Sąd Apelacyjnyw Białymstoku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 182/16
Data wyroku: 2017-04-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janusz Sulima, Jacek Dunikowski, Jerzy Szczurewski
Słowa kluczowe: Kontrola i utrwalenie rozmów, Przestępstwa karnoskarbowe, Przestępczość zorganizowana
Podstawa prawna: art. 7 k.p.k., art. 168a k.p.k., art. 258 § 1 k.k., art. 54 § 1 i 2 k.k.s., art. 63 § 2 k.k.s., art. 91 § 1 i 3 k.k.s., art. 65 § 1 k.k.s., art. 37 k.k.s., art. 38 k.k.s., art. 2 § 2 k.k.s.

Sygn. akt II AKa 182/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 kwietnia 2017 r.
Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący

SSA Janusz Sulima (spr.)

Sędziowie

SSA Jacek Dunikowski
SSA Jerzy Szczurewski

Protokolant

Magdalena Zabielska

przy udziale prokuratora Jarosława Walędziaka
po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2017 roku sprawy oskarżonych:
S. T. (1)zart. 258 §3 k.k., zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 k.k.s.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
W. J. (1)zart. 258 §3 k.k., zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,

E. P.zart. 258 §1 k.k., zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. w zb. zart. 91 § 1 k.k.s.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,

Ł. N. (1)zart. 258 §1 k.k., zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,

P. C. (1)zart. 258 §1 k.k., z 54§ 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 k.k.s.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
M. K. (1)zart. 258 §1 k.k., zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 k.k.s.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.w zw.art. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,

A. G. (1)
zart. 258 §1 k.k., zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt l, 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s., zart. 288 §1 k.k.,

T. J. (1)zart. 258 §1 k.k., zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt l, 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s., zart. 288 §1 k.k.

J. T. (1)zart. 258 §1 k.k., zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 6 k.k.s.. w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart.86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,

J. T. (2)zart. 258 §1 k.k., zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
K. R. (1)zart. 258 §1 k.k., zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
S. T. (2)zart. 258 §1 k.k., zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
K. S. (1)zart. 258 §1 k.k., zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
R. O. (1)zart. 258 §1 k.k., zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s., zart. 288 §1 k.k.,
K. A. (1)zart. 258 §1 k.k., zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 §1 k.k.s w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
W. B. (1)zart. 258 §1 k.k., zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
A. B. (1)zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 k.k.s.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
T. K. (1)zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb zart. 91 § 3 k.k.s.w zb. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
D. S.zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3w zw. z§ 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
T. K. (2)zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w z w. zart. 37 § 1 pkt 1, 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
A. K. (1)zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
W. L. (1)zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
P. J. (1)zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
A. D. (1)zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
T. M. (1)zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
J. W. (1)zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 63 § 6 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt. 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
T. M. (2)zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
D. K. (1)zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt. 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
Ł. W. (1)zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 6 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
D. O.zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
S. S. (1)zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart.63 § 6 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.,
T. B. (1)zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart.63 § 6 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.,
B. Ł.zart. 54 § 2 k.k.s.w zb. zart. 63 § 6 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
R. W.zart. 54 § 2 k.k.s.w zb. zart. 63 § 6 k.k.s.,
M. W. (1)zart. 54 § 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 63 § 6 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.
z powodu apelacji prokuratora i obrońców oskarżonychS. T. (1),W. J. (1),E. P.,P. C. (1),M. K. (1),A. G. (1),S. T. (2),K. S. (1),K. A. (1),W. B. (1),A. B. (1),T. K. (1),D. S.,T. K. (2),A. K. (1),W. L. (1),P. J. (1),J. W. (1),T. M. (2),D. K. (1),S. S. (1),T. B. (1),B. Ł.
od wyroku Sądu Okręgowego w Suwałkach
z dnia 7 marca 2016 r., sygn. akt II K 82/13

I
Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że

1
w stosunku do oskarżonegoS. T. (1):

- uzupełnia opis czynu przypisanego wpkt. IIo stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną wielkiej wartości w łącznej wysokości 4.507.199,00 złotych, w tym podatek wielkiej wartości w łącznej wysokości 4.324.146,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §1 k.k.s w zb. zart. 63 §2 k.k.s.w zb. zart. 65 §1 k.k.s.w zb. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 37 §1 pkt 1 i 5 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i przepisy te przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar przyjmujeart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.w zw. zart. 38 §2 pkt 1 k.k.s.,
- za podstawę prawną orzeczonej wpunkcie IIIkary łącznej pozbawienia wolności przyjmujeart. 20 §2 k.k.s.w zw. zart. 85 k.k.w brzmieniu pierwotnym w zw. zart. 39 §1 i 2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.

2
W stosunku do oskarżonegoW. J. (1):

- uzupełnia opis czynu przypisanego wpkt. VIo stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną wielkiej wartości w łącznej wysokości 5.465.946,00 złotych, w tym podatek wielkiej wartości w łącznej wysokości 5.291.063,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §1 k.k.s w zb. zart. 63 §2 k.k.s.w zb. zart. 65 §1 k.k.s.w zb. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 37 §1 pkt 1 i 5 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i przepisy te przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar przyjmujeart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.w zw. zart. 38 §2 pkt 1 k.k.s.,
- za podstawę prawną orzeczonej wpunkcie VIIkary łącznej pozbawienia wolności przyjmujeart. 20 §2 k.k.s.w zw. zart. 85 k.k.w brzmieniu pierwotnym w zw. zart. 39 §1 i 2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.,

3
w stosunku do oskarżonegoE. P.:

- eliminuje z opisu czynu przypisanego wpkt. IX ppkt 1odnoszące się do podatku VAT określenie „małej wartości” i uzupełnia opis tego czynu o stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną dużej wartości w łącznej wysokości 651.357,00 złotych, w tym podatek dużej wartości w łącznej wysokości 599.659,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §1 k.k.s w zb. zart. 63 §2 k.k.s.w zb. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 37 §1 pkt 1 i 5 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i przepisy te przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar przyjmujeart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.w zw. zart. 38 §1 pkt 3 k.k.s.,
- uzupełnia opis czynu przypisanego wpkt. IX ppkt 2o stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną małej wartości w łącznej wysokości 158.035,00 złotych, w tym podatku małej wartości w łącznej wysokości 149.123,00 złotych i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §2 k.k.s.w zb. zart. 63 §2 i 6 k.k.s.w zb. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i przepisy te przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kary przyjmujeart. 63 §6 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.,
- za podstawę orzeczonych wpkt. Xkar łącznych pozbawienia wolności i grzywny przyjmujeart. 85 k.k.,art. 86 §2 k.k.w brzmieniu pierwotnym w zw. zart. 20 §2 k.k.s.w zw.art. 39 §1 i 2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.

4
w stosunku do oskarżonegoŁ. N. (1):

- eliminuje z opisu czynu przypisanego wpkt. XIIodnoszące się do podatku VAT określenie „małej wartości” i uzupełnia opis tego czynu o stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną dużej wartości w łącznej wysokości 919.973,00 złotych, w tym podatek dużej wartości w łącznej wysokości 846.072,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §1 k.k.s w zb. zart. 63 §2 k.k.s.w zb. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 37 §1 pkt 1 i 5 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i przepisy te przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar przyjmujeart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.w zw. zart. 38 §1 pkt 3 k.k.s.
- za podstawę orzeczonej wpkt. XIVkary łącznej pozbawienia wolności przyjmujeart. 20 §2 k.k.s.w zw. zart. 85 k.k.w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 roku w zw.art. 39 §1 i 2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.

5
w stosunku do oskarżonegoP. C. (1):

- eliminuje z opisu czynu przypisanego wpkt. XVI ppkt 1odnoszące się do podatku VAT określenie „małej wartości” i uzupełnia opis tego czynu o stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną dużej wartości w łącznej wysokości 651.357,00 złotych, w tym podatek dużej wartości w łącznej wysokości 599.659,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §1 k.k.s w zb. zart. 63 §2 k.k.s.w zb. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 37 §1 pkt 1 i 5 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i przepisy te przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar przyjmujeart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.w zw. zart. 38 §1 pkt 3 k.k.s.,
- uzupełnia opis czynu przypisanego wpkt. XVI ppkt 2o stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił podatek małej wartości w łącznej wysokości 179.559,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §2 k.k.s w zb. zart. 63 §2 i 6 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 37 §1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i przepisy te przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar przyjmujeart. 63 §6 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.w zw. zart. 38 §1 pkt 2 k.k.s.
- za podstawę orzeczonych wpkt. XVIIkar łącznych pozbawienia wolności i grzywny przyjmujeart. 20 §2 k.k.s.w zw.art. 85 k.k.,art. 86 §2 k.k.w brzmieniu pierwotnym w zw. zart. 39 §1 i 2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.,

6
w stosunku do oskarżonegoM. K. (1):

- eliminuje z opisu czynu przypisanego wpkt. XX ppkt 1odnoszące się do podatku VAT określenie „małej wartości” i uzupełnia opis tego czynu o stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej wysokości 338.375,00 złotych, w tym podatek w łącznej wysokości 315.457,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §1 k.k.s w zb. zart. 63 §2 i 6 k.k.s.w zb. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 37 §1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i przepisy te przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar przyjmujeart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.w zw. zart. 38 §1 pkt 3 k.k.s.,
- uzupełnia opis czynu przypisanego wpkt. XX ppkt 2o stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił podatek małej wartości w łącznej wysokości 129.614,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §2 k.k.s w zb. zart. 65 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 37 §1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i przepisy te przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar przyjmujeart. 65 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.w zw. zart. 38 §1 pkt 2 k.k.s.,
- za podstawę orzeczonych wpunkcie XXIkar łącznych pozbawienia wolności i grzywny przyjmujeart. 20 §2 k.k.s.w zw.art. 85 k.k.,art. 86 §2 k.k.w brzmieniu pierwotnym w zw. zart. 39 §1 i 2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.,

7
w stosunku do oskarżonegoA. G. (1):

- uzupełnia opis czynu przypisanego wpkt. XXIVo stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną wielkiej wartości w łącznej wysokości 2.054.595,00 złotych, w tym podatek wielkiej wartości w łącznej wysokości 1.993.218,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §1 k.k.s w zb. zart. 63 §2 k.k.s.w zb. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 37 §1 pkt 1 i 5 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i przepisy te przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar przyjmujeart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.w zw. zart. 38 §2 pkt 1 k.k.s.,
- za podstawę orzeczonej wpkt. XXVIkary łącznej pozbawienia wolności przyjmujeart. 20 §2 k.k.s.w zw.art. 85 k.k.w brzmieniu pierwotnym w zw. zart. 39 §1 i 2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.,

8
w stosunku do oskarżonegoT. J. (1):

- uzupełnia opis czynu przypisanego wpkt. XXIXo stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną wielkiej wartości w łącznej wysokości 1.860.205,00 złotych, w tym podatek wielkiej wartości w łącznej wysokości 1.804.789,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §1 k.k.s w zb. zart. 63 §2 k.k.s.w zb. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 37 §1 pkt 1 i 5 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i przepisy te przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar przyjmujeart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.w zw. zart. 38 §2 pkt 1 k.k.s.,
- za podstawę orzeczonej wpkt. XXXIkary łącznej pozbawienia wolności przyjmujeart. 20 §2 k.k.s.w zw.art. 85 k.k.w brzmieniu pierwotnym w zw. zart. 39 §1 i 2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.,

9
w stosunku do oskarżonejJ. T. (1):

- uzupełnia opis czynu przypisanego wpkt. XXXIIIo stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczupliła podatek małej wartości w łącznej wysokości 179.559,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §2 k.ks. w zb. zart. 65 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 37 §1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar przyjmujeart. 65 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.w zw.art. 38 §1 pkt 2 k.k.s.,
- za podstawę orzeczonej wpkt. XXXIVkary łącznej pozbawienia wolności przyjmujeart. 20 §2 k.k.s.w zw.art. 85 k.k.w brzmieniu pierwotnym w zw. zart. 39 §1 i 2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.,

10
w stosunku do oskarżonegoJ. T. (2):

- uzupełnia opis czynu przypisanego wpkt. XXXVIo stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną wielkiej wartości w łącznej wysokości 1.516.629,00 złotych, w tym podatek wielkiej wartości w łącznej wysokości 1.467.298,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §1 k.k.s.w zb. zart. 63 §2 k.k.s.w zb. zart. 65 §1 k.k.s.w zb. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 37 §1 pkt 1 i 5 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar przyjmujeart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.w zw.art. 38 §2 pkt 1 k.k.s.,
- za podstawę orzeczonej wpkt. XXXVIIkary łącznej pozbawienia wolności przyjmujeart. 20 §2 k.k.s.w zw.art. 85 k.k.w brzmieniu pierwotnym w zw. zart. 39 §1 i 2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.,

11
w stosunku do oskarżonegoK. R. (1):

- eliminuje z opisu czynu przypisanego wpkt. XXXIXodnoszące się do podatku VAT określenie „małej wartości” i uzupełnia opis tego czynu o stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej wysokości 338.375,00 złotych, w tym podatek w łącznej wysokości 315.457,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §1 k.k.s.w zb. zart. 63 §2 i 6 k.k.s.w zb. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 37 §1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar przyjmujeart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.w zw.art. 38 §1 pkt 3 k.k.s.,
- za podstawę orzeczonej wpkt. XLkary łącznej pozbawienia wolności przyjmujeart. 20 §2 k.k.s.w zw.art. 85 k.k.w brzmieniu pierwotnym w zw. zart. 39 §1 i 2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.,

12
w stosunku do oskarżonegoS. T. (2):

- eliminuje z opisu czynu przypisanego wpkt. XLIIodnoszące się do podatku VAT określenie „małej wartości” i uzupełnia opis tego czynu o stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej wysokości 288.545,00 złotych, w tym podatek w łącznej wysokości 279.890,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §1 k.k.s.w zb. zart. 65 §3 k.k.s.w zb. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kary przyjmujeart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.,

13
w stosunku do oskarżonegoK. S. (1):

- eliminuje z opisu czynu przypisanego wpkt. XLIVodnoszące się do podatku VAT określenie „małej wartości” i uzupełnia opis tego czynu o stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej wysokości 273.857,00 złotych, w tym podatek w łącznej wysokości 265.709,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §1 k.k.s.w zb. zart. 63 §2 i 6 k.k.s.w zb. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 37 §1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar przyjmujeart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.w zw. zart. 38 §1 pkt 3 k.k.s.,
- za podstawę orzeczonej wpkt. XLVkary łącznej pozbawienia wolności przyjmujeart. 20 §2 k.k.s.w zw.art. 85 k.k.w brzmieniu pierwotnym w zw. zart. 39 §1 i 2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.,

14
w stosunku do oskarżonegoR. O. (1):

- uzupełnia opis czynu przypisanego wpkt. XLVIIo stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił podatek małej wartości w łącznej wysokości 123.133,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §2 k.k.s.w zb. zart. 63 §2 i 6 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 37 §1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar przyjmujeart. 63 §6 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.w zw. zart. 38 §1 pkt 2 k.k.s,
- za podstawę orzeczonej wpkt. XLIXkary łącznej pozbawienia wolności przyjmujeart. 20 §2 k.k.s.w zw.art. 85 k.k.w brzmieniu pierwotnym w zw. zart. 39 §1 i 2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.,

15
w stosunku do oskarżonegoK. A. (1):

- uzupełnia opis czynu przypisanego wpkt. LIIo stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną wielkiej wartości w łącznej wysokości 4.052.779,00 złotych, w tym podatek wielkiej wartości w łącznej wysokości 3.695.475,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §1 k.k.s.w zb. zart. 65 §1 k.k.s.w zb. zart. 91 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 37 §1 pkt 1 i 5 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar przyjmujeart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.w zw.art. 38 §2 pkt 1 k.k.s.,
- za podstawę orzeczonej wpkt. LIIIkary łącznej pozbawienia wolności przyjmujeart. 20 §2 k.k.s.w zw.art. 85 k.k.w brzmieniu pierwotnym w zw. zart. 39 §1 i 2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.,

16
w stosunku do oskarżonegoW. B. (1):

- eliminuje z opisu czynu przypisanego wpkt. LVodnoszące się do podatku VAT określenie „małej wartości” i uzupełnia opis tego czynu o stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną dużej wartości w łącznej wysokości 1.122.127,00 złotych, w tym podatek dużej wartości w łącznej wysokości 1.088.744,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §1 k.k.s.w zb. zart. 65 §1 k.k.s.w zb. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 37 §1 pkt 1 i 5 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar przyjmujeart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.w zw. zart. 38 §1 pkt 3 k.k.s.,
- za podstawę orzeczonej wpkt. LVIkary łącznej pozbawienia wolności przyjmujeart. 20 §2 k.k.s.w zw.art. 85 k.k.w brzmieniu pierwotnym w zw. zart. 39 §1 i 2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.,

17
w stosunku do oskarżonegoA. B. (1):

- uzupełnia opis czynu przypisanego wpkt. LVIIo stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną wielkiej wartości w łącznej wysokości 2.580.707,00 złotych, w tym podatek wielkiej wartości w łącznej wysokości 2.374.904,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §1 k.k.s.w zb. zart. 65 §1 k.k.s.w zb. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6§2 k.k.s w zw. zart. 37 §1 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar przyjmujeart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.w zw.art. 38 §2 pkt 1 k.k.s.,

18
w stosunku do oskarżonegoT. K. (1):

- uzupełnia opis czynu przypisanego wpkt. LVIIIo stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił podatek akcyzowy w kwocie 5.640,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §2 k.k.s.w zb. zart. 65 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kary przyjmujeart. 65 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.,

19
w stosunku do oskarżonegoD. S.:

- uzupełnia opis czynu przypisanego wpkt. LIXo stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił podatek akcyzowy w kwocie 5.640,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §2 k.k.s.w zb. zart. 65 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kary przyjmujeart. 65 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.,

20
w stosunku do oskarżonegoT. K. (2):

- uzupełnia opis czynu przypisanego wpkt. LXo stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną wielkiej wartości w łącznej wysokości 1.649.938 złotych, w tym podatek wielkiej wartości w łącznej wysokości 1.574.229,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §1 k.k.s.w zb. zart. 65 §1 k.k.s.w zb. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 37 §1 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar przyjmujeart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.w zw.art. 38 §2 pkt 1 k.k.s.,

21
w stosunku do oskarżonychA. K. (1)iW. L. (1):

- eliminuje z opisu czynu przypisanego wpkt. LXIodnoszące się do podatku VAT określenie „małej wartości” i uzupełnia opis tego czynu o stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplili należność publicznoprawną w łącznej wysokości 606.492,00 złotych, w tym podatek w łącznej wysokości 588.488,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §1 k.k.s.w zb. zart. 65 §1 k.k.s.w zb. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar pozbawienia wolności oraz grzywien przyjmujeart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.
- obniża wysokość jednej stawki dziennej grzywny orzeczonej wobecW. L. (1)do 50 (pięćdziesięciu) złotych,
- na podstawieart. 20 §2 k.k.s.w zw. zart. 69 §1 i 2 k.k.,art. 70 §1 pkt 1 k.k.iart. 73 §1 k.k.w brzmieniu pierwotnym w zw. zart. 2 §2 k.k.s.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoA. K. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza tytułem próby na okres lat 5 (pięciu) i oddaje go w tym okresie pod dozór kuratora,

22
w stosunku do oskarżonegoP. J. (1):

- eliminuje z opisu czynu przypisanego wpkt. LXIIodnoszące się do podatku VAT określenie „małej wartości” i uzupełnia opis tego czynu o stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną dużej wartości w łącznej wysokości 1.138.172,00 złotych, w tym podatek dużej wartości w łącznej wysokości 1.104.309,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §1 k.k.s.w zb. zart. 65 §1 k.k.s.w zb. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 37 §1 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar pozbawienia wolności i grzywny przyjmujeart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.w zw. zart. 38 §1 pkt 3 k.k.s.i łagodzi orzeczoną wobec niego karę grzywny do 200 (dwieście) stawek dziennych oraz obniża wysokość jednej stawki dziennej do 60 (sześćdziesięciu) złotych,

23
w stosunku do oskarżonegoA. D. (1):

- eliminuje z opisu czynu przypisanego wpkt. LXIIIodnoszące się do podatku VAT określenie „małej wartości” i uzupełnia opis tego czynu o stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej wysokości 338.375,00 złotych, w tym podatek w łącznej wysokości 315.457,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §1 k.k.s.w zb. zart. 63 §2 i 6 k.k.s.w zb. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kary przyjmujeart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.,

24
w stosunku do oskarżonegoT. M. (1):

- eliminuje z opisu czynu przypisanego wpkt. LXIVodnoszące się do podatku VAT określenie „małej wartości” i uzupełnia opis tego czynu o stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej wysokości 366.552,00 złotych, w tym podatek w łącznej wysokości 359.307,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §1 k.k.s.w zb. zart. 63 §2 k.k.s.w zb. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar przyjmujeart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.,

25
w stosunku do oskarżonegoJ. W. (1):

- eliminuje z opisu czynu przypisanego wpkt. LXV ppkt 1odnoszące się do podatku VAT określenie „małej wartości” i uzupełnia opis tego czynu o stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej wysokości 329.264,00 złotych, w tym podatek w łącznej wysokości 299.370,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §1 k.k.s.w zb. zart. 65 §1 k.k.s.w zb. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar przyjmujeart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.,
- uzupełnia opis czynu przypisanego wpkt. LXV ppkt 2. o stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił podatek małej wartości w łącznej wysokości 129.646,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §2 k.k.s.w zb. zart. 65 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kary przyjmujeart. 65 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.,
- za podstawę orzeczonej wpkt. LXVIkary łącznej grzywny przyjmujeart. 20 §2 k.k.s.w zw.art. 85 k.k.iart. 86 §2 k.k.w brzmieniu pierwotnym w zw. zart. 39 §1 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.

26
w stosunku do oskarżonegoT. M. (2):

- eliminuje z opisu czynu przypisanego wpkt. LXVIIodnoszące się do podatku VAT określenie „małej wartości” i uzupełnia opis tego czynu o stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił podatek w łącznej wysokości 400.823,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §1 k.k.s.w zb. zart. 65 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kary przyjmujeart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.,

27
uchyla wyrok w stosunku do oskarżonegoD. K. (1)i sprawę w tej części przekazuje Sądowi Okręgowemu w Suwałkach do ponownego ropoznania,

28
w stosunku do oskarżonegoŁ. W. (1):

- eliminuje z opisu czynu przypisanego wpkt. LXXodnoszące się do podatku VAT określenie „małej wartości” i uzupełnia opis tego czynu o stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił podatek w łącznej wysokości 300.617,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §1 k.k.s.w zb. zart. 65 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kary przyjmujeart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.,

29
w stosunku do oskarżonegoD. O.:

- uzupełnia opis czynu przypisanego wpkt LXXIo stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną małej wartości w łącznej wysokości 151.859,00 złotych, w tym podatek małej wartości w łącznej wysokości 131.197,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §2 k.k.s.w zb. zart. 65 §3 k.k.s.w zb. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kary przyjmujeart. 65 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.,

30
w stosunku do oskarżonychS. S. (1)iT. B. (1):

- uzupełnia opis czynu przypisanego wpkt. LXXIIo stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplili należność publicznoprawną w łącznej wysokości 288.545,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 65 §3 k.k.s.w zb. zart. 91 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kar grzywien przyjmujeart. 65 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.,

31
w stosunku do oskarżonegoB. Ł.:

- uzupełnia opis czynu przypisanego wpkt. LXXIIIo stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił podatek małej wartości w łącznej wysokości 181.495,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §2 k.k.s.w zb. zart. 65 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kary przyjmujeart. 65 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.,

32
w stosunku do oskarżonegoR. W.:

- uzupełnia opis czynu przypisanego wpkt. LXXIVo stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił podatek małej wartości w łącznej wysokości 100.206,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §2 k.k.s.w zb. zart. 65 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kary przyjmujeart. 65 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.,

33
w stosunku do oskarżonegoM. W. (1):

- uzupełnia opis czynu przypisanego wpkt. LXXVo stwierdzenie: „i w konsekwencji uszczuplił podatek małej wartości w łącznej wysokości 69.393,00 złotych” i czyn ten kwalifikuje zart. 54 §2 k.k.s.w zb. zart. 65 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i te przepisy przyjmuje za podstawę skazania, a za podstawę wymiaru kary przyjmujeart. 65 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.,

34
za podstawę prawną orzeczenia o warunkowym zawieszeniu kar pozbawienia wolności zpunktu LXXVIIprzyjmujeart. 20 §2 k.k.s.w zw. zart. 69 §1 i 2 k.k.iart. 70 §1 pkt 1 k.k.w brzmieniu pierwotnym w zw. zart. 41a §1 i 2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.

35
za podstawę prawną orzeczenia o warunkowym zawieszeniu kar pozbawienia wolności z punktu LXXVIII wobec oskarżonychA. B. (1),T. K. (2),W. L. (1),P. J. (1),T. M. (1)iJ. W. (1)przyjmujeart. 20 §2 k.k.s.w zw. zart. 69 §1 i 2 k.k.iart. 70 §1 pkt 1 k.k.w brzmieniu pierwotnym w zw. zart. 2 §2 k.k.s.,

II
Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałym zakresie;

III
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatów:K. S. (2),N. M.,Ł. W. (2),K. B. (1),B. L.,S. G. (1),A. D. (2),M. C.,P. M.,A. P. (1)po 738,00 złotych, w tym po 138,00 złotych podatku VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

IV
Zasądza na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty za II instancję od oskarżonych:

-S. T. (1)28.400,00 złotych,
-W. J. (1)28.400,00 złotych,
-E. P.3.900 złotych
-Ł. N. (1)8.300 złotych
-P. C. (1)3.900 złotych,
-M. K. (1)2.700 złotych,
-A. G. (1)3.300 złotych,
-S. T. (2)1.000 złotych,
-K. S. (1)1.580 złotych,
-K. A. (1)6.300 złotych,
-A. B. (1)6.300 złotych,
-T. K. (1)1.200 złotych,
-D. S.1.200 złotych,
-T. K. (2)8.300 złotych,
-J. W. (1)4.180 złotych,
-T. M. (2)2.400 złotych,
-Ł. W. (1)1.600 złotych,
-S. S. (1)3.000 złotych,
-T. B. (1)2.400 złotych,
-B. Ł.2.000 złotych
oraz obciąża tych oskarżonych kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze w częściach ich dotyczących;

V
Zasądza na rzecz Skarbu Państwa tytułem jednej opłaty za obie instancje:

-W. L. (1)2.680 złotych,
-P. J. (1)2.700 złotych
oraz obciąża ich kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze w częściach ich dotyczących;

VI
Zwalnia oskarżonychT. J. (1),J. T. (1),J. T. (2),K. R. (1),R. O. (1),W. B. (1),A. K. (1),A. D. (1),T. M. (1),D. O.,R. W.,M. W. (1)od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
S. T. (1)został oskarżony o to, że:

I
W okresie od nieustalonego dnia kwietnia 2008 r. do 20 grudnia 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...), przy czym od nieustalonego dnia kwietnia 2010 r. wspólnie zW. J. (1)kierował zorganizowaną grupą przestępczą, w skład której wchodzili m. in.M. G. (1),E. P.,Ł. N. (1),P. C. (1),M. K. (1),A. G. (1),T. J. (1),J. T. (1),J. T. (2),K. A. (1),K. R. (1),S. T. (2),K. S. (1),R. O. (1),K. K. (1),K. A. (1),W. B. (1)oraz inna ustalona osoba, mającą na celu popełnianie przestępstw skarbowych, związanych z przemytem papierosów nieoznaczonych polskimi znakami skarbowymi akcyzy i uszczuplaniem należności podatkowych, tj. o czyn zart. 258 § 3 k.k.

