Sąd Rejonowy w Kętrzynie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 231/17
Data wyroku: 2018-04-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Cichocka
Słowa kluczowe: Czynna napaść
Podstawa prawna: 224§2kk

Sygn. akt II K 231/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 kwietnia 2018r.
Sąd Rejonowy w Kętrzynie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Katarzyna Cichocka
Protokolant: st. sekr. sąd. Ewelina Kazberuk
Asesor Prok. Rej. wK.:M. P.
po rozpoznaniu w dniach: 02.02.2018, 23.02.2018r., 26.03.2018r. i 18.04.2018r.
sprawyS. K.
s.Z.iD. z domu S.
ur. (...)wK.

oskarżonego o to, że:
1.w dniu 25 grudnia 2016 roku wK.naul. (...)rzucając cegłą, dokonał wybicia szyby czołowej w radiowozie policyjnymK. C.o nr rej. onr rej. (...)oraz uszkodzenia w tym pojeździe pokrywy silnika, przedniego lewego błotnika i lewego przedniego reflektora o wartości 3810 zł na szkodę Komendy Wojewódzkiej Policji wO., przy czym czynu tego dopuścił się publicznie z oczywiście błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego, przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne
tj. o przestępstwo zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 57 a § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
2.w dniu 25 grudnia 2016 roku wK.wbrew przepisom ustawy posiadał substancję psychotropową z grupy I-N i IV-N w postaci ziela konopi innych niż włókniste o masie netto co najmniej 0,067 grama, przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi
tj. o czyn zart. 62 ust. 1w zw. zart. 62 ust. 3 Ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2016 roku poz. 224 tekst jednolity z późn. zm.)

I
oskarżonegoS. K.uznaje za winnego popełnienia zarzucanych czynów i za to:

-

za czyn zpkt I, z mocyart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 57 a § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazuje, zaś na podstawieart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 57 a § 1 k.k.wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,

za czyn zpkt II, z mocyart. 62 ust. 1w zw. zart. 62 ust. 3 Ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiskazuje, zaś na podstawie art. 62 ust. 3 cyt. ustawy wymierza mu karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 85 § 1 k.k.,art. 86 § 1 k.k.łączy orzeczone wobec oskarżonego jednostkowe kary pozbawienia wolności i w ich miejsce orzeka karę łączną9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności zalicza okres zatrzymania od dnia 25.12.2016r. godz. 06.25 do dnia 26.12.2016r. godz. 14:15, co równoważne jest 2 (dwóm) dniom kary pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz Komendy Wojewódzkiej Policji wO.kwoty 3810 (trzy tysiące osiemset dziesięć) złotych;

V
na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiorzeka wobec oskarżonego nawiązkę w wysokości 300 (trzysta) złotych na rzeczStowarzyszenia (...)PoradniP.– Konsultacyjnej wO.;

VI
na podstawie 70ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiorzeka przepadek dowodu rzeczowego zapisanego pod numerem 77/17 księgi przechowywanych przedmiotów tut. Sądu;

VII
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26.05.1982 roku Prawo o Adwokaturzezasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.K. B.kwotę 672 (sześćset siedemdziesiąt dwa) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu oraz kwotę 154,56 (sto pięćdziesiąt cztery i 56/100) złotych tytułem podatku VAT od przyznanego wynagrodzenia;

VIII
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.

Sygn. akt II K 231/18

UZASADNIENIE

Sąd ustalił, co następuje:
W dni 25 grudnia 2016 r. około godziny 5.45 funkcjonariusze policjiR. G.iT. P.udali się naul. (...)wK.na interwencję. Na miejscu zastali zgłaszającą -J. M., jej córkęA. M. (1)- sprawcę interwencji oraz osoby, które wymieniona zaprosiła do domu podczas nieobecność matki. Wszyscy byli pod działaniem alkoholu. Funkcjonariusze, po rozpytaniu obecnych w mieszkaniu osób, nakazali opuścić mieszkanieA. I.,K. S.iO. D.. Następnie wyprosiliS. K., który początkowo nie chciał opuścić mieszkania twierdząc, że jest domownikiem.
S. K.po wyjściu z mieszkania rzucił cegłą w zaparkowany przed klatką schodową radiowóz, w wyniku czego doszło do uszkodzenia przedniej szyby pojazdu oraz zarysowania maski przedniej, łapmy i zderzaka. Łączna wartość szkody wyniosła 3810 zł na szkodę Komendy Wojewódzkiej Policji wO..
Zdarzenie powyższe widział przez okno kuchenne przebywający w mieszkaniu funkcjonariusz policjiR. G..
S. K.został zatrzymany o godzinie 6.25 w miejscu swojego zamieszkania. W trakcie jego przeszukania ujawniono w prawej kieszeni jego spodni zawiniątko foliowe z zwartością suszu koloru zielonego.
W wyniku przeprowadzonych badań chemicznych stwierdzono, że przedmiotowy susz stanowi substancję psychotropową z grupy I–N i IV–N w postaci ziela konopi innych niż włókniste o masie netto co najmniej 0,067 grama.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: zeznań funkcjonariuszy policjiM. T. (1)k. 7-8, 135v,S. Z.k. 136, 24,T. P.k. 136,R. G.k. 137,31, opinii z zakresu badań chemicznych k. 84-85, protokołu oględzin radiowozu z materiałem poglądowym k. 13-17, protokołu przeszukania odzieży k. 21-22.
OskarżonyS. K.w postępowaniu przygotowawczym początkowo przyznał się do popełnienia obu zarzucanych mu czynów i wyjaśnił jedynie, że był pijany i żałuje tego co zrobił.(k.44)
Na dalszym etapie postępowania przygotowawczego oraz na rozprawie nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że woreczek strunowy, który posiadał znalazł na klatce schodowej i schował do kieszeni. Po wyjścia z mieszkaniaA.poszedł do domu, nie wybił szyby w radiowozie. Na początku przyznał się, bo policja go terroryzowała.(k.135-135v)

Sąd zważył, co następuje:
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, w których nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, bowiem są one sprzeczne ze zgromadzonym materiałem dowodowym.
Z zeznań świadkaR. G.wynika bezsprzecznie, iż był naocznym świadkiem zdarzenia. Wymieniony zeznał, że gdy stał w kuchni widział przez okno, jakS. K.bezpośrednio po wyjściu z mieszkania trzymał coś w ręku, następnie zamachnął się nad radiowozem, po czym zaczął uciekać. Świadek zeznał, że mieszkanie, w którym przebywał w związku z przeprowadzaną interwencją usytuowane jest na parterze, natomiast radiowóz był zaparkowany koło klatki schodowej na wprost okna kuchennego i miejsce to było dobrze oświetlone. Świadek nie miał wątpliwości co do osoby sprawcy. Nikt poza oskarżonym w tym czasie nie opuszczał mieszkania i nie znajdował się w pobliżu radiowozu. Osoby, które wcześniej opuściły mieszkanie przebywały wówczas w okolicy sklepu komputerowego.
Okoliczności powyższe potwierdziłT. P., który zeznał, że kolega widział jak oskarżony wybija szybę. Potwierdził, że znajdował się wówczas w kuchni.
Z zeznań wskazanych funkcjonariuszy wynika również, iż rozpytane na miejscu osoby, które wcześniej opuściły nieskazaniaO. D.,K. S.iA. I.wprawdzie nie widziały, jak oskarżony wybija szybę, ale potwierdziły, iż słyszały huk i widziały, jak oskarżony ucieka.
Potwierdzili również, iż mieszkanieM.znajduje się na parterze, a radiowóz stał centralnie przy oknie.
Wprawdzie wskazani świadkowie składając zeznania podali, iż nie widzieli wówczas oskarżonego -O. D.słyszała jedynie huk, zaśA. I.widział uciekającą osobę, jednak w ocenie Sądu wymienieni składając zeznania takiej treści kierowali się swoistego rodzaju lojalnością wobec oskarżonego, chcąc pomóc mu w uniknięciu odpowiedzialności.
W podobnych kategoriach Sąd ocenił zeznaniaA. M. (2), która zeznała, że osoba znajdująca się kuchni nie była w stanie dostrzec radiowozu znajdującego się przed blokiem. ZeznaniaJ. M.nie wniosły w ocenie Sądu nic istotnego do sprawy.
Sąd przy ocenie powyższych zeznań miał również na uwadze znaczny stan nietrzeźwość wskazanych świadków w chwili zdarzenie.
Z zeznań funkcjonariusza dokonującego zatrzymania oskarżonegoS. Z.wynika, iż w trakcie przeszukania odzieży oskarżonego, w prawej kieszeni spodni ujawniono zawiniątko foliowe z zwartością suszu koloru zielonego. Na pytanie o zwartość zawiniątka oskarżony oświadczył, że to herbata.
Z zeznańM. T. (2)wynika natomiast charakter i rozmiar uszkodzeń radiowozu oraz wartość wynikającej z tego szkody.
Sąd dał wiarę zeznaniom wskazanych funkcjonariuszy, nie znajdując podstaw do ich zakwestionowania. Wymieniani wszelką wiedzę na temat okoliczności zdarzenia posiadają w związku z wykonywaniem swoich obowiązków służbowych i nie mają żadnych powodów, aby bezpodstawnie obciążać oskarżonego.
W tym stanie rzeczy wina i okoliczności popełnienia zarzucanych oskarżonemu czynów nie budzą wątpliwości.
Sąd uznał go winnym tego, że w dniu 25 grudnia 2016 roku wK.naul. (...)rzucając cegłą, dokonał wybicia szyby czołowej w radiowozie policyjnymK. C.o nr rej. onr rej. (...)oraz uszkodzenia w tym pojeździe pokrywy silnika, przedniego lewego błotnika i lewego przedniego reflektora o wartości 3810 zł na szkodę Komendy Wojewódzkiej Policji wO., przy czym czynu tego dopuścił się publicznie z oczywiście błahego powodu okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego, przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będąc uprzednio skazanym za umyślne przestępstwo podobne,tj. popełnienia przestępstwa zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 57 a § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.oraz tego, że w dniu 25 grudnia 2016 roku wK.wbrew przepisom ustawy posiadał substancję psychotropową z grupy I-N i IV-N w postaci ziela konopi innych niż włókniste o masie netto co najmniej 0,067 grama, przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi,tj. popełnienia przestępstwa zart. 62 ust. 1w zw. zart. 62 ust. 3 Ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2016 roku poz. 224 tekst jednolity z późn. zm.)
Należy również podkreślić, że czyn zpkt I, miał charakter chuligański (art. 57a § 1 k.k.). Polegał bowiem na umyślnym niszczeniu cudzej rzeczy, a oskarżony działał publicznie (na osiedlu, przed blokiem) i bez powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego.
Oskarżony wymienionego czynu dopuścił się działając w warunkach powrotu do przestępstwa określonego wart. 64 § 1 kk, bowiem wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 24 czerwca 2013 r. w sprawie sygn. akt. VII K 380/13 został skazany za przestępstwo zart. 278§1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkna karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał od dnia 19 stycznia 2015 r. do dnia 18 lipca 2015 r.(odpis wyroku i obliczenie kary k. 74,70)
Oskarżony zakończył odbywanie kary w dniu 18 lipca 2015 r., natomiast przypisanego mu w niniejszej sprawie czynu dopuścił się w dniu 25 grudnia 2016 r., czyli przed upływem 5 lat od odbycia ostatniej kary pozbawienia wolności.
Sąd za czyn z pkt I wymierzył oskarżonemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, natomiast za czyn z pkt II karę 2 miesięcy pozbawienia wolności. W miejsce orzeczonych jednostkowych kar pozbawienia wolności Sąd wymierzył karę łączną 9 miesięcy pozbawienia wolności.
Zarówno przy wymiarze oskarżonemu jednostkowych kar pozbawienia wolności, jak i kary łącznej Sąd miał w pierwszym rzędzie na uwadze znaczny stopień społecznej szkodliwości zarzucanych mu czynów, wcześniejszą karalność oskarżonego(karta karna k. 100-101, odpisy wyroków k. 67-69, 71-74)oraz popełnienie czynów w warunkach powrotu do przestępstwa określonego wart. 64 § 1 kk. Bez wątpienia czyny, których dopuścił się oskarżony noszą ładunek znacznej społecznej szkodliwości. Oskarżony dopuścił się przestępstw będąc w stanie nietrzeźwości, działał bez powodu, wykazał się brakiem poszanowania porządku prawnego.
Sąd nie znalazł żadnych okoliczności łagodzących.
Zdaniem Sądu kara wymierzona oskarżonemu spełni swe cele zarówno w zakresie prewencji indywidualnej, jak i ogólnej, czyniąc zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości. Ponadto w środowisku lokalnym oskarżonego, winna odnieść oddźwięk, wskazując, że zachowania sprzeczne z porządkiem prawnym nie uchodzą sprawcom bezkarnie.
Sąd na podstawieart. 46 § 1 kk, zgodnie z wnioskiem, orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienie szkody na rzecz KWP wO., natomiast na podstawie art. 70 ust 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii nawiązkę w kwocie 300 zł na rzeczStowarzyszenia (...)wO..
Orzeczone środki karne mają charakter mieszany, pełnią funkcję kompensacyjną w stosunku do pokrzywdzonego oraz funkcję represyjną i wychowawczą w stosunku do sprawcy. Konieczność zrekompensowania szkód wyrządzonych przestępstwem i związane z tym konsekwencje majątkowe mają nie tylko znaczenie szczególno – prewencyjne, ale mogą przyczynić się do kształtowania postawy poszanowania dla prawa w społeczeństwie.
Zgodnie z powołanymi w wyroku przepisami Sąd orzekł ponadto o zaliczaniu na poczet kary okresu zatrzymania, o dowodzie rzeczowym oraz wynagradzaniu za obronę wykonywaną z urzędu.
Uwzględniając sytuację majątkową oskarżonego Sąd na podstawieart.624§1 kpkzwolnił go w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.