Sąd Okręgowy we Wrocławiu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 144/17
Data wyroku: 2018-03-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Michał Howorski, Tadeusz Michaluk, Marek Poteralski
Słowa kluczowe: Rozbój
Podstawa prawna: art. 280§1 k.k.

Sygn. akt III K 144/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 marca 2018 r.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu w III Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSO Marek Poteralski
Ławnicy: Michał Howorski, Tadeusz Michaluk
Protokolant: Malwina Rajter
w obecności Prokuratora: Jolanty Gnatowskiej
po rozpoznaniu na rozprawie dniu: 28 lutego 2018 r. sprawy:

1.D. L.ur. (...)weW., synaK.iB. z domu M.PESEL (...)

2.Ł. G.ur. (...)weW., synaZ.iM. z domu M.PESEL (...)
oskarżonych o to, że:

    I.w dniu 8 lutego 2017 roku około godziny 22.10 w punkcie „Przegrywanie kaset
(...)na płyty CD” przyul. (...)a(...)weW.działając wspólnie i porozumieniu dokonali rozboju na osobieK. K. (2)pracownicy punktu, w ten sposób, że poprzez duszenie zarzuconą na jej szyję linką metalową doprowadzili ją do stanu nieprzytomności, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia na szkodęK. K. (2)kwotę 50 złotych, po czym przy użyciu młotka wyłamując zabezpieczenie w automacie zręcznościowym włamali się do niego zabierając w celu przywłaszczenia pieniądze w bilonie i banknotach o wartości nie mniejszej niż 6000zł na szkodęJ.wW., mienie o wartości łącznej nie mniejszej niż 6050 zł, czym działali na szkodęK. K. (2)iJ.wW., przy czymD. L.czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym, w tym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Wrocław- FabrycznaWydział II Karny z dnia 23.04.2014 r., sygn. akt II K 183/14 obejmującym wyroki za czyny zart. 174 § 1 k.k.,art. 278 § 1 k.k.,art. 279 § 1 k.k.i inne na karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, którą odbył od dnia 20.02.2014 r. do dnia 23.01.2017 r. w całości tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k., zaś w stosunku doD. L.zart.280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

    II.w dniu 10 lutego 2017 roku około godziny 7.00 w punkcie „Przegrywanie kaset
(...)na płyty CD” przyul. (...)a(...)weW.działając wspólnie i porozumieniu dokonali rozboju na osobieK. K. (2)iA. T. (1)pracownicach punktu, w ten sposób, że wywarzając łomami drzwi wejściowe do punktu weszli do jego wnętrza, a następnie grożąc pracownicom pobiciem doprowadzili je do stanu bezbronności, a następnie zabrali na szkodę(...)wW.w celu przywłaszczenia telefon komórkowyP.wartości 120 zł, po czym przy użyciu łomów wyłamując zabezpieczenie w dwu automatach zręcznościowych włamali się do nich i zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze w bilonie i banknotach o wartości nie mniejszej niż 8000 zł, mienie owartości łącznej nie mniejszej niż 8120 zł, czym działali na szkodęJ.wW., przy czymD. L.czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym, w tym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Wrocław- Fabryczna Wydział II Karny z dnia 23.04.2014 r., sygn. akt II K 183/14 obejmującym wyroki za czyny zart. 174 § 1 k.k.,art. 278 § 1 k.k.,art. 279 § 1 k.k.i inne na karę łączną 3 latpozbawienia wolności, którą odbył od dnia 20.02.2014 r. do dnia 23.01.2017 r. w całości tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k., zaś w stosunku doD. L.zart.280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
*****
I.oskarżonychŁ. G.iD. L.uznaje za winnych tego, że8 lutego 2017 roku w punkcie „Przegrywanie kaset(...)na płyty CD” przyul. (...)weW.działając wspólnie i porozumieniu przy użyciu młotka wyłamali zabezpieczenie w automacie zręcznościowym dokonując kradzieży pieniędzy w kwocie 3600 zł. na szkodę(...) sp. z o.o.zs. wW., przy czymD. L.czynu tego dopuścił się będąc uprzednio karanym, w tym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Wrocław- Fabryczna WydziałII Karny z dnia 23.04.2014 r., sygn. akt II K 183/14 obejmującym wyroki za czyny zart. 174 § 1 k.k.,art. 278 § 1 k.k.,art. 279 § 1 k.k.i inne na karę łączną 3 latpozbawienia wolności, którą odbył od dnia 20.02.2014 r. do dnia 23.01.2017 r. tj. popełnienia przestępstwa zart. 279 § 1 k.k., a w stosunku doD. L.zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 279 § 1 k.k.wymierzaD. L.karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, aŁ. G.na podstawieart. 279 § 1 k.k.karę1 (jednego) roku pozbawienia wolności;
II.oskarżonychŁ. G.iD. L.uznaje za winnych tego, że 10 lutego 2017 roku w punkcie „Przegrywanie kaset(...)na płyty CD” przyul. (...)weW.działając wspólnie i porozumieniu grożąc pobiciem pracującym tam osobom tj.K. K. (2)iA. T. (1)dokonali kradzieży telefonu komórkowegoP.o wartości 120 zł. i po wyłamaniu przyużyciu łomów zabezpieczenia w dwóch automatach zręcznościowych dokonali kradzieży pieniędzy w kwocie 5800 zł. na szkodę(...) sp. z o.o.zs. wW., przy czymD. L.czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym, w tym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Wrocław- Fabryczna Wydział II Karny z dnia 23.04.2014 r., sygn. akt II K 183/14 obejmującym wyroki za czyny zart. 174 § 1 k.k.,art. 278 § 1 k.k.,art. 279 § 1 k.k.i inne na karę łączną 3 latpozbawienia wolności, którą odbył od dnia 20.02.2014 r. do dnia 23.01.2017 r.tj. popełnienia przestępstwa zart. 280 § 1 k.k., a w stosunku doD. L.zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 §1k.k. wymierzaD. L.karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, aŁ. G.na podstawieart. 280 § 1 k.k., przy zastosowaniuart. 60 § 1 i § 6 pkt. 3 k.k.karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
III.na podstawieart. 46§ 1 k.k.zobowiązuje oskarżonych do częściowegonaprawienia szkody wyrządzonej przypisanymi przestępstwami wpunkcieIiIIpoprzez zapłatę, przez każdego z nich na rzecz(...) sp. z o.o.zs. wW.po 200 (dwieście) zł.;
IV.na podstawieart. 85 § 1 i 2 k.k.i86 § 1 k.k.łączy orzeczone wobecoskarżonych kary pozbawienia wolności i wymierzaD. L.karę łączną 3 (trzech) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, aŁ. G.karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
V.na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zalicza oskarżonym okresy ich zatrzymania i tymczasowego aresztowania tj.:D. L.od 13 lutego 2017 roku od godz. 20.10 do 13 marca 2018 r.;
aŁ. G.od 13 lutego 2017 roku od godz. 19.30 do 13 marca 2018 r.;
VI.na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.zwraca:
- (...) sp. z o.o.zs. wW.dowód rzeczowy zarejestrowany w wykazie dowodów rzeczowych nr I/722/17/P, pod poz. 1 na karcie 126 akt sprawy,
-Ł. G.dowody rzeczowe zarejestrowane w wykazie dowodówrzeczowych nr I/722/17/P, pod poz. 2 i 3 na karcie 126 akt sprawy,
- oskarżonemuD. L.dowód rzeczowy zarejestrowany w wykazie dowodów rzeczowych nr I/722/17/P, pod poz. 4, na karcie 126 akt sprawy;
VII.zasądza od Skarbu Państwa na rzecz: adw.E. C.obrońcy z urzęduŁ. G.i adw.T. W.obrońcy z urzęduD. L.kwoty po 2066, 40 zl. ( dwa tysiące sześćdziesiąt sześć złotych i czterdzieści groszy) zł. brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu;
VIII.na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.
SSO Marek Poteralski
Michał Howorski Tadeusz Michaluk
Sygn. akt III K 144/17

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego podczas rozprawy głównej Sąd dokonał następujących ustaleń:
8 lutego 2017 rokuŁ. G.spotkałD. L., który zaproponował mu dokonanie kradzieży pieniędzy z automatu zręcznościowegow punkcie „Przegrywanie kaset(...)na płyty CD” przyul. (...)weW..Ł. G.wcześniej pracował w tym punkcie, aD. L.krótko pomagał tam. GdyŁ. G.zgodził się na dokonanie kradzieży wspólnie udali się do punktu przyul. (...). Około godz. 07.00, gdy oskarżeni byli na miejscu, na ulicy zobaczyli byłą dziewczynęŁ. K.K., która opuściła punkt. WówczasŁ. G.wziął od niej klucz i razem zD. L.weszli do pomieszczenia, gdzie szarpiąc jeden z automatów próbowali wydostaćz niego pieniądze. Gdy im się to nie udało, oskarżeni poszli doŁ. G.po młotek i znacznik, a następnie, gdy wrócili do punktu, przy użyciu młotka wyłamali zabezpieczenie w automacie zręcznościowym dokonując kradzieży pieniędzyw kwocie 3600 zł na szkodę(...) Sp. z o.o.zs. wW..
Następnie, gdy wychodzili, do punktu wróciłaK. K. (2), która po tym jak zobaczyła uszkodzony automat zapytała, co robią, po czymD. L.odpowiedział jej „zamknij się, wiemy co robimy” i oddalili się z miejsca zdarzenia dzieląc się pieniędzmi po połowie.
Dowód:
- częściowo wyjaśnieniaŁ. G.k. 50-51, 83-86, 104, 357-360, 804-805,
- częściowo wyjaśnieniaD. L.k. 55-56, 92-95, 103, 356-357, 803-804,
- częściowo zeznaniaA. T. (1)k. 3-6, 604-605,
- częściowo zeznaniaJ. K. (1)k. 14-16, 563-565,
- częściowo zeznaniaM. M. (2)k. 805-806.
10 lutego 2017 roku, gdy oskarżonym skończyły się pieniądze z dokonanej kradzieży,D. L.zaproponowałŁ. G., aby ponownie dokonać kradzieży z automatów w tym samym miejscu co poprzednio, na coŁ. G.zgodził się. NastępnieŁ. G.wziął łom i razem zD. L.ok. godz. 07.00 udali się do punktu „Przegrywanie kaset(...)na płyty CD” przyul. (...)weW.. Następnie, gdy po wyważeniu drzwi weszli do środka, okazało się, że w środku sąK. K. (2)iA. T. (1).D. L.wówczas kazałŁ. G.zabrać im telefon służbowy, po czymŁ. G.mówiąc doA. T. (1)„Dawaj służbowy telefon, bo rozjebie was”zabrał telefonmarki P.o wartości 120 zł. Następnie oskarżeni usunęli przy pomocy łomu zabezpieczenie w dwóch automatach zręcznościowych i dokonali kradzieży pieniędzy w kwocie 5800 zł na szkodę(...) Sp. z o.o.zs.wW.. W trakcie dokonywania kradzieży przez oskarżonych pokrzywdzone krzyczały do nich, aby„zostawili te maszyny gdyż są własnością bandytów i oni ich pozabijają za to”.PonadtoK. K. (2)prosiłaD. L., aby zostawili pieniądze, na coŁ. G.odpowiedział jej: „zamknij się, bo ci wykurwię”. Następnie oskarżeni opuścili punkt, aA. T. (1)ze swojego prywatnego telefonu zadzwoniła doJ. K. (1), opiekuna punktu z ramienia pokrzywdzonej spółki, po czymA. T. (1)złożyła zawiadomienie na policji.
Dowód:
- protokół oględzin miejsca k. 24-25, (721-723),
- zeznaniaA. T. (1)k. 3-6, 604-605,
- zeznaniaK. K. (2)k. 9-11,
- częściowo zeznaniaJ. K. (1)k. 14-16, 563-565,
- zeznaniaA. K.k. 21-22, 522-523,
- częściowo wyjaśnieniaŁ. G.k. 50-51, 83-86, 104, 357-360, 804-805,
- częściowo wyjaśnieniaD. L.k. 55-56, 92-95, 103, 356-357, 803-804.
W dniu 13 lutego 2017r. policja dokonała zatrzymaniaD. L., przy którym podczas przeszukania znaleziono nóż, iŁ. G., u którego podczas przeszukania znaleziono telefonmarki P.oraz 2 karty SIM.
Dowód:
- protokół przeszukania osoby k. 28-30, 31-33,
- protokoły zatrzymania k. 34, 36,
- wyjaśnieniaŁ. G.k. 50-51, 83-86, 104, 357-360.
W dniu 15 lutego 2017r.K. K. (2)zJ. K. (1)zgłosiła się doM.(...) Centrum Laryngologiiprzyul. (...)weW., gdzie lekarzM. M. (2)na podstawie wywiadu wpisał do karty informacyjnej, że pacjentka została podduszona w dniu 10 lutego i ma stan po urazie szyi i przewlekłe zapalenie krtani. Podczas badania jednak lekarzM. M. (2)nie stwierdził żadnych śladów pourazowych.
Dowód:
- karta informacyjna (w załączniku adresowym),
- zeznaniaM. M. (2)k. 805-806.
D. L.ur. (...)weW.ma wykształcenie podstawowe i jest kawalerem bezdzietnym. Przed osadzeniem w areszcie mieszkałz matką, jej partnerem oraz trójką braci. Jako nieletni przebywał wOśrodku Szkolno - (...)i wZakładzie (...). W czasie pobytu w areszcie jego zachowanie było oceniane jako przeciętne.
D. L.był uprzednio wielokrotnie karany i przypisanych mu czynów dopuścił się będąc uprzednio karany, m.in.:
- wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej sygn. akt XII K 1168/07 za czyn zart. 278 § 1 k.k., za który orzeczono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności warunkowym zawieszeniem, której wykonanie zarządzono w 2010r.,
- wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia sygn. akt II K 595/08 za czyn zart. 190 § 1 k.k., za który orzeczono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz za czyn zart. 226 § 1 k.k., za który orzeczono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, a następnie karę łączną roku pozbawienia wolności warunkowym zawieszeniem, której wykonanie zarządzono w 2010r.,
- wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia sygn. akt V K 2160/08 za czyn zart. 279 § 1 k.k., za który orzeczono karę roku pozbawienia wolności oraz za czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart.12 k.k., za który orzeczono karę roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, a następnie karę łączną 2 lat pozbawienia wolnościz warunkowym zawieszeniem, której wykonanie zarządzono w 2010r.,
- wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej sygn. akt II K 1266/10 za czyn z czyn zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k., za który orzeczono karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem, której wykonanie zarządzonow 2013r., objętymi wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznejz dnia 23.04.2014 r., sygn. akt II K 183/14, którym wymierzono karę łączna 3 lat pozbawienia wolności, którą skazany odbywał w okresie od 20 lutego 2016r. do 23 stycznia 2017r., kiedy to został warunkowo zwolniony.
Dowód:
- wywiad środowiskowy k. 416, 389,
- opinia o tymczasowo aresztowanym k. 787-788,
- dane o karalności k. 776,
- odpisy wyroków k. 133-136, 138-139.
Ł. G.ur. (...)weW.pochodzi z rodziny dysfunkcyjnej, ma wykształcenie gimnazjalne, jest bezdzietnym kawalerem i nie był uprzednio karany. Oskarżony do 18. roku życia przebywał w placówce opiekuńczo-wychowawczej. W 2013r. terminowo do 30 września 2016r. oskarżony miał orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności. W czasie pobytu w areszcie jego zachowanie było oceniane jako przeciętne.
Oskarżony w czasie zarzucanych mu czynów nie miał zniesionej ani ograniczonej w stopniu znacznym zdolności rozpoznania ich znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem.
Oskarżony intelektualnie funkcjonuje w obszarze normy rozwojowej - znacząco poniżej przeciętnej. Stopień jego rozwoju umysłowego i sprawność procesów poznawczych pozwala mu rozumieć podstawowe normy i zasady współżycia społecznego, przewidywać skutki swojego zachowania i wnioskować. Oskarżony ujawnia cechy osobowości nieprawidłowej w okresie adolescencji, która kształtuje się nieprawidłowo od wczesnych lat młodości w bardzo niekorzystnym środowisku rodzinnym. Warunki i właściwości osobiste oskarżonego w tym skłonności do zachowań aspołecznych kształtują się na bazie niskiego rozwoju intelektualnego, nieprawidłowych wzorców, zaniedbań wychowawczych i emocjonalnych.
Dowód:
- wywiad środowiskowy k. 417-420,
- opinia o tymczasowo aresztowanym k. 779-780,
- orzeczenie o stopniu niepełnosprawności k. 421, 528,
- opinia sądowo-psychologiczna k. 584-598,
- opinia sądowo-psychiatryczna k. 145-149,
- dane o karalności k. 743.
Przesłuchiwany w trakcie postępowania przygotowawczegoŁ. G.w dniu 14 lutego 2017r. przyznał się do postawionych mu zarzutów, wyjaśnił jednak, że 8 lutego 2017r. nikogo nie było w salonie jak dokonali kradzieży z włamaniem. Podał, że zabrali 3 100 zł. Odnośnie zdarzenia z dnia 10 lutego 2007r. oskarżony wyjaśnił, żeD. L.wyłamał drzwi łomem, po czym widzącK. K. (2)iA. D.wyciągnął nóż i przycisnąłK.do ściany, groził jej nożem i pytał gdzie jest telefon służbowy, po czym gdyA.oddała telefon, włamali się do automatów zabierając ok. 5200 zł.
