Sąd Rejonowy w Radzyniu Podlaskim
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 856/17
Data wyroku: 2017-11-21 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt I C 856/17

UZASADNIENIE
Powód(...) Bank (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.w dniu 15 lutego 2017 roku wniósł przeciwkoP. J.pozew w postępowaniu upominawczym, domagając się zasądzenia od pozwanego kwoty 5.595,60 zł z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP liczonymi od kwoty 5.339,63 zł od dnia 15 lutego 2017 roku do dnia zapłaty oraz zasądzenia od pozwanego kosztów procesu (k. 2-4).
W uzasadnieniu pozwu powód podniósł, iż na podstawie ksiąg bankowych powoda(...) Banku (...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.została stwierdzona na dzień 14 lutego 2017 roku wymagalna i niespłacona wierzytelność banku przysługująca od pozwanego, wynikająca z czynności bankowej objętej umową(...)Bez(...)nr(...)z dnia 14 grudnia 2015 roku, na którą się składa należność główna w kwocie 5.339,63 zł oraz odsetki naliczone do dnia 14 lutego 2017 roku w wysokości 255,97 zł.
W dniu 27 marca 2017 roku Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny nakazem zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym zasądził od pozwanegoP. J.na rzecz powoda(...) Banku (...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.kwotę 5.595,60 zł wraz z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP liczonymi od kwoty 5.339,63 zł od dnia 15 lutego 2017 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 70 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (k.4v.).
W dniu 24 kwietnia 2017 roku pozwanyP. J.wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty z dnia 27 marca 2017 roku, w którym zaskarżył nakaz zapłaty w całości i zakwestionował zasadność roszczenia powoda (k.5).
W wyniku skutecznie wniesionego sprzeciwu przez pozwanegoP. J.od powyższego nakazu zapłaty Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny postanowieniem z dnia 10 maja 2017 roku przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Radzyniu Podlaskim (k. 7).
Powód w dniu 2 sierpnia 2017 roku (data nadania), uzupełniając pozew stosownie do wymogów postępowania uproszczonego, podtrzymał swoje dotychczasowe żądanie (k. 13), zaś w dniu 25 września 2017 roku, w złożonej odpowiedzi na sprzeciw od nakazu zapłaty, powód argumentował w całości jak w elektronicznym postępowaniu upominawczym, wnosząc o oddalenie sprzeciwu oraz dodatkowo podnosząc, że udzielony pozwanemu kredyt w wysokości 7000 zł pozwany zobowiązał się spłacić w ratach w terminie 24 miesięcy, do dnia 5 stycznia 2018 roku. Wobec faktu, iż pozwany nie dokonywał terminowych wpłat na poczet umowy, powód w dniu 17 grudnia 2016 roku skutecznie wypowiedział umowę pozwanemu.
Powód ponadto wniósł o przedłużenie terminu na złożenie wniosków dowodowych z uwagi na konieczność zwrócenia się do archiwum zewnętrznego, celem uzyskania dokumentacji związanej z obsługa przedmiotowej umowy (k.26 -26v).
PozwanyP. J., pomimo prawidłowego zawiadomienia, nie stawił się na rozprawę.
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 3 listopada 2016 roku powód(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.skierował do pozwanegoP. J.pismo nazwane: „wypowiedzenie umowy kredytu w części dotyczącej warunków spłaty z powodu niedotrzymania warunków finansowych”. Przedmiotowe pismo to zostało doręczone pozwanemu w dniu 15 listopada 2016 roku.
(dowód: pismo- karta 34, dowód doręczenia pisma pozwanemu – k. 35)
W dniu 27 grudnia 2016 roku powód(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.wezwał pozwanegoP. J.do zapłaty kwoty 5.523,92 zł w związku z wypowiedzeniemumowy nr (...)z dnia 14 grudnia 2015 roku w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Wezwanie to zostało doręczone pozwanemu w dniu 9 stycznia 2017 roku.
(dowód: wezwanie do zapłaty – k.15, dowód doręczenia wezwania pozwanemu – k.16)
W dniu 10 lutego 2017 roku powód wystawił wyciąg z ksiąg bankowych nr(...), w którym stwierdził, iż pozwanyP. J.posiada z tytułu umowy PG Bez(...)nr(...)wymagalne zadłużenia w kwocie 5.589,75 zł.
(dowód: wyciąg z ksiąg bankowych powoda – k. 14)
W dniu 18 września 2017 roku powód wystawił historię operacji na kontrakcie kredytowym doumowy nr (...)i produktu oznaczonego jako:(...).
(dowód: historia operacji– k. 27)
Powyżej przedstawiony stan faktyczny Sąd oparł na przytoczonych wyżej dowodach z dokumentów, które należało uznać za wiarygodne, albowiem nie były kwestionowane przez strony i nie budzą wątpliwości Sądu pod względem ich autentyczności.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo niniejsze nie jest zasadne i podlega oddaleniu.
W ocenie Sądu, strona powodowa nie udowodniła podstawy faktycznej i prawnej powództwa. Zgodnie bowiem z przepisemart. 6 k.c.ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Z przepisem tym koreluje także przepisart. 232 k.p.c.który stanowi, że strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.
Powód jako podstawę materialnoprawną i źródło dochodzonego roszczenia wskazał czynność bankową nazwaną(...)nr(...)z dnia 14 grudnia 2015 roku zawartą pomiędzy pozwanymP. J.a powodem, zwaną naprzemiennie jako umowa pożyczki, bądź umowa kredytu.
Jednak powód nie przedłożył tej umowy. Nie sposób zatem określić, czy w ogóle zobowiązanie pozwanego powstało, w jakiej wysokości oraz na jakiej podstawie prawnej. Twierdzenia powoda w tym zakresie są gołosłowne i nie znajdują potwierdzenia w przedłożonych przez powoda dokumentach.
Powód nie przedstawił też innych dowodów na potwierdzenie swojego roszczenia, jedynie dokumenty prywatne, które nie posiadają mocy dowodowej.
Powód swoje roszczenie oparł w zasadzie na wyciągu z ksiąg rachunkowych banku nr(...)z dnia 10 lutego 2017 roku, wskazując w uzasadnieniu swojego pozwu, iż stanowi on dowód istnienia wierzytelności oraz wysokości wymagalnej wierzytelności względem dłużnika na dzień jego wystawienia. Powód wskazał nadto, iż jest to dokument urzędowy, wydany w oparciu o przepisart. 95 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankowego(Dz.U. 2017, poz. 1876 t.j.).
Takie stanowisko powoda jest jednak nieuzasadnione. Należy podkreślić, iż moc prawna wyciągu z ksiąg rachunkowych banku jako dokumentu urzędowego, w oparciu o przepisart. 95 ust. 1a cyt. wyżej ustawy prawo bankowe, nie obowiązuje w postępowaniu sądowym.
Przedłożony przez powoda wyciąg z ksiąg rachunkowych banku ma jedynie znaczenie dokumentu prywatnego. Zatem powód przedłożył jedynie własne oświadczenie zawarte w wystawionym przez siebie dokumencie, który stanowi jedynie dowód złożenia oświadczenia wskazanej treści (art. 245 k.p.c.), a nie dowód prawdziwości wskazanych w treści dokumentu okoliczności faktycznych.
Dane ujęte w tym dokumencie mogą stanowić dowód jedynie tego, że określona kwota wierzytelności jest wpisana w księgach rachunkowych względem określonego dłużnika, na podstawie opisanego w tych księgach zdarzenia. Nie stanowi on jednak dowodu na istnienie i wysokość wierzytelności.
Samo dokonanie zapisu w księgach o istnieniu wierzytelności nie wiąże się zatem z domniemaniem prawnym, iż wierzytelność ta istnieje, brak bowiem jakiegokolwiek sposobu kontroli prawidłowości podstaw dokonywanych wpisów, poza ich prawidłowością(por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 29 listopada 2007 roku sygn. akt III CZP 101/07, Lex 319931).
Zatem, zdaniem Sądu Rejonowego, wskazany powyżej dokument, nie pozwala na dokonanie oceny istnienia zobowiązania, a w szczególności nie sposób na jego podstawie ustalić, czy pozwanego łączyła z powodem umowa bankowa i jaka umowa, czy z tego tytułu był on zobowiązany do uiszczenia wskazanej w pozwie kwoty, zwłaszcza w sytuacji, kiedy pozwany w złożonym sprzeciwie kwestionuje istnienie i zasadność dochodzonego przez powoda roszczenia.
Niewystarczającym w tym względzie dowodem na zawarcie z pozwanym czynności bankowej oraz istnienie przedmiotowej wierzytelności jest wystawione przez powoda w dniu 3 listopada 2016 roku wypowiedzenie pozwanemu umowy kredytu/pożyczki nr(...)z dnia 3 listopada 2016 roku, a następnie wystawione wezwanie do zapłaty z dnia 27 grudnia 2016 roku.
Bez dokumentu w postaci umowy kredytu/pożyczki nie sposób stwierdzić, że wypowiedzenie tej umowy, a następnie wezwanie pozwanego do jego zapłaty było zasadne.
Mając powyższe rozważania na uwadze, stwierdzić należy, że powód nie wykazał, że przysługuje mu dochodzona pozwem należność. Ta okoliczność spowodowała, z uwagi na treśćart. 6 k.c., że powództwo zostało oddalone.
Ponieważ powództwo powoda zostało oddalone, a pozwanyP. J.nie wykazał, aby poniósł jakiekolwiek koszty procesu, Sąd zgodnie z treściąart. 98 k.p.c.nie obciążył powoda obowiązkiem ich zwrotu.
Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w wyroku.