Sąd Rejonowy w Giżycku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1226/18
Data wyroku: 2018-10-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kurzynowska-Drzażdżewska
Słowa kluczowe: Przewozowe prawo
Podstawa prawna: art. 778 kc w zw. z art. 117 § 2 kc

Sygn. akt: I C 1226/18 upr.
Na rozprawie dnia 30 października 2018
Za powoda nikt się nie stawił zawiadomiony prawidłowo.
Pozwany nie stawili się pomimo należytego zawiadomienia go o terminie rozprawy, nie złożył żadnych wyjaśnień – ani też nie żądał przeprowadzenia rozprawy w jego obecności. Przewodniczący ogłosił wyrok zaoczny.
Przewodniczący SSR Anna Kurzynowska - Drzażdżewska
Protokolant sekretarka Paulina Warchoł

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 października 2018 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Anna Kurzynowska - Drzażdżewska

Protokolant:

sekretarka Paulina Warchoł

po rozpoznaniu w dniu30 października 2018 r. w Giżycku
na rozprawie
sprawy z powództwaN.Hurtownia (...),(...) Spółka z o.o.wW.
przeciwkoA. L. (1)
o zapłatę
Oddala powództwo.
SSR Anna Kurzynowska - Drzażdżewska
Sygn. akt. I C 1226/18 upr

UZASADNIENIE
PowódN.Hurtownia (...),(...) Sp. z o.o.wW.( dalejN.)domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanegoA. L. (2)kwoty 172,30 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 09.06.2013 r. do dnia 31.XII.2015 r. i odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 01.01.2016 r. do dnia zapłaty i kosztami procesu, w tym kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu wskazał, iż w dniu 22 września 2014 r. na mocy umowy cesji nabył od „ Kolei(...)–KM sp. z o .o wW.wierzytelności dotyczące między innymi pozwanego w związku z tym ,iż korzystał z przejazdu środkami komunikacji bez ważnego biletu ,czyli dokumentu przewozowego. W związku z czym zobowiązany został do zapłaty kwoty 172,30 zł na którą składa się opłata taryfowa za przejazd w wysokości 7.30 zł oraz opłata dodatkowa w wysokości 165 zł.. Należności te nie zostały przez pozwanego uregulowane.
Postanowieniem  z dnia 23 lipca 2018 r. sprawa została przekazana do rozpoznania tutejszemu sądowi. (k. 16).
PozwanyA. L. (2)nie stawił się i nie zajął żadnego stanowiska w sprawie.
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
Powództwo podlegało oddaleniu w całości.
Na zasadzieart. 339 k.p.c., jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny (§ 1), w tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa (§ 2). Na gruncie niniejszej sprawy twierdzeniaN.o przysługującej względem pozwanego wierzytelności, budziły uzasadnione wątpliwości.
W pierwszym rzędzie należy zauważyć ,że roszczenie dotyczy umowy przewozu zawartej w dniu 25.05.2013 r.( zob.k.7).Wymagalność roszczenia nastąpiła z upływem 14 dni zakreślonych pozwanemu przez przewoźnika do zapłaty tj. w dniu 09.06.2013 r.
Zgodnie z treścią mającego w niniejszej sprawie zastosowanieart.778 kcroszczenia z umowy przewozu osób przedawniają się z upływem roku od dnia wykonania przewozu, a gdy przewóz nie został wykonany – od dnia kiedy miał być wykonany. Pozew został wniesiony w dniu 02.07.2018 r. , a więc znacznie po upływie terminu o jakim mowa w wymienionym przepisie i wobec powyższego należy uznać ,że roszczenie uległo przedawnieniu. Przedawnione roszczenie nie wygasa lecz przekształca się w zobowiązanie naturalne, co oznacza ,że może być dochodzone przed sądem , ale w przypadku gdy dłużnik podniesie zarzut przedawnienia , powództwo powinno być oddalone i to bez konieczności merytorycznego rozstrzygania sporu.
Przepisu dotyczące przedawnienia zostały znowelizowane na mocy ustawy z dnia 13.04.2018 r. o zmianie ustawy- Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie w dniu 09.07.2018 r.( Dz. U. z 2018 r., poz. 1104).
Przed nowelizacją obowiązywała zasada ,że sąd nie brał pod uwagę przedawnienia z urzędu, jednakże ta bezwzględna zasada została zmieniona przez nowy przepisart.117§21kc.W myśl tego przepisu po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczeń przysługujących przeciwko konsumentowi. Oznacza to , że sąd rozpoznający sprawę ma obowiązek wziąć pod uwagę z urzędu przedawnienie roszczenia przeciwko konsumentowi bez konieczności podnoszenia przez niego tego zarzutu. Tak więc zarzut przedawnienia nie jest konieczny , aby nie uwzględnić roszczenia przeciwko konsumentowi, jeżeli przed wniesieniem pozwu nastąpiło jego przedawnienie. Obowiązek badania terminu przedawnienia został bowiem przerzucony na sąd. Niewątpliwie pozwany jest konsumentem w rozumieniu cytowanej ustawy , a więc stosują się do niego przedstawione reguły postępowania, zwłaszczaart.117§21kc
Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji.