Sąd Rejonowy w Bełchatowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 330/18
Data wyroku: 2018-09-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bartłomiej Niedzielski
Słowa kluczowe: Wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji
Podstawa prawna: art. 86§1 kw

Sygn. akt II W 330/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 września 2018 roku
Sąd Rejonowy w Bełchatowie, II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Bartłomiej Niedzielski
Protokolant: st. sekr. sąd. Jadwiga Jankowska
po rozpoznaniu na rozprawach w dniach 6 lipca i 19 września 2018 r.
sprawyA. K. (1) z d. Ł.ur. (...)wP.c.R.iC. z d. K.
obwinionej o to, że:
w dniu 28 marca 2018 roku o godz. 17:00 na parkingusklepu (...)przyul. (...)wB., woj.(...), w strefie ruchu, kierując samochodem osobowym markiH. (...)onr rej. (...), włączając się do ruchu poprzez wyjeżdżanie tyłem z miejsca parkingowego, nienależycie obserwowała drogę za pojazdem i doprowadziła do zderzenia z samochodem osobowym markiH. (...)onr rej. (...), kierowanym przezP. C. (1)wykonującego manewr cofania w wolne miejsce parkingowe, czynem swoim powodując zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym dla kierującegoH.oraz jego pasażerkiS. C. (1),
tj. o wykroczenie z art. 86 § 1 kw

1
uznaje obwinionąA. K. (2)za winną zarzucanego jej czynu z tą zmianą jego opisu, że w dniu 28 marca 2018 roku około godz. 17:00 na parkingusklepu (...)przyul. (...), wB.(woj.(...)), w strefie ruchu, kierując samochodem osobowym markiH. (...)onr rej. (...), podczas włączania się do ruchu poprzez wykonywanie manewru cofania z miejsca parkingowego, nie zachowała szczególnej ostrożności i nie ustąpiła pierwszeństwa przejazdu innemu pojazdowi wyjeżdżając bezpośrednio przed również cofający samochód osobowy markiH. (...)onr rej. (...)kierowany przezP. C. (1)doprowadzając w ten sposób do zderzenia ww. pojazdów i powodując zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym dla kierującegoH.oraz jego pasażerkiS. C. (1)i za tak opisany czyn wyczerpujący dyspozycję art. 86 § 1 kw na podstawie art. 86 § 1 kw wymierzaA. K. (2)grzywnę w wysokości 250 (dwustu pięćdziesięciu) złotych;

2
pobiera odA. K. (2)kwotę 30 (trzydziestu) złotych tytułem opłaty oraz zasądza od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 750 (siedmiuset pięćdziesięciu) złotych tytułem zwrotu części wydatków zwalniając z obowiązku ich zapłaty w pozostałym zakresie.

