Sąd Apelacyjny w Gdańsku
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUz 168/17
Data wyroku: 2017-06-27 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Iwona Krzeczowska-Lasoń, Małgorzata Gerszewska, Lucyna Ramlo
Słowa kluczowe: Zażalenie, Postępowanie odwoławcze
Podstawa prawna: art. 370 k.p.c w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.

Sygn. akt III AUz 168/17

POSTANOWIENIE
Dnia 27 czerwca 2017 r.
Sąd Apelacyjny – Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSA Iwona Krzeczowska- Lasoń (spr.)
Sędziowie: SA Lucyna Ramlo
SA Małgorzata Gerszewska
po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2017 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym
w sprawieP. S.
z udziałemK. G.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.
o ustalenie
zażaleniaP. S.
na postanowienie Sądu Okręgowego we Włocławku IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 27 czerwca 2016 r., sygn. akt IV U 697/14
postanawia:
oddalić zażalenie.
SSA Lucyna Ramlo SSA Iwona Krzeczowska- Lasoń SSA Małgorzata Gerszewska
Sygn. akt III AUz 168/17

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy odrzucił zażalenieP. S.na zarządzenie przewodniczącego z dnia 25 maja 2016 r. o zwrocie wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, na mocyart. 370 k.p.cw zw. zart. 397 § 2 k.p.c.Sąd wskazał, że katalog orzeczeń, od których przysługuje środek zaskarżenia w sposób wyczerpujący określony został wart. 394 k.p.c.i nie obejmuje zarządzenia o zwrocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu. Co prawda doręczając ubezpieczonemu odpis zarządzenia z dnia 25.05.2016r. o zwrocie wniosku o ustanowienie pełnomocnika za urzędu Sąd pouczył go o prawie do wniesienia zażalenia na to zarządzenie, to jednak pouczenie to uznać należy za błędne.
Zażalenie na to postanowienie złożył wnioskodawca podnosząc, że skoro został błędnie o prawie do złożenia zażalenia za zarządzenie o zwrocie wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, to okoliczność ta przemawia za uchyleniem zaskarżonego postanowienia.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Zażalenie wnioskodawcy okazało się bezzasadne.
Przede wszystkim wskazać należy, że zupełnie chybiony jest zarzut uwypuklający fakt, że doręczając skarżącemu zarządzenie przewodniczącego z dnia 25 maja 2016 r. o zwrocie wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, pouczono go o przysługującym mu prawie do wniesienia zażalenia na przedmiotowe zarządzenie. Podkreślenia bowiem wymaga, że ewentualne błędne pouczenie strony o przysługującym tej stronie środku odwoławczym nie spowoduje wykreowania prawa do wniesienia takiego środka odwoławczego w sytuacji, gdy ustawa procesowa nie przewiduje możliwości wnoszenia środka odwoławczego i kontroli instancyjnej danego orzeczenia.
Sąd Odwoławczy popiera ocenę dokonaną w zaskarżonym postanowieniu z dnia 27 czerwca 2016 r., że zażalenie na zarządzenie o zwrocie wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu jest niedopuszczalne z mocy ustawy.
Zażalenie, w odróżnieniu od apelacji, jako zwykły środek odwoławczy, przysługuje na te postanowienia sądu pierwszej instancji, które kończą postępowanie w sprawie lub też dotyczą rozstrzygnięć incydentalnych. O ile te pierwsze zawsze są zaskarżalne zażaleniem, o tyle te drugie tylko w przypadkach enumeratywnie wyliczonych w powołanym przepisie. Samo to wyliczenie, w nawiązaniu do redakcji przepisu, a w szczególności wyrażenia „a ponadto”, nadaje powołanemu uregulowaniu charakter normy szczególnej, wyłączając tym samym możliwość jej rozszerzającego interpretowania. Stosownie zatem do regulacji prawnej określonej wart. 394 § 1 k.p.c., zażalenie przysługuje tylko na postanowienie Sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie oraz w sprawach określonych w kataloguart. 394 § 1 pkt 1 –11 k.p.c.W katalogu tym nie wskazano zarządzenia o zwrocie wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zażalenie w tym zakresie jest dopuszczalne jedynie na postanowienie odmawiające ustanowienia adwokata lub radcy prawnego lub ich odwołania (art. 394 § 1 pkt 2 k.p.c.), jak również postępowanie to nie kończyło postępowania w niniejszej sprawie, dlatego nie przysługiwało na nie zażalenie również na podstawie ogólnej wynikającej zart. 394 § 1 k.p.c.
W związku z powyższym uznać należy, że rację miał Sąd orzekający zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 czerwca 2016 r., że wobec faktu, iż ustawa procesowa nie przewiduje możliwości kontroli instancyjnej postanowień o zwrocie wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, zażalenie wniesione na taką decyzję procesową należy uznać za niedopuszczalne z mocy ustawy. To zaś powoduje, że w pełni prawidłowe i uzasadnione jest zaskarżone postanowienie o odrzucenie zażalenia.
Sąd Apelacyjny uznał, że zażalenie nie dostarczyło żadnych argumentów pozwalających na wzruszenie zaskarżonego postanowienia i z przytoczonych wyżej względów, na podstawieart.385 k.p.c.w zw. zart.397 § 2 k.p.c.orzekł jak w sentencji.
SSA Lucyna Ramlo SSA Iwona Krzeczowska- Lasoń SSA Małgorzata Gerszewska