Sąd Okręgowy w Szczecinie
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII Gz 323/17
Data wyroku: 2017-10-27 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, DECISION, REASON
Sędziowie: Rafał Lila, Agnieszka Woźniak, Patrycja Baranowska

Sygn. akt VIII Gz 323/17

POSTANOWIENIE
Dnia 27 października 2017 r.
Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VIII Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Agnieszka Woźniak
Sędziowie: SO Patrycja Baranowska
SR (del.) Rafał Lila (sprawozdawca)
po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 r. w Szczecinie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaJ. N.
przeciwkoR. J.
o zapłatę
na skutek zażalenia pozwanegoR. J.na postanowienie Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 22 marca 2017 r. w sprawie o sygn. akt V GC 1058/14
postanawia:

1
oddalić zażalenie,

2
zasądzić od pozwanego na rzecz powoda kwotę 900 zł (dziewięciuset złotych) tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.

SSO Patrycja Baranowska  SSO Agnieszka Woźniak  SSR del. Rafał Lila

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił zażalenie pozwanego na postanowienie tego Sądu z dnia 16 września 2016 r. (pkt I) i odrzucił zażalenie pozwanego na postanowienie tego Sądu z dnia 21 czerwca 2016 r.   W uzasadnieniu podniósł, że postanowieniem z dnia 16 września 2017 r. odrzucił ponowny wniosek pozwanego o zwolnienie od kosztów sądowych zawarty w piśmie procesowym z dnia 29 sierpnia 2016 r. W dniu 19 października 2017 r. pozwany zaskarżył to postanowienie. Niemniej jednak zażalenie to w świetleart. 394 § 1 k.p.c.oraz art. 107 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych jest niedopuszczalne dlatego podlegało odrzuceniu, o czym Sąd Rejonowy orzekł w punkcie I sentencji zaskarżonego postanowienia.    Dalej Sąd Rejonowy wskazał, że postanowieniem z dnia 21 czerwca 2016 r. odrzucił apelację pozwanego jako nieopłaconą. W dniu 13 lipca 2016 r. pozwany wniósł zażalenie na to orzeczenie. Zarządzeniem z dnia 27 lipca 2016 r. zobowiązano pełnomocnika pozwanego do uiszczenia opłaty od zażalenia w kwocie 278 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W dniu 29 sierpnia 2017 r. pozwany złożył zażalenie na powyższe zarządzenie o wymiarze opłaty.
Sąd Okręgowy w Szczecinie postanowieniem z dnia 22 grudnia 2016 r. oddalił to zażalenie.
Odpis postanowienia Sądu drugiej instancji doręczono pełnomocnikowi pozwanego w dniu 10 stycznia 2017 r., a zatem termin do uiszczenia opłaty upływał w dniu 17 stycznia 2017 r. Pozwany nie uiścił opłaty od zażalenia. W związku z tym Sąd Rejonowy zażalenie odrzucił.           Pozwany złożył zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o uchylenie go w całości.            W uzasadnieniu wskazał, że nie zgadza się z tym rozstrzygnięciem i podtrzymuje dotychczasowe twierdzenia, w tym kwestionuje ustalenie wysokości opłaty od zażalenia na kwotę 248 zł co legło u podstaw zobowiązania strony do uiszczenia brakującej opłaty od zażalenia. Pozwany podniósł, że od samego początku jego intencją było także zaskarżenie nieuwzględnienia wniosku pozwanego o zwolnienie od kosztów sądowych.   W odpowiedzi na zażalenie powód wniósł o jego oddalenie w całości i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania zażaleniowego.     W uzasadnieniu wskazał, że pozwany nie podał żadnych argumentów, które przemawiałyby za uwzględnieniem zażalenia, a jego intencją jest jedynie przedłużenie postępowania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z brzmieniemart. 370 k.p.c.sąd pierwszej instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym apelację wniesioną po upływie przepisanego terminu, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Przepis ten znajduje zastosowanie, na podstawieart. 397 § 2 k.p.c., także do zażaleń. Stanowi on podstawę do odrzucenia środka zaskarżenia jeszcze przez Sąd pierwszej instancji w postępowaniu międzyinstancyjnym z przyczyn, o których mowa wart. 370 k.p.c.Sąd Rejonowy prawidłowo zastosował powyższe przepisy, gdyż niewątpliwie postanowienie o odrzuceniu ponownego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych opartego na tych samych okolicznościach - w niniejszej sprawie wniosek dotyczył opłaty sądowej od zażalenia na odrzucenie apelacji - należy do postanowień niezaskarżalnych, na co wprost wskazujeart. 107 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(j.t. Dz.U. z 2016, poz. 623 ze zm.). W związku z tym zażalenie na takie postanowienie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Jego kontrola instancyjna może odbyć się jedynie w trybieart. 380 k.p.c.W złożonym zażaleniu pozwany nie kwestionował podstawy u której legło odrzucenie ponownego wniosku, a mianowicie tego, że po oddaleniu poprzedniego wniosku nie nastąpiła taka zmiana okoliczności, która uzasadniałaby ponowny wniosek. Wykładnia literalnaart. 107 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnychdaje podstawę do wnioskowania, że strona może się domagać ponownie zwolnienia od kosztów sądowych, po oddaleniu jej poprzedniego wniosku w tym przedmiocie, tylko wówczas gdy powołuje się na nowe lub inne okoliczności niż te, którymi uzasadniała pierwotny wniosek, przy czym nie każda zmiana okoliczności mająca wpływ na sytuację materialną wnoszącego o zwolnienie od kosztów sądowych, wyklucza stosowanie tego przepisu. Chodzi tu jedynie o zmiany istotne, które mogłyby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów. W rozważanej sprawie taka sytuacja nie zaistniała, a pozwany zaskarżając postanowienie w tym zakresie nie podał jakichkolwiek argumentów w tym zakresie.
Stosownie do treści art. 112 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, oparty na tych samych okolicznościach, nie przerwał biegu terminu do wniesienia opłaty sądowej od zażalenia, do uiszczenia której pozwany został wezwany zarządzeniem z dnia 27 lipca 2016 r. Niemniej jednak pozwany w tym samym dniu, w którym złożył ponowny wniosek wniósł zażalenie na zarządzenie w przedmiocie wymiaru opłaty od zażalenia na postanowienie o odrzuceniu apelacji. W wyniku oddalenia tego zażalenia przez Sąd drugiej instancji, z chwilą doręczenia tego orzeczenia pełnomocnikowi pozwanego rozpoczął bieg termin do uiszczenia opłaty od zażalenia. Skoro z ustaleń Sądu Rejonowego poczynionych w zaskarżonym postanowieniu - a niekwestionowanych przez pozwanego - wynika, że opłata nie została uiszczona, to odrzucenie przez Sąd Rejonowy zażalenia pozwanego, jako nieopłaconego, należało uznać za prawidłowe. Sąd Okręgowy nie dopatrzył się jakichkolwiek uchybień w tym zakresie. Natomiast podnoszona w zażaleniu przez pozwanego kwestia nieprawidłowo, jego zdaniem ustalonej opłaty od zażalenia, nie ma jakiegokolwiek znaczenia na tym etapie rozpoznawanej sprawy, zwłaszcza że w tym przedmiocie już wypowiedział się Sąd Okręgowy w Szczecinie w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2016 r. (sygn. akt VIII Gz 345/16).     W świetle powyższego brak jakichkolwiek podstaw do wzruszania zaskarżonego postanowienia, Sąd Rejonowy odrzucając wymienione w tym postanowieniu środki odwoławcze prawidłowo zastosował normęart. 370 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.W związku z powyższym, na podstawieart. 385w zw. zart. 397 § 2 zdanie pierwsze k.p.c., orzeczono jak w sentencji.          O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnięto w oparciu o przepisart. 98 k.p.c.iart. 108 § 1 k.p.c.. Na koszty poniesione przez powoda składają się wyłącznie koszty zastępstwa procesowego ustalone na podstawie§ 2 pkt 5w zw. z § 10 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804).
SSO Patrycja Baranowska  SSO Agnieszka Woźniak  SSR del. Rafał Lila
Sygn. akt VIII Gz 323/17

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...)

3
(...)

4
(...)