Sąd Rejonowy w Otwocku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 804/15
Data wyroku: 2017-05-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Sereda
Słowa kluczowe: Akt oskarżenia
Podstawa prawna: art. 286 § 1 k.k., art 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 kk i inne

Sygn. akt II K 804/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 maja 2017 r.
Sąd Rejonowy w Otwocku w Wydziale II Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Sereda
Protokolant:  Ewa Szczepańska
przy udziale oskarżyciela posiłkowego –K. M.
po rozpoznaniu w dniach 06 września 2016 roku, 18 października 2016 roku, 17 listopada 2016 roku, 10 stycznia 2017 roku, 02 lutego 2017 roku, 16 lutego 2017 roku i 27 kwietnia 2017 roku
sprawyB. S., c.J.iE.zd.M.,ur. (...)wG.
oskarżonej o to, że: I. w dniu 28 września 2010r. wJ.woj.(...), będąc zatrudniona wfirmie (...)działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziłaK. M.właściciela powyższej firmy do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 8000 zł., poprzez pobranie zaliczki na poczet sprzedaży domku holenderskiego, z której nie rozliczyła się z właścicielem
tj. o czyn zart. 286 § 1 kk
II. w okresie od 17 sierpnia 2009r. do 25 czerwca 2010r. wJ.pow.(...)woj.(...), będąc zatrudniona wfirmie (...), z góry powziętym zamiarem dokonała podrobienia podpisu właścicielafirmy (...)na zawartych umowach z klientami
tj. o czyn zart. 270 § 2 kk
III. w dniu 17 czerwca 2010r. wJ.pow.(...)woj.(...), działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, posłużyła się sfałszowana umową kupna-sprzedaży przyczepy kempingowejA., w której dokonała podrobienia podpisu osoby sprzedającej tj.J. H.czym doprowadziłaK. M.właścicielafirmy (...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2.000 zł.
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
IV. w dniu 17 czerwca 2010r. wJ.pow.(...)woj.(...), działając z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, posłużyła się sfałszowana umową kupna-sprzedaży przyczepy kempingowejA.w której dokonała podrobienia podpisu osoby kupującej tj.M. P., czym doprowadziłaK. M.właścicielafirmy (...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2.000 zł.
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

orzeka:

1
w ramach czynu zarzucanego oskarżonejB. S.w pkt I uznaje ją za winną tego, że w dniu 28 września 2010 roku w miejscowościG., pow.(...), woj.(...), będąc zatrudniona jako sprzedawca wfirmie (...)K. M.dokonała przywłaszczenia powierzonych jej pieniędzy w kwocie 8.000 zł. na szkodę właściciela w/wfirmy (...)co wyczerpuje dyspozycję przepisuart. 284 § 2 kki za to na podstawieart. 284 § 2 kkskazuje ją i wymierza jej karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33 § 1, 2 i 3 kkwymierza jej grzywnę w wymiarze 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych w wysokości po 10 zł. (dziesięć złotych) każda stawka;

2
w ramach czynu zarzucanego oskarżonejB. S.w pkt II uznaje ją za winną tego, że:

- w dniu 17 sierpnia 2009 roku w miejscowościG., pow.(...), woj.(...), będąc zatrudniona jako sprzedawca wfirmie (...)K. M.w celu użycia za autentyczną sfałszowała umowę wynajmu przyczepy kempingowej poprzez podrobienie podpisu najmującego – właścicielafirmy (...)co wyczerpuje dyspozycję przepisuart. 270 § 1 kki za to na podstawieart. 270 § 1 kkskazuje ją i wymierza jej karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,
- w dniu 25 czerwca 2010 roku w miejscowościG., pow.(...), woj.(...), będąc zatrudniona jako sprzedawca wfirmie (...)K. M.w celu użycia za autentyczną sfałszowała umowę sprzedaży domku holenderskiego poprzez podrobienie podpisu sprzedającego – właścicielafirmy (...)co wyczerpuje dyspozycję przepisuart. 270 § 1 kki za to na podstawieart. 270 § 1 kkskazuje ją i wymierza jej karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

3
w ramach czynów zarzucanych oskarżonejB. S.w pkt III i IV uznaje ją za winną tego, że w dniu 17 czerwca 2010 roku w miejscowościG., pow.(...), woj.(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziłaJ. H.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2.000 zł. w ten sposób, że będąc zatrudniona jako sprzedawca wfirmie (...)K. M.i pośrednicząc w sprzedaży przyczepy kempingowejA.pomiędzy sprzedającąJ. H.i kupującymM. P., posłużyła się uprzednio przez siebie sfałszowanymi umowami kupna – sprzedaży w/w przyczepy kempingowej czym wprowadziła pokrzywdzonąJ. H.w błąd co do rzeczywistej ceny sprzedaży tej przyczepy i czyn ten kwalifikuje jako przestępstwo zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkskazuje ją, a na podstawieart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierza jej karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33 § 1, 2 i 3 kkwymierza jej grzywnę w wymiarze 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych w wysokości po 10 zł. (dziesięć złotych) każda stawka;

4
na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 i 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwymierza oskarżonej karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych w wysokości po 10 zł. (dziesięć złotych) każda stawka;

5
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 4 (czterech) lat;

6
na podstawieart. 46 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkorzeka wobec oskarżonej obowiązek naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem przypisanym oskarżonej wpkt 1poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoK. M.kwoty 8.000 zł. (osiem tysięcy złotych);

7
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalnia oskarżoną w całości od kosztów sądowych obciążając wydatkami Skarb Państwa.

Sygn. akt II K 804/15

UZASADNIENIE
wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 10 maja 2017 roku
Na podstawieart. 423 § 1a kpkSąd ograniczył zakres uzasadnienia do czynu przypisanego oskarżonej w pkt. 1 wyroku oraz do rozstrzygnięcia o karze i innych konsekwencjach prawnych czynów przypisanych oskarżonej, bowiem tylko tych części dotyczy wniosek oskarżonej o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
OskarżonaB. S.w okresie od 1 stycznia 2007 roku do 31 grudnia 2008 roku na podstawie umów o pracę na czas określony zatrudniona była wfirmie (...)z siedzibą wJ., należącej do żony pokrzywdzonegoK. M.. Następnie w okresie od 1 stycznia 2009 roku do 30 września 2010 roku, na podstawie kolejnych umów o pracę zawieranych na czas określony oskarżona zatrudniona była jako sprzedawca wfirmie (...)z siedzibą wJ., należącej do pokrzywdzonegoK. M.. W okresie zatrudnienia w tej firmie oskarżona pracowała w jej filii mieszczącej się w miejscowościG.w powiecie(...). Do obowiązków oskarżonej należała sprzedaż przyczep kempingowych i domków kempingowych tzw. domków holenderskich. Początkowo współpraca pokrzywdzonego z oskarżoną układała się dobrze, jednakże z czasem pokrzywdzony zaczął nabierać podejrzeń i wątpliwości co do uczciwości pokrzywdzonej i przestał być zadowolony z jej pracy. W związku z tym pod koniec sierpnia lub na początku września 2010 roku oświadczył oskarżonej, że nie przedłuży jej umowy o pracę.
Nieustalonego dnia we wrześniu 2010 roku do filii firmy wG.przyjechałM. W., który był zainteresowany zakupem domku kempingowego dla syna. Zainteresował go domek holenderski oznaczony nr 18, który był wyceniony na kwotę 19.500 zł. Za kilka dniM. W.przyjechał doG.ponownie, tym razem z synemW. W. (1), aby dokonać wstępnych ustaleń co do zakupu tego domku. Mężczyźni rozmawiali w tej sprawie z oskarżonąB. S., która oświadczyła, że domek ten może im sprzedać za kwotę 16.000 zł., po wpłaceniu przez nich zaliczki w kwocie 8.000 zł. Jednocześnie poinformowała ich, że od 1 października 2010 roku idzie na urlop i dobrze by było gdyby wpłacili zaliczkę przed jej urlopem, bo w czasie jej urlopu inny pracownik może być niezorientowany w sprawie. W dniu 28 września 2010 rokuM. W.wraz z synemW. W. (1)przyjechali do filii firmy wG., aby dokonać transakcji zakupu domku holenderskiego nr 18.M. W.wpłacił oskarżonej zaliczkę w ustalonej wcześniej kwocie 8.000 zł., na co oskarżona wystawiła mu pokwitowanieKP. Ponadto mężczyźni ustalili z oskarżoną, że domek ten będzie przetrzymany na terenie firmy do 30 maja 2011 roku i że pozostałą kwotę 8.000 zł. wpłacą przy odbiorze domku, na co oskarżona sporządziła odręcznie stosowne zobowiązanie, podpisała je i wraz z pokwitowaniemKPprzekazała jeM. W.. Jednocześnie poinformowała go, że cenę i warunki sprzedaży domku ustaliła z szefem. W rzeczywistości oskarżona w ogóle nie poinformowała właścicielafirmy (...)o dokonanej transakcji, nie ustalała z nim ceny ani pozostałych warunków sprzedaży tego domkuM. W., a po dokonaniu transakcji nie przekazałaK. M.związanej z nią dokumentacji oraz pobranej odM. W.zaliczki w kwocie 8.000 zł., którą zatrzymała dla siebie. Z dniem 30 września 2010 roku oskarżona zakończyła pracę wfirmie (...)w związku z upływem terminu na jaki miała zawartą umowę o pracę. W marcu 2011 rokuK. M., nie wiedząc o dokonanej przez oskarżoną transakcji sprzedaży domku holenderskiego nr 18M. W., sprzedał ten domek innemu klientowi. Pod koniec kwietnia 2011 roku zfirmą (...)skontaktował sięM. W.informując, że chciałby dopłacić kwotę 8.000 zł. i odebrać zakupiony domek. Wówczas od pracownika firmy dowiedział się, że domek ten został sprzedany innej osobie i żeB. S.nie pracuje już w tej firmie. Pracownik poinformował o tej rozmowie właścicielefirmy (...), który oddzwonił doM. W.i dopiero wówczas dowiedział się od niego o tym, że oskarżonaB. S.we wrześniu 2010 roku sprzedała mu domek holenderski nr 18 i tytułem zaliczki na ten domek pobrała od niego kwotę 8.000 zł., oraz że domek ten miał być przetrzymany na terenie firmy do końca maja 2011 roku, kiedy to po wpłaceniu pozostałej kwoty miał być dowiezionyM. W.. W związku z zaistniałą sytuacjąK. M.zaproponowałM. W., aby przyjechał do jego firmy i wybrał sobie inny domek za kwotę 16.000 zł.M. W.przyjechał doG., gdzie spodobał mu się inny domek, ale wyceniony był on na kwotę 21.000 zł. Pomimo toK. M.zgodził się na transakcję za kwotę 16.000 zł., domek został dostarczony przezfirmę (...)na działkę kupującego, a po jego dostarczeniuM. W.za pośrednictwem kierowcy dopłaciłK. M.kwotę 8.000 zł.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:
- częściowych wyjaśnień oskarżonejB. S.(k. 574, k. 65-67, k. 146-149, k. 459-460),
- zeznań pokrzywdzonegoK. M.(k. 575-579, k. 1-4, k. 19-21, k. 178-182, k. 456-458) oraz świadkówM. W.(k. 585-586, k. 35-36, k. 399-400),W. W. (1)(k. 37-38) iR. N.(k. 584-585, k. 31-32, k. 211-212),
- innych dowodów ujawnionych na rozprawie tj.: kserokopii umów o pracę (k. 6-14, k. 154-157), kserokopii pisma oskarżonej i kserokopii dowodu wpłaty dokonanej przezM. W.(k. 22), dowodu wpłaty dokonanej przezM. W.(k. 39), pisma oskarżonej (k. 40), wykazu dowodów rzeczowych (k. 77), danych osobopoznawczych oskarżonej (k. 88), kserokopii świadectwa pracy (k. 152-153), dokumentacji fotograficznej (k. 442-454), informacji zK.dotyczących oskarżonej (k. 61, k. 133-134, k. 193-194, k. 592, k. 646).
OskarżonaB. S.na rozprawie nie przyznała się do popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt. I a/o i skorzystała z prawa do odmowy składania wyjaśnień. Po odczytaniu przez Sąd jej wyjaśnień złożonych w toku postępowania przygotowawczego oraz uprzednio przed Sądem, oskarżona potwierdziła je, po czym odmówiła odpowiedzi na pytania. W odczytanych wyjaśnieniach oskarżona także nie przyznała się do popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt. I a/o i wyjaśniła, że od 2007 roku pracowała wfirmie (...), a od 2009 roku przeszła dofirmy (...). W obu firmach zajmowała się przygotowywaniem domków i przyczep kempingowych do sprzedaży i ich sprzedażą, do jej obowiązków należał kontakt z klientami i zawieranie z nimi umów na sprzedaż i wynajem przyczepek i domków kempingowych. Odnośnie czynu zarzucanego jej w pkt. I a/o oskarżona wyjaśniła, że we wrześniu 2010 roku na plac firmy przyjechał klient - panW., któremu spodobał się domek nr 18 i był zainteresowany jego zakupem, ale nie podobała mu się cena, która wynosiła 18.500 zł. Oskarżona powiedziała mu, że porozmawia z szefem, czy zejdzie z ceny. Stwierdziła, że szef pozwolił jej sprzedać ten domek nawet za 15.000 zł., ale żeby się targowała. W dniu 28 września 2010 roku ponownie przyjechał panW.i zapytał o cenę tego domku, na co oskarżona powiedziała, że może go sprzedać za 16.000 zł. PanW.zgodził się na tę cenę, uzgodnili co ma być jeszcze w tym domku zrobione, oraz że domek ten zostanie na placu firmy do 30 maja 2011 roku. Następnie oskarżona sporządziła umowę w dwóch egzemplarzach, a panW.wpłacił jej zaliczkę w kwocie 8.000 zł. Na tę kwotę oskarżona wystawiłaKP, jeden egzemplarz dała klientowi, a drugi został w firmie. Po odjeździe panaW.zadzwoniła do szefa i powiedziała mu, że domek udało się sprzedać za 16.000 zł., z czego szef bardzo się ucieszył. Następnie szef przyjechał do firmy, oskarżona przekazała mu umowę i kwotę 8.000 zł. pobraną tytułem zaliczki od panaW., a drukKPzostawiła dla siebie, żeby był dowód, że przyjęła pieniądze. W dniu 30 września 2010 roku skończyła jej się umowa i odeszła z pracy.
Wyjaśnienia oskarżonej jedynie częściowo zasługują na wiarę. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej w części, w której dotyczą okresu jej zatrudnienia wfirmie (...)oraz zakresu jej obowiązków w tych firmach. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonej znajdują bowiem potwierdzenie w uznanych przez Sąd za wiarygodne zeznaniach pokrzywdzonegoK. M.oraz w dowodach z dokumentów w postaci umów o pracę i świadectwa pracy. Za wiarygodne Sąd uznał także wyjaśnienia oskarżonej dotyczące faktu dokonania transakcji dotyczącej sprzedaży domku kempingowego nr 18 panuW.. W tej części wyjaśnienia oskarżonej znajdują potwierdzenie w wiarygodnych zeznaniach świadkówM. W.iW. W. (1)oraz w dowodach z dokumentów w postaci dowodu wpłaty zaliczki w kwocie 8.000 zł. przezM. W.–KP(k. 39) oraz pisemnego zobowiązania oskarżonej dotyczącego przedmiotowego domku kempingowego, zwanego przez oskarżoną w jej wyjaśnieniach umową (k. 40). Sąd odmówił natomiast wiary wyjaśnieniom oskarżonej w części dotyczącej okoliczności sprzedaży panuW.domku kempingowego nr 18, w szczególności w zakresie, gdzie podała, że obniżyła cenę sprzedaży tego domku po uzgodnieniu z pokrzywdzonym, że po zawarciu umowy z panemW.poinformowała pokrzywdzonego o dokonanej sprzedaży, a po przyjeździe pokrzywdzonego do firmy przekazała mu umowę i pobraną od panaW.zaliczkę w kwocie 8.000 zł. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonej pozostają w ewidentnej sprzeczności z uznanymi przez Sąd za wiarygodne zeznaniami pokrzywdzonegoK. M.. Poza tym są zupełnie nielogiczne. Gdyby bowiem pokrzywdzony rzeczywiście został przez oskarżoną poinformowany o sprzedaży domku nr 18 panuW., to absurdalnym posunięciem byłoby dokonanie sprzedaży tego samego domku przez pokrzywdzonego innemu klientowi. Postępując świadomie w ten sposób wobec panaW., pokrzywdzony przede wszystkim naraziłby na szwank dobre imię swojej firmy. Ponadto sporządzona przez oskarżoną „umowa sprzedaży” przedmiotowego domku panuW.opiewała na kwotę 16.000 zł., natomiast pokrzywdzony – z uwagi na sezon zimowy – sprzedał ten domek innemu klientowi za 14.000 zł. Wreszcie, pokrzywdzony w miejsce domku nr 18 ostatecznie sprzedał panuW.za cenę 16.000 zł. inny domek, którego rzeczywista wartość wynosiła 21.000 zł. Wszystkie powyższe okoliczności jednoznacznie wskazują, że pokrzywdzony nie mógł wiedzieć o dokonanej przez oskarżoną sprzedaży domku kempingowego nr 18. Ponadto oceniając wiarygodność wyjaśnień oskarżonej w powyższym zakresie Sąd miał na uwadze wiarygodne zeznania świadkówM.iW. W. (1), z których wynika, że oskarżonej bardzo zależało na tym, aby zawarli umowę i wpłacili zaliczkę przed dniem 30 września 2010 roku, kiedy to oskarżonej kończyła się umowa o pracę w firmie pokrzywdzonego. Oskarżona okłamała panówW., mówiąc że od 1 października 2010 roku idzie na urlop, a w trakcie jej urlopu inny pracownik może nie być zorientowany w sprawie. Okoliczność ta jednoznacznie wskazuje, że oskarżona miała zamiar dokonania przedmiotowej transakcji bez wiedzy właściciela firmy – pokrzywdzonegoK. M.i w konsekwencji przywłaszczenia kwoty 8.000 zł. powierzonej jej przezM. W.tytułem zaliczki na poczet domku kempingowego nr 18. Wobec powyższego Sąd odmówił wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonej we wskazanym wyżej zakresie, uznając iż stanowią one jedynie przyjętą przez oskarżoną linię obrony zmierzającą do uniknięcia grożącej jej odpowiedzialności za czyn zarzucany jej w pkt I a/o.
Zeznania pokrzywdzonegoK. M.w zakresie dotyczącym czynu zarzucanego oskarżonej w pkt. I a/o oraz zeznania świadkówM. W.iW. W. (1)w całości zasługują na wiarę. Zeznania te są bowiem spójne, logiczne i konsekwentne, wzajemnie się potwierdzają i uzupełniają tworząc logiczny ciąg wydarzeń przedstawiający mechanizm działania oskarżonej. Ponadto znajdują one potwierdzenie w dowodach z dokumentów w postaci dowodu wpłaty zaliczki w kwocie 8.000 zł. przezM. W.–KP(k. 39) oraz pisemnego zobowiązania oskarżonej dotyczącego przedmiotowego domku kempingowego (k. 40).
Walorem wiarygodności Sąd obdarzył także zeznania świadkaR. N.– pracownikafirmy (...). Zeznania w/w świadka w zakresie dotyczącym czynu zarzucanego oskarżonej w pkt. I a/o korelują z wiarygodnymi zeznaniami pokrzywdzonegoK. M.i świadkówM. W.iW. W. (1), ponadto są spójne i logiczne.
Sąd uznał za wiarygodne wszystkie dowody z dokumentów ujawnione na rozprawie, a dotyczące czynu zarzucanego oskarżonej w pkt. I a/o. Żadna ze stron nie kwestionowała bowiem ich wiarygodności ani autentyczności, a w połączeniu z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym, dokumenty te pozwalają na odtworzenie pełnego i rzeczywistego obrazu tego czynu.
Sąd pominął ocenę pozostałych dowodów przeprowadzonych w niniejszej sprawie, bowiem nie dotyczyły one okoliczności czynu przypisanego oskarżonej w pkt. 1 wyroku ani też rozstrzygnięcia o karze i innych konsekwencjach prawnych czynów przypisanych oskarżonej w wyroku.
Czyn oskarżonejB. S.zarzucany jej w pkt. I a/o wyczerpuje znamiona przestępstwa zart. 284 § 2 kk, a nie jak wskazano w a/o zart. 286 § 1 kk. Dlatego też Sąd uznał, że nie wychodząc poza granice aktu oskarżenia można czyn ten zakwalifikować jako przestępstwo zart. 284 § 2 kki po uprzedzeniu obecnych stron o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej tego czynu, Sąd przypisując oskarżonej jego popełnienie odpowiednio zmienił opis tego czynu i jego kwalifikacją prawną.
Przestępstwo zart. 284 § 2 kkpolega na tym, że sprawca przywłaszcza sobie powierzoną mu rzecz ruchomą. Sąd podziela przyjęte w doktrynie stanowisko, iż„przestępstwo określone wart. 284 § 2należy do kategorii tzw. przestępstw kierunkowych. Kodeks wymaga, aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym jest włączenie powierzonej rzeczy do majątku sprawcy lub postępowanie z nią jak z własną w inny sposób. Wyklucza to możliwość popełnienia tego przestępstwa z zamiarem wynikowym. Istotnym elementem strony podmiotowej sprzeniewierzenia nie jest sam fakt odmowy wydania rzeczy powierzonej, lecz powody nie zwrócenia, a więc wola włączenia rzeczy do swojego majątku lub wola postępowania z nią jak z własną"(Małgorzata Dąbrowska-Kardas, Piotr Kardas.Przestępstwa przeciwko mieniu, Ministerstwo Sprawiedliwości, Warszawa 1998, z. 21, s. 167). Przestępstwo określone wart. 284 § 2 k.k.jest przestępstwem indywidualnym, które może popełnić jedynie sprawca mający określone kwalifikacje, a mianowicie osoba, której powierzona została cudza rzecz ruchoma. Zgodnie z utrwalonym w doktrynie poglądem – przywłaszczenie rzeczy powierzonej ma również miejsce, gdy sprawca reprezentując właściciela odbiera rzecz ruchomą od osoby trzeciej (np. odbiór gotówki od dłużnika w celu przekazania i rozliczenia się z wierzycielem). Należy w tym miejscu wskazać, że zgodnie z definicją ustawową zawartą wart. 115 § 9 kkrzeczą ruchomą jest także polski albo obcy pieniądz lub inny środek płatniczy oraz dokument uprawniający do otrzymania sumy pieniężnej albo zawierający obowiązek wypłaty kapitału, odsetek, udziału w zyskach albo stwierdzenie uczestnictwa w spółce.
OskarżonaB. S.w dniu 28 września 2010 roku w miejscowościG., powiatu(...), będąc zatrudniona jako sprzedawca wfirmie (...), przyjęła od klienta firmy -M. W.zaliczkę w kwocie 8.000 zł. na poczet zakupionego przez niego domku kempingowego nr 18. Po przyjęciu tej zaliczki oskarżona nie przekazała właścicielowifirmy (...)powierzonej jej przezM. W.kwoty zaliczki tj. 8.000 zł., lecz zatrzymała tę kwotę dla siebie, włączając ją do swojego majątku. W powyższy sposób oskarżona przywłaszczyła sobie powierzone jej przez klientafirmy (...)pieniądze w kwocie 8.000 zł. działając na szkodę właścicielafirmy (...). Nie ulega wątpliwości, iż oskarżona czynu tego dokonała działając umyślnie w zamiarze bezpośrednim, jej działanie było bowiem ukierunkowane na określony cel, jakim było włączenie powierzonej jej kwoty 8.000 zł. do swojego majątku.
W powyższej sytuacji czyn oskarżonejB. S.przypisany jej w punkcie 1 wyroku wyczerpuje wszystkie znamiona przestępstwa zart. 284 § 2 kk.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał oskarżonąB. S.za winną popełnienia w/w czynu i za to na podstawieart. 284 § 2 kkwymierzył jej karę 1 roku pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33 § 1, 2 i 3 kkwymierzył jej grzywnę w wymiarze 80 stawek dziennych w wysokości po 10 zł. każda stawka.
Ponadto w ramach czynu zarzucanego oskarżonej wpkt. IIa/o Sąd uznał ją za winną popełnienia dwóch czynów zart. 270 § 1 kki za każdy z tych czynów na podstawieart. 270 § 1 kkwymierzył jej kary po 3 miesiące pozbawienia wolności.
Z kolei w ramach czynów zarzucanych oskarżonej wpkt. III i IVa/o Sąd uznał ją za winną popełnienia jednego czynu zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył jej karę 1 roku pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33 § 1, 2 i 3 kkwymierzył jej grzywnę w wymiarze 80 stawek dziennych w wysokości po 10 zł. każda stawka.
Na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkSąd wymierzył oskarżonej karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych w wysokości po 10 zł. każda stawka.
Wymierzając oskarżonej karę i orzekając o innych konsekwencjach prawnych czynów przypisanych oskarżonej, Sąd zgodnie z dyspozycjąart. 4 § 1 kkzastosował przepisyKodeksu karnegoobowiązujące w czasie popełnienia przestępstw przez oskarżoną, bowiem były one dla oskarżonej względniejsze, niż przepisyKodeksu karnegoobowiązujące w czasie orzekania.
Wymierzając oskarżonej kary jednostkowe jak i karę łączną Sąd kierował się zasadami wymiaru kary określonymi wart. 53 § 1 i 2 k.k.i uwzględnił całokształt okoliczności, zarówno łagodzących jak i obciążających mających wpływ na wymiar kary.
Jako okoliczność obciążającą, którą Sąd uwzględnił przy wymiarze oskarżonej kar pozbawienia wolności za poszczególne przypisane jej przestępstwa, wskazać należy przede wszystkim to, że przestępstwa te cechuje wysoki stopień społecznej szkodliwości ze względu na postać zamiaru, jaki towarzyszył oskarżonej przy popełnianiu tych przestępstw – zamiar bezpośredni, jak też ze względu na rodzaj i charakter naruszonego dobra, jakim w przypadku przestępstw zart. 284 § 2 kki zart. 286 § 1 kkjest cudze mienie, zaś w przypadku przestępstwa zart. 270 § 1 kk– wiarygodność dokumentów. Okolicznością obciążającą, którą Sąd wziął pod uwagę wymierzając oskarżonej kary pozbawienia wolności za czyny zart. 284 § 2 kki zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkjest również motywacja oskarżonej, jaką była chęć osiągnięcia korzyści majątkowej. Ponadto, popełniając wszystkie przypisane przestępstwa, oskarżona nadużyła zaufania swojego pracodawcyK. M., a po popełnieniu tych przestępstw nie podjęła żadnych kroków zmierzających do naprawienia szkody wyrządzonej pokrzywdzonym. Powyższe okoliczności także wpłynęły obciążająco na wymiar kar za poszczególne przestępstwa.
Wśród okoliczności łagodzących, które Sąd uwzględnił przy wymiarze kar oskarżonej wymienić należy fakt, że oskarżona nie była wcześniej karana i częściowo przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów.
Mając na uwadze fakt, iż czyny zart. 284 § 2 kkoraz zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk(przypisane w pkt. 1 i 3 wyroku) oskarżona popełniła działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i faktycznie taką korzyść osiągnęła, Sąd obok kar pozbawienia wolności, na podstawieart. 33 § 1, 2 i 3 kkwymierzył oskarżonej za te czyny kary grzywny. Określając liczbę stawek dziennych grzywny, Sąd kierował się tymi samymi okolicznościami, które uwzględnił przy wymiarze kar pozbawienia wolności, zaś ustalając wysokość jednej stawki dziennej na minimalną przewidzianą przez ustawę kwotę 10 zł., Sąd miał na uwadze warunki osobiste i rodzinne oskarżonej oraz jej stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe. Oskarżona co prawda aktualnie nie pracuje i nie osiąga dochodu, nie posiada też majątku, niemniej jednak jest osobą stosunkowo młodą i zdrową, posiada średnie wykształcenie i wyuczony zawód, zatem ma realne możliwości zarobkowe, które pozwalają jej na podjęcie pracy i osiąganie dochodów, a w konsekwencji na uiszczenie kary grzywny, której wysokość stawki dziennej została określona na minimalną przewidzianą przez ustawę kwotę.
Wszystkie wyżej wymienione okoliczności łagodzące i obciążające Sąd uwzględnił również wymierzając oskarżonej karę łączną pozbawienia wolności i karę łączną grzywny w oparciu o zasadę asperacji. Dodatkowo Sąd miał przy tym na uwadze fakt, że oskarżona w okresie od 17 sierpnia 2009 roku do 28 września 2010 roku popełniła aż cztery przestępstwa.
Sąd uznał, że taka kara jest adekwatna do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynów popełnionych przez oskarżoną, odniesie swoje cele wychowawcze i zapobiegawcze względem oskarżonej oraz spełni swoje cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa ze względu na prewencję ogólną.
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonej kary łącznej pozbawienia wolności Sąd warunkowo zawiesił na okres próby 4 (czterech) lat. Zawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności Sąd wziął pod uwagę w szczególności właściwości i warunki osobiste oskarżonej i dotychczasowy sposób jej życia. Jak wynika z informacji z KRK dotyczącej oskarżonej, nie była ona dotychczas karana, od czasu popełnienia przypisanych jej przestępstw upłynęło już prawie 7 lat i w tym okresie także nie wchodziła w konflikty z prawem. W takiej sytuacji Sąd uznał, iż w odniesieniu do oskarżonej można postawić pozytywną prognozę co do tego, że wyciągnie ona właściwe wnioski z popełnionych przestępstw i w przyszłości będzie przestrzegała porządku prawnego.
Na podstawieart. 46 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkSąd orzekł wobec oskarżonej obowiązek naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem przypisanym jej w pkt. 1 wyroku poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoK. M.kwoty 8.000 zł. Orzekając wobec oskarżonej powyższy obowiązek naprawienia szkody Sąd uwzględnił złożony w tym zakresie wniosek pokrzywdzonego, a ponadto miał na względzie jeden z fundamentalnych celów postępowania karnego jakim jest uwzględnienie prawnie chronionych interesów pokrzywdzonego. Jak orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 29 marca 2011 roku, sygnatura III KK 392/10, polega to w szczególności na wyrównaniu straty, którą poszkodowany poniósł. Zgromadzony w niniejszej sprawie, uznany przez Sąd za wiarygodny materiał dowodowy jednoznacznie określa wartość szkody poniesionej przez pokrzywdzonegoK. M.wskutek przestępstwa zart. 284 § 2 kkpopełnionego przez oskarżoną i nie pozostawia co do tego żadnych wątpliwości. W takiej sytuacji należało orzec wobec oskarżonej obowiązek naprawienia tej szkody w całości, co uczyni zadość nie tylko pokrzywdzonemu, ale także społecznemu poczuciu sprawiedliwości.