Sąd Okręgowy w Białymstoku
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 23/18
Data wyroku: 2018-04-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariusz Kurowski
Słowa kluczowe: Zamiar, Domniemanie niewinności
Podstawa prawna: art. 299 § 1 k.k.

Sygn. akt III.K.23/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 kwietnia 2018 r.
Sąd Okręgowy w Białymstoku III Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO Mariusz Kurowski
Protokolant: Katarzyna Zuzda
w obecności prokuratora: Jacka Pletniewskiego
po rozpoznaniu dnia 26.04.2018 r. sprawy:

1
V. M.(V. M.),ur. (...)K.obwód(...)obecnie Rosja, synaS.iE.z d.P.

    oskarżonego o to, że:w dniu 4 czerwca 2014 roku wB.działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, przyjął z rachunku bankowego o numerze(...)prowadzonego przezBank (...) S.Adla(...)z siedzibą wM., Seszele, do którego był upoważnionyJ. S.na rachunek o numerze(...)prowadzony wBanku (...)na rzecz(...)z siedzibą wR., Łotwa, do którego był upoważniony, środki płatnicze w kwocie 95 euro pochodzące z oszustwa na szkodęL. C.

to jest o czyn zart. 299 § 1 i 5 k.k.

2
J. S.(J. S.), s.E.iA.,ur. (...)wA., obecnie Republika Łotwy, obywatelstwa łotewskiego

    oskarżonego o to, że:w dniu 12 maja 2014 roku wB.działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, przyjął z rachunku bankowego numer(...)prowadzonego w Republice Czeskiej przez(...)na rachunek bankowy o numerze(...)prowadzony przezBank (...) SAdla(...)z siedzibą wM., Seszele, do którego był upoważniony, środki płatnicze w kwocie 20.789,30 dolarów amerykańskich pochodzące z przestępstwa oszustwa na szkodęL. C., a następnie rozdysponował je w ten sposób, że w dniu 23 maja 2014 roku wypłacił w gotówce kwotę 14.000 euro w I Oddziale Banku wB.przy ulicy(...), a kwotę 95 euro przekazał w dniu 4 czerwca 2014 roku na rachunek numer(...)prowadzony wBanku (...) SAna rzecz(...)z siedzibą wR., Łotwa, do którego upoważniony byłV. M.

to jest o czyn zart. 299 § 1 i 5 k.k.

I
OskarżonegoV. M.uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu. Kosztami procesu w tej części obciąża Skarb Państwa.

II
OskarżonegoJ. S.w ramach zarzucanego mu czynu uznaje za winnego tego, że w dniu 12 maja 2014 r. wB.działając wspólnie i w porozumieniu z inną nieustaloną osobą przyjął wartości dewizowe w kwocie 20 789,30 dolarów USA pochodzące z przestępstwa oszustwa popełnionego w okresie od 24.04.2014 r. do 28.04.2014 r. na szkodę obywatela SingapuruL. C.w ten sposób, że przyjął przelew ww. wartości dewizowych z rachunku bankowego numer(...)prowadzonego w Republice Czeskiej przez(...)na rachunek bankowy o numerze(...)prowadzony przezBank (...) SAdla(...)z siedzibą wM., Seszele, do którego był upoważniony, a następnie dokonał ich konwersji na Euro w ten sposób, że w dniu 23 maja 2014 r. wypłacił w gotówce kwotę 14 000 Euro w I OddzialeBanku (...) SAwB.przy ulicy(...)oraz w dniu 4 czerwca 2014 r. przelał 95 Euro na rachunek numer(...)prowadzony wBanku (...) SAna rzecz(...)z siedzibą wR., czym uniemożliwił ustalenie przestępnego pochodzenia ww. wartości dewizowych to jest czynu zart. 299 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 299 § 1 k.k.(w brzmieniu obowiązującym do 30.06.2015 r.) w zw. zart. 4 § 1 k.k.skazuje go i wymierza karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.

III
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemuJ. S.na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat.

IV
Na podstawieart. 71 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoJ. S.grzywnę w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (stu) złotych.

V
Zasądza od oskarżonegoJ. S.kwotę 2 300 zł tytułem opłaty oraz obciąża go pozostałymi kosztami procesu w części go dotyczącej.

SO Mariusz Kurowski
Sygn. akt 23/18

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku przewodu sądowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W okresie od 24 do 28 kwietnia 2014 r. od obywatela SingapuruL. C.nieznany sprawca wyłudził kwotę 21 000 USD. W ten sposób, iż za pośrednictwem portalu internetowego zaoferował do sprzedaży zegarek markiP..L. C.dał się zwieść i zawarł z rzekomym sprzedawcą umowę kupna - sprzedaży. Następnie w wyżej wskazanym okresie przelał łącznie ww. kwotę tytułem zapłaty jego ceny i nie otrzymał zamówionego towaru, a kontakt ze sprzedającym okazał się niemożliwy. Wspomniane wartości dewizoweL. C.przelał na rachunek czeskiego oddziału(...)Banku, o numerze(...)prowadzonego dla obywatela tego krajuP. K.. Jednakże ów mężczyzna był jedynie figurantem, z którego danych osobowych i numeru rachunku bankowego skorzystał nieznany sprawca wyłudzając odL. C.ww. kwotę.
Praktycznie od razu po wpłynięciu na powyższy rachunek wyłudzonych wartości dewizowych bo 30.40.2014 r. ów nieznany sprawca wydał polecenie przelewu całej, wynoszącej po odliczeniu kosztów operacyjnych 20 789,30 USD wyłudzonej kwoty. Żądając ich przelania na rachunek prowadzony przezBank (...)oddział wB.o numerze(...)dla spółki pod firmą „(...)” z siedzibą wM.w Seszelach. Rachunek ten otworzył i faktycznie go kontrolował figurujący jako pełnomocnik tej spółki obywatel Republiki ŁotwyJ. S.. Znając pochodzenie tych środków pieniężnych wyraził on zgodę na ów przelew skutkiem czego było pojawienie się ich na wspomnianym rachunku w walucie Euro w wysokości 14 075,77 w dniu 12 maja 2014 r.J. S.w dniu 23.05.2014 r. przybył doB.i wypłacił w gotówce w kasie banku kwotę 14 000 Euro. Natomiast w dniu 4.06.2014 r. przelał on 95 Euro z rachunku „(...)” z siedzibą wM.w Seszelach na inny prowadzony w tym banku rachunek - o numerze(...). W ten sposób uniemożliwił ustalenie przestępnego pochodzenia ww. wartości dewizowych dokonując też jednocześnie ich konwersji na wspomnianą walutę. Wskazać należy, iż ten ostatni rachunek był prowadzony dla spółki o praktycznie identycznej firmie tj.(...), z tym tylko, że z siedzibą wR.. Jakkolwiek osobą, która otworzyła i nominalnie była upoważniona do korzystania z niego był wskazany w jej dokumentach jako jej prezesV. M.to faktycznie spółka ta, a więc i prowadzony na jej potrzeby rachunek był kontrolowany za pośrednictwem(...)z siedzibą wM.w Seszelach przezJ. S.. NatomiastV. M.był zaś jedynie nie zdającym sobie dokładnie sprawy do czego ona służy figurantem. Wspomniane 95 Euro zostało zaś przelane celem pokrycia kosztów operacyjnych prowadzenia tego rachunku.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: częściowych wyjaśnieniach oskarżonych:J. S.k. 252,V. M.k. 429v-430v, 249, 398v-399v, 400, 400v; zeznaniach świadkaP. K.k. 179-193; wyroku Sądu Republiki Czeskiej z tłumaczeniem k. 211-217; pismaL. C.z tłumaczeniem k. 16-19; korespondencji e-mail z tłumaczeniem k. 20-39; wyciągu rachunku bankowego(...)Bank k. 7-9 z tłumaczeniem k. 11-15; pism z(...) S.A.45-46, 48; kserokopii dokumentów do rachunków prowadzonych przez(...) S.A.k. 70, 82-97, jak też informacji o osobie zawartych na k. 396v.

