Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 143/17
Data wyroku: 2017-07-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Wojtczuk
Słowa kluczowe: Renta z tytułu niezdolności do pracy
Podstawa prawna: art. 57 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 143/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 lipca 2017 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSO Elżbieta Wojtczuk

Protokolant

sekr. sądowy Monika Świątek

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2017 r. wS.
odwołaniaL. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
z dnia 24 stycznia 2017 r. Nr(...)
w sprawieL. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
zmienia zaskarżoną decyzję i ustala, że ubezpieczonemuL. K.przysługuje prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 01 grudnia 2016 roku do dnia 30 listopada 2019 roku.
Sygn. akt IV U 143/17

UZASADNIENIE
Decyzją z 24 stycznia 2017 r. znak:(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS., działając na podstawieart.57 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń SpołecznychodmówiłL. K.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wskazując, iż nie został uznany przez Komisję Lekarską ZUS za osobę niezdolną do pracy.
Odwołanie od w/w decyzji złożyłL. K.wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Wskazał, że ocena jego stanu zdrowia przez Komisję Lekarską ZUS nie jest prawidłowa, jego san zdrowia nie uległ poprawie lecz się pogorszył (odwołanie k. 1).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując, iż zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 18.01.2017 r., która nie stwierdziła u wnioskodawcy niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.2-3).

Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:
WnioskodawcaL. K.dnia 16 listopada 2016 r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.z wnioskiem o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (wniosek k.129 akt organu rentowego).L. K.był uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy do dnia 30 listopada 2016 r. na podstawie decyzji z dnia 28 listopada 2013 r. (decyzja k. 122-123 akt rentowych).
Rozpoznając wniosek ubezpieczonego z dnia 16.11.2016 r. organ rentowy skierował wnioskodawcę na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 2 grudnia 2016 r. ustalił, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy (k. 132 akt organu rentowego).
Ubezpieczony wniósł sprzeciw od orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS i na skutek wniesienia powyższego sprzeciwu skierowany został na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 18.01.2017 r. ustaliła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (k.135 akt organu rentowego). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 24 stycznia 2017 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówił wnioskodawcyL. K.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (k.137 akt organu rentowego).
Zespół biegłych lekarzy: neurologa, ortopedy, psychiatry oraz psychologa w opinii sporządzonej na zlecenie sądu rozpoznał u wnioskodawcy organiczne zaburzenia osobowości i zachowania (encefalopatia pourazowa), stan po kraniotomii z powodu lewostronnego krwiaka podtwardówkowego, przebyte złamanie lewego podudzia, przykurczD.niewielkiego stopnia palców III – V lewej ręki, padaczkę pourazową w wywiadzie i uznał wnioskodawcę za częściowo niezdolnego do pracy nadal po 30.11.2016 r. do 30.11.2019 r. Biegli wskazali, że stan zdrowia ubezpieczonego nie poprawił się. Ubezpieczony w dalszym ciągu kontynuuje leczenie neurologiczne i psychiatryczne. W wyniku badania EEG z 22.01.2016 r. wskazano, iż zapis wykazuje zmiany rozsiane w okolicach skroniowo-ciemieniowych z tendencją do napadowego uogólniania. Wynik badania MR głowy z 3.11.2016 r. oprócz starych zmian pourazowych z 1999 r. ujawnia nowe zmiany w istocie białej obu półkul mózgu mogące odpowiadać demielinizacji naczyniowej na tle mikroangiopatii w przebiegu chorób przewlekłych. Ubezpieczony nadal wymaga leczenia przeciwpadaczkowego. Odnośnie zatrudnienia przeciwskazane są dla ubezpieczonego prace na wysokości, przy maszynach w ruchu, prowadzenie pojazdów mechanicznych, praca w kontakcie z energia elektryczną i ostrymi przedmiotami. W badaniu psychologicznym stwierdzono istotne dysfunkcje mózgowe na podłożu zmian organicznych w(...)ujawniających w sferze emocjonalno-motywacyjnej oraz poznawczej z globalną deterioracją funkcji poznawczych w stosunku do funkcjonowania przedchorobowego. U ubezpieczonego widoczne są również objawy psychopatologiczne w sferze emocjonalno-motywacyjnej uwarunkowane uszkodzeniem mózgu: labilność emocjonalna, drażliwość, ogólna męczliwość, niska samokontrola emocji, niska tolerancja na stres i pobudzenie emocjonalne, odczucia somatyczne jak zawroty i bóle głowy, anhedonia, stany obniżonego nastroju, znaczny spadek dynamiki i aktywności życiowej. Charakter i stopień nasilenia aktualnych objawów psychopatologicznych powoduje nadal u ubezpieczonego częściowa niezdolność do pracy do 30.11.2019 r. (opinia biegłych k. 11-12).
WnioskodawcaL. K.skończył 63 lat, ma wykształcenie podstawowe, pracował jako kierowca ok. 15 lat, a ostatnio jako masarz, jest uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 08.11.2000 r. (okoliczności niesporne).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie wnioskodawcyL. K.jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart.57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2009r., Nr 153, poz.1227 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa wart. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-3, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.
W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Rozstrzygnięcie o zasadności bądź nie, odwołania wnioskodawcy od decyzji organu rentowego odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia czy u wnioskodawcy istnieje nadal częściowa lub całkowita niezdolność do pracy. Sporządzona na tę okoliczność opinia biegłych lekarzy: neurologa, ortopedy, psychiatry i psychologa dała podstawy do stwierdzenia, że wnioskodawca jest nadal od 1 grudnia 2016 r. do 30 listopada 2019 r. częściowo niezdolny do pracy z powodu rozpoznanych u niego schorzeń opisanych w stanie faktycznym (opinia k. 11-12).
Analizując przedmiotową opinię biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona miarodajny i wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez lekarzy specjalistów, a ponadto poprzedzona została analizą dokumentacji lekarskiej wnioskodawcy i jego badaniem. Opinia jest spójna i logiczna oraz należycie uzasadniona. Biegli wydając opinię mieli na uwadze wiek ubezpieczonego, jego kwalifikacje zawodowe i zdolności psychofizyczne. Biegli wskazali, iż stan zdrowia ubezpieczonego nie uległ poprawie po 30.11.2016 r., ubezpieczony nadal wymaga leczenia neurologicznego i psychiatrycznego. Swoje stanowisko biegli uzasadnili analizą aktualnej dokumentacji medycznej ubezpieczonego. Sąd obdarzył wiarygodnością dowód z opinii biegłych lekarzy w całości. Ponadto przedmiotowa opinia nie była również kwestionowana przez żadną ze stron procesu.
Stwierdzona u wnioskodawcy częściowa niezdolność do pracy trwa nadal, a przewidywany czas jej trwania został określony przez biegłych na 30.11.2019 r. Spełnione zostały również pozostałe przesłanki nabycia renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, co nie było kwestionowane przez organ rentowy.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawieart.47714§2 kpczmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że wnioskodawcy przysługuje prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w okresie od 1 grudnia 2016 r. do 30 listopada 2019 r.