Sąd Rejonowy w Lidzbarku Warmińskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 293/16
Data wyroku: 2017-02-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: SSR Marta Banaś – Grabek
Słowa kluczowe: Uniewinnienie
Podstawa prawna: art. 107 § 1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks

Sygn. akt II K 293/16
RKS 4284/2016/371000/JD

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 lutego 2017 r.
Sąd Rejonowy w Lidzbarku Warmińskim II Wydział Karny
w składzie: Przewodniczący: SSR Marta Banaś - Grabek
Protokolant: sekr. Sądowy Joanna Jędrzejczyk
w obecności oskarżyciela – funkcjonariusza celnego Urzędu Celnego wO.J. D.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2017 r.
wL.sprawy:

1
M. W. (1)synaP.iM. z domu K.ur. (...)wW.

oskarżonego o to że:
będąc Prezesem Zarządu, tj. osobą odpowiedzialną za sprawy gospodarcze i(...) spółki (...)z siedzibą wO.poprzez zawarcie umowy o dzierżawę powierzchni w lokalu oznaczonym jako(...)przyul. (...)wL., celem organizowania w nim gier na automatach, w dniu 16.03.2016r. urządzał bez wymaganego zezwolenia i w miejscu do tego nie przeznaczonym, tj. w w/w lokalu gry na automatach:A. G.nr(...),A. G.nr(...),A. G.nr(...)iA. G.nr(...)naruszając dyspozycję określoną wart. 14 ust. 1, art. 23a ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych(tekst jednolity Dz. U. z 2015r, poz. 612 ze zm.)
tj. o przestępstwo skarbowe określone wart. 107 § 1 kksw zw. zart. 9 § 3 kks

2
R. M. (1)synaL.iE. z domu O.ur. (...)wO.

oskarżonego o to że:
jako prezes zarządu i osoba odpowiedzialna za sprawy gospodarcze i finansowefirmy (...) sp. z o.o.z siedzibą wO.w dniu 16.03.2016r. w lokalu oznaczonym jako(...)przyul. (...)wL., realizując umowę dzierżawy powierzchni zawartą zfirmą (...)z siedzibą wO., wydzierżawiając część powierzchni lokalu i umożliwiając zainstalowanie i eksploatację automatów do gier, udostępniając je klientom lokalu, sprawując nadzór serwisowy i rozliczając je, urządzał gry na automatach:A. G.nr(...),A. G.nr(...),A. G.nr(...)iA. G.nr(...)w miejscu do tego nie przeznaczonym i bez wymaganego zezwolenia naruszając dyspozycję określoną wart. 14 ust. 1, art. 23a ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych(tekst jednolity Dz. U. z 2015r, poz. 612 ze zm.)
tj. o przestępstwo skarbowe określone wart. 107 § 1 kksw zw. zart. 9 § 3 kks

orzeka
I oskarżonychM. W. (1)iR. M. (1)uniewinnia od popełnienia zarzucanych im czynów;
II na mocyart. 632 pkt 2 kpkw zw. zart. 113 § 1 kksustala, że koszty procesu ponosi Skarb Państwa.
Sygn. akt II K 293/16

