lutego 2018 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Zbigniew Szczuka
Protokolant: Paulina Filipkowska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2018 r. w Warszawie
sprawyJ. T.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
o wcześniejszą emeryturę
na skutek odwołaniaJ. T.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
z dnia 21 czerwca 2017 r. znak:(...)

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznajeJ. T.prawo do emerytury od dnia 13 czerwca 2017 roku;

2
zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.na rzeczJ. T.kwotę 180.00 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

UZASADNIENIE
J. T., reprezentowany przez pełnomocnika, złożył w dniu 1 sierpnia 2017 r. odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 21 czerwca 2017 r.znak:(...)na podstawie której odmówiono mu prawa do emerytury. Odwołujący zaskarżył powyższą decyzję w całości i wniósł o przyznanie mu prawado emerytury przy obniżonym wieku z tytułu pracy w szczególnych warunkach od dnia13 czerwca 2017 r.
W uzasadnieniu pełnomocnik odwołującego wskazała, że organ rentowy nie uwzględnił okresów pracy odwołującego od 9 września 1980 r. do 28 lutego 1983 r.,od 15 sierpnia 1983 r. do 31 sierpnia 1988 r. oraz od 12 września 1988 r. do 31 grudnia1994 r. jako okresów pracy w warunkach szkodliwych, trakcie którychJ. T.pracował w charakterze lakiernika samochodowego ze względu na brak w dokumentacji zgromadzonej w ZUS dotyczącej podlegania przez zakład pracy pod rozporządzenie Rady Ministrówlub zarządzenie odpowiedniego Ministra oraz braki formalne przedstawionych zaświadczeńi świadectw pracy. W ocenie pełnomocnik odwołujący przez cały sporny okres stalei w pełnym wymiarze wykonywał prace wymienione w załączniku do rozporządzeniaRady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracownikóww szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze pod poz. 17 – lakierowanie ręczne lub natryskowe – nie zhermetyzowane, a także punkt 16 poz. 2 załącznika do zarządzenianr 64 Ministra Komunikacji z dnia 29 czerwca 1983 r. w sprawie pracy w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu komunikacji, na których wykonywane są pracew warunkach szczególnych, uprawniające do wcześniejszego przejścia emeryturę, co wynika z relacji świadków wskazanych w treści odwołania(odwołanie k. 2-8 a.s.).
W odpowiedzi na odwołanie z dnia 10 sierpnia 2017 r.Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.wniósł o oddalenie odwołaniaJ. T.na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie organ rentowy powołał się na treść art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS oraz przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. wskazując, że odwołujący nie spełnia warunków wymaganych dla uzyskania prawa do wcześniejszej emerytury, gdyż nie udowodnił posiadania 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych(odpowiedźna odwołanie k. 19 a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
OdwołującyJ. T.,urodzony w dniu (...), posiada ustalony kapitał początkowy na mocy decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddziału wW.z dnia 14 listopada 2008 r. znak:(...)

    (akta rentowe tom I). Odwołujący ubiegał się o wcześniejszą emeryturę w 2015 roku, wówczas ww. organ rentowy odmówił przyznania mu prawa do tego świadczenia na podstawie decyzji z 10 lipca 2015 r. znak:(...)stwierdzając, że na dzień 1 stycznia 1999 r. nie udowodnił 25-letniego okresu składkowego i nieskładkowego oraz 15 lat pracy w warunkach szczególnych

    (akta rentowe tom III).
W dniu 13 czerwca 2017 r. odwołującyJ. T.,urodzony w dniu (...)
(...)., złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddziale wW.wnioseko emeryturę. We wniosku odwołujący wskazał, że jest członkiem Otwartego Funduszu Emerytalnego i wnosi o przekazanie za pośrednictwem ZUS środków zgromadzonychna rachunku ww. Funduszu na dochody budżetu państwa. Po rozpoznaniu wniosku organ rentowy wydał w dniu 21 czerwca 2017 r. decyzję znak:(...)na podstawie której odmówił przyznania mu prawa do wcześniejszej emerytury ze względuna nieudokumentowanie 15 lat pracy w szczególnych warunkach na dzień 1 stycznia 1999 r.

    (wniosek o emeryturę z załącznikami k. 1-12 a.r., decyzja ZUS z 21.06.2017 r. k. 14 a.r.tom IV).
W toku postępowania Sąd ustalił, że w okresie od 8 czerwca 1980 r. do lutego 1983 r.J. T.był zgłoszony do ubezpieczenia społecznego z tytułu zatrudnienia wzakładzie (...)z siedzibą wM.w charakterze ucznia

    (kopia legitymacji ubezpieczeniowej k. 13-17 a.s., zaświadczenie ZUSo zgłoszeniu do ubezpieczeń k. 27 a.r. tom II). W dniu 25 kwietnia 1983 r.J. T.złożył egzamin czeladniczy i uzyskał tytuł czeladnika w rzemiośle lakiernictwa pojazdowego

    (uwierzytelniona kopia świadectwa czeladniczego k. 39 a.s.).
W okresie od 15 sierpnia 1983 r. do 31 grudnia 1994 r.J. T.był zatrudnionywzakładzie (...)wS.na stanowisku lakiernika samochodowego. Jako lakiernik odwołujący wykonywał lakierowanie zabezpieczającei antykorozyjne. Praca odbywała się na hali, w godzinach od 7:00 do 16:00, oprócz lakierników pracowali również blacharze samochodowi, którzy dokonywali obróbki elementów. Na hali panowały szkodliwe warunki, unosił się pył, opary, kurz. W zakładzie stosowano rozpuszczalniki, substancje nitrowe i szpachle epoksydowe. Odwołujący stalei w pełnym wymiarze czasu wykonywał obowiązki lakiernika samochodowego,nie wykonywał innej pracy(kopia legitymacji ubezpieczeniowej k. 13-17 a.s., zeznania świadków:A. S.k. 40-41 a.s.,S. S.k. 41-42 a.s.,A. D.k. 42 a.s.).
W trakcie zatrudnienia odwołujący był nieobecny w pracy z następujących przyczyn:
- choroba – od 18 do 22 lutego 1988 r., od 15 do 20 marca 1989 r., od 9 do 14 grudnia 1991 r., od 22 do 28 stycznia 1994 r., od 21 do 31 października 1994 r. oraz od 2 do10 listopada 1994 r.,
- urlop bezpłatny – 11 dni we wrześniu 1988 r.,
- opieka – od 17 sierpnia 1989 r. do 8 września 1989 r.
(zaświadczenie ZUS o zgłoszeniu do ubezpieczeń k. 13 a.r., uwierzytelniona kopia legitymacji ubezpieczeniowej k. 51-62 a.r. tom I).
Na przełomie grudnia 1994 roku i stycznia 1995 roku zakład został przejęty przezS. K., wspólnikaZ. P., który zmienił nazwę firmy na(...)Zakład (...)wS.. W związku z powyższą zmianą odwołujący podpisał w dniu 2 stycznia 1995 r. nową umowę o pracę, zgodnie z którą został zatrudniony na dotychczasowym stanowisku lakiernika samochodowego, w pełnym wymiarze czasu pracy oraz za wynagrodzeniem 1.200 zł brutto miesięcznie. Odwołujący wykonywał takie same obowiązki jak dotychczas, a jego zatrudnienie w(...)trwało do 31 października 2013 r.(kopia legitymacji ubezpieczeniowej k. 13-17 a.s., zeznania świadków:A. S.k. 40-41 a.s.,S. S.k. 41-42 a.s.,A. D.k. 42 a.s., umowa o pracę k. 7 a.r.).
W toku postępowania Sąd dopuścił dowód z opinii biegłej sądowej z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracyM. M.na okoliczność, czy praca odwołującego w spornym okresie zatrudnienia była wykonywana w szczególnych warunkach
    (k. 43 a.s.). W ocenie biegłej sądowej pracę odwołującego wykonywaną w okresieod 15 sierpnia 1983 r. do 31 grudnia 1998 r. można ocenić jako pracę spełniającą wymogi pra wykonywanych w warunkach szczególnych zgodnie z poz. 17 Dział XIV Wykazu A rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach – lakierowanie ręczne lub natryskowe – nie zhermetyzowane
    (opinia biegłej sądowej ds. bhp k. 46-53 a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił powyższy stan faktyczny w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy, obejmujący dowody z dokumentów, zeznań świadków oraz opinię biegłej sądowej z zakresu bhp. Sąd dał wiarę zebranym w sprawie dowodom w całości – treść poszczególnych, wymienionych wyżej co do kart dowodów nie budziła zastrzeżeń co do ich autentyczności i wiarygodności, nie była również kwestionowana przez strony postępowania. W szczególności Sąd dał wiarę zeznaniom świadków, którzy pracowali z odwołującym w tym samym zakładzie pracy i mieli wiedzę o specyfice jego pracy, wykonywanych przez niego czynnościach oraz panujących w zakładzie warunków. Dodatkowo Sąd pomocniczo oparł się na kopii legitymacji ubezpieczeniowej odwołującego w takim zakresie, w jakim potwierdzała ona informacje płynące z innych zebranych w sprawie dowodów.
Ponadto Sąd podzielił wnioski opinii biegłej sądowej co do kwalifikacji pracy odwołującego. Opinia została sporządzona w oparciu o zebrane w sprawie dowody osobowei dokumentację, była kompleksowa, rzetelna, a biegła sformułowała swoje wnioski w sposób zrozumiały i jednoznaczny. Opinia biegłej nie była kwestionowana przez strony postępowania, w szczególności przez organ rentowy.
W tych okolicznościach Sąd uznał zebrany materiał dowodowy za wystarczającydo rozstrzygnięcia sprawy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
OdwołanieJ. T.było zasadne.
Spór w niniejszej sprawie dotyczył prawa odwołującego do wcześniejszej emeryturyz tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Warunki przyznania tego świadczenia zostały określone wustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1383). Zgodnie z art. 184 ust. 1 i 2 tej ustawy, ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:

1
okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku65 lat - dla mężczyzn oraz

2
okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 (co najmniej 25 latdla mężczyzn).

Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpieniado otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
Praca w warunkach szczególnych to praca, w której pracownik w sposób znaczny jest narażony na niekorzystne dla zdrowia czynniki. Jako przykłady takiej pracy można wymienić: pracę w narażeniu na hałas przekraczający dozwolone normy, w zapyleniu, w oparach chemicznych, w wysokich temperaturach lub zmiennych warunkach atmosferycznych.Wykaz prac zaliczanych do prac w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze zamieszczony został w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 rokuw sprawie wieku emerytalnego dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.). Na wykazach prac zawartych we wskazanym rozporządzeniu, nie kończą się jednak ograniczenia dotyczące uprawnień z tytułu wykonywania prac w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Aby daną pracę uznać za wykonywaną w szczególnych warunkach lubw szczególnym charakterze, pracownik musi ją wykonywać stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, obowiązującym na danym stanowisku pracy (§ 2 ust. 1 ww. rozporządzenia). Dodatkowo, zgodnie z treścią powołanego rozporządzenia, aby mężczyzna mógł nabyć prawo do emerytury powinien:

1
posiadać 25-letni okres zatrudnienia, liczony łącznie z okresami równorzędnymii zaliczanymi do okresów zatrudnienia (§ 3 rozporządzenia);

2
wykonywać pracę wymienioną w wykazie A (Prace w szczególnych warunkach, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego), będącym załącznikiem do rozporządzenia;

3
osiągnąć wiek emerytalny wynoszący 60 lat (§ 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia) oraz

4
być zatrudnionym przez co najmniej 15 lat w szczególnych warunkach (§ 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia).

W niniejszej sprawie bezspornym jest, żeJ. T.spełnia część przesłanek koniecznych do uzyskania wcześniejszego świadczenia emerytalnego. Posiada on bowiem wymagany powyższymi przepisami wiek emerytalny, 25-letni okres składkowyi nieskładkowy, a ponadto we wniosku o emeryturę wniósł o przekazanie środków zgromadzonych w OFE na dochody budżetu państwa. Kwestie sporne dotyczyły spełnienia przez odwołującego przesłanki 15-letniego stażu pracy w szczególnych warunkach, która to okoliczność stanowiła podstawę wydania przez organ rentowy skarżonej decyzji.Organ rentowy wskazał, że odwołujący nie udokumentował stażu pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 15 lat, wskazując, że przedłożona do akt rentowych dokumentacja nie potwierdza wykonywania przez niego tego rodzaju pracy. Z tym stanowiskiem nie zgodził się odwołujący, który wniósł o zaliczenie na poczet stażu pracy w warunkach szczególnych okresów zatrudnienia wskazanych w treści odwołania.
Okresy pracy określone w ust. 1 § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. stwierdza zakład pracy na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do rozporządzenia lub w świadectwie pracy. Wykonywanie pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze powinno być stwierdzone przez pracodawcęw świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze lub w świadectwie pracy(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 1997 r.,II UKN 417/97 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2001 r., II UKN 598/00).W orzecznictwie podkreśla się, że przy ustalaniu prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym złożenie dowodu w postaci świadectwa pracy może być kwestionowane,co na podstawieart. 6 k.c.pociąga za sobą obarczenie ciężarem dowodu strony,która zaprzecza okolicznościom wynikającym ze świadectwa pracy. Należy bowiem ustalić, jakie prace ubezpieczony rzeczywiście wykonywał, bowiem ta okoliczność, nie zaś nazwa zajmowanego stanowiska, przesądza o ewentualnym istnieniu przesłanek dla przyznania dochodzonego świadczenia(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2004 r.,II UK 337/03). Tym samym brak świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach nie świadczy o tym, że ubezpieczony faktycznie takiej pracy nie realizował. W postępowaniu przed sądem nie stosuje się bowiem ograniczeń dowodowych, jakie istnieją w postępowaniu administracyjnym przed organem rentowym. W orzecznictwie wielokrotnie wyrażano ugruntowany już pogląd, zgodnie z którym ze względu na powyższe okoliczność wykonywania pracy w szczególnych warunkach może być dowodzona wszelkimi środkami dowodowymi, przy czym sąd nie jest związany środkami dowodowymi określonymi dla dowodzenia przed organem rentowym. W postępowaniu przed sądem odwoławczym dopuszczalne jest więc dopuszczenie dowodu z zeznań świadków na okoliczność zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w sytuacji, gdy wnioskodawca nie jest w stanie wykazać tej okoliczności jedynie w oparciu o dokumenty(zob. uchwały Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 1984 r., III UZP 6/84; z 21 września 1984 r., III UZP 48/84;a także wyroki: Sądu Najwyższego z 8 kwietnia 1999 r. II UKN 619; Sądu Apelacyjnegow Katowicach z 14 grudnia 2004 r. III AUa 2474/03; Sądu Okręgowego w Tarnowiez 4 października 2013 r. IV U 1284/13).
Mając na względzie powyższe przedmiotem rozważań Sądu było ustalenie,czy praca wykonywana przez odwołującego na przełomie lat 1980-1998 może być zakwalifikowana jako praca w szczególnych warunkach. Wobec faktu, że akta rentowy nie zawierały dokładnych informacji o spornych okresach zatrudnienia odwołującego,ani też wystawionych przez pracodawcę świadectw wykonywania pracy w szczególnych warunkach, które spełniałyby wymogi formalne, jak również ze względu na utrudniony dostęp do dokumentacji osobowej odwołującego Sąd kierując się wytycznymi płynącymiz powyższego, ugruntowanego stanowiska judykatury przeprowadził postępowanie dowodowe w oparciu o zeznania świadków, dostępną dokumentację oraz opinię biegłego sądowego z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy i na tej podstawie zważył,że na postawione wyżej pytanie przynajmniej w części należało odpowiedzieć twierdząco.
W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że nie było podstaw do uwzględnienia okresu zatrudnienia odwołującego wzakładzie (...)z siedzibą wM.. Materiał dowodowy zebrany w sprawie nie potwierdza bowiem dokładnie okresu zatrudnienia odwołującego w powyższym okresie. Zakład Ubezpieczeń Społecznych uwzględnił ten okres mając do dyspozycji informacjeo zgłoszeniach odwołującego do ubezpieczenia oraz fakcie opłacenia przez pracodawcę składek za odwołującego w lutym 1983 r. Sąd nie miał jednak żadnych informacji odnośnie tego czym odwołujący wówczas się zajmował, jakie było jego stanowisko, zakres obowiązków czy też specyfika pracy. Poczynione w toku procesu ustalenia prowadządo wniosku, że odwołujący w tym czasie był zatrudniony w charakterze ucznia i przyuczał się do zawodu lakiernika, co znajduje potwierdzenie w informacjach ZUS, a także w świadectwie czeladniczym, którego uwierzytelniona kopia została przedłożona przez pełnomocnika odwołującego na rozprawie w dniu 17 listopada 2017 r. i z której wynika, że uzyskał tytuł czeladniczy w rzemiośle lakiernictwa pojazdowego po pomyślnie zdanym egzaminie z dniem 25 kwietnia 1983 r. W ocenie Sądu nawet gdyby przyjąć, że odwołujący w tym czasie wykonywał prace lakiernika samochodowego zgodnie z ww. pozycją Wykazu A, to nie było żadnych podstaw do stwierdzenia, ze praca ta odbywała się stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. W konsekwencji zdaniem Sądu powyższy okres nie podlegał uwzględnieniu na poczet stażu w warunkach szczególnych.
Niezależnie od powyższego Sąd uznał, że pozostałe, sporne okresy zatrudnienia odwołującego mogły zostać uznane za okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Z poczynionych przez Sąd ustaleń wynika, że w okresie od 15 sierpnia 1983 r.do 31 grudnia 1994 r.J. T.był zatrudniony wzakładzie (...)wS., zaś w okresie od 2 stycznia 1995 r. do 31 października 2013 r. pracował w(...)Zakład (...)wS.. Powyższe firmy stanowiły w istocie jeden zakład pracy, który uległ przekształceniuw związku z przejściem własności zakładu na drugiego ze wspólników, co miało miejscena przełomie lat 1994-1995. Przez cały powyższy okres odwołujący był zatrudnionyna stanowisku lakiernika samochodowego, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał lakierowanie zabezpieczające i antykorozyjne. W trakcie pracy odwołującemu towarzyszyły szkodliwe warunki, takie jak pyły z obróbki i opary chemikaliów. Okoliczności te znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadków, którzy pracowali z odwołującymw spornych okresach zatrudnienia i którzy wskazywali, czym odwołujący się zajmowałi na czym jego praca polegała. Dodatkowo Sąd miał na względzie opinię biegłej sądowejz zakresu bhp, która oceniła charakter pracy odwołującego i w sposób szczegółowy przedstawiła specyfikę stanowiska lakiernika samochodowego, stwierdzając, że wykonywana przez odwołującego praca odpowiada rodzajowi pracy określonemu w poz. 17 Dział XIV Wykazu A stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r.Z uwagi na rzetelność sporządzonej opinii oraz brak zastrzeżeń stron co do stanowiska biegłej Sąd podzielił powyższy wniosek w całości, a uwzględniając powyższe, dokonane w sprawie ustalenia stanu faktycznego uznał, że powyższy okres zatrudnienia podlega zaliczeniuna poczet stażu odwołującego w szczególnych warunkach.
Zgodnie z treścią art. 184 ust. 1 pkt 1 ustawy emerytalnej przy ustalaniu prawado wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych konieczne jest,aby 15-letni staż pracy w warunkach szczególnych, jakim wnioskodawca musi się legitymować, przypadał na okres przed wejściem w życieustawy o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a więc przed dniem 1 stycznia 1999 r. Zgodniez opinią biegłej sądowej w przypadku odwołującego za okres pracy w szczególnych warunkach należy przyjąć okresy jego pracy wzakładach (...)wS.oraz(...)Zakład (...)od 15 sierpnia 1983 r. do 31 grudnia 1998 r. Z przedstawionego przez organ rentowy w piśmie procesowym z dnia 1 lutego 2018 r. hipotetycznego wyliczenia stażu w warunkach szczególnych (k. 64-66 a.s.) wynika, że zaliczenie powyższego okresu na poczet stażu tego rodzaju pracy – po odliczeniu okresów nieskładkowych oraz dni, w których odwołujący przebywał na urlopie bezpłatnym – prowadzi do stwierdzenia, że łączny staż pracy odwołującego w szczególnych warunkach wynosi 15 lat, 1 miesiąc i 16 dni. Tym samymw wyniku przeprowadzonego przez Sąd postępowania dowodowego należało stwierdzić,żeJ. T.spełnia sporny warunek konieczny do uzyskania prawa do wcześniejszej emerytury. W tych okolicznościach Sąd Okręgowy uznał odwołanieJ. T.za zasadnei na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.rozstrzygnął o istocie sprawy i dokonał stosownej zmiany skarżonej decyzji, o czym orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku.
O kosztach procesu Sąd orzekł w punkcie 2 wyroku na podstawieart. 98 § 1 i 2 k.p.c., zasądzając na rzecz odwołującego od organu rentowego kwotę 180 zł ustaloną zgodniez § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.w sprawie opłat za czynności adwokackie(Dz. U. z 2015 r. poz. 1800).
SSO Zbigniew Szczuka
Zarządzenie:(...)
(...)