Sąd Okręgowy w Legnicy
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 702/17
Data wyroku: 2017-12-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mirosława Molenda-Migdalewicz
Słowa kluczowe: Praca w szczególnych warunkach
Podstawa prawna: art. 2 pkt 5 i art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz.U.z 2017 r. poz. 664 ze zm.)

Sygn. aktV U 702/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia13 grudnia 2017 r.
Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy
w składzie:
Przewodniczący:SSO Mirosława Molenda-Migdalewicz
Protokolant: star. sekr. sądowy Katarzyna Awsiukiewicz
po rozpoznaniu w dniu13 grudnia 2017 r. w Legnicy
sprawy z wnioskuK. B.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.
o rekompensatę z tytułu pracy w szczególnych warunkach
na skutek odwołaniaK. B.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.
z dnia10 sierpnia 2017 r.
znak(...)

I

zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.z dnia 10 sierpnia 2017 r. znak(...)w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcyK. B.prawo do rekompensaty od 01 lipca 2017 r.,

II

stwierdza, iż organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za opóźnienie w przyznaniu prawa do świadczenia.

SSO Mirosława Molenda-Migdalewicz
Sygn. akt V U 702/17

UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.decyzją z dnia 10 sierpnia 2017 r. znak:(...)ustalił wysokość i podjął - od 1 lipca 2017, tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek -wypłatę emerytury na rzeczK. B.. Jednocześnie organ odmówił przyznania rekompensaty, ponieważ wnioskodawca udowodnił 6 lat i 5 miesięcy okresu pracy w szczególnych warunkach wobec wymaganych 15 lat. Organ nie uznał za udowodniony jako pracę w szczególnych warunkach okres zatrudnienia w „(...)S.A. weW.od 4 listopada 1968 r. do 26 października 1973r., od 30 stycznia 1975r. do 14 lutego 1993r. i od 20 marca 1993r. do 31 lipca 2000r. ponieważ w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 31 lipca 2000 r. nie określono charakteru pracy zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. (Dz. U. nr 8, poz. 43). Natomiast podane stanowisko pracy "elektromonter pomiarów i regulacji" nie jest zgodne z powołanymi przepisami branżowymi, gdzie pkt 6 brzmi "elektromonter linii kablowych” a pkt. 7 "elektromonter linii napowietrznych niskich, średnich i wysokich napięć”.
Ubezpieczony odwołał się od przedmiotowej decyzji, zarzucając jej naruszenie przepisów:
• ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych ( Dz.U. z 2016 poz. 887 ze zm. ),
•rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze( Dz. U. z 1983 nr 8 poz. 43 ze zm. ),
• zarządzenia nr 9 Ministerstwa Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia1 sierpnia 1983 r.; załącznik nr 1 ( Dz.Urz. MBiPMB 1983, nr 3 poz. 6 ).
Mając na uwadze powyższe ubezpieczony wniósł o zmianę przedmiotowej decyzji poprzez przyznanie prawa do emerytury z rekompensatą.
W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że w okresie jego zatrudnienia w spółce(...)S.A. wW.OddziałW.na stanowisku „elektromonter pomiarów i regulacji" stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace bezpośrednio przy „montażu, remontach i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych", które zostały wymienione w wykazie A dział II poz. 1 n.w. rozporządzenia w brzmieniu: „prace przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych". Ubezpieczony dodał, że nazwa stanowiska „elektromonter pomiarów i regulacji" zgodnie z obowiązującym w zakładzie taryfikatorem kwalifikacyjnym odpowiadała pod względem wykonywanej pracy i zakresu obowiązków stanowiskom: elektroenergetyk pomiarów i zabezpieczeń; elektroenergetyk aparatury, automatyki i układów pomiarowych; elektromonter instalacji i urządzeń elektroenergetycznych; elektromonter instalacji elektrycznych przemysłowych, tj. obowiązkom elektroenergetyków i elektromonterów wymienionych w wykazie A dziale II poz. 1 pkt 2,3,4,5 stanowiącym załącznik nr 1 do zarządzenia nr 9 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 1 sierpnia 1983 r. w sprawie wykazu stanowisk pracy w zakładach pracy nadzorowanych przez Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach uprawniające do wcześniejszego przejścia na emeryturę oraz do wzrostu emerytury lub renty ( Dz. Urz. MBi PMB z 1983 r. nr 3, poz. 6 ).
W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie odwołania.
W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z dnia 18 września 2017 r. po skorygowaniu okresu pracy w warunkach szczególnych, nadal odmówiono wnioskodawcy prawa do rekompensaty. Organ podniósł, że wnioskodawca nie ma prawa do emerytury z rekompensatą ponieważ do dnia 1 stycznia 2009 r. udowodnił 8 lat i 5 miesięcy (okres od 1 sierpnia 2000 r. do 31 października 2002 r., od 1 listopada 2002 r. do 31 października 2004 r., i od 1 listopada 2004 r. do 31 grudnia 2008 r ) okresu pracy w warunkach szczególnych wobec wymaganych 15 lat. Organ dodał, że nie zaliczył do takiej pracy okresów zatrudnienia wskazanych w zaskarżonej decyzji, wymienionych przez pracodawcę w świadectwie pracy z dnia 31 lipca 2000 r. - z przyczyn wskazanych w zaskarżonej decyzji.
Sąd ustalił następujący stan fatyczny :
WnioskodawcaK. B.urodził się (...)
Wiek emerytalny 65 lat i 09 miesięcy ukończył(...)r.
Decyzją z dnia 2 marca 2016 r. znak(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.przyznałK. B.prawo do emerytury od miesiąca którym złożono wniosek tj. od 1 lutego 2016 r. Wypłata emerytury została zawieszona, gdyż wnioskodawca kontynuował zatrudnienie.
Wnioskodawca w dniu 31 lipca 2017 r. złożył wniosek o przyznanie emerytury z rekompensatą.
Zaskarżoną decyzją organ ustalił wysokość i podjął od 1 lipca 2017 r., tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek wypłatę emerytury na rzeczK. B.. Jednocześnie organ odmówił przyznania rekompensaty.
/bezsporne/
W roku 1968 wnioskodawca ukończył Zasadniczą Szkołę Zawodową nr(...)wL.dział elektromechaniczny uzyskując zawód elektromontera.
Od 4 listopada 1968 r. ubezpieczony pracował w(...)weW.jako elektromonter stażysta. Wnioskodawca na powyższym stanowisku pracował na podstawie umowy o staż pracy z absolwentami Zasadniczych Szkół Zawodowych.
Ubezpieczony wniósł do komisji kwalifikacyjnej zakładu pracy o skrócenie okresu stażu. Komisja kwalifikacyjna złożyła wniosek o skrócenie okresu stażu pracy do 31 sierpnia 1969 r. W konsekwencji powyższego ubezpieczony od 1 września 1969 r. w w/w przedsiębiorstwie zatrudniony był jako elektromonter w(...)a od 1 grudnia 1972 r. jako elektromonter rozruchu. Po stażu zakres obowiązków wnioskodawcy uległ rozszerzeniu.
Ubezpieczony w dniu 1 lutego 1979 r. zawarł z(...)weW.umowę o pracę na kontrakcie w Iraku. Wnioskodawca od 2 lutego 1979 r. do 4 lutego 1980 r. pracował na kontrakcie w Iraku. Ponowne zatrudnienie po urlopach pokontraktowych w(...)weW.nastąpiło w dniu 9 kwietnia 1980 r.
Wnioskodawca w dniu 20 listopada 1986 r. zawarł z(...)weW.kolejną umowę o pracę na kontrakcie. Miejscem wykonywania pracy na kontrakcie był Tabor w Czechosłowacji. Wnioskodawca od 24 listopada 1986 r. do 21 kwietnia 1987 r. pracował na w/w kontrakcie w Czechosłowacji. Wnioskodawca do pracy w(...)weW.powrócił w dniu 22 kwietnia 1987 r.
dowód:
- akta ubezpieczeniowe wnioskodawcy w tym: decyzja z dnia 2 marca 2016 r. znak(...)( k.5-6v ), wniosek o emeryturę z rekompensatą ( k.7-12v );
- akta osobowe wnioskodawcy w tym: podanie o przyjęcie na staż ( k.1 ), wniosek o skrócenie stażu pracy ( k. 5b ), protokołykomisji kwalifikacyjnej ( 5a, 9a ), umowy o pracę ( k.5,13a,18,26,47,49 )zaświadczenie o pracy na kontrakcie w Iraku ( k.29 ),zaświadczenie o pracy na kontrakcie w Czechosłowacji ( k.48 ), świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach.
W okresie zatrudnienia wnioskodawcy w „(...)S.A. weW.( dawniej(...),(...)) wykonywał on stale i w pełnym wymiarze czasu prace związane z montażem całych urządzeń elektroenergetycznych, remontem i regulacją urządzeń elektroenergetycznych. Urządzenia elektroenergetyczne, będące przedmiotem w/w prac wnioskodawcy to rozdzielnie wysokiego napięcia na powierzchni o różnym napięciu, przy ciepłowniach, zakładach(...), hutach miedzi a nadto transformatory, pulpity sterownicze, sygnalizacje świetlne. Prace przy montażach wykonywały dwie grupy: montażowa i pomiarowa. Ubezpieczony pracował w grupie pomiarowej. Prace te polegały na tym, że gdy zostały podłączone poszczególne urządzenia do podstacji zasilających wtedy wnioskodawca wykonywał pomiary, regulacje i uruchomiał urządzenia. Pomiary polegały na - pomiarze izolacji elektrycznej, sprawdzeniu poprawności zamontowania zgodnie z dokumentacją techniczną. Natomiast prace wnioskodawcy w zakładach(...)i Hucie(...)polegały na uruchamianiu generatorów do wytwarzania prądu na ciepłowniach, pomiarach natężenia oświetlenia, montowaniu instalacji i doprowadzaniu kabli a następnie energii od stacji głównej do dalszych stacji oraz podstacji. Ubezpieczony zabezpieczał także urządzenia elektroenergetyczne zasilające w energię urządzenia pracujące na terenie zakładów przemysłowych w celu bezpiecznej pracy aby prawidłowo zadziałały w nich wyłączniki przy przepięciach, uszkodzeniach urządzenia. Wnioskodawca pracował na liniach wysokiego, średniego i niskiego napięcia. Ubezpieczony otrzymywał dodatek za pracę niebezpieczną.
