Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 461/17
Data wyroku: 2017-07-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Łazowska
Słowa kluczowe: Podleganie ubezpieczeniom społecznym
Podstawa prawna: art. 6 ust 1 pkt 5 ustawy SUS

Sygn. aktVIII U 461/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 lipca 2017 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Grażyna Łazowska

Protokolant:

Kamila Niemczyk

po rozpoznaniu w dniu5 lipca 2017 r. w Gliwicach
sprawyK. K.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
oskładki
na skutek odwołaniaK. K.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
z dnia8 lutego 2017 r.nr(...)- (...)

1
oddala odwołanie,

2
zasądza od ubezpieczonego na rzecz organu rentowego 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

(-) SSO Grażyna Łazowska
Sygn. akt VIII U 461/17

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 8 lutego 2017r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.stwierdził, żeK. K.jest dłużnikiem Zakładu z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Zadłużenie to wraz z należnymi odsetkami za zwłokę naliczonymi na dzień wydania decyzji wynosi łącznie 48.435,81 zł, w tym:
- z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne za okres od 03/2013r. do 07/2016r. – 27.665,78 zł plus odsetki w kwocie 4.882,00 zł,
- z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za w/w okres – 11.233,24 zł plus odsetki za zwłokę w kwocie 1.992,00 zł,
- z tytułu składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za w/w okres – 2.307,79 zł plus odsetki za zwłokę w kwocie 355,00 zł.
W odwołaniu od tej decyzji odwołującyK. K.wniósł o anulowanie niesłusznie naliczonych składek za wskazany w powyższej decyzji okres podnosząc,iż od dnia 1 marca 2013r. do dnia 31 grudnia 2016r. był zatrudniony wfirmie (...)s.r.o. na terenie Słowacji, gdzie pracodawca odprowadził za niego obowiązkowe składki ubezpieczeniowe.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w skarżonej decyzji. Organ rentowy zgłosił także wniosek o zasądzenie od odwołującego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Organ rentowy dodał, iż decyzja skarżona została wydana w konsekwencji stwierdzenia przez właściwą słowacką instytucję ubezpieczeniową braku podlegania przez odwołującego ustawodawstwu na terenie Słowacji z tytułu zawartej umowy o pracę zfirmą (...)s.r.o.
Sąd ustalił co następuje:
OdwołującyK. K.od dnia 2 stycznia 2006r. do nadal prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w oparciu o wpis do ewidencji działalnościnr(...)wydany przez Prezydenta MiastaG..
Z tytułu wykonywania tej działalności odwołujący dokonał zgłoszenia:
- od dnia 2 stycznia 2006r. do dnia 31 lipca 2008r. do obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego, rentowych, wypadkowego i ubezpieczenia zdrowotnego,
- od dnia 1 sierpnia 2008r. do dnia 30 listopada 2009r. do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego,
- od dnia 1 grudnia 2009r. do dnia 30 września 2010r. do obowiązkowego ubezpieczenia emerytalnego, rentowych, wypadkowego i ubezpieczenia zdrowotnego,
- od dnia 1 października 2010r. do dnia 30 czerwca 2011r. do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego,
- od dnia 1 lipca 2011r. do dnia 28 lutego 2013r. do obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego, rentowych, wypadkowego i ubezpieczenia zdrowotnego.
Nadto był zgłoszony jako pracownik w okresach:
- od dnia 1 marca 2008r. do dnia 30 listopada 2009r. u płatnika składekF. D.,
- od dnia 1 października 2010r. do dnia 30 czerwca 2011r. u płatnika składek(...) S.C.
W dniu 15 marca 2013r. do organu rentowego wpłynął wniosek odwołującegow sprawie ustalenia właściwego ustawodawstwa w związku z wykonywaniem od dnia1 marca 2013r. pracy najemnej na terenie Słowacji na rzeczfirmy (...)s.r.o. z siedzibą:P.76,(...)-(...) Č., Republika Słowacka. Na tę okoliczność odwołujący przedstawił kopię umowy o pracę zawartej z w/w firmą z dnia 1 marca 2013r.
