Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 594/16
Data wyroku: 2017-03-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Żuk, Andrzej Tekieli, Karin Kot
Słowa kluczowe: Wyrok łączny
Podstawa prawna: art. 568a§1 pkt 2 kpk

Sygn. akt VI Ka 594/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 marca 2017 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia  SO Andrzej Tekieli  (spr.)
Sędziowie SO Karin Kot
SO Andrzej Żuk
Protokolant Anna Potaczek
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej(...)del. do Prokuratury Rejonowej w Zgorzelcu
po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2017 r.
sprawyA. M. (1)ur. (...)wB.
s.S.,L.z domuZ.
skazanego o wyrok łączny
z powodu apelacji wniesionej przez skazanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu
z dnia 15 września 2016 r. sygn. akt II K 446/16

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec skazanegoA. M. (1),

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.D. K.kwotę 147,60 zł w tym 27,60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony skazanego z urzędu w postępowaniu odwoławczym,

III
zwalnia skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 594/16

UZASADNIENIE
A. M. (1)skazany został prawomocnymi wyrokami:

I
Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 25.04.2012 r. sygn. akt II K 341/12 za czyn zart.288 § 1 k.k.popełniony w dniu 24/25.10.2011 r., za czyny zart. 278 § 1 k.k.,art.190 § 1 k.k.popełnione w dniu 14.10.2011 r. na karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 5 lat. Wykonanie kary pozbawienia wolności zarządzono i jej wykonanie obliczono na okres 25.02.2018 r. do 24.08.2019 r.;

II
Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 14.01.2014 r. sygn. akt II K 1330/13 za czyny zart.288 § 1 k.k.popełnione w dniu 25 maja 2013 r. i 21 lipca 2013 r. i za czyn zart. 207 § 1 k.k.popełniony od grudnia 2011 r. do czerwca 2013 r. na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 5 lat. Wykonanie kary pozbawienia wolności zarządzono i jej wykonanie obliczono na okres 29.02.2016 r. do 25.02.2018 r.;

III
Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 25.05.2015 r. sygn. akt II K 103/15 za czyn z art.60 ust.1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych popełniony w dniu 24.11.2014 r. na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem świadczenia nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Postanowieniem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 15.10.2015 r. zawieszono postępowanie wykonawcze.

IV
Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 29.12.2015 r. sygn. akt II K 470/15 za czyn zart. 224 § 2 k.k.iart. 226 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.popełniony w dniu 22.04.2015 r. na karę 12 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem świadczenia nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Postanowieniem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 30.03.2016 r. zawieszono postępowanie wykonawcze.

Sąd Rejonowy w Zgorzelcu wyrokiem łącznym z dnia 15.09.2016 r. w sprawie II K 446/16:
1. na podstawieart.569 § 1 k.p.k.w zw. zart.568a § 1 pkt 2 k.p.k.orazart. 85 § 1 i 2 k.k.w zw. zart.86 § 1 k.k.iart.87 § 1 k.k.połączył kary wymierzone skazanemuA. M. (1)wyrokami opisanymi w części wstępnej wyroku łącznego w pkt I - 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, II - 2 lat pozbawienia wolności, III - 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem świadczenia nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym, IV - 12 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem świadczenia nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym i wymierzył skazanemu karę łączną 3 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności;
2. na podstawieart.577 k.p.k.w zw. zart.63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej w pkt 1 części dyspozytywnej wyroku kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył skazanemu okres dotychczas odbytej kary w sprawie II K 1330/13 od dnia 29.02.2016 r. do 15.09.2016 r. oraz okresy zatrzymania w sprawie II K 470/15 od 22.04.2015 r. do 23.04.2015 r., w sprawie II K 103/15 od 24.11.2014 r. do 26.11.2014 r.
3. na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych związanych z wydaniem wyroku łącznego obciążając nimi Skarb Państwa.
Apelację od powyższego wyroku złożył skazanyA. M. (1). W osobiście sporządzonym środku odwoławczym skazany sformułował następujące zarzuty naruszenia:
1.art. 87 § 1 k.k.polegający na połączeniu kar ograniczenia wolności z karami pozbawienia wolności w sytuacji w której kary wymierzone w pkt 3-4 części wstępnej wyroku były „warunkowo zawieszone”;
2.art. 440 k.p.k.polegający na rażącej niesprawiedliwości kary łącznej w tej konstrukcji i wymiarze;
3.ponadto błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia a mających istotny wpływ na treść orzeczenia „a mianowicie opinia z wolności a pominięta z zakładu karnego tj.art.53 § 1 k.k.gdyż orzeczona kara łączna jak dla mnie jest zbyt dolegliwa natomiast całkowicie pominął mój wiek jak i stan zdrowia”.
W uzasadnieniu apelacji ponadto zarzucił, że w sprawie niniejszej nie był badany psychiatrycznie mimo że był poddany takim badaniom w jednej ze spraw jednostkowych, oraz że nie wyznaczono mu obrońcy z urzędu.
Z treści apelacji wynika że skazany wniósł o zmianę wyroku i połączenie kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami z pkt I i II części wstępnej, „zawieszenie” zaś kar ograniczenia wolności orzeczonych wyrokami z pkt III i IV części wstępnej, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Ostatni wyrok skazujący w niniejszej sprawie wobec skazanegoA. M. (1)wydany został w grudniu 2015 r., co do zasady znajdowały więc zastosowanie nowe zasady orzekania kary łącznej obowiązujące od 1 lipca 2015 r. a wprowadzone ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. ( Dz.U.poz.396 ), obowiązkiem Sądu I instancji było jednak rozważenie czy przepisy wcześniejsze, obowiązujące przed wyżej wymienionym dniem nie były dla skazanego względniejsze w rozumieniuart. 4 § 1 k.k.Sąd I instancji w sposób prawidłowy przeanalizował tą kwestię prawną dochodząc do słusznego wniosku że względniejsze dla skazanego są przepisy o karze łącznej w „nowym” brzmieniu ( str.2 - 3 uzasadnienia, k.35 odwrót – 36 akt ). Sąd I instancji nie znajduje potrzeby powtarzania tej argumentacji, tym bardziej że co do zasady nie jest ona kwestionowana w apelacji.
Zgodnie zart. 85 § 1 i 2 k.k.połączeniu w ramach kary łącznej podlegają kary tego samego rodzaju lub inne podlegające łączeniu oraz „podlegające wykonaniu”. Nie ulega wątpliwości że kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami z pkt I i II części wstępnej podlegają wykonaniu ( obliczenie kar k.24 ). Nie zostały także dotychczas wykonane przez skazanego ( a więc podlegają wykonaniu ) kary ograniczenia wolności orzeczone wyrokami z pkt III i IV części wstępnej. Postępowanie wykonawcze w tych sprawach zostało zawieszone ( a nie kary „warunkowo zawieszone” jak pisze skazany w apelacji ) ze względu na stan zdrowia skazanego uniemożliwiający – zdaniem sądu orzekającego w postępowaniu wykonawczym – wykonywanie pracy na cele społeczne, co w ocenie Sądu Okręgowego nie zmienia faktu iż te kary ograniczenia wolności są dalej karami podlegającymi wykonaniu. Stan zawieszenia postępowania wykonawczego jest stanem przejściowym, w sposób oczywisty nie powodującym że kary uznaje się za wykonane.
Zasady łączenia kar pozbawienia wolności z karami ograniczenia wolności określaart. 87 § 1 i 2 k.k.Zgodnie z tym przepisem Sąd wymierza karę łączną pozbawienia wolności przyjmując że miesiąc ograniczenia wolności równa się 15 dniom pozbawienia wolności. Mając na uwadze tą zasadę oraz ogólne zasady łączenia kar zart.86 § 1 k.k.Sąd I instancji mógł orzec w niniejszej sprawie karę łączną od 2 lat pozbawienia wolności do 4 lat i 5 miesięcy pozbawienia wolności. Wymierzając karę łączną 3 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności Sąd I instancji nie obraziłart. 87 § 1 k.k.Zarzut obrazyart. 440 k.p.k.jest zaś oczywistym nieporozumieniem wynikającym z niezrozumienia tego przepisu stosowanego w sytuacjach wyjątkowych, gdy całe orzeczenie jest rażąco niesprawiedliwe.
Niezasadnie skarżący podnosi, że nie został zbadany psychiatrycznie w niniejszej sprawie i nie wyznaczono mu obrońcy z urzędu. Biegłych psychiatrów powołuje się jeżeli zachodzą wątpliwości co do poczytalności oskarżonego w danej sprawie, niniejsza sprawa dotyczyła zaś wydania wyroku łącznego. W żadnej ze spraw jednostkowych w których orzeczone kary podlegały łączeniu nie stwierdzono u skazanego okoliczności zart. 31 § 1 i 2 k.k.Skazany w toku postępowania przed Sądem I instancji nie wnosił o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu a gdy o to zawnioskował po wydaniu nieprawomocnego wyroku obrońca z urzędu został mu wyznaczony ( k.44, k.51).
Wymierzona skazanemu kara łączna 3 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności nie jest rażąco surowa. Faktem jest, że przed wydaniem wyroku łącznego suma kar pozbawienia wolności pozostających skazanemu do wykonania wynosiła 3 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a więc była niższa niż orzeczona obecnie kara łączna, nie można jednak abstrahować od faktu, że po wydaniu prawomocnych wyroków w sprawach II K 341/12 i II K 1330/13A. M. (1)skazany został za dwa kolejne przestępstwa w sprawach II K 103/15 i II K 470/15, w tym za czyn z art. 60 ust.1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych polegający na wtargnięciu na teren boiska podczas meczu sportowego ( k.19 ) i zart. 224 § 2 k.k.iart. 226 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.polegający na użyciu przemocy wobec policjantów ( k. 20 ). Skazany zarzuca, że wymierzając karę łączną Sąd I instancji nie uwzględnił jego wieku i stanu zdrowia.A. M.ma 48 lat, orzeczoną niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym ( k.3 ) z powodu – jak wynika z apelacji i innych pism skazanego – zaawansowanej cukrzycy i kontuzji nogi która była operowana ( k.47, k. 2 ). Trudno jednak wskazane wyżej dolegliwości zdrowotne uznawać za istotną okoliczność łagodzącą przy wymiarze kary skoro skazany mimo problemów z poruszaniem się popełnia przestępstwo polegające na wtargnięciu na boisko podczas meczu. Przyznać należy, że skazany ma dobrą opinię z zakładu karnego ( k.24 ), okoliczność tą uwzględnił Sąd I instancji przy wymiarze kary ( str.5 uzasadnienia, k.37 akt ). Sąd I instancji prawidłowo ponadto ocenił wszystkie okoliczności zart.85a k.k.mające wpływ na wymiar kary łącznej.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec skazanegoA. M. (1).
Na podstawieart. 29 ust.1 ustawy prawo o adwokaturzeSąd Okręgowy orzekł o kosztach obrony z urzędu zasądzając od Skarbu Państwa na rzecz adw.D. K.kwotę 147,60 zł. w tym 27,60 podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony skazanego z urzędu w postępowaniu odwoławczym.
Mając na uwadze sytuację materialną skazanego Sąd Okręgowy na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.