Sąd Rejonowy w Rybniku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 462/18
Data wyroku: 2018-08-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Michał Wiekiera
Teza: ustalenie zawarcia umowy

Sygn. akt I C 462/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 sierpnia 2018 r.
Sąd Rejonowy w Rybniku I Wydział Cywilny w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Michał Wiekiera

Protokolant:

starszy protokolant Magdalena Lewandowska-Born

po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2018 r. w Rybniku
na rozprawie
sprawy z powództwa Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Płocku, działającego na rzeczZ. S.
przeciwko(...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.
o ustalenie
ustala, że pomiędzyZ. S.a(...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością– obecnie pozwaną(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.nie została zawarta umowa sprzedaży energii elektrycznej z dnia 9 października 2015 r. o numerze(...)_US.
Sygn. akt I C 462/18

UZASADNIENIE
Powód Prokurator Okręgowy w Płocku – działając na rzeczZ. S.- wniósł przeciwko(...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.pozew o ustalenie, że nie została zawarta umowa pomiędzy pozwaną, aZ. S.oznaczona datą 9 października 2015 r. i numerem(...)_US.
Pozwana pismem z dnia 9 lipca 2018 r.uznała powództwo w całości.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie.
W myślart. 213 § 2 k.p.c., Sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że jest ono sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Ocena, czy zachodzi jedna z wymienionych przesłanek niedopuszczalności uznania powództwa, powinna nastąpić w zasadzie wyłącznie w świetle materiału procesowego znajdującego się w aktach sprawy (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 21 stycznia 1999 roku, sygn. akt I ACa 890/98). Uznanie powództwa jest aktem dyspozycyjności pozwanego, który nie tylko uznaje samo żądanie powoda, ale i to, że uzasadniają je przytoczone przez powoda okoliczności faktyczne i godzi się na wydanie wyroku uwzględniającego to żądanie (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z 28 października 1976 r., sygn. akt II CRN 232/76 oraz z 14 września 1983 r., sygn. akt III CRN 188/83).
Sąd nie znalazł podstaw, które mogłyby uzasadniać, iż oświadczenie o uznaniu powództwa pozwanego było sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego lub miało na celu obejście prawa. Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę, Sąd orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.
O kosztach orzeczono na podstawieart. 98 k.p.c.
Sędzia