Sąd Rejonowy w Słupcy
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 577/15
Data wyroku: 2017-10-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Radke

Sygn. akt II K 577/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 października 2017r.
Sąd Rejonowy w Słupcy II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSR Katarzyna Radke
Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Wziętek
w obecności prokuratora Prokuratury Rejonowej w SłupcyA. N.
po rozpoznaniu w dniach 18.04.2016r., 17.06.2016r., 12.10.2016r., 07.11.2016r., 02.12.2016r., 10.03.2017r., 28.08.2017r., 09.10.2017r sprawy:
M. B. (1)((...))urodz. (...)wP., s.A.iK.zd.(...),
oskarżonego o to, że:
w dniu 05 maja 2012 roku w godzinach rannych, z terenuOśrodka (...)wS.usytuowanego w ramach województwa(...), z linii brzegowejJ.N.działając wspólnie i w porozumieniu zM. C. (1)oraz mężczyzną o dotychczas nieustalonych danych personalnych po uprzednim przecięciu łańcucha spinającego rowery, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia dwóch rowerów wodnych wykonanych z tworzywa sztucznego: jednego w kształcie samochodu markiV. (...)koloru pomarańczowo-żółtego o wartości 7000 złotych, drugiego koloru czerwono-białego o wartości 1500 złotych, w wyniku czego powstały straty na sumę 8500 złotych, na szkodęA. K.,
tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.

1
OskarżonegoM. B. (1)(B.)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. przestępstwa zart. 278 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 278 § 1 k.k.wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności.

2
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania go w sprawie od dnia 04.06.2012r. do dnia 05.06.2012r.

3
Na podstawie § 2 ust. 3, § 14 ust. 2 pkt 3 i § 16 rozporządzenia MS z dnia 28.09.2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. M.kwotę 1.343,20 zł (jeden tysiąc trzysta czterdzieści trzy złote 20/100) tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

4
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnychzwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty.

SSR Katarzyna Radke
Sygn. akt II K 577/15

UZASADNIENIE
M. C. (1)poznał się zM. B. (2)w 2011 roku na terenieS.i od tego momentu utrzymywali kontakty koleżeńskie. W długi weekend majowy 2012 roku mężczyźni spotkali się w ponownie wS., wtedyM. B. (2)powiedział, że ma sprawę ale nie powiedział nic więcej, ponieważM. C. (1)był z narzeczoną. Umówili się na spotkanie dnia następnego, tj. 3 maja 2012 roku, koło kortów. WówczasM. B. (2)powiedział doM. C. (1), że planuje kradzież dwóch rowerów wodnych z linii brzegowejJ.N.zeS.. Jego zadaniem miała być kradzież jednego rowerka i przepłynięcie nim doW., za co miał otrzymać 1000 zł „po robocie”. Oskarżony powiedział też, że „załatwi” kolegę do kradzieży drugiego roweru, nie mówił kto nim będzie.M. C. (1)zgodził się. Po tej rozmowie mężczyźni poszli na jezioro, naprzeciwkohotelu (...)znajdowywało się kilka rowerów wodnych. Oskarżony wskazał na jeden z nich, przypominającyV. (...), koloru pomarańczowego z żółtą deską rozdzielczą, że ten ma skraść, natomiast drugiC.miał wybrać sam.M. B. (2)stwierdził, że po rowery maC.przyjechać samochodem markiM.z lawetą dwuosiową służącą do przewożenia rowerów (zostawioną przezR. W.na posesjiC.wT.). Oskarżony powiedział, że na następny dzień spotkają się w rozjeździe dróg w lesie – rozjazd naS.P.W.. 4 maja 2012 roku sprawcy spotkali się przed północą na rozjeździe drógS.–P.–W.. OskarżonyM. B. (2)przyjechał samochodem markiT. (...)koloru białego ze swoim kolegą, którego danych nie ustalono.M. C. (1)przyjechał samochodem markiM.klasy 124 koloru złotego onumerze rejestracyjnym (...)27 z lawetą dwuosiową, na której była metalowa konstrukcja z kątowników umożliwiająca przewożenie rowerów wodnych. W tym czasieM. B. (2)posługiwał się telefonem o numerze imei –(...)z kartą o numerze abonenta 514 - 508 – 241. Z wykazu połączeń wynika, że w dniu 3 maja 2012 roku od godzin rannych do późnego popołudnia przebywał na terenie OW wS.i w dniu 4 maja 2012 roku od godzin wczesno-popołudniowych do późno- wieczornych przebywał wO.W.., następnie pojechał doS.i parę minut przed północą przebywał na jego terenie. Stamtąd wysyłał sms- y oraz dzwonił do swojej narzeczonej (później żony)J. J. (1)na numer(...)oraz dzwonił doR. W.. Na rozjeździeM. B. (2)rozdzielił zadania pomiędzyM. C. (1)a swojego kolegę, którego danych nie ustalono. Mieli odciąć połączone łańcuchami dwa rowerki i przypłynąć doW.najpierw przy linii brzegowej dalej aż do miejsca, gdzie miał byćM. (...). Oskarżony dał wówczas nożyce do cięcia metaluM. C. (1). Następnie mężczyźni pojechali doW., oskarżony ze swoim kolegąT.aM. C. (1)swoim samochodem z lawetą. TamC.zostawił swój samochód, przesiadł się doT.i wspólnie pojechali z powrotem doS.od stronyJeziora B.i oskarżony zaparkował w rejonie kortów tenisowych.M. B. (2)stał na czatach około 40 metrów zaM. C. (1)i nieustalonym sprawcą, którzy poszli w stronęJ.N., gdzie stały rowery wodne.M. C. (1)przeciął otrzymanymi wcześniej nożycami łańcuch spinający rowery wodne i zepchnął na wodę zwykły rower wodny koloru czerwonego, a nieustalony sprawca zepchnął pomarańczowy rower w kształcieV. (...), przecięty łańcuch został przy pozostałych rowerkach. Oskarżony poszedł do samochodu, aC.i nieustalony sprawca płynęli rowerami linią brzegową doW.. Było to już 5 maja 2012 roku w godzinach 3 – 4 rano. Oskarżony wsiadł do samochodu i pojechał doW., gdzie czekał naC.i nieustalonego mężczyznę. Widział go będący wW.na rybachW. H.. Oskarżony stał w krzakach po prawej stronie przy kąpielisku i zobaczywszyW. H.zaczął się nerwowo zachowywać, wyszedł z tych krzaków i po chwili w nie wszedł.W. H.widziałM. B. (1)z odległości 10 – 12 metrów, była dobra widoczność. Świadek widział też, że bliżej pomostu żeglarskiego znajduje się samochódM.M. C. (1)wraz z lawetą o specyficznych burtach wykonanych z kątowników.W. H.zauważył, że oskarżony dzwonił. Jak wynika z wykazu połączeń telefonicznychM. B. (2)na numer(...)(aparat(...)) otrzymywał i wywoływał połączenia z numerem należącym do nieustalonego sprawcy – 502 519 589 (w godzinach 3:56 – 4:40).W. H.słyszał jeszcze odgłos płynących rowerów, jednak nie widział kto nimi płynął, ani co się dalej działo, ponieważ miejsce skąd dochodziły odgłosy było zasłonięte trzciną. Po dopłynięciu do brzeguM. C. (1)i nieustalony sprawca oraz obecny na brzegu oskarżony wyciągnęli rowery na brzeg i wsadzili je do lawety podczepionej doM., zapięli je pasami.M. C. (1)jechał zaT.prowadzoną przezM. B. (1), jechał w niej też kolega oskarżonego. Mężczyźni jechali drogą zW.w kierunku doP., jednak po wyjeździe zW.oskarżony zawrócił i pojechał naW., na wypadek zatrzymania przez policję.M. B. (2)został nagrany przez monitoring o godzinie 5:22 jak jedzie drogą leśną z kierunkuW.na teren OW wS.i wyjeżdża z niego o godzinie 5:26 bramą główną w kierunkuW..M. C. (1)pojechałM.z rowerami przezP.,S.(gdzie na krzyżówce spotkał się z oskarżonym i nieznanym mężczyzną) i wspólnie pojechali przezS.,Z.,G.doD., gdzie rowery zostały rozładowane na posesji domu jednorodzinnego i włożone do drewnianej stodoły (szopy). Wcześniej – o godzinie 5:42,M. C. (1)został nagrany przez monitoring wS.znajdujący się na skrzyżowaniuulic (...)z(...)i Rolniczą jak jedzieM.z lawetą, na której znajdują się skradzione rowery. W tym czasie – w godzinach od 5:33 do 6:01 oskarżony otrzymuje kilka połączeń na numer 514 508 241 (aparat(...)) odM. C. (1)posługującego się numerem(...). O godzinie 6:05B.również dzwoni doC.. NastępnieM. B. (2)w telefonie o numerze(...)przekłada kartę i odtąd posługuje się nowym numerem 518 061 623, dzwoni doM. C. (1)i wysyła sms do narzeczonejJ. J. (1), loguje się wD.około godziny siódmej. Oskarżony zapłaciłM.
C.100 zł, pozostała należna kwota 900 zł stanowiła spłatę długu, jakiC.miał uB..
W trakcie przejazdu z roweramiM. C. (1)został zauważony wS.około godziny za dziesięć – piętnaście szósta przez policjantaT. G.jadącego do pracy na szóstą doW..
Skradzione rowery wodne stanowiły własnośćA. K., przy czym rower koloru czerwonego był wartości 1500 zł, a pomarańczowy rower wodny o kształcieV. (...)wartości 7000 zł. Po złożeniu zawiadomienia policjantT. G.skojarzył, że widział takie rowery, więc ustalił możliwą trasę przejazdu międzyW.aS., gdzie je widział. Na podstawie monitoringu zeS.i numerów rejestracyjnychM.ustalono właściciela pojazdu, którym okazał się ojciecM. C. (1).M. C. (1)został zatrzymany w dniu 4 czerwca 2012 roku o godzinie 7:40, podał okoliczności popełnionego przez siebie przestępstwa oraz współsprawców, a także gdzie znajduje się rower typu Garbus. PolicjanciT. G.iD. J.udali się natychmiast do miejsca wskazanego przezC., tj. doP.nadJeziorem P., gdzie ujawniono pięć spiętych ze sobą rowerów wodnych w kształcieV. (...), z czego był jeden pomarańczowy. Policjanci spieszyli się, ponieważ zachodziła obawa, że z uwagi na szybki przepływ informacji (siostraC.była w konkubinacie zR. W.będącym kuzynem narzeczonej, później żony oskarżonego -J. J. (1)) rower zostanie usunięty. Na miejscu był obecnyA. K., który przyjechał zD. K.i w rozmowie z policjantami podał cechy charakterystyczne po których rozpoznał swój rower. Były to: niedociągnięcia i niestaranne wykończenie przy rączce steru (wyrwy powstałe przy produkcji), niestaranne wykończenie otworów spustowych silikonem powstałe przy odbiorze roweru od producentaM. C. (2)przez właściciela roweru (A. K.zauważył przy odbiorze roweru, że nie ma na pływakach otworów spustowych i syn producenta wykonał je od ręki, założył korki spustowe niestarannie je silikonując), nieregularna plama na żelkocie w przedniej części roweru, której nie można było usunąć oraz guma zderzakowa od innego producenta, która odróżniała rower od innych rowerów wykonanych w tym kolorze. Na zatrzymanym rowerze została wymieniona „deska rozdzielcza” z żółtej na pomarańczową oraz drewniany ster na metalowy. DoP.przyjechał też producent roweruM. C. (2), który również rozpoznał rower jako sprzedanyA. K.. Powołał się na cechy charakterystyczne jakie jak: inna guma zderzakowa oraz wykończenie korków spustowych, które robił jego syn, przy czym mówiąc o tym, korków tych w zatrzymanym rowerze jeszcze nie widział. Rower został zabezpieczony jako dowód w sprawie. JednocześnieT. G.zadzwonił doM. S. (1)– Prezesa ZarząduP.Ośrodka Sportu i Rekreacji zajmującym się dzierżawą działek, z pytaniem kto wstawił te rowery. Otrzymał imię i nazwisko oskarżonego oraz numer telefonu komórkowego 514 508 221. Był to jednocześnie numer, któryM. S. (1)otrzymał doA. P.jako należący do oskarżonego. Z tego numeru równieżM. B. (2)korzystał załatwiając formalności dotyczące umowy dzierżawy miejsca zM. S. (1)w dniu 4 czerwca 2012 roku, przy czym posługując się kartą telefoniczną z tym numeremM. B. (2)korzystał z tego samego aparatu, co podczas kradzieży w nocy 4/5 maja 2012 roku - o numerze(...). Z zestawienia połączeń telefonicznych wynika, że w dniu 4 czerwca 2012 roku w godzinach 12:23 – 12:36 były nawiązywane połączenia głosowe i sms pomiędzy numerem należącym doM. S. (1)(607 221 077) a numerem należącym doM. B. (1)(514 508 221). Było to już wtedy, kiedyM. C. (1)był zatrzymany. Około godziny 15:00M. B. (2)został zatrzymany, kiedy przyjechał doM. S. (1)załatwiać formalności związane z umową z dzierżawy działki na wypożyczalnię sprzętu wodnego wP.. Została podpisana umowa dzierżawy przez oskarżonego, na którejM. S. (1)wpisał w danych wydzierżawiającegoM. B. (1)numer(...).
M. C. (1)został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Słupcy z dnia 8 maja 2015 roku w sprawie II K 20/15 za przestępstwo zart. 278 § 1 kk, będące przedmiotem postępowania na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres 2 lat próby.
OskarżonyM. B. (2)ma 34 lata, posiada wykształcenie zawodowe – sprzedawca, żonaty, ma syna w wieku około 3 lat, nie prowadzi działalności gospodarczej – jest zawieszona od stycznia 2015 roku, otrzymuje rentę socjalną w wysokości 647 zł, był wielokrotnie karany, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu na kary pozbawienia wolności, ostatnio przed datą zarzucanego mu czynu - wyrokiem Sądu Rejonowego w Pleszewie z dnia 14 października 2010 roku w sprawie II K 506/09 na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania za popełnienie przestępstwa zart. 190 kk. Oskarżony odbywał kary pozbawienia wolności w zakładach karnych, przy czym z wykonania kary 3 lat pozbawienia wolności został warunkowo przedterminowo zwolniony postanowieniem Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 21 lipca 2011 roku z okresem próby do 21 lipca 2013 roku.
Postanowieniem Sądu Okręgowego w Poznaniu z 12 sierpnia 2013 roku odroczono wykonanie postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z 22 grudnia 2009 roku o przekazaniu oskarżonego z Polski do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii na mocy europejskiego nakazu aresztowania wydanego 9 grudnia 2009 roku do czasu prawomocnego zakończenia postępowania prowadzonego przeciwko oskarżonemu w niniejszej sprawie.
Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie zeznań świadków:A. K.(k 3, 50, 285, 361 - 362),M. C. (2)(k 54 – 55, 285 – 286, 288, 735 – 737),M. C. (3)(k 454 – 455, 455v, 737),T. G.(k 455 – 456, 739 - 740),W. H.(k 72, 76, 328 – 329, 762),M. C. (4)(k 762 – 763),D. J.(k 763),T. M.(k 766),D. K.(k 387 -388, 388 v, 838 – 839),M. M. (2)(k 580, 839),P. S.(k 31, 285, 839),M. S. (1)(k 361, 553, 839 – 840),E. S.(k 100 – 101, 287, protokół przesłuchania z dnia 8 czerwca 2016 roku) oraz wyjaśnień podejrzanegoM. C. (1)złożonych w dochodzeniu i częściowo przed sądem (k 40 – 42, 579 – 580, 737 - 739), częściowoK. P.(k 360, 764), częściowoW. J.(k 327 – 328, 764 – 745),J. B.(k 326 – 327, 765 – 766),Ż. T.(k 837 – 838),A. W.(k 939 – 940), dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy i ujawnionych na rozprawie, tj. protokoły oględzin łącznie z dokumentacją fotograficzną i płytą CD (k 6 – 25, 44 – 46, 346 - 354), danych osobopoznawczych (k 165, 69 - 70), karty karnej (k 967 - 969), protokołu zatrzymań (k 34 – 35), odpisów wyroków skazujących i postanowień (k 78 – 87, 320 - 321), wykazów połączeń telefonicznych (k 103 – 155, również zawartych w aktach sprawy Ds. 1272/12), umowy dzierżawy (k 358- 359), zdjęć (k 609, 922), a także pisemnej i ustnej opinii biegłegoW. Z.z zakresu fotografii i technik wizualnych (k 947 – 954, 984) oraz dokumentów zawartych w aktach sprawy p-koM. C.II K 20/15.
OskarżonyM. B. (2)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. W dochodzeniu wyjaśnił tylko, że rowery wodne mogą pochodzić z przestępstwa, ale o tym nie wie, gdyż taki kupił od producenta i nie zna wcześniejszej historii tego roweru. Przed sądem oskarżony wyjaśnił, że nagrał swoją rozmowę zM. C. (2), ponieważ nie miał pewności jak się sprawa w sądzie zakończy i chciał mieć materiał. Jak wyszedł z więzienia, zamieszkał z narzeczoną, której kuzynem jestR. W., matka wzięła kredyt, teść pożyczył pieniądze, umówił się zW., że da mu kontakt do pana zK.i załatwi parę rowerów. Był u pana zK., rozmawiał z nim, otrzymał informację, że należy wpłacić w maju pieniądze na produkcję. 4 maja jego ojciec został wysłany doS.z pieniędzmi, był tam razem z kierowcą, a on kiedy była ta kradzież był w urodzinach teścia wklubie (...). Ojciec przyjechał doW., wpłacił mu część pieniędzy, on i kierowca sobie wypił i nad ranem jak zeszły promile, wyjechali. Oskarżony kupił 6 rowerów od pana zK., zatrzymany rower jest jego. Został zatrzymany na dołek policyjny, nie ukradł tego rowerka. Został też uderzony przez policjanta jak się nie przyznał.R. W.z producentem rowerów przyjechał na policję i przedstawili dokumenty. Rower - pomarańczowego Garbusa kupił za 6000 zł, ma jakieś kwity w domu, do akt został dołączony jeden kwit na rower wodny. Pieniądze wpłacił ojciecW., dwa, trzy tygodnie później oskarżony zawoził następne pieniądzeW.. Rower został zwodowany przezW.alboC.. Dokumenty oryginalne na rowery posiada w domu, rowery, które kupił od pana zK.były nowe, nie pamięta cen, jeden był 4000 zł, 4500zł, jeden 6500 zł. Oskarżony wyjaśnił, że nie mówił wcześniej, że ma świadków, że był w innym miejscu bo chciał to wyjaśnić w sądzie, nie chciał on razu wszystkiego pokazywać. Sugerował co ma odpowiedzieć świadek wędkarz, bo czekał, co mu odpowieM. C. (2), czy ma możliwość wpłynięcia na tamtego świadka. Czekał na sprawie, jak zeznają świadkowie – bo jakby świadek wędkarz zeznał odmiennie na jego korzyść, albo w drugą stronę, to ma dokument, że taki temat był poruszany.M. C. (1)jest dla niego osobą obcą, rzadko się kontaktowali, nie jest jego kolegą, miał kiedyś do niego numer telefonu, on nie kontaktował się zC.tego dnia i to nie są jego numery telefonów. Nie miał konfliktu zC.do czasu niniejszej sprawy. Widział umowę dzierżawy, numer 514 508 221 nie jest jego numerem telefonu, nie wie dlaczego nie wychwycił tego numeru podczas podpisywania umowy, nie wie dlaczegoP.podał ten numerS.. Wyjaśniając po raz kolejny już przed sądem orzekającym w niniejszej sprawie oskarżony stwierdził, że był na imieninach teścia, a to że auto ojca było na zdjęciach to zbieg okoliczności, oskarżony jest po operacji kręgosłupa i nie jest w stanie dźwignąć rowerka, świadek nie był w stanie rozpoznać go około 3 w nocy, na tablicy podglądowej jest do siebie niepodobny i ma jeszcze to nagranie zC.. Pieniędzy nie pożyczałC.i nie pamięta do której godziny był na imprezie, na pewno nie wychodził z tej dyskoteki. Nie pamięta jakim urządzeniem zdjęcia były robione i w jaki sposób datownik został naniesiony. Nie zgłaszał swojego alibi wcześniej, ponieważ policjant, który go przesłuchiwał uderzył go w twarz, myślał, że sprawa nie trafi do sądu i dlatego nie przekazał swojego alibi prokuraturze. Zastraszali go policjanci podczas jego przesłuchania i był toT. G.i jeszcze inny policjant.
Zdaniem sądu, wyjaśnienia oskarżonego nie zasługują na wiarygodność, ponieważ są sprzeczne z całym szeregiem dowodów zebranych w sprawie, które stanowią logiczny i spójny ciąg zdarzeń. Zaczynając od wykazu połączeń telefonicznych z akt niniejszej sprawy i akt Ds. 1272/12, z tych dokumentów wynika, że trzy numery na kartę 514 508 241, 518 061 623 oraz 514 508 221 współpracowały z jednym aparatem telefonicznym o numerze(...), przy czym ostatni numer telefonu w aparacie telefonicznym o podanym numerze imei użytkował oskarżonyM. B. (2)podczas załatwiania formalności związanych z wynajmem rowerów wodnych uM. S. (1), co też wynika z zeznań tego świadka.M. S. (1)potwierdził, że numer otrzymał odA. P.jako należący doM. B. (1), ponadto oskarżony nawiązywał połączenia z tego numeru na numerS.i odwrotnie,S.telefonował na ten numer dzwoniąc doB.w dniu 4 czerwca 2012 roku, czyli w dacie zatrzymania oskarżonego przez policję. Wprawdzie przed sądemA. P.stwierdził, że pomylił numery i dałS.numer należący doM. C. (1), ale samC.nie rozpoznał tego numeru jako swojego, mimo, że zdecydował się zeznawać przed sądem na korzyść oskarżonego. Nie można poza tym przyjąć, że numer ten 514 508 221 należał doM. C. (1), skoro z niego są wykonywane połączenia również wtedy, kiedyC.nie mógł dzwonić, bo był zatrzymany przez policję. Dodać trzeba, że z wykazu połączeń telefonicznych wyraźnie wynika, że sprawca aby nie zostać namierzonym wymieniał karty telefoniczne w tym samym aparacie. Dodać trzeba, że nawiązywane połączenia w tym doC.i nieznanego sprawcy, a także liczne doJ. J. (1)– wówczas narzeczonej oskarżonego w czasie dokonywanej kradzieży, wyraźnie wskazują, że był toM. B. (2). Trudno bowiem logicznie założyć, że oskarżony będąc na imprezie wklubie (...)razem z narzeczoną wielokrotnie do niej dzwoni. Z wykazu stacji logowań aparatu użytkowanego przezM. B. (1)((...)) wynika, że w czasie kiedy, jak wyjaśniałM. C. (1), spotkali się w OW wS., następnie dokonali kradzieży wS., byli wP.i w kolejnych miejscach przejazdu doD., aparat oskarżonego logował się w tych miejscowościach. Również aparat ten logował się wS., kiedy doszło do nagrania jazdy samochodu markiT. (...)w dniu 5 maja 2012 roku w godzinach 5:22 do 5:26 na wjeździe i wyjeździe z terenu OW wS.. Wskazuje to, że oskarżony był kierowcą tego samochodu, a nie jego ojciec. Późniejsza wersja, że był to ojciecM. B. (1)z kierowcą, który wiózł pieniądze na rowery doW.była tylko próbą dopasowania faktów do zebranego dowodu w postaci monitoringu. Kolejnym dowodem przemawiającym za niewiarygodnością wyjaśnień oskarżonego są zeznaniaA. K.,M. C. (2), a takżeM. C. (3). Pierwszy ze świadków rozpoznał jako swój rower wodny zabezpieczony wP.(miejsce znajdowania się wskazał policjantomM. C. (1)) ze względu na cechy charakterystyczne, które następnie, po wyjęciu z wody, zostały potwierdzone. W czynności rozpoznania brał udziałM. C. (2)– producent rowerów, który zeznał, że ten właśnie rower sprzedałA. K.i odniósł się do sytuacji z założeniem korków spustowych i ich niestarannego osadzenia pod burtą roweru przez synaM., który też powyższe potwierdził. ŚwiadkowieK.iC.podali również inne cechy odróżniające ten model od innych wykonanych przezM. C. (2). Tak więc niewiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego jakoby zabezpieczony rower stanowił jego własność i kupił go odC.za pośrednictwemW.. Podnieść należy, że po zatrzymaniu przez policjęM. B. (2)kontaktuje się zR. W., który jedzie doC., po rachunek, mający potwierdzać pochodzenie roweru, z tym, że rower, którego dotyczy rachunek jest używany, natomiast w świetle wyjaśnień oskarżony miał kupić nowy rower i za cenę 6000 zł a nie 4500 zł (jak na rachunku). Oskarżony wyjaśnił, że dokumenty dotyczące zakupu rowerów ma w domu, jednak do tej pory ich nie przedłożył, stwierdził też, że przedstawiał je policjantom, co nie znalazło potwierdzenia w materiale dowodowym. Nie ma wątpliwości, że gdyby były rachunki (dokumenty) potwierdzające legalne pochodzenie roweru, niewątpliwie oskarżony dostarczyłby je niezwłocznie. Kolejnym dowodem przemawiającym za sprawstwem oskarżonego są zeznaniaW. H., który widział oskarżonego wP.w czasie zdarzenia, opisał zdenerwowanie oskarżonego i to, że gdzieś dzwonił. Świadek rozpoznałM. B. (1)spośród postaci na ośmiu fotografiach i uzasadnił swój wybór, przy czym sąd nie może zgodzić się z wyjaśnieniami oskarżonego, że na przedstawionej fotografii jest w ogóle do siebie niepodobny. ŚwiadekH.też był do końca pewny swojej decyzji, zeznał, że miał dobre warunki do obserwacji i nie ma powodu, aby uznać jego zeznania, w kontekście dotychczasowych dowodów, za niewiarygodne. Kolejnym dowodem wskazującym na niewiarygodność wyjaśnień oskarżonego są wyjaśnieniaM. C. (1)złożone po raz pierwszy, zaraz po jego zatrzymaniu. Dostarczył on w swoich wyjaśnieniach szeregu szczegółów, które potwierdziły się w innych dowodach – dwa monitoringi (zeS.przestawiający przejazdM.z rowerami i zeS.przedstawiający wyjazdT. (...)zB.i nieznanym mężczyzną po kradzieży), rozpoznanie przez świadkaH.oskarżonego jak czekał na przypłynięcieC.i nieznanego mężczyzny rowerami doP.oraz wykazy połączeń telefonicznych i stacji logowań numerówB.w miejscowościach i w czasie rzeczywistym wymienionych przezC.. Wreszcie niewiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego wskazujące na to, że nie znał bliżejC., kontaktował się z nim rzadko, nie miał on w stosunku do oskarżonego długu, ponieważ jest to sprzeczne z wykazem połączeń telefonicznych, jak również z wyjaśnieniamiM. C. (1), ale też zeznaniami złożonymi przed sądem, kiedyC.zdecydował się składać zeznania korzystne dla oskarżonego, że był mu winny pieniądze. Należy podkreślić, że stosunki towarzysko – rodzinne łącząceM. B. (1)zM. C. (1), którego siostra jest w związku konkubenckim zR. W., aW.jest z kolei kuzynem narzeczonej – żony oskarżonego poddają w wątpliwość wyjaśnieniaB., że kontaktowali się ze sobą rzadko. Podkreślić należy, żeM. C. (1)nie miał powodu aby obciążać fałszywie oskarżonego, jednak będzie jeszcze o tym mowa poniżej. Niewiarygodne jest wreszcie alibi oskarżonego, tj. że nie mógł być wS.i brać udziału w kradzieży, skoro był na imprezie urodzinowej swojego teścia wO.wklubie (...). Na potwierdzenie powyższego oskarżony załączył - dopiero do apelacji - zdjęcia z tego przyjęcia, przy czym każda z fotografii miała naniesioną datę i godzinę, w której zostało rzekomo zrobiona. Abstrahując już od tego, że dowód ten został przedstawiony podczas, gdy inne dowody nie przyniosły oczekiwanego efektu (doszło do skazania przed sądem I instancji), a oskarżony nie podnosił tego w dochodzeniu (oczywistym jest, że jeżeli jest pewne alibi, to jest ono czym prędzej przedstawiane jako dowód świadczący o niewinności oskarżonego), jest on niewiarygodny, ponieważ – jak wynika z opinii biegłego – doszło do naniesienia notacji czasowej w programie graficznym, pomiędzy procesem wykonania zdjęć a procesem wykonania odbitek z plików cyfrowych. Biegły zauważył, że zdjęcia z k. 609 (dołączone do apelacji) są wykonane dwoma różnymi aparatami, w jednym przypadku brak chronologii w notacji czasowej na awersach zdjęć, formaty notacji czasowych (fonty, geometria zapisu) na awersach zdjęć z k. 609 są takie same, mimo różnych aparatów i stwierdził, że najprawdopodobniej daty widoczne na zdjęciach, nie są datami oryginalnymi „w takim sensie, że zostały wybite przez datownik w dniu, którego data jest widoczna na zdjęciach”. Sugerują to pozostałe zdjęcia (k. 922) z tej samej sesji fotograficznej (przedmiotowej nocy w przedmiotowym lokalu), które nie mają notacji czasowej, a także, co świadczy o dużej nieprawidłowości – pozostałe odbitki zdjęć z k. 609, wykonane innym aparatem, które nie mają zachowanej chronologii, mimo rosnącej liczby porządkowej zdjęć oraz, że wszystkie zdjęcia z k. 609 mają taki sam format notacji czasowych (fonty i geometria zapisu) na awersach odbitek fotograficznych mimo wykonania różnymi aparatami. Wskazuje to na działanie celowe, naniesienie takiej godziny zrobienia zdjęcia, aby zaprzeczyć wyjaśnieniomM. C. (1), że oskarżony był wS.i kradł z nim rowery. Podkreślić należy, że z wykazu połączeń telefonicznych i logowań wynika, że oskarżony był wO.W.do późnych godzin wieczornych (po 21- szej), mógł zatem być imprezie u teścia, lecz wyjść wcześniej i dojechać doS.na 23:46 (jak w wykazie logowań). Fakt naniesienia notacji czasowej w programie graficznym na zdjęcia po wykonaniu zdjęć a przed wykonaniem odbitek świadczy o – w kontekście wszystkich wyżej powołanych argumentów – niewiarygodności wyjaśnieńM. B. (1)odnośnie tego, że nie wychodził z dyskoteki, był na imieninach i nie kradł rowerów. Znamienne jest, że jak wynika z wyjaśnień oskarżonego dopasowywał on sposób obrony i prezentację alibi do dowodów ujawnionych w procesie. Najpierw próbował sprowokować świadkaM. C. (2)do rozmowy, którą nagrał, pod pozorem chęci zwrotu roweru pokrzywdzonemu, po to, żeby podważyć wiarygodność świadka, następnie przedstawia świadków, m.in.A. B.,R. W.i namawia ich do składania fałszywych zeznań co do pobytu ojca z pieniędzmi uW., następnie już na koniec przedstawia zdjęcia z nieoryginalnymi datownikami, z których ma wynikać, że był w innym miejscu w chwili kradzieży. Wszystko to świadczy o niewiarygodności wyjaśnień oskarżonego.
Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadkówA. K.,M. C. (2),M. C. (3)iM. C. (4).Pierwszy z nich będący właścicielem skradzionych rowerów poza podaniem ich wartości i okoliczności dokonanej kradzieży, a także tego, że policjant mówił, że widział wcześniej przed przyjęciem zgłoszenia jak rowery jadą (co zostało potwierdzone przez policjantaT. G.), podał cechy charakterystyczne po których rozpoznał pomarańczowy rower o kształcieV. (...). Podał, że rower rozpoznał po niestarannym osilikowaniu otworów spustowych, które były robione przy nim, przy odbiorze roweru, przez synaM. C. (2), co zostało potwierdzone w zeznaniach zarównoM. C. (3)jak iM. C. (2). Świadek rozpoznał też rower po nieregularnych wyrwach pod gałką steru powstałych przy produkcji, a także po plamie na żelkocie i gumie zderzakowej odmiennej niż zakładane w innych rowerach. Wszystkie te cechy – jak wynika z zeznań policjantów zostały podane na plaży wP.– jeszcze przed wyciągnięciem z wody i potwierdzone po jego wyciągnięciu. Dodatkowo świadek wskazał, że pomarańczowe rowery typuV. (...)były wykonane trzy, jeden dla niego, jeden dlaW.i jeden dla jakiejś innej osoby spodT., co z kolei potwierdzają zeznaniaM. C. (2)iR. W..A. K.zeznał też, że w tym czasie jak rozpoznał swój rower, to wS.widział drugi taki rower należący doR. W.. Zeznania tego świadka zostały potwierdzone przezM. C. (2)– rozpoznał on zabezpieczony rower jako ten, który sprzedałA. K., przy czym dokładnie opisał cechy indywidualne roweru, odróżniające go od innych. Wskazał, że przy rowerze została wymieniona konsola z żółtej na pomarańczową, a także wymieniono ster, który pierwotnie był drewniany na aluminiowy, przy czym zeznał też, że około 20 maja przyjechał do niegoM. B. (2)i kupił 6 sztuk aluminiowych płyt sterowych. Wskazał, że była sytuacja niestarannego wykończenia otworów spustowych roweru a także uszkodzeń przy rączce steru, odbarwienia na żelkocie i innej gumy zderzeniowej. Świadek zeznał też, że w dniu 4 czerwca 2012 roku około godziny 17 – 18 (jak wynika z akt sprawy już po zatrzymaniuM. B. (1)przez policję) przyjechał do niegoR. W.celem wystawienia mu dwóch fikcyjnych rachunków na dwa rowery wodne typuV. (...), z czego jeden na kwotę 4.500 zł, miał być używany na nazwiskoK. B.. Z akt sprawy wynika, żeR. W.przedstawił go w Komisariacie Policji wW.jako potwierdzenie, że zabezpieczony rower stanowi własność oskarżonego. Podkreślić należy, że świadekM. C. (2)był przesłuchiwany kilkakrotnie i za każdym razem zeznawał konsekwentnie, podtrzymując również swoje wcześniejsze zeznania. Składając zeznania ostatni raz przed sądem orzekającym, nie pamiętał już szczegółów, ale jest to oczywiste, jeśli zważy się, że minęło już pięć lat od tamtych zdarzeń. Świadek w sposób logiczny ustosunkował się do nagrania rozmowy z oskarżonym podając, że to oskarżony chciał, aby on porozmawiał z pokrzywdzonym i wyszedł z propozycją, żeby się dogadali, a on chciał pomóc jednej i drugiej stronie w ugodowym załatwieniu sprawy kradzieży rowerów. Pamiętać należy, żeM. C. (2)jest producentem rowerów a pokrzywdzony i oskarżony byli jego faktycznymi klientami. Świadek miał też świadomość tego z kim ma do czynienia – zarówno oskarżony, jak iR. W.grozili mu popełnieniem przestępstwa na jego szkodę. Jednocześnie z wyjaśnień oskarżonego wynika, żeB.w ten sposób chciał wysondować, jakie są na niego dowody, nagrać rozmowę zC., sprowokować go do dyskusji, złapać za „słówka” i wykorzystać nagranie w procesie, jeżeli pójdzie nie po jego myśli. Tak też się stało. Sąd uznał również za wiarygodne zeznaniaM. C. (3), który potwierdził, że pomagał ojcu przy produkcji rowerów i pamięta, że ojciec wykonywał rower dlaK., a sam wykonywał korki spustowe w tym rowerze, a także rozpoznał rower na zdjęciu, ponieważ są spójne i zgodne z zeznaniamiM. C. (2)iA. K.. ZeznaniaM. C. (4)potwierdziły natomiast, że największą wiedzę o produkcji rowerów, ich cechach charakterystycznych i dla kogo są produkowane ma jego ojciec, czyliM. C. (2). Sąd nie znalazł powodu aby zeznaniom tym odmówić wiarygodności.
Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadkówW. H.,P. S.iE. S..Są to jednocześnie osoby, które widziały sprawców kradzieży rowerów.E. S.iP. S.zeznawali o okolicznościach, w których dwaj mężczyźni dokonywali kradzieży rowerów –S.zaobserwował ich jak wypływali rowerami zeS., wskazał, że była godzina około 3:20, świtało, lecz było jeszcze ciemno i widział ich z dużej odległości, natomiastE. S.widział jak ci mężczyźni dopłynęli już doW.. Ten świadek zeznał, że było już po 4:00 rano, twarzy tych mężczyzn nie widział, ponieważ pochylili się nad charakterystycznym rowerem w kształcieV. (...). Świadek zeznał też, że widziałM.z lawetą z dorobioną, metalową konstrukcją. NatomiastW. H.zeznał, że pojechał doW.na ryby i był tam około 4:00 rano, widział mężczyznę, w którym później w toku czynności okazania wizerunku spośród 8 podobnych fotografii rozpoznałM. B. (1). Świadek nie miał żadnych wątpliwości, że widział właśnie oskarżonego na miejscu zdarzenia, przy czym dodać należy, świadek opisał zachowanie oskarżonego, jego zdenerwowanie i to, że dzwonił potwierdziły wykazy rozmów telefonicznych. Świadek podkreślił, że była dobra widoczność (było po świcie, po 4 rano), a on widział dokładnie z przodu twarz oskarżonego. Nie ma żadnych wątpliwości – w kontekście pozostałych dowodów – że osoba rozpoznana przez świadka to byłM. B. (2). Wszyscy świadkowie zeznawali spójnie i logicznie, poza tym są osobami obcymi dla oskarżonego i pokrzywdzonego, nie mieli żadnego interesu w tym aby zeznawać z niekorzyścią dlaM. B. (1). Dodać należy, że zeznania tych świadków są zgodne z wyjaśnieniamiM. C. (1)złożonymi w dochodzeniu i świadczą o ich wiarygodności.
Sąd uznał też zeznania policjantów -T. G.,D. J.,M. M. (2)za wiarygodne w całości. Pierwszy z policjantów zeznał na temat okoliczności zabezpieczenia i wcześniejszego rozpoznania roweru wodnego przez pokrzywdzonego iM. C. (2)oraz odnośnie ustalenia osoby, która wstawiła ten rower. Stwierdził, że z wyjaśnieńC.wynikało, gdzie znajduje się jeden z rowerów (ten pomarańczowy), ponadto, że po zatrzymaniuM. C. (1)opisał ze szczegółami kradzież rowerów dokonaną wspólnie zB., opisał sposób kradzieży, z kim działał, gdzie jechali i skąd dokąd płynęli rowerami. Podczas rozmowy zM. C. (1)nie było żadnych wątpliwości co do przebiegu zdarzenia i udziału w nimM. B. (1). Świadek zeznał, żeC.sam dobrowolnie wszystko opisał, policjanci nie straszyli go, była to jedna rozmowa, bez przerw i zaraz jechali po rower, żeby nie „znikł”, ponieważ ze względu na powiązania rodzinneC.z oskarżonym przepływ informacji był szybki. Świadek zeznał w jaki sposób doszło do ustalenia oskarżonego na podstawie numeru telefonu uM. S. (1), z którym oskarżony podpisywał umowę dzierżawy. Zeznając przed sądem orzekającym w sprawie świadekT. G.opisał też, że jadąc do pracy widział rowery na lawecie wS.i potem po zgłoszeniu mógł ustalić trasę przejazdu sprawców. Zeznania te są zgodne z zeznaniamiD. J., dodatkowo świadek ten uściślił, że producent nie mógł widzieć wcześniej tego wlewu od roweru, ponieważ on jest na dole, określił tę cechę roweru już wcześniej, ponadto, że nie pamięta czy oskarżony przy zatrzymaniu okazywał jakieś dokumenty własności rowerów, mówił, że je ma, choć ich nie okazał. ŚwiadekM. M. (2)zeznawał na okoliczność przesłuchaniaM. C. (1)i jego przebiegu. Świadek stwierdził, żeC.złożył dobrowolne i obszerne wyjaśnienia, w których przyznał się do popełnienia przestępstwa. Podkreślić należy, że zeznania policjantów, w szczególnościT. G., wskazują na spójny i logiczny proces ujawnienia sprawców kradzieży, pojawiania się poszczególnych dowodów i tego jak się wzajemnie zazębiały. Sąd uznał zeznania tych świadków za wiarygodne, ponieważ są spójne i logiczne, poparte innymi dowodami, ponadto policjanci jako osoby obce nie miały żadnego interesu aby zeznawać fałszywie z niekorzyścią dla oskarżonego.
Sąd uznał zeznaniaM. S. (1)za wiarygodne. Świadek opisał okoliczności związane z zawieraniem zM. B. (2)umowy dzierżawy oraz zatrzymaniem go przez policję. Świadek zeznał, że numer zapisany na umowie otrzymał odA. P.jako należący doB.(514 508 221). Jest to zgodne z wykazem połączeń telefonicznych, z którego wynika, że pod tym numerem oskarżony kontaktował się ze świadkiemS.w dniu 4 czerwca 2012 roku i załatwiał formalności związane z umową dzierżawy z aparatu o numerze(...)(wykorzystywanego przez oskarżonego podczas kradzieży). Zeznania tego świadka są też zgodne z zeznaniami policjantówT. G.iD. J.. Wobec zgodności zeznań z pozostałymi dowodami sąd uznał je za wiarygodne.
Sąd uznał zeznania świadkaT. M.za wiarygodne, ale też nie mające zasadniczego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Świadek zeznał, żeW. J.organizował imprezy imieninowe wklubie (...), jednak kiedy to było dokładnie i kto na nich był świadek z uwagi na upływ czasu nie wiedział.
Sąd uznał zeznaniaD. K.za wiarygodne. Świadek był obecny przy rozpoznaniu roweru przezA. K., opisał w jaki sposób to się odbyło. Zeznania te potwierdzają, że cechy charakterystyczne roweru były najpierw podawane przez pokrzywdzonego, a następnie sprawdzane po wejściu do wody. Świadek bowiem zeznał, że chodziło jakieś wykończenie silikonem, miał wejść do wody i sprawdzić, ale było zimno i wszedłK.. Taka kolejność przebiegu rozpoznania jest zgodna z zeznaniami policjantów – przede wszystkimD. J..
Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnieniaM. C. (1)złożone w dochodzeniu i częściowo wiarygodne (w małej części) jego zeznania złożone przed sądem orzekającym w niniejszej sprawie. Wyjaśniając w dochodzeniuM. C. (1)podał wszystkie szczegółowe okoliczności popełnienia przestępstwa - sprawców, daty, trasy przejazdu, przepłynięcia rowerami, sposób transportu i czyja to była inicjatywa. Z zeznań policjantów wynika, że podał im też, gdzie znajduje się pomarańczowy rower oraz że oskarżony zmieniał numery telefonów (przekładał karty w aparacie). Podkreślić należy, że podane przezC.okoliczności znalazły potwierdzenie w innych dowodach – wykazie połączeń telefonicznych, nagrań monitoringu zeS.i zeS., zeznańW. H.,E. S.iP. S.. Również miejsce znalezienia roweru tam, gdzie świadek wskazał, a także opinia biegłegoW. Z.z zakresu fotografii i technik wizualnych, z której wynika, że notacje czasowe na zdjęciach nie odzwierciedlają rzeczywistego czasu jego wykonania, a więc nie potwierdzają alibi oskarżonego, co do jego pobytu wklubie (...)w nocy kradzieży rowerów wodnych, potwierdzają wyjaśnieniaM. C. (1). Wyjaśniając w dochodzeniuM. C. (1)wskazał, że miał dług uB.i z wynagrodzenia za „robotę” go spłacił. W postępowaniu sądowymM. C. (1)zmienił swoje zeznania, postanawiając odciążyć współoskarżonegoM. B. (1)biorąc całkowitą winę na siebie. Zeznał bowiem, że obciążył go, ponieważ wiedział, że był wcześniej karany i stwierdził, że jak poda jego personalia to będzie miał spokój i będzie zakończone śledztwo, jeżeli chodzi o szczegóły to one nie miały miejsca, kradzieży dokonał z innymi osobami. Niesłusznie go oskarżył i zaczął się bać jego reakcji już po wyjściu z komisariatu, jak dowiedział się, że policja zatrzymałaB., białąT.podał, ponieważ widział jakM. B. (2)wjeżdża i wyjeżdża z ośrodka wS., nie pamięta, żeby rozmawiał wtedy, w nocy kradzieży telefonicznie zB.i nie ma konfliktów z oskarżonym. Zeznając przed sądem orzekającym w niniejszej sprawie,M. C. (1)ponownie stwierdził, że pomówił oskarżonego, ponieważ chciał wyjść z „dołka”, zeznał, że jego szwagier jest kuzynem żony oskarżonego, miał dług wobec oskarżonego, nie pamięta czy go oddał, nie ma konfliktu z oskarżonym, nie rozpoznał numeru telefonu – 514 508 221, w tym nie rozpoznał go jako swojego, nie potrafił też stwierdzić czy mówi mu coś nazwiskoA. P.. Nie wie dlaczego podana przez jego trasa przejazdu odpowiada łączeniu telefonii komórkowej.M. B. (3)podał na odczepne, bo mu pasował. Zdaniem sądu, zmienione zeznaniaM. C. (1)nie są wiarygodne, a zmiana ta wynika z chęci uchronienia oskarżonego od odpowiedzialności karnej. Oskarżony „dotarł” do świadka przez swoje koligacje rodzinne i spowodował radykalną zmianę zeznań. Zmienione zeznaniaC.nie są wiarygodne, ponieważ są nielogiczne, niespójne i nie potwierdzają ich inne dowody. Przywołać trzeba dowód w postaci wykazu połączeń telefonicznych, z którego wynika, że aparat, z którego korzystał w tym czasie oskarżony, logował się na trasie przejazdu wskazanej wcześniej przezC.. Świadek ten nie mógł tego logicznie wytłumaczyć, dlaczego taka sytuacja ma miejsce, skoro – jak twierdzi - oskarżonego nie było na miejscu zdarzenia. Nie potwierdziły się zeznania świadkaC., że wyjaśniał tak, ponieważ policjanci na niego wpływali -T. G.iD. J.zeznali wręcz, żeC.sam szeroko opowiadał jak było i kto brał w tym udział, później okoliczności te znalazły potwierdzenie w innych dowodach, policjanci nie straszyli i nie grozili.M. M. (2)stwierdził, że przesłuchanie przebiegło prawidłowo, aC.wyjaśniał szeroko. Znamienne jest, żeC.nie miał kompletnej wiedzy, jakie złożyć zeznania przed sądem i nie potwierdził tego, że numer 514 508 221 jest jego własnym numerem, stwierdzając, że go nie rozpoznaje, nie potwierdził też, żeA. P.zna i miał z nim interes w postaci domku na pomost, co dałoby podstawy do przyjęcia, żeP.ma numer telefonu doC.i taki dałS.. TymczasemC.nie zeznał, że ten numer jest jego, co dodatkowo świadczy o tym, że jest to numer oskarżonego iP.dał goS.jako numerB.. W tym też zakresie sąd uznał zeznaniaC.złożone przed sądem za wiarygodne. Numer 514 508 221 nie jest numeremC., jest onM. B. (1)i oskarżony posługiwał się nim podczas kradzieży. Sąd uznał, żeC.mówił prawdę zeznając, że miał dług uB., nie miał z nim żadnego konfliktu, kłamał jednak, że jego kontakty z oskarżonym są rzadkie. Nie znalazła potwierdzenia w zeznaniach policjantów wersjaC., że początkowo podawał przebieg kradzieży bez udziałuB., ale nie uwierzono mu i dlatego podałB., bo był karany i mu „pasował”. Policjanci zeznali, żeC.od razu spontanicznie opowiedział przebieg zdarzenia i nielogiczne jest twierdzenie, że musiał podać jakiegoś sprawcę z nazwiska, skoro przecież w konsekwencji podał dwie osoby, w tym tylko jedną z nazwiska, druga pozostała anonimowa. Reasumując sąd ocenił jako niewiarygodne zmienione zeznaniaM. C. (1)jako zmierzające do „naprawienia” sytuacji i uchronienia oskarżonego od odpowiedzialności karnej. Dodać należy, że było to celowe działanie,C.miał odwołać swoje wyjaśnienia, natomiastM. B. (2)miał stworzyć sobie alibi w postaci zdjęć z imprezy wklubie (...)przedstawiających oskarżonego około północy, czyli wtedy, kiedy w świetle wyjaśnieńC.mieli się spotkać wS.. To miało poddać w wątpliwość wiarygodność wyjaśnieńC..
Sąd nie dał wiary zeznaniomM. S. (2)– byłej konkubinyM. C. (1). Dało się zauważyć, że świadek zeznając była „przygotowana”, od razu stwierdziła, że chodzi o rowerek, jej partner dokonał kradzieży z jakimś kolegą, ale nie wie z kim, ale on podał kogoś innego, ponieważ policja mu sugerowała, partner jej to powiedział po wyjściu z komisariatu i powiedział imię(...). Zdaniem sądu, zeznania te są niewiarygodne, ponieważ są nielogiczne i niezgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Trudno założyć, że świadek pamiętałaby o pomówieniu przezC.jakiegoś kolegi i pamiętałaby nawet jego imię, podczas gdy zwyczajowo nie zwierzał się jej, jak sama stwierdziła był dorosłym człowiekiem, a o tym akurat powiedział, bo ona zapytała i to podczas, kiedy chciała odejść od niego. Niewątpliwie nie jest to temat, który porusza się, jeżeli planowane jest zakończenie związku partnerskiego i dodatkowo nie przedstawia on w dobrym świetle nikogo. Ponadto pamięć świadka była wybiórcza, pamiętała ona to co miała zeznać, natomiast nie pamiętała już faktów niewygodnych dla oskarżonego, na przykład tego czy spotkała wS.oskarżonego. Świadek uciekła od odpowiedzi stwierdzając, że nie wie, chyba nie, „oni są wszyscy podobni, oni są łysi, on jest łysy”. Pamiętać należy, że świadek była konkubinąM. C. (1), z którym jest obecnie w dobrych stosunkach, a jego siostra jest w związku zR. W.kuzynem żony oskarżonego. Osoby te mają ścisłe relacje, stały kontakt i przepływ informacji jest szybki.
Sąd ocenił jako wiarygodne w niewielkiej części zeznania świadkówW. J.,J. B.,Ż. T.,A. W.. Świadkowie zeznawali na okoliczność pobytu oskarżonego w nocy 4/5 maja 2012 roku wklubie (...)wO.i sąd uznał za wiarygodne to, że faktycznie oskarżony w dniu 4 maja 2012 roku w godzinach późno wieczornych na imieninach w teścia był i że były wówczas robione zdjęcia. Świadczy o tym wykaz połączeń telefonicznych i logowanie aparatu należącego do oskarżonego o numerze imei –(...)wO.do godziny 21.22 oraz zdjęcia przedstawiające generalnie oskarżonego na imprezie wklubie (...). Niewiarygodne są natomiast zeznania świadkówJ. B.,W. J.,Ż. T.co do tego, że oskarżony był cały czas na imprezie i jej nie opuszczał, impreza zaczęła się o godzinie 22:00 oraz żeŻ. T.robiła zdjęcia, z ustawionym automatycznie datownikiem z czasem rzeczywistym. Pozostałe uzyskane odŻ. T.zdjęcia (k – 922) świadczą o tym, że były robione zdjęcia na tej imprezie przezŻ. T., lecz bez notacji czasowej (bez automatycznego datownika), następnie niektóre z nich zostały wybrane i naniesiono na nie, przy pomocy programu komputerowego, datę i godzinę w sposób „sztuczny”. O tym, że oskarżony nie był cały czas na imprezie wklubie (...)świadczą logowania aparatuM. B. (1)w nocy 4/5 maja 2012 roku wS.oraz że znajdując się tam, oskarżony kontaktował się wielokrotnie telefonicznie i sms- owo z narzeczoną, która przebywała wówczas wklubie (...). Logika i zasady doświadczenia życiowego wskazują, że niewątpliwie będąc wspólnie na imprezie narzeczeni nie dzwoniliby wówczas do siebie. Sąd uznał też za wiarygodne w niewielkiej części zeznaniaK. P..Świadek zeznając po raz kolejny przed sądem „pogubił się” w zeznaniach co do obecności swojej partnerkiA. W.na rzeczonej imprezie, (wcześniej zeznał, że był sam, byłW. J.zŻ.,J. J. (1)zM. B. (2)i jakaś koleżankaJ.), tymczasem po okazaniu zdjęcia przedstawiającego świadka zA. W.K. P.udawał, że dziewczyny nie rozpoznaje i po chwili dodał, że ją rozpoznaje z tym, że ona nie chciała być świadkiem. Świadek zdenerwował się, ponieważ nie wiedział, że w aktach jest jego zdjęcie zA. W., a ona nie chciała być wmieszana w zeznawanie dla oskarżonego. Świadek nie potrafił też powiedzieć, czy wracał sam doK.czy do rodziców doO., później zeznającaA. W.(będąca partnerką życiową świadka z którym ma dziecko), już przekazała, żeP.wracał do rodziców doO.a ona sama przyjechała i po imprezie (wyszła przed końcem) wyjechała doW., miało to potwierdzać zeznania partnera, że z imprezy wracał sam. Reasumując sąd uznał za wiarygodne zeznania w/w świadków jedynie w zakresie tego, że oskarżony był na imprezie, odbyła się ona wklubie (...), były robione zdjęcia i opróczM. B. (1)był jeszcze jego teść, żona, dziewczyna teścia, która robiła zdjęcia,K. P.iA. W., jednak oskarżony wyszedł wcześniej z klubu, pojechał na spotkanie zC.doS.(przed północą logował się wS.) i stamtąd kontaktował się telefonicznie (sms – y i rozmowy) zJ.J.. Wskazać należy również na różnice w zeznaniachW. J.,J. B.,Ż. T.,K. P.co do faktu zakończenia imprezy, kiedy to było i kto kiedy wychodził, jak i gdzie wracał. ŚwiadekJ. B.zeznała, że była to godzina druga, może trzecia, a jej ojciec, że oskarżony opuścił imprezę o wpół do piątej, zaprzyjaźniony taksówkarz po przyjeździe zK.odwiózł oskarżonego, natomiastK. P.zeznał, że nie wracał doK.tylko nocował u rodziców wO., natomiastŻ. T.nie wiedziała o której i jak opuścił klub oskarżony. Brak spójności przy określaniu zasadniczych faktów oraz wyżej wymienione argumenty powodują, że zeznania te sąd ocenił jako niewiarygodne i mające na celu zapewnienie alibi oskarżonemu w czasie, kiedy miała miejsce kradzież rowerów.
Sąd uznał za niewiarygodne zeznania świadkówA. B.,R. W.w całości. Pierwszy ze świadków zeznał, że syn (oskarżony) zadzwonił, żeby zawieźć pieniądze tytułem zaliczki na produkcję rowerów doS., ponieważ był w tym czasie na imprezie i pieniądze te należało odwieźć natychmiast, zawiózł jeW., wypił z nim alkohol, jego kierowcaK. K. (2)nie pił alkoholu, wrócili nad ranem. Z kolei drugi świadek zeznał, że otrzymał zaliczkę odA. B.w piątek, aleC.nie dał tych pieniędzy ani w sobotę, ani w niedzielę, tylko w późniejszym terminie, od około 15 kwietnia ponaglał oskarżonego, żeby przywiózł pieniądze i nie wie dlaczego akurat przyjechał 4/5 maja 2012 roku. Zeznając po raz drugi przed sądemR. W.stwierdził już, że najprawdopodobniej pieniądze zawiózł następnego dnia i nie pamięta czy umawiał się zA. B.(mimo że wcześniej mówił że umówił się w kwietniu). W zeznaniach powyższych oraz w wyjaśnieniach oskarżonego można zauważyć sprzeczności, mianowicieM. B. (2)akcentował, że zawiezienie zaliczki było sprawą pilną, natomiastR. W.zeznał, że o zaliczce mówił już w kwietniu i wcale jej nie przekazał natychmiast. Zauważyć trzeba, że świadekW.zeznając ostatni raz próbował dostosować swoją wersję do wersji oskarżonego, a pojawiające się różnice tłumaczył niepamięcią. Nielogiczne i sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego są również twierdzeniaA. B.zeznającego, że pieniędzy było około 10.000 zł, ale nie wie dokładnie, nie wie też ile pożyczył synowi, „może około 5.000”, nie liczy pieniędzy, kiedy ktoś mu je daje i dlatego nie wie, ile pieniędzy dałW., nie brał pokwitowania odW.i nie wie czy on liczył pieniądze przy przekazaniu. Takie zachowanie byłoby co najmniej nietypowe i pozostawałoby w sprzeczności z zeznaniamiR. W.twierdzącego, że ojciec oskarżonego nie chciał przekazywać swoich pieniędzy, chciał z nim porozmawiać na ten temat, zanim powierzy swoje mu oszczędności i dlatego przyjechał osobiście, czyli, że nie wykazywał się taką lekkomyślnością, jak samA. B.zeznaje. Wskazane różnice powodują, że zeznaniaA. B.iR. W.są niewiarygodne, ponieważ są nielogiczne, sprzeczne z innymi dowodami i zasadami doświadczenia życiowego. Świadkowie mieli za zadanie stworzyć historię uzasadniającą znajdowanie się pojazdu markiT.w dniu 5 maja 2012 roku o godzinie po piątej rano wOśrodku (...)wS.– stąd wersja o nagłej potrzebie zawiezienia pieniędzy wieczorem doS.i ponieważ na monitoringu widoczne są dwie osoby – wersja dwuosobowa (A. B.z kierowcą i picie alkoholu przezB.).
Sąd uznał też zeznaniaA. P.za niewiarygodne. Zeznając po raz pierwszy świadek stwierdził, że nie znaS., zna oskarżonego,B.wynajmował od niego mieszkanie, znał numer telefonuB.i był to numer 503 711 173 i innego numeru nie otrzymał, numer 514 508 221 jest to numer wpisany na nazwiskoM. C. (1)i wydaje mu się, żeC.przewoził mu domek na pomost. Po przeprowadzeniu konfrontacji zM. S. (1)świadek przypomniał sobie, że spotykał się zM. S. (1)wP.i możliwe, że podał mu ten numer, jak podawał numer to nie pamięta czy chodziło oM. B. (1)czyM. C. (1). Zeznając po raz trzeci świadek stwierdził, że dał numer telefonu dyrektorowiS., ale był to numer kogoś innego, nieB., był toM., nie pamięta jak się nazywał, świadek zrobił to omyłkowo i tego telefonu, w którym miał wpisane numery już nie ma. Zeznał, że widocznie numer, który podałS.był numerem wykorzystywanym na wypożyczalni i stąd pod tym numerem, który podał omyłkowo, odbierałB., tzn. on nie wie czy odbierał czy też nie odbierał, miał taki numer wpisany doM. C. (1). Z powyższego wyraźnie widać, że zeznaniaA. P.ewoluowały, z początku nie rozpoznawałM. S. (1), dopiero po konfrontacji uznał, że dał numer telefonuS., lecz nieB., aleM., którego nazwiska nie pamięta. Zdaniem sądu, zeznania świadka są niespójne i nielogiczne, w dodatku sprzeczne z zeznaniamiM. S. (1), który wyraźnie stwierdził, że otrzymał numer telefonuB.i z nim potem po tym numerem rozmawiał. Zeznania te są też sprzeczne z zeznaniamiM. C. (1), który nawet numeru tego nie rozpoznał, mimo że zeznawał już z korzyścią dla oskarżonego. Jako pozbawione znaczenia dywagacje świadka należy ocenić jego zeznania, że podałS.numer do wypożyczalni i pewnie tamB.odbierał (albo nie odbierał), a to był numerC., który pomagał tam itd. Wyraźnie widać, żeA. P.nie chciał zaszkodzić oskarżonemu i składał zeznania mające uchronićM. B. (1)od odpowiedzialności karnej.
Zdaniem sądu zeznaniaP. C.,J. G.nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Pierwszy z nich był przez kilka dni pracownikiemM. C. (2), zeznał, że właściciel zakładu miał największą wiedzę na temat produkcji rowerów, co nie dziwi, drugi z nich przewoził rowery wodne odW.do oskarżonego, wśród nich był pomarańczowy rower. Z faktu przewozu rowerów nie można wyciągać żadnych ostatecznych wniosków, mógł on przewozić rower zakupiony przezW.uC., jak również rower skradzionyK.po przeróbkach.
Wartość dowodowa dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy i ujawnionych na rozprawie, w tym protokołów oględzin łącznie z dokumentacją fotograficzną i płytą CD, danych osobopoznawczych, karty karnej, protokołu zatrzymań, odpisów wyroków skazujących i postanowień, wykazów połączeń telefonicznych, również zawartych w aktach sprawy Ds. 1272/12, umowy dzierżawy, zdjęć (oprócz fotografii z naniesionym „sztucznie” datownikiem), a także pisemnej i ustnej opinii biegłegoW. Z.z zakresu fotografii i technik wizualnych nie budziła wątpliwości, więc sąd uznał je za wiarygodne.
Sąd ocenił jako spójną, logiczną i rzeczową opinię biegłegoW. Z.. Jak wynika z opinii biegłego – doszło do naniesienia notacji czasowej w programie graficznym, pomiędzy procesem wykonania zdjęć a procesem wykonania odbitek z plików cyfrowych. Biegły zauważył, że zdjęcia z k. 609 (dołączone do apelacji) są wykonane dwoma różnymi aparatami, w jednym przypadku brak chronologii w notacji czasowej na awersach zdjęć, formaty notacji czasowych (fonty, geometria zapisu) na awersach zdjęć z k. 609 są takie same, mimo różnych aparatów i stwierdził, że najprawdopodobniej daty widoczne na zdjęciach, nie są datami oryginalnymi „w takim sensie, że zostały wybite przez datownik w dniu, którego data jest widoczna na zdjęciach”. Sugerują to pozostałe zdjęcia (k. 922) z tej samej sesji fotograficznej (przedmiotowej nocy w przedmiotowym lokalu), które nie mają notacji czasowej, a także, co świadczy o dużej nieprawidłowości – pozostałe odbitki zdjęć z k. 609, wykonane innym aparatem, które nie mają zachowanej chronologii, mimo rosnącej liczby porządkowej zdjęć oraz, że wszystkie zdjęcia z k. 609 mają taki sam format notacji czasowych (fonty i geometria zapisu) na awersach odbitek fotograficznych mimo wykonania różnymi aparatami. Biegły był przesłuchany na rozprawie, podtrzymał swoją opinię i wyjaśnił - odpowiadając na pytania obrońcy - wszystkie wątpliwości. Reasumując sąd uznał opinię (ustną i pisemną) biegłego za przydatną dla rozstrzygnięcia sprawy. Fakt naniesienia notacji czasowej na odbitki zdjęć wykonanych podczas imprezy wklubie (...)podczas tej samej sesji fotograficznej (na niektórych zdjęciach), w szczególności brak chronologii czasowej pomimo rosnącej liczy porządkowej zdjęć, (dotyczy to zdjęć przedstawiającychM. B. (1)zJ.J.–B.iK. P.zA. W.– przed północą), świadczy o celowym budowaniu alibi. Zdjęcia miały zaprzeczyć wyjaśnieniomM. C. (1), co do obecności oskarżonego w nocy kradzieży wS.już około północy.
Reasumując sąd uznał oskarżonegoM. B. (1)za winnego tego, że w dniu 5 maja 2012 roku w godzinach rannych, z terenuOśrodka (...)wS., województwa(...), z linii brzegowejJ.N.działając wspólnie i w porozumieniu zM. C. (1)oraz mężczyzną o dotychczas nieustalonych danych personalnych po uprzednim przecięciu łańcucha spinającego rowery, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia dwóch rowerów wodnych wykonanych z tworzywa sztucznego: jednego w kształcie samochodu markiV. (...)koloru pomarańczowo – żółtego o wartości 7.000 zł, drugiego koloru czerwono-białego o wartości 1.500 zł, w wyniku czego powstały straty na sumę 8.500 zł na szkodęA. K., tj. przestępstwa zart. 278 § 1 kk. Zdaniem sądu, nie ulega wątpliwości, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona zarzucanego mu przestępstwa zart. 278 § 1 kk, dokonał bowiem zaboru cudzego mienia ruchomego wiedząc, że ono należy do innej osoby i działał tak w celu przywłaszczenia. Oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim kierunkowym, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i taką korzyść osiągnął. Oskarżony nie działał sam, był inicjatorem i pomysłodawcą czynu przestępczego, wprowadził go w życie i odniósł z tego korzyści. Nie ma żadnych wątpliwości, że zostały wypełnione znamiona przestępstwa kradzieży.
Wymierzając oskarżonemuM. B. (2)karę sąd miał na względzie jako okoliczność obciążającą to, że oskarżony był już wielokrotnie skazany za przestępstwa przeciwko mieniu, odbywał już karę pozbawienia wolności, czyn popełnił w okresie próby związanej z warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności i w okresie próby związanej z warunkowym przedterminowym zwolnieniem z odbycia kary pozbawienia wolności. Ponadto okolicznością obciążającą było działanie w wykonaniu wcześniej ułożonego planu, z inicjatywy oskarżonego i wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami. Okolicznością łagodzącą było częściowe odzyskanie skradzionego mienia, ale okoliczności tej nie można przeceniać, skoro jest to w dużej mierze zasługą organów ścigania. Dodać można, iż od dnia popełnienia przestępstwa upłynęło już kilka lat, jednak nie jest to okoliczność łagodząca mająca wpływ na wymiar kary, skoro postępowanie sądowe było celowo przedłużane przez oskarżonego (w kontekście postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z 12 sierpnia 2013 roku odraczającego wykonanie postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z 22 grudnia 2009 roku o przekazaniu oskarżonego z Polski do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii na mocy europejskiego nakazu aresztowania wydanego 9 grudnia 2009 roku do czasu prawomocnego zakończenia postępowania prowadzonego przeciwko oskarżonemu w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze sąd wymierzył oskarżonemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, uznając, iż z uwagi na okoliczności obciążające jak i okoliczność łagodzącą jest to kara sprawiedliwa za to, co oskarżony zrobił. Zdaniem sądu, oskarżony z uwagi na uprzednie skazania nie zasługuje na dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności, jedynie kara pozbawienia wolności orzeczona jako kara bezwzględna spełni prewencyjne i wychowawcze cele tej kary.
Na podstawieart. 63 § 1 kksąd zaliczył na poczet kary pozbawienia wolności okres zatrzymania oskarżonego w sprawie od dnia 4 czerwca 2012 roku do dnia 5 czerwca 2012 roku.
O kosztach należnych obrońcy wyznaczonemu z urzędu orzeczono na podstawie przepisów wskazanych w wyroku.
Mając na uwadze sytuację majątkową oskarżonego, sąd zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
SSR Katarzyna Radke