Sąd Rejonowy w Bytowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ns 217/15
Data wyroku: 2017-03-21 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Sędzia Wiesław Sługiewicz
Słowa kluczowe: Zasiedzenie
Podstawa prawna: w pkt 1 - art. 172§1 i 2 k.c., w pkt 2 - art. 520§1 k.p.c.
Teza: Nawet gdyby zakładać, iż posiadanie samoistne rozpoczęło się od dnia 05. 08. 2005 r. to na pewno nie istniało w  okresie między wywiadami z dnia 30. 06. 2007 r. do ww. wywiadu z dnia 30. 12 2011 r. ( w sumie ok. 4, 5 roku przerwy).  Nie sposób zakładać – z uwagi na długi upływ czasu przerwy posiadania, że chodziło tutaj o przejściową utratę posiadania (art. 345), czy  przemijającą przeszkodę (art. 340), która nie przerywa ciągłości. W sytuacji wnioskodawcy wynikało, iż zawsze potrzebował opieki kogoś z rodziny, że stanowił problem dla jej członków, że po opuszczeniu zony (jeszcze przed rozwodem) w zasadzie nie miał stałego miejsca pobytu az do 05. 08. 2005 r., a i tutaj pojawiła się przerwa ok. 4, 5 roku, co uniemożliwiało w sumie przyjęcie  możliwości zakwalifikowania posiadania samoistnego proponowanego przedmiotu zasiedzenia.

Sygn. akt: I Ns 217/15

POSTANOWIENIE
Dnia 21 marca 2017 r.
Sąd Rejonowy w Bytowie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

Sędzia Wiesław Sługiewicz

Protokolant:

sekr. sądowy Natalia Stiene

po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2017 r. na rozprawie
sprawy z wnioskuS. L. (1)
z udziałemK. L. (1),A. L. (1)
o zasiedzenie nieruchomości
postanawia:

1
oddalić wniosek,

2
uznać, iż koszty postępowania - związane ze swym udziałem w sprawie - ponosi każda ze stron we własnym zakresie,

3
przyznać ze Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Bytowie na rzecz adwokatD. W.kwotę 1.476,00 (jeden tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć 00/100) złotych brutto tytułem nieopłaconej pomocy prawnej, świadczonej wnioskodawcy z urzędu.

