Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim
VII Wydział Karny
Sygnatura akt: VII K 40/18
Data wyroku: 2018-04-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Cisak-Nieckarz
Słowa kluczowe: Przestępstwo
Podstawa prawna: art. 222§1 kk

Sygn. akt VII K 40/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 kwietnia 2018 roku
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. VII Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Joanna Cisak-Nieckarz
Protokolant: sekr. sądowy Dawid Lesiakowski,
starszy sekr. sądowy Agnieszka Chojnacka
przy udziale Prokuratora: xxx
po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2018 roku, 16 kwietnia 2018 roku
sprawyT. W.s.Z.iE. z domu Z.,ur. (...)wR.
oskarżonego o to, że:
1. W dniu 1 stycznia 2018 roku o godz. 17.05 roku w miejscowości(...)gm.S.powiatu(...)stosował przemoc i groźby bezprawne w celu zmuszenia funkcjonariuszaK. (...)wS.w osobie asp.P. R., do zaniechania prawnej czynności służbowej, w ten sposób, że w trakcie podjętej interwencji wypowiadał groźby bezprawne po adresem interweniującego Policjanta,

tj. o czyn zart. 224 § 2 kk
2. W dniu 1 stycznia 2018 roku o godz. 17.05 roku w miejscowości(...)gm.S.powiatu(...)naruszył nietykalność cielesną dwóch funkcjonariuszyK. (...)wS.w osobach asp.P. R.i asp. sztab.J. N.w związku i podczas pełnienia przez nich obowiązków służbowych, w ten sposób, że szarpał rękoma za ubranie interweniujących Policjantów, usiłował kopnąć w głowę funkcjonariuszaP. R., a funkcjonariuszaJ. N.ugryzł w prawą nogę na wysokości pachwiny powodując ranę kąsaną o długości 3 cm z wybroczynami krwawymi

tj. o czyn zart. 222 § 1 kk

1
oskarżonegoT. W.uniewinnia od popełnienia czynu zarzucanego w pkt 1 i koszty procesu w tym zakresie przejmuje na rachunek Skarbu Państwa;

2
oskarżonegoT. W.uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego wpkt 2wyczerpującego dyspozycjęart. 222 § 1 kki za to na podstawieart. 222 § 1 kkwymierza oskarżonemu karę grzywny w liczbie 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;

3
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 126,24 zł (sto dwadzieścia sześć złotych dwadzieścia cztery grosze) tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 100 (sto) złotych tytułem opłaty, w związku z rozstrzygnięciem z pkt 2.

Sygn. akt VII K 40/18

UZASADNIENIE
Rzecznik oskarżenia postawiłT. W.zarzut popełnienia czynów polegających na tym, że:
1. W dniu 1 stycznia 2018 roku o godz. 17.05 roku w miejscowości(...)gm.S.powiatu(...)stosował przemoc i groźby bezprawne w celu zmuszenia funkcjonariuszaK. (...)wS.w osobie asp.P. R., do zaniechania prawnej czynności służbowej, w ten sposób, że w trakcie podjętej interwencji wypowiadał groźby bezprawne po adresem interweniującego Policjanta,tj. czynu zart. 224 § 2 kk
2. W dniu 1 stycznia 2018 roku o godz. 17.05 roku w miejscowości(...)gm.S.powiatu(...)naruszył nietykalność cielesną dwóch funkcjonariuszyK. (...)wS.w osobach asp.P. R.i asp. sztab.J. N.w związku i podczas pełnienia przez nich obowiązków służbowych, w ten sposób, że szarpał rękoma za ubranie interweniujących Policjantów, usiłował kopnąć w głowę funkcjonariuszaP. R., a funkcjonariuszaJ. N.ugryzł w prawą nogę na wysokości pachwiny powodując ranę kąsaną o długości 3 cm z wybroczynami krwawymi,tj. czynu zart. 222 § 1 kk
W toku przewodu sądowego Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 1 stycznia 2018 roku funkcjonariusze PolicjiJ. N.iP. R.pełnili służbę na terenieK. (...)wS.. Około godz. 17.05 udali się na interwencję do miejscowości(...), gdzie zgodnie ze zgłoszeniem miała mieć miejsce awantura domowa. Na miejscu funkcjonariusze Policji zastaliE. W., która podała, że mążT. W.będąc pod wpływem alkoholu wszczął awanturę, ubliżał jej słowami wulgarnymi, groził pobiciem i zabiciem. Zgłaszająca, w obawie o bezpieczeństwo dzieci w wieku odpowiednio 9 lat i 4 lata, powierzyła opiekę nad dziećmi swojej matce, w miejscu jej zamieszkania.E. W.wskazała budynek gospodarczy, gdzie miał przebywać jej mąż. Funkcjonariusze Policji udali się w wskazane miejsce, a następnie wraz z mężczyzną wskazanym przezE. W.jakoT. W.- do budynku mieszkalnego. Przy próbie wylegitymowania,T. W.odmówił okazania dowodu osobistego oraz podania danych osobowych, używał słów wulgarnych. Nie reagował na wydawane przez funkcjonariuszy Policji polecenia zachowania spokoju.
/dowód: zeznania świadkaT. R.– k. 5v, nagranie rozprawy – k. 52
zeznania świadkaJ. N.– k. 9v, 50v-51
notatka urzędowa – k. 1/
T. W.nie reagował na polecenia, wstawał, próbował wyjść z domu. Funkcjonariusze Policji uprzedzili, iż niestosowanie się do ich poleceń będzie skutkowało użyciem środków przymusu bezpośredniego.T. W.nie reagował. Funkcjonariusze przy użyciu siły fizycznej – chwytów transportowych próbowali zatrzymaćT. W.w pomieszczeniu, gdzie prowadzono czynności. WówczasT. W.zaczął szarpać za ubranieT. R.. Wobec tego funkcjonariusze Policji założyłT. W.kajdanki na ręce trzymane z tyłu i posadzili na krześle.T. W.ponownie wstawał z krzesła, więc posadzono go na podłodze. W tym czasie funkcjonariusze prowadzili wywiad od zgłaszającej oraz sporządzali dokumentację niebieskiej karty.T. W.ponownie próbował wstać z podłogi. FunkcjonariuszT. R.próbował mu to uniemożliwić, wówczasT. W.próbował kopnąć funkcjonariusza Policji w głowę.T. R.wykonał unik, uniemożliwiającT. W.uderzenie. Używając chwytów transportowych funkcjonariuszJ. N.wyprowadziłT. W.z mieszkania kierując się do radiowozu. W trakcie doprowadzeniaT. W.ugryzłJ. N.w udo i okolice pachwiny powodując krwawą ranę o długości 3 cm.
/dowód: zeznania świadkaT. R.– k. 5v, nagranie rozprawy – k. 52
zeznania świadkaJ. N.– k. 9v
notatka urzędowa – k. 1
dokumentacja medyczna – k. 13
opinia biegłego chirurga – k. 23/

T. W.został doprowadzony doK. (...)wS., a o zdarzeniu powiadomiono dyżurnegoK.(...)wP.. Na terenieK. (...)wS.,T. W.wypowiadał pod adresemT. R.słowa: „już długo tu nie popracujesz”, co adresat potraktował jako groźbę pozbawienia go pracy, nie obawiając się jej spełnienia.
/dowód: zeznania świadkaT. R.– k. 5v, nagranie rozprawy – k. 52
zeznania świadkaJ. N.– k. 9v
notatka urzędowa – k. 1/
T. W.został zatrzymany i podany badaniom trzeźwości. Badanie prowadzone o godz. 18.13 wykazało, iżT. W.był w stanie nietrzeźwości na poziomie 1.33. mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu..
/dowód: protokół zatrzymania – k. 2
protokół badania trzeźwości – k. 3
zeznania świadkaT. R.– k. 5v, nagranie rozprawy – k. 52
zeznania świadkaJ. N.– k. 9v -10/
T. W.ma 36 lat, legitymuje się średnim wykształceniem, z zawodu technolog przetwórstwa mięsnego. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę, wynagrodzenie na poziomie minimalnej płacy. Jest zobowiązany alimentacyjnie na rzecz dwojga dzieci w łącznej kwocie 800 złotych. Posiada majątek o wartości 150.000 złotych. Nie był uprzednio karany.
/dane podane przez oskarżonego do protokołu rozprawy- k. 46-46v
karta karna – k. 22/
Przesłuchiwany w charakterze podejrzanegoT. W.przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Jak wyjaśnił, żałuje swojego zachowania. Nie jest w stanie racjonalnie wytłumaczyć tego co zrobił. Chce przeprosił funkcjonariuszy Policji. Wyraził gotowość dobrowolnego poddania się karze.
/wyjaśnienia oskarżonego – k. 18/
Przesłuchiwany w charakterze oskarżonegoT. W.przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Dodał, że jest mu przykro, to nie powinno mieć miejsca.
/wyjaśnienia oskarżonego – k. 46v/
Sąd dokonał następującej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i zważył co następuje:
Podstawę ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie stanowią głównie zeznania funkcjonariuszy policjiJ. N.iP. R.. Fakt zatrzymania oskarżonego wynika natomiast z protokołu zatrzymania. Nie ulega nadto wątpliwości, iż oskarżony był w dacie zdarzenia w stanie nietrzeźwości, a świadczy o tym dowód z dokumentu w postaci protokołu użycia urządzenia pomiarowego do ilościowego oznaczania zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu. W oparciu o wskazane dowody zrekonstruowano fakty. Przechodząc do dowodów najistotniejszych w sprawie, a to zeznań świadkówJ. N.iP. R., świadkowie ci relacjonując przebieg interwencji z dnia 01.01.2018 roku i jej przyczynę, drobiazgowi opisali zachowanie oskarżonego podczas przebiegu interwencji i podejmowanych przez funkcjonariuszy czynności, poczynając od legitymowania oskarżonego, po jego zachowanie w mieszkaniu, aż po decyzje o dowiezieniu doKPS.i zatrzymaniu, zachowanie podczas doprowadzenia do radiowozu, aż do czynności w Komisariacie Policji wS.. Relacje wskazanych są spójne i logiczne, wzajemnie korespondują, bądź uzupełniają się.
Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, a w kontekście zeznań wskazanych wyżej świadków oświadczenie to nie budzi żądnych wątpliwości.
Rzecznik oskarżenia stawia oskarżonemu w pkt 1 aktu oskarżenia zarzut
popełnienia występku zart. 224 § 2 kk.Paragraf 2 art. 224penalizuje stosowanie przemocy lub groźby bezprawnej w celu zmuszenia funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej do przedsięwzięcia lub zaniechania prawnej czynności służbowej. Przemoc lub groźba bezprawna jest w tym przypadku, jak podnosi się w orzecznictwie, "narzędziem oddziaływania na psychikę indywidualnie oznaczonych osób"/wyrok SA w Białymstoku z 11 kwietnia 2002 r., II AKa 16/02, OSA 2003, z. 4, poz. 37/.Odnosząc się szerzej do znamion tego występku, jedną z form działania sprawcy występku zart. 224 § 2 kkjest groźba. Taką formę bezprawnego wpływania na funkcjonariusza publicznego ukierunkowanego na zmuszenie funkcjonariusza do odstąpienia od prawnej czynności służbowej rzecznik oskarżenia wskazuje w zarzucie opisanym w tej sprawie wpkt. 1. Groźbą bezprawną w rozumieniuart. 115 § 12 kkjest zarówno groźba, o której mowa wart. 190 kk(do której Sąd odniesie się poniżej) jak i groźba spowodowania postępowania karnego lub rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci zagrożonego lub jego osoby najbliższej. Z kolei treścią groźby karalnej, o której mowa wart. 190 kkjest zapowiedź popełnienie przestępstwa na szkodę pokrzywdzonego lub osoby mu najbliższej. Groźba jest oddziaływaniem na psychikę drugiej osoby przez przedstawienie zagrożonemu zła, które go spotka ze strony grożącego albo innej osoby, na której zachowanie grożący ma wpływ. Treścią groźby musi być zapowiedź popełnienia przestępstwa, a więc czynu bezprawnego i karalnego. Groźba może być wyrażona za pomocą wszystkich środków, mogących przekazać do świadomości odbiorcy jej treść. Zapowiedź popełnienia przestępstwa może więc być dokonana ustnie, na piśmie, ale także za pomocą gestu czy też innego zachowania, np. wyjęcia niebezpiecznego narzędzia i pokazania, jaki zostanie zrobiony z niego użytek /A.Zoll Komentarz do art. 190 Kodeksu karnego – baza Lex/.
Zapowiedź spowodowania zwolnienia funkcjonariuszy z pracy, nie mieści się w opisanym wyżej pojęciu groźby, a mając na uwadze okoliczności w jakich została wypowiedziana i osobę wypowiadającego, nie może być potraktowana poważanie. PokrzywdzonyT. R.wprost podaje, iż zapowiedzi tej, jakkolwiek potraktował jako groźbę usunięcia ze służby, nie potraktował jej poważnie, ani się jej nie obawia. Oskarżony nie ma realnego wpływu na stosunek zatrudnienia funkcjonariuszy, a gdyby nawet doniesienie (chociażby nieprawdziwe) o przekroczeniu uprawnień przez funkcjonariuszy spowodowało zakończenie służby, to rodzaj użytych słów i ich kontekst nie mieści się w pojęciu groźby o jakiej mowa wart. 224 § 2 kk. Oskarżony nie zagroził spowodowaniem postępowania karnego, zatrzymany mówił o zwolnieniu funkcjonariusza z pracy, co nie nosi znamion groźby bezprawnej. Ani treść wypowiedzi, ani jej kontekst nie dają podstaw do potraktowania jako groźby znamionującej występek zart. 224 § 2 kk.
Z tych też względów Sąd uniewinnił oskarżonegoT. W.od zarzutu popełnienia czynu 224§ 2 kk.
Zgromadzony materiał dowodowy daje natomiast podstawy do przypisania oskarżonemu występku polegającego na tym, że: w dniu 1 stycznia 2018 roku o godz. 17.05 roku w miejscowości(...)gm.S.naruszył nietykalność cielesną dwóch funkcjonariuszyK. (...)wS.w osobach asp.P. R.i asp. sztab.J. N.w związku i podczas pełnienia przez nich obowiązków służbowych, w ten sposób, że szarpał rękoma za ubranie interweniujących Policjantów, usiłował kopnąć w głowę funkcjonariuszaP. R., a funkcjonariuszaJ. N.ugryzł w prawą nogę na wysokości pachwiny powodując ranę kąsaną o długości 3 cm z wybroczynami krwawymi, czym wyczerpał dyspozycjęart. 222 § 1 kk.
Przedmiotem czynności wykonawczej czynu zabronionego określonego wart. 222 § 1 kk, jest funkcjonariusz publiczny (w tym przypadku funkcjonariusz Policji) lub osoba mu przybrana do pomocy, a sposobem działania sprawcy jest naruszenie jego nietykalności cielesnej, podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych. W przedmiotowej sprawie ponad wszelką wątpliwość zostało wykazane, że oskarżonyT. W.szarpał rękoma za ubranie interweniującego funkcjonariusza PolicjiT. R., następnie usiłował kopnąć go w głowę, zaś funkcjonariusza Policji -J. N.ugryzł w prawą nogę na wysokości pachwiny powodując ranę o długości 3 cm z wybroczynami krwawymi. Naruszenie nietykalności cielesnej, to wszelkiego rodzaju czynności oddziałujące na ciało drugiej osoby, które nie są przez nią akceptowane. W realiach tej sprawy zostały wyczerpane znamiona występku zart. 222 § 1 kk.
Stopień społecznej szkodliwości czynu zarzucanego oskarżonemu jest znaczny.
Wina oskarżonego została udowodniona, działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim.
Oskarżony jest osobą zdatną do zawinienia, ze względu na wiek, jak i pełną poczytalność. Oskarżony jest zdolny do rozpoznania bezprawności swojego czynu, znajduje się w sytuacji, która nie wyklucza możliwości dania posłuchu normie prawnej. W realiach tej sprawy nie zachodzą okoliczności wyłączające bezprawność czynu oskarżonego lub jego winę.
Kara 100 stawek dziennych grzywny jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego oraz stopnia społecznej szkodliwości jego czynu, przy uwzględnieniu:
a/ okoliczności łagodzące:
- uprzednia niekaralność,
- przyznanie się do zarzutu i złożenie wniosku o dobrowolne poddanie się karze,
- wyrażenie skruchy;
b/ okoliczności obciążające:
- działanie w stanie nietrzeźwości.
Należy zaznaczyć, że zastosowana wobec oskarżonego sankcja - kara podlegająca efektywnemu wykonaniu, stanowi realną dolegliwość jaka dotknie sprawcę pozostawiając go w przekonaniu negatywnej oceny czynu, którego się dopuścił. Przy kształtowaniu wysokości grzywny (jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł) Sąd miał na uwadze treśćart. 53 § 2 kki33 § 3 kk, a w szczególności to, że oskarżony posiada wpływy na poziomie minimalnego wynagrodzenia za pracę, posiada zobowiązania alimentacyjne. Sąd sięgnął w realiach tej sprawy po karę grzywny. Dodać tylko należ iż w realiach tej sprawy, przewaga okoliczności łagodzących, w tym uprzednia niekaralność, to zasadnicze argumenty przemawiające za wyborem sankcji najłagodniejszego rodzaju z katalogu kar.
W oparciu o treśćart. 626 § 1 kpkw zw. zart. 618 § 1 kpk,art. 616 § 2 kpk,art. 627 kpkSąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa:
a/ tytułem wydatków kwotę 70 złotych obejmującą:

-

opłatę przewidzianą za udzielenie informacji z rejestru skazanych,

ryczał za doręczenia korespondencji w postępowaniu przygotowawczym oraz sądowym (§ 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym/Dz. U. Nr 108, poz. 1026 z późn. zm./),

b/ tytułem opłaty kwotę 100 złotych ustaloną na podstawieart. 3 ust 1  Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity Dz. U. z 1983 roku , Nr 49, poz. 223 z późn. zm.).
.