Sąd Apelacyjnyw Warszawie
VI Wydział Cywilny
Sygnatura akt: VI ACa 1816/15
Data wyroku: 2017-02-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Szanciło, Mariusz Łodko, Małgorzata Kuracka
Słowa kluczowe: Przedawnienie
Podstawa prawna: art. 118 k.c.

Sygn. akt VI ACa 1816/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 7 lutego 2017 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie VI Wydział Cywilny w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SA Mariusz Łodko
Sędziowie:  SA Małgorzata Kuracka
SO del. Tomasz Szanciło
Protokolant: Izabela Nowak
po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2017 r. w Warszawie
na rozprawie sprawy z powództwa(...) S.A.wW.
przeciwkoP. S.
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanego
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 2 lipca 2015 r.
sygn. akt XXV C 761/14

I
oddala apelację;

II
zasądza odP. S.na rzecz(...) S.A.wW.kwotę 2 700 zł (dwa tysiące siedemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.

Sygn. akt VI A Ca 1816/15

UZASADNIENIE
Powód(...) S.A.wniósł o orzeczenie nakazem zapłaty wydanym na podstawie weksla, że pozwaniP. S.orazA. S.mają zapłacić solidarnie na rzecz powoda kwotę 109.218,67 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 19 grudnia 2012 r. do dnia zapłaty oraz koszty procesu.
Nakazem zapłaty z dnia 29 października 2013 r. Sąd Okręgowy w Warszawie nakazał pozwanym aby zapłacili solidarnie powodowi kwotę 109.218,67 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 19 grudnia 2012 roku do dania zapłaty oraz kosztami procesu w kwocie 4.966 zł w tym 3.600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.
Od powyższego nakazu zarzuty, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do ich złożenia wniósł pozwanyP. S., a postanowieniem z dnia 6 czerwca 2014 r. Sąd Okręgowy w Warszawie przywrócił pozwanemu termin do wniesienia zarzutów.
Powód wnosił o utrzymanie nakazu zapłaty w mocy.
Wyrokiem z dnia 2 lipca 2015 r., wydanym przeciwkoP. S.Sąd Okręgowy w Warszawie utrzymał w mocy powyższy nakaz zapłaty.
Rozstrzygnięcie Sądu zostało oparte na następujących ustaleniach i rozważaniach.
Powód zawarł z pozwanymumowę leasingu nr (...)z dnia 25 listopada 2009 r. na podstawie której, w zamian za ustalone umownie wynagrodzenie, powód oddał pozwanemu do używania i pobierania pożytków samochód ciężarowy markiV. (...). Zabezpieczenie powyższej umowy stanowił weksel własny in blanco wystawiony wraz z deklaracją wekslową przez pozwanego, a poręczony przez powódkęA. S.. W trakcie trwania umowy pozwany nie dokonał umówionych płatności na rzecz powoda, w terminie Okresowych Opłat Leasingowych za miesiąc sierpień 2010 r. oraz wrzesień 2010 r., pomimo wezwania przez powoda pismem z dnia 17 września 2010 r. do uregulowania powstałych zaległości. Pomimo wyznaczenia przez powoda dodatkowego terminu na uregulowanie zaległości, pozwany nie uregulował zobowiązania w wyznaczonym terminie. W związku z powyższym .pozwany na podstawie art. 7 § 3 Ogólnych Warunków Umowy Leasingu pismem z dnia 12 października 2010 r. przedterminowo rozwiązał Umowę Leasingu z pozwanym. Dopiero w momencie wypowiedzenia w/w umowy, pozwany w dniu 15 listopada 2010 r. wpłacił zaległe Okresowe Opłaty Leasingowe. Pozwany pomimo, iż Umowa Leasingu została skutecznie wypowiedziana nie zwrócił powodowi przedmiotu Leasingu. Wobec braku zapłaty oraz zwrotu Przedmiotu Leasingu, powód w dniu 26 listopada 2012 r dokonał rozliczenia Umowy Leasingu. Rozliczenie zostało przesłane pozwanemu wraz z wezwaniem do zapłaty z dnia 26 listopada 2012 r. Wobec braku zapłaty powód zgodnie z treścią swojego wezwania, wypełnił weksel własny pozwanych w dniu 18 grudnia 2012 r. i przedstawił go pozwanym do zapłaty. Objęta wezwaniem kwota nie została jednak przez pozwanych zapłacona, a weksel nie został wykupiony.
W rozważaniach prawnych Sąd Okręgowy wskazał, iż roszczenie jakie powód skierował na drogę niniejszego postępowania oparł na zobowiązaniu wekslowym. Zgodnie zatem zart. 485 k.p.c, powód celem rozstrzygnięcia niniejszej sprawy w postępowaniu nakazowym zobowiązany był do złożenia jedynie oryginału weksla zawierającego wszelkie niezbędne dla jego ważności rekwizyty. Dopiero natomiast wskutek wniesienia zarzutów, przedstawił wszelkie dokumenty związane ze stosunkiem podstawowym w tym w szczególności umowę leasingu, oświadczenie o jej wypowiedzeniu oraz deklarację wekslową. Powyższe dokumenty są również w posiadaniu pozwanego. Pozwany nie dołączył ich jednak do swoich zarzutów, choć był do tego zobowiązany.
Odnosząc się do zarzutu pozwanego dotyczącego błędnego określania adresu przez powoda, Sąd I instancji zgodził się ze stanowiskiem powoda, iż zgodnie z treścią deklaracji wekslowej, powód zobowiązany był do kierowania wszelkich wezwań związanych z odpowiedzialnością wekslową pozwanego na adres wskazany przez pozwanego w samej deklaracji. Powództwo zostało oparte o stosunek wekslowy, powód w treści pozwu, również wskazał adres podany przez pozwanego w deklaracji wekslowej.
Za nieuzasadniony Sąd Okręgowy uznał również zarzut pozwanego dotyczącego „nieprawdziwych” informacji zawartych w rozliczeniu Umowy Leasingu. Pozwany przedstawiając powyższy zarzut nie określił precyzyjnie dochodzonych twierdzeń. Powód dokonał rozliczenia Umowy Leasingu w oparciu o jej postanowienia. Wbrew twierdzeniom pozwanego powód nie mógł w samym rozliczeniu zaliczyć ewentualnych korzyści jakie uzyskałby ze sprzedaży przedmiotu Leasingu, bowiem pozwany nie zwrócił go właścicielowi w określonym terminie pomimo otrzymania wezwania do zwrotu. Sąd miał przy tym na uwadze, że powód przygotował dodatkowe, szczegółowe rozliczenie Umowy Leasingu, wraz z wykazem kwoty zdyskontowanej. Przedmiotowe rozliczenie, zawiera również wpłatę jakiej dokonał pozwany, a o której wspomina w zarzutach.
W konsekwencji Sąd I instancji nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów pozwanego, który nie wykazał stosownie do spoczywającego na nim obowiązku /art. 6 k.c./, iż roszczenie nie istnieje /wygasło/ z uwagi na jego spłatę, względnie, że z innych przyczyn jest niezasadne.
Apelację od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości, złożył pozwanyP. S., który zarzucił: naruszenie przepisów postępowania i nadanie klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty z naruszeniemart. 485 § 2 k.p.c., nieuwzględnienie faktów i dowodów złożonych przez powoda, a potwierdzających argumentację pozwanego, tj. naruszenieart. 229 k.p.c., a nadto naruszenie prawa materialnego poprzez nieuwzględnienie zarzutów pozwanego do nakazu zapłaty o przedawnieniu roszczeń powoda na podstawieart. 118 k.c.
Podnosząc powyższe skarżący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku, poprzez uchylenie nakazu zapłaty i oddalenie powództwa, a nadto o zasądzenie kosztów procesu za obie instancje.
Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje.
Apelacja pozwanego okazała się bezzasadna.
Zarzut naruszeniaart. 485 § 2 k.p.c.jest chybiony. Powódka dołączyła do pozwu weksel własny pozwanego, stanowiący właściwie wypełniony, wystawiony przez niego weksel in blanco, którego strona formalna nie budziła wątpliwości. Na jego podstawie stosownie do treści powyższego przepisu został wydany nakaz zapłaty. Natomiast to pozwany, jeżeli zarzucałby wypełnienie weksla niezgodnie z deklaracją, winien ją złożyć. Strona powodowa takowego obowiązku nie miała /art.10w zw. zart.103 prawa wekslowegow zw. zart. 6 k.c./, choć ostatecznie zarówno deklarację, jak i pozostałe dokumenty, z których wynika przedmiotowe roszczenie złożyła. Natomiast klauzulę wykonalności Sąd nadaje prawomocnemu nakazowi zapłaty, stosownie do treściart. 776 k.p.c.w zw.art. 777 § 1 pkt.1 k.p.c.Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, albowiem zarzuty zostały złożone po terminie, który ostatecznie został przywrócony. Ponadto, jeżeli chodzi o okres po wydaniu w dniu 6 czerwca 2014 r. postanowienia o przywróceniu powyższego terminu do wniesienia zarzutów od nakazu zapłaty, należy zwrócić uwagę na treśćart 492 § 3 k.p.c., zgodnie z którym nakaz zapłaty wydany na podstawie weksla staje się natychmiast wykonalny po upływie terminu do zaspokojenia roszczenia. W razie wniesienia zarzutów sąd może natomiast na stosowny wniosek pozwanego wstrzymać wykonanie nakazu.
Chybione jest również powoływanie się przez skarżącego naart. 229 k.p.c., albowiem powód nie przyznał żadnych faktów, które mogłyby wskazywać, iż roszczenie jest niezasadne.
Natomiast odnosząc się do zarzutu przedawnienia roszczenia /art. 118 k.c./ to również należy wskazać, iż jest on nietrafny, a opiera się on na nieporozumieniu co do instytucji prawnych, z którymi pozwany miał do czynienia w przedmiotowej sprawie. W dacie wypełnienia weksla, który zawiera termin płatności 18 grudnia 2012 r. roszczenie ze stosunku podstawowego nie było przedawnione, co zostanie uzasadnione w dalszych rozważaniach. Nawet pozwany zresztą odnośnie tej daty takich twierdzeń nie formułował. Z kolei roszczenie z weksla przedawnia się stosownie do treściart.70w zw. zart.103 prawa wekslowegow terminie trzech lat od dnia płatności weksla, a więc z dniem 18 grudnia 2015 r., zaś pozew został złożony w dniu 3 października 2013 r.
Jeżeli natomiast chodzi o termin przedawnienia roszczenia ze stosunku podstawowego, to rozumowanie pozwanego łączącego termin przedawnienia roszczeń z datą płatności faktury z dnia 1 września 2010 r. o nr(...), tj. 15 września 2010 r. /k-69/ jest niewłaściwe. Faktura ta została bowiem przez pozwanego spłacona w dniu 15 listopada 2010 r. wespół z fakturą z dnia 2 sierpnia 2010 o nr(...)potwierdzenie płatności - k 76/. Natomiast roszczenie ze stosunku podstawowego, którego dochodzi strona powodowa ma charakter roszczenia odszkodowawczego, w skład którego wchodzą należności szczegółowo wymienione w rozliczeniu umowy leasingu /k - 77/.
Roszczenia te stały się wymagalne w związku z dokonanym w dniu 12 października 2010 r. wypowiedzeniem umowy /k - 73/. W związku z brakiem zwrotu przedmiotu leasingu powód w dniu 26 listopada 2012 r. dokonał naliczenia wszystkich przedmiotowych należności, do których wezwanie zostało przesłane pozwanemu /okoliczności ustalone przez Sąd, nie zakwestionowane w apelacji/. W związku z tym gdyby nawet przyjąć najwcześniejszą możliwą datę wymagalności /art. 120 § 1 zd. 2 k.c./, to nie byłaby ona wcześniejsza niż 12 października 2010 r. W konsekwencji roszczenie najwcześniej przedawniłoby się w dniu 12 października 2013 r. W związku tym zarówno w dacie wypełnienia weksla, jak i w dacie złożenia pozwu /gdyby hipotetycznie nawet założyć, iż byłoby dochodzone wyłącznie ze stosunku podstawowego/ nie było ono przedawnione.
W tym stanie rzeczy apelacja jako bezzasadna na podstawieart. 385 k.p.c.podlegała oddaleniu, zaś orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego uzasadnia treśćart. 108 § 1 k.p.c.w zw. zart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w zw. zart. 99 k.p.c.