Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1276/17
Data wyroku: 2018-02-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Justyna Dołhy, Sebastian Mazurkiewicz, Jacek Matusik
Słowa kluczowe: Bezwzględny powód odwoławczy
Podstawa prawna: art. 439 § 1 pkt 7 kpk

Warszawa, dnia 2 lutego 2018 r.
Sygn. akt VI Ka 1276/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Jacek Matusik
Sędziowie:  SO Sebastian Mazurkiewicz
SR del. Justyna Dołhy (spr.)
protokolant: p.o. protokolanta sądowego Katarzyna Pawelec
przy udziale prokuratora Agaty Stawiarz
po rozpoznaniu dnia 2 lutego 2018 r.
sprawyS. Z.synaK.iB.ur. (...)wM.
oskarżonego o przestępstwa zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,art. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie
z dnia 20 czerwca 2017 r.    sygn. akt VIII K 823/16
uchyla wyrok w zaskarżonej części tj. w zakresie rozstrzygnięcia o karach jednostkowych i karze łącznej i w tej części sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie do ponownego rozpoznania; zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie na rzecz adw.E. P.kwotę 619,92 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek VAT.
SSO Sebastian Mazurkiewicz SSO Jacek Matusik  SSR del. Justyna Dołhy
Sygn. akt VI Ka 1276/17

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 20 czerwca 2017 r. w sprawie o sygn. akt VIII K 823/16 oskarżonyS. Z.został uznany za winnego popełnienia przestępstwa zart. 158 § 1 kk, za które Sąd wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 1 (jednego) roku i 6 (dwóch) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie oraz za winnego popełnienia przestępstwa zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, za które Sąd wymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności. Wobec oskarżonego orzeczono karę łączną 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie. Orzeczono również obowiązek naprawienia w części szkody oraz nawiązkę, zaś kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa.
Od powyższego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonego, który na podstawieart. 425 § 1, 2 i 3 kpkorazart. 444 kpkzaskarżył wyrok w części dotyczącej kary i orzeczonych środków karnych na korzyść oskarżonego.
Obrońca wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa procesowego pod postaciąart. 7 kpkpoprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego w postaci m. in. zeznań świadkówP. R.,D. K.iS. K., co skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych mającym istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia polegającym na przyjęciu, że oskarżony działał pod wpływem alkoholu oraz z błahego powodu i wyjątkowo niskich pobudek, jak też, że jest on osobą zdemoralizowaną. Nadto obrońca zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej kary.
Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wniósł o zmianę wyroku poprzez orzeczenie kary łagodniejszej lub kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje.
Wyrok w niniejszej sprawie podlegał uchyleniu, aczkolwiek nie z przyczyn wskazanych przez autora apelacji.
Przede wszystkim należy zauważyć, że Sąd Rejonowy w wyroku z dnia 20 czerwca 2017 r. w pkt. 1 wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 1 (jednego) roku i6 (dwóch)miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie.
Postanowieniem z dnia 27 lipca 2017 r. sprostowano oczywistą omyłkę pisarską poprzez wpisanie w pkt. 1 wyroku w miejsce słownego wskazania wymiaru kary ograniczenia wolności „(dwóch)” prawidłowego wymiaru kary jako „(sześciu)” miesięcy uzasadniając to tym, iż kara w takim wymiarze została ogłoszona podczas ogłoszenia wyroku w dniu 20 czerwca 2017 r. Postanowienie to uprawomocniło się z dniem 15 sierpnia 2017 r.
Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny jak i judykatury nie jest możliwe usunięcie zawartej w wyroku sprzeczności przy orzekaniu kary lub środka karnego między reakcją karną wyrażoną cyfrą oraz wyrażoną słownie ani w trybie przepisów prawa karnego wykonawczego (art. 13 § 1 kkw), ani też w oparciu oart. 105 § 1 kpk, jako tzw. oczywistej omyłki pisarskiej. Sprostowanie orzeczenia w zakresie oczywistej omyłki pisarskiej lub rachunkowej nie może bowiem sprowadzać się do sprostowania w tym trybie merytorycznych elementów wyroku. Ingerencja zaś w materialną treść wyroku w trybieart. 105 § 1 kpk(np. zmiana lub uzupełnienie orzeczenia co do kary) nie pociąga za sobą skutków prawnych. Zamieszczenie w treści wyroku dwóch odmiennych oznaczeń określających wysokość kary powoduje w istocie niemożność ustalenia, w jakim wymiarze faktycznie karę tę orzeczono. Taki sposób procedowania nie tylko jest sprzeczny z wynikającym z treściart. 413 § 2 pkt 2 kpkwymogiem redagowania orzeczenia, w tym także rozstrzygnięcia o karze, w sposób zrozumiały i jednoznaczny, ale również powoduje wewnętrzną sprzeczność wyroku, uniemożliwiającą w tej części jego wykonanie (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2015 r. w sprawie III KK 235/15 i powołane tam orzeczenia Sądu Najwyższego).
W rozpoznawanej sprawie doszło zatem do zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej wskazanej wart. 439 § 1 pkt 7 kpkw postaci sprzeczności w treści orzeczenia uniemożliwiającej jego wykonanie, którą Sąd Okręgowy miał obowiązek uwzględnić z urzędu i z uwagi na jej zaistnienie uchylić wyrok w zaskarżonej części tj. w zakresie rozstrzygnięcia o karach jednostkowych i karze łącznej i w tym zakresie przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie.
Przy uchyleniu wyroku i przekazaniu sprawy przez sąd odwoławczy do ponownego rozpoznania tylko w zakresie rozstrzygnięcia o karze lub środku karnym powstaje tzw. horyzontalna prawomocność części wyroku. Sąd, któremu przekazano sprawę do ponownego rozpoznania, jest w zasadzie związany rozstrzygnięciem w kwestii winy, ustaleń faktycznych i wykładni prawa zawartymi w prawomocnej części wyroku i tylko w wyjątkowych sytuacjach może wyjść poza granice rozpoznawanej sprawy i uniewinnić oskarżonego lub umorzyć postępowanie (art. 442 § 1 kpk).
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy z uwagi na to, że sposób przeprowadzenia postępowania dowodowego nie miał wpływu na uchylenie wyroku Sąd Rejonowy rozpoznając ponownie sprawę może poprzestać na ujawnieniu dowodów zgodnie zart. 442 § 2 kpk. Sąd I instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy powinien w sposób jednoznaczny sformułować orzeczenie o karze. Przy czym należy respektować treśćart. 443 kpkjak i treśćart. 37 b kk, zgodnie z którym w sprawie o występek zagrożony karą pozbawienia wolności, niezależnie od dolnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego w ustawie za dany czyn, sąd może orzec jednocześnie karę pozbawienia wolności w wymiarze nieprzekraczającym 3 miesięcy, a jeżeli górna granica ustawowego zagrożenia wynosi przynajmniej 10 lat - 6 miesięcy, oraz karę ograniczenia wolności do lat 2. Sąd Rejonowy orzekając w niniejszej sprawie dopuścił się obrazy przepisuart. 37b kk, gdyż skazując za występek zart. 158 § 1 kkzagrożony karą do 3 lat pozbawienia wolności wymierzył w pkt. 1 wyroku karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Zgodnie z wnioskiem obrońcy z urzędu oskarżonej, Sąd zasądził od Skarbu Państwa na jej rzecz kwotę wynagrodzenie za obronę w instancji odwoławczej wraz z podatkiem od towarów i usług.
SSO Sebastian Mazurkiewicz SSO Jacek Matusik SSR del. Justyna Dołhy