Sąd Apelacyjny w Lublinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 133/18
Data wyroku: 2018-07-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara du Château, Beata Siewielec, Mariusz Jaroszyński
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko mieniu
Podstawa prawna: art. 279 § 1 k.k.

Sygn. akt II AKa 133/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 lipca 2018 r.
Sąd Apelacyjny w Lublinie w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący - sędzia

SA Beata Siewielec

Sędziowie:

SA Barbara du Château
SO del. do SA Mariusz Jaroszyński (sprawozdawca)

Protokolant

st. sekr. sądowy Agnieszka Muszyńska

przy udziale Bartosza Wójcika prokuratora Prokuratury Okręgowej w Zamościu
po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2018 r.
sprawyP. P.s.A.iE. z domu G.
urodzonego (...)wH.
skazanego zart. 258 § 1 k.k.i innych
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Zamościu
z dnia 5 marca 2018 r., sygn. akt II K 89/17

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczoną w pkt. III karę łączną grzywny obniża do 180 (sto osiemdziesiąt) stawek dziennych;

II
w pozostałej części utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.R.H.prowadzącego Kancelarię Adwokacką wZ.kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), w tym podatek VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

IV
zwalnia skazanego od wydatków za postępowanie odwoławcze ustalając, że ponosi je Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
P. P.został skazany prawomocnymi wyrokami:
1) Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim z dnia 27 kwietnia 2009 roku wydanego w sprawie V K 217/09 za czyn popełniony w okresie od dnia 24 lutego 2009 roku do dnia 05 marca 2009 roku, zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 283 k.k.w zw. zart. 12 k.k., na karę 12 (dwunastu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne po 30 (trzydzieści) godzin w stosunku miesięcznym;
- postanowieniem z dnia 24 lutego 2010 roku Sąd Rejonowyw Tomaszowie Lubelskim w sprawie II Ko 435/10 określił wobecP. P.zastępczą karę 128 (stu dwudziestu ośmiu) dni pozbawienia wolności w miejsce kary ograniczenia wolności orzeczonej w sprawie V K 217/09 i wstrzymał wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności do czasu wykonania kary ograniczenia wolności;
- postanowieniem z dnia 30 listopada 2010 roku Sąd Rejonowyw Tomaszowie Lubelskim w sprawie II Ko 3159/10 zmienił postanowienie tego Sądu z dnia 24 lutego 2010 roku w sprawie II Ko 435/10 i wymiar zastępczej kary pozbawienia wolności za niewykonaną w części karę ograniczenia wolności orzeczoną w sprawie V K 217/09 określił na 108 (sto osiem) dni, a nadto uchylił powyższe postanowienie w zakresie wstrzymania wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności;
- postanowieniem z dnia 12 maja 2011 roku Sąd Rejonowy w Tomaszowie Lubelskim w sprawie II Ko 699/11 wymiar zastępczej kary pozbawienia wolności za niewykonaną w części karę ograniczenia wolności orzeczoną w sprawie V K 217/09 określił na 96 (dziewięćdziesiąt sześć) dni, zaś postanowieniem z dnia 7 lipca 2011 roku w sprawie II Ko 1480/11 na 88 (osiemdziesiąt osiem) dni i orzekł jej wykonanie;
- postanowieniem z dnia 28 grudnia 2011 roku Sąd Rejonowyw Tomaszowie Lubelskim w sprawie II Ko 3771/11 określił wobec skazanegoP. P.zastępczą karę grzywny w liczbie 22 (dwudziestu dwóch) stawek w kwocie 10 (dziesięć) złotych jedna stawka dzienna w miejsce pozostałej do wykonania kary ograniczenia wolności orzeczonej w sprawie V K 217/09;
Kara ograniczenia wolności została w całości wykonana z dniem 25 listopada 2011 roku.
2) Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim z dnia 7 czerwca 2013 roku wydanego w sprawie II K 427/13 za czyn popełniony w dniu 9 kwietnia 2013 roku, zart. 270 § 1 k.k., na karę 5 miesięcy pozbawienia wolnościz warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby oraz na podstawieart. 71 § 1 k.k.karę grzywny w liczbie 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) zł;
- postanowieniem z dnia 13 stycznia 2015 roku Sąd Rejonowyw Tomaszowie Lubelskim w sprawie II Ko 4954/14 zamienił orzeczoną wobecP. P.w sprawie II K 427/13 karę grzywny na pracę społecznie użyteczną równoważną 7 (siedmiu) miesiącom nieodpłatnej kontrolowanej pracy w wymiarze 30 (trzydziestu) godzinw stosunku miesięcznym;
- postanowieniem z dnia 30 września 2015 roku Sąd Rejonowyw Tomaszowie Lubelskim w sprawie II Ko 2717/15 uchylił pktI postanowienia tego Sądu z dnia 13 stycznia 2015 roku w sprawie II Ko 4954/14 w przedmiocie zamiany kary grzywny na pracę społecznie użyteczną i zarządził wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności w wymiarze 23 (dwudziestu trzech) dni w zamian za pozostałą do wykonania karę grzywny orzeczoną w sprawie II K 427/13, której wymiar określił następnie postanowieniem z dnia 12 stycznia 2017 roku w sprawie II Ko 7068/16 na 10 (dziesięć) dni;
Wobec skazanego nie zarządzono wykonania kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszonej.
3) Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim z dnia 26 września 2013 roku wydanego w sprawie II K 643/13 za czyn popełniony w dniu 28 maja 2013 roku, zart. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2012 r., póz. 124 ze zm.) na karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności w postaci obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym;
- postanowieniem z dnia 27 stycznia 2014 roku Sąd Rejonowyw Tomaszowie Lubelskim w sprawie II Ko 4892/13 zarządził wobecP. P.wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności w wymiarze 120 (stu dwudziestu) dni w zamian za niewykonaną karę ograniczenia wolności orzeczoną w sprawie II K 643/13;
Kara ograniczenia wolności została w całości wykonana z dniem 15 lipca 2014 roku.
4) Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim z dnia 31 grudnia 2013 roku wydanego w sprawie II K 866/13 za czyn popełniony w okresie od września 2012 roku do października 2013 roku, zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. z 2012 r., póz. 124 ze zm.), na karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby oraz karę grzywny w liczbie 180 (stu osiemdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) zł;
- postanowieniem z dnia 24 lutego 2015 roku Sąd Rejonowyw Tomaszowie Lubelskim w sprawie II Ko 4980/14 zarządził wobecP. P.wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności w wymiarze 90 (dziewięćdziesięciu) dni w zamian za niewykonaną karę grzywny orzeczoną w sprawie II K 866/13;
- postanowieniem z dnia 26 stycznia 2017 roku Sąd Rejonowyw Tomaszowie Lubelskim w sprawie II Ko 2796/16 zarządził wobecP. P.wykonanie kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej w sprawie II K 866/13;
Kara grzywny została w całości wykonana z dniem 03 czerwca 2015 roku;
Kary pozbawienia wolności skazany nie wykonał i obecnie nie wykonuje.
5) Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 29 lipca 2015 roku wydanego w sprawie II K 44/15 za czyny:
- zpkt Ipopełniony w okresie od 11 kwietnia 2008 roku do 10 marca 2009 roku zart. 258 § 1 k.k.na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
- zpkt IIpopełniony w okresie od 11 kwietnia 2008 roku do 10 marca 2009 roku zart. 63 § 6 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.i w zw. zart. 3 § 3a k.k.s.na karę roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 160 (sto sześćdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych; na podstawieart. 85 k.k.w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.iart. 39 § 1w zw. z§ 2 k.k.s.Sąd połączył orzeczone kary pozbawienia wolności i jako karę łączną orzekł karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 5 (pięciu) lat tytułem próby;
- postanowieniem z dnia 26 października 2016 roku Sąd Okręgowyw Zamościu w sprawie II Ko 285/16 zarządził wobecP. P.wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności w wymiarze 80 (osiemdziesięciu) dni w zamian za niewykonaną karę grzywny orzeczoną w sprawie II K 44/15;
- postanowieniem z dnia 03 kwietnia 2017 roku Sąd Rejonowyw Tomaszowie Lubelskim w sprawie II Ko 7069/16 zarządził wobecP. P.wykonanie kary 2 lat pozbawienia wolności orzeczonej w sprawie II K 44/15 Sądu Okręgowego w Zamościu;
Kara grzywny nie została przez skazanego wykonana.
Karę pozbawienia wolności skazany odbywa od dnia 09 lipca 2017 roku, koniec kary przypada na dzień 09 lipca 2019 roku.
6) Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim z dnia 29 grudnia 2015 roku wydanego w sprawie II K 519/15 za 2 czyny zart. 286 § l k.k.popełnione w dniu 05 marca 2015 roku, stanowiące ciąg przestępstw, na karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności i karę ograniczenia wolności w wymiarze 3 (trzech) miesięcy z obowiązkiem wykonywania nieopłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 (czterdziestu) godzin w stosunku miesięcznym oraz - na podstawieart. 33 § 2 k.k.- karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych;
- postanowieniem z dnia 12 stycznia 2017 roku Sąd Rejonowyw Tomaszowie Lubelskim w sprawie II Ko 7066/16 orzekł wobecP. P.wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności w wymiarze 42 (czterdziestu dwóch) dni w zamian za niewykonaną karę ograniczenia wolności orzeczoną w sprawie II K 519/15;
Kara pozbawienia wolności została przez skazanego wykonana w całościz dniem 13 czerwca 2016 roku.
Kara ograniczenia wolności została w całości wykonana z dniem 09 lipca 2017 roku.
Kara grzywny nie została przez skazanego wykonana.
7) Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim z dnia 25 października 2016 roku wydanego w sprawie II K 1073/16 za czyn zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.popełniony w okresie od 28 maja 2015 roku do 13 listopada 2015 na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
Karę pozbawienia wolności skazany wykonał w całości z dniem 28 maja 2017 roku.
8) Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim z dnia 09 marca 2017 roku wydanego w sprawie II K 1361/16 za czyn zart. 275 § 1 k.k.w zb. zart. 276 k.k.w zb. zart. 284 § 3 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.popełniony w dniu 14 lipca 2016 na karę roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 (czterdziestu) godzin w stosunku miesięcznym; na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczono na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 14 lipca 2016 roku, przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dniom kary ograniczenia wolności;
Kary ograniczenia wolności skazany nie wykonywał i obecnie nie wykonuje.
Wyrokiem łącznym z dnia 5 marca 2018 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II K 89/17, Sąd Okręgowy w Zamościu:
I. na podstawieart. 85 § 1 i § 2 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.w zw. zart. 87 § 1 k.k.karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim w sprawie II K 866/13, karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Okręgowego w Zamościu w sprawie II K 44/15 oraz karę roku ograniczenia wolności orzeczoną w sprawie II K 1361/16 Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim wobecP. P.połączył i jako karę łączną orzekł wobecP. P.karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
II. na podstawieart. 63 § 1 k.k.iart. 577 k.p.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył skazanemuP. P.okres zatrzymania w sprawie II K 1361/16 Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim w dniu 14 lipca 2016 roku oraz okres wykonywania kary pozbawienia wolności orzeczonej w sprawie II K 44/15 Sądu Okręgowego w Zamościu od dnia 09 lipca 2017 roku do dnia 05 marca 2018 roku;
