Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 224/17
Data wyroku: 2017-02-24 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Pożyczka
Podstawa prawna: art. 720 k.c.

Sygn. akt III Ca 224/17

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 18 października 2016 roku Sąd Rejonowy w Kutnie (1) zasądził od pozwanejJ. Ś.na rzecz powodaBanku (...) Spółki AkcyjnejweW.kwotę 9483,23 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 27 sierpnia 2015 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku oraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w wysokości odsetek ustawowych od dnia 1 stycznia 2016r do dnia zapłaty, oraz (2) zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1337,19zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 1200zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.
Apelację od powyższego orzeczenia wniosła pozwana, skarżąc je w zakresie, w jakim Sąd Rejonowy uwzględnił powództwo, w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach pozwana uprzednio złożyła zażalenie. Skarżąca wnosiła o uchylnie wyroku.
W uzasadnieniu apelacji podała, że Sąd I instancji nie wziął pod uwagę jej trudnej sytuacji życiowej. Ponadto podała, że kiedy wyegzekwuje swoje należności to pospłaca długi.
Powód złożył odpowiedź na apelację pozwanej, w której wnosił o jej oddalenie i zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie jest zasadna i podlega oddaleniu.
Stosownie do treściart. 50513§ 2 k.p.c., uzasadnienie Sądu drugiej instancji w postępowaniu uproszczonym powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa, jeżeli nie przeprowadzano postępowania dowodowego. Sytuacja opisana w cytowanym przepisie miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem Sąd Okręgowy, po dokonaniu analizy stanu faktycznego sprawy, przyjmuje za własne ustalenia Sądu Rejonowego stanowiące podstawę faktyczną rozstrzygnięcia przyjętego w zaskarżonym wyroku z dnia 18 października 2016 r., uznając za zbędne powielanie ich w całości w treści niniejszego uzasadnienia.
Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej i zgodnej z kryteriami zawartymi wart. 233 § 1 k.p.c.oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Sąd Rejonowy wydając wyrok wziął pod uwagę zebrane dowody i przeanalizował je wskazując, jakie okoliczności uznał za udowodnione i na jakich w tej mierze oparł się dowodach. Zdaniem Sądu Okręgowego ze zgromadzonego materiału dowodowego Sąd Rejonowy wyprowadził wnioski logicznie poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym i prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego.
Przede wszystkim Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że strony łączyła umowa o limit kredytowy nr(...)na warunkach określonych w umowie. Pozwana winna dokonywać spłaty kredytu zgodnie z umową w oparciu oart. 69 ust 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Prawo bankowe(t.j. Dz.U. z 2015r.poz.128 z póź. zm.). Skoro pozwana zaprzestała dokonywać spłaty kredytu na warunkach określonych w umowie, to bank wypowiedział pozwanej umowę. Pozwana zaś powinna zwrócić kapitał kredytu, odsetki oraz koszty ustalone na podstawie postanowień umownych oraz odsetki za opóźnienie na podstawieart. 481§1 i 2 k.c.i482§1 k.c.Ponadto żądnie zwrotu przez powoda kredytu nie może być uznane za czynienie przez powoda ze swego prawa użytku, który byłby sprzeczny ze społeczno – gospodarczym przeznaczeniem prawa lub zasadami współżycia społecznego. Ciężar dowodu w zakresie pozwalającym na zakwalifikowanie określonego zachowania się jako nadużycia prawa obciąża tego, kto zarzuca drugiemu naruszenie zasad współżycia społecznego. Skarżąca w żaden sposób nie wykazała, że powód dochodząc należności z umowy o limit kredytowy naruszył zasady współżycia społecznego. Należy podnieść, że samo pogorszenie sytuacji finansowej strony nie jest wystarczającym powodem do uznania, że powód żądając zwrotu kredytu nadużywa swojego prawa. Zarzut nadużycia prawa podmiotowego odnosi się do sposobu wykonywania tego prawa. Z natury rzeczy należy więc przede wszystkim ocenić zachowanie się uprawnionego. Należy podnieść, że domaganie się należnego świadczenia przez wierzyciela z tytułu wykonania ważnie zawartej umowy nie może być uważane za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego tylko dlatego, że żąda on zwrotu kredytu. Ujemne zaś następstwa niestarannego działania strony, wobec której uprawniony wykonuje swoje prawo, nie mogą być usuwane przez zastosowanieart. 5 k.c.(wyr. SN z 24.4.1997 r., II CKN 118/97, OSP 1998, Nr 1, poz. 3 z glosą apr.A. S.). W efekcie trudna sytuacja materialna pozwanej nie może uwolnić jej od obowiązku spłaty powodowi długu.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy, na podstawieart. 385 k.p.c., w zw.art. 50510§1  i 2 k.p.c.oddalił apelację jako bezzasadną.
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w zw. zart. 99 k.p.c., zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Na koszty poniesione przez powoda w tym postępowaniu złożyło się jedynie wynagrodzenie jego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, którego wysokość ustalono na podstawie o§10 ust 1 pkt 1w zw. z § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804).