Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 446/17
Data wyroku: 2018-02-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Radosław Gluza

Sygn. akt II K 446/17
1 Ds. 738.2017

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 lutego 2018 r.
Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej II Wydział Karny, w składzie:
Przewodniczący: SSR Radosław Gluza
Protokolant: Magdalena Batog
przy udziale prokuratora ---
po rozpoznaniu na rozprawach w dniach 16 stycznia 2018r., 27 lutego 2018r.
sprawyZ. B.(B.)
synaR.iS. z d. K.
ur. (...)w Jordanowie(...)
oskarżonego o to, że:
w dniu 13 kwietnia 2017r. nadrodze publicznej nr (...)wM.naruszył umyślnie zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, powodując nieumyślne wypadek drogowy w ten sposób, że kierując ciągnikiem siodłowym markiM. (...)onr rej. (...)wraz z naczepąmarki M.onr rej. (...)włączając się do ruchu nie zachował szczególnej ostrożności, a tym samym nie udzielił pierwszeństwa przejazdu znajdującemu się na drodze z pierwszeństwem przejazdu kierowcy samochoduV. (...)onr rej. (...)A. K.doprowadzając do zderzenia, w wyniku któregoA. K.doznał obrażeń ciała w postaci złamania panewki stawu biodrowego prawego, otwartej rany kolana lewego, stłuczenia podudzia lewego, powierzchownego urazu powłok głowy, przy czym obrażenia te naruszyły czynności narządów ciała oraz spowodowały rozstrój zdrowia u pokrzywdzonego na czas przekraczający dni siedem,

tj. o przestępstwo zart. 177 § 1 k.k.;

orzeka:

I
na podstawieart. 66 § 1 i 2 k.k.iart. 67 § 1 k.k.warunkowo umarza postępowanie karne przeciwko oskarżonemuZ. B.na okres 3 (trzech) lat próby;

II
na podstawieart. 67 § 3 k.k.orzeka wobec oskarżonegoZ. B.nawiązkę w wysokości 3000 zł (trzech tysięcy złotych) na rzecz oskarżyciela posiłkowegoA. K.;

III
na podstawieart. 629 k.p.k.w zw. zart. 627 k.p.k.obciąża oskarżonegoZ. B.kosztami postępowania, a w tym zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1102,97 zł tytułem zwrotu wydatków sądowych poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania w sprawie i na podstawieart. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychwymierza mu opłatę w kwocie 60 zł.

UZASADNIENIE WYROKU

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego, Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 13 kwietnia 2017r. oskarżonyZ. B.kierował zespołem pojazdów składającym się z ciągnika siodłowego m-kiM.onr rej. (...)oraz naczepy ciężarowejm-ki M.onr rej. (...).
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoZ. B., k. 68, 105v – 107.
Około godz. 17.00Z. B.wyjechał z terenuKopalni (...), zbliżając się dodrogi nr (...). Oskarżony zamierzał włączyć się do ruchu na drogę główną, skręcając w lewo w kierunkuM., gdzie w odległości około 50 metrów znajduje się przejazd kolejowy.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoZ. B., k. 68, 105v – 107,
protokół oględzin miejsca wypadku wraz ze szkicem, k. 24 – 26.
Z. B.zauważył nadjeżdżający od stronyM., samochód osobowy m-kiV. (...)nr rej. (...), którym kierował pokrzywdzonyA. K.. W związku z tym, że pojazd ten znajdował się jeszcze przed przejazdem kolejowym, oskarżony postanowił wykonać skręt w lewo nadrogę nr (...).
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoZ. B., k. 68, 105v – 107.
W momencie gdy ciągnik siodłowyZ. B.zaczął wjeżdżać nadrogę nr (...)samochód m-kiV. (...)znajdował się w okolicy przejazdu kolejowego.A. K.reagując na zagrożenie ze strony oskarżonego, zaczął intensywnie hamować swoje auto, które w tym czasie poruszało się z prędkością około 80 km/h.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoZ. B., k. 68, 105v – 107,
zeznania świadkaA. K., k. 32, 107.
Słysząc odgłosy hamowania i widząc zbliżający się samochód,Z. B.zatrzymał zestaw pojazdów w taki sposób, że kabina ciągnika siodłowego znajdowała się w połowie pasa ruchu, po którym jechałV. (...).
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoZ. B., k. 68, 105v – 107,
zeznania świadkaA. K., k. 32, 107,
opinia biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków komunikacyjnychJ. R., k. 40 – 48, 119 – 120.
A. K.nie zdołał zatrzymać swojego pojazdu, uderzając przodem w lewe przednie kołoM..
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoZ. B., k. 68, 105v – 107,
zeznania świadkaA. K., k. 32, 107,
protokół oględzin miejsca wypadku wraz ze szkicem, k. 24 – 26,
protokoły oględzin pojazdu, k. 8 – 9, 10 – 11,
protokół oględzin pojazdu, k. 12 – 13,
opinia biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków komunikacyjnychJ. R., k. 40 – 48, 119 – 120.
Do wypadku doszło na prostym odcinku drogi, poza terenem zabudowanym, gdzie obowiązuje ograniczenie prędkości do 90 km/h. Jezdnia o szerokości 8,8 metra jest dwukierunkowa, po jednym pasie w stronęM.iW.(każdy o szerokości 2,9m). Ponadto na drodze został wytyczony dodatkowy pas ruchu do skrętu w prawo, doKopalni (...)(o szerokości 3m), oraz stanowiący jego przedłużenie pas rozbiegowy dla pojazdów wyjeżdżających z drogi podporządkowanej w kierunkuW..
Dowód:
opinia biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków komunikacyjnychJ. R., k. 40 – 48, 119 – 120,
protokół oględzin miejsca wypadku wraz ze szkicem, k. 24 – 26,
protokoły oględzin pojazdu, k. 8 – 9, 10 – 11,
protokół oględzin pojazdu, k. 12 – 13.
Asfaltowa nawierzchnia jezdni w czasie zdarzenia była mokra i zanieczyszczona naniesionym błotem.
Dowód:
protokół oględzin miejsca wypadku wraz ze szkicem, k. 24 – 26.
W czasie wypadku oskarżony był trzeźwy, zaśA. K.znajdował się po wpływem alkoholu, mając we krwi alkohol etylowy w stężeniu ok. 0,85 promila.
Dowód:
protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości, k. 3,
protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości, k. 5,
protokół pobrania krwi wraz z opinią, k. 29 – 30,
opinia biegłego z zakresu medycyny sądowej, k. 111 – 113.
Samochód m-kiV. (...), którym kierowałA. K.nie posiadał ważnego badania stanu technicznego, które termin upłynął w dniu 06 października 2016r.
Dowód:
protokół oględzin pojazdu, k. 12 – 13.
W wyniku zaistniałego wypadku pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci złamania panewki stawu biodrowego prawego, otwartej rany kolana lewego, stłuczenia podudzia lewego, powierzchownego urazu powłok głowy. Obrażenia te skutkowały naruszeniem czynności narządów ciałaA. K.na czas przekraczający 7 dni.
Dowód:
kserokopia dokumentacji medycznej, k. 53 – 60,
opinia sądowo – lekarska, k. 72.
Po wypadkuA. K.był hospitalizowany w okresie od 13 kwietnia 2017r. do 28 kwietnia 2017r. Został u niego przeprowadzony zabieg operacyjny polegający na otwartym nastawieniu doznanego złamania z wewnętrzną stabilizacją. Po zakończeniu leczenia szpitalnego został on wypisany do domu z zaleceniem rehabilitacji.
Dowód:
kserokopia dokumentacji medycznej, k. 53 – 60,
zeznania świadkaA. K., k. 32, 107.
A. K.został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej z dnia 26.10.2017r., sygn. akt II K 429/17 za kierowanie w dniu 13 kwietnia 2017r. pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości
Dowód:
odpis wyroku, k. 110.
OskarżonyZ. B.ma 58 lat, jest żonaty, nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Oskarżony pracuje jako kierowca, zarabia 2.200 zł miesięcznie. Nie był karany sądownie za przestępstwa.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoZ. B., k. 68, 105v – 107,
informacja zK., k. 63,
notatka urzędowa na podstawieart. 213 § 1 k.p.k., k. 76.
Z. B.przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego w charakterze podejrzanego przyznał się do zarzucanego mu czynu. Następnie w toku rozprawy głównej zmienił swoje stanowisko i nie przyznał się do stawianego mu zarzutu. Oskarżony wyjaśnił, że widział pojazd m-kiV. (...), gdy ten jeszcze znajdował się przed przejazdem kolejowym. Uznał wówczas, że zdąży włączyć się na drogę główną i ruszył do przodu skręcając jednocześnie w lewo.Z. B.wyjaśnił, że po tym jak usłyszał odgłosy hamowania samochodu pokrzywdzonego zatrzymał się, tak że przód kabiny jego ciągnika siodłowego znajdował się w połowie pasa ruchu, po którym jechałV. (...). Opisując dalszy przebieg zdarzenia oskarżony oświadczył, że w wyniku hamowania, pojazdA. K.zjechał na pas do skrętu w prawo i uderzył w przednie lewe koło ciągnika siodłowego. Po tym pokrzywdzony wysiadł z pojazdu, oświadczył że spożywał alkohol i powiedział aby oskarżony nie dzwonił na Policję. Pomimo tej prośbyZ. B.wezwał na miejsce funkcjonariuszy Policji oraz przed ich przyjazdem wycofał swój zestaw około 2 metrów od miejsce gdzie doszło do zderzenia.

Ponadto Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie Sąd Rejonowy oparł się na zeznaniach świadkaA. K., wyjaśnieniach oskarżonegoZ. B.i wymienionych na wstępie dowodach o charakterze materialnym, co do których prawidłowości i rzetelności nie miał zastrzeżeń.
Sąd uznał, że sprawstwo i wina oskarżonegoZ. B.w zakresie zarzucanego mu czynu zart. 177 § 1 k.k., nie budzą wątpliwości. Na podstawie całokształtu przeprowadzonych dowodów, sąd ustalił iż oskarżony naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, w ten sposób, że nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu pojazdowi m-kiV. (...)nr rej. (...), który poruszał siędrogą nr (...). W rezultacie spowodował on nieumyślnie wypadek, w wyniku któregoA. K.doznał obrażeń ciała, skutkujących naruszeniem czynności narządów jego ciała na okres przekraczający 7 dni.
Stwierdzając naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym przez oskarżonego, sąd miał na uwadze to, że znajdując się drodze podporządkowanej, w miejscu gdzie znajdował się znak ostrzegawczy A-7, powinien on przed wyjechaniem na drogę z pierwszeństwem przejazdu, upewnić się co do możliwości bezpiecznego wykonania tego manewru.Z. B.był obowiązany prawidłowo rozpoznać jaka jest prędkość zbliżających się pojazdów, w tym samochoduA. K.i ocenić czy włączenie się przez niego do ruchu nie zmusi kierującego do gwałtownego hamowania. Zdaniem sądu w realiach niniejszej sprawy, oskarżony uchybił ciążącym na nim w tym zakresie obowiązkowi, w rezultacie czego spowodował zagrożenie bezpieczeństwa, które skutkowało zaistniałym wypadkiem. Rozpoczął on bowiem wjazd nadrogę (...), mimo że z jego lewej strony zbliżał się jadący z dużą prędkością samochód pokrzywdzonego, który podejmując intensywne hamowanie nie był w stanie zatrzymać swojego pojazdu, w wyniku czego doszło do zderzenia. Istotne znaczenie dla stwierdzenia naruszenia przez oskarżonego zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, stanowi to, że w miejscu zdarzenia obowiązywało ograniczenie prędkości do 90 km/h.Z. B.powinien i mógł przewidywać zatem, że widoczny dla niego pojazdV. (...)poruszał się właśnie z taką prędkością i ocenić czy może bezpiecznie włączyć się do ruchu.
Sąd podziela wniosek opinii biegłegoJ. R., iż reakcja kierującegoV. (...)A. K.na powstałe zagrożenie drogowe była prawidłowa, adekwatna do wytworzonej sytuacji. Podjęcie natychmiastowego hamowania przez pokrzywdzonego w sytuacji, w której groziło mu realne zderzenie z wyjeżdżającym pojazdem, nie może być uznane za błąd. Wręcz przeciwnie stanowiło uzasadniony manewr obronny, który jednak nie pozwolił na uniknięcie wypadku. Zdaniem sądu brak jest podstaw do tego aby można czynić kierującemu samochodem m-kiV.zarzut, że nie podjął on próby ominięcia zespołu pojazdów oskarżonego lewym pasem ruchu. Kwestia ta została szczegółowo omówiona przez biegłegoJ. R.na rozprawie, zaś sąd aprobując jego stwierdzenia, nie widzi potrzeb ich ponownego przytaczania. Sąd nie stwierdził również aby stan nietrzeźwości w jakim znajdował sięA. K.był w realiach niniejszej sprawy przyczyną zaistniałego wypadku. Z ustalonych okoliczności, a w tym wyjaśnień oskarżonego, wynika, że kierującyV. (...)zareagował prawidłowo na sytuację drogową, podejmując intensywne hamowanie, co jednakże nie pozwoliło uniknąć mu zderzenia pojazdów. Pomimo zatem pozostawania przezA. K.pod wpływem alkoholu, nie ma podstaw aby przyjąć, że sposób kierowania przez niego pojazdem, był przyczyną zaistniałego wypadku. Sąd ustalając stan faktyczny nie stwierdził przesłanej wskazujących na to, iż pokrzywdzony przekroczył dozwoloną prędkość 90 km/h. KierującyV. (...)podał, że prowadził pojazd z prędkością około 80 km/h, zaś z opinii biegłegoJ. R.wynika, że brak jest danych wskazujących aby prędkość ta była wyższa. Podobnie sąd przyjął, iż choć pojazd, którym poruszał się pokrzywdzony nie posiadał ważnego okresowego przeglądu technicznego, to z przeprowadzonych dowodów, w tym protokołu oględzin tego pojazdu nie wynika aby był on niesprawny w chwili wypadku.
Podsumowując powyższe sąd uznał, że do zaistniałego wypadku drogowego, doszło w wyniku naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym przezZ. B.. Zarazem z okoliczności sprawy wynika, że oskarżony dopuścił się tego przekroczenia nieumyślnie. Nie miał on bowiem zamiaru naruszenia przepisów ruchu drogowego, lecz dopuścił się tego, mimo że mógł przewidzieć możliwość tego naruszenia.
Ustalając sprawstwo i winę oskarżonegoZ. B.w zakresie zarzucanego mu czynu, Sąd Rejonowy uznał za zasadne zastosowanie wobec niego środka probacyjnego w postaci warunkowego umorzenia postępowania karnego. W ocenie sądu w niniejszym przypadku zachodzą przesłanki zastosowania tej instytucji – określonej wart. 66 k.k.W pierwszym rzędzie wskazać należy, iż nie budziły wątpliwości okoliczności popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu, kwalifikowanego zart. 177 § 1 k.k., który pozostaje zagrożony karą pozbawienia wolności nie przekraczającą lat 5. Czyn jakiego dopuścił sięZ. B., pozostaje społecznie szkodliwym w stopniu wyższym niż znikomy. Niemniej jednak przy uwzględnieniu przesłanek określonych wart. 115 § 2 k.k.stwierdzić należy że nie jest znaczny w rozumieniuart. 66 § 1 k.k.W ten sam sposób sąd ocenił również stopień winy oskarżonego. Wreszcie po stronie oskarżonego występuje pozytywna przesłanka kryminologiczna. Nie był on dotąd karany sądownie za jakiekolwiek przestępstwa, a jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo warunkowego umorzenia postępowania, będzie przestrzegał porządku prawnego.
Mając powyższe na uwadze Sąd Rejonowy na podstawieart. 66 § 1 i 2 k.k.iart. 67 k.k.umorzył warunkowo postępowania karne wobec oskarżonegoZ. B., oznaczając okres próby na 3 lata. Sąd uznał, że zastosowanie wskazanego środka probacyjnego w stosunku do oskarżonego będzie wystarczające dla zapobieżenia ponownemu popełnieniu przez niego czynu zabronionego. Stosując warunkowe umorzenie postępowania karnego, sąd zasadził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego nawiązkę w kwocie 3.000 zł. Ustalając jej wysokość sąd miał na uwadze rodzaj doznanych przez pokrzywdzonego obrażeń ciała i będące ich wynikiem dolegliwości. Wskazana kwota stanowi zryczałtowaną formę zadośćuczynienia i odszkodowania, należną pokrzywdzonemu od oskarżonego z racji popełnionego deliktu.
Na podstawieart. 629 k.p.k.w zw. zart. 627 k.p.k.sąd zasądził od oskarżonegoZ. B.na rzecz Skarbu Państwa poniesione przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania uzasadnione wydatki obliczone zgodnie zrozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym(Dz.U. 2003 r. nr 108 poz. 1026) w wysokości 1.102,97 zł i wymierzył mu opłatę w wysokości przewidzianej ustawą.
SSR Radosław Gluza
.