Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1628/17
Data wyroku: 2017-12-11 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Cesja
Podstawa prawna: art. 509 kc

Sygn. akt III Ca  1628/17

UZASADNIENIE
Wyrokiem zaocznym z dnia 4 sierpnia 2017 roku Sąd Rejonowy w Skierniewicach, w sprawie z powództwaA.Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Wierzytelności 3 wW.przeciwko pozwanejM. G.o zapłatę kwoty 137,53 złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, oddalił powództwo.
Apelację od powyższego wyroku wniosła strona powodowa, zaskarżając go w całości.
Rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego skarżący zarzucił:
I/. naruszenie przepisów postępowania, tj.:
1).art. 339 § 2 k.p.c.przez jego niezastosowanie i oddalenie powództwa w sytuacji, gdy skoro strona pozwana nie stawiła się na rozprawę, to wówczas Sąd I instancji powinien przyjąć za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie, ponieważ nie budziły one uzasadnionych wątpliwości oraz nie zostały przytoczone w celu obejścia prawa,
2)art. 232 k.p.c.przez nieuzasadnione przyjęcie, że strona powodowa nie wywiązała się z obowiązku udowodnienia okoliczności, z których wywodzi skutki prawne, w szczególności w zakresie legitymacji czynnej powoda, istnienia i wysokości dochodzonego roszczenia, podczas gdy powód przedstawił dowody wykazujące przejście wierzytelności, które wobec niestawienia się pozwanej na rozprawę i niezajęcia stanowiska w sprawie powinny być uznane za dowody wystarczające do udowodnienia wysokości i zasadności dochodzonego roszczenia,
3)art. 233 § 1 k.p.c.w zw. zart. 231 k.p.c.przez dowolną, a nie swobodną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, dokonaną w sposób wybiórczy, a przez to uznanie przez Sąd I instancji, że powód nie udowodnił istnienia i wysokości roszczenia oraz, że przysługuje mu legitymacja czynna, podczas gdy powód przedłożył do akt niniejszej sprawy dokumenty wykazujące przejście wierzytelności, jak również wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego, które to dokumenty wprost wskazują na legitymację czynną powoda oraz istnienie i wysokość dochodzonego roszczenia,
4)art. 309 k.p.c.przez jego niezastosowanie i przyjęcie, że przedłożone kserokopie wykazujące legitymację czynną powoda oraz pozostałe dokumenty załączone niepoświadczone za zgodność z oryginałem nie stanowią dowodu na przysługiwanie powodowi legitymacji czynnej istnienia i wysokości roszczenia, podczas gdy w/w kserokopie stanowią inny środek dowodowy, co jednoznacznie wskazuje na brak rozpoznania przez Sąd I instancji istoty sprawy;
II/. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
1)art. 6 k.c.przez jego niewłaściwą wykładnię polegająca na uznaniu, że powód nie zadośćuczynił spoczywającemu na nim ciężarowi dowodu i nie udowodnił faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, w tym w szczególności w zakresie legitymacji czynnej powoda oraz w zakresie w zakresie wysokości i zasadności dochodzonego roszczenia, co stoi w sprzeczności z przedłożonymi do pozwu dokumentami, a w konsekwencji nierozpoznanie istoty sprawy i zaniechanie przez Sąd I instancji zbadania podstaw żądania powoda,
2) zart. 511 k.c.przez jego błędną wykładnię objawiającą się przyjęciem, że załącznik konkretyzujący przelewaną wierzytelność powinien być opatrzony podpisem stron, a zatem zostać sporządzony w formie pisemnej, podczas gdy przepisy prawa materialnego przewidują wyłącznie, aby przelew był stwierdzony pismem, pojęć tych zaś nie można interpretować tożsamo.
W konkluzji skarżący wniósł o:
1/. zmianę zaskarżonego wyroku przez uwzględnienie powództwa w całości,
2/. ewentualnie o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, wraz z pozostawieniem temu Sądowi rozstrzygnięcia co do kosztów postępowania apelacyjnego,
3/. zasądzenie na rzecz powoda kosztów postępowania za obie instancje.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie jest zasadna.
Stosownie do treściart. 50513§ 2 k.p.c., uzasadnienie sądu drugiej instancji w postępowaniu uproszczonym powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa, jeżeli sąd ten nie przeprowadził postępowania dowodowego. Sytuacja opisana w cytowanym przepisie miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem Sąd Okręgowy, po dokonaniu analizy stanu faktycznego sprawy, podziela i przyjmuje za własne ustalenia Sądu I instancji stanowiące podstawę faktyczną rozstrzygnięcia przyjętego w zaskarżonym wyroku.
Podkreślenia wymaga, że część zarzutów apelacji w ogóle nie odpowiada ustalonemu przez Sąd Rejonowy stanowi faktycznemu ani poczynionym przez tenże Sąd rozważaniom prawnym. Otóż, Sąd I instancji oddalił powództwo, albowiem nie ustalił, aby(...) Spółka AkcyjnawW.była wierzycielem pozwanej, a także aby przysługująca(...) Spółce AkcyjnejwW.wierzytelność rzeczywiście została przeniesiona na rzecz powoda. Powództwo opierało się bowiem na twierdzeniu, że pierwotnemu wierzycielowi (cedentowi) przysługiwała wierzytelność względem pozwanej. Istnienie wierzytelności powinno być zatem wykazane przez powoda (art. 6 k.c.), powód zaś temu obowiązkowi nie sprostał, a nawet nie próbował przedstawić dowodów, które by okoliczność tę wykazały (dowody takie nie zostały również załączone do apelacji, aczkolwiek byłyby one i tak spóźnione –art. 381 k.p.c.).
Prawidłowo zatem Sąd I instancji konstatuje, że taka sytuacja procesowa, w myślart. 339 § 2 k.p.c., wyłącza możliwość wydania wyroku zaocznego uwzględniającego powództwo.
Uwzględniając powyższe oraz brak ujawnienia okoliczności, które podlegają uwzględnieniu w postępowaniu odwoławczym z urzędu Sąd Odwoławczy, na podstawieart. 385 k.p.c., oddalił apelację.