Sąd Okręgowy w Lublinie
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 788/14
Data wyroku: 2017-05-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON

Sygn. akt VIII U 788/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 maja 2017 roku
Sąd Okręgowy w Lublinie VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie: Przewodnicząca – Sędzia S.O. Dorota Stańczyk
Protokolant – st. sekr. sąd. Katarzyna Tokarska-Józwik
po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2017 roku w Lublinie
sprawyS. P.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wL.
o prawo do renty na dalszy okres
na skutek odwołaniaS. P.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wL.
z dnia 21 marca 2014 roku znak(...)
oddala odwołanie.
Sygn. akt VIII U 788/14

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 21 marca 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.na podstawieustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2013 roku, poz. 1440 ze zm.), odmówiłS. P.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ Komisja Lekarska ZUS nie uznała ubezpieczonego za osobę niezdolną do pracy (decyzja – k. 287 akta rentowe).
W odwołaniu od powyższej decyzjiS. P.nie zgodził się z jej treścią oraz wnosił o jej zmianę i przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu odwołania powoływał argumenty dotyczące swojego stanu zdrowia oraz podniósł, iż na podstawie orzeczenia z dnia 20 marca 2012 roku wydanego przez(...)Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności wL.został uznany za osobę stale niepełnosprawną (odwołanie – k. 2- 3 akta sprawy).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji (odpowiedź na odwołanie - k. 4 a.s.).

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
S. P.w dniu 27 stycznia 2014 roku złożył wniosek o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (wniosek – k. 265 a.r.).
Wnioskodawca w okresie od dnia 21 lipca 1986 roku do dnia 31 stycznia 2014 roku był uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Ubezpieczony posiada wykształcenie zasadnicze zawodowe w zawodzie wyuczonym – monter urządzeń chłodniczych, zaś ostatnio zatrudniony był na stanowisku strażnik – pracownik ochrony i na tym stanowiskujest zatrudniony w dalszym ciągu(bezsporne, wniosek o wydanie orzeczenia – k. 272 a.r., wywiad zawodowy – k. 273 i 274 a.r.).
W ramach rozpoznania wniosku lekarz orzecznik ZUS dokonał oceny stanu zdrowia wnioskodawcy i w orzeczeniu z dnia 13 lutego 2014 roku uznał, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (orzeczenie – k. 275 a.r.).
W stosunku do powyższego orzeczenia lekarza orzecznika wnioskodawca złożył sprzeciw (pismo – k. 276 a.r.).
Rozpoznająca wniosek Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 19 marca 2014 roku podzieliła ustalenia lekarza orzecznika i stwierdziła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (orzeczenie – 283 a. r.).
W oparciu o powołane orzeczenie organ rentowy wydał w dniu 23 maja 2014 roku zaskarżoną decyzję.
W opinii z dnia 27 maja 2014 roku biegli lekarze sądowi z zakresu pulmonologii drA. R., kardiologii drJ. P., gastrologii drM. S., laryngologii-alergologii drE. T.oraz neurologii drT. H.wskazali, iż wnioskodawca cierpi na(...)Biegli wskazali, iż po przeanalizowaniu dokumentacji medycznej i przeprowadzeniu badania fizykalnego, brak jest podstaw do uznania, że skarżący jest częściowo lub całkowicie niezdolny do pracy.
W ocenie biegłych, pomimo zgłaszanych dolegliwości stan(...)skarżącego jest dobry. W badaniu neurologicznym nie stwierdzono ograniczenia(...)W przeszłości(...)stanowiły główną przyczynę orzekania o niezdolności do pracy, zaś w ostatnich orzeczeniach niezdolność do pracy ubezpieczonego spowodowana była z uwagi na(...)i jego powikłania.
Następnie biegli wskazali, iż(...)i w opinii biegłego pulmonologa obecnie nie ogranicza istotnie zdolności do pracy.(...)ale podobnie jak(...)nie stanowi podstawy do orzeczenia niezdolności do pracy (opinia – k. 14 a.s.).
Na rozprawie w dniu 28 lutego wnioskodawca nie zgodził się z treścią powyższej opinii oraz wnosił dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej biegłych, a nadto dopuszczenie dowodu z opinii biegłego psychiatry (protokół – k. 29 v. a.s.).
Biegły lekarz psychiatra drB. S.w opinii z dnia 20 stycznia 2015 roku wskazała, iż ubezpieczony cierpi na(...)W ocenie biegłej w aktualnym badaniu sadowo-psychiatrycznymS. P.ujawniał(...)(...)dotyczące(...). Biegła wskazała, iż ostateczne wypowiedzenie się co do zdolności do pracy z(...)wnioskodawcy możliwe będzie dopiero po wywołaniu opinii biegłego psychologa (opinia – k. 33 a.s.).
W łącznej opinii biegli sądowi z zakresu pulmonologii drA. R., kardiologii drJ. P., gastrologii drM. S., neurologii drT. H., laryngologii drE. T.oraz psychiatrii drB. S.(po wydaniu w dniu 10 marca 2015 roku opinii psychologicznej przez biegłą psycholog mgrE. W.– k. 41 a.s.) wskazali, iżS. P.jest zdolny do pracy (opinia – k. 42 a.s.).
Z treści opinii wynika, iż po ponownej analizie akt sprawy, zawartej w nich dokumentacji medycznej oraz po zapoznaniu się z opinią sądowo-psychologiczną z dn. 10 marca 2015 roku, biegła z zakresu psychiatrii uznała, iż po stronie ubezpieczonego nie istnieje częściowa lub całkowita niezdolność do pracy. W przeprowadzonym w dniu 10 marca 2015 roku badaniu psychologicznym uzyskano wyniki wskazujące na(...)(...)(obejmujące(...)). Manifestowane objawy wyraźniej zaznaczone są w(...)Stwierdzone(...)(...)nie rzutują istotnie na funkcjonowanie psycho-społeczne wnioskodawcy i nie dezorganizują znacząco jego(...). Z powyższych względów w ocenie biegłej psychiatry nie powodują niezdolności do pracy ze względu na stan psychiczny.
Pozostali biegli podtrzymali wnioski swojej opinii głównej z dnia 27 maja 2014 roku (opinia – k. 42 a.s.).
Na rozprawie w dniu 7 października 2015 rokuS. P.nie zgodził się z treścią powyższej opinii oraz złożył do akt dodatkową dokumentację medyczną w postaci zaświadczenia lekarskiego z dnia 2 października 2015 roku (protokół – k. 53 a.s.).
W kolejnej opinii biegli lekarze sądowi z zakresu kardiologii prof.H. S. (1), neurologii drB. C.oraz gastrologii drA. M.stwierdzili u wnioskodawcy(...)
(...),(...)
Biegli zgodnie uznali, iż stwierdzone u wnioskodawcy schorzenia nie powodują u niego niezdolności do pracy w stopniu całkowitym lub częściowym. Z treści opinii wynika, że(...)stwierdzane uS. P.jest w średnim stopniu zaawansowania, przebiega bez powikłań narządowych i bez zmian w ekg, wymaga stosowania niewielkiej dawki leków hipotensyjnych.(...)występują podczas większych wysiłków fizycznych np. przy wchodzeniu na 2 piętro. Zdaniem biegłych ubezpieczony nie wymaga stałego stosowania leków wieńcowych. Dolegliwości wieńcowe wymagają dalszej obserwacji i ewentualnie w przyszłości dokładniejszej diagnozy, ale obecnie ze wskazań kardiologicznych wnioskodawca nie kwalifikuje się jako długotrwale niezdolny do pracy. W ocenie biegłego gastrologa refluksowe zapalenie przełyku wymaga stosowania leków i zachowywania odpowiedniej diety, ale nie powoduje długotrwałej niezdolności do pracy. Również biegły neurolog nie stwierdził żadnych powikłań neurologicznych. U skarżącego nie stwierdzono objawów(...)Biegły neurolog nie stwierdził obecnie zaostrzenia objawów ze strony kręgosłupa. Ponadto biegły neurolog nie wykluczył, że objawy zaostrzenia dolegliwości mogą się w przyszłości pojawić i wówczas będzie wskazana intensyfikacja leczenia lub kilkudniowe zwolnienie lekarskie (opinia – k. 60,61 a.s.).
W kolejnej opinii, z dnia 20 stycznia 2016 roku, biegła z zakresu otolaryngologii drH. S. (2)nie uznała wnioskodawcy za osobę niezdolną do pracy. Natomiast biegła lekarz psychiatra drB. K.uznała wnioskodawcę za częściowo niezdolnego do pracy w okresie od 1 lutego 2014 roku do 31 grudnia 2017 roku z przyczyn psychiatrycznych (opinia – k. 70 a.s.).
Z treści powyższej opinii wynika, iż badaniem laryngologicznym stwierdzono(...)- co nie stanowi przeciwwskazań do pracy w wyuczonym i wykonywanym zawodzie.
Z kolei biegła lekarz psychiatra wskazała, iż zgadza się z opinią psychiatryczną z dnia 20 stycznia 2015 roku odnośnie rozpoznania, jednak odmiennie ocenia zdolność do pracy odwołującego. Zdaniem biegłej stwierdzane u wnioskodawcy(...)Skarżący nie trzyma i nie kontroluje afektu. W dalszym ciągu jest czynnym(...)W ocenie biegłej brak jest podstaw aby ocenić, że(...)wnioskodawcy uległ istotnej poprawie po 12 maja 2014 roku (opinia – k. 70 a.s.).
W przedmiocie powyższej opinii pełnomocnik organu rentowego złożył zastrzeżenia oraz wnosił o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego lekarza psychiatry (pismo – k. 83 – 84 a.s.).
Biegły lekarz sądowy pulmonolog drZ. T.w opinii z dnia 17 marca 2016 roku, po zbadaniu wnioskodawcy, zapoznaniu się z aktami sprawy i dokumentacja lekarską, nie stwierdziła niezdolności do pracy ubezpieczonego w związku z(...). Biegłą wskazała, iż wnioskodawca przyjmuje leki wziewne doraźnie, nie był hospitalizowany z powodu(...), zaś badaniem fizykalnym nie stwierdzono(...)Wnioskodawca wymaga dalszej obserwacji, diagnostyki i ewentualnie leczenia w(...)niemniej jednak obecnie nie ma podstaw do uznania niezdolności do pracy w związku z(...)(opinia – k. 87 a.s.).
Kolejny biegły lekarz sądowy psychiatra drJ. U.w swojej opinii z dnia 21 czerwca 2016 roku wskazał, iż ubezpieczony cierpi na(...)Zdaniem biegłego powyższe schorzenia nie powodują uS. P.niezdolności do pracy (opinia – k. 104 a.s.).
Biegły wskazał, iżS. P.od wielu(...)
(...)Swojej zależności(...)opiniowany nigdy nie leczył(...)
W ocenie biegłego, przeprowadzone w dniu z dnia 10 marca 2015 roku badanie biegłej psycholog mgrE. W.wykazało iż opiniowany funkcjonuje intelektualne w obszarze normy, na poziomie przeciętnym i ma(...)Tak stwierdzone u niego(...)(której opiniowany nigdy nie leczył ambulatoryjnie ani szpitalnie) przy prawidłowym codziennym funkcjonowaniu (jest aktywny i zdolny do zadbania o siebie i swoje otoczenie) nie sprowadzają na niego niezdolności do pracy z powodów psychiatrycznych (opinia – k. 104 a.s.).
Na rozprawie w dniu 25 listopada 2016 roku ubezpieczony nie zgodził się z treścią powyższej opinii oraz wnosił o dopuszczenie dowodu z opinii kolejnego biegłego psychiatry oraz biegłego gastrologa.
W opinii z dnia 19 grudnia 2016 roku biegły lekarz gastrolog drT. P.rozpoznała u wnioskodawcy(...)W ocenie biegłej istniejące u skarżącego schorzenia wymagają dalszego okresowego leczenia, jednak nie powodują niezdolności do pracy (opinia – k. 119 a.s.).
Kolejny biegły lekarz psychiatra drE. L.w opinii z dnia 27 lutego 2017 roku stwierdziła istnienie u wnioskodawcy(...)W ocenie biegłej powyższe schorzenia nie sprowadzają naS. P.całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy (opinia – k. 129 a.s.).
Z treści opinii wynika, iżS. P.od wielu(...). Stwierdzane(...)W opinii biegłego stwierdzane(...)nie powodowały niezdolności do pracy po dniu l lutego 2014 roku. Biegły psychiatra zgodził się z orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS z dnia 19 marca 2014 r. oraz opinią biegłego psychiatryJ. U.. Nie zgodził się natomiast z opinią biegłej psychiatry drB. K.z dnia 20 stycznia 2016 roku. W ocenie biegłego mimo wieloletniego przebiegu uzależnienia nie doszło do istotnego uszkodzenia(...), co potwierdzają opinie psychologiczne, nie występowały u niego istotne(...). Ponadto ubezpieczony pracuje od 2 lat w charakterze pracownika ochrony (opinia – k. 129 a.s.).
Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił w oparciu o przytoczone dowody z opinii wskazanych biegłych lekarzy sądowych, dowody z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy oraz organu rentowego, które obdarzono wiarą w całości. Zostały one sporządzone w przepisanej formie, w oparciu o obowiązujące w dacie ich wydania przepisy prawne, przez kompetentne osoby w ramach przysługujących im uprawnień.
Rozstrzygając w sprawie Sąd oparł się na wnioskach zawartych w wyżej wskazanych opiniach biegłych. Biegli przeprowadzili bezpośrednie badanie skarżącego, wnikliwie przeanalizowali jego dokumentację medyczną i omówili wpływ zdiagnozowanych u niego schorzeń na zdolność do pracy – przy uwzględnieniu dotychczasowego doświadczenia zawodowego i posiadanych kwalifikacji.
Sąd nie podzielił jedynie wniosków opinii biegłego lekarza psychiatry drB. K.z dnia 20 stycznia 2016 roku. Opinia ta bowiem jest odosobniona w zakresie, w jakim wskazuje na częściową niezdolność do pracy ubezpieczonego. W przedmiocie tej opinii szczegółowo wypowiedziała się biegła psychiatra drE. L., która podzieliła wnioski wcześniejszych opinii psychiatrycznych o braku niezdolności do pracy po stronie wnioskodawcy oraz wskazała, iż mimo(...)skarżącego nie doszło u niego do istotnego uszkodzenia(...), co potwierdzają opinie psychologiczne, nie występowały u niego istotne(...)Również istotną okolicznością dla braku ustalenia niezdolności do pracy był fakt, iż wnioskodawca w dalszym ciągu pracuje w charakterze pracownika ochrony.
Dokonując analizy pozostałych wydanych opinii w sprawie podnieść należy, iż biegli w ramach swoich specjalności nie stwierdzili u ubezpieczonego niezdolności do pracy. Wnioski zawarte w powołanych opiniach są wystarczająco uzasadnione i z tych względów wskazane opinie Sąd Okręgowy uznał za wiarygodne, miarodajne i wyczerpujące, a przez to przedstawiające wystarczające wiadomości specjalne, niezbędne do merytorycznego rozstrzygnięcia zarzutów zawartych w odwołaniu (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 września 1999 roku, sygn. II UKN 96/99). Kierując się powyższymi wskazaniami Sąd Okręgowy w całości podzielił wnioski biegłych w zakresie braku niezdolności do pracy ubezpieczonego.
Podkreślić przy tym należy, iż jak przyjmuje się w judykaturze, które to stanowisko jest ugruntowane, iż sam fakt niezadowolenia strony z treści opinii biegłych, której wnioski nie są zgodne z oczekiwaniami strony i dokonywaną przez stronę „własną” oceną swojego stanu zdrowia i jego konsekwencji w świetle uprawnień rentowych, nie stanowi - przy braku obiektywnych argumentów co do prawidłowości czy rzetelności dotychczas sporządzonych opinii biegłych - przesłanki do dalszego postępowania dowodowego co do tej okoliczności, w szczególności gdy dotychczas zgromadzone dowody pozwalają na przyjęcie spornej okoliczności za udowodnioną (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2009 r. I UK 283/08 LEX nr 738340; wyrok Sądu Najwyższego z 4 sierpnia 1999 r., I PKN 20/99, OSNAPiUS z 2000 r. Nr 22, poz. 807; wyrok Sądu Najwyższego z 19 marca 1997 r., II UKN 45/97, OSNAPiUS z 1998 r. Nr 1, poz. 24, z 10 grudnia 1997 r., II UKN 391/97, OSNAPiUS z 1998 r. Nr 20, poz. 612; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2012 r. I UK 195/11 G. Prawna 2012/49/7 1112659).
Odnośnie podnoszonej przez wnioskodawcę w odwołaniu okoliczności dotyczącej uznania go przez(...)Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wL.za osobę niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, na gruncie niniejszej sprawy w żadnym razie nie przesądza o jego niezdolności do pracy.
Umiarkowany stopień niepełnosprawności przyznany wnioskodawcy na podstawie orzeczenia z dnia 20 marca 2012 roku, oznacza – zgodnie zart. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych(t.j. Dz. U. z 2016, poz. 2046) – co do zasady, że osoba u której on występuje ma naruszoną sprawność organizmu, jest niezdolna do pracy albo zdolna do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymaga czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych (orzeczenie o stopniu niepełnosprawności – k. 19 dokumentacja medyczna ubezpieczonego).
OdwołanieS. P.nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. z 2016 roku, poz. 887) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:

1
jest niezdolny do pracy,

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,

3
niezdolność do pracy powstała w czasie zatrudnienia lub w okresie równorzędnym z okresem zatrudnienia albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Do ustalenia całkowitej niezdolności do pracy mają zastosowanie zasady i tryb określony w cytowanej ustawie wyrażone w art. 12-14. Stosownie do treści przepisu art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Stosownie do ust. 2 cytowanego przepisu całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Zgodnie zaś z ust. 3 tego przepisu częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Przy dokonywaniu oceny stopnia niezdolności do pracy należy kierować się wskazaniami określonymi w art. 13 ust. 1 cytowanej ustawy, zgodnie z którym przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się:
1)stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji;
2)możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne.
Orzekając w niniejszej sprawie Sąd oparł się na opiniach biegłych lekarzy sądowych, weryfikowanych dokumentacją medyczną. Należy tutaj zwrócić uwagę na treść wyroku Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2007 r. (III UK 130/06, OSNP 2008/7-8/113,LEX368973), zgodnie z którym „Opinia biegłych dostarcza sądowi wiedzy specjalistycznej koniecznej do dokonania oceny stanu zdrowia osoby ubiegającej się o świadczenie rentowe, w tym rodzaju występujących schorzeń, stopnia ich zaawansowania i nasilenia związanych z nimi dolegliwości, stanowiących łącznie o zdolności do wykonywania zatrudnienia lub jej braku. Sąd nie może - wbrew opinii biegłych - oprzeć ustaleń w tym zakresie na własnym przekonaniu”. Sąd orzekający stanowisko to w pełni podziela.
Kierując się wynikami postępowania dowodowego przeprowadzonego w sprawie, a w szczególności wnioskami wywołanych w sprawie opinii biegłych, oraz treścią cytowanych przepisów Sąd Okręgowy, wobec niespełnienia przez wnioskodawcę jednej z przesłanek, tj. braku niezdolności do pracy, odmówił ustaleniaS. P.prawa do renty z tego tytułu.
Z tych względów w ocenie Sądu Okręgowego decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wL.z dnia 21 marca 2014 roku została wydana prawidłowo, wobec czego odwołanie wnioskodawczyni należało oddalić.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie powołanych przepisów orazart. 47714§ 1 k.p.c.orzekł jak w sentencji.