Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 225/17
Data wyroku: 2017-10-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adam Wrzosek, Marzanna A. Piekarska-Drążek, Ewa Jethon
Słowa kluczowe: Paserstwo
Podstawa prawna: art. 291 § 1 kk

Sygn. akt II AKa 225/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 11 października 2017 r.

Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący Sędzia SA - Marzanna A. Piekarska - Drążek
Sędziowie  SA  - Adam Wrzosek
SA - Ewa Jethon (spr.)
Protokolant st. sekr. sądowy Łukasz Jachowicz
przy udziale Prokuratora Jacka Pergałowskiego
po rozpoznaniu w dniu 28 września 2017 r.
sprawy

1
M. B. (1)(poprzednioB.)urodz. (...)wR., synaR.iJ. z domu N.

2
S. T.urodz. (...)wW.,

synaR.iE. z domu B.
oskarżonych (ad.1) zart. 291§1 k.k.w zw. zart. 294§1 k.k.w zw.art. 64§1 k.k.w zw. zart. 65§1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w brzmieniu sprzed dnia 8 czerwca 2010 r. w zw. zart. 4§1 k.k., zart. 291§1 k.k.w zw.art. 64§1 k.k.w zw. zart. 65§1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w brzmieniu sprzed  dnia 8 czerwca 2010 r. w zw. zart. 4§1 k.k(ad.2) zart. 291§1 k.k.w zw. zart. 294§1 k.k.w zw. zart. 65§1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w brzmieniu sprzed dnia 8 czerwca 2010 r. w zw. zart. 4§1 k.k.,
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 28 lutego 2017 r. sygn. akt XVIII K 112/14

1
utrzymuje w mocy wyrok w zaskarżonej części wobec oskarżonychM. B. (1)iS. T.;

2
zwalnia oskarżonych od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
M. B. (1)został oskarżony o to, że:
I.w okresie od lipca 2002 roku do dnia 9 stycznia 2008 roku wR.,K.,K.i innych miejscowościach na terenie kraju, działając wspólnie i w porozumieniu zK. S.,M. P.,A. B.,J. K. (1)i innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezT. S., mającej na celu dokonywanie obrotu kradzionymi samochodami oraz częściami z tych samochodów i innymi przedmiotami pochodzącymi z przestępstw, przy czym z popełnienia przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu,
to jest o czyn zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
II.w okresie od lipca 2002 roku do dnia 9 stycznia 2008 roku wR.,K.,K.i innych miejscach, działając w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezT. S., mającej na celu dokonywanie przestępstw, wspólnie i w porozumieniu zK. S.i innymi nieustalonymi osobami w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, przyjmując a następnie udzielając pomocy w zbyciu mienia o łącznej wartości 757.861 PLN, uzyskanego za pomocą czynów zabronionych, dopuścił się następujących czynów:
1.w nieustalonym bliżej dniu pomiędzy dniem 10 listopada 2004 roku a dniem 9 stycznia 2008 roku w miejscowościK.powiatR.woj.(...), przyjął, po czym pomagał w zbyciu pochodzącego z kradzieży dokonanej w nocy z dnia 9 na 10 listopada 2004 roku wK., samochodu markiM. (...)onr rej. (...)o wartości 55.000 PLN na szkodę(...) sp. z o. o.wK., obecnie(...) sp. z o. o.wK., wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P.,
2.w nieustalonym bliżej dniu, pomiędzy dniem 31 grudnia 2004 roku a dniem 9 stycznia 2008 roku wK.przyjął, po czym pomagał w zbyciu pochodzącego z kradzieży dokonanej w dniu 31 grudnia 2004 roku wK.samochodu markiM. (...)onr rej. (...)o wartości 50.000 PLN na szkodęFirmy (...),(...)PrH., wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P.,
3.w nieustalonym bliżej dniu, pomiędzy dniem 28 stycznia 2005 roku a dniem 9 stycznia 2008 roku w miejscowościK.powiatR.woj.(...)przyjął, po czym pomagał w zbyciu pochodzącego z kradzieży dokonanej w dniu 28 stycznia 2005 roku wC.gm.G.samochodu markiM. (...)onr rej. (...)o wartości 40.000 PLN na szkodęD. N., wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P.,
4.w nieustalonym bliżej dniu, pomiędzy dniem 28 stycznia 2005 roku a dniem 9 stycznia 2008 roku w miejscowościK.powiatR.woj.(...)przyjął, po czym pomagał w zbyciu pochodzącego z kradzieży dokonanej w dniu 28 stycznia 2005 roku w miejscowościW.samochodu markiM. (...)onr rej. (...)o wartości 89.361 PLN na szkodęA. U., wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P.,
5.w nieustalonym bliżej dniu, pomiędzy dniem 4 kwietnia 2005 roku a dniem 9 stycznia 2008 roku wR.woj.(...)przyjął i pomagał w zbyciu pochodzącego z kradzieży dokonanej w dniu 4 kwietnia 2005 roku wK.samochodu markiM. (...)onr rej. (...)o wartości 45.500 PLN na szkodęM. B. (2), wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P.,
6.w nieustalonym bliżej dniu, pomiędzy dniem 21 marca 2005 roku a dniem 9 stycznia 2008 roku wR.woj.(...)przyjął i pomagał w zbyciu pochodzącego z kradzieży dokonanej w dniu 21 marca 2005 roku wK.samochodu markiM. (...)onr rej. (...)o wartości 25.000
PLN na szkodęD. W., wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P.,
7.w bliżej nieustalonym dniu pomiędzy dniem 19 maja 2005 roku a dniem 9 stycznia 2008 roku wR.woj.(...)przyjął i pomagał w zbyciu pochodzącego z kradzieży dokonanej w dniu 19 maja 2005 roku wR.samochodu markiM. (...)nr rej. (...)o wartości 150.000 PLN na szkodęHurtowni (...) spółka jawnawR.W. T.,K. L.orazTowarzystwa (...),Oddział (...)wR.", w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P., wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego,
8.w bliżej nieustalonym dniu pomiędzy dniem 22 stycznia 2007 roku a dniem 9 stycznia 2008 roku wR.woj.(...)przyjął, po czym udzielił pomocy w zbyciu pochodzącego z kradzieży dokonanej w nocy z dnia 21 na 22 stycznia 2007 roku wR.samochodu markiM. (...)nr rej. (...)o wartości 52.000 PLN na szkodęM. H., w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P., wiedząc, że został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego,
9.w nieustalonym bliżej dniu, pomiędzy dniem 29 maja 2007 roku a dniem 9 stycznia 2008 roku w miejscowościK.woj.(...)przyjął i pomagał w zbyciu pochodzącego z kradzieży dokonanej w dniu 29 maja 2007 roku wL.samochoduM. (...)onr rej. (...)o wartości 25.000 PLN na szkodęM. N., wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P.,
10.w bliżej nieustalonym dniu pomiędzy dniem 10 lipca 2007 roku a dniem 9 stycznia 2008 roku wR.woj.(...)przyjął i pomagał w zbyciu pochodzącego z kradzieży dokonanej w nocy z dnia 9 na 10 lipca 2007 roku wK.samochodu markiM. (...)nr rej. (...)o wartości 70.000 PLN na szkodęK. M., wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P.,
11.w nieustalonym bliżej dniu, w okresie od lipca 2002 roku do dnia 9 stycznia 2008 roku wR.woj.(...)przyjął i pomagał w zbyciu samochodu markiM. (...)w kolorze żółtym, o nieustalonych numerach rejestracyjnych i wartości nie niższej niż 19.100 PLN, pochodzącego z kradzieży dokonanej w nieustalonym dotychczas czasie i miejscu na szkodę nieustalonego pokrzywdzonego, wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P.,
12.w nieustalonym bliżej dniu, w okresie od lipca 2002 roku do dnia 9 stycznia 2008 roku wR.woj.(...)przyjął i pomagał w zbyciu samochodu markiM. (...)w kolorze białym, rok produkcji 1996, o nieustalonych numerach rejestracyjnych i wartości nie niższej niż 21.800 PLN, pochodzącego z kradzieży dokonanej w nieustalonym dotychczas czasie i miejscu na szkodę nieustalonego pokrzywdzonego, wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P.,
13.w nieustalonym bliżej dniu, w okresie od lipca 2002 roku do dnia 9 stycznia 2008 roku wK.woj.(...)przyjął i pomagał w zbyciu samochodu markiM. (...)w kolorze białym, rok produkcji 2002, o nieustalonych numerach rejestracyjnych i wartości nie niższej niż 44.600 PLN, pochodzącego z kradzieży dokonanej w nieustalonym dotychczas czasie i miejscu na szkodę nieustalonego pokrzywdzonego, wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P.,
14.w nieustalonym bliżej dniu, w okresie od lipca 2002 roku do dnia 9 stycznia 2008 roku wR.woj.(...)przyjął i pomagał w zbyciu samochodu markiM. (...)w kolorze białym, rok produkcji 2000, o nieustalonych numerach rejestracyjnych i wartości nie niższej niż 38.100 PLN, pochodzącego z kradzieży dokonanej w nieustalonym dotychczas czasie i miejscu na szkodę nieustalonego pokrzywdzonego, wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P.,
15.w nieustalonym bliżej dniu, w okresie od lipca 2002 roku do dnia 9 stycznia 2008 roku wK.woj.(...)przyjął i pomagał w zbyciu samochodu markiV. (...), rok produkcji 1996, o nieustalonych numerach rejestracyjnych i wartości nie niższej niż 13.300 PLN, pochodzącego z kradzieży dokonanej w nieustalonym dotychczas czasie i miejscu na szkodę nieustalonego pokrzywdzonego, wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P.,
16.w nieustalonym bliżej dniu, w okresie od lipca 2002 roku do dnia 9 stycznia 2008 roku wK.woj.(...)przyjął i pomagał w zbyciu samochodu markiM. (...), w kolorze białym, rok produkcji 1996, o nieustalonych numerach rejestracyjnych i wartości nie niższej niż 19.100zł., pochodzącego z kradzieży dokonanej w nieustalonym dotychczas czasie i miejscu na szkodę nieustalonego pokrzywdzonego, wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P.,
to jest o czyn zart. 291 § 1 k.k.w zb. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 kkw zw. zart. 12 k.k.
S. T.został oskarżony o to, że:
III.w okresie od czerwca 2007 roku do dnia 29 stycznia 2008 roku wW.,W.,M.,R.i innych miejscowościach na terenie kraju, działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą oraz zJ. K. (2),M. P.,A. B.i innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami brali udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezT. S., mającej na celu dokonywanie obrotu kradzionymi samochodami oraz częściami z tych samochodów i innymi przedmiotami pochodzącymi z przestępstw, przy czym z popełnienia przestępstw uczynili sobie stałe źródło dochodu,
to jest o czyn zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
IV.w okresie od czerwca 2007 roku do dnia 29 stycznia 2008 roku wW.,W.,M.,R.i innych miejscach, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezT. S., mającej na celu dokonywanie przestępstw, wspólnie i w porozumieniu ze sobą oraz zJ. K. (2)i innymi nieustalonymi osobami w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, udzielając pomocy w zbyciu mienia o łącznej wartości 593.695 PLN uzyskanego za pomocą czynów zabronionych, dopuścili się, przy czymG. Z.działając w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, następujących czynów :
1. w okresie czerwca 2007 roku wW.woj.(...)na stacji(...)dzielnicyW.B.pomagali w zbyciu samochodu markiF. (...)kolor morski metalik, rok produkcji 2005 o nieustalonych numerach rejestracyjnych i wartości nie niższej niż 44.500 PLN, pochodzącego z kradzieży dokonanej w nieustalonym dotychczas czasie i miejscu na szkodę nieustalonej osoby, wiedząc, że został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że wspólnie dostarczyli powyższy pojazd do miastaK.,
2. w okresie czerwca 2007 roku wW.woj.(...)pomagali w zbyciu samochoduP. (...)o nieustalonych numerach rejestracyjnych i wartości nie niższej niż 21.200 PLN, pochodzącego z kradzieży dokonanej w nieustalonym dotychczas czasie i miejscu na szkodę nieustalonej osoby, wiedząc, że został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że wspólnie dostarczyli powyższy pojazd do miastaP.,
3. w lipcu 2007 roku wW.na stacji(...)dzielnicyW.-B.pomagali w zbyciu samochoduT. (...)kolor czarny metalik perła, rok produkcji 2005 wartości nie niższej niż 34.400 PLN, pochodzącego z kradzieży dokonanej w nieustalonym dotychczas czasie i miejscu na szkodę nieustalonej osoby, wiedząc, że został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że wspólnie dostarczyli powyższy pojazd do miastaK.,
4.w październiku 2007 roku wW.na stacji(...)dzielnicyW.B.pomagali w zbyciu samochoduF. (...)nr rej. (...)wartości 50.000 PLN, pochodzącego z kradzieży dokonanej w dniu 24 października 2007 roku wO.na szkodęP. Z.iV.Bank (...)wW., wiedząc, że został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że wspólnie dostarczyli powyższy pojazd do miastaK.,
5.w bliżej nieustalonym dniu, pomiędzy dniem 14 września 2007 roku a dniem 9 stycznia 2008 roku wR.pomagali w zbyciu samochodu markiM.onr rej. (...)DB o wartości 37.000 euro i równowartości 139.919 PLN, pochodzącego z kradzieży dokonanej w dniu 14 września 2007 roku wW.na szkodęfirmy (...)Austria, wiedząc, że został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego w ten sposób, że wspólnie dostarczyli powyższy pojazdM. P.,
6.w dniu 4 grudnia 2007 roku wR.woj.(...)pomagali w zbyciu samochodu markiM. (...)nr rej. W-(...)o wartości 40.000 Euro i równowartości 144.676 PLN pochodzącego z kradzieży dokonanej w dniu 2 grudnia 2007 roku w miejscowościB.na terenie Republiki Austrii na szkodęR. V., wiedząc, że został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że wspólnie dostarczyli powyższy pojazdM. P.,
7.w bliżej nieustalonym dniu pomiędzy dniem 17 stycznia 2008 roku a dniem 29 stycznia 2008 roku w miejscowościM.woj.(...)pomagali w zbyciu samochoduR. (...)nr rej. (...)o wartości 30.000 PLN, pochodzącego z kradzieży dokonanej w dniu 17 stycznia 2008 roku wK.na szkodęP. O.i(...) Funduszu (...)wW., wiedząc, że został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że wspólnie dostarczyli powyższy pojazd do miejscowościR., 8. w dniu 29 stycznia 2008 roku wW.w woj.(...)pomagali w zbyciu samochoduM.onr rej. (...)o wartości 129.000 PLN, pochodzącego z kradzieży dokonanej w nocy z dnia 4 na 5 stycznia 2008 roku w miejscowościK.gm.T.na szkodę(...) sp. z o. o.wW.wiedząc, że został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że wspólnie ze sobą iJ. K. (2)przewozili pojazd do miejsca zbycia,
to jest o czyn zart. 291 § 1 k.k.w zb. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w stosunku doS. T., zaś w stosunku doG. Z.o czyn zart. 291 § 1 k.k.w zb. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 28 lutego 2017 r.
w sprawie o sygn. akt XVIII K 112/14
I.oskarżonegoM. B. (1)uniewinnił od popełnienia czynu, opisanego w pkt. I części wstępnej wyroku,
II.oskarżonegoM. B. (1)w ramach zachowań, opisanych w pkt II części wstępnej wyroku, ustalając, że stanowią one dwa odrębne czyny przestępne, uznał za winnego tego, że:
II.a w okresie od 10 listopada 2004 roku do dnia 2 marca 2006 roku wR.,K.i innych miejscach, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, przyjmując a następnie udzielając pomocy w zbyciu mienia o łącznej wartości 454.861 PLN, uzyskanego za pomocą czynów zabronionych, dopuścił się, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, następujących czynów:
1.w nieustalonym bliżej dniu pomiędzy dniem 10 listopada 2004 roku a dniem 02 marca 2006 roku w miejscowościK.powiatR.woj.(...), przyjął, po czym pomagał w zbyciu pochodzącego z kradzieży, dokonanej w nocy z dnia 9 na 10 listopada 2004 roku wK., samochodu markiM. (...)onr rej. (...)o wartości 55.000 PLN na szkodę(...) sp. z o. o.wK., obecnie(...) sp. z o. o.wK., wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P.,
2.w nieustalonym bliżej dniu, pomiędzy dniem 31 grudnia 2004 roku a dniem 2 marca 2006 roku wK.przyjął, po czym pomagał w zbyciu pochodzącego z kradzieży, dokonanej w dniu 31 grudnia 2004 roku wK.samochodu markiM. (...)onr rej. (...)o wartości 50.000 PLN na szkodęFirmy (...),(...)PrH., wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P.,
3.w nieustalonym bliżej dniu, pomiędzy dniem 28 stycznia 2005 roku a dniem 02 marca 2006 roku w miejscowościK.powiatR.woj.(...)przyjął, po czym pomagał w zbyciu pochodzącego z kradzieży, dokonanej w dniu 28 stycznia 2005 roku wC.gm.G.samochodu markiM. (...)onr rej. (...)o wartości 40.000 PLN na szkodęD. N., wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P.,
4.w nieustalonym bliżej dniu, pomiędzy dniem 28 stycznia 2005 roku a dniem 2 marca 2006 roku w miejscowościK.powiatR.woj.(...)przyjął, po czym pomagał w zbyciu pochodzącego z kradzieży, dokonanej w dniu 28 stycznia 2005 roku w miejscowościW.samochodu markiM. (...)onr rej. (...)o wartości 89.361 PLN na szkodęA. U., wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P.,
5.w nieustalonym bliżej dniu, pomiędzy dniem 4 kwietnia 2005 roku a dniem 02 marca 2006 roku wR.woj.(...)przyjął i pomagał w zbyciu pochodzącego z kradzieży, dokonanej w dniu 4 kwietnia 2005 roku wK.samochodu markiM. (...)onr rej. (...)o wartości 45.500 PLN na szkodęM. B. (2), wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P.,
6.w nieustalonym bliżej dniu, pomiędzy dniem 21 marca 2005 roku a dniem 2 marca 2006 roku wR.woj.(...)przyjął i pomagał w zbyciu pochodzącego z kradzieży, dokonanej w dniu 21 marca 2005 roku wK.samochodu markiM. (...)onr rej. (...)o wartości 25.000 PLN na szkodęD. W., wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P.,
7. w bliżej nieustalonym dniu pomiędzy dniem 19 maja 2005 roku a dniem 2 marca 2006 roku wR.woj.(...)przyjął i pomagał w zbyciu pochodzącego z kradzieży, dokonanej w dniu 19 maja 2005 roku wR.samochodu markiM. (...)nr rej. (...)o wartości 150.000 PLN na szkodęHurtowni (...) spółka jawnawR.W. T.,K. L.orazTowarzystwa (...),Oddział (...)wR.”, w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P., wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, tj. czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 291 §1 k.k.w zw. zart. 294 §1 k.k.w zw. zart. 64 §1 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.każdorazowo w brzmieniu sprzed dn. 8.06.2010 r. w zw. zart. 4 §1 k.k.i na tej podstawie za czyn ten skazał go, a na podstawieart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, zaś a na podstawieart. 33 §1, 2 i 3 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.w zw. zart. 4 §1 k.k.wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) PLN, zaś na podstawieart. 45 §1 k.k.w zw. zart. 4 §1 k.k.orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa osiągniętej z przestępstwa korzyści majątkowej w kwocie 13.500 PLN (trzynaście tysięcy pięćset),
II.b. w okresie od 22 stycznia 2007 roku do dnia 9 stycznia 2008 roku wR.,K., i innych miejscach, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, przyjmując a następnie udzielając pomocy w zbyciu mienia o łącznej wartości 147.000 PLN, uzyskanego za pomocą czynów zabronionych, dopuścił się, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, następujących czynów:
1.w bliżej nieustalonym dniu pomiędzy dniem 22 stycznia 2007 roku a dniem 9 stycznia 2008 roku wR.woj.(...)przyjął, po czym udzielił pomocy w zbyciu pochodzącego z kradzieży, dokonanej w nocy z dnia 21 na 22 stycznia 2007 roku wR.samochodu markiM. (...)nr rej. (...)o wartości 52.000 PLN na szkodęM. H., w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P., wiedząc, że został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego,
2.w nieustalonym bliżej dniu, pomiędzy dniem 29 maja 2007 roku a dniem 9 stycznia 2008 roku w miejscowościK.woj.(...)przyjął i pomagał w zbyciu pochodzącego z kradzieży dokonanej w dniu 29 maja 2007 roku wL.samochoduM. (...)onr rej. (...)o wartości 25.000 PLN na szkodęM. N., wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P.,
3. w bliżej nieustalonym dniu pomiędzy dniem 10 lipca 2007 roku a dniem 9 stycznia 2008 roku wR.woj.(...)przyjął i pomagał w zbyciu pochodzącego z kradzieży dokonanej w nocy z dnia 9 na 10 lipca 2007 roku wK.samochodu markiM. (...)nr rej. (...)o wartości 70.000 PLN na szkodęK. M., wiedząc, że pojazd został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że przyjął powyższy pojazd od nieustalonych osób, a następnie przekazał goM. P.,
tj. czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 291 §1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.każdorazowo w brzmieniu sprzed dn. 8.06.2010 r. w zw. zart. 4 §1 k.k.i na tej podstawie za czyn ten skazał go, a na podstawieart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.w zw. zart. 4 §1 k.k.wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, zaś a na podstawieart. 33 §1, 2 i 3 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.w zw. zart. 4 §1 k.k.wymierzył mu karę grzywny w wysokości 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) PLN, zaś na podstawieart. 45 §1 k.k.w zw. zart. 4 §1 k.k.orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa osiągniętej z przestępstwa korzyści majątkowej w kwocie 3.000 PLN (trzy tysiące),
III. na podstawieart. 85 k.k.,86 §1 i 2 k.k.każdorazowo w brzmieniu sprzed dn. 8.06.2010 r. w zw. zart. 4 §1 k.k.połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności oraz grzywny, wymierzone oskarżonemuM. B. (1)w pkt. IIa i IIb wyroku i wymierzył mu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) PLN,
IV.oskarżonychS. T.iG. Z.uniewinnił od popełnienia czynu, opisanego w pkt. III części wstępnej wyroku,
V.oskarżonychS. T.iG. Z.w ramach czynu, opisanego w pkt. IV części wstępnej wyroku, uznał za winnych tego, że w okresie od dnia 14 września 2007 roku do dnia 29 stycznia 2008 roku wW.,W.,M.,R.i innych miejscach, działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą oraz innymi osobami, zaśG. Z.w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, udzielając pomocy w zbyciu mienia o łącznej wartości 493.595 PLN uzyskanego za pomocą czynów zabronionych, dopuścili się, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, następujących czynów:
1. w bliżej nieustalonym dniu, pomiędzy dniem 24 października 2007 roku a dniem 9 stycznia 2008 roku wW.na stacji(...)dzielnicyW.B.pomagali w zbyciu samochoduF. (...)nr rej. (...)o wartości 50.000 PLN, pochodzącego z kradzieży dokonanej w dniu 24 października 2007 roku wO.na szkodęP. Z.iV.Bank (...)wW., wiedząc, że został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że wspólnie dostarczyli powyższy pojazd do miastaK.,
2.w bliżej nieustalonym dniu, pomiędzy dniem 14 września 2007 roku a dniem 9 stycznia 2008 roku wR.pomagali w zbyciu samochodu markiM.onr rej. (...)DB o wartości 37.000 euro i równowartości 139.919 PLN, pochodzącego z kradzieży dokonanej w dniu 14 września 2007 roku wW.na szkodęfirmy (...)Austria, wiedząc, że został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego w ten sposób, że wspólnie dostarczyli powyższy pojazdM. P.,
3.w dniu 4 grudnia 2007 roku wR.woj.(...)pomagali w zbyciu samochodu markiM. (...)nr rej. W-(...)o wartości 40.000 Euro i równowartości 144.676 PLN pochodzącego z kradzieży dokonanej w dniu 2 grudnia 2007 roku w miejscowościB.na terenie Republiki Austrii na szkodęR. V., wiedząc, że został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że wspólnie dostarczyli powyższy pojazdM. P.,
4.w bliżej nieustalonym dniu pomiędzy dniem 17 stycznia 2008 roku a dniem 29 stycznia 2008 roku w miejscowościM.woj.(...)pomagali w zbyciu samochoduR. (...)nr rej. (...)o wartości 30.000 PLN, pochodzącego z kradzieży dokonanej w dniu 17 stycznia 2008 roku wK.na szkodęP. O.i(...) Funduszu (...)wW., wiedząc, że został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że wspólnie dostarczyli powyższy pojazd do miejscowościR.,
5. w dniu 29 stycznia 2008 roku wW.w woj.(...)pomagali w zbyciu samochoduM.onr rej. (...)o wartości 129.000 PLN, pochodzącego z kradzieży dokonanej w nocy z dnia 4 na 5 stycznia 2008 roku w miejscowościK.gm.T.na szkodę(...) sp. z o. o.wW.wiedząc, że został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego, w ten sposób, że wspólnie ze sobą i inną osobą przewozili pojazd do miejsca zbycia, tj. czynu wyczerpującego w stosunku do oskarżonegoS. T.dyspozycjęart. 291 §1 k.k.w zw. zart. 294 §1 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.każdorazowo w brzmieniu sprzed dn. 8.06.2010 r. w zw. zart. 4 §1 k.k., zaś w stosunku do oskarżonegoG. Z.wyczerpującego dyspozycję art.art. 291 §1 k.k.w zw. zart. 294 §1 k.k.w zw. zart. 64 §1 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.każdorazowo w brzmieniu sprzed dn. 8.06.2010 r. w zw. zart. 4 §1 k.k.i na podstawie powołanych przepisów odpowiednio każdego z oskarżonych skazał oraz na podstawieart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.w zw. zart. 4 §1 k.k.oraz na podstawieart. 33 § 1, 2 i 3 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.orazart. 45 §1 k.k.w zw. zart. 4 §1 k.k.wymierzył:
-oskarżonemuS. T.karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 40 (czterdziestu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na 30 (trzydzieści) PLN oraz orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa w kwocie 2.500 PLN (dwa tysiące pięćset),
-oskarżonemuG. Z.karę 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na 30 (trzydzieści) PLN, oraz orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa w kwocie 2.500 PLN (dwa tysiące pięćset),
VI.na podstawieart. 63 §1 k.k.w brzmieniu sprzed dn. 8.06.2010 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.na poczet orzeczonych wpkt. Vkar pozbawienia wolności zaliczył oskarżonym okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie:
-oskarżonemuS. T.- od dn. 29.01.2008 r. do dn.
15.04.2008r.,
-oskarżonemuG. Z.- od dn. 29.01.2008r. do dn.
14.04.2009r.,
VII.na podstawieart. 624 §1 k.p.k.zwolnił wszystkich oskarżonych od kosztów sądowych.
Apelacje od powyższego wyroku wnieśli obrońcy oskarżonych.
Obrońca oskarżonegoM. B. (1)zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w części co do winy oskarżonego opisanego w pkt II wyroku litera a i b oraz pkt III.
Na zasadzieart. 427 § 1 i 2 i 438 k.p.k.pkt 2, 3 k.p.k.wyrokowi Sądu Okręgowego zarzucił:

1
naruszenie prawa procesowego mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 7 k.p.k.,313 § 2 i 332 § 1 pkt 2 k.p.k.przez dowolną ocenę materiału dowodowego i konstruowanie opisów czynów przypisanych oskarżonemu, 2. błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść wyroku, a polegający na uznaniu, że:

-samochodyM. (...),M. (...),M. (...),M. (...)orazM. (...)przyjąłM. B. (1), a zaprowadziłK. S.,
-wyjaśnieniaM. B. (1)nie zasługują na wiarę, bo są sprzeczne z zeznaniamiM. P.,
-P.nie ma żadnego interesu w pomawianiuM. B. (1), bo przede wszystkim pomawia on sam siebie,
-udział w przestępstwachM. B. (1)potwierdzaK. S.stwierdzając, że znaB.oraz zabezpieczone uP.tabliczki rejestracyjne skradzionych samochodów.
Na zasadzieart. 437 § 1 i 456 k.p.k., wniósł o:
-zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od
wszystkich zarzuconych mu czynów,
ewentualnie
-uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoS. T.zaskarżył wyżej wymieniony wyrok w zakresie kary.
Na podstawieart. 438 pkt 4 k.p.k.zaskarżonemu wyrokowi zarzucił niesłuszne niezastosowanie środka w postaci warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Ap elacje obrońców okazały się bezzasadne.
W wyniku kontroli instancyjnej nie stwierdzono uchybień, które przybrałyby kształt bezwzględnych przesłanek odwoławczych. Analiza tej kontroli ogranicza się zatem do oceny postawionych zarzutów.
Apelacja obrońcy oskarżonegoM. B. (1), oparta na zarzutach obrazy przepisów postępowania i błędu w ustaleniach faktycznych, jako niezasadna nie została uwzględniona.
Sąd I instancji w sposób prawidłowy zebrał materiał dowodowy, przeprowadził i ocenił. Zarówno przebieg rozprawy, jak i treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku wskazują, że Sąd Okręgowy po ujawnieniu całokształtu okoliczności faktycznych (art. 410 k.p.k.) rozważył zarówno te przemawiające na korzyść, jak i niekorzyść oskarżonego (art. 4 k.p.k.) zgodnie z zasadą prawdy materialnej (art. 2§2 k.p.k.) i w ich następstwie prawidłowo ustalił stan faktyczny. Nie inaczej, lecz jako wynik realizacji naczelnych zasad procesowych, dokonał zmiany opisu czynu zarzucanego oskarżonemu poprzez eliminację z niego sześciu zdarzeń objętych czynem ciągłym. Okoliczność ta ma znaczenie o tyle, że nie wynika z podważenia wartości materiału dowodowego, a przede wszystkim zeznań świadkaM. P., lecz z dokonywanej przez Sąd Okręgowy subsumpcji. Wynikające z oceny dowodów okoliczności nie dały, jego zdaniem, w zakresie tych zdarzeń, podstaw do ustalenia kompletu znamion czynu zart. 291 §1 k.k., co wyczerpująco opisano w uzasadnieniu wyroku na str.40- 45. Wynika z niego, że wobec niemożności ustalenia właścicieli tych pojazdów a tym samym sposobu, w jaki je utracili, Sąd powziął wątpliwości, co do uzyskania ich za pomocą czynu zabronionego. Paserstwo bowiem może być popełnione tylko w stosunku do rzeczy, która pochodzi z jednoznacznie scharakteryzowanego źródła a mianowicie została uzyskana za pomocą czynu zabronionego. Nie oznacza to oczywiście, że dowody uznane przez Sąd za wiarygodne były w tym zakresie wątpliwe, czy niekonsekwentne. ŚwiadekP.we wszystkich bowiem przypadkach stwierdził, ze jego zdaniem pojazdy te pochodziły z przestępstwa. Sąd zaś jedynie w przypadkach samochodów, gdzie potwierdzały to zgłoszenia kradzieży i decyzje organów procesowych, uznał, że zostały uzyskane za pomocą czynu zabronionego. W pozostałych przypadkach, brak ustalenia okoliczności kradzieży, nasunął wątpliwości Sądu I instancji i skutkujące ich eliminacją z opisu czynu.
Nie znajduje zatem potwierdzenia zarzut obrazy przepisów prawa procesowego, z którego skarżący wywodzi sprzeczny z nimi sposób oceny dowodów. Rozpatrywany na gruncieart. 7 k.p.k.dla jego skuteczności wymaga wykazania, jakich konkretnie uchybień w świetle wiedzy i doświadczenia życiowego dopuścił się Sąd w dokonanej ocenie materiału dowodowego.
Zarzuty, w których skarżący kwestionuje ocenę materiału dowodowego i użyta na ich poparcie argumentacja sprowadzają się do postulatu, aby to relacje oskarżonegoM. B. (1), konsekwentnie wykluczające jego sprawstwo, stanowiły podstawę ustaleń faktycznych. W tym zamyśle usiłuje podważyć ocenę zeznańM. P.i wartość innych dowodów, które je wspierają. Czyni to w sposób całkowicie dowolny, tym samym sprzeczny z normą, której naruszenie zarzuca sądowi. Prezentuje bowiem znaczenie poszczególnych dowodów w oderwaniu od siebie, abstrahując przy tym od całego szerokiego kontekstu dowodowego i kontekstu ustalonych okoliczności. Kontekst ten stanowi opisany przez Sąd Okręgowy proceder polegający na tym, żeM. P.zatrudnionemu uT. S., który jeździł na giełdę samochodową wS., posiadacze aut proponowali zbycie początkowo części samochodowych a potem całych samochodów, ten zaś informował o tymT. S., który początkowo podejmował decyzję o nabyciu pojazdów i wykładał na to środki. Później zaś decyzje podejmował jużM. P.informując jedynieS.o cenie, za jaką jest do nabycia samochód. Pojazdy teM. P.rozkładał na części z pomocąK. B.iJ. K. (1)a następnie sprzedawał je wsklepie (...)lub zbywał w całości. Taki sam schemat dotyczył współpracy z udziałem oskarżonegoM. B. (1), któregoM. P.poznał na giełdzie wS.(str.1-6 uzasadnienia). Wynika z niego nadto, że w każdym z dziesięciu przypadków toM. B. (1)będący w posiadaniu samochodu proponował jego nabycieM. P.. Jak ustalił Sąd I instancji (str.20-21 uzasadnienia), świadek nie był w stanie odtworzyć wszystkich szczegółów związanych z każdym samochodem. Jednak najistotniejsze dla niego były te, za które był odpowiedzialny, czyli kto pojazd mu proponował, komu przekazywał pieniądze, z kim samochód odbierał i w jakich okolicznościach był on rozbierany na części. Wątpliwości świadka zatem nie dotyczą osobyM. B. (1), wszak świadekP.opisując okoliczności dotyczące wszystkich dziesięciu samochodów kategorycznie zeznawał, że brał je odM. B. (1).
Nie podważa w tym względzie ustalenia Sądu I instancji, ani przekonania świadkaM. P., ani też nie nasuwa wątpliwości Sądu odwoławczego, „czy prawidłowoP.identyfikuje osobęB.z osobą, z którą rozmawiał przez telefon”. Zważyć bowiem należy, że z ustaleń Sądu I instancji i uznanych przez niego za wiarygodne zeznań świadkaM. P.wynika, że poznał onM. B. (1)na giełdzie wS.. Znali się osobiście i spotykali wielokrotnie. Nie tylko więc fakt rozpoznawania głosu, czy identyfikacja telefonu, o ile oskarżony nie dzwonił do niego z budki telefonicznej, pozwalały na ową identyfikację. Skarżący jednak całkowicie pomija fakt, że rozmowa telefoniczna była kompatybilna z pozostałymi elementami każdego z dziesięciu przypisanych oskarżonemu czynów i wpisywała się zarówno w każdy z nich tworząc nieodłączną jego część, jak i w cały proceder składający się z powtarzających się podobnych elementów. Wśród nich ten, żeM. P.właśnieM. B. (1)przekazywał pieniądze i oddawał wymontowane z komputerów części (str. 18 uzasadnienia). Treść zeznań świadka szczegółowo wskazuje te okoliczności. Biorąc nadto pod uwagę, że odpowiedzialność oskarżonego kształtuje forma współsprawstwa, która nie wymaga, aby wykonywał on każdą z czynności osobiście, dodatkowo osłabia argumentację obrońcy.
Nie mogą zatem podważyć zeznań świadkaM. P.wskazane przez skarżącego a dostrzeżone i poddane analizie Sądu I instancji, wątpliwości tego świadka dotyczące osób, które samochód świadkowi doprowadzały. Ten element zdarzenia dla niego miał znaczenie drugorzędne. Z przytoczonych przez Sąd I instancji zeznań tego świadka na (str.18-20 uzasadnienia) wynika, że pewność, co do osoby, która dokonała przyprowadzania odM. B. (1)samochodów miał jedynie do samochodów oznaczonych:nr. rej: (...)(...)(...)i(...)(...), wskazując na osobęK. S.określanego przez niego(...). Sąd Okręgowy jedynie więc w tym zakresie dokonał ustaleń odnośnie faktu przyprowadzenia pojazdów przez konkretną osobę. W przypadku pozostałych samochodów, jak wynika z przytoczonych na stronie 18-20 w uzasadnienia zeznań świadkaP.wynika, że miał on wątpliwości co do osoby, która miała pojazdy przyprowadzić, dopuszczając, iż mógł to czynićM. B. (1)osobiście sam lub z inną osobą lubK. S., albo też nie mógł sobie tego przypomnieć. W tym zakresie więc Sąd Okręgowy nie poczynił ustaleń, co do osoby, która pojazd dostarczyła, jak w przytoczonym w apelacji przypadku dotyczącym samochodu o nr(...)(...).
Te prawidłowe ustalenia Sądu dowodzące respektowania naczelnych zasad procesowych, nie mogą być też poczytane, jako wyraz obrazyart.7 k.p.k.poprzez obdarzenie wiarą zeznań świadka w pozostałym zakresie. Słusznie więc uznał, że nie miało dla świadka znaczenia, kto przyprowadzał samochody, w przeciwieństwie do tożsamości osoby, z którą uzgadniał swoisteessentialia negotii,jak cena i właściwości pojazdu oraz okoliczności rozkładania aut, w których osobiście świadek uczestniczył, a których części potem sprzedawał. Nadto krąg tych osób był szerszy, niż tych, z którymi dokonywał ustaleń, którymi było pięć osób. Przekazywanie zaś odbywało się natomiast szybko na miejscu odbioru samochodu.
Nietrafnie także deprecjonuje skarżący wartość dowodową ujawnionych tablic rejestracyjnych, niesłusznie ograniczając ją do faktu, żeM. P.miał z nimi kontakt. Dodać należy przede wszystkim, że ujawnione przedmioty, to nie tylko tablice rejestracyjne, ale i części samochodów oraz pochodzące z nich dokumenty. Potwierdzają one wersję świadka nie tylko o fakcie, że były kradzione, ale że były rozkładane i jak wskazał Sąd meriti, ich odnalezienie i okazanie świadkowi przyczyniło się do odtworzenia w jego pamięci informacji o przedmiotowych zdarzeniach. Stąd nie może być uznane za nielogiczne, że w kolejnych wyjaśnieniach konkretyzował on swoje relacje o tych zdarzeniach.
Nie ma racji skarżący kwestionując sposób oceny przez Sąd I instancji zeznań świadkaK. S.. Świadek mianowicie zeznał, żeK. S., którego określał, jako(...)współpracował zM. B. (1)w ramach inkryminowanego procederu jako dostarczający w jego imieniu pojazdy, zaśK. S.przyznał, że zna oskarżonego, a poznał go w Zakładzie Karnym. Fakt wynikającej z nich znajomości tych osób nie jest bez znaczenia dla oceny zeznańM. P., jak to próbuje wykazać skarżący, odrywając ten fakt od szerokiego kontekstu dowodowego w sprawie. ŚwiadekM. P.bowiem wymienił także inne, niż oskarżonyB.osoby uczestniczące w inkryminowanym procederze, których udział potwierdzili inni świadkowie.A. B., którego świadek wskazał, jako osobę która pomagała mu w sprowadzaniu i rozkręcaniu nabytych skradzionych samochodów, potwierdził tę okoliczność. Tak, jakJ. K. (1), któremu świadek przypisywał podobną rolę, także potwierdził, że w jego warsztacie rozkręcane były samochody, które przyprowadzał zM. P.. Wskazany przez świadka fakt sprzedaży części pochodzących z rozłożonych samochodów uprawdopodobnił świadekK. B.wskazując, że część transakcji wsklepie (...)nie była rejestrowana. Dla wiarygodności zeznań świadkaM. P.powyższe dowody mają takie znaczenie, że świadek opisał określony proceder z udziałem określonych osób, zaś dowody te potwierdzają poszczególne jego elementy i istnienie relacji między uczestniczącymi w nim osobami, jak w tym przypadku.
Na tle odniesienia do zarzutów, w zamyśle skarżącego mających deprecjację zeznańM. P., niezasadne są więc także twierdzenia zawarte in fine uzasadnienia apelacji, zarzucające nietrafność ustalenia, że wymienione przez niego samochody pochodziły odM. B. (1). Czyni to zestawiając przytoczone na dużym poziomie ogólności twierdzenia, jako depozycje świadka, nie wskazując, w toku jakiego przesłuchania zostały wypowiedziane i pomijając treść innych zeznań tego świadka. Opiera swoje wątpliwości na kwestii uznanej za Sąd, za drugorzędną z punktu widzeniaM. P., związaną z osobami, które przyprowadzały owe samochody.
Odnośnie samochoduM. (...)kwestionuje przypisanie udział oskarżonego w ten sposób, że „P.mówił, że kupił odB., ale nie wie, kto przyprowadził. Skąd więc pewność, że kupił odB..” Sąd Okręgowy zaś ustaleń tych dokonał z uwzględnieniem pominiętych przez skarżącego faktów, w tym, że za ten samochódM. P.zapłacił właśnieM. B. (1). Świadek wszak zeznał „ samochód ten pochodził odM. R.. (tak określał oskarżonego) Nie wiemz kimgo przyprowadził.M.płaciłem pieniądze za ten samochód.” (k.713).
Odnośnie samochodu(...)(...)ustalenie to kwestionował twierdzeniem: „W przypadku samochodum. (...)wyjaśnienia są zupełnie zmienne. Najpierw mowa, że samochód przyprowadził blondynek. PóźniejB.przyprowadził, a w końcu wprowadzona została osoba trzecia, bo wspomniał, żeL.też przyprowadził samochody odB..”
W tym przypadku skarżący również koncentruje swoje rozważania na kwestii, która przecież nie została ustalona przez Sąd. Ten bowiem dostrzegając i opisując (str.19 uzasadnienia wyroku) niepewność świadka w tym zakresie, bowiem nie był zdecydowany czy samochód przyprowadził(...), czy też oskarżony osobiście w towarzystwie innej osoby, nie dokonał ustalenia, kto przyprowadził samochód oskarżonego. Skarżący nie dostrzega jednak, że świadek zachował pewność odnośnie tego, że samochód kupił odM. B. (1)(k. 8, 22, 715).
Próbę podważenia zeznań świadkaM. P.odnośnie pojazdu onr rej (...)także skarżący podejmuje stwierdzając zmienność w tym zakresie depozycji świadka - „Najpierw mowa, że przyprowadziłB., później blondynek” -niezgodnie z zeznaniem świadka, który zachował w tym względzie konsekwencję twierdząc odnośnie tego samochodu na karcie 9 „…kupiłem go odM., dostarczył ten blondynek aM.wziął pieniądze…B.go przetransportował rozbierał razem ze mną.” W kolejnych zeznaniach (k.22) świadek także potwierdził udział oskarżonego, określając jako zakup od niego oraz przywóz auta przez „blondynka”. Dodał jednak, żeM.odebrał pieniądze później”. Oznacza to, że świadek nie podaje innej, niż „blondynek” (K. S.) osoby, która przyprowadziłaby pojazd. Natomiast skarżący całkowicie pomija fakty kategorycznie wskazywane, jak pochodzenie samochodu odM. B. (1), określanego(...)i przekazanie właśnie jemu pieniędzy za ten pojazd (także k.715).
Nieskutecznie także obrońca usiłuje wywołać wątpliwości odnośnie ustaleń w zakresie pochodzenia od oskarżonego samochoduM. (...). Z przytoczonych przez Sąd zeznań świadka wynika, że nie tyle, jak twierdzi skarżący, nie był w stanie opisać okoliczności nabycia, co powiedział, że nie pamięta konkretnego auta, choć dodał, że były auta tego typu, lecz nie pamiętał czy konkretnie to (k.9). W toku kolejnych zeznań przypomniał sobie, że było to stare auto i na tej podstawie wnioskował, że dostał je od oskarżonego, bo najczęściej stare auta dostawał właśnie od niego. Stwierdził, że przywiózł je(...)(k.23).W toku kolejnego przesłuchania potwierdził, że otrzymał je odM.(...), jak określał oskarżonego. Stwierdził, że toM.odbierał pieniądze za ten samochód (k.714). Okoliczności te, odkąd świadek przypomniał sobie fakt nabycia samochodu od oskarżonego, nie uległy w jego depozycjach zmianie. Wiązał je też z osobąK. S., lecz ten element nie miał już cech kategoryczności, więc Sąd nie dokonał w tym zakresie ustaleń. Nie sposób zatem dokonanych ustaleń uznać za wadliwe.
Nie podważa także zeznań świadkaM. P.dotyczących samochodu m-kiM. (...)onr rej (...)twierdzenie obrońcy, odnoszące się do zwrotów użytych przez świadka a wskazujących na pochodzenie tego samochodu odM. B. (1), upatrując w nich sprzeczności. Faktycznie są one tylko pozorne i wynikają jedynie z tego, że skarżący dokonując ich analizy nie uczynił tego w stosunku do oryginalnego tekstu wyjaśnień, lecz dokonał analizy sposobu, jaki w uzasadnieniu przytoczył je Sąd I instancji. Depozycje świadka z k.10 Sąd przytoczył odnośnie zasadniczych kwestii. Wynika z nich, że samochód świadek kupił od oskarżonego za kwotę 10.000 zł. Samochód dostarczył mężczyzna ops. (...)lubM. B. (1)osobiście.A. B.zaś pomógł w rozbiórce samochodu. Także i wyjaśnienia ze str. 23 zostały streszczone.M. P.zaś wyjaśnił „samochód WR(...). To był na pewno odM.. Nie pamiętam, kto go przyprowadził. Załatwiałem zM.. Tak mi się wydaje. Miałem takie auto od niego. To był granatowy sprinter”. Przytoczenie oryginalnego tekstu pozwala stwierdzić, że Sąd prawidłowo, uznał, że „świadek wskazał na swe przekonanie, że przedmiotowy samochód jest tożsamy z pojazdem, jaki nabył od oskarżonego”. Błędnie więc wnioskuje autor apelacji, że świadek sam wyraża wątpliwość, czy jest to samochód odB.. Ani z zeznań świadka, ani ich oceny dokonanej przez Sąd I instancji, taka wątpliwość nie wynika. Skarżący usiłuje ją w sposób instrumentalny wywołać, jak wykazano nieskutecznie.
Niezasadnie także kwestionuje obrońca, wartość depozycjiM. P.podważając twierdzenie Sądu, że nie ma on interesu w pomawianiuM. B. (1), bo przede wszystkim pomawia on sam siebie. Polemiczność tego twierdzenia, nie poparta żadnymi argumentami, nakazuje jednak stwierdzić, że status pomawiającego współsprawcy przestępstwa ściśle uzależniony jest od wiarygodności jego depozycji. W przypadku jednak ujawnienia się dowodów podważających jego wiarygodność, co do innej osoby, w dalszym ciągu odpowiadał będzie za swój czyn i to w innych warunkach, jeśli chodzi o zakres stosowaniaart.60 k.k.Na akceptację w tej mierze zasługuje szeroko przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku na stronach 21-22 kwestia odpowiedzialności świadka w kontekścieart.60 § 3 i 4 k.k., z której skarżący wyabstrahował jedno stwierdzenie, które zakwestionował bez odwołania się do realiów sprawy, ani przede wszystkim wykazania, dlaczego owo uchybienie zakwalifikowane zostało przez niego, jako błąd ustaleniach faktycznych. Jeśli uznać, że intencją skarżącego było zakwestionowanie oceny dowodów w tym zakresie, to także nie wykazał słuszności takiego twierdzenia, czyli dokonanego przez Sąd sprzecznie z normąart.7 k.p.k.
Nie może mieć znaczenia, jakiego oczekuje skarżący, czyli dla ograniczenia prawa do obrony, fakt zarzucenia oskarżonemu czynu ciągłego w okresie od 2002 r. do stycznia 2008 r. W ramach przestępstwa ciągłego zarzucono bowiem oskarżonemu popełnienie 16 czynów a każdy z nich także został określony ramami czasowymi. Wyrokiem Sądu Okręgowego część zdarzeń objętych zarzutem została wyeliminowana z jego opisu, co skutkowało tym, że za początek tego okresu uznano 10 listopada 2004 r. do 2 marca 2006 r a następnie od 22 stycznia 2007 r. do 9 stycznia 2008 r. z wyłączeniem okresów, wskazanych na str. 43 uzasadnienia, kiedy oskarżony pozbawiony był wolności. Nadto okres każdego z dziesięciu czynów został jeszcze bardziej ograniczony. Niezależnie od tego każdy z przypisanych oskarżonemu czynów został w ramach czynu ciągłego skonkretyzowany na tyle, że nie może być wątpliwości, co do ich tożsamości. Nie sposób więc uznać, że zarzuty aktu oskarżenia mają charakter ogólnikowy, tym bardziej czyny przypisane w wyroku. Zawierają one przecież precyzyjne określenie przedmiotów pochodzących z przestępstwa w postaci marki samochodu, jego koloru i numeru rejestracyjnego a także tożsamości osób pokrzywdzonych a nawet datę kradzieży tych pojazdów. Każdy z nich bowiem zawiera także określenie komu ów przedmiot został ostatecznie przekazany przez oskarżonego. Określenie granic czasowych, wobec niemożności wskazania konkretnych dni, w których każdy z pojazdów po uprzednim uzgodnieniu był przekazany a kwota za niego uiszczona oskarżonemu, nie pozwala na twierdzenie o braku określenia cech tożsamości czynu.
Także zresztą skarżący formułując zarzut obrazyart.313§2 k.p.k.iart.332§2 k.p.k.nie wykazał , aby konstrukcja zarzutów mogła nasunąć realne wątpliwości w tym względzie. Rozpatrując ten zarzut na gruncieart. 6 k.p.k.nie stwierdzono, aby zachodził nawet hipotetyczny wpływ na prawo oskarżonego do obrony. Nadto także na treść orzeczenia, jak wymaga tego przepisart. 438 pkt 2 k.p.k.
Prawidłowa jest także kwalifikacja prawna przypisanych oskarżonemu czynów zart. 291§1 k.k.w zw. zart. 294§1 k.k.( w przypadku czynu II b) w zw. zart.64§1 k.k.w zw. zart. 65§1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 4§1 k.k., jak też na aprobatę zasługuje wyczerpująca w tej mierze argumentacja uzasadnienia.
Na akceptację zasługuje również wymiar orzeczonej kary zarówno w stosunku do oskarżonegoM. B. (1), jak iS. T.oraz argumentacja tego rozstrzygnięcia zawarta na stronach 49-54 uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, która wskazuje, że Sąd ten we właściwym zakresie rozważył zarówno okoliczności obciążające, w tym intensywność działania przejawiającą się liczbą samochodów objętą czynami ciągłymi, zwłaszcza w stosunku do oskarżonegoM. B. (1). Okoliczność ta w powiązaniu z działaniem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przybrała formę znamienia czynu zart. 65§1 k.k., jako uczynienie z tych czynów stałego źródła dochodów. Wobec treści tego przepisu orzekł wobec nich kary w wymiarze powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Trafnie uznał, także jako okoliczność obciążającą, uprzednią karalność obu oskarżonych.
Także kary grzywny zostały ukształtowane we właściwym wymiarze. Wymiar stawek dziennych grzywny prawidłowo odzwierciedla okoliczności popełnionych czynów, zaś wartość stawek dziennych warunki osobiste i rodzinne oraz możliwości zarobkowe oskarżonych.
Odpowiednio więc większą ilość stawek wymierzył Sąd OkręgowyM. B. (1)– za pierwszy z czynów 100 stawek, zaś za drugi 70. Natomiast wobecS. T.40 stawek dziennych. Wartość stawek dziennych grzywny, przypadkuM. B. (1)ustalona została na 50 zł, zaś wobecS. T.na 30 zł.
Za rażąco surową nie można również uznać orzeczonych wobecM. B. (1)kar łącznych pozbawienia wolności i grzywny. Wymierzone bowiem zostały z uwzględnieniem związku czasowego i przedmiotowego pomiędzy czynami w wymiarze odpowiadającym zasadzie asperacji. Wbrew twierdzeniu obrońcy oskarżonegoS. T., orzeczona wobec oskarżonego kara nie jest karą łączną.
Tak ukształtowane kary realizują dyrektywy sądowego jej wymiaru określonego treściąart.53 k.k., nadto czynią zadość jej celom zarówno w zakresie indywidualnego oddziaływania, jak i kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Jako słuszne ocenić należało również rozstrzygnięcia zapadłe w oparciu o przepisart.45§1 k.k.
Niezasadna tym samym jest więc także apelacja obrońcy oskarżonegoS. T., oparta na zarzucie rażąco niewspółmiernie surowej kary.
Rażąca niewspółmierność, o której stanowi przepisart.438 pkt 4 k.p.k., zachodzi tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, który można było przyjąć, zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej. Zarzut określony treściąart. 438 pkt. 4 k.p.k.jest zarzutem z kategorii ocen i zasługuje na uwzględnienie tylko wówczas, gdy wykaże, że Sąd orzekający pominął istotne okoliczności mające wpływ na wymiar kary, bądź tym okolicznościom nie nadał właściwego znaczenia i w konsekwencji wymierzył karę niewspółmierną w stopniu rażącym. Przy czym na gruncieart. 438 pkt 4 k.p.k.nie chodzi o każdą ewentualną różnicę w ocenach co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby – również w potocznym znaczeniu tego słowa – „rażąco” niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować.
Tymczasem Sąd orzekający wymierzając karę Sąd nie pominął żadnej okoliczności działającej na korzyśćS. T., w tym również tych wymienionych przez obrońcę w wywiedzionym środku odwoławczym. Wskazane w apelacji okoliczności w postaci współpracy z organami ścigania i złożenia wyjaśnień, pozwalających na poczynienie ustaleń w zakresie stanu faktycznego, jak i zaświadczenie z miejsca pracy, Sąd I instancji uwzględnił jako łagodzące. Wobec przewagi okoliczności obciążających w tym wielokrotnej uprzedniej karalności, stopnia społecznej szkodliwości i stopnia zawinienia przy zbiegu podstaw złagodzenia i obostrzenia kary, wobec treściart. 57§2 k.k.pozwalającego na wybór tylko jednej z tych podstaw – orzekł zgodnie zart. 65§1 k.k., i nie zastosował instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary (str.51 uzasadnienia). Powołane okoliczności, jako łagodzące uwzględnił jednak przy wymiarze kary. Kary ukształtowanej w oparciu o przytoczone kryteria w wymiarze roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, czyli jedynie o 3 miesiące przekraczającej dolny próg ustawowego zagrożenia nie sposób uznać za niewspółmiernie rażąco surową.
Z treści wywiedzionego środka odwoławczego jednoznacznie wynika, że sam skarżący niewspółmiernej surowości kary upatruje nie tyle w jej wymiarze, co w orzeczeniu jej, jako kary bezwzględnej, bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, postulując jej warunkowe zawieszenie w oparciu o treśćart. 69§1 i 3 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r. Wskazany przepis zawieszenie wykonania kary uzależnia od uznania go przez Sąd za wystarczające dla osiągnięcia celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Sąd Okręgowy w wyczerpującym wywodzie przedstawił argumenty przemawiające z brakiem podstaw do takiego uznania oraz za brakiem okoliczności szczególnych, o których stanowi przepisart.69 §3 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r. Jako zasadniczą przemawiającą za tym okoliczność uznał uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego. Doszedł do przekonania, że jedynie kara o charakterze bezwzględnym uświadomi oskarżonemu nieopłacalność przestępstw, powstrzymując go od ich popełniania w przyszłości. Takiemu uznaniu skarżący nie przeciwstawił żadnych argumentów, których Sąd Okręgowy nie wziąłby pod uwagę. Sąd bowiem dostrzegł podniesiony przez obrońcę fakt posiadania przez oskarżonego za granicą zatrudnienia i przeniesienia tam swojego ośrodka życiowego, lecz trafnie nie uznał tej okoliczności ani za szczególną, ani wystarczającą do osiągnięcia skutku wychowawczego.
Nie znajdując podstaw do uwzględnienia wywiedzionych środków odwoławczych i podważenia zaskarżonego wyroku, orzeczono o utrzymaniu go w mocy.
Orzekając w oparciu o treśćart. 624§1 k.p.k., mając na względzie sytuację majątkową oskarżonego oraz wymiar orzeczonych wobec nich kary majątkowych i środków karnych, Sąd Apelacyjny zwolnił ich od ponoszenia kosztów sądowych za postepowanie odwoławcze.