Sąd Rejonowy w Kielcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 411/17
Data wyroku: 2018-01-19 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Monika Marcinkowska

Sygn. akt IIK 411/17

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 1 lutego 2017 roku około godziny 20.00. piętnastoletniB. T.wracał od swojej dziewczynyM. W., zamieszkującej w domu dziecka(...)mieszczącym się wK.przyul. (...). Pokrzywdzony poruszał sięulicą (...), idąc chodnikiem w kierunku przystanku autobusowego. Na wysokości pawilonów handlowych przyulicy (...)został zaczepiony przez grupę czterech młodych mężczyzn, wśród których znajdował sięS. S.. Oskarżony w sposób nachalny zaoferowałB. T.sprzedaż perfum i alkoholu. Gdy pokrzywdzony odmówiłS. S.zapytał go, czy pożyczy mu swój telefon komórkowy. Z uwagi na fakt, żeB. T.nie chciał dać nieznajomemu mężczyźnie telefonu do ręki, wybrał wskazany przez niego numer i włączył tryb głośnomówiący. Wówczas toS. S.wyszarpnął telefon z dłoni pokrzywdzonego.B. T.prosił mężczyznę, aby oddał mu zabrany telefon, ale ten odwrócił się i zagroził pokrzywdzonemu natychmiastowym użyciem przemocy, wypowiadając słowa „wypierdalaj stąd, bo ci wyjebię”. Pozostali mężczyźni próbowali przekonaćS. S., aby oddał pokrzywdzonemu telefon, lecz on ich nie słuchał. Następnie mężczyźni rozeszli się, dwóch z nich poszło w kierunku(...), zaś pozostali, w tym sprawcaS. S.oraz jego bratK. S.udali się w kierunkuul. (...). GdyB. T.poszedł za nimi,S. S.odwrócił się i powiedział do niego ,, nie idź za mną ty kurwo, bo dostaniesz po zębach”.B. T.powyżej wskazane słowa, skierowane pod jego adresem, odebrał jako groźbę pobicia, której się obawiał, że będzie spełniona. W obawie, że oskarżony zrealizuje groźbę, nie szedł już za nim.
Telefon, który został skradziony pokrzywdzonemu to SamsungG.XCover 3 nr(...)o wartości 99 złotych.
B. T.poprosił przypadkowych przechodniów o udostępnienie mu telefonui o zaistniałej sytuacji powiadomił matkęA. T.. Następnie poprosił te osoby, aby pomogły mu one w poszukiwaniu sprawcy, po czym czynności te kontynuował, z negatywnym skutkiem, wraz z przybyłym na miejsce patrolem policji.
S. S.skradziony telefon pozostawił celem naładowania baterii wsklepie (...)wC., gminaB., gdzie został zabezpieczony przez funkcjonariuszy policji.
Powyższych ustaleń Sąd dokonał na podstawie: częściowo wyjaśnień oskarżonegoS. S.( k.82-84, 234,236), zeznań świadkaB. T.(k. 7-8,56v-57, 235v-236), zeznań świadkaC. O.(k.3-4,237) zeznań świadkaA. T.(k.144, 235-236), zeznań świadkaD. O.(k.70-71, 234), protokołu okazania (k.21-23), sprawozdania nr H-MM-5490-2/184/17 z zakresu badań antroskopijnych (k. 32-37), protokołu przeszukania pomieszczeń mieszkalnych (k.46-47), protokołu przeszukania osoby (k.49-50), protokołu przeszukania rzeczy (k. 52-55), protokołu okazania osoby (k.56-57), kopii dokumentacji dostarczonej przezD. O.(k. 72-74), protokołu okazania rzeczy (k.75-76), protokołu oględzin rzeczy z dokumentacją fotograficzną (k.150-157).
OskarżonyS. S.ma 21 lat, jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu. Legitymuje się wykształceniem gimnazjalnym, bez zawodu. Obecnie utrzymuje się z zasiłku opiekuńczego z tytułu sprawowania opieki nad babcią i uzyskuje z tego tytułu dochód w kwocie 520 zł. Nie posiada żadnego majątku. Jest zdrowy, nie był leczony psychiatrycznie ani odwykowo. Był karany wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 18 lipca 2016 r. w sprawie IX K 610/16, który uprawomocnił się w dniu 20 stycznia 2017 roku, za przestępstwo zart. 280 § 1 kkza które wymierzono mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym (oświadczenia oskarżonegoS. S.k. 82-84,234, dane osobo-znawcze k. 164, karta karna k. 230-231, odpis wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach w sprawie IX K 610/16k. 146-147, akta sprawy IX K 610/16).
S. S.w czasie dokonywania zarzucanego mu czynu karalnego miał zachowaną zdolność do rozpoznania jego znaczenia, natomiast zdolność do pokierowania swoim postępowaniem miał ograniczoną, z powodu upojenia alkoholowego zwykłego, ale niew stopniu znacznym - nie zachodzą zatem w stosunku do niego warunki z rat. 31§1 i 2 kk, przy spełnionych medycznych przesłankach zart. 31§3 kk. W aktualnym stanie zdrowia może brać udział w prowadzonym postępowaniu oraz w sposób samodzielny i rozsądny prowadzić obronę. Wymaga leczenia odwykowego ambulatoryjnego, które w przypadku skazania może być prowadzone w ramach zakładu karnego(opinia sądowo –psychiatryczna k. 125-127).
OskarżonyS. S., przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym, przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa. Oskarżony wyjaśnił, że w dniu 1 lutego 2017 roku wraz z bratemK. S.cały dzień spożywali alkohol, a następnie pojechali doK., gdzie również pili alkohol. W pewnym momencie znaleźli się naulicy (...), gdzie na wysokości przystanku autobusowego, pomiędzy pawilonami spotkali dwóch przypadkowych mężczyzn, którzy poczęstowali ich papierosami. W trakcie rozmowy z w/w mężczyznami zauważył na przystanku młodego chłopaka, który patrzył w telefon. Zapytał go, czy mógłby zadzwonić z jego telefonu, on powiedział, że nie ma z tym problemu i wybrał wskazany przez niego numer. Chłopak ten, po wybraniu numeru dał mu telefon, wówczas to odwrócił się i powiedział do niego ,,spierdalaj, bo ci wyjebię”, po czym udał sięw kierunku wieżowców naul. (...). Oskarżony wyjaśniał, iż pokrzywdzony szedł za nim i chciał, aby oddał mu aparat, lecz on stanowczym tonem się temu sprzeciwił. Z relacjiS. S.wynika, iż brat mówił mu, żeby oddał telefon pokrzywdzonemu. Jednak nie zastosował się do jego prośby, telefonu nie oddał, wyrzucił kartę sim. Wyjaśnił, iż nie wie dlaczego nie chciał oddać telefonu, po prostu chciał go mieć. Ostatecznie oskarżony podał, że nie jest w stanie powiedzieć jak to było, czy pokrzywdzony sam mu podał telefon, czy on mu z tej ręki tak mocniej go wyciągnął. Zaprzeczył, aby szarpał się z pokrzywdzonym i zrobił mu jakąkolwiek krzywdę. Jak wskazał nie było tak, by wyrwał telefon z ręki tego chłopaka. Jednocześnie oskarżony wyraził skruchę, usprawiedliwiając swoje postępowanie działaniem alkoholu (k.83-84)
Oskarżony przesłuchany w postępowaniu przed Sądem przyznał się do popełnienia zarzucanego mi czynu, i odmówił składania wyjaśnień. Po odczytaniu wyjaśnień złożonych w toku postępowania przygotowawczego oskarżony potwierdził ich treść, ponownie wskazując, iż jest pewien, że nie wyrwał z ręki tego chłopaka telefonu (k. 233-234, 236v).
Sąd zważył, co następuje:
Zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy pozwolił na ustalenie, że oskarżonyS. S.dopuścił się popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu stanowiącego przestępstwo zart. 281 k.k.
Czyniąc ustalenia faktyczne w niniejszej sprawie Sąd w całości oparł się na wiarygodnych zeznaniach świadkaB. T.. Ww. świadek zaprezentował przebieg przedmiotowego zdarzenia w sposób spójny, konsekwentny, logiczny, opisując szczegółowoi precyzyjnie poszczególne sekwencje zajścia. Wskazać należy, iż świadek jest osobą obcą dla oskarżonego, nie miał więc żadnego interesu w tym, aby bezpodstawnie obciążać go swymi zeznaniami, czy przedstawiać zdarzenie niezgodnie z prawdą. Ww. świadek aktualnie nie ma już żalu do oskarżonego, co zadeklarował na rozprawie, przyjął jego przeprosiny. W świetle zeznań świadkaB. T.nie budzi wątpliwości, żeS. S.najpierw poprosił go o pożyczenie mu telefonu komórkowego, a kiedy wybrał podany przez niego numeru telefonu i włączył tryb głośnomówiący, oskarżony wyszarpał, czy też wyrwał aparat z jego ręki, a następnie w celu utrzymywania się w posiadaniu skradzionej rzeczy skierował do wyżej wymienionego groźbę natychmiastowego użycia przemocy.B. T.dokładnie przytoczył słowa groźby jaką wypowiedział w stosunku do niegoS. S., wskazując, że groźba ta wzbudziła w nim uzasadnioną obawę, że będzie spełniona. W obawie, że oskarżony zrealizuje groźbę, nie szedł już za nim. Zaprezentowaną w toku pierwszego przesłuchania wersję zdarzeń i zachowanie się oskarżonego względem jego osoby ww. świadek podtrzymał w toku dalszego postępowania, w tym także w czasie konfrontacji z oskarżonym (k. 7-8,56v-57, 235v-236).
W tym miejscu zaznaczyć należy, że okoliczność, iżB. T., z uwagi na stwierdzoną u niego nadpobudliwość, korzystał z pomocy psychologa, nie miała żadnego wpływu na ocenę jego zeznań, a w szczególności uznanie, że zachodzą wątpliwości co do zdolności postrzegania przez niego faktów i odtwarzania spostrzeżeń. Ponownego podkreślenia wymaga, iż relacjeB. T., z uwagi na ich wewnętrzną spójność w prezentowaniu opisu zdarzenia, brak istotnych sprzeczności i rozbieżności – posiadają niezaprzeczalny walor dowodowy sprawstwa oskarżonego i jako takie stanowiły podstawę dokonanych w niniejszej sprawie ustaleń faktycznych.
Uwiarygodnieniem powyższej relacjiB. T.są zeznania jego matkiA. T.. Nie była ona wprawdzie naocznym obserwatorem zajścia, ale jego przebieg znała z relacji syna. Świadek zeznała, iżB. T.zadzwonił do niej z obcego numeru telefonu i poinformował ją, iż podszedł do niego jakiś chłopak i poprosił go, aby dał mu zadzwonić. Wówczas to syn powiedział mu, aby podał numer, a on go wybierze i kiedy trzymał telefon w ręce, to ten chłopak mu go wyrwał i zabrał. ŚwiadekA. T.zeznawała w sposób obiektywny, szczery, jej relacje korelowały z zeznaniamiB. T.(k.144, 235-236).
ZeznaniaB. T.znajdują potwierdzenie także w relacji jego wujkaD. O.(k.70-71, 234)  i babciC. O.(k.3-4,237).
Co do zeznańD. O., to na ich podstawie Sąd ustalił, iż przedmiotowy telefon wcześniej stanowił jego własność, lecz podarował go pokrzywdzonemu. Nadto na podstawie zeznań w/w świadka, złożonych przed Sądem i dokumentacji zalegającej w aktach sprawy na k. 73-74, ustalono wartość telefonu komórkowego na kwotę 99 złotych. Podobnie jakA. T.nie był on bezpośrednim obserwatorem zajścia, a o tym co się stało opowiedział mu skrótowo siostrzeniec. Brak jest podstaw do kwestionowania wiarygodności zeznań świadkaD. O..
Także świadekC. O.wiedzę o tym, co wydarzyło się w dniu 1 lutego 2017 roku czerpała z relacjiB. T.. Wnuk opowiedział jej, że został mu skradziony telefon komórkowymarki S. (...)XCover 3, zaś kradzieży miał dopuścić się nieznany mu młody mężczyzna. Mężczyzna ten, po wyszarpnięciu telefonu z dłoni wnuka, groził mu użyciem przemocy, jeśli by chłopak poszedł za nim. Zeznania te jako spójne i konsekwentne zasługują na przymiot wiarygodności.
Z kolei protokoły: okazania (k.21-23), przeszukania pomieszczeń mieszkalnych (k.46-47), przeszukania osoby (k.49-50), przeszukania rzeczy (k. 52-55), okazania osoby (k.56-57), okazania rzeczy (k.75-76), oględzin rzeczy z dokumentacją fotograficzną (k.150-157), sprawozdania nr H-MM-5490-2/184/17 z zakresu badań antroskopijnych (k. 32-37) również stanowiły podstawę ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie. Dokumenty te zostały sporządzone zgodnie z przepisami prawa, przez osoby kompetentne, ich prawdziwość i autentyczność nie była kwestionowana przez żadną ze stron procesu.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoS. S., w tej części w której znajdują one potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym w przedmiotowej sprawie materiale dowodowym, a przede wszystkim zeznaniach świadkaB. T.. Jako wiarygodne Sąd ocenił te relacje oskarżonego, w których przyznał on, że był na miejscu zdarzenia w dniu 1 lutego 2017 roku, a także co do tego, iż poprosił pokrzywdzonego, czy mógłby skorzystać z jego telefonu komórkowego. Oskarżony potwierdził fakt, iż celem utrzymania się w posiadaniu telefonu komórkowego skierował do pokrzywdzonego groźbę natychmiastowego użycia wobec niego przemocy. Jednocześnie przyznał, żeB. T.prosił go o zwrot telefonu, prośby takie kierował także w stosunku do niego bratK. S.. Jak wskazałS. S.nie wie, czemu nie chciał oddać chłopakowi tego telefonu, po prostu chciał go mieć. Na wiarę zasługują wyjaśnienia oskarżonego także w tej części, w której opisał on sposób postąpienia z telefonem, po dokonaniu zaboru tego przedmiotu, są one bowiem spójne z zeznaniami świadkówA. S.(k. 63-65, 244) iŁ. Z.(k.59-60, 244v).  Natomiast jako oczywiście nieprawdziwe oceniono te twierdzenia oskarżonego, w których utrzymywał on, żeB. T., po wybraniu numeru, sam dał mu telefon oraz, że nie wyszarpał czy nie wyrwał pokrzywdzonemu aparatu z ręki. Taki przebieg zdarzeń pozostaje bowiem w sprzeczności ze spójnymi i konsekwentnymi zeznaniami świadkaB. T.. Odmienne w treści wyjaśnienia oskarżonego niewątpliwie podyktowane były od samego początku wyłącznie chęcią przedstawienia siebie w najkorzystniejszym świetle i uniknięcia odpowiedzialności karnej za zarzucane mu przestępstwo. Nie może również skutkować zwolnieniem oskarżonego od odpowiedzialności podnoszona przez niego okoliczność, że w chwili popełnienia zarzucanego mu przestępstwa znajdował się on pod wpływem alkoholu. Oskarżony jest bowiem osoba dorosłą, zna wpływ działania alkoholu na swój organizm, a skoro tak, to winien powstrzymać się od jego spożywania (k.82-84, 234,236).
Sąd nie analizował szczegółowo zeznań świadkówA. S.(k. 63-65, 244) iŁ. Z.(k.59-60, 244v), albowiem nie mieli żadnej wiedzy odnośnie przebiegu zdarzenia.
Uprzednią karalność oskarżonego ustalono w oparciu o informację uzyskanąz Krajowego Rejestru Karnego (k. 230-232), jak również akta IX K 610/16 tut. Sądu.
Zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy pozwolił na ustalenie, żeS. S.swoim zachowaniem polegającym na tym, iż: w dniu 1 lutego 2017 rokuK., bezpośrednio po dokonaniu kradzieży telefonu komórkowego SamsungG.XCover 3nr(...)o wartości 99 złotych, w celu utrzymania się w posiadaniu zabranej rzeczy skierował groźbę natychmiastowego użycia przemocy wobec małoletniego pokrzywdzonegoB. T., która wzbudziła w nim uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona w pełni wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 281 kk.
Zgodnie zart. 281 kkodpowiedzialności przewidzianej w tym przepisie ustawy karnej podlega ten, „kto w celu utrzymania się w posiadaniu zabranej rzeczy, bezpośrednio po dokonaniu kradzieży, używa przemocy wobec osoby lub grozi natychmiastowym jej użyciem albo doprowadza człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności podlega karze od roku do lat 10”. Dla dokonania tego czynu konieczna jest realizacja dwóch zachowań. W pierwszej kolejności kradzieży rzeczy, a więc jej zaboru, przez co należy rozumieć pozbawienie przez sprawcę osoby posiadającej rzecz władztwa nad tą rzeczą oraz objęcie jej we władanie przez sprawcę. Następnie sprawca dokonanej kradzieży używa przemocy wobec osoby lub grozi natychmiastowym jej użyciem lub doprowadza ją do stanu nieprzytomności lub bezbronności. Przestępstwo kradzieży rozbójniczej jest przestępstwem umyślnym, które można popełnić jedynie w zamiarze bezpośrednim.
Strona podmiotowa tego przestępstwa charakteryzuje się podwójną kierunkowością zamiaru. Kierunkowość ta wyraża się w tym, że sprawca najpierw podejmuje działania zmierzające do zaboru cudzej rzeczy ruchomej w celu przywłaszczenia. Po osiągnięciu tego celu, a więc po przejęciu władztwa nad rzeczą, sprawca podejmuje działania polegające na używaniu przemocy wobec osoby, grożeniu natychmiastowym jej użyciem albo doprowadzeniu człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności, przy czym działania te są ukierunkowane celowo na zapewnienie utrzymania się w posiadaniu zabranej rzeczy (wyrok SA w Białymstoku z dnia 19 marca 2013 r., II AKa 42/13, LEX nr 1311930).
W przedmiotowej sprawie doszło do uzyskania przez oskarżonego władztwa nad skradzionym telefonem, a nadto skierowana w stosunku doB. T.groźba natychmiastowego użycia przemocy miała na celu utrzymanie się w posiadaniu zabranej rzeczy. Wniosek taki wynika zarówno z zachowania oskarżonego, jak i zeznań pokrzywdzonego. Bliskie powiązanie czasowe działania oskarżonego dodatkowo świadczy o jego zamiarze – poprzez godzenie w wolnośćB. T.- utrzymania się w posiadaniu zabranego telefonu. Istniały zatem podstawy do przypisaniaS. S.zamiaru działania w celu utrzymania się w posiadaniu skradzionej uprzednio rzeczy, a tym samym spełniony został wymóg podwójnej kierunkowości działania sprawcy. Jednocześnie Sąd zmodyfikował, w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, opis czynu przypisanego oskarżonemu poprzez wskazanie wartości skradzionego mienia na kwotę 99 złotych.
Przesłanką konieczną do przypisania sprawcy popełnienia przestępstwa jest wykazanie jego winy.(...)jest możność postawienia zarzutu, że w czasie i miejscu, gdy sprawca miał możliwość zachowania się zgodnego z prawem, wybiera zachowanie niezgodnez obowiązującym porządkiem prawnym. Wina w przypadku oskarżonego nie budzi jakichkolwiek wątpliwości. Jest on osobą dorosłą i poczytalną. Okoliczność ta wynika z miarodajnej opinii biegłych lekarzy psychiatrów w osobachE. P.iK. P.(opinia sądowo –psychiatryczna k. 125-127)
Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego należy ocenić jako bardzo wysoki,co wynika głównie ze znaczenia norm prawnych, które naruszył jakimi są prawo każdego człowieka do wolności od uczucia strachu oraz swoboda dysponowania mieniem będącym w posiadaniu pokrzywdzonego. Oskarżony wykazał całkowite i rażące lekceważenie dla obowiązujących przepisów i norm prawnych.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się wskazaniami zawartymiwart. 53 kki określił ją w ten sposób, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy,a kara uwzględniała stopień społecznej szkodliwości czynu. Wzięto również pod uwagęcele zapobiegawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzebyw zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Jako okoliczności obciążające Sąd uwzględnił wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, wysoki stopień winy, uprzednią karalność oskarżonego. Oskarżony działał pod wpływem alkoholu, w sposób zdeterminowany, nagły, z niskich pobudek, z chęci zysku, skierował przestępcze działanie przeciwko młodemu chłopakowi, osobie słabszej od niego fizycznie. Zdarzenie z dnia 1 lutego 2017 roku nie pozostało bez ujemnych skutków dlaB. T., dla jego wolności i poczucia bezpieczeństwa, o czym świadczą jego relacje złożone na rozprawie.
Jako okoliczności łagodzące uwzględniono fakt, iż oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa, wyraził skruchę oraz wynagrodził pokrzywdzonemu finansowo doznaną krzywdę.
W ocenie Sądu karą spełniającą wyżej określone wart. 53 kkwymogi jest właśnie kara2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. Odbycie kary w orzeczonym wymiarze powinno skłonić sprawcę do dogłębnego przemyślenia swojego dotychczasowego postępowania i jego właściwej oceny w kontekście przyszłych zachowań. Podkreślenia wymaga, że oskarżonyS. S.po raz kolejny wszedł w konflikt z prawem, przedmiotowego czynu dopuścił się będąc uprzednio karanym za przestępstwo zart. 280§1 kkw sprawie IX K 610/16 tut. Sądu, gdzie Sąd zastosował wobec niego dobrodziejstwo zart. 37 b kk, wymierzając mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 20 stycznia 2017 roku, a już 1 lutego 2017 roku oskarżony popełnił przestępstwo objęte przedmiotowym postępowaniem. Powyższe świadczy o postępującej demoralizacji oskarżonego, jego niepoprawności, braku poszanowania dla norm prawnych i zasad współżycia społecznego, a także o nieskuteczności dotychczas stosowanych środków represji karnej. Tym samym zastosowanie wobecB. S.instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary, tak jak o to wnosił obrońca oskarżonego, umocniłoby go jedynie w poczuciu bezkarności.
Na mocyart. 63§1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemuS. S.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 22.02.2017 r godz. 6.30. do dnia 22.02.2017 r godz.13.53.
Na koszty sądowe w wysokości 848 zł w niniejszej sprawie złożyły się:

-

400 zł tytułem opłaty od kary pozbawienia wolności na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(t.j.: Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 ze zm.);

30 zł tytułem opłaty za uzyskanie informacji o osobie z Krajowego Rejestru Karnego na podstawieart. 618 § 1 pkt 10 k.p.k.w zw. z § 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 861);

40 zł tytułem opłaty za ryczałt za doręczenia korespondencji w postępowaniu przygotowawczym i sądowym – na podstawieart. 618 § 1 pkt 1 kpkw zw. z§ 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym(t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 663 ze zm.);

378 zł tytułem należności za sporządzone opinią sądowo-psychiatryczne przez biegłychE. P.iK. P.– na podstawieart. 618 § 1 pkt 9 kpk. Zgodnie zart. 627 k.p.k.

Sąd zasądził od oskarżonegoS. S.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości.S. S.pomimo tego, iż aktualnie nie osiąga stałych dochodów, jest osobą zdrową i zdolną do podejmowania pracy zarobkowej. Nie można przy tym tracić z pola widzenia, że powyższe koszty zostały wywołane tylko i wyłącznie jego nagannym zachowaniem i nikt inny poza nim nie może ich ponosić, Skarb Państwa także nie powinien być tymi kosztami obciążony skoro nic za tym nie przemawia.
Mając na uwadze powyższe rozważania, na podstawie powołanych przepisów,Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.
SSR Monika Marcinkowska