Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
VIII Wydział Rodzinny i Nieletnich
Sygnatura akt: VIII RC 193/18
Data wyroku: 2018-08-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Piotr Szarek

Sygn. akt VIII RC 193/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 sierpnia 2018 r.
Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie VIII Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie:
Przewodniczący – Sędzia Sądu Rejonowego Piotr Szarek
Protokolant – sekretarz sądowy Ewelina Szczygieł
po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2018 r. w Szczecinie
na rozprawie
sprawy z powództwa małoletniegoM. O.reprezentowanego przez matkęE. S.
przeciwkoŁ. G.
o podwyższenie alimentów

I
podwyższa wysokość alimentów zasądzonych od pozwanegoŁ. G.na rzecz małoletniego powodaM. O.wyrokiem Sądu Rejonowego w Szczeciniez dnia 30 lipca 2008 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt IX RC 341/08, z kwot po 450 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) miesięcznie do kwot po 900 zł (dziewięćset złotych) miesięcznie, płatne z góry do dnia 10. każdego miesiąca wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, poczynając od dnia 1 sierpnia 2018 r.;

II
oddala powództwo w pozostałej części;

III
zasądza od pozwanegoŁ. G.na rzecz małoletniego powodaM. O.– reprezentowanego przez matkęE. S.– kwotę 1 204 zł (jednego tysiąca dwustu czterech złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu;

IV
nakazuje pobrać od pozwanegoŁ. G.na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie kwotę 270 zł (dwustu siedemdziesięciu złotych) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych;

V
wyrokowi w zakresie punktu I (pierwszego) nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt VIII RC 193/18

UZASADNIENIE
Małoletni powódM. O.– reprezentowany przez matkęE. S.i zastępowany przez zawodowego pełnomocnika w osobie radcy prawnego – wniósł pozew przeciwkoŁ. G.o podwyższenie alimentów z kwot po 450 zł miesięcznie do kwot po 1 100 zł miesięcznie, poczynając od dnia 16 kwietnia 2018 r.
W uzasadnieniu pozwu m.in. wskazano, iż: od ostatniej sprawy w przedmiocie alimentów – rozstrzygniętej w 2008 r., wzrosły koszty utrzymania małoletniego powoda w takim stopniu,że konieczne jest większe partycypowanie pozwanego w kosztach utrzymania dziecka; możliwości zarobkowe i majątkowe pozwanego pozwalają na partycypowanie w kosztach synach na żądanym w pozwie poziomie.
W odpowiedzi na pozew pozwanyŁ. G., reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł o oddalenie powództwa w całości.
W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew m.in. wskazano, iż: możliwości zarobkowe i majątkowe pozwanego nie pozwalają mu na łożenie alimentów w podwyższonej wysokości, a w szczególności źródła utrzymania gospodarstwa domowego oraz wysokość wydatków jakie musi ponosić w związku z utrzymaniem swojej rodziny nie pozwala, aby w większym zakresie niż dotychczas uczestniczył w kosztach utrzymania syna.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
MałoletniM. O.,urodzony w dniu (...)wS., pochodzi z nieformalnegozwiązku (...)(obecnieS.). Rodzice małoletniego nie pozostają w związku i nie zamieszkują wspólnie. Małoletni zamieszkuje m.in. wraz z matką.
Niesporne.
Wyrokiem z dnia 30 lipca 2008 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt IX RC 341/08, Sąd Rejonowy w Szczecinie podwyższył alimenty zasądzone od pozwanegoŁ. G.na rzecz małoletniegoM. O.wyrokiem Sądu Rejonowego w Szczecinie18 kwietnia 2003r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt IX RC 341/08, z kwot pod 300 zł miesięcznie do kwot po 450 zł miesięcznie, poczynając od dnia 1 lipca 2008 r.
W czasie orzekania ww. sprawie:
E. P.(S.)miała 24 lata i z zawodu była telemarketerem, pracowała za kwotę 1 126 złotych netto. MałoletniM. O.miał lat 7 i w 2008 r. miał pójść do I klasy szkoły podstawowej. Chłopiec był alergikiem i astmatykiem; przyjmował stale leki wziewne. Ponadto chorował na zatoki. Koszt utrzymania małoletniego opiewał na kwotę 800 zł miesięcznie, w tym jedzenie około 300 zł. Podręczniki do I klasy kosztowały 200 – 300 zł z zeszytami i pomocami.E. P.mieszkała z matką i ponosiła opłaty za siebie i synaw kwocie 200 – 300 zł miesięcznie, wycieczki szkolne 100 zł, ubrania 75 zł miesięcznie, szkoła muzyczna 150 zł miesięcznie. Ponadto matka zakupiła synowi antyalergiczną poduszkęi kołdrę.
Ł. G.: miał lat 28 i pracował jako sprzedawca; zarabiał 2 111 zł miesięcznie netto; miał 2 samochody, a ubezpieczenie kosztowało 400 zł na rok, gaz kosztował 50 zł miesięcznie; wraz z żoną studiował zaocznie; na jedzenie potrzebował 250 zł miesięcznie; spłacał też zadłużenie w kwotach po 500 zł miesięcznie.Ł. G.studiował na uzupełniających studiach magisterskich; miał już ukończone studia licencjackie. Opłaty za studia wynosiły 330 zł miesięcznie. Żona jego zarabiała 1 100 zł miesięcznie i jeździła drugim samochodem.
Dowody w aktach sprawy IX RC 341/08:

-

wyrok Sądu Rejonowego w Szczecinie z dnia 30 lipca 2008 r., k. 25;

uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego w Szczecinie z dnia 30 lipca 2008 r., k. 35 – 37.

Postanowieniem Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 11 stycznia 2018 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt VIII Nsm 650/17, powierzono wykonywanie władzy rodzicielskiejE. S.nad małoletnimM. O.,urodzonym w dniu (...)wS., zaśŁ. G.ograniczono władzę rodzicielską do prawa współdecydowania o istotnych, życiowych sprawach syna.
Niesporne.
ObecnieE. S.:ma ukończone 34 lata; zamieszkuje wraz z mężemŁ. S.i dwójką małoletnich dzieci, w tymM. O.. Lokal jest mieszkaniem służbowymŁ. S., który pracuje jako żołnierz zawodowy. Koszty związane z utrzymaniem mieszkania opiewają na kwotę ok. 1 000 zł miesięcznie, w tym czynsz ok. 600 zł miesięcznie. Opłata za Internet i telewizję opiewa na kwotę 60 zł miesięcznie. Udział przypadający na każdego z domowników w ww. opłatach opiewa na kwotę 265 zł miesięcznie.
E. S.pracuje w szpitalu jako sterylizator i uzyskuje z tego tytułu wynagrodzenie w kwocie 1 700 zł netto miesięcznie. MążE. Ł.S.uzyskuje wynagrodzenie za pracę na poziomie 3 000 – 3 200 zł netto miesięcznie, a nadto otrzymuje trzynastą pensję, świadczenie mundurowe oraz świadczenie urlopowe w łącznej kwocie 2 000 zł rocznie.
E. S.otrzymuje odŁ. G.– po rozliczeniu podatku – raz do roku kwotę 500 zł tytułem części zwrotu podatku dochodowego.
M. O.:ma obecnie ukończone 17 lat; nie posiada majątku; korzysta z nauczania indywidualnego; od września 2018 r. jest uczniem II klasy liceum ogólnokształcącego; choruje nazespół (...)i z tego powodu był wielokrotnie hospitalizowany i operowany; z uwagi na schorzenie często odczuwa silne bóle głowy; jest pod kontrolą lekarzy specjalistów, w tym psychiatry.
Obecnieśredniomiesięczne kosztyzwiązane z utrzymaniem z utrzymaniem małoletniegoM. O.wynoszą po1 540 złi w szczególności w wymiarze miesięcznym przedstawiają się następująco: 265 zł tytułem udziału w kosztach utrzymania mieszkania i opłacenia mediów; 450 zł – wyżywienie; 200 zł – odzież, obuwie, bielizna; 50 zł – koszty artykułów higienicznych; 25 zł – chemia gospodarcza; 200 zł (ok. 7 zł dziennie) – kieszonkowe, które jest przeznaczane przez małoletniego m.in. na zakup artykułów żywnościowych podczas wyjść ze znajomymi, bilety do kina; leki psychiatryczne – 30 zł; leki przeciwbólowe – 30 zł; wizyty u psychiatry – 50 zł (150 zł za wizytę, co trzy miesiące); 100 zł – koszty organizacji wypoczynku letniego; podręczniki do szkoły (800 zł rocznie), wyprawka szkolna (100 zł rocznie), składki szkolne na komitet rodzicielski (100 zł rocznie) oraz na radę rodzicielską (100 zł rocznie) – 90 zł; 50 zł (3 000 zł, co 5 lat) – wydatki długookresowe typu zakup mebli, pościeli, remont pokoju, zakup komputera.
Od kilku miesięcy, do dwóch razy w miesiącu,Ł. G.przekazuje małoletniemu synowiM. O.kwoty od 20 zł do 100 zł. Wówczas małoletni przychodzi do ojca do pracy po odbiór gotówki.
Dowód:

-

zeznania przedstawicielki ustawowejE. S., k. 255 – 258,

zeznania świadkaB. O., k. 251 – 252,

zeznania świadkaH. O., k. 253 – 255,

orzeczenia o potrzebie indywidualnego nauczania, k. 16 – 21, 23 – 25, 38 – 39, 47 – 49, 51 – 56,

karta informacyjna poradni dla młodocianych, k. 22,

dokumentacja medyczna, k. 34 – 35, 41 – 46.

ObecnieŁ. G.:ma ukończone 38 lat; legitymuje się wyższym wykształceniem pedagogicznym; pracuje na umowę o pracę na czas nieokreślony, w pełnym wymiarze czasu pracy jako sprzedawca części motoryzacyjnych; od 2008 r. pozostaje w związku z małżeńskimzB. G.; posiada ze związku małżeńskiego dwoje dzieci – małoletniegoA. G.,urodzonego w (...)r. oraz małoletniąJ. G.,urodzoną w (...)r. i wspólnie w cztery osoby zamieszkują w dwupokojowym lokalu komunalnym wS.; wraz z żoną jest współwłaścicielem quada, który po zawarciu związku małżeńskim zakupił za kwotę ok. 3 000 zł. Opłata za ww. lokal wynosi 850 zł miesięcznie, a opłata za energię elektryczną 200 zł, płatna co dwa miesiące; opłata za telewizje, Internet i telewizję wynosi 270 zł miesięcznie.
DzieciŁ. G.nie chorują na nic przewlekle.
ŻonaŁ. B.G.: ma ukończone 34 lata; legitymuje się wyższym wykształcenie; pracuje jako specjalista w(...) S.A.i uzyskuje wynagrodzenie za pracę w kwocie ok. 2 500 zł netto miesięcznie, a nadto otrzymuje premie kwartalne w kwocie ok. 1 000 zł oraz nagrodę roczną w kwocie 1 000 zł lub 1 500 zł; spłaca pożyczkę u pracodawcy z ratą na poziomie ok. 270 zł miesięcznie; spłaca wraz z mężem pożyczką przeznaczoną na zakup samochodu w kwocie 15 000 zł, a miesięczna rata opiewa na ok. 500 zł – samochódF. (...)z 2008 r. został zakupiony przez nich w 2017 r.; korzysta z biletu sieciowego na komunikację miejską, który kosztuje 249 zł kwartalnie; 3 – 4 razy w miesiącu uczęszcza na lekcje angielskiego, które kosztują 40 zł za lekcję. Ubezpieczenie samochodu kosztuje 1 000 zł rocznie, a na paliwo wydatkują ok. 300 zł miesięcznie.
W gospodarstwie domowymŁ. G.: jest wydatkowana na wyżywienie kwota 300 – 400 zł tygodniowo; na chemię gospodarczą 50 zł tygodniowo oraz tożsama kwota na artykuły higieniczne; opłata za przedszkole młodszego dziecka wynosi 200 zł miesięcznie plus opłata za zajęcia z piłek 30 zł miesięcznie; starsze dziecko uczęszcza na dodatkowe zajęcie z piłki nożnej i koszykówki, angielskiego które kosztują łącznie 200 zł miesięcznie (płatne przez 10 miesięcy w roku), a obiady w szkole kosztują ok. 100 zł miesięcznie;
W 2017 r. oraz w 2018 r.Ł. G.wraz z żoną i dziećmi byli na wakacjach w Chorwacji, a każdy z wyjazdów kosztował ok. 7 000 zł, w 2016 r. byli wspólnie w Grecji, a w 2015 r. w Chorwacji. Środki na wyjazdy były gromadzone przezB. G.z premii i nagród uzyskiwanych od pracodawcy.
Dowód:

-

zeznania pozwanego

zeznania świadkaP. B., k. 213 – 214,

zeznania świadkaB. G., k. 214 – 218,

odpisy aktów USC, k. 79 – 81,

dyplom ukończenia studiów, k. 82,

potwierdzenia przelewów bankowych, k. 83 – 129,

umowa pożyczki z ZFŚS, k. 155 – 157,

umowa pożyczki bankowej, k. 158 – 160,

zeznanie podatkowe, k. 161 – 169,

informacja z UM wS., k. 232.

Sąd zważył, co następuje:
Powództwo małoletniegoM. O.o podwyższenie alimentów okazało się częściowo zasadne.
Ustalony powyżej stan faktyczny oparty został na całokształcie materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, a w szczególności na powyżej powołanych dowodach z dokumentów znajdujących się w aktach niniejszej sprawy oraz w aktach spraw IX RC 341/08 orazV. N.650/17, albowiem strony nie kwestionowały zarówno autentyczności, jak i treści tychże dokumentów i jednocześnie Sąd nie powziął wątpliwości, co do wiarygodności przedmiotowych dokumentów.
Ponadto podstawę ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie stanowiły zeznania stron oraz świadków wymienionych w stanie faktycznym uzasadnienia, albowiem korespondowały one wzajemnie ze sobą oraz z dokumentami zgromadzonymi w sprawie, które z wyżej podanych względów zostały uznane przez niniejszy Sąd za wiarygodne.
Powyższe nie oznacza, że Sąd podziela zapatrywanie stron, świadków, co do możliwości zarobkowych pozwanego, czy też jaka kwota jest wydatkiem usprawiedliwionych na zaspokojenie poszczególnych potrzeb dziecka, albowiem kwestie są przedmiotem samodzielnych ustaleń Sądu, niezależnie od stanowisk prezentowanych przez strony, świadków występującychw procesie.
Żądanie pozwu oparto oart. 138 k.r.o., zgodnie z którym, w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Poprzez zmianę stosunków, o których mowa w ww. przepisie, należy rozumieć każdą zmianę w sferze osobistej i majątkowej, zarówno uprawnionych, jak i zobowiązanego, która wpływa na zakres usprawiedliwionych potrzeb dzieci, jak i możliwości zarobkowe rodzica, a w konsekwencji także na wysokość zobowiązania alimentacyjnego. Wskazuje się przy tym, że sama różnica wieku dziecka spowodowana upływem czasu od daty orzeczenia określającego wysokość alimentów, uzasadnia przyjęcie, że nastąpił wzrost potrzeb dziecka, wynikający m.in. z rozpoczęcia przez nie edukacji szkolnej, socjalizacji rówieśniczej, czy większych potrzeb w zakresie wyżywienia, zakupu odzieży itp. Powyższe z kolei pociąga za sobą konieczność ponoszenia zwiększonych wydatków związanych z zaspokajaniem tych potrzeb przez rodziców dziecka (vide: orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 1 czerwca 1965 r., I CZ 135/64, niepubl.).
Zakres świadczeń alimentacyjnych rodzica względem dziecka wyznacza natomiast przepisart. 135 § 1 k.r.o., w myśl którego zależy on od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Zakres usprawiedliwionych potrzeb dziecka określaart. 96 k.r.o., zgodnie z którym rodzicie obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je należycie do pracy dla dobra społeczeństwa, odpowiednio do jego uzdolnień. Nie budzi wątpliwości, że każde dziecko musi mieć zapewnione odpowiednie warunki do egzystencji w postaci mieszkania, wyżywienia zapewniającego jego prawidłowy rozwój fizyczny, stosowną do wieku odzież, środki na ochronę zdrowia, zajęcia odpowiednio stymulującego jego rozwój itp.
Przy uwzględnieniu powyższego, rolą Sądu w pierwszej kolejności było ustalenie, czy od ostatniego orzeczenia w przedmiocie alimentów nastąpiła przewidzianaart. 138 k.r.o.zmiana stosunków.
W ocenie Sądu, przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dowodowew sposób jednoznaczny wykazało, że potrzeby uprawnionego do alimentów uległy zwiększeniuw takim stopniu, iż wymagana była zmiana wysokości alimentów należnych od pozwanego na rzecz małoletniego powoda. Od ostatniego orzeczenia w przedmiocie alimentów minęło blisko 10 lat, a małoletni powód z kilkuletniego dziecka stał się nastolatkiem.
Zdaniem Sądu, wszystkie wydatki wyszczególnione w stanie faktycznym niniejszego uzasadnienia, jako koszty związane z utrzymaniem małoletniego powoda i we wskazanej tam wysokości, są wydatkami usprawiedliwionymi w rozumieniuart. 135 § 1 k.r.o., a więc wydatkami, które powinny być pokrywane w pierwszej kolejności przez rodziców dziecka. Podkreślenia wymaga przy tym fakt, iż przedmiotowe wydatki (oraz ich wysokość) – oceniane przez pryzmat zasad doświadczenia życiowego i zawodowego – są adekwatne do potrzeb małoletniego przy uwzględnieniu jego wieku, stanu zdrowia, możliwości zarobkowych i majątkowych rodziców dziecka, potrzeb rozwojowych, emocjonalnych, społecznych dziecka, potrzeby stymulowania jego rozwoju, a także przy uwzględnieniu cen dóbr i usług jakie wiążą się z zaspokajaniem poszczególnych potrzeb. W konsekwencji, wysokość przedmiotowych wydatków nie może być poczytana za zbyt wygórowaną, ani za zbyt niską.
Podkreślenia wymaga przy okoliczność, że cele oraz wysokość przedmiotowych wydatków są adekwatne do możliwości zarobkowych i majątkowych rodziców małoletniego, zaś wysokość należnych od pozwanego świadczeń alimentacyjnych została dostosowana do jego możliwości zarobkowych i majątkowych (a nie do rzeczywiście uzyskiwanych dochodów).
W ocenie Sądu, nie można uznać, że pozwany w pełni wykorzystuje swoje możliwości zarobkowe, skoro uzyskuje wynagrodzenie za pracę na poziomie ok. 1 500 zł netto miesięcznie, a jednocześnie ma wieloletnie doświadczenie w branży handlowej i 10 lat temu zarabiał przeszło 600 zł netto więcej niż obecnie. Obecna sytuacja na rynku pracy jest taka, że pozwany, który legitymuje się wyższym wykształceniem i posiadając wspomniane doświadczenie zawodowe może uzyskiwać zarobki dwukrotnie wyższe od tych, które obecnie osiąga. Faktem powszechnie znanym jest chociażby to, że pracownicy dyskontów osiągają duże lepsze zarobki niż pozwany,a i inni pracodawcy w regionie (m.in.A.) są w stanie zaoferować zarobki blisko dwukrotnie wyższe od tych, które osiąga pozwany. Zdaniem Sądu, pozwany, który ma troje dzieci nie może oczekiwać, że nie musi zmieniać pracy, aby sprostać wydatkom związanych z utrzymaniem jego dzieci. Komfort w pracy, który dla pozwanego jest okolicznością kluczową do tego, aby nie szukać innego zajęcie może być uzasadnieniem dla osoby, które nie ma dzieci na utrzymaniu,a pozwany musi zmienić swoje nastawienie i uświadomić sobie, jakie ciążą na nim obowiązku.Z przepisówkodeksu rodzinnego i opiekuńczego(m.in.art. 23) wynika, że pozwany nie powinien liczyć tylko na to, że jego żona będzie ponosiła zasadniczy ciężar utrzymania gospodarstwa domowego, ale powinien sam wziąć odpowiedzialność za swoją rodzinę i dzieci w większym zakresie niż dotychczas i realnie partycypować w kosztach utrzymania małoletniegoM. O.. W sytuacji, gdy w rodzinie pozwanego jest akceptowalna sytuacja, że to żona pozwanego ma ponosić zasadniczy ciężar utrzymania gospodarstwa domowego, to tym bardziej podjęcie przez pozwanego lepiej płatnej pracy pozwoli mu na pokrywanie usprawiedliwionych kosztów związanych z utrzymaniem małoletniegoM. O.na właściwym poziomie.
Przechodząc do dalszej części rozważań należy wskazać, iż zgodnie zart. 135 § 2 k.r.o.wykonywanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie może polegać w całości lub w części na osobistych staraniacho utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.
Przekładając powyższe ustalenia na grunt niniejszej sprawy nie można tracić z pola widzenia okoliczności, że pozwany w bardzo ograniczonym zakresie zwalnia się z obowiązku alimentacyjnego poprzez osobistą pieczę nad synem, albowiem widuje się z nim przy okazji wizyt małoletniego w sklepie. Oczywistym jest to, że wobec małoletniego powoda osobista piecza rodzica odgrywa mniejszą rolę aniżeli w odniesieniu do kilkuletniego dziecka, ale nie można jednak tracić z pola widzenia okoliczności, że tę pieczę na co dzień sprawuje matka dziecka i w konsekwencji nie może na tym samym poziomie co pozwany ponosić kosztów związanychz utrzymaniem małoletniego powoda.
W ocenie Sądu, pozwany winien pokrywać w ok. 60 % wydatki związane z utrzymaniem syna, skoro matka dziecka nie jest w lepszej sytuacji majątkowej niż pozwany, ma również kolejne dziecko na utrzymaniu i jednocześnie, to matka dziecka sprawuje osobistą pieczę nad synem (związaną też z wizytami u lekarzy małoletniego). Nie można również tracić z pola widzenia okoliczności, że pozwanego wraz z rodziną stać na coroczne wakacje za granicą, na zajęcia dodatkowe dla dzieci, a zatem nie można uznać, że – przynajmniej w ograniczonym zakresie – małoletni powód ma prawo do zrównywania jego stopy życiowej ze stopą życiową ojca.
Z uwagi na to, że średniomiesięczne koszty utrzymania małoletniego powoda opiewają na kwotę 1 540 zł, a udział przypadający na pozwanego w kosztach utrzymania syna winien wynosić ok. 60 %, to alimenty podwyższono do kwoty 900 zł miesięcznie. Podwyższenie alimentów oznacza również to, że pozwany nie musi już wspierać małoletniego powoda dodatkowym kieszonkowym, albowiem kieszonkowe zostało wliczone w koszty utrzymania dziecka.
Uwzględniając okoliczność, że dopiero całokształt postępowania dowodowego przeprowadzonego w sprawie pozwolił na właściwie ustalenie wysokości usprawiedliwionych potrzeb małoletniego powoda, to Sąd podwyższył alimenty od miesiąca, w którym zapadł obecnie uzasadniany wyrok, tj. od sierpnia 2018 r.