III. na podstawieart. 85 § 1 i § 2 k.k.,art. 86 § 2 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.,art. 39 § 1w zw. z§ 2 k.k.s.orazart. 91 § 2 k.k.kary grzywny orzeczone wobecP. P.: wyrokiem Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim w sprawie II K 427/13 w liczbie 70 (siedemdziesiąt) stawek po 10 (dziesięć) złotych, wyrokiem Sądu Okręgowego w Zamościu w sprawie II K 44/15 w liczbie 160 (sto sześćdziesiąt) stawek po 50 (pięćdziesiąt) złotych oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim w sprawie II K 519/15 w liczbie 50 (pięćdziesiąt) stawek po 10 (dziesięć) złotych połączyłi jako karę łączną orzekł wobecP. P.karę łączną 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych;
IV. na podstawieart. 577 k.p.k.na poczet orzeczonej kary łącznej grzywny zaliczył skazanemuP. P.karę grzywny wykonaną w sprawie II K 427/13 Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim;
V. w pozostałym zakresie uznał, że wyroki wydane w sprawach: II K 44/15 Sądu Okręgowego w Zamościu oraz II K 427/13, II K 866/13, II K 519/15 i II K 1361/16 Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim podlegają odrębnemu wykonaniu;
VI. na podstawieart. 572 k.p.k.umorzył postępowanie w zakresie połączenia kar orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Tomaszowie Lubelskim wydanymi w sprawach V K 217/09, II K 643/13 oraz II K 1073/16 i w tym zakresie wydatkami postępowania obciążył Skarb Państwa;
VII. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.R.H.kwotę 206,64 zł (dwieście sześć złotych sześćdziesiąt cztery grosze) zawierającą podatek VAT w kwocie 38,64 zł (trzydzieści osiem złotych sześćdziesiąt cztery grosze) tytułem wynagrodzenia za obronę skazanego sprawowaną z urzędu;
VIII. zwolnił skazanegoP. P.od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za niniejsze postępowanie, a wydatkami tymi obciążył Skarb Państwa.
Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca.Zaskarżył go w zakresie pkt I i III w części orzeczenia o wymiarze kary. Wyrokowi temu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, przyjętych za jego podstawę, polegający na uznaniu, że dla prawidłowego przebiegu resocjalizacji skazanego należy orzec wobec niego kary łączne przy zastosowaniu zasady asperacji, podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie, a przede wszystkim opinii oP. P.sporządzonej przez dyrektora Zakładu Karnego weW.wynika, że dla prawidłowej resocjalizacji skazanego należy orzec kary łączne przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji.
Podnosząc powyższy zarzut obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt I i III poprzez wymierzenie skazanemuP. P.kar łącznych z zastosowaniem zasady pełnej absorpcji ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Zamościu.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja jest zasadna jedynie częściowo – w zakresie w jakim doprowadziła do zmiany zaskarżonego orzeczenia w sposób określony w pkt I wyroku.
Wbrew twierdzeniom skarżącego sąd I instancji orzekając karę łączną nie dopuścił się uchybienia opisanego w wywiedzionym środku odwoławczym. Jak przekonują pisemne motywy zaskarżonego orzeczenia, sądmeritikształtując wymiar kary łącznej miał w polu widzenia opinię o skazanym (strona 13 uzasadnienia) i okolicznościom wynikającym z tego dokumentu nadał właściwe znaczenie.
Odnosząc się zaś do argumentacji zawartej w apelacji, należy zaznaczyć, że zastosowanie zasady absorpcji, asperacji czy kumulacji przy orzekaniu kary łącznej uwarunkowane jest przede wszystkim relacjami zachodzącymi pomiędzy prawomocnie osądzonymi i pozostającymi w zbiegu realnym czynami. Relacje te sprowadzają się do określenia, jak bliski związek przedmiotowo – podmiotowy łączy czyny oraz w jakich odstępach czasu zostały one popełnione. Im bliższe są te relacje, tym bardziej kara łączna orzekana wyrokiem łącznym powinna być zbliżona do dopuszczalnego minimum, uwarunkowanego wysokością kar orzeczonych za przestępstwa objęte tym wyrokiem. Całkowitą absorpcję można zastosować wówczas, gdy wszystkie czyny wykazują bardzo bliską więź podmiotową i przedmiotową albo gdy orzeczone za niektóre z czynów kary są tak minimalne, że w żadnym stopniu nie mogłyby rzutować na karę łączną, albo też istnieją jakieś inne szczególne okoliczności dotyczące osoby skazanego. Jednocześnie podkreśla się, że niezależnie od możliwości zastosowania przy wymiarze kary łącznej zasady pełnej absorpcji, asperacji, jak i zasady pełnej kumulacji, oparcie wymiaru na zasadzie absorpcji lub kumulacji traktować należy jako rozwiązanie skrajne, stosowane wyjątkowo i wymagające szczególnego uzasadnienia, a priorytetową zasadą wymiaru kary łącznej powinna być zasada asperacji. Stanowisko takie jest ugruntowane w orzecznictwie (por. w tej mierze chociażby wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 28 listopada 2016 r. w sprawie II AKa 99/16, Lex nr 2200280, czy też wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 14 grudnia 2017 r. w sprawie II AKa 200/17, Lex nr 2437828).
Sąd Okręgowy, dokonując analizy podmiotowo – przedmiotowej pomiędzy poszczególnymi czynami przypisanymi skazanemu, prawidłowo ustalił, że zarówno znaczna odległość czasowa pomiędzy nimi, różnorodność naruszonych dóbr prawnych, odmienny sposób postępowania skazanego co do każdego z tych czynów – nie przemawiają za istnieniem ścisłego związku pomiędzy nimi. Słusznie zatem sąd I instancji wymierzającP. P.karę łączną pozbawienia wolności zastosował zasadę asperacji, określając jej wymiar powyżej środka skali (w świetle unormowania wynikającego zart. 86 § 1 k.k.iart. 87 § 1 k.k.granice kary łącznej zawierały się w przedziale od 2 do 4 lat pozbawienia wolności). W kontekście poczynionych powyżej uwag, orzeczona wobec skazanego kara łączna 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności jawi się jako w pełni właściwa.
Wymierzając karę łączną grzywny Sąd Okręgowy, bacząc na ilość stawek dziennych grzywny wymierzonych wyrokami z pkt 2,5, i 6 (odpowiednio 70, 160 i 50 stawek), formalnie zastosował zasadę asperacji. Rzecz jednak w tym, że ukształtowane przez sąd I instancji rozstrzygnięcie w przedmiocie kary łącznej grzywny w istocie doprowadziło do zwiększenia dolegliwości karnej wobec skazanego w porównaniu z orzeczonymi wobec niego jednostkowymi karami grzywny. Konieczna stała się zatem weryfikacja zaskarżonego wyroku w sposób określony w pkt I. Zapewni ona bowiem wewnętrzną spójność rozstrzygnięć wydanych wobecP. P.– tak aby nie tylko łączna kara pozbawienia wolności, ale i również łączna kara grzywny, zostały ukształtowane w realiach niniejszej sprawy na prawidłowo zastosowanej zasadzie asperacji.
Podkreślić należy, iż apelacja obrońcy nie dostarcza argumentów, które uzasadniałyby dalej idącą zmianę zaskarżonego orzeczenia w sposób postulowany przez skarżącego (pkt 1 środka odwoławczego). Brak jest też jakichkolwiek podstaw do wydania orzeczenia o charakterze kasatoryjnym (pkt 2 apelacji).
Ze wszystkich omówionych wyżej przyczyn i przy braku przesłanek zart. 439 § 1 k.p.k.iart. 440 k.p.k.Sąd Apelacyjny orzekł, jak w części dyspozytywnej swego wyroku.
Na podstawie § 4.3, § 17.5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) należało zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw.R.H.kwotę 147,60 zł, w tym podatek VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu skazanego wykonaną w postępowaniu odwoławczym.
Rozstrzygnięcie o zwolnieniu skazanego od wydatków za postępowanie odwoławcze znajduje podstawę prawną w treściart. 624 § 1 k.p.k.