Sygn. akt II W 330/18

UZASADNIENIE
W dniu 28 marca 2018 r. około godziny 17:00A. K. (2)kierując samochodem osobowym markiH. (...)onr rej. (...)wyjeżdżała z jednego miejsc parkingowych na parkingusklepu (...)przyul. (...)wB..
/wyjaśnienia obwinionejA. K.k. 59-60, 63 i 64/
W tym samym czasie po przedmiotowym parkingu poruszał się samochód osobowy markiH. (...)onr rej. (...). Wymieniony pojazd prowadziłP. C. (1), a pasażerką była jego matkaS. C. (1).
/zeznaniaP. C.k. 24, 60-62 i 63, zeznaniaS. C.k. 27 i 62-63/
P. C. (1)przejechał pomiędzy miejscami parkingowymi za tyłem pojazdu markiH. (...)onr rej. (...), a następnie po dojechaniu na koniec alei zaczął cofać. W tym czasie,A. K. (2)również zaczęła cofać oraz wyjechała bezpośrednio przed najeżdżający tyłem samochód osobowy markiH. (...)onr rej. (...)i zatrzymała się. W następstwie tego doszło do uderzenia prawą stroną tyłu cofającego samochodu markiH.w błotnik tylny lewy samochoduH..
/zeznaniaP. C.k. 24, 60-62 i 63/
Parkingsklepu (...)przyul. (...)posiadał nawierzchnię z kostki brukowej, która była mokra. Przy wjeździe znajdował się znak B-33 ograniczający prędkość do 20 km/h oraz tabliczka D-52 „strefa ruchu”. Wyznaczone były miejsca zatrzymania pojazdów o szerokościach 2,6 m i długościach 5,0 m. Pomiędzy tymi stanowiskami parkingowymi znajdował się dwukierunkowy przejazd o szerokości 6,0 m z wyznaczoną osią oraz wyznaczonymi kierunkami ruchu. Widoczność była dobra. Przejrzystość powietrza zmniejszał padający drobny deszcz. Temperatura przy gruncie wynosiła + 20C.
/protokół oględzin miejsca k. 6-7, dokumentacja fotograficzna k. 12-17 (kop. k. 20), szkic k. 18 (19)/
W wyniku przedmiotowego zdarzenia uszkodzone zostały następujące elementy pojazdów:
- w samochodzieH.: błotnik tylny lewy (w części środkowej i tylnej wgnieciony i zarysowany z miejscowymi odpryskami powłoki lakierowej pod wlewem paliwa), zderzak tylny (porysowany z lewej strony w obszarze łączenia z błotnikiem) oraz kołpak koła tylnego lewego (połamany);
- w samochodzieH. (...): pokrywa komory bagażnika (wgnieciona z prawej strony), zderzak tylny (pęknięty i zarysowany z prawej strony), klosz lampy zespolonej tylnej prawej (pęknięty i przemieszczona lampa w zamocowaniu), błotnik tylny prawy (zagięty z odpryskami powłoki lakierowej w obszarze łączenia z lampą zespoloną tylną prawą).
/protokoły oględzin pojazdów k. 8 i 9, dokumentacja fotograficzna k. 12-17 (kop. k. 20)/
W przedmiotowym zdarzeniu doszło do uderzenia narożnikiem tylnym prawym cofającego samochodu markiH. (...), kierowanego przezP.C.w błotnik tylny lewy samochoduH.kierowanego przezA. K. (2).
Charakter wzajemnych uszkodzeń pojazdów, przemawia za tym, że w chwili uderzenia przez samochódH.w pojazdmarki H.ten ostatni nie był w ruchu.
Brak jest jednak możliwości ustalenia jaki czas upłynął od chwili zatrzymania samochoduH.do momentu kiedy został on uderzony przez pojazd markiH..
A. K. (2)włączała się do ruchu i w związku z tym obowiązana była zachować szczególną ostrożność oraz ustąpić pierwszeństwa innemu pojazdowi lub uczestnikowi ruchu. Ponadto, z racji tego, że wykonywała manewr cofania miała bezwzględny obowiązek zachowania szczególnej ostrożności i ustąpienia pierwszeństwa innemu pojazdowi lub uczestnikowi ruchu, a w szczególności sprawdzenia, czy wykonywany manewr nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub jego utrudnienia oraz upewnienia się, czy za pojazdem nie znajduje się przeszkoda.
Technika i taktyka jazdyA. K. (2)była nieprawidłowa, gdyż cofając się z miejsca parkingowego i zatrzymując się bezpośrednio przed cofający pojazdH. (...)nie zachowała szczególnej ostrożności podczas włączania się do ruchu i nie ustąpiła pierwszeństwa pojazdowi będącemu w ruchu.
Technika i taktyka jazdy kierującego samochodem markiH. (...)była także nieprawidłowa ponieważ wykonując manewr cofania nie zachował szczególnej ostrożności i nieuważnie obserwował sytuację za swoim samochodem.P. C. (1)przy uważnej obserwacji drogi i podjęciu w porę manewru zahamowania miałby możliwość uniknięcia zderzenia z samochodemH.. Tym samym, jego nieprawidłowe zachowanie pozostawało w związku przyczynowo – skutkowym z zaistniałą kolizją.
/opinia biegłegoK. K.k. 67-80/

A. K. (2)ma(...)lat; jest(...); pracuje jako(...)w(...)wB.z wynagrodzeniem ok. 2.900zł miesięcznie netto; nie posiada nikogo na utrzymaniu; jest właścicielką samochoduH. (...)z 2010 r. oraz mieszkania o powierzchni ok. 60 m(

    2); nie figuruje w ewidencji kierowców naruszających przepisu ruchu drogowego.
/oświadczenieA. K.k. 58; informacja o wpisach do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego k. 42/
Obwiniona nie przyznała się do zarzucanego jej czynu. W toku postępowania sądowego wyjaśniła, że po tym jak przejechał za nią samochód cofała z miejsca parkingowego. Zatrzymała się i wówczas zauważyła jak to auto, które wcześniej za nią przejeżdżało cofa z impetem, a następnie uderza w tył kierowanego przez obwinioną pojazdu.A. K. (2)nie zdążyła powrócić na miejsce parkingowe, a używanie sygnału dźwiękowego nie przyniosło skutku. Obwiniona twierdziła, że prawidłowo wykonała manewr włączania się do ruchu i cofania, a do zderzenia doszło wyłącznie na skutek niezachowania ostrożności przez kierującegoH., który „w nią wjechał”. (k. 59-60, 63 i 64)
Sąd zważył, co następuje:
Zebrany w sprawie materiał dowodowy doprowadził Sąd do wniosku, iż obwinionaA. K. (2)dopuściła się zarzucanego jej czynu.
W świetle zgromadzonych dowodów, nie ulegało wątpliwości, że w dniu 28 marca 2018 r. około godz. 17.00 na terenie parkingusklepu (...)przyul. (...)wB.doszło do kolizji pomiędzy dwoma samochodami. W przebiegu wymienionego zdarzenia drogowego doszło do uderzenia narożnikiem tylnym prawym cofającego samochodu markiH. (...)nr rej. (...)kierowanego przezP. C. (1)w błotnik tylny lewy samochoduH.nr rej. (...)kierowanego przezA. K. (2). Wymienione okoliczności były niesporne i znajdowały odbicie we wszystkich dowodach niniejszej sprawy, które w tym zakresie polegały na prawdzie.
Rozbieżności w zebranym materiale dowodowym dotyczyły natomiast tego, czy wymieniona kolizja wynikała z nieprawidłowego wykonywania manewrów cofania przezA. K. (2)lubP. C. (1), czy też błędów w technice i taktyce jazdy popełnionych przez obydwu uczestników ruchu.
W wymienionych kwestiach przedstawione zostały sądowi dwa zasadnicze, a jednocześnie diametralnie przeciwstawne dowody. Z jednej strony były to wyjaśnienia obwinionej, która utrzymywała, że prawidłowo wykonała manewr cofania i włączania się do ruchu, tzn. w ten sposób, że po wysunięciu się z miejsca parkingowego zatrzymała swój pojazd, a następnie uderzył w niego cofający swoim autemP. C. (1), który musiał jej „nie widzieć”. Z drugiej natomiast występowały zeznania kierującegoH. (...), który twierdził, że w trakcie kiedy wykonywał manewr cofania bezpośrednio przed tył jego auta wyjechała z miejsca parkingowego obwiniona, w której to pojazd uderzył.
Rozstrzygając zarysowane kwestie dowodowe, Sąd doszedł do przekonania, że błędów w technice i taktyce jazdy nie ustrzegli się obydwoje kierowcy, a wynika to z następujących powodów.
W ocenie Sądu na prawdzie polegały twierdzenia kierującego samochodem markiH.jakoby kierująca pojazdemH.wyjechała tyłem z miejsca parkingowego bezpośrednio przed cofającego swoim autemP. C. (1). W przeciwnym bowiem razie trzeba by było dojść do kuriozalnych wniosków, że kierującyH.cofał „na oślep” lub z premedytacją uderzył w auto obwinionej. Kłóci się to natomiast z doświadczeniem życiowym. W momencie poruszania się przecież do tyłu kierujący przynajmniej obserwują drogę za pojazdem w lusterkach. Ponadto zaś,P. C. (1)poruszał się autem należącym do swojego ojca. Z obawy zatem przed konsekwencjami uszkodzenia pojazdu z pewnością umyślnie nie uderzył w tył wycofującej z miejsca parkingowego obwinionej.A. K. (2)natomiast po tym jak przejechał za jej pojazdem samochód rozpoczęła wyjeżdżanie tyłem z postoju i wówczas z pewnością nie spodziewała się tego, że tamto auto po dojechaniu do końca alejki zacznie wracać w jej stronę tyłem. Dlatego też nie wkalkulowała tego w swoją taktykę jazdy i wyjechała tyłem bezpośrednio przed cofającąH.doprowadzając do zderzenia.
Poczynione przed chwilą uwagi nie zmieniają jednakże faktu, iż przyczyną kolizji był także błąd w technice i taktyce jazdyP. C. (1), gdyż wykonując manewr cofania nie zachował szczególnej ostrożności i nieuważnie obserwował sytuację za swoim samochodem. Przy uważnej bowiem obserwacji drogi i podjęciu w porę manewru zahamowania miałby możliwość uniknięcia zderzenia z samochodemH..
Reasumując, z opisanych powyżej względów, Sąd odnośnie tego, żeA. K. (2)wyjechała tyłem bezpośrednio przed cofającegoP. C. (1)przypisał wiarę zeznaniom kierującegoH. (...), odmawiając tym samym waloru prawdziwości wyjaśnieniom obwinionej tej w części.
Ponadto na podkreślenie zasługuje także to, że o ile na obydwojgu uczestnikach przedmiotowego zdarzenia spoczywały obowiązki jakieprawo o ruchu drogowymnakłada na kierujących, którzy wykonują manewr cofania, o tyle na obwinionej spoczywały jeszcze dodatkowe powinności wynikające z tego, żeA. K. (2)włączała się jeszcze do ruchu. Dlatego też, powinna ona była zachować szczególną ostrożność i ustąpić pierwszeństwa pojazdowi będącemu w ruchu.
Sąd przyznał moc dowodową opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego, gdyż jest zupełna, wnikliwa, zrozumiała, logiczna oraz wyczerpująca, a także nie zawiera sprzeczności.
Mając na względzie dokonaną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowegoi poczynione na jej podstawie ustalenia faktyczne, Sąd przyjął, żeA. K. (2)w dniu 28 marca 2018 roku około godz. 17:00 na parkingusklepu (...)przyul. (...), wB.(woj.(...)), w strefie ruchu, kierując samochodem osobowym markiH. (...)onr rej. (...), podczas włączania się do ruchu poprzez wykonywanie manewru cofania z miejsca parkingowego, nie zachowała szczególnej ostrożności i nie ustąpiła pierwszeństwa przejazdu innemu pojazdowi wyjeżdżając bezpośrednio przed również cofający samochód osobowy markiH. (...)onr rej. (...)kierowany przezP. C. (1)doprowadzając w ten sposób do zderzenia ww. pojazdów i powodując zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym dla kierującegoH.oraz jego pasażerkiS. C. (1).
Opisane powyżej zachowanie obwinionej wypełniało dyspozycję wykroczenia zart. 86 § 1kw. Stosownie bowiem do treściart. 17 ust. 2 i art. 23 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym(t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1990) kierujący pojazdem, włączając się do ruchu, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność oraz ustąpić pierwszeństwa innemu pojazdowi lub uczestnikowi ruchu, a przy cofaniu ponadto sprawdzić, czy wykonywany manewr nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub jego utrudnienia oraz upewnić się, czy za pojazdem nie znajduje się przeszkoda, a w razie trudności w osobistym upewnieniu się kierujący jest obowiązany zapewnić sobie pomoc innej osoby. W ustalonym stanie faktycznymA. K. (2)podczas włączania się do ruchu poprzez wykonywanie manewru cofania z miejsca parkingowego, nie zachowała natomiast szczególnej ostrożności i nie ustąpiła pierwszeństwa przejazdu innemu pojazdowi będącemu w ruchu doprowadzając tym samym do zderzenia i powodując przez to zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Przy wymiarze kary, Sąd wziął pod uwagę jako okoliczność łagodzącą niekaralnośćza wykroczenia oraz prowadzenie nienagannego życia przed popełnieniem wykroczenia, a także błędną technikę i taktykę jazdy drugiego z uczestników kolizji.
W przekonaniu Sądu wymierzona obwinionej na podstawie art. 86 § 1 kw kara grzywny w wysokości 250 zł odpowiada przede wszystkim stopniowi społecznej szkodliwości czynuA. K. (2)oraz pozwala na osiągnięcie zapobiegawczych i wychowawczych celów kary w stosunku do obwinionej, a także czyni zadość potrzebie społecznego oddziaływania. Uwzględniając bowiem:
- rodzaj i charakter naruszonego dobra tj. bezpieczeństwo w komunikacji,
- okoliczności popełnienia czynu, postać zamiaru i motywację sprawcy, a więc wyjechanie tyłem z miejsca parkingowego przed cofający w sposób nieoczekiwany inny pojazd, który wcześniej za nią przejechał;
- wagę naruszonych obowiązków, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia, czyli: brak należytej obserwacji sytuacji za pojazdem i wykonanie manewru włączania się do ruchu poprzez cofanie pomimo braku należytego upewnienia się, czy nie spowoduje to zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym,
Sąd doszedł do wniosku, iż stopień społecznej szkodliwości wykroczenia obwinionej jest nieznaczny, a najlepiej odpowiada mu wyżej wymieniona kara grzywny uwzględniająca także warunki majątkowe obwinionej. Orzeczona kara, bardzo nieznacznie przekracza minimalną wysokość grzywny określoną w art. 24 § 1 kw i oscyluje w dolnej granicy przewidzianej przez ustawę.
W oparciu oart. 119 § 1 kpworazart. 616 § 1 i 2 kpkw zw. zart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 z późn. zm.) oraz na podstawieart. 118 § 1 kpwSąd zasądził od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa 30 zł tytułem opłaty oraz 750 zł z racji zwrotu części wydatków. Na zasądzoną kwotę zwrotu wydatków składa się mniej więcej połowa sumy kosztów przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego oraz 100zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania (por.§ 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 10 października 2001r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczeniaDz. U. Nr 118 poz. 1269). W pozostałej części obwiniona zwolniona została z obowiązku zwrotu wydatków na zasadzieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 121 § 1 kpw, gdyż przemawiały za tym względy słuszności albowiem do kolizji w znacznej części przyczynił się także drugi uczestnik ruchu.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w wyroku z 28 września 2018 r.