Sąd Okręgowy we Wrocławiu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 85/18
Data wyroku: 2018-04-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Michał Howorski, Marcin Sosiński, Krystyna Kochan
Słowa kluczowe: Rozbój
Podstawa prawna: art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 64 § 2 k.k., art. 222 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k., art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 64 § 2 k.k.

Sygn. akt III K 85/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 kwietnia 2018 r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu w III Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSO Marcin Sosiński
Ławnicy: Michał Howorski, Krystyna Kochan
Protokolant: Bartosz Gawlas
w obecności Lidii Frątczak Prokuratora Prokuratury Rejonowej
po rozpoznaniu w dniu: 23 IV 2018 r.
sprawy

1
G. B.urodz. w dniu (...)

WT.
synaJ.iM. z domu L.

oskarżonego o to, że:

I
w dniu 11 czerwca 2017 roku weW.działając w warunkach wielokrotnego powrotu do przestępstwa oraz wspólnie i w porozumieniu z inną osobą dokonał rozboju naM. W. (1)w ten sposób, że doprowadził go do stanu bezbronności poprzez użycie środka obezwładniającego w postaci paralizatora a następnie dokonał kradzieży telefonu komórkowegomarki M., plecaka parcianego koloru czarnego z białym logoP., kluczy od mieszkania w ilości 6 sztuk z brelokiem, portfela skórzanego koloru ciemno brązowego w kwocie 40 złotych, dowodu osobistego,U. C., karty bankomatowej(...), karty bankomatowejBanku (...), dokonując siedmiokrotnie w różnych sklepach płatności zbliżeniowych kartą(...)wystawioną naM. W. (1)na łączną kwotę 283,86 zł, czym spowodował straty o łącznej wartości 783,86 zł na szkodęM. W. (1), przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Trzebnicy z dnia 20 lutego 2012 r. sygn. akt II K 1042/11 za czyny zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.i inne na karę 3 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 13 lipca 2011 r. do 13 lipca 2014 r.,

tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.iart. 275 § 1 k.k.iart. 276 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.

II
w dniu 22 czerwca 2017 roku weW.zmuszał funkcjonariuszy Policji st. asp.T. Ł., mł. asp.M. Ł., asp.A. I.oraz st. sierż.P. G.do zaniechania prawnej czynności służbowej w czasie i w związku pełnieniem przez nich obowiązków służbowych w postaci jego zatrzymania w ten sposób, że stosował wobec nich przemoc w postaci odpychania, szarpania i wyrywania, czym naruszył ich nietykalność cielesną,

tj. o czyn zart. 222 § 1 k.k.iart. 224 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

2
A. O.(O.)urodz. w dniu (...)

WeW.
synaM.iD.z domuM.

oskarżonego o to, że:

III
w dniu 11 czerwca 2017 roku weW.działając w warunkach wielokrotnego powrotu do przestępstwa oraz wspólnie i w porozumieniu zG. B.dokonał rozboju naM. W. (1)w ten sposób, że po uprzednim użyciu przezG. B.środka obezwładniającego w postaci paralizatora, doprowadził go do stanu bezbronności poprzez przewrócenie pokrzywdzonego na ziemię, a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowegomarki M., plecaka parcianego koloru czarnego z białym logoP., kluczy od mieszkania w ilości 6 sztuk z brelokiem, portfela skórzanego koloru ciemno brązowego w kwocie 40 złotych, dowodu osobistego,U. C., karty bankomatowej(...), karty bankomatowejBanku (...), dokonując siedmiokrotnie w różnych sklepach płatności zbliżeniowych kartą(...)wystawioną naM.W.na łączną kwotę 283,86 zł, czym spowodował straty o łącznej wartości 783,86 zł na szkodęM. W. (1), przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej we Wrocławiu z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt II K 1099/11 za czyn zart. 280 § 1 k.k.iart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.na karę 3 lat pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 15.08.2010 r. do 30.12.2010 r. oraz od dnia 27.01.2011 r. do dnia 22 marca 2011 r. oraz wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej we Wrocławiu z dnia 23.04.2013 r. o sygn. XII K 87/13 za czyn zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 08.11.2014 r. do dnia 03.09.2015 r.

tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.iart. 275 § 1 k.k.iart. 276 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.
**********************

I
oskarżonegoG. B.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku i za to na podstawieart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.iart. 64 § 2 k.k.wymierza karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoG. B.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku i za to na podstawieart. 222 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierza karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

III
oskarżonegoA. O.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt III części wstępnej wyroku i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.iart. 64 § 2 k.k.wymierza karę 2 (dwóch) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzeka obowiązek naprawienia szkody wobec oskarżonychG. B.iA. O.poprzez solidarną zapłatę kwoty 783,86 złotych na rzecz pokrzywdzonegoM. W. (1);

V
na podstawieart. 85 § 1 i 2 k.k.iart. 86 § 1 k.k.oskarżonemuG. B.wymierza karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

VI
na poidstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności –G. B.okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 22 czerwca 2017 roku do dnia 23 kwietnia 2018 roku, aA. O.okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 28 czerwca 2017 roku do dnia 22 stycznia 2018 roku;

VII
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.W. D.kwotę 1254,00 złotych (z VAT) tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuG. B.;

VIII
zwalnia oskarżonych o ponoszenia kosztów postępowania w sprawie i nie wymierza im opłatę.

Michał Howorski SSO Marcin Sosińki Krystyna Kochan
Sygn. akt III K 85/18

UZASADNIENIE
Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W nocy 11 czerwca 2017 r. około godziny 02:30M. W. (1)wracał do domu ze spotkania towarzyskiego. Przyulicy (...)weW.zauważyli go nieznani mu wówczas mężczyźni -G. B.iA. O., którzy poszli za nim.G. B.miał przy sobie paralizator, o czym nie wiedział jego znajomyA. O.. Kiedy mężczyzna przechodził przezP.weW.zadzwonił do żony i poinformował ją o swoim powrocie do domu. W trakcie rozmowy usłyszał, że ktoś za nim idzie. W pewnym momencieG. B.użył wobecM. W. (1)paralizator.M. W. (1)poczuł silny ból w okolicach lędźwi po prawej stronie i upadł na plecy. WówczasG. B.iA. O.zabrali mu telefonmarki M., plecak parciany koloru czarnego z białym logoP., klucze od mieszkania z brelokiem, portfel skórzany koloru brązowego, pieniądze w kwocie 40 zł,U. C.oraz karty płatnicze(...)i(...).
Dowód:
-częściowo wyjaśnienia oskarżonegoG. B.k. 77-79, 84, 177-179, 196-197, 286-288, 294-295,
-wyjaśnieniaA. O.k. 108-111, 123, 196-197, 291-293, 294-295, 343-345,
-zeznaniaM. W. (1)k. 1-2,
-zeznaniaJ. W.k. 70-71.
G. B.iA. O.uciekli z parku w kierunkuosiedla (...). Na pętli tramwajowejA. O.porzucił znajdujące się w portfeluM. W. (1)dokumenty, a następnie wsiadł zG. B.do taksówki i pojechał naulicę (...). Tam mężczyźni zrobili zakupy w sklepie monopolowym. Za zakupione jedzenie, alkohol i papierosy zapłacili zbliżeniowo kartą(...)M. W. (1). Następnie udali się naulicę (...)i zakupili w kolejnym sklepie monopolowym dwie paczki papierosów oraz dwie zapalniczki. Również i tym razem zapłacili kartą(...)M. W. (1). Dalej mężczyźni udali się do następnego sklepu przyulicy (...), gdzie nabyli ponownie alkohol i papierosy płacąc kartą(...)zabraną w parku.
Dowód:
-częściowo wyjaśnienia oskarżonegoG. B.k. 77-79, 84, 177-179, 196-197, 286-288, 294-295,
-wyjaśnieniaA. O.k. 108-111, 123, 196-197, 291-293, 294-295, 343-345,
-zeznaniaM. W. (1)k. 1-2,
-zeznaniaJ. W.k. 70-71,
-nagranie z monitoringu k. 20,
-protokół oględzin nagrania z monitoringu k. 32-40,
-protokół zatrzymania rzeczy k. 63-65.
M. W. (1)udał się szybko do domu i sprawdził, że sprawcy dokonali siedmiokrotnie płatności zbliżeniowych kartą(...)na łączną kwotę 283,86 złi wobec tego zablokował kartę. W tym czasieG. B.iA. O.bezskutecznie próbowali zapłacić po raz kolejny kartąM. W. (1). Udali się wobec tego do lombardu przyulicy (...), gdzieA. O.zawarł umowę zastawu telefonuM.M. W. (1).
Dowód:
-częściowo wyjaśnienia oskarżonegoG. B.k. 77-79, 84, 177-179, 196-197, 286-288, 294-295,
-wyjaśnieniaA. O.k. 108-111, 123, 196-197, 291-293, 294-295, 343-345,
-protokół zatrzymania rzeczy k. 63-65.
M. W. (1)był poddany w przeszłości dwukrotnie zabiegowi wszczepienia sztucznej zastawki serca i wobec tego udał się na konsultację do szpitala. Po badaniach lekarskich nie stwierdzono obrażeń ciała oraz zagrożenia życia.
Dowód:
-zeznaniaM. W. (1)k. 1-2,
-zeznaniaJ. W.k. 70-71,
-dokumentacja medycznaM. W.k. 5,
-opinia sądowo-lekarska k. 175-176.
W dniu 22 czerwca 2017 r. około godziny 14:00 przyulicy (...)weW.funkcjonariusze Policji:M. Ł.,P. G.,A. I.orazT. Ł.podjęli się obserwacji miejsca sprzedaży tzw. „dopalaczy”, w którym mógł przebywać typowany sprawca napadu naM. W. (1). W obserwowanym miejscu pojawił sięG. B.. Wówczas policjanci podeszli do niego i powiedzieli, że są z Policji. W tym momencieG. B.zaczął uciekać. Wskoczył na zaparkowany samochód i został obezwładniony przezT. Ł., gdy z niego zeskakiwał. WówczasG. B.wyrywał się i odpychał funkcjonariusza. Mężczyzna był agresywny i nie stosował się do poleceń policjantów. Kiedy funkcjonariusz użyli kajdanek i próbowali podnieśćG. B., ten zaczął udawać, że ma drgawki i utratę przytomności. Wobec tego została mu udzielona pomoc medyczna. Przeprowadzone badania medyczne nie potwierdziły zagrożenia zdrowia lub życia, natomiast wykazały obecność w moczu kannabinoli.
Dowód:
-zeznania świadkaM. Ł.k. 43-45,
-zeznania świadkaP. G.k. 47-49,
-zeznania świadkaA. I.k. 51-53,
-zeznania świadkaT. Ł.k. 55-57,
-dokumentacja medycznaG.B.k. 24-26.

G. B.
przed zatrzymaniem zamieszkiwał na terenie(...)weW.przyulicy (...). Posiada wykształcenie podstawowe, z zawodu jest malarzem. Jest kawalerem i posiada jedno dzieckow wieku(...). W dzieciństwie był leczony psychiatrycznie, co jednak nie miało znaczenia dla oceny jego poczytalności. Nie miał w chwili zdarzenia zniesionej ani w stopniu znacznym ograniczonej zdolności rozpoznania znaczenia zarzuconych mu czynów i pokierowania swoim postępowaniem. Nie jest chory psychicznie i nie był chory w chwili zdarzenia. Stwierdzono u niego natomiast osobowość dyssocjalnąi uzależnienie od amfetaminy, dopalaczy i hazard patologiczny.G. B.był pod wpływem dopalaczy w chwili zatrzymania. Utrzymywał się z drobnych prac dorywczych na działkach. Był uprzednio karany sądownie na kary pozbawienia wolności za przestępstwa przeciwko mieniu oraz z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wyrokami:
- SR w Trzebnicy z dnia 14 lipca 2008 r. sygn. akt II K 88/08,
- SR dla Wrocławia-Fabrycznej z dnia 2 grudnia 2010 r. sygn. aktXII K 1133/09,
- SR w Trzebnicy z dnia 20 lutego 2012 r. sygn. akt II K 1042/11,
- SR w Trzebnicy z dnia 6 lutego 2017 r. sygn. akt II K 2/17,
- SR dla Wrocławia-Krzyków z dnia 3 kwietnia 2017 r. sygn. akt VII K 1/17.
Dowód:
-dane o karalności k. 211-212,
-opinia sądowo-psychiatryczno-psychologiczna k. 361-374,
-dane osobopoznawcze k. 77-78,
-odpisy wyroków k. 130-132, 138, 192, 300-301, 303.
G. B.składał zmienne wyjaśnienia. Podczas pierwszego przesłuchania wskazał, że obserwował pokrzywdzonego wraz zA. O.i postanowili wspólnie dokonać napadu na mężczyznę w celu zabrania mu rzeczy.G. B.próbował umniejszyć swoją rolę i wskazywał naA. O.jako osobę, która uzyskała korzyść majątkową ze zdarzenia i go oszukała. PoczątkowoG. B.nie przyznał się do użycia paralizatora i nie potrafił wyjaśnić, jaki był powód upadku pokrzywdzonego. Opisał dokładnie trasę, jaką przebył zA. O.po zdarzeniu w celu zakupu alkoholu i papierosów. Podał również, żeA. O.zastawił telefon w lombardzie i nie powiedział o tym koledze.
Podczas drugiego przesłuchaniaG. B.nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Przyznał jedynie, że zabrał rzeczy pokrzywdzonemu, ale miało to miejsce w taksówce.G. B.jechał taksówką i zobaczył mężczyznę śpiącego na ławce. Zatrzymał się i zabrał go, aby odwieźć pijanego mężczyzną do domu. Nie było tamA. O., zaś policjanci przekroczyli swoje uprawnienia i użyli w stosunku do niego siły fizycznej podczas zatrzymania.
Następnie w toku kolejnego przesłuchaniaG. B.przyznał się do użycia paralizatora wobec pokrzywdzonego. Wskazał, że było to przypadkowe. Chciał oślepić latarką pokrzywdzonego, aby zabrać mu drugi telefon i niechcący wystrzelił paralizator z tego urządzenia.G. B.wyjaśnił, że był z nimA. O., ale nie brał udziału w napadzie na pokrzywdzonego w parku, a jedynie uczestniczył w zakupach alkoholu i papierosów. W parkuG. B.zabrał pokrzywdzonemu telefon, zaś inne rzeczy i drugi telefon zabrał mu w taksówce.W czasie konfrontacji zA. O.G. B.podtrzymał tę wersję zdarzenia.
W toku postępowania sądowego oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, odmówił składania wyjaśnień i złożył wniosek o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy w trybieart. 387 § 1 k.p.k.
A. O.ma podstawowe wykształcenie, z zawodu jest malarzem. Przed osadzeniem w Areszcie Śledczym wynajmował mieszkanie weW.i pracował dorywczo na budowie przyulicy (...)za wynagrodzeniem około 2500-3000zł. Jest kawalerem i posiada jedno małoletnie dziecko. Nie był leczony psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo. Był uprzednio wielokrotnie karany sądownie za przestępstwa przeciwko mieniu, kierowanie pojazdem mechanicznym pod wpływem alkoholu, za czyny z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a także za fałszowanie pieniędzy lub środków płatniczych wyrokami:
- SO we Wrocławiu sygn. akt III K 99/99,
- SR dla Wrocławia-Śródmieścia sygn. akt II K 350/99, II K 1715/06,II K 346/10, V K 803/14, V K 1121/16,
- SR dla Wrocławia-Fabrycznej sygn. akt II K 1099/11, XII K 87/13,
- sądów karnych Republiki Francuskiej z dnia 7 września 2010r., 13 października 2010 r. oraz 15 października 2010 r.
Dowód:
-dane o karalności k. 226-227,
-dane osobopoznawcze k. 108-109,
-odpisy wyroków k. 323, 334-337.
A. O.wyjaśnił w toku postępowania przygotowawczego, że w zdarzeniu uczestniczył również jego kolegaps. (...).G. B.zaproponował, by okraść mężczyznę, który zataczał się w okolicyA.iP.Zachodniego.G. B.poszedł za nim i użył paralizatora.A. O.nie wiedział, że kolega posiada paralizator i zamierza go użyć. Powiedział, żebyG. B.uważał, bo zabije chłopaka. Kiedy pokrzywdzony upadł, to wypadł mu z kieszeni telefoni portfel. Telefon wziąłG. B., zaśA. O.zabrał portfel. Następnie wyjaśnił, że pobiegli w stronęK.i rozdzielili się.A. O.podał, że zostawił dokumenty znajdujące się w skradzionym portfelu na murku i pojechał następnie taksówką zG. B.. Mężczyźni wspólnie robili zakupyw sklepach monopolowych płacąc skradzioną kartą płatniczą, zaś telefon zastawiliz lombardzie. Następnie spożywał alkohol w postaci wódki w gronie znajomych.
W czasie konfrontacji zG. B.A. O.podtrzymał swoje wyjaśnienia.
W toku postępowania sądowego oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, odmówił składania wyjaśnień i złożył wniosek o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy w trybieart. 387 § 1 k.p.k.

W tym stanie rzeczy Sąd zważył, co następuje:
Wina i sprawstwo oskarżonych nie budzą wątpliwości w zakresie popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku. Zarówno częściowe wyjaśnienia oskarżonych, zeznania pokrzywdzonych oraz zapis monitoringu dają pełnyi pozbawiony sprzeczności obraz przebiegu wydarzeń, będących podstawą dokonania ustaleń faktycznych.
Sąd częściowo dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoG. B.w zakresie przyznania się do popełnienia przypisanych mu czynów. Na podstawie wyjaśnień oskarżonego Sąd ustalił, że współsprawcą zdarzenia byłA. O.. Sąd doszedł do przekonania, że toG. B.użył paralizatora i niepoinformował o zamiarze jego użycia swojego towarzysza. Sąd nie dał natomiastwiary oskarżonemu w zakresie wyjaśnień dotyczących jego podróży taksówkąz pokrzywdzonym. Po pierwsze, pokrzywdzony zaprzeczył, by jechał tego wieczora taksówką, a po drugie jest to wysoce nieprawdopodobne, by kierowca taksówkizgodził się po drodze zatrzymać i zabrać osobę śpiącą na przystanku autobusowym. Za niewiarygodne Sąd uznał także wyjaśnieniaG. B.w zakresie,w jakim oskarżony podał, że nie odniósł korzyści majątkowej, ponieważA. O.go oszukał. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie potwierdził również, by doszło do zaboru dwóch telefonów komórkowych. Sąd nie uwzględnił również wyjaśnień oskarżonego o rzekomym pobiciu przez funkcjonariuszy Policji w chwili zatrzymania.
Sąd w znacznej mierze dał wiarę wyjaśnieniomA. O..W szczególności Sąd uwzględnił jego wyjaśnienia w zakresie przyznania się do popełnienia przypisanych czynów. Na podstawie relacji oskarżonego Sąd ustalił, żetoG. B.był pomysłodawcą i inicjatorem zdarzenia, użył także paralizatora wobec pokrzywdzonego. Na podstawie wyjaśnieńA. O.Sąd ustalił również, że po zdarzeniu oskarżeni udali się w KierunkuK., porzucili skradzione dokumenty, a następnie pojechali taksówką w inną częśćW.,gdzie wspólnie zakupili alkohol i papierosy, płacąc kartą płatniczą(...)pokrzywdzonego i zastawili w lombardzie jego telefon. Sąd nie uwzględnił natomiast wyjaśnień oskarżonego w części dotyczącej zdarzenia poprzedzającego napaść na pokrzywdzonego. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w szczególnościw postaci zeznań pokrzywdzonego, nie potwierdził, byG. B.podróżował taksówką zM. W. (1)
Sąd w pełni dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonegoM. W. (1), który wskazał, że został napadnięty, gdy rozmawiał przez telefon z żoną, co potwierdziła w swoich zeznaniachJ. W.. Świadek potwierdził częściowe wyjaśnienia oskarżonych w zakresie użycia paralizatora. Na podstawiejego relacji Sąd ustalił rozmiar szkody na kwotę 783,86 zł.
Na podstawie zeznań funkcjonariuszy Policji Sąd ustalił, żeG.B.utrudniał zatrzymanie jego osoby. Oskarżony w czasie czynności służbowych policjantów był agresywny w stosunku od nich, uciekał, wyrywał się,a następnie upozorował drgawki i stan nieprzytomności. Na podstawie relacji świadków Sąd ustalił również, że zostały zastosowane wobec oskarżonego chwyty obezwładniające oraz kajdanki.
ŚwiadekJ. W.w sposób logiczny i spójny opisała rozmowę telefoniczną z mężem, podczas którejM. W. (1)został zaatakowanyi okradziony. Potwierdziła również zeznania pokrzywdzonego w zakresie użycia paralizatora oraz skradzionych przedmiotów. Relacja świadka zasługiwała na uwzględnienie.
K. M.potwierdził okoliczności podane przez policjantów, żeG. B.podczas zatrzymania wyrywał się i był bardzo pobudzony,a uciekając przed funkcjonariuszami wskoczył na zaparkowany samochód.
Sąd nie skorzystał natomiast z zeznańJ. B., świadek nie posiadał bowiem wiedzy potrzebnej dla rozstrzygnięcia sprawy.
Ustalając stan faktyczny Sąd wysoko ocenił zabezpieczone nagraniaz monitoringu, które przyczyniły się w korelacji z wyjaśnieniami oskarżonych do odtworzenia trasy, jaką sprawcy przebyli celem dokonania zakupów i zastawienia telefonu. Dowody te w sposób istotny przyczyniły się do ustalenia tożsamości sprawców zdarzenia.
Na podstawie dokumentacji medycznej oraz opinii medycznej dotyczącejM. W. (1)Sąd ustalił, że na skutek zdarzenia pokrzywdzony nie odniósł obrażeń ciała zagrażających jego życiu czy zdrowiu.
Natomiast na podstawie opinii sądowo-psychiatryczno-psychologicznej Sąd ustalił, żeG. B.nie miał w chwili zdarzenia zniesionej ani w stopniu znacznym ograniczonej zdolności rozpoznania znaczenia zarzuconych mu czynówi pokierowania swoim postępowaniem. Nie jest chory psychicznie i nie był choryw chwili zdarzenia. Stwierdzono u niego natomiast osobowość dyssocjalnąi uzależnienie od amfetaminy, dopalaczy i hazard patologiczny. Wskazane opinie specjalistyczne są zupełne, spójne, logiczne i należało je uwzględnić.
Pozostałe dokumenty zgromadzone w sprawie nie budzą zastrzeżeńw zakresie swojej wiarygodności, a stanowią uzupełnienie okoliczności stwierdzonych na podstawie osobowych środków dowodowych.
Po tak dokonanej ocenie materiału dowodowego Sąd Okręgowy uznał, że swoim działaniemG. B.iA. O.wypełnili znamiona zarzuconych im czynów.
Sąd zważył, że przestępstwa rozboju dopuszcza się osoba, która dokonuje kradzieży używając przy tym przemocy bądź grożąc jej użyciem albo gdy doprowadza ona w tym celu człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności.Przestępstwo rozboju charakteryzuje się tym, że użycie przemocy lub groźba jejużycia wobec człowieka jest środkiem do realizacji głównego celu, jakim jest zabór rzeczy. Strona przedmiotowa rozboju obejmuje znamiona kradzieży, czyli zabór w celu przywłaszczenia cudzej rzeczy ruchomej oraz środki służące do jejpopełnienia w postaci przemocy wobec ofiary lub groźby jej użycia, a także doprowadzenie człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności. Środki rozbójnicze poprzedzające kradzież albo służące dokonaniu kradzieży mają na celu ułatwienie osiągnięcia zamierzonego celu w postaci kradzieży (tak A. Grześkowiak,
  K. Wiak, Komentarz do KK, Warszawa 2015, wyd. 3, Legalis).
Na gruncie niniejszej sprawy Sąd nie miał wątpliwości, że sprawcydoprowadzili pokrzywdzonego do stanu bezbronności w celu zaboru mienia.
Do znamion kwalifikowanego typu rozboju zart. 280 § 2 KKnależy: posługiwanie się bronią palną, nożem lub innym podobnie niebezpiecznym przedmiotem, posługiwanie się podobnie niebezpiecznym środkiem obezwładniającym, działanie w inny sposób bezpośrednio zagrażający życiu,działanie wspólnie z inną osobą, która posługuje się taką bronią, przedmiotem, środkiem lub sposobem.
Do kategorii środków, które mogą kwalifikować rozbój, należy "środek obezwładniający". Wątpliwości rodzi kwestia, czy środek taki, podobnie jak brońpalna, nóż czy inny przedmiot musi charakteryzować się cechą "niebezpieczności", czy też może to być jakakolwiek substancja chemiczna mająca potencjalne właściwości do przełamania oporu pokrzywdzonego pozwalającego na zabór mienia (A. Zoll (red.), Kodeks karny. Część szczególna, t. III, 2008, s. 145). Sąd mając na uwadze, że paralizator elektryczny jest bronią, środkiem obezwładniającym, niebezpiecznym dla życia i zdrowia w rozumieniuart. 280 § 2 k.k.przypisałG. B.dokonanie rozboju kwalifikowanego (wyrok SA w Lublinie z 12.01.2006 r., II AKa 290/05, KZS 2006, Nr 6, poz. 84). Należy bowiem wskazać,że użycie paralizatora może doprowadzić nawet do śmierci człowieka. Nie można tracić z pola widzenia, że pokrzywdzony przeszedł w przeszłości zabiegiwszczepienia sztucznej zastawki serca, co tym bardziej mogło spowodować u niego poważne obrażenia ciała.
Oskarżeni dokonując rozboju działali wspólnie i w porozumieniu.Bezpośrednio przed zdarzeniem umówili się, że pójdą za pokrzywdzonym i dokonają zaboru jego mienia w celu przywłaszczenia. Od samego początku działali zatemw ramach porozumienia.
W przypadku jednak współsprastwa warunkiem odpowiedzialności zart. 280 § 2 k.k.jest obejmowanie okoliczności wpływającej na kwalifikację czynu co najmniej zamiarem ewentualnym. TymczasemA. O.nie wiedział, żeG. B.ma przy sobie paralizator i zamierza go użyć. Wobec tego Sąd przypisałG. B.popełnienie rozboju w typie kwalifikowanym, zaśA. O.w typie podstawowym.
Występek zart. 280 § 1 k.k., jak i zbrodnia zart. 280 § 2 k.k.mogą zostać popełnione wyłącznie umyślnie, w zamiarze bezpośrednim. Istotne jest, aby zachowanie sprawcy ukierunkowane było na określony cel, którym jest zamiar przywłaszczenia rzeczy (por. wyrok SA we Wrocławiu z dnia 25 czerwca 2014 r., II AKa 175/14, LEX nr 1489212). Warto też, w odniesieniu doart. 280 § 2 k.k., wskazać na treśćart. 8 k.k., zgodnie z którym zbrodnię można popełnić wyłącznie umyślnie. Zamiar bezpośredni wiąże się nierozerwalnie z wolą popełnienia czynu zabronionego. Polega bowiem na tym, że sprawca chce popełnić czyn zabroniony. Jest to akt woli, którego zaistnienie uwarunkowane jest świadomością obejmującą okoliczności tworzące zespół znamion przedmiotowych czynu zabronionego.
Sprawcy umówili się bezpośrednio przed zdarzeniem, że dokonają zaboru mienia pokrzywdzonego, zatem Sąd nie miał wątpliwości, że działali w zamiarze bezpośrednim.
Z uwagi na zabór dokumentu tożsamości pokrzywdzonegoG. B.iA. O.wyczerpali swoim zachowaniem również znamiona przestępstw zart. 275 § 1 k.k.Oskarżeni następnie porzucili dokumentyM. W. (1), pozostawiając je na murku na pętli tramwajowej. Tym zachowaniem wspólniei w porozumieniu wyczerpali także znamiona czynu zart. 276 k.k.
Sąd przypisał ponadtoG. B.popełnienie czynu zart.222 k.k.w zbiegu zart. 224 § 2 k.k.
Czynność sprawcza czynu opisanego wart. 222 k.k.polega na naruszeniu nietykalności cielesnej, które należy rozumieć tak jak wart. 217 i 217a KK. Istotą tej ochrony jest zagwarantowanie funkcjonariuszowi wolności od fizycznych oddziaływań na jego ciało (M. Mozgawa, Ustawowe znamiona czynu zabronionego, s. 67). Przedmiotem wykonawczym jest funkcjonariusz publiczny lub osoba przybrana do pomocy. Przestępstwo to można popełnić jedynie umyślnie, gdy sprawca obejmował swoim zamiarem, że jego działanie skierowane jest przeciwko funkcjonariuszowi publicznemu lub osobie do pomocy mu przybranej oraz że ma ono związekz pełnieniem obowiązków służbowych.
G. B.szarpiąc się i wyrywając naruszył nietykalność cielesną funkcjonariuszy, którzy okazali legitymacje i poinformowali go o przyczynie zatrzymania.
Dobrem chronionym przezart. 224 § 1 KKjest niezakłócone funkcjonowanie administracji rządowej, innych organów państwowych i samorządu terytorialnego. Czynność sprawcza polega na używaniu przemocy lub groźby bezprawnej, by wywrzeć wpływ na czynność urzędową organu (§ 1) albo w celu zmuszenia do przedsięwzięcia bądź zaniechania prawnej czynności służbowej (§ 2).G. B.swoim zachowaniem zmierzał do zaniechania dokonania jego zatrzymania. Uciekając i stawiając opór podczas czynności służbowych policjantów wypełnił znamiona czynu zart. 224 § 2 k.k.
W świetleart. 64 § 2 k.k.zastosowanie multirecydywy dotyczy sytuacji, gdy sprawca uprzednio skazany w warunkach recydywy specjalnej podstawowej (art. 64§ 1 k.k.) odbył łącznie co najmniej rok kary pozbawiania wolności i w ciągu 5 lat po odbyciu w całości lub części kary popełnia ponownie umyślne przestępstwoprzeciwko życiu, zdrowiu, przestępstwo zgwałcenia, rozboju, kradzieży z włamaniemlub inne przestępstwo przeciwko mieniu popełnione z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia. Wskazać należy, że katalog przestępstw, które skutkują zastosowaniem multirecydywy ma charakter zamknięty. Recydywa specjalna wielokrotna występuje, gdy kolejne, co najmniej trzecie popełnione przez sprawcę przestępstwo należy do zamkniętego katalogu, a więc należy do kategorii przestępstw przeciwko życiu lub zdrowiu, jest przestępstwem zgwałcenia, rozboju, kradzieży z włamaniem lub innym przestępstwem przeciwko mieniu popełnionym z użyciem przemocy lub groźby jej użycia.
W ocenie Sądu, zarówno w stosunku doG. B., jak iA. O.spełnione zostały wszystkie wymienione wart. 64 § 2 k.k.przesłanki, od których uzależnione jest zakwalifikowanie czynu zabronionego jako popełnionegow warunkach recydywy specjalnej wielokrotnej.
Wymierzając oskarżonym karę Sąd miał na względzie wszystkie dyrektywy jej wymiaru, a w szczególności zawarte wart. 53 k.k.Jak wynika zart. 53 § 1 i 2 k.k.,Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając karęSąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranieo naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego. Podkreślenia wymagafakt, że dyrektywy wymiaru kary są objęte zasadą swobodnego sędziowskiegouznania (zob. postanowienie SN z dnia 26 stycznia 2011 r., III KK 335/10, LEX nr 736755).
Sąd wymierzyłG. B.w pkt I części dyspozytywnejwyroku karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Istotną okolicznościąobciążającą było działanie w warunkach multirecydywy. Oskarżony był już uprzednio karany na kary pozbawienia wolności. Mimo to powrócił on do przestępstwa. Na niekorzyść oskarżonego Sąd zaliczył także działanie w zamiarze bezpośrednimi użycie w stosunku do pokrzywdzonego niebezpiecznego narzędzia obezwładniającego. Nie bez znaczenia był również fakt pozostawienia pokrzywdzonego i nieudzielenia mu pomocy. Sąd nie dopatrzył się natomiast okoliczności łagodzących i wobec tego odszedł do przekonania, że kara 3 lat i 6 miesięcy będzie karą odpowiednią.
Z kolei w pkt II części dyspozytywnej wyroku Sąd wymierzył oskarżonemukarę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Na niekorzyść oskarżonego Sąd zaliczył popełnienie przestępstwa pod wpływem dopalaczy, a także pozorowanie utraty przytomności, co spowodowało niepotrzebne zaangażowanie personelumedycznego. Dodatkowo Sąd miał także na względzie, że oskarżony podczas zatrzymania podał nieprawdziwe dane osobowe. Sąd również i w tym przypadku nie dopatrzył się okoliczności łagodzących. Z tych przyczyn Sąd doszedł do przekonania, że jedynie kara pozbawienia wolności spełni swoje cele w stosunku doG. B..
Na podstawieart. 85 § 1 i 2 k.k.orazart. 86 § 1 k.k.Sąd połączył wymierzoneG. B.kary i orzekł karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Mając na uwadze bliskość podmiotowo-przedmiotową czynów oraz dysproporcję kar Sąd orzekając karę łączną zastosował zasadę absorpcji.
Sąd wymierzył w pkt III części skazującejA. O.karę 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Wymierzając oskarżonemu karę Sąd zważył na całokształt okoliczności dotyczących jego osoby. Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył uprzednią wielokrotną karalność i działanie w warunkach multirecydywy. Sąd uwzględnił również działanie w zamiarze bezpośrednim i zachowanie po przestępstwie. Oskarżony nie zainteresował się, w jakim stanie zostawił pokrzywdzonego. Porzucił także jego dokumenty. Jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował przyznanie się do popełnienia przypisanego czynu. Wyjaśnienia oskarżonego okazały się istotne dla ustalenia stanu faktycznego. Z tych przyczynSąd doszedł do przekonania, że kara 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności spełni swoje cele zarówno w zakresie prewencji szczególnej, jaki ogólnej.
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczono oskarżonym na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania.
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.Sąd orzekł wobecG. B.iA. O.obowiązek naprawienia szkody poprzez solidarną zapłatę kwoty 783,86 zł na rzecz pokrzywdzonegoM. W. (1). Wysokość szkody została ustalona w oparciu o zeznania pokrzywdzonego, który określił wartość skradzionego plecaka na kwotę 100 zł. Pokrzywdzony podał, że w portfelu znajdowały się pieniądze w kwocie 40 zł orazU. C.z doładowaną kwotą 60 zł.Dodatkowo sprawcy dokonali zakupów płacąc skradziona kartą(...)na łączną kwotę 283,86 zł. Z kolei telefonmarki M.przedstawiał wartość 300 zł.
Sąd zasądził na rzecz adw.W. D.kwotę 1254,00 zł bruttotytułem nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu udzielonej oskarżonemuG. B.. Zasądzona kwota wynika z ilości przeprowadzonych rozpraw oraz udziału w toku postępowania przygotowawczego.
Zgodnie z treściąart. 624 § 1 k.p.k.Sąd zwolnił oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych i zaliczył je na rachunek Skarbu Państwa. Sąd mając na uwadze możliwości finansowe oraz sytuację rodzinną oskarżonych uznał, że uiszczenie kosztów byłoby dla nich zbyt uciążliwe.