II
W okresie od nieustalonego dnia w kwietniu 2008 r. do 18 sierpnia 2010 r., wS.,S.,W.,P.oraz innych miejscowościach powiatu(...), działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt I, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, czyniąc z tego stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania wynikającego z wewnątrzwspólnotowego nabycia, przechowywania i sprzedaży wyrobów tytoniowych w postaci papierosów różnych marek w ilości nie mniejszej niż 1.964.061 paczek, które sprowadził z terytorium Republiki Litwy na terytorium RP, przechowywał, pomagał w zbyciu oraz zbywał, bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy, o łącznej wartości celnej 1.825.365 zł co stanowi wielką wartość, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną wielkiej wartości, tj. w łącznej wysokości 9.577.269,00 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 2.245.916 zł oraz podatku akcyzowego w kwocie 7.331.933 zł, a także należność celną w wysokości 1.051.409 zł, a w szczególności:

- w nieustalonych dniach w miesiącu kwietniu 2008 r. wspólnie zŁ. N. (1)iM. G. (1)sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 40.000 paczek papierosów marki(...);
- w okresie od nieustalonego dnia w miesiącu maju 2008 r. do nieustalonego dnia w miesiącu sierpnia 2008 r. wspólnie z innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki,
- nieustalonego dnia w miesiącu sierpniu 2008r. wspólnie zM. G. (1),Ł. N. (1),P. C. (1),E. P.sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 100.000 paczek papierosów marki(...);
- w okresie od nieustalonego dnia w miesiącu sierpniu 2008 r. do nieustalonego dnia przed 18 lutego 2009 r. wspólnie zM. G. (1),E. P.,Ł. N. (1),P. C. (1),M. K. (1), sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu co najmniej 1.440.000 paczek papierosów różnych marek;
- w dniu 18.02.2009 r. wspólnie zM. G. (1),M. K. (1),K. R. (1),A. D. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 46.600 paczek papierosów marki(...);
- w czerwcu 2009 r. wspólnie zM. G. (1),R. W.,Ł. W. (1),T. M. (2),M. P. (1)sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 40.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w lutym 2010 r. wspólnie z innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki;
- w kwietniu 2010 r. wspólnie z innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu co najmniej 60.000 papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 11.05.2010 r. przechowywał na terytorium kraju 3.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 14.05.2010 r. zbyłW. L. (1)iA. K. (1)17.300 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 15.05.2010 r. wspólnie zP. C. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 17.300 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 17.05.2010 r. wspólnie z innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 31.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 20.05.2010 r. wspólnie zW. J. (1),M. G. (1),S. T. (2),M. K. (1),K. R. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 16.500 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 22.05.2010 r. zbył 10.291 paczek papierosówK. S. (3);
- w dniu 22.05.2010 r. zbył 10.250 paczek papierosówW. L. (1)orazA. L.;
- w dniu 23.05.2010 r. wspólnie zW. J. (1),S. T. (1),J. T. (1),P. C. (1)oraz inną osobą sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 10.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 25.05.2010 r. wspólnie zS. T. (2),T. B. (1)orazS. S. (1)przewoził 21.591 paczek papierosów marki(...)oraz(...);
- w dniu 23.06.2010 r. wspólnie zW. J. (1)iK. S. (1)sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu co najmniej 5.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 1.07.2010 r. wspólnie zW. J. (1),J. T. (2),K. S. (1),P. C. (1)oraz inną osobą sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu nieustaloną ilości papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 3.07.2010r. wspólnie zW. J. (1)sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 16.500 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 20.07.2010 r. przechowywał na terytorium kraju 26.950 paczek papierosów różnych marek;
- w dniu 21.07.2010 r. wspólnie zW. J. (1),M. G. (1),A. G. (1),T. J. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 30.890 paczek papierosów w tym 10.000 paczek papierosów marki(...)oraz 8.890 paczek papierosów marki(...), 10.000 paczek marki(...)i 2.000 paczek nieustalonej marki;
- w dniu 2.08.2010r. przechowywał na terytorium kraju 19.500 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 18.08.2010 r. wspólnie zW. J. (1),M. G. (1),J. T. (1),P. C. (1),A. G. (1),T. J. (1)i innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 13.850 paczek papierosów marki(...);
tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 k.k.s.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.
W. J. (1)został oskarżony o to, że:

I
W okresie od nieustalonego dnia kwietnia 2010 r. do 20 grudnia 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)kierował wspólnie zS. T. (1)zorganizowaną grupą przestępczą, w skład której wchodzili m. in.M. G. (1),E. P.,P. C. (1),M. K. (1),A. G. (1),T. J. (1),J. T. (1),J. T. (2),K. A. (1),K. R. (1),S. T. (2),K. S. (1),R. O. (1),K. K. (1),K. A. (1),W. B. (1)oraz inna ustalona osoba, mającą na celu popełnianie przestępstw skarbowych, związanych z przemytem papierosów nieoznaczonych polskimi znakami skarbowymi akcyzy i uszczuplaniem należności podatkowych, tj. o czyn zart. 258 § 3 k.k.,

II
W okresie od nieustalonego dnia września 2009 r. do 20 grudnia 2010 r. wS.,S.oraz innych miejscowościach powiatu(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, a od nieustalonego dnia miesiąca kwietnia 2010r. w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt III, czyniąc z tego stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania wynikającego z wewnątrzwspólnotowego nabycia, przechowywania i sprzedaży wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek w ilości nie mniejszej niż 622.480 paczek, które sprowadził z terytorium Republiki Litwy na terytorium Polski, a następnie przechowywał, pomagał w zbyciu oraz zbywał, bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, o łącznej wartości celnej 408.902 zł, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną wielkiej wartości, tj. w łącznej wysokości 7.973.599,00 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 1.554.075,00 zł oraz podatku akcyzowego w kwocie 6.419.524,00 zł, a także należność celną w wysokości 235.528,00 zł co stanowi małą wartość, a w szczególności:

- w nieustalonym dniu we wrześniu 2009 r. sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki;
- od nieustalonego dnia października 2009 r. do nieustalonego dnia listopada 2009 r. sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 32.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
- od nieustalonego dnia w marcu do nieustalonego dnia w kwietniu 2010 r. sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu co najmniej 20.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 6.05.2010 r. wspólnie zT. M. (1)sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 17.900 paczek papierosów różnych marek;
- w dniu 20.05.2010 r. wspólnie zS. T. (1),M. G. (1),S. T. (2),M. K. (1),K. R. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 16.500 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 23.05.2010 r. wspólnie zS. T. (1),S. T. (2),J. T. (1),P. C. (1)oraz inną osobą sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 10.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 23.06.2010 r. wspólnie zS. T. (1)iK. S. (1)sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu co najmniej 5.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 01.07.2010 r. wspólnie zS. T. (1),J. T. (2),K. S. (1),P. C. (1), oraz inną osobą sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 03.07.2010 r. wspólnie zS. T. (1)sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 16.500 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 19.07.2010 r. przechowywał na terytorium kraju 37.550 paczek papierosów różnych marek;
- w dniu 20.07.2010 r. sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 10.000 paczek papierosów różnych marek;
- w dniu 21.07.2010r. wspólnie zS. T. (1),M. G. (1),A. G. (1),T. J. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 30. 890 paczek papierosów w tym 10 000 paczek papierosów marki(...)oraz 8 890 paczek papierosów marki(...), 10.000 paczek marki(...)i 2.000 paczek nieustalonej marki;
- w dniu 22.07.2010 r. wspólnie zJ. T. (2)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 15.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 22.07.2010 r. wspólnie zA. G. (1)i innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 10.000 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 23.07.2010 r. wspólnie zA. G. (1),T. J. (1)i innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 9.500 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 24.07.2010 r. wspólnie zA. G. (1),T. J. (1),R. O. (1)i innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 9.500 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 26.07.2010 r. wspólnie zT. J. (1),A. G. (1),M. G. (1), oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 15.500 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 26.07.2010 r. wspólnie zM. G. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 20.490 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 27.07.2010 r. wspólnie z inną osobą sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 20.800 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 30.07.2010 r. wspólnie zD. K. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 15.000 paczek papierosów różnych marek;
- w dniu 03.08.2010 r. wspólnie z innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 20.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 04.08.2010 r. wspólnie z innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 10.000 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 04.08.2010 r. wspólnie zM. G. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 15.000 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 04.08.2010 r. wspólnie zM. G. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 21.000 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 06.08.2010 r. wspólnie zM. G. (1),K. S. (1)oraz inną osobą sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 20.500 paczek papierosów różnych marek, w tym 20.000 paczek papierosów marki(...)i 500 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 09.08.2010 r. wspólnie zA. G. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 25.000 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 10.08.2010 r. wspólnie z innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 18.500 paczek papierosów różnych marek, w tym: 11.000 paczek papierosów marki(...)oraz 7.500 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w okresie pomiędzy 11-17.08.2010r. wspólnie z innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 39.000 paczek papierosów nieustalonej marki oraz 30.000 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 18.08.2010r. wspólnie zS. T. (1),M. G. (1),P. C. (1),T. J. (1),J. T. (1),A. G. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 13.850 paczek papierosów marki(...);
- w okresie od 19.08.2010r. do 12.10.2010 r. sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 15.000 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 13.10.2010 r. wspólnie zT. J. (1)i innymi osobami po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju 15.000 paczek papierosów, w tym 10.000 paczek papierosów marki(...)i 5.000 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 15.10.2010 r. wspólnie zT. J. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 19.10.2010 r. wspólnie zT. J. (1),A. G. (1),R. O. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 20.000 paczek papierosów marki(...);
- w okresie pomiędzy 30.10.2010 r. - 2.11.2010 r. wspólnie zT. J. (1),A. G. (1)i innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu co najmniej 17.500 paczek papierosów różnych marek;
- w dniu 04.11.2010 r. wspólnie zT. J. (1),A. G. (2)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 30.000 paczek papierosów marki(...), z których 8.000 paczek zbył w dniu 5.11.2010r.D. K. (1);
- w dniu 06.11.2010 r. wspólnie zT. J. (1)i innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu nieustaloną ilość papierosów marki(...),
tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.
E. P.został oskarżony o to, że:

