Sąd Okręgowy w Łodzi
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ka 1410/17
Data wyroku: 2018-03-14 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt V Ka 1410/17

UZASADNIENIE
A. M.został oskarżony o to, że w okresie od dnia 4 listopada 2015 roku do dnia 17 marca 2016 roku w pomieszczeniach mieszkalnych położonych przyulicy (...)wP.oraz innych ustalonych miejscach, działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru, przechowywał wyroby akcyzowe w postaci: tytoniu w ilości 8,75 kg oraz papierosów w łącznej ilości 81.010 sztuk, z czego w dniu 4 listopada 2015 roku działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą papierosów w ilości 18.440 sztuk zapakowanych w 922 paczki, bez znaków akcyzy, stanowiące przedmiot czynu zabronionego określonego wart. 63 § 6 k.k.s., na których ciąży podatek akcyzowy w łącznej wysokości 72.784,00 zł, przy czym sprawca popełnił czyn będąc już skazanym w dniu 13 września 2012 roku za umyślne przestępstwo skarbowe tego samego rodzaju na karę grzywny w wysokości 120 stawek dziennych, które do dnia 17 września 2015 roku uiścił w całości, tj. o przestępstwo skarbowe określone wart. 65 § 3 k.k.s.w z w. zart. 65 § l k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 9 § 2 k.k.s.oraz w zw. zart. 37 § l punkt 4 k.k.s.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Pabianicach z dnia 8 sierpnia 2016 roku oskarżonego w miejsce zarzuconego mu czynu uznano za winnego tego, że w okresie od dnia 4 listopada 2015 roku do dnia 17 marca 2016 roku wP., działając w krótkich odstępach czasu , w wykonaniu tego samego zamiaru, przechowywał wyroby akcyzowe w postaci: tytoniu w ilości 8,75 kg oraz papierosów w łącznej ilości 81.010 sztuk, z czego w dniu 4 listopada 2015 roku działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą papierosów w ilości 18.440 sztuk zapakowanych w 922 paczki, bez znaków akcyzy, stanowiące przedmiot czynu zabronionego określonego wart. 63 § 6 k.k.s., na których ciąży podatek akcyzowy w łącznej wysokości 72.784,00 złotych czym wypełnił znamiona czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 65 § 1 k.k.s.w z w. zart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 9 § 2 k.k.s.i za to na podstawieart. 65 § 3 k.k.s.wymierzono mu karę grzywny w wysokości 500 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 75 złotych.
Sąd na podstawieart. 30 § 2 k.k.s.iart. 31 § 6 k.k.s.orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa i zarządził zniszczenie dowodów rzeczowych w postaci tytoniu oraz paczek papierosów, a także zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych.
Apelację od powyższego wyroku wniósł oskarżony, zaskarżając wyrok w całości i zarzucając:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia który miał wpływ na jego treść, polegający na stwierdzeniu, że czyn zarzucany oskarżonemuA. M.miał mieć potwierdzenie w jego wyjaśnieniach podczas gdy oskarżony przed sądem nie przyznał się do winy, a to, że przyznał się w postępowaniu przygotowawczym wynika z tego, że działał pod wpływem błędu wynikłego z faktu zmiany zarzutów;

2
niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, a zwłaszcza nieprzesłuchanie świadkaT. B., co spowodowało, że nie dających się usunąć wątpliwości nie można tłumaczyć na niekorzyść oskarżonego.

Oskarżony wniósł o uniewinnienie od zarzutu popełnienia przypisanego mu czynu albo o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja oskarżonego okazała się bezzasadna.
Sąd I instancji wnikliwie rozważył zgromadzony materiał dowodowy, a stanowisko swoje wyczerpująco uzasadnił, zgodnie z wymogami określonymi wart. 424 k.p.k., wykazując sprawstwoA. M.i ujawniając na rozprawie wszystkie okoliczności mogące mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, zarówno przemawiające na korzyść oskarżonego, jak i przeciwko niemu. Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena przeprowadzonych dowodów, tj. wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadkówP. Z.,A. H.orazM. W., jak również ujawnionych na rozprawie dokumentów, w szczególności protokołów sporządzonych przez uprawnione organy w ramach przysługujących im kompetencji, poczyniona została w sposób wszechstronny i obiektywny, z uwzględnieniem zasad wiedzy i doświadczenia życiowego. Zaskarżony wyrok należało uznać za poprawny zarówno pod względem oceny dowodów, weryfikacji i ugruntowania jego podstawy faktycznej, jak również oceny prawnej popełnionego czynu i reakcji karnej zastosowanej wobec oskarżonego, a także orzeczenia przepadku przedmiotów.
W odniesieniu do pierwszego z postawionych w apelacji zarzutów Sąd Okręgowy nie dopatrzył się błędu w ustaleniach faktycznych. Analiza treści sporządzonego uzasadnienia prowadzi do wniosku, że Sądmeritiwyciągnął logiczne wnioski w oparciu o kompleksowo oceniony materiał dowodowy. Z zeznań funkcjonariuszy Służby Celnej jak i dokumentów (protokołu kontroli k.1, protokołu oględzin k. 10v.) jednoznacznie wynika, że oskarżony sam wskazał miejsce przechowywania papierosów w mieszkaniu, co wyklucza jego brak wiedzy w tym zakresie. Kwestia wyjaśnień oskarżonego i tego, jakie znaczenie nadać przyznaniu się do winy w postępowaniu przygotowawczym i zaprzeczeniu winy podczas rozprawy sądowej należy do sfery postępowania dowodowego i dotyka zagadnienia poprawności zastosowania zasad postępowania, w tym w szczególności dyrektywy zart. 7 k.p.k.Zdaniem Sądu odwoławczego poprawność oceny dowodów, w tym także i wyjaśnieńA. M.nie budzi wątpliwości. Sądmeritidokładnie wskazał okoliczności, które legły u podstaw uznania wyjaśnień złożonych na rozprawie za niewiarygodne, słusznie akcentując ich nielogiczność i sprzeczność z pozostałym materiałem dowodowym, a także zwracając uwagę na zmienność ich treści. W tym świetle całkowicie uprawnione jest uznanie depozycji oskarżonego za linię obrony, która została przygotowana i obmyślona w trakcie postępowania w sprawie, wobec czego Sąd Rejonowy postąpił słusznie odmawiając im przymiotu wiarygodności.
W ocenie Sądu Okręgowego za absurdalną należy uznać podniesioną przezA. M.okoliczność, że wcześniejsze przyznanie się do winy było wynikiem pomyłki wywołanej zmianą postanowienia o przedstawieniu zarzutów i niezrozumieniem przez oskarżonego tego, o co się go w istocie oskarża. Ze znajdującego się w aktach sprawy protokołu wynika wprost, że oskarżony został zapoznany z treścią zmienionych zarzutów i w pełni świadomie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu w zmienionej postaci. Powyższe czyni postawiony zarzut bezpodstawnym. Nie stanowi również błędu wyciągnięcie wniosku o sprawstwie i winie oskarżonego z faktu dobrowolnego poddania się karze przezA. R.. Najzupełniej logiczne jest, że skoro konkubinaA. M.poddała się odpowiedzialności za czyn popełniony wspólnie z oskarżonym, to tym samym potwierdziła jego udział w tym czynie. Brak zakazu dowodowego w tym zakresie sprawia, że powyższa okoliczność może stanowić dowód przeciwko oskarżonemu, choć – co zrozumiałe – jego nazwisko nie zostało wymienione w prawomocnym wyroku przeciwkoA. R.. Sądmeritipoczytał powyższą okoliczność jako dowód przemawiający za sprawstwem oskarżonego i miał do tego prawo w świetle zasad postępowania dowodowego; przy tym wydany wyrok stanowił tylko jeden z dowodów przeciwkoA. M., a nadto został oceniony swobodnie, wobec czego dochowano wymogów przewidzianych przezart. 7 k.p.k.
Przechodząc do drugiego z postawionych zarzutów Sąd odwoławczy zważył, że w niniejszej sprawie nie wystąpiły żadne wątpliwości o nieusuwalnym charakterze, które zgodnie z dyspozycjąart. 5 § 2 k.p.k.wymagałyby rozstrzygnięcia na korzyść oskarżonego. Sam fakt nieprzesłuchania w charakterze świadkaT. B.pozostaje bez jakiegokolwiek wpływu na okoliczności sprawy, ponieważ za pomocą innych dowodów Sąd w niebudzący wątpliwości sposób ustalił, że osoba o tych personaliach w rzeczywistości nie uczestniczyła w wynajmie garażu, w którym przechowywane były wyroby akcyzowe. Sąd I instancji poprzestał w tym zakresie na przesłuchaniu świadkaM. W., która dostarczyła wszystkich informacji niezbędnych dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego w sprawie. Nie można podzielić stanowiska skarżącego, żeM. W.miała interes w tym, aby odsunąć od siebie widmo odpowiedzialności karnej i na aprobatę zasługuje konkluzja Sądu Rejonowego, że zeznawała ona zgodnie z prawdą. Można jedynie dodać, że Sąd Rejonowy czynił starania o ustalenie miejsca zamieszkaniaT. B.w celu wezwania go na rozprawę, które jednak zakończyły się niepowodzeniem.
Sąd Okręgowy zważył, że wymierzona oskarżonemu kara 500 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 75 złotych jest w pełni adekwatna do popełnionego czynu, warunków osobistych oskarżonego i społecznej szkodliwości jego czynu. Rozstrzygnięcie o przepadku przedmiotów miało podstawę prawną wart. 30 § 2 k.k.s.i wobec skazania oskarżonego za przestępstwo zart. 65 § 3 k.k.s.w z w. zart. 65 § l k.k.s.przepadek taki musiał zostać orzeczony. Kierunek wniesionego środka zaskarżenia zwalnia Sąd odwoławczy z obowiązku odnoszenia się do zasadności orzeczenia o zwolnieniu oskarżonego od kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe wniesioną apelację należało uznać za niezasadną, a zaskarżony wyrok utrzymać w mocy.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze Sąd Okręgowy orzekł na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.i z uwagi na sytuację majątkową oskarżonego oraz konieczność wykonania kary grzywny, zwolnił go od ich ponoszenia .