Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 195/18
Data wyroku: 2018-10-31 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Wildowicz

Sygn. akt II K 195/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 31 października 2018 r.
Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:  SSR Krzysztof Wildowicz
Protokolant: Karolina Szapiel
przy udziale oskarżyciela posiłkowegoG. W.
po rozpoznaniu w dniach 29 sierpnia i 22 października 2018 r. sprawy:
K. P., synaW.iM. z domu P.,urodzonego (...)wB.,
oskarżonego o to, że:
w dniu 9 lutego 2018 roku wB.przyulicy (...)dokonał umyślnego uszkodzenia mienia w ten sposób, że trzymając metalową rurkę rzucił nią w przednią szybę czołową samochodu markiS. (...)onumerze rejestracyjnym (...)powodując jej wybicie oraz dokonał wgniecenia oraz zarysowań powłoki lakierniczej na pokrywie silnika w/w samochodu czym spowodował straty o wartości 1300 zł. na szkodęG. W.,
tj. o czyn zart. 288 § 1 k.k.

I
oskarżonegoK. P.w ramach zarzucanego mu czynu uznaje za winnego tego, że w dniu 9 lutego 2018 r. wB.przyulicy (...), umyślnie uszkodził samochód osobowy markiS. (...)onr. rej. (...)stanowiący własnośćG. W.w ten sposób, że uderzył trzymaną w ręku metalową rurką w przednią szybę czołową tego pojazdu powodując jej wybicie oraz uderzył tą rurką w pokrywę silnika w/w auta powodując jej wgniecenie oraz zarysowania powłoki lakierniczej, czym spowodował straty o wartości 1300 zł. na szkodę właściciela pojazdu,to jest popełnienia czynu zart. 288 § 1 k.k.i za to na mocyart. 288 § 1 k.k.skazuje go,a na mocyart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 37a k.k.wymierza mukarę 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych grzywnyustalając wysokość jednej stawki dziennej nakwotę 10 (dziesięciu) złotych;

II
na mocyart. 46 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoG. W.kwoty 1700 (jeden tysiąc siedemset) złotych;

III
zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowegoG. W.kwotę(...)(jeden tysiąc pięćset trzydzieści sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika w sprawie;

IV
zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Sędzia:
Sygnatura akt II K 195/18

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i ujawnionego w toku przewodu sądowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 9 lutego 2018 r. w godzinach wieczornychK. P.spotkał się wB.ze swoim znajomymW. M.. Po pewnym czasie znaleźli się przysklepie (...)położonym w tej miejscowości przyulicy (...). Zobaczyli, że w stojącym tam samochodzie, to jestS. (...)onr. rej. (...), znajduje sięM. Ł., siostraW. M.. Była wtowarzystwie (...),G. W.– właściciela tego pojazdu orazM. O.. Po chwili doszło do kłótni i szarpaniny międzyW. M.iK. P., aM. Ł.. WtedyG. W.iM. O.ruszyli koleżance z pomocą. Wszyscy zaczęli zadawać sobie nawzajem uderzenia rękoma i nogami po całym ciele. W pewnym momencieG. W.wyciągnął z bagażnika swego samochodu metalową rurkę i zaatakował niąK. P.. Ten zaczął się bronić i wyrwał ją z rąkG. W.. WówczasK. P.rurką tą uderzył w przednią szybę czołową pojazdu markiS.powodując jej wybicie oraz uderzył tą rurką w pokrywę silnika w/w auta powodując jej wgniecenie oraz zarysowania powłoki lakierniczej. WtedyM. O.wyciągnął z bagażnika auta kolejną rurkę lecz zaraz na miejsce zdarzenia przyjechała Policja. Koszt naprawy uszkodzeń pojazdu spowodowanych przezK. P.wniósł 1300 zł.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wyjaśnienia oskarżonegoK. P.(k. 27 – 28, 73, 110v - 111), zeznania i wyjaśnienia świadkaG. W.(k. 32 – 33v, 111 – 112), zeznania świadkaK. S.(k. 12v), a także notatki urzędowe (k. 2, 3), protokół oględzin miejsca (k. 6 – 11), protokół oględzin rzeczy (k. 60 - 65), a także kserokopię paragonu fiskalnego (k. 56).
K. P.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że w dniu 9 lutego 2018 r. w godzinach wieczornych w rejoniesklepu (...)wB.spotkał się zW. M.. Następnie razem podeszli do tego sklepu. W pewnym momencieW. M.zobaczył, że w samochodzie markiS.siedzi jego siostraM. Ł.w towarzystwie dwóch mężczyzn i dziewczyny. Podchodząc do tego auta kolega oskarżonego powiedział mu, że jego siostra nie zajmuje się swoim dzieckiem. Po podejściu do tego pojazdu,M. Ł.otworzyła okno iW. Ł.zaczął jej mówić by wracała do domu. W pewnym momencie rozmowa zmieniła się we wzajemne wyzwiska.K. P.również mówił by kobieta wracała do domu i dodatkowo plunął na nią. WówczasM. Ł.wysiadła z samochodu i zaczęła się między nimi szarpanina. Wtedy z auta wysiedli również dwaj mężczyźni i wszyscy zaczęli się nawzajem szarpać. W pewnym momencie jeden z nich wyjął z bagażnika pojazdu metalową rurkę i zaatakował nią oskarżonego.K. P.otrzymał nią kilka uderzeń po rękach ale ostatecznie wyrwał ją przeciwnikowi i rzucił nią w przednią szybę samochoduS.. Wyjaśnił, że zdenerwował się gdyż przeszedł trepanację czaszki i obawiał się otrzymania ciosu rurką w głowę. Dodał, że chciał się porozumieć z pokrzywdzonym i pokryć faktycznie poniesione przez niego szkody jednak ten zażądał zbyt wysokiej kwoty. Zażądał kwoty 3700 lub 4700 zł., na którą miały się składać rzeczy, które w ogóle nie miały miejsca. Był skłonny zapłacićG. W.kwotę 1300 zł. (k. 27 – 28, 73, 110v – 111).

Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu w świetle materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wina i okoliczności popełnienia przez oskarżonego przypisanego mu czynu nie budziły jakichkolwiek wątpliwości.
Okoliczności przedmiotowego zdarzenia, a także wina oskarżonegoK. P.wynika w głównej mierze i jednoznacznie z jego wyjaśnień, w których konsekwentnie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W wyjaśnieniach swoich podawał również genezę tego zajścia oraz jego przebieg.
W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego należało uznać za wiarygodne. Były one bowiem spójne i konsekwentne. Brak było również podstaw do przyjęcia byK. P.bezpodstawnie siebie obciążał. Co więcej, już przybyłym na miejsce zdarzenia funkcjonariuszom Policji złożona została relacja w istocie zbieżna z późniejszymi wyjaśnieniami (por. k. 2, 3 – notatki urzędowe; k. 12v – zeznania świadkaK. S.).
Wyjaśnienia oskarżonego znalazły również niemal w całości potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonego (k. 32 – 33v, 111 – 112).G. W.zaznaczył jednak, żeK. P.uderzył metalową rurką zarówno w przednią czołową szybę jak i pokrywę silnika jego pojazdu, powodując uszkodzenie tych dwóch elementów karoserii. Z zeznań pokrzywdzonego wynika, że koszt naprawy tych uszkodzeń wyniósł 1300 zł.
Zdaniem Sądu zeznania pokrzywdzonego w powyższym zakresie są wiarygodne gdyż znalazły potwierdzenie w innych dowodach zgromadzonych w sprawie.
Czas, miejsce, okoliczności tego zdarzenia, a także zakres uszkodzeń pojazdu markiS.dokumentuje protokół oględzin miejsca (k. 6 – 11). W wyniku przeprowadzonych oględzin pojazdu stwierdzono pękniętą przednią szybę czołową auta oraz wgniecenia i zarysowania powłoki lakierniczej przedniej maski. Kserokopia paragonu fiskalnego potwierdza z kolei wysokość kosztów naprawy uszkodzonych elementów (k. 56).
Reasumując, opisane wyżej dowody uzupełniają się i tworzą logiczną całość, nie pozostawiając zdaniem Sądu jakichkolwiek wątpliwości co do tego, że oskarżony dopuścił się przypisanego mu czynu. Dowody te wykazały, że w dniu 9 lutego 2018 r. wB.przyulicy (...), umyślnie uszkodził samochód osobowy markiS. (...)onr. rej. (...)stanowiący własnośćG. W.w ten sposób, że uderzył trzymaną w ręku metalową rurką w przednią szybę czołową tego pojazdu powodując jej wybicie oraz uderzył tą rurką w pokrywę silnika w/w auta powodując jej wgniecenie oraz zarysowania powłoki lakierniczej, czym spowodował straty o wartości 1300 zł. Zachowaniem swoim wyczerpał więc ustawowe znamiona czynu zabronionego przewidzianego wart. 288 § 1 k.k.
W toku postępowania pojawiły się wątpliwości co do stanu zdrowia psychicznego oskarżonegoK. P.. W związku z tym zasięgnięto opinii dwóch biegłych psychiatrów i biegłego psychologa. Ze sporządzonej przez nich opinii wynika, żeK. P.nie cierpi na chorobę psychiczną ani upośledzenie umysłowe. Biegłe wskazały, że w czasie czynu miał zachowaną zdolność rozumienia jego znaczenia i kierowania swoim postępowaniem (k. 77 - 84). W ocenie Sądu opinia powyższa w całości zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Sądu wymierzona oskarżonemu kara grzywny jest odpowiednia biorąc pod uwagę zarówno okoliczności obciążające jak i łagodzące, a także warunki i właściwości osobiste sprawcy. Nadto jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu i zawinienia oskarżonego.
Okolicznością łagodzącą jest niewątpliwie to, że oskarżony nie był dotychczas karany sądownie (k. 121).
Niewątpliwie występek, którego dopuścił sięK. P.cechuje wysoki stopień społecznej szkodliwości i wysoki stopień zawinienia. Oskarżony dopuścił się zamachu na integralność i nienaruszalność cudzej rzeczy oraz związaną z daną rzeczą zdolność do niezakłóconego użytkowania jej zgodnie z przeznaczeniem, co jest atrybutem prawa własności. Ponadto mając możliwość rozpoznania faktycznego i społecznego znaczenia czynu, mając możliwość zgodnego z prawem zachowania, nie będąc przez nikogo zmuszanym, zdecydował się popełnić przestępstwo.
Przy wymierzaniu oskarżonemu kary grzywny Sąd wziął także pod uwagę cele prewencji indywidualnej i generalnej, które winna spełniać ta kara. Zdaniem Sądu orzeczona kara zapobiegnie w przyszłości ponownym czynom oskarżonego i będzie oddziaływać na niego wychowawczo, ponadto ukształtuje wyobrażenie społeczeństwa o konieczności przestrzegania norm prawnych i nieuchronności kary.
W toku postępowania pokrzywdzonyG. W.złożył wniosek o orzeczenie wobec oskarżonego obowiązku naprawienia szkody w kwocie 3740 zł. wskazując, że składają się na nią: 1300 zł. – koszt naprawy uszkodzonego pojazdu, 400 zł. – koszt holowania pojazdu z miejsca zdarzenia do warsztatu mechanicznego, 500 zł. – koszt czyszczenia układu wentylacji, 1540 zł. – koszt najmu pojazdu zastępczego na czas wykonywania naprawy uszkodzonego auta. Do wniosku dołączone zostały rachunki potwierdzające w/w wydatki (k. 56, 57, 58, 59).
Orzekając w przedmiocie powyższego wniosku pokrzywdzonego Sąd uwzględnił jedynie koszt naprawy uszkodzonego samochodu oraz koszt jego holowania z miejsca zdarzenia do warsztatu mechanicznego, czyli łącznie kwotę 1700 zł. Zdaniem Sądu jedynie te wydatki poniesione przezG. W.wynikają bezpośrednio z przestępstwa popełnionego przezK. P.. Pozostałe wydatki takiego charakteru w ocenie Sądu nie mają. Jeżeli chodzi o koszt czyszczenia układu wentylacji to brak było podstaw do przyjęcia, że konieczność przeprowadzenia tej czynności wynikła tylko i wyłącznie z działania oskarżonego. Nie można bowiem wykluczyć, że potrzeba ta zaistniała w wyniku zwykłego użytkowania pojazdu. Z kolei żądanie zwrotu kosztu wynajmu auta zastępczego nie wchodzi w zakres szkody, do naprawienia której sprawca winien być zobowiązany. Tym bardziej, że w tym zakresie pojawiły się pewne niejasności gdyż jak wynika z zeznań pokrzywdzonego uszkodzony samochód miał być naprawiony w ciągu tygodnia (k. 111v), a umowa najmu auta zastępczego zawarta została na 11 dni.
Mając na uwadze powyższe i kierując się dyspozycjąart. 46 § 1 k.k.Sąd orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoG. W.kwoty 1700 zł.
W toku postępowaniaG. W.występował w charakterze oskarżyciela posiłkowego i korzystał z pomocy pełnomocnika. O kosztach tym związanych orzeczono na podstawieart. 627 k.p.k.oraz § 11 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt. 3 i § 17 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.).
O kosztach sądowych orzeczono na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.Mając na uwadze aktualną sytuację majątkową i finansową oskarżonego Sąd uznał, że uiszczenie kosztów sądowych byłoby dlaK. P.zbyt uciążliwe i dlatego zwolnił go w całości od ich zapłaty na rzecz Skarbu Państwa.
Sędzia: