Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 717/17
Data wyroku: 2017-09-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Arkadiusz Łata
Słowa kluczowe: Warunkowe umorzenie postępowania
Podstawa prawna: art. 437 kpk, 438 kpk

Sygnatura akt VI Ka 717/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia29 września 2017r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Arkadiusz Łata (spr.)
Protokolant Agnieszka Jaruga
przy udziale Beaty Huras Prokuratora Prokuratury Rejonowej wT.
po rozpoznaniu w dniu 29 września 2017 r.
sprawyJ. S.ur. (...)wW.
synaP.iA.
oskarżonego zart. 178a§1 kkprzy zast.art. 31§2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach
z dnia 14 czerwca 2017 r. sygnatura akt II K 157/17
na mocyart.437 kpk,art. 438 kpk
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach.
Sygn. akt VI Ka 717/17

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy stwierdził, co następuje.
Apelacja prokuratora okazała się zasadna i skuteczna o tyle, iż w następstwie jej wywiedzenia należało uchylić zapadły wyrok, a sprawę przekazać do rozpoznania ponownego Sądowi I instancji.
O ile bowiem nie budziły zastrzeżeń Sądu odwoławczego ustalenia faktyczne poczynione w zakresie przebiegu inkryminowanego zdarzenia, a także przyjecie sprawstwai winyJ. S., o tyle zaprezentowane w części sprawozdawczej orzeczenia oceny stopnia winy oraz stopnia szkodliwości społecznej czynu oskarżonego (prowadzące w efekcie do warunkowego umorzenia postępowania karnego) nie są ani pełne, ani tez wyczerpujące. Sąd Rejonowy nie wziął tu pod uwagę i zaniedbał uwzględnienia w swych rozważaniach szereg istotnych faktów wynikających wprost ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.
Oceny powyższe zatem nie przekonują oraz wzbudzają poważne i zasadnicze wątpliwości.
W badanym przypadku pewne było, iżJ. S.krytycznego dnia spożywałod godzin popołudniowych alkohol, czego następstwem stała się kłótnia z żoną i ostatecznie desperacka wręcz decyzja o wyjeździe samochodem z miejsca zamieszkania (przy zapowiedzi popełnienia samobójstwa).
Oskarżony tym samym dysponował pełna świadomością jakiego rodzaju alkoholi w jakiej ilości spożył (były to cztery półlitrowe piwa), a także o jakiej porze to nastąpiło(pił natomiast od godziny 1600do około godziny 2000, gdy doszło do kłótni z małżonką)i wreszcie kiedy, o jakiej godzinie przystąpił do kierowania pojazdem mechanicznympo drodze publicznej (około godziny 2100).
Z całą pewnością orientował się zatem, że pozostaje pod działaniem alkoholu, a wręcz iż jest w stanie nietrzeźwości. Do wiedzy powszechnej, dostępnej w szczególności osobom uprawnionym do kierowania pojazdami mechanicznymi przynależy bowiem prawidłowość całkowitej eliminacji alkoholu z organizmu dopiero po upływie 10-12 godzin od momentu jego spożycia.J. S.natomiast usiadł za kierownicę i prowadził auto po upływie zaledwie godziny po zakończeniu picia. W działaniu takim przebija kompletna, skrajna wręcz niefrasobliwość i nieodpowiedzialność, łatwość z jaka oskarżony złamał jednąz elementarnych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym wynikającą z obowiązującychw tej mierze uregulowań, a mianowicie - zasadę trzeźwości. Dochodzi do tego stanu silnego wzburzenia spowodowany zajściem z żoną, co obok faktycznego stopnia upojenia alkoholowego tym silnej osłabiało zdolności motoryczneJ. S.i zwiększyło zakres zagrożenia dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym, jaki oskarżony reprezentował swoja osobę kierując pojazdem mechanicznym.
Sąd jurysdykcyjny analizując podmiotowy aspekt zdarzenia jakby nie dostrzegał nagromadzonych wyżej okoliczności stawiającychJ. S.(w sferze oceny jego zawinienia) w nader niekorzystnym świetle, skupiając się praktycznie wyłącznie na kwestii kłótni z żoną i różnych szczegółach życia rodzinnego, które niewiele miały wspólnego z istotą zarzuconego oskarżonemu występku i jakie trudno traktować w kategoriach czynników usprawiedliwiających przestępne działanie, czy też redukujących natężenie winy.
Co się z kolei tyczy okoliczności typu przedmiotowego należało wziąć w pierwszej kolejności pod rozwagę – co również umknęło Sądowi I instancji – dwukrotne przekroczenie dopuszczalnej normy stężenia alkoholu w organizmie oskarżonego, co potrzeba rozpatrywać w powiązaniu ze wspomnianym uprzednio stanem wzburzeniaJ. S.już na moment rozpoczęcia jazdy (czy nawet swego rodzaju desperacji).
W konsekwencji stopień potencjalnego zagrożenia dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym pozostawał – wbrew odmiennemu poglądowi Sądu orzekającego – wysoki,zaś fakt, iż nie doszło w rzeczywistości do żadnego tragicznego zdarzenia wiązać możnaz działaniem czystego przypadku, nie zaś z brakiem takowego zagrożenia, czy też nikłym zagrożeniem. Tym bardziej, że kierowanie pojazdem miało miejsce w miesiącu grudniu, około godziny 2100, czyli w panujących ciemnościach. Nie miało to większego znaczenia,że oskarżony poruszał się po mało uczęszczanej „wiejskiej” drodze.
Wszystkie naprowadzone wyżej fakty oceniać należało na tle sylwetkii dotychczasowego sposobu życiaJ. S.i dopiero wówczas rozstrzygać,czy rzeczywiście zaistniały podstawy do warunkowego umorzenia postępowania karnego. Sąd Rejonowy dogłębnie i starannie tego jednak nie uczynił.
Przywołane przez Sąd Okręgowy okoliczności poddają natomiast w poważną wątpliwość tezę, by stopień winyJ. S.i stopień szkodliwości społecznej czynu jakiego się on dopuścił nie były znaczne, a co za tym idzie, by wystarczające było poprzestanie na orzekaniu zakazu prowadzenia w ruchu lądowym jedynie pojazdów mechanicznych kategorii B.
Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy Sąd I instancji jeszcze raz rozważy istnienie przesłanek do warunkowego umorzenia postępowania karnego, uwzględniającprzy tym wszystkie uwagi Sądu Okręgowego.