V. M.został oskarżony o to, że w dniu 4 czerwca 2014 r. wB.działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, przyjął z rachunku bankowego o numerze(...)prowadzonego przezBank (...) S.Adla(...)z siedzibą wM., Seszele, do którego był upoważnionyJ. S., na rachunek o numerze(...)prowadzony wBanku (...)na rzecz(...)z siedzibą wR., Łotwa, do którego był upoważniony, środki płatnicze w kwocie 95 euro pochodzące z oszustwa na szkodęL. C.to jest o czyn zart. 299 § 1 i 5 k.k.
OskarżonyJ. S.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym potwierdził, że to on otworzył rachunek o numerze(...)wBanku (...)oddział wB.określając jasno, że uczynił to na potrzeby „jego spółki” o firmie(...)z siedzibą wM., Seszele, choć pod koniec wyjaśnień wskazał, że był w niej wyłącznie pełnomocnikiem. Przyczyną otwarcia tego rachunku miało być wykonywanie pracy i prowadzenie działalności gospodarczej w Polsce. Oskarżony potwierdzili, że na przedmiotowy rachunek z banku z Republiki Czeskiej została przelana kwota 20 789,39 USD. Nie potrafił on jednak wskazać danych nadawcy stwierdzając jedynie, że była to osoba fizyczna. Powodem uzyskania tych wartości dewizowych miała być prośba jego kolegi o imieniuR.. Ów mężczyzna był jego znajomym i poprosił go o udostępnienie mu rachunku potrzebnego do otrzymania zapłaty za dostarczone do Republiki Czeskiej części komputerowe. Państwowa Służba Dochodów Republiki Łotwy miała bowiem nałożyć na rachunki wspomnianegoR.zakaz ich używania. Oskarżony zaś zgodził się pomóc koledze, czego skutkiem było przelanie wspomnianej zapłaty na ów rachunek.J. S.potwierdził także, że osobiście udał się doB.i w gotówce podjął kwotę 14 000 Euro dokonując w ten sposób konwersji przelanych dolarów amerykańskich na tą walutę. Później całą tę kwotę przekazałR.. Oskarżony nie potrafił jednakże wskazać nazwiska tego znajomego. Nie potrafił też podać jego miejsca zamieszkania, ani też, w którym dokładnie miejscu przekazał pobrane z banku Euro wskazując jedynie ulicę wR.. Pytany przyznał, że do(...)z siedzibą wM.należały wszystkie udziały współce (...)z siedzibą wR.. Oskarżony potwierdził także, że przelał 95 Euro na prowadzony w tym banku jej rachunek. Wskazując, że służyło to wyłącznie jego „zasileniu” tj. pokryciu kosztów operacyjnych jego prowadzenia. I nastąpiło to na prośbę jej członka zarząduV. M.. Pytany o przedmiot działalności obu ww. spółekJ. S.wskazał, że(...)z siedzibą wM.świadczyła usługi finansowe w całej Europie. Natomiast(...)z siedzibą wR.miała świadczyć usługi prawne, ale nie podjęła działalności (k. 252).J. S.nie stawił się na rozprawę, a jego obrońca wniósł o prowadzenie rozprawy pod jego nieobecność.
OskarżonyV. M.także nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
Słuchany pierwszy raz w postępowaniu przygotowawczym (k. 249) potwierdził, że osobiście otworzył w(...)Bank (...)oddział wB.rachunek o numerze(...). Przyznając również, że uczynił to w imieniu i na rzeczspółki (...)z siedzibą wR.ul. (...).V. M.opisał ww. spółkę i swą w niej rolę wskazując, że została ona powołana do świadczenia usług prawnych i finansowych na Łotwie. On był jej pełnomocnikiem i członkiem zarządu. Potwierdził on słowaJ. S., że całość udziałów(...)z siedzibą wR.należało do(...)z siedzibą wM.wskazując również, że współoskarżony był w tej ostatniej pełnomocnikiem. W świetle dalszych wyjaśnieńV. M.powodem otwarcia rachunku bankowego w Polsce była odmowa jego otwarcia w bankach łotewskich. Oskarżony zaznaczył, że banki nie uzasadniają swych decyzji, przez co nie są mu znane przyczyny tej odmowy. Opisując(...)z siedzibą wR.oskarżony przyznał, że Służba Dochodów Publicznych Republiki Łotwy po jakimś czasie zwolniła go z zajmowanego w niej stanowiska gdyż spółka ta nie podjęła jakiejkolwiek działalności.V. M.nadto potwierdził, że w dniu 4.06.2014 r. przezJ. S.z rachunku(...)z siedzibą wM.na rachunek(...)z siedzibą wR.została przelana kwota 95 Euro. Wskazując, że pieniądze te były przeznaczone wyłącznie na obsługę rachunku gdyż nie było na nim środków. Jednocześnie zaznaczył, że to on prosiłJ. S.o dokonanie tego przelewu nie wskazując jaką kwotą winien go zasilić. On sam zaś nie uczynił tego gdyż w tym celu musiałby specjalnie przyjechać do Polski, a wówczas miał złą sytuację majątkową. Na koniecV. M.kategorycznie podkreślił, ze dopiero po wszczęciu postępowania dowiedział się, że środki pieniężne, którymi zasilono ów rachunek pochodziły z przestępstwa.
Przesłuchiwany kolejny raz w zakresie innego prowadzonego przeciwko niemu postępowania w dniu 18.01.2018 r.V. M.wskazał, że w pewnym momencie swego życia zarobkował poprzez handel spółkami (k. 388v). Kupił teżspółkę (...)z siedzibą wR.. Pytany przyznał, iż nie posiada żadnego doświadczenia w prowadzeniu działalności gospodarczej (k. 388v). Oskarżony potwierdził wskazany uprzednio fakt, że nie mógł na Łotwie dla ww. spółki założyć rachunku bankowego. Jednakże tym razem wskazał przyczynę tego stanu rzeczy. Mianowicie, że jej udziały należały do(...)z siedzibą wM., która była spółką offshore (k. 399). Oskarżony nadto potwierdził, że celem założenia wspominanego rachunku bankowego przyjechał doB.zJ. S.gdyż ów był właścicielem spółki będącej właścicielem udziałów w jego spółce. Pytany zaprzeczył, by prowadził wspólne interesy z współoskarżonym stwierdzając, że byli jedynie znajomymi i ów tak jak on „handlował” spółkami (k. 399).V. M.zaś jedynie czasami sprzedał mu spółkę (k. 400) Indagowany dalej wskazał, że początkowo w swych wyjaśnieniach zapomniał o(...)z siedzibą wR.ponieważ była ona jak określił „spółką w zawieszeniu” (k. 399v). Nadto stwierdził, że spółka ta przez pewien czas prowadziła działalność w postaci produkcji reklam lecz było to bardzo krótko i były to minimalne kwoty (k. 399v).
Na rozprawieV. M.podtrzymał złożone wyjaśnienia (k. 429v). Potwierdzając, że 100 % udziałów jego spółki należało do spółkiJ. S.. Tłumacząc przyczynę tego stanu rzeczy oskarżony wskazał swą złą sytuację majątkową w postaci trwających wobec niego postępowań komorniczych. Dodał, że poprosił o powyższe ww. kolegę, a ów, czy też raczej jego spółka, była jedynie figurantem.J. S.zobowiązał się bowiem na jego żądanie mu te udziały zwrócić.V. M.nadto dodał, że przekazał ww. oskarżonemu pieniądze na zasilenie rachunku(...)z siedzibą wR., gdyż jechał do Polski i mógł to zrobić. Uchylił się on jednakże od odpowiedzi na pytanie, dlaczego wcześniej nie wspomniał o tej okoliczności. Końcowo pytany o wyjaśnienie rozbieżności co do przedmiotu działalności(...)z siedzibą wR.oświadczył, że spółka ta starała się zarobić w każdej branży. Z kolei pytany o wykształcenieV. M.wskazał, że z zawodu jest ślusarzem i pracuje jako robotnik fizyczny.
Sąd zważył, co następuje:
Na wstępie należy podkreślić, iż zgromadzone w sprawie dowody jednoznacznie wskazują, że od obywatela SingapuruL. C.w dniach 24 - 28 kwietnia 2014 r. nieznany sprawca wyłudził kwotę 21 000 USD. Fakt popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę tego mężczyzny wynika z jego pisma (k. 16-19), wydruku jego korespondencji e-mail z rzekomym sprzedawcą (k. 20-39). Potwierdzeniem i uzupełnieniem tych dowodów stanowią uzyskane z czeskiego oddziału(...)Banku dokumenty w postaci wyciągu z rachunku bankowego nr(...)z tłumaczeniem (k. 7-9, 11-15). Wszystkie te dowody klarownie wskazują, żeL. C.za pośrednictwem Internetu zakupił od przedstawiającego się jako obywatel Republiki CzeskiejP. K.zegarek markiP.za ww. kwotę. Przelał ją w dwóch transzach - 24.04.2014 r. 1000 USD i cztery dni później resztę. Po zapłacie ceny nie był on w stanie nawiązać kontaktu z rzekomym sprzedawcą (k. 19) i nie otrzymał kupionego zegarka. Do powyższego należy dodać, iż wskazany wyżej wyciąg z rachunku ujawnia, że w dniu 30.04.2014 r. wydano polecenie przelewu wyłudzonych 20 900 USD na rachunek prowadzony przez(...) S.A.Oddział wB.o numerze(...)(k. 8,15). Podkreślić zatem należy, że wszystkie ww. dowody korelują ze sobą i wzajemnie się uzupełniają. Istotnym jest, że część z nich pochodzi od bezstronnych, a zatem w całości wiarygodnych, pracowników(...)Banku. Nadto wyciąg z rachunku(...)Banku oddział wP.(k. 7-8) został wygenerowany przez system komputerowy i jego treść jasno potwierdza przyczynę i wysokość przelanej przezL. C.ww. wartości dewizowych (k. 7). Na marginesie zatem należy już tylko wskazać, że treść pisma(...)Banku ukazuje, że rachunek, na któryL. C.przelał wyłudzone wartości dewizowe został założony 27.03.2014 r. czyli miesiąc przed dokonaniem na jego szkodę przestępstwa (k. 12).
Uzupełnieniem powyższego są zeznania świadkaP. K.(k. 179-193) jak też wyrok Sądu Rejonowego Republiki Czeskiej (k. 211-217). Dowody te ukazują, że ów mężczyzna udostępnił dla bliżej mu nieznanego, posługującego się danymiM. S.mężczyzny swój rachunek bankowy, na który toL. C.przelał swe pieniądze.
Odnosząc się natomiast do wyjaśnień oskarżonych należy wskazać, że są one wiarygodne w niewielkich zakresach. Mianowicie co do istnienia obu wskazanych przez nich spółek, w których pełnili funkcje uprawniające do ich reprezentacji, jak też podany przezV. M.fakt, że razem w tym samym czasie założyli w(...)wB.dla każdego z tych podmiotów rachunki bankowe. Także wskazany przezJ. S.fakt wyrażenia zgody na przelanie z banku z Republiki Czeskiej na rachunek kontrolowanej przez niego(...)z siedzibą wM.wartości dewizowych w wysokości 20 789,30 USD i pobranie w dniu 23 maja 2014 r. w gotówce kwocie 14 000 Euro należy uznać za prawdziwy. Jak też to, kwotą 95 Euro zasilił on rachunek(...)z siedzibą wR..
Stanowczego podkreślenia jednakże wymaga, że uznane za wiarygodne okoliczności to pewne fakty, którym nie sposób logicznie zaprzeczyć. Ich istnienie potwierdza bogata bankowa dokumentacja - tak omówiona wyżej jaki (...) S.A.oddział wB.. Treść pism z tego ostatniego banku (k. 45, 48, 49) oraz nadesłane stamtąd kserokopie dokumentacji spółki(...)z siedzibą wM., Seszele (k. 70) przedstawione w momencie otwierania rachunku dla waluty Euro, który opatrzono numerem(...), potwierdzają uznaną za prawdziwą część wyjaśnieńJ. S.. Także to, że otworzył on ów rachunek w dniu 31 stycznia 2014 r., a w dniu 23 maja 2014 r. podjął w gotówce 14 000 Euro (k. 48,49), a pieniądze te wcześniej bo w dniu 12 maja 2014 r. w kwocie równej 20 789,39 USD zostały przelane zrachunku o numerze (...)P. K., na który to przelew wcześniej wyraził zgodę. Pierwsze ze wspomnianych wyżej pism potwierdza również wyjaśnienia oskarżonych, że z ww. rachunkuJ. S.w dniu 4.06.2014 r. przelał 95 Euro na prowadzony dla(...)z siedzibą wR.na inny rachunek tego banku - o numerze(...). Tą ostatnią okoliczność potwierdza również znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja dotycząca tej spółki w postaci pisma (k. 82), historii rachunku (k. 83-83v) jak też dokumentów przedłożonych w momencie jego otwierania (k. 85-97). Potwierdzając tożsamy czas jego otwarcia (31.01.2014 r. - k. 87), jak też to, że figurujący jako jej prezesV. M.był upoważnioną do niego osobą (k. 87). Ponownie zaznaczenia wymaga, że wspomniane dokumenty pochodzą od bezstronnych pracowników banków co uzasadnia uznanie zawartych w nich treści jako wiarygodnych w całości skoro nie ujawniły się jakiekolwiek okoliczności je osłabiające.
W pozostałym zakresie należało uznać wyjaśnienia oskarżonych za niewiarygodne. Są one bowiem sprzeczne z analizą zgromadzonych w sprawie dowodów i przede wszystkim sprzeczne z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego. Jedynie jeszcze twierdzenieV. M.o nie przyznawaniu się do popełnionego czynu zostało uznane za prawdziwe, jednakże nie z powodów, które ów oskarżony podnosił.
Wskazać więc należy, że opisane przezJ. S.okoliczności otrzymania i przekazania dużej, bo wynoszącej 14 000 Euro kwoty są sprzeczne z elementarnymi zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego. W pierwszej kolejności podnieść wypada, że dane osoby przelewającej te środki płatnicze i tytuł przelewu były uwidocznione na bankowym dokumencie (k. 11,15). Notabene oskarżony sam przyznał, że pochodziły od osoby fizycznej. Powyższe w powiązaniu z brakiem informacji na tym dokumencie, że była to zapłata za dostarczony towar już budzi wątpliwości co do pochodzenia tych wartości dewizowych. Istotniejszym jest jednakże, żeJ. S.nie był nawet w stanie wskazać nazwiska ani miejsca zamieszkania owego rzekomego znajomego, któremu „użyczył” bo tak to należy określić, ów rachunek bankowy. Zatem należałoby przyjąć, że oskarżony godząc się na udostępnienie rachunku bankowego prowadzonego przez zagraniczny bank (bo tak należy postrzegać sytuację z perspektywy obywatela Republiki Łotwy) dla zarejestrowanej w raju podatkowym