W dniu 15 lutegoŁ. G.wyjaśnił, że podczas kradzieży w dniu 8 lutegoK. K. (2)nie było w punkcie, przy czym podał, że wcześniej ją spotkalii dała mu klucze oraz, że ukradli wówczas 2800 zł. Odnośnie zdarzenia z 10 lutego wyjaśnił tak jak podczas pierwszego przesłuchania z tym, że podał, że ukradli wówczas ok. 4500 zł. W trakcie posiedzenia aresztowego wyjaśnił, że to on poprosił spokojnieA. T. (1)o telefon i mu oddała.
(wyjaśnienia k. 50-51, 83-86, 104)
Podczas rozprawy w dniu w dniu 13 czerwca 2017r.Ł. G.wyjaśnił, że 8 lutegoK. K. (2)nie było w punkcie, przy czym wcześniej ją spotkalii dała mu klucze. Odnośnie zdarzenia z 10 lutego podał, że po wyłamaniu drzwiA. T. (1)złapał za ręce i wyrwał telefon, po czym ukradli z automatów po wyłamaniu zabezpieczeń 5500 zł. Po odczytaniu wyjaśnień z postępowania przygotowawczegoŁ. G.podał, że funkcjonariusze powiedzieli mu, żeD.zwalił całą winę na niego i dla tego powiedział nieprawdę obciążającD. L., pomimo że nie było żadnego noża ani linki. Odnośnie zdarzenia z 10 lutego wyjaśnił, że po ich wejściu do punktu dziewczyny były wystraszone i gdy zobaczył uA. T.telefon, wyrwał go.
Podczas rozprawy w dniu 28 lutego 2018r.Ł. G.przyznał się do kradzieży z włamaniem z automatu w dniu 8 lutego 2017r., ale nie przyznał się do użycia przemocy wobecK. K. (2). Odnośnie zdarzenia z dnia 10 lutego 2017r. wyjaśnił, że nie wyłamali drzwi, gdyżK. K.je otworzyła, a następnie zabrał leżący na biurku telefon i dokonali kradzieży pieniędzy z automatów. Oskarżony jednocześnie podsumowując kategorycznie wyjaśnił, że w dniu 8 lutego ukradli 3600 zł, a 10 lutego 5800 zł i telefon.
(wyjaśniania k. 357-360, 804-805)
Przesłuchiwany w trakcie postępowania przygotowawczegoD. L.przyznał się do kradzieży z włamaniem z automatu w dniu 8 lutego wyjaśniając, żeK. K. (2)nie było na miejscu a gdy przyszła, oni wyszli dokonując kradzieży ok. 3000 zł. Odnośnie zdarzenia z dnia 10 lutego 2017r. oskarżony wyjaśnił, że gdy próbował wyważyć drzwi, otworzyła jeK. K.. Następnie, gdy weszli,Ł.udał się po telefon, a on zaczął włamywać się do automatów. Oskarżony ponadto wyjaśnił, że nie grozili dziewczynom i nie stosowali wobec nich przemocy, ale one się wystraszyły. Podał, że łącznie ukradli tego dnia ok. 5000 zł.
(wyjaśnienia k. 55-56, 92-95, 103)
Podczas rozprawy w dniu w dniu 13 czerwca 2017r. oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów podtrzymując jednak wyjaśnienia złożone w postępowaniu przygotowawczym.
Podczas rozprawy w dniu 28 lutego 2018r. oskarżony przyznał się do kradzieży pieniędzy w kwocie łącznej ok. 9600 zł z automatów w dniu 8 i 10 lutego nie przyznając się jednak do stosowania przemocy i podtrzymując wcześniej złożone wyjaśnienia.
(wyjaśnienia k. 356-357, 803-804)

Sąd zważył, co następuje:
Dokonując oceny osobowego materiału dowodowego Sąd miał na uwadze, że wyjaśnienia oskarżonych są niekonsekwentne, fragmentami wzajemnie sprzeczne, jak i sprzeczne z zeznaniami bezpośrednich świadków, tj.K. K. (2)iA. T. (1). Jedyną kwestią, która konsekwentnie wynika z tych relacji, jest fakt dokonania przez oskarżonych włamania do 1 automatu i kradzież pieniędzyw dniu 8 lutego 2017r. oraz dokonanie przez oskarżonych włamania do 2 automatówi kradzież pieniędzy w dniu 10 lutego 2017r. Kwestią sporną natomiast było to czyw dniu 8 lutego 2017r. oskarżeni użyli wobecK. K. (2)przemocy dusząc ją linką do utraty przytomności – jak wynika z jej zeznań, czyD. L.tego dnia groził jej nożem jak wynika z wyjaśnieńŁ. G., czy w ogóle tego dnia oskarżeni zmierzając do dokonania kradzieży używali tego celu przemocy wobecK. K. (2), groźby natychmiastowego jej użycia albo doprowadzili ją do stanu nieprzytomności lub bezbronności. Dokonując oceny zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie w tym zakresie, pomimo że Sąd nie miał możliwości bezpośredniego przesłuchania bezpośrednich świadków w szczególnościK. K. (2), albowiem jej miejsce pobytu nie jest znane, nie dał wiary jej zeznaniom jakoby w dniu 8 lutego 2017r.D. L.po wejściu do lokalu zaczął ją dusić linką aż do momentu, kiedy straciła przytomność. Dokonując takiej oceny Sąd miał na uwadze, że zeznała ona, że w związku z duszeniem miała zasinienia na szyi i chore struny głosowe oraz korzystała z pomocy medycznej w szpitalu przyul. (...)weW.. W toku rozprawy jednak okoliczność ta nie została potwierdzona, albowiem w odpowiedzi na zapytanie Sądu Zastępca Dyrektora Szpitala pismem z dnia 10 lipca 2017r. odpisał, że nie zanotowano pobytu takiej pacjentki (k. 441). Wprawdzie w toku postępowania przygotowawczego została dostarczona dokumentacja lekarskaw postaci karty informacyjnej z(...)przyul. (...)z dnia 15 lutego 2017r., jednak jak wynika z zeznań lekarzaM. M. (2)sporządzającego kartę informacyjną podczas badania nie stwierdził on u pacjentki żadnych śladów pourazowych, a w dokumentacji wpisał dane w tym obrażenia podane przez pacjentkę podczas wywiadu, w tym to, że była podduszona w dniu 10 lutego (!) (k. 806, karta informacyjna w załączniku adresowym). Co więcej,M. M. (2)zeznał, że