Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1877/18
Data wyroku: 2018-12-31 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt III Ca 1877/18

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 4 lipca 2018 roku w sprawie z powództwaW. C.
przeciwkoM. R.o zapłatę, Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3000 złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 8 grudnia 2016 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.
Apelację od tego rozstrzygnięcia złożył pozwany zaskarżając wyrok w części zasądzającej roszczenie i koszty postępowania.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
a) naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.art. 233 § 1 k.p.c.w zw. zart. 6 k.c.poprzez brak wszechstronnej oceny  materiału dowodowego, polegającej na pominięciu przy ocenie dowodów umowy najmu z dnia 1 marca 2003 r. zawartej przez powoda, co skutkowało błędnym ustaleniem, iż pozwany ma legitymację procesową bierną i jest zobowiązany do zwrotu kaucji, a w konsekwencji tego:
b) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.art. 678 k.c.poprzez jego niezasadne  zastosowanie, skutkujące uznaniem, iż pozwany wstąpił po stronie wynajmującego w stosunek wynikający z umowy najmu z dnia 31 października 1996 r., podczas gdy umowa ta została rozwiązana w 2003 r. na skutek zawarcia nowej umowy, co oznacza, iż pozwany nie mógł wstąpić w stosunek najmu, bowiem w tej dacie nie był jeszcze właścicielem nieruchomości, a tym samym nie ma legitymacji procesowej biernej.
W związku z podniesionymi zarzutami skarżący wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja powoda nie jest zasadna i podlega oddaleniu.
Na wstępie wyjaśnić należy, że niniejsza sprawa była rozpoznawana w postępowaniu uproszczonym, w związku z czym Sąd Okręgowy na podstawieart. 50510§ 1 i § 2 k.p.c.orzekł na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego. Zaznaczyć także należy, że w myślart. 50513§ 2 k.p.c.jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.
Sąd II instancji podziela i przyjmuje za własny ustalony przez Sąd Rejonowy stan faktyczny. Wobec faktu, że nie jest rzeczą Sądu Odwoławczego powielanie wywodu Sądu I instancji, którego argumentację Sąd Okręgowy w pełni podziela, w ramach niniejszego uzasadnienia poprzestać należy jedynie na odniesieniu się do stanowiska apelacji.
W pierwszej kolejności należy odnieść się do przypisywanych Sądowi I instancji uchybień procesowych, gdyż z istoty rzeczy wnioski w tym zakresie determinują kierunek dalszych rozważań. Pozwany wśród zarzutów naruszenia prawa procesowego zakwestionował dokonaną przez Sąd I instancji ocenę materiału dowodowego. Uchybienia w powyższym zakresie apelujący upatrywał w poczynieniu ustaleń faktycznych polegających na przyjęciu ciągłości stosunku najmu łączącego strony, gdy tymczasem pozwany twierdzi, że wobec przejęcia nieruchomości w 2009 r. wstąpił w stosunek najmu wynikającego z umowy z roku 2003, a ta nie zawierała postanowień o kaucji. Sąd Okręgowy nie podziela tego stanowiska. Umowa z dnia 31 października 1996 r. dotycząca lokalu 19a położonego przyul. (...)przewidywała wpłatę przez najemcę kaucji mieszkaniowej w wysokości 3000 złotych, była zawarta przez administrację nieruchomości w imieniu ówczesnych właścicieli. W aktach brak jest jakiegokolwiek dowodu, aby umowa ta została wypowiedziana przez którąkolwiek stronę. Umowa z dnia 1 marca 2003 r. dotyczyła tego samego lokalu, tego samego najemcy i właściciela, co oznacza, że była kontynuacją umowy najmu z dnia 31 października 1996 r. i nie zawierała informacji o kaucji, bowiem kaucja już została między stronami uiszczona na podstawie pierwszej umowy. Dlatego twierdzenie skarżącego, że wstąpił w stosunek najmu wynikający wyłącznie z umowy z dnia 1 marca 2003 r., a zatem nie obciąża go obowiązek zwrotu byłemu najemcy kaucji mieszkaniowej, nie jest słuszne, bowiem obowiązek taki wynika z przywołanych przez Sąd Rejonowy przepisówustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego.
W świetle powyższego brak jest również podstaw do twierdzenia, że Sąd Rejonowy swoim orzeczeniem naruszył przepisart. 678 kc, bowiem pozwany zgodnie z treścią§ 1tego przepisu wstąpił w stosunek najmulokalu nr (...)a.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy, na podstawieart. 385 kpcorzekł jak w wyroku.