Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 215/18
Data wyroku: 2018-09-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Braziewicz, Leszek Dąbek, Gabriela Sobczyk
Słowa kluczowe: Czyny niedozwolone
Podstawa prawna: art. 415 kc

Sygn. akt III Ca 215/18, III Ca 216/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 września 2018 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO Leszek Dąbek (spr.)
Sędzia    SO Gabriela Sobczyk
SO Barbara Braziewicz
Protokolant    Aldona Kocięcka
po rozpoznaniu w dniu 27 września 2018 r. w Gliwicach
na rozprawie
sprawy z powództwaL. D.(D.)
przeciwko(...) Ośrodkowi (...)wR.
i (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwR.
przy udziale interwenienta ubocznegoTowarzystwa (...) Spółki AkcyjnejwW.
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanych
od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku
z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt II C 895/14

1
z apelacji pozwanego(...) Ośrodka (...)wR.uchyla zaskarżony wyrok:

a
w punktach 1 i 2 w części zasądzającej wskazane w nich świadczenia od tego pozwanego na rzecz powódki,

b
w punkcie 4 w części zasądzającej od tego pozwanego na rzecz powódki zwrot kosztów procesu,

c
w punkcie 5 w części nakazującej pobrać od tego pozwanego na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Rybniku wskazaną w nim kwotę nieuiszczonych kosztów sądowych,

- i w tej części umarza postępowanie oraz nie obciąża powódki kosztami procesu;

2
oddala apelację pozwanej(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwR.;

3
zasądza od pozwanej(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwR.na rzecz powódkiL. D.kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym;

4
nie obciąża powódki kosztami postępowania odwoławczego wywołanego apelację pozwanego(...) Ośrodka (...)wR..

SSO Barbara Braziewicz SSO Leszek Dąbek SSO Gabriela Sobczyk
Sygn. akt III Ca 215/18, III Ca 216/18

