Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 727/17
Data wyroku: 2017-10-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Arkadiusz Łata, Małgorzata Peteja-Żak, Grzegorz Kiepura
Słowa kluczowe: Wyrok łączny
Podstawa prawna: art. 437 kpk, 438 kpk, 624 § 1 kpk

Sygnatura akt VI Ka 727/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia17 października 2017r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO Małgorzata Peteja - Żak
Sędziowie SSO Arkadiusz Łata (spr.)
SSO Grzegorz Kiepura
Protokolant Agnieszka Jaruga
przy udziale Ilony Topy Prokuratora Prokuratury Rejonowej wR.

po rozpoznaniu w dniu 17 października 2017 r.
sprawy skazanegoB. Ż.ur. (...)wZ.
synaR.iH.
w przedmiocie wydania wyroku łącznego
na skutek apelacji wniesionej przez skazanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej
z dnia 28 czerwca 2017 r.    sygnatura akt VI K 12/17
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk,art. 624 § 1 kpk

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że obniża rozmiar łącznej kary pozbawienia wolności wymierzonej w punkcie 1 do 8 (osiem) miesięcy;

2
w pozostałym zakresie utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy;

3
zwalnia skazanego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając wydatkami Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 727/17

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy stwierdził, co następuje.
Apelacja skazanego okazała się skuteczna jedynie o tyle, iż w następstwiejej wywiedzenia należało zmienić zaskarżony wyrok łączny poprzez obniżenie rozmiaru łącznej kary pozbawienia wolności wymierzonej w pkt. 1 do 8 miesięcy.
Na wstępie jednak potrzeba wskazać, iż Sąd I instancji ze wszech miar słusznie zastosował przepisy znowelizowane, obowiązujące począwszy od dnia 1 lipca 2015 r.oraz ocenił, że ustawa karna w brzmieniu obowiązującym przed tą datą - w zakresie zasad wydawania wyroku i kształtowania kary łącznej – w żadnej mierze nie byłaby in concreto względniejsza dlaB. Ż.. Tym samym zważywszy, iż kary podlegające łączeniu orzeczone były wyrokami zapadłymi już po dacie 1 lipca 2015 r. – w sposób wyłączny zastosowanie znajdowały przepisy „nowe”.
Na gruncie poprzednich przepisów łączeniu podlegałyby jedynie kary wymierzone wyrokami o jakich jest mowa w punktach III i IV części wstępnej badanego wyroku łącznego. Spośród czterech przestępstw, jakich dopuścił się skazany i za które orzeczono mu kary pozbawienia wolności czterema kolejnymi wyrokami – w zbiegu realnym w sensie przepisów obowiązujących przed dniem 1 lipca 2015 r. pozostawały bowiem tylko występki, których dotyczyły wyroki z punktów: III i IV. Oba dokonane zostały przed datą 28 sierpnia 2015 r., czyli data zapadnięcia pierwszego w stosunku do nich pod względem chronologicznym wyroku – tj. wyroku Sadu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia w Krakowie– sygn. akt XIV K 462/15, a zarazem po wydaniu wyroku z dnia 18 marca 2011 r.Sądu Rejonowego w Cieszynie – sygn. akt II K 186/11 (punkt II części wstępnej wyroku łącznego). Kary wymierzone wyrokami z punktów: I i II części wstępnej łączeniuby nie podlegały.
Przeszkodą do połączenia kar z wyroków: III i IV nie byłaby przy tym okoliczność,że pierwsza z nich orzeczona została z dobrodziejstwa warunkowego zawieszeniajej wykonania. W datach obu wchodzących w rachubę przestępstw (tj. odpowiednio w datach: 25 października 2014 r. i 30 sierpnia 2014 r.) obowiązywał już wprowadzony w życie z dniem 8 czerwca 2010 r. ówczesny przepisart. 89 § 1 kkprzewidujący możliwość warunkowego zawieszenia wykonania łącznej kary pozbawienia wolności (orzeczonej w oparciuo bezwzględną karę tego rodzaju i karę pozbawienia wolnościz warunkowym zawieszeniem wykonania) tylko wówczas, gdy spełnione były przesłankizart. 69 kk(w brzmieniu sprzed 1 lipca 2015 r.). Innymi słowy, jeżeli wówczasnie zachodziły podstawy, by łączną karę wymierzoną w orzeczonych okolicznościach warunkowo zawiesić obowiązkiem Sądu pozostawało orzeczenie jej jako kary bezwzględnej.
