Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1434/16
Data wyroku: 2017-02-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Matusik
Słowa kluczowe: Swobodna ocena dowodów
Podstawa prawna: art 7 kpk

Sygn. akt VI Ka 1434/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 lutego 2017 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Jacek Matusik
protokolant: protokolant sądowy - stażysta Wioletta Gumienna
przy udziale prokuratora Teresy Pakieły
po rozpoznaniu dnia 20 lutego 2017 r.
sprawyA. W.córkiH.iC.,ur. (...)wG.
oskarżonej o przestępstwoart. 270 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej
od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie
z dnia 7 lipca 2016 r.    sygn. akt V K 387/13
I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
- uchyla rozstrzygnięcie zpunktu 3wydany w oparciu oart. 71 § 1 kk;
- na podstawieart. 73 § 1 kkw brzmieniu w obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r. w zw. zart. 4 § 1 kkoddaje oskarżoną w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;
II. w pozostałej części zaskarżony wyroku utrzymuje w mocy;
III. zwalnia oskarżoną od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając wydatkami Skarb Państwa;
IV. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. C.kwotę 516,60 złotych obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu w drugiej instancji oraz podatek VAT.
Sygn. akt VI Ka 1434/16

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja wniesiona przez obrońcę oskarżonej okazała się niezasadna.
Kontrola instancyjna nie wykazała, aby Sąd I instancji dopuścił się jakichkolwiek naruszeń przepisów prawa procesowego zarzucanych w apelacji. Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie, wyjaśnił w jego trakcie wszystkie, istotne dla wydania rozstrzygnięcia okoliczności, zaś zebrane dowody ocenił wnikliwie, wszechstronnie, nie wykraczając przy tym poza ramy zakreślone dyspozycjąart. 7 k.p.k., co sprawia, że ocena ta pozostaje pod ochroną wskazanego przepisu, zaś efektem dokonanej przez Sąd I instancji oceny dowodów są prawidłowe ustalenia faktyczne.
Kluczowy zarzut podniesiony przez skarżącego w apelacji odnosił się do rażącego naruszenia przez Sąd Rejonowyart. 5§ 2 k.p.k.poprzez przyjęcie, że oskarżona sama wysłała do kurator potwierdzenie wpłaty dokonanej na konto(...) Sp. z o.o.podczas, gdy powstały wątpliwości czy to na pewnoA. W.osobiście wysłała ten dokument i nie ustalono kto zamiast oskarżonej mógł tego dokonać. Powyższy zarzut okazał się niezasadny. Sąd Rejonowy w sposób szczegółowy odniósł się do wyjaśnieńA. W.w których oskarżona podała, iż to nie ona jest odpowiedzialna za elektroniczne wysłanie podrobionego dokumentu do kuratorJ. K.. Wyjaśnienia oskarżonej w tym zakresie zostały, prawidłowo uznane za niewiarygodne. Sąd Odwoławczy w pełni podziela rozważania dokonane przez Sąd I instancji, zatem nie będzie ich powielał w niniejszym uzasadnieniu. Dodać jednakże wypada, iż wersja oskarżonej jakoby to ktoś z domowników wysłał niejako w jej imieniu podrobione potwierdzenie uiszczenia na rzecz pokrzywdzonego określonej kwoty pieniężnej, jawi się jako wysoce nieprawdopodobne również z innego powodu. Mianowicie, aby dokonać powyższej czynności, osoba taka musiałaby znać nie tylko prywatny adres mailowy kurator, ale również adres mailowy oskarżonej oraz jej hasło do poczty elektronicznej, bowiem to z poczty elektronicznej oskarżonej został wysłany podrobiony dokument. Komputer jaki znajdował się w ówczesnym mieszkaniuA. W.nie był zabezpieczony i potwierdził ten fakt jej ówczesny partner-świadekR. S.. Wątpliwe jest jednakże, aby oskarżona, zdając sobie sprawę z użytkowania komputera przez inne osoby, pozostawiała niewylogowaną pocztę mailową. Nie podnosiła również faktu, iż ktoś włamał się na jej pocztę. Nawet, gdyby tak się zdarzyło, nie ujawniono w sprawie żadnego racjonalnego powodu dla którego osoba postronna miałaby wysłać potwierdzenie przelewu do kurator oskarżonej. Skoro ówczesny partner oskarżonej nie posiadał wiedzy o ciążącym naA. W.obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonej spółki, to tym bardziej nierealne jest, aby taką wiedzę posiadali inni domownicy z którymi oskarżona nie utrzymywała bliższych kontaktów. A tym bardziej, aby znali personalia kuratora. W swoich pierwotnych wyjaśnieniach złożonych na etapie postępowania przygotowawczego oskarżona przyznała się nie tylko do podrobienia dokumentu w postaci potwierdzenia wykonania przelewu na rzecz pokrzywdzonej spółki, ale również do przesłania drogą mailową owego potwierdzenia do kuratorJ. K.(k.18). Skoro w sprawie brak racjonalnych dowodów zaprzeczających pierwotnej wersji oskarżonej, to nie sposób tym właśnie wyjaśnieniom odmówić wiary. Wbrew twierdzeniu autora apelacji, w sprawie nie ujawniły się żadne wątpliwości co do osoby odpowiedzialnej za wysłanie podrobionego dokumentu drogą mailową do kurator. Powyższe wywody nie pozwalają zatem na zaaprobowanie zarzutu podniesionego w apelacji, tj. rażącego naruszenia przez Sąd Rejonowyart. 5§ 2 k.p.k.
Bezzasadny jest również zarzut naruszenia przez Sąd I instancjiart. 424§1 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.polegający na uznaniu wyjaśnień oskarżonej za niewiarygodne tylko z powodu ich zmiany w fazie sądowej postępowania oraz niewyjaśnieniu tych okoliczności w uzasadnieniu. Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w sposób szczegółowy uargumentował jakimi przesłankami kierował się przy ocenie wyjaśnień oskarżonej oraz dlaczego obdarzył, bądź odmówił wiary owym wyjaśnieniom.
Chybiony jest również kolejny zarzut apelacji, a mianowicie naruszenie przez Sąd Rejonowyart. 424§1 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.polegający na dowolnej ocenie wyjaśnień oskarżonej i nieuprawnione stwierdzenie, że sam fakt podrobienia dokumentu musi ciągnąć za sobą również chęć wykorzystania go. Co prawda twierdzenie Sądu, iż „nie po to wszak oskarżona poświeciła swój czas na spreparowanie przedmiotowego pliku tekstowego, by następnie pozostawić go na komputerze-byłoby działaniem pozbawionym sensu” jest zbyt daleko idącą uwagą, to nie miała ona wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Co za tym idzie, nie ma mowy o naruszeniu prawa procesowego.
Reasumując, w swojej apelacji obrońca oskarżonej nie podniósł żadnego zasadnego zarzutu, wobec czego środek zaskarżenia nie zasługiwał na uwzględnienie.
Z powyższych względów, Sąd Odwoławczy orzekł jak w wyroku.