Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 270/16
Data wyroku: 2016-12-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Roman Chorab
Słowa kluczowe: Kradzież
Podstawa prawna: art. 278 KK

Sygn. akt II K 270 / 16
2 Ds. 41.2016

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 grudnia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim, II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSR Roman Chorab
Protokolant Judyta Kurmańska
po rozpoznaniu w dniu 24.10.2016 r., 12.12.2016 r.
sprawyF. K. (1)
urodz. (...)wL.
synaF.iT. z d. G.
oskarżonego o to, że:
w dniu 27 stycznia 2016 roku z terenu stolarni wM., przyulicy (...), w powiecie(...), zabrał w celu przywłaszczenia tarcicę sosnową w postaci 6 desek o wymiarach 30 cm/4 cm/500 cm o wartości 500 zł, działając na szkodęM. J. (1),

tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.

I
uznaje oskarżonegoF. K. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku z tym, iż przyjmuje, iż stanowi on wypadek mniejszej wagi w rozumieniuart. 278 § 3 k.k.i za to na podstawie wyżej powołanego przepisu wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoF. K. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata;

III
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoF. K. (1)obowiązek naprawienia wyrządzonej szkody w całości przez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoM. J. (1)kwoty 500 (pięćset) złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 27.01.2016 r. do dnia zapłaty;

IV
na podstawieart. 624 § 1 kpk. iart. 17 ust. 1 i 2 Ustawy z dn. 23.06.1973 r o opłatach w sprawach karnychzwalnia oskarżonegoF. K. (1)od ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa i nie wymierza mu opłaty.

Sygn. akt IIK 270/16

UZASADNIENIE
W wyniku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:
W chwili obecnejF. K. (1)jest 31 - no letnim stałym mieszkańcemM.powiatu(...). Zamieszkuje on naul. (...)wraz swoją matką , konkubiną i trójką dzieci, zatrudniony jest natomiast w charakterze budowlańca.

( dowód:

dane osobowe oskarżonegoF. K. (1)- k.22 i k. 73v; wyjaśnienia osk.F. K. (1)– k. 24

).

W dniu 27 stycznia 2016 r. w godzinach późno wieczorowych ok. 22 ,F. K. (1)samochodem m-ki(...)typu kombi udał się naul. (...)i zatrzymał swój samochód przy wejściu na teren stolarni należącej doM. J. (1). Następnie wszedł na teren tej stolarni i wyniósł spod zadaszonej wiaty sześć sztuk desek sosnowych pierwszej jakości , sezonowanych i okorowanych długości około 5 metrów. Zabrane deski włożył do samochodu którym przyjechał , w momencie jak wychodził z tej posesji , a deski były już ułożone w samochodzie zauważyli goJ. K.iS. K..F. K. (1)również ich zauważył , po czym wsiadł do samochodu i odjechał. Następnego dniaJ. K.udał się doM. J. (1)i powiedział mu o kradzieży przezF. K. (1)przedmiotowych desek.

( dowód:

zeznania świadków :J. K.– k . 75 ,S. K.– k. 11 i k. 76 ; zeznania pokrzywdzonegoM. J. (1)–k. 74 – 75 ; notatka urzędowa – k. 1

).

Wartość skradzionych pokrzywdzonemuM. J. (1)sześciu sztuk desek wynosiła kwotę 500 złotych.M. J. (1)pomimo tego , że poinformowałF. K. (1), że to on ukradł mu jego deski ,F. K. (1)temu zaprzeczył , nie zwrócił pokrzywdzonemu tych desek , ani ich równowartości.

( dowód:

wyjaśnienia oskarżonegoF. K. (1)– k. 73v , k. 24-25; zeznania pokrzywdzonegoM. J. (1)–k. 74-75

).

F. K. (1)wprawdzie figuruje w Krajowym Rejestrze Karnym jako osoba karana niemniej jednak w świetle obowiązujących przepisów jest on osobą niekaraną , gdyż został on skazany w dniu 25.03.2014 r. ( orzeczenie uprawomocniło się w dniu 02.04.2014 r. ) na karę pozbawienia wolności z warunkowym jej zawieszeniem wykonania na okres próby lat dwóch , a więc takie skazanie ulega zatarciu z mocy prawa po upływie okresu dwóch lat próby i kolejnych sześciu miesięcy. Licząc zatem ten okres od dnia prawomocności tj. 02.04.2014 r. skazanieF. K. (1)z mocy prawa uległo zatarciu w dniu 02.10.2016 r. a więc w chwili obecnej jest on osobą niekaraną sądownie.

( dowód:

zapytanie o karalność osobyF. K. (1)- k. 47

).

