Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
IX Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IX U 77/18
Data wyroku: 2018-12-18 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Słowa kluczowe: Niepełnosprawność

UZASADNIENIE
Orzeczeniem z dnia 5 stycznia 2018 r. znak ON.(...).1.1870.2017.BK Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie(...)wS.wydanym na skutek odwołania małoletniegoM. O.utrzymał w mocy orzeczenie(...)do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wS.z dnia 22 listopada 2017 r. zaliczające wnioskodawcę do lekkiego stopnia niepełnosprawności z powodu schorzeń o symbolu 11-I na okres od dnia 27 października 2017 r. do dnia 30 listopada 2022 r. Organ rentowy stwierdził, że pomimo ograniczeń,M. O.jest zdolny do zaspokajania bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych i jest zdolny do pracy stosownie do psychofizycznych możliwości.
Od powyższego orzeczenia małoletniM. O.reprezentowany przez matkęA. O.wniósł odwołanie wnosząc o zaliczenie go do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że uprzednio posiadał orzeczenie ze wskazaniem konieczności stałej i długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Zauważył, że jego stan zdrowia nie uległ poprawie i pozostaje pod stała opieką lekarzy specjalistów chorób dziecięcych i diabetologii.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie w całości przytaczając argumenty zawarte w zaskarżonym orzeczeniu. Jednocześnie skład orzekający ustalił, że zakres stwierdzonych ograniczeń nie powoduje zależności powoda od otoczenia i konieczności udzielania pomocy innej osoby w celu pełnienia ról społecznych oraz w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się samoobsługę, poruszanie się i komunikację.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
M. O.ma 17 lat. Mieszka z rodzicami. Uczęszcza do drugiej klasy technikum. Uczy się w kierunku technik technologii drewna. Bierze udział w zajęciach praktycznych związanych z obróbką drewna
Niesporne, nadto:
- opinia biegłego – k. 22,
- ocena funkcjonowania społecznego – k. 132 i 144 akt rentowych.
Od stycznia 2013 r.M. O.jest leczony z powodu cukrzycy typu 1. Od marca 2014 r. dzięki zastosowaniu pompy insulinowej. Z powodu niewyrównania cukrzycyM. O.był dwukrotnie hospitalizowany w styczniu 2013 r. i w marcu 2016 r. pozostaje pod opieką poradni diabetologicznej.M. O.samodzielnie oznacza poziomy cukru.
Dowód:
- orzeczenie – k. 55 akt rentowych,
- dokumentacja lekarska – k. 21 i 14-127 akt rentowych,
- karty informacyjne – k. 21 i 70.
Obecnie uM. O.rozpoznaje się cukrzycę typu 1. Powoduje to trwały lekki stopień niepełnosprawności w okresie od 27 października 2017 r. do 30 listopada 2022 r. Cukrzyca ma charakter wyrównany.M. O.potrafi sobie poradzić z obsługą pompy insulinowej oraz kontrolować przebieg choroby. Wykonuje prace fizyczne. Nie występują u niego ciężkie stany niedocukrzenia. Wymaga jedynie niewielkiej pomocy ze strony matki przy wyliczeniach należnej dawki insuliny.
Dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu diabetologii – k. 22-23.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie okazało się nieuzasadnione.
Zgodnie zart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych(tekst jednolity – Dz. U. z 2016 r., poz. 2046 ze zm.) rozróżnić można trzy stopnie niepełnosprawności: znaczny, umiarkowany i lekki. Do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. (art. 4 ust. 1 ustawy). Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych (art. 4 ust. 2 ustawy). Do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu powodującą w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną lub mającą ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub techniczne. (art. 4 ust. 3 ustawy).
Szczegółowe zasady orzekania o niepełnosprawności, w tym standardy w zakresie kwalifikowania do poszczególnych stopni niepełnosprawności, uregulowane zostały w wydanym w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 6c ust. 9 ustawyrozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności(Dz. U. Nr 139, poz. 1328). I tak zgodnie z rozporządzeniem: niezdolność do pracy oznacza całkowitą niezdolność do pracy zarobkowej z powodu fizycznego, psychicznego lub umysłowego naruszenia sprawności organizmu (§ 29 ust. 1 pkt 1), konieczność sprawowania opieki - całkowitą zależność od otoczenia polegającą na pielęgnacji w zakresie higieny osobistej i karmienia lub w wykonywaniu czynności samoobsługowych, prowadzeniu gospodarstwa domowego oraz ułatwiania kontaktów ze środowiskiem (§ 29 ust. 1 pkt 2), konieczność udzielania pomocy, w tym pomocy w pełnieniu ról społecznych – zależność od otoczenia wymagającą wsparcia w czynnościach samoobsługowych, w prowadzeniu gospodarstwa domowego, współdziałania w procesie leczenia, rehabilitacji, edukacji oraz w pełnieniu ról społecznych właściwych dla każdego człowieka zależnych od wieku, płci, czynników społecznych i kulturowych (§ 29 ust. 1 pkt 3), czasowa pomoc w pełnieniu ról społecznych – konieczność udzielania pomocy, o której mowa w § 29 ust.1 pkt 3 w okresach wynikających ze stanu zdrowia (§ 30 ust. 1 pkt 1), a częściowa pomoc w pełnieniu ról społecznych – wystąpienie co najmniej jednej okoliczności, o której mowa w § 29 ust. 1 pkt 3 (§ 30 ust. 1 pkt 2).
W rozpoznawanej sprawie niespornym było, że małoletniM. O.cierpi na cukrzycę typu 1. Spornym natomiast pozostawał stopień niepełnosprawności, jakim skutkuje wymienione schorzenie.M. O.kwestionował bowiem zaliczenie go przez Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie(...)wS.do lekkiego stopnia niepełnosprawności wskazując, że jego stan zdrowia skutkuje stopniem umiarkowanym.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dał podstaw do podzielenia stanowiska odwołującego się, a co za tym idzie do zmiany zaskarżonego orzeczenia.
W opinii złożonej w dniu 9 sierpnia 2018 r. (k. 22-23) biegły sadowy z zakresu diabetologiiG. K.stwierdził, że stan zdrowia odwołującego się czyni go niepełnosprawnym w stopniu lekkim. Taki wniosek biegły wysnuł w oparciu o badanie odwołującego i analizę dostępnej dokumentacji medycznej. Biegły zauważył, że uM. O.cukrzyca ma charakter wyrównany. Odwołujący się potrafi sobie poradzić z obsługą pompy insulinowej oraz kontrolować przebieg choroby. Wykonuje prace fizyczne. Nie występują u niego ciężkie stany niedocukrzenia. Wymaga jedynie niewielkiej pomocy ze strony matki przy wyliczeniach należnej dawki insuliny.
Żadna ze stron nie wniosła zarzutów do opinii biegłego w zakreślonym przez Sąd terminie. Jedynie na rozprawie w dniu 6 grudnia 2018 r. przedstawicielka ustawowa odwołującego się wskazywała na możliwość uszkodzenia przez cukrzycę innych organów jej syna.
Sąd zauważył, że mając 17 lat odwołujący sięM. O.uczęszcza do technikum, gdzie w pełni samodzielnie podejmuje naukę. Z materiału dowodowego wynika, że małoletni również samodzielnie radzi sobie z obsługą pompy insulinowej, kontrolą poziomu cukru i wyliczaniem dawek insuliny. Jednocześnie nie ma informacji odnośnie obszarów, w którychM. O.wymagałby wsparcia w pełnieniu ról społecznych. Hospitalizacje odwołującego się z powodu niewyrównania cukrzycy ostatnio nie miały miejsca. Pozwala to wysnucie wniosku, że odwołujący się, pomimo ograniczeń wynikających z potrzeby kontroli poziomu cukru i podawania insuliny, pozostaje w pełni samodzielny w większość aspektów życia. Może kontynuować naukę, w tym praktyczną naukę zawodu. Nie jest zależny od otoczenia co do wsparcia w czynnościach samoobsługowych, w prowadzeniu gospodarstwa domowego, współdziałania w procesie leczenia, rehabilitacji, edukacji oraz w pełnieniu ról społecznych właściwych dla każdego człowieka w jego wieku. Sąd nie wyklucza, że uprzednio, jako osoba poniżej 16 roku życia, odwołujący się wymagał znaczenie szerszego wsparcia rodziców w czynnościach samoobsługowych. W tym związanych z radzeniem sobie z leczeniem cukrzycy. Niemniej jednak aktualnieM. O.jest osoba niemal dorosłą, która ma świadomość przebiegu schorzenia i sposobu przeciwdziałania jego skutkom, przez co jego samodzielność jest nieporównywalnie większa, niż jeszcze klika lat temu. Rzutuje to na aktualną ocenę jego sprawności.
Sąd uznał opinię biegłego za jasną, pełną i spójną, a jej wnioski za w sposób logiczny i przekonujący umotywowane. Opinia znajduje oparcie w wynikach badania przedmiotowego i treści dokumentacji medycznej odwołującego się. Powyższe, przy uwzględnieniu nadto, iż biegły to wysokiej klasy fachowiec o wieloletnim doświadczeniu klinicznym i specjalności odpowiedniej do schorzeń ubezpieczonego nakazywało Sądowi uznać jego opinię za rzetelną i wiarygodną, a w konsekwencji podzielić zawarte w nich wnioski nie znajdując żadnych podstaw do ich zakwestionowania.
Mając na uwadze wszystko powyższe Sąd, na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c., oddalił odwołanie jako nieuzasadnione.

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...)

3
(...)

(...)