Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 1295/17
Data wyroku: 2017-11-20 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: SSO  Karolina Chudzinska - Koczorowicz

Sygn. akt.

VI U 1295/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia

20 listopada 2017r.

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Karolina Chudzinska - Koczorowicz

Protokolant:

st. sekr. sądowy Małgorzata Myślińska

po rozpoznaniu w dniu

20 listopada 2017r.

wB.

odwołania

M. W.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.

z dnia

26 lipca 2017r.

Nr

(...)

w sprawie

M. W.

przeciwko:

Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.

o emeryturę

1
Zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.z dnia 26 lipca 2017r. znak(...)i przyznaje ubezpieczonej prawo do emerytury począwszy od dnia 1 lipca 2017r.

2
Stwierdza, że organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

Sygn. akt VI U 1295 / 17

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 26 lipca 2017r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.odmówiłM. W.prawa do emerytury, powołując się na przepisyustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych( tekst jednolity Dz. U. z 2015 r. , poz. 748 ze zm.).
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że ubezpieczona nie spełnia warunków do przyznania żądanego świadczenia, w szczególności nie udowodniła, że w okresie do końca 1998r. przez 15 lat pracowała w warunkach szczególnych (ZUS uwzględnił ubezpieczonej łącznie 13 lat 2 miesiące i 2 dni pracy w warunkach szczególnych ).
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła ubezpieczona, domagając się jej zmiany i przyznania żądanego świadczenia, bowiem spełnia wszystkie warunki niezbędne do jego przyznania, w tym posiada wymagany okres pracyw warunkach szczególnych.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, powołując się ponownie na okoliczności przytoczonew uzasadnieniu zaskarżonych decyzji.
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
Zgodnie zart. 27 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych– urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949r. przysługuje emerytura, jeżeli osiągnęli wiek emerytalny wynoszący co najmniej 60 lat dla kobiety i 65 lat dla mężczyzny oraz mają okres składkowyi nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety i 25 lat dla mężczyzny.
Natomiast w myśl art. 29 ust.1 ustawy przytoczonej na wstępie - ubezpieczeni urodzeni przed 1 stycznia 1949 r., będący pracownikami, którzy nie osiągnęli wieku emerytalnego określonego w art. 27 pkt. 1 mogą przejśćna emeryturę – kobiety – po osiągnięciu wieku 55 lat, jeżeli mająco najmniej 20 letni okres składkowy i nieskładkowy oraz zostali uznaniza całkowicie niezdolnych do pracy.
Modyfikacje w zakresie wieku przewiduje art. 184 ustawy, uzależniając wcześniejsze nabycie prawa do emerytury od zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Zgodnie bowiem z przytoczonym wyżej przepisem ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz;
2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wnioskuo przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
Kwestią sporną w przedmiotowej sprawie było ustalenie, czy ubezpieczona spełnia warunek wymaganego czasu pracy w warunkach szczególnych, niezbędny do uzyskania tzw. emerytury wcześniejszej.
W celu rozstrzygnięcia powyższej kwestii Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe, w tym zapoznał się z dokumentami zgromadzonymi w aktach ZUS oraz dokumentacją pracowniczą, a także przesłuchał ubezpieczoną oraz świadków :K. D.iJ. K.( nagranie z rozprawy z dnia 20 listopada 2017r.).
Po przeanalizowaniu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, Sąd doszedł do przekonania, że potwierdza on twierdzenie ubezpieczonej dotyczące posiadania wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych.
Jak wynika bowiem ze wspomnianych wyżej dowodów, ubezpieczona była zatrudniony wHucie (...)w okresie od 1 września 1977r. do 30 czerwca 1983r.
W okresie od 21 czerwca 1980r. do 30 czerwca 1983r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, pracowała jako zdobnik szkła. Ubezpieczona pracowała na dwie zmiany od 6.00 do 14.00 oraz od 14.00 do 22.00 w Segmencie A, gdzie zdobiła ręcznie kryształ, czyli szkło ołowiowe, przy użyciu szlifierki. Podczas tej pracy ubezpieczona była narażona na działanie uwalniających się podczas szlifowania tlenków ołowiu, a także zimnej wody, która ściekała jej po rękach oraz hałasu. Nie korzystał z urlopów bezpłatnych, nie miał też dłuższych zwolnień lekarskich.
Sąd dał wiarę zeznaniom ubezpieczonej i świadków, albowiem były one spójne i logiczne, a dodatkowo potwierdzone zostały dokumentacją pracowniczą. Dodatkowo należy podkreślić, że zeznający w sprawie świadkowie byli osobami obcymi dla ubezpieczonej, a złożone zeznania oparli na własnych spostrzeżeniach z okresu wspólnej pracy z ubezpieczoną.
Wspomniane wyżej dowody w sposób jednoznaczny wskazują,że podczas zatrudnienia u powyższego pracodawcy, w okresie od 21 czerwca 1980r. ( tj. od zakończenia nauki w szkole przyzakładowej, co potwierdza umowa o pracę znajdująca się w aktach osobowych ubezpieczonej ) do 30 czerwca 1983r. ( tj. do końca zatrudnienia ) ubezpieczona wykonywała stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, pracę określoną w wykazie A dziale XIII podpoz. 12 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Mając na uwadze powyższe ustalenia i rozważania należy stwierdzić, że odwołanie ubezpieczonej jest w pełni uzasadnione, albowiem po doliczeniu wspomnianego wyżej okresu pracy w warunkach szczególnych, ubezpieczona posiada wymagany 15 – letni okres takiej pracy, co stanowiło kwestię sporną w sprawie, dlatego też Sąd, działając zgodnie zart. 47714§ 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję, jak w sentencji.
Jednocześnie w pkt. 2 wyroku Sąd stwierdził brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania wyroku, albowiem przed organem rentowym obowiązują ograniczenia dowodowe, które uniemożliwiają prowadzenie postępowania dowodowego w takim zakresie, jak to uczynił Sąd, co uniemożliwiało organowi rentowemu wydanie decyzji takiej, jak rozstrzygniecie Sądu.
SSO Karolina Chudzinska - Koczorowicz