Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II C 871/16
Data wyroku: 2017-01-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: K. Turbiński
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 18 ustawy o ochronie praw lokatorów

Sygnatura akt II C 871/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 stycznia 2017 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi- Widzewa w Łodzi II Wydział Cywilnyw składzie:
Przewodniczący SSR K.T.
Protokolant st. sekr. sąd.M. R.
po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2017 roku w Łodzi
sprawy w powództwa MiastaŁ.
przeciwkoS. B.
o zapłatę

1
oddala powództwo;

2
zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę(...)(dwa tysiące czterysta siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygnatura akt II C 871/16

UZASADNIENIE
W pozwie z dnia 31 sierpnia 2012 roku powód MiastoŁ., reprezentowane przez pełnomocnika w osobie radcy prawego, wniósł o zasądzenie min. odS. B., solidarnie kwoty 10690,31 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, jako należności z tytułu bezumownego korzystania z lokalu przyulicy (...)za okres 1 września 2011 roku- 15 lipca 2012 roku, a także kosztów procesu według norm przepisanych. W dniu 17 września 2012 roku Sąd wydała nakaz zapłaty, min. przeciwkoS. B.. Nakaz zapłaty został uprawomocniony w dniu 28 grudnia 2012 roku.
(pozew- k. 2, 3, pełnomocnictwo- k. 4, nakaz zapłaty- k. 14, zarządzenie- k. 31)
W dniu 25 kwietnia 2016 roku pozwanaS. B., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu i wniosła sprzeciw, wnosząc o oddalenie powództwa w całości, podnosząc w uzasadnieniu wniosku i sprzeciwu, że nie przebywa i nie ma rzeczy w przedmiotowym lokalu od 20 grudnia 2001 roku, a o nakazie zapłaty dowiedziała się w dniu 18 kwietnia 2016 roku.
(wniosek o przywrócenie terminu- k. 42- 44, sprzeciw- k. 52, 53, pełnomocnictwo- k. 45)
Pełnomocnik powoda wniósł o oddalenie wniosku o przywrócenie terminu oraz poparł powództwo, podnosząc, że pozwana była zobowiązana do uiszczania czynszu i pozostałych opłat solidarnie z najemcami, z uwagi na wspólne zamieszkiwanie.
(pismo- k. 68- 70)
W dniu 21 grudnia 2016 roku Sąd umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu i przyjął sprzeciw, jako wniesiony w terminie.
(postanowienie i zarządzenie- k. 125, 126)
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
S. B.mieszkała wlokalu numer (...)przyulicy (...)do grudnia 2001 roku, kiedy to wyprowadziła się z tego lokalu do lokalu przyulicy (...), gdzie zamieszkała z mężem i córką. Około 2006 roku przeprowadziła się do lokalu przyulicy (...), a następnie w 2011 roku do lokalu przyulicy (...), gdzie nadal zamieszkuje.
(zeznania świadków:I. B.- zapis rozprawy z 13 lipca 2016 roku 00:24:42 i k. 98, 99,M. B.- zapis rozprawy z 13 lipca 2016 roku 00:33:59 i k. 99, 100,C. H.- zapis rozprawy z 13 lipca 2016 roku 00:43:28 i k. 100,W. K.- zapis rozprawy z 13 lipca 2016 roku 00:51:50 i k. 100 i 101,D. B.- zapis rozprawy z 13 lipca 2016 roku 01:01:52 i k. 101, przesłuchanie pozwanej- zapis rozprawy z 13 lipca 2016 roku 01:08:47 i k. 101, 102).
Sąd Rejonowy zważył, co następuje.
Powództwo skierowane przeciwko pozwanejS. B.było bezzasadne. Na wstępie jednak należy stwierdzić, że z ustalonego stanu faktycznego wynikało, że doręczenie odpisu nakazu zapłaty i odpisu pozwu i załączników wraz z pouczeniem dla pozwanej nie było skuteczne, gdyż nastąpiło niezgodnie z przepisamikpco doręczeniach. Jak wynika ze stanu faktycznego, pozwana od Świąt Bożego Narodzenia 2001 roku nie mieszkała i nie przebywała w lokalu przyO., a zatem nie mogło pod tym adresem dojść do doręczenia przesyłki sądowej (art. 135§1 kpc). Nie doszło zatem do otwarcia się dla pozwanej terminu na zaskarżenie nakazu zapłaty, stąd postępowanie z wniosku o przywrócenie terminu podlegało umorzeniu, jako niedopuszczalne; sprzeciw został bowiem złożony w terminie ustawowym, w ciągu 14 dni od dnia dowiedzenia się przez pozwaną o nakazie zapłaty. Ta sama okoliczność faktyczna, tj, niezamieszkiwanie w lokalu (m.in. przez okres objęty pozwem) musiał skutkować oddaleniem powództwa. Podstawą żądania odszkodowania za bezumowne korzystanie, a takie żądanie jest przedmiotem powództwa, zgodnie z treścią pozwu, jest zajmowanie lokalu (art. 18 ustawy o ochronie praw lokatorów…). Pozwana udowodniła okoliczność w postaci niezajmowania lokalu, podważając roszczenie powoda. Nawet gdyby przyjąć, że pozwana zamieszkiwała, jako osoba pełnoletnia, z najemcami (brak ku temu podstaw w świetle materiału dowodowego, ale pełnomocnik powoda w piśmie z 24 maja 2016 roku, w oderwaniu od uzasadnienia pozwu, wskazał na okoliczność faktyczną w postaci właśnie obowiązku uiszczania przez pozwaną należności „solidarnie z najemcami … z uwagi na wspólne zamieszkiwania”, co wymaga ustosunkowania się przez Sąd), to w świetleart. 6881§1 i 2 kc, także nie miałaby obowiązku zapłaty czynszu i innych opłat, bo nie zamieszkiwała w lokalu w okresie objętym pozwem.
O kosztach procesu orzeczono w oparciu oart. 98§1 i 99 kpc. Na koszty pozwanej złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika w stawce minimalnej 2400 zł i opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł.