Sąd Rejonowy w Świdnicy
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 206/18
Data wyroku: 2018-04-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wojciech Zatorski

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 kwietnia 2018 roku
Sąd Rejonowy w Świdnicy I Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący:  SSR Wojciech Zatorski
Protokolant:  Paulina Balcerzak
po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2018 roku w Świdnicy na rozprawie
sprawy z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej przyul. (...)wŚ.
przeciwkoR. G.iB. G.
o zapłatę

I
zasądza od pozwanychR. G.iB. G.solidarnie na rzecz strony powodowej Wspólnoty Mieszkaniowej przyul. (...)wŚ.kwotę 2.910,12 zł (dwa tysiące dziewięćset dziesięć złotych, dwanaście groszy) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 06.09.2017 roku do dnia zapłaty,

II
postępowanie co do kwoty 362,30 zł umarza;

III
zasądza od pozwanych na rzecz strony powodowej kwotę 164 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIE
Wspólnota Mieszkaniowa przyul. (...)wŚ.wystąpiła przeciwkoR. G.iB. G.o zasądzenie solidarnie kwoty 3.272,42 zł z odsetkami oraz obciążenie pozwanych kosztami procesu (k. 2-3). Uzasadniając żądanie podała, że pozwani są właścicielami lokalu użytkowego w budynku przyul. (...)i z tego tytułu obowiązani są do uiszczania należności na koszty zarządu nieruchomością oraz fundusz remontowy, czego nie czynią; zarządca nieruchomości wielokrotnie zwracał się do pozwanych o zapłatę w/w należności, jednak bezskutecznie, co zmusza do wystąpienia na drogę sądową, by wspólnota mogła odzyskać należne jej środki, potrzebne do właściwego funkcjonowania (k. 4-5).
W sprzeciwie od nakazu zapłaty uwzględniającego powództwo wraz z kosztami, oboje pozwani wnieśli o oddalenie powództwa i obciążenie powódki kosztami procesu (k. 25 i 31), podnosząc niewymagalność roszczenia, gdyż strony w toku negocjacji ustaliły inny termin płatności należności, a ponadto dołączając dowód wpłaty kwoty 362,30 zł na okoliczność częściowej spłaty długu.
W reakcji na powyższe powódka zaprzeczyła prowadzeniu negocjacji w sprawie zmiany terminu płatności należności, a ponadto ograniczyła żądanie pozwu o w/w kwotę (k. 61-62).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Pozwani, małżonkowieR.iB. G., są właścicielami lokalu użytkowego wbudynku nr (...)przyul. (...)wŚ.. Właściciele lokali w w/w budynku tworzą tzw. dużą wspólnotę mieszkaniową (9 lokali). Zarządcą nieruchomości jestP. S.,(...) PPHU (...)wŚ., który na podstawie umowy o administrowanie nieruchomością jest uprawniony m.in. do dochodzenia na drodze sądowej należności z tytułu zarządu nieruchomością i zaliczek na fundusz remontowy

Dowód:

- umowa sprzedaży – k. 6-8,
- uchwały Wspólnoty – k. 11-14,
- umowa o administrowanie – k. 9-10.
Pozwani nie płacili należności z tytułu kosztów zarządu i zaliczek na fundusz remontowy, a ich zadłużenie wyniosło 3.272,42 zł. Nie spłacili długu również pomimo wezwania przez zarządcę nieruchomości do zapłaty, za wyjątkiem jednorazowej kwoty 362,30 zł dokonanej 20.11.2017r.

Dowód:

- wezwanie do zapłaty – k. 15,
- kartoteka księgowa – k. 14,
- dowód wpłaty – k. 29.
Sąd zważył:
Wobec ograniczenia, przed rozpoczęciem rozprawy, żądania pozwu o kwotę 362,30 zł (k. 62), umorzono postępowanie w w/w zakresie, o czym orzeczono na podstawieart. 203 § 1w zw. zart. 355 § 1 k.p.c.(pkt II wyroku).
Powództwo w pozostałej części jest zasadne.
Zgodnie zart. 12 ust. 2/zd. 2/ iart. 13 ust. 1 ustawy z 24.06.1994r. o własności lokali, właściciel lokalu jest obowiązany m.in. uczestniczyć w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, stosownie do jego udziału w tej nieruchomości.
Z kolei zgodnie z art. 14 w/w ustawy, na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności:
1) wydatki na remonty i bieżącą konserwację,
2) opłaty za media,
3) ubezpieczenia, podatki, itp., chyba że są pokrywane bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali,
4) wydatki na utrzymanie porządku i czystości,
5) wynagrodzenie członków zarządu lub zarządcy.
Stosownie natomiast do art. 15 ust. 1 w/w ustawy, na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca.
Pozwani nie kwestionowali obowiązku płatności dochodzonych należności, istnienia zadłużenia, ani jego wysokości, jak i dowodów przedstawionych przez powódkę na poparcie w/w okoliczności. Wskazywali jedynie na częściową spłatę długu i niewymagalność roszczenia, a to z uwagi na negocjacje, jakie mieliby toczyć z wierzycielem w sprawie innego terminu płatności należności. Pierwsza z w/w okoliczności została udokumentowana dowodem wpłaty, którego powódka nie zakwestionowała (i w związku z tym ograniczyła żądanie pozwu). Druga okoliczność, której powódka przeczy (k. 61), nie została wykazana przez pozwanych, chociaż to ich obciąża taka powinność, zgodnie zart. 6 k.c., który stanowi, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu wywodzi skutki prawne. To pozwani winni zatem byli udowodnić nie tylko fakt ewentualnych negocjacji, ale przede wszystkim niewymagalność należności dochodzonej w sprawie, czego nie uczynili.
Z uwagi na powyższe powództwo uwzględniono, o czym na podstawie w/w przepisów orzeczono w pkt I wyroku.
O kosztach procesu orzeczono w pkt III wyroku na podstawieart. 98 k.p.c.zgodnie z którym strona przegrywająca spór ponosi jego koszty, zatem zobowiązana jest zwrócić przeciwnikowi poniesione przezeń koszty procesu.