Sąd Rejonowy w Rybniku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 276/17
Data wyroku: 2017-07-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agata Jakubiec
Teza: orzeczono eksmisję i ustalono, że pozwanemu nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego

Sygn. akt:I C 276/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 lipca 2017 r.
Sąd Rejonowy w Rybniku I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Agata Jakubiec

Protokolant:

st. sekr. sądowy Justyna Spiewok

po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2017 roku w Rybniku na rozprawie
sprawy z powództwaM. A.
przeciwkoD. A. (1)
o eksmisję

1
nakazuje pozwanemuD. A. (1)opuszczenie i opróżnienie z rzeczy lokalu mieszkalnego położonego wR.przyulicy (...);

2
ustala, iż pozwanemuD. A. (1)nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego;

3
nakazuje pobrać od pozwanegoD. A. (1)na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Rybniku kwotę 200,00 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa Sąd Rejonowy w Rybniku.

Sygn. akt I C 276/17

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 27 lipca 2017 roku
PowódkaM. A.wystąpiła przeciwkoD. A. (1)o nakazanie mu opróżnienia ze swoich rzeczy i opuszczenia lokalu mieszkalnego położonego wR.przyulicy (...)oraz o obciążenie pozwanego kosztami postępowania.
W uzasadnieniu powódka wywodziła, że mieszka wraz z pozwanym i dwojgiem dorosłych dzieci. Pozwany od wielu lat nadużywa alkoholu, co było przyczyną wielu konfliktów w rodzinie. Pozwany pije niemal codziennie, a będąc pod wpływem alkoholu wszczyna awantury, podczas których stosuje wobec powódki i swoich dzieci przemoc psychiczną oraz fizyczną, polegającą m.in. na ośmieszaniu, wyzywaniu, kontrolowaniu powódki, popychaniu, wykręcaniu rąk, uderzaniu. Pomimo wydanego wobec pozwanego postanowienia o zastosowaniu dozoru Policji, nakazu opuszczenia lokalu oraz zakazu kontaktowania się z rodziną, pozwany nadal ich nachodził, próbując dostać się do mieszkania w godzinach nocnych, nie zastosował się nadto do wydanego w stosunku do niego nakazu powstrzymania się od nadużywania alkoholu. W przeszłości pozwany był karany za znęcanie się nad rodziną. Pozwany nie łoży na utrzymanie mieszkania ani rodziny. Nie interesuje się życiem domowym. W związku z zachowaniem pozwanego jego rodzina żyją w warunkach permanentnego zastraszania i nieustannego narażania na psychiczne i fizyczne ataki pozwanego. Powódka oraz córka stron na skutek przeżytej wieloletniej traumy są objęte opieką psychologiczną.
Na rozprawie powódka podtrzymała stanowisko zawarte w pozwie.
Pozwany wniósł o oddalenie powództwa. Oświadczył, że to on wyremontował mieszkanie i teraz ma z tego powodu długi, a powódka chce go z mieszkania wyrzucić.
Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 1 maja 2000 roku GminaR., Zakład Gospodarki Mieszkaniowej zawarła zD. A. (1)umowę najmu lokalu mieszkalnego położonego wR.przyulicy (...). W lokalu mieszkalnym zamieszkali pozwany wraz z powódką i wspólnymi dziećmi:J. A.iD. A. (2). Mieszkanie jest dwupokojowe.
Dowód: umowa najmu, zeznania świadkówJ. A.iD. A. (2), przesłuchanie stron
Pozwany od dawna nadużywa alkoholu, wpada w ciągi alkoholowe. Będąc pod wpływem alkoholu znęca się nad rodziną w ten sposób, że wszczyna awantury domowe, w trakcie których niszczy wyposażenie mieszkania, wyzywa członków rodziny słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, poniża, krytykuje. Przemoc jest szczególnie skierowana wobec powódki, której również groził uszkodzeniem ciała i pozbawieniem życia, popychał, uderzał, wykręcał ręce, dusił, kopał, zatykał usta. Ponadto pozwany zakłóca ciszę nocną. Zdarzało się, że załatwiał w łóżku swoje potrzeby fizjologiczne. Pozwany nie łoży na utrzymanie rodziny, nie płaci czynszu. Z powodu nadużywania alkoholu przez pozwanego rodzina popadła w długi. Powódka nie pracuje, leczy się z powodu depresji.
Wielokrotnie powódka wzywała na pomoc Policję. W rodzinie prowadzona jest procedura „niebieskiej karty”. Wobec pozwanego zostało wydane postanowienie o nakazie opuszczenia lokalu zajmowanego z powódką oraz zakaz kontaktowania się z powódką oraz córką stron –J. A.. Pomimo tego w dniu 17 marca 2017 roku pozwany usiłował wyważyć drzwi do lokalu mieszkalnego przyul. (...)przy użyciu siekiery, jednak zdołał zbiec przed przyjazdem Policji, a w dniu 18 marca 2017 roku w godzinach wieczornych po raz kolejny próbował siłowo dostać się do mieszkania. Ostatecznie został zatrzymany przez Policję i postanowieniem z dnia 21 marca 2017 roku zastosowano wobec niego środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy, przedłużony następnie do 18 sierpnia 2017 roku. Pozwany był kilka razy karany za przestępstwa zart. 207 § 1 kk, za które odbył karę pozbawienia wolności, po raz ostatni wyrokiem Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 23 maja 2017 roku w sprawie o sygn. akt III K 249/17, który uznał go winnego tego, że w okresie od 1 do 18 marca 2017 roku wR.znęcał się psychicznie nad swoją żonąM. A.w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu niepokoił pokrzywdzoną przez wykonywanie połączeń telefonicznych, domagał się wpuszczenia do mieszkania, dobijał się do drzwi, używając przy tym siekiery, wyzywał pokrzywdzoną wulgarnymi słowami a także groził jej popełnieniem przestępstwa na jej szkodę, a groźby te wzbudziły u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, tj. o przestępstwo zart. 207 § 1 kki skazany na bezwzględną karę 5 miesięcy pozbawienia wolności.
Dowód: zeznania świadkówJ. A.iD. A. (2), przesłuchanie powódki, częściowo przesłuchanie pozwanego, dokumenty znajdujące się w aktach sprawy SR w Rybniku sygn. III K 249/17
Pozwany przejawia tendencje do obarczania innych odpowiedzialnością za własne problemy oraz do przedstawiania siebie w świetle nieco bardziej korzystnym aniżeli ma to miejsce w rzeczywistości. Zna wpływ alkoholu na swój organizm, wie, że pod jego wpływem staje się drażliwy, skłonny do zachowań agresywnych. W przeszłości podejmował próby leczenia odwykowego.
Dowód: opinia sądowa psychiatryczno – psychologiczna w aktach sprawy SR w Rybniku o sygn. III K 249/17
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dołączonych niekwestionowanych dokumentów, w oparciu o zeznania świadków oraz zeznań powódki.
Sąd uznał zeznania świadków za wiarygodne albowiem zeznania te były ze sobą spójne i korelowały z zeznaniami powódki oraz dowodami z dokumentów.
Za wiarygodne Sąd uznał również zeznania złożone przez powódkęM. A.. Jej zeznania pozostawały zasadniczo w zgodzie z zeznaniami świadków jak i również z dołączonymi do sprawy dokumentami. W pewnym zakresie potwierdził je również sam pozwany.
Za częściowo wiarygodne Sąd uznał zeznania złożone przez pozwanego w części, w której były one zgodne z pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym. Nie zasługiwały natomiast na wiarę zeznania pozwanego w szczególności w zakresie, w którym zaprzeczał stosowaniu przemocy wobec powódki i innym negatywnym swoim zachowaniom. Stoją one bowiem w całkowitej sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie, a zwłaszcza z zeznaniami powódki, świadków oraz dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy o sygn. III K 249/17.
Sąd zważył, co następuje:
Roszczenie powódki okazało się zasadne.
Stosownie doart. 13 ustęp 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego(DZ.U. 2014, Nr 150 t.j.) współlokator może wytoczyć powództwo o nakazanie przez sąd eksmisji małżonka, rozwiedzionego małżonka lub innego współlokatora tego samego lokalu, jeżeli ten swoim rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie.
Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało w sposób nie budzący najmniejszych wątpliwości, iż pozwany swoim rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia powódce i ich dzieciom wspólne z nim zamieszkiwanie. Pozwany jest uzależniony od alkoholu, ma lekceważące podejście do pracy, do obowiązków. Nie interesuje się domem. Nie łoży na utrzymanie rodziny. Nie partycypuje w kosztach utrzymania mieszkania. Pozwany jest również osobą agresywną, o czym świadczą postępowania karne przeciwko pozwanemu za przestępstwa zart. 207 § 1 kkna szkodę rodziny. Zachowanie pozwanego ma negatywny, destrukcyjny wpływ na jego najbliższych, w tym zwłaszcza na jego żonę i córkę, które musiały skorzystać z pomocy psychologicznej, u powódki stwierdzono także depresję.
Mając na uwadze powyższe, Sąd nakazał eksmisję pozwanego z lokalu mieszkalnego położonego wR.przyulicy (...)w związku z wkraczaniem przez niego w sposób rażący przeciwko porządkowi domowemu.
W punkcie 2 wyroku Sąd odmówił pozwanemu prawa do otrzymania lokalu socjalnego stosownie do art. 17 w/w ustawy, który stanowi że, gdy powodem opróżnienia lokalu jest stosowanie przemocy w rodzinie lub wykraczanie w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu nie przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego.
Na podstawieart. 98 kpcSąd obciążył pozwanego kosztami procesu.
R., dn. 2 października 2017 roku
SSR Agata Jakubiec