spółki robił to dla nieznanej mu osoby. Co więcej, chcąc oddać temu nieznanemu tą przysługę musiał ponieść koszty i uciążliwości przyjazdu zR.doB.i z powrotem. I podróżować z tak znaczną ilością gotówki przy sobie przewożąc ją przez granice kilku państw. Do powyższego należy już tylko dodać, że podane przezJ. S.okoliczności przekazania dużej przecież kwoty wydają się już całkowicie absurdalne - na ulicy wR.. Powyższa analiza prowadzi do kategorycznego wniosku, że ta część wyjaśnień oskarżonego to wyłącznie próba uniknięcia odpowiedzialności poprzez wymyślenie osoby sprawcy, by móc na tą wyimaginowaną postać scedować swą winę. Jak wskazano elementarne zasady logiki i doświadczenia życiowego przeczą, by dorosły człowiek mógł się tak zachować. Zważyć też należy, żeJ. S.jest bardzo obrotną osobą skoro był on w stanie kontrolować, czy raczej dysponować spółką z siedzibą w tzw. raju podatkowym. Do powyższego więc należy dodać, że fakt osobistego odebrania 14 000 Euro w gotówce z kasy bez cienia wątpliwości potwierdza, żeJ. S.przed realizacją tego przelewu wyraził na niego zgodę i doskonale zdawał sobie sprawę z pochodzenia tych pieniędzy. Logicznym przecież jest, że gdyby ich źródło było legalne nie byłoby potrzeby przyjeżdżać doB.i podejmować gotówki, a przelać do jakiegokolwiek banku wR.na jakikolwiek inny rachunek choćby jedynie założony w tym celu.
Przedstawiając zaś argumentację uzasadniającą odmówienie wiary wyjaśnieniomV. M.w wyżej opisanym zakresie w pierwszej kolejności należy się odnieść do jego osoby. Nie może ujść uwadze, iż posiada on wyłącznie zawodowe wykształcenie i w swym kraju odbył łącznie około 15 lat pozbawienia wolności, przy czym wolność odzyskał w 2010 roku (k. 396v). Jak wskazał obecnie pracuje jako robotnik fizyczny. Nie sposób też pominąć podobieństwa firm spółek, które przewijają się w niniejszej sprawie. Różni je przecież jedynie inna siedziba. Istotnym również jest, że wszystkie udziały(...)z siedzibą wR.są własnością spółkiJ. S.. Wynika to nie tylko z wyjaśnień oskarżonych, ale też dokumentów przedstawionych przez(...)oddział wB.(k. 95). W tych okolicznościach twierdzeniaV. M., iż zajmuje się on handlem spółkami, a(...)z siedzibą wR.była jego własnością nie można uznać za prawdziwe. Inaczej należałoby przyjąć, żeV. M.jedynie przypadkowo kupił spółkę o de facto identycznej firmie co firma spółki jego znajomego. Należy też dodać, żespółka (...)z siedzibą wR.właściwie nie prowadziła żadnej działalności operacyjnej i niedługo później została zamknięta. Nie mając zatem żadnego majątku do zajęciaV. M.nie musiał się obawiać egzekucji z jej majątku. Ów fakt ukazuje nieprawdziwość jego wyjaśnień w zakresie przyczyn takiej struktury własnościowej jej udziałów. Zasady logiki i doświadczenia życiowego przeczą zaś uznaniu za prawdziwe twierdzenia, by pracownik fizyczny (ślusarz) – recydywista krótko potrafił zajmować się świadczeniem usług prawniczych, bo taki przecież przedmiot działalności miała mieć(...)z siedzibą wR..
W ocenie Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy elementarne zasady logiki i doświadczenia życiowego nakazują przyjąć, że faktycznym właścicielem(...)z siedzibą wR.był takżeJ. S.. Natomiast rolaV. M.ograniczała się do bycia figurantem - przysłowiowym „słupem”, który z nieznanych powodów zgodził się, by jego nazwisko figurowało w dokumentacji spółki jako członek jej zarządu. Powyższe znajduje pośrednio potwierdzenie w jego wyjaśnieniach z 18.01.2018 r., kiedy to zapomniał on w ogóle o jej istnieniu (k. 389).(...)z siedzibą wR.zaś istniała w 2014 r. Nie jest to zatem aż tak wieki okres, by móc zapomnieć o spółce, która była dość charakterystyczna jeśli się weźmie pod uwagę, że wszystkie jej udziały należały do spółki zarejestrowanej w „raju podatkowym”. Na marginesie należy tu wskazać, że dokumenty określanej w wyjaśnieniach przezJ. S.jako „moja”(...)” z siedzibą wM.w Seszelach ukazują, że był on jej generalnym pełnomocnikiem, a nie prezesem (k. 70). Powyższe rzuca światło na sposób działania tego oskarżonego, który jak się wydaje w kontrolowanych przez siebie spółkach stara się nie wchodzić w skład ich zarządów. Przypomnieć zatem już jedynie należy, że wyjaśnieniaV. M.ujawniły, iż celem założenia rachunku dla(...)z siedzibą wR.przyjechał on razem z ww. oskarżonym doB.. I jak wynika z dokumentów obaj dla obu ww. spółek założyli rachunki w tym samym czasie i w tym samym oddziale banku. Zdaniem Sądu wszystkie te okoliczności potwierdzają przedstawioną wyżej tezę o jedynie firmowaniu swym nazwiskiem zarządu(...)z siedzibą wR.skoro stanowią one niemożliwy do zaistnienia w rzeczywistości zbieg okoliczności, a ujawnione w dokumentacji tych podmiotów stosunki własnościowe między wyżej wymienioną a spółką zarejestrowaną w Seszelach niezbicie wskazują, że pierwsza była de facto własnością drugiej.
Tym niemniej stanowczo należy stwierdzić, że pomimo, iżV. M.nie złożył szczerych wyjaśnień nie jest możliwym przypisanie mu popełnienia przestępstwa zart. 299 § 1 k.k.Sprawa bowiem winien obejmować zamiarem wszystkie znamiona określone wart. 299 § 1 k.k., a więc i to, że środki finansowe, które przyjął, pochodzą z przestępstwa. Ów pogląd znajduje jednoznaczne oparcie w doktrynie (tak m.in. komentarz do art. 299 Kodeksu Karnego pod red. A Zola, punkt 95 Lex). W ocenie Sądu w realiach niniejszej sprawy nie sposób przyjąć, żeJ. S.poinformowałV. M.o zamiarze wykonania tego przelewu. Dokonał on bowiem przelewu pomiędzy rachunkami dwóch kontrolowanych przez siebie podmiotów. Czynność tę wykonał pod jego nieobecność. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że Sąd odmówił wiarygodności nie tylko wyjaśnieniom ww. oskarżonego z rozprawy, że przekazałJ. S.łotewską walutę celem zasilenia tego rachunku, ale również, że do czasu wszczęcia postępowania karnego przeciwko niemu w ogóle był on zorientowany, co się na tym rachunku dzieje. Jak wyżej wskazano analiza zgromadzonych dowodów nie pozostawia wątpliwości, żeV. M.był członkiem zarządu(...)z siedzibą wR.wyłącznie „na papierze”. Doświadczenie życiowe wskazuje, że takich osób faktyczni sprawcy przestępstw nie wtajemniczają w swe działania. Tym bardziej, że kwota tego przelewu była tak mała i służyła wyłącznie do zabezpieczenia rachunku przed jego zamknięciem z uwagi na brak środków na jego obsługę.
Niezależnie od powyższego kategorycznie podkreślić należy, że zgromadzone dowody nie pozwalają stwierdzić, by nawet przy świadomości co do zamiaru wykonania przezJ. S.przelewuV. M.mógł podejrzewać, a tym bardziej mieć świadomość, przestępnego pochodzenia wartości dewizowych przelanych na rachunek(...)z siedzibą wR.. Niewielka kwota przelewu, rachunek, z którego przelano środki pieniężne („spółki - matki”) oraz osoba, która je przelała (znana mu osoba uprawniona do wykonania tego przelewu), jak również jego cel żadną miarą nie pozwalają na wyciągnięcie tego rodzaju wniosku. Wręcz odwrotnie, wydaje się, że z punktu widzeniaV. M.wszystkie ww. okoliczności dawały przekonanie o legalności pochodzenia tych wartości dewizowych. Nie sposób też nie wskazać, że ww. kwota w stosunku do wartości wyłudzonego mienia to jedynie jej tzw. końcówka, gdyż wcześniej praktycznie w całości wypłaciłJ. S.. W tym miejscu należy jeszcze dodać, że informacja(...) S.A.oddział wB.wskazuje, że z Republiki Czeskiej przelano równowartość 20 789,30 USD, która wynosiła 14 075,77 euro (k. 48).J. S.wypłacił 14 000 Euro. Zatem jedynie 75,77 Euro mogło jeszcze pochodzić z przestępstwa. Natomiast przedmiotowy przelew był na wyższą kwotę.
Z tych względów Sąd uznał, iż analiza zgromadzonych dowodów ujawnia, iżV. M.nie dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu skoro nie miał wiedzy o wykonaniu przelewu na rachunek(...)z siedzibą wR.. Natomiast jego ewentualna świadomość w tym zakresie także nie może doprowadzić do uznania go za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu skoro nie miał świadomości pochodzenia przelanych środków. Dlatego też w oparciu oart. 17 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k.w zw. zart. 414 § 1 k.p.k.uniewinnił go od popełnienia zarzucanego mu przestępstwa. Na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.kosztami procesu w tej części obciążył Skarb Państwa.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd uznał również, iż zgromadzone w sprawie dowody wątpliwości wskazują, żeJ. S.swym działaniem wyczerpał dyspozycjęart. 299 § 1 k.k.W ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z inną, posługującą się danymiM. S.nieustaloną osobą, w dniu 12 maja 2014 r. przyjął wyłudzone od obywatela SingapuruL. C.20 789,30 dolarów USA. W ten sposób, że znając pochodzenie tych wartości dewizowych przyjął ich przelew z czeskiego oddziałuR.z rachunku o numerze(...)na prowadzony dla(...)z siedzibą wM.w Seszelach rachunekBanku (...) SAo numerze(...), do którego był upoważniony. Wskazać w tym miejscu należy, że wyrażając zgodę na dokonanie tego przelewu na prowadzony dla waluty Euro rachunek, i wypłacając w dniu 23.05.2014 r. te środki w tej walucieJ. S.jednocześnie dokonał ich konwersji skoro dyspozycja przelewu wR.z Czechach wskazywała jako walutę dolary USA (k. 9,15).
Sąd nie podzielił przyjętej w akcie kwalifikacji prawnej eliminując§ 5 art. 299 k.k.Ustalone stanowisko doktryny i judykatury klarownie wskazuje, że przyjęcie kwalifikowanego typu przestępstwa opisanego w tym przepisie wymaga współdziałania sprawcy z co najmniej dwiema osobami. Okoliczności sprawy ukazują natomiast, żeJ. S.współdziałał wyłącznie z jedną osobą. Notabene przyjęty w akcie oskarżenia opis również zawiera opis czynu adekwatny do przyjęcia wyłącznie podstawowego typu tego czynu zabronionego.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się dyrektywamiart. 53 k.k.nakazującymi uwzględnić okoliczności obciążające oraz łagodzące, jak też ustawowe zagrożenie za dany typ przestępstwa, mając jednocześnie na uwadze zmianę stanu prawnego w okresie pomiędzy czynem, a datą wyrokowania.
W ocenie Sądu jako okoliczność obciążającą należało uwzględnić wartość przedmiotu przestępstwa. Kwota 14 000 Euro stanowi dość dużą sumę – przy dzisiejszym kursie jest to około 59 000 zł. Należało też jako okoliczność ujemnie wpływającą na wymiar kary uwzględnić upór w popełnieniu przestępstwa, który w wypadku tego oskarżonego przejawiał się w podróży z miejsca zamieszkania doB., skąd odebrał przedmiotowe wartości dewizowe.
Jako okoliczność łagodzącą należało uwzględnić, iżJ. S.jest osobą dotychczas nie karaną.
Powyższe okoliczności w powiązaniu ze średnim stopniem winy skoro oskarżony jest dojrzałym człowiekiem o średnim wykształceniu uzasadniły wymierzenie mu przy danych granicach ustawowego zagrożenia kary 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.
W ocenie Sądu uprzednia niekaralnośćJ. S.uzasadniała potrzebę rozważenia możliwości skorzystania z warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. Wskazać należy, iż możliwym to było wyłącznie poprzez zastosowaniekodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2015 r. skoro po wejściu w życie ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw z dnia 20 lutego 2015 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 396) nie istnieje możliwość warunkowego zawieszenia wykonania kary przekraczającej 1 rok pozbawienia wolności.
Zdaniem Sądu fakt, iż pomimo dojrzałego wieku (48 lat) i pomimo tego, że od daty popełnienia przestępstwa upłynęło już przeszło 4 lata oskarżony jest nadal osobą nie karaną uzasadnia skorzystanie z dobrodziejstwa ww. instytucji.
Dlatego też Sąd zdecydował się na zastosowanie wobecJ. S.ustawy wcześniej obowiązującej jako względniejszej skoro daje ona możliwość jego łagodniejszego potraktowania. I na podstawie art.art. 69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt 1 k.k.warunkowo zawiesił orzeczoną mu karę pozbawienia wolności. W ocenie Sądu maksymalny bo 5 - letni okres warunkowego zawieszenia jest niezbędny biorąc pod uwagę charakter popełnionego przez niego czynu.
Sąd orzekł od oskarżonego grzywnę wysokości 200 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych. Omyłkowo jednakże wskazując jej podstawę prawną bowiem wspomniana kara grzywny winna być orzeczona w oparciu oart. 33 § 2 k.k.Bez wątpienia bowiemJ. S.swym działaniem osiągnął korzyść majątkową którą należy rozumieć jako korzyść dla siebie albo innej osoby (art. 115 § 4 k.k.).
Zgodnie z treściąart. 627 k.p.k.Sąd obciążyłJ. S.kosztami procesu w części go dotyczącej, w tym opłatą w myślart. 2 ust 1 pkt 4 i art. 3 ust 2 ustawy z 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tj. Dz.U. nr 49 poz. 223 z późn. zm.).

Mariusz Kurowski