Pismem z dnia 5 czerwca 2013r. organ rentowy stwierdził, że odwołujący od dnia1 marca 2013r. w zakresie ubezpieczeń społecznych podlega ustawodawstwu słowackiemu, o czym ZUS poinformował pisemnie stronę słowacką. Wskazano przy tym, iż ustalenie słowackiego ustawodawstwa ma charakter tymczasowy i stanie się ostateczne w ciągu dwóch miesięcy od poinformowania o tym instytucji słowackiej, o ile nie zgłosiona stosownych zastrzeżeń. Nadto wskazano, że instytucja słowacka powinna wystawić odwołującemu zaświadczenie o podleganiu słowackiemu systemowi ubezpieczeń społecznych na formularzu A1.
Słowacka instytucja ubezpieczeniowa –S. P.pismem z dnia 6 lipca 2015r. poinformowała, iż wydała decyzję o nieobjęciu odwołującego jako pracownika(...)s.r.o. od dnia 1 marca 2013r. obowiązkowym ubezpieczeniem chorobowym, obowiązkowym ubezpieczeniem emerytalnym oraz obowiązkowym ubezpieczeniemna wypadek bezrobocia zgodnie z legislatywą słowacką. Decyzja ta stała się prawomocnaz dniem 31 stycznia 2014r.
Pismem z dnia 4 lutego 2016r. organ rentowy poinformował odwołującego, iż z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej podlega on:
- od dnia 2 stycznia 2006r. do dnia 31 lipca 2008r. obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu i ubezpieczeniu zdrowotnemu,
- od dnia 1 sierpnia 2008r. do dnia 30 listopada 2009r. obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu,
- od dnia 1 grudnia 2009r. do dnia 30 września 2010r. obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu oraz ubezpieczeniu zdrowotnemu,
- od dnia 1 października 2010r. do dnia 30 czerwca 2011r. obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu,
- od dnia 1 lipca 2011r. do nadal obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu i ubezpieczeniu zdrowotnemu.
Następnie organ rentowy wydał decyzję skarżoną określając wysokość zadłużenia odwołującego z tytułu składek na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od 03/2013r. do 07/2016r.
Na rozprawie w dniu 5 lipca 2017r. ubezpieczony oświadczył, iż nie posiada formularza A1. Zwracał się o jego wydanie do słowackiej instytucji ubezpieczeniowej,lecz w lipcu 2015r. otrzymał odpowiedź, że formularz taki nie zostanie mu wydany, bowiem są wątpliwości odnośnie jego zatrudnienia. Od tego pisma instytucji słowackiejnie odwoływał się.
Powyższe Sąd ustalił na podstawie dokumentacji zawartej w aktach organu rentowego jako okoliczności jednoznacznie wynikające z tych dowodów i niekwestionowane przez strony.
Sąd zważył, co następuje:
OdwołanieK. K.nie zasługuje na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie kwestia sporna sprowadzała się do ustalenia,czy odwołującyK. K.jest dłużnikiem organu rentowego z tytułu składekna obowiązkowe ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracyi Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od 03/2013r. do 07/2016r.z tytułu prowadzonej na terenie Rzeczypospolitej Polskiej pozarolniczej działalności gospodarczej. Odwołujący podnosił bowiem, iż brak jest podstaw do przypisania mu tych składek w sytuacji, gdy w powyższym okresie wykonywał pracę na terenie Słowacjii podlegał ustawodawstwu słowackiemu, a tym samym nie podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności na terenie Polski.
Zasady podlegania ubezpieczeniom społecznym regulujeustawa z dnia13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych(t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 963ze zm.).
Zgodnie z art. 6 ust.1 pkt 5 ustawy o systemie ubezpieczeń osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą podlegają obowiązkowi ubezpieczenia emerytalnegoi rentowego, zaś stosownie do treści art. 12 tej ustawy również do ubezpieczenia wypadkowego.
Przymus ubezpieczenia w myśl art. 8 ust. 6 pkt 1 ustawy dotyczy osób prowadzących działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej.
Obowiązek ubezpieczenia zgodnie z art. 13 pkt 4 ustawy trwa od dnia rozpoczęcia działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności.
Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy każda osoba objęta obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi podlega zgłoszeniu do ubezpieczeń społecznych. Obowiązek zgłoszenia osoby prowadzącej działalność gospodarczą spoczywa na tej osobie (ust.3).
Natomiast po myśli art. 17 w związku z art. 46 ustawy, płatnik składek obowiązany jest według zasad wynikających z przepisów niniejszej ustawy obliczać, potrącać z dochodów ubezpieczonych, rozliczać oraz opłacać należne składki za każdy miesiąc kalendarzowy. Rozliczenie składek oraz wypłaconych przez płatnika w tym samym miesiącu świadczeń następuje w deklaracji rozliczeniowej ZUS DRA.
Po myśli art. 47 ustawy płatnik składek przesyła w tym samym terminie deklarację rozliczeniową, imienne raporty miesięczne oraz opłaca składki za dany miesiąc.
Zgodnie zart.84st.1art.87 ust.1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych( t.j. Dz.U. z 2016r., poz.1793 ) składkę na ubezpieczenie zdrowotne opłaca osoba podlegająca ubezpieczeniu zdrowotnemu, z zastrzeżeniemart.85 i 86. Osoby i jednostki organizacyjne, o których mowa wart.84-86są obowiązane, bez uprzedniego wezwania, opłacić i rozliczyć składki na ubezpieczenie zdrowotne za każdy miesiąc kalendarzowy w trybie i na zasadach oraz w terminie przewidzianym dla składek na ubezpieczenie społeczne, a jeżeli do tych osób nie stosuje się przepisów o ubezpieczeniu społecznym – w terminie do dnia następnego.
Stosownie doart.32 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, do składekna Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz na ubezpieczenie zdrowotne w zakresie: ich poboru, egzekucji, wymierzania odsetek za zwłokę i dodatkowej opłaty, przepisów karnych, dokonywania zabezpieczeń na wszystkich nieruchomościach, ruchomościach i prawach zbywalnych dłużnika, odpowiedzialności osób trzecich i spadkobierców oraz stosowania ulg i umorzeń, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące składek na ubezpieczenie społeczne.
Na wstępie rozważań należy stwierdzić, że jednym z podstawowych i kardynalnych praw konstytuujących istnienia Unii Europejskiej jest określone w art. 39 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską z dnia 25 marca 1957r. (tekst jednolity Dz. Urz. WE C z dnia 24 grudnia 2002r. nr 325), prawo swobodnego przepływu osób, w tym pracowników. Zapewnia ono swobodę przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty. Prawa pracowników w zakresie zabezpieczenia społecznego konkretyzują przepisy rozporządzenia Rady, wydanego w oparciu o normę kompetencyjną, ustanowioną w treści art. 42 Traktatu, tj. Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. U. UE z 30.04.2004r. Nr L 166/1 ze zm.) oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego nr (Dz. U. UE z 30.10.2009r. Nr L 284/1 ze zm.).
Po myśli art. 11 ust 1 i ust 2 pkt a rozporządzenia WE Nr 883/2004 osoby, do których stosuje się niniejsze rozporządzenie, podlegają ustawodawstwu tylko jednego Państwa Członkowskiego. Ustawodawstwo takie określane jest zgodnie z przepisami niniejszego tytułu, osoba wykonująca w Państwie Członkowskim pracę najemną lub pracę na własny rachunek podlega ustawodawstwu tego Państwa Członkowskiego.
Zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia WE nr 883/2004 osoba, która normalnie wykonuje pracę najemną i pracę na własny rachunek w różnych Państwach Członkowskich podlega ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, w którym wykonuje swą pracę najemną lub, jeżeli wykonuje taką pracę w dwóch lub w kilku Państwach Członkowskich, ustawodawstwu określonemu zgodnie z przepisami ust. 1.
Nadto po myśli art. 16 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (WE)nr(...)w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego nr (Dz. U. UEz 30.10.2009r. Nr L 284/1 ze zm.) osoba, która wykonuje pracę w dwóch lub więcej państwach członkowskich, informuje o tym instytucję wyznaczoną przez właściwą władzę państwa członkowskiego, w którym ma miejsce zamieszkania. Natomiast według procedury zawartej w art. 16 ust. 2 rozporządzenia 987/2009, wyznaczona instytucja państwa członkowskiego miejsca zamieszkania niezwłocznie ustala ustawodawstwo mające zastosowanie do zainteresowanego, uwzględniając art. 13 rozporządzenia podstawowego oraz art. 14 rozporządzenia wykonawczego.
Zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 na wniosek zainteresowanego lub pracodawcy instytucja właściwa państwa członkowskiego, którego ustawodawstwo ma zastosowanie zgodnie z przepisami tytułu II rozporządzenia podstawowego, poświadcza, że to ustawodawstwo ma zastosowanie, oraz w stosownych przypadkach wskazuje, jak długo i na jakich warunkach ma ono zastosowanie.
Regułą jest podleganie przez pracownika ustawodawstwu tylko jednego Państwa Członkowskiego. Wynika to wprost z treści art. 11 ust 1 i ust 2 pkt a rozporządzeniaWE Nr(...). Widać zatem, iż niezwykle doniosłe znaczenie – zarówno dla płatnika składek, ale także i dla pracownika – ma fakt prawidłowego określenia właściwego ustawodawstwa w sferze zabezpieczenia społecznego.
Na osobach objętych art. 13 rozporządzeniem nr 883/2004 w związku z treścią jego art. 13 ust. 5 spoczywają obowiązki informacyjne, których wykonanie może mieć znaczenie dla nabycia i realizacji prawa do określonych świadczeń. Procedura dotycząca stosowania art. 13 została określona w art. 16 rozporządzenia wykonawczego. Osoba, która wykonuje pracę w dwóch lub więcej państwach członkowskich, informuje o tym instytucję wyznaczoną przez właściwą władzę państwa członkowskiego, w którym ma miejsce zamieszkania (ust. 1). Wyznaczona instytucja państwa członkowskiego miejsca zamieszkania niezwłocznie ustala ustawodawstwo mające zastosowanie do zainteresowanego, uwzględniając art. 13 rozporządzenia podstawowego oraz art. 14 rozporządzenia wykonawczego. Takie wstępne określenie mającego zastosowanie ustawodawstwa ma charakter tymczasowy. Instytucja ta informuje wyznaczone instytucje każdego państwa członkowskiego, w którym wykonywana jest praca, o swoim tymczasowym określeniu (ust. 2). Tymczasowe określenie mającego zastosowanie ustawodawstwa, przewidziane w ust. 2, staje się ostateczne w terminie dwóch miesięcy od momentu poinformowania o nim instytucji wyznaczonych przez właściwe władze zainteresowanych państw członkowskich, zgodnie z ust. 2, o ile ustawodawstwo nie zostało już ostatecznie określone na podstawie ust. 4, lub przynajmniej jedna z zainteresowanych instytucji informuje instytucję wyznaczoną przez właściwą władzę państwa członkowskiego miejsca zamieszkania przed upływem tego dwumiesięcznego terminu o niemożności zaakceptowania określenia mającego zastosowanie ustawodawstwa lub o swojej odmiennej opinii w tej kwestii (ust. 3). W przypadku gdy z uwagi na brak pewności co do określenia mającego zastosowanie ustawodawstwa niezbędne jest nawiązanie kontaktów przez instytucje lub władze dwóch lub więcej państw członkowskich, na wniosek jednej lub więcej instytucji wyznaczonych przez właściwe władze zainteresowanych państw członkowskich lub na wniosek samych właściwych władz ustawodawstwo mające zastosowanie do zainteresowanego jest określane na mocy wspólnego porozumienia, z uwzględnieniem art. 13 rozporządzenia podstawowego i odpowiednich przepisów art. 14 rozporządzenia wykonawczego (ust. 4). W przypadku rozbieżności opinii między zainteresowanymi instytucjami lub właściwymi władzami podmioty te starają się dojść do porozumienia, a zastosowanie ma art. 6 rozporządzenia wykonawczego (ust. 4). Instytucja właściwa państwa członkowskiego, którego ustawodawstwo zostało tymczasowo lub ostatecznie określone jako mające zastosowanie, niezwłocznie informuje o tym zainteresowanego (ust. 5). Jeżeli natomiast zainteresowany nie dostarczy informacji, o których mowa w ust. 1, komentowany artykuł stosuje się z inicjatywy instytucji wyznaczonej przez właściwą władzę państwa członkowskiego miejsca zamieszkania, gdy tylko instytucja ta zapozna się z sytuacją tej osoby, np. za pośrednictwem innej instytucji zainteresowanej (ust. 6).
Szczegółowe kwestie dotyczące zasad stosowania procedury dialogu i koncyliacji zostały ujęte wdecyzji nr (...)z dnia 12 czerwca 2009r. w sprawie ustanowienia procedury dialogu i koncyliacji w zakresie ważności dokumentów, określenia ustawodawstwa właściwego oraz udzielania świadczeń na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiegoi Rady (WE) nr 883/2004 (Dz. Urz. UE C 106 z 24.04.2010, s. 1–4).
Dokumentem potwierdzającym podleganie ustawodawstwu danego państwa jest „zaświadczenie o ustawodawstwie dotyczącym zabezpieczenia społecznego mającym zastosowanie do osoby uprawnionej” wydane na formularzu A1.
W celu uzyskania tego zaświadczenia należy zwrócić się z wnioskiem do właściwej instytucji, która poświadczy, w jakim okresie i na jakiej podstawie ma zastosowanie dane ustawodawstwo.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznania niniejszej sprawy podkreślić należy,iż w sprawie tej nie będzie miał zastosowania art.13 ust.3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004, gdyż nie zachodzi w przypadku odwołującegoK. K.konkurencja tytułów do podlegania ubezpieczeniom: z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej na terenie Polski ( praca na własny rachunek ) oraz pracy na podstawie umowy o pracę na terenie Słowacji ( praca najemnaw rozumieniu przepisów w/w Rozporządzenia ). Jak wynika bowiem z pisma właściwej słowackiej instytucji ubezpieczeniowej z dnia 6 lipca 2015r. w stosunku do odwołującegoS. P.wydała decyzję o nieobjęciu w/w jako pracownika(...)s.r.o.od dnia 1 marca 2013r. obowiązkowym ubezpieczeniem chorobowym, obowiązkowym ubezpieczeniem emerytalnym oraz obowiązkowym ubezpieczeniem na wypadek bezrobocia. Decyzja ta stała się prawomocna z dniem 31 stycznia 2014r. Następnie instytucja ta odmówiła odwołującemu wystawienia zaświadczenia A1.
W takiej sytuacji słusznie organ rentowy przyjął, iż odwołujący do dnia 1 marca 2013r. podlega ustawodawstwu polskiemu, gdyż brak jest podstaw do ustalenia jakiegokolwiek innego ustawodawstwa. Prawidłowo zatem organ rentowy stwierdził następnie w piśmie z dnia 4 lutego 2016r., iż odwołujący jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą podlega od 1 lipca 2011r. do nadal, a więc również w okresie objętym decyzją skarżoną, obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu, zgodnie z ustawodawstwem polskim. Decyzja skarżona została wydana w konsekwencji objęcia odwołującego tymi obowiązkowymi ubezpieczeniami, gdy w takiej sytuacji, zgodnie zart.46 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, odwołujący był zobligowany do odprowadzania składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Należy zauważyć, iż ubezpieczony nie kwestionował wykazanej w decyzji skarżonej kwoty zadłużenia pod względem matematycznym.
Reasumując, Sąd uznał iż decyzja skarżona jest prawidłowa i stąd na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c., Sąd orzekł jak w pierwszym punkcie wyroku.
O kosztach Sąd orzekł na podstawieart. 98 k.p.c.iart.99 k.p.c.w związku z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłatza czynności radców prawnych ( Dz. U. z 2015r., poz. 1804 ) wyliczając je od wartości przedmiotu sporu – kwoty zadłużenia z tytułu składek wynikającej z decyzji skarżonej.
W świetle ukształtowanego stanowiska judykatury w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych, dotyczącej odwołania od decyzji organu rentowego, stwierdzającej zobowiązanie do zapłaty składek i odsetek za zwłokę w określonych w tej decyzji kwotach, wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym powinno być uzależnione od wartości przedmiotu sporu ( uchwała Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2013r. sygn. akt I UZP 1/13 ).
(-) SSO Grażyna Łazowska