Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1645/16
Data wyroku: 2017-06-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Remigiusz Pawłowski, Sebastian Mazurkiewicz, Maciej Schulz
Słowa kluczowe: Klauzula wykonalności, Orzeczenie
Podstawa prawna: art. 300§ 2 kk, art. 72 § 1 kk

Warszawa, dnia 23 maja 2017 r.
Sygn. akt VI Ka 1645/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Sebastian Mazurkiewicz (spr.)
Sędziowie:  SO Maciej Schulz
SO Remigiusz Pawłowski
Protokolant: p.o. protokolanta sądowego Sylwester Sykut
przy udziale prokuratora Anny Radyno-Idzik
po rozpoznaniu dnia 23 maja 2017 r.
sprawyP. G., synaJ.iB.,ur. (...)wW.oskarżonego zart. 300 § 2 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie
z dnia 7 października 2016 r.    sygn. akt II K 1072/13
wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy, zwalnia oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.
SSO Maciej Schulz  SSO Sebastian Mazurkiewicz  SSO Remigiusz Pawłowski
Sygn. akt VI Ka 1645/16

UZASADNIENIE
Wniesiona w sprawie osobista apelacja oskarżonego nie zasługiwała na uwzględnienie.
Do oczyszczenia przedpola kolejnych rozważań należy w pierwszej kolejności rozważyć pewne kwestie o charakterze procesowym. Po pierwsze – z uwagi na tryb konsensualny w jakim zapadło orzeczenie – Sąd Rejonowy słusznie ograniczył zakres uzasadnienia do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku oraz do rozstrzygnięcia o karze, stosownie do treściart. 424 § 3 kpk. Powyższe zostało uczynione prawidłowo, pomimo, iż wniosek oskarżonego dotyczył całości wyroku, albowiem redakcjaart. 424 § 3in finekpkpozwala Sądowi na sporządzenie uzasadnienia w zakresie wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku i wskazanych rozstrzygnięć, niezależnie od zakresu wniosku oskarżonego, o ile wyrok zapadł w trybie konsensualnym. Kolejno wskazać należy, że oskarżony formalnie rzecz biorąc wskazał, że zaskarżył orzeczenie w całości (a więc co do winy i kary), jednak sposób redakcji owej apelacji wskazuje na to, iż w rzeczywistości stawia on zarzut obrazyart. 72 § 1 pkt 8 kk(a więc obrazy prawa materialnego), stąd wniesiona apelacja została potraktowana jako dotycząca jedynie części wyroku, zgodnie z zapisem w protokole rozprawy apelacyjnej (k. 407).
Przechodząc do rozpoznania zarzutu obrazy prawa materialnego – na skutek interpretacji argumentacji oskarżonego zawartej w apelacji – zważyć należy, że w sprawie niniejszej nie doszło do naruszeniaart. 72 § 1 pkt 8 kk. Sąd Okręgowy w tym zakresie podzielił pogląd Sądu Rejonowego, zaprezentowany w przekonujący sposób i wsparty zacytowanym orzeczeniem Sądu Najwyższego, którego wywód Sąd Okręgowy – w zakresie dotyczącymmeritumniniejszej sprawy – podziela. Tym samym nie sposób uznać, że obowiązek probacyjny orzeczony przez Sąd Rejonowy stanowił ominięcie klauzuli antykumulacyjnej określonej wart. 415 § 1 kpkzdanie ostatnie i aby w rezultacie zakwestionowane rozstrzygnięcie zapadło w obrazą prawa materialnego. W tym zakresie Sąd Okręgowy podziela także pogląd wyrażony także przez Sąd Apelacyjny w Katowicach z 8 kwietnia 2009 roku w wyroku w sprawie o sygn. akt II Aka 63/09. Oczywistym bowiem jest, że nałożenie takiego obowiązku nie jest tożsame z ponownym orzeczeniem w przedmiocie roszczeń pokrzywdzonej, jest zaś niewątpliwie efektem uwzględnienia prawnie chronionych interesów pokrzywdzonej i również niewątpliwie nie uchybia obowiązującemu porządkowi prawnemu.
Mimo, iż wbrew stanowisku skarżącego oskarżycielka posiłkowa w niniejszej sprawie jest pokrzywdzoną w rozumieniuart. 49 § 1 kpk(albowiem udaremnienie wykonania orzeczenia sądu bezpośrednio naruszyło jej prawa jako wierzyciela), to jednak w sprawie tej Sąd Rejonowy nie orzekł obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego, a jedynie zobowiązałP. G.do wykonania w okresie próby zobowiązań wynikających ze wskazanych wyroków sądów.
Tym samym obawy oskarżonegoP. G., że nałożenie tegoż obowiązku – jak to uczynił Sąd Rejonowy – powoduje możliwość odpowiedzialności karnej za długi z działalności gospodarczej są bezpodstawne. Ewentualne zarządzenie wykonania warunkowo zawieszonej kary wiąże się z uchylaniem (a więc działaniem nacechowanym złą wolą) od wykonania obowiązku, nie zaś z samym faktem niewykonania zobowiązań wynikających z wyroków wskazanych w punkcie III zaskarżonego orzeczenia. Obawy oskarżonego są dodatkowo o tyle niezrozumiałe, że w toku rozprawy złożył wniosek w trybie konsensualnym, samemu proponując orzeczenie takiego obowiązku. Trudno zatem zakładać, żeP. G.aktualnie ma podstawy do obaw co do przyszłych efektów swoich dobrych intencji, zważywszy na to, że oprócz obowiązku orzeczonego w trybieart. 72 § 1 pkt 8 kpk– jako roszczenia cywilnoprawnego o charakterze niepieniężnym – istnieją prawomocne wyroki, które nakładają bezpośrednio naP. G.obowiązki zapłaty konkretnych kwot wraz z ustawowymi odsetkami i które – co oskarżony zdawał się rozumieć – powinny zostać wykonane, aby zadośćuczynić słusznym żądaniom pokrzywdzonej.
W tym stanie rzeczy wyrok w zaskarżonej części jako prawidłowy został utrzymany w mocy, zaś nie znaleziono z urzędu powodów do zakwestionowania prawidłowości rozstrzygnięcia poza granicami środka odwoławczego.
O kosztach sądowych postępowania odwoławczego Sąd orzekł na podstawieart. 634 kpkw zw. zart. 624 § 1 kpk.
SSO Sebastian Mazurkiewicz SSO Maciej Schulz SSO Remigiusz Pawłowski