Sąd Rejonowy w Lidzbarku Warmińskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 309/16
Data wyroku: 2017-02-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: SSR Marta Banaś - Grabek
Podstawa prawna: art. 244 kk w zw. z art. 64 § 1 kk

Sygn. akt II K 309/16
PR 1 Ds. 420.2016

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 lutego 2017r.
Sąd Rejonowy w Lidzbarku Warmińskim II Wydział Karny
w składzie: Przewodniczący: SSR Marta Banaś - Grabek
Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Jędrzejczyk
w obecności Prokuratora; nieobecny, zawiadomiony
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 15 listopada 2016r. i 8 lutego 2017r. wL.sprawy:
A. M.,synaH.iE. z domu I.,urodzonego w dniu (...)wO.
oskarżonego o to, że:
w dniu 29 czerwca 2016 roku na drodze publicznej w m.R., gm.L., woj.(...)- (...), kierował samochodem m-kiN. (...)onr rej. (...)nie stosując się do orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 15 listopada 2012r. w sprawie o sygn. akt VII K 1222/12 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat, z dnia 07 marca 2014r. o sygn. akt VII K 56/14 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 lat oraz z dnia 20 października 2014r. o sygn. akt II K 563/14 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, przy czym czynu zarzucanego mu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o przestępstwo określone wart. 244 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

orzeka

I
oskarżonegoA. M.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu precyzując, iż dopuścił się go w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, a mianowicie po odbyciu w okresie od 30.06.2015r. do 20.04.2016r. części kary z kary łącznej 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 19 czerwca 2015r., w sprawie o sygn. akt II K 11/15, obejmującej m.in. karę jednostkową 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną za przestępstwo zart. 244 kkwyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 20 października 2014r., w sprawie o sygn. akt II K 563/14, tj. przestępstwa zart. 244 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to z mocyart. 244 kkw zw. zart. 64 § 1 kkskazuje go i wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 29 ust. 2 ustawy z 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturzeoraz § 17 ust. 2 pkt 3 i § 4 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.J. C.kwotę 504,00 (pięćset cztery 00/100) zł, powiększoną o należną stawkę podatku VAT za obronę oskarżonego z urzędu w postępowaniu sądowym;

III
na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnychzwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty.

Sygn. akt II K 309/16

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
K. M.ma 26 lat i jest mieszkańcemS.. Ma podstawowe wykształcenie. Nie ma zawodu. Pracuje jako stolarz z wynagrodzeniem 1800 zł miesięcznie. Jest kawalerem, ma na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci.(dane osobopoznawcze k. 27 i 55).
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 15.11.2012r., w sprawie VII K 1222/12,K. M.został skazany za czyn zart. 178a § 1 kkna karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby, grzywnę oraz orzeczono wobec niego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat. Wyrok uprawomocnił się w dniu 23.11.2012r. Następnie, wyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 07.03.2014r., w sprawie VII K 56/14,K. M.został skazany za czyn zart. 178a § 4 kkna karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz orzeczono wobec niego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 lat. Wyrok uprawomocnił się w dniu 22.05.2014r. W dniu 20.10.2014r. zapadł kolejny wyrok, którym Sąd Rejonowy w Olsztynie, w sprawie II K 563/14, skazałK. M.za przestępstwa zart. 178a § 4 kki zart. 244 kkna karę łączną 1 roku pozbawienia wolności oraz orzekł wobec niego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Wyrok uprawomocnił się w dniu 28.10.2014r.
Oskarżony wiedział o orzeczonym wobec niego zakazie kierowania pojazdami.
Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 19 czerwca 2015r., w sprawie o sygn. akt II K 11/15, objęto m.in. karę jednostkową 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną za przestępstwo zart. 244 kkwyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 20 października 2014r., w sprawie o sygn. akt II K 563/14 i orzeczono karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, którąK. M.odbywał w okresie od 30.06.2015r. do 20.04.2016r.
(dowody: odpis wyroku SR w Olsztynie w sprawie VII K 1222/13 k. 4, odpis wyroku SR w Olsztynie w sprawie VII K 56/14 k. 8, odpis wyroku SR w Olsztynie w sprawie II K 563/14 k. 10, odpis wyroku SR w Olsztynie w sprawie II K 11/15 k. 14-15, wydruk z systemu NOE SAD k. 36, częściowo wyjaśnienia oskarżonego k. 42-43 i 55-55v.)
W dniu 29 czerwca 2016r.K. M.na drodze publicznej w miejscowościR., kierował samochodem osobowym markiN. (...)onr rej. (...).
(dowody: zeznania świadków:M. S.k. 92v.,M. B.k. 92v.,Z. S.k. 93-93v. iR. M.k. 93, częściowo wyjaśnienia oskarżonego k. 42-43 i 55-55v.)
W postępowaniu przygotowawczymoskarżony przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i złożył wyjaśnienia z których wynika, iż wiedział o orzeczonym wobec niego zakazie kierowania, obowiązującym prawdopodobnie do 2020r. Podniósł, że jako pasażer jechał zeS.doB.ze znajomymZ. S. (2), który w czasie podróży zasłabł. Wówczas on przesiadł się na miejsce kierującego i postanowił zawieźćZ. S.do lekarza. Po około 3 kilometrachZ. S.poczuł się lepiej i postanowił dalej poprowadzić. Zanim doszło do zamiany, zostali zatrzymani przez funkcjonariuszy policji do kontroli drogowej za przekroczenie prędkości. Oskarżony wyraził żal i skruchę oświadczając, że ważniejsze niż złamanie zakazu było dla niego ratowanie życia Z.S., partnera jego matki (k. 42-43).

