Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 646/17
Data wyroku: 2018-08-31 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maciej Jabłoński
Słowa kluczowe: Narkomania
Podstawa prawna: art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
Teza: Oskarżonego uznano za winnego

Sygn. akt III K 646/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 31 sierpnia 2018 r.
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w III Wydziale Karnym
w składzie:
Przewodniczący:SSR Maciej Jabłoński
Protokolant: Małgorzata Janowska
Prokurator: Katarzyna Bartoszewska
po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2018 r.
sprawy:Ł. K.s.A.iJ. z d. D.ur. (...)wW.
oskarżonego o to, że:
w dniu 13 lipca 2017 r. wW.wmieszkaniu nr (...)przyul. (...)r. nr(...)posiadał dwie torebki foliowe z zapięciem strunowym z zawartością kokainy w łącznej wartości 13,18 grama netto zaliczanej do środków odurzających grupy 1-N zgodnie z wykazem załącznika doustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005 r.
tj. o czyn z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
orzeka:

I
Ł. K.uznaje za winnego dokonania zarzucanego mu czynu, przyjmując, iż posiadał środek odurzający wbrew przepisomustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, zaś ilość środka odurzającego była znaczna i za to na podstawieart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II
Na podstawieart. 69 § 1 kkiart. 70 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary warunkowo zawiesza na okres lat 3 (trzech) tytułem próby;

III
Na podstawieart. 73 § 1 k.k.oddaje oskarżonego pod dozór kuratora w okresie próby;

IV
Na podstawieart. 70 § 1 pkt 6 k.k.zobowiązuje oskarżonego do poddania się terapii uzależnień;

V
Na podstawieart. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiorzeka wobec oskarżonego karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na 20 (dwadzieścia) złotych;

VI
Na podstawieart. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiorzeka przepadek dowodów rzeczowych ujętych w wykazie dowodów rzeczowych na k. 35 pod poz. 1 poprzez zniszczenie;

VII
Na podstawieart. 230 § 2 kpknakazuje zwrócićŁ. K.dowód rzeczowy ujęty w wykazie dowodów rzeczowych na k. 36 pod poz. 1;

VIII
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. N.wynagrodzenie za obronę oskarżonego z urzędu w kwocie 600 (sześciuset) złotych powiększoną o stawkę podatku VAT;

IX
Na podstawieart. 627 kpkobciąża oskarżonego opłatą w kwocie 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych oraz kosztami postępowania w kwocie 1580,01 (jednego tysiąca pięciuset osiemdziesięciu złotych 1/100).

III K 646/17

UZASADNIENIE
Wobec złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku co do kary Sąd ograniczył uzasadnienie w trybieart. 424 § 3 kpk.
W świetle nie budzących wątpliwości dowodów w tym także wyjaśnień samego oskarżonego nie ulega wątpliwości, że w dniu 13.07.2017r posiadał on w swoim miejscu zamieszkania kokainę w ilości łącznie 13,18 gram. Oskarżony nie miał żadnej podstawy prawnej do dysponowania takimi substancjami, a z opinii biegłego wynika, że była to ilość wystarczająca do tego aby wyodrębnić z niej od 66 do 132 porcji jednorazowych spotykanych w obrocie.
Tym samym oskarżony dopuścił się posiadania znacznej ilości środka odurzającego wbrew przepisom ustawy czym wyczerpał znamiona czynu z art. 62 ust 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Sąd wymierzając karę oskarżonemu uznał, że kara minimalna czyli 1 rok pozbawienia wolności jest karą wystarczającą. Oskarżony posiadał stosunkowo ( jak na znaczną ilość ) ograniczoną porcję narkotyku pozwalającą na odurzenie się jednorazowe kilkudziesięciu ( w wersji najkorzystniejszej dla oskarżonego) osób. Nie zebrano dowodów na to aby cel posiadania był inny niż zużycie jej we własnym zakresie w czasie wyjazdu towarzyskiego. Oskarżony nie zaprzeczał swojej winie i w toku postepowania przyjął postawę współpracy z organami ścigania. Powyższe pozwala przyjąć, że nawet najniższa kara wystarczy aby osiągnąć efekt wychowawczy wobec oskarżonego.
Oskarżony nie był uprzednio karany i zdaniem Sądu można przyjąć, że zawieszenie wykonania kary wobec niego jest dopuszczalne. Nie ma bowiem przesłanek do zanegowania tezy o jednorazowości przekroczenia prawa a uporządkowany do tej pory tryb życia oskarżonego i normalne funkcjonowanie społeczne pozwalają przypuszczać, że pomimo niewykonania kary nie wejdzie więcej w konflikt z prawem. Okres próby oznaczony na 3 lata pozwoli zweryfikować ten pogląd, a dozór kuratora uczyni okres próby bardziej skutecznym narzędziem kontroli postawy oskarżonego.
Sąd zobowiązał oskarżonego do podjęcia terapii uzależnień uznając ją za odpowiedni sposób na zapobieżenie skłonnościom oskarżonego do używania środków odurzających.
Sąd orzekł wobec oskarżonego karę grzywny nie przekraczającą jego możliwości zarobkowych w tym celu aby płynąca z wyroku bezpośrednia dolegliwość wzmocniła działanie wychowawcze orzeczenia. W tym miejscu zauważyć należy, że Sąd dopuścił się błędu, którego w ramach sprostowania omyłki nie można było naprawić to jest powołania jako podstawy wymiaru grzywny przepisu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w miejsceart. 71 § 1 kk.
Przepadek środków odurzających poprzez zniszczenie orzeczono z uwagi na ich charakter i brak możliwości bezpiecznego ich zużytkowania w jakimkolwiek zgodnym z prawem celu.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji wyroku.