Sąd Rejonowy w Toruniu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 690/17
Data wyroku: 2017-08-31 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Becińska
Słowa kluczowe: Zniewaga

Sygn. akt: II K 690/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 31 sierpnia 2017 roku

Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:Sędzia SR Joanna Becińska
Protokolant:st. sekr. sąd. Joanna Rybińska
w obecności prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń Centrum-Zachód Magdaleny Wójcikiewicz- Syczyło

po rozpoznaniu dnia 31 sierpnia 2017 roku
sprawy:
D. M.s.J.iE. z domu J.,
ur. (...)wT.
oskarżonego o to, że:

1
w dniu 19 kwietnia 2017 roku w(...)-D.(...)wT.przyul. (...)używając słów wulgarnych i obraźliwych i wypowiadając słowa: „wy policyjne kurwy, zwolniłem dwóch to i was zwolnię, psy jebane niczego się nie boję" znieważył funkcjonariusza Policji -T. Ż.podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych,

tj. o przestępstwo zart. 226 § 1 kk

2
w dniu 19 kwietnia 2017 roku w(...)-D.(...)wT.przyul. (...)używając słów wulgarnych i obraźliwych i wypowiadając słowa: „wy policyjne kurwy, zwolniłem dwóch to i was zwolnię, psy jebane niczego się nie boję" znieważył funkcjonariusza Policji -P. Z.podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych,

tj. o przestępstwo zart. 226 § 1 kk
orzeka:

I
Uznaje oskarżonegoD. M.za winnego popełnienia zarzucanych mu aktem oskarżenia zachowań z tym odmiennym ustaleniem iż stanowiły one jeden czyn zabroniony zart. 226 § 1 kki za to na podstawieart. 226 § 1 kkw zw. zart. 34 § 1 a pkt 1 kkiart. 35 § 1 kkwymierza oskarżonemu karę 1 (jednego) roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywanie nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny wskazany przez Sąd w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

II
zasądza ze Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Toruniu) na rzecz adw.M. P.kwotę 420 (czterystu dwudziestu) złotych powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu;

III
zwalnia oskarżonego od ponoszenia opłaty sądowej i wydatków poniesionych w toku postępowania, wydatkami obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt II K 690/17

UZASADNIENIE
W dniu 19 kwietnia 2017 roku st. sierż.P. Z.oraz asp.T. Ż.około godziny 18.40 z polecenia dyżurnego(...)T.-Ś.udali się naulicę (...)wT.w związku otrzymaniem informacji o awanturze domowej w mieszkaniuM.M.. Po przybyciu na miejsce zdarzenia pod budynkiem policjanci zastaliD. M., natomiast wewnątrz mieszkaniaM.M.,M.O.iD. O..D. M.był pod wpływem alkoholu. Z uwagi na widoczne obrażenia uM.M., wezwana została karetka pogotowia. PolicjanciP. Z.orazT. Ż.udali się zD. M.do(...).
Dowód:
- notatka urzędowa z interwencji z dnia 19.04.2017 r., k. 1-2;
- zeznaniaT. Ż., k. 3v, 130
- zeznaniaP. Z., k. 8v, 130-130v
- protokół doprowadzenia w celu wytrzeźwienia, k. 12-12v;
- rejestr interwencji policji, k. 14-17v;
W trakcie przejazdu do(...)D. M.zachowywał się w radiowozie agresywnie, krzyczał i kopał w drzwi radiowozu.D. M.został przebadany na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu – wynik 1,10 mg/l. Następnie, po wykonanym badaniu w trakcie doprowadzenia i przyjęcia do(...),D. M.w obecności pracowników placówkiŁ. J.iD. P.wypowiedział wobec policjantówP. Z.iT. Ż.następujące słowa: „wy policyjne kurwy, zwolniłem dwóch to i was zwolnię, psy jebane niczego się nie boję”.
Dowód:
- notatka urzędowa z interwencji z dnia 19.04.2017 r., k. 1-2;
- zeznaniaT. Ż., k. 3v, 130,
- zeznaniaP. Z., k. 8v., 130-130v,
- protokół doprowadzenia w celu wytrzeźwienia, k. 12-12v;
- rejestr interwencji policji, k. 14-17v;
- wyjaśnieniaD. M., k.36, 129v
- zeznaniaŁ. J., k. 52v,, 130v
- zeznaniaD. P., k. 55v, 130v
D. M.był wielokrotnie karany; po raz ostatni wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 17.12.2013 r. VIII K 1377/13 za popełnienie występku zart. 278 § 3w zw. zaart. 278 § 1 kkzostał skazany na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności, którą zamieniono na zastępczą karę 150 dni pozbawienia wolności.D. M.jest żonaty. Posiada wykształcenie średnie. Utrzymuje się z prac dorywczych oraz zbierania złomu.
Dowody:
- oświadczenieD. M., k. 35v;
- dane o karalności, k. 39-40;
OskarżonyD. M.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W toku postępowania przygotowawczego odmówił składania wyjaśnień.
Sąd zważył co następuje.
Oświadczenie oskarżonegoD. M., w którym przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu należało uznać za wiarygodne. Zachowanie oskarżonego, polegające na znieważeniu policjantówT. Ż.iP. Z.potwierdzone zostało przez naocznych świadków zdarzenia, tj.Ł. J.iD. P.– pracowników Izby Wytrzeźwień, a także samych pokrzywdzonych.
Zeznania świadkówT. Ż.iP. Z.sąd uznał za zgodne z prawdziwe. Świadkowie są funkcjonariuszami policji, którzy uczestniczyli w interwencji mającej miejsce w dniu 19 kwietnia 2017 r. w mieszkaniu położonym wT.przy(...)Świadkowie w sposób stanowczy oświadczyli, że podczas wykonywania przez nich czynności służbowych polegających na doprowadzaniuD. M.do Izby Wytrzeźwień, oskarżony używając słów wulgarnych i obraźliwych znieważył ich i wypowiadając słowa: „wy policyjne kurwy, zwolniłem dwóch to i was zwolnię, psy jebane niczego się nie boję”. ŚwiadkowieT. Ż.iP. Z.zeznawali w sposób obiektywny i logiczny. Ich relacje potwierdzili inni świadkowie zdarzeniaŁ. J.iD. P.. Świadkowie są osobami obcymi dla oskarżonego, a nadto z uwagi na pełnioną przez siebie funkcję nie mieli interesu w tym, aby w jakikolwiek sposób pomawiaćD. M.o postępowanie, które mogłoby skutkować jego odpowiedzialnością karną. Zeznania świadków nie noszą cech stronniczości, sąd nie dopatrzył się w nich nieścisłości, są one spójne i klarowne.
Zdaniem sądu w pełni walorem wiarygodności należało obdarzyć zeznania świadkówŁ. J.iD. P.. Świadkowie są pracownikami(...), do której doprowadzony został oskarżonyD. M.. Wskazali oni, że oskarżony wypowiadał w kierunku policjantów mocno podniesionym głosem słowa wulgarne i obelżywe m.in. „kurwo”, „kurwy jebane”. ŚwiadkowieŁ. J.iD. P.nie byli w stanie przytoczyć dokładnie wypowiedzi adresowanych przez oskarżonego do policjantów, jednak ich zeznania wskazują, że miały one wydźwięk obraźliwy, celemD. M.było znieważenie funkcjonariuszy, jego słowa godziły w godność i cześć pokrzywdzonych. Zeznania świadków korespondują jednocześnie z zeznaniamiT. Ż.iP. Z.. W toku postępowania nie ujawniły się dowody, które podważyłyby zaufanie do rzetelności i autentyczności zeznań świadków , dlatego też mogły stać się one w całości podstawą do ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie.
Za wiarygodne Sąd uznał zgromadzoną w sprawie dokumentację w postaci notatki urzędowej z interwencji w dn. 19.04.2017 r. (k. 1-2), protokołu doprowadzenia w celu wytrzeźwienia (k. 12-12v), rejestru interwencji policji (k. 14-17v), danych o karalności oskarżonegoD. M.(k. 39-40). Powyższe dokumenty zostały sporządzone przez uprawnione osoby, ponadto żadna ze stron nie kwestionowała ich prawdziwości w toku prowadzonego postępowania.
D. M.został oskarżony o to, że:

1
w dniu 19 kwietnia 2017 roku w MiejskimOśrodku (...)–D.(...)wT.przyul. (...)używając słów wulgarnych i obraźliwych i wypowiadając słowa: „wy policyjne kurwy, zwolniłem dwóch to i was zwolnię, psy jebane niczego się nie boję” znieważył funkcjonariusza PolicjiT. Ż.podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych, tj. o przestępstwo zart. 226 § 1 k.k.;

2
w dniu 19 kwietnia 2017 roku w MiejskimOśrodku (...)–D.(...)wT.przyul. (...)używając słów wulgarnych i obraźliwych i wypowiadając słowa: „wy policyjne kurwy, zwolniłem dwóch to i was zwolnię, psy jebane niczego się nie boję” znieważył funkcjonariusza PolicjiP. Z.podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych, tj. o przestępstwo zart. 226 § 1 k.k.

Przedmiotem czynności wykonawczej typu czynu zabronionego określonego wart. 226 § 1 k.k.jest funkcjonariusz publiczny lub osoba do pomocy mu przybrana. Czynność sprawcza, o której mowa wart. 226 § 1 k.k., polega na znieważeniu funkcjonariusza publicznego podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Niezbędne jest zatem ustalenie, że czyn pozostawał w związku z pełnieniem czynności służbowych przez funkcjonariusza publicznego oraz został on popełniony podczas pełnienia czynności. Warunki te muszą być spełnione łącznie.
Zgodnie zart. 115 § 13 pkt 7 k.k.funkcjonariuszem publicznym jest funkcjonariusz organu powołanego do ochrony bezpieczeństwa publicznego.
Dla oceny zachowania sprawcy występku zart. 226 § 1 k.k.konieczne jest zastosowanie kryteriów obiektywnych uwzględniających przyjęte normy obyczajowe. Znieważające jest zatem zachowanie powszechnie uznane w społeczeństwie za obraźliwe. Dla ustalenia, czy określone zachowanie sprawcy ma charakter znieważający, decydujące znaczenie mają kryteria obiektywne. W tym zakresie należy brać pod uwagę przede wszystkim generalnie akceptowane normy obyczajowe. Przy tak ocennym znamieniu należy przyjąć, że chodzi o uwłaczające godności człowieka zachowanie polegające na obrażeniu kogoś, ubliżeniu komuś. Zachowanie znieważające wykracza poza zachowanie niekulturalne, lekceważenie innej osoby. Istotą znieważenia jest okazanie pogardy, która głębiej wyraża ujemny stosunek do wartości, jaką reprezentuje sobą człowiek, niż lekceważenie. Przestępstwo zart. 226 § 1 k.k.można popełnić tylko umyślnie, ma ono charakter formalny, gdyż do jego znamion nie należy skutek zachowania sprawcy.
Nie jest konieczne, by znieważenie funkcjonariusza publicznego nastąpiło „publicznie" (Uchwała SN z dnia 20 czerwca 2012 r., I KZP 8/12, OSNKW 2012, nr 7, poz. 71; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 października 2011 r., II KK 84/11, OSNKW 2011, z. 12, poz. 109; podobnie wyrok SN z dnia 8 listopada 2011 r., II KK 93/11, LEX nr 1108451, a także wyrok SN z dnia 10 stycznia 2012 r., II KK 215/11, LEX nr 1108461.
Nie ulega wątpliwości, że słowa „wy policyjne kurwy, zwolniłem dwóch to i was zwolnię, psy jebane niczego się nie boję” wypowiedziane zostały przezD. M.wobec funkcjonariuszy PolicjiT. Ż.iP. Z.w trakcie pełnienia przez nich czynności służbowych – w ramach podejmowanych obowiązków doprowadzali oni bowiem wówczas oskarżonego do(...). Działania te podjęte zostały w związku z wcześniejszą interwencją funkcjonariuszy Policji w mieszkaniu przyul. (...)wT.i stanowiły jej kontynuację.
Wypowiedź oskarżonegoD. M.miała charakter obraźliwy. W sposób wulgarny, w obecności osób trzecich – tj. pracowników(...)– swymi słowami umyślnie znieważył dwóch policjantówT. Ż.iP. Z..
Zgodnie zart. 11 § 1 k.k.ten sam czyn może stanowić tylko jedno przestępstwo. W sytuacji, w której sprawca tym samym czynem, tj. jednym obraźliwym zwrotem lub wypowiedzią narusza godność kilku osób, popełnia on jedno przestępstwo opisane wart. 226 § 1 k.k.W związku z powyższym, sąd zmienił opis czynu przypisanego oskarżonemu i skazał go za popełnienie jednego czynu zabronionego, wskazując, żeD. M.swą wypowiedzią znieważył jednocześnie funkcjonariuszy PolicjiT. Ż.iP. Z.podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych.
Sąd uznał, że społeczna szkodliwość czynu przypisanego sprawcy charakteryzowała się stopniem wyższym niż znikomy. Oskarżony zupełnie bez powodu, w sposób umyślny naruszył godność osobistą i cześć funkcjonariuszy publicznych, którzy w sposób prawidłowy wykonywali wyłącznie swoje obowiązki służbowe. Zarówno z zeznań świadków, jak i z wyjaśnień samego oskarżonego nie wynika, aby zachowanie policjantów uzasadniało wulgarny atak słownyD. M.na funkcjonariuszy. Istotne znaczenie w sprawie miało również to, że do znieważenia policjantów doszło w obecności osób postronnych – pracowników(...)Ł. J.iD. P..
Z uwagi na osiągniecie wymaganego przez prawo karne wieku oraz umiejętności przyswajania sobie reguł moralnych, którymi kieruje się społeczeństwo, oskarżonyD. M.był zdolny do zawinienia. W sprawie nie zachodziła żadna okoliczność wyłączająca winę lub bezprawność popełnionego przez oskarżonego czynu. W chwili popełnienia czynu oskarżony znajdował się pod silnym wpływem alkoholu (1,10 mg/l w wydychanym powietrzu), jednak okoliczność ta nie może być postrzegana jako umniejszająca jego winę. Oskarżony rozumiał znaczenie swych czynów, jego zachowanie było w pełni świadome. Z okoliczności popełnienia czynu nie wynika, abyD. M.został sprowokowany przez funkcjonariuszy policji, bądź w jakikolwiek inny sposób, przez niewłaściwe zachowanie pokrzywdzonych, wyprowadzony z równowagi. Z uwagi na powyższe, sąd uznał że stopień winy oskarżonego był znaczny.
W ocenie sądu okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości. Oskarżony przyznał się do winy w toku postępowania przygotowawczego. Materiał dowodowy w stopniu graniczącym z pewnością potwierdził jego wyjaśnienia oraz pozwolił na przypisanie mu zachowania objętego zarzutem zawartym w akcie oskarżenia.
Sąd, na podstawieart. 226 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 1 roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym. Wymierzona kara ma ona uświadomić sprawcy fakt naruszenia obowiązujących norm społecznych i prawnych, a przez dolegliwość, jaka łączyć się będzie z jej wykonaniem, stanowić ma na przyszłość bodziec zniechęcający oskarżonego do dalszego popełniania tego typu czynów naruszających prawo. Wymierzając oskarżonemu karę, sąd miał również na uwadze dyrektywę prewencji ogólnej, która wskazuje na potrzebę w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Z uwagi na warunki osobiste i właściwości oskarżonego, w ocenie sądu kara ograniczenia wolności, będzie karą najbardziej adekwatną. Polegać ona będzie bowiem na wykonywaniu przez oskarżonego nieodpłatnej pracy na cele społeczne. Powyższe stanowić może istotny walor wychowawczy wykonywanej kary, uzmysłowi oskarżonemu karygodność jego zachowania, a także wpłynie w sposób pozytywny na ukształtowanie w nim pożądanych społecznie nawyków. Zdaniem sądu, wymierzenie oskarżonemu w niniejszej sprawie kary grzywny, ze względu na sytuację finansową oskarżonego byłoby niecelowe, albowiem kary tej oskarżony najprawdopodobniej by nie uiścił. Natomiast, kierując się treściąart. 58 § 1 k.k.sąd uznał, że wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności za zarzucany mu czyn byłoby niecelowe.
Kara ograniczenia wolności jest karą pośrednią pomiędzy grzywną i niewysoką karą pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem lub bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Sąd ma świadomość, iż oskarżony był karany sądownie. Nie stanowi jednak przesłanki orzeczenia kary ograniczenia wolności pozytywna prognoza co do sprawcy, która jest niezbędną przesłanką warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności (art. 69 § 1 kk). Zatem nawet w wypadku braku podstaw do takiej prognozy uzasadnione jest orzeczenie kary ograniczenia wolności. Osadzenie oskarżonego w warunkach zakładu karnego naraziłoby społeczeństwo na wysokie koszty jego utrzymania, grożąc zarazem jego dalszą demoralizacją. Orzeczona kara ograniczenia wolności zawiera określoną dolegliwość. Sankcja ta zawiera w sobie wszystkie elementy kary, a więc spełnia cel restrybutywny (nieodpłatna praca) oraz cele prewencyjne (efekt edukacyjny pracy, praca na cele charytatywne, integracja przestępcy ze społeczeństwem i społeczeństwa z przestępcą) - a pozbawiona jest wad kary pozbawienia wolności (kontakt sprawcy ze środowiskiem więziennym, jego podkultura, brak stygmatyzacji bycia więźniem i często związany z tym efekt odrzucenia tak w środowisku zawodowym, jak i rodzinnym).
W punkcie II wyroku na podstawieart. 626 § 2 k.p.k.,art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. prawo o adwokaturzeoraz § 4 ust. 3 oraz § 17 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu sąd postanowił przyznać adwokatowiM. P.kwotę 420 zł (czterysta dwadzieścia złotych) powiększoną o kwotę podatku towarów i usług tytułem kosztów obrony z urzędu oskarżonegoD. M..
W punkcie III wyroku sąd, mając na uwadze sytuację majątkową oskarżonego zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.