    Na rozprawie głównejoskarżony przyznał się do zarzutu, podkreślając w złożonych wyjaśnieniach, że złamał zakaz kierowania pojazdami dla ratowania życiaZ. S.(k. 55-55v. ).

Sąd zważył, co następuje:
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego za wyjątkiem okoliczności, iż kierując pojazdem mechanicznym w dniu 29.06.2016r. działał w warunkach stanu wyższej konieczności – jak wynika z treści jego wyjaśnień – przewidzianego wart. 26 § 1 kk. Zgodnie zart. 26 § 1 k.k.nie popełnia przestępstwa, kto działa w celu uchylenia bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego jakiemukolwiek dobru chronionemu prawem, jeżeli niebezpieczeństwa nie można inaczej uniknąć, a dobro poświęcone przedstawia wartość niższą od dobra ratowanego. Oskarżony miał złamać zakaz kierowania pojazdami mechanicznymi i wsiąść za kierownicę, aby zawieść do lekarza kierującegoZ. S., który zasłabł w czasie jazdy. Okoliczności sprawy, ustalone nie tylko w oparciu o wyjaśnienia oskarżonego, ale i zeznania świadków:M. B.,M. S.,Z. S.,R. M., które Sąd podzielił jako logiczne oraz spójne, pozwalają na wykluczenie zaistnienia stanu wyższej konieczności w działaniuK. M.. Wbrew przejaskrawionym wyjaśnieniom oskarżonego o ratowaniu życia Z.S.i okolicznościach, w jakich miał podjąć decyzję o kierowaniu samochodem („zaczęło nas rzucać, jechał jakby był pijany”; „on zaczął słabnąć” k. 55v.) sytuacja nie była na tyle poważna, aby wymagała natychmiastowego zawiezieniaZ. S.do lekarza. Działanie w stanie wyższej konieczności wymaga bezpośredniego niebezpieczeństwa oraz zaistnienia okoliczności, w których niebezpieczeństwa tego nie można inaczej uniknąć. W tym przypadkuZ. S.jedynie zasłabł i po zażyciu leków nie wymagał w ogóle pomocy medycznej. Nie było żadnych przeszkód, aby zatrzymali się i po odpoczynku ruszyli bezpiecznie w dalszą podróż z kierującymZ. S.. Jeśli nawetZ. S.nie czułby się na siłach prowadzić dalej pojazd należało zabezpieczyć go i wrócić do domu innym środkiem komunikacji albo postarać się o kierowcę. Nie zaistniała żadna przesłanka pozwalająca usprawiedliwić zachowanie oskarżonego polegające na kierowaniu samochodem wbrew orzeczonym prawomocnym zakazom. W razie złego samopoczuciaZ. S.istniała możliwość wezwania pogotowia tym bardziej, że w dzisiejszej dobie każdy niemal posiada telefon komórkowy. Poza tym, gdyby faktycznieZ. S.źle się czuł jako oczywiste jawiło się zgłoszenie tego faktu policjantom przeprowadzającym kontrolę drogową i poproszenie ich o pomoc. Oskarżony miał działać – jak twierdzi – wochronie (...).S., a po zatrzymaniu go do kontroli nie wyjawił, że wiezie go do lekarza. Jak bowiem wyjaśnił: „nie mówiłem policjantom dlaczego wsiadłem za kierownicę” k. 55v. Co więcej, z zeznańZ. S.nie wynika, aby czuł się na tyle źle, że wymagało to niezwłocznej pomocy lekarza. Wskazał, że zasłabł, gdyż leczy się na nadciśnienie, zatrzymał się i poprosił oskarżonego, aby dalej prowadził, a oskarżony zgodził się. Uznali, że pojadą do lekarza. Po krótkim czasieZ. S.poczuł się jednak na tyle dobrze, że postanowił dalej poprowadzić samochód. Z relacjiZ. S.absolutnie nie wynika, że chodziło o nagłą sytuację wymagającą pilnego zawiezienia go do lekarza.
