Sąd Rejonowy w Koninie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1259/17
Data wyroku: 2017-06-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Bartłomiejczak
Słowa kluczowe: Zapłata, Umowa przewozu, Przewozowe prawo
Podstawa prawna: art. 774 k.c., Ustawa z dnia 15.11.1984 r. Prawo przewozowe ( Dz. U. 2012/1173)

Sygnatura akt I C 1259/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Konin, dnia 12-06-2017 r.
Sąd Rejonowy w Koninie I Wydział Cywilny w następującym składzie:
Przewodniczący:SSR Magdalena Bartłomiejczak
Protokolant:st.sekr.sąd. Teresa Konieczka
po rozpoznaniu w dniu 12-06-2017 r. w Koninie
na rozprawie
sprawy z powództwa MiastoP.-Zarząd (...)z siedzibą wP.
przeciwkoT. T.
o zapłatę
oddala powództwo.
SSR Magdalena Bartłomiejczak
Sygnatura akt I C 1259/17

UZASADNIENIE
MiastoP.–Zarząd (...)z siedzibą wP.reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Sądu RejonowegoL.o zasądzenie od pozwanegoT. T.kwoty 149, 50 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 17 lutego 2016 r. do dnia zapłaty oraz kosztami procesu, w tym kosztami zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu pozwu wskazał, że podczas przeprowadzonej w dniu 02 lutego 2016 r. kontroli biletowej stwierdzono, że pozwany nie posiadał ważnego biletu na przejazd, co upoważniło powoda do wystawienia pasażerowi wezwania do zapłaty w postaci druku opłaty dodatkowej w wysokości i na zasadach określonych w Uchwale nr(...)Rady MiastaP.z dnia 03 listopada 2015 r. w sprawie sposobu ustalania w transporcie zbiorowym wysokości opłat dodatkowych z tytułu przewozu osób, zabranych ze sobą do przewozu rzeczy i zwierząt oraz wysokości opłaty manipulacyjnej, w kwocie 280 zł, płatnej w terminie 14 dni od dnia jej wystawienia. Natomiast kwota 9,50 zł stanowi zwrot kosztów pisemnego monitu – jako opłata manipulacyjna. Wskazano, że pomimo, iż kontroler na miejscu wystawia wezwanie do zapłaty, zostało ono wystosowane do pozwanego również pocztą przez wzgląd na chęć pozasądowego rozwiązania sporu i minimalizacji kosztów.
W dniu 27 lutego 2017 r. referendarz sądowy stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę do tutejszego Sądu.
W dniu 26 kwietnia 2017 r. Sąd Rejonowy wK.wydał nakaz zapłaty, w którym w całości uwzględnił żądanie pozwu.
W dniu 11 maja 2017 r. (data wpływu) w skutecznie podniesionym sprzeciwie co do całego nakazu zapłaty pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości.
W uzasadnieniu sprzeciwu podniósł, że w dniu 02 lutego 2016 r. o godzinie 19:37 był pasażerem pojazdu(...)strefa A linii 82. Pozwany przyznał, że nie posiadał ważnego biletu na przejazd autobusemZarządu (...). Podniósł, iż w dniu 09 lutego 2016 r. uiścił na rzecz powoda należną opłatę.
W piśmie procesowym z dnia 30 maja 2017 r. pełnomocnik powoda wskazał, iż środki w kwocie 140, 30 zł zostały uiszczone na koncie powoda w dniu 10 lutego 2015 r. , tj. po upływie 7-dniowego terminu, w którym opłata jest obniżona do kwoty 140, 30 zł. Na potwierdzenie swojego stanowiska przywołał treść uchwały Sądu Najwyższego z dnia 04 stycznia 1995 r., sygn. akt III CZP 16/94. Posiłkując się tym orzeczeniem wskazał, że spełnienie świadczenia bezgotówkowego następuje w dniu uznania rachunku bankowego wierzyciela, chyba, że strony stosunku zobowiązaniowego postanowiły inaczej.
Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 02 lutego 2016 r. pozwanyT. T.jechał komunikacją linii 82 wP., bez ważnego biletu.
/bezsporne/
Pozwany posiadał przy sobie(...)Elektroniczną Kartę Aglomeracyjną(...). Pozwany nie zdążył przyłożyć kartyP.do czytnika do czasu przeprowadzenia kontroli, ponieważ kontroler zablokował możliwość dostania się do urządzenia. W wyniku przeprowadzonej kontroli, kontroler wypisał pozwanemu wezwanie do zapłaty nr(...)o godzinie 19:37. Na druku zaznaczono, iż opłata dodatkowa w wysokości 280 zł została nałożona z tytułu braku biletu. Nadto, zaznaczono, iż opłata w okresie pierwszych 7 dni po wystawieniu obniżona jest do kwoty 140, 60 zł.
/dowód : druk opłaty dodatkowej k. 40, zeznania pozwanego k. 42 verte/
Kontroler poinformował pozwanego, że nałożona opłata będzie niższa, jeśli zostanie zapłacona do 7-ego dnia od wystawienia wezwania do zapłaty. Natomiast nie udzielił informacji, jakoby za datę zapłaty uważa się datę wpływu pieniędzy na kontoZarządu (...). Po upływie 2 tygodni pozwany zatelefonował do siedziby powoda i uzyskał informację, że nie zaksięgowano wniesionej przez niego wpłaty. Pozwanego poinformowano również, że może złożyć odwołanie, jeśli posiada dowód wpłaty. Nadto, pracownica powoda powiedziała pozwanemu, że ,,za rok przyjdzie list z Sądu.”
/dowód : zeznania pozwanego k. 42 verte/
W dniu 09 lutego 2016 r. pozwany złożył w placówce pocztowej dyspozycję do dokonania przelewu kwoty 140, 60 zł na rachunek bankowy powoda. Przelew został zaksięgowany na rachunku odbiorcy w dniu 10 lutego 2016 r.
/dowód : potwierdzenie przelewu k.41, wyciąg z konta bankowego k. 36/
W piśmie z dnia 09 marca 2016 r. powód wezwał pozwanego do uregulowania kwoty 140, 56 zł z tytułu nałożonej opłaty dodatkowej oraz opłaty manipulacyjnej w wysokości 9, 50 zł do dnia 26 marca 2016 r.
/Dowód: monit przedsądowy k. 15/
Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie powołanych dokumentów, których treść ani autentyczność nie była kwestionowana przez żadną ze stron. Ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie, Sąd oparł się również na zeznaniach pozwanego, uznając je za wiarygodne w zakresie istotnym dla poczynionych ustaleń.
Sąd zważył co następuje:
W niniejszej sprawie nie ulegało wątpliwości, iż pomiędzy stronami postępowania doszło do zawarcia umowy przewozu osoby. Pozwany znajdował się bowiem w środku komunikacji miejskiej, gdzie zobowiązany był posiadać ważny dokument przewozu. Podstawę prawną roszczeń dochodzonych w niniejszej sprawie stanowiły zatem przepisyart. 774 i n. k.c.orazustawy z dnia 15 listopada 1984 roku Prawo przewozowe(tj. Dz. U. 2012/1173).
Stosownie do treściart. 774 k.c.przez umowę przewozu przewoźnik zobowiązuje się w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do przewiezienia za wynagrodzeniem osób lub rzeczy. Powód, będący przewoźnikiem w rozumieniu powyższego przepisu, świadczy usługi przewozowe w zakresie transportu, zaś pozwany będąc w dniu 02 lutego 2016 r. pasażerem autobusu linii 82, zawarł z przewoźnikiem umowę przewozu.
W myśl przepisuart. 16 ust. 1 ustawy Prawo przewozoweumowę przewozu zawiera się przez nabycie biletu na przejazd przed rozpoczęciem podróży lub spełnienie innych określonych przez przewoźnika lub organizatora publicznego transportu zbiorowego warunków dostępu do środka transportowego, a w razie ich nieustalenia – przez samo zajęcie miejsca w środku transportowym.
Zgodnie zart. 774 kcprzez umowę przewozu przewoźnik zobowiązuje się w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do przewiezienia za wynagrodzeniem osób lub rzeczy
W sprawie bezspornym jest, że powód jest przewoźnikiem w rozumieniu powołanych przepisów. Zgodnie bowiem z prawem miejscowym – § 4 pkt 5 ppkt ,,b”, ,,c” i ,,t” ,,Statutu Jednostki Budżetowej o NazwieZarząd (...)wP.”, stanowiącego załącznik do uchwały nr(...)Rady MiastaP.z dnia 24 czerwca 2008 r. W ramach powierzonego obowiązku powód realizuje zadania organizatora publicznego transportu zbiorowego na obszarze aglomeracji(...), w tym wykonuje i zleca kontrolę dokumentów uprawniających do przejazdów środkami lokalnego transportu zbiorowego oraz nakładanie opłat dodatkowych.
Powództwo podlegało jednak oddaleniu.
Wskazać należy, iż w ,,Informacji dla pasażera” umieszczonej na odwrocie wezwania znajduje się wprawdzie informacja, że za datę rozliczenia wezwania do zapłaty uważa się datę wpływu należności na konto, ale zdaniem Sądu okoliczność ta w uwarunkowaniach sprawy nie prowadziła do uwzględnienia powództwa.
Pozwany, zeznając w charakterze strony wskazał, iż kontroler poinformował go, że nałożona opłata będzie niższa, jeśli zostanie zapłacona do 7-ego dnia od wystawienia wezwania do zapłaty. Pozwany zaprzeczył, aby kontroler udzielił mu informacji, iż za datę zapłaty uważa się datę wpływu środków na kontoZarządu (...). W ocenie Sądu jego zeznania są spójne, logiczne, a przy tym znajdują oparcie w zasadach doświadczenia życiowego. Skoro powód uiścił opłatę dodatkową w dniu 09 lutego 2017 r., tj. do 7-go dnia od wystawienia wezwania do zapłaty, zatem dokonanie przez niego płatności bezgotówkowo nie stanowiło dla niego trudności i świadczy o wyrażeniu przez pozwanego woli spełnienia świadczenia, zatem gdyby nie brak stosownej wiedzy o wymogach realizowania płatności w formie bezgotówkowej, nie byłoby innych przeszkód dla zadysponowanie przez pozwanego sumy w terminie uwzględniającym zwyczajowo przyjęty czas dokonania przelewu.
Skoro wiec pozwany zaspokoił w całości roszczenie powoda wynikające z wystawionego przez kontrolera wezwania do zapłaty, co jednoznacznie potwierdza tytuł przelewu dokonanego przez powoda w dniu 09 lutego 2016 r., w którym pozwany wskazał, iż zadysponowana kwota dotyczy ,,opłaty za brak ważnego biletu, nr(...)”, której to należności domagał się powód w wezwaniu do zapłaty, to powództwo podlegało oddaleniu jako niezasadne w dniu orzekania, gdyż powód – pomimo odnotowania dokonanej przez pozwanego wpłaty kwoty 140, 06 zł - wystąpił z przedmiotowym powództwem.
SSR Magdalena Bartłomiejczak