Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 637/18
Data wyroku: 2018-12-13 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ludmiła Dulka-Twarogowska
Słowa kluczowe: Przedawnienie
Podstawa prawna: art. 117 § 2 ^1^ kc
Teza: Ustawowym skutkiem przedawnienia jest w obecnym stanie prawnym nieważność jego skutecznego dochodzenia, a zatem rolę Sądu w niniejszej sprawie było zbadanie kluczowych w tym zakresie elementów.

Sygnatura akt: I C 637/18 upr

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 grudnia 2018 roku
Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie I Wydział Cywilny w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Ludmiła Dulka - Twarogowska
Protokolant: st. sekr. sąd. Arleta Ratajczak
po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2018 roku w Wąbrzeźnie na rozprawie
sprawy z powództwa:(...)z siedzibą weW.
przeciwko:H. T.
- o zapłatę

1
oddala powództwo w całości;

2
ustala, że koszty procesu ponosi strona powodowa.

Sędzia Sądu Rejonowego
Ludmiła Dulka - Twarogowska

ZARZĄDZENIE
1.(...)
2.(...)
SSR Ludmiła Dulka - Twarogowska
W., dnia 13 grudnia 2018 r.
Sygn. akt I C 637/18 upr

UZASADNIENIE
W dniu 30 sierpnia 2018 roku powód(...)z siedzibą weW., działający przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, skierował do Sądu Rejonowego Lublin-Z.wL.pozew, w którym wnosił o zasądzenie na swoją rzecz odH. T.kwoty 414,03 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 30 sierpnia 2018 roku do dnia zapłaty, a także zwrotu kosztów procesu.
W uzasadnieniu powód podał, że pozwanego oraz(...) Bank S.A.łączyła umowa bankowa z dnia 22 lutego 2013 roku, na podstawie której bank oddał do jego dyspozycji środki pieniężne. Strona pozwana nie wywiązała się z przyjętego na siebie zobowiązania, wobec czego niespłacona kwota należności głównej stała się wymagalna wraz z odsetkami za opóźnienie. Pozwany został wezwany do zapłaty, a po upływie terminu na jej dokonanie pierwotny wierzyciel scedował na powoda wierzytelność w oparciu o umowę przelewu wierzytelności z 28 września 2017 roku (k.3-6).
Postanowieniem z 01 października 2018 roku Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie, wobec stwierdzenia braku podstaw do wydania nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie (k.7).
Uzupełniając braki formalne pozwu powód podtrzymał w całości swoje żądanie (k.24-27).
Pozwany na rozprawie w dniu 13 grudnia 2018 roku domagał się oddalenia powództwa, wskazując na spłacenie roszczenia w całości (k.46 - czas zapisu: od 00:02:34).
Sprawa podlegała rozpoznaniuw postępowaniu uproszczonym.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 22 lutego 2013 roku pozwanyH. T.zawarł z(...) Bankiem S.A.z siedzibą wW.umowę kredytu – planu ratalnego oraz limitu nr(...), na podstawie której bank udzielił mu kredytu w kwocie 4.641,63 zł na okres od 22 lutego 2013 roku do 25 sierpnia 2015 roku. Pozwany zobowiązał się do terminowej spłaty kredytu wraz z odsetkami w 30 ratach płatnych do dnia 25 każdego miesiąca, począwszy od 25 marca 2013 roku. Kwota pierwszej raty wynosiła 203,40 zł, a kwota kolejnych rat 195,98 zł. Termin płatności ostatniej raty przypadał na dzień 25 sierpnia 2015 roku. Pismem datowanym na 1 września 2015 roku(...) Bank S.A.w związku z zakończeniem okresu kredytowania umowy kredytu nr(...)i postawieniem całej należności w stan natychmiastowej wymagalności wezwał pozwanego do zapłaty w terminie 7 dni całej należności.
W dniu 28 września 2017 roku(...) Bank S.A.z siedzibą wW.i(...)z siedzibą weW.zawarli umowę przelewu wierzytelności w ramach transakcji sekurytyzacji nr(...), na podstawie której pierwotny wierzyciel dokonał przelewu na stronę powodową wierzytelności względem pozwanego wynikającej z umowy kredytu z 22 lutego 2013 roku. Na zadłużenieH. T.składały się: kapitał – 353,12 zł, odsetki – 42,63 zł i koszty – 15 zł. Pismem z 14 lutego 2018 roku pozwany został wezwany do spłaty zadłużenia w kwocie 420,10 zł w terminie do 20 lutego 2018 roku lub podpisania porozumienia ratalnego.
Dowody:
- umowa kredytu (k.12-15);
- ostateczne wezwanie do zapłaty (k.16);
- umowa przelewu wierzytelności z wyciągiem z elektronicznego załącznika (k.32-37);
- pismo z 14.02.2018 (k.38-38v).

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
Powód wywodzi swoje roszczenie z umowy kredytu – planu ratalnego oraz limitu nr(...)zawartej przez(...) Bank S.A.z siedzibą wW., jako przedsiębiorcę, z pozwanym - jako konsumentem. Umowę kredytu regulujeart. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankowe(Dz.U.2012.1376 j.t.), zgodnie z którym przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu, a także przepisy obowiązującej w dniu zawarcia umowyustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim(Dz.U.2011.126.715), w szczególnościart. 3 ust. 1stanowiący, iż przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255.550 zł albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi.
Strona powodowa swoją legitymację czynną oparła naart. 509 § 1 k.c.stanowiącym, iż wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Natomiast z treści§ 2powołanego wyżej przepisu wynika, że wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa.
Na podstawie art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 roku o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2018.1104), dokodeksu cywilnegozostał wprowadzony przepisart. 117 § 21k.c., zgodnie z którym, po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi.
Z kolei w myśl art. 5 ust. 4 wskazanej ustawy, w stosunku do roszczenia przeciwko konsumentowi Sąd ma obowiązek z urzędu uwzględnić okres przedawnienia także do istniejących roszczeń, nawet jeżeli konsument nie podniósł takiego zarzutu.
Ustawowym skutkiem przedawnienia jest więc w obecnym stanie prawnym niemożność jego skutecznego dochodzenia, a zatem rolą Sądu w niniejszej sprawie było zbadanie kluczowych w tym zakresie elementów łączących się z terminem przedawnienia roszczenia i początkiem jego biegu.
Należy wskazać, iż roszczenie pierwotnego wierzyciela pozostawało w związku z prowadzeniem przez niego działalności gospodarczej, a tak ustalona kwalifikacja nie mogła ulec zmianie z powodu zmiany podmiotowej po stronie wierzyciela, dlatego Sąd przyjął, iż termin jego przedawnienia wynosił 3 lata (art. 118 k.c.). Z kolei roszczenie o odsetki z tytułu opóźnienia jako roszczenie okresowe przedawniało się w terminie 3-letnim zgodnie zart. 118 k.c., nie później jednak niż z upływem terminu, w którym przedawniało się roszczenie o zapłatę kwoty głównej (vide: wyrok SN z 20.102006r., sygn. IV CSK 134/05, Legalis nr 156806).
Wymagalność należy łączyć z upływem terminu spełnienia świadczenia, dopiero bowiem po jego upływie, kiedy dłużnik popada w opóźnienie, wierzyciel dysponuje skutecznymi środkami dochodzenia roszczeń (vide: uchwała SN z 20.04.2012r., sygn. III CZP 10/12, Legalis nr 457217).
Przedmiotowa umowa łącząca pierwotnego wierzyciela z pozwanym miała charakter terminowy i została zawarta na okres od 22 lutego 2013 rokudo 25 sierpnia 2015 roku, kiedy to zgodnie z § 3 ust. 1 umowy przypadał termin płatności ostatniej raty (k.12). Ponieważ wskazana umowa nigdy nie została wypowiedziana, każda z kolejnych rat, płatnych do 25 dnia każdego miesiąca, stawała się wymagalna w 26 dniu każdego miesiąca, począwszy od marca 2013 roku. Skoro ostatnia rata kredytu stała się wymagalna 26 sierpnia 2015 roku, roszczenie o jej zapłatę uległo przedawnieniu z dniem 27 sierpnia 2018 roku.
Powód wniósł pozew w niniejszej sprawie dopiero 30 sierpnia 2018, a więc po upływie ponad 3 lat od daty wymagalności zarówno ostatniej, jak i wszystkich wcześniejszych rat kredytu. Skoro roszczenie było w całości przedawnione, powód nie mógł skutecznie domagać się jego zaspokojenia, co Sąd był zobowiązany uwzględnić z urzędu. Na gruncie niniejszej sprawy brak było także podstaw do zastosowaniaart. 1171k.c.pozwalającego na nieuwzględnienie upływu terminu przedawnienia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi, ponieważ nie wystąpił żaden szczególny przypadek i nie przemawiały za tym względy słuszności.
Mając powyższe na uwadze, roszczenie powoda podlegało w całości oddaleniu, o czym orzeczono w pkt 1 wyroku.
W pkt 2 wyroku Sąd ustalił, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania, iż koszty procesu ponosi strona powodowa, która w całości przegrała spór sądowy.
Sędzia Sądu Rejonowego
Ludmiła Dulka-Twarogowska

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...)

3
(...)

W., 10.01.2019 r.
SSR Ludmiła Dulka-Twarogowska