Sąd Apelacyjnywe Wrocławiu
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 1423/17
Data wyroku: 2018-01-31 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Ciuraszkiewicz, Barbara Staśkiewicz, Ireneusz Lejczak
Słowa kluczowe: Wysokość emerytury
Podstawa prawna: art.5 ust.2a ustawy z 17.12.1998 r. ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt III AUa 1423/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 31 stycznia 2018 r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSA Ireneusz Lejczak (spr.)
Sędziowie: SSA Barbara Ciuraszkiewicz
SSA Barbara Staśkiewicz
Protokolant: Magdalena Krucka
po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2018 r. we Wrocławiu
na rozprawie
sprawy z wnioskuR. P.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział weW.
o wysokość emerytury
na skutek apelacjiR. P.
od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 3 lipca 2017 r. sygn. akt IX U 361/17
oddala apelację.

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 3 lipca 2017 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie wnioskodawcyR. P.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział weW.z dnia 24 marca 2017 r., którą organ rentowy odmówił wnioskodawcy prawa do ponownego ustalenia wysokości jego emerytury.
Rozstrzygnięcie powyższe Sąd ten wydał w oparciu o następujący stan faktycz ny:
WnioskodawcaR. P.w dniu 7 lutego 2017 r. złożył do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosek o zaliczenie mu służby wojskowej do stażu pracy.
Wnosił o zaliczenie okresu zasadniczej służby wojskowej w charakterze podchorążego(...)Szkoły(...)od 30 września 1963 r. do 10 września 1966 r. oraz okresu służby zawodowej od dnia 11 września 1966 r. do 6 czerwca 1984 r. jako okresu nieskładkowego.
Wnioskodawca odbywał służbę czynną w(...)Szkole(...), a po ukończeniu tej szkoły odbywał służbę zawodową.
Wnioskodawca ma przyznane świadczenie przez Wojskowe Biuro Emerytalne weW..
W piśmie skierowanym do WBE z dnia 6 kwietnia 2016 r. wnioskodawca zrezygnował z emerytury wojskowej, ponieważ emerytura wojskowa była niższa niż wyliczona przez ZUS. W dniu 7 kwietnia 2016 r. wystąpił o wypłatę emerytury z ZUS i od maja 2016 r. otrzymuje emeryturę z ZUS. Nie odwoływał się od decyzji ZUS ustalającej wysokość emerytury.
Decyzją z dnia 24 marca 2017 r., znak:(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział weW.działając na podstawie przepisówustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2016 r., poz. 887 ) po rozpoznaniu wniosku z dnia 7 lutego 2017 r. odmówiłR. P.ponownego ustalenia wysokości emerytury z uwzględnieniem służby wojskowej od 30 września 1963 r. do 6 czerwca 1984 r.
Wobec tak poczynionych ustaleń faktycznych Sąd Okręgowy oddalił odwołanie wnioskodawcy.W uzasadnieniu Sąd ten powołał przepisyart. 5 ust 2a, art. 6 ust 1 pkt 4 i pkt 6 lit a-e i g ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychoraz stanowisko Sądu Najwyższego, zawarte w wyrokach z dnia 27 listopada 2013 r. (II UK 22/13) oraz z dnia 12 lipca 2012 r. (II UK 326/11), który stwierdził, iż brak jest podstaw prawnych do wliczania okresu służby wojskowej, uwzględnionej przez wojskowy organ rentowy, ponownie przy ustalaniu świadczeń emerytalnych z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Podobne stanowisko zostało zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 8 lipca 2014 r. (III AUa 1542/13), który to Sąd wskazał, że osoba pobierająca emeryturę mundurową (policyjną) może po osiągnięciu wieku emerytalnego, nabyć również prawo do emerytury z ubezpieczenia społecznego, jeżeli poza okresami (służby i ubezpieczenia) uwzględnionymi do świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego (wysługi lat) legitymowała się innymi okresami składkowymi i nieskładkowymi w rozmiarze wystarczającym w myśl obowiązujących przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych do uzyskania prawa do tego świadczenia. Zatem możliwość jednoczesnego nabycia prawa do emerytury z ubezpieczenia społecznego i emerytury mundurowej możliwa jest tylko wówczas, gdy okresy ubezpieczenia powszechnego i służby mundurowej w oparciu o jaką ustalono wysługę mundurową nie zostały wzajemnie uwzględnione przy ustalaniu prawa do świadczeń, a każdy z nich, ale z osobna jest samodzielnie wystarczający do uzyskania prawa do emerytury w określonym systemie.
W odniesieniu do powyższych rozważań Sąd I instancji przeprowadził wykładnię art. 5 ust 2a ustawy emerytalnej i wskazał, że przepis ten jest traktowany jako instrument prawny, zapobiegający kumulacji okresów w ramach ubezpieczenia i zaopatrzenia emerytalnego. Zdaniem Sądu Okręgowego przepis ten odnosi się w szczególności do regulacji dotyczących żołnierzy zawodowych oraz funkcjonariuszy policji, Urzędu Ochrony Państwa. Dotyczy on również sytuacji wykluczenia możliwości ponownego ustalenia przy ustalaniu prawa do emerytury i renty oraz obliczeniu ich wysokości na podstawie przepisów ustawy emerytalnej takich okresów składkowych, które były podstawą do ustalenia prawa do świadczeń pieniężnych określonych właśnie w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym.
Sąd Okręgowy zważył przy tym, że funkcją takiego sformułowania w/w przepisów jest zapobieżenie sytuacji, w której na podstawie tych samych okresów składkowych ubezpieczonemu zaopatrzonemu przysługiwałoby uprawnienie przysługujące zarówno ze stażu ubezpieczenia, jak i zaopatrzenia emerytalnego. Z uwagi na brzmienie wyżej powołanych przepisów Sąd ten uznał roszczenie wnioskodawcy za nieuzasadnione i na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.oddalił jego odwołanie.
Powyższy wyrok zaskarżył w całości wnioskodawca w drodze apelacji, zarzucając Sądowi Okręgowemu naruszenie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS polegające na uznaniu, że okres służby wojskowej od 30 września 1963 r. do 6 czerwca 1984 r. nie podlega zaliczeniu do stażu pracy, gdyż okres ten stanowi podstawę odrębnego świadczenia przysługującego tzw. Służbom mundurowym.
W oparciu o powyższy zarzut wnioskodawca domagał się zmiany zaskarżonego wyroku poprzez ponowne ustalenie wysokości emerytury z uwzględnieniem okresu jego służby wojskowej.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie.
Dokonane przez Sąd Okręgowy ustalenia faktyczne są niesporne, a wyprowadzone z nich wnioski prawne nie budzą zastrzeżeń. Argumenty prezentowane przez skarżącego sprowadzają się w zasadzie do polemiki z oceną prawną Sądu I instancji, którą jednak Sąd Apelacyjny w całości aprobuje.
Sąd I instancji właściwie zastosował przepisy prawa materialnego i w efekcie trafnie uznał, że nie ma podstaw do uwzględnienia w podstawie obliczenia emerytury, jako okresy składkowe i nieskładkowe, okresów czynnej służby wojskowej (art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych) oraz okresu służby zawodowej, jeżeli zostały one wykorzystane do ustalenia prawa do świadczeń określonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy i funkcjonariuszy. Reguła taka wynika wprost z treści przepisuart. 5 ust. 2a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, który stanowi, że okresów, o których mowa wart. 6 ust. 1 pkt 4 i pkt 6 lit. a-e i g, nie uwzględnia się przy ustalaniu prawa do emerytury i renty oraz obliczaniu ich wysokości, jeżeli z ich tytułu ustalono prawo do świadczeń pieniężnych określonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym osób, o których mowa wart. 2 ust. 2. Jej obowiązywanie potwierdza przepisart. 4 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, z którego wynika, że okresy służby żołnierzy, którzy nie nabywają prawa do zaopatrzenia emerytalnego na podstawie ustawy, oraz służby określonej wart. 13 ust. 2uważa się za okresy składkowe w myśl przepisówustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W obliczu tak stanowczych regulacji Sąd Apelacyjny nie ma wątpliwości co do trafności ocen prawnych organu rentowego i Sądu Okręgowego.
Jak wynika z ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji, wnioskodawca obok pobieranej przez niego aktualnie emerytury tzw. cywilnej, ma również określone prawo do świadczenia przyznane przez Wojskowe Biuro Emerytalne, które uległo zawieszeniu z uwagi na fakt, że emerytura z systemu powszechnego jest dla wnioskodawcy bardziej korzystna. Wnioskodawca odwołując się od zaskarżonej decyzji z dnia 24 marca 2017 r. domagał się uwzględnienia do wysokości obecnie pobieranej emerytury, dochodów za okres służby wojskowej od 30 września 1963 r. do 6 czerwca 1984 r.
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny stwierdza, że z dyspozycji powołanego wyżej art. 5 ust. 2a ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynika wprost, że okresy służby wojskowej nie podlegają zaliczeniu do ustalenia wysokości prawa do emerytury i renty i obliczaniu ich wysokości, jeżeli z ich tytułu ustalono prawo do świadczeń pieniężnych określonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin. Wnioskodawca ma ustalone prawo do świadczenia emerytalnego z WBE weW.za okres służby wojskowej, z tego też względu okres ten nie może zostać uwzględniony do ustalenia wysokości obecnie pobieranego świadczenia emerytalnego.
Wobec powyższego Sąd Apelacyjny stwierdza, że zarzuty apelacji są całkowicie bezzasadne i pozostają w całkowitej sprzeczności z obowiązującymi przepisami prawa i jako takie nie zasługują na uwzględnienie.
Z tych też względów Sąd Apelacyjny na mocyart. 385 k.p.c.orzekł o oddaleniu apelacji jako całkowicie bezzasadnej.

SSA Barbara Ciuraszkiewicz SSA Ireneusz Lejczak SSA Barbara Staśkiewicz
R.S.