Sąd Okręgowy w Gliwicach
IX Zamiejscowy Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IX U 1414/16
Data wyroku: 2017-03-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariola Łącka
Słowa kluczowe: Renta z tytułu niezdolności do pracy
Podstawa prawna: art.107.ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS  ( j.t.Dz.U.z 2016r. , poz.887)

Sygn. akt IX U 1414/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 marca 2017 r.
Sąd Okręgowy___________________w Gliwicach Wydział IX

    Sąd Pracy i Ubezpieczeń SpołecznychOśrodek Zamiejscowy w Rybniku

w składzie:

Przewodniczący:

SSO Mariola Łącka

Protokolant:

Joanna Metera

przy udziale ./.
po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2017 r. w Rybniku
sprawy z odwołaniaS. S. (1)(S.)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
o wysokość renty z tytułu niezdolności
na skutek odwołaniaS. S. (1)
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
z dnia 6 czerwca 2016 r. Znak(...)

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy od 1 maja 2016r do 31 grudnia 2018r.

2
oddala odwołanie w pozostałej części.

3
zasądza od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100) tytułem wynagrodzenia i podatku Vat.

Sędzia
Sygn. akt IX U 1414/16

UZASADNIENIE
Decyzją z 6.06.2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.odmówił ubezpieczonemuS. S. (1)(S.) prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy z ogólnego stanu zdrowia na dalszy okres wobec uznania ubezpieczonego, orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS, za trwale częściowo niezdolnego do pracy.
Ubezpieczony wniósł odwołanie od decyzji ZUS, w którym kwestionował ustalenia orzecznicze ZUS, domagał się zmiany zaskarżonej decyzji poprzez przyznanie dalszego prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczynjak w zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając sprawę Sąd ustalił, co następuje.
Ubezpieczony,urodzony (...), ma wykształcenie zasadnicze zawodowe o kierunku instalator wodno-kanalizacyjny i CO. W wyuczonym zawodzie nigdy nie pracował. Pracował jako górnik w latach 1973-1994.
Od 6.03.1995r. ubezpieczony uprawniony jest do stałej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, od 1.08.2012r. do 30.04.2016r. uprawniony był do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.
W załatwieniu wniosku ubezpieczonego z 26.02.2016r. o przyznanie prawado renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na dalszy okres, komisja lekarska ZUS, orzeczeniem z 25.05.2016r., rozpoznając sprzeciw od orzeczenia lekarza orzecznika uznała, iż ubezpieczony nie jest całkowicie niezdolny do pracy, tylko jest trwale częściowo niezdolny do pracy.
(dowód: dokumentacja zawarta w aktach organu rentowego)
W celu weryfikacji stanowiska lekarza orzecznika i komisji lekarskiej Sąd w toku postępowania dopuścił dowód z opinii sądowo-lekarskich lekarzy z zakresu chirurgii naczyniowej i diabetologii.
Z przyczyn naczyniowych ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy po 30.04.2016r.
K.jest wygojony, bez cech niedokrwienia, a ubezpieczony został zaprotezowany protezą ostateczną. Całkowita niezdolność do pracy do 30.04.2016r. wynikała z konieczności wygojenia i uformowania kikuta oraz zaprotezowania i nauczenia chodzenia w protezie. Ponieważ ubezpieczony zgłosił się na badanie bez protezy nie można ocenić w jakim zakresie samodzielnie porusza się w protezie.
(dowód: opinia biegłego sądowego specjalisty z zakresu chirurgii lek. med.W. P., k. 38-41 a.s.)
Z przyczyn diabetologicznych ubezpieczony jest nadal całkowicie niezdolny do pracy do grudnia 2018r. Nie nastąpiła żadna poprawa od ostatniego badania z 4.03.2013r.
Stopa cukrzycowa prawej kończyny dolnej z martwicą zakończyła się utratą kończyny. Obecnie ubezpieczony porusza się na wózku inwalidzkim. Ubezpieczony jest zaopatrzony w tymczasową protezę, której używanie uniemożliwiają silne bóle fantomowe, w przebiegu neuropatii cukrzycowej, które dotyczą również lewej kończyny. Po dalszej rehabilitacji i skutecznym zaprotezowaniu ubezpieczony rokuje poprawę stanu zdrowia.
(dowód: opinia biegłej sądowej specjalisty z zakresu chorób wewnętrznych i diabetologii dr n. med.G. K., k. 61-64 a.s.)
Używana przez ubezpieczonego proteza jest luźna, ociera kikut, co powoduje duże dolegliwości bólowe. Z powodu bólu ubezpieczony nie korzysta z protezy. Stan taki trwa od kilkunastu miesięcy. Wskutek zaników mięśniowych kikut stawał się coraz mniejszy. Kikut można uznać za wygojony, ponieważ ubezpieczony nie używa protezy. W przypadku jednak korzystania z protezy przez parę godzin pojawiają się bolesne otarcia. Bolesne otarcia powoduje dodatkowo pasek mocujący z protezy.
(dowód: zeznania ubezpieczonego, protokół elektroniczny, k. 91 a.s.)
Zebrany materiał dowodowy Sąd uznał za kompletny, spójny i przekonywujący,przez co mogący stanowić podstawę rozstrzygnięcia.
Wobec wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy Sąd oddalił dalsze wnioski dowodowe pełnomocników stron jako zbędne, prowadzące do przedłużenia toczącego się procesu.
Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył co następuje.
Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na częściowe uwzględnienie.
Zgodnie zart. 12 ust. 2 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(j.t. Dz.U. 2016r, poz. 887) całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy.
W przedmiotowej sprawie przeprowadzone postępowanie dowodowe pozwala na przyjęcie, iż ubezpieczony jest nadal całkowicie niezdolny do pracy do 31.12.2018r.
Zaprotezowanie prawej kończyny ubezpieczonego, które nastąpiło po amputacji części nogi okazało się nieskuteczne w dłuższym okresie czasu. Zatem stan zdrowia ubezpieczonego nie uległ istotnej poprawie.
Ubezpieczony nie może korzystać z protezy, gdyż jest ona niedopasowana i przy używaniu powoduje bolesność. Ubezpieczony nie nabył też skutecznej umiejętności poruszania się za pomocą protezy, na co z pewnością ma także wpływ jego wiek. Proteza ta wymaga więc wymiany.
W przypadku ubezpieczonego mamy do czynienia z zanikami mięśniowymi, na kikucie występują bolesne otarcia, dodatkowo występuje neuropatia związana z cukrzycą, która wzmaga dolegliwości bólowe ubezpieczonego.
Obecnie ubezpieczony ma ogromne przeszkody w przemieszczaniu się, chodzeniu, porusza się jedynie za pomocą wózka inwalidzkiego, jest więc osobą niemobilną, zdolną jedynie do wykonywania pracy w warunkach chronionych.
Nadto inne schorzenia i dolegliwości występujące u ubezpieczonego dodatkowo powodują, iż adaptacja ubezpieczonego do nowej sytuacji jest długotrwała i mało skuteczna.
Ustalając jw. Sąd oparł się na opinii specjalisty diabetolog dr n. med.G. K.uznając ją za przekonującą, jako wydaną w oparciu specjalistyczną wiedzę, po przeanalizowaniu historii choroby ubezpieczonego, jego przebadaniu, logicznie i przekonywująco uzasadnioną. Biegła kompleksowo oceniła występujące u ubezpieczonego schorzenia.
Biegła diabetolog w opinii potwierdziła zeznania ubezpieczonego o występujących u niego dolegliwościach bólowych powstałych na skutek używania protezy.
Zdaniem Sądu okres przyznanej ubezpieczonemu dalszej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy do 31.12.2018r. jest czasem wyznaczonym na dokonanie zmiany przedmiotowej protezy oraz nabycie przez niego umiejętności skutecznego poruszania się za pomocą tej protezy.
Zgodnie z treścią przepisuart. 107 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznyprawo do świadczeń uzależnionych od niezdolnoścido pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w wyniku badania lekarskiego, przeprowadzonego na wniosek lub z urzędu, ustalono zmianę stopnia niezdolności do pracy, brak tej niezdolności lub jej ponowne powstanie.
W konsekwencji takiego stanowiska Sąd z mocyart. 47714§2 kpczmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznał ubezpieczonemu prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy od 1 maja 2016r. do 31 grudnia 2018r.
W pkt. 2 wyroku z mocyart. 47714§1 kpcoddalił odwołanie ubezpieczonego w pozostałej części jako bezzasadne.
W ocenie Sądu niezasadne jest roszczenie ubezpieczonego o przyznanie wnioskowanej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na trwałe, gdyż skuteczne zaprotezowanie ubezpieczonego może spowodować w przyszłości poprawą stanu jego zdrowia w sensie rentowym.
W pkt. 3 wyroku Sąd zasądził od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 221,40 zł tytułem wynagrodzenia i podatku VAT na podstawie rozporządzenia MS z 3.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016r. poz. 1714).
SSO Mariola Łącka