Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 407/17
Data wyroku: 2017-06-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Krzysztof Ficek, Marcin Schoenborn, Grzegorz Kiepura
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko mieniu
Podstawa prawna: art. 282 kk i inne

Sygnatura akt VI Ka 407/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia23 czerwca 2017r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Krzysztof Ficek
Sędziowie SSO Marcin Schoenborn
SSO Grzegorz Kiepura (spr.)
Protokolant Aleksandra Studniarz
po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2017 r.
przy udziale Dariusza Kowalczyka
Prokuratora Prokuratury Rejonowej wZ.
sprawy1.B. S.ur. (...)wZ.,
synaH.iS.
oskarżonego zart. 282 kk,art. 158§1 kkiart. 191§1 kkw zw. zart. 11§2 kkw zw. zart. 12 kk,art. 245 kkw zw. zart. 12 kk,art. 245 kk,art. 244 kk
2.R. N. (1)ur. (...)wŻ.,
synaA.iI.
oskarżonego zart. 282 kk,art. 158§1 kkiart. 191§1 kkw zw. zart. 11§2 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64§2 kk,art. 245 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64§2 kk,art. 245 kkw zw. zart. 64§2 kk
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych i oskarżonegoR. N. (1)
od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 10 stycznia 2017 r.    sygnatura akt VII K 595/16
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk,art. 624 § 1 kpk

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

- przyjmuje, iż czynu przypisanego w punkcie 1 oskarżonyB. S.dopuścił się w okresie od 22.01.2016 r. do daty bliżej nieustalonej, nie później niż do 5.02.2016 r.,
- przyjmuje, iż czynu przypisanego w punkcie 5 oskarżonyR. N. (1)dopuścił się w okresie od 22.01.2016 r. do 5.02.2016 r.,
- obniża wymierzoną oskarżonemuB. S.w punkcie 2 karę pozbawienia wolności do 10 (dziesięciu) miesięcy,
- obniża wymierzoną oskarżonemuR. N. (1)w punkcie 6 karę pozbawienia wolności do 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy,
- uchyla rozstrzygnięcia z punktów 4 i 7,
- na mocyart. 91 § 2 kkłączy wymierzone oskarżonemuB. S.kary pozbawienia wolności w punktach 1, 2 oraz 3 i orzeka wobec niego karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,
- na mocyart. 91 § 2 kkłączy wymierzone oskarżonemuR. N. (1)kary pozbawienia wolności w punktach 5 oraz 6 i orzeka wobec niego karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,
- uchyla rozstrzygnięcie zpunktu 9i na mocyart. 63 § 1 kkzalicza oskarżonemuB. S.na poczet kary łącznej orzeczonej powyżej okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 18.03.2016 r. godz. 12:30 do dnia 23.06.2017 r.;

2
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. N.kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) obejmującą kwotę 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony oskarżonegoR. N. (1)z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

4
zwalnia oskarżonych od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając wydatkami Skarb Państwa.

1.sygn. akt VI Ka 407/17

UZASADNIENIE

w części dotyczącej oskarżonegoR. N. (1)

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 10.01.2017r.R. N. (1)został uznany za winnego tego, że:

1
w okresie od 22.01.2016 do 21.02.2016r. wZ., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w kwocie 850 zł, działając wspólnie i w porozumieniu zB. S., używając przemocy, co najmniej dwukrotnie dokonał pobiciaJ. N. (1)poprzez zadawanie uderzeń pięścią po głowie i po całym ciele oraz duszenia, czym naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 kklubart. 157 § 1 kkoraz stosując wobec pokrzywdzonego groźbę zamachu na zdrowie i życie, doprowadziłJ. N. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200 zł oraz dekoderem(...)i anteną(...)o wartości 250 zł, a ponadto w bliżej nieustalonym dniu w tym samym okresie, używając wobecJ. N. (1)przemocy polegającej na kilkukrotnym uderzeniu w twarz i groźby bezprawnej w celu zmuszeniaJ. N. (1)do określonego zachowania, zmusił go do wspólnego spożywania alkoholu oraz do przyjęcia pożyczki w kwocie 50 zł oraz w dniu 5.02.2016r. działając samodzielnie, używając wobecJ. N. (1)groźby bezprawnej w celu zmuszenia pokrzywdzonego do określonego zachowania, zmusił go do zawarcia umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych o numerze(...)z(...) S.A.i wydania mu otrzymanego na jej podstawie telefonu komórkowego marki(...), przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa Podgórza w Krakowie z dnia 29.03.2005r., sygn. akt II K 253/05/P, za umyślne przestępstwo podobne zart. 280 § 1 kk,art. 157 § 2 kkiart. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kkiart. 64 § 1 kk, którą odbywał w ramach kary łącznej 6 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 6.02.2007r., sygn. akt II K 172/06, w okresie od 21.11.2006r. do 6.05.2013r., tj. przestępstwa zart. 282 kk,art. 158 § 1 kkiart. 191 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk,art. 12 kkiart. 64 § 2 kki za to na mocyart. 282 kkw zw. zart. 11 § 3 kkiart. 64 § 2skazany został na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

2
w okresie pomiędzy 22.01.2016 a 24.01.2016 wZ., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zB. S., użył co najmniej dwukrotnie wobecJ. N. (1)groźby bezprawnej popełnienia przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu w celu wywarcia na niego wpływu jako na świadka, by nie powiadamiał organów ścigania o popełnionych na jego szkodę przestępstwach oraz w bliżej nieokreślonym dniu pomiędzy 6.02.2016r. a 10.02.2016r. wZ.użył wobecJ. N. (1)groźby bezprawnej popełnienia przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu w celu wywarcia na niego wpływu jako na świadka, by wycofał złożone na Komisariacie(...)Policji wZ.zawiadomienie o popełnionych na jego szkodę przestępstwach, przy czym czynów tych dopuścił się w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobnością i stanowią one ciąg przestępstw popełnionych w ciągu 5 lat po odbyciu kary 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa Podgórza w Krakowie z dnia 29.03.2005r., sygn. akt II K 253/05/P, za umyślne przestępstwo podobne zart. 280 § 1 kk,art. 157 § 2 kkiart. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kkiart. 64 § 1 kk, którą odbywał w ramach kary łącznej 6 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 6.02.2007r., sygn. akt II K 172/06, w okresie od 21.11.2006r. do 6.05.2013r., tj. przestępstw zart. 245 kkw zw. zart. 12 kkiart. 64 § 2 kk(pkt VI części wstępnej wyroku) i zart. 245 kkw zw. zart. 64 § 2 kk(pkt VII części wstępnej wyroku) i za to na mocyart. 245 kkw zw. zart. 91 § 1 kkskazany został na jedną karę 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności.

Na podstawieart. 91 § 2 kkiart. 86 § 1 kkwymierzono oskarżonemu karę łączną 4 lat pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 41a § 1 kkiart. 43 § 1 kkorzeczono wobec oskarżonego zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonymJ. N. (1)na okres 5 lat.
Na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturzezasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. N.kwotę 2.804,40 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu.
Na podstawieart. 624 § 1 kpkiart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychzwolniono oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa.
Apelacje od wyroku wywiedli oskarżony i jego obrońca, którzy zaskarżyli orzeczenie w całości.
Obrońca zarzuciła wyrokowi:

1
obrazę przepisów postępowania mogącą mieć wpływ na jego treść, a to:

-art. 7 kpkw zw. zart. 2 § 1 pkt 1 kpkpoprzez dowolną a nie swobodną ocenę materiału dowodowego bez uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego poprzez nieobiektywną ocenę dowodów z zeznań pokrzywdzonego oraz świadkówS. N.,K. N.,G. C.,K. L.,G. G.orazA. F.;
-art. 4 kpkiart. 410 kpkprzez nierozważenie wszystkich okoliczności sprawy, a szczególnie tych które przemawiały na korzyść oskarżonego;
-art. 5 § 2 kpkprzez uznanie oskarżonego za winnego, mimo niedających się usunąć wątpliwości w kwestii wyjazdu oraz rozpoznania oskarżonego;
-art. 424 § 1 kpkpoprzez nienależyte uzasadnienie dlaczego sąd nie uwzględnił dowodów, które przemawiały na korzyść oskarżonego;
-art. 192 § 2 kpkpoprzez oddalenie wniosku o przesłuchanie pokrzywdzonego w obecności biegłego psychologa w sytuacji, gdyJ. N. (1)jest leczony odwykowo, a w przeszłości wielokrotnie pomawiał inne osoby usiłując szantażować je, by wymusić pieniądze na zakup alkoholu;
2) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na nieuzasadnionym w świetle zgromadzonego materiału dowodowego ocenionego swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowo rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, przyjęciu, iż oskarżonyR. N. (1)dopuścił się przypisanych mu czynów.
W oparciu o podniesione zarzuty obrońca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego, alternatywnie domagając się uchylenia wyroki i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Oskarżony w osobistej apelacji podniósł, że sprawa prowadzona była jednostronnie, a w całym procesie akcentowana była jego kryminalna przeszłość, napiętnowana przez sąd. Wskazywał, iż został skazany na podstawie pomówień i nieprawdziwych zeznań świadków. Wywodził, iż w okresie od 6.02.2016r. do 20.02.2016r. przebywał za granicą, a jego wizyta wsalonie (...)w dniu 5.02.2016r. związana była z planowanym wyjazdem do Niemiec, a po powrocie do kraju w dniu 21.02.2016r. został aresztowany. Podkreślał, że pokrzywdzony jest niezrównoważony psychicznie, a jego relacje były wymyślone. Odnośnie wziętych przez sąd pod uwagę relacjiA. F., wskazywał, że świadek zeznał, iż po raz pierwszy widzi oskarżonego. Kwestionował zeznaniaG. C., które miały zostać wymuszone. Zarzucał złamanie procedury w trakcie przesłuchań świadków. Oskarżony wskazywał też na sprzeczności w zeznaniach pokrzywdzonego i jego synaS. N., a także na konflikty pokrzywdzonego z oboma synami.
W oparciu o podniesione zarzuty oskarżony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie, ewentualnie o ponowne rozpoznanie sprawy.
Apelacje okazały się skuteczne o tyle, że w wyniku ich wniesienia zaskarżony wyrok należało zmienić poprzez przyjęcie, iż czynu przypisanego w pkt 5 oskarżonyR. N. (1)dopuścił się w okresie od 22.01.2016r. do 5.02.2016r., obniżenie kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu w pkt 6 do 1 roku i 6 miesięcy oraz wymierzenie kary łącznej w wysokości 3 lat pozbawienia wolności.
W pozostałym zakresie ustalenia sądu rejonowego nie były obarczone błędem. Podstawę wyroku stanowił całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, a wszystkie dowody – w ich wzajemnym powiązaniu – ocenione zostały obiektywnie, z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Wbrew podniesionym zarzutom sąd nie dopuścił się też obrazy przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wyroku. W pisemnych motywach orzeczenia sąd zwięźle wskazał, jakie fakty uznał za udowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych.
Niewątpliwie kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia miały relacje pokrzywdzonegoJ. N. (1). Uznając zeznania tego świadka za wiarygodne sąd nie przekroczył granic swobodnej oceny dowodów, o której mowa wart. 7 kpk.
Nietrafny był zarzut obrazyart. 192 § 2 kpkpoprzez nieprzesłuchanieJ. N. (1)w obecności psychologa. Przepis ten wprowadza jedynie możliwość, a nie obowiązek przesłuchania świadka z udziałem biegłego lekarza lub psychologa. Sam fakt leczenia odwykowego świadka nie uzasadniał powzięcia wątpliwości co do jego stanu psychicznego, rozwoju umysłowego, czy też zdolności postrzegania lub odtwarzania postrzeżeń, w sytuacji gdy jego zeznania co do zasadniczych kwestii były spójne i korelowały z innymi wiarygodnymi dowodami. Podkreślenia wymaga, że ani sąd, ani prokurator przesłuchujący tego świadka nie powzięli wątpliwości wskazanych wart. 192 § 2 kpk. Wypowiedzi procesowe świadka nie zawierały takich elementów, które uzasadniałyby potrzebę przesłuchania go w warunkach przewidzianych w tym przepisie.
J. N. (1)relacjonował wprawdzie zdarzenia z udziałem oskarżonychR. N. (1)iB. S.chaotycznie, ale w sposób pozwalający na odtworzenie ich rzeczywistego przebiegu i określenie roli jaką odegrał w nichR. N. (1). Brak było podstaw do uznania, że zdarzenia będące przedmiotem postępowania, zostały przez pokrzywdzonego wymyślone, jak twierdzi w apelacji oskarżony.J. N. (1)znał oskarżonegoR. N. (1)jedynie z widzenia i nie miał jakichkolwiek powodów, aby fałszywie pomawiać go o popełnienie przestępstw na jego szkodę.
RelacjeJ. N. (1)co do najistotniejszych kwestii były stanowcze i konsekwentne w toku całego procesu. W swoich zeznaniach jednoznacznie wskazywał on naR. N. (1)jako na sprawcę bądź współsprawcę czynów polegających na doprowadzeniu go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem i do określonego zachowania – poprzez groźby i przemoc – oraz na bezprawnym wpływaniu na jego zeznania w charakterze świadka.
Rozbieżności w zeznaniach pokrzywdzonego dotyczyły jedynie chronologii poszczególnych zdarzeń. Okoliczność tę sąd rejonowy miał w polu widzenia i należycie ją ocenił, wskazując, iż nie może ona mieć decydującego znaczenia dla oceny wiarygodności świadka, a co za tym idzie wartości dowodowej jego depozycji. Zdarzenie było rozciągnięte w czasie i wywołało duża traumę u pokrzywdzonego, co niewątpliwie mogło wpłynąć na określenie przez niego poszczególnych zachowań oskarżonego w niewłaściwej kolejności.
Z zeznań pokrzywdzonego wynika, że był bity przezR. N. (1)iB. S.zarówno w swoim mieszkaniu, jak i w mieszkaniuM. P.. W obu mieszkaniach kierowane były też wobec niego groźby. Działania oskarżonych nakierowane były z jednej strony na zmuszenie pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem i do określonego zachowania, z drugiej natomiast – na wywarciu na niego wpływu jako na świadka.
Relacje pokrzywdzonego nie były jedynymi dowodami w sprawie – znalazły one w innych dowodach, a w szczególności w informacji Szpitala Miejskiego wZ.z dnia 6.02.2016r. (k. 18), umowie o świadczenie usług telekomunikacyjnych z dnia 5.02.2016 wraz z dokumentacją (k. 277-288), protokole okazania (k. 26-27, k. 30), zapisie z monitoringu (k. 402-411), a także w zeznaniach świadkówS. N.(k. 31),K. N.(k. 399),A. F.(k. 310, k. 722-723),R. F. (1)(k. 417-419, k. 723) iG. C.(k. 70-72).
Z karty informacyjnej izby przyjęć Szpitala Miejskiego wZ.z dnia 6.02.2016r. wynika, iż na skutek pobicia sprzed 4 dniJ. N. (1)doznał stłuczenia okolicy oczodołu prawego. Zatem rodzaj i umiejscowienie obrażeń stwierdzonych u pokrzywdzonego odpowiada opisanemu przez niego sposobowi działania napastników, którzy zadawali mu uderzenia w twarz. Brak było przy tym podstaw do uznania, iż obrażenia te powstały w innych okolicznościach, niż podane przez pokrzywdzonego.
W trakcie okazania wizerunku przeprowadzonego w dniu 11.03.2016r. pokrzywdzony jednoznacznie rozpoznałR. N. (1)(pseudonim(...)) jako osobę, która go biła i wymusiła „haracz”. Pokrzywdzony identyfikował oskarżonegoR. N. (1)jako sprawcę bardziej agresywnego, wskazywał też, że właśnie z nim był wsalonie (...)wZ..
Relacja pokrzywdzonego co do wspólnego pobytu zR. N. (2)wsalonie (...)została potwierdzona zapisem monitoringu, na którym widać obu mężczyzn. Nie sposób zakładać, iż pokrzywdzony znalazł się – w towarzystwie oskarżonego - w salonie przypadkowo i dobrowolnie podpisał umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Z zeznań pracownika salonuR. F. (1)wynika, iż pokrzywdzonemu towarzyszył młody mężczyzna, odpowiadający rysopisowi oskarżonego, który w trakcie podpisywania umowy stał obok. Gdyby wersja oskarżonego zakładająca, że dosalonu (...)przyjechał wyłącznie po to, żeby uruchomić aplikację w swoim telefonie, była prawdziwa, to nie miałby on powodu, aby asystować pokrzywdzonemu w trakcie dokonywanej przez niego transakcji.
Syn pokrzywdzonegoS. N., który był obecny w czasie pobytuB. S.iR. N. (1)w mieszkaniu, potwierdził, że obaj mężczyźni bili ojca i żądali zwrotu 850 zł. Od ojca dowiedział się też, że innym razem sprawcy zabrali z mieszkania antenę i tuner, natomiastR. N. (1)zmusił go do „wzięcia” telefonu z(...)(k.31). Świadek rozpoznałR. N. (1)jako jednego z napastników (k.28-29). Nie ujawniły się jakiekolwiek okoliczności mogące wskazywać, że świadek w swoich relacjach nie mówił prawdy, słusznie więc sąd rejonowy jego zeznania obdarzył walorem wiarygodności.
Drugi syn pokrzywdzonegoK. N.nie był wprawdzie bezpośrednim świadkiem zachowań oskarżonych, jednak potwierdził, iż dowiedział się od ojca, że(...)i(...)S.go pobili (k.398).
Wobec niemożności doręczenia wezwań na rozprawę świadkomS. N.iK. N.sąd był uprawniony do odczytania ich zeznań z postępowania przygotowawczego w trybieart. 391 § 1 kpk(k. 873).
Przedstawiona przez pokrzywdzonego wersja zdarzeń znalazła częściowe potwierdzenie w relacjiA. F., który zeznał, żeJ. N. (1)wraz z dwoma mężczyznami przyszedł do jego ojcaR. F. (2), aby odzyskać dług w wysokości 100 zł, a nadto pożyczyć 100 zł. Co ważne, świadek zapamiętał, że pokrzywdzony był podenerwowany i powiedział, że musi oddać pieniądze, bo zaraz będzie miał „wjazd na chatę” (k. 722-723). Spostrzeżenia tego świadka jednoznacznie wskazują na to, że pokrzywdzony czuł się zagrożony i usiłował zdobyć pieniądze, aby „zapłacić” oskarżonym. Wprawdzie na rozprawie świadek rozpoznał jedynie oskarżonegoB. S., jednak w świetle zeznań pokrzywdzonego nie może ulegać wątpliwości, że drugim mężczyzną był oskarżonyR. N. (1).
Opisany przez pokrzywdzonego przebieg zdarzeń został też potwierdzony w relacjachG. C.z postępowania przygotowawczego. Przesłuchany w śledztwie w dniu 18.03.2016r. świadek ten zeznał m.in. „Nie wiem jak to się stało, ale nagle(...)i(...)zaczęli bićJ. N. (2). Chcieli od niego jakieś pieniądze”, „J. N. (1)miał im oddać jakiś dług”, „Raz też byłem świadkiem jak doJ. N. (1)przyszedł(...)i zabrał antenę i odtwarzacz do anteny odJ. N. (2)” (k. 70-71). W toku rozprawy (k. 765-766)G. C.nie podtrzymał wprawdzie zeznań ze śledztwa, podnosząc, że w trakcie przesłuchania był pod wpływem alkoholu i zeznania zostały wymuszone, jednak sąd rejonowy – przesłuchując funkcjonariusza PolicjiS. K.– dokonał procesowej weryfikacji tego oświadczenia i przekonująco uzasadnił, dlaczego dał wiarę pierwotnym zeznaniom świadka, a odmówił wiarygodności jego relacjom z rozprawy (k. 1024). Wobec treści zeznańS. K.(k. 793-794) brak było podstaw do uznania, że przesłuchanieG. C.w postępowaniu przygotowawczym odbyło się z naruszeniem swobody wypowiedzi świadka.
Niepochlebne opinie niektórych świadków o pokrzywdzonym (zeznaniaG. G.– k. 723-724), a także konflikty jakie miał on ze swoimi synami, nie mogą w zasadniczy sposób wpływać na ocenę wiarygodności jego zeznań. Fakt, iż pokrzywdzony nadużywał alkoholu i był konfliktowy, nie dowodzi przecież, że składając zeznania mówił nieprawdę.
Skoro zatem zeznania pokrzywdzonego – co do zasady – w kluczowych elementach były stanowcze i konsekwentne oraz znalazły potwierdzenie w innych dowodach, to sąd rejonowy słusznie uznał je za wiarogodne. Odwołanie przez pokrzywdzonego pierwszych zeznań w dniu 10.02.2016r. nie może dziwić w sytuacji gdy oskarżeni grozili mu kolejnymi pobiciami.
Odnosząc się do dołączonego do apelacji oskarżonego pisma biura(...)(k.1090), stwierdzić należy, że zawarta w nim informacja dowodzi jedynie tego, że w dniu 20.02.2016r. oskarżonyR. N. (1)odbył podróż na trasieK.-K.. Informacja ta w żaden sposób nie podważa ustaleń sądu, nie wskazuje bowiem kiedy oskarżony wyjechał z kraju i jak długo przebywał za granicą.
Podsumowując, stwierdzić należy, że właściwie zgromadzony i oceniony przez sąd rejonowy materiał dowodowy dawał podstawy do przypisania oskarżonemuR. N. (1)sprawstwa i winy w zakresie czynów opisanych w pkt 5 i 6 wyroku. Argumenty podniesione w obu apelacjach nie pozwalały na skuteczne podważenie ustaleń sądu pierwszej instancji. Kwalifikacja prawna czynów przypisanych oskarżonemu jako przestępstw zart. 282 kk,art. 158 § 1 kkiart. 191 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk,art. 12 kkiart. 64 § 2 kk(pkt 5 wyroku) oraz ciągu przestępstw zart. 245 kkw zw. zart. 64 § 1 kkiart. 245 kkw zw. zart. 12 kkiart. 64 § 1 kk(pkt 6 wyroku) – nie budzi zastrzeżeń.
Sąd okręgowy skorygował jedynie rozstrzygnięcie z pkt 5 wyroku, ustalając, iż czynu przypisanego w tym punkcie oskarżonyR. N. (1)dopuścił się w okresie od 22.01.2016r. do 5.02.2016r. albowiem z materiału dowodowego nie wynika, aby po 5.02.2016r. oskarżony stosował wobec pokrzywdzonego przemoc i groźby bezprawne w celu doprowadzenia go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem bądź zmuszenia go do określonego zachowania. Po tym dniu miała miejsce jedynie groźba bezprawna w celu wywarcia wpływu na świadka, który to czyn został przypisany oskarżonemu w pkt 6 wyroku.
Kara 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona za czyn przypisany oskarżonemu w pkt 5 wyroku jest adekwatna do stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwości – zasługuje zatem na akceptację. Sąd okręgowy obniżył karę pozbawienia wolności wymierzoną oskarżonemu za ciąg przestępstw zart. 245 kkdo 1 roku i 6 miesięcy, uznając, iż kara w takim wymiarze będzie współmierna do winy i społecznej szkodliwości czynów. Konsekwencją powyższego było uchylenie rozstrzygnięcia zawartego w pkt 7 wyroku i wymierzenie oskarżonemu kary łącznej w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności. Kształtując wymiar kary łącznej w takiej wysokości sąd okręgowy miał na uwadze bliski związek przedmiotowo-podmiotowy i czasowy zachodzący pomiędzy przypisanymi oskarżonemu przestępstwami.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku.