Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 153/17
Data wyroku: 2017-06-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Robert Rafał Kwieciński

Sygn. akt II Ka 153/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 czerwca 2017 r.
Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO Robert Rafał Kwieciński
Protokolant: st. sekr. sąd. Irena Bąk
przy udziale Katarzyny Szerszeń prokuratora Prokuratury Rejonowej w Koninie
po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2017 roku
sprawyS. J.iS. N.
oskarżonych zart. 278§1 k.k.
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców obu oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie
z dnia 16 stycznia 2017 roku sygn. akt II K 457/16

I
Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

- przyjmuje, iż czyny przypisane oskarżonym wyczerpują znamiona wykroczenia z art. 119§1 k.w. i za to na podstawie art. 119§1 k.w. w zw. z art. 20§1 i 2 k.w. oraz art. 21§1 k.w. wymierza im kary 1 (jednego) miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin oraz na podstawie art. 22 pkt 1 k.w. zobowiązuje oskarżonych do nabawienia w całości szkody wyrządzonej wykroczeniem przez solidarną zapłatę na rzecz pokrzywdzonejspółki (...) sp. z o.o.kwoty 500 złotych.

II
Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części.

III
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. W.kwotę 516,60 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuS. J.z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

IV
Zwalnia oskarżonych w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze oraz opłaty za obie instancje.

SSO Robert Rafał Kwieciński

Sygn. akt II Ka 153/17

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 16 stycznia 2017 r. w sprawie o sygn. akt II K 457/16 Sąd Rejonowy w Koninie uznał oskarżonegoS. J.za winnego przestępstwa zart. 278§1 k.k., polegającego na tym, że w dniu 18 grudnia 2015 r. o godz. 20:00 wsklepie (...)wK.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zS. N.iŁ. T.z regału z wystawionym towarem na stoisku z elektronarzędziami zabrał w celu przywłaszczenia młot udarowy typu(...)m-kiA., z którym przeszedł przez linię kas nie uiszczając zapłaty za w/w towar czym spowodował straty w kwocie 500 zł działając na szkodęspółki (...) sp. z o.o.i za to na podstawieart. 278§1 k.k.w zw. zart. 37a k.k.w zw. zart. 34§1 i 1a pkt 2 k.k.iart. 35§1 k.k.wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie.
Ponadto Sąd Rejonowy uznał oskarżonegoS. N.za winnego przestępstwa zart. 278§1 k.k., polegającego na tym, że w dniu 18 grudnia 2015 r. o godz. 20:00 wsklepie (...)wK.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zS. J.iŁ. T.z regału z wystawionym towarem na stoisku z elektronarzędziami zabrał w celu przywłaszczenia młot udarowy typu(...)m-kiA., z którym przeszedł przez linię kas nie uiszczając zapłaty za w/w towar czym spowodował straty w kwocie 500 zł działając na szkodęspółki (...) sp. z o.o.i za to na podstawieart. 278§1 k.k.w zw. zart. 37a k.k.w zw. zart. 34§1 i 1a pkt 2 k.k.iart. 35§1 k.k.wymierzył mu karę 1 roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie.
W punkcie III wyroku sąd na podstawieart. 46§1 k.k.orzekł solidarnie od oskarżonychS. J.iS. N.na rzecz pokrzywdzonegospółki (...) sp. z o.o.kwotę 500 złotych tytułem naprawienia szkody.
Powyższy wyrok został zaskarżony apelacjami obrońców obu oskarżonych.
Obrońca oskarżonegoS. N.zarzucił:

1
Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż oskarżony dopuścił się popełnienia czynu zart. 278§1 k.k., w sytuacji gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w sposób nie budzący wątpliwości prowadzi do przeciwnych ustaleń,

2
Obrazę przepisów postępowania mogącą mieć wpływ n treść orzeczenia, tj.art. 410 k.p.k., poprzez pominięcie przy ustaleniu stanu faktycznego wyjaśnieńS. J., w których wykluczył udziałS. N.w opisanym aktem oskarżenia czynem,

3
Naruszenieart. 7 k.p.k., poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie,

4
Naruszenieart. 5§2 k.p.k., poprzez jego niezastosowanie, pomimo zaistnienia ku temu przesłanek;

powołując się na powyższe zarzuty obrońca wniósł o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu,

ewentualnie

2
uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonegoS. J.zarzucił:
obrazę prawa materialnego, tj.art. 4§1 k.k.poprzez jego niezastosowanie i orzekanie na podstawie ustawy, która nie była względniejsza dla oskarżonego i przyjęcie, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił ustawowe znamiona czynu zart. 278§1 k.k., podczas gdy wartość 500 zł nie przekraczała w chwili orzekania ¼ minimalnego wynagrodzenia,
i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoS. J.od zarzucanego mu czynu.

Sąd odwoławczy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonegoS. N.okalała się niezasadna. Zasadny był natomiast zarzut postawiony w apelacji obrońcy oskarżonegoS. J., chociaż całkowicie błędny okazał się wniosek zawarty w tym środku odwoławczym.
Przed przystąpieniem do analizy zarzutów zawartych w obu apelacjach Sąd odwoławczy pragnie zauważyć, iż orzeczenie wydane w przedmiotowej sprawie jest oparte na całokształcie materiału dowodowego zebranego w sprawie, który został poddany wnikliwej analizie bez przekroczenia zasady swobodnej oceny dowodów. Analiza dowodów przeprowadzonych przez Sąd Rejonowy znajduje pełne odzwierciedlenie we wnioskach zawartych w pisemnym uzasadnieniu wyroku, które czyni zadość wymogomart. 424§1 i 2 k.p.k., co pozwala w pełni na przeprowadzenie kontroli instancyjnej.
Sąd Okręgowy pragnie również podkreślić, iż Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy oraz dokładny przeprowadził postępowanie dowodowe oraz wnikliwie i wszechstronnie rozważył wszystkie dowody i okoliczności ujawnione w toku rozprawy dokonując następnie na ich podstawie właściwych ustaleń faktycznych. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone odpowiednio dokładnie i starannie. Ocena materiału dowodowego w zakresie czynu przypisanego oskarżonym przez Sąd Rejonowy dokonana została z uwzględnieniem reguł sformułowanych w przepisachart. 5 k.p.k.iart. 7 k.p.k.Co więcej, jest ona oceną wszechstronną i bezstronną i jest zgodna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego. Sąd Okręgowy nie stwierdził także błędów logicznych, jak i faktycznych w rozumowaniu Sądu Rejonowego. W związku z powyższym kontrola apelacyjna uzasadnia twierdzenie, że zaskarżony wyrok został, tak jak tego wymaga norma zawarta wart. 410 k.p.k., prawidłowo i w pełni oparty na poprawnie dokonanej ocenie materiału dowodowego, zgromadzonego i ujawnionego w toku postępowania.
Przypomnieć w tym miejscu należy, że zgodnie zart. 7 k.p.k.organy postępowania, a więc także i Sąd, kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Zgodnie z panującym w orzecznictwie poglądem, przekonanie Sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochronąart. 7 k.p.k., wtedy gdy:
- jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy (art. 410 k.p.k.) i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy (art. 2§2 k.p.k.),
- stanowi wynik rozważenia wszystkich tych okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego (art. 4 k.p.k.),
- jest wyczerpująco i logicznie – z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego – uargumentowane w uzasadnieniu wyroku (art. 424§1 pkt 1 i 2 k.p.k.).
(vide: wyrok składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 1990 roku, publ. OSNKW 1991/9/41).
Oceny dowodów dokonanej przez Sąd I instancji nie mogły więc podważyć typowo polemiczne zarzuty obrońcy oskarżonegoS. N.. Wbrew odmiennym twierdzeniom zawartym w apelacji, nie ma żadnych podstaw ani do skutecznego kwestionowania dokonanej przez Sąd Rejonowy oceny zebranego materiału dowodowego, ani też poczynionych na podstawie tego materiału ustaleń faktycznych w sprawie. Nagranie z monitoringu, na którym oparł się sąd meriti pozwoliło na dokonanie jednoznacznych ustaleń faktycznych, wyjaśnienie wszelkich wątpliwości co wyklucza zastosowanieart. 5§2 k.p.k.Nagranie to jest bardzo dobrej jakość, wykonane najprawdopodobniej przez kamerę o wysokiej rozdzielczości HD. Wynika z niego, że trzej sprawcy działali wspólnie i w porozumieniu, wszyscy udali się do stoiska z elektronarzędziami, znajdowali się w bliskiej odległości, przy czym oskarżeniJ.iN.– jak słusznie zauważył Sąd I instancji – stali obok siebie, i w momencie kiedy zasłonił ichŁ. T., oskarżonyS. J.wziął z rąkS. N.skradzione urządzenie. Okoliczności te szczegółowo opisane przez sąd rejonowy (k. 165) potwierdzają jednoznacznie sprawstwo obu oskarżonych w zakresie zarzucanego im czynu.
Apelacja obrońcy oskarżonegoS. N.okazała się wiec oczywiście bezzasadna.
Trafny był natomiast zarzut zawarty w apelacji obrońcy oskarżonegoS. J..
Przestępstwo kradzieży stanowi do wartości nieprzekraczającej ¼ minimalnego wynagrodzenia wykroczenie (art. 119§1 k.w.). Zgodnie z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 września 2016 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2017 r. od dnia 1 stycznia 2017 r. minimalne wynagrodzenie za pracę wynosi 2.000 zł. Wartość 500 zł nie przekracza więc ¼ tego wynagrodzenia. Dodać jeszcze należy, że zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 6 sierpnia 2015 r., II KK 209/15, publ. orzecznictwo SN rok 2015, poz. 94, przy orzekaniu w sprawach o czyny przeciwko mieniu, wobec których od dnia 9 listopada 2013 r. kryterium uznania takiego zachowania za przestępstwo albo za wykroczenie stanowi określony wkodeksie wykroczeńwskaźnik minimalnego wynagrodzenia za pracę, należy mieć na uwadze minimalne wynagrodzenie z daty orzekania w przedmiocie odpowiedzialności za taki czyn, a nie z daty jego popełnienia. W dacie orzekania czyn zarzucany oskarżonym stanowił więc wykroczenie. Dodać należy, iż nie ma żadnej możliwości weryfikowania ustalonej przez sąd rejonowy wartości na niekorzyść oskarżonych, bo nie została wywiedziona apelacja na ich niekorzyść (art. 434 k.p.k.iart. 443k.p.k.).
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawieart. 437§1 i 2 k.p.k.zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjął, iż czyny przypisane oskarżonym wyczerpują znamiona wykroczenia zart. 119§1k.w. i za to na podstawieart. 119§1k.w. w zw. zart. 20§1 i 2k.w. orazart. 21§1k.w. wymierzył im kary 1 miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin oraz na podstawieart. 22 pkt 1k.w. zobowiązał oskarżonych do naprawienia w całości szkody wyrządzonej wykroczeniem przez solidarną zapłatę na rzecz pokrzywdzonejspółki (...) sp. z o.o.kwoty 500 zł.
W pozostałej części sąd utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, co dotyczy przede wszystkim opisu przypisanych czynów.
Orzeczenie o kosztach sądowych zawarte w punkcie IV wyroku Sądu odwoławczego znajduje uzasadnienie w przepisieart. 624§1 k.p.k., albowiem sytuacja majątkowa oskarżonych wskazuje, iż uiszczenie tych należności byłoby dla nich zbyt uciążliwe.
W postępowaniu odwoławczym występował przed Sądem Okręgowym obrońca oskarżonegoS. J.ustanowiony z urzędu i z uwagi na jego wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej obrony za to postępowanie orzeczono o tych kosztach na podstawieart. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze(t.j.: Dz. U. z 2002 roku, Nr 123, poz. 1058 ze zm.) w zw. z § 4 ust. 1 i 3, § 17 ust. 2 pkt 4 rozp. Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.
SSO Robert Rafał Kwieciński