pacjentka była w towarzystwie mężczyzny i zachowywała się nietypowo, tj. była bardzo „roztrzęsiona, płacząca”, co przy uwzględnieniu, że wizyta miała miejsce po kilku dniach od zdarzenia, w ocenie Sądu świadczy o jej teatralnym zachowaniuw obecności opiekuna ze strony spółki (pracodawcy). W konsekwencji mając na uwadze powyższe oraz to, żeK. K. (2)opowiadając o tym zdarzeniu swojej koleżanceA. T. (1)nie wspomniała o duszeniu i obrażeniach, Sąd ocenił jej relacje w tym zakresie jako niewiarygodne. Nie sposób bowiem ocenić, żeA. T. (1)składając zeznania nie powiedziałaby o tak ważnej i istotnej okoliczności jak duszenie do nieprzytomności swej koleżanki i spowodowanie u niej obrażeń. Dokonując oceny zeznańK. K. (2)Sąd miał także na uwadze, że była ona w 2012r, karana za składanie fałszywych zeznań. Nie uszło przy tym uwadze Sądu, że jej zeznania znajdują potwierdzenie w zeznaniachJ. K. (1), który w tym czasie zajmował się pilnowaniem interesu spółki, jednak Sąd ocenił, żeK. K.przedstawiła taki przebieg zdarzenia wymienionemu,a następnie na policji i u lekarza wM.w jego obecności w obawie o zachowanieJ. K. (1)i przedstawicieli spółki wobec niej. Zauważyć trzeba, żewM., jak wynika z zeznań lekarza, była ona zJ. K. (1). Stądw ocenie Sądu pomimo upływu kilku dni od zdarzenia jej teatralne zachowanie opisane przez lekarza (płacz, roztrzęsienie) miały na celu uwiarygodnienie przedJ. K. (1)wersji wydarzeń o duszeniu (był on przecież dla niej przedstawicielem pokrzywdzonej spółki - opiekunem z jej ramienia). W tych okolicznościach gdyby doszło do ujawnienia, że wyszła z punktu, a wcześniej udostępniła klucze oskarżonym, a następnie nie interweniowała po powrocie, gdy widziała, że dokonano włamania do automatu i nie włączyła w porę alarmu, mogła się narazić na utratę pracy, ale i nie tylko, o czym świadczą wyjaśnieniaD. L.. Oskarżony ten bowiem podczas rozprawy składając wyjaśnienia dotyczące kolejnego czynu z 10 lutego wyjaśnił, że„Dziewczyny krzyczały do nas abyśmy zostawili te maszyny, gdyż są one własnością bandytów i oni nas pozabijają za to”.Dając w tym zakresie wiarę oskarżonemu Sąd ocenił, że wizyta u lekarza, jak i zeznaniaK. K. (2)były składane pod presją wynikającą właśnie z obawy o zachowanie wobec niejJ. K. (1)i właścicieli automatów (osób reprezentujących spółkę).
Reasumując Sąd ocenił, że opisane obrażeniaK. K. (2)w dokumentacji lekarskiej przez lekarza jedynie na podstawie wywiadu w sytuacji, gdy jak zeznał w trakcie badania takich nie stwierdził - nie miały miejsca. W konsekwencji Sąd ocenił jako nieprzydatną opinię biegłegoM. B.. Wynika to z faktu, że jest ona oparta na zeznaniachK. K. (2), które Sąd ocenił w tym zakresie jako niewiarygodne, i karcie informacyjnej sporządzonej kilka dni po zdarzeniu jedynie na podstawie wywiadu z pacjentką. Wobec powyższego Sąd dokonując ustaleń odnośnie zdarzenia z dnia 8 lutego 2017r. dał częściowo wiarę wyjaśnieniom oskarżonych, że podczas włamania do automatu nie było tamK. K. (2), która wcześnie opuściła punkt przekazując klucz oskarżonym (byłemu chłopakowi wcześniej zatrudnionemu tam), a gdy wróciła oskarżeni już wychodzili po dokonanym włamaniu i kradzieży.
Odnośnie zdarzenia w dniu 10 lutego 2017r. Sąd dał wiarę zeznaniomA. T. (1)orazK. K. (2)co do faktu, że oskarżeni po wyłamaniu drzwi i wejściu do środka punktu grozili im, tj., żeD. L.kazał zabrać im telefon służbowy, po czymŁ. G.mówiąc doA. T. (1)„Dawaj służbowy telefon, bo rozjebie was”zabrał jej telefonmarki P., a następnie włamali się do automatów i zabrali pieniądze. Ponadto Sąd dał wiarę zeznaniomA. T. (1), że gdyK. K. (2)powiedziała, aby zostawili pieniądze i wyszli,Ł. G.powiedział do niej„zamknij się, bo ci wykurwię”.Dokonując powyższej oceny Sąd miał na uwadze, że w tym zakresie relacje ww. świadków są zbieżne i wzajemnie się uzupełniają. Wprawdzie w protokole oględzin miejsca nie stwierdzono śladów włamania do punktu, jednak Sąd ocenił, że oględziny nie zostały dokonane dokładnie, albowiem poza zeznaniamiA. T. (1)iK. K. (2)fakt włamania pośrednio potwierdzają zeznania funkcjonariusza policjiA. K., który zeznał podczas rozprawy w dniu 28 lipca 2017r., że„z tego, co pamiętam drzwi wejściowe były uszkodzone, wyglądało tak jakby zostały podważone jakimś narzędziem”. Tak jak przy ocenie relacji dot. zdarzenia z 8 lutego Sąd ocenił, że niewiarygodne są natomiast zeznaniaJ. K. (1), któremu pokrzywdzone poza faktem włamania w dniu 10 lutego podały także, że zostały pobite przez sprawców oraz mówiły o straszeniu bronią, co potwierdza tezę, że pokrzywdzone bały się reakcjiJ. K. (1)i osób, które reprezentował. Jako niewiarygodne w tym kontekście Sąd ocenił także zeznaniaJ. K., że widział uK. K. (2)„delikatnego siniaka na twarzy”,jednak nie potrafił podać, w którym miejscu. Niewiarygodność tych relacji potwierdzają zeznania funkcjonariusza policjiA. K., który przybył na miejsce zdarzenia 10 lutego 2017r. i pokrzywdzone poza opisem włamania nie mówiły o pobiciu i użyciu przemocy. Ponadto świadek ten nie widział u nich żadnych obrażeń.
Dokonując oceny wyjaśnień oskarżonych Sąd miał na uwadze pewne uwarunkowania, które wpływały lub wpłynęły na treść ich wyjaśnień. Po pierwsze przytoczony już fakt, żeK. K. (2)była wcześniej dziewczynąŁ. G.i obydwaj oskarżeni znali takK. K. (2), jak iA. T. (1), a jednocześnie iJ. K. (1). Okoliczność ta w świetle wyjaśnień oskarżonegoL., że w trakcie dokonywanej kradzieży w dniu 10 lutego pokrzywdzone krzyczały, aby oskarżeni„zostawili te maszyny, gdyż są własnością bandytów i oni ich pozabijają za to”powodują, że w ocenie Sądu oskarżeni nie chcieli narażać świadkówK.iT.na nieprzyjemności ze strony przedstawicieli pokrzywdzonej spółki. W związku z powyższymŁ. G.wyjaśnił, żeD. L.groził nożem. Oczywiście drugim powodem, dla którego w ocenie SąduŁ. G.wyjaśnił, żeL.podczas kradzieży groził nożem, jest fakt wynikający z jego wyjaśnień, że policjanci powiedzieli mu przed przesłuchaniem, żeL.„zwalił całą winę na niego”, co spowodowało celowe obciążenieL.. W konsekwencji w oparciu o zasady doświadczenia życiowego Sąd ocenił jako wiarygodne te relacje, z których wynika, że oskarżeni w dniu 10 lutego po wyłamaniu drzwi weszli do punktu i dokonali kradzieży z automatów grożąc pokrzywdzonym pobiciem, nie dając wiary odmiennym relacjom.
Ustalając kwoty skradzionych z automatów pieniędzy 8 i 10 lutego 2017r. Sąd miał na uwadze rozbieżności w tym zakresie wynikające z wyjaśnień oskarżonych, jak i zeznań świadków. W konsekwencji Sąd oparł się w tym zakresie na wyjaśnieniachŁ. G.złożonych podczas rozprawy w dniu 28 lutego 2018r., kiedy po odczytaniu mu złożonych wcześniej wyjaśnień podał po wcześniejszym przemyśleniu kategorycznie, że 8 lutego ukradli 3600 zł, a 10 lutego 5800 zł i telefon, co znajduje potwierdzenie w wyjaśnieniach złożonych podczas rozprawy przezD. L.. Sąd nie podzielił w tym zakresie zeznań świadkówK. K.iA. T.orazJ. K. (1). Relacje ich, a w szczególności byłego opiekuna punktu ze strony spółki nie zostały poparte żadnym obiektywnym dowodem. Ponadto Sąd miał na uwadze zeznaniaA. T. (1)złożone podczas rozprawy w dniu 3 października 2017r., kiedy to zeznała odnośnie zdarzenia z 10 lutego 2017r., że„Nie wszystkie pieniądze zostały zabrane z podłogi. Nie wiem jaka to była cześć. Nie potrafię powiedzieć czy większość pieniędzy zabrali czy też większość została na podłodze.”.
Dokonując ustaleń w sprawie Sąd oparł się także na dokumentacji w postaci: protokołów zatrzymania i przeszukania, karty informacyjnej zPrzychodni (...)oraz na wywiadach środowiskowych, opiniach o tymczasowo aresztowanych, danycho karalności i odpisach wyroków. Sąd ocenił jako wiarygodne ww. dokumenty,a dokonując takiej oceny miał na uwadze, że poza protokołem oględzin miejsca nie były kwestionowane podczas rozprawy. Protokół oględzin miejsca kradzieży Sąd ocenił natomiast jako niedokładny i niewiarygodny z uwagi na odmienne zeznaniaw tym zakresieK. K. (2),A. T. (1),A. K.iJ. K. (1), z których wynika, że 10 lutego oskarżeni wyłamali drzwi.
Sąd ocenił jako pełne, jasne i wiarygodne opinie: sądowo-psychologicznąi sądowo-psychiatryczną dotyczące oskarżonegoŁ. G.. Sąd miał przy tym na uwadze, że w toku przewodu sądowego strony nie wniosły zastrzeżeń co do sporządzonych opinii i wniosków w nich zawartych.
