Sąd Rejonowy w Toruniu
III Wydział Rodzinny i Nieletnich
Sygnatura akt: III RC 861/16
Data wyroku: 2017-03-01 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION
Sędziowie: Monika Grubba
Słowa kluczowe: Alimenty
Podstawa prawna: 135 KRO
Teza: umorzenie postępowania wobec zawarcia ugody sądowej w sprawie o alimenty

Sygn. akt III RC 861/16

POSTANOWIENIE
Dnia 1 marca 2017r.
Sąd Rejonowy w Toruniu III Wydział Rodzinny i Nieletnich
w składzie następującym
PrzewodniczącySSR Monika Grubba
Protokolantst. sekr. sądowy Anna Pachniewska
po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2017r.w. T.
na rozprawie sprawy
z powództwamałol.K. K.działającego przez matkęM. K.
przeciwkoD. K.
o alimenty

postanawia

I
umorzyć postępowanie,

II
nie obciążać pozwanego kosztami sądowymi w sprawie,

III
przyznać adw.P. A.ze Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Toruniu) kwotę 1.200 (jeden tysiąc dwieście) złotych powiększoną o podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej małol. powodowi z urzędu.

Sygn. akt III RC 861/16

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 1 marca 2017r. Sąd Rejonowyw. T.w III Wydziale Rodzinnym i Nieletnich umorzył postępowanie w sprawie z powództwa małoletniegoK. K.działającego przez matkęM. K.przeciwkoD. K.o alimenty, nie obciążył pozwanego kosztami sądowych w sprawie i przyznał adwokatowiP. A.ze Skarbu Państwa kwotę 1.200 zł powiększoną o podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej małol. powodowi z urzędu.

Sąd ustalił i zważył, co następuje:
Pozwem z dnia 28 października 2016r.M. K., działając w imieniu małoletniegoK. K., wniosła o zasądzenie alimentów od pozwanegoD. K.w kwocie po 700 zł miesięcznie, począwszy od dnia wniesienia pozwu.
Pozwany początkowo uznał roszczenie do kwoty po 300 zł, a następnie po 400 zł miesięcznie. Na rozprawie w dniu 1 marca 2017r., po wcześniejszym – na rozprawie w dniu 21 grudnia 2016r. - przedstawieniu przez obie strony swojej sytuacji materialnej oraz po zapoznaniu się z usprawiedliwionymi potrzebami uprawnionego, Przewodnicząca zaproponowała zawarcie ugody na kwotę po 450 zł miesięcznie tytułem alimentów. Sąd bowiem, zgodnie z dyspozycjąart. 10 kpciart. 223 kpc, dążył do ugodowego załatwienia sprawy. Proponując wysokość alimentów Sąd miał na uwadze wysokości usprawiedliwionych potrzeb małoletniego oraz możliwości majątkowe i zarobkowe zobowiązanych.
Ostatecznie zarówno strona powodowa działająca przez profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego z urzędu, jak i strona pozwana wyraziły zgodę na alimenty w kwocie po 450 zł miesięcznie na rzecz małoletniego powoda. Obie strony zgodnie ustaliły, że alimenty w wysokości po 450 zł miesięcznie będą płatne przez pozwanego do rąk matki małoletniego powoda począwszy od dnia 1 marca 2017r. Jednocześnie matka małol. powoda zobowiązała się do cofnięcia wniosku o egzekucję komorniczą alimentów w terminie 3 dni
Przewodnicząca, wobec braku negatywnych przesłanek wskazanych w przepisieart. 203 § 4 kpcw zw. zart. 223 § 2 kpc, przygotowała projekt ugody zgodnie z ustaleniami poczynionymi przez strony, który następnie odczytała. Po zapoznaniu się z treścią ugody i jej zaakceptowaniu, obie strony złożyły pod nią własnoręcznie podpisy.
W ocenie Sądu zawarta przez strony ugoda sądowa była dopuszczalna, jej treść była zgodna z prawem oraz z zasadami współżycia społecznego i nie zmierzała do obejścia prawa.
Wobec zawarcia przez strony ugody sądowej wydanie wyroku stało się zbędne. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawieart. 355 § 1 kpcw zw. zart. 223 § 1 kpcorzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia.
O kosztach sądowych orzeczono w punkcie II sentencji postanowienia, na podstawieart. 102 kpc. Sąd nie obciążył pozwanego kosztami sądowymi w sprawie w uwagi na jego dochody oraz zobowiązania alimentacyjne wobec dwójki dzieci.
Wysokość wynagrodzenia adwokata z urzędu Sąd ustalił na podstawie Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, obowiązującego w dniu wszczęcia postępowania (na mocy § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu). Zgodnie z § 8 pkt 4 w/w rozporządzenia opłata maksymalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 5.000 zł do 10.000 zł wynosi 2.400 zł. W myśl § 4 ust. 1 opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż ½ opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.
W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę w/w przesłanki, należało przyznać adwokatowiP. A.ze Skarbu Państwa kwotę 1.200 zł, tj. ½ opłaty maksymalnej, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej małol. powodowi z urzędu, powiększoną o podatek od towarów i usług na podstawie § 4 ust. 3 w/w rozporządzenia.
Ustalając wysokość opłaty Sąd miał na uwadze wartość przedmiotu sprawy oraz wkład pracy adwokata. W sprawie odbyły się tylko dwa terminy rozprawy. Nie przeprowadzono żadnych innych dowodów poza dowodami z dokumentów, zatem materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie był obszerny. Pełnomocnik przygotował trzy pisma procesowe, w tym pozew i pismo uzupełniające jego braki formalne. Sprawa nie należała przy tym do zawiłych pod względem faktycznym czy prawnym.
Na podstawie przepisów wyżej wskazanych orzeczono jak w punkcie III sentencji postanowienia.