Sąd Rejonowy w Legionowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1044/16
Data wyroku: 2017-05-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Kosiński
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko ochronie informacji
Podstawa prawna: art. 267 § 3 kk

Sygn. akt II K 1044/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 maja 2017 r.
Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Tomasz Kosiński
Protokolant: Bożena Oblińska
w obecności oskarżyciela Prokuratora : Ewy Urman – Brzosko
po rozpoznaniu dnia 15 maja 2017 r. na rozprawie w Legionowie sprawy :
A. B., synaI.iK. z d. D.,ur. (...)wM.
oskarżonego o  to, że :
w okresie od bliżej nieustalonego czasu , jednak nie później niż 10 sierpnia 2015 r. wC.woj.(...), w celu uzyskania informacji do których nie był uprawniony , tj. treści rozmówD. B., posłużył się urządzeniem podsłuchowym w postaci dyktafonu pozostawionego w kinkiecie ściennym salonu domu mieszkalnego
tj. o czyn zart. 267 § 3 k.k.

1
Na podstawieart. 66 § 1 i 2 k.k.iart. 67 § 1 k.k.warunkowo umarza postępowanie przeciwko oskarżonemuA. B.na okres próby 1 ( jednego ) roku ;

2
Na podstawieart. 67 § 3 k.k.iart. 39 pkt. 7 k.k.zasądza od oskarżonegoA. B.na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 1000 ( jeden tysiąc ) złotych;

3
Na podstawieart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonegoA. B.na rzecz oskarżycielki posiłkowejD. B.kwotę 840 zł ( osiemset czterdzieści złotych ) tytułem zwrotu poniesionych przez nią kosztów procesu;

4
Na podstawieart. 627 k.p.k.iart. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych( Dz. U. z 1983 r. Nr 27, poz. 152 ze zm. ) zasądza od oskarżonegoA. B.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 170 zł ( sto siedemdziesiąt złotych ) w tym opłatę w kwocie 100 zł ( sto złotych ).

Sygn. akt II K 1044/16

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
OskarżonyA. B.iD. B.byli małżeństwem od 07 kwietnia 1985 r. i mieszkali wC.przyul. (...). Ze względu na charakter swojej pracy oskarżonyA. B.spędzał weekendy poza domem . Wobec faktu iż oskarżonyA. B.zaczął na początku 2014 r. otrzymywać informację od sąsiadów iż podczas jego nieobecności w domu włącza się alarm oraz odbywają się imprezy postanowił sprawdzić prawdziwość tych informacji . W tym celu oskarżonyA. B.w okresie od bliżej nieustalonego czasu , najprawdopodobniej w okresie od czerwca 2014 r. do września 2014 r. , jednak nie później niż 10 sierpnia 2015 r. w swoim domuC.przyul. (...)woj.(...)zainstalował urządzeniem podsłuchowe w postaci dyktafonu który zamontował w kinkiecie ściennym w salonie . To urządzenie podsłuchowe nagrało informację do których oskarżony nie był uprawniony – to jest rozmowę żony oskarżonego -D. B.z jej koleżankąE. K.z której wynikało iż żona zdradza z innym mężczyzną oskarżonegoA. B..
Po uzyskaniu tej informacji oraz ustaleniu iż we wrześniu 2014 r. jego żonaD. B.wyjechał z tym mężczyzną na wakacje do Grecji oskarżonyA. B.przed powrotem żony z tego wyjazdu wakacyjnego podjął decyzję o wyprowadzeniu się z ich domu wC.przyul. (...).
Następnie oskarżonyA. B.złożył do Sądu OkręgowegoW.III Wydział Cywilny pozew o rozwód bez orzekania o winie w sprawie sygn. akt III C 1680/14. W piśmie procesowym z dnia 20 kwietnia 2015 r. pozwanaD. B.wniosła o orzeczenie rozwodu z wyłącznej winy jej męża – oskarżonegoA. B.zarzucając mu , że ten ją zaniedbywał , nie mogła liczyć na jego pomoc ani w sprawach drobnych codziennych ani w sprawach ważnych . Dodatkowo pozwana zarzuciła powodowi , że ten opuścił ich dom bez jej wcześniejszego powiadomienia i pozostawił ją bez środków do życia. Kolejnym zarzutem względem powoda był fakt iż od lat zaniedbywał on swoje obowiązki małżeńskie w postaci wspólnego pożycia . PozwanaD. B.wniosła również o zasądzenie na jej rzecz od powodaA. B.alimentów w kwocie 2000 zł miesięcznie .
