Sąd Okręgowy w Warszawie
XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy
Sygnatura akt: XXIII Gz 642/18
Data wyroku: 2018-06-13 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Maria Więckowska, Anna Gałas, Tomasz Szczurowski
Słowa kluczowe: Koszty procesu
Podstawa prawna: art. 102 kpc, art. 98 kpc

Sygn. akt XXIII Gz 642/18

POSTANOWIENIE
Dnia 13 czerwca 2018 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie, XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Anna Gałas (spr.)
Sędziowie: SO Maria Więckowska
SO Tomasz Szczurowski
po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2018 r. w Warszawie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaA. Ś.
przeciwkoW. G.
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności
na skutek zażalenia pozwanego
na postanowienie zawarte w pkt II. wyroku Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w
Warszawie z dnia 16 stycznia 2018 r., sygn. akt VIII GC 984/16
postanawia:

1
oddalić zażalenie;

2
zasądzić odW. G.na rzeczA. Ś.225,00 zł (dwieście dwadzieścia pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym.

SSO Maria Więckowska SSO Anna Gałas SSO Tomasz Szczurowski
Sygn. akt XXIII Gz 642/18

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 16 stycznia 2018 r., Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie uwzględnił w całości żądanie pozwu i pobawił wykonalności tytuł wykonawczy (pkt I.), zasądził od pozwanego na rzecz powódki 3.600,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu - kosztów zastępstwa procesowego (pkt II.) oraz nie obciążył pozwanego pozostałymi kosztami procesu - opłatami sądowymi od pozwu i zażalenia tymczasowo poniesionymi przez Skarb Państwa - kosztami, których strona nie miała obowiązku uiścić.
Uzasadniając rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II wyroku Sąd Rejonowy stwierdził, że powódka wygrała sprawę w 100%, stąd też na podstawieart. 98 k.p.c.koniecznym było zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów procesu w postaci jedynie kosztów zastępstwa procesowego zgodnie z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych w zw. z§ 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Odnośnie rozstrzygnięcia o kosztach w pkt III wyroku Sąd Rejonowy powołał się naart. 102 k.p.c.oraz okoliczność uznania powództwa przez pozwanego.
Zażalenie na postanowienie zawarte w pkt II wyroku wywiódł pozwany. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w zw. zart. 99 k.p.c.w zw. zart. 102 k.p.c.poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na zasądzeniu odW. G.na rzeczA. Ś.kwoty 3.600,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, podczas gdy pozwany uznał powództwo w pierwszej czynności procesowej po przedstawieniu wyroku o zniesieniu wspólności małżeńskiej w piśmie zmieniającym powództwo z dnia 4 października 2017 r., co w konsekwencji skutkowało nieprawidłowym rozstrzygnięciem w zakresie kosztów procesu.
Powołując się na te zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez oddalenie wniosku powódki o zasądzenie kosztów procesu oraz uwzględnienie wniosku pozwanego o nieobciążanie go kosztami procesu i wzajemne ich zniesienie oraz o zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego w wysokości prawem przepisanej.
W odpowiedzi na zażalenie strona powodowa wniosła o oddalenie zażalenia, a w przypadku uwzględnienia zażalenia, o nieobciążanie powódki kosztami postępowania zażaleniowego na podstawieart. 102 k.p.c.oraz przyznanie r. pr.A. N.kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, że z uwagi na zakres zaskarżenia Sąd Okręgowy był władny do dokonania wyłącznie oceny prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego zawartego punkcie II wyroku z dnia 16 stycznia 2018 r. Poza zakresem niniejszego postępowania zażaleniowego pozostawała natomiast zgodność z prawem rozstrzygnięcia zawartego w punkcie III tego wyroku, w którym Sąd I instancji odstąpił od obciążania pozwanego pozostałymi kosztami procesu. Jednakowoż Sąd drugiej instancji może odnieść się do podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia zawartego w owym punkcie III wyroku.
Sąd Okręgowy nie podziela stanowiska skarżącego, że nieprawidłowe jest rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego w zaskarżonym zakresie, tj. w zakresie w jakim Sąd ten zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 3.600,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Należy bowiem zauważyć, że powódka dochodziła w niniejszym postępowaniu pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności zaopatrzonego w klauzulę wykonalności przeciwko małżonce dłużnika - powódce, która już w pozwie powoływała się oprócz przedawnienia, także na sądowe zniesienie wspólności ustawowej małżeńskiej. Sąd Rejonowy uwzględnił powództwo i co do zasady słusznie uznał, że powódka wygrała sprawę w 100%, a zatem w zakresie orzeczenia o kosztach procesu znalazł zastosowanieart. 98 k.p.c.Jednocześnie Sąd Rejonowy wynikającą z tego przepisu regułę orzekania o kosztach zastosował wyłącznie odnoście kosztów zastępstwa procesowego tj. tylko co kosztów wynagrodzenia pełnomocnika powódki, który został ustanowiony z urzędu i jego udział w procesie był konieczny, co więcej przyczynił się merytorycznie i formalnie do sprawnego jego przebiegu i szybkiego zakończenia. Odnośnie pozostałych kosztów procesu (wszystkie koszty, których powódka nie musiała ponieść z uwagi na zwolnienie od kosztów sadowych w całości), to Sąd Rejonowy wskazując na uznanie powództwa odstąpił od ww. reguły zart. 98 k.p.c.i opierając się na treściart. 102 k.p.c.nie obciążył pozwanego kosztami (pkt III wyroku).
Na uwzględnienie nie zasługiwały twierdzenia skarżącego, że zasadne było całkowite odstąpienie od obciążania pozwanego kosztami procesu w trybieart. 102 k.p.c.Fakt uznania powództwa przez pozwanego jest niewątpliwy, co nastąpiło w piśmie z dnia 16 października
2017 r. będącym odpowiedzią na pismo powódki z dnia 4 października 2017 r. W istocie okoliczność uznania powództwa miała wówczas miejsce, co już zostało uwzględnione przez Sąd Rejonowy, który wobec takiej postawy pozwanego zastosowałart. 102 k.p.c.w zakresie obciążenia kosztami innymi niż koszty zastępstwa. Nie znajduje jednak potwierdzenia stanowisko skarżącego zawarte w zażaleniu, że uznał powództwo niezwłocznie po tym, jak uzyskał wiedzę („po przedstawieniu wyroku o zniesieniu wspólności małżeńskiej"), że powódka pozostaje w rozdzielności majątkowej zM. Ś.od 31 grudnia 20101 r. i nie było podstaw do nadania klauzuli wykonalności przeciwko niej. Otóż, jak wynika z akt sprawy pozwany otrzymał w dniu 26 stycznia 2017 r. odpis pozwu wraz z załącznikami, w tym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 18 listopada 2004 r., sygn. akt: III RC 232/04 wraz z uzasadnieniem. W odpowiedzi na pozew pozwany po pierwsze nie uznawał wytoczonego powództwa i po drugie jasno stwierdził w końcowej części, że powódka pozostawała z dłużnikiem pozwanego w ustroju wspólności majątkowej. Tym samym zdaniem pozwanego spełnione zostały przesłanki nadania klauzuli przeciwko powódce. W takiej sytuacji pozwany raczej powinien się liczyć z tym, że jego stanowisko nie jest zasadne w świetle zniesienia wspólności majątkowej małżeńskiej małżonków dłużnika pozwanegoM. Ś.i powódki z dniem 31 grudnia 2001 r.
Wedleart. 102 k.p.c.w przypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Stan faktyczny sprawy, w tym uznanie powództwa przez pozwanego po jego modyfikacji, uzasadniała częściowe odstąpienie od obciążenia pozwanego wszystkimi kosztami. Sąd drugiej instancji nie znalazł wystarczających argumentów w zażaleniu, które byłyby podstawą do tego, aby pozostałymi kosztami tj. wynagrodzeniem pełnomocnika z urzędu zamiast pozwanego obciążyć w rezultacie Skarb Państwa.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd Okręgowy oddalił zażalenie jako bezzasadne na mocyart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w zw. zart. 99 k.p.c.w zw. zart. 391 § 1 k.p.c.i obciążono nimi pozwanego, jako stronę przegrywającą postępowanie zażaleniowe w całości. Na zasądzone koszty (225,00 zł) złożyło się minimalne wynagrodzenie pełnomocnika powódki, którego wysokość wynika z§ 2 pkt 3)w zw. z § 10 ust. 2 pkt 1) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
SSO Maria Więckowska SSO Anna Gałas SSO Tomasz Szczurowski