Dokonując prawno-karnej oceny zachowań oskarżonych Sąd przyjął, że w dniu 8 lutego 2017r. dokonali oni wspólnie i w porozumieniu kradzieży z włamaniem, tj. uznał oskarżonychŁ. G.iD. L.za winnych tego, że 8 lutego 2017 roku w punkcie „Przegrywanie kaset(...)na płyty CD” przyul. (...)weW.działając wspólnie i porozumieniu przy użyciu młotka wyłamali zabezpieczenie w automacie zręcznościowym dokonując kradzieży pieniędzyw kwocie 3600 zł na szkodę(...) Sp. z o.o.zs. wW., przy czymD. L.czynu tego dopuścił się będąc uprzednio karanym, w tym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Wrocław-Fabryczna Wydział II Karny z dnia 23.04.2014 r., sygn. akt II K 183/14 obejmującym wyroki za czyny zart. 174 § 1 k.k.,art. 278 § 1 k.k.,art. 279 § 1 k.k.i inne na karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, którą odbył od dnia 20.02.2014 r. do dnia 23.01.2017 r. tj. popełnienia przestępstwa zart. 279 § 1 k.k.,a w stosunku doD. L.zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
W dniu 10 lutego 2017r. w ocenie Sądu oskarżeni dokonali rozboju. Przestępstwo rozboju polega na tym, że sprawca musi zmierzać do dokonania kradzieży, używając tego celu przemocy wobec osoby, groźby natychmiastowego jej użycia albo doprowadzając człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności. Jest to więc przestępstwo umyślne, które można popełnić jedynie z zamiarem bezpośrednim tak co do celu działania, jak i używanych środków. W niniejszej sprawie Sad uznał oskarżonychŁ. G.iD. L.za winnych tego, że 10 lutego 2017 roku w punkcie „Przegrywanie kaset(...)na płyty CD” przyul. (...)weW.działając wspólnie i porozumieniu grożąc pobiciem pracującym tam osobom, tj.K. K. (2)iA. T. (1), dokonali kradzieży telefonu komórkowegoP.o wartości 120 zł i po wyłamaniu przy użyciu łomów zabezpieczenia w dwóch automatach zręcznościowych dokonali kradzieży pieniędzy w kwocie 5800 zł na szkodę(...) Sp. z o.o.zs. wW., przy czymD. L.czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym, w tym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Wrocław - Fabryczna Wydział II Karny z dnia 23.04.2014 r., sygn. akt II K 183/14 obejmującym wyroki za czyny zart. 174 § 1 k.k.,art. 278 § 1 k.k.,art. 279 § 1 k.k.i inne na karę łączną 3 lat pozbawienia wolności, którą odbył od dnia 20.02.2014 r. do dnia 23.01.2017 r., tj. popełnienia przestępstwa zart. 280 § 1 k.k., a w stosunku doD. L.zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Przy wymiarze kar Sąd miał na uwadze, że kara jest jednym z ważnych środków zwalczania przestępczości. Karą współmierną i dającą zarazem zadośćuczynienie społecznemu poczuciu sprawiedliwości jest tylko taka kara, która uwzględnia wszystkie dyrektywy jej wymiaru, a w szczególności zawarte wart. 53 k.k.Jak wynika zart. 53 § 1 i 2 k.k., Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego,a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając karę oskarżonym Sąd uwzględnił zgodnie z przepisemart. 53 § 2 k.k., motywację i sposób zachowania się, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstw, właściwości i warunki osobiste sprawców, sposób ich życia przed popełnieniem przestępstw i zachowanie się po ich popełnieniu. Sąd uwzględnił także fakt, że oskarżonyD. L.dopuścił się popełnienia przypisanych przestępstww warunkach powrotu do przestępstwa, zart. 64 § 1 k.k.Powyższa okoliczność świadczy o tym, iż oskarżony jest jednostką zdemoralizowaną i niewykazującą poszanowania dla porządku prawnego. Tym bardziej, że pierwszego z przypisanych przestępstw dopuścił się już 16 dni po wyjściu z zakładu karnego po odbyciu kary 3 lat pozbawienia wolności. Ponadto wielokrotna uprzednia karalność oskarżonego skutkująca jego uprzednim długotrwałym pobytem w warunkach izolacji więziennej nie wykształciła jak widać w oskarżonym społeczno pożądanej postawy poszanowania dla drugiego człowieka oraz ogólnie przyjętych norm społecznych oraz przepisów prawa. W ocenie Sądu fakt uprzedniej wielokrotnej karalności sądowej połączonyz charakterem przestępstw popełnionych przez oskarżonego wskazują jednoznacznie na konieczność przeprowadzenia w odniesieniu do osoby oskarżonego intensywnego i długotrwałego procesu resocjalizacji. Sąd nie dopatrzył się w odniesieniu do oskarżonegoD. L.okoliczności łagodzących.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł za czyn popełniony przez oskarżonegoD. L.wyczerpujący znamiona przestępstwa zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.karę 2 lat pozbawienia wolności, za czyn wyczerpujący znamiona przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.karę 3 lat pozbawienia wolności, a wobecŁ. G.za czyn wyczerpujący znamiona przestępstwa zart. 279 § 1 k.k.karę 1 roku pozbawienia wolności, a za czyn wyczerpujący znamiona przestępstwa zart. 280 § 1 k.k., przy zastosowaniuart. 60 § 1 i § 6 pkt. 3 k.k.karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. W stosunku doŁ. G.Sąd miał na uwadze, że zgodnie zart. 54 § 1 k.k.wymierzając karę młodocianemu Sąd kieruje się przed wszystkim tym, aby sprawcę wychować. Stąd wymierzając karę za rozbój przy uwzględnieniu jego właściwości i warunków osobistych, w tym dotychczasowej niekaralności, Sąd zastosował nadzwyczajne złagodzenie kary.
Analiza elementów strony podmiotowej i przedmiotowej przestępstw przypisanych oskarżonym, a w szczególności stopnia winy, motywów i pobudek działania oraz skutków przy uwzględnieniu właściwości i warunków osobistych oskarżonych pozwala na stwierdzenie, iż orzeczone kary pozbawienia wolności będą współmierne do stopnia szkodliwości społecznej przypisanych im czynów i stopnia zawinienia. Popełnienie przypisanych przestępstw skierowanych przeciwko mieniu świadczy zdaniem Sądu o lekceważącym stosunku oskarżonych do porządku prawnego oraz o tym, że aby osiągnąć wobec nich pożądane skutki wychowawczei zapobiegawcze, i zapobiec podobnym zdarzeniom w przyszłości, konieczna jest zdecydowana reakcja, która uświadomi im konsekwencje takich zachowań. Pobłażliwe potraktowanie utwierdziłoby ich zdaniem Sądu w poczuciu bezkarności zachęcając wręcz do popełnienia kolejnych przestępstw. Stąd w ocenie Sądu jedynie bezwzględne kary pozbawienia wolności (ale nie tak surowe jak wnosił prokurator) mogą osiągnąć ustawowe cele w zakresie prewencji szczególnej, jak i w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, nie prowadząc jednocześnie do większej demoralizacji oskarżonych. W ocenie Sądu jedynie wymierzenie kar izolacyjnych jest w stanie wstrząsnąć oskarżonymi i wzbudzić w nich wolę współdziałaniaw kształtowaniu społecznie pożądanych postaw, w szczególności poczucia odpowiedzialności oraz potrzebę przestrzegania porządku prawnego i tym samym powstrzymywania się od powrotu do przestępstwa uświadamiając im ewentualne surowe konsekwencje w przypadku ponownego naruszenia porządku prawnego.
Biorąc pod uwagę orzeczone tego samego rodzaju kary jednostkowe pozbawienia wolności Sąd na podstawieart. 85 § 1 i 2 k.k.iart. 86 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonych kary łączne wymierzającD. L.karę łączną 3 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności, aŁ. G.karę łączną 2 lat pozbawienia wolności. Orzekając kary łączne pozbawienia wolności, tj. wybierając zasadę łączenia kar, Sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki do kumulacji czy też całkowitej absorpcji. Kumulacja kar stanowiłaby dolegliwość, która przekraczałaby potrzeby resocjalizacyjne wobec oskarżonych, którzy dopuścili się popełnienia 2 przestępstw objętych karą łączną pozbawienia wolności w przeciągu bardzo krótkiego okresu czasu, tj. zaledwie dwóch dni, wobec tego samego pokrzywdzonego, przez co granica pomiędzy realnym a pomijalnym zbiegiem przestępstw nie jest zarysowana zbyt wyraźnie. Wymiar kary łącznej w oparciu o absorpcję natomiast zdaniem Sądu może mieć miejsce w tych przypadkach, w których granica pomiędzy realnyma pomijalnym zbiegiem przestępstw nie jest zarysowana zbyt wyraźnie lub gdy jedno z pozostających w zbiegu przestępstw dominuje w ocenie całości zdarzenia, co w tej sprawie nie miało miejsca. Wobec powyższego orzeczenie kary łącznej przy zastosowaniu zasady absorpcji prowadziłoby do stanu bezkarności za jeden czyn. Fakt ten spowodowałby tak u oskarżonych, jak i w odczuciu społecznym przekonanie o nieponoszeniu konsekwencji karnej czynów, za które orzeczono kary pozbawienia wolności.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł wobec oskarżonych kary łączne pozbawienia wolności przy zastosowaniu zasady asperacji. W ocenie Sądu kary wymierzone przy zastosowaniu zasady asperacji będą karami czyniącymi zadość zarówno zasadom prewencji indywidualnej i prewencji generalnej, jak i będą karami współmiernymi do stopnia szkodliwości społecznej przypisanych czynów.
Oskarżeni w toku toczącego się postępowania byli zatrzymani,a następnie tymczasowo aresztowani. Z uwagi na powyższe Sąd na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zaliczył oskarżonym okresy ich zatrzymania i tymczasowego aresztowania, tj.:D. L.od 13 lutego 2017 roku od godz. 20.10 do 13 marca 2018 r., aŁ. G.od 13 lutego 2017 roku od godz. 19.30 do 13 marca 2018 r.
Z uwagi na fakt, iż oskarżeni dokonanymi przestępstwami wyrządzili szkodęw mieniu pokrzywdzonej spółki, Sąd uwzględnił częściowo wniosek prokuratorao naprawienie szkody uznając, iż zasadne jest orzeczenie obowiązku naprawienia szkody przez każdego z oskarżonych w wysokości 200 złotych. Orzekając w tym zakresie Sąd miał na względzie, iż pokrzywdzona spółka nie przystąpiła do sprawyw charakterze oskarżyciela posiłkowego, nie złożyła wniosku o naprawienie szkody,a wnioski złożone przezA. T. (1), jak iJ. K. (1), tj. osoby, które nie miały umocowania do reprezentacji spółki, są bezskuteczne. Sąd miał także na uwadze charakter prowadzonej przez spółkę działalności, w tym osoby pracujące dla spółki bez umów, co wskazuje na tzw. „szarą strefę”. Powyższe okoliczności spowodowały, że Sąd mając na uwadze wniosek Prokuratora złożony w ustawowym terminie, albowiem został on złożony w głosach stron w poprzednim postępowaniu,i mając na uwadze nakaz ustawowy wynikający zart. 46 § 1 k.k.nałożył na oskarżonych symboliczne obowiązki w tym zakresie, tj. zobowiązując do zapłaty po 200 złotych przez każdego z nich na rzecz pokrzywdzonej spółki.
W toku postępowania przygotowawczego podczas przeszukania oskarżonych zabezpieczono telefon, 2 karty SIM oraz nóż. Mając na względzie, iż na obecnym jej etapie dowody te pozostają zbędne Sąd na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.postanowił zwrócić:(...) Sp. z o.o.zs. wW.dowód rzeczowy zarejestrowany w wykazie dowodów rzeczowych nr I/722/17/P, pod poz. 1, na karcie 126 akt sprawy (telefon),Ł. G.dowody rzeczowe zarejestrowanew wykazie dowodów rzeczowych nr I/722/17/P, pod poz. 2 i 3, na karcie 126 akt sprawy (karty SIM), a oskarżonemuD. L.dowód rzeczowy zarejestrowany w wykazie dowodów rzeczowych nr I/722/17/P, pod poz. 4, na karcie 126 akt sprawy (nóż).
Oskarżeni w toku postępowania jurysdykcyjnego reprezentowani byli przez obrońców wyznaczonych z urzędu. Z uwagi na powyższe oraz fakt, że obrońcy oświadczyli, że obrona nie została opłacona, Sąd uwzględniając nakład pracy obrońców, w tym ilość rozpraw, na których oskarżeni korzystali z pomocy obrońców, na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturzezasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.E. C.obrońcy z urzęduŁ. G.i adw.T. W.obrońcy z urzęduD. L.kwoty po 2066,40 zł brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Uwzględniając natomiast trudną sytuacją materialną oskarżonych i brak stałych dochodów na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r., nr 49, poz. 223 z późn. zm.) Sąd zwolnił oskarżonych od kosztów sądowych w tym opłat, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.