Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 338/17
Data wyroku: 2017-11-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Wiśniewski

Sygn. akt II W 338/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 listopada 2017 roku
Sąd RejonowywBielsku PodlaskimwII Wydziale Karnymw składzie:
PrzewodniczącySSR Dariusz Wiśniewski
ProtokolantJoanna Radziszewska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 13 października i 3 listopada 2017 roku
sprawy:

L. M.
, córkiZ.iM. z domu P.,urodzonej w dniu (...)wB.,
obwinionej o to, że:
w dniu 16 maja 2017 roku około godziny 15:20 wB., powiat(...), ze złośliwości, chcąc wywołać niepotrzebną czynność, dzwoniąc z numeru telefonu komórkowego o numerze abonenckim(...)na numer alarmowy WCPR, fałszywą informacją o wykonywaniu czynności służbowych w stanie po użyciu alkoholu przez dyrektor(...)wB., wprowadziła w błąd dyżurnego Komendy Powiatowej Policji wB.,
to jest czyn z art. 66 § 1 k.w.,

I
Obwinioną uznaje za winną tego, że w dniu 16 maja 2017 roku około godziny 15:20 wB., chcąc wywołać niepotrzebną czynność, dzwoniąc na numer alarmowy WCPR wB., fałszwą informacją o podejmowaniu czynności zawodowych przez dyrektor(...)wB.w stanie po użyciu alkoholu, wprowadziła w błąd operatorkę numeru alarmowego, a za jej pośrednictwem dyżurnego Komendy Powiatowej Policji wB., czym spowodowała niepotrzebną interwencję Policji, to jest czynu z art. 66 § 1 k.w. – i za to na mocy art. 66 § 1 k.w. wymierza jej
    karę 300 (trzystu) złotych grzywny.

II
Na mocy art. 66 § 2 k.w. orzeka od obwinionejnawiązkęna rzecz Komendy Powiatowej Policji wB.w wysokości100 (stu) złotych.

III
Zasądzaod obwinionej na rzecz Skarbu Państwa kwotę30 (trzydzieści) złotychtytułem opłaty i kwotę120 (sto dwadzieścia) złotychtytułem zryczałtowanych wydatków postępowania w sprawie.

Sędzia

:
II K 338/17

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 16 maja 2017 roku około godziny 15:20, przebywając wB.i posługując się telefonem komórkowym o numerze abonenta(...),L. M.zadzwoniła na numer alarmowy 112, obsługiwany przez operatorkę z Wojewódzkiego Centrum Powiadamiania Ratunkowego wB., oraz przekazała informację, z której wynikało, iżA. D., dyrektor(...)wB., podejmuje czynności zawodowe w stanie po użyciu alkoholu. Zgłoszenie to zostało przekazane do dyżurnego Komendy Powiatowej Policji wB., który zlecił dzielnicowemuD. K.z Posterunku Policji wB.interwencję w tej sprawie. Wymieniony funkcjonariusz udał się do(...)przedszkola i przeprowadził rozmowę zA. D., nie stwierdzając żadnych oznak spożycia przez nią alkoholu, po czym przyszedł z nią na Posterunek i dwukrotnie poddał badaniu alkometrem, które wykazało, że była trzeźwa.A. D.od razu domyśliła się, że została pomówiona przezL. M., matkę dziecka uczęszczającego do prowadzonej przez nią placówki, z którą pozostaje w konflikcie. Po wyjściu z Posterunku Policji natknęła się naC. S., burmistrzaB., i przekazała mu informację o zajściu.
P.faktyczny Sąd ustalił na podstawie: zeznańA. D.(k. 6, 8, 40o – 41),D. K.(k. 16, 40)iC. S.(k. 74o), protokołu badania stanu trzeźwości wraz ze świadectwem wzorcowania(k. 2 – 3), danych z rejestru interwencji(k. 12 – 13), nagrań rozmów(k. 69, 73), a także informacji z WCPR wB.(k. 71).
L. M.przedstawiono zarzut popełnienia wykroczenia z art. 66 § 1 k.w. Kobieta nie przyznała się do winy. Wyjaśniła(k. 19 – 19o, 39o), że w dniu 16 maja 2017 roku około godziny 15:10 przyszła do przedszkola wB., aby odebrać swoje dziecko. Korzystając z okazji, chciała porozmawiać zA. D.. Kilkakrotnie zapukała do jej gabinetu. W końcu dyrektor otworzyła drzwi, przekręcając w zamku klucz, na który były zamknięte. W pomieszczeniu było pełno dymu papierosowego.A. D.wyszła na korytarz. Jej miny i wzrok wskazywały, że znajduje się pod wpływem alkoholu. W trakcie krótkiej wymiany zdań obwiniona poczuła również od niej charakterystyczną woń. Dyrektor unikała bezpośredniego kontaktu, za bardzo nie chciała rozmawiać, a po chwili wróciła do swojego gabinetu i ponownie zamknęła za sobą drzwi.L. M.oświadczyła, że w przeszłości docierały do niej różne sygnały, które wskazywały, żeA. D.podejmuje swoje obowiązki pod wpływem alkoholu, dlatego po odebraniuz przedszkola dziecka i wyjściu z budynku, posługując się własnym telefonem komórkowym zadzwoniła pod numer 112 i poinformowała o tym zdarzeniu. Obwiniona zarzuciła, że badanie trzeźwościA. D.odbyło się jedynie w obecnościD. K., który nie jest osobą godną zaufania, albowiem ze względu na treści zamieszczane w Internecie(k. 45 – 62)nie powinien nawet być funkcjonariuszem Policji. Wytknęła, że od dyrektor przedszkola nie pobrano krwi do testów na zawartość alkoholu. Dodała, że podczas różnych akcji społecznych policjanci sami przekonywali, iż nie należy obawiać się korzystania z numeru alarmowego, zapewniając, że zgłaszającego nie spotka żadna kara, jeśli nawet przekazana w ten sposób informacja się nie potwierdzi. Oświadczyła, że w ostateczności można było ograniczyć się do pouczenia jej, sugerując, że skierowanie tej sprawy do sądu miało na celu uniemożliwienie jej – jako osobie karanej – kandydowania w przyszłych wyborach na burmistrzaB.. Podkreśliła, że jest osobą szczerą, otwarcie przeciwdziałającą różnym negatywnym zjawiskom.
Sąd zważył, co następuje:
WinaL. M.nie budzi najmniejszych wątpliwości.
Bezspornym jest, iż w dniu 16 maja 2017 roku o godzinie 15:16 operatorka numeru alarmowego 112 z WCPR wB.odebrała zgłoszenie z numeru(...)

    (k. 71). Pochodziło ono od kobiety, która – zastrzegając swoją anonimowość – poinformowała, że dyrektor(...)wB.,A. D., podejmuje czynności zawodowe pod wpływem alkoholu, co stanowi wykroczenie z art. 70 § 2 k.w.

    (k. 73). Z zeznańA. D.wynika

    (k. 8), że numerem abonenckim(...)posługuje sięL. M., która podała go administracji przedszkola wB.jako telefon kontaktowy.Obwiniona potwierdziła w złożonych wyjaśnieniach, że zgłoszenie odebrane przez operatorkę numeru 112 pochodziło od niej.
Informację pozyskaną odL. M.o godzinie 15:20 przekazano dyżurnemu KPP wB., który o godzinie 15:24 poleciłD. K.z Posterunku Policji wB., aby sprawdził to zgłoszenie. Wskazany funkcjonariusz przeprowadził interwencję pomiędzy 15:29 a 15:54(k. 12 – 13). W jej trakcie, o 15:38 oraz 15:42, zbadałA. D.przy użyciu stacjonarnego alkometru, za każdym razem uzyskując wynik 0,00 mg/dm3zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu(k. 2). Użyte do tych pomiarów urządzenie posiadało aktualne świadectwo wzorcowania, potwierdzające prawidłowość jego wskazań(k. 3).

D. K.zeznał
    (k. 16, 40), że w dniu 16 maja 2017 roku, około godziny 15:25, przebywając samotnie na Posterunku Policji wB., otrzymał od dyżurnego KPP wB.polecenie, aby sprawdził informację zgłoszoną mu za pośrednictwem WCPR wB., z której wynikało, że dyrektor(...)wB.wykonuje obowiązki pod wpływem alkoholu. Niezwłocznie udał się pieszo do tej placówki, zaszedł do gabinetu jej dyrektora i zastał tamA. D.. Nie czuł od niej woni alkoholu, a jej zachowanie nie wskazywało, aby znajdowała się pod jego wpływem. Nie posiadał przy sobie przenośnego urządzenia do badania stanu trzeźwości, dlatego wrócił zA. D.na Posterunek i tu dwukrotnie poddał ją testom przy użyciu stacjonarnego alkometru, potwierdzając, że była trzeźwa. O swoich ustaleniach poinformował dyżurnego KPP wB.. Próbował też skontaktować się z Urzędem Miasta wB., ale było już po godzinie 15:30 i nikt nie odebrał od niego telefonu. KiedyA. D.opuściła budynek Posterunku, widział, że spotkała na chodniku burmistrzaB.. Świadek dodał, iż wyżej wymienioną znał wcześniej tylko służbowo i nie utrzymywał z nią żadnych kontaktów prywatnych. Znał także obwinioną i do czasu tego zdarzenia nie pozostawał z nią w żadnym konflikcie.
C. S.zeznał(k. 74o), że w dniu 16 maja 2017 roku, kiedy wracał z pogrzebu męża jednej z pracownic Urzędu Miasta wB., w pobliżu lokalnego Posterunku Policji przypadkowo spotkałA. D.. Poinformowała go ona wówczas o tym, co się zdarzyło. Nie wyczuł od niej woni alkoholu, zaś w przeszłości nie docierały do niego żadne sygnały, z których by wynikało, że wykonuje ona obowiązki pod jego wpływem.
A. D.podała(k. 6, 40o – 41), że w dniu 16 maja 2017 roku około godziny 15:00L. M., pozostająca z nią w konflikcie matka jednego z dzieci uczęszczających do kierowanego przez nią(...)wB., przyszła do budynku tej placówki. Na korytarzu doszło pomiędzy nimi do krótkiej wymiany zdań. Obwiniona stała w dalszej odległości i nie podchodziła do niej. Nie była to zbyt przyjemna rozmowa, dlatego świadek stwierdziła, iż ma dużo zajęć, i zamknęła się w gabinecie. Słyszała, żeL. M.coś jeszcze krzyczała, a po chwili wyszła z budynku. Około 15:30 w jej gabinecie pojawił się policjant z informacją, że było anonimowe zgłoszenie, iż podejmuje obowiązki pod wpływem alkoholu. Od razu domyśliła się, że za tym pomówieniem stała obwiniona. Zgodziła się pójść wraz z funkcjonariuszem na Posterunek Policji wB., gdzie dwukrotnie poddała się badaniu alkometrem. W obu wypadkach urządzenie wykazało, że jest całkowicie trzeźwa. Domagała się, aby dodatkowo pobrano jej krew do badań, ale dyżurny KPP wB.stwierdził, że nie będzie to konieczne. Chciała też, by badanie odbyło się w obecności przedstawiciela władz samorządowych, jednak było już po godzinie 15:30 i w Urzędzie Miasta wB.nikt nie odbierał telefonu. Co więcej, burmistrz przebywał na pogrzebie, na Posterunku Policji wB.nie było innych funkcjonariuszy, poza dzielnicowym, a dyżurny KPP wB.nie miał możliwości przysłania innego patrolu. Po wyjściu z Posterunku przypadkowo spotkała się z burmistrzemC. S., którego niezwłocznie poinformowała o całym zajściu.
W ocenie Sądu, depozycjeD. K.,C. S.iA. D.w pełni zasługują na obdarzenie przymiotem wiarygodnych. Są one spójne, wzajemnie się uzupełniają, jak również z pozytywnym skutkiem poddają się weryfikacji przez pryzmat wskazań doświadczenia życiowego oraz zasad logiki.D. K.nie znał prywatnieA. D., nie pozostawał też w konflikcie z obwinioną, zaś interwencję podjął w ramach rutynowych czynności służbowych, na polecenie dyżurnego(...)Komendy, nie mając żadnych powodów ku temu, aby jej przebieg przedstawiać niezgodnie z rzeczywistością, a przez to ryzykować odpowiedzialność dyscyplinarną i karną. Na ocenę zeznań tego świadka w żaden sposób nie mogą zarazem wpływać materiały, jakie miał on rzekomo zamieszczać w Internecie(k. 45 – 62), nie mające najmniejszego związku z przedmiotem niniejszej sprawy i jej uczestnikami. Co więcej, jego relacja znajduje oparcie w protokole badania stanu trzeźwości(k. 2), danych z rejestru interwencji(k. 12 – 13)i rozmowach prowadzonych przez niego z dyżurnym KPP wB.(k. 69). Nie sposób też uznać, iżC. S., który zupełnie przypadkowo natknął się wówczas naA. D., miał interes w tym, żeby zataić fakt, że wyczuwał od niej wyraźną woń alkoholu. Jeżeli chodzi o samą dyrektor przedszkola, to choć nie kryła ona, iż jest skonfliktowana z obwinioną, w jej depozycjach Sąd też nie dopatrzył się mankamentów obniżających ich walor dowodowy.
W świetle powyższych okoliczności, wyjaśnieniaL. M., w których utrzymywała ona, iż powodem dokonanego przez nią zgłoszenia był fakt bezpośredniego stwierdzenia przez nią objawów jednoznacznie wskazujących na wykonywanie przezA. D.czynności zawodowych pod wpływem alkoholu, nie zasługiwały na uwzględnienie. Należało je uznać wyłącznie za przyjętą przez nią linię obrony. Nadmienić należy, że numer alarmowy służy do przekazywania służbom ratunkowym informacji o zajściach wymagających natychmiastowego udzielenia pomocy i wyłącznie przy tego typu zdarzeniach należy z niego korzystać. W przypadkuL. M.nie było podstaw do zastosowania wyłącznie środków oddziaływania wychowawczego, jak pouczenie, skoro nie przyznała się ona do winy. Nie sposób też uznać, że skierowanie do sądu wniosku o jej ukaranie było elementem jakiegoś spisku, który miał uniemożliwić jej kandydowanie w wyborach samorządowych, zwłaszcza, że ukaranie za wykroczenie nie ogranicza biernego prawa wyborczego. Wreszcie, z podnoszoną przez obwinioną tezą, iż otwarcie reaguje na nieprawidłowości, kłóci się fakt, że rozpatrywanego w tym postępowaniu zgłoszenia dokonała z zastrzeżeniem anonimowości.
Odpowiedzialności za wykroczenie z art. 66 § 1 k.w. podlega między innymi ten, kto chcąc wywołać niepotrzebną czynność, fałszywą informacją wprowadza w błąd organ ochrony bezpieczeństwa / porządku publicznego. Nie ulega wątpliwości, żeL. M.chciała wywołać niepotrzebną czynność w postaci interwencji Policji zmierzającej do zbadania stanu trzeźwościA. D., chociaż nie miała podstaw do tego, by jej trzeźwość kwestionować (zebrane dowody przeczą tezie, że wyczuwała od niej woń alkoholu itd.), a tym samym działała z pełną świadomością, że tego typu interwencja nie ma uzasadnienia, czyli nie wynika z rzeczywistej potrzeby. Dążąc do realizacji swojego celu, obwiniona świadomie przekazała fałszywą informację operatorowi numeru 112, wiedząc, że trafi ona do przedstawiciela Policji, to jest organu ochrony bezpieczeństwa, do którego zadań należy utrzymywanie porządku publicznego. Przekazana przez nią informacja ostatecznie wprowadziła dyżurnego KPP wB.w błąd, to jest spowodowała u niego mylne przekonanie, że konieczne jest przeprowadzenie interwencji Policji.
Reasumując, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dał podstawę do przyjęcia, że obwiniona wypełniła swoim zachowaniem ustawowe znamiona wykroczenia z art. 66 § 1 k.w.
W treści wyroku Sąd nieznacznie zmodyfikował opis czynu zawarty we wniosku o ukaranie, poprzez poprawienie redakcji zarzutu, doprecyzowanie sposobu działania obwinionej i wskazanie, że jej zachowanie w istocie skutkowało niepotrzebną interwencją Policji. Z opisu czynu Sąd usunął zarazem stwierdzenie, żeL. M.działała „ze złośliwości”, bowiem motywacja sprawcy nie należy do znamion tego wykroczenia (w aktualnym brzmieniu art. 66 § 1 k.w.).
Sąd wymierzył obwinionej karę 300 złotych grzywny, uznając, że będzie ona adekwatna do stopnia jej winy i całokształtu okoliczności przypisanego jej wykroczenia. Przesłanką łagodzącą był brak uprzednich konfliktówL. M.z prawem(k. 14). Przesłanką obciążającą był fakt instrumentalnego wykorzystania przez obwinioną operatora centrum powiadamiania ratunkowego i dyżurnego komendy Policji do pomówieniaA. D., z którą jest skonfliktowana, oraz dokuczenia jej. Uwadze Sądu nie umknął także fakt, że zachowanie obwinionej w istocie doprowadziło do przeprowadzenia zbędnej interwencji. Przy ustalaniu wysokości grzywny Sąd uwzględnił sytuację majątkową i możliwości zarobkowe obwinionej, która prowadzi własną działalność gospodarczą, deklaruje dochody na poziomie około 2.000 złotych miesięcznie, jest właścicielką działki i domu.
Z uwagi na to, że wykroczenie popełnione przezL. M.spowodowało zbędną czynność, kierując się dyspozycją art. 66 § 2 k.w. Sąd orzekł od niej nawiązkę na rzecz Komedy Powiatowej Policji wB.w kwocie 100 złotych.
O kosztach rozstrzygnięto zgodnie z treściąart. 118 § 1 k.p.w., w tym o wysokości opłaty w myślart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(t.j. Dz. U. z 1983 roku, Nr 49, poz. 223, z późn. zm.), a o wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania – z uwzględnieniem§ 1 pkt 1 i § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 roku w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania i wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia(Dz. U. z 2001 roku, Nr 118, poz. 1269).

Sędzia

: