Sąd Rejonowy w Grudziądzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 86/16
Data wyroku: 2017-07-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Gensikowski

Sygn. akt II K 86/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 lipca 2017 r.
Sąd Rejonowy w Grudziądzu II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

Sędzia SR Piotr Gensikowski

Protokolant:

Wioletta Fabińska

przy udziale przedstawiciela Naczelnika(...)wT.J. P.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2017 roku
sprawy

P. J.(...)

urodz. (...)wT., synaK.iA.zd.P., obywatelstwapolskiego,pesel (...), karanego, zam.(...)-(...) T.,ul. (...)

oskarżonego o to, że:

prowadząc działalność gospodarczą podfirmą (...)z siedzibą wT.w okresie od dnia 2 kwietnia 2015r. do dnia 12 sierpnia 2015r. w lokalu o nazwie iadresie:Sklep (...),G.(...),(...)-(...) G., urządzał na automatach:H.S., typ video, oznaczony nr(...),H.S., typ video, oznaczony nr(...)iH.S., typ video,oznaczony nr(...), gry wbrew przepisomustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych(tekst jednolity Dz. U. z 2015er.,poz. 612ze zm.),
    tj. o przestępstwo skarbowe zart. 107 § 1 kks

orzeka:

1
Oskarżonego

P. R.
uznaje za winnego tego, że prowadząc działalność gospodarczą podfirmą (...)z siedzibą wT.w okresie oddnia 2 kwietnia 2015 r. do dnia 12 sierpnia 2015 r. w lokalu o nazwie i adresie:Sklep (...),G.
(...),(...)-(...) G., wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami, urządzał gry na automatach:H.S., typ video, oznaczony nr(...),H.S., typ video, oznaczony nr(...)iH.S., typ video, oznaczony nr(...),wbrew przepisowiart. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowychw brzmieniu obowiązującym do 2.9.2015 r. (Dz.U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.), a więc bez wymaganej koncesji na ich prowadzenie, tj. przestępstwa skarbowego zart. 107 § 1 kksw brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2010 r. (Dz. U. Nr 201, poz. 1540) w zw. zart. 2 §2 kksi za to na podstawieart. 107 § 1 kkswymierza mu karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, przyjmując jedną stawkę za równoważną kwocie 70 zł (siedemdziesięciu) złotych,

2
Na podstawieart. 30 § 1 i 5 k.k.s.orazart. 31 § 5 k.k.s.orzeka przepadek automatów do gierH.S., typ video, oznaczony nr(...),H.S., typ video, oznaczony nr(...)iH.S., typ video, oznaczony nr(...), przechowywanych w magazynie depozytowymUrzędu Celnego wT., pod pozycją mag. PL/MF/(...), zarządzając ich zniszczenie,

3
Na podstawieart. 30 § 1 i 5 k.k.s.orzeka przepadek kwoty 5300 zł (pięć tysięcy trzysta) złotych znajdujących się w automatach do gierH.S., typ video, oznaczony nr(...),H.S., typ video, oznaczony nr(...)iH.S., typ video, oznaczony nr(...), przechowywanychna koncie sum depozytowych Izby Celnej wT.,

4
Zasądza od oskarżonego kwotę 700 zł (siedemset) złotych opłaty oraz kwotę 110 zł (stodziesięć) złotych wydatków postępowania.

UZASADNIENIE
P. R., prowadzący działalność gospodarczą podfirmą (...)z siedzibą wT.przyul. (...), był właścicielem automatówH.S., typ video, oznaczony nr(...),H.spot, typ video, oznaczony nr(...)iH.S., typ video, oznaczony nr(...).
dowód:wyjaśnienia oskarżonegoP. R.(k. 46v.)
Dnia 2 kwietnia 2015 r.A. S.podpisała zP. R.umowę najmu powierzchni użytkowej w sklepie monopolowymG.położonym w miejscowościG.(...). Wynajmujący podpisał tę umowę w celu prowadzenia działalności w zakresie udostępnienia automatów.
dowód:kopia umowy najmu (k. 12-13)
Po podpisaniu umowy do lokalu zostały wstawione trzy automaty. Do automatów co pewien czas przyjeżdżał przedstawiciel firmy wynajmującej, który odbierał faktury za najem powierzchni lokalu.
dowód:zeznania świadkaA. S.(k. 94v.)
Za wynajem powierzchniP. R.płacił regularnie czynsz.
dowód:zeznania świadkaA. S.(k. 94v.)
W wyniku używania automatów w razie wygranej wypłacały pieniądze graczom. Wynajmującemu powierzchnię użytkową lokalu nie okazywano dokumentów, opinii potwierdzających legalność gier prowadzonych na automatach wstawionych do lokalu.
dowód:zeznania świadkaA. S.(k. 94v.)
Dnia 12 sierpnia 2015 r. funkcjonariusze Służby Celnej przeprowadzili kontrolę w sklepie monopolowymG.położonym w miejscowościG.(...). W trakcie kontroli ujawnili oni trzy automaty do giero nazwie H. (...), typ video, oznaczony nr(...),H.spot, typ video, oznaczony nr(...)iH.S., typ video, oznaczony nr(...).
dowód:protokół kontroli (k. 2-4)
Gry na automatach oH.S., typ video, oznaczony nr(...),H.spot, typ video, oznaczony nr(...)iH.S., typ video, oznaczony nr(...)miały charakter losowy, w przypadku których końcowy układ symboli na bębnach nie zależał od zręczności gracza. W wyniku gier na automatach były wypłacane graczom nagrody pieniężne.
dowód:protokół kontroli (k. 2-4)
P. R.nie posiadał koncesji lub zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier hazardowych, w tym gier na automatach.
dowód:protokół kontroli (k. 3v.)
W automatach zabezpieczonych w lokalu monopolowym w miejscowościG.(...)zabezpieczono łącznie 5300 złotych, które zostały wpłacone na rachunek depozytowy Urzędu Celnego wT..
dowód:protokół oględzin (k. 52), dowód wpłaty (k. 53)
P. R.był do tej pory 38 razy karany za przestępstwa.
dowód:karta karna (k. 89-90)
OskarżonyP. R.w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu zabronionego, przyznając jednak, że automaty stanowiły jego własność (k. 46-47). Wiarygodności wyjaśnień oskarżonego w części kwestionującej jego sprawstwo i winę sprzeciwiała się umowa najmu powierzchni użytkowej lokalu (k. 12-13), z treści której wynikało, że oskarżony, podpisując tę umowę, zobowiązał się do zapłaty czynszu za wynajem powierzchni tego lokalu w celu wstawienia automatów do gier. W toku postępowania nie zanegowano autentyczności podpisu oskarżonego na tej umowie. Wiarygodności wyjaśnień oskarżonego sprzeciwiały się również zeznania świadkaA. S.(k. 94v.-95), z treści których wynikało, że w wykonaniu tej umowy do jej lokalu zostały wstawione trzy automaty do gier, a nadto, że oskarżony regularnie płacił czynsz najmu za wynajem powierzchni użytkowej lokalu. Wiarygodności wyjaśnień oskarżonego kwestionującego swe sprawstwo i winę sprzeciwiał się również protokół kontroli (k. 2-4), z którego wynikało, że gry na automatach miały charakter losowy, a nadto były to gry o wygrane pieniężne. Sąd dał wiarę temu dokumentowi, a także innym dokumentom zgromadzonym w sprawie, gdyż z urzędu, a także na wniosek stron nie zakwestionowano ich autentyczności oraz prawdziwości.
P. R.w akcie oskarżenia (k. 63) został oskarżony o czyn zart. 107 § 1 k.k.s.