W piśmie procesowym z dnia 11 maja 2015 r. wobec wyżej opisanego stanowiska pozwanejD. B.powódA. B.zmodyfikował swoje stanowisko w ten sposób iż wniósł o orzeczenie rozwodu z wyłącznej winy pozwanejD. B., zarzucając jej zdradę , jakiej dopuściła się w 2014 r. zM. G.( k. 96-102 ) . W tym piśmie procesowym powódA. B.wniósł o dopuszczenie na tą okoliczność z dowodu z nagrań rozmówD. B.jakie uzyskał za pomocą tego urządzenie podsłuchowego w postaci dyktafonu zamontowanego przez oskarżonego w kinkiecie ściennym salonu domu wC.przyul. (...). PozwanaD. B.początkowo zaprzeczyła autentyczności tych nagrań . Jednak z opinii z zakresu fonoskopii nr 283/04/05/2016 dopuszczonej w sprawie rozwodowej III C 1680/14 wynika iż te nagrania są autentyczne , a osobą nagraną jest pozwanaD. B.( k. 42-94 ) .
Prawomocnym wyrokiem z dnia 15 czerwca 2016 r. w sprawie sygn. akt III C 1680/14 Sąd OkręgowyW.III Wydział Cywilny orzekł rozwód związku małżeńskiego zawartego w dniu 07 kwietnia 1985 roku wP.pomiędzyA. B.aD. B.z wyłącznej winy pozwanejD. B.. Ponadto Sąd w tym wyroku zasądził od pozwanejD. B.na rzecz powodaA. B.kwotę 1960 zł tytułem zwrotu kosztów procesu oraz zasadził od pozwanejD. B.na rzecz SkarbuP.Sądu Okręgowego –W.P.wW.kwotę 18943,71 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych ( k. 95 ) .
A. B.ma ukończone 56 lat, jest po rozwodzie , nie ma nikogo na utrzymaniu , pracuje i osiąga dochód 10000 zł miesięcznie , nie był karany ( k. 106 ) , nie leczy się psychiatrycznie ani odwykowo.
Sąd powyższy stan faktyczny ustalił na podstawie następujących dowodów : wyjaśnień oskarżonegoA. B.( k. 109 , k. 151 i k. 152 ) , zeznań świadkaD. B.( k. 16 , k. 151-152 ) , zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa ( k. 1 ) , kserokopii protokołu rozprawy ( k. 2-3 ) , kserokopii pisma procesowego ( k. 5-12 ) , postanowienia Sądu ( k. 31 ) , stenogramu ( k. 41 ) , opinii fonoskopijnej w sprawie III C 1680/14 ( k. 42-94 ) , kserokopii wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie III C 1680/14 ( k. 95-102 ) , karty karnej ( k. 106 ).
A. B.stanął pod zarzutem iż w okresie od bliżej nieustalonego czasu , jednak nie później niż 10 sierpnia 2015 r. wC.woj.(...), w celu uzyskania informacji do których nie był uprawniony , tj. treści rozmówD. B., posłużył się urządzeniem podsłuchowym w postaci dyktafonu pozostawionego w kinkiecie ściennym salonu domu mieszkalnego to jest popełnienia przestępstwa zart. 263 § 3 k.k..
OskarżonyA. B.podczas postępowania przygotowawczego i na rozprawie przed Sądem przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu ( k. 109 i k. 151 ) . OskarżonyA. B.wyjaśnił z jakich powodów podjął decyzję o zamontowaniu w salonie swojego domu wC.przyul. (...)w znajdującym się w tym salonie kinkiecie urządzenia podsłuchowego w postaci dyktafony. Z dalszych wyjaśnień oskarżonegoA. B.wynika iż po odsłuchani treści nagranych rozmów żony z jej koleżanka dowiedział się że żona go zdradza , dlatego wyprowadził się z domu i wniósł pozew o orzeczenie rozwodu bez orzekania o winie. Następnie oskarżonyA. B.opisał dlaczego wykorzystał te nagrania w toczącym się postępowaniu rozwodowym w sprawie sygn. akt III C 1680/14 . OskarżonyA. B.wskazał iż zrobił to tylko dlatego iż jego żona wniosła o orzeczenie rozwodu z jego wyłącznej winy i orzeczenie od niego na jej rzecz alimentów ( k. 109 , k. 151 i k. 152 ).
Sąd dał w całości wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoA. B.jako dokładnym , jasnym i korespondującym z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z zeznaniami świadkaD. B.( k. 16 , k. 151-152 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę oraz dokumentami w postaci : kserokopii protokołu rozprawy w sprawie III C 1680/14 ( k. 2-3 ) , kserokopii pisma procesowego w sprawie III C 1680/14 ( k. 5-12 ) , stenogramu ( k. 41 ) , opinii fonoskopijnej w sprawie III C 1680/14 ( k. 42- 94 ) , kserokopii wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie III C 1680/14 ( k. 95-102 ). Należy wskazać iż z tych wyjaśnień oskarżonegoA. B.wynika wprost iż popełnił on zarzucany mu czyn .
Sąd dał więc wiarę zeznaniom świadkaD. B.jako jasnym dokładnym , spójnym i logicznym. Z zeznań świadkaD. B.– byłej żony oskarżonegoA. B.– pokrzywdzonej w niniejszej sprawie wynika w jakich okolicznościach dowiedziała się iż jej ówczesny mąż – oskarżonyA. B.nagrał jej rozmowę z koleżanką i dlaczego początkowo na rozprawie rozwodowej zaprzeczała autentyczności tych nagrań . ŚwiadekD. B.opisała w jakich okolicznościach powstały te nagrania oraz przyznała że z powodu tych nagrań Sąd OkręgowyW.orzekł rozwód jej małżeństwa z oskarżonymA. B.z jej wyłącznej winy , mimo że żądała by rozwód został orzeczony z wyłącznie winy jej męża oraz zostały zasądzone na jej rzecz alimenty od męża ( k. 16 , k. 151-152 ).
Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów , albowiem dokumenty powyższe zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych , nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu , by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia .
Sąd dał ponadto wiarę wszystkim ujawnionym na rozprawie dokumentom. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości.
Sąd zważył, co następuje:
Przepisart. 267 § 3 k.k.stanowi iż grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2 podlega , kto w celu uzyskania informacji, do której nie jest uprawniony, zakłada lub posługuje się urządzeniem podsłuchowym, wizualnym albo innym urządzeniem lub oprogramowaniem. Przedmiotami ochrony są poufność informacji, prawo do dysponowania informacją z wyłączeniem innych osób, a także bezpieczeństwo jej przekazywania; przepis chroni również sferę prywatności. Urządzenie podsłuchowe, wizualne lub inne - to każde urządzenie służące do rejestracji dźwięku i obrazu, a więc takie, za pomocą którego można uzyskać informację (kamera, aparat fotograficzny, magnetofon, dyktafon itp.), penalizowane jest także zakładanie oprogramowania, tj. takiego programu komputerowego, który może posłużyć do nieuprawnionego pozyskania informacji, lub posługiwanie się nim - w celu nieuprawnionego uzyskania informacji. Przepisart. 267 § 3 k.k.nie obejmuje - co oczywiste - sytuacji uzyskania informacji na podstawie przepisów prawa pozwalających na stosowanie urządzeń podsłuchowych i innych urządzeń pozyskiwania informacji. Przestępstwo zart. 267 § 3 k.k.jest formalne w zakresie czynności posługiwania się urządzeniem, natomiast materialne w odniesieniu do znamienia zakładania (skutkiem jest wytworzenie stanu faktycznego, w którym urządzenie lub oprogramowanie umożliwiające uzyskanie informacji zostało zainstalowane w określonym miejscu, zgodnie z wolą sprawcy) Wszystkie przestępstwa z 267k.k.mają charakter powszechny; mogą być popełnione tylko umyślnie, przy czym typy zart. 267 § 1, 2 i 3 k.k.tylko w zamiarze bezpośrednim ze względu na kierunkowość działania sprawcy  ( za Marek Mozgawa Komentarz do art. 267 Kodeksu karnego ) .
W powyższej sprawie oskarżonyA. B.wypełnił wszystkie znamiona czynu zabronionego zart. 267 § 3 k.k.albowiem w okresie od bliżej nieustalonego czasu , najprawdopodobniej w okresie od czerwca 2014 r. do września 2014 r. , jednak nie później niż 10 sierpnia 2015 r. wC.woj.(...), w celu uzyskania informacji do których nie był uprawniony , tj. treści rozmówD. B., posłużył się urządzeniem podsłuchowym w postaci dyktafonu zamontowanego przez niego w kinkiecie ściennym znajdującym się w salonu domu przyul. (...). OskarżonyA. B.działał w zamiarze bezpośrednim celem uzyskania informacji do uzyskania których nie był uprawniony . Następnie wykorzystał te informacje w postaci wykonanych przez siebie nagrań , które złożył jako dowód w toczącej się przed Sądem OkręgowyW.III Wydział Cywilny z jego powództwa sprawie o rozwód sygn. akt III C 1680/14 . Fakt ten wynika wprost z zebranego w sprawie materiału dowodowego w postaci: wyjaśnień oskarżonegoA. B.( k. 109 , k. 151 i k. 152 ) i zeznań świadkaD. B.( k. 16 , k. 151-152 ) oraz dokumentów w postaci kserokopii protokołu rozprawy w sprawie III C 1680/14 ( k. 2-3 ) , kserokopii pisma procesowego w sprawie III C 1680/14 ( k. 5-12 ) , stenogramu ( k. 41 ) , opinii fonoskopijnej w sprawie III C 1680/14 ( k. 42- 94 ) , kserokopii wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie III C 1680/14 ( k. 95-102 ) . Należy wskazać iż w postępowaniu przygotowawczym i na rozprawie przed Sądem oskarżonyA. B.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu ( k. 109 i k. 151 ) .
Z tych względów zarówno okoliczności sprawy , jak i wina oskarżonegoA. B.co do popełnienia przez niego zarzucanego mu czynu zart. 267 § 3 k.k.nie budzą wątpliwości.
W powyższej sprawi Sąd uznał , iż zachodzą przesłanki wskazane wart. 66 § 1 i § 2 k.k.i dlatego warunkowo umorzył postępowanie przeciwko oskarżonemuA. B.na okres próby 1 ( jednego ) roku zgodnie z treściąart. 67 § 1 k.k..
Zgodnie z treściąart. 66 § 1 k.k.Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.
W treściart. 66 § 1 i 2 k.k.wskazane zostały więc trzy przesłanki warunkowego umorzenia postępowania związane z czynem zarzucanym oskarżonemu to jest : społeczna szkodliwość czynu nie jest znaczna, wina nie jest znaczna , zagrożenie karą za zarzucane sprawcy przestępstwo nie przekracza 5 lat pozbawienia wolności . W powyższej sprawie czyn który popełnił oskarżonyA. B.spełnia wszystkie wyżej wskazane przesłanki. Niewątpliwym jest , iż w tym przypadku społeczna szkodliwość czynu jak i winna sprawcy nie jest znaczna . Należy zauważyć iż oskarżonyA. B.ujawnił te nagrania i wniósł o dopuszczenie dowodu z tych nagrań w toku sprawy rozwodowej dopiero po tym jak pozwanaD. B.w piśmie procesowym z dnia 20 kwietnia 2015 r. wniosła o orzeczenie rozwodu z wyłącznej winy jej męża – oskarżonegoA. B.zarzucając mu , że ten ją zaniedbywał nie mogła liczyć na jego pomoc ani w sprawach drobnych codziennych ani w sprawach ważnych . Dodatkowo pozwana zarzuciła powodowi , że ten opuścił ich dom bez jej wcześniejszego powiadomienia i pozostawił ją bez środków do życia. Kolejnym zarzutem względem powoda był fakt iż od lat zaniedbywał on swoje obowiązki małżeńskie w postaci wspólnego pożycia . PozwanaD. B.wniosła również o zasądzenie na jej rzecz od pozwanegoA. B.alimentów w kwocie 2000 zł miesięcznie. Wcześniej oskarżonyA. B.mimo iż znał treść tych nagrań wniósł o orzeczenie rozwodu bez orzekania o winie  ( k. 96-102 ).
Ponadto należy wskazać iż czyn którego znamiona wypełnił oskarżonyA. B.to jest czyn zart. 267 § 3 k.k.jest zagrożony karą nie przekraczającą 5 lata pozbawienia wolności .
Wskazane wart. 66 § 1 k.k.właściwości i warunki osobiste sprawcy, jego postawa i dotychczasowy sposób życia stanowią odrębną przesłankę warunkowego umorzenia postępowania. Nie mogą one być uwzględniane w ocenie społecznej szkodliwości popełnionego czynu i winy sprawcy, tj. przemawiać za ich „znacznością” lub „nieznacznością”. Należy zatem przyjąć, że przesłanka ta wchodzi w grę dopiero po ustaleniu, iż społeczna szkodliwość czynu i wina sprawcy nie są znaczne, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie . Pozytywna ocena postawy oskarżonego i jego dotychczasowego życia ma charakter prognostyczny, prowadząc sąd do przekonania, że mimo warunkowego umorzenia postępowania sprawca będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa . Przesłanka ta nie będzie spełniona, a przeciwnie - zachodzi przeszkoda w orzekaniu o warunkowym umorzeniu postępowania, jeżeli sprawca był już skazany za jakiekolwiek przestępstwo umyślne i nie nastąpiło zatarcie tego skazania. Lege non distinguente nie stanowi przeszkody w orzekaniu o warunkowym umorzeniu wcześniejsze skazanie za występek nieumyślny, a także wcześniejsze orzeczenie wobec sprawcy warunkowego umorzenia postępowania w sprawie o występek popełniony umyślnie. ( tak Komentarz do art. 66 kodeksu karnego (Dz.U.97.88.553), [w:] A. Marek, Kodeks karny. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC, 2006, wyd. III.) .
W powyższej sprawie dotychczasowy sposób życia oskarżonegoA. B.oraz fakt , iż nie był on dotychczas karany ( k. 106 ) , wskazuje , że spełnia on również tą przesłankę warunkowego umorzenia postępowania . Pozytywna ocena postawy oskarżonegoA. B.oraz jego dotychczasowego życia wskazuje , iż będzie on przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa .
Jeżeli chodzi o kolejną przesłankę wskazaną wart. 66 § 1 k.k.- braku wątpliwości co do popełnionego czynu, to taki brak wątpliwości wynika przede wszystkim z postawy sprawcy i złożenia przez niego wiarygodnych wyjaśnień. Formalne przyznanie się do winy nie jest jednak warunkiem sine qua non orzekania o warunkowym umorzeniu postępowania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2003 r., I KK 301/03, OSNKW 2004, nr 1, poz. 9). Ustawa bowiem wymaga jedynie, aby zachodził brak wątpliwości co do popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu i okoliczności tego czynu - w aspekcie wskazanych wart. 66 k.k.przesłanek stosowania tej instytucji. W powyższej sprawie oskarżonyA. B.przyznał się w postępowaniu przygotowawczym i na rozprawie przed Sądem do popełnienia zarzucanego mu czynu . Należy ponadto stwierdzić, iż z zebranego w sprawie materiału dowodowego w postaci: wyjaśnień oskarżonegoA. B.( k. 109 , k. 151 i k. 152 ) i zeznań świadkaD. B.( k. 16 , k. 151-152 ) oraz dokumentów w postaci kserokopii protokołu rozprawy w sprawie III C 1680/14 ( k. 2-3 ) , kserokopii pisma procesowego w sprawie III C 1680/14 ( k. 5-12 ) , stenogramu ( k. 41 ) , opinii fonoskopijnej w sprawie III C 1680/14 ( k. 42- 94 ) , kserokopii wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie III C 1680/14 ( k. 95-102 ) wynika niezbicie że dopuścił się on zarzucanego mu czynu który przez Sąd został zakwalifikowany jako czyn zart. 267 § 3 k.k.. Dlatego też okoliczności jego popełnienia nie budzą w powyższej sprawie żadnych wątpliwości.
