Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 2/17
Data wyroku: 2017-03-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko mieniu
Podstawa prawna: art. 278§1kk

Sygn. akt VI Ka 2/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 marca 2017 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Andrzej Tekieli
Protokolant Małgorzata Pindral
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej GórzeR. R.
po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2017 roku
sprawyM. P.ur. (...)wL., s.E.iM.z domuS.
oskarżonego zart. 278 § 1 kkw związku zart. 64 § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Bolesławcu
z dnia 10 października 2016 r. sygn. akt II K 399/16

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoM. P.;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. K.kwotę 516,60 zł w tym 96,60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

III
zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 2/17

UZASADNIENIE
M. P.oskarżony został o to że:
w dniu 31 grudnia 2015 roku wB.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia samochodu markiF. (...)numer rejestracyjny (...)nr VIN(...)wartości 4500 zł. wraz z pozostawionymi w pojeździe: trzema przedłużaczami długości ok.50 metrów wartości łącznie 100 zł., skrzynkę narzędziową wartości 500 zł, plastikowy kanister pojemności 5l wartości 20 zł., urządzenie(...)sieciN.wartości 300 zł., telefon komórkowymarki N.wraz z kartą sim o nr wywoławczym(...)wartości 150 zł, pojemnik plastikowy pojemności 4 litrów wartości 20 zł., pieca na olej napędowy wartości 200 zł, latarki akumulatorowej wartości 100 zł, trzech ładowarek wartości 60 zł, powodując łącznie straty wysokości 5950 zł na szkodęZ. L.przy czym czynu tego dopuścił się po odbyciu kary pozbawienia wolności za przestępstwa podobne w okresie od 29.12.2009 r. do 23.06.2010 r., od 21.10.2012 r. do 26.02.2013 r.- 10 miesięcy za czyn zart.13 § 1 k.k.w zw. zart. 298 § 1 k.k.orzeczonej wyrokiem sygn.akt VI K 770/07 Sądu Rejonowego w Bolesławcu oraz w okresie od 26.02. do 12.06.2013 r.,od 21.01 do 26.08. 2015 r., częściowo 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej łącznie tegoż sądu II K 496/12, obejmującym wyroki II K 1040/09 i II K 1554/09 za czyny zart.286 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.
tj. o czyn zart.278 § 1 k.k.w zw. zart.64 § 1 k.k
Sąd Rejonowy w Bolesławcu wyrokiem z dniu 10.10.2016 r. w sprawie II K 399/16:
1.uznał oskarżonegoM. P.za winnego zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku z tym iż przyjął że w sprawie sygn. akt VI K 770/07 karany był za przestępstwo zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 289 § 2 k.k., stanowiącego przestępstwo zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 278 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności;
2.na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonegoZ. L.kwoty 730 złotych;
3.zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
Apelację od powyższego wyroku złożył osobiście oskarżonyM. P.. Oskarżony wskazał w apelacji że wyrok zaskarża w części dotyczącej orzeczenia o karze zarzucając nadmierną jej surowość, w uzasadnieniu środka odwoławczego kwestionował jednak ocenę dowodów podnosząc m.in. że ze względu na ciemności pokrzywdzonyZ. L.nie mógł zidentyfikować go jako sprawcę kradzieży, choć sam przyznawał że samochód zabrał , pojechał nim do swojego domu i „zaparkował” w stodole. Oskarżony podniósł także, że nie został zawiadomiony o terminie rozprawy przed Sądem I instancji ani na nią „dowieziony” mimo że wówczas przebywał i cały czas przebywa w zakładzie karnym. Z treści apelacji wynika że wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania względnie o zmianę wyroku i złagodzenie kary pozbawienia wolności i orzeczenie jej z warunkowym zawieszeniem wykonania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do stwierdzenia skarżącego że nie został zawiadomiony o terminie rozprawy głównej i na nią doprowadzony mimo że przebywał w zakładzie karnym przyznać należy że z wydruku NOE – SAD wynika żeM. P.w okresie od 28.07.2016 r. do 12.01.2017 r. przebywał a zakładzie karnym będąc pozbawionym wolności w innej sprawie i że zawiadomienie o terminie rozprawy głównej wyznaczonej na dzień 10.10.2016 r. dwukrotnie awizowane w dniach 2.08 i 10.08.2016 r. wysłane zostało na jego adres zamieszkania gdy przebywał już w zakładzie karnym ( k.94, k.98 ). To jednak na oskarżonym na mocyart. 