Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 465/17
Data wyroku: 2018-10-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Klara Łukaszewska, Andrzej Żuk, Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Narkomania
Podstawa prawna: art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o zwalczaniu narkomanii

Sygn. akt VI Ka 465/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 października 2018 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący SSO Andrzej Tekieli (spr.)
Sędziowie SSO Klara Łukaszewska
SSO Andrzej Żuk
Protokolant Katarzyna Witkowska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej GórzeM. D.w zastępstwie za Prokuratura Prokuratury Rejonowej w Bolesławcu
po rozpoznaniu w dniach 24 lipca 2018 r., 21 września 2018 r i 8 października 2018 r.
sprawyD. Ś. (1)ur. (...)wZ.
s.K.iT. z domu P.
orazG. Ś. (1)ur. (...)wZ.
s.K.iT. z domu P.
oskarżonych z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 64 § 1 kki inne
z powodu apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu
z dnia 7 czerwca 2017 r. sygn. akt II K 6/17

I
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoD. Ś. (1)w ten sposób, że w opisie czynu przyjmuje, iż oskarżony przypisanego mu czynu dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Żarach o sygn. akt II K 710/10 za czyny zart. 291 § 1 kkna karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w całości w okresie od 4 lutego 2014 r. do 4 grudnia 2014 r. i wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubinie o sygn. akt II K 3204/10 z dnia 17 lutego 2011 r. za czyny zart. 291 § 1 kkiart. 306 kkna karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w całości w okresie od 4 grudnia 2014 r. do 9 lutego 2015 r.;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy wobec oskarżonychG. Ś. (1)iD. Ś. (1);

III
zwalnia oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze zaliczając wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt VI Ka 465/17

UZASADNIENIE
G. Ś. (1)został oskarżony o to, że:
w okresie od 1 marca 2016 r. do 31 maja 2016 r. wP., powiatu(...), działając ze z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w warunkach powrotu do przestępstwa, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci ziela konopi innej niż włóknista o łącznej wadze 4 kg 900 gramów w ten sposób, że w nieustalonym dniu na początku marca 2016 r. samodzielnie nabył odD. Z. (1)za kwotę 1500 zł środek odurzający w ilości 100 gramów ziela konopi innej niż włóknista mogących dostarczyć 1 000 porcji tego środka, a następnie działając wspólnie i w porozumieniu zD. Ś. (1)w co najmniej 7 transakcjach nabył odD. Z. (1)za kwotę 69 100 zł środek odurzający w postaci ziela konopi innej niż włóknista o wadze 4 kg 800 gramów mogących dostarczyć 48 000 porcji tego środka, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu o sygn. VI K 724/07 za czyn zart. 63 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniina karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze o sygn. III K 11/10 za czyny zart. 56 ust 3 i art. 58 ust 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniina karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności objętych wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze o sygn. III K 51/10 z dnia 20 lipca 2010 r. orzekającego karę łączną 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w całości w okresie od 10 marca 2009 r. do 21 października 2009 r. i w okresie od 5 sierpnia 2010 r. do 23 sierpnia 2012 r.,
tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 64 § 1 kk,
D. Ś. (1)został oskarżony o to, że:
w okresie od 1 marca 2016 r. do 31 maja 2016 r. wP., powiatu(...), działając ze z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w warunkach powrotu do przestępstwa, wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zG. Ś. (1)uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci ziela konopi innej niż włóknista o łącznej wadze 4 kg 800 gramów w ten sposób, że nabył ten środek odurzający odD. Z. (1)w co najmniej 7 transakcjach za kwotę 69 100 zł, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu o sygn. II K 710/10 za czyny zart. 291 § 1 kkna karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył całości w okresie od 4 lutego 2014 r. do 4 grudnia 2014 r. i wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubinie o sygn. II K 3204/10 z dnia 17 lutego 2011 r. za czyn zart. 291 § 1 kkiart. 306 kkna karę 8 miesięcy pozbawienia wolności którą odbył w całości w okresie od 4 grudnia 2014 r. do 4 sierpnia 2015 r.,
tj. o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 64 § 1 kk.
Sąd Rejonowy w Zgorzelcu wyrokiem z dnia 7 czerwca 2017 r. w sprawie II K 6/17:

1
uznał oskarżonegoG. Ś. (1)za winnego tego, że w okresie od 1 marca 2016 r. do 20 maja 2016 r. wP., powiatu(...), działając ze z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w warunkach powrotu do przestępstwa, wbrew przepisom art. 33, 34 ust. 1, 35 ust. 1-3, 40 ust. 1 i 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci ziela konopi innej niż włóknista o łącznej wadze 4 kg 810 gramów w ten sposób, że w nieustalonym dniu na początku marca 2016 r. samodzielnie nabył odD. Z. (1)za kwotę 1500 złotych środek odurzający w ilości 100 gramów ziela konopi innej niż włóknista mogącej dostarczyć 1000 porcji tego środka, a następnie działając wspólnie i w porozumieniu zD. Ś. (1)w 7 transakcjach nabyli odD. Z. (1)za kwotę 66 870,- złotych środek odurzający w postaci ziela konopi innej niż włóknista o wadze 4 kg 710 gramów mogących dostarczyć 47 100 porcji tego środka, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu o sygn. VI K 724/07 za czyny zart. 63 ust. 1 i art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniina karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze o sygn. akt III K 11/10 za trzy czyny zart. 56 ust 3i dwa czyny zart. 58 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniina karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności objętych wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze o sygn. akt III K 51/10 z dnia 20 lipca 2010 r. orzekającego karę łączną 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w całości w okresie od 10 marca 2009 r. do 21 października 2009 r. i w okresie od 5 sierpnia 2010 r. do 23 sierpnia 2012 r., tj. występku zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 12 kki za to na podstawieart. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierzył mu karę 4 (czterech) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny po 20 (dwadzieścia) złotych każda z nich;

2
uznał oskarżonegoD. Ś. (1)za winnego tego, że w okresie w okresie od 1 marca 2016 r. do 20 maja 2016 r. wP., powiatu(...), działając ze z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w warunkach powrotu do przestępstwa, wbrew przepisom art. 33, 34 ust. 1, 35 ust. 1-3, 40 ust. 1 i 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wspólnie i w porozumieniu zG. Ś. (1)uczestniczył w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci ziela konopi innej niż włóknista w ten sposób, że nabyli ten środek odurzający odD. Z. (1)w 7 transakcjach za kwotę 66 870,- złotych o wadze 4 kg 710 gramów mogących dostarczyć 47 100 porcji tego środka, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu o sygn. akt II K 710/10 za czyny zart. 291 § 1 kkna karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w całości w okresie od 4 lutego 2014 r. do 4 grudnia 2014 r. i wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubinie o sygn. II K 3204/10 z dnia 17 lutego 2011 r. za czyn zart. 291 § 1 kkiart. 306 kkna karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności którą odbył w całości w okresie od 4 grudnia 2014 r. do 4 sierpnia 2015 r., tj. występku z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 12 kki za to na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny po 20 (dwadzieścia) złotych każda z nich;

3
na podstawieart. 70 ust. 4 Ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U. Nr 179 z 2005 r. poz. 1485) orzekł wobec oskarżonychG. Ś. (1)iD. Ś. (1)środek karny w postaci nawiązki w kwocie 1000,- (jeden tysiąc) złotychod każdego z nich na cel zapobiegania i przeciwdziałania narkomanii na rzeczStowarzyszenia (...)wZ.;

4
na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 633 kpkiart. 2 ust. 1 pkt 4 i art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. Nr 49, poz. 223 z 1983 r. z późn. zm.) zasądził od oskarżonychG. Ś. (1)iD. Ś. (1)na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania, w tym wymierzył opłatę w kwocie 1000,- zł.

Powyższy wyrok zaskarżyli obrońcy oskarżonych.
A..G. P.na zasadzieart. 425 § 1 i 2 kpkw zw. zart. 444 kpkzaskarżył wyrok w całości na korzyść obu oskarżonych.
Na podstawieart. 438 pkt 1, 2 i 3 kpkwyrokowi temu zarzucił:

I
rażące naruszenie przepisów postępowania karnego w postaciart. 4 k.p.k.,art. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k., które miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a polegało na:

a) zaniechaniu rzetelnego przeprowadzenia oceny dowodu z zeznań świadkaD. Z. (1)i przyjęciu, że wszystkie wyjaśnienia ww. złożone od dnia zatrzymania 31.05.2016 r. są prawdziwe i zgodne z faktami, podczas gdy wyjaśnienia te są wewnętrznie i zewnętrznie sprzeczne, niespójne i tylko niektóre z nich mogą być podstawą ustaleń faktycznych,
b) wybraniu z zeznańD. Z. (1)tych najbardziej dotkliwych dla oskarżonych, a pominięcie tych które korelują z wersją podawaną od początku przez oskarżonych,
c) zaniechaniu w analizie zeznańD. Z. (1)uwzględnienia faktu, iż ww. jest osobą wielokrotnie karaną za przestępstwa narkotykowe, ujętą ponownie na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa nielegalnej uprawy na znaczną skalę konopi indyjskich, deklarującą od pierwszych czynności w sprawie z własnej inicjatywy wolę skorzystania z dobrodziejstwa instytucji zawartej wart. 60 k.k., a zatem był źródłem dowodowym o wysokim stopniu ryzyka,
d) pominięciu zeznań świadkówT. Ś. (1),J. B.,P. C. (1),M. Z. (1), a także w częściD. Z. (1)w zakresie w jakim są one zgodne i potwierdzają wersję oskarżonych co do rzeczywistej przyczyny kontaktowania się z nimiD. Z. (1), tła konfliktu pomiędzyD. Z. (1)a braćmiŚ., zaprzeczają twierdzeniomD. Z. (1)co do rzekomych prób zastraszania jego oraz jego rodziny przez braciŚ.w celu wpływu na treść zeznań tego świadka w przedmiotowej sprawie;
II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku polegający na przyjęciu, iż:

a
oskarżeni działali w celu osiągnięcia korzyści majątkowej podczas gdy w toku postępowania sądowego nie przeprowadzono jakichkolwiek dowodów potwierdzających ten fakt,

b
oskarżeni uczestniczyli w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci ziela konopi innej niż włóknista w sytuacji, gdy nawet przy przyjęciu prawdziwości zeznań świadkaD. Z. (1)brak obiektywnego dowodu na to, iż susz roślinny nabyty rzekomo przez oskarżonych od niego odpowiadał definicji ustawowej konopi innych niż włókniste, szczególnie w kontekście wniosków z opinii biegłego z zakresu chemii co do zawartości(...)oraz kwasu(...)w roślinach uprawianych przezD. Z. (1);

c
oskarżeni nabyli łącznie odD. Z. (1)ziele konopi innej niż włóknista w okresie objętym zarzutem w ilości 4810 gramów ziela konopi innej niż włóknista, przy czym 4710 gramów mieli nabyć wspólnie a 100 gramów miał nabyć wyłącznie samodzielnie oskarżonyG. Ś. (1)w sytuacji gdy ilości takie przyjęte zostały całkowicie dowolnie i w żaden sposób nie wynikają z analizy zeznańD. Z. (1),

III
naruszenie prawa materialnego w postaciart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29.07.2005 o przeciwdziałaniu narkomaniipoprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż obaj oskarżeni uczestniczyli w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci ziela konopi innej niż włóknista w sytuacji gdy dla bytu tego przestępstwa istotne jest ustalenie czy ewentualni odbiorcy środków odurzających od braciŚ.byli ich dalszymi sprzedawcami (dealerami) czy też byli ich konsumentami, co wyklucza odpowiedzialność dostawców zart. 56 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, czego zarówno w trakcie postępowania przygotowawczego jak i sądowego zaniechano przez co zdekompletowane zostały znamiona zarzucanego obu oskarżonym czynu.

Stawiając powyższe zarzuty na zasadzieart. 427 § 1 k.p.k.iart. 437 k.p.k.obrońca wniósł o:

1
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu,

albo

2
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie obu oskarżonych od zarzucanych im czynów.

Ponadto wniósł o:

3
obciążenie Skarbu Państwa kosztami postępowania za obie instancje.

Adw.J. W.zaskarżył powyższy wyrok w całości.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1
naruszenieart. 410 kpkw zw. zart. 2 § 2 kpkw zw. zart. 7poprzez błędną ocenę materiału dowodowego i oparcie wyroku na zeznaniach świadkaD. Z. (1), podczas gdy okoliczności sprawy oraz pozostały zebrany w sprawie materiał dowodowy oraz fakt składania zeznań wyłącznie w celu uzyskania korzyści płynących z zastosowaniaart. 60 k.k., nie uzasadniał przyjęcia wiarygodności zeznań tegoż świadka;

2
naruszenieart. 410 kpkw zw. zart. 2 § 2 kpkw zw. zart. 5 § 2 kpkpoprzez jego niezastosowanie, a to nierozstrzygnięcie niewyjaśnionych w sprawie wątpliwości na korzyść oskarżonych;

3
naruszenieart. 410 k.p.k.w zw. zart. 2 § 2 kpkw zw. zart. 7 oraz art. 175 k.p.k.poprzez negatywną ocenę zachowań procesowych oskarżonych, podejmowanych w ramach przysługujących im kodeksowych uprawnień tj. stwierdzenia jakoby złożenie przez oskarżonych wyjaśnień dopiero na etapie postępowania sądowego, a nie na etapie postępowania przygotowawczego stanowiło wyraz „potrzeby przypasowania wersji do ujawnionych przez organy ścigania faktów”, powyższe zaś stoi w sprzeczności z podstawowymi zasadami postępowania karnego;

4
naruszenieart. 410 kpkw zw. zart. 2 § 2 kpkw zw. zart. 7 kpkpoprzez błędną ocenę materiału dowodowego i odmówienie przyznania wiarygodności zeznaniom świadkówT. Ś. (2),J. B.orazP. C. (1), podczas gdy inne osobowe źródła dowodowe, w tym zeznania samegoD. Z. (1), potwierdzały przedstawioną przez nich wersję wydarzeń;

5
naruszenieart. 410 kpkw zw. zart. 2 § 2 kpkw zw. zart. 7 kpkpoprzez błędną ocenę materiału dowodowego i nieprzyznanie wiarygodności zeznaniom oskarżonych. podczas gdy pozostałe zgromadzone w sprawie dowody, w szczególności zeznania świadkaT. Ś. (1),J. B.orazP. C. (1), jak również rejestry logowań telefonów komórkowych, potwierdzały przedstawione przez nich wersje wydarzeń.

Wobec powyższych zarzutów, na podstawieart. 437 § 1 kpkobrońca wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonych od zarzucanych im czynów.
Z daleko idącej ostrożności procesowej, o ile Sąd nie znajdzie podstaw do uniewinnienia, obrońca wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacje nie zasługiwały na uwzględnienie.
Istota zarzutów zawartych w apelacjach obrońców oskarżonych sprowadza się do zakwestionowania oceny materiału dowodowego dokonanej przez Sąd I instancji, a to z jednej strony zeznań świadka (wcześniej współpodejrzanego)D. Z. (1), z drugiej zaś wyjaśnień oskarżonychD. Ś. (1)iG. Ś. (1)oraz zeznań świadków w osobachT. Ś. (1),J. B.iP. C. (1), którzy mieli potwierdzać wersje zdarzeń podane przez wyżej wymienionych oskarżonych. Zbieżne zarzuty zawarte w obu tych środkach odwoławczych zostaną omówione łącznie. Poza tym kwestionowana w apelacjach była ocena prawna zachowania oskarżonych (udzielanie marihuany czy też udział w jej obrocie) oraz ustalenia dotyczące ilości nabytego przez nich środka odurzającego (vide: pkt II i III apelacji adw.G. P.).
Podstawę ustaleń faktycznych w rozpoznawanej sprawie stanowią wyjaśnienia i zeznaniaD. Z. (1). W konfrontacji z nimi zasadnie Sąd I instancji uznał za niewiarygodne wyjaśnienia złożone przez oskarżonychD. Ś. (1)iG. Ś. (1).
W toku postępowania przygotowawczego oskarżonyD. Ś. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów (k. 86). W kolejnych wyjaśnieniach podał, że świadekD. Z. (1)żywi pretensję do niego iG. Ś. (1), o to że sprzedali jego bratu motocykl, na którym poniósł śmierć w wypadku (k. 269 - odwrót). Wskazał również, żeG. Ś.był winny D.Z.pieniądze, choć nie był on w stanie stwierdzić za co i jaka to była kwota. Oskarżony podał, żeD. Z.należności te chciał wyegzekwować od niego, ponieważ w tym czasieG. Ś.przebywał w zakładzie karnym. Należność ta wynosiła ponad 10 tysięcy złotych. Oskarżony wyjaśnił, że świadekD. Z.przyjeżdżał do niego, do jego matki,J. B.i upominał się o zwrot tych należności. Ostatecznie podał, żeD. Z.wysłał osoby, które zabrały im samochód, za który D.Z.otrzymał 5 tysięcy złotych a pozostałe 5 tysięcy złotych odliczył im od długu. Podkreślał przy tym, że pomawiające ich zeznania D.Z.zostały złożone prawdopodobnie w związku z tym długiem.
OskarżonyG. Ś. (1)w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do zarzucanych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień (k. 87). Słuchany na rozprawie podał, że nigdy nie kupił odD. Z.żadnych narkotyków, nie utrzymuje z nim kontaktów, a nadto znają się tylko „z widzenia” (k. 276-276 - odwrót). Podał też, że w okresie kiedy przebywał w zakładzie karnym otrzymał list odD. Z.z pretensjami o motocykl, który sprzedał jego bratu. Listu tego nie posiada. W zakresie długu, wskazał, że był D.Z.winien 11.000 albo 12. 000 złotych, które od niego pożyczył. Wyjaśniał, że samochód, którego wartość oszacował na 15.000 -16.000 zł zabrali mu ludzie, których przysłał D.Z.. W zamian za samochód D.Z.odliczył 4.000 zł od długu. Po wyjściu z zakładu karnego oddał jeszcze 1000 zł żonie D.Z.. Później nic już nie oddawał, bo uznał, że są już z D.Z.rozliczeni. Zaakcentował przy tym, żeD. Z.miał do niego pretensję o śmierć brata pomimo, że zginął on w wyniku wypadku na innym motocyklu, a nie na tym, który kupił od braciŚ., co mu tłumaczył. Oskarżony podał, żeD. Z.kieruje w ich stronę oskarżenia jedynie z zawiści.
Oceniając wyjaśnienia oskarżonych Sąd I instancji zasadnie wskazał, że wyjaśnienia te nie zasługują na obdarzenie ich walorem wiarygodności. Sąd dostrzegł rozbieżności w tych wyjaśnieniach, co do podawanych przez oskarżonych faktów i w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku przeanalizował je (k. 307 odwrót). Rozbieżności te dotyczyły konfliktu, którego zarzewiem miał być z jednej strony długG. Ś. (1), z drugiej zaś chęć zemsty D.Z.za śmierć jego brata w wyniku wypadku na motocyklu. Z treści wyjaśnień oskarżonegoD. Ś.jednoznacznie wynika, że bratD. Z.miał ponieść śmierć na tym samym zakupionym od nich motocyklu, podczas gdyG. Ś.wyjaśnił, że był to inny motocykl. Niewątpliwie składając wyjaśnienia przed sądem oskarżeni znali zgromadzone w sprawie dowody. Rację ma zatem Sąd I instancji, że wyjaśnienia te są dopasowane do treści zeznań świadkaD. Z. (1)słuchanego w postępowaniu przygotowawczym i ujawnionych przez organy ścigania faktów, za czym przemawia m.in. to, że oskarżonyG. Ś. (1)składając wyjaśnienia na rozprawie pokrywał niespójności wynikające z wyjaśnień wcześniej słuchanego brata, przy znajomości akt postępowania przygotowawczego: „… z treści sms’ów z akt sprawy wynika, że przestępstwo narkotykowe popełnił z kimś innym…” a nadto „…z akt sprawy wiem, że toczy się jakaś inna sprawa…” (k. 276- k. 276 - odwrót). Trafna jest przy tym ocena Sądu Rejonowego, że wyjaśnienia oskarżonych od początku stanowiły przyjętą przez nich linię obrony w celu uniknięcia odpowiedzialności karnej.
Zdaniem Sądu Okręgowego ocena wyjaśnień i zeznańD. Z. (1)(obecnie prawomocnie skazanego a czyn z art. 53 ust. 1 i 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i in.) dokonana przez Sąd I instancji, jest prawidłowa.
D. Z. (1)słuchany był w charakterze podejrzanego kilkakrotnie w toku postępowania przygotowawczego. Wyjaśnił, że wynajął dom wK., w którym organizował uprawę konopi indyjskich, a jego odbiorcami byli braciaG. Ś. (1)iD. Ś. (1)(k. 27- k. 28). Z pierwszej tury 140 roślin uzyskał około 3 kilogramy gotowego produktu i sprzedał go w około pięciu transzach oskarżonym. Łącznie uzyskał z tych transakcji 43.000 zł. Wskazał, że za pierwszym razem 100 gram środka odurzającego kupił samG. Ś. (1), za drugim razem zakupu dokonali wspólnieG. Ś. (1)iD. Ś. (1)w ilości około 350 gram środka odurzającego. Przy następnych dostawach (3 i 4) oskarżeni uczestniczyli wspólnie i nabyli taka samą ilość substancji - 350 gram. Ostatnia duża dostawa środka odurzającego z pierwszej tury miała miejsce przedW.i było to 1800 gram. Z drugiej tury uprawyD. Z. (1)wyhodował 130 roślin, z których uzyskał łącznie 1900 gram środka odurzającego. Substancję tą sprzedał oskarżonym w trzech transzach – 200 gram na początku maja 2016 r., 360 gram w połowie maja i około 20 maja 2016 r. 1300 gram. Uzyskał z tej sprzedaży 27. 500 zł. Ostatnia, trzecia tura uprawy została ujawniona przez policję. Podał, że towar z pierwszej tury sprzedawał oskarżonym po 14 zł za gram, a za towar z drugiej tury podniósł cenę do 14, 50 zł za gram. Słuchany kolejny raz wyjaśnił (k. 84- k. 85), że za pierwszym razem sprzedałG. Ś.100 gram środka za 1500 zł, a nie za 1400 zł jak przedstawiono mu w zarzucie. Nawiązując do pierwszych wyjaśnień wskazał, że cena pierwszej transzy wynosiła 14 zł za gram. Nie przypominał sobie dat wszystkich transakcji. Pamiętał, że 1800 gram środka odurzającego sprzedał oskarżonym wW.. Wskazał, że ostatnia transakcja z braćmiŚ.miała miejsce nie 20 maja 2016 r., a 19 maja 2016 r. Treść przytoczonej wypowiedziD. Z. (1)podtrzymał podczas kolejnego przesłuchania (k. 113-k.117). Wyjaśnił, że nie utrzymywał z oskarżonymi częstych kontaktów telefonicznych, najczęściej jeździł do nich z towarem „w ciemno”. Pierwszy raz kontaktował się zG. Ś.na początku marca 2016 r. i sprzedał mu 100 gram marihuany za 1500 zł. Drugi raz dzwonił w okolicach czwartku lub piątku przedW.. Na kolejną transakcję umówił się naS., po powrocieG. Ś.iD. Ś.z meczu piłkarskiego – wówczas sprzedał oskarżonym 1 kg 800 gram środka odurzającego za kwotę 14 zł za gram. Ostatni kontakt telefoniczny zG. Ś.miał miejsce wtedy, gdy umawiał się z nim na transakcję z dnia 19 maja 2016 r. i był to czwartek. Wskazał też, że wysyłał smsy na numerG. Ś., którego kontakt miał zapisany w telefonie jako(...)lub(...). Podał, że podczas nieobecności oskarżonych towar odbierał chłopak o imieniuJ.. Zaprzeczył, aby kiedykolwiek znajdował się z oskarżonymi w konflikcie. Także podtrzymał swe stanowisko po okazaniu mu bilingów z telefonów pomiędzy nim a oskarżonymi i na tablicy poglądowej rozpoznał mężczyznę, który w imieniu oskarżonych miał odbierać narkotyki podczas ich nieobecności (J. B.) (k. 133-k.134).
Składając zeznania przed sądemD. Z. (1)podtrzymał dotychczas złożone depozycje (k. 270-k.271). Podał, że była taka sytuacja, że matka oskarżonych przekazywała mu 2000 złotych w zamian za towar, który przywiózł i zostawił u oskarżonych w garażu. Zeznał również, że oskarżeni nie mieli wobec niego żadnego długu, ale wobec jego brata, ponieważ sprzedali mu rozbite auto. Zaprzeczył, aby miał jeździć za nimi i żądać zapłaty rzekomo należnych mu pieniędzy. Podał, że dług ten został już spłacony, ponieważ jego brat robił z nimi interesy i wziął w rozliczeniu rozbiteB.. Potwierdził on fakt, że jego brat zginął w wyniku wypadku na motocyklu, ale był to motocykl zakupiony od handlarza, a nie odG. Ś.iD. Ś.. Zaprzeczył, by mógł mieć jakiekolwiek obiekcje, co do sprzedaży motocykla jego bratu, ponieważ śmierć jego brata miała miejsce w 2009 r. a on od 2006 r. do 2013 r. przebywał w zakładzie karnym. Zeznał również, że po wyjściu z aresztu ktoś próbował wpłynąć na jego zeznania za pośrednictwem brataM. Z. (1), ale tożsamości tych osób nie chce ujawniać.
Okoliczności podane przezD. Z. (1), co do próby wpłynięcia na jego zeznania i braku konfliktu z oskarżonymi znalazły potwierdzenie w zeznaniach brata oskarżonegoM. Z. (1)(k. 289 i k. 289- odwrót). ŚwiadekM. Z.podał, że nie można mieć do braciŚ.pretensji o śmierć jego brata na motocyklu, bo nie są oni w żaden sposób z tą śmiercią związani. Świadkowi nie było wiadome, aby jego brat kiedykolwiek zakupił motocykl od braciŚ., przy czym dodatkowo, to nie oni „zaszczepili” mu ten rodzaj środka lokomocji, ponieważ od młodego jeździł on na motocyklach.
Słusznie Sąd Rejonowy zakwestionował wiarygodność zeznań świadkaP. C. (1)(k. 309), co do rzekomych gróźb D.Z.kierowanych pod adresem oskarżonych. Sąd I instancji wyraźnie wskazał, żeP. C.pomimo, że miał słyszeć rzekome groźby, to nic z tym nie zrobił i nie powiadomił o tym oskarżonych. Zadziwiające jest, że choć świadek ten pozostaje w stosunkach towarzyskich z oskarżonymi, to jednak nie powiadomił ich o zagrożeniu ze strony D.Z.. Znamienne jest również to, żeP. C.słuchany przed Sądem nie wiedział nic o żadnych „wymuszeniach” ze strony D.Z., nienależnym długu, czy zaborze pojazduB..
Sąd I instancji trafnie przyznał walor wiarygodności zeznaniomD. Z. (1). Sąd Okręgowy tę ocenę akceptuje. Za taką oceną przemawia konsekwentna postawa wyżej wymienionego w toku całego postępowania.D. Z. (1)od pierwszego przesłuchania przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów. ObciążającG. Ś. (1)iD. Ś. (1)w jednakowym zakresie obciążał także siebie. Za powyższym przemawia w szczególności fakt, że świadek ten przyznał się do produkcji narkotyku w szerszym zakresie niż ten do jakiego został zatrzymany, co podważa tezę obrońców, że jego zeznania polegały jedynie na pomówieniu oskarżonych, a jego celem było uzyskanie określonych profitów procesowych wynikających zart. 60 § 4 k.k.Za wiarygodnością tych zeznań przemawiają również szczegóły dotyczące częstotliwości transakcji oraz okoliczności i miejsca ich spotkań, a także ilości przekazanej oskarżonym środka odurzającego. Także jego wypowiedzi są przekonywujące z uwagi na fakt, że jak czegoś nie był pewien, to o tym mówił. Składając zeznania dokładnie wskazywał w jaki sposób dochodziło do poszczególnych transakcji, w jaki sposób została wyliczona ilość sprzedanego oskarżonym środka odurzającego i jaką kwotę z tego uzyskał. Podał wyraźnie jakich faktów jest pewien. Sąd Rejonowy dostrzegł przy tym, iż zeznaniaD. Z. (1)złożone przed Sądem choć były spójne, to jednak z pewną dozą niepewności np. co do cen sprzedaży, ilości narkotyku, czy dat poszczególnych transakcji. Od oceny tej kwestii Sąd ten nie uchylił się lecz należycie wnikliwie ją rozważył, logicznie argumentując, że upływ czasu mógł obiektywnie powodować pojawianie się w kolejnych jego depozycjach różnic, zwłaszcza, gdy z upływem czasu pewne szczegóły mogły zacierać się w jego pamięci. Rację ma przy tym Sąd I instancji, że zeznania D.Z.w zasadniczej kwestii były kategoryczne i jednobrzmiące, bowiem osobami kupującymi z 1 i 2 uprawy niezmiennie byli oskarżeniG.iD. Ś. (1)(k. 308 - odwrót).
Okoliczności podane przezD. Z. (1)w zakresie częstotliwości, miejsc i charakteru spotkań zG. Ś. (1)iD. Ś. (1)znalazły potwierdzenie częściowo w wyjaśnieniach oskarżonych (k. 269 i k. 276), w zeznaniachT. Ś. (1)(k. 275 odwrót - k. 276),J. B.(k. 289 odwrót - k. 290), rozeznaniu w rozmieszczeniu mieszkalnym zabudowań braciŚ., danych teleinformatycznych od operatorów sieci komórkowej abonentówG. Ś. (1)iD. Z. (1)(k. 88-k. 103).
Sąd Okręgowy podziela ocenę świadkaT. Ś. (1)iJ. B.dokonaną przez Sąd I instancji (k. 309). Zauważyć należy, że ocena tych dowodów - w istocie odmienna od tej, którą dokonali skarżący - w żadnym razie nie wiąże się z ich pominięciem. ZeznaniaT. Ś. (1)iJ. B.w zakresie przekazania pieniędzy D.Z., jak również spotkań z oskarżonymi na terenie ich posesji choć są prawdziwe, to jednak nie potwierdzają w żaden sposób wersji prezentowanej przez oskarżonych, co do tła rzekomego konfliktu i charakteru tych spotkań. Słusznie Sąd I instancji dostrzegł, że świadekT. Ś. (1)wiedzę w tym zakresie czerpała od oskarżonych. Nie dziwi również fakt, że świadekJ. B., będąc skazanym uprzednio za przestępstwa narkotykowe nie potwierdził i nie przyznał własnego udziału w procederze przyjmowania narkotyków odD. Z., czy też regulowania płatności za nie.
Sąd I instancji wykazał, że dane teleinformatyczne potwierdziły kontakt pomiędzy oskarżonymi i świadkiemD. Z., w datach wskazywanych przez niego jako daty spotkań (k. 310). Z analizy połączeń, pomiędzy numerem(...)należącym D.Z.wynika bowiem, że urządzenie to współpracowało z numerami telefonu należącymi do oskarżonegoG. Ś.(...)oraz(...)i dochodziło do wielokrotnych kontaktów pomiędzy tymi numerami. Potwierdzono, że w stacjach(...)w pobliżu miejsca zamieszkania oskarżonych logowały się urządzenia z powyższych numerów. Również treść wiadomości sms pomiędzy świadkiemD. Z.a oskarżonymG. Ś.nie budzi wątpliwości i potwierdza fakt ich spotkań i kontaktów (k. 138).
Nie sposób nie zauważyć, że w toku postępowania odwoławczego złożony został wniosek dowodowy obrońcyadw. G. P.na okoliczność stwierdzenia stanu zdrowia psychicznego oskarżonegoG. Ś., a takżetempore criminis,stanu jego poczytalności, możliwości ponoszenia pełnej odpowiedzialności karnej (k. 357). Z dołączonej do wniosku dowodowego opinii psychologicznej zośrodka (...)wB.wynika, że poziom intelektualny oskarżonego mieści się w granicach umiarkowanego niedorozwoju umysłowego a wyniki uzyskane z testów przemawiają za istnieniem poważnych uszkodzeń organicznych(...). W opinii tej stwierdzono, że oskarżony nie jest w stanie samodzielnie egzystować i wymaga stałej kontroli i opieki ze strony najbliższego otoczenia (k. 360 i k. - 360 odwrót).
Sąd Okręgowy uzupełnił materiał dowodowy w tym zakresie i zasięgnął opinii sądowo-psychiatrycznej wydanej przez biegłych lekarzy psychiatrówB.K.-S.iB.J.w celu zbadania poczytalności oskarżonegoG. Ś. (1)w czasie popełnienia zarzucanego mu czynu, jak i aktualnego stanu zdrowia warunkującego udział w toczącym się przeciwko niemu postępowaniu. W pisemnej opinii uzupełniającej (po uzyskaniu dodatkowej dokumentacji lekarskiej oskarżonego) biegli ci, choć rozpoznali uG. Ś. (1)lekkie upośledzenie umysłowe, to jednoznacznie wskazali, że ten stan psychiczny nie znosił ani nie ograniczał jego zdolności pokierowania swoim postępowaniem, a nadto jego poczytalność w czasie czynu i postępowania procesowego nie budzi wątpliwości (k. 455). Przeciwko tej opinii zarzuty podniosła obrońca r. pr.M. W.– substytutadw. J. W., argumentując, iż błędnie rozpoznano u oskarżonego „upośledzenie umysłowe lekkie”, podczas gdy z opinii psychologicznej wydanej wOśrodku (...)wB.w lipcu 2017 r. wynika, iż stwierdzony u oskarżonego poziom intelektualny (IQ) wynosił 44, co mieści się w kategoriach „upośledzenia umysłowego umiarkowanego”. W ustnej uzupełniającej opinii, złożonej przed Sądem, biegli podtrzymali swoje stanowisko wyrażone w opinii pisemnej i stanowczo wypowiedzieli się co do tego, że oskarżonyG. Ś. (1)nie jest osobą o upośledzeniu umiarkowanym (k. 506). Wskazali, że z wywiadu środowiskowego na temat oskarżonego wynika, że funkcjonuje on samodzielnie, opiekował się synem, ukończył prawo jazdy, szkołę zawodową i prowadził warsztat samochodowy. Nie stwierdzili u oskarżonego wyraźnych dysfunkcji(...). Biegli stwierdzili, że w badaniu psychologicznymG. Ś. (1)przeprowadzonym w maju 2018 r., w innej sprawie, wykazano, że jego sprawność intelektualna mieści się w granicach normy, IQ = 77. Zdaniem biegłych gorszy wynik sprawności intelektualnej, który uzyskano w poradni psychologicznej wynikał zeświadomej postawy obronnejG. Ś. (1), przyjętej w tym celu, aby w ocenie personelu wypaść jako osoba głębiej upośledzona. Swoje wnioski co do stopnia upośledzeniaG. Ś. (1)biegli wyciągnęli na podstawie badań psychologicznych i z dwukrotnej obserwacji oskarżonego w szpitalach psychiatrycznych. Z uwagi na rzetelność, spójność i logiczność opinii pisemnych i uzupełniającej opinii ustnej biegłychB.–K.S.iB.J., Sąd Okręgowy jednoznacznie mógł stwierdzić, że w chwili popełnienia zarzuconych mu czynów oskarżonyG. Ś. (1)był poczytalny i tym samym podlega on odpowiedzialności karnej, nie znajdując jednocześnie podstaw do uwzględnienia wniosków dowodowych obrońcy o dopuszczenie dowodu z opinii innych biegłych lekarzy psychiatrów i opinii psychologa.
Zdaniem Sądu Okręgowego takie zachowanie oskarżonegoG. Ś. (1), zmierzało do wprowadzenia w błąd organów wymiaru sprawiedliwości co do rzeczywistego stanu jego zdrowia i tym samym uniknięcia odpowiedzialności karnej za czyny zarzucone mu w prowadzonym przeciwko niemu postępowaniu.
Wbrew twierdzeniom skarżącego obrońcy Sąd Rejonowy nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych (vide: pkt II a, b, c apelacji adw.G. P.).
Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że oskarżeni działali w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Sąd Rejonowy w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku trafnie stwierdził (k. 311 - odwrót), że choć nie ma „namacalnego” dowodu wskazującego na cel osiągnięcia korzyści majątkowej, to jednak wniosek taki, kierując się zasadami prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego, należy wyprowadzić z dowodów omówionych wyżej, w tym zeznań D.Z.. Nie ulega przy tym wątpliwości, że nabycie środka odurzającego w ilości 4 kg 810 gram, (co stanowiło 47 100 + 1000 porcji konsumpcyjnych) po cenie hurtowej jest nierozerwalnie związane z jego dalszym odpłatnym przekazaniem celem jego podzielenia i wprowadzenia do sprzedaży detalicznej. Słusznie Sąd I instancji dostrzegł więc, że skutkiem nabycia środków odurzających przez oskarżonych było uzyskanie korzyści majątkowej dla siebie, lub innej osoby (art. 115 § 4 k.k.).
Trafnie Sąd Rejonowy ustalił, że oskarżeni uczestniczyli w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci ziela konopi innej niż włókniste i do tej kwestii odniósł się w pisemnych motywach do zaskarżonego wyroku (k. 308 - odwrót). Wskazano tam wyraźnie, że choć część z zabezpieczonej partii materiału z trzeciej uprawy nie miała wartości, to dotyczyło to przedwcześnie zlikwidowanej uprawy oraz zabezpieczenia różnych pozostałości które nie miały żadnej wartości handlowej. Słusznie Sąd ten dostrzegł, że część z zabezpieczonego materiału miała pełną wartość jako środek odurzający. Sąd Rejonowy oparł się w tym zakresie na opinii biegłego z zakresu badań chemicznych (k. 83). Wyraźnie wskazano w niej, że materiał roślinny z zabezpieczonej uprawy oznaczony nr 2 i 3 z uwagi na zawartość(...)powyżej 0,20 % stanowił konopie inne niż włókniste. Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Rejonowego, że poprzednie zbiory (pochodzące z 1 i 2 uprawy), choć zostały sprzedane, to miały pełną wartość, co (jak zeznawał D.Z.) potwierdzali oskarżeni i wynika z faktu, że nie przerwali oni wymiany handlowej i nie zwracali zakupionego odD. Z.towaru.
Również ustalenia faktyczne w zakresie łącznej ilości nabytego przez oskarżonych środka odurzającego nie budzą zastrzeżeń Sądu Okręgowego. Sąd Rejonowy wskazał, że ustalenia te poczynił w oparciu o pierwsze depozycjeD. Z. (1)z 1 czerwca 2016 r., a więc najbliższe dacie czynu (k. 308 - odwrót). Zauważyć należy, żeD. Z.wyjaśniał, że z pierwszej tury uprawy wyhodował w sumie 3 kg suszu konopi indyjskich, z drugiej zaś 1 kg 900 gram i sprzedał go oskarżonym. W związku z powyższym, zarzucono oskarżonym aktem oskarżenia łączne nabycie środka odurzającego w ilości 4 kg 900 gram. Tymczasem z depozycji D.Z.wynika, że z pierwszej tury uprawy oskarżeni nabyli łącznie 2950 gram środka odurzającego w pięciu transzach (100 gram nabył samG. Ś., dalej w trzech transzach po 350 gram środka odurzającego oskarżeni nabyli wspólnie, a ostatnia duża dostawa z tej tury wynosiła 1800 gram), z drugiej zaś tury uprawy oskarżeni nabyli wspólnie 1860 gram środka odurzającego w trzech transzach (200 gram na początku maja 2016, 360 gram w połowie maja, i około 20 maja 1 kg 300 gram). Tym samym Sąd Rejonowy prawidłowo przyjął z matematycznego punktu widzenia, że oskarżeni nabyli odD. Z. (1)ziele konopi innej niż włókniste w okresie objętym zarzutem w ilości 4810 gram (2950 gram + 1860 gram), przy czym 4710 gram nabyli wspólnie a 100 gram nabył samodzielnie oskarżonyG. Ś. (1).
Wbrew twierdzeniom skarżącego prawidłowa jest ocena prawna czynu popełnionego przezoskarżonychD. Ś. (1)iG. Ś. (1)(vide: pkt III apelacjiadw. G. P.). Oskarżeni wypełnili znamiona czynu zart. 56 ust. 1 i 3ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 k.k.popełniony w warunkachart. 12 k.k.polegającego na uczestniczeniu w obrocie znacznej ilości środków odurzających. Uczestniczenie w obrocie w danym wypadku należy rozumieć jako korelat wprowadzania do obrotu. Jest to zatem przyjęcie w jakiejkolwiek formie, odpłatnie lub nieodpłatnie, środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej przez osobę niebędącą konsumentem w celu dalszego przekazania kolejnej osobie(podobnie SN w postanowieniu z dnia 18 listopada 2015 r. o sygn. VKK 341/15, LEX nr 1923856).
Z zeznań D.Z.jednoznacznie wynika, że oskarżeniG. Ś.iD. Ś.byli pośrednikami, ponieważ odsprzedawali zakupiony od niego towar (k. 84-85). W tym zakresie podał, że oskarżeni negocjując ceny wskazywali, że nie są w stanie więcej zapłacić, bo ich odbiorca nie zapłaci im tyle by mogli zarobić. Kryteria obiektywne wynikające zart. 7 kpkpozwalają ocenić, iż oskarżeni uczestniczyli w obrocie znaczną ilością środka odurzającego w postaci konopi innej niż włóknista. Do takiej oceny upoważnia: znaczna łączna ilość nabytych narkotyków, duża jednorazowa ilość nabywanych narkotyków, regularność nabycia oraz znaczna wartość pieniędzy przeznaczona na ten cel. Zauważyć także należy, że do nabycia środków odurzających dochodziło na mocy porozumienia, iż D.Z.marihuanę wyhoduje i dostarczy, zaś oskarżeni zakupią środek odurzający z każdej wyhodowanej partii. Zakończenie tej działalności nie było limitowane czasem. Zakończyła się bowiem dopiero z chwilą ujawnienia trzeciej uprawy D.Z.przez organy ścigania. Stąd też kwalifikację przyjętą w skarżonym wyroku należało zaakceptować.
Oskarżonymprzypisano uczestniczenie w obrocie znacznej ilości środków odurzających. Pojęcie znacznej ilości prawidłowo uzasadnił Sąd I instancji w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (k. 310v –k. 311). Sąd Odwoławczy podziela tę ocenę i jednocześnie nie znajduje uzasadnienia do powtarzania przytoczonej tam argumentacji prawnej.
Nie budzi również wątpliwości prawidłowość powołania w kwalifikacji prawnejart. 12 k.k.W realiach ocenianej sprawy należy podnieść, iżD. Ś. (1)iG. Ś. (1)w krótkich odstępach czasu nabywali znaczne ilości środków odurzających, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Były to działania wielokrotne, rozciągnięte w czasie. Te okoliczności w pełni przemawiają za kwalifikacją zart. 12 k.k.
Uprzednia karalność oskarżonych za przestępstwa przeciwko mieniu i za przestępstwa z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, przemawia za uznaniem, że zarzucane im czyny popełnili w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64 § 1 k.k.
Zauważyć w tym miejscu należy, że Sąd Rejonowy nie dość wnikliwie rozważył wszystkie skazania wynikające z danych o karalności oskarżonegoD. Ś. (1)(k. 246-k. 248). Sąd Rejonowy uznał bowiem oskarżonegoD. Ś.za winnego czynu przypisanego mu w pkt II części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, przy czym czynu tego oskarżony miał się dopuścić będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu o sygn. akt II K 710/10 za czyny zart. 291 § 1 k.k.na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w całości w okresie od 4 lutego 2014 r. do 4 grudnia 2014 r. i wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubinie o sygn. akt II K 3204/10 z dnia 17 lutego 2011 r. za czyny zart. 291 § k.k.iart. 306 k.k.na karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w całości w okresie od 4 grudnia 2014 r. do 4 sierpnia 2015 r. Z karty karnej tego oskarżonego wynika jednak, że przypisanego mu czynu dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Żarach o sygn. akt II K 710/10 za czyny zart. 291 § 1 k.k.na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w całości w okresie od 4 lutego 2014 r. do 4 grudnia 2014 r. i wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubinie o sygn. akt II K 3204/10 z dnia 17 lutego 2011 r. za czyny zart. 291 § k.k.iart. 306 k.k.na karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w całości w okresie od 4 grudnia 2014 r. do 9 lutego 2015 r. Z wyżej wskazanych względów Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok wobecD. Ś. (1)(art. 437 § 2 k.p.k.) w sposób wskazany wpkt Iczęści wstępnej.
Nie znajdując podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku wobec oskarżonegoG. Ś.i oskarżonegoD. Ś.w szerszym zakresie Sąd Okręgowy na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.utrzymał go w mocy.
Zgodnie zart. 447 § 1 i 2 k.p.k.apelację co do winy uważa się za zwróconą przeciwko całości wyroku. A zatem wskazany przepis obliguje Sąd Odwoławczy także do oceny kar wymierzonychoskarżonym.
Sąd Okręgowy nie dopatrzył się, by w niniejszej sprawie zachodziła podstawa do zmiany wyroku w powyższym zakresie (art. 438 pkt. 4 k.p.k.). Zauważyć należy, iż o rażącej niewspółmierności kary w rozumieniuart. 438 pkt. 4 k.p.k.można mówić tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć wpływ na wymiar kary, można by przyjąć, że zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez Sąd I instancji, a karą, która byłaby prawidłowa w świetle dyrektywart. 53 k.k.Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Sąd I instancji wymierzając oskarżonemuG. Ś. (1)karę 4 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności i oskarżonemuD. Ś. (1)karę 4 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w ilości 150 stawek dziennych każda po 20 zł wobec każdego z oskarżonych, uwzględnił wszystkie okoliczności wiążące się z poszczególnymi ustawowymi dyrektywami i wskazaniami, co do ich wymiaru bacząc, aby granice swobodnego uznania sędziowskiego nie zostały przekroczone, czego dowodem jest treść pisemnych motywów wyroku (k. 312 – odwrót i k. 313). Jednocześnie w związku z rodzajem popełnionego przestępstwa nie budzi wątpliwości orzeczenie na mocy art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii nawiązki – na cel związany z zapobieganiem i przeciwdziałaniem narkomanii w kwotach po 1000 zł od każdego z oskarżonych.
O opłatach kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawieart. 634 k.p.k.w zw. zart. 624 § 1 k.p.k.