Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 836/16
Data wyroku: 2016-12-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Wysocki SSO Sylwana Wirth, Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko mieniu
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 836/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 grudnia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Mariusz Górski (spr.)

Sędziowie:

SSO Tomasz Wysocki SSO Sylwana Wirth

Protokolant:

Magdalena Telesz

przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r.
sprawyT. K.
synaJ.iB.z domuM.(...)r. wW.zart. 291 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu
z dnia 19 września 2016 r. sygnatura akt III K 318/14

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym, zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn.akt  IV  Ka  836/16

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiemT. K.uznany został za winnego, że:
w dniu 11 kwietnia 2013r. wW.woj.(...), nabył laptopa marki(...)7540 o wartości 1200zł, zegarek męski o wartości 700 zł i złotą biżuterię w postaci łańcuszków, zawieszek, kolczyków i pierścionków o wartości łącznej 1200 zł, stanowiące własnośćE. R., wiedząc o tym, że przedmioty te zostały uzyskane za pomocą czynu zabronionego, poprzez kradzież z włamaniem,
tj.za winnego popełnienia czynu zart.291§1 kki za to, na mocy powołanego przepisu wymierzono oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności.
Wyrok powyższy zaskarżyli obrońcy oskarżonego.
I tak adw.R. B.zarzucił orzeczeniu:
1. naruszenie prawa procesowego mogące mieć istotny wpływ na treść orzeczenia:
-art.7 kpkw zw. zart. 410 kpkpoprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów przy ocenie dowodu z wyjaśnień oskarżonegoT. K., a w konsekwencji dokonanie tejże oceny w sposób dowolny, opierając się jedynie na zeznaniach świadkaA. B.,
-art. 5§2 kpkpoprzez przypisanie winy i sprawstwa oskarżonemu, w sytuacji gdy w sprawie występują niedające się usunąć wątpliwości, a dotyczące świadomości oskarżonego co do pochodzenia przedmiotów objętych wyrokiem, co w konsekwencji spowodowało:
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, mianowicie polegający na przyjęciu, iż oskarżony w chwili przyjmowania przedmiotów do lombardu odE. K.powiadał wiedzę na temat pochodzenia tychże ruchomości, podczas gdy wskazany o ich pochodzeniu nie wiedział.
Tym samym apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu.
Z kolei adw.T. R.zarzucił wyrokowi:
błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść wyroku polegający na przyjęciu, iż oskarżonyT. K.nabywając wymienione w akcie oskarżenia przedmioty wiedział, iż zostały one uzyskane za pomocą czynu zabronionego poprzez kradzież z włamaniem, tj. dopuścił się czynu zart. 291§1 kk, podczas gdy brak było w sprawie dostatecznych dowodów w tym zakresie bowiem wyjaśnienia jedynej osoby na tę okolicznośćA. B.(obecnieC.) wielokrotnie w przeszłości karanej były niewiarygodne i nie znalazły potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym sprawy.
W konsekwencji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od przypisanego mu czynu.

Sąd Okręgowy zważył:

Apelacje nie zasługują na uwzględnienie.
Wbrew twierdzeniom skarżących Sąd I instancji po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu dokonał jedynie trafnej oceny dowodów, a swoje stanowisko przekonująco uzasadnił.
W tej sytuacji skoro Sąd Okręgowy zgadza się z tezami Sądu Rejonowego – zbędną wydaje się ponowna analiza dowodów, gdyż byłoby to jedynie powtórzeniem trafnych, podniesionych wcześniej argumentów.
Tym samym, odnosząc się wyłącznie do szczegółowych zarzutów obu apelacji należy stwierdzić, że:

I
Ad.apelacji adw.R. B.

Pomijając nawet spójne, logiczne, a tym samym wiarygodne wyjaśnieniaA. B., która jednoznacznie potwierdziła sprawstwo i zawinienieT. K.odnośnie dokonania przez niego czynu zart. 291§1 kk, a przyjmując wersję zdarzeń przedstawioną przezadw. R. B., to i ta nakazywała przyjęcie, że oskarżony dopuścił się paserstwa umyślnego.
Skarżący ten stwierdził bowiem, że „dziwnym dlaT. K.był brak ładowarki” od laptopa, nie pytał mężczyzny który zastawiał ten przedmiot w lombardzie skąd pochodzi zbywana rzecz, a przy tym rodzaj prowadzonej przez oskarżonego działalności jest zawsze obarczony pewnym ryzkiem, bowiem przy pozostawianiu rzeczy pod zastaw nie jest konieczne okazywanie dowodu jej własności. W związku z powyższym oskarżony nie praktykuje zwyczaju ustalenia pochodzenia pozostawionych u niego przedmiotów, ponieważ jest to zadanie niewykonalne. Konsekwencją powyższego jest brak świadomości oskarżonego na temat pochodzenia pozostawionych u niego przedmiotów.
W efekcie, analiza powyższego prowadzić musi do wniosku, że nawet obrońca oskarżonego wskazuje na okoliczność, która musiałaby skutkować „sama w sobie” przyjęcie, żeT. K.co najmniej godził się na to, że ujawniony u niego w wyniku przeszukania laptop pochodzi z kradzieży.

II
a d. apelacji adw.T. R.

Prawdą jest, że jeśli nie jedynym, to z pewnością najistotniejszym dowodem w sprawie, są wyjaśnieniaA. B..
Prawdą jest także i to, że oskarżona była w przeszłości karana, lecz okoliczność ta nie może być przesądzającą dla odmowy wiarygodności jej twierdzeń. Te zaś zostały należycie ocenione przez Sąd I instancji, jako spójne, logicznie i konsekwentne, a przy tym znalazły ( wbrew twierdzeniom skarżącego) potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, jak choćby w fakcie ujawnienia w lombardzieT. K.pochodzącego z kradzieży laptopa.
Powyższego nie może zmienić i to, że oskarżona została przesłuchana jedynie w postępowaniu przygotowawczym, a nie uczyniono tego w postępowaniu jurysdykcyjnym, skoro ta ukrywa się przed wymiarem sprawiedliwości i jest poszukiwana na skutek europejskiego nakazu aresztowania.
Twierdzenie zatem przez skarżącego, że z łatwością można było doprowadzić do bezpośredniego przeprowadzenia dowodu AZxcv z zeznańA. B.należy uznać po prostu za chybione w realiach omawianej sprawy.
Mając na uwadze powyższe – zdecydowano jak w wyroku.