Przesłuchany w charakterze podejrzanego postępowaniu przygotowawczymF. K. (1)nie przyznał się popełnienia zarzucanego mu przestępstwa. W złożonych wyjaśnieniach podał , że nie ma nic wspólnego z tą kradzieżą , gdyż na pewno od godz. 21 dnia 27.01.2016 r. nie przejeżdżałul. (...), na pewno nie jechał obok tartaku panaJ., w ogóle nie zna go i nie wie dlaczego został posądzony przez niego o kradzież tych desek. Podkreślał , że w ogóle nie zna pokrzywdzonegoJ.i nie wie , kto i dlaczego wrabia go w tą kradzież( k.24).
Bezpośrednio przed Sądem , przesłuchany w charakterze oskarżonegoF. K. (1)również nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu . W całości potwierdził i podtrzymał złożone w postępowaniu przygotowawczym wyjaśnienia , dodatkowo wskazał , że przejeżdżał koło zakładu panaJ., ale dlatego , że wraz z żoną robił zakupu w sklepie spożywczym mieszczącym się też na tej ulicy( k.73 v-74).
Sąd zważył co następuje :
Przechodząc do oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności do oceny wyjaśnień oskarżonegoF. K. (1)należy wskazać, że te wyjaśnienie w całości na wiarygodność , co do istoty sprawy nie zasługują.
Sąd doszedł do takiego przekonania, dokonując oceny wyjaśnień osk.F. K. (1)łącznie z oceną mocy dowodowej pozostałego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Pozostały zaś materiał dowodowy, w szczególności w postaci zeznań świadków w osobachJ. K.,S. K., jak i pokrzywdzonegoM. J. (1), nie pozostawiają cienia wątpliwości, że tenże oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu w sposób opisany w zarzucie.
Wyjaśnienia oskarżonegoF. K. (1)stoją , w szczególności w oczywistej i rażącej sprzeczności z zeznaniami świadków w osobach wyżej wskazanych , zaś zdaniem Sądu zeznania świadkówJ. K.iS. K.zasługują na obdarzenie ich wiarygodnością. Ich zeznania wzajemnie się bowiem uzupełniają i potwierdzają , są logiczne i konsekwentne. Wreszcie w ocenie Sądu , nie sposób logicznie wyjaśnić powodów dlaczego właśnie świadkowi ci mieliby pomawiać niewinną osobę –F. K. (1)o dokonanie tej kradzieży. Mało tego zmówić się tak aby w postępowaniu przygotowawczym i przed Sądem konsekwentnie lansować nieprawdziwą wersję wydarzeń. Nie sposób również nie zauważyć , że o kradzieży przedmiotowych desek świadekJ. K.poinformował pokrzywdzonego już następnego dnia , a więc gdyby jego zeznaniom odmówić wiarygodności należałoby przyjąć , że albo sam dokonał tej kradzieży ( ewentualnie z inną innymi osobami ) , albo kradzieży tej dokonał ktoś inny niżF. K. (1), ten zaś fałszywie go pomawia. Zdaniem Sądu żadna z tych wersji nie mogła zaistnieć.
Sąd mając bezpośredni kontakt z osobami tych świadków nabrał przekonania , żeJ. K.nie jest na tyle „cwaną” , przebiegłą osobą aby z niewiadomych powodów wymyśleć i konsekwentnie realizować plan „wrobienia”F. K. (1)w kradzież. Nadto dodatkowo w sposób istotny zaangażować w to swoją siostrę i z takimi konsekwencjami realizować swój plan. Nie mógł on bowiem przewidzieć wszystkich okoliczności które mogły się wydarzyć po tej kradzieży , choćby takiej , że deski te mogą odnaleźć się zupełnie u kogo innego , policja może schwytać ”prawdziwego” sprawcę , czy choćby to , że w tym czasieF. K. (1)mógł przebywać w zupełnie innych miejscu , oddalonym znacznie od miejsca kradzieży i wówczasJ. K.niewątpliwie ryzykowałby narażeniem się na fałszywe oskarżenia skoro w sposób oczywisty oskarżony nie mógłby być w miejscu wskazywanym przez świadka.
Tymczasem świadek ten (J. K.) konsekwentnie zarówno osobie pokrzywdzonegoM. J. (1), a potem , oficjalnie do protokołu policji dwukrotnie jak również bezpośrednio przed Sądem wskazywał sprawcę kradzieży.
Wreszcie zachowanie przed Sądem zarównoJ. K.jak iS. K.wynikające z treści protokołu rozprawy zdaniem Sądu absolutnie nie musi dyskwalifikować treści ich zeznań i wiarygodności tych zeznań.
Jeśli chodzi o zeznania pokrzywdzonegoM. J. (1)są one zdaniem Sądu i konsekwentne i logiczne i znajdują potwierdzenie i uzupełnienie w pozostałych dowodach.
Odnośnie zaś zeznań świadków –K. N.iT. K., Sąd odmówił waloru wiarygodności tym zeznaniom. W pierwszej kolejności należy wskazać , że są to osoby najbliższe dla oskarżonegoF. K., odpowiednio konkubina i matka i już z tego powodu do treści ich zeznań należy podchodzić z dużą dozą ostrożności. Oczywistym , jest bowiem , że jeśli osoby te razem zamieszkują , nie są w konflikcie , a są najbliższą dla siebie rodziną to oczywistym jest , że wszelkimi możliwymi sposobami będą one bronić osobyF. K. (1)przed odpowiedzialnością karną. Wreszcie zeznania ich stoją w rażącej i oczywistej sprzeczności z zeznaniamiJ. K.iS. K., które to zeznania , Sąd w całości obdarzył wiarygodnością.
Reasumując zatem ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wyjaśnienia oskarżonegoF. K. (1)nie zasługują w ocenie Sądu na obdarzenie ich wiarygodnością co do istoty sprawy, a dokonując całościowej oceny materiału dowodowego, należy stwierdzić, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy i omówiony powyżej wskazuje jednoznacznie, że oskarżony ten dopuścił się popełnienia zarzucanego mu przestępstwa.
Należy zatem wskazać, że oskarżonyF. K. (1)swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa zart. 278 § 1 kk. w ten sposób, że :
w dniu 27 stycznia 2016 r. z terenu stolarni wM., przyul. (...), w powiecie(...), zabrał w celu przywłaszczenia tarcice sosnową o wymiarach 30cm/4cm/ 500 cm o wartości 500 złotych na szkodęM. J. (1).
W ocenie Sądu nie może budzić wątpliwości, kwalifikacja prawna czynu , którego popełnienia dopuścił sięF. K. (1). Niewątpliwie bowiem przedmiotowa tarcica sosnowa ( deski ) jest rzeczą cudzą w rozumieniu przepisuart. 278 kk. , a ich zabranie z terenu należącego do pokrzywdzonego zaborem (kradzieżą) o której mówi ten przepis. Wątpliwości nie może budzić również wartość skradzionej rzeczy, gdyż w sposób przekonujący została ona uzasadniona przezM. J. (1), a nadto żadna ze stron tej wartości nie kwestionowała.
Przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę całokształt okoliczności zarówno obciążających, jak i łagodzących dotyczących osoby sprawcy –F. K. (1). Do okoliczności obciążających w ocenie Sądu należało zaliczyć: działanie oskarżonego późną porą i fakt , że w dokonaniu kradzieży nie przeszkadzała mu obecność dwóch świadków tej kradzieży.
Za okoliczności łagodzące o ocenie Sądu należało uznać to, że oskarżonyF. K. (1)na chwilę obecną jest osobą , która nie była karana sądownie.
Łącząc wyżej wymienione okoliczności z dyrektywami wymiaru kary zart. 53 § 1 i 2 kk. Sąd uznał, że wymierzenie oskarżonemuF. K. (1)na podstawieart. 278 § 3 kk. kary trzech miesięcy pozbawienia wolności , jest adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu – przy czym spełni w stosunku do tego oskarżonego rolę wychowawczą i zapobiegawczą, czyniąc nadto zadość prewencji ogólnej. Nadto Sąd przyjął , że czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi ( w rozumieniu przepisuart. 278 § 3 kk.) w uwagi na wartość skradzionego mienia ( niewiele przekraczającą tzw. wartość wykroczeniową ) , oraz rodzaj skradzionego mienie , gdyż w ocenie Sądu mienie w postaci desek nawet wy sezonowanych i pierwszego gatunku nie stanowi o kradzieży jakiejś nadzwyczajnie cennej rzeczy.
Orzekając o rozmiarze kary Sąd wziął także pod uwagę właściwości i warunki osobiste oskarżonego , jego sposób życia przed popełnieniem przestępstwa , a także zachowanie się oskarżonego po jego popełnieniu. Okoliczności te - w ocenie Sądu – pozwalają na jego pozytywną ocenę , która może i powinna mieć wpływ na wymiar kary zwłaszcza , że tryb życia , stosunki rodzinne , postawa wobec wartości społecznych oskarżonego świadczą o nienagannym ( w chwili wydawania wyroku ) życiu .
W związku czym na podstawieart. 69 § 1 i 2 kk. iart. 70 § 1 kk. , Sąd wykonanie orzeczonej oskarżonemuF. K. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący lat dwa. W ocenie Sądu oskarżony ten zasługuje na obdarzenie go zaufaniem i skorzystanie z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności. Sąd jest przekonany , że będzie to wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary , a w szczególności zapobiegnie popełnieniu przez niego przestępstwa w przyszłości.
Na podstawieart. 46 § 1 kk. Sąd zobowiązał oskarżonegoF. K. (1)do naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoM. J. (1)kwoty 500 złotych ( wartość skradzionych desek sosnowych ). Zdaniem Sądu obowiązek ten należało orzec wobec oskarżonegoF. K., skoro wyrządzona szkoda nie została naprawiona , a pokrzywdzonyM. J.o to wnosił( k. 73 ).
Mając na uwadze , to że osk.F. K. (1)ma na utrzymaniu czwórkę dzieci , a zarabia około 1.500 złotych miesięcznie , Sąd uznał, iż zachodzą wobec niego podstawy do zwolnienia go od ponoszenia kosztów sądowych i nie wymierzania mu opłaty .
Podstawę ku temu stanowiły , cytowane już w treści orzeczenia , przepisyart. 624 § 1 kpk. iart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych.