Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1499/16
Data wyroku: 2017-07-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ludmiła Tułaczko
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko zdrowiu
Podstawa prawna: art. 158 § 1 kk

Warszawa, dnia 22 czerwca 2017 r.
Sygn. akt VI Ka 1499/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Ludmiła Tułaczko
protokolant: sekretarz sądowy Monika Oleksy
przy udziale prokuratora: Iwony Zielińskiej
po rozpoznaniu dnia 22 czerwca 2017 r. w Warszawie
sprawyM. Ś.synaO.iD.ur. (...)wO.
oskarżonego o przestępstwo zart. 158 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku
z dnia 8 września 2016 r.    sygn. akt II K 885/13
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; koszty procesu za postępowanie odwoławcze przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.
Sygn. akt VI Ka 1499/16

UZASADNIENIE
M. Ś.został oskarżony o to, że:
w dniu 2 marca 2013r. wO.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z jedną ustaloną i innymi nieustalonymi osobami dokonał pobiciaT. K.w ten sposób, że bijąc i kopiąc po całym ciele i głowie, spowodował u pokrzywdzonego obrażenia w postaci ogólnych potłuczeń oraz urazu kości jarzmowej lewej, tj. o czyn zart. 158 § l k.k.
Po rozpoznaniu sprawy II K 885/13 Sąd Rejonowy w Otwocku na mocy wyroku z dnia 8 września 2016r. orzekł:

I
oskarżonegoM. Ś.uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu;

II
na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.

Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator, który zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego. Na podstawieart. 427 k.p.k.iart. 438 pkt 3 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia przejawiający się – błędem wnioskowania w ocenie materiału dowodowego – błędnej ocenie zeznań złożonych przez świadka o nierozpoznaniu oskarżonegoM. Ś.jako współsprawcy pobicia pokrzywdzonego wykluczeniu na tej podstawie udziału oskarżonego w zdarzeniu, podczas gdy kompleksowa ocena zeznań tego świadka zarówno złożonych w postępowaniu przygotowawczym jak i właśnie w toku rozprawy głównej w dniu 25.08.2016r. w tym przede wszystkim przedostatniego zdania zeznań zawartych na stronie drugiej protokołu rozprawy znajdujących się na k. 287 akt sprawy w połączeniu z pozostałymi dowodami z zeznań świadków oraz z dokumentacji dotyczącej urazu głowy oskarżonego wskazuje, że oskarżony brał udział wspólnie z innymi osobami w dokonaniu pobiciaT. K..
W konkluzji prokurator wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd I instancji zasadnie uniewinnił oskarżonegoM. Ś.od popełnienia zarzucanego mu przestępstwa zart. 158 § 1 k.k.powołując się na zasadę domniemania niewinności określoną wart. 5 § 2 k.p.k.Istotnie, materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie nie dostarczył dowodów, które ocenione zgodnie z zasadami logiki, doświadczenia życiowego i wskazaniami wiedzy doprowadziłyby do uznania winy oskarżonego. Zasadnie sąd I instancji argumentuje, że żaden ze świadków pobiciaT. K.oraz sam pokrzywdzony nie rozpoznaliM. Ś., jako sprawcy tego przestępstwa, chociaż oskarżony odróżniał się wyglądem wśród osób zgromadzonych przedKlubem (...)wO.w nocy z 1 na 2 marca 2013r. obrażeniami głowy i podbitym okiem. Prokurator w apelacji zarzuca, że udział oskarżonegoM. Ś.w pobiciu pokrzywdzonegoT. K.wynika z zeznań świadka – pracownika ochronyT. S.ocenionych kompleksowo wraz z depozycjami złożonymi w postępowaniu przygotowawczym i na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2016r. Powołuje się na zeznania świadka znajdujące się na karcie 287 akt sprawy, które zdaniem skarżącego, należy odczytywać łącznie z treścią dokumentów stwierdzających rodzaj i charakter obrażeń oskarżonego. Zdaniem prokuratora ocena zeznań tego świadka prowadzi do wniosku, że mężczyzna z rozciętą głową atakował wraz z innymi osobami pokrzywdzonegoT. K.. Argumentował, że oskarżony był jedyną osobą, spośród zgromadzonych przed kubem, z obrażeniami opisanymi przez świadkaT. S.. Tymczasem wnikliwa analiza treści zeznańT. S.prowadzi do wniosku, że nie stanowią one dowodu winy oskarżonego zaś skarżący w apelacji powołuje się na wyrwany z kontekstu fragment zeznań tego świadka. W przytoczonym fragmencie zeznań świadek opisał zachowanie oskarżonegoM. Ś.skierowane przeciwko innemu pracownikowi ochrony, którego nie zna z imienia i nazwiska. Uważna lektura zeznań tego świadka wskazuje, że tym zaatakowanym mężczyzną - pracownikiem ochrony, nie mógł być pokrzywdzonyT. K.. Z sekwencji zdarzeń wynika, że atak na pracownika ochrony opisany przez świadkaT. S.nastąpiłw początkowej fazie zdarzenia, bezpośrednio po tym, jak pracownicy ochronyKlubu (...)wO.odmówili grupie agresywnych mężczyzn, którzy uprzednio bili się między sobą na zewnątrz klubu, na wejście do środka. Tymczasem, pokrzywdzonyT. K.wraz ze świadkiemM. M., przyjechali na miejsce zdarzenia podKlub (...)wO., gdy pracownicy ochrony już bronili się przed agresją mężczyzn, którzy próbowali po odmowie wejścia do klubu, wedrzeć się do środka. Taki wniosek wynika bezpośrednio z zeznań świadkówT. S.,M. M.i pokrzywdzonegoT. K.. Sąd I instancji opierając się na zeznaniachT. S.stwierdził, że oskarżonyM. Ś.rozpoczął atak na pracowników ochrony. Jednak żaden ze świadków nie był w stanie wskazać czy atakował pokrzywdzonegoT. K., który przyłączył się do pracowników ochrony w sytuacji, gdy grupa awanturujących się osób już od jakiegoś czasu atakowała pracowników ochrony klubu. Świadek widział także atak grupy osób na pokrzywdzonegoT. K., którego opisał, jako wysokiego, potężnego mężczyznę. Opisał, że skakały po nim, osoby, które były przed klubem, ale nie jest w stanie wskazać tych osób z uwagi na to, że upłynął znaczny okres czasu. Świadek zeznał, że: „mężczyzna z rozciętą głową - oskarżonyM. Ś., na zewnątrz klubu rozpoczął drugą awanturę, bo chciał z powrotem wejść do klubu. Ta bójka rozpoczęła się właśnie od tej awantury. Mężczyzna z rozciętą głową uczestniczył potem w tej bójce. On ją zaczął, bo jako pierwszy rzucił się z rękami na ochroniarzy a za nim poszli jego koledzy.” /k- 287-288/ Kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku potwierdziła więc wnioski Sądu I instancji o niedających się usunąć wątpliwościach, że to właśnie oskarżonyM. Ś.wraz z innymi osobami bijąc i kopiąc po całym ciele i głowie spowodował u pokrzywdzonegoT. K.obrażenia w postaci ogólnych potłuczeń oraz urazu okolicy kości jarzmowej lewej. Grupa przed klubem składała się z 12- 15 osób. Nie można wykluczyć, że oskarżony atakował innego pracownika ochrony podczas gdy pozostałe osoby z tej grupy biły pokrzywdzonegoT. K.. Uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu znajduje więc oparcie w treściart. 5 § 2 k.p.k.O kosztach postępowania odwoławczego Sąd orzekł na podstawieart. 636 §1 k.p.k.