UZASADNIENIE
M. W. (1)stanął pod zarzutem tego, że będąc Prezesem Zarządu, tj. osobą odpowiedzialną za sprawy gospodarcze i(...) spółki (...)z siedzibą wO.poprzez zawarcie umowy o dzierżawę powierzchni w lokalu oznaczonym jako(...)przyul. (...)wL., celem organizowania w nim gier na automatach, w dniu 16.03.2016r. urządzał bez wymaganego zezwolenia i w miejscu do tego nie przeznaczonym, tj. w w/w lokalu gry na automatach:A. G.nr(...),A. G.nr(...),A. G.nr(...)iA. G.nr(...)naruszając dyspozycję określoną wart. 14 ust. 1, art. 23a ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych(tekst jednolity Dz. U. z 2015r, poz. 612 ze zm.), tj. przestępstwa skarbowego określonego wart. 107 § 1 kksw zw. zart. 9 § 3 kks.
R. M. (1)stanął pod zarzutem tego, że jako prezes zarządu i osoba odpowiedzialna za sprawy gospodarcze i finansowefirmy (...) sp. z o.o.z siedzibą wO.w dniu 16.03.2016r. w lokalu oznaczonym jako(...)przyul. (...)wL., realizując umowę dzierżawy powierzchni zawartą zfirmą (...)z siedzibą wO., wydzierżawiając część powierzchni lokalu i umożliwiając zainstalowanie i eksploatację automatów do gier, udostępniając je klientom lokalu, sprawując nadzór serwisowy i rozliczając je, urządzał gry na automatach:A. G.nr(...),A. G.nr(...),A. G.nr(...)iA. G.nr(...)w miejscu do tego nie przeznaczonym i bez wymaganego zezwolenia naruszając dyspozycję określoną wart. 14 ust. 1, art. 23a ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych(tekst jednolity Dz. U. z 2015r, poz. 612 ze zm.), tj. przestępstwa skarbowego określonego wart. 107 § 1 kksw zw. zart. 9 § 3 kks.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
M. W. (1)ma 43 lata. Ma średnie wykształcenie. Z zawodu jest mechanikiem samochodowym. Jest przedsiębiorcą. Zamieszkuje wW..
R. M. (1)ma lat 28 lat i jest przedsiębiorcą. Zamieszkuje wO..
M. W. (1)jako prezes Zarządu(...) Sp. z o. o.z siedzibą wO.zawarł z(...) Sp. z o. o.wO.reprezentowaną przezR. M. (1)ramową umowę dzierżawy powierzchni części lokalu położonego wL.przyul. (...), na czas nieokreślony od dnia 01.06.2015r. Zgodnie z umową dzierżawca miał zainstalować urządzenia do gry i prowadzić na nich działalność gospodarczą.
W wykonaniu umowy w lokalu nastąpiła instalacja automatów do gry o nazwie :A. G.nr(...),A. G.nr(...),A. G.nr(...)iA. G.nr(...).
W dniu 16.03.2016 r., funkcjonariusze Oddziału Celnego wB.Urzędu Celnego wO.wykonywali obowiązki służbowe ukierunkowane na identyfikację miejsc, w których organizowana i prowadzona jest działalność w zakresie gier hazardowych w sposób naruszający obowiązujące przepisy na terenieL.. W ramach czynności służbowych dokonali kontroli lokalu przyul. (...)wL., gdzie – w wyniku przeprowadzonego eksperymentu procesowego – ujawniono automaty do gier o charakterze losowym :A. G.nr(...),A. G.nr(...),A. G.nr(...)iA. G.nr(...). Przedmiotowe automaty do gier zostały zabezpieczone. Sąd Rejonowy w Olsztynie postanowieniem z dnia 13.05.2016r. uchylił postanowienie Urzędu Celnego wO.w przedmiocie dowodów rzeczowych.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody:
- wyjaśnienia oskarżonych:M. W.k. 303-305,R. M.k. 299-300;
- zeznania świadków:B. K.k. 573 i 267-268,K. W.k. 6-7,K. P.k. 10-11;
- dokumenty: protokół z przebiegu przeprowadzonego w drodze eksperymentu procesowego doświadczenia odtworzenia przebiegu gry na automatach k. 12-13; protokół przeszukania lokalu k. 16-17; protokół oględzin automatów do gier k. 19-22; ramowa umowa dzierżawy powierzchni k. 43-45; odpis postanowienia Sądu Rejonowego w Olsztynie w sprawie VII Kp 400/16 k. 283-284.
OskarżonyM. W. (1)w toku dochodzenia nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień(k.303-305).
OskarżonyR. M. (1)w toku dochodzenia nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień(k. 299-300).

Sąd zważył, co następuje:
Zdaniem Sądu, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, nie sposób przyjąć, by oskarżeni mieli zamiar popełnienia zarzucanych im czynów.
Sąd podzielił stanowiska oskarżonych nie przyznających się do popełniania zarzuconych im przestępstw, które wraz z pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym, w szczególności z dowodami z dokumentów, których wiarygodności żadna ze stron nie kwestionowała, jak i zeznaniami świadkówK. P.,K. W.iB. K.stanowiły podstawę czynionych ustaleń faktycznych w sprawie.
Należy podkreślić, iż przestępstwo opisane wart. 107 § 1 kksnależy do kategorii przestępstw, które można popełnić jedynie umyślnie, co oznacza, że sprawca musi mieć zamiar jego popełnienia – bezpośredni lub chociażby ewentualny. Aby taki wykazać trzeba udowodnić, że sprawca miał świadomość możliwości popełnienia przestępstwa. Niezbędne jest dowiedzenie, że sprawca miał świadomość tego, że jego zachowanie może być sprzeczne z prawem i mimo, że taką możliwość przewidywał, na nią się godził.
W realiach niniejszej sprawy nie sposób przyjąć, by oskarżeni działali w zamiarem, chociażby ewentualnym popełnienia zarzucanych im czynów.
Oskarżeni stanowczo zaprzeczyli swojemu sprawstwu.
Należy zauważyć, iż wyniki licznych postępowań toczących się na terenie całego kraju kończące się decyzjami umarzającymi postępowania bądź wyrokami uniewinniającymi, jak i lektura szeregu opinii prawnych oraz orzeczeń miały prawo utwierdzać oskarżonych w przekonaniu, że prowadzona przezeń działalność jest legalna. Należy zauważyć, iż nawet w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy w Olsztynie postanowieniem z dnia 13.05.2016 r. uchylił decyzję UC wO.w przedmiocie dowodów rzeczowych.
Powyższe kształtowało świadomość oskarżonych w zakresie legalności przedmiotowej działalności.
Należy wskazać, iż zgodnie zart. 10 § 4 kksnie popełnienia przestępstwa skarbowego ten kto dopuszcza się go w usprawiedliwionej nieświadomości jego karalności. Błąd co do prawa ujęty w tym przepisie, unormowany jest inaczej niż wkodeksie karnym, gdyżkodeks karny skarbowymówi o „nieświadomości karalności czynu”, podczas gdykodeks karnyprzyjmuje nieświadomość „bezprawności” czynu (art. 30 kk). Nieświadomość karalności (błąd co do karnej bezprawności) to postawienie przed sprawcą przezkodeks karny skarbowymniejszych wymagań niż wkodeksie karnym, gdyż przy błędzie co do karalności czynu nie chodzi w ogóle o nieświadomość co do sprzeczności czynu z jakąś normą prawa, jak przy błędzie co do bezprawności lecz o nieświadomość, że jest on zagrożony pod groźbą kary(T. Grzegorczyk , A. Gubiński, Prawo wykroczeń, Warszawa 1996, s. 121; K. Buchała, A. Zoll, Kodeks karny, Część ogólna, s. 280).Nieświadomość karalności opiera się na przekonaniu sprawcy, że dane zachowanie nie jest penalizowane. Istotnym w tej materii pozostaje zatem ustalenie okoliczności usprawiedliwiających błąd.
Na tle przepisówustawy o grach hazardowychpowstało szereg istotnych rozbieżności interpretacyjnych. Wątpliwości pojawiły się na tle orzecznictwa europejskiego i doprowadziły do sprzecznych zapatrywań w orzecznictwie sądów krajowych, w tym Sądu Najwyższego oraz w poglądach doktryny.
W ocenie Sądu, nie sposób oczekiwać od oskarżonych właściwej interpretacji przepisów w sytuacji, gdy szereg wątpliwości co do ich skuteczności mają nawet organy właściwe do ich interpretacji i stosowania. Nie można od oskarżonych - co do których dotychczas, pomimo wielości toczących się postępowań, zapadły generalnie korzystne rozstrzygnięcia – wymagać więcej w zakresie znajomości i interpretacji prawa, niż od największych autorytetów prawniczych tj. sędziów Sądu Najwyższego, Trybunału Konstytucyjnego. Nie można od wymagać odM. W.również, by w obliczu istniejących kontrowersji interpretacyjnych istniejących tempore criminis tj. na dzień 16.03.2016r., powstrzymał się od prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie gier na automatach, gdyż powinność taka byłaby sprzeczna z konstytucyjną zasadą swobody działalności gospodarczej. To obowiązkiem państwa jest wyraźne i precyzyjne wskazanie wyjątków od tej zasady oraz wytyczenie granic, w których prowadzenie określonej działalności gospodarczej przez nieuprawnione podmioty jest karalne.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie dał podstaw do stwierdzenia, że oskarżeni w sposób opisany w zarzucie mieli zamiar popełnienia czynu zabronionego. Wymienieni nie mieli świadomości karalności swego działania, a zważywszy na okoliczności, o których była mowa powyżej, nieświadomość tę uznać należy za usprawiedliwioną.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w pkt I wyroku.
Na podstawieart. 632 pkt 2 kpkzw. zart. 113 § 1 kksSąd uznał, że koszty procesu ponosi Skarb Państwa(pkt II wyroku).