Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 549/17
Data wyroku: 2017-06-12 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Przedawnienie
Podstawa prawna: art. 118 k.c.

Sygn. akt III Ca 549/17

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2016 r. , w sprawie XVIII C 3428/16 Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi oddalił powództwo Prokura Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego weW.skierowane przeciwkoA. Z.i zasądził od Prokura Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego weW.na rzeczA. Z.kwotę 1.217 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Sąd Rejonowy ustalił, że w dniu w dniu 10 kwietnia 2009 roku została zawarta przez pozwanegoA. Z.z(...) Bank (...) S.A.(poprzednio(...) Bank S.A.) umowa bankowa(...).(...) Bank (...) S.A.jest następcą prawnym(...) Bank S.A.Poprzednik prawny powoda ((...) Bank S.A.) wystawił przeciwko pozwanemu bankowy tytuł egzekucyjny z dnia 26.6.2012 r. Postanowieniem z dnia 11.2.2013 r. nadano mu klauzulę wykonalności. Powód nabył wierzytelność wobec pozwanego na skutek umowy przelewu z dnia 27 września 2013 r. Postępowanie egzekucyjne w sprawie z wniosku(...) Bank (...) S.A.przeciwkoA. Z.zostało umorzone postanowieniem z dni 13.2. 2014 r. na skutek cofnięcia wniosku przez wierzyciela. W dniu 21 marca 2016 r. został wystawiony przez stronę powodową wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego, stwierdzający istnienie w dokumentacji rachunkowej funduszu zobowiązania pozwanego w wysokości 3.053,74 zł wynikającej zumowy pożyczki nr (...).
Apelację od tego wyroku złożył powodowy Fundusz. Zarzucił Sądowi Rejonowemu naruszenieart. 203 § 1 k.p.c.w zw zart. 13 § 2 k.p.c.poprzez ich zastosowanie i przyjęcie, że złożenie wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego zniweczyło skutki złożenia wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego w zakresie przerwania biegu przedawnienia; naruszenieart. 123 § 1 pkt 1w zw. zart. 509 § 2 k.c.poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że aktualny wierzyciel – strona powodowa, po cesji wierzytelności nie może powoływać się na czynności przerywające bieg terminu przedawnienia podejmowane przez poprzedniego wierzyciela; naruszenieart. 117 § 2 k.c.poprzez jego zastosowanie i uznanie, że roszczenia strony powodowej są przedawnione. W konkluzji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uwzględnienie powództwa w całości.

Sąd Okręgowy zważył,

co następuje :
Apelacja jest bezzasadna . Sąd I instancji obszernie i bezbłędnie uzasadnił swoje stanowisko prowadzące do stwierdzenia, iż doszło do przedawnienia roszczeń strony powodowej . Powtórzyć jedynie można tu za Sądem I instancji, że w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2015 roku, (III CZP 103/14, LEX nr 1643191) przyjęto, iż umorzenie postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela – banku, prowadzącego egzekucję na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego klauzulą wykonalności – niweczy skutki przerwy biegu przedawnienia spowodowanego złożeniem wniosku o wszczęcie egzekucji. Argumentując swoje stanowisko Sąd Najwyższy przyjął, iż wniosek wierzyciela o umorzenie egzekucji, na podstawieart. 13 § 2 k.p.c.powoduje sankcje przewidziane wart. 203 § 2 zd. 1 k.p.c.Oznacza to, iż zrównany jest z cofnięciem pozwu, a zatem nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa (złożeniem wniosku o wszczęcie egzekucji). Przewidziane wart. 203 § 2 k.p.c.zastrzeżenie ma na celu przede wszystkim zapobieżenie możliwości manipulowania przez powoda terminami przedawnienia roszczenia. Brak tego przepisu doprowadziłby do tego, że powód mógłby wielokrotnie składać pozew i cofać go ze skutkiem przewidzianym wart. 123 § 1 pkt 1 k.c.w postaci przerwania biegu przedawnienia roszczenia. Racja przyjęcia takiego rozwiązania i dążność do przeciwstawienia się możliwym nadużyciom jest tym bardziej uzasadniona na gruncie postępowania egzekucyjnego, w którym chodzi o zastosowanie wobec dłużnika środków przymusu. Prowadzi to do wniosku, że w postępowaniu egzekucyjnym ma, na podstawieart. 13 § 2 k.p.c., odpowiednie zastosowanieart. 203 § 2 zd. 1 k.p.c., co oznacza, że umorzenie tego postępowania niweczy przerwę przedawnienia spowodowaną jego wszczęciem. W tym orzeczeniu przejawia się linia orzecznicza SN, łagodząca sytuację dłużników – konsumentów w relacjach z funduszami sekurytyzacyjnymi. Stwierdzić bowiem należy, iż skutki przerwania biegu przedawnienia następują tylko w relacjach bank – konsument. Skoro bowiem nabywca wierzytelności nie będący bankiem nie może wystąpić o nadanie klauzuli wykonalności na rzecz nabywcy wierzytelności i powinien uzyskać odrębny sądowy tytuł egzekucyjny (uchwała SN z dnia 2 kwietnia 2004 r., III CZP 9/04, OSNC 2005/6/98), to nie może on korzystać ze skutków postępowania, w którym nie mógłby wziąć udziału. Jak bowiem zauważył SN w wyroku z dnia 19 listopada 2014 r. fundusz sekurytyzacyjny, nabywający wierzytelność od banku, nie ma uprawnienia do kontynuowania wszczętego wcześniej przez inny podmiot postępowania.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawieart. 385 k.p.c.oddalił apelację, orzekając o kosztach postępowania apelacyjnego na zasadzieart. 98 § 1 k.p.c.