Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 138/18
Data wyroku: 2018-03-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Mika
Słowa kluczowe: Środki karne
Podstawa prawna: art. 180a kk i art. 42 § 1a kk

Sygnatura akt VI Ka 138/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia13 marca 2018r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Piotr Mika
Protokolant Monika Dąbek
przy udziale Artura Buli Prokuratora Prokuratury Rejonowej wT.
po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2018 r.
sprawyK. S. (1)ur. (...)wP.
synaN.iB.
oskarżonego zart. 180a kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach
z dnia 22 listopada 2017 r.    sygnatura akt VI K 826/17
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk,art. 624 § 1 kpk

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na mocyart. 42 § 1 a pkt 1 kkw zw. zart. 43 § 1 kkorzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku;

2
w pozostałej części utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy;

3
zwalnia oskarżonego od poniesienia wydatków postepowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 138/18

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 22 listopada 2017 roku w sprawie o sygnaturze akt VI K 826/17 Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach

1
uznał oskarżonegoK. S. (1)za winnego tego, że w dniu 9 sierpnia 2017 roku wP.naulicy (...), kierował samochodem osobowym markiA. (...)onr rejestracyjnym (...), nie stosując się do obowiązującej decyzji Prezydenta MiastaP.sygn. akt(...)z dnia 24 sierpnia 2016 roku, o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B, C, BE, CE prawa jazdy, to jest czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa zart. 180a k.k.i za to na mocyart. 180a k.k.orzekł wobec oskarżonego grzywnę w rozmiarze 100 stawek dziennych, ustalając na mocyart. 33 § 3 kkwysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych;

2
zasądził na mocyart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(tekst jedn. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) iart. 627 kpkod oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200 złotych tytułem opłaty i obciążył go wydatkami postępowania w kwocie 70 złotych.

Apelację od wyrok wywiódł prokurator, który zaskarżając orzeczenie na niekorzyść oskarżonego w części dotyczącej orzeczenia o karze i środkach karnych zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego a toart. 42 § 1a pkt 1 k.k.poprzez jego niezastosowanie i brak orzeczenia obligatoryjnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w przypadku skazania za przestępstwo zart. 180a k.k.
Stawiając powyższy zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie wobec oskarżonegoK. S. (2)obligatoryjnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku określonego wart. 42 § 1 a pkt 1 k.k.w zw. zart. 43 § 1 k.k.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja prokuratora jest zasadna z przyczyn oczywistych, które sąd I instancji dostrzegł dopiero na etapie formułowania pisemnych motywów zaskarżonego wyroku.
Zgodnie z aktualnym brzmieniemart. 42 § 1 a pkt 1 k.k.obowiązującym od dnia 1 czerwca 2017 roku wprowadzonym ustawą z dnia 23 marca 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 966) sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w razie skazania za przestępstwo określone wart. 178b k.k.lubart. 180a k.k.Nie może więc budzić jakichkolwiek wątpliwości obowiązek zastosowania dyspozycji wskazanego przepisu do przypisanego oskarżonemu przestępstwa zart. 180a k.k.popełnionego w dniu 9 sierpnia 2017 roku. Z tego też powodu niezbędna okazała się korekta zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego postulowanego przez oskarżyciela publicznego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Ustalając minimalny przy uwzględnieniu treściart. 43 § 1 k.k.wymiar okresu zakazu prowadzenie pojazdów mechanicznych, sąd odwoławczy zgodnie zart. 56 k.k.kierował się przesłankami określonymi wart. 53 k.k.Mając więc na uwadze konieczność odzwierciedlania w wymiarze środka karnego stopnia winy oskarżonego, stopnia społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu przestępstwa, jak tez kierując się potrzebami związanymi z zapobiegawczym oddziaływaniem środka karnego na osobę sprawcy przestępstwa oraz kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, sąd odwoławczy uznał, że wymierzenie środka karnego w minimalnym rozmiarze pozwoli na realizację wskazanych celów orzeczonego środka karnego.
Nie znajdując innych uchybień dających podstawę do korekty wyroku poza granicami zaskarżenia i podniesionego w apelacji zarzutu, to jest uchybień, o których mowaart. 435 k.p.k.,art. 439 § 1 k.p.k.,art. 440 k.p.k.czy teżart. 455 k.p.k.sąd odwoławczy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy w pozostałym zakresie.
Kierując się względami słuszności i tym, że działania oskarżonego w żadnym stopniu nie przyczyniły się do potrzeby przeprowadzenia postępowania odwoławczego zgodnie zart. 624 § 1 k.p.k.sąd odwoławczy zwolnił oskarżonego z obowiązku poniesienia kosztów sądowych za postępowanie przed sądem drugiej instancji i wydatkami tego postępowania obciążył Skarb Państwa.