Sąd Okręgowy w Warszawie
XX Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: XX GC 64/17
Data wyroku: 2018-08-30 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Kurc-Mazurkiewicz

Sygn. akt XX GC 64/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 sierpnia 2018 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie XX Wydział Gospodarczy
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Magdalena Kurc-Mazurkiewicz

Protokolant:

protokolant sądowy Agnieszka Nowicka

po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2018 r. w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwa(...).pl spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wW.oraz(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w (...)wW.
przeciwko(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.
o zapłatę

I
zasądza od(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.na rzecz(...).pl spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wW.kwotę 39.375,27 złotych (trzydzieści dziewięć tysięcy trzysta siedemdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia siedem groszy) z ustawowymi odsetkami od dnia 19 września 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty;

II
zasądza od(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.na rzecz(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w (...)wW.kwotę 65.328,91 złotych (sześćdziesiąt pięć tysięcy trzysta dwadzieścia osiem złotych i dziewięćdziesiąt jeden groszy) wraz z odsetkami:

a
od kwoty 5.708,09 złotych:

-

ustawowymi od dnia 31 stycznia 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r.,

ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty;

b) od kwoty 6.426,50 złotych:
- ustawowymi od dnia 28 lutego 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r.,
- ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty;
c) od kwoty 6.772,63 złotych:
- ustawowymi od dnia 1 marca 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r.,
- ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty;
d) od kwoty 13.281,79 złotych:
- ustawowymi od dnia 5 marca 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r.,
- ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty;
e) od kwoty 6.431,67 złotych:
- ustawowymi od dnia 9 marca 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r.,
- ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty;
f) od kwoty 6.824,29 złotych:
- ustawowymi od dnia 9 marca 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r.,
- ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty;
g) od kwoty 19.883,94 złotych:
- ustawowymi od dnia 15 marca 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r.,
- ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty;

III
zasądza od(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.na rzecz(...).pl spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w(...)wW.kwotę 12.470 (dwanaście tysięcy czterysta siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kwotę 7.200 (siedem tysięcy dwieście) złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego.

SSO Magdalena Kurc-Mazurkiewicz
Sygn. akt XX GC 64/17

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 19 lipca 2016 r. powódki –(...).pl spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w(...)wW.wniosły o zasądzenie od pozwanej– (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.– nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym kwoty 39.375,27 złotych na rzecz(...).pl spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wW.oraz kwoty 65.328,91 złotych na rzecz(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w (...)wW.wraz ze wskazanymi w pozwie odsetkami. Jednocześnie powódki wniosły o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu pozwu wskazano, że dochodzone roszczenia wynikają z zawartych przez powódki z pozwaną umów dostawy. Odnośnie roszczenia(...).pl spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wW.podniesiono, że 2 lutego 2015 r. spółka ta zawarła z pozwanym umowę dostawy miału węglowego. W związku z opóźnieniem ze strony pozwanej w płatności należności z szeregu faktur, dnia 4 września 2015 r. strony umowy zawarły porozumienie, w którym pozwana spółka potwierdziła wysokość zaległości oraz zobowiązała się do ich uregulowania w terminie do 18 września 2015 r. Jednocześnie pozwana zobowiązała się do uregulowania w terminie do 18 września 2015 r. zobowiązań powstałych po dacie zawarcia porozumienia, to jest 4 września 2015 r., a przed dniem 18 września 2015 r. W związku z powyższym(...).pl spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wW.wystawiła w dniach 8-15 września 2015 r. na rzecz pozwanej spółki faktury na łączną kwotę 39.375,27 złotych. Pismem z 7 lipca 2016 r. pozwana uznała roszczenia powódki proponując rozłożenie należności na raty. Odnosząc się do roszczenia(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w (...)wW.wskazała ona, że zawarła z pozwaną spółką 10 lipca 2014 r. umowę dostawy miału węglowego. Stosownie do brzmienia umowy - należności z faktur miały być regulowane w ciągu 30 dni od ich wystawienia. W związku z wykonaniem swoich zobowiązań(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.wystawiła na rzecz pozwanej faktury na łączną kwotę 72.990,43 złotych. Pozwana uiściła jedynie należność w wysokości 7.661,52 złotych. Pismem z 1 marca 2016 r. organ reprezentujący pozwaną wskazał, że spłatę zadłużenia wynikającego z tytułu dostaw miału węglowego rozpocznie w marcu 2016 r. Następnie pismem z dnia 7 lipca 2016 r. pozwana zaproponowała rozłożenie należności na raty (pozew – k. 2-7).
Zarządzeniem z 24 stycznia 2017 r. Sąd uznał, że nie zachodzą podstawy do wydania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym i upominawczym oraz zarządził doręczenie odpisu pozwu (k. 93). W odpowiedzi na pozew z dnia 12 maja 2017 r. pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i podniosła zarzut przedawnienia roszczeń (odpowiedź na pozew – k. 112).
W dalszym toku postępowania - stanowiska stron nie uległy zmianie. Na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2018 r. Sąd dopuścił dowód z dokumentów dołączonych do pozwu i dalszych pism procesowych na okoliczności w nich wskazane.
Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy niniejszej, Sąd Okręgowy ustalił, następujący stan faktyczny:
W dniu 10 lipca 2014 r.(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.(dalej jako(...)) zawarła z(...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.(dalej jako(...)) umowę dostawy miału węglowego o numerze(...). Ustalono, że wynagrodzenie będzie płatne na podstawie faktur VAT wystawionych przez(...), z terminem płatności 30 dni od daty wystawienia faktury (§ 4). W § 5 zastrzeżono, że(...)na zabezpieczenie wierzytelności przysługujących dostawcy ustanowi hipotekę na nieruchomości

    (umowa nr (...)wraz z aneksem – k. 51-52, zawiadomienie dokonania wpisu w księdze wieczystej – k. 52 verte-53, akt notarialny – k. 53 verte-55 verte).

W dniu 31 grudnia 2014 r.(...)wystawiła na podstawie kwitów wagowych na rzecz(...)fakturę nr (...)na kwotę 13.369,61 złotych, płatną w terminie do 30 stycznia 2015 r.

    (faktura nr (...)– k. 56, kwity wagowe – k. 57-58).

W dniu 28 stycznia 2015 r.(...)wystawiła na podstawie kwitu wagowego na rzecz(...)fakturę nr (...)na kwotę 6.426,50 złotych, płatną w terminie do 27 lutego 2015 r.

    (faktura nr (...)– k. 59, kwit wagowy – k. 60).

W dniu 29 stycznia 2015 r.(...)wystawiła na podstawie kwitu wagowego na rzecz(...)fakturę nr (...)na kwotę 6.772,63 złotych, płatną w terminie do 28 lutego 2015 r.

    (faktura nr (...)– k. 61, kwit wagowy – k. 62).

W dniu 2 lutego 2015 r.(...)wystawiła na podstawie kwitu wagowego na rzecz(...)fakturę nr (...)na kwotę 13.281,79 złotych, płatną w terminie do 4 marca 2015 r.

    (faktura nr (...)– k. 63, kwit wagowy – k. 64).

W dniu 6 lutego 2015 r.(...)wystawiła na podstawie kwitu wagowego na rzecz(...)fakturę nr (...)na kwotę 6.431,67 złotych, płatną w terminie do 8 marca 2015 r.

    (faktura nr (...)– k. 65, kwit wagowy – k. 66).

W dniu 6 lutego 2015 r.(...)wystawiła na podstawie kwitu wagowego na rzecz(...)fakturę nr (...)na kwotę 6.824,29 złotych, płatną w terminie do 8 marca 2015 r.

    (faktura nr (...)– k. 67, kwit wagowy – k. 68).

W dniu 12 lutego 2015 r.(...)wystawiła na podstawie kwitów wagowych na rzecz(...)fakturę nr (...)na kwotę 19.883,94 złotych, płatną w terminie do 14 marca 2015 r.

     (faktura nr (...)– k. 69, kwity wagowe – k. 70-72).

W związku z brakiem zapłaty należności wynikających z powyższych faktur,(...)wezwała(...)do zapłaty kwoty 65.328,91 złotych. Wezwanie zostało doręczone 23 lutego 2016 r.

    (wezwanie do zapłaty – k. 73, potwierdzenie odbioru – k. 74-75).

Pismem z 1 marca 2016 r.(...)poinformowała(...), że spłatę zadłużenia z tytułu dostaw miału węglowego rozpocznie w marcu 2016 r., przy czym całkowita spłata nastąpi w okresie pięciu miesięcy

    (pismo – k. 76).

