Sąd Rejonowy w Grudziądzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 388/16
Data wyroku: 2017-07-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Beata Malinowska

Sygn. akt II K 388/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 lipca 2017 r.
Sąd Rejonowy w Grudziądzu w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Beata Malinowska
Protokolant: stażysta Natalia Tomaszewska
w obecności Prokuratora Mirosław Gąska
Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2017 r. sprawy
A. R.-córkaJ.iM. z domu K.,urodzona (...)wG.,PESEL (...), przebywającej w miejscowości(...),Osiedle (...)gm.G., obywatelstwo polskie, niekaranej.

oskarżonej o to, że:

W dniu 29 lutego 2016 roku wG.naulicy (...)o godz. 18:55 nieumyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym , w ten sposób, że jadąc z kierunkuul. (...)w kierunkuul. (...)wG., samochodem osobowymR. (...)onr. rej. (...)i dojeżdżając do oznakowanego przejścia dla pieszych nie zachowała szczególnej ostrożności, w wyniku czego, potrąciła trzy piesze przechodzące osoby po oznakowanym przejściu dla pieszych z lewej na prawą stronę (patrząc z kierunku jazdy pojazduR. (...))J. W. (1),O. M.iK. P., które doznały obrażeń ciała, z czego obrażeniaJ. W. (2)w postaci złamania podstawy czaszki, stłuczenie mózgu z niewielkimi krwiakami przymózgowymi i złamanie C2 drugiego kręgu szyjnego spowodowały naruszenie czynności / funkcji centralnego układu nerwowego i narządu ruchu na okres powyżej 7 dni w znaczeniuart. 157 § 1 kk, a to z kolei wyczerpało znamiona wypadku w komunikacji,
tj. czynu określonego wart. 177 § 1 kk.

Orzekł:

I
OskarżonąA. R.uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej w akcie oskarżenia czynu tj. przestępstwa zart. 177 §1 kki za to na mocyart. 177 §1 kkskazuje ją na karę 6(sześciu) miesięcypozbawienia wolności;

II
Na mocyart. 69 §1 i 2 kkiart. 70 §1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres2 (dwóch) latpróby;

III
Na mocyart. 72 §1 pkt 4 kkzobowiązuje oskarżoną w okresie próby do wykonywania pracy zarobkowej;

IV
Na mocyart. 46 § 1 kkzasądza od oskarżonej na rzecz pokrzywdzonejJ. W. (2)kwotę 2.500,00 zł(dwa tysiące pięćset złotych) tytułem częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;

V
Zasądza od oskarżonej na rzecz oskarżycielki posiłkowejJ. W. (2)kwotę600,00 złotychtytułem poniesionych przez nią wydatków postępowania związanych z ustanowieniem w sprawie pełnomocnika;

VI
Zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 złotych tytułem opłaty oraz zwalnia ją od ponoszenia wydatków postępowania którymi obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt II K 388/16

UZASADNIENIE
W dniu 29 lutego 2016r. ok. godz. 18.55A. R.kierowała samochodemR. (...)nr rej. (...)wG.naul. (...). Jechała z kierunkuul. (...)w kierunkuul. (...). Było już ciemno . Nie padał deszcz ani śnieg. Nawierzchnia drogi była sucha a widoczność była dobra. Jechała sama. Nie jechała szybko gdyż wiedziała ,że jest w tym miejscu ograniczenie prędkości do 40 km/h. W tym czasieJ. W. (2),K. P.,O. M.iK. W.wracały do domu z treningu boksu . Kiedy doszły do oznakowanego znakami poziomymi i pionowymi przejścia dla pieszych znajdującego się naul. (...)zatrzymały się na chwilę i kiedy zobaczyły ,że nie jadą żadne pojazdy weszły na przejcie dla pieszych i przechodziły przez nie na drugą stronę ulicy. Kiedy już prawie kończyły przechodzenie to z ich prawej strony nadjechał pojazdR. (...), którym kierowałaA. R.i uderzył w nie.J. W. (2)w wyniku tego zderzenia została odrzucona do przodu na odległość ok. 5-10m i upadła na wysokości śmietników po prawej stronie ulicy ,K. P.także została uderzona i odrzucona do przodu i upadła na chodnik w połowie odległości odJ. W. (2).O. M.została uderzona w lewą nogę i przewróciła się jednak wstała o własnych siłach.K. W.szła trochę z tyłu i nie została uderzona. Przejście dla pieszych było oświetlone.A. R.zatrzymała samochód i wysiadła z niego. Zaczęła krzyczeć ,że nie zrobiła tego specjalnie i przepraszać
( dowód: wyjaśnienia oskarżonejA. R.k- 190v, 47v, zeznania świadków:J. W. (2)k- 36v,O. M.k- 39v,K. W.k- 41v,K. P.k- 44v, notatka urzędowa k - 1-3, szkic k- 5, protokół oględzin miejsca wypadku drogowego k- 6-17, protokół oględzin pojazdu k- 18-19).
A. R.nie zauważyła pieszych po wyjechaniu z miejsca zaciemnionego. Kiedy je zauważyła zaczęła hamować ale było już za późno gdyż były za blisko i doszło do potrącenia. Potrąciła je prawą przednią stroną pojazdu.A. R.czuła się po tym zdarzeniu źle pod względem psychicznym. Nie mogła spać w nocy. Prosiła męża aby ustalił stan zdrowia pieszych.
( dowód: wyjaśnienia oskarżonejA. R.k – 190v, 47v, zaświadczenia k- 183, 186-189).
W wyniku tego zdarzeniaJ. W. (2)doznała złamania podstawy czaszki, stłuczenia mózgu z niewielkimi krwiakami przymózgowymi oraz złamania C-2 – drugiego kręgu szyjnego . Obrażenia te spowodowały naruszenie czynności centralnego układu nerwowego i narządu ruchu na okres powyżej 7 dni w rozumieniuart. 157 kk.J. W. (2)doznała też obrażenia ciała w postaci złamania obojczyka prawego . Obrażenie to spowodowało naruszenie czynności narządu ruchu na okres poniżej 7 dni w rozumieniuart. 157 kk.
W wyniku tego zdarzeniaO. M.doznała obrażeń ciała w postaci stłuczenia podudzia lewego z otarciami skóry i stłuczenia palca V ręki lewej . Obrażenia te spowodowały naruszenie czynności tkanek miękkich – powłoka ciała i narządu ruchu na okres poniżej 7 dni w rozumieniuart. 157 kk.
W wyniku tego zdarzeniaK. P.doznała obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy bez utraty świadomości . Obrażenie to spowodowało naruszenie czynności centralnego układu nerwowego i tkanek miękkich – powłoka ciała na okres poniżej 7 dni w rozumieniuart. 157 kk.
( dowód: zeznania świadkaA. W. (1)k- 51v, orzeczenia sądowo-lekarskie k- 27, 29, 31, dokumentacja medyczna k- 25 ).
A. R.iJ. W. (2)były w chwili wypadku trzeźwe
( dowód: protokół k-4 , sprawozdanie z analizy krwi k- 24).
Przed SądemA. R.została poddana jednorazowemu badaniu sądowo-psychiatrycznemu . Biegli nie rozpoznali u niej objawów choroby psychicznej , upośledzenia umysłowego lecz przebyty epizod depresyjny . W chwili dokonania zarzucanego jej czynu miała zachowaną zdolność do pokierowania swoim postępowaniem oraz zdolność do rozpoznania jego znaczenia
( dowód: opinia sądowo-psychiatryczna k- 160).
W postępowaniu przygotowawczym i przed Sądem oskarżonaA. R.przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Wyjaśniła, że nie zauważyła pieszych po wyjechaniu z miejsca zaciemnionego. Kiedy je zauważyła zaczęła hamować ale było już za późno gdyż były za blisko i doszło do potrącenia w chwili kiedy praktycznie kończyły już przechodzenie przez przejście dla pieszych . Miała bardzo trudną sytuację rodzinną i była zdekoncentrowana.
( dowód: wyjaśnienia oskarżonejA. R.k- 190v, 47v).
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej albowiem znalazły one w pełni potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym a w szczególności w zeznaniach świadkówJ. W. (2),O. M.,K. W.iK. P..
Sąd dał wiarę zeznaniom świadków:J. W. (2),O. M.,K. W.iK. P.albowiem były one spójne i konsekwentne a także pokrywały się z wyjaśnieniami oskarżonejA. R..
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaA. W. (1)albowiem były one spójne i znalazły odzwierciedlenie w opinii biegłego – specjalisty chirurgii i medycyny ratunkowej – dr. nauk med.A. W. (2)odnośnie kwalifikacji obrażeń jakich doznała w wyniku wypadku drogowego pokrzywdzonaJ. W. (2).
Zdaniem Sądu pisemne opinie biegłego – specjalisty chirurgii i medycyny ratunkowej – dr. nauk med.A. W. (2)odnośnie kwalifikacji obrażeń jakich doznały w wyniku wypadku drogowego pokrzywdzonaJ. W. (2)orazO. M.iK. P.zasługują na przyznanie im w pełni waloru wiarygodności. Zostały one wykonane w sposób wnikliwy i fachowy przez lekarza specjalistę o odpowiednio wysokich kwalifikacjach zawodowych i po zapoznaniu się biegłego z dokumentacjami medycznymi zeSzpitala (...)wG..
Sąd dał wiarę opinii z przeprowadzonych badań krwi na zawartość alkoholu albowiem została ona wykonana w sposób wnikliwy i rzetelny przez osobę o odpowiednio wysokich kwalifikacjach zawodowych. Nie ma zatem podstaw by kwestionować jej wiarygodność.
Sąd dał wiarę dowodowi z opinii biegłych lekarzy psychiatrów dotyczącej stanu zdrowia psychicznego i poczytalności oskarżonejA. R.. Opinia ta została wykonana w sposób wnikliwy i rzetelny przez lekarzy specjalistów o odpowiednio wysokich kwalifikacjach. Nie ma zatem podstaw by kwestionować jej wiarygodność.
Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów , pism i protokołów zgromadzonym w toku postępowania , uznając je za w pełni wiarygodne i nie znajdując podstaw do kwestionowania ich autentyczności.
W świetle zgromadzonego materiału dowodowego, zdaniem Sądu, popełnienie przez oskarżoną czynu zart. 177 § 1 kknie budzi wątpliwości .W dniu 29 lutego 2016r. o godz. 18.55 wG.naul. (...)naruszyła nieumyślnie zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że jadąc z kierunkuul. (...)w kierunkuul. (...)samochodem osobowymR. (...)onr rej. (...)nie zachowała szczególnej ostrożności dojeżdżając do oznakowanego znakami poziomymi i pionowymi przejścia dla pieszych , w wyniku czego potrąciła trzy piesze przechodzące po oznakowanym przejściu dla pieszych z lewej na prawą stronę ( patrząc z kierunku jazdy pojazduR. (...))J. W. (2),O. M.iK. P., które doznały obrażeń ciała z czego obrażeniaJ. W. (2)w postaci : złamania podstawy czaszki, stłuczenia mózgu z niewielkimi krwiakami przymózgowymi i złamanie C2 drugiego kręgu szyjnego spowodowały naruszenie czynności centralnego układu nerwowego i narządu ruchu na okres powyżej 7 dni w myślart. 157 § 1 kka to z kolei wyczerpało znamiona wypadku komunikacyjnego . Zgodnie bowiem z treściąart. 26 ust.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r.„Prawo o ruchu drogowym” – kierujący pojazdem , zbliżając się do przejścia dla pieszych , jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustąpić pierwszeństwa pieszemu znajdującemu się na przejściu . Oskarżona ostrożności takiej nie zachowała gdyż niedostatecznie obserwowała drogę -wprawdzie było już ciemno ale przejście dla pieszych było dobrze oświetlone- w wyniku czego nie zauważyła przechodzących przez oznakowane przejście dla pieszych pokrzywdzonej i jej trzech koleżanek ( które właściwie kończyły już przechodzenie) na tyle wcześnie aby móc zahamować zatrzymując się przed przejściem dla pieszych.
Zdaniem Sądu orzeczona wobec oskarżonej kara 6 miesięcy pozbawienia wolności jest odpowiednia do stopnia społecznego niebezpieczeństwa czynu. Spełni swą funkcję w zakresie prewencji ogólnej ,jak i funkcję represyjno – wychowawczą.
Jednocześnie Sąd doszedł do przekonania, że w stosunku do oskarżonej istnieją przesłanki do warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres dwóch lat próby. Zdaniem Sądu, biorąc pod uwagę okoliczności sprawy , istnieje możliwość dania jej szansy i uznania , że zaistniałe zdarzenie miało charakter incydentalny i , że taka sytuacja nie powtórzy się . Wyznaczony przez Sąd okres próby pozwoli stwierdzić czy oskarżona należycie wykorzysta daną jej przez Sąd szansę.
Na mocyart. 72 § 1 pkt 4 kkSąd zobowiązał oskarżoną w okresie próby do wykonywania pracy zarobkowej.
Na mocyart. 46§ 1 kksąd zobowiązał oskarżoną do częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejJ. W. (2)kwoty 2.500 zł z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.
Na mocyart. 627 kpkSąd zasądził od oskarżonej na rzecz oskarżycielki posiłkowej –J. W. (2)kwotę 600 zł tytułem wydatków związanych z ustanowieniem w sprawie pełnomocnika.
O kosztach sądowych orzeczono na podstawieart. 624§ 1 kpkoraz art. 2 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 23.06. 1973r. „ o opłatach w sprawach karnych” (Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) biorąc pod uwagę sytuację rodzinną i majątkową oskarżonej i wysokość osiąganych przez nią dochodów .