Sygn. akt I Ns 217/15

UZASADNIENIE
WnioskodawcaS. L. (1)wniósł o stwierdzenie, iż nabył prawo własności nieruchomości zabudowanej, położonej wP.przyulicy (...), objętejdziałką ewidencyjną nr (...), dla której prowadzona była w Sądzie Rejonowym w Bytowie IV Wydział Ksiąg Wieczystych księga wieczysta k.w. nr(...).
Wnioskodawca był osobą częściowo ubezwłasnowolnioną. Był reprezentowany przed 2 kuratorów (oprócz zawodowego pełnomocnika z urzędu). Między innymi kuratorem byłZ. H. (1), która podniosła, ze rodziceB. L. (1)oraz jego żonaH. L.wybudowali dom wP.i zamieszkali tam z nimi dziećmi w tym wnioskodawcą w 1973 r. Nadmieniła, że wnioskodawca od tego czasu mieszkał w tej nieruchomości nieprzerwanie przy czym nie pamiętała daty (także dziennej) do chwili zamknięcia rozprawy.
Pełnomocnik wnioskodawcy oświadczyła, iż kontakt z wnioskodawca był utrudniony, aczkolwiek rozmawiał, jego stan umysłowy nie był w najgorszej kondycji. Pozostawał w kontakcie bezpośrednim z kuratoremZ. H. (2)i od niej uzyskała informację dotyczącą ewentualnych przesłanek zasiedzenia. Z tych informacji wynikało, że w 1984 roku właścicielem przedmiotowej nieruchomości stał się brat wnioskodawcyJ. L., który w roku 1985 wyprowadził się z tej nieruchomości doB.i mieszkał przyul. (...). Na tej nieruchomości pozostał wyłącznie wnioskodawca. Ponieważ był to dom rodzinny rodzinyL., to traktował tę nieruchomość jako swoją własność. Po śmierciJ. L.tę nieruchomość odziedziczyła jego jedyna córkaM. L.. Musiała być sprawa w Sądzie - spadkowa, albowiem późniejM. L.zbyła tę nieruchomość na rzecz uczestników postępowania, którzy do chwili zamknięcia rozprawy pozostawali właścicielami spornej nieruchomości. Upłynęło więc - licząc od 1985 roku - ponad 30 lat, przy czym także pełnomocnik nie był w stanie podać daty dziennej ani miesiąca, kiedyJ. L.wyprowadził się z tej nieruchomości. Po nabyciu przez uczestników postępowania przedmiotowej nieruchomości nie doszło do sprawy o wydanie tej nieruchomości i nie wystąpiono też z takim żądaniem wobec wnioskodawcy. Nie nastąpiło więc przerwanie biegu terminu wymaganego do zasiedzenia.
Gdy rodzina jest zgodna i razem mieszka, to nie zawiera żadnych formalnych umów czy to użyczenia, czy to najmu. Ci bracia mieszkali tam po prostu od dzieciństwa i żyli tam. Dlatego też trzeba było badać na podstawie okoliczności, jaki stosunek prawny łączył obu braci.Najbliższy, dorozumiany stosunek prawny to umowa użyczenia. Zdaniem pełnomocnika umowa użyczenia, jeżeli takowa została zawiązana,nie trwała dalej po wyprowadzeniu sięJ. L..Na tę okoliczność na pewno nie było miedzy braćmi żadnych umów, porozumień.J. L.pozostawił tę nieruchomość i się nią więcej nie interesował. Nie doszło nigdy do zawarcia umowy użyczenia, także wtedy gdy dwaj bracia jeszcze razem mieszkali. Pełnomocnik stanął na stanowisku, że w okresie kiedy obaj bracia mieszkali razem, to wnioskodawca był współposiadaczem samoistnym przedmiotowej nieruchomości, apo wyprowadzeniu się brataJ.jedynymposiadaczem samoistnym nieruchomości.
Pełnomocnik wnioskodawcy zwróciła uwagę, że do zasiedzenia konieczny był upływ czasu, a jedną z przesłanek była dobra lub zła wiara posiadacza samoistnego. Bezspornym było, że wnioskodawcaS. L. (1)mieszkał w tej nieruchomości od dzieciństwa. Była to tzw. ojcowizna. Był krótki okres, kiedy wnioskodawca się ożenił i wyprowadził, jednakże było to przed rozpoczęciem okresu samoistnego posiadania. Najpierw właścicielami tej nieruchomości byli rodzice wnioskodawcy -H.iB. L. (1), którzy na mocy umowy darowizny przekazali tę własnośćJ. L..J. L.zmarł w dniu 01. 02. 1990 roku. Do tego czasu nie można było mówić, abyS. L. (1)był samoistnym posiadaczem nieruchomości. Łączyła go z poprzednikami - właścicielami niepisana umowa użyczenia, to jest zJ. L.oraz zB.iH. L.. Z chwilą śmierciJ. L.można mówić o samoistnym posiadaniu, ponieważ mieszkał w tej nieruchomości bez żadnych umów z właścicielami. Nieruchomość tę odziedziczyła poJ. L., jego córkaM. L., która nigdy nie mieszkała w tej nieruchomości i żadnych umów nie zawierała z posiadaczem tej nieruchomościS. L. (1).Jako początek biegu zasiedzenia zaproponowała wobec tego datę 01. 02. 1990 roku.
Z uwagi na zebrane dowody oraz sytuację zdrowotną wnioskodawcy pełnomocnik procesowy wnioskodawcy zmieniła stanowisko i wniosła o przyjęcie dobrej wiary posiadacza samoistnego , albowiem on nie miał możliwości śledzenia przekształceń własnościowych, śledzenia wpisów w księgach wieczystych. Tę nieruchomośćS. L. (1)traktował jako ojcowiznę i uważał, że jest również właścicielem tej nieruchomości. Zaproponowała przyjęciedobrej wiaryposiadacza samoistnego i w świetle tegodoszłoby do zasiedzenia z dniem 01. 02. 2010 roku.
Kolejny kurator wnioskodawcyM. W. (1)podtrzymała wniosek. Kurator wskazała, zeP.zameldowała się od 1980 roku, a faktycznie zamieszkała od 1992 roku. Nie znałaJ. L.. Nie znałaB. L. (1), ale wiedziała, że on był seniorem tej rodziny - ojcemS. L. (1). Pierwszy raz spotkała się zeS. L. (1)podczas wykonywania swojej pracy zawodowej. Została pracownikiem socjalnym Gminnego Ośrodka Pomocy(...)i pierwszy raz spotkałam się zeS. L. (1)gdzieś w 2008 roku, apracę obecną rozpoczęła wykonywać w 2007 roku. WnioskodawcaS. L. (1)wtedy zaczął korzystać z pomocy społecznej i na pewno od tego czasu zaczęła bywać w jego miejscu zamieszkania - przyul. (...)wP.. Nie miała wiedzy, od kiedy tam wnioskodawca mieszka. Od czasu, gdy zaczęła tam bywać służbowo u wnioskodawcy, to mieszkał cały czas sam wP.przyulicy (...)W dniu 10. 01. 2017 r. była z innym pracownikiem socjalnym wP.na posesji przyul. (...), ale nie zastała tamS. L. (1)tylko jego brataA., który powiedział, że bratS.przebywa u mamyH. L.od okresu przedświątecznego 2016 r. Zrozumiała, że chodzi o święta Bożego Narodzenia. Do dnia zamknięcia rozprawy tam przebywał i tam dostarczała mu wszelkie pisma. Do tego momentu mieszkał przyul. (...)wP., czyli na spornej nieruchomości.
Uczestnicy postępowania małżonkowieK. L. (1)orazA. L. (1)wnieśli o oddalenie wniosku dodając, żeS. L. (1)nie za bardzo zajmował się tą nieruchomością, nie interesował się nią, nie płacił podatków. Jedynie przebywał na tej nieruchomości, ale było tak, jak jest w tej chwili, tj. że w tej chwili go po prostu nie ma. Od początku grudnia 2016 roku nie widuje w ogóle na tej nieruchomości. Tam nie ma warunków do przebywania dla osoby o takiej chorobie, na jaką cierpiał wnioskodawca.
Uczestnicy postępowania wskazali że kupili sporną nieruchomość odM. L.w dniu 18. 06. 2014 r. wiedząc, że tam zamieszkuje wnioskodawca.M. L.mówiła im, że zamieszkują na tej nieruchomości jej dwaj wujkowie tj. wnioskodawcaS. L. (1)orazA. L. (2)- bratS.. Powiedziała, że nie są zameldowani i zostali tak i zamieszkują. Wnioskodawcy oświadczyli, że nie sprawdzali, czy nieruchomość ta nie jest obciążona na rzecz osób trzecich.Z.powiedziała, że ona była jedyną spadkobierczynią po swoim ojcuJ. L., ale nie tłumaczyła, czy i jakie prawa do tej nieruchomości mają jej dwaj wujkowieS.iA., a oni – uczestnicy nie pytali o prawa tych osób do tej nieruchomości. Dodali, że dopiero obecnie zdali sobie sprawę, że kupili nieruchomość z tymi lokatorami.
Uczestnicy wskazali, że po nabyciu nieruchomości poinformowali o tym wnioskodawcę dodając, iż powiedzieli wnioskodawcy, że dobrze by było, gdyby wnioskodawca mógłby się stamtąd wyprowadzić. Powiedział, że się nie wyprowadzi, natomiastA. L. (2)oświadczył, że wyprowadzi się, jeżeli wyprowadzi się także bratS.. Oznaczało to, żeA., nie wyprowadzi się i pozostanie w tej nieruchomości, albowiemS. L. (1)odmawiał wyprowadzki.S. L. (1)nie zgadzał się, aby w jednym budynku mieszkał z nim bratA.. Ten mieszkał faktycznie w chlewie, gdzie miał łóżko. W świńskiej kuchni robił sobie jedzenie. Taka sytuacja trwała do momentu, kiedy przyszła zima w 2014 roku.A.przeprowadził się i zamieszkał faktycznie pod gołym niebem - była to wiata ze ścianami drewnianymi bez drzwi z cieknącym dachem. Gdy przyszły większe mrozy wnioskodawca wpuścił wtedy brataA.do domu i od tego czasu zamieszkali razem.
Uczestnicy podkreślili, że nie zawarli żadnej formalnej umowy najmu ani żadnej innej umowy, gdyż z tymi ludźmi nie można było się dogadać. Dodali, żeZ. H. (2)pisała jakieś pisma do sądu, do prokuratury, wzywani byli na policję w związku z zakupem tej nieruchomości. Sprawy na policji i w prokuraturze zostały umorzone.
Wnioskodawca nie płacił nigdy podatku od nieruchomości, czyniła to jego matkaH.. W 2013 roku powstało zadłużenie wobec Gminy. Ten podatek zapłacili uczestnicy po zakupie nieruchomości w 2014 r. łącznie z podatkiem za rok 2014. Od daty zakupu uczestnicy nie utrudniali wnioskodawcy ani jego bratuA.zamieszkiwania na spornej nieruchomości.

Sąd ustalił i zważył, co następuje.
W dniu 17. 09. 1984 r.B.iH. L.darowali synowiJ. L.zabudowaną nieruchomość, objętądziałką ewidencyjną nr (...), wchodzącą w skład ich nieruchomości, dla której prowadzona była w Sądzie Rejonowym w Bytowie IV Wydział Ksiąg Wieczystych księga wieczystak.w. nr(...). Działka ta została odłączona z tej księgi i została dla niej jako odrębnej, nowej nieruchomości założona nowa księga wieczystak.w. nr(...)w Sądzie Rejonowym w Bytowie IV Wydział Ksiąg Wieczystych.
J. L.zmarł w dniu 01. 01. 1990 r.
B. L. (1)zmarł w dniu 15. 06. 1992 r.
Spadek po nim w tym nieruchomość zabudowana - objętądziałką ewidencyjną numer (...)- odziedziczyła po nim jego córkaM. L., która umową notarialną z dnia 18. 06. 2014 r. sprzedała prawo własności tej nieruchomości uczestnikom postępowaniaK. L. (1)oraz jego żonieA. L. (1)za kwotę 23. 900, 00 zł.M. L.nigdy nie przebywała na tej nieruchomości. Miała ok. 5 lat, kiedy zmarł jej ojciecJ. L.. W chwili sprzedażydziałka gruntu numer (...)zabudowana była w znacznej części zniszczonym, murowanym, jednokondygnacyjnym budynkiem mieszkalnym oraz murowanymi budynkami stodoły i chlewa, w zabudowie szeregowej oraz dwiema drewnianymi drewutniami,
[dowody: k – 1-5, k – 11, k – 13 - 19 akt k.w. nr(...), k – 8, k – 18-22, k – 33-34, k -53, k – 57, k - 60-61, k – 65-66, akt k.w. nr(...), k – 137v – 138 zeznania świadkaM. L., k - 71-72 wypis z rejestru gruntów oraz wypis z kartoteki budynków, k – 73 mapa ewidencyjna, k – 77 – 78 oraz k – 133-134 odpisyksięgi wieczystej (...)].
B. L. (1)bez przerwy od wprowadzenia się w 1973 r. aż do śmierci w dniu 15. 06. 1992 r. mieszkał w zabudowanej nieruchomości wP.przyulicy (...)(działka ewidencyjna nr (...), księga wieczysta k.w. nr(...)). Prowadził gospodarstwo rolne razem z żonaH., a gdy ta wybudował sobie dom w innej częściP.w drugiej połowie lat 70-tych XX wieku, to przeprowadziła się do nowego domu. W dotychczasowym domu pozostał mążB. L. (1)wraz z synami w tymJ.iS.. Prowadzenie gospodarstwa rolnego nadal należało - aż do śmierci - doB. L. (1), adziałka (...)stanowiła w rzeczywistości siedlisko tego gospodarstwa mimo formalnej darowizny tej nieruchomości (działka ewidencyjna nr (...), księga wieczysta k.w. nr(...)) na rzecz synaJ. L.. Tego stanu rzeczy nie zmieniła darowizna proponowanego przedmiotu zasiedzenia na rzeczJ. L., który wyprowadził się doB., gdzie mieszkał do śmierci w dniu 01. 01. 1990 r.
[bezsporne, por. k – 138-138v zeznaniaśw. E. Ż., k – 152v - 153J. B., k – 153v-154v – zeznania św.K. L. (2)].
Wnioskodawca oprócz braci posiadał żyjące siostryA. J. (1)orazZ. H. (2)a także matkęH. L.do chwili zamknięcia rozprawy. Mieszkały one wP.
Sąd opiekuńczy ustanowił dla wnioskodawcy częściowo ubezwłasnowolnionego kilku po sobie pełniących funkcję kuratorów a wcześniej opiekuna prawnego:

1
siostraA. J. (1)– zamieszkała wP.przyul. (...)– została opiekunem prawnym,

2
K. P. (1)– będący zawodowym kuratorem sądowym,

3
siostraZ. H. (2)mieszkała wK., a później w przeniosła się doP.– zamieszkała przyulicy (...)oraz

4
M. W. (2)

[bezsporne, por. k – 2, k – 24, k – 33 akt III RNs 31/15 postanowienie SR w Bytowie, k – 2, k – 145-146 akt Op 2/15 postanowienie o częściowym ubezwłasnowolnieniu z dnia 06. 04. 1988 r. oraz postanowienie i pismo sądowe z dnia 10. 10. 2016 r., zeznaniaM. W. (2)złożone na ostatniej rozprawie ].
WnioskodawcaS. L.zawarł związek małżeński ze świadkiemB. L. (2)w dniu 25. 12. 1981 r. i wyprowadził się z nieruchomości przyulicy (...)wP.doB., gdzie zamieszkał razem z żoną w mieszkaniu, które należało do teściowej wnioskodawcy, gdzie został zameldowany na stałe. Urodziło im się dziecko. Faktyczne pożycie małżonków nie układało się. Trwało zaledwie rok. Później wnioskodawca faktycznie wyprowadził się z domu (nawet został wyrzucony przez żonę z mieszkania)w listopadzie 1982 r.i prowadził włóczęgowski tryb życia. Jeździł po kraju, a na adres jego żony przychodziły listy z karami za przejazdy na „gapę”.
Wnioskodawca od roku 1975 ciągle leczył się. Nie był w stanie dopracować czterech lat tak, aby uzyskać rentę inwalidzką. Przebywał u córkiZ. H. (2)wK.,M. K.wC. D., a także wP.uA. J. (1)i u rodziców, którzy mieszkali wP.w dwu różnych domach od lat 70-tych w tymB. L. (1)na przedmiotowej w tej sprawie nieruchomości. Członkowie rodziny pomagali mu jak mogli. Wnioskodawca starał się o pracę, lecz po zatrudnieniu długo nie pracował, gdyż zwalniano go. Przebywałszpitalu (...)przez 2 miesiące. WK.znalazł kobietę, która miała jemu pomoc, ale wzgardziła nim. W toku postępowania rozwodowego mieszkał u sióstr i u matki. Był na utrzymaniu rodziców.
W dniu 20. 04. 1984 r. zapadł prawomocny wyrok rozwodowy w SR w Słupsku sprawie R III(...).
Prawomocnym postanowieniem z dnia 06. 04. 1988 r. Sądu Wojewódzkiego w SłupskuS. L.został prawomocnie ubezwłasnowolniony
[dowody: k – 164 zupełny akt małżeństwa wnioskodawcy, k – 1-2 uzasadnienie pozwu o rozwód, k – 28-28v zeznaniaB. L. (2), k – 29-30 zeznaniaS. L. (1), k - 31 wyrok rozwodowy w: aktach SR w Słupsku R III(...)].
S. L. (1)podlegał opiece (później kurateli) były sporządzane sprawozdania kuratorów co do jego osoby, które składano do akt – obecna sygnatura Op 1/15 [por. też k – 262v263 zeznaniaM. W.] w:

⚫

k – 7-8 – z dnia 15. 06. 1988 r. –S. L.mieszkał z ojcemB. L. (1)wP.przyul. (...), pozostawali w konflikcie, byli bardzo skłóceni, ojciec twierdził, iż syn był psychicznie chory i powinien przebywać w szpitalu, gdyż bił i matę i ojca;B. L. (1)zdał gospodarstwo i zabudowane siedlisko na rzecz synaJ. L., który po rozwodzie przeniósł się doB.; opiekę nad 71-letnim ojcem orazS. L.sprawowałaA. J. (1)- pozytywna opinia kuratora dlaA. J. (1)jako kandydata na opiekuna prawnego,

k – 11-11v - zeznaniaA. J. (1)z dnia 29. 06. 1988 r.–S. L.zmieniał miejsca zamieszkania; ojciec nie chciał z nim mieszkać, wnioskodawca mieszkała u sióstr wK.,C. D., a nawet wB.

k – 13 - 13v – prawomocne postanowienie Sądu Rodzinnego w Słupsku o ustanowieniuA. J. (1)opiekunem prawnym,

k – 22 – sprawozdanie opiekuna prawnegoA. J.z dnia 16. 01. 1990 za okres od01. 01. 1989 r. do 31. 12. 1989 r.-S. L.raz przebywa u ojca, potem u jednej siostry, drugiej, wciąż gdzieś jeździ po rodzinie, mało przebywa wP.,

k – 25-25v - sprawozdanie opiekuna prawnegoA. J.z dnia 05. 02. 1991 r. za okresod 01. 07. 1990 r. do 31. 12. 1990 r.–S. L.nadal jeździ bez powodu od brata do siostry, ciagle to samo, nigdy go nie ma w domu,

k - 26-26v - sprawozdanie opiekuna prawnegoA. J.z dnia 01. 06. 1993 r. za okresod 01. 01. 1993 – 31. 05. 1993 r.–S. L.mieszka wP.przyul. (...)lub wC. D.lubK.przyul. (...)(siostra); utrzymują go siostry; wP.bywał rzadko,

k – 30-30v - sprawozdanie opiekuna prawnegoA. J.z dnia 27. 04. 1994 r. –S. L.przebywał wP.przyul. (...)w tymczasowym okresie do dnia 31. 12. 1994 r.; żywił się u rodziny, każdy wspomagał go materialnie,

k – 34 – odpis prawomocnego postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Słupsku z dnia 21. 12. 1994 r. – zmiana poprzedniego postanowienia tego Sądu przez przyjęcie ubezwłasnowolnienia częściowegoS. L. (1),

k – 40-40v – zeznaniaA. J. (1)z dnia 22. 1995 r. –zeznała, żeS. L.mieszkał u niej przez rok; następnie mieszkał w różnych miejscach u różnych członków rodziny; przestała się interesować bratem, gdyż on miał do niej jakieś ciągle pretensje; nie chciała już pełnić funkcji ani opiekuna, ani kuratora albowiemS. L.każdego dnia przebywał w innym miejscu,

k – 48 – prawomocne postanowienie Sądu opiekuńczego wB.z dnia 30. 05. 1995 r. o zastąpieniu opiekuna prawnego kuratorem dla częściowo ubezwłasnowolnionegoS. L.– jego kuratorem ustanowionoK. P. (1),

k – 50 – sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia 08. 09. 1995 r. –S. L.zameldowany był na pobyt czasowy do XII 1994 r. wP.przyul (...)(miejsce zamieszkaniaA. J. (1)); praktycznie niema gdzie mieszkać,

K – 59 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia09. 10. 1996 r. –S. L.mieszkał samotnie w domu swego zmarłego ojca, nie pracował, zarejestrowany jako bezrobotny, był bez środków do życia,

K – 60 - 61 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia:



12. 11. 1996 r. –S. L.mieszkał wC. D.– wybudowanie u siostryI. K.pomagając w pracach w gospodarstwie rolnym z zamiarem przebywania do czasu zakończenia prac;

15. 11. 1996 r. –S. L.odmówił wyjazdu do ośrodka prowadzonego przezK.Zielonoświątkowców; stwierdził, że pojedzie do siostryZ. H. (2)doK.i tam spróbuje uzyskać pracę i miejsce do mieszkania,

⚫

k– 62 – pismo kuratora do zarządu Miasta wB.z dnia 10. 01. 1997 r. – PanS. L.nigdzie obecnie nie mieszka i nie pracuje, czasami nocuje u członków rodziny, która jednak niechętnie go przyjmuje; panL.ze względu na swój stan zdrowia (ubezwłasnowolnienie) nie może w inny sposób uzyskać mieszkania,

k – 63 – sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia 16. 03. 1998 r. –S. L.nie ma stałego miejsca zamieszkania; czasowo mieszka wU.u swej siostrzenicyG. B.; jest bezrobotny, bez prawa do zasiłku, co miesi zgłasza się do Urzędu Pracy wB.; czasami otrzymuje zasiłek z Gminnego Ośrodka Pomocy(...)wB.(brak związku zP.– przy. Sądu Rejonowego); utrzymuje się z dorywczej pracy u znajomych i rodziny,

k – 64 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia 02. 02. 1999 r. za okresod dnia 01. 01. 1998 r. do dnia 30. 12. 1998 r.–S. L.nie ma stałego miejsca zamieszkania; wtedy mieszkał u siostrzenicyG. B.wU.– wybudowanie,

k – 63 – pismo kuratora do Burmistrza z prośbą o pomoc w uzyskaniu mieszkania dla panaS. L. (1)albowiem panS. L.nie ma stałego miejsca zamieszkania i nikt z członków rodziny nie chce go na stałe przyjąć, a ze względu na swój stan zdrowia (ubezwłasnowolnienie) nie może w inny sposób uzyskać mieszkania; brak stałego miejsca zamieszkania bardzo komplikuje mu życie i wręcz uniemożliwia prawidłowe funkcjonowanie; ma trudności z uzyskaniem pracy czy zasiłku z(...),

k – 67 – pismo Urzędu Miejskiego z dnia 24. 03. 1999 r. do kuratora – w odpowiedzi na Pana prośbę o pomoc w uzyskaniu mieszkania dla p»S. L. (1)informuje, że Zarząd Miejski stanowiskiem w dniu 17 marca -(...). negatywnie rozpatrzył Pana prośbę z uwagi na brak wolnych lokali mieszkalnych; wniosek p.S. L. (1)dotyczący przydziału lokalu mieszkalnego zostanie rozpatrzony z chwilą zrealizowania aktualnej listy osób uprawnionych do wynajmu mieszkań; z ww. listy aktualnie oczekuje na przydziałmieszkania (...)rodziny (Urząd Miejski potraktował więcS. L.jako(...)– przyp. Sądu Rejonowego),

k – 68 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia 06. 03. 2000 r. za okresdo dnia 31. 12. 2000 r.–S. L.zameldowany był wB.przyul. (...)wB., a mieszka u matki wP.przyulicy (...),

k – 69 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia 06. 03. 2000 r. za okresod 01. 03. 2000 r. do dnia 01. 03. 2001 r.–S. L.zameldowany był wB.przyul. (...)wB., mieszkał trochę wP., trochę wK., nie pracował, bez prawa do zasiłku,

k – 74 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia 05. 03. 2002 r. za okresod 01. 03. 2001 r. do dnia 01. 03. 2002 r.–S. L.najczęściej przebywa wP.naul (...)u swej matki,

k – 75 – pismo Urzędu Miejskiego z dnia 11. 02. 2003 r. do kuratora - w odpowiedzi na Pana prośbę w sprawie przydziału lokalu z zasobów komunalnych Wydział Mienia Komunalnego i Spraw(...)Urzędu Miejskiego wB.informuje, że Burmistrz MiastaB.stanowiskiem z dnia 04 lutego 2003 roku sprawę załatwił odmownie z uwagi na brak wolnych lokali socjalnych,

k – 76 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia 16. 03. 2003 r. za okresod 01. 03. 2002 r. do dnia 30. 03. 2003 r.–S. L.przebywał wP.naul (...)u swej matki,

k – 77 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia 04. 02. 2004 r. za okresod 30. 03. 2003 r. do dnia 01. 01. 2004 r.–S. L.mieszkał wP.naul (...)u swej matki, przebywał natomiast wP.naul. (...); od wielu lat nie pracował, pracował dorywczo przy połowie ryb, wspiera go matkaH. L.zamieszkała wP.przyul (...),

k – 81 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia05. 08. 2005 r. –S. L.mieszka obecnie wP.w domu rodzinnym razem ze swoją matką;nie było to stałe miejsce zamieszkania, panL.okresowo mieszkał również u innych członków rodziny; obecne miejsce zamieszkania to dom wolnostojący, gospodarski w dobrym stanie; podopieczny zajmuje jeden pokój, gdzie ma łóżko, stół, krzesło; w pomieszczeniach jest czysto a ich wyposażenie nie budzi zastrzeżeń; panS. L. (1)nigdzie nie pracuje, nie otrzymuje również żadnych innych świadczeń; utrzymuje się z zapomóg otrzymywanych sporadycznie i nieregularnie z Ośrodka Pomocy(...)wP.bądź wB., otrzymuje również pomoc od rodziny; sezonowo podopieczny pracuje przy połowach ryb lub w gospodarstwach rolnych sąsiadów,

K – 83 - 81 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia06. 04. 2006 r.za okresod dnia 01. 02. 2005 r. do dnia 21. 02. 2006 r.– ubezwłasnowolniony przebywa wP.pod numerem 20 (wnosić należy na podstawie poprzedniego wywiadu jak i poprzedniego, iż chodzi o przedmiotową nieruchomość przyul. (...)wP.),

K – 84 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia12. 06. 2006 r.–S. L.mieszka obecnie wP.w domu rodzinnym(wnosić należy na podstawie poprzedniego wywiadu jak i poprzedniego, iż chodzi o przedmiotową nieruchomość przyul. (...)wP.); czasami, okresowo przebywa z nim jego matka oraz siostra, która na stałe mieszkaK.; panL.okresowo mieszka również u innych członków rodziny; obecne miejsce zamieszkania to dom wolnostojący, gospodarski w dobrym stanie; podopieczny zajmuje jeden pokój, gdzie ma łóżko, stół, krzesła; w pomieszczeniach jest czysto a ich wyposażenie nie budzi zastrzeżeń; ubezwłasnowolniony ma dobre warunki; korzysta również z pozostałych pomieszczeń w domu,

K – 85 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia20. 12. 2006 r.– bez zmian,

K – 88 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia 30. 06. 2007 r. za okresdo VI 2006 r.–S. L.przebywa wP.przyul. (...)(tam mieszka jego matkaH. L.– przyp. Sądu Rejonowego),

K - 89 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia 30. 12. 2007 r. za okresod VI 2007 do XII 2007 r.–S. L.przebywa wP.przyul. (...)(tam mieszka jego matkaH. L.– przyp. Sądu Rejonowego),

K – 90 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia 30. 06 2008 r. za okresod I 2008 do VI 2008 r.–S. L.przebywa wP.przyul. (...)(tam mieszka jego matkaH. L.– przyp. Sądu Rejonowego),

K – 91 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia 30. 12 2008 r. za okresod VI 2008 do XII 2008 r.–S. L.przebywa wP.przyul. (...)(tam mieszka jego matkaH. L.– przyp. Sądu Rejonowego),

K – 92 - - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia 30. 06 2009 r. za okresod I 2009 do VI 2009 r.–S. L.przebywa wP.przyul. (...)(tam mieszka jego matkaH. L.– przyp. Sądu Rejonowego),

K – 93 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia 30. 12 2009 r. za okresod VII 2009 do XII 2009 r.–S. L.przebywa wP.przyul. (...)(tam mieszka jego matkaH. L.– przyp. Sądu Rejonowego), majątku nie posiada, mieszka i użytkuje dom, należący do jego matki; ma dość dobre warunki mieszkaniowe: kilka pokoi, kuchnię i łazienkę dość dobrze wyposażone we wszelkie sprzęty na dostatecznym poziomie,

K – 97 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia 30. 12 2010 r. za okresod VII 2009 do XII 2009 r.–S. L.przebywa wP.przyul. (...); majątku nie posiada, mieszka i użytkuje dom, należący do jego matki; ma dość dobre warunki mieszkaniowe: kilka pokoi, kuchnię i łazienkę dość dobrze wyposażone we wszelkie sprzęty na dostatecznym poziomie,

K - 98-99 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia 30. 12 2011 r. za okresod I 2011 do XII 2011 r.–S. L.przebywa wP.przyul. (...); majątku nie posiada, mieszka i użytkuje dom, należący do jego matki; ma dość dobre warunki mieszkaniowe: 3 (trzy) pokoje, kuchnię i łazienkę dość dobrze wyposażone we wszelkie sprzęty na dostatecznym poziomie,

K – 103-104 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia30. 12 2012 r.za okresod I 2012 do XII 2012 r.–S. L.przebywa wP.przyul. (...),majątku nie posiada, mieszka i użytkuje dom, należący do jego matki; ma dość dobre warunki mieszkaniowe: 3 (trzy) pokoje, kuchnię i łazienkę dość dobrze wyposażone we wszelkie sprzęty na dostatecznym poziomie,

K – 106-107 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia30. 12 2013 r.za okresod I 2013 do XII 2013 r.–S. L.przebywa wP.przyul. (...),majątku nie posiada, mieszka i użytkuje dom, należący do jego matki; ma dość dobre warunki mieszkaniowe: 3 (trzy) pokoje, kuchnię i łazienkę dość dobrze wyposażone we wszelkie sprzęty na dostatecznym poziomie;bardzo często podopieczny przebywa u swojej matki w nowym budynku w centrum wsiP.,

K – 111-112 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia27. 01 2015 r.za okresod I 2014 do XII 2014 r.–S. L.przebywa wP.przyul. (...), nowy właścicielpoczątkowonie zgodził sięna mieszkanie podopiecznego w tym domu,ostatnio jednakzezwoliłna czasowy pobyt podopiecznego w tym domu – nie wiadomo, jak długo; generalnie podopieczny ma dość dobre warunki mieszkaniowe: 3 pokoje, kuchnię, brak łazienki; pomieszczenia dość dobrze wyposażone we wszelkie sprzęty la dostatecznym poziomie; poziom czystości i zabezpieczenie w podstawowe produkty podopieczny ma dzięki pomocy swojej siostry paniZ. H. (2),

K – 118 – odpis prawomocnego postanowienia Sądu opiekuńczego wB.z dnia 22. 12. 2015 r. wydanego w sprawie III RNs 31/15, którym Sąd postanowił zmienić postanowienie Sądu Rejonowego w Bytowie z dnia 30. 05. 1995 r. w sprawie III ROp 18/89 w ten sposób, że zwolnićK. P. (1)z funkcji kuratora dla ubezwłasnowolnionego częściowoS. L. (1)a obowiązki kuratora powierzyć siostrze podopiecznegoZ. H. (2), zam.P.,ul. (...),

K – 120-122 - sprawozdanie kuratora sądowegoK. P.z dnia20. 01 2016 r.za okresod I 2015 do XII 2015 r.– bez zmian, tak jak poprzednio; dużo pomagaS. L.jego siostra paniZ. H. (2), która została w grudniu 2015 roku jego kuratorem,

K – 140 – sprawozdania kuratoraZ. H. (2)z dnia 14. 06. 2016 r. – miejsce pobytu wnioskodawcy –P.ul. (...),

K – 145 146 – postanowienie z dnia 19. 09. 2016 r. oraz pismo Sądu opiekuńczego z dnia 10. 10. 2016 r. – Sąd Rejonowy w Bytowie III Wydział Rodzinny i Nieletnich w odpowiedzi na pismo z 7.10.2016r. w sprawie I C 322/15 dot.S. L.informuje, iżK. P. (1)pełnił funkcję kuratora dla częściowo ubezwłasnowolnionegoS. L. (1)na mocy postanowienia SR w Bytowie od dnia 30.05.1995 r. do 22.12.2015r., kiedy to postanowieniem tut. Sądu w sprawie III RNs 31/15 został zwolniony z funkcji kuratora, a obowiązki kuratora powierzono –Z. H. (2);Z. H. (2)postanowieniem SR w Bytowie w sprawie III RNs 75/16 w dniu 19. 09. została zwolniona z funkcji kuratora, a funkcję powierzonoM. W. (2)pracownikowi(...)wP.– sprawa nie jest prawomocna akta z apelacja zostaną przesłane do SO.

Zeznania świadkaM. L.nie wniosły nic do sprawy. Z chwilą śmierci ojca miała 5 lat i nigdy nie była na przedmiotowej nieruchomości. Nie rozmawiała o niej z wnioskodawcą ani jej kuratorem. Stwierdziła bowiem, że nawet nie wiedziała, kto tam mieszkał i na jakich zasadach [ k -137v-138].
ŚwiadekT. K. (1)wskazała, że po ślubie wnioskodawca wyprowadził się zP.w 1981 r. i wrócił gdzieś w 2005 lub 2006 r. [k – 137-137v] Dowodziło to w zestawieniu z pisemnymi dowodami - wywiadami kuratorów oraz zeznaniami św.K. L. (3), iż w swojej pamięci odnotowała zamieszkanie wnioskodawcy na tej nieruchomości – nie po śmierci ojca w 1992 r., czy wcześniej – lecz dopiero w 2005 lub 2006 r., co było zgodne z kolei z wywiadami kuratora (zamieszkał tam przez jakiś czas) oraz zeznaniamiK. L., który również od tego czasu kojarzył przebywania tam wnioskodawcy. Z drugiej jednak strony niejako sama sobie zaprzeczyła w drugiej części zeznań. Zeznała ona bowiem, że:

⚫

Tak więc gdyS. L. (1)wrócił mieszkać doP., to mieszkał tylko z ojcemB.i z nikim więcej. ZnałamJ. L., gdyS.wrócił mieszkać doP.toJ. L.mieszkał wówczas wB., ale przyjeżdżał w odwiedziny doP.do ojca. Gdy ponownieS. L. (1)zamieszkał w tej nieruchomości toB. L. (1)miał inwentarz żywy: dwie krowy, świnie, drób, jednego konia i nic więcej. Uprawiali ziemniaki, siali zboża, prowadzili gospodarstwo rolne. Ojciec zarządzał tym gospodarstwem. Nie wiem, czyS.mu pomagał.B. L. (1)pracował w(...)na stałe. Te gospodarstwo funkcjonowało do śmierciB., a po jego śmierci nastąpił koniec gospodarowania. Inwentarz żywy zniknął, chyba posprzedawali.P.przestały być obsiewane i przekształciły się w ugory. Jednoosobowo w tym gospodarstwie rządziłB. L. (1). Po śmierciB.w tym gospodarstwie mieszkał dalejS. L. (1)i nikt więcej.”

ZeznaniaT. K.były więc niejednoznaczne, a nawet wewnętrznie sprzeczne i trudno się na nich było oprzeć – z tym wyjątkiem, w jakim były zgodne z wywiadami kuratora i zeznaniamiK. L., a co do roli ojca wnioskodawcyB. L. (1).
ŚwiadekE. Ż.był nauczycielem zawodu wnioskodawcy po szkole podstawowej. Jego zeznania również były ogólne. Nadmienił, że zamieszkał wnioskodawca w przedmiotowej nieruchomości jako dziecko razem z rodzicami. Po ślubie zamieszkał pozaP., a zapamiętał, że ponownie zamieszkał, kiedyzachorował na nogi;odcięli jedną a potemdrugą (to miało miejsce w ostatnich latach – przyp Sądu). Z drugiej strony zaprzeczył sam sobie mówiąc:

⚫

„Pamiętam, że po śmierci brataJ. L.wprowadził się z powrotem naulicę (...). Tak jak go widywałem. Do śmierciJ.mieszkał pozaP.. Nie potrafię określić, kiedy zamieszkałS. L. (1)z powrotem po śmierci brataJ., czy zaraz, czy też po jakimś czasie. Od tego czasu mieszka nieprzerwanie do dzisiaj na tej nieruchomości. Ja nie utrzymuję z nim żadnego kontaktu. Pamiętam, że gdyS. L. (1)zamieszkał z powrotem przyul. (...)wP., to często odwiedzała go matka, która mieszkała w nowym domu. Z tego, co wiem, toS.zamieszkał tam sam. Z rodziny to widywałem tylko tam matkęS..”

Zeznania są więc sprzeczne co do tego, kiedy wnioskodawca zamieszkał na tej nieruchomości, a ponadto były sprzeczne z ww. wywiadami kuratora. Z tego względu Sąd Rejonowy odmówił im wiarygodności.
W swoich zeznaniaJ. B.w skrócie przedstawił losy wnioskodawcy na tle losów jego rodziny w tym w relacji do przedmiotowej nieruchomości [ k – 152v – 153]. Nie mniej jednak świadek był przekonany, iż działka siedliskowa należała do matki wnioskodawcyH. L., a nie do wnioskodawcyS. L. (1). Takie przekonanie miał rolnik, który dzierżawił grunty gospodarstwa rolnego rodzinyL., na których do śmierci gospodarowałB. L. (1). Nie sposób było odmówić mu wiarygodności. Zeznania te więc były zaprzeczeniem posiadania samoistnegoS. L. (1)co do proponowanego przedmiotu zasiedzenia.
ŚwiadekK. L. (2)przyznał, że nie znał sytuacji rodzinnej wnioskodawcy aczkolwiek znali się od czasów szkolnych; darował mu dachówkę, okna, kiedy zakładał nowe u siebie gdzieś około 2006 r. Nie mniej dodał, że nieruchomością zabudowaną po śmierci ojca wnioskodawcy nikt się nie zajmował. Te zeznania były więc zgodne z ww. wywiadami kuratorów por. k – 81 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia05. 08. 2005 r.Potwierdzają zasadność przyjęcia tej daty jako pierwszej pewnej, potwierdzającej stale zamieszkiwanie na przedmiotowej nieruchomości przez wnioskodawcę przynajmniej przez jakiś czas – por.:

⚫

k – 88 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia 30. 06. 2007 r. za okresdo VI 2006 r.–S. L.przebywa wP.przyul. (...)(tam mieszka jego matkaH. L.– przyp. Sądu Rejonowego) oraz

K – 103-104 - sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia30. 12 2012 r.za okresod I 2012 do XII 2012 r.–S. L.przebywa wP.przyul. (...)– od tego czasu mieszkał na stałe do XII 2016 r., kiedy wrócił do matki naulicę (...)wP..

Poza tym zeznania tego świadka w sposób ogólny przestawiały losy rodziny iS. L. (1)w zgodzie z zeznaniami innych świadków, którym Sąd nie odmówił wiarygodności.
Zeznania świadkaC. P.zupełnie nie wniosły nic do sprawy [k-154v].
Zeznania świadkaZ. J.zupełnie nie wniosły nic do sprawy [k-175].
Zeznania świadkaW. Ł.zupełnie nie wniosły nic do sprawy [k-218v-219].
Zeznania raczej ogólne i skromne świadkaB. L. (2)– byłej żony wnioskodawcy – w zasadzie niewiele wniosły do sprawy [ k – 219-219v ]. Odmiennie zeznała, kiedy wyprowadził się od niej wnioskodawca ( tutaj 2- 3 miesiące po rozwodzie, a w sprawie rozwodowej – że wyrzuciła go z mieszkania rok po rozwodzie – tj. w XII 1982 r.) Sąd Rejonowy w tym zakresie dał priorytet dowodowi z dokumentów albowiem dokumenty utrwalają na stałe stan faktyczny, a pamięć ludzka – z natury rzeczy – słabnie wraz z upływem czasu, a chodziło o fakty sprzed trzydziestu kilku lat. Sąd odmówił wiarygodności stwierdzeniu świadka, że po śmierciB. L. (1)na tej nieruchomości mieszkał jego synJ. L.albowiem zmarł on przed ojcem.
Sąd Rejonowy odmówił wiarygodności zeznaniom świadków - matki wnioskodawcyH. L.oraz siostry wnioskodawcyZ. H. (2)albowiem w oczywisty sposób były stronnicze, a także były sprzeczne z dowodami z dokumentów w szczególności w ww. wywiadami kuratorów- dowodami z dokumentów, sporządzanych na bieżąco okres po okresie w szczególności co do tego, ze wnioskodawca od 1973 r. bez przerwy mieszkał wP.przyulicy (...).
Zeznania kuratoraM. W. (1)potwierdziły, że na przedmiotowej nieruchomości mieszkał wnioskodawca gdzieś od 2008 r. do XII 2016 r. po za tym nie wniosły nic więcej [k – 262v263].
Zeznania uczestników postępowaniaK.iA. L. (1)nie wniosły nic do sprawy [ k – 263-263v].
Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia należało – zdaniem Sądu Rejonowego - stwierdzić, że dopiero ww. sprawozdanie kuratoraK. P.z dnia05. 08. 2005 r. wykazało, iż wnioskodawca zamieszkał w przedmiotowej nieruchomości przyul (...)wB.na stałe (sam). Te sprawozdania - wszystkie - okazały się jedynym pewnym dowodem albowiem:

⚫

po pierwsze – stanowiły dokumenty urzędowe (procesowe), podlegające kontroli sądowej, były sporządzane systematycznie, okresowo w tym przez zawodowego kuratora sądowegoK. P. (1), nikt nie podważył ich wiarygodności w toku tego postępowania, korzystały z domniemania wiarygodności zart. 244 § 1 k.p.c.i z tego powodu nie można było odmówić im wiarygodności,

po drugie – zeznania siostry i matki wnioskodawcyZ. H. (1)orazH. L.okazały się nieprawdziwe m. in. co do tego, iż wnioskodawca nieprzerwanie mieszkał w tej nieruchomości od 1973 r. do chwili złożenia przez nich zeznań, że prowadził gospodarstwo rolne po wyprowadzeniu się z przedmiotowej nieruchomościH. L.; wnioskodawca zamieszkał nie później nić 05. 08. 2005 r. ( kiedy dokładnie, to tego nie udało się ustalić; wcześniejsze sprawozdania kuratora wskazują, że na tej nieruchomości nie mieszkał na stałe tak jak właściciel, czyli nie zachodziło posiadanie samoistne wnioskodawcy co do proponowanego przedmiotu zasiedzenia),

po trzecie – pozostałe zeznania świadków nie były precyzyjne tak co do dat, nawet przybliżonych okresów, a nawet co do charakteru przebywania na przedmiotowej nieruchomości przez wnioskodawcę.

Zdaniem Sądu Rejonowego potwierdzić należało wywód pełnomocnika wnioskodawcyS. L., że wnioskodawcaS. L. (1)mieszkał w tej nieruchomości od dzieciństwa, że była to tzw. ojcowizna. Był krótki okres, kiedy wnioskodawca się ożenił i wyprowadził. Najpierw właścicielami tej nieruchomości byli rodzice wnioskodawcy -H.iB. L. (1), którzy na mocy umowy darowizny przekazali tę własnośćJ. L..J. L.zmarł w dniu 01. 02. 1990 roku. Do tego czasu nie można było mówić, abyS. L. (1)był samoistnym posiadaczem nieruchomości. Łączyła go z poprzednikami - właścicielami niepisana umowa użyczenia, to jest z bratemJ. L.oraz wcześniej zB.iH. L..
W literaturze prawniczej podniesiono, że Trybunał Konstytucyjny sformułował w wyroku z dnia 28 października 2003 r., P 3/03, OTK-A 2003, nr 8, poz. 82, ważną dyrektywę interpretacyjną przepisów o zasiedzeniu w aspekcie ochrony prawa właściciela. Trybunał Konstytucyjny wskazał, że zasadą konstytucyjnie określoną - od której tylko wyjątkowo wprowadza się odstępstwa - jest nienaruszalność prawa własności, zasiedzenie jest natomiast odstępstwem od tej zasady, i to daleko idącym. W związku z tym wszelkie wątpliwości powinny być tłumaczone na korzyść ochrony własności (innych praw majątkowych), bez względu na to, czy chodzi o własność (prawo majątkowe) osób fizycznych, jednostek samorządu terytorialnego, Skarbu Państwa, czy innych podmiotów. Niedopuszczalne jest więc nie tylko konstruowanie ochrony prawnej posiadaczain statu usucapiendiw nawiązaniu doart. 64 ust. 1 Konstytucji RP, ale również, a raczej tym bardziej, postulowanie i ocena równości sytuacji prawnej poszczególnych kategorii takich posiadaczy (precyzyjniej - posiadaczy poszczególnych kategorii nieruchomości) w świetle ust. 2 tego przepisu. Trzeba pamiętać, że sytuacja prawna posiadaczain statu usucapiendinie spełnia wymagań tzw. ekspektatywy maksymalnie ukształtowanej, której ochronę na podstawieart. 2 i 64 Konstytucji RPuznaje w swoim orzecznictwie Trybunał Konstytucyjny.
Według jednolitego stanowiska Trybunału godne objęcia ochroną są tylko ekspektatywy maksymalnie ukształtowane, tj. takie, które spełniają wszystkie zasadniczo przesłanki ustawowe nabycia praw pod rządem danej ustawy, bez względu na stosunek do nich późniejszej ustawy. Niewątpliwie ten pogląd o braku podstaw do udzielenia posiadaczowi ochrony prawnej może odnosić się tylko w stosunku do właściciela nieruchomości, a nie do osób trzecich.
W postanowieniu z dnia 21 maja 2015 r., IV CSK 531/14, LEX nr 1767088, Sąd Najwyższy stwierdził, że chociaż zgodnie zart. 336 k.c.o posiadaniu samoistnym decyduje w zasadzie wyłącznie faktyczne władanie rzeczą w zamiarze posiadania jak właściciel, to jednak ustalenie, czy posiadanie ma charakter samoistny, może niekiedy wymagać odwołania się do podstawy objęcia rzeczy we władanie. Na przykład samo uprawianie gruntu przez określoną osobę nie pozwala stwierdzić, czy chodzi o akty władania właścicielskiego, czy też o korzystanie z gruntu w ramach dzierżawy albo wykonywanie usługi zleconej przez właściciela, dzierżawcę lub kogoś innego. Rozstrzygnięcie tej kwestii ułatwia informacja, że pracujący w polu legitymuje się tytułem własności lub dzierżawy albo jest zatrudniony jako robotnik bądź sam rości sobie - kwestionując tytuł własności sąsiada - prawo własności do gruntu.
Posiadania nie traci się ani przez przejściową utratę, pod warunkiem jego przywrócenia (art. 345), ani przez przemijającą przeszkodę (art. 340), która nie przerywa ciągłości.
Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 7 kwietnia 1994 r., III CRN 18/94, LEX nr 137701, zwrócił uwagę na to, że posiadacz może w stosunku do rzeczy przejściowo nie wykonywać władztwa i na skutek tego nie traci jej posiadania, istotne bowiem jest nie to, czy posiadacz wykonuje względem rzeczy konkretne czynności, lecz to, czy ma możliwość ich wykonywania bez potrzeby wytaczania np. powództwa o przywrócenie posiadania. Występowanie tej możliwości przesądza o istnieniu posiadania. Faktyczne władztwo charakteryzujące posiadanie samoistne wchodzi w grę wówczas, gdy określona osoba znajduje się w sytuacji, która pozwala jej na korzystanie z rzeczy, i to w taki sposób, jakby była ona jej własnością. Sąd Najwyższy wielokrotnie podkreślał, że samoistność posiadania polega na wykonywaniu uprawnień składających się na treść prawa własności w rozumieniu art. 140, korzystaniu z nieruchomości z wyłączeniem osób trzecich, pobieraniu pożytków, a także uznawaniu się przez posiadacza za uprawnionego do rozporządzania rzeczą. Samoistności posiadania nie wyłącza wiedza posiadacza o tym, że nie jest właścicielem, jeżeli rzecz posiada i włada nią jak właściciel i władztwo to na zewnątrz manifestuje (tak ostatnio np. SN w postanowieniach: z dnia 17 czerwca 2015 r., I CSK 309/14, LEX nr 1771587; z dnia 9 kwietnia 2015 r., V CSK 410/14, LEX nr 1751290; z dnia 19 lutego 2015 r., III CSK 188/14, LEX nr 1678081; z dnia 9 grudnia 2014 r., III CSK 354/13, LEX nr 1640250; z dnia 3 października 2014 r., V CSK 579/13, LEX nr 1604654; z dnia 7 maja 2014 r., II CSK 472/13, LEX nr 1476956).
Jak trafnie wskazał Sąd Najwyższy: "Właściciel nie musi wykazywać się żadną aktywnością wobec swojej rzeczy, żeby zachować prawo własności do niej, aleposiadacz, który pragnie nieruchomość zasiedzieć kosztem dotychczasowego właściciela musi w widoczny sposób manifestować swoje władztwo quasi-właścicielskie nad nią" (postanowienie z dnia 18 października 2013 r., III CSK 12/13, LEX nr 1413547).
Wola posiadania jak właściciel (animus possidendi) nie oznacza woli nabycia własności, dlatego samoistnym posiadaczem w rozumieniu art. 172 może być także całkowicie ubezwłasnowolniony lub małoletni. Chodzi tu o samo wykonywanie faktycznego władztwa w takim - zewnętrznie - zakresie, w jakim wykonuje je właściciel.Władanie "jak właściciel" (animus rem sibi habendi) jestkategorią stanu faktycznegowskazującego na rzeczywistą wolę posiadacza, tzn. na samoistny charakter posiadania.
Drugą- obok posiadania -przesłanką zasiedzenia jest upływ czasu. Do nabycia nieruchomości przez zasiedzenie konieczne jest, aby władający nieruchomością był jej posiadaczem oraz aby posiadanie to trwało przez czas określony w ustawie. Samo więc władanie rzeczą nie wystarczy do zasiedzenia (orzeczenie SN z dnia 13 września 1962 r., I CR 521/62, OSPiKA 1964, z. 7-8, poz. 148, z glosą S. Wójcika oraz z glosą F. Błahuty, NP 1964, nr 2, s. 192). Posiadanie rzeczy prowadzące do zasiedzenia jest zdarzeniem prawnym ciągłym, które polega na trwaniu określonego stanu faktycznego przez pewien czas. W celu nabycia własności konieczna jest jednolita kwalifikacja zdarzenia ciągłego (stanu posiadania) jako zdolnego wywrzeć taki skutek. Oznacza to, że warunkiem dopuszczalności zasiedzenia jest, aby skutek ten był uznawany przez ustawę obowiązującą w ciągu całego biegu terminu zasiedzenia (uzasadnienie wyroku TK z dnia 28 października 2003 r., P 3/03, OTK-A 2003, nr 8, poz. 82). Na upływ czasu potrzebnego do zasiedzenia nie ma wpływu, w normalnym toku, przyczyna, dla której właściciel nie wykonywał swego posiadania. Artykuł 172 łączy wymagany do nabycia własności nieruchomości w drodze zasiedzenia upływ czasu z kwalifikacją posiadania według kryterium dobrej lub złej wiary posiadacza w chwili uzyskania przez niego posiadania także wymienionego w art. 174. W zależności od tego, czy samoistny posiadacz uzyskał posiadanie w dobrej czy złej wierze, termin zasiedzenia wynosi 20 lub 30 lat. Decydująca jest przy tym w obu wypadkach tylko chwila uzyskania posiadania, wobec czego późniejsze od tej chwili okoliczności powodujące, że samoistny posiadacz stał się posiadaczem w złej wierze, nie mają już znaczenia i nie powodują przedłużenia terminu do 30 lat. Obowiązuje więc zasadamala fides superveniens non nocet.Oznacza to, że utrata tytułu własności przez nabywcę nieruchomości na skutek ponownej jej sprzedaży przez poprzedniego właściciela i nabycia własności przez drugiego nabywcę na podstawie rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych sama przez się nie wyklucza posiadania w dobrej wierze tej nieruchomości przez pierwszego kupującego [J. G.(w):J. R.,G. R.,S. R.:Komentarz doart.172 Kodeksu cywilnego, LEX 10. 03. 2016, tezy doart. 172].
Sąd Rejonowy w Bytowie podziela poglądy prawne wyżej zaprezentowane jako stanowiące dowód ustalonej linii orzecznictwa i poglądów doktryny prawa.
Reasumując ewentualny początek posiadania samoistnego by można było zakładać najwcześniej od05. 08. 2005 r.Nabycie prawa własności przedmiotowej nieruchomości by mogło nastąpić:

⚫

w przypadku dobrej wiary od07. 08. 2025 r., a

w przypadku złej wiary dopiero od07. 08. 2035 r.– arg. zart. 111 i 112 k.p.c.

Nawet gdyby zakładać, iż posiadanie samoistne rozpoczęło się od dnia 05. 08. 2005 r. to na pewno nie istniało w okresie między wywiadami z dnia30. 06. 2007 r. do ww. wywiadu z dnia30. 12 2011 r.( w sumie ok.4, 5 roku przerwy). Nie sposób zakładać – z uwagi na długi upływ czasu przerwy posiadania, że chodziło tutaj o przejściową utratę posiadania (art. 345), czy przemijającą przeszkodę (art. 340), która nie przerywa ciągłości. W sytuacji wnioskodawcy wynikało, iż zawsze potrzebował opieki kogoś z rodziny, że stanowił problem dla jej członków, że po opuszczeniu zony (jeszcze przed rozwodem) w zasadzie nie miał stałego miejsca pobytu az do05. 08. 2005 r., a i tutaj pojawiła się przerwa ok. 4, 5 roku, co uniemożliwiało w sumie przyjęcie możliwości zakwalifikowania posiadania samoistnego proponowanego przedmiotu zasiedzenia.
Nie mniej jednak nie można było – w ocenie Sądu Rejonowego - tak przyjmować albowiem z szeregu wywiadów kuratora opisujących okres od ww. wywiadu z dnia30. 06. 2007 r. do ww. wywiadu30. 12 2011 r.wynikało, iżS. L.przebywał wP.przyul. (...)(tam mieszka jego matkaH. L.– przyp. Sądu Rejonowego). Dopiero kolejny wywiad kuratora z dnia30. 12 2012 r.wskazał, że wnioskodawca zamieszkał ponownie na przedmiotowej nieruchomoścido XII 2016 r.,kiedy powrócił mieszkać do matki przyulicy (...)wP..
Ten argument dodatkowo przemawiał na niekorzyść wnioskodawcy. Nie było bowiem dowodu na posiadanie samoistne wnioskodawcy przedmiotu proponowanego zasiedzenia, a co najwyżej takie bieg mógł się rozpocząć od30. 06. 2007 r.i trwać do XII 2016 r. Taki okres posiadania był za krotki, aby spowodować nabycie prawa własności nieruchomości przez zasiedzenie. Przypomnieć należało, iż okres posiadania samoistnego, skutkujący zasiedzeniem to:

⚫

20 lat - w dobrej wierze,

30 lat - w złej wierze.

W przypadku wnioskodawcy okres ten wy niósł ok. 9, roku, a więc był za krótki z punktu widzenia ustawy.
Podsumowując należało więc stwierdzić, iż wniosek wnioskodawcy był pozbawiony jakichkolwiek podstaw faktycznych albowiem nie upłynął konieczny okres do nabycia przedmiotowej nieruchomości na własność przez zasiedzenie.
Wobec powyższego orzeczono jak w postanowieniu:

⚫

wpkt. 1) – na zas.art. 172 § 1 i 2 k.c.w zw. z przytoczonymi wyżej regulacjami,

wpkt. 2) – na zas.art. 520 § 1 k.p.c.( uczestnicy postępowania nie ponieśli żadnych kosztów),

w pkt 3) – na zas. § 15 w zw.§ 7 pkt 1 i § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz.U.2013.490 t.j. ze zm.) - z podatkiem VAT; za podstawę Sąd przyjął wartość nieruchomości w postaci ceny, za która nabyli przedmiotowa nieruchomość uczestnicy postępowania – 23. 900 zł – k – 13 i nast. akt księgi wieczystej k.w. nr(...).