Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1259/16
Data wyroku: 2017-04-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anita Jarząbek-Bocian, Sebastian Mazurkiewicz, Michał Chojnowski
Słowa kluczowe: Przywłaszczenie
Podstawa prawna: art 284 § 2 kk

Warszawa, dnia 6 kwietnia 2017 r.
Sygn. akt VI Ka 1259/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Anita Jarząbek - Bocian
Sędziowie:  SO Sebastian Mazurkiewicz (spr.)
SO Michał Chojnowski
Protokolant:  protokolant sądowy Monika Suwalska
przy udziale prokuratora Agaty Stawiarz
po rozpoznaniu dnia 6 kwietnia 2017 r.
sprawyT. R., synaS.iR.,ur. (...)wW.
oskarżonego o czyn zart. 284 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie
z dnia 22 kwietnia 2016 r. sygn. akt VIII K 949/11
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie do ponownego rozpoznania; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. Z.kwotę 516,60 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę oskarżonego z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek VAT.
SSO Sebastian Mazurkiewicz  SSO Anita Jarząbek-Bocian  SSO Michał Chojnowski
Sygn. akt VI Ka 1259/16

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja obrońcy oskarżonego okazała się zasadna i spowodowała uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.
Przypomnieć należy, iż zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku nie może sprowadzać się do samej tylko odmiennej oceny materiału dowodowego, lecz powinien polegać na wyka-zaniu jakich uchybień w świetle wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego dopuścił się sąd w dokonanej przez siebie ocenie materiału dowodowego. Ponadto zarzut błędu w ustale-niach faktycznych nie może stanowić samej polemiki z ustaleniami sądu, wyrażo-nymi w zaskarżonym wyroku, gdyż sama możliwość przeciwstawienia ustaleniom sądu orze-kającego, odmiennego poglądu w kwestii ustaleń faktycznych, opartego na innych dowodach od tych, na których oparł się sąd pierwszej instancji, nie może prowadzić do wniosku o popełnieniu przez ten sąd błędu w ustaleniach faktycznych. Zarzut taki jest skuteczny tylko wtedy, kiedy skarżący wykaże konkretne uchybienia w ocenie materiału dowodowego, jakich dopuścił się sąd I instancji, stosujący reguły logicznego rozu-mowania, zasady wiedzy i doświadczenia życiowego. (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 marca 2007 roku, sygn. akt WA 8/ 07, OSNwSK 2007/1/559; wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 24 maja 2007 roku, sygn. akt II AKa 70/07, Prok. i Pr.-wkł. 2008/7-8/55). Błąd w ustaleniach faktycznych (error facti) przyjętych za podstawę orze-czenia to błąd, który wynika bądź to z niepełności postępowania dowodowego (tzw. błąd bra-ku), bądź też z przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów (błąd dowolności). Może on więc być wynikiem nieznajomości określonych dowodów lub nieprzestrzegania dyrektyw obowiązujących przy ocenie dowodów (art. 7 kpk), np. błąd logiczny w rozumowaniu, zlek-ceważenie niektórych dowodów, danie wiary dowodom nieprzekonującym, bezpodstawne po-minięcie określonych twierdzeń dowodowych, oparcie się na faktach w istocie nieudowodnio-nych itd. (T. Grzegorczyk,Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Zakamycze 2003, teza 9 do art. 438 kpk).
Lektura apelacji wskazuje, że obrońca oskarżonegoR.stawiając zarzut błędu w ustaleniach faktycznych oraz obrazy przepisów postępowania szczególny akcent kładzie na to, iż ustalając stan faktyczny, sąd pominął istotne dla orzeczenia fakty wynikające z przeprowadzonych dowodów lub też je zniekształcił. Zarzut stawiany przez skarżącego w sprawie niniejszej dotyczy więc tzw. „błędu dowolności”, skoro zdaniem obrońcy oskarżonego wszystkie dowody stanowiły ową podstawę dowodową orzeczenia, a wobec tego zarzut odwoławczy ma tu charakter mieszany i obejmuje także obrazę prawa procesowego, a toart. 7 kpk. Taka konstrukcja zarzutu wskazuje, iż uchybieniem o charakterze pierwotnym jest tu obraza prawa procesowego tj.art. 7 kpk, a jedynie wtórnym błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, zwłaszcza, że chodzi tu o taką obrazęart. 7 kpk, która miała wpływ na ustalenia faktyczne w zakresie w jakim sąd I instancji uznał, iż oskarżony przywłaszczył właśnie te, przypisane mu zaskarżonym wyrokiem przedmioty, nie definiując ich w sposób szczegółowy.
Kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku potwierdziła stawiane przez obrońcę zarzuty. Sąd Rejonowy bez należytej staranności ocenił zgromadzone dowody, co skutkowało poczynieniem nieprecyzyjnych, tudzież wadliwych ustaleń faktycznych. Zważyć należy, iż w toku postępowania pokrzywdzony złożył do akt sprawy wykaz urządzeń, które powinny trafić do magazynu, a zostały zarejestrowane jako usługa. Wykaz ten zawiera szczegółowe dane dotyczące urządzeń takie jak: grupa produktu, nazwa produktu, zakupioną ilość, cenę zakupu, dane o rejestracji na magazynie, numer faktury i datę zakupu oraz - co istotne - kod produktu. Podkreślenia wymaga również fakt, iż co do większości urządzeń znajdujących się w wykazie załączonym przez pokrzywdzonego zapadło postanowienie o umorzeniu śledztwa (k. 996-1009). W zaskarżonym wyroku Sąd Rejonowy przypisał oskarżonemu przywłaszczenie 4 urządzeń – AUTOMATU SZLIFIERSKIEGOK.o wartości 33 744,09 złotych; DIOPTROMIERZA AUTOMATYCZNEGO o wartości 6 738,20 złotych; AUTOMATU SZLIFIERSKIEGOK.o wartości 28 585,81 złotych oraz SKANOCENTROSKOPUK.o wartości 20 158,80 złotych. Zaznaczyć w tym względzie należy, iż Sąd Rejonowy zdefiniował przypisane oskarżonemu urządzenia w sposób ogólny, posługując się jedynie ich nazwą i wartością. Identyfikacja kodu urządzeń za pomocą powyższych kryteriów (nazwy i wartości), zgodnie z załączonym przez pokrzywdzonego wykazem, dała podstawy by twierdzić, że Sąd Rejonowy przypisał oskarżonemu przywłaszczenie: AUTOMATU SZLIFIERSKIEGOK.o kodzie(...); DIOPTROMIERZA AUTOMATYCZNEGO o kodzie(...), AUTOMATU SZLIFIERSKIEGOK.o kodzie(...)i SKANOCENTROSKOPUK.o kodzie(...). Pisemne motywy zaskarżonego orzeczenia wskazują zaś, że sąd przypisałT. R.przywłaszczenie urządzeń, które oskarżony odsprzedał po niższej cenieT. Ł.iM. A.. Są to zarazem maszyny, które ujawniono w salonach optycznych prowadzonych przezT. Ł.iT. P.. Rzecz jednak w tym, że z załączonych do akt sprawy protokołów (k. 166-168, 474-476) wynika, że w salonach tych ujawniono urządzenia o zupełnie odmiennych kodach niż te które przypisał oskarżonemu Sąd Rejonowy. Z informacji zawartej na karcie 168 wynika, że w salonie optycznymT. Ł.ujawniono: SkanerK. (...)o kodzie(...), AutomatK. (...)o kodzie(...)oraz Dioptriomierz(...). Tym samym nie ulega wątpliwości, iż z wyjątkiem dioptriomierza (którego z uwagi na wielość urządzeń o takim samym kodzie nie da się jednoznacznie określić) były to urządzenia o zupełnie innym kodzie produktu niż te, które przypisał oskarżonemu Sąd Rejonowy. Wątpliwości powstają również w zakresie określenia urządzenia ujawnionego w salonieT. P.. Z informacji zawartej na karcie 474 wynika, iż w salonie tym ujawniono Automat SzlifierskiK.o modelu(...), a zatem również niezgodny z tym, który przypisał oskarżonemu sąd

    meriti.Okoliczność ta jest o tyle istotna, iż powyższe urządzenia w zasadniczy sposób różnią się również ceną. Tym samym stwierdzić należy, iż poczynione przez Sąd Rejonowy ustalenia faktyczne, w zakresie określenia urządzeń przypisanych oskarżonemu, nie korespondują z informacjami zawartymi w aktach sprawy.
Jeszcze większe wątpliwości budzi fakt orzeczenia przez Sąd Rejonowy środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody. Sąd Rejonowy wywiódł, że orzeczenie tego środka wynika z nieodzyskania przez pokrzywdzonego automatu szlifierskiegoK.. Zauważyć jednak należy, iż skoro Sąd Rejonowy przypisał oskarżonemu maszyny, które ujawniono w salonach optycznych prowadzonych przezT. Ł.iT. P., to nieuzasadniony jest wniosek o zasadności orzekania obowiązku naprawienia szkody. Zważyć bowiem należy, iż z akt sprawy wynika, że pokrzywdzony odebrał zarówno 3 maszyny ujawnione w salonieT. Ł.(k.169), jak również maszyny ujawnione w salonieT. P.(k. 476). W tym stanie rzeczy orzeczenie środka w postaci obowiązku naprawienia szkody budzi poważne wątpliwości.
Mając na uwadze powyższe zaskarżony wyrok należało uchylić, zaś sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. W toku ponownego rozpoznawania sprawy Sąd Rejonowy prawidłowo oceni zgromadzone w sprawie dowody i na ich podstawie poczyni trafne i precyzyjne ustalenia faktyczne. Dokonując powyższego Sąd Rejonowy spowoduje, aby pokrzywdzony wypowiedział się jednoznacznie w zakresie modeli urządzeń, które odzyskał z salonów optycznychT. Ł.iT. P.. Po uzyskaniu tej informacji Sąd Rejonowy zweryfikuje ją z informacjami zawartymi w aktach sprawy. Jednocześnie sąd I instancji winien mieć na uwadze, że znaczna część urządzeń objęta została wydanym przez prokuratora postanowieniem o umorzeniu śledztwa. Konstruując stan faktyczny w niniejszej sprawie – z uwagi na kierunek apelacji – sąd

    meritibaczyć będzie również na ograniczenia wynikające z zakazu

    reformationis in peius. Rozpoznając ponownie sprawę Sąd Rejonowy będzie mógł ograniczyć się do odebrania wy-jaśnień od oskarżonego i uzyskania informacji od pokrzywdzonego. W zakresie pozostałych dowodów możliwe będzie skorzystanie zart. 442 § 3 kpk.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w wyroku.
SSO Sebastian Mazurkiewicz SSO Anita Jarząbek-Bocian SSO Michał Chojnowski