Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II C 1610/16
Data wyroku: 2017-05-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Rafał Reszka

Sygn. akt II C 1610/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia24 maja 2017 r.
Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie Wydział I Cywilny
w składzie:
Przewodniczący:Sędzia Sądu Rejonowego Rafał Reszka
Protokolant:sekretarz sądowy Michał Trebnio
po rozpoznaniuw dniu 24 maja 2017 r.
na rozprawie
sprawy z powództwa(...) Banku (...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.
przeciwkoE. M.
o zapłatę
I. oddala powództwo;
II. przyznajeP. Ł.od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Szczeci-Centrum wS.kwotę 1.200 (tysiąc dwieście) złotych tytułem wynagrodzenia za występowanie w sprawie w charakterze kuratora procesowego ustanowionego dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanej –E. M..

Rafał Reszka

Sygn. akt II C 1610/16

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 1 kwietnia 2016r. powód(...) Bank (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.wniosła o zasądzenie – trybie postępowania nakazowego – od pozwanejE. M.kwoty 6.038 (sześć tysięcy trzydzieści osiem) złotych 74 (siedemdziesiąt cztery) grosze wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP (nie większymi jednak niż odsetki maksymalne za opóźnienie) liczonymi od kwoty 5.604,93 zł od dnia 2 kwietnia 2016r. do dnia zapłaty. Ponadto powód wniósł o zasądzenie od pozwanego kosztów postępowania według norm przepisanych, a w tym kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa – 17 zł i kosztów odpisów poświadczonych notarialnie pełnomocnictw w łącznej kwocie 3,69 zł.
W uzasadnieniu swego żądania powód wskazał, że w dniu 3 sierpnia 2015r. pozwana zawarła z powodowym Bankiem umowę(...). PODSTAWOWE nr(...). Na podstawie dołączonego do pozwu wyciągu z ksiąg rachunkowych Banku stwierdzono, że na dzień 1.04.2016r. figuruje tam wymagalne zadłużenie pozwanej. Pozwana nie zareagowała na wystosowane do niej wezwanie do dobrowolnej zapłaty w/w zadłużenia.
W dniu 6 maja 2016r. – w postępowaniu nakazowym – wydany został nakaz zapłaty, w którym żądanie pozwu zostało uwzględnione w całości. Próba doręczenia odpisu w/w orzeczenia pozwanej okazała się bezskuteczna, albowiem okazało się, że pozwana nie zamieszkuje pod adresem wskazanym w pozwie.
Na mocy postanowienia tut. Sądu z dnia 31 października 2016r. w/w nakaz zapłaty – na podstawieart. 4921§ 1 k.p.c.– został uchylony, a postępowanie w sprawie zostało zawieszone.
Na mocy postanowienia z dnia 2 lutego 2017r. zawieszone postępowanie zostało podjęte na wniosek powoda.
Na mocy zarządzenia z dnia 3 lutego 2017r., na wniosek strony powodowej Sąd ustanowił dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanejE. M.kuratora procesowego – w osobie pracownika Sąd – na podstawieart. 144 k.p.c.
W odpowiedzi na pozew, strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o przyznanie kuratorowi wynagrodzenia. Pozwana podniosła, iż strona powodowa nie wykazała roszczenia tak co do zasady, jak i co do wysokości. W szczególności wskazano, że ani z treści uzasadnienia pozwu, ani z treści dołączonych do niego dokumentów nie wynika rodzaj łączącej strony umowy, ani jej treść.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 1 kwietnia 2016r.(...) Bank (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.wystawił wyciąg z ksiąg bankowych nr(...), w którym stwierdził, że pozwanaE. M.figuruje jako dłużnik Banku z tytułu(...). PODSTAWOWE nr(...)z dnia 3 sierpnia 2015r.
Bank stwierdził, że na wymagalne zadłużenie w kwocie 6.038,74 zł składają się:
- należność główna (kapitał) w wysokości 5.604,93 zł,
- odsetki za okres od 3.08.2015r. do 1.04.2016r. w kwocie 388,81 zł,
- prowizje i opłaty bankowe w wysokości – 45 zł.
Dowód:
- wyciąg z ksiąg bankowych z k. 6 akt.
Pismem z dnia 9 lutego 2016r. powodowy Bank wystosował do pozwanej wezwanie do zapłaty kwoty 5.604,93 zł tytułem kapitału, koty 291,84 zł tytułem odsetek i kwoty 30 zł tytułem opłat i prowizji. Przesyłka pocztowa zawierająca w/w wezwanie została zwrócona do nadawcy z powodu jej niepodjęcia przez adresata.
Dowód:
- wezwanie do zapłaty z 9.02.2016r. wraz z dowodem nadania z k. 6 – 7 akt.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie i podlegało oddaleniu w całości.
Rację przyznać należało stronie pozwanej, że powód nie wykazał roszczenia tak co do zasady, jak i co do wysokości. W szczególności ani z treści uzasadnienia żądania pozwu, ani z treści dołączonych do niego dokumentów nie wynikał rodzaj łączącej strony umowy, ani jej treść.
Zgodnie z ogólną zasadą rozkładu ciężaru dowodowego pomiędzy strony wiodące spór przed sądem cywilnym, to na powodzie spoczywał obowiązek udowodnienia wszystkich okoliczności, z których wywodził korzystne dla siebie skutki prawne (art. 6 k.c.i232 k.p.c.).
Ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie, Sąd oparł się na dowodach z dokumentów przedłożonych przez stronę powodową do akt sprawy, do chwili zamknięcia rozprawy.
Na podstawie zaoferowanego wyciągu z ksiąg rachunkowych Banku (cechującego się w okolicznościach sprawy walorem dokumentu prywatnego) i wezwania do zapłaty z dnia 9 lutego 2016r. nie sposób było ustalić czy i na jakiej podstawie powodowi przysługuje jakakolwiek wierzytelność wobec pozwanej. Co więcej na podstawie analizy treści uzasadnienia żądania pozwu można stwierdzić, że również sam powód nie był w stanie – na dzień składania pisma – wystarczająco skonkretyzować stosunku zobowiązaniowego, z którego wywodzi swe roszczenia. Nie wskazał bowiem wyraźne na rodzaj łączącej strony umowy.
Powyższe przekonuje o całkowitej bezzasadności i braku podstaw wywiedzionych żądań, a złożony w sprawie pozew uznać należało nie tylko za nieuzasadniony, ale co więcej za nieprzygotowany merytorycznie. Powód składając go stwierdził bowiem, że z jego ksiąg wynika określona wierzytelność, choć nie był stanie podać z jakiego konkretnie tytułu.
Ze wskazanego w pozwie określenia: „mowa(...). PODSTAWOWE nr(...)” można było jedynie domniemywać, że podstawę roszczenia stanowi umowa ubezpieczenia. Podstawy prawnej żądania można było zatem upatrywać w przepisach regulujących tego rodzaju zobowiązania.
Zgodnie zart. 805 § 1 k.c.przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuję się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku,a ubezpieczający zobowiązują się zapłacić składkę.
Z uwagi na rodzaj działalności prowadzonej przez powoda i w oparciu o zasady doświadczenia życiowego, można było wyprowadzić kolejne domniemanie, że przedmiotowe ubezpieczenie związane było z jakiegoś rodzaju czynnością bankową, a powód dochodzi niezapłaconej składki.
Na chwilę zamknięcia rozprawy i na podstawie zaoferowanych do tej chwili dowodów, powyższych wątpliwości nie sposób było wyjaśnić. Z uwagi na rodzaj podniesionych przez stronę pozwaną zarzutów, zgłoszone przez powoda roszczenie uznać należało za niewykazane.
W tym miejscu wskazać trzeba, że już po zamknięciu rozprawy i po wydaniu wyroku w sprawie, do akt sprawy zostało dołączone pismo pełnomocnika powoda z dnia 18 maja 2015r., nadane w urzędzie pocztowym w dniu 19 maja 2017r., do którego dołączona została dokument, który wyjaśnił rzeczywistą podstawę zgłoszonego roszczenia. Nie była nim bowiem umowa ubezpieczenia jako taka, a umowa pożyczki z pakietem ubezpieczeniowym.
Niezależnie od powyższego wskazać należy na dwie kwestie. Pierwsza sprowadza się do oceny postępowania pełnomocnika powoda, który składając w/w pismo wskazał złą sygnaturę sprawy tj. II C 1610/17zamiast prawidłowej II C 1610/16,co spowodowało, że pismo to nie zostało załączone do akt sprawy do czasu terminu rozprawy; co więcej, z uwagi na powyższy błąd, wpływu przedmiotowego pisma nie odnotowano w systemie Sędzia 2 (a co sprawdzano bezpośrednio przed zamknięciem rozprawy). Druga kwesta sprowadza się do konstatacji, że złożenie przez powoda nowych i ważkich dowodów bezpośrednio przed zamknięciem rozprawy uznać należało za czynność spóźnioną. Dowody te winny zostać zatem pominięte.
Zgodnie z przepisemart. 207 § 6 k.p.c.Sąd pomija spóźnione twierdzenia i dowody, chyba że strona uprawdopodobni,że nie zgłosiła ich w pozwie(…)bez swojej winy lub że uwzględnienie spóźnionych twierdzeń i dowodów nie spowoduje zwłoki w rozpoznaniu spawy albo że występują inne wyjątkowe okoliczności.
W realiach niniejszej sprawy powód na pięć dni przed planowanym terminem rozprawy (data nadania w Urzędzie Pocztowym – 19.05.2017r.) złożył nowe dowody, przy czym nie wypełnił w żadnej mierze dyspozycjiart. 207 § 6 k.p.c., w zakresie w jakim można by przyjmować, że nie zgłosił tych dowodów już w pozwie bez swojej winy, względnie, że uwzględnienie spóźnionych twierdzeń i dowodów nie spowoduje zwłoki w rozpoznaniu spawy albo że występują inne wyjątkowe okoliczności.
W tym miejscu wskazać wypada, że powodowy Bank jako profesjonalista, nie tylko w dziedzinie bankowości ale i windykacji wierzytelności wynikających z czynności bankowych, winien załączyć do pozwu umowę świadczącą o treści zobowiązania, a przynajmniej wskazać o jaki rodzaj umowy chodzi.
Mając na uwadze powyższe, powództwo należało oddalić.
Ponieważ pozwany był reprezentowany przez kuratora dla nieznanej z miejsca pobytu strony, należało przyznać kuratorowi wynagrodzenie za pełnienie tej funkcji. Wysokość wynagrodzenia 1.200 złotych uzasadnia przepis § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1476) w związku z § 2 punkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800, ze zm.) w brzmieniu obowiązującym na chwilę wytoczenia powództwa.

SSR Rafał Reszka

Zarządzenia:

1
Odnotować.

2
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda.

3
Akta z apelacją lub za 21 dni z zpo.

S., dnia 20 czerwca 2017 roku

SSR Rafał Reszka