Sąd kierując się dyrektywą zwartą wart. 67 § 3 k.k.iart. 39 pkt. 7 k.k.zasądza od oskarżonegoA. B.na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 1000 ( jedne tysiąc ) złotych. Sąd uznał iż ten środek karny będzie stanowił dla oskarżonegoA. B.wystarczającą dolegliwość i środek ten spełni wobec oskarżonego funkcję zarówno prewencyjną jak i wychowawczą.
W powyższej sprawie Sąd nie zasądził na podstawieart. 67 § 3 k.k.na rzecz oskarżycielki posiłkowejD. B.zadośćuczynienia za doznaną krzywdzę, mimo iż jej pełnomocnik złożył taki wniosek i wniósł o orzeczenie zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w kwocie 20000 zł , gdyż nie znalazł żadnych podstaw do orzeczenia na rzecz oskarżycielki posiłkowej zadośćuczynienia za doznaną krzywdzę. Należy wskazać iż pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej jako powód zasądzenia zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w kwocie 20000 zł wskazał fakt iż że stan zdrowia oskarżycielki posiłkowej uległ pogorszeniu na skutek sprawy rozwodowej ( k. 153-154 ) . Należy jednak wskazać iż jedyna dolegliwością jako poniosła pokrzywdzonaD. B.w związku z ujawnieniem przez oskarżonegoA. B.tych nagrań wobec żądania zawartego w piśmie procesowym pozwanejD. B.z dnia 20 kwietnia 2015 r. o orzeczenie rozwodu z wyłącznej winy jej męża – oskarżonegoA. B.i zasądzenie od niego alimentów na jej rzecz w kwocie 2000 zł był fakt iż prawomocnym wyrokiem z dnia 15 czerwca 2016 r. w sprawie sygn. akt III C 1680/14 Sąd OkręgowyW.III Wydział Cywilny orzekł rozwód związku małżeńskiego zawartego w dniu 07 kwietnia 1985 roku wP.pomiędzyA. B.aD. B.z wyłącznej winy pozwanejD. B.. Należy dodatkowo wskazać iż Sąd w tym wyroku zasądził od pozwanejD. B.na rzecz powodaA. B.kwotę 1960 zł tytułem zwrotu kosztów procesu oraz zasadził od pozwanejD. B.na rzecz SkarbuP.Sądu Okręgowego –W.P.wW.kwotę 18943,71 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych ( k. 95 ) . Podnieść należy iż pełnomocnik pokrzywdzonejD. B.wniósł w niniejszym sprawie karnej o zasądzenie od oskarżonegoA. B.na rzecz pokrzywdzonej zadośćuczynienia w kwocie 20000 zł , a więc w kwocie odpowiadającej kwocie kosztów jakie musiała podnieśćD. B.w związku z prawomocnym wyrokiem z dnia 15 czerwca 2016 r. w sprawie sygn. akt III C 1680/14 Sądu OkręgowegoW.III Wydział Cywilny .
Na podstawieart. 627 k.p.k.Sąd zasądził od oskarżonegoA. B.na rzecz oskarżycielki posiłkowejD. B.kwotę 840 zł ( osiemset czterdzieści złotych ) tytułem zwrotu poniesionych przez nią kosztów procesu.
Na podstawieart. 627 k.p.k.iart. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych( Dz. U. z 1983 r. Nr 27, poz. 152 ze zm. ) Sąd zasądził od oskarżonegoA. B.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 170 zł ( sto siedemdziesiąt złotych ) w tym opłatę w kwocie 100 zł ( sto złotych ).
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w wyroku.