W zakresie przewyższającym zasądzone świadczenia oraz za okres sprzed sierpnia2018 r. powództwo podlegało oddaleniu.
Z tych też względów orzeczono, jak w punktach I i II wyroku.
Rozstrzygnięcie o kosztach procesu zostało oparto oart. 100 k.p.c., tj. zgodnie z zasadą stosunkowego rozdzielenia kosztów procesu. Z żądanej kwoty podwyższenia alimentów o 650 zł Sąd podwyższył alimenty o 450 zł. W konsekwencji należy uznać, że strona powodowa wygrała niniejszą sprawę w 69,23 %, a przegrała w 30,77 %. Zgodnie z zasadą stosunkowego rozdzielenia kosztów procesu, strony powinny ponieść jego koszty w takim stopniu, w jakim przegrały sprawę, a zatem strona powodowa w 30,77 %, a pozwany w 69,23 %. Koszty procesu wyniosły w niniejszej sprawie 1 937 zł (tj. 1 800 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego strony powodowej; 137 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego strony pozwanej wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa). Udział strony powodowej w obowiązku pokrycia kosztach procesu – z uwagi na wynik sprawy – opiewa na kwotę 596 zł (1 937 zł x 30,77 %), zaś udział pozwanego w obowiązku pokrycia kosztów procesu opiewa na kwotę 1 341 zł (1 937 zł x 69,23 %). Dotychczas strona powodowa pokryła koszty procesu kwotą 1 800 zł, zaś pozwany pokrył koszty procesu w kwocie 137 zł. Z uwagi na to, iż uzasadniony udział strony powodowejw kosztach procesu, który winna była pokryć opiewał na kwotę 596 zł, a udział pozwanegow kosztach procesu, który winien był pokryć opiewał na kwotę 1 341 zł, a pokrył jedynie kwotą 137 zł, to od pozwanego na rzecz strony powodowej zasądzono kwotę 1 204 zł (1 341 zł – 137 zł) tytułem zwrotu kosztów procesu, o czym orzeczono, jak w punkcie III wyroku.
Kolejno należy wskazać, iż małoletni powód był z mocy ustawy zwolniony od kosztów sądowych, albowiem zgodnie z art. 96 ust. 1 pkt 2 u.k.s.c., nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona dochodząca roszczeń alimentacyjnych. Stosownie do treści art. 113 ust. 1 u.k.s.c., kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić, sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji obciąży przeciwnika, jeżeli istnieją do tego podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu. Z uwagi na to, iż podwyższono alimenty o 450 zł miesięcznie, to należało uznać, iż nieuiszczone koszty sądowe (stricte opłata od pozwu) opiewają w niniejszej sprawie na kwotę 270 zł. Zgodnie bowiem z art. art. 13 ust. 1 u.k.s.c., opłatę stosunkową pobiera się w sprawach o prawa majątkowe; wynosi ona 5 % wartości przedmiotu sporu (450 zł x 12 miesięcy x 5 %).
Z tych też względów orzeczono, jak w punkcie IV wyroku.
Stosownie do treściart. 333 § 1 pkt 1 k.p.c., sąd z urzędu nada wyrokowi przy jego wydaniu rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli zasądza alimenty – co do rat płatnych po dniu wniesienia powództwa, a co do rat płatnych przed wniesieniem powództwa za okres nie dłuższy niż za trzy miesiące.
Z tych też względów orzeczono, jak w punkcie V wyroku.