Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 93/17
Data wyroku: 2017-08-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ludmiła Tułaczko, Aleksandra Mazurek, Beata Tymoszów
Słowa kluczowe: Kradzież z włamaniem
Podstawa prawna: art. 279 § 1 kk

Warszawa, dnia 10 sierpnia 2017 r.
Sygn. akt VI Ka 93/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Ludmiła Tułaczko (spr.)
Sędziowie:  SO Aleksandra Mazurek
SO Beata Tymoszów
Protokolant: p.o. protokolanta sądowego Sylwester Sykut
przy udziale prokuratora Zuzanny Cupryk
po rozpoznaniu dnia 10 sierpnia 2017 r.
sprawy
T. B. (1)synaF.iB.ur. (...)wW.
oskarżonego o czyny zart. 279 § 1 k.k.
Z. W.synaB.iB.ur. (...)wT.
oskarżonego o czyny zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie
z dnia 2 listopada 2016 r.    sygn. akt II K 341/14
zaskarżony wyrok w części dotyczącej czynu opisanego w puncie 2 utrzymuje w mocy, kosztami postępowania odwoławczego obciążając Skarb Państwa; w zakresie czynu opisanego w punkcie 1 zaskarżony wyrok uchyla i w tej części sprawę oskarżonychT. B. (1)iZ. W.przekazuje Sądowi Rejonowemu w Wołominie do ponownego rozpoznania; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz obrońców adw.I. B.i adw.T. D.kwoty po 516,60 zł obejmujące wynagrodzenie za obronę z urzędu w II instancji oraz podatek VAT.
SSO Aleksandra Mazurek  SSO Ludmiła Tułaczko  SSO Beata Tymoszów
Sygn. akt VI Ka 93/17

UZASADNIENIE
T. B. (1)iZ. W.oskarżeni zostali o to, że

1
w dniu 28 października 2011 roku wK.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu zJ. Ś. (1)dokonali włamania do budynku mieszkalnego, a następnie zabrali w celu przewłaszczenia mienie w postaci pieniędzy w kwocie 13.000 złotych, telefonów komórkowychmarki N. (...)iN. (...)o wartości 400 złotych, gdzie łącznie powstały straty w wysokości 13.400 złotych na szkodęŁ. W., przy czymZ. W.czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o przestępstwo zart. 279 § 1 k.k., a w stosunku doZ. W.o przestępstwo zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

2
w dniu 1 listopada 2011 roku wK.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu zJ. Ś. (1)dokonali włamania do budynku mieszkalnego, a następnie zabrali w celu przywłaszczenia mienie w postaci pieniędzy w kwocie 10.300 złotych i laptopamarki A.o wartości 3.000 złotych, gdzie łącznie powstały straty w wysokości 13.300 złotych czym działali na szkodęD. Ś., przy czymZ. W.czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o przestępstwo zart. 279 § 1 k.k., a w stosunku doZ. W.o przestępstwo zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
Po rozpoznaniu w sprawie sygn. IIK 341/14 Sąd Rejonowy w Wołominie wyrokiem z dnia 2 listopada 2016r. uniewinnił oskarżonych od popełnienia zarzucanych im czynów kosztami sądowymi obciążając Skarb Państwa.
Od powyższego wyroku prokurator złożył apelację. Na podstawieart. 425 § 1 i 2 kpkiart. 444 kpkzaskarżył powyższy wyrok w całości na niekorzyść obu oskarżonych. Na podstawieart. 438 pkt 2 i 3 kpkwyrokowi temu zarzucił:-obrazę przepisów prawa procesowego, to jestart. 4 kpk,art. 7 kpk,art. 410 kpk, polegającą na dowolnej ocenie przy ferowaniu wyroku części dowodów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ujawnionych na rozprawie głównej w postaci zeznań świadkaJ. Ś. (1), nieuwzględnienie wszystkich okoliczności dla oskarżonych niekorzystnych oraz wadliwą ocenę poszczególnych dowodów, co miało wpływ na treść wyroku i w konsekwencji spowodowało niesłuszne uniewinnienie oskarżonychZ. W.iT. B. (1)od popełnienia zarzuconych im czynów a ponadto błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegający na wyrażeniu niesłusznego poglądu, iż dowody ujawnione w toku rozprawy głównej i ustalone w oparciu o nie okoliczności nie są wystarczające do uznania oskarżonychZ. W.iT. B. (1)za winnych popełnienia zarzuconych im czynów, jakkolwiek prawidłowa analiza całokształtu ustalonych okoliczności przedmiotowego zdarzenia, a zwłaszcza właściwa ocena dowodów w postaci zeznań świadkaJ. Ś. (1)oraz dowodów z dokumentów w postaci bilingów telefonicznych telefonu użytkowanego przezZ. W.prowadzi do wniosku przeciwnego. Podnosząc powyższe zarzuty na podstawieart. 437 § 1 i 2 kpkwniósł o uchylenie przedmiotowego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wołominie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja prokuratora okazała się częściowo zasadna. Sąd odwoławczy na podstawieart. 437 § 2 k.p.k.w zakresie czynu pierwszego z dnia 28.10.2011r. popełnionego na szkodęŁ. W.uchylił zaskarżony wyrok przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wołominie. Natomiast w części dotyczącej czynu drugiego z dnia 1 listopada 2011r. Sąd odwoławczy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy uznając za niesłuszne argumenty prokuratora przedstawione w apelacji. Materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie opierał się w wypadku obu czynów zarzuconych oskarżonym, na pomówieniuJ. Ś. (1). W obu tych wypadkach Sąd I instancji pomówienie uznał za niewiarygodne powołując się na sprzeczności pomiędzy treścią wyjaśnieńJ. Ś. (1)z postępowania przygotowawczego a treścią notatki z rozpytania z dnia 3.11.2011r. /k 30-31

    /.Sąd I stwierdził, że  sprzeczności tych nie można wyjaśnić z uwagi na śmierćJ. Ś. (1)w dniu 12.05. 2014r

    .Zdaniem Sądu I instancji, wyjaśnieniaJ. Ś. (1)nie znalazły również potwierdzenia w danych dotyczących logowania telefonów komórkowych w stacjach(...). Sąd I instancji powołał się na treść opinii psychiatrycznej dotyczącejJ. Ś. (1), z której wynika, że był on uzależniony od narkotyków i alkoholu, co mogło wpłynąć na treść jego wyjaśnień poprzez chęć skierowania podejrzeń także wobec innych osób. Z przedstawionym powyższej stanowiskiem Sądu I instancji nie można się zgodzić, bowiemo wiarygodności pomówienia decyduje to czy znajduje ono potwierdzenie w całokształcie materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie. Zasadnie prokurator zarzucił w apelacji, że wyjaśnieniaJ. Ś. (1)znajdują wsparcie w zeznaniach świadkaE. P., która widziała dwie osoby uciekające z terenu posesji przyulicy (...)wK., co pozostaje w zgodzie z twierdzeniamiJ. Ś. (1), iż jego rolą było stanie na czatach, a bezpośrednio włamania i kradzieży w dniu 28. 10.2011r. dokonali oskarżeniZ. W.iT. B. (1). Tylko osoba, która miała możliwość obserwowania współsprawców mogła wiedzieć, że mieli na rękach materiałowe rękawiczki, przy czym, jak argumentuje prokurator, ślady struktury materiału zostały zabezpieczone w trakcie oględzin na miejscu kradzieży w dniu 28 października 2011 roku (k. 7-9). Ponadto prokurator zarzuca w apelacji, że Sąd I instancji nie uwzględnił istotnego dowodu przeciwkoZ. W.to jest treść bilingów zawierających połączenia telefoniczne z numerem, którym w okresie objętym zarzutami posługiwał się oskarżony. W dniu 28 października 2011 roku bezpośrednio po spłoszeniu sprawców kradzieży przez świadkaE. P., telefonZ. W.logował się za pośrednictwem stacji(...)posadowionych wK.i sąsiadującej z niąZ., przy czym były to połączenia z telefonem użytkowanym w tamtym czasie przezJ. Ś. (1)(k. 276 verte). Sąd I instancji zakwestionował wiarygodność tych dowodów lecz nie odniósł się do szczególowości wyjasnieńJ. Ś. (1)opisujacego przebieg przestępstwa z dnia 28.10.2011r. Skupił się na treści notatki z rozpytania, w którejJ. Ś. (1)nie ujawnił danych personalnych współdzialających z nim osób. Tymczasem zasadnie prokurator zarzuca w apelacji, że treść notatki zgodnie zart. 174 k.p.k., nie może zastępować dowodu z wyjaśnień oskarżonego i zeznań śwaidków. Należy zauważyć, że zarówno w notatce, na którą powołuje się Sąd I instancji oraz w wyjaśnieniach z karty 44-45

    .
J. Ś. (1)podawał pseudonimy, ktorymi posługiwał sięZ. W., a które także potwierdzili inni śwaidkowie. Ponadto wskazał miejsce zamieszkaniaZ. W.a także wytlumaczył dlaczego pomylił dane drugiego oskarżonegoT. B. (1)oraz wskazał prawidłowo miejsce jego pobytu uK. R.. Sąd I instancji nie uznał za wiarygodny dowodu w postaci eksperymnetu procesowego twierdzac, że z treści protokołu nie wynika, aby toJ. Ś. (1)wskazał miejsce włamania do domu położonego wK.przyulicy (...). Tymczasem treść tego protokołu nie pozwala na wyprowadzenie tak kategorycznych wniosków, do jakich doszedł Sąd I instancji. Podczas eksperymnetuJ. Ś. (1)wskazał miejsce naulicy (...), z którego dokonywał obserwacji domu, do którego weszli w wyniku uszkodzenia drzwi wejściowych oskarżeniZ. W.iT. B. (1), co wyklucza ustalenie Sądu I instancji, że to policjanci celowo przywieźli go na miejsce zdarzenia. /k- 48/ Ponadto wyjaśnieniaJ. Ś. (1)korespondują z zeznaniami pokrzywdzonegoŁ. W., z których wynika, że jednym ze skradzionych przedmiotów był telefon komórkowyN. (...)a właśnie taki telefon dostał w wyniku rozliczeń za udział w tym przestępstwie odZ. W.. Brak zgodności dotyczącej wysokości kwoty zabranych pieniędzy, jak słusznie zauważył Sąd I instancji, może wynikać z braku lojalności współsprawców, którzy nie chcieli dzielić się uzyskanymi środkami. Ponadto zgadzał się także podany przezJ. Ś. (1)sposób dokonania włamania - poprzez wyłamanie drzwi wejściowych, co potwierdziły dane z protokołu oględzin /k- 8/ oraz zeznania śwaidkaŁ. W.. Ponadto oceniając dowod w postaci logowań do stacji(...)w dniu 28.10.2011r. Sąd I instancji stwierdzil, że nie wynika z dostępnych danych abyJ. Ś. (1)logował się przy użyciu aparatuN. (...), który otrzymał w formie rozliczeń za współudział w przestępstwie z dnia 28.10.2011r. Tymczasem fakt ten nie odnosi się do tego zdarzenia gdyż dopiero po dniu 28.10.2011r.J. Ś. (1)korzystał z aparatuN. (...)skradzionegoŁ. W.. Nie można podzielić stanowiska Sądu I instancji, że o braku wiarygodnościJ. Ś. (1)ma śwaidczyć to,że stojąc na tzw.„ czatach” nie słyszał, ani nie dostrzegł kobiety tj.E. P., która rzeczywiście spłoszyła sprawców, skoro jego zadaniem było obserwowanie, czy ktoś nie nadchodzi i poinformowanie o tym oskarżonych na tyle wcześnie, aby mogli niepostrzeżenie oddalić się z tego miejsca. Odnosząc się do tej kwestii należy wskazać, że świadekE. P.wychodziła ze swojego domu położonego na tej samej posesji, na której stał dom zamieszkały przezŁ. W.. NatomiastJ. Ś. (1)obserwował także ulicę i to w taki sposób aby nie narażać się na dekonspirację. Te okoliczności mogły wpłynąć na dokładność jego obserwacji, co nie ma decydującego wpływu na ocenę wiarygodności wyjaśnieńJ. Ś. (1), skoro od oskarżonych dowiedział się, że spłoszyła ich kobieta mieszkająca na terenie posesji przyulicy (...)wK., zaś billingi rozmów komórkowych potwierdzają, że oskarżeni w czasie zdarzenia, kontaktowali się ze sobą. Tak więc zasadnie prokurator zarzuca w apelacji, że ocena materiału dowodowego w ramach czynu z dnia 28.10.2011r. naruszaart. 410 k.p.k.orazart. 7 k.p.k.i jawi się jako dowolna. Z tych też powodów, w zakresie czynu pierwszego, wyrok należało uchylić i przekazać sprawę w tej części do ponownego rozpoznania. W toku postępowania ponownego należy jeszcze raz przeprowadzić analizę zgromadzonego materiału dowodowego dotyczącego czynu I z aktu oskarżenia w oparciu o zasady logicznego rozumowania wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego, przede wszystkim rozważając czy tego rodzaju szczegóły, które podałJ. Ś.mogła znać osoba, która nie byla obecna na miejscu zdarzenia i nie brała udziału w przestępstwie.

  Inczaczej kształtuje się materiał dowodowy w zakresie czynu II z dnia 1 listopada 2011r. W tej części należy uznać za zasadne rozstrzygnięcie Sądu I instancji zaś apelacja prokuratora nie zawiera argumentów podważających prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Do takiego wniosku prowadzą rozpoznawane łącznie następujące okoliczności :J. Ś. (1)nie wskazał domu, do którego, według jego wyjasnień, w dniu 1 listopada 2011r. weszli oskarżeniZ. W.iT. B. (1), gdyż nie zapamiętał adresu i nie potrafił sobie przypomieć jak budynek ten wyglądał. Trudności w zapamiętaniu miejsca przestępstwa pogłębiły okoliczności zdarzenia bowiem było ciemno i przeprowadzał obserwację stojąc « na czatach » w pobliżu lasu. Następnie podał, że do środka domuZ. W.iT. B. (1)weszli poprzez otwarte okno, co pozostaje w sprzeczności z zeznaniamiD. Ś.i wynikami oględzin jego domu. Sprawcy musieli dostać się do środka domu położonego wK.przyulicy (...)poprzez podważenie zamkniętego okna balkonowego /k- 36/ PonadtoJ. Ś. (1)inaczej niż pokrzywdzonyD. Ś.opisał przedmioty, które skradziono z jego domu. Świadek zeznał, że były to pieniądze ok. 10.300 zł i laptop zaś wedługJ. Ś. (1)była to kwota 200 zł i telefon komórkowy. Ponadto telefon komórkowy oskarżonegoZ. W.nie logował się wK.w czasie kiedy dokonano włamania czyli pomiędzy godziną 16- 21 dnia 1 listopdada 2011r. Tak więc, nie można wykluczyć, żeJ. Ś. (1)opisał inne przestepstwo niż popełnione w dniu 1 listopada 2011r. przyulicy (...)wK.na szkodęD. Ś.. Tego dnia mogło dojść do popełnienia czynu, który nie został zgłoszony przez pokrzywdzonych mieszkanców np. sąsiedniej ulicy. Zbyt wiele rozbieżności występuje pomiędzy wyjaśnieniamiJ. Ś. (1)a pozostały materiałem dowodowym. Różnic tych nie będzie można już wyjaśnić z powodu śmierci śwaidka. Ponadto w tym zakresie nie są przekonujace argumenty skarżącego, żeJ. Ś. (1)przyznał się do popełnienia tego czynu i został skazany w trybie dobrowolnego poddania się karze. Uniewinnienie oskarżonychZ. W.iT. B. (1)od popelnienia czynu 2 z aktu oskarżenia znajduje swoje uzasadnienie w treściart. 5 § 2 k.p.k.Zgodnie zart. 636 § 1 k
    .p.k.w tym zakresie koszty procesu obciążają Skarb Państwa. O kosztach obrony z urzędu Sąd odwoławczy orzekł na podstawie § 17 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Mając powyższe na uwadze Sąd odwoławczy orzekł jak w wyroku.
SSO Beata Tymoszów SSO Ludmiła Tułaczko SSO Aleksandra Mazurek