Sąd Rejonowy w Szczytnie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 982/18
Data wyroku: 2018-09-27 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Leszek Bil

Sygn. akt: I C 982/18

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 września 2018 r.
Sąd Rejonowy w Szczytnie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Leszek Bil

Protokolant:

sekr. Patrycja Zygmuntowicz

po rozpoznaniu w dniu 27 września 2018 r. w Szczytnie na rozprawie
sprawy z powództwaBanku (...) S.A.z siedzibą wW.
przeciwkoJ. K.iB. K.
o zapłatę
oddala powództwo.
Sygn. akt I C 982/18

UZASADNIENIE
PowódBank (...) S.A.z siedzibą wW.w pozwie przeciwkoB. K.iJ. K.domagał zasądzenia kwoty 46.904,11 złotych wraz z odsetkami umownymi w wysokości 4-krotnosci stopy kredytu lombardowego NBP, jednak nie wyższej niż w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 14 maja 2018 roku do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów procesu .
W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż w dniu 11 października 1999 rokuBank (...) SA OddziałwO.Filia wS.połączony z(...) S.A., będący poprzednikiem prawnym powoda, zawarł z pozwanymi dłużnikami solidarnymi umowę kredytu hipotecznego nr(...). Termin spłaty kredytu przypadał na 01.09.2024r. Pozwany zaprzestali jednak wymagalnych płatności umownych, wobec czego poprzednik prawny powoda wezwał pozwanych w dniu 1.01.2001r. roku do spłaty zadłużenia przeterminowanego pod rygorem wypowiedzenia umowy a następnie z uwagi na brak wymagalnej płatności r. wysłał do pozwanych oświadczenie o wypowiedzeniu umowy. Z dniem 19.03.2003r. całość zadłużenia stała się wymagalna. W dniu 24.08.2005r.Bank (...) SAzawarł z pozwanymi porozumienie w sprawie restrukturyzacji zadłużenia. W dniu 10.02.2018r. powód jak następca prawnyBanku (...) SAwezwał pozwanych do spłaty całości zadłużenia na które zgodnie z księgami Banku wynosi 46.904,11 zł.
PozwaniB. K.iJ. K.zawiadomieni o terminie rozprawy nie stawili się na rozprawę, nie złożyli odpowiedzi na pozew i nie zajęli żadnego stanowiska w sprawie.

Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 11 października 1999 roku(...) Bank (...) SAOddział wO.Filia wS., będący poprzednikiem prawnym powoda, zawarł z pozwanymi umowę kredytu hipotecznego nr(...)w wysokości 80.000,- zł Pozwani zobowiązali się zwrócić kredyt solidarnie wraz z należnymi opłatami i prowizjami w terminie do dnia 01.09.2024 r. Początkowo pozwani spłacali kredyt, jednak zaprzestali wymagalnych płatności umownych. W dniu 24.08.2005r.Bank (...) SAzawarł z pozwanymi porozumienie w sprawie restrukturyzacji zadłużenia zgodnie, z którym określono aktualną wysokość zadłużenia z tytułu kredytu hipotecznego na 135.102,14 zł i określono nowe warunki spłaty w szczególności wysokość rat określono na 1000,- zł miesięcznie. W związku z niewywiązywaniem się ze zobowiązania powód jako następca prawnyBanku (...) SApismem z dnia 21.11.2013r. wypowiedział pozwanym umowę i całe Zobowiązanie stało się wymagalne. Mimo wezwana pozwani długu nie spłacili.
( twierdzenia powoda, umowa kredytu hipotecznego, porozumienie w sprawie restrukturyzacji , wezwanie pod rygorem wypowiedzenia, wypowiedzenie z dnia 21.11.2013 r. – k.19-31, )
Sąd zważył co następuje:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie albowiem dotyczy roszczenia przedawnionego.
Na wstępie wskazać należy, że pozwani nie zajęli żadnego stanowiska Nie złożyli odpowiedzi na pozew i nie stawili się na rozprawie, tym samym spełnione zostały przesłanki wydania wyroku zaocznego. Zgodnie zart. 339 § 1 i 2 k.p.c.jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Niezależnie od wynikającego zart. 339 § 2 k.p.c.domniemania prawdziwości twierdzeń powoda o rzeczywistym stanie rzeczy, sąd ma każdorazowo obowiązek krytycznego ustosunkowania się do twierdzeń powoda z punktu widzenia ich ewentualnej zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. W przypadku wątpliwości w tym przedmiocie , sąd ma obowiązek przeprowadzić postępowanie dowodowe z urzędu(por. wyrok S.N. z 20.10.1998r. I CKU 85/98; Wyrok S.N. z dnia 15.03.1996r.(...)26/96).
W niniejszej sprawie twierdzenia pozwu o okolicznościach faktycznych nie budzą uzasadnionych wątpliwości. Znajdują one przy tym oparcie w przedłożonych dokumentach az których wynika, że pozwani nie wykonali w całości umowy kredytowej a następnie porozumienia w sprawie restrukturyzacji długu. W rezultacie powód wypowiedział pozwanym umowę pismami z dnia 21.11.2013 r. i po upływie terminu wypowiedzenia całość zadłużenia stała się wymagalna.
Wedługart. 117 § 1 k.c.przedawnieniu ulegają roszczenia majątkowe, a taki charakter ma niewątpliwie roszczenie wynikające z umowy bankowej. Zgodnie zaś z.art 117 § 21k.c.po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. Zgodnie zart. 118 k.c.jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat sześć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej trzy lata. Bieg przedawnienia rozpoczyna się zaś od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne (art. 120 § 1 k.c.). Roszczenie staje się zaś wymagalne po upływie terminu do jego spełnienia.
W okolicznościach niniejszej sprawy za początek biegu przedawnienia uznać należy termin wypowiedzenia umowy przez bank tj. dzień 21 stycznia 2014 roku. ( w pismach wskazano dwumiesięczny termin wypowiedzenia) Oznacza to, że trzyletni termin przedawnienia powyższego roszczenia upłynął w dniu 21 stycznia 2017 r. (art. 118 k.c.w zw. z art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 13 kwietnia 2018r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw). Tymczasem pozew w rozpoznawanej sprawie, jako czynność, mogąca przerwać bieg terminu przedawnienia, po myśliart. 123 § 1 pkt 1 k.c., został wniesiony dopiero w dniu 14 maja 2018 roku, czyli już po upływie terminu przedawnienia. Jednocześnie powód nie przedstawił innych twierdzeń i nie zgłaszał dowodów wskazujących, że w okresie do dnia wniesienia niniejszego powództwa zaistniało jakiekolwiek zdarzenie, które skutkowałoby przerwaniem biegu terminu przedawnienia.
Z podanych względów, na podstawie przytoczonych wyżej przepisów, powództwo należało oddalić jako przedawnione.

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...)

3
(...)

S.,(...)