W dniu 2 lutego 2015 r.(...).pl spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wW.(dalej jako „(...).pl”) zawarła z(...)umowę dostawy miału węglowego o numerze(...). Ustalono, że wynagrodzenie będzie płatne na podstawie faktur VAT wystawionych przez(...).pl, z terminem płatności 30 dni od daty wystawienia faktury (§ 4). W § 5 zastrzeżono, że(...)na zabezpieczenie wierzytelności przysługujących dostawcy ustanowi dwie hipoteki – odpowiednio na kwoty 250.000 złotych i 50.000 złotych

    (umowa nr (...)– k. 23-24, zawiadomienie dokonania wpisu w księgach wieczystych – k. 25-28).

W dniu 4 września 2015 r.(...).pl zawarły z(...)porozumienie w sprawie spłaty zobowiązań, którego przedmiotem było określenie warunków spłaty zobowiązań(...)względemspółki (...)(...).pl, powiększonych o należną premię tytułem kosztów finansowania.Spółka (...)uznała w treści porozumienia wymagalne zobowiązania wobec(...).pl w wysokości 70.655,24 złotych, na które składały się zobowiązania wynikające z faktur w wysokości 68.040,65 złotych oraz premia tytułem kosztów finansowania w wysokości 2.614,59 złotych (§ 2). Strony porozumienia ustaliły, że powyższe zobowiązanie zostanie uregulowane do dnia 18 września 2015 r. (§ 3 ust. 1). Dodatkowo zastrzeżono, że niezależnie od spłaty powyższych zobowiązań,(...)zobowiązuje się również do spłaty wszelkich zobowiązań powstałych po dacie zawarcia porozumienia, to jest 4 września 2015 r., a przed 18 września 2015 r.

    (porozumienie w sprawie spłaty zobowiązań wraz z załącznikami – k. 29-32, zeznaniaJ. P.– k. 161).

W dniu 8 września 2015 r.(...).pl wystawiła na rzecz(...)fakturę nr (...)(...)na podstawie raportu wagowego nr(...)
Z.na kwotę 6.216,91 złotych, płatną w terminie do 18 września 2015 r., skorygowaną następniefakturą nr (...)na kwotę 478,23 złotych

    (faktura nr (...)(...)– k. 33, raport wagowy nr(...)
Z.– k. 35, faktura korygująca nr(...)– k. 34).

W dniu 9 września 2015 r.(...).pl wystawiła na rzecz(...)fakturę nr (...)(...)na podstawie raportu wagowego nr(...)Z.na kwotę 6.772,63 złotych, płatną w terminie do 18 września 2015 r.

    (faktura nr (...)(...)– k. 36, raport wagowy nr(...)Z.– k. 37).

W dniu 10 września 2015 r.(...).pl wystawiła na rzecz(...)fakturę nr (...)(...)na podstawie raportu wagowego nr(...)Z.na kwotę 6.586,65 złotych, płatną w terminie do 18 września 2015 r.

    (faktura nr (...)(...)– k. 38, raport wagowy nr(...)Z.– k. 39).

W dniu 11 września 2015 r.(...).pl wystawiła na rzecz(...)fakturę nr (...)(...)na podstawie raportu wagowego nr(...)Z.na kwotę 6.421,34 złotych, płatną w terminie do 18 września 2015 r.

    (faktura nr (...)(...)– k. 40, raport wagowy nr(...)Z.– k. 41).

W dniu 14 września 2015 r.(...).pl wystawiła na rzecz(...)fakturę nr (...)(...)na podstawie raportu wagowego nr(...)
Z.na kwotę 6.488,50 złotych, płatną w terminie do 18 września 2015 r.

    (faktura nr (...)(...)– k. 42, raport wagowy nr(...)Z.– k. 41).

W dniu 15 września 2015 r.(...).pl wystawiła na rzecz(...)fakturę nr (...)(...)na podstawie raportu wagowego nr WZ/108/Z.na kwotę 6.411,01 złotych, płatną w terminie do 18 września 2015 r.

    (faktura nr (...)(...)– k. 44, raport wagowy nr(...)Z.– k. 45).

W związku z brakiem zapłaty należności wynikających z faktur,(...).pl wezwała(...)do zapłaty kwoty 39.375,27 złotych, wynikającej z faktur wystawionych w okresie od 8 września 2015 r. do 15 września 2015 r. Wezwanie zostało doręczone 19 lutego 2016 r.

    (wezwanie do zapłaty nr(...)– k. 46, potwierdzenie odbioru – k. 47).
Pismem z 1 marca 2016 r.(...)poinformowała(...).pl, że spłatę zadłużenia z tytułu dostaw miału węglowego rozpocznie w marcu 2016 r., przy czym całkowita spłata nastąpi w okresie pięciu miesięcy

    (pismo – k. 50).

Pismem z dnia 28 czerwca 2016 r.(...)i(...).pl poinformowały(...), że umowy sprzedaży wszystkich wierzytelności przysługujących im wobec(...)nie zostały wpisane do księgi wieczystej nieruchomości, zatem są nieskuteczne, jednocześnie wzywając do zapłaty należności w terminie 3 dni. W odpowiedzi na powyższe wezwanie(...)zaproponowała rozłożenie spłaty należności na pięć comiesięcznych rat, zaczynając od lipca 2016 r.

    (wezwanie do zapłaty – k. 77, potwierdzenia odbioru – k. 78-78 verte, odpowiedź – k. 79).

Powyższy stan faktyczny, Sąd ustalił na podstawie wskazanych wyżej dowodów z dokumentów. Dokumenty, które stały się podstawą ustaleń faktycznych, Sąd uznał je za wiarygodne, albowiem ich autentyczność i moc dowodowa nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Oparł się również o niesporne, bowiem wyraźnie, bądź milcząco przyznane twierdzenia stron, które nie budziły wątpliwości co do ich zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy.
Ustalając stan faktyczny Sąd dopuścił, poza materiałem dowodowym w postaci dokumentów, również osobowy wniosek dowodowy w postaci zeznań strony pozwanej w osobie Prezesa Zarządu –J. P.. Odniósł się on do podnoszonego w odpowiedzi na pozew zarzutu przedawnienia oraz wskazał, że prowadził ze stroną powodową rozmowy telefoniczne odnośnie jakości dostarczonego węgla. Potwierdził, że otrzymywał wezwania do zapłaty i że zawarł zespółką (...)(...).pl porozumienie w zakresie spłaty zadłużenia. Podniósł, że mimo spłaty części należności dostawy węgla zostały wstrzymane.
Sąd nie prowadził postępowania dowodowego z urzędu, gdyż przy rozpoznawaniu sprawy na podstawie przepisówkodeksu postępowania cywilnegow gestii Sądu nie leży zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie. Sąd nie jest też zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Powództwo jako zasadne zasługiwało na uwzględnienie w całości.
W toku procesu powódki żądały zasądzenia od pozwanej spółki kwoty 39.375,27 złotych wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 19 września 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty ((...).pl) oraz kwoty 65.328,91 złotych wraz z odsetkami ustawowymi od wskazanych w pozwie kwot od 31 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2015 r. oraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty ((...)).
Bezsporna w niniejszej sprawie była okoliczność zawarcia przez strony umów dostawy miału węglowego. Zgodnie zart. 605 k.c.przez umowę dostawy - dostawca zobowiązuje się do wytworzenia rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku oraz do ich dostarczania częściami albo periodycznie, a odbiorca zobowiązuje się do odebrania tych rzeczy i do zapłacenia ceny. Strona powodowa wskazała, iż kwoty żądane pozwem stanowią sumę należności wynikającą z faktur wystawionych na podstawie zawartych pomiędzy stronami umów dostawy.
Pozwana w toku procesu podniosła jedynie zarzut przedawnienia roszczeń. Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu przedawnienia roszczeniaspółki (...)-węgla.pl wskazać należy, że porozumieniem w sprawie spłaty zobowiązań z dnia 4 września 2015 r. pozwana spółka potwierdziła i uznała dotychczasowe zobowiązania w wysokości 70.655,24 złotych, a także zobowiązała się do uregulowania w terminie do 18 września 2015 r. zobowiązań powstałych po dacie zawarcia porozumienia. Kwota dochodzona w niniejszej sprawie przez(...).pl stanowi należność z tytułu faktur wystawionych na rzecz pozwanej w okresie objętym porozumieniem, to jest od 4 września 2015 r. do 18 września 2015 r. Następnie pismem z dnia 1 marca 2016 r. pozwana poinformowała powodową spółkę o planowanej spłacie zadłużenia z tytułu dostaw.
Strony łączyła umowa dostawy z dnia 2 lutego 2015 r., zatem w zakresie przedawnienia roszczeń mają do niej zastosowanie przepisy dotyczące sprzedaży zgodnie z treściąart. 612 k.c.Zgodnie zaś z treściąart. 554 k.c.roszczenia z tytułu sprzedaży przedawniają się z upływem lat dwóch. Dwuletni termin przedawnienia przewidziany w przywołanymart. 554 k.c.stosuje się także do umowy dostawy i znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie (vide: wyrok Sądu Najwyższego z 9 lutego 2005 r., sygn. II CK 423/04, OSNC 2006 nr 1, poz. 12, str. 88).
Mając na uwadze powyższe, zarzut przedawnienia roszczeńspółki (...)(...).pl należało uznać za chybiony. Zgodnie bowiem z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, pozwana w dniu 4 września 2015 r. dokonała pierwszej czynności przerywającej bieg przedawnienia roszczeń powódki, a następnie pismami z dnia 1 marca 2016 r. i 7 lipca 2016 r. dokonała kolejnych czynności przerywających bieg przedawnienia. Zgodnie zart. 123 § 1 pkt 2 k.c.przerwanie biegu terminu przedawnienia następuje w związku z uznaniem roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje.
Art. 123 § 1 pkt 2 k.c.stanowiąc o uznaniu roszczenia (uznaniu długu) ma na względzie uznanie właściwe oraz uznanie niewłaściwe. W niniejszej sprawie w stosunku do powódki(...).pl mamy do czynienia zarówno z właściwym, jak i niewłaściwym uznaniem roszczenia przez pozwaną, przy czym wskazać należy, że uznanie niewłaściwe nie jest czynnością prawną, lecz jedynie przyznaniem obowiązku świadczenia wynikającego z innego źródła (vide: wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 1957 r., sygn. I CR 659/56, OSNCK 1958, nr 3, poz. 84). Jest oświadczeniem wiedzy, w klasyfikacji czynności prawnych zaliczanym do czynów zgodnych z prawem. Uznanie niewłaściwe nie jest czynnością prawną, jest oświadczeniem wiedzy mającym charakter przyznania faktów. Oświadczeniu wiedzy nie towarzyszy zamiar ani nawet świadomość wywołania skutków prawnych; przerwanie biegu przedawnienia następuje z mocy ustawy. Jednym z tradycyjnie powoływanych przykładów uznania niewłaściwego jest prośba dłużnika o zwolnienie z długu - wola dłużnika jest bowiem skierowana wyraźnie na uwolnienie się od zobowiązania, a skutek jej wyrażenia jest przeciwny, gdyż zobowiązanie, dzięki przerwaniu biegu przedawnienia, umacnia się. Za takie oświadczenia uznaje się także wszelkie prośby kierowane do wierzyciela np. o rozłożenie należności na raty, odroczenie terminu płatności, umorzenie odsetek, restrukturyzację długu, częściową spłatę długu, stanowiąc uznanie niewłaściwe, chociażby nie doszło do porozumienia pomiędzy wierzycielem a dłużnikiem (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 15 marca 2013 r. VI ACa 1214/12). Sens instytucji uznania roszczenia polega na tym, że dłużnik zapewnia wierzyciela o wykonaniu zobowiązania, w związku z tym wierzyciel nie musi obawiać się upływu przedawnienia roszczenia, gdyż uznanie powoduje przerwanie biegu przedawnienia, na skutek którego przedawnienie zaczyna biec na nowo (art. 124 § 1 k.c.). Uznanie jest więc przejawem lojalności dłużnika w stosunku do wierzyciela i zapobiega wytaczaniu niepotrzebnych procesów. Polega ono na tym, że dłużnik nie składa wyraźnego oświadczenia o uznaniu roszczenia, lecz na podstawie objawów jego zachowania kontrahent może zasadnie przyjmować, że dłużnik ma świadomość ciążącego na nim obowiązku i ma zamiar dobrowolnego spełnienia świadczenia (vide: wyrok Sądu Najwyższego z 11 sierpnia 2011 r. I CSK 703/10, OSNC - Zb. dodatkowy 2012 nr D, poz. 70, str. 1).
Ze zgromadzonego materiału dowodowego jak i przywołanych powyżej przepisów prawa wynika, że w momencie zawarcia porozumienia z dnia 4 września 2015 r. nie mogło dojść do przedawnienia roszczenia, którego termin dla roszczeń z tytułu dostawy wynosi dwa lata, zatem czynność ta skutecznie przerwała bieg przedawnienia. Pozwana w pismach z 1 marca i 7 lipca 2016 r. ponownie dokonała czynności przerywającej bieg przedawnienia, uznając roszczenie i zwracając się do powódki o rozłożenie spłaty należności na raty, co należało zakwalifikować jako uznanie niewłaściwe.
Przechodząc do zarzutu pozwanej odnośnie przedawnienia roszczeńspółki (...)wskazać jedynie należy, że również do niej zastosowanie znajdują powołane powyżej przepisy, w szczególnościart. 554 k.c.ustanawiający dwuletni termin przedawnienia. Powódkę i pozwaną łączyła umowa dostawy z dnia 10 lipca 2014 r. Pozwana pismem z dnia 1 marca 2016 r. poinformowałaspółkę (...)o planowanej spłacie zadłużenia, a następnie pismem z dnia 7 lipca 2016 r. wniosła o rozłożenie spłaty zadłużenia na raty. Niewątpliwie w dacie złożenia powyższych oświadczeń nie mogło dojść do przedawnienia roszczeń powodowej spółki, o czym świadczą przedłożone do akt sprawy faktury, zatem pozwana dwukrotnie dokonała czynności skutecznie przerywających bieg przedawnienia zgodnie z treściąart. 123 § 1 pkt 2 k.c., które stanowiły w ocenie Sądu uznanie niewłaściwe. Okoliczności niniejszej sprawy wskazują zatem, że pozwana dokonała czynności przerywających bieg przedawnienia uznając roszczenie w stosunku do powodowych spółek (art. 123 § 1 pkt 2 k.c.). Mając na uwadze powyższe - zarzut przedawnienia roszczeń(...)również należało uznać za nietrafiony.
Pozostałe zaś twierdzenia pozwanej, w tym dotyczące zgłaszania powódkom zastrzeżeń co do jakości dostarczanego węgla nie zostały poparte żadnymi dowodami i zostały zgłoszone dopiero na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2018 r. Pozwana nie zakwestionowała przy tym żadnej z okoliczności faktycznych przedstawionych w pozwie. Przesłuchiwany w charakterze strony pozwanej prezes zarządu pozwanej spółki potwierdził istnienie zadłużenia oraz fakt zawarcia porozumienia w dniu 4 września 2015 r., formułując jedynie zarzut przedawnienia roszczeń.
W świetle przeprowadzonego postępowania dowodowego należy uznać, że pozwana nie wykonała ciążącego na niej zobowiązania, jakim była zapłata wynagrodzenia za dostawy węgla. Niewykonanie zobowiązania przez pozwaną - uzasadnia zatem żądanie zasądzenia od pozwanej na rzecz powódek żądanych w pozwie kwot o czym orzeczono w punkcie I i II wyroku.
O odsetkach orzeczono na podstawieart. 481 k.c.zgodnie z którym jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Zgodnie z § 2 tegoż przepisu jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe. W związku z powyższym, strona powodowa była uprawniona do żądania odsetek od wskazanych w pozwie dat wynikających z wystawionych faktur.
Wobec okoliczności, że strona powodowa wygrała proces w całości, zastosowanie znajduje – w zakresie kosztów procesu –art. 98 k.p.c., z którego to wynika, że strona przegrywająca sprawę w całości obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw lub celowej obrony (zasada odpowiedzialności za wynik procesu). Na koszty celowego dochodzenia praw składały się w przedmiotowym postępowaniu należna opłata od pozwu w wysokości 5.236 złotych, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 34 złotych co zostało potwierdzone przez Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 12 marca 2003 r. (sygn. III CZP 2/03, OSNC 2003/12/161) i wynagrodzenie pełnomocnika procesowego w wysokości 7.200 złotych ustalone w oparciu o § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800), o czym orzeczono w punkcie III wyroku.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji wyroku.
SSO Magdalena Kurc – Mazurkiewicz

ZARZĄDZENIE
(...)
SSO Magdalena Kurc – Mazurkiewicz