Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi
XVIII Wydział Cywilny
Sygnatura akt: XVIII C 1297/18
Data wyroku: 2018-06-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Artur Piotr Wewióra
Słowa kluczowe: Ciężar dowodu
Podstawa prawna: art. 6 k.c.

XVIII C 1297/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 czerwca 2018 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi w Wydziale XVIII Cywilnym w składzie:

Przewodniczący: SSR Artur Piotr Wewióra
protokolant: Beata Kowalska
rozpoznawszy w dniu: 7 czerwca 2018 roku
wŁ.na rozprawie
sprawę z powództwa:(...)Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego wW.
przeciwko:Z. S.
o: zapłatę
oddala powództwo.
XVIII C 1297/18

UZASADNIENIE

I

Stanowiska stron.

Powód(...)Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty wW.domagał się od pozwanegoZ. S.1.219,24 zł z odsetkami szczegółowo wskazanymi w pozwie, nadto kosztów procesu według norm przepisanych, tytułem nieokreślonej rodzajowo „umowy bankowej” z 21 marca 2002 roku, zawartej przez pozwanego ze(...) Bankiem (...) spółką akcyjną, z której wierzytelność miała być przedmiotem umowy cesji z 12 kwietnia 2011 roku, 18 oraz 31 maja 2016 roku. Powód ma być aktualnym następcą prawnym pierwotnego wierzyciela, w ramach przedmiotowej umowy.
Pozwany nie zajął stanowiska w sprawie; wydano wyrok zaoczny.

II

Ustalenia faktyczne i ocena dowodów.

Nie sposób czynić ustaleń, pozwalających na stwierdzenie istnienia roszczenia powoda.
Wątpliwości wzbudziło już samo twierdzenie co do zawarcia pierwszej umowy cesji, mającej być źródłem zobowiązania pozwanego, z(...) Bank spółką akcyjną, gdy z powszechnie dostępnych informacji wynika, że integracja wszystkich oddziałów(...) Banku (...)z(...)Bankiem nastąpiła w marcu 2006 roku1, zwłaszcza w kontekście daty zawarcia pierwotnej umowy: 2002 rok oraz braku doprecyzowania, o jaką umowę chodzi: kredytu, pożyczki czy też dokonania innej czynności bankowej.
Powyższe wykluczyło możliwość czynienia ustaleń wyłącznie na podstawie twierdzeń powoda (art. 339 § 2 k.p.c.). Powód miał świadomość iż roszczenie wzbudziło wątpliwości, skoro zostało ono skierowane na rozprawę, a zatem nie uwzględniono wniosku powoda o wydanie nakazu zapłaty w postepowaniu upominawczym.
Jednakże mimo powód nie przedstawił żadnego przekonującego dowodu na okoliczność zawarcia twierdzonej w pozwie umowy. Wyciąg z ksiąg rachunkowych powoda jest dokumentem prywatnym, zatem jego moc dowodowa ogranicza się jedynie do tego, że powód złożył określone oświadczenie. Jest to zatem moc dowodowa porównywalna z uzasadnieniem pozwu, a to uznano za niewystarczające. Nie złożono również umowy z 12 kwietnia 2011 roku, ani umowy z 18 maja 2016 roku. Złożono trudno czytelną kopię umowy z 31 maja 2016 roku (k. 9), lecz w tym wypadku nie wykazano w żaden sposób ziszczenia się warunku zawieszającego przeniesienie wierzytelności (§ 4 umowy).

III

Ocena roszczenia.

Powód nie wykazał istnienia pierwotnej umowy, dokładnego rodzaju umowy – czynności bankowej nią objętej, ani dwóch z trzech umów cesji. Nie wykazał również ziszczenia się warunku zawieszającego przeniesienie wierzytelności w ramach ostatniej z twierdzonych cesji.
Powództwo podlega oddaleniu w całości.

IV

Koszty.

Powód przegrał sprawę w całości.
Nie sposób jednak przyjąć, że pozwany poniósł jakiekolwiek koszty, podlegające zwrotowi jako koszty procesu (art. 98 § 2 k.p.c.).
1(...)