Biorąc pod uwagę stan prawny obowiązujący w okresie zarzucanym w akcie oskarżenia, a więc od2 kwietnia 2015 r. do 12 sierpnia 2015 r.sąd, stosując regułę przewidzianą wart. 2 § 2 k.k.s., ocenił zasadność zarzutu z punktu widzenia treściart. 107 § 1 k.k.s.orazustawy o grach hazardowychw brzmieniu obowiązujących w tym czasie. Z tego punktu widzenia należy wskazać, że odpowiedzialności karnej za przestępstwo skarbowe przewidziane wart. 107 § 1 k.k.s.podlegał ten, kto wbrewprzepisomustawy lub warunkom koncesji lub zezwolenia urządzał lub prowadził grę losową, grę na automacie lub zakład wzajemny. Zdaniem Sądu biorąc pod uwagę stan faktyczny ustalony w sprawie należało przyjąć, że oskarżony wyczerpał znamiona czynu co do automatów wymienionych w akcie oskarżenia. OskarżonyP. R.w swych wyjaśnieniach nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, przyznając jednak, że automaty stanowiły jego własność. W ocenie Sądu w świetle materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie popełnienie przez oskarżonego zarzucanego mu czynu przestępnego nie ulegało jednak wątpliwości. Wniosek ten wynikał w pierwszej kolejności z umowy najmu powierzchni użytkowej lokalu (k. 12-13), której autentyczności i prawdziwości Sąd dał wiarę. Na tej podstawie sąd przyjął, że oskarżony zawarł umowę, w wykonaniu której do lokalu zostały wstawione trzy automaty. W dalszej kolejności sprawstwo i wina oskarżonego wynikało z zeznań świadkaA. S.(k. 94v.), która podała, że automatami wstawionymi do jej lokalu zajmowały się osoby będące przedstawicielami firmy oskarżonego. Z zeznań tego samego świadka wynikało w dalszej kolejności, że wspomniana firma oskarżonego terminowo i regularnie regulowała czynsz najmu wynikający z zawartej umowy. Sprawstwo i wina oskarżonego wynikały także z protokołu kontroli (k. 2-4) co do tego, że gry na automatach zabezpieczonych w sprawie i opisanych w akcie oskarżenia miały charakter losowy, w przypadku których końcowy układ symboli na bębnach nie zależał od zręczności gracza. Zdaniem sądu zawarcie przez oskarżonego umowy najmu lokalu w celu urządzania gier, a następnie wstawienie w jej wykonaniu do tego lokalu automatów do gier mających charakter losowy, opłacanie czynszu na najem lokalu, serwisowanie tych automatów stanowi prowadzenie gier na automatach w rozumieniu użytym wart. 107 § 1 k.k.s.
Ustalenie, że oskarżonyP. R.prowadził gry na automatach w dalszej kolejności powodowało konieczność rozważenia, czy jego zachowanie miało miejsce wbrew przepisom ustawy. Przytoczone wymaganie przewidziane wart. 107 § 1 k.k.s., aby prowadzenie gier na automatach miało miejsce „wbrew przepisom ustawy” powoduje, że warunków prowadzenia tego typu gier należy poszukiwać w przepisachustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Oceniając spełnienie przez oskarżonegoP. R.tych warunków sąd odwołał się wyłącznie do treściart. 6 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, z pominięciem treści art. 14 ust. 1 tej ustawy. Wniosek ten wynikał z aprobaty poglądu wyrażonego przez Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 19 stycznia 2017 r., I KZP 17/16, OSNKW 2017, nr 2, poz. 7. Wedle najwyższej instancji sądowej kolizja prawa krajowego z prawem unijnym, w świetle zasady bezpośredniego stosowania prawa Unii Europejskiej (art. 91 ust. 3 Konstytucji), może prowadzić do zastąpienia przepisów krajowych uregulowaniami prawa unijnego albo do wyłączenia normy prawa krajowego przez bezpośrednio skuteczną normę prawa Unii Europejskiej. W konsekwencji, norma niestosowania krajowego przepisu technicznego, którego projektu nie notyfikowano Komisji Europejskiej, wynikająca z dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 204, s. 37 ze zm.), wyłącza możliwość zastosowania w sprawie o przestępstwo zart. 107 § 1 KKSprzepisuart. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych(t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 612) w pierwotnym brzmieniu. Natomiast art. 6 ust. 1 tej ustawy mógł i może nadal stanowić uzupełnienie normy blankietowej zawartej wart. 107 § 1 KKS, o ile okoliczności faktyczne konkretnej sprawy pozwalają na ustalenie, że przepis ten ma zastosowanie i został naruszony.
Stosując przytoczony pogląd do stanu faktycznego niniejszej sprawy należało przyjąć, że oskarżonyP. R.nie spełnił wymagania przewidzianego wart. 6 ust. 1 cytowanej ustawy o grach hazardowych. Wedle dyspozycji tego przepisu w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2010 r. do dnia 2 września 2015 r.działalność w zakresie gier na automatachmogła być prowadzona na podstawie udzielonej koncesji na prowadzenie kasyna gry. Jak wynika z protokołu kontroli oskarżony nie posiadał koncesji lub zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier hazardowych, w tym gier na automatach (k. 2-4). Mając na względzie stan faktyczny ustalony w niniejszej sprawie należało przyjąć, że oskarżonyP. R.prowadził gry na automatach bez wymaganej koncesji, czym wyczerpał znamionaart. 107 § 1 k.k.s.Ustalenie w tym zakresie znalazło wyraz w opisie czynu przypisanego oskarżonemu, w którym wskazano, że w zakresie automatów do gier zabezpieczonych w sprawie oskarżony urządzał gry bez wymaganej koncesji na ich prowadzenie. Z zeznań świadkaA. S.wynikało, że oprócz oskarżonego także inne nieustalone osoby podejmowały określone czynności w zakresie obsługi i serwisowania automatów do gier, co oznaczało, że oskarżonyP. R.popełnił przypisany mu czyn wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami. W toku postępowania sąd nie doszukał się okoliczności ograniczających lub wyłączających winę oskarżonego. W szczególności w tej sprawie brak było okoliczności odwołujących się do tego, że oskarżony działał pod wpływem błędu. W tym kontekście należy wskazać, że opinia pozwalająca na potraktowanie gier prowadzonych na automatach jako gier zręcznościowych nie została dołączona przez oskarżonego do umowy najmu powierzchni użytkowej lokalu (k. 12-13).
Przestępstwo skarbowe określone wart. 107 § 1 k.k.s.jest zagrożone karą grzywny od 10 do 720 stawek dziennych, karą pozbawienia wolności albo obu karom łącznie. Rozważając wymiar kary wobec oskarżonegoP. R.w tych granicach Sąd miał na względzie następujące okoliczności. W ramach dyrektywy odwołującej się do stopnia społecznej szkodliwości Sąd na niekorzyść oskarżonego wziął pod uwagę, że gry były prowadzone na trzech automatach. Z kolei na korzyść oskarżonego sąd potraktował stosunkowo krótki czasookres prowadzenia gier na tych automatach, a więc od 2 kwietnia 2015 r. do 12 sierpnia 2015 r. Na niekorzyść oskarżonego Sąd wziął pod uwagę jego uprzednią karalność za przestępstwa, a także podobne przestępstwa skarbowe. W świetle powyższych okoliczności branych pod uwagę przy wymiarze kary Sąd uznał, że oskarżonemu należy wymierzyć karę 100 stawek dziennych grzywny. Zdaniem Sądu kara wymierzona oskarżonemu stanowi zadośćuczynienie dyrektyw przewidzianych wart. 13 § 1 k.k.s.Przede wszystkim jest ona, z uwagi na jej wysokość, odpowiednia do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu przestępnego. Sądu kara ta nie przekracza stopnia winy oskarżonego, a także odpowiada dyrektywie prewencji indywidualnej i uprzedniej karalności oskarżonego. Wymierzona kara nie pomija również względów związanych z potrzebą realizacji prewencji generalnej. W ocenie Sądu stanowi ona wszakże sygnał dla środowiska oskarżonego, że popełnienie wymienionego czynu nie jest bezkarne, lecz związane z określoną dolegliwością finansową. Określając wysokość jednej stawki dziennej kary grzywny Sąd miał, na podstawieart. 23 § 3 k.k.s., na uwadze, że oskarżony zarabia miesięcznie około 800 złotych i nie ma nikogo na utrzymaniu, bo jest bezdzietnym kawalerem (k. 46v.). Dlatego też Sąd ustalił wysokość jednej stawki kary grzywny za równoważną kwocie 70 zł, a więc wyższą od 1/30 minimalnego wynagrodzenia za pracę. Z tych względów orzeczono jak w punkcie 1-szym wyroku.
O przepadku automatów do gier oraz środków pieniężnych znajdujących się w automatach orzeczono na podstawieart. 30 § 1 i 5 k.k.s.jak w punkcie 2-gim i 3-cim wyroku.
Na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.orazustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(t.j. z 1983 r. Dz. U. Nr 49, poz. 223 ze zm.) orazart. 627 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.zasądzono w punkcie 4-tym wyroku od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 700 złotych oraz obciążono go wydatkami w łącznej kwocie 110 zł obejmującej kwotę 40 zł ryczałtu za przechowywanie automatów do gier, kwotę 40 zł ryczałtu za doręczenie korespondencji w toku postępowania przygotowawczego oraz postępowania sądowego oraz kwotę 30 zł za uzyskanie danych o karalności oskarżonego w toku postępowania sądowego. Podejmując takie rozstrzygnięcie Sąd miał na względzie miesięczne dochody oskarżonego w połączeniu z tym, że jest bezdzietnym kawalerem (k. 46v.).