Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 244/18
Data wyroku: 2018-10-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Cytrowski

Sygn. akt II Ka 244/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
19 października 2018 r.
Sąd Okręgowy w Koninie Wydział II Karny w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Waldemar Cytrowski
Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Sobieraj
po rozpoznaniu 19.10.2018 r.
sprawyR. O.iJ. D.
oskarżonych o przestępstwa zart. 157§2 kk,art. 216§1 kkiart. 217 §1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonegoR. O.
od wyroku Sądu Rejonowego w Kole z 17.04.2018 r. sygn. akt II K 530/17
1. Utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy.

2
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataB. F.kwotę 516,60 zł z tytułu nieopłaconej obrony udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

3
Zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Waldemar Cytrowski

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Kole wyrokiem z 17.04.2018 r. w sprawie o sygn. akt II K 530/17 uznał oskarżonegoR. O.za winnego popełnienia przestępstwa zart. 157§2 kki za to skazał go na karę grzywny w liczbie 50 stawek dziennych po 10 zł. Na podst.art. 46§2 kkorzekł od oskarżonego na rzecz oskarżycielki prywatnej nawiązkę w kwocie 1.000 zł.
Sąd uniewinnił oskarżonąJ. D.od popełnienia zarzucanych jej przestępstw zart. 216§1 kkiart. 217§1 kk.
Wyrok zaskarżył obrońca, który zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść wyroku oraz rażącą niewspółmierność orzeczonej kary.
W oparciu o te zarzuty wniósł o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego oraz skazanie oskarżonej albo obniżenie orzeczonej kary.
Nominalny zarzut obrońcy naruszenia przepisów procesowych stanowi w istocie zarzut błędu w ustaleniach faktycznych (art. 118§1 kpk).
Błąd w ustaleniach faktycznych może wynikać bądź z niepełności postępowania dowodowego (błąd braku), bądź z przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów (błąd dowolności). Żadnego jednak z tych błędów nie popełnił Sąd I instancji. Sąd ten bowiem nie tylko przeprowadził wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia dowody, ale też w oparciu o wskazane wart. 7 kpkkryteria prawidłowo je ocenił i z oceny tej wywiódł jedyny logiczny wniosek, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona przypisanego mu przestępstwa, natomiast oskarżona zarzucanych jej przestępstw nie popełniła. Sąd I instancji w prawidłowo sporządzonym, a więc spełniającym kryteriaart.424 kpkuzasadnieniu wykazał dlaczego takie ustalenia poczynił. Sąd odwoławczy w pełni tę ocenę podzielając, by jej tu ponownie nie przytaczać, powołuje się na nią, czyniąc z niej integralną część niniejszego uzasadnienia. Ustalona zatem przez Sąd wersja, jeżeli tylko nie opierają się na ocenach dowolnych i jest logicznie poprawna czyni zarzut błędu w ustaleniach faktycznych bezzasadnym, natomiast uzasadnienie takiego zarzutu opiera się na ocenach dowolnych. Taka też sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. W szczególności wyjaśnienia oskarżonego są całkowicie odosobnione. Żaden bowiem ze świadków nie potwierdził przedstawionej przez niego wersji zdarzenia. Z zeznań natomiast interweniujących policjantówK. C.iK. C.wprost wynika, iż nawet siostra oskarżonegoK. P.oświadczyła im, iż to jej brat zaatakował oskarżoną, która tylko się broniła. Oskarżona nie zaprzeczała też, iż rozdarła oskarżonemu koszulkę. Wyjaśnienia oskarżonej i zeznania świadków pośrednio znalazły odzwierciedlenie w opinii sądowo-lekarskiej. Nie można też abstrahować od tego, iż oskarżony na posiedzeniu pojednawczym chciał się pojednać i z tytułu zadośćuczynienia zapłacić oskarżonej kwotę 1.000 zł.
Niewspółmierność kary jest pojęciem ocennym i z powodu niedookreśloności kryteriów „współmierności” występuje często, przy czym zmiana w tym zakresie jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy kara jest tak rażąco wysoka lub niska, że nie może zostać utrzymana, a więc kiedy kara w powszechnym odczuciu jest karą niesprawiedliwą. Dlatego, aby orzekane kary były odbierane jako sprawiedliwe sąd powinien kierować się wskazaniami zawartymi wart. 53 kk, w szczególności w§ 2tego przepisu, a nadto przy orzekaniu grzywny wart. 33§3 kk.
Dlatego karą sprawiedliwą, tj. adekwatną do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu oraz uwzględniającą wszystkie dyrektywy sądowego wymiaru kary będzie kara orzeczona przez Sąd I instancji. Skazanie bowiem oskarżonego, który wcześniej był już karany i który działał pod wpływem alkoholu, na karę grzywny w liczbie 50 stawek dziennych po 10 zł jest orzeczeniem wręcz łagodnym.
Waldemar Cytrowski