UZASADNIENIE
PowódkaL. D.żądała zasądzenia na jej rzecz od pozwanej(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwR.kwoty 10.500zł tytułem zadośćuczynienia, kwoty 1.680,00zł tytułem zwrotu kosztów opieki sprawowanej nad nią przez osoby trzecie oraz zasądzenia zwrotu kosztów procesu.
W uzasadnieniu twierdziła, iż w dniu 6 12 2012r. idąc chodnikiem przyul. (...)4A wR.w stronę centrum poślizgnęła się na oblodzonym, nieodśnieżonymi nieposypanym chodniku w wyniku czego upadła i doznała obrażeń ciała.
W dniu 31 05 2013r. powzięła informację, iż odpowiedzialnym za utrzymanie chodnikaw miejscu zdarzenia jest pozwana. Ubezpieczyciel pozwanej uznał zasadę odpowiedzialności i wypłacił na rzecz powódki kwotę 7.500zł tytułem zadośćuczynienia oraz kwotę 132,50 tytułem odszkodowania.
Pozwana(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwR.wniosła o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów procesu.
Zakwestionował roszczenie powódki co do zasady jak i co do wysokości. Podniosła,
iż powódka była osobą po ciężkim wypadku samochodowym i poruszała się przy po-mocy dwóch kul, a w dniu zdarzenia korzystała z pomocy drugiej osoby i tym samym już wcześniej istniała konieczność udzielenia jej pomocy w czynnościach życia codziennego.
Interwenient uboczny po stronie pozwanejTowarzystwo (...) Spółka AkcyjnawW.wnosił o oddalenie powództwa
oraz zasądzenie na jego rzecz od powódki zwrotu kosztów procesu.
Zarzucił, że, iż kwota której domaga się powódka jest rażąco wygórowana. Zakwestionował także roszczenie w zakresie zwrotu kosztów opieki osób trzecich, ponieważ opinia znajdująca się w aktach szkody nie potwierdza aby powódka korzystała z pomocy osób trzecich. Z ostrożności procesowej interwenient uboczny zakwestionował także wysokość stawki przyjętej prze powódkę oraz czasokres za jaki domaga się ona odszkodowania twierdząc, że są one zawyżone.
W toku postępowaniana rozprawie w dniu w dniu 23 09 2015r. Sąd Rejonowy wydał postanowienie, w którym na postawieart. 195 k.p.c.wezwał
do udziału w sprawie(...) Ośrodek (...)
wR., który wniósł o uchylenie tego postanowienia, bądź oddalenie powództwa oraz o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów procesu.
Sąd Rejonowy w Rybnikuw wyroku z dnia 11 10 2017r. zasądziłsolidarnie od pozwanych:(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwR.i (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwR.na rzecz powódki: zadośćuczynienie w kwocie 10.500zł z ustawowym odsetkami od dnia 20 lipca 2013 roku do dnia 31 grudnia 2015 r.
i z ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r., odszkodowanie w kwocie 2.128zł, ustawowe odsetki od dnia 20 lipca 2013 roku do dnia 31 grudnia 2015 r.
i ustawowe odsetki za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty od kwoty 1.680zł, ustawowe odsetki za opóźnienie od dnia 29 września 2016 r. do dnia zapłaty, od kwoty 448zł, oddalił powództwo w pozostałym zakresie oraz orzekł o kosztach procesu i nieuiszczonych kosztach sądowych.
W uzasadnieniu orzeczenia w ustalonym stanie faktycznym, przywołał regulacje:
art. 441 § 1 k.c.i uznał, że pozwani ponoszą solidarną odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną powódce. Stan chodnika w dniu 6.12.2012r. był konsekwencją zaniedbania. Powódka nie mogła wiedzieć, że idąc po śniegu napotka pod nim lód. Przewrócenie się powódki w takich warunkach drogowych było normalną konsekwencją. Nie uwzględnił przy tym zarzutu pozwanych, iż do zdarzenia doszło w związku z wcześniejszym urazem i poruszaniem się przez powódkę o kulach, co było sprzeczne z zeznaniami powódki oraz świadkówU. P.iA. S.. Także biegły z zakresu ortopedii i traumatologii w ustnej uzupełniającej opinii stwierdził, iż to pierwsze złamanie zostało wygojone prawidłowo i nie miało wpływu na ten drugi uraz. Tym samym w ocenie Sądu nie doszło do zwolnienia z odpowiedzialności za skutki wypadku powódki. Wskazał, iż podstawą odpowiedzialności pozwanej będzieart. 415 k.c.
Brak odśnieżenia chodnika stanowiło bezpośrednią przyczynę upadku powódki
i doznanych wskutek tego wypadku uszczerbków na zdrowiu. Następnie przywołując regulacjęart. 361 § 2 k.c.art. 444 k.c.ustalając wysokość zadośćuczynienia wziął pod uwagę przede wszystkimi rodzaj uszkodzenia ciała doznanego przez powódkę oraz jego skutki dla stanu zdrowia, a także związane z tym cierpienia fizyczne i psychiczne. Uznał, iż w wyniku zdarzenia powódka doznała 5% trwałego uszczerbku na zdrowiu. W oparciu o opinię biegłego stwierdził, iż uraz spowodował znaczne dolegliwości bólowe, nie podjęła nowej pracy i do chwili obecnej odczuwa ból w miejscu złamania, ponadto wymagała opieki ze strony innych osób, co musiałoby być dla niej źródłem dyskomfortu i co wpływało na zwiększenie poczucia doznanej krzywdy. Uwzględniając powyższe Sąd uznał, iż należna powódce kwota tytułem zadośćuczynienia, to kwota w wysokości 18.000zł. Mając na uwadze fakt, iż(...)Polska wypłaciła powódce kwotę 7.500zł tytułem zadośćuczynienia, Sąd w punkcie 1 wyroku zasądził kwotę 10.500zł.
Odnosząc się do żądanego odszkodowania uznał, iż wskazana przez powódkę stawka 9,50 zł/h nie jest wygórowana, co uzasadniało zasądzenie kwoty 2.128,00zł tytułem odszkodowania.
O odsetkach za opóźnienie się pozwanych w zapłacie zasadzonych świadczeń orzekł
na podstawie regulacjiart. 481 § 1 i 2 k.c.a o kosztach procesu na mocy regulacji
art. 98 k.p.c.
Orzeczenie zaskarżyli pozwani.
Pozwany(...) Ośrodek (...)
wR.zaskarżył wyrok w części uwzględniającej wobec niego powództwo,
wnosił o jego uchylenie w tej części i odrzucenie pozwu z uwagi na brak jego zdolności sądowe (jest jednostką budżetową Samorządu Województwa(...)), bądź jego zmianę i oddalenie wobec niego powództwa albo uchylenia wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie
od powódki na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania za obydwie instancje.
Zarzucił, istnienie sprzeczności pomiędzy istotnymi ustaleniami Sądu a treścią zgroma-dzonego w sprawie materiału dowodowego polegającą na :

-

nie wykazaniu miejsca zdarzenia (upadku), za takie nie może być uznane przybliżone miejsce zdarzenia, albowiem to obszar graniczny nieruchomości;

przyjęciu, że zdarzenie (upadku) nastąpił w czasie przebywania powódki na terenie pozwanej podczas gdy brak wystąpienia o pomoc do poradni, z której rzekomo wychodziła powódka, i mogła skorzystać z pomocy medycznej i transportu do szpitala oraz braku potwierdzenia kontaktu z dyspozytorem pogotowia ratunkowego podważa powyższe ustalenie;

przyjęciu za wykazaną winę pozwanej w powstaniu szkody, mimo, że z opinii biegłej dr n.m.K. M.jednoznacznie wynika, iż upadek powódki,w związku z doznanym uprzednio urazem, mógł wystąpić w każdym miejscu;

przyjęcia za wykazany trwały uszczerbek na zdrowiu powódki podczasgdy z opiniiK. M.on nie wynika , a tym brakiem ustalenia wysokości zadośćuczynienia;

przyjęcia za wykazane podstaw do zasądzenia na rzecz powódki tak wysokiej kwoty zadośćuczynienia mimo braku ich wskazania w uzasadnieniu wyroku;

przyjęcia za wykazane wysokości odszkodowania z tytułu opieki, mimo braku przedłożenia rzeczywistych wydatków z tym związanych w postaci rachunków.

Ponadto zarzucił, że przy ferowaniu wyroku naruszono regulacje:

-

art. 379 pkt 2 kpcw zw. zart. 64 § 1 (1) kpcw zw. z art. 11 pkt. 1 ustawyo finansach publicznych ( tj. z dnia 14.10.2016r. Dz. U. z 2016r. poz. 1870)w zw. zart. 33 (1) § 1 kcw zw. z § 6 pkt. 1 Statutu(...) Ośrodka (...)wR.nadanego przez Zarząd Województwa(...)z dnia 06.07.20 lOr. poprzez uznanie, że wskazany jako pozwany(...) Ośrodek Ośrodek (...),ma zdolność sądową, podczas gdy(...) Ośrodek (...)jest samorządową jednostką budżetową Województwa(...)i nie posiada zdolności sądowej co skutkuje nieważnością postępowania , nadto zaś wskazano w zaskarżonym wyroku pozwanego:(...) Spółka z o.o.wR.który nie istnieje;

art. 194 § 1 i § 3 k.p.cw zw. 195§ 1 i § 2 kpcw zw. zart. 72 § 2 kpcw zw.

zart. 162 kpcpoprzez błędną wykładnię polegająca na przyjęciu, że w przedmiotowej sprawie zachodzi współuczestnictwo konieczne, i oboje pozwani muszą być pozwani łącznie, tym bardziej, że pozwany(...) Ośrodek (...)był pozbawiony wcześniejszej możliwości obrony swych praw wskutek częściowego uznania roszczenia przez Ubezpieczyciela pozwanego(...) sp. z o.o., zaś o roszczeniu pozwany dowiedział się dopiero z chwilą dopozwania z dniem 01.10.2015r. (data doręczenia pozwu), a z istoty sprawy nie zachodzi współuczestnictwo konieczne;

-

art. 233 § 1 kpcw zw. zart. 285 § 1 kpcpoprzez błędną wykładnię i dokonanie ustaleń faktycznych w oparciu o wzajemnie wykluczające się opnie biegłych,

a tym samym nie rozpoznania istoty sprawy, co do skutków zdarzenia powodującego szkodę, przyczynienia się poszkodowanej do jej powstania oraz konieczności pomocy osób trzecich, polegające na rozbieżnościach:



biegły dr n.med.K. F.M.wskazała że : „ nie stwierdza trwałego uszczerbku na zdrowiu wynikającego z upadku z dnia 06.12.2012r.” ; „ Możliwość potknięcia i upadku nie tylko na śliskim, ale na nierównym podłożu była w tym przypadku możliwa praktycznie wszędzie” ( s. 7/8), „ W chwili obecnej poszkodowana nie wymaga pomocy osób trzecich” (s. 8/8 opinii z dnia 05.03.2017r.);

biegły lek. med.A. K.: „Określam stały uszczerbek na zdrowiu w związku z wypadkiem z dn. 06.12.2012r. na 5%” (k. 433), Badana przez okres około 8 tygodni wymagała pomocy osób drugich przy wykonywaniu podstawowych czynności dnia codziennego”, (k. 435 opinia z dnia 18.07.2016r.), zaś rozbieżności nie zostały usuniętew trakcie ustnych opinii uzupełniających;

-

art. 233 § 1 kpcw zw. zart. 258 kpcw zw. zart. 328 § 2 kpcpoprzez błędne zastosowanie i dokonanie zróżnicowania zeznań świadków poprzez:



danie wiary zeznaniom świadków strony powodowej mimo różnicw składanych zeznaniach, braku wskazania przyczyn zróżnicowania wiarygodności zeznań świadków w tym słuchanegośw. J. Ż.odpowiedzialnego za odśnieżanie posesji; a nadto przyjęcia odpowiedzialności pozwanego mimo braku wyjaśnienia przyczyn dlaczego poszkodowana nie zwróciła się o bezpośrednią pomoc doprzychodni (...) sp. z o.o., oraz braku ustalenia faktycznej godziny zdarzenia oraz braku potwierdzenia wezwania pogotowia poza twierdzeniem powódki i oświadczeniem świadkaM. J.w tym zakresie;

sprzeczności w samych zeznaniach powódki co do faktu kto wzywał pogotowie, czy uczyniła to ona czy też inna osoba;

-

art. 233 § 1 kpcw zw. zart. 328 § 2 kpcpoprzez dowolną ocenę zgromadzonegow sprawie materiału dowodowego bez należytego uzasadnienia, polegającą na: braku wykazania logicznego ciągu postępowania między zachowaniem się poszkodowanej po rzekomym zdarzeniu (upadku) a wykazaniem winy pozwanego w utrzymaniu chodnika w należytym stanie mimo braku obiektywnych dowodów w tym zakresie, w postaci np. fotografii miejsca zdarzenia, potwierdzenia zgłoszenia do pogotowia ratunkowego, co ma istotne zdarzenie w okolicznościach sprawy - wystąpieniem z żądaniem wobec pozwanej po trzech latach od zdarzenia tj. w dniu 01.10.2015r. (doręczenie pozwu);

art. 231 kpcw zw. zart. 328 § 2 kpcpoprzez błędną jego wykładnię i przyjęcie przez Sąd I instancji za udowodniony fakt wystąpienia szkody i winy pozwanej(...) Ośrodek (...)przez przyjęcie że: -Ubezpieczyciel (Interwenient uboczny) pozwanego(...) sp. z o.o.uznał swoją odpowiedzialność to odpowiedzialnym jest również pozwany(...)mimo, że uznanie odpowiedzialności i faktu szkody może dotyczyć tylko podmiotu, który taką odpowiedzialność przyjął bez prawomocnego wyroku Sądu w tym zakresie a ponadto braku uzasadnienia prawnego co do dopozwania pozwanego;

art. 481 § 1 kcw zw. zart. 455 kcw zw. zart. 366 i art. 371 kcpoprzez uznanie,że pozwany jest obowiązany do zapłaty odsetek wskazanych w wyroku od daty20 lipca 2013r. mimo, że o żądaniu dowiedział się dopiero z chwilą dopozwania, brak zatem podstaw do przyjęcia wcześniejszej wymagalności roszczenia względem niego;

art. 14 ust. 1 i 2 34 ustawy z dnia 22 05 2003r, o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. 2003r. nr 124, poz. 1152z późniejszymi zmianami).

Pozwana(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwR.zaskarżyła wyrok w części uwzględniającej wobec niej powództwo oraz orzekającej
o kosztach procesu i nieuiszczonych kosztach sądowych.
Wnosiła o zmianę wyroku w zaskarżonej części przez oddalenie powództwaoraz zasądzenie na jej rzecz od powódki zwrotu kosztów procesu za obie instancje, bądź uchylenie w tej części wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancjido ponownego rozpoznania.
Zarzuciła, że przy ferowaniu wyroku naruszono regulacje:

-

art. 233 Kodeksu postępowania cywilnegoprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, a to przez:



wadliwą ocenę materiału dowodowego sprawy a to poprzez stwierdzenie, że zachodzi związek przyczynowy pomiędzy działaniem pozwanegoa urazem jakiemu uległa powódka, przez nieuwzględnienie faktuże powódka wcześniej brała udział w poważnym wypadku samochodowym w wyniku którego doznała urazu wielonarządowego i to on był przyczyną doznania przez powódkę kolejnego urazu oraz dolegliwości odczuwanych przez powódkę,

naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów, a to przez przyjęciew wyroku ustaleń sprzecznych z zebranym w sprawie materiałem dowodowym w szczególności w zakresie odczuwanych przez powódkę dolegliwości oraz ich przyczyn oraz skutków rzekomego zdarzenia z dnia 6 grudnia 2012r.;

-

art. 415 kcw zw. zart. 444 kci445 kcpoprzez uznanie, że zachodzi związek przyczynowy pomiędzy działaniem pozwanego a urazem jakiemu uległa powódka i tym samym należy się jej z tego tytułu zadośćuczynienie oraz odszkodowanie w zasądzonej wysokości;

art. 362 kcpoprzez uznanie, że powódka nie przyczyniła się do powstania szkody i tym samym zasądzenie odszkodowania oraz zadośćuczynienia w żądnej wysokości jest uzasadnione.

Interwenient uboczny po stronie pozwanejTowarzystwo (...) Spółka AkcyjnawW.poparła apelację pozwanej.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje :
Sąd pierwszej instancji prawidłowo zakwalifikował roszczenia powódki przyjmując, że mają one źródło w reżimie odpowiedzialności deliktowej, lecz częścio-wo wadliwie rozpoznał sprawę.
Przy jej rozpoznaniu umknęło bowiem jego uwadze, że ewentualna współ-odpowiedzialność pozwanej(...) Sp. z o.o.wR.i pozwanego(...) Ośrodka (...)wR.wynika z ich odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną czynem niedozwolonym.
Stosownie do regulacjiart. 441 § 1 k.c.jest to jednak tylko odpowiedzialność solidarna, która nie prowadzi do powstania po stronie pozwanych więzi współ-uczestnictwa koniecznego w rozumieniuart. 195 § 1 k.p.c., wobec czego wezwanie na tej podstawie prawnej pozwanego(...) Ośrodka (...)wR.do udziału w sprawie było wadliwe (w postanowieniu wydanym
na rozprawie w dniu 23 09 2015r.).
Jakkolwiek wadliwe postanowienie wydane na omawianej podstawie prawnej może być konwalidowane w ten sposób, iż takie wezwanie należy traktować jako skuteczne przy zastosowaniu regulacjiart. 194 § 3 k.p.c.to zgodnie z tą regulacją może to nastąpić tylko wówczas, gdy wniosek w wezwanie do udziału w sprawie w chara-kterze pozwanego złożył powód.
Z taką sytuacja nie mamy jednak do czynienia w sprawie, gdyż powyższe postanowienie zostało wydane co najwyżej z inicjatywy pozwanego, bez udziału powódki, w konsekwencji czego było ono bezskuteczne.
Z tej przyczyny wskazany podmiot faktycznie nie uzyskał statusu pozwanego w niniejszej sprawie i tym samym wydanie w odniesieniu do niego orzeczenie
o zasadności powództwa było niedopuszczalne w rozumieniuart. 355 § 1 k.p.c., a to z kolei z mocy regulacji zawartej wart. 386 § 3 k.p.c.prowadziło do uchylenia w tej części zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania (zagadnienie posiadania przez ten podmiot zdolności sądowej ma charakter następczy w odniesieniu do oceny skutecznego wezwania(...) Ośrodka (...)wR.do udziału w sprawie, wobec czego w świetle zapadłego orzeczenia ocena prawna tego zagadnienia jest bezprzedmiotowa) oraz odstąpienia od obciążania powódki kosztami procesu (powódka nie miała żadnego wpływu na wydanie przez Sąd Rejonowy postanowienia z dnia 23 09 2015r. przez co zasądzenie od niej na rzecz skarżącego zwrotu kosztów procesu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego a to stanowi o tym, że w sprawie zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek o którym mowa jest w regulacjiart. 102 k.p.c.).
Ustalenia składające się na podstawę faktyczną orzeczenia nie były formalnie kwestionowane w apelacjipozwanej(...)z ograniczoną odpowie-dzialnością wR..
Mają one podstawę w informacjach zawartych we wskazanych w uzasad-nieniu zaskarżonego wyroku wiarygodnych źródłach dowodowych, których ocena – zawarta w motywach wyroku – jest logiczna i mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów.
Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji.
Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego
w części objętej apelacją pozwanej(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwR.jest również prawidłowa.
Ma ona oparcie we wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku prawidłowo zastosowanych przepisach prawa i Sąd odwoławczy w tej części ocenę prawną Sądu pierwszej instancji w całości podziela i przyjmuje za własną (orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. III C 473/34, ZB. Urz. 1935r. nr 12, poz. 496).
W szczególności – wbrew zarzutowi apelacji - Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że „brak odśnieżania chodnika i posypania zalegającego lodu stanowiło bezpośrednią przyczynę upadku powódki i doznania wskutek tego wypadku uszczerbku na zdrowiu”.
Ocena tego zagadnienia jest logiczna i wnikliwa oraz w żaden sposób nie została w apelacji podważona.
W tej kwestii należy jedynie za Sądem Rejonowym wskazać, że z materiału sprawy jednoznacznie wynika, że z informacji Instytutu Meteorologii i Gospodarki WodnejPaństwowego Instytutu (...)z dnia 20 09 2017r. wynika, że w dniu wypadku powódki dobowa suma opadów wynosiła 2,8mm, a grubość pokrywy śnieżnej wynosiła 1 cm z przerwami oraz że ze zgromadzonego w sprawie materiału w szcze-gólności z wiarygodnych zeznań świadkówM. J. (2)iA. D.wynikało, że w miejscu upadku powódki na chodniku zalegał śnieg.
W tym czasie powódka samodzielnie przychodziła na zabiegi, co pośrednio świadczy o tym, że w zasadzie samodzielnie i sprawnie się poruszała (z tej przyczyny zagadnienie jej udziału w dniu 2 12 2012r. w całodobowej wycieczce w góry ma drugorzędne znaczenie), a biegły z zakresu ortopedii i traumatologii w opinii uzupełniającej jednoznacznie stwierdził, że pierwsze złamanie zostało wygojone prawidłowo i nie miało wpływu na doznanie przez powódkę urazów w czasie przedmiotowego wypadku.
Jakkolwiek przywołana w apelacji biegłaK. F. (2)twierdziła
w opinii, że z uwagi na krótki okres od czasu pierwszego wypadku oraz zakres doznanych w nim obrażeń ciała stan prawej kończyny powódki nie uległ tak dużej poprawie aby nie było jej dysfunkcji i możliwość jej pełnego obciążenia oraz stabilność chodu w dniu wypadku była daleka od fizjologicznego, przez co możliwość potknięcia
i upadku powódki nie tylko na śliskim ale nawet nierównym podłożu była praktycznie możliwa wszędzie (opinia sporządzona przez biegłegoK. M. (2)
w dniu 5 03 2017r. (k. 506 – 513 akt), to jednak nigdzie jednoznacznie nie stwierdziła, że było to przyczyną sprawczą upadku powódki, bądź też przyczyniło się do niego.
W istocie zatem zarówno w opinii jak i złożonych do niej wyjaśnieniach
(k. 519 – 520 akt) wskazywała ona jedynie na potencjalną możliwość przyczynienia
się tych obrażeń do wypadku powódki z dnia z dnia 12 12 2012r.
Nie zostało to jednak w żaden sposób uwiarygodnione przez pozostały zebrany w sprawie materiał dowodowy, przez co w tej kwestii opinia biegłego stanowi jedynie jej spekulację i nie może być podstawą do poczynienia w tym zakresie pozytywnych ustaleń.
Z podanych względów w materiale sprawy należy przyjąć, że przedmiotowy wypadek powódki i doznane przez nią obrażenia były normalnym następstwem
– w rozumieniuart. 361 § 1 k.c.– zaniechania przez skarżącą utrzymania w należytym stanie chodnika, co stosownie do regulacjiart. 415 k.c.rodzi po stronie tej ostatniej odpowiedzialność: za powstałą w następstwie wypadku w majątku powódki szkodę
oraz za doznaną w następstwie wypadku krzywdę.
Trafnie apelacja podnosi, że z uwagi na kompensacyjny charakter zadośćuczynienia przewidzianego wart. 445 k.c.nie może być ono nadmierne
do doznanej przez powódkę krzywdy, co oznacza, że przy uwzględnieniu jej krzywdy musi ono być utrzymane w rozsądnych granicach odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa (por. orzecz. S.N. z dnia 24 czerwca 1965r. I PR 203/65 - OSPiKA 1966r. poz. 92).
W kontekście przywołanych w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia okoliczności dotyczących stanu zdrowia powódki, doznanego przez nią uszczerbku
na zdrowiu, towarzyszących jej leczeniu niedogodnościach w życiu codziennym
oraz występujących w dalszym ciągu negatywnym skutków wypadkuustalona przez Sąd Rejonowy globalna wysokość zadośćuczynienia w kwocie 18.000 zł, spełnia wskazane na wstępie kryteria i nie jest niewspółmiernie nieodpowiednia do dozna-nej przez powódki krzywdy, wobec czego brak jest podstaw do jej skorygowania przez Sąd odwoławczy ( OSN 9 07 1970r. III PRN 39/70, OSNCP 1971, Nr 3, poz. 53).
Przed wszczęciem postępowania zostało ono w części spełnione przez interwenienta ubocznego (w kwocie 7.500zŁ) i tym samym do zapłaty pozostała kwota zadośćuczynienia 10.500zł (18.000zł - 7.500zł).
Prawidłowa jest także dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna zagadnienia zasadności i wysokości dochodzonego przez powódkę roszczenia o zapłatę odszkodowania.
Po wypadku do 14 02 2013r. powódka miała nałożony na złamana nogę gips, przez co nie była w stanie samodzielnie się poruszać i wymagała opieki osób trzecich.
Przyjęty przez Sąd pierwszej instancji zakres czasowy tej opieki (3-4 godziny tygodniowo), jak też zastosowana przez niego stawka godzinowa (9,50zł za godzinę)
nie są wygórowane.
Podniesiony w tej kwestii w apelacji zarzut nie został w żaden sposób racjonalnie umotywowany (w apelacji ograniczono się jedynie do formalnego zakwestionowania oceny Sadu), przez co jest gołosłowny.
Wbrew także temu co konsekwentnie podnosiła skarżąca w toku postępowania - z podanych powyżej względów - w materiale sprawy brak jest podstaw do przyjęcia, że powódka swym zachowaniem przyczyniła się do powstania lub zwiększenia szkody
i doznanej przez nią krzywdy.
Dlatego brak jest podstaw do miarkowania ustalonego odszkodowania
i zadośćuczynienia i powódce należy się od pozwanej odszkodowanie i zadość-uczynienie w wysokościach wyliczonych przez Sąd Rejonowy.
Z podanych względów apelacja pozwanej jest zatem bezzasadna w rozumieniuart. 385 k.p.c.i jako taka z mocy zawartej w niej regulacji podlegała ona oddaleniu.
Reasumując w podanym zakresie zaskarżony wyrok jest wadliwy i dlatego apelację pozwanego(...) Ośrodka (...)
wR.jako uzasadnioną uwzględniono orzekając jak sentencji w oparciu
o regulacjęart. 386 § 3 k.p.c.a apelacje pozwanej(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwR.jako bezzasadną oddalono stosując regulację
art. 385 k.p.c.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulację
art. 98 § 1 k.p.c.i § 10 ust. 1 pkt 1 i § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 10 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2015r. poz. 1804), biorąc pod uwagę, iż pozwana(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwR.uległa w całości w postępowaniu odwoławczym i powinna zwrócić powódce poniesione przez nią w tym postępo-waniu koszty zastępstwa przez fachowego pełnomocnika w wysokości 1 800 zł.
O kosztach postępowania odwoławczego wywołanych apelacją pozwanego orzeczono stosując regulacjęart. 102 k.p.c.z tych samych względów, które legła
u podstaw jej zastosowania przy orzekaniu o kosztach procesu za pierwszą instancję.
SSO Barbara Braziewicz SSO Leszek Dąbek SSO Gabriela Sobczyk