W świetle powyższych ustaleń, w ocenie Sądu, wina oskarżonegoA. M., nie budzi wątpliwości.
Oskarżony, kierując w dniu 29 czerwca 2016 roku na drodze publicznej w m.R., gm.L., woj.(...)- (...), samochodem m-kiN. (...)onr rej. (...)nie stosując się do orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 15 listopada 2012r. w sprawie o sygn. akt VII K 1222/12 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat, z dnia 07 marca 2014r. o sygn. akt VII K 56/14 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 lat oraz z dnia 20 października 2014r. o sygn. akt II K 563/14 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, dopuszczając się czynu w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, a mianowicie po odbyciu w okresie od 30.06.2015r. do 20.04.2016r. części kary z kary łącznej 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 19 czerwca 2015r., w sprawie o sygn. akt II K 11/15, obejmującej m.in. karę jednostkową 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną za przestępstwo zart. 244 kkwyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 20 października 2014r., w sprawie o sygn. akt II K 563/14, wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 244 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.
Przystępując do wymiaru kary jako okoliczność obciążającą Sąd uznał uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego, w tym za przestępstwa zart. 244 k.k.(karta karna k. 18). Oskarżony mając świadomość odpowiedzialności karnej jaka grozi za naruszenie prawomocnie orzeczonego przez Sąd zakazu kierowania pojazdami, po raz kolejny, dopuścił się tego przestępstwa, działając w warunkach recydywy zart. 64 § 1 kk. Określając wymiar kary Sąd miał na uwadze stopień winy oskarżonego, stopień społecznej szkodliwości jego czynu oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie winny być zrealizowane w stosunku do sprawcy, a nadto potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Okoliczności powyższe bez wątpienia przemawiają przeciwko oskarżonemu.
Jako okoliczności o charakterze łagodzącym Sąd potraktował wyrażone przez oskarżonego żal i skruchę oraz fakt, że przejechał pojazdem nieznaczną odległość.
W konsekwencji, Sąd wymierzył oskarżonemu karę pozbawienia wolności w wymiarze 10 miesięcy.
O wynagrodzeniu dla obrońcy z urzędu orzeczono po myśli obowiązujących w tym zakresie przepisów.
Z uwagi na sytuację majątkową oskarżonego (niski miesięczny dochód, dzieci na utrzymaniu i brak majątku) zwolniono go od kosztów sądowych.
Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.