W przypadkuB. Ż.warunkowe zawieszenie łącznej kary pozbawienia wolności nie byłoby dopuszczalne. Wedleart. 69 § 3 kk, jaki wtedy obowiązywał zastosowanie owej instytucji wyłączone zostało wobec sprawców określonych wart. 64 § 2 kk(chyba, że zachodził wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami). Tymczasem czyn, o którym mowa w wyroku z punktu III części wstępnej dokonanyprzez skazanego został właśnie w warunkach multirecydywy, A żadne szczególne okoliczności nie występowały.
Kara łączna na gruncie przepisów „starych” mogła być przy tym kształtowanaw granicach od 1 roku do 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Według „nowych” przepisów łączeniu podlegają analogicznie kary wymierzone wyrokami III i IV. Tylko one bowiem korzystają do chwili obecnej z waloru „wykonalności” w sensie obecnegoart. 85 § 2 kk.B. Ż.odbył już w całości kary izolacyjne orzeczone w sprawach z punktów: I i II części wstępnej. Kary te nie nadają się zatem obecnie do połączenia.
W przypadku warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności również z wyroku z punktu III, do czasu orzekania w instancji odwoławczej nie upłynął jeszcze okres próbyi dalszych sześciu miesięcy. Kara ta w dalszym ciągu traktowana jest jako wykonalna,toteż ulega łączeniu.
Przepisart. 89 § 1 kkwprowadził jednakże zasadę, iż w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniemi bez warunkowego zawieszenia ich wykonania, warunkowe zawieszenie kary łącznej wchodzi w rachubę jedynie wtedy, gdy kara łączenia nie przekracza jednego roku,zaś sprawca w czasie popełnienia każdego z tych przestępstw nie był skazanyna karę pozbawienia wolności.
B. Ż.natomiast dopuszczając się czynów objętych wyrokami z punktów:III i IV był już prawomocnie skazany na kary tego typu, a mianowicie wyrokami wskazanymi w punktach: I i II części wstępnej.
Łączna kara pozbawienia wolności mogła tym samym i obecnie być wymierzona jedynie jako kara bezwzględna i nie ma w chwili też żadnej możliwości warunkowego zawieszenia jej wykonania. Wydanie wyroku łącznego stanowi w omówionych warunkach faktyczne zarządzenie wykonania kary warunkowo zawieszonej. Sytuacja prawna skazanego na gruncie aktualnego stanu prawnego nie ulega zatem pogorszeniu w stosunku do przepisów poprzednich.
Korzystniej natomiast wyglądają granice w jakich może ona być wymierzona,a to z uwagi na „przelicznik” zart. 89 § 1b kknie znany we wcześniejszym stanie prawnym. Miesiąc kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania równasię teraz 15 –tu dniom kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszania.Karę łączną można było formować w ramach: od 6 –ciu miesięcy do 1 roku pozbawienia wolości, co stawiaB. Ż.w sytuacji zdecydowanie korzystniejszejniż przewidywały to przepisy „stare”.
Sąd Rejonowy kształtując rozmiar kary łącznej słusznie sięgnął po metodę asperacji, czyli metodę „mieszaną”, zasadnie rezygnując tak z pełnej absorpcji, jak i z całkowitej kumulacji. Trafnie przytoczono brak w istocie związków przedmiotowo – podmiotowych pomiędzy zbiegającymi się przestępstwami (odmienność w zakresie przedmiotów ochronyi kwalifikacji prawnych, sposobu oraz okoliczności dokonania każdego z czynów, odmienności, co do osób pokrzywdzonych oraz miejsc popełnienia owych występków, różnice odnośnie pobudek i motywów sprawcy).
Sąd jurysdykcyjny w niedostatecznym jednak stopniu wziął pod rozwagęoraz uwzględnił opinię z jednostki penitencjarnej, w którejB. Ż.przebywał przekonującą o poprawie zachowania, jak również wyniki wywiadu środowiskowegoz miejsca jego zamieszkania prowadzące do podobnych wniosków. W ich świetle skazany zasługiwał na większe zbliżenie kary łącznej do najsurowszej z kar podlegających łączeniu.
Sąd odwoławczy złagodził ją zatem do 8 –iu miesięcy pozbawienia wolności.W pozostałej części wyrok jako trafny utrzymany został w mocy. O kosztach sądowychza postępowanie odwoławcze rozstrzygnięto jak w punkcie 3 wyroku niniejszego.