Sąd Okręgowy w Częstochowie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Kz 424/17
Data wyroku: 2017-10-26 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Jerzy Pukas
Słowa kluczowe: Koszty procesu
Podstawa prawna: art.632 pkt.2 kpk
Teza: Przy ustalaniu łącznego wynagrodzenia za obronę z urzędu Sad Rejonowy  będzie miał na uwadze ,że dopuszczalność obniżenia wynagrodzenia obrońcy za udzieloną skazanemu pomoc prawną,  w zakresie przyznanego mu bezpodstawnie wynagrodzenia , w sytuacji wniesienia środka zaskarżenia na korzyść skazanego przesądził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 10 lipca 2013r. ,II K 133//12,którego wymowę sad odwoławczy w całości podziela.

Sygn. akt VII Kz 424/17

POSTANOWIENIE
Dnia 26 października 2017 roku
Sąd Okręgowy w Częstochowie - VII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:  SSO Jerzy Pukas
Protokolant: st. sekr. sąd. Renata Kozieł
przy udziale Prokuratora Prok. Okręgowej---
po rozpoznaniu sprawyŁ. Z.
s.M.iE.z domuI.,ur. (...)wC.
skazanego za czyny zart. 209 § 1 k.k.i in.
na skutek zażalenia wniesionego dnia 3 sierpnia 2017 roku przez obrońcę skazanego
na postanowienie Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 27 lipca 2017 roku wydane w sprawie o sygn. akt XVI K 51/17
w przedmiocie umorzenia postępowania o wydanie wyroku łącznego
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.

postanawia
uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Częstochowie do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 27 lipca 2017 roku wydanym w sprawie o sygn. akt XVI K 51/17 Sąd Rejonowy w Częstochowie na podstawieart. 572 k.p.k.iart. 632 pkt 2 k.p.k.:

1
nie uwzględnił wniosku skazanegoŁ. Z.w przedmiocie wydania wyroku łącznego obejmującego wyroki:

Sądu Rejonowego w Częstochowie:
- z dnia 23.06.2010r., sygn. akt IV K 185/10,
- z dnia 18.10.2011r. sygn. akt XVI K 1862/10,
- z dnia 19.03.2013r. sygn. akt XVI K 695/12,
- z dnia 05.05.2015r. sygn. akt XVI K 179/15,

2
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.E. B.kwotę I033,20 złotych, tytułem zwrotu poniesionych kosztów obrony świadczonej z urzędu, a kosztami procesu obciążył Skarb Państwa.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł obrońca skazanegoŁ. Z.zaskarżając je w całości i zarzucając mubłąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść poprzez nieuzasadnione przyjęcie, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania ze względu na brak możliwości połączenia wskazanych we wniosku skazanego wyroków, podczas gdy okoliczności sprawy nie prowadzą do takich ustaleń.
W konsekwencji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Częstochowie.
Dodatkowo w piśmie z dnia 23 sierpnia 2017r. złożonym wraz z uzupełnionym zażaleniem (k. 76), obrońca skazanego podniosła, że zdaniem skazanego dwa z wymienionych we wniosku wyroków spełniają warunki do wydania wyroku łącznego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Wniesione przez obrońcę skazanego zażalenie zasługiwało na uwzględnienie w zakresie, w jakim wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, bowiem wydane zostało ono z rażącym naruszeniem prawa, tj.art. 572 k.p.k., gdyż Sąd Rejonowy błędnie przyjął, że brak jest podstaw do wydania wyroku łącznego podczas, gdy istnieją podstawy do połączenia jednostkowych kar pozbawienia wolności, wymierzonychŁ. Z.przez Sąd Rejonowy w Częstochowie w sprawach o sygn. akt XVI K 695/12 (k. 9-11) oraz XVI K 179/15 (k. 40 - 42), co zresztą dostrzegł i zasygnalizował swojemu obrońcy sam skazany, a co wynika z pisma obrońcy z k. 76.
Ponadto Sąd meriti wydając nietrafne postanowienie, którym w trybieart. 572 k.p.k.zamierzał umorzyć postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego, de facto nie uczynił tego, poprzestając jedynie na nieuwzględnieniu wniosku skazanego i pomijając formułę „umarza”.
O ile to uchybienie można by jeszcze potraktować jako przeoczenie, to nie można już tego powiedzieć o rozstrzygnięciu zawartym w pkt 2 zaskarżonego postanowienia, gdzie Sąd orzekający ustalił wysokość wynagrodzenia dla obrońcy z urzędu na kryteriach znanych wyłącznie sobie, bowiem brak w tym zakresie stosownego uzasadnienia, ale również i nie powołana została nawet podstawa prawna, która by tę kwestię wyjaśniała.
W tej sytuacji zaskarżone postanowienie należało uchylić, a sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy uczyni to w sposób wolny od wszelkich, zwłaszcza wskazanych wyżej uchybień, mając w polu widzenia, że dla prawidłowego wyliczenia należnego obrońcy z urzędu wynagrodzenia za udział w postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego ma zastosowanie § 17 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, gdzie opłata wynosi 120 złotych.
Przy ustalaniu łącznego wynagrodzenia za obronę z urzędy Sąd Rejonowy będzie też miał na uwadze, że dopuszczalność obniżenia wynagrodzenia obrońcy za udzieloną skazanemu pomoc prawną, w zakresie przyznanego mu bezpodstawnie wynagrodzenia, w sytuacji wniesienia środka zaskarżenia na korzyść skazanego przesądził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 10 lipca 2013r., II K 133/12, którego wymowę sąd odwoławczy w całości podziela.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie wynagrodzenia przyznanego obrońcy w zaskarżonym postanowieniu było niewątpliwie rażąco niekorzystne dla wymiaru sprawiedliwości, gdyż obciążało Skarb Państwa nienależnym obrońcy wynagrodzeniem.
Podstawę prawną orzeczenia Sądu Okręgowego stanowią przepisyart. 437 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 2 k.p.k.