139 § 1 k.p.k.ciążył obowiązek poinformowania Sądu o zmianie miejsca pobytu, co odnosi się także do sytuacji pozbawienia wolności w innej sprawie, brak zaś uczynienia zadość temu obowiązkowi spowodował , iż zawiadomienie wysłane na dotychczasowy adres zamieszkania słusznie Sąd uznał w oparciu o powyższy przepis za prawidłowo doręczone. To zaś powodowało iż Sąd I instancji władny był na podstawieart. 374 § 1 k.p.k.uznać obecność oskarżonego za nieobowiązkową na rozprawie ( k.99 ) i tym samym prowadzić postępowanie dowodowe i wydać wyrok pod jego nieobecność. Jedynie na marginesie wskazać należy, że jeżeli wolą oskarżonego było aktywne uczestniczenie w postępowaniu, złożenie wyjaśnień przed Sądem, składanie wniosków dowodowych itd. mógł on stawić się na rozprawę odwoławczą i uczynić powyższe, czego jednak nie zrobił. Nie sposób więc uznać że naruszone zostało prawo do obrony oskarżonego.
Sąd I instancji trafnie ocenił materiał dowodowy zgromadzony w sprawie dochodząc do prawidłowego wniosku że sprawstwo i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości. Zeznania pokrzywdzonegoZ. L.w których opisał on ze szczegółami przebieg kradzieży a następnie odzyskania przez niego samochodu i większości pozostałych rzeczy - wbrew twierdzeniom skarżącego – jednoznacznie świadczą że to oskarżonyM. P.był sprawcą kradzieży ( k.99 odwrót – k.100 , k. 3 – 4 ). Sam oskarżony w postępowaniu przygotowawczym w istocie potwierdził że zabrał ten samochód i pozostawił go w swoich zabudowaniach ( k.33 ), choć podawane przez niego okoliczności tego zdarzenia nie są wiarygodne , zważywszy na treść zeznań pokrzywdzonego popartych innymi dowodami wskazanymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Podkreślić należy że pokrzywdzony szczegółowo podał jakie rzecz znajdowały się w samochodzie i razem z nim zostały skradzione (k. 3 – 4, k. 68 – 69 ). Także w tym zakresie zeznania pokrzywdzonego nie budzą wątpliwości co do ich wiarygodności.
Kwalifikacja czynu oskarżonego jako kradzieży zart. 278 § 1 k.k.w tej sytuacji również nie budzi wątpliwości. Sąd I instancji prawidłowo przyjął także, że oskarżony działał w warunkachart. 64 § 1 k.k., zmieniając nieznacznie opis czynu w zakresie działania w warunkach recydywy podstawowej.
Wymierzona oskarżonemu kara 1 roku pozbawienia wolności nie jest karą rażąco surową zważywszy na istniejące w sprawie okoliczności obciążające, przede wszystkim wielokrotną uprzednią karalność. Z karty karnej wynika , że oskarżonyM. P.był od 2007 r. 8 – krotnie karany za różnego rodzaju przestępstwa, przede wszystkim za przestępstwa przeciwko mieniu ( k.75 -76 ). Jest więc oskarżony sprawcą w znacznym stopniu zdemoralizowanym, wobec którego nie sposób przyjąć pozytywną prognozę kryminologiczną. Uprzednia karalność oskarżonego na kary bezwzględne pozbawienia wolności wyklucza warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej wobec niego kary. Nie budzi także wątpliwości orzeczony wobec niego środek kompensacyjny zart. 46 § 1 k.k.
W tym stanie rzecz Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoM. P..
Na podstawieart. 29 ust.1 ustawy prawo o adwokaturzeSąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. K.kwotę 516,60 zł. w tym 96,60 zł. podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony z urzędu skazanego w postępowaniu odwoławczym.
Na podstawieart. 624 §1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego Sąd Okręgowy zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.