Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 100/17
Data wyroku: 2017-05-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Motuk, Hanna Wnękowska, Grzegorz Salamon
Słowa kluczowe: Narkomania
Podstawa prawna: art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

Sygn. akt II AKa 100/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 22 maja 2017r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA  - Grzegorz Salamon
Sędziowie: SA  - Hanna Wnękowska
SA  - Marek Motuk (spr.)
Protokolant: st. sekr. sąd. Marzena Brzozowska
przy udziale Prokuratora Gabrieli Marczyńskiej - Tomali
po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2017 r.
sprawyJ. S.synaJ.iD. z domu S.,urodzonego (...)wW.,
oskarżonego o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 o przeciwdziałaniu narkomanii
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 15 listopada 2016 r., sygn. akt VIII K 175/16

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od oskarżonegoJ. S.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym obciąża go opłatą sądową w kwocie 450 zł.

UZASADNIENIE
J. S.został oskarżony o to, że w dniu 21 lipca 2009 r. wG.w Republice Ekwadoru, wbrew przepisom ustawy oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłował dokonać przywozu na obszar celny Unii Europejskiej znacznej ilości środka odurzającego w postaci kokainy o wadze 2 090 g w ten sposób, iż jako pasażer samolotu linii(...)lotu nr(...)na trasieG.w Republice Ekwadoru doA.w Królestwie Holandii przedstawił do odprawy lotniczej bagaż podróżny nr(...)stanowiący plastikową walizkę koloru czarnego z podwójnym dnem, której zawartość stanowiła kokaina o wadze 2 090 g i wziął udział w odprawie lotniczej z zamiarem dostania się na pokład samolotu, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na interwencję funkcjonariuszy ekwadorskiej Policji, która została poprzedzona rutynową kontrolą bagażu,
tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 55 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii.
Sąd Okręgowy w Warszawiewyrokiem z dnia 15 listopada 2016 r. uznałJ. S.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierzył mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) zł.
Na mocyart. 114 § 2 k.k.na poczet orzeczonej wobecJ. S.kary pozbawienia wolności wskazanej w punkcie 1 zaliczył mu okres kary pozbawienia wolności odbytej z wyroku Sądu ProwincjiG., Trzeci Wydział Karny Uchylający i Do Spraw Ruchu N r 2010-0938 z dn. 10 lutego 2012 r. od dnia 21 lipca 2009 roku do dnia 10 kwietnia 2015 r. i uznał karę pozbawienia wolności za wykonaną w całości.
Na podstawieart. 627 k.p.k.zasądził odJ. S.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w 1/2 części i 450 zł (czterysta pięćdziesiąt) zł tytułem opłaty.
Wyrok powyższy zaskarżył w całości obrońca oskarżonego, zarzucając mu:
-obrazę naczelnych zasad procesowych, zasady bezpośredniości oraz zasady domniemania niewinności (art. 5 § 2 k.p.k.), mającą zasadniczy wpływ na treść rozstrzygnięcia:
a/ poprzez oparcie wszystkich ustaleń faktycznych na tłumaczeniach dokumentów z języka hiszpańskiego na język polski przekazanych z Ekwadoru, mających rzekomo stanowić poświadczone przez organa ścigania tego państwa kserokopie dokumentów procesowych, a w rzeczywistości będących omówieniem tych dokumentów, skoro kserokopii dokumentacji procesowej nie załączono do akt polskiego śledztwa, co wyklucza możliwość sprawdzenia rzetelności i precyzyjności dokonanych tłumaczeń i w rażący sposób narusza zasadę bezpośredniości, b/ poprzez uznanie za dopuszczalne skazania obywatela polskiego na podstawie tłumaczonych omówień dokumentów procesowych z Ekwadoru, przy podniesionych przez obronę wątpliwości procesowych co do ich wartości dowodowych, w szczególności:
-rzetelności czynności wszystkich tłumaczy występujących w toku postępowania karnego,
-procedury badań chemicznych zatrzymanego narkotyku, w wyniku których nie ustalono wagi netto badanej substancji oraz procentowego stężenia kokainy w zatrzymanym pakunku,
-treści zeznań policjantów ekwadorskich, dokonujących zatrzymania oskarżonego na lotnisku,
-przyjęcia przez Sąd niedopuszczalnego domniemania działaniaJ. S.z zamiarem bezpośrednim, bez odwołania się do dowodów stanowiących podstawę tego rodzaju konstatacji, co nasuwało nieusuwalne wątpliwości w zakresie winyJ. S..
Stawiając te zarzuty, wniósł o uniewinnienie go z postawionego mu zarzutu.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.

Apelacja obrońcy nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Apelacyjny stwierdza przede wszystkim, iż obrońca podnosząc zarzut apelacyjny nie wskazał w nim jakie w jego ocenie konkretne przepisy postępowania zostały naruszone przez Sąd I instancji przy wydaniu wyroku oraz jaki wpływ miało ich naruszenie na treść wydanego rozstrzygnięcia.
Zauważyć należy, iż zgodnie z treściąart. 438 pkt 2 k.p.k.jedną z względnych podstaw odwoławczych jest obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła mieć wpływ na treść orzeczenia. Natomiast obrońca, jako podmiot profesjonalny zobowiązany był, zgodnie zart. 427 § 2 k.p.k.w sposób jednoznaczny i zrozumiały wskazać w apelacji zarzuty stawiane rozstrzygnięciu.
Z treści sformułowanego zarzutu nie sposób dociec, naruszenie jakiego konkretnie przepisu postępowania podnosi skarżący, odwołując się ogólnie do zasady bezpośredniości.
Nie jest zasadny zarzut obrazyart. 5 § 2 k.p.k., albowiem z treści uzasadnienia wyroku wynika, iż Sąd I instancji dokonując ustaleń faktycznych w sprawie nie powziął żadnych wątpliwości, których usunięcie nie było możliwe. Skarżący w uzasadnieniu apelacji nie wykazał także, iż wątpliwości takie Sąd Okręgowy powinien był powziąć.
Wbrew argumentacji obrońcy ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Okręgowy uznać należy za prawidłowe, albowiem znajdują one oparcie w części na wyjaśnieniach oskarżonego złożonych bezpośrednio na rozprawie, a także dowodach ujawnionych prawidłowo w toku postępowania w trybieart. 391 § 1 k.p.k.,art. 392 § 1 k.p.k.iart. 393 § 1 k.p.k.w zw. zart. 394 § 2 k.p.k.
Dokonując oceny przeprowadzonych na rozprawie dowodów Sąd I instancji w sposób prawidłowy zastosował kryteria określone wart. 7 k.p.k., zaś swoje stanowisko należycie i logicznie uargumentował w uzasadnieniu wyroku.
Argumentację tą podziela w całości Sąd Apelacyjny, zaś jej ponowne przytaczanie nie jest celowe.
Obrońca nie wykazał, iż ocena dowodów dokonana przez Sąd Okręgowy jest sprzeczna z zasadami prawidłowego rozumowania, bądź narusza wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego, lecz przedstawił uzasadnieniu apelacji własną ocenę dowodów i wersję zdarzenia.
W związku z tym podniesiony przez niego zarzut i argumentację powołaną na jego uzasadnienie uznać należy za wyłącznie polemiczne i nie zasługując na uwzględnienie.
W oparciu o prawidłowo ustalony stan faktyczny Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej oceny prawnej zachowania oskarżonego, zaś przy wymiarze kary dokonał prawidłowej oceny stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu oraz uwzględnił występujące w sprawie okoliczności mające wpływ na jej wymiar.
Mając powyższe na względzie, Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu zaskarżonego wyroku w mocy.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze uzasadnione jest treściąart. 627 k.p.k.orazart. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(t.j. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223; ze zm.).