Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 201/18
Data wyroku: 2018-06-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Kupcewicz, Mariola Urbańska-Trzecka, Włodzimierz Hilla
Słowa kluczowe: Przestępstwa karnoskarbowe

Sygn. aktIV Ka 201/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 czerwca 2018 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczyw składzie:
Przewodniczący SSO Piotr Kupcewicz
Sędziowie SSO Włodzimierz Hilla (spr.)
SSO Mariola Urbańska - Trzecka
Protokolant stażysta Olga Szałapska
przy udziale Dariusza Kuberskiego - prokuratora Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy
po rozpoznaniu dnia 15 czerwca 2018 r.
sprawyA. S.s.T.iK.ur. (...)wR.
oskarżonego zart. 107§1 k.k.s.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu
z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn. akt VI K 179/17

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

2
wymierza oskarżonemu opłatę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych za II instancję i obciąża go wydatkami poniesionymi przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym w kwocie 50 (pięćdziesiąt) złotych.

SSO Mariola Urbańska - Trzecka   SSO Piotr Kupcewicz  SSO Włodzimierz Hilla
IV Ka 201/18

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Bydgoszczy wyrokiem z 20 grudnia 2017 r. (sygn. akt VI K 179/17) uznał oskarżonego

A. S.
za winnego zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu, a polegającego na tym, że będąc prezesem zarządu(...)sp. z o.o. z siedzibą wR.przyul. (...)urządzał i prowadził w dniu 20 lutego 2017 r. w kawiarni(...)przyul. (...)wI.gry na dwóch automatach do gry:C.G.nr(...),H.nr(...)podłączonych do sieci prądu elektrycznego i udostępnionych grającym wbrew przepisomart. 14 ust. 1, art. 6 ust. 1 i art. 23a ust. 1w zw. zart. 3 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych(Dz.U. nr 201, poz. 1540 ze zm.), tj. czynu zart. 107 §1 k.k.s.i za to, na podstawie cyt. przepisu ustawy, wymierzył mu karę 100 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 zł.
Na podstawieart. 30 §5 k.k.s.orzeczono o dowodach rzeczowych.
Niniejszy wyrok zawiera nadto rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów sądowych w sprawie.
Powyższy wyrok został zaskarżony, w trybie apelacji, przezobrońcę oskarżonego, który, powołując się na podstawy odwoławcze określone wart. 438 pkt. 2 i 3 k.p.k., podniósł zarzuty:
1. Obrazy przepisów postępowania, a mianowicie:
a)art. 17 §1 pkt 9w zw. zart. 113 §1 k.k.s.wobec powinności skierowania do sądu aktu oskarżenia przez prokuratora, co powoduje brak skargi uprawnionego podmiotu;
b)art. 396 §2w zw. zart. 386 k.p.k.poprzez odmowę przeprowadzenia przesłuchania oskarżonego w ramach pomocy prawnej;
c)art. 7w zw. zart. 410w zw. zart. 193 k.p.k.poprzez ustalenie odpowiedzialności oskarżonego jedynie na podstawie eksperymentu procesowego przeprowadzonego przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego, jako dowodu spełnienia przez automat przesłanek zart. 107 k.k.s., wobec konieczności zasięgnięcia dowodu z opinii specjalisty;
2. błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, polegającego na tym, że:
a) zachowanie oskarżonego polegało na urządzaniu gier na automacie i było działaniem świadomym w zamiarze bezpośrednim względnie ewentualnym, podczas gdy istniały istotne rozbieżności w wykładni przepisówustawy o grach hazardowych, co wskazywało na usprawiedliwioną nieświadomość naruszenia przepisów;
b) brak jest podstaw do uznania, że po stronie oskarżonego zachodzi usprawiedliwiony błąd co do prawa;
c) oskarżony miał świadomość podjętych działań, podczas gdy nie ma on wyksztalcenia w kierunku informatycznym lub zbliżonym, a ma wyksztalcenie humanistyczne, ma problemy alkoholowe, korzysta z pomocy psychiatrycznej z powodu przeciążenia psychicznego związanego z trudną sytuacją życiową, doznawaniem stanów lękowych i depresyjnych;
d) wysokość grzywny jest uzasadniona, podczas gdy działalność spółki jest zawieszona, a sam oskarżony jest osobą bezrobotną.
W konkluzji apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył co następuje
         :
Powyższa apelacja żadną miarą nie zasługiwała na uwzględnienie, wobec czego zaskarżony wyrok podlegał utrzymaniu w mocy.
W pierwszym rzędzie należy skonstatować, że tyleżniezrozumiały, conieuprawnionybył zarzut zawarty w pkt. 1a) apelacji, a to dlatego, że – wbrew twierdzeniu skarżącego – w przedmiotowej sprawie nie doszło do objęcia jej nadzorem przez prokuratora, a w konsekwencji nie zaistniał wymóg wniesienia przez niego aktu oskarżenia w sprawie. Oskarżyciel publiczny bowiem nie podejmował jakiejkolwiek decyzji procesowej, a zwłaszcza nie przedłużał czasu trwania postępowania, co dopiero statuowałoby tego rodzaju sytuację procesową, z jej ewentualnymi dalszymi procesowymi następstwami, jakie wynikałyby z treści przepisuart. 155 §1 i §2 k.k.s.
Co do dalszych zarzutów obrazy przepisów postepowania, stwierdzić należy, że Sądmeritiz powodzeniem władny był procedować w taki oto sposób, a stan dowodów w sprawie oraz zaistniała sytuacja faktyczna i procesowa bynajmniejnie wymuszała, zwłaszcza z podnoszonych w apelacji powodów, powinności sięgania do konieczności przesłuchiwania oskarżonego w postulowanym trybie, zwłaszcza dla czynienia ustaleń suponowanych w tym zarzucie odwoławczym oraz leżącej u jego podstaw argumentacji.
Chybiony jest także zarzut oparcia ustaleń odnośnie charakteru zakwestionowanych i stanowiących przedmiot zarzutu urządzeń w oparciu o rezultatyeksperymentuprzeprowadzonego przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego, nie tylko dlatego, że mają oni oczywiste, konieczne doświadczenie i praktykę w ocenianiu tego rodzaju urządzeń, przebieg eksperymentu jednoznacznie przekonuje co do charakteru owych urządzeń, ale także dlatego, że Sądy w swej praktyce orzeczniczej mają z nimi do czynienia nagminnie w tej kategorii rozpoznawanych spraw.
Natomiast, w odniesieniu do zarzutu dokonania wadliwych ustaleń faktycznych w sprawie stwierdzić trzeba, że Sąd pierwszej instancji w sposób w pełninależyty, kompletny i wyczerpującyprzeprowadził postępowanie dowodowe w sprawie, po czym poczynił jak najbardziej trafne ustalenia faktyczne skutkujące uznaniem sprawstwa oskarżonego w zakresie przypisanego mu w części dyspozytywnej wyroku czynu, po przeprowadzeniuwnikliwej, rzetelnej, gruntownejanalizy i oceny całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego.
Sąd orzekającyw swymkompletnym, rzeczowym, logicznymi jak najbardziejprzekonującymuzasadnieniu zaskarżonego wyroku, czyniącym zadość tym wymogom, jakie zakreśla się dlań treścią przepisuart. 424 k.p.k.wskazał, na jakich dowodach oparte zostały dokonane ustalenia faktyczne i z jakich to powodów nie uznano dowodów przeciwnych. Z treści uzasadnienia zatem w sposób jednoznaczny, przejrzysty i całkowicie zrozumiały wynika,dlaczego zapadł taki właśnie wyrok.Przedstawiona ocena dowodów, jak wspomniano, w żaden sposób nie nosi cech dowolności, nie wykracza poza granice ich swobodnej oceny, uwzględniając przy tym wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego oraz zasady logicznego rozumowania, a w konsekwencji jak najbardziej uprawnienie korzystając z ochrony przewidzianej właśnie treścią przepisuart. 7 k.p.k.Sąd odwoławczy w powyższym zakresie z tą argumentacją, jaka została tamże przywołana, w pełni się utożsamia i się do niej odwołuje, nie dostrzegając zatem konieczności ponownego szczegółowego jej przytaczania.
W tym względzie pozostaje jeszcze raz odesłać autora apelacji do tej argumentacji, jaka przywołana została w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Idzie w szczególności o wszelkie te rozważania, które dotyczą strony podmiotowej przypisanego oskarżonemu czynu, a w szczególności ustaleń dotyczących jego świadomości i zamiarutempore delicti.
Rację ma Sąd orzekający wywodząc, że relewantne znaczenie w sprawie ma ta cezura czasowa, jaka związana jest z datą1 lipca 2016 r.,będącą konsekwencją wejścia w życie przepisu art. 4 ustawy z 12 czerwca 2015 r. o zmianieustawy o grach hazardowych(Dz.U. z 2015 r., poz. 1201). Tym samym, oskarżony jako osoba od lat zajmująca się prowadzeniem tego rodzaju działalności, niechybnie śledząca stan prawny w tej materii, – nawiasem mówiąc – wcześniej popadająca w związku z tym w konflikt z prawem (k. 220 - 222), miał dostatecznie dużo czasu aby rozwiać swe wszelkie wątpliwości co do obowiązującego stanu prawnego w tym względzie w inkryminowanym czasie.
Tymczasem, czyn przypisany mu w przedmiotowej sprawie został przezeń popełniony20 lutego 2017 r.,a zatem w kilka miesięcy po tej dacie, którą z powodzeniem można i należy uznać za obowiązującą względem wszystkich tych osób, które uprzednio prowadziły tego rodzaju działalność, w jakimkolwiek reżimie prawnym, a co implikuje konstatację, że obecnie nie może on w sposób uprawniony i skuteczny utrzymywać, jakoby brak było podstaw do uznania, że godził się on na popełnienie tego czynu, a zatem działałumyślnie.
Oczywiste przy tym jest, że dla tego rodzaju ocen i konstatacji nie mają znaczenia wszelkie te okoliczności, jakie przywołuje obrona dla wsparcia tego zarzutu, poczynając od wyksztalcenia, jakim legitymuje się oskarżony, a kończąc na jego „stanach lękowych i depresyjnych w związku z jego trudną sytuacją życiową”. Powyższe, jak się zdaje nie wymaga dalej sięgającego uzasadnienia.
Wysokość wymierzonej oskarżonemu grzywny także nie razi swą surowością, jeśli zważyć, już to na okoliczności przedmiotowo-podmiotowe rzeczonego czynu, już to choćby na potencjalne możliwości zarobkowania ze strony oskarżonego, zwłaszcza w sytuacji, kiedy rynek pracy z powodzeniem umożliwia znalezienie zatrudnienia i wywiązanie się z tego rodzaju zobowiązań finansowych wobec państwa.
O kosztach sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym orzeczono po myśliart. 636 k.p.k.orazart. 3 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jednol. Dz.U. Nr 49/83 ze zm.), wobec uznania, że brak było, z przywołanych względów, uzasadnionych podstaw do zwolnienia oskarżonego od poniesienia tychże kosztów.