dowód:
- przesłuchanie świadkaH. K., e-protokół z dnia 13 grudnia 2017 r. 00:09:39 i nast. ( k.36-37 );
- przesłuchanie świadkaT. K., e-protokół z dnia 13 grudnia 2017 r. 00:38:57 i nast. ( k.37-37v );
- przesłuchanie wnioskodawcy, e-protokół z dnia 13 grudnia 2017 r. 00:55:19 i nast. ( k.37v ).
Sąd zważył co następuje :
Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie.
Art. 2 pkt 5 i art. 21 ust. l ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych( tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 664 ) formułują dwie zasadnicze przesłanki nabycia prawa do rekompensaty:
1) nie spełnienie warunków do nabycia prawa do emerytury pomostowej,
2) udokumentowanie okresu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu ustawy o emeryturach i rentach z FUS wynoszącego co najmniej 15 lat.
W świetle powyższego rekompensata przysługuje tym pracownikom, którzy osiągnęli co najmniej 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 32 ust, l i 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, ale nie nabyli prawa do emerytury pomostowej z powodu nie uznania ich pracy za wykonywaną w szczególnych warunkach lubo szczególnym charakterze w rozumieniuart. 3 ust. l i 3 ustawy o emeryturach pomostowych.
Dodatkowo wskazać należy, iż rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom zatrudnionym w szczególnych warunkach przysługuje prawo do emerytury ( a w niniejszej sprawie – prawo do rekompensaty), ustala się na podstawie przepisówrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze( Dz.U. Nr 8, poz. 43 z późn. zm. ). Rozporządzenie to stosuje się do pracowników , którzy wykonywali prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, wymienione w § 4-15 rozporządzenia oraz w wykazach stanowiących załącznik do rozporządzenia ( § 1 ust. 1 ). Z kolei w myśl § 2 ust. 1 tego rozporządzenia – okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
W rozpoznawanej sprawie kwestią sporną było, czy wnioskodawca posiada co najmniej 15-letni staż pracy w szczególnych warunkach uprawniający go do rekompensaty w myśl cyt. wyżej przepisówustawy o emeryturach pomostowych. Organ uznał, że wnioskodawca nie ma prawa do rekompensaty bowiem udowodnił jedynie 8 lat i 5 miesięcy ( okres od 1 sierpnia 2000 r. do 31 października 2002 r., od 1 listopada 2002 r. do 31 października 2004 r., i od 1 listopada 2004 r. do 31 grudnia 2008 r ) pracy w szczególnych warunkach. Wnioskodawca natomiast podnosił, że organ niezasadnie nie zaliczył mu jako pracy w szczególnych warunkach, okresów zatrudnienia w(...)S.A. weW.( tj. od 4 listopada 1968 r. do 26 października 1973 r. oraz od 30 stycznia 1975 r. do 14 lutego 1993 r. i od 20 marca 1993 r. do 31 lipca 2000 r. ).
Analiza dokumentów z okresu zatrudnienia wnioskodawcy w spółce „(...)S.A. weW., przesłuchanie świadkówH. K.iT. K.oraz przesłuchanie wnioskodawcy dały podstawę do zaliczenia wnioskodawcy do okresu pracy w szczególnych warunkach większości spornych okresów tj. od 1 września 1969 r. do 26 października 1973 r., od 30 stycznia 1975 r. do 1 lutego 1979 r. , od 9 kwietnia 1980 r. do 23 listopada 1986 r., od 22 kwietnia 1987 r. do 14 lutego 1993 r. oraz 20 marca 1993 r. do 31 lipca 2000 r. – łącznie 27 lat 10 miesięcy i 21 dni. W w/w. okresach wnioskodawca wykonywał bowiem stale i w pełnym wymiarze czasu prace przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej oraz przy montażu i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych czyli prace wymienione w wykazie Adział II rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze( Dz.U. Nr 8, poz. 43 z późn. zm. ).
Sąd nie uznał jednakże za pracę w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia wnioskodawcy od 4 listopada 1968 r. do 31 sierpnia 1969 r. ( 9 miesięcy i 17 dni ) w(...)weW.jako elektromonter stażysta. Wnioskodawca bowiem nie pzrzedstawił w szczególnych warunkach na stałe i w pełnym wymiarze czasu pracy. Wnioskodawca na powyższym stanowisku pracował na podstawie umowy o staż pracy z absolwentami Zasadniczych Szkól Zawodowych wg harmonogramu pracy stażystów . Nadto analizując materiał dowodowy zgromadzony w sprawie sąd zwrócił uwagę na fakt , że sam wnioskodawca – będąc słuchany w charakterze strony - wskazał, że po podpisaniu umowy o pracę od 1 września 1969 r. zakres jego obowiązków uległ rozszerzeniu.
Jednocześnie Sąd nie uznał za prace wykonywane w szczególnych warunkach zatrudnienia na kontraktach w Iraku ( łącznie z urlopem pokontraktowym od 2 grudnia 1979 r. do 8 kwietnia 1980 r. tj. 1 rok, miesiące i 6 dni ) i Czechosłowacji ( od 24 listopada 1986 r. do 21 kwietnia 1987 r. tj. 4 miesiące i 27 dni ). Brak było dowodów potwierdzających wykonywanie prac szczególnych warunkach w tym okresie. ŚwiadekH. K.wprawdzie zeznał, że zadania wykonywane na kontraktach za granicą były identyczne z tymi wykonywanymi w kraju, ale jego zeznania były w ocenie Sądu nieprzekonujące, gdyż świadek wskazał, iż na kontrakcie pracował w innym czasie niż wnioskodawca.
Reasumując zdaniem Sądu, wnioskodawca udowodnił 36 lat, 3 miesięcy i 21 dni pracy w szczególnych warunkach wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, o której mowa w wykazie A, w dziale II załącznika dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Powyższe skutkowało uznaniem, że ubezpieczonemu przysługiwała rekompensata od 1 lipca 2017 r. tj. od daty ustalenia wysokości emerytury i podjęcia jej wypłaty. Wniosek w tym zakresie wnioskodawca złożył w lipcu 2017 r. a zgodnie z art. 129 ust. 1 ustawy emerytalnej świadczenie wypłaca się poczynając od dnia powstania do nich prawa. Nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu.
Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd – kierując się treściąart. 47714§ 2 k.p.c.- zmienił zaskarżoną decyzję, orzekając jak w pkt I sentencji wyroku.
Zgodnie z treściąart. 118 pkt. 1a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych– zgodnie z którym w przypadku ustalenia prawa do świadczenia lub jego wysokości orzeczeniem organu odwoławczego – organ rentowy wydaje decyzję w terminie 30 dni, przy czym za dzień wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędne do wydania decyzji uważa się dzień wpływu do Zakładu prawomocnego orzeczenia organu odwoławczego , jeżeli organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za nieustaleni ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji .
Przepisart. 85 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych- stanowi , że jeżeli Zakład - w terminach przewidzianych w przepisach określających zasady przyznawania i wypłacania świadczeń pieniężnych z ubezpieczenia społecznego - nie ustalił prawa do świadczenia lub nie wypłacił tego świadczenia, jest obowiązany do wypłaty odsetek od tego świadczenia w wysokości odsetek ustawowych określonych przepisami prawa cywilnego . Nie dotyczy to przypadku, gdy opóźnienie w przyznaniu lub wypłaceniu świadczenia jest następstwem okoliczności, za które Zakład nie ponosi odpowiedzialności .
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyrażono pogląd, że zawarte w art. 85 ust. 1 ustawy systemowej określenie:„nie ustalił prawa do świadczenia”oznacza zarówno nie wydanie w terminie decyzji przyznającej świadczenie, jak i wydanie decyzji odmawiającej przyznania świadczenia, mimo spełnienia warunków do jego uzyskania (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2001 r. II UKN 402/2000 OSNAPiUS 2002/20 poz. 501).
Powołane orzeczenie poprzez analogię można zastosować w niniejszej sprawie. Przedmiotem przeprowadzonego postępowania dowodowego było bowiem ustalenie czy wydając zaskarżoną decyzję organ rentowy naruszył przepisy prawa materialnego w zakresie nie uznania ,iż sporny okres wskazany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jest okresem pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Istotnym dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy jest zatem ustalenie, czy ZUS Oddział wL.przekroczył termin do ustalenia prawa wnioskodawcy do rekompensaty .Termin ten w niniejszej sprawie wynosił 30 dni od wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji  (art. 118 ust. 1a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych).
Analizując materiał dowodowy sprawy sąd poczynił ustalenia celem wyjaśnienia czy Zakład Ubezpieczeń Społecznych przed wydaniem w dniu 10 sierpnia 2017r. decyzji - stanowiącej przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie - wypełnił w toku prowadzonego postępowania administracyjnego wszystkie obowiązki nałożone na niego przezkodeks postępowania administracyjnego.
„W tej sytuacji przypomnienia wymaga, że zgodnie z art. 66 ust. 4 ustawy systemowej w zakresie prowadzonej działalności Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych przysługują środki prawne właściwe organom administracji państwowej. W opisanej działalności zakład stosuje przepisykodeksu postępowania administracyjnego, administracyjnego a w szczególności winien mieć na względzie:

-

obowiązek podejmowania niezbędnych kroków do wyjaśnienia stanu faktycznego (art. 7 kpa);

obowiązek informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 kpa);

obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym i możliwość wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego (art. 10 kpa);

Zgodnie zart. 75 kpadowodami w postępowaniu administracyjnym może być wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy i nie jest sprzeczne z prawem (...) a zebrany w sprawie materiał dowodowy organ administracji państwowej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i ocenić”(uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 03 lipca 2007r. , sygn. Akt IIIAUa 1995/06).
Z treści akt rentowych prowadzonych przez ZUS Oddział wL.wynika, iż przed wydaniem decyzji z dnia 10 sierpnia 2017r. organ rentowy wypełnił obowiązki wymienione wkodeksie postępowania administracyjnegoart. 7, 9 i 10.
Ubezpieczony bowiem - w toku postępowania związanego z rozpoznaniem wniosku zgłoszonego dnia 31 lipca 2017r. miał możliwość udziału w postępowaniu administracyjnym poprzez składanie dowodów w postaci dokumentów .
Analizując materiał dowodowy sprawy nie można pominąć i tej okoliczności , że integralną część postępowania administracyjnego – związanego z rozpoznaniem powyższego wniosku - stanowiło postępowanie organu rentowego polegające na analizie dokumentów przedłożonych przez skarżącego .Argumentacja i wnioski pochodzące z tej analizy przedstawione zostały w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji .
Dodatkowo wskazać należy , że w postępowaniu sądowym prowadzonym w niniejszej sprawie przesłuchano świadków oraz dopuszczono dowód z akt osobowych dotyczących spornego okresu , co pozwoliło na ocenę stanowisk stron w niniejszej sprawie . Stanowisko sądu w tym zakresie zostało przedstawione w niniejszym uzasadnieniu .
Reasumując sąd uznał, iż - wydając decyzję w dniu 10 sierpnia 2017r. - ZUS w postępowaniu administracyjnym nie naruszył przepisów i zasad tego postępowania. Tym samym po stronie ZUS nie zaistniały okoliczności, za które organ ten ponosi odpowiedzialność, za opóźnienie w przyznaniu świadczenia .
W konsekwencji powyższych ustaleń Sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku.