Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 1226/17
Data wyroku: 2018-05-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Patrycja Bogacińska-Piątek
Słowa kluczowe: Emerytura wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. aktVIII U 1226/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 maja 2018 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Patrycja Bogacińska-Piątek

Protokolant:

Iwona Sławińska

po rozpoznaniu w dniu11 maja 2018 r. w Gliwicach
sprawyG. S.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wC.
oprawo do emerytury
na skutek odwołaniaG. S.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wC.
z dnia18 maja 2017  r.nr(...)

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemuG. S.prawo do emerytury od(...)

2
zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wC.na rzecz ubezpieczonegoG. S.kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

(-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek
Sygn. akt VIII U 1226/17

UZASADNIENIE
Decyzją z 18 maja 2017 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wC.odmówił ubezpieczonemuG. S.prawa do emerytury.
W uzasadnieniu podał, że ubezpieczony nie udowodnił co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych na dzień 31 grudnia 1998 roku.
W odwołaniu ubezpieczony domagał się zmiany zaskarżonej decyzji i przyznania mu prawa do emerytury.
W odpowiedzi na odwołanie ZUS wniósł o oddalenie odwołania i podtrzymał dotychczasowe stanowisko.
Na rozprawie w dniu 27 lutego 2018 roku (karta 19) ubezpieczony sprecyzował, że do pracy w warunkach szczególnych należy zaliczyć okresy:
- od 4 lipca 1979 roku do 22 listopada 1992 roku– (...),
- od 23 listopada 1992 roku do 28 lutego 1995 roku –(...)K.,
- od 1 marca 1995 roku do 30 listopada 1995 roku –Firma Handlowa (...),
- od 7 stycznia 1997 roku do 12 września 1998 roku –(...)
- od 23 września 1998 roku do 31 grudnia 1998 roku– (...)G..
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
G. S.urodził się (...). Dnia 20 kwietnia 2017 roku złożył wniosek o przyznanie mu prawa do emerytury. We wniosku ubezpieczony złożył organowi rentowemu oświadczenie, że nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych uwzględnił ubezpieczonemu 26 lat i 10 dni ogólnego stażu pracy do dnia 31 grudnia 1998 roku i nie uwzględnił żadnego okresu pracy w warunkach szczególnych.
Do wniosku o emeryturę oraz do akt kapitału początkowego ubezpieczony załączył świadectwa pracy:

-

za okres od 1 września 1972 roku do 31 maja 1989 roku potwierdzające zatrudnienie wPrzedsiębiorstwie (...)wR.na stanowiskach:

⚫

od 1 września 1972 roku do 22 czerwca 1975 roku – uczeń praktycznej nauki zawodu,

od 23 czerwca 1975 roku do 31 maja 1989 roku – mechanik-kierowca;

-

za okres od 1 czerwca 1989 roku do 22 listopada 1992 roku potwierdzające zatrudnienie wPrzedsiębiorstwie (...)wR.na stanowisku mechanik-kierowca;

za okres od 23 listopada 1992 roku do 28 lutego 1995 roku potwierdzające okres zatrudnienia wPrzedsiębiorstwie Handlowo-Usługowym (...)wK.na stanowisku kierowca;

za okres od 1 marca 1995 roku do 30 listopada 1995 roku potwierdzające okres zatrudnienia wFirmie Handlowej (...)na stanowisku kierowca-konwojent;

za okres od 7 stycznia 1997 roku do 30 września 1997 roku potwierdzające zatrudnienie wPrzedsiębiorstwie Produkcyjno-Usługowo-Handlowym (...) sp. z o.o.wR.na stanowisku kierowca autobusu;

za okres od 1 października 1997 roku do 31 maja 1998 roku potwierdzające zatrudnienie w(...) sp. z o.o.wR.na stanowisku kierowca autobusu;

za okres od 1 czerwca 1998 roku do 12 września 1998 roku potwierdzające okres zatrudnienia wPrzedsiębiorstwie Produkcyjno-Usługowo-Handlowym (...) sp. z o.o.wR.na stanowisku kierowca autobusu.

Przedsiębiorstwo (...)wR.było zakładem transportowym, który zaopatrywał sklepy w towary. Początkowo ubezpieczony był zatrudniony jako uczeń wykonujący pracę na podstawie umowy o praktyczną naukę zawodu. Następnie po skończeniu szkoły został zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy jako kierowca. Do 3 lipca 1979 roku ubezpieczony prowadził samochody o ciężarze całkowitym poniżej 3,5 tony typu:Ż.,N.. Następnie od 4 lipca 1979 roku do 28 lutego 1995 roku prowadził samochody o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony – wynika to z uzasadnienia podwyższenia stawki zaszeregowania zwaartego w piśmie z 13 sierpnia 1979 roku (karta 51 a.s.). Były to samochody:S. (...),S. (...),J.. Ubezpieczony zabierał mąkę rozładowaną z wagonów kolejowych i zawoził ją do sklepów. Była ona pakowana w 50 kg worki. Początkowo ubezpieczony jeździł z ładowaczem, ale w miarę upływu czasu ładowaczy było coraz mniej. Ubezpieczony także musiał wykonywać prace załadunkowe i wyładunkowe. W latach 80-tych ubezpieczony wszedł w skład brygady jeżdżącej do producentów po towary i zawożącej je do magazynów.G. S.jeździł doE.wK.po produkty przemysłowe do sklepów detalicznych, do(...)po piwo, doW.po lodówki, doŻ.po zamrażarki, doW.po telewizory. Ponadto jeździł też po agregaty do lodówek. Załadunkiem i rozładunkiem zajmowały się brygady magazynowe. Oczekiwanie na załadunek trwało nieraz cały dzień. Czas ten ubezpieczony spędzał za kierownicą ponieważ musiał pilnować kolejki i podjeżdżać w miarę jej przesuwania się, podjeżdżać pod odpowiednie bramy załadunkowe. Ubezpieczony za kierownicą spędzał ponad 8 godzin dziennie, pracował stale.
G. S.wykonywał także czynności polegające na przekazywaniu dokumentów konwojowych i dbałości o przewożony towar. Nie pracował jako mechanik po skończeniu szkoły zawodowej. Czynności mechanika wykonywał w czasie pracy na stanowisku ucznia, kiedy podstawą jego zatrudnienia była umowa o praktyczną naukę zawodu.
WPrzedsiębiorstwie Handlowo-Usługowym (...)wK.ubezpieczony pracował jako kierowca(...)o ciężarze przekraczającym 20 ton. Przedsiębiorstwo to zajmowało się transportem opon do maszyn. Ubezpieczony jeździł doP.iŁ.i zawoził opony do kopalni miedzi wL.. Pracował stale, przynajmniej 8 godzin na dniówkę, a często 11 godzin.
WFirmie Handlowej (...)ubezpieczony pracował jako kierowca(...)o ładowności około 6 ton. Zajmował się transportem słodyczy z okolicW.na(...)do punktów sprzedaży. Pracował stale po 8 do 10 godzin za kierownicą. Innej pracy nie wykonywał.
W Przedsiębiorstwie Produkcyjno-Usługowo-Handlowym (...) sp. z o.o.wR.i w(...) sp. z o.o.wR.ubezpieczony pracował jako kierowca autobusu linii 982 na trasieR.O.–M.i z powrotem. Ubezpieczony jeździł według rozkładu jazdy na 3 zmiany. Kursy trwały: I – ponad 8 godzin, II – ponad 9 godzin, III – ponad 11 godzin. Był to czas jazdy.
WPrzedsiębiorstwie (...)((...)G.) ubezpieczony pracował jako kierowca autobusu liniowego. Jeździł według rozkładu jazdy. Kurs trwał ponad 8 godzin.
G. S.w powyższych zakładach nie wykonywał pracy mechanika. W razie awarii samochodu lub autobusu pojazd odstawiany był na warsztat, a ubezpieczony otrzymywał do jazdy pojazd zastępczy.
G. S.korzystał z zasiłków chorobowych w okresach:
- od 13 grudnia 1994 roku do 17 grudnia 1994 roku,
- od 10 stycznia 1995 roku do 31 stycznia 1995 roku,
- od 22 września 1995 roku do 31 grudnia 1995 roku,
- od 1 stycznia 1996 roku do 31 stycznia 1996 roku.
Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie dowodów z akt organu rentowego, podwyższenia stawki zaszeregowania (karta 51 a.s.), zeznań świadków:J. K.( karta 20-21 a.s.),B. S.( karta 21-22 a.s.),H. Ś.(karta 54-55 a.s.),M. L.(karta 55 a.s.),B. M.(karta 55-56 a.s.), przesłuchania stron ( karta 56-57 a.s), akt osobowych.
Sąd oparł się na wszystkich dowodach. Dał wiarę sąd ubezpieczonemu i świadkom ponieważ ich zeznania były szczegółowe i zgodne ze sobą.
Sąd zważył co następuje:
odwołanie było zasadne.
Zgodnie zart. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz.U. z 2015r., poz. 748) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27. Zgodnie z art. 184 ust. 2 tej ustawy emerytura przewidziana powyżej przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w tym funduszu, za pośrednictwem ZUS, na dochody budżetu państwa. Przepis§ 4 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. nr 8, poz. 43 ze zm.) stanowi, że emerytura przysługuje pracownikowi, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A, jeżeli osiągnął wiek emerytalny wynoszący 55 lat dla kobiety i 60 dla mężczyzny, ma wymagany okres zatrudnienia 20 lat dla kobiety i 25 lat dla mężczyzny, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Zgodnie z § 2 ust. 1 tego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do emerytury są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
W niniejszej sprawie spornym było czyG. S.legitymuje się okresem 15 lat pracy w warunkach szczególnych.
Postępowanie dowodowe wykazało, że ubezpieczony spełnia powyższy warunek. Do tego stażu należy zaliczyć okresy

-

od 4 lipca 1979 roku do 22 listopada 1992 roku,

od 23 listopada 1992 roku do 28 lutego 1995 roku,

od 1 marca 1995 roku do 30 listopada 1995 roku,

od 7 stycznia 1997 roku do 30 września 1997 roku,

od 1 października 1997 roku do 31 maja 1998,

od 23 września 1998 roku do 31 grudnia 1998 roku.

Łącznie jest to ponad 15 lat.
Jak wykazało postępowanie dowodoweG. S.wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prace wymienione w wykazie A, dział VIII, poz. 2 rozporządzenia z 7 lutego 1983 roku tj. prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony i autobusów o liczbie miejsc powyżej 15. W ocenie sądu bez znaczenia jest, że ubezpieczony wykonując pracę kierowcy w transporcie towarowym oczekiwał na załadunek i rozładunek towarów albowiem czas oczekiwania spędzał za kierownicą podjeżdżając pojazdem w miarę przesuwania się kolejki do załadunku. Nie był to dla niego czas wolny. W pewnych okresach ubezpieczony sam ładował mąkę pakowaną w 50 kg worki na samochód i rozładowywał ją. Także taka praca jest pracą w warunkach szczególnych ponieważ jest wymieniona w wykazie A, dział VIII, poz. 1 rozporządzenia z 7 lutego 1983 roku tj. ciężkie prace załadunkowe i wyładunkowe oraz przeładunek materiałów sypkich i pylistych w transporcie. Z kolei wykonywanie czynności konwojenta także nie wpływa na ocenę charakteru pracy ponieważ były to czynności wykonywane przy okazji wykonywania pracy kierowcy, a polegały na przekazaniu dokumentów, dbałości o przewożony towar.
Do pracy w warunkach szczególnych należy zaliczyć także okresy zwolnień lekarskich – szczegółowo przedstawione w części ustalającej.
Przepis art. 32 ustawy emerytalno-rentowej został zmieniony ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach, która weszła w życie z dniem 1 lipca 2004 r. W przepisie tym postanowiono, że przy ustalaniu okresów zatrudnienia w szczególnych warunkach nie uwzględnia się okresów niewykonywania pracy, za które pracownik po dniu 14 listopada 1991 r. otrzymał wynagrodzenie lub świadczenia z ubezpieczenia społecznego w razie choroby lub macierzyństwa.
Ustawodawca, wprowadzając zmiany pojęcia "zatrudnienia w szczególnych warunkach i w szczególnym charakterze", nie uchwalił przepisów międzyczasowych.
W wyroku z 13 lipca 2011 roku, sygn. akt I UK 12/11 Sąd Najwyższy stwierdził :„Przepis art. 184 ustawy w sposób szczególny uregulował sytuację prawną ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r. i osobom, które w dniu wejścia w życie ustawy (1 stycznia 1999 r.) wykazały okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz okresu składkowego i nieskładkowego określonych w art. 27 ustawy (co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn), zagwarantował prawo nabycia emerytury po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32. Celem wymienionego przepisu było utrzymanie uprawnień emerytalnych dla wszystkich, którzy w chwili wejścia w życie ustawy spełniają warunki przejścia na emeryturę, z wyjątkiem wieku emerytalnego przewidzianego w art. 32 ustawy (sprawozdanie stenograficzne z 36 posiedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w dniach 25 i 26 listopada 1998 r., s. 8-9).
W przepisie tym ustawodawca utrwalił sytuację osób, które w dniu wejścia w życie ustawy wypełniły warunki stażu szczególnego i ogólnego i zadeklarował ich przyszłe prawo do emerytury w wieku wcześniejszym; przez wydanie tego przepisu nastąpił stan związania, tj. zobowiązania się przez Państwo do powstrzymania się od jakiejkolwiek ingerencji w istniejące prawo tymczasowe. Wobec tego przewidziana w ustawie ekspektatywa prawa do emerytury nie mogła wygasnąć na skutek nowej regulacji ustalania stażu zatrudnienia. Gwarancji przyszłego prawa do emerytury złożonej wobec osób, o których mowa w art. 184 ustawy, ustawodawca nie mógł już naruszyć przez ustalenie innego sposobu wyliczenia ich stażu ubezpieczenia. Stąd ocena, że wykazanie w dniu 1 stycznia 1999 r. określonego w art. 184 ustawy okresu wykonywania pracy w szczególnych warunkach wyłącza ponowne ustalenie tego okresu po osiągnięciu wieku emerytalnego, według zasad wynikających z art. 32 ust. 1a pkt 1 obowiązujących po dniu 1 lipca 2004 r.”Sąd Okręgowy podziela zaprezentowaną wykładnię przepisu art. 32 ust. 1a pkt 1 ustawy emerytalno-rentowej.
Ubezpieczony spełniał także pozostałe przesłanki warunkujące nabycie prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych.
Sąd na podstawie art. 129 ust. 1 ustawy emerytalno-rentowej przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury od(...)tj. od ukończenia 60 roku życia.
O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono na podstawieart. 98 k.p.c.w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015r., poz. 1800).
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawieart. 477 14 § 2 k.p.c.zmienił zaskarżoną decyzję.
(-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek