Sąd Apelacyjny w Łodzi
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 559/16
Data wyroku: 2017-03-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Anna Szczepaniak-Cicha, Janina Kacprzak, Beata Michalska
Słowa kluczowe: Emerytura wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt III AUa 559/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 marca 2017 r.
Sąd Apelacyjny w Łodzi III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:
Przewodniczący: SSA Janina Kacprzak
Sędziowie: SSA Beata Michalska (spr.)
SSA Anna Szczepaniak-Cicha
Protokolant: Stażysta Aleksandra Białecka
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2017 r. wŁ.
sprawyB. R.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddziałowi wŁ.
o emeryturę
na skutek apelacjiB. R.
od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi
z dnia 8 lutego 2016 r. sygn. akt VIII U 2450/15,

oddala apelację.
Sygn. akt III AUa 559/16

UZASADNIENIE

B. R.wniosła w dniu 7 września 2015r. odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddziału wŁ.z 29 lipca 2015 r. odmawiającej przyznania jej prawa do emerytury na podstawieart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(j.t.:Dz.U. z 2016r., poz.887), gdyż nie wykazała na dzień 1 stycznia 1999 r. wymaganych 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach. Odwołująca się, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie prawa do emerytury z uwzględnieniem okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych wZakładach (...)wŁ.na stanowisku teksturowaczki oraz zatrudnienia w(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwŁ.na stanowisku operatora maszyn przędzalniczych.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie.
Sąd Okręgowy w Łodzi wyrokiem z 8 lutego 2016r., w sprawie VIII U 2450/15, oddalił odwołanie.
Rozstrzygniecie zapadło po następujących ustaleniach faktycznych i rozważaniach prawnych:
B. R.,ur. (...), o wykształceniu podstawowym, nie przystąpiła do Otwartego Funduszu Emerytalnego , 22 czerwca 2015r. złożyła wniosek o emeryturę. Zaskarżoną decyzją organ rentowy odmówił prawa do świadczenia, wskazując, że na dzień 1 stycznia 1999 r. wnioskodawczyni udowodniła 20 lat, 2 miesiące i 5 dni stażu sumarycznego,ale nie wykazała 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach.
Jak ustalił Sąd Okręgowy, od 28 października 1978 r. do 30 czerwca 1991r. wnioskodawczyni zatrudniona była wZakładach (...)wŁ.na stanowisku teksturowaczki w czterobrygadowym systemie pracy. Jej obowiązki polegały na przerobie włókien sztucznych i nadawaniu im skrętu pod wpływem wysokiej temperatury i wysokich obrotów wrzecion . Na hali produkcyjnej występował hałas i zapylenie . Od dnia 1 stycznia 1980r. wnioskodawczyni , z uwagi na stan ciąży , została przeniesiona na stanowisko pomocywWydziale Produkcyjnym – Wydział Teksturowania Przędzy. Wykonywała czynności z boku hali produkcyjnej, polegające na otulaniu przędzy. W dniu 25 czerwca 1980r. wnioskodawczyni urodziła syna. Od 23 października 1980r. do 5 października 1981r. wnioskodawczyni korzystała z urlopu wychowawczego bezpłatnego .
Od dnia 6 października 1981r. ponownie zajęła stanowisko teksturowaczki w Wydziale Teksturowania. W związku z obniżoną sprawnością wnioskodawczyni , spowodowana stanem ciąży – z dniem 5 września 1986r. ponownie została przeniesiona ze stanowiska teksturowaczki na stanowisko pomoc w Oddziale Pracy Lekkiej . Wróciła , na poprzednie stanowisko z dniem 3 grudnia 1986r. ( ciąża poroniona).
W związku z obniżoną sprawnością wnioskodawczyni , spowodowana stanem ciąży
– z dniem 27 lipca 1987r. wnioskodawczyni została trzeci raz przeniesiona ze stanowiska teksturowaczki na stanowisko pomocy w Oddziale Konfekcji i Pracy Lekkiej . W tym czasie wnioskodawczyni była oddzielona od hałasu i wykonywała pracę polegającą na przyszywaniu drobnych elementów produkowanych przez Zakłady np. frędzli na chusty . Wnioskodawczyni urodziła córkęU.11 stycznia 1988r. W okresie od 15 czerwca 1988r. do 14 czerwca 1991r. korzystała z urlopu wychowawczego .Umowa o pracę została rozwiązana w związku likwidacja Zakładów. Wnioskodawczyni nie uzyskała świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
Od 28 listopada 1992 r. wnioskodawczyni podjęła prace w(...) spółce z o.o.wŁ.na stanowisku skrętacza . Praca polegała na nadawaniu skrętu wełnie pod wpływem wysokich obrotów wrzecion . Stanowisko nazwane było – operator maszyn przędzalniczych, bowiem wnioskodawczyni obsługiwała dwa rodzaje maszyn przędzalniczych: skręcarki i przędzarki.Wnioskodawczyni pracuje nadal .
Sąd Okręgowy dał wiarę zeznaniom zarówno świadkaA. M., która pracowała wraz z wnioskodawczynią w(...)i w(...)Spinning, jak i wnioskodawczyni , jako spójnym i logicznym. Akta osobowe z(...)potwierdzają, że wnioskodawczyni , będąc zatrudnioną na stanowisku teksturowaczki , w spornych okresach wykonywała takie obowiązki oraz, z uwagi na okresy ciąży , była przenoszona na oddziały prac lekkich .
W uzasadnieniu stanu prawnego przywołano art. 184 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Nadto zacytowano§ 3 i § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43, z późn. zm.), że za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej „wymaganym okresem zatrudniania” uważa się okres wynoszący 20 lat dla , liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia. A pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
W przedmiotowej sprawie kwestią sporną wpływającą na nabycie prawa do wcześniejszej emerytury przez wnioskodawczynię było ustalenie, czy praca w(...)wŁ.w okresie od 28 października 1978 r. do 30 czerwca 1991 r. oraz praca w(...)Spinning w okresie od 28 listopada 1992 r. do 3 grudnia 1998 r. była pracą wykonywaną w szczególnych warunkach. W ocenie Sądu Okręgowego, wnioskodawczyni przepracowała w(...)w warunkach szczególnych na stanowisku teksturowaczki przez 7 lat i 9 miesięcy, tzn. od 28 października 1978r. do 31 grudnia 1979r., od 6 października 1981r. do 5 września 1986r., od 6 grudnia 1986r. do 27 lipca 1987r. Była to praca wskazana w treści wykazu A do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. , Dział VII poz. 1 – obróbka surowców włókienniczych i ich przędzenie , a stanowisko teksturowacza jest wymienione w punkcie 32 poz. 1 działu VII: „obróbka surowców włókienniczych i ich przędzenie” zarządzenia Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z dnia 7 lipca 1987 r. wydanego na podstawie § 1 ust. 2 wymienionego rozporządzenia .
Jednocześnie , jak podkreślił Sąd I instancji, z zeznań wnioskodawczyni jednoznacznie wynika, że w okresach ciąż była odizolowana od warunków szkodliwych dla zdrowia przyszłej matki. Wynika to także z brzmienia angaży przenoszących wnioskodawczynię ze stanowiska teksturowaczki na stanowisko pomocy w wydziale pracy lekkiej, gdzie nie panowały szczególne warunki pracy .
Sąd Okręgowy uwzględnił do okresu pracy w szczególnych warunkach również zatrudnienie w(...) spółce z o.o.wŁ.od 28 listopada 1992 r. do 31 grudnia 1998r. , tj. 6 lat , 1 miesiąc i 2 dni na stanowisku skrętacza, polegające na nadawaniu skrętu wełnie pod wpływem wysokich obrotów wrzecion . Stanowisko nazwane było: operator maszyn przędzalniczych, bowiem wnioskodawczyni obsługiwała dwa rodzaje maszyn przędzalniczych: skręcarki i przędzarki.Jest to stanowisko wskazane w wykazie A, dziale VII, poz. 1, jako obróbka surowców włókienniczych i ich przędzenie i wymienione w punkcie 34 poz. 1 działu VII zarządzenia Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z dnia 7 lipca 1987 r.
W rezultacie tych ustaleń wnioskodawczyni nie wykazała, że w spornym okresie do dnia 31 grudnia 1998r. wykonywała stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracę w szczególnych warunkach w wymiarze 15 lat pracy i dlatego Sąd Okręgowy, na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.oddalił odwołanie .
Apelację od tego wyroku wniosła odwołująca się , zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu naruszenie tylko przepisów prawa materialnego: - § 2 ust. 1 w związku z § 4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. przez jego błędną wykładnię przez niezaliczenie do okresu pracy w szczególnych warunkach okresów niezdolności do pracy , za które ubezpieczona otrzymała świadczenia z ubezpieczenia chorobowego w razie choroby i macierzyństwa przed 14 listopada 1991r. następujących bezpośrednio po przeniesieniu jej na podstawieart.179 k.p.do innej pracy niezabronionej kobietom w ciąży;art.174 ust.2aw związku z art.184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z § 2 ust. 1 cyt. i § 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r., przez jego błędną wykładnię skutkującą niezasadnym nieuwzględnieniem okresów przebywania skarżącej na urlopach wychowawczych do stażu 15 pracy w szczególnych warunkach w sytuacji, gdy po wykorzystaniu urlopów wnioskodawczyni wróciła na stanowisku pracy w szczególnych warunkach, co z kolei skutkowało nieuzasadnionym nieprzyznaniem mu prawa do emerytury.
W ocenie apelującej, Sąd Okręgowy błędnie pominął do stażu pracy w szczególnych warunkach okresy urlopów macierzyńskich od 23 czerwca do 12 października 1980r. i od 1 stycznia do 5 maja 1988r. Nadto nie uwzględniono okresów urlopów wychowawczych, który bierze się pod uwagę przy ustalaniu stażu emerytalnego. Apelująca przywołała jako argument uchwałę Sądu Najwyższego z 18 maja 2011r., w sprawie I UZP 1/11, która stanowi zasadę prawną , w myśl której okresy urlopów wychowawczych sprzed 1999r. winny być zaliczone do stażu emerytalnego. Skoro tak , zdaniem apelującej, wobec jej powrotu po tych urlopach na stanowisko pracy w szczególnych warunkach, należy te urlopy zaliczyć również do stażu pracy w warunkach szczególnych. Nadto przywołano na tę samą okoliczność wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2014 r., I UK 51/14.
W konkluzji swojego stanowiska apelująca wnosiła o zmianę zaskarżonego wyroku i przyznanie prawa do emerytury, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania oraz orzeczenie o zwrocie kosztów procesu.
Sąd Apelacyjny zważył:
Apelacja nie jest zasadna. Wyrok Sądu Okręgowego jest prawidłowy, oparty na właściwych ustaleniach faktycznych i prawidłowej ocenie dowodów oraz prawie materialnym.
Zgodnie z treściąart.184 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych( j.t.: Dz.U. z 2016r., poz.887 ze zm.)., ubezpieczonej urodzonej po dniu 31 grudnia 1948r., przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32 ustawy, tj. po ukończeniu 55 lat, jeżeli w dniu wejścia w życia ustawy – na dzień 1 stycznia 1999r. osiągnęła okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisachrozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.) – 15 lat oraz okres składkowy i nieskładkowy , o którym mowa w art. 27 ustawy, to jest 20 lat. W myśl § 2 w/w rozporządzenia okresy pracy uzasadniające prawo do wcześniejszego świadczenia emerytalnego to okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wykonywana jest stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
W niniejszej sprawie przesłanką warunkującą nabycie prawa do wcześniejszej emerytury było udowodnienie co najmniej 15 lat pracy wykonywanej w warunkach szczególnych. Organ rentowy nie uwzględnił wnioskodawczyni żadnego okresu pracy w szczególnych warunkach. Natomiast Sąd Okręgowy po przeprowadzeniu postępowania dowodowego ustalił, że wnioskodawczyni pracowała stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w warunkach szczególnych w(...)od 28 października 1978 r. do 30 czerwca 1991r. na stanowisku teksturowaczki, wykonując prace, wymienione w wykazie A, stanowiącym załącznik do cyt. wyżej rozporządzenia rady Ministrów z 7 lutego 1983r., dziale VII, poz. 1 przy obróbce surowców włókienniczych i ich przędzeniu . Przy czym stanowisko teksturowacza jest dodatkowo wymienione w przepisach resortowych – w punkcie 32 poz. 1 działu VII zarządzenia Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z dnia 7 lipca 1987r. wydanego na podstawie § 1 ust. 2 wymienionego rozporządzenia . Sąd Okręgowy uwzględnił 7 lat i 9 miesięcy tego zatrudnienia, pomijając okresy urlopów macierzyńskich i urlopów wychowawczych oraz okresy zatrudnienia jako pomoc przy pracach lekkich w czasie ciąż. W tym miejscu trzeba dla porządku wskazać , że podane przez Sąd Okręgowy okresy pracy wnioskodawczyni na stanowisku teksturowaczki są niesporne w świetle zarzutów apelacji oraz zbieżne z treścią angaży i obejmują okresy: od 28 października 1978r. do 31 grudnia 1979r. ( 1 rok, 2 miesiące i 3 dni), od 6 października 1981r. do 5 września 1986r. ( 4 lata, 10 miesięcy i 29 dni), od 3 grudnia 1986r. do 27 lipca 1987r. ( 7 miesięcy i 24 dni) i ewentualnie dodatkowy okres od 15 do 30 czerwca 1991r. ( 15 dni) , co w sumie daje niewiele ponad 6 lat i 9 miesięcy, a nie jak ustalił Sąd Okręgowy na str.8 uzasadnienia ( k.55 akt) – 7 lat i 9 miesięcy. Biorąc pod uwagę, że apelująca nie zarzuciła naruszenia prawa procesowego, stąd pozostałe okresy zatrudnienia w(...)na stanowisku pomocy w wydziałach pracy lekkiej w okresach ciąż, poza sporem nie były wykonywane na stanowiskach pracy zaliczanych do prac w warunkach szczególnych i ujętych w wykazie A do cyt.wyżej rozporządzenia. Reasumując, do niespornych okresów, w których wnioskodawczyni nie świadczyła pracy w warunkach szczególnych, należą trzy okresy: od 1 stycznia do 25 czerwca 1980r.; od 5 września do 2 grudnia 1986r. oraz od 27 lipca 1986r. do 10 stycznia 1988r.
Nadto Sąd I instancji zaliczył wnioskodawczyni do stażu pracy w szczególnych warunkach okres zatrudnienia w(...) spółce z o.o.wŁ.od 28 listopada 1992 r. do 31 grudnia 1998r. na stanowisku skrętacza-operatora maszyn przędzalniczych przy obsłudze skręcarki i przędzarki.Jest to stanowisko wskazane w wykazie A, dziale VII, poz. 1, jako obróbka surowców włókienniczych i ich przędzenie i wymienione w punkcie 34 poz. 1 działu VII zarządzenia Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z dnia 7 lipca 1987 r. Niekwestionowane przez apelującego ustalenia Sądu Okręgowego prowadzą do wniosku , że odwołująca się pracowała w szczególnych warunkach w całym okresie zatrudnienia w(...) spółce z o.o.wŁ., tj. 6 lat , 1 miesiąc i 2 dni oraz w trakcie zatrudnienia w(...)w prawidłowo obliczonym wymiarze - 6 lat i 9 miesięcy. W sumie zatem Sąd Okręgowy uwzględnił wnioskodawczyni 12 lat i 10 miesięcy pracy w szczególnych warunkach. W tej sytuacji zarzut apelacji nieuwzględnienia okresów urlopów macierzyńskich jest o tyle chybiony, że uwzględnienie dodatkowo 9 miesięcy takich urlopów (od 25 czerwca do 22 października 1980r. i od 11 stycznia d 14 czerwca 1988r.) pozostaje bez wpływu na prawo do emerytury. Podobnie, jeśli uwzględni się okresy zasiłków chorobowych wyszczególnionych przez pracodawcę w zaświadczeniu o zatrudnieniu i wynagrodzeniu za lata 1992-1998 ( na k.7 akt ZUS), jest to okres 49 dni, a więc również nie ma on wpływu na ustalenie prawa do żądanego świadczenia. W rezultacie spór w niniejszej sprawie zogniskował się na zarzutach apelacji nieuwzględnienia do stażu pracy w szczególnych warunkach okresów urlopów wychowawczych, udzielonych od 23 października 1980r. do 5 października 1981r. oraz od 15 czerwca 1988r. do 14 czerwca 1991r. ( zgodnie z treścią świadectwa pracy w aktach emerytalnych ZUS) Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego ( por. wyrok Sądu Najwyższego z 19 kwietnia 2016 r. II UK 193/15, z dnia 6 czerwca 2006 r., I UK 338/05 i z dnia 23 kwietnia 2013 r., I UK 561/12 ) oraz Sądów Apelacyjnych (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 25 listopada 2016 r. , III AUa 1216/16 ), ponieważ przez pracę w szczególnych warunkach rozumie się wykonywanie takiej pracy, a nie pozostawanie w stosunku pracy, to nie ma podstaw do zaliczenia urlopu wychowawczego do okresu pracy w szczególnych warunkach, skoro pracownik w czasie tego urlopu jest zwolniony z obowiązku świadczenia pracy w takich, szczególnych warunkach.
Również w cytowanym w apelacji wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2014 r., I UK 51/14, powtórzono ww. argumentację. Sąd Najwyższy w uzasadnieniu ww. wyroku podkreślił , że „ do okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach może być zaliczony jedynie okres niewykonywania pracy, za który pracownik otrzymał wynagrodzenie lub świadczenia z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Do okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach nie zalicza się zatem urlopu wychowawczego (wyrok Sądu Najwyższego z 23 kwietnia 2013 r., I UK 561/12, LEX nr 1324260). Okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odnosi się do okresu faktycznego wykonywania takiej pracy, z pominięciem okresów wyłącznie formalnego pozostawania w zatrudnieniu, w których pracownik - zgodnie z treścią łączącego go z pracodawcą stosunku pracy - zajmuje stanowisko, z którym łączy się wykonywanie pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, lecz w rzeczywistości pracy tej nie wykonuje, a tym samym nie jest narażony na uciążliwość związaną z warunkami lub charakterem pracy. Okres niewykonywania pracy nie wpływa zatem na szybszą utratę zdolności pracownika do zarobkowania. Skoro przez pracę w szczególnych warunkach rozumie się wykonywanie takiej pracy, a nie pozostawanie w stosunku pracy, to nie ma podstaw do zaliczenia urlopu wychowawczego do okresu pracy w szczególnych warunkach, skoro pracownik w czasie tego urlopu jest zwolniony z obowiązku świadczenia takiej pracy w takich, szczególnych warunkach. Wyjątek pozwalający na zaliczenie okresów niewykonywania pracy do okresu pracy w szczególnych warunkach obejmuje tylko okres pobierania wynagrodzenia i świadczeń z ubezpieczenia społecznego związanych z ciążą i macierzyństwem.” W stanie faktycznym, na gruncie którego zapadł ww. wyrok,Sąd Najwyższy rozstrzygnął problem, który w niniejszej sprawie nie występuje. Chodziło bowiem o możliwość zaliczenia do okresów pracy w szczególnych warunkach okresu pobierania zasiłku chorobowego oraz zasiłku macierzyńskiego związanych z ciążą i macierzyństwem w sytuacji, gdy kobieta zatrudniona na stanowisku pracy zaliczanym do pracy w szczególnych warunkach, wzbronionej kobietom w ciąży, korzystała z tych świadczeń po jej przeniesieniu do innej pracy na podstawieart. 179 k.p., a następnie wróciła do pracy w szczególnych warunkach. W niniejszej sprawie taki problem się nie pojawił, ponieważ, jak wyżej wskazano, same okresy pobierania zasiłku chorobowego oraz okresy urlopu macierzyńskiego są zbyt krótkie , aby miały wpływ na prawo apelującej do emerytury. W tej sytuacji powołany w apelacji wyrok Sądu Najwyższego jest potwierdzeniem prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego, który nie uwzględnił do okresów pracy wykonywanej przez apelującą w szczególnych warunkach, okresów udzielonych jej przez pracodawcę urlopów wychowawczych.
W kontekście powołanych wyżej argumentów niezrozumiały staje się zarzut naruszenia „art.174 ust.2a w związku z art.184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z § 2 ust. 1 cyt. i § 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r., przez jego błędną wykładnię skutkującą niezasadnym nieuwzględnieniem okresów przebywania skarżącej na urlopach wychowawczych do stażu 15 pracy w szczególnych warunkach w sytuacji, gdy po wykorzystaniu urlopów wnioskodawczyni wróciła na stanowisku pracy w szczególnych warunkach, co z kolei skutkowało nieuzasadnionym nieprzyznaniem mu prawa do emerytury.” Teza powtórzona za cyt. wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2014 r., I UK 51/14, nie odnosiła się bowiem, jak wyżej wskazano, do udzielonych urlopów wychowawczych. Przeciwnie, Sąd Najwyższy w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia zaakcentował odmienność tego rodzaju uprawnień pracowniczych w odniesieniu do możliwości ich zaliczenia do stażu pracy w warunkach szczególnych.
Już tylko na marginesie warto zwrócić uwagę, że Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał, a Sąd Apelacyjny w Łodzi podziela to stanowisko, że z przywileju przejścia na emeryturę w niższym wieku emerytalnym, przysługującego pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, mogą korzystać wyłącznie pracownicy, który byli rzeczywiście zatrudnieni stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w szkodliwych warunkach pracy (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia: 15 grudnia 1997r., II UKN 417/97, OSNP 1998/21/638; 21 listopada 2001r., II UKN 598/00, OSNP 2003/17/419; 4 czerwca 2008 r., II UK 306/07, Lex nr 494129). Nadto w wyroku z dnia 21 listopada 2001r., II UKN 598/00, Sąd Najwyższy podkreślił, że o uprawnieniu do emerytury na podstawie § 2 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. , decyduje łączne spełnienie przez pracownika wszystkich warunków określonych w tym przepisie, a nie jego przekonanie, że charakter lub warunki pracy wystarczają do uznania jej za wykonywaną w szczególnych warunkach.
Reasumując, wnioskodawczyni nie wykazała, aby w ustawowym czasie do 1 stycznia 1999r. była zatrudniona na stanowisku zaliczanym do prac w warunkach szczególnych przez okres co najmniej 15 lat i tym samym nie spełniła jednej z koniecznych przesłanek do nabycia emerytury w niższym wieku emerytalnym na podstawie art.184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z art.32 tej ustawy. W rezultacie podniesione zarzuty naruszenia prawa materialnego , w tym § 2 ust. 1 w związku z § 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. okazały się bezzasadne.
W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do uwzględnienia apelacji, Sąd Apelacyjny na podstawieart. 385 k.p.c.orzekł, jak w sentencji swojego wyroku.