Sąd Rejonowy w Nowym Targu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 821/17
Data wyroku: 2018-03-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sławomir Biskup
Teza: nie tezowany

Sygn. akt II K 821/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 marca 2018 roku
Sąd Rejonowy w Nowym Targu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Sławomir Biskup
Protokolant: st.sekr.sądowy Marta Sobolewska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 17.01.2018r. i 14.03. 2018 r.
z oskarżenia publicznego sprawy:
P. J.(J.)
s.Z.iI. z domu P.
ur. (...)wB.
oskarżonego o to, że:
w czasie od dnia 20 kwietnia 2017 roku do dnia 29 kwietnia 2017 roku, wN., doprowadził w celu osiągniecia korzyści majątkowejM. T. (1)do niekorzystnego rozporządzania mieniem w wysokości 1 370 PLN w ten sposób, że wprowadził ją w błąd co do uregulowania należności za pobyt wPensjonacie (...), czego nie uczynnił, w tym ze wynajem pokoju i korzystanie z wyżywienia, na szkodęM. T. (1)
to jest o czyn zart. 286 § 1 kk

I
OskarżonegoP. J.uznaje za winnego tego, że w okresie od 20 kwietnia 2017 roku do 29 kwietnia 2017 roku wN.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłM. T. (1)właścicielkęPensjonatu (...)do niekorzystnego rozporządzania mieniem w wysokości 1 370 PLN w ten sposób, iż nie uregulował należności za pobyt i wyżywienie w tym pensjonacie, przy czym czyn ten stanowił wypadek mniejszej wagi tj. występku zart. 286 § 3 kki za to na mocy powołanego przepisu ustawy wymierza mu 100 (sto) stawek dziennych po 10 (dziesięć) złotych każda tj. grzywnę w kwocie 1.000 (tysiąc) złotych;

II
Na zasadzieart. 627 kpkzasądza od oskarżonegoP. J.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 170 (sto siedemdziesiąt) złotych tytułem kosztów sądowych, w tym kwotę 100 (sto) złotych tytułem opłaty.

Przewodniczący
Sygn. akt II K 821/17

UZASADNIENIE
wyroku z dnia 14 marca 2018r.
P. J.oskarżony został o to, że:
w czasie od dnia 20 kwietnia 2017r. do dnia 29 kwietnia 2017r. wN., doprowadził w celu osiągniecia korzyści majątkowejM. T. (1)do niekorzystnego rozporządzania mieniem w wysokości 1 370 złotych w ten sposób, że wprowadził ją w błąd co do uregulowania należności za pobyt wPensjonacie (...), czego nie uczynnił, w tym za wynajem pokoju i korzystanie z wyżywienia, na szkodęM. T. (1)
tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
OskarżonyP. J.w dniu 20 kwietnia 2017r. zameldował się wpensjonacie (...)podR.” wN., gdzieM. T. (1)prowadzi działalność gospodarczą. Oskarżony meldując się oświadczył, że w pensjonacie mieszkał będzie, aż do przyjazdu żony. Oskarżony od tego dnia korzystał w pensjonacie z noclegów oraz śniadań i kolacji. W dniu 28 kwietnia 2017r. oskarżony poproszony o uregulowanie rachunku oświadczył, że rachunek taki ureguluje następnego dnia po śniadaniu, gdy będzie opuszczał pensjonat. W dniu 29 kwietnia 2017r. w godzinach rannych oskarżonyP. J.niezauważony, opuścił pensjonat, nie płacąc za pobyt należnej w wysokości 1370 złotych kwoty za noclegi i posiłki.
/dowód: zeznania świadków: M.T.k. 136 i 5,D. P.k. 131 i 53/
OskarżonyP. J.wyrównał szkodę uiszczając w październiku 2017r. i styczniu 2018r. łącznie kwotę 1370 złotych na rzecz pokrzywdzonejM. T. (1).
/dowód: zeznanie świadkaM. T.k. 136 i 5, wydruk k. 129/
OskarżonyP. J.nie korzystał z prawa składania wyjaśnień przed Sądem, a w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień.
/dowód: wyjaśnienia oskarżonegoP. J.k. 130 i k. 44-45/
OskarżonyP. J.ma 45 lat, jest żonaty, jest ojcem dziecka, którego nie utrzymuje, nie ma wyuczonego zawodu, jako pracownik fizyczny zarabia ok. 1500 złotych miesięcznie, jest właścicielem domu jednorodzinnego, nie był do tej pory karany.
/dowód: protokoły k. 130 i k. 44-45 informacja zK.R.K. k.30/
Sąd dokonał następującej oceny dowodów:
Rekonstruując stan faktyczny sprawy Sąd oparł się w całości na zeznaniach pokrzywdzonejM. T. (1)i świadkaD. P. (2).
Zeznania tych świadków, co do okoliczności, w których oskarżony zameldował się w pensjonacie, a następnie proszony o uregulowanie rachunku zapewnił, że go następnego dnia ureguluje, a następnie w sposób niepostrzeżony opuścił pensjonat są jasne i stanowcze i Sąd dał im wiarę.
Zarówno treść tych zeznań, jak i bezpośredni kontakt z pokrzywdzoną nie dały żadnych podstaw do kwestionowania ich wiarygodności, tym bardziej, że pokrzywdzona przy okazji zeznań oświadczyła też, że oskarżony szkodę jej wyrównał w całości.
Wszystkie te okoliczności sprawiły, że zeznania wymienionych świadków stanowiły podstawę dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych.
Sąd w konsekwencji za gołosłowne uznał oświadczenie oskarżonegoP. J., który w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa.
Stanowisko oskarżonego wobec stanowczych i przekonujących zeznań świadków jawi się jako zupełnie niewiarygodne.
Przy ustaleniu stanu faktycznego Sąd oparł się również na ujawnionym dowodzie wpłaty i informacji zK., które to dokumenty nie były podważane przez strony i brak jest podstaw do kwestionowania ich wiarygodności.
Mając powyższe na uwadze Sąd zważył, co następuje:
Odpowiedzialności karnej zart. 286 § 1 k.k.dopuszcza się m.in. ten kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd. Wprowadzenie w błąd polega na tym, iż sprawca własnymi podstępnymi zabiegami doprowadza pokrzywdzonego do mylnego wyobrażenia o określonym stanie rzeczy (np. co do zamiaru uiszczenia rachunku za pobyt w hotelu lub dysponowania środkami na pobyt w hotelu).
Przenosząc powyższe ogólne rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż oskarżonyP. J.dopuścił się przestępstwa oszustwa zart. 286 k.k.bowiem w okresie od dnia 20 do dnia 29 kwietnia 2017r. chcąc osiągnąć korzyść majątkową wprowadził w błąd pokrzywdzoną co do posiadania środków finansowych na pobyt w jej pensjonacie, zapewniając ją o możliwości i gotowości zapłaty rachunku za pobyt w jej pensjonacie doprowadziłM. T. (1)do niekorzystnego rozporządzenia jej mieniem w postaci świadczenia oskarżonemu usług noclegu i żywienia w okresie zarzutu wartości 1370 złotych.
Z uwagi na sposób działania i stosunkowo niewielką wartość wyłudzonego mienia, Sąd uznał, że czyn oskarżonegoP. J.stanowi wypadek mniejszej wagi w rozumieniu przepisuart. 286 § 3 k.k.pozwalającego m.in. na wymierzenie oskarżonemu kary łagodniejszej od kary pozbawienia wolności.
Dopuszczając się przypisanego czynu oskarżonyP. J.działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim albowiem działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej (tj. bezpłatnego korzystania z noclegów i posiłków wartości 1370 złotych), nie płacąc rachunku za pobyt, będąc świadomym swej sytuacji finansowej wprowadził w błąd właścicielkępensjonatu (...), co do możliwości i zamiaru zapłaty za pobierane od niej usługi. Zatem działaniem swym doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem i zamiar swój w pełni zrealizował.
Uznając oskarżonego za winnego popełnienia przestępstwa zart. 286 § 3 k.k.Sąd wymierzyłP. J.jedynie karę grzywny w kwocie 1000 złotych.
W ocenie Sądu wymiar dolegliwości finansowej nie przekracza stopnia winy oskarżonego działającego z zamiarem bezpośrednim i jest adekwatny do stopnia społecznej szkodliwości jego czynu. Ustalając stopień winy Sąd wziął pod uwagę, że oskarżony jako osoba w pełni poczytalna zdawał sobie w pełni sprawę ze znaczenia swojego czynu.
Jako okoliczność łagodzącą Sąd przyjął dotychczasowa niekaralność oskarżonego.
Wymierzona obecnie wobec oskarżonegoP. J.kara w ocenie Sądu spełni cele kary zarówno w zakresie prewencji indywidualnej, jak i prewencji ogólnej, będąc karą adekwatną zarówno do stopnia zawinienia oskarżonego, jak i stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego przestępstwa.
Zdaniem Sądu wymierzona kara powinna uświadomić oskarżonemu naganność i nieopłacalność tego typu zachowań na przyszłość oraz stanowić realne ostrzeżenie przed powielaniem tego typu zachowań w przyszłości. W zakresie prewencji generalnej orzeczona kara powinna odwieść potencjalnych sprawców od takich zachowań uświadamiając im naganność i nieopłacalność tego typu działań. Orzeczona kara w ocenie Sądu wpłynie również na kształtowanie się świadomości prawnej społeczeństwa wskazując, iż organa ścigania i wymiar sprawiedliwości stoją na straży praw osób pokrzywdzonych, a osoby łamiące porządek prawny spotyka represja karna.
Oskarżony pracuje, osiąga stały miesięczny dochód, dlatego Sąd na zasadzieart. 627 k.p.k.zasądził odP. J.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 170 złotych tytułem kosztów sądowych, w tym kwotę 100 złotych tytułem opłaty.
Przewodniczący