I
w okresie od nieustalonego dnia lipca 2008 r. do 20 grudnia 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej opisanej wpkt Imającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, związanych z przemytem papierosów nieoznaczonych polskimi znakami skarbowymi akcyzy i uszczuplaniem należności podatkowych, tj. o czyn zart. 258 § l k.k.,

II
w okresie od nieustalonego dnia lipca 2008 r. do 20.12.2010 r., wS.,S.oraz innych miejscowościach na terenie powiatu(...), działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt. I, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, czyniąc z tego stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania wynikającego z wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek w ilości nie mniejszej niż 1.551.300 paczek o łącznej wartości celnej 1.541.866,00 zł, co stanowi wielką wartość, które sprowadził z terytorium Republiki Litwy na terytorium RP, a następnie przechowywał, pomagał w zbyciu oraz zbywał, bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną wielkiej wartości, tj. w łącznej wysokości 4.875.964,00 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 1.317.465,00 zł oraz podatku akcyzowego w kwocie 3.558.499,00 zł, a także należność celną w wysokości 888.115,00 zł, a w szczególności:

- nieustalonego dnia w miesiącu sierpniu 2008r. wspólnie zS. T. (1),M. G. (1),Ł. N. (1),P. C. (1)sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 100.000 paczek papierosów marki(...);
- w okresie od nieustalonego dnia w miesiącu sierpniu 2008 r. do nieustalonego dnia przed 18 lutego 2009 r. wspólnie z innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 1.440.000 paczek papierosów różnych marek;
- w dniu 21.04.2010 r. dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia i sprowadził na terytorium kraju 11.300 paczek papierosów marki(...);
- w okresie od nieustalonego dnia w kwietniu 2010 r. do nieustalonego dnia w lipcu 2010 r. nie mniej niż 2 krotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia, a następnie sprowadził na terytorium kraju nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki, tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. w zb. zart. 91 § 1 k.k.s.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.
Ł. N. (1)został oskarżony o to, że:

I
w okresie od kwietnia do listopada 2008 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej opisanej wpkt Imającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, związanych z przemytem papierosów nieoznaczonych polskimi znakami skarbowymi akcyzy i uszczuplaniem należności podatkowych, tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k..

II
w okresie od nieustalonego dnia kwietnia 2008 r. do nieustalonego dnia listopada 2008 r. wS.,S.oraz innych miejscowościach powiatu(...), działając w ramach grupy przestępczej opisanej w pkt I, wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1),M. G. (1),E. P., czyniąc z tego stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania wynikającego z wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek w ilości nie mniejszej niż 1.215.000 paczek o wartości celnej 1.120.422,00 zł co stanowi dużą wartość, które sprowadził z terytorium Republiki Litwy na terytorium RP bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną wielkiej wartości, tj. w łącznej wysokości 3.700.226,00 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 985.674,00 zł oraz podatku akcyzowego w kwocie 2.714.552,00 zł, tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,

III
w okresie od nieustalonego dnia kwietnia do nieustalonego dnia listopada 2008 r. wS., działając w ramach grupy przestępczej opisanej w pkt I, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1),M. G. (1)i innymi ustalonymi osobami, będąc funkcjonariuszem Policji w Wydziale Prewencji i Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji wS., przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że przekazał uzyskane na potrzeby służby informacje co do lokalizacji patroli Policji, które to informacje miały wpływ na trasę i czas przewożenia przemyconych papierosów przezS. T. (1)iM. G. (1), czym działał na szkodę interesu publicznego, tj. o czyn zart. 231 § 2 k.k.

P. C. (1)został oskarżony o to, że:

I
w okresie od nieustalonego dnia sierpnia 2008 r. do 20 grudnia 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej opisanej wpkt Imającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, związanych z przemytem papierosów nieoznaczonych polskimi znakami skarbowymi akcyzy i uszczuplaniem należności podatkowych, tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.,

II
w okresie od nieustalonego dnia sierpnia 2008 r. do 20 grudnia 2010 r. wS.,S.,W.oraz innym miejscowościach powiatu(...), działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt I, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, czyniąc z tego stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania wynikającego z wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów tytoniowych w postaci papierosów różnych marek w ilości nie mniejszej niż 743.351 paczek, które sprowadził z terytorium Republiki Litwy na terytorium kraju, pomagał w zbyciu, bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, o łącznej wartości celnej 710.165,00 zł, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną wielkiej wartości, tj. w łącznej wysokości 3.105.608,00 zł, w tym w postaci podatku VAT dużej wartości w kwocie 761.854,00 zł oraz podatku akcyzowego wielkiej wartości w kwocie 2.343.754,00 zł, a także należność celną w wysokości 409.055,00 zł, a mianowicie:

- nieustalonego dnia w miesiącu sierpniu 2008 r. wspólnie zM. G. (1),Ł. N. (1),S. T. (1)orazE. P.sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 100.000 paczek papierosów marki(...);
- w okresie od nieustalonego dnia w miesiącu sierpniu 2008 r. do nieustalonego dnia przed 18 lutego 2009 r. wspólnie zS. T. (1),M. G. (1),E. P.,Ł. N. (1),M. K. (1), sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu co najmniej 560.000 paczek papierosów różnych marek;
- w dniu 15.05.2010 r. wspólnie zS. T. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 17.300 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniach 18 - 19 maja 2010 r. wspólnie zM. G. (1)pomógłS. T. (1)w zbyciu wS.iW.łącznie 21.660 paczek papierosów nieustalonej marki w ten sposób, że po ich załadowaniu w miejscu przechowywania wziął udział w ich przewiezieniu do odbiorców;
- w dniu 22 maja 2010 r. wspólnie zM. G. (1)pomógłS. T. (1)w zbyciu wW.łącznie 20.541 paczek papierosów w tym 10.291 paczek papierosów marki(...)i 10.250 paczek papierosów nieustalonej marki, w ten sposób, że po ich załadowaniu w miejscu przechowywania wziął udział w ich przewiezieniu do odbiorców;
- w dniu 23.05.2010 r. wspólnie zW. J. (1),S. T. (2),J. T. (1),S. T. (1)oraz inną osobą sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu co najmniej 10.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 1.07.2010 r. wspólnie zW. J. (1),J. T. (2),K. S. (1),S. T. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu nieustaloną ilości papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 18.08.2010 r. wspólnie zW. J. (1),M. G. (1),J. T. (1),S. T. (1),A. G. (1),T. J. (1)i innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 13.850 paczek papierosów marki(...);
tj. o czynart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 k.k.s.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
M. K. (1)został oskarżony o to, że:

I
w okresie od nieustalonego dnia lipca 2008 r. do 20 grudnia 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej opisanej wpkt Imającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, związanych z przemytem papierosów nieoznaczonych polskimi znakami skarbowymi akcyzy i uszczuplaniem należności podatkowych, tj. o czyn zart. 258 §1 k.k.

II
w okresie od nieustalonego dnia w lipca 2008 r. do 20 maja 2010 r. wG.,Z.,S.,S.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt. I, wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1),M. G. (1),A. D. (1),E. P.,P. C. (1),K. R. (1)oraz innymi osobami, czyniąc z tego stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania wynikającego z wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów tytoniowych w postaci papierosów różnych marek w ilości nie mniejszej niż 633.100 paczek, które sprowadził z terytorium Republiki Litwy na terytorium Polski bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, a także pomagał w zbyciu takich wyrobów, o łącznej wartości celnej 615.712 zł, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną wielkiej wartości, tj. w łącznej wysokości 2.372.901,00 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 602.883 zł oraz podatku akcyzowego w kwocie 1.770.018,00 zł, a także należność celną w wysokości 354.650,00 zł, a mianowicie:

- w okresie od nieustalonego dnia w miesiącu sierpniu 2008 r. do nieustalonego dnia przed 18 lutego 2009 r. wspólnie zS. T. (1),M. G. (1),E. P.,Ł. N. (1),P. C. (1)sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu co najmniej 560.000 paczek papierosów różnych marek,
- w dniu 18.02.2009 r. wspólnie zS. T. (1),M. G. (1),K. R. (1),A. D. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 46.600 paczek papierosów marki(...),
- w kwietniu 2010 r. wspólnie zJ. T. (2),M. G. (1),T. M. (1)udzielił pomocyS. T. (1)w zbyciuK. S. (3)sprowadzonych na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu co najmniej 10.000 paczek papierosów nieustalonej marki bez polskich znaków skarbowych akcyzy w ten sposób, że przewoził je celem dostarczenia nabywcy,
- w dniu 20.05.2010 r. wspólnie zS. T. (1),W. J. (1),M. G. (2),S. T. (2),K. R. (1)oraz innymi osobami dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia i sprowadził na terytorium kraju 16.500 paczek papierosów nieustalonej marki,
tj. o czynart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 k.k.s.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.w zw.art. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.
A. G. (1)został oskarżony o to, że:

I
w okresie od 21 lipca 2010 r. do 20 grudnia 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej opisanej wpkt Imającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, związanych z przemytem papierosów nieoznaczonych polskimi znakami skarbowymi akcyzy i uszczuplaniem należności podatkowych, tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.,

II
w okresie od 21 lipca 2010 r. do 20 grudnia 2010 r. wS.,S.oraz innych miejscowościach na terenie powiatu(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami oraz w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt. I, czyniąc z tego stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania wynikającego z wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek w ilości nie mniejszej niż 179.240 paczek o łącznej wartości celnej 128.936,00 zł, które sprowadził z terytorium Republiki Litwy na terytorium Polski bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, a następnie pomagał w ich zbyciu, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną wielkiej wartości, tj. w łącznej wysokości 2.325.023,00 zł, w tym podatku VAT w kwocie 455.910,00 zł oraz podatku akcyzowego w kwocie 1.869.113,00 zł, a także należność celną w wysokości 74.266,00 zł co stanowi małą wartość, a mianowicie:

- w dniu 21.07.2010 r. wspólnie zW. J. (1),T. J. (1)oraz inną ustaloną osobą po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju 12.000 paczek papierosów, w tym 10.000 paczek papierosów marki(...)i 2.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 21.07.2010 r. wspólnie zW. J. (1),S. T. (1),M. G. (1),T. J. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 18.890 paczek papierosów różnych marek;
- w dniu 22.07.2010 r. wspólnie zW. J. (1)oraz innymi osobami po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju 10.000 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 23.07.2010 r. wspólnie zW. J. (1),T. J. (1)i inną osobą po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju, a następnie zbył 9.500 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 24.07.2010 r. wspólnie zW. J. (1),T. J. (1),R. O. (1)i innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 9.500 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 26.07.2010 r. wspólnie zW. J. (1),M. G. (1),T. J. (1)oraz innymi osobami po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju 15.500 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 09.08.2010 r. wspólnie zW. J. (1)i innymi osobami po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju 25.000 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 17.08.2010 r. wspólnie zW. J. (1),T. J. (1)i inną osobą po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 17.08.2010 r. wspólnie zW. J. (1),T. J. (1)i inną osobą po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju 20.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 18.08.2010 r. wspólnie zW. J. (1),S. T. (1),T. J. (1),J. T. (1),M. G. (1),P. C. (1)i innymi osobami, po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju 13.850 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 13.10.2010 r. wspólnie zW. J. (1),T. J. (1)i innymi osobami po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju 15.000 paczek papierosów, w tym 10.000 paczek papierosów marki(...)i 5.000 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 15.10.2010 r. wspólnie zT. J. (1),W. J. (1)i inną osobą po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 04.11.2010 r. wspólnie zW. J. (1),T. J. (1)oraz innymi osobami po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju 30.000 paczek papierosów marki(...), z których 8.000 paczek zbył w dniu 5.11.2010r.D. K. (1);
- w dniu 6.11.2010 r. wspólnie zW. J. (1),T. J. (1)oraz innymi osobami po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju nieustaloną ilość papierosów marki(...);
tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt l, 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.

III
W dniu 23.08.2010 r. wS.dokonał zniszczenia samochodu osobowego marki(...)o numerze rejestracyjnym(...)w ten sposób, że w celu spalenia pojazdu udał się wspólnie zR. O. (1)iT. J. (1)naul. (...), gdzieT. J. (1)oblał karoserię zaparkowanego tam pojazdu substancją łatwopalną, a następnie podpalił, czym spowodował straty w kwocie około 7.800 zł na szkodęK. R. (2), tj. o czyn zart. 288 § 1 k.k.

T. J. (1)został oskarżony o to, że:

I
wokresie od 21 lipca 2010 r. do 20 grudnia 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej opisanej wpkt Imającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, związanych z przemytem papierosów nieoznaczonych polskimi znakami skarbowymi akcyzy i uszczuplaniem należności podatkowych, tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.,

II
wokresie od 21 lipca 2010 r. do 20 grudnia 2010 r. wS.,S.oraz innych miejscowościach na terenie powiatu(...), działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt I, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, czyniąc z tego stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS., przedmiotu opodatkowania wynikającego z wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek w ilości nie mniejszej niż 164.240 paczek o łącznej wartości celnej 118.586,00 zł, które sprowadził z terytorium Republiki Litwy na terytorium kraju bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, a następnie pomagał w ich zbyciu, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną wielkiej wartości, tj. w łącznej wysokości 2.130.602 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 417.909,00 zł oraz podatku akcyzowego w kwocie 1.712.693,00 zł, a także należność celną w wysokości 68.305,00 zł, a mianowicie:

- w dniu 21.07.2010 r. wspólnie zW. J. (1),A. G. (1)oraz inną ustaloną osobą po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju 12.000 paczek papierosów, w tym 10.000 paczek papierosów marki(...)i 2.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 21.07.2010 r. wspólnie zW. J. (1),S. T. (1),M. G. (1),A. G. (1)oraz innymi osobami po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju 18.890 paczek papierosów różnych marek;
- w dniu 23.07.2010 r. wspólnie zW. J. (1),A. G. (1)i inną ustaloną osobą po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju 9.500 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 24.07.2010 r. wspólnie zW. J. (1),A. G. (1)i innymi osobami po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju 9.500 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 26.07.2010 r. wspólnie zW. J. (1),M. G. (1),A. G. (1), oraz innymi osobami po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju 15.500 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 17.08.2010 r. wspólnie zW. J. (1),A. G. (1)i inną osobą po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju nieustalona ilość papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 17.08.2010 r. wspólnie zW. J. (1),A. G. (1)i inną osobą po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju 20.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 18.08.2010 r. wspólnie zW. J. (1),S. T. (1),A. G. (1),J. T. (1),M. G. (1),P. C. (1)i innymi osobami, po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju 13.850 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 13.10.2010 r. wspólnie zW. J. (1),A. G. (1)i innymi osobami po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju 15.000 paczek papierosów, w tym 10.000 paczek papierosów marki(...)i 5.000 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 15.10.2010 r. wspólnie zA. G. (1),W. J. (1)i inną osobą po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 19.10.2010 r. wspólnie zW. J. (1),A. G. (1)i innymi osobami po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju co najmniej 20.000 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 04.11.2010 r. w ramach grupy przestępczej, wspólnie zW. J. (1),A. G. (1)oraz innymi osobami po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju 30 000 paczek papierosów marki(...), z których 8.000 paczek zbył w dniu 5.11.2010r.D. K. (1);
- 6.11.2010 r. w ramach grupy przestępczej, wspólnie zW. J. (1)oraz innymi osobami po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju nieustaloną ilość papierosów marki(...),
tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt l, 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,

III
w dniu 23.08.2010 r. wS.dokonał zniszczenia samochodu osobowego marki(...)o numerze rejestracyjnym(...)w ten sposób, że w celu spalenia pojazdu udał się wspólnie zR. O. (1)iA. G. (1)naul. (...), gdzie oblał karoserię zaparkowanego tam pojazdu substancją łatwopalną, a następnie podpalił, czym spowodował straty w kwocie około 7.800 zł na szkodęK. R. (2), tj. o czyn zart. 288 § 1 k.k.,

J. T. (1)została oskarżona o to, że:

I
wokresie od dnia 17 maja 2010 r. do 20 grudnia 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej opisanej wpkt I, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, związanych z przemytem papierosów nieoznaczonych polskimi znakami skarbowymi akcyzy i uszczuplaniem należności podatkowych, tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.

II
w okresie od 23 maja 2010 r. do 18 października 2010 r. wS.,S.oraz innych miejscowościach na terenie powiatu(...), działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt. I, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, czyniąc z tego stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie ujawniła właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania wynikającego z wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów tytoniowych w postaci papierosów różnych marek w ilości nie mniejszej niż 23.850 paczek, które sprowadziła z terytorium Republiki Litwy na terytorium kraju bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, a następnie pomagała w zbyciu oraz zbywała, o łącznej wartości celnej 21.716,00zł, przez co uchyliła się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraziła na uszczuplenie i w konsekwencji uszczupliła należność publicznoprawną w łącznej wysokości 310.951,00 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 62.245,00 zł oraz podatku akcyzowego małej wartości tj. w kwocie 248.706,00 zł, a także cło w wysokości 12.508,00 zł, co stanowi małą wartość, a mianowicie:

- w dniu 23.05.2010 r. wspólnie zS. T. (1),W. J. (1),S. T. (2),P. C. (1)oraz inną osobą po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadziła na terytorium kraju 10.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 18.08.2010 r. w ramach zorganizowanej grupy przestępczej wspólnie zW. J. (1),S. T. (1),A. G. (1),T. J. (1),M. G. (1),P. C. (1)i innymi osobami, po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadziła na terytorium kraju 13.850 paczek papierosów marki(...);
tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 6 k.k.s.. w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart.86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.
J. S. (1)został oskarżony o to, że:

I
w okresie od kwietnia 2010 r. do 6 grudnia 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)brał udział w zorganizowanej grupie opisanej wpkt Imającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, związanych z przemytem papierosów nieoznaczonych polskimi znakami skarbowymi akcyzy i uszczuplaniem należności podatkowych, tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.,

II
w okresie od kwietnia 2010 r. do 6 grudnia 2010 r. wS.,S.oraz innych miejscowościach na terenie powiatów(...), działając w ramach grupy przestępczej opisanej w pkt I, a także poza grupą, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, czyniąc z tego stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania wynikającego z wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek w ilości nie mniejszej niż 128.000 paczek, które sprowadził z terytorium Republiki Litwy na terytorium Polski bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy, a także przechowywał, przewoził i pomagał w zbyciu, o łącznej wartości celnej 95.995,00 zł przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną wielkiej wartości tj. w łącznej wysokości 1.661.717,00 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 326.936,00 zł oraz podatku akcyzowego w kwocie 1.334.781,00 zł, a nadto należność celną małej wartości w wysokości 55.293,00 zł, a mianowicie:

- w kwietniu 2010 r. wspólnie zM. G. (2),M. K. (1),T. M. (1)udzielił pomocyS. T. (1)w zbyciuK. S. (3)sprowadzonych na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu co najmniej 60.000 paczek papierosów nieustalonej marki bez polskich znaków skarbowych akcyzy w ten sposób, że przewoził je celem dostarczenia nabywcy;
- w dniu 21.04.2010 r. przewoził 11.300 paczek papierosów(...)uprzednio sprowadzone na terytorium Wspólnoty Europejskiej bez dopełnienia obowiązku celnego i bez ich oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy;
- w dniu 1.07.2010 r. wspólnie zW. J. (1),S. T. (1),P. C. (1)oraz inną osobą sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu nieustaloną ilości papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 22.07.2010 r. wspólnie zW. J. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 15.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 12.10.2010 r. sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu nieustaloną ilości papierosów;
- w 19.10.2010 r. sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu nieustaloną ilości papierosów;
- w dniu 20.10.2010 r. nabył odW. J. (1)13.000 paczek papierosów marki(...)nie oznaczonych polskimi znakami skarbowymi akcyzy, które zostały sprowadzone na terytorium kraju bez ich zgłoszenia i przedstawienia organowi celnemu;
- w dniach 5-6 grudnia 2010r. przechowywał 28.700 paczek papierosów różnych marek uprzednio wprowadzonych na terytorium Wspólnoty Europejskiej bez dopełnienia obowiązku celnego i bez ich oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy;
tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.
K. R. (2)został oskarżony o to, że:

I
w okresie od nieustalonego dnia stycznia 2009 r. do 20 maja 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej opisanej wpkt Imającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, związanych z przemytem papierosów nieoznaczonych polskimi znakami skarbowymi akcyzy i uszczuplaniem należności podatkowych, tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.,

II
w okresie od nieustalonego dnia stycznia 2009 r. do 20 maja 2010 r. wS.,S.oraz innych miejscowościach na terenie powiatu(...), działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt I, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, czyniąc z tego stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania wynikającego z wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów tytoniowych w postaci papierosów różnych marek w ilości nie mniejszej niż 103.100 paczek, które zostały sprowadzone na terytorium Wspólnoty Europejskiej bez dopełnienia obowiązku celnego, a które następnie sprowadził z terytorium Republiki Litwy na terytorium Polski bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, o łącznej wartości celnej 93.755,00 zł, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej wysokości 647.330,00 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 143.376,00 zł oraz podatku akcyzowego w kwocie 503.954,00 zł, a także należność celną w wysokości 54.003 zł, co stanowi małą wartość, a mianowicie:

- nieustalonego dnia stycznia 2009 r. wspólnie zS. T. (1),M. G. (1),A. D. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 40.000 paczek papierosów markiJ. L. (1);
- w dniu 18.02.2009 r. wspólnie zS. T. (1),M. G. (1),P. C. (1),M. K. (1)orazA. D. (1)sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 46.600 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 20.05.2010 r. wspólnie zW. J. (1),S. T. (1),M. G. (1),S. T. (2)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 16.500 paczek papierosów nieustalonej marki;
tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.
S. T. (2)został oskarżony o to, że:

I
w maju 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej opisanej wpkt Imającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych związanych z przemytem papierosów nieoznaczonych polskimi znakami skarbowymi akcyzy i uszczuplaniem należności podatkowych, tj. o czyn zart. 258 § 1 kk.

II
w okresie od 14 maja 2010 r. do 25 maja 2010 r. wS.,S.,W.,K.,P.oraz innych miejscowościach na terenie powiatu(...)i(...), działając w ramach grupy przestępczej opisanej w pkt. I, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, czyniąc z tego stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania wynikającego z wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek w ilości nie mniejszej niż 82.700 paczek o łącznej wartości celnej 57.057,00 zł, które sprowadził z terytorium Republiki Litwy na terytorium kraju bez ich oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy, udzielił pomocy do ich ukrycia oraz zbycia m.in. przewożąc je do odbiorców na terenie kraju, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną dużej wartości w łącznej kwocie 1.071.787,00 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 209.489,00 zł oraz podatku akcyzowego w kwocie 862.298,00 zł, a także należność celną w małej wartości w kwocie 32.865,00 zł, a mianowicie:

-w dniu 14.05.2010 r. pomógłS. T. (1)w zbyciu 17.300 paczek papierosów w ten sposób, że przewiózł papierosy doW.gdzieS. T. (1)sprzedał jeW. L. (1)iA. K. (1);

    -w dniu 15.05.2010 r. pomógłS. T. (1)i innej osobie w zbyciu 17.300 paczek papierosów nieustalonej marki, w ten sposób, że przewiózł je wspólnie zS. T. (1)iM. G. (1)doW., gdzie zostały sprzedaneA. K. (1)iW. L. (1);

    -w dniu 20.05.2010 r. wspólnie zS. T. (1),W. J. (1),M. G. (1),M. K. (1),K. R. (2)oraz innymi osobami po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju 16.500 paczek papierosów nieustalonej marki;
-w dniu 23.05.2010r. wspólnie zS. T. (1),W. J. (1),P. C. (1),J. T. (1)oraz inną osobą po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadził na terytorium kraju 10.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
-w dniu 25.05.2010r. wP.wspólnie zS. T. (1),T. B. (1)orazS. S. (2)przewoził 21.591 paczek papierosów marki(...)oraz(...);
tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.
K. S. (1)został oskarżony o to, że:

I
w okresie od 23 czerwca 2010 r. do 6 sierpnia 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej opisanej wpkt Imającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych związanych z przemytem papierosów nieoznaczonych polskimi znakami skarbowymi akcyzy i uszczuplaniem należności podatkowych, tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.,

II
w okresie od 23 czerwca 2010 r. do 6 sierpnia 2010 r. wS.,S.oraz innych miejscowościach powiatu(...), działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt I, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, czyniąc z tego stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania wynikającego z wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek w ilości nie mniejszej niż 25.500 paczek, które sprowadził z terytorium Republiki Litwy na terytorium Polski bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, o łącznej wartości celnej 17.353,00 zł, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej wysokości 330.516,00 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 64.602,00 zł oraz podatku akcyzowego w kwocie 265.914,00 zł, a także należność celną w wysokości 10.135,00 zł co stanowi małą wartość, mianowicie:

- w dniu 23.06.2010 r. wspólnie zW. J. (1)iS. T. (1)sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu co najmniej 5.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 1.07.2010 r. wspólnie zW. J. (1),S. T. (1),J. T. (2),P. C. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu nieustaloną ilości papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 6.08.2010 r. wspólnie zW. J. (1),S. T. (1),M. G. (2)sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 20.500 paczek papierosów, w tym 20.000 paczek papierosów marki(...)i 500 paczek papierosów marki(...);
tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.
R. O. (1)został oskarżony o to, że:

I
w okresie od nieustalonego dnia czerwca 2010 r. do 20 grudnia 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej opisanej wpkt Imającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, związanych z przemytem papierosów nieoznaczonych polskimi znakami skarbowymi akcyzy i uszczuplaniem należności podatkowych, tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.,

II
w okresie od nieustalonego dnia czerwca 2010 r. do 19 października 2010 r. wS.,S.oraz innych miejscowościach na terenie powiatu(...)działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt I, wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1),T. J. (1)A. G. (1)oraz innymi osobami, czyniąc z tego stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania wynikającego z wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek w ilości nie mniejszej niż 29.500 paczek o łącznej wartości celnej 20.355,00 zł, które sprowadził z terytorium Republiki Litwy na terytorium Polski bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy oraz pomagał w ich zbyciu, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej wysokości 382.361,00 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 74.735,00 zł i podatku akcyzowego w kwocie 307.626,00 zł oraz cła w wysokości 11.725,00 zł co stanowi małą wartość, a mianowicie:

- od nieustalonego dnia czerwca 2010 r. do nieustalonego dnia przed 24 lipca 2010 r. nie mniej niż 8 razy dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia i sprowadził na terytorium kraju nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 24.07.2010 r. wspólnie zW. J. (1),A. G. (1),T. J. (1)i innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 9.500 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 19.10.2010 r. w ramach grupy przestępczej, wspólnie zW. J. (1),T. J. (1)i innymi osobami po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu sprowadziła na terytorium kraju co najmniej 20.000 paczek papierosów marki(...);
tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.

III
w dniu 23.08.2010 r. wS.dokonał zniszczenia samochodu osobowego marki(...)onumerze rejestracyjnym (...), w ten sposób, że w celu spalenia pojazdu udał się wspólnie zA. G. (1)iT. J. (1)naul. (...), gdzieT. J. (1)oblał karoserię zaparkowanego tam pojazdu substancją łatwopalną, a następnie podpalił, czym spowodował straty w kwocie około 7.800 zł na szkodęK. R. (2), tj. o czyn zart. 288 § 1 k.k.

K. A. (1)został oskarżony o to, że:

I
wokresie od nieustalonego dnia lipca 2008 r. do 20 grudnia 2010 r. wK.woj.(...)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej opisanej wpkt Imającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, związanych z przemytem papierosów nieoznaczonych polskimi znakami skarbowymi akcyzy i uszczuplaniem należności podatkowych, tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.

II
w okresie od nieustalonego dnia kwietnia 2008 r. do 05 sierpnia 2010 r. wK.na terenie powiatu(...), woj.(...), działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt I, czyniąc z tego stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, wiedząc, iżS. T. (1),W. J. (1), a takżeM. G. (1)będąc podatnikami podatku VAT z tytułu nabycia, posiadania i sprzedaży wyrobów akcyzowych oraz z tytułu odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju w postaci papierosów rożnych marek, uchylał się od opodatkowania w tym zakresie, w ramach ustalonego podziału ról przyjął od wymienionych na przechowanie wyroby akcyzowe znajdujące się poza procedurą zawieszenia akcyzy w łącznej ilości nie mniejszej niż 2.140.000 paczek o wartości celnej 1.940.394,00 zł co stanowi wielką wartość, które zostały sprowadzone z terytorium Republiki Litwy na terytorium Polski, bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy oraz dopełnienia obowiązku celnego tj. przedstawiania organowi celnemu, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił podatek w łącznej kwocie 12.503.595,00 zł, tj. wielkiej wartości, w tym z tytułu podatku akcyzowego w kwocie 9.697.395,00 zł oraz z tytułu podatku VAT w kwocie 2.806.200,00 zł, a także należność celną dużej wartości w wysokości 1.176.667,00 zł, a mianowicie:

-w okresie od nieustalonego dnia w miesiącu lipcu 2008 r. do nieustalonego dnia miesiąca sierpnia 2008 r. przechowywał nieustaloną ilość paczek papierosów nieustalonej marki;

    -nieustalonego dnia w miesiącu sierpniu 2008 r. przechowywał 100.000 paczek papierosów marki(...);
-od nieustalonego dnia sierpnia 2008 r. do 18 lutego 2009 r. przechowywał 1.440.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
-w okresie od nieustalonego dnia w marcu 2010 r. do 5 sierpnia 2010 r. przechowywał co najmniej 600.000 paczek papierosów różnych marek,
tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 k.k.s.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.,
W. B. (1)został oskarżony o to, że:

I
w okresie od nieustalonego dnia lipca 2010 r. do 18 sierpnia 2010 r.G.woj.(...)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej opisanej wpkt Imającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, związanych z przemytem papierosów nieoznaczonych polskimi znakami skarbowymi akcyzy i uszczuplaniem należności podatkowych, tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.

II
w okresie od nieustalonego dnia lipca 2010 r. do 18 sierpnia 2010 r. wG.na terenie powiatu(...), woj.(...), działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt. I, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, uchylał się od opodatkowania z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów akcyzowych oraz z tytułu odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju w postaci papierosów rożnych marek bez polskich znaków skarbowych akcyzy, wiedząc, iżS. T. (1)iW. J. (1)są podatnikami podatku akcyzowego i podatku VAT z tego tytułu, w ramach ustalonego podziału ról, przyjął od nich na przechowanie wyroby akcyzowe znajdujące się poza procedurą zawieszenia akcyzy w łącznej ilości nie mniejszej niż 87.890 paczek o łącznej wartości celnej 71.408 zł, które nie były oznaczone polskimi znakami akcyzy, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił podatek w łącznej kwocie 1.120.107,00 zł tj. dużej wartości, w tym z tytułu podatku akcyzowego w kwocie 916.514,00 zł oraz z tytułu podatku VAT w kwocie 226.393,00 zł, a mianowicie:

- w dniu 4.08.2010 r. przechowywał 10.000 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 6.08.2010 r. przechowywał 20.500 paczek papierosów w tym 20.000 paczek papierosów marki(...)i 500 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 16.08.2010 r. przechowywał 20.000 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 17.08.2010 r. przechowywał 12.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 18.08.2010 r. przechowywał 25.390 paczek papierosów w tym 22.690 paczek papierosów marki(...), 2.000 paczek papierosów marki(...)oraz 700 paczek papierosów marki(...);
tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.
A. B. (1)został oskarżony o to, że: w okresie od nieustalonego dnia sierpnia 2008 r. do nieustalonego dnia lutego 2009 r. na terenie powiatów(...)i(...), woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, czyniąc sobie z popełnienia przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania wynikającego z nabycia wspólnie z nieustalonymi osobami odS. T. (1)iM. G. (1)wyrobów akcyzowych, w postaci papierosów rożnych marek w ilości co najmniej 560.000 paczek o wartości celnej 559.364,00 zł, a więc w ilości wskazującej na przeznaczenie handlowe, które zostały sprowadzone z terytorium Republiki Litwy bez polskich znaków skarbowych akcyzy, a które zostały wprowadzone na terytorium Wspólnoty Europejskiej bez dopełnienia obowiązku celnego, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną wielkiej wartości, tj. w łącznej wysokości 1.720.348,00 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 469.196,00 zł oraz podatku akcyzowego w kwocie 1.251.152,00 zł, a także należność celną w wysokości 322.194 ,00 zł, tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 k.k.s.w zw. zart. 86 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.
T. K. (1)został oskarżony o to, że w okresie od nieustalonego dnia lipca 2008 r. do listopada 2008 r. wS., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru, czyniąc sobie z popełniania przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego przedmiotu opodatkowania wynikającego z nabycia odM. G. (1),Ł. N. (1),S. T. (1)orazW. J. (1)wyrobów akcyzowych, w postaci papierosów różnych marek w ilości nie mniejszej niż 259.000, która to ilość wskazuje na przeznaczenie do działalności handlowej, a które zostały wprowadzone na terytorium Wspólnoty Europejskiej bez dopełnienia obowiązku celnego, a następnie sprowadzone zostały z terytorium Republiki Litwy na terytorium Polski bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, o łącznej wartości celnej 237.699 zł, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną dużej wartości, tj. w łącznej wysokości 788.375,00 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 209.719,00 zł oraz podatku akcyzowego w kwocie 578.656,00 zł, a także należność celną w wysokości 136.915,00 zł co stanowi małą wartość, tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb zart. 91 § 3 k.k.s.w zb. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.
D. S.został oskarżony o to, że w okresie od nieustalonego dnia lipca 2008 r. do 31 sierpnia 2008 r., wO.,O.,C., działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, czyniąc sobie z popełnienia przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wO.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wO.przedmiotu opodatkowania wynikającego z wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów akcyzowych w postaci papierosów marki(...)w ilości nie mniejszej niż 240.000, a więc w ilości wskazującej na ich przeznaczenie handlowe, paczek o łącznej wartości celnej 215.032,00 zł, które nabył na terytorium kraju, bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, a które zostały wprowadzone na terytorium Wspólnoty Europejskiej bez dopełnienia obowiązku celnego, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną dużej wartości, w łącznej wysokości 728.460,00 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 192.252,00 zł oraz podatku akcyzowego w kwocie 536 208,00 zł, a nadto należność celną w kwocie 123.858,00 zł co stanowi małą wartość, tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3w zw. z§ 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.
T. K. (2)został oskarżony o to, że w okresie od 21.07.2010 r. do 18.08.2010 r. wG.i innych miejscowościach na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1),S. T. (1),W. B. (1)i innymi osobami, czyniąc z tego stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, uchylał się od opodatkowania w zakresie podatku akcyzowego oraz podatku VAT w ten sposób, że nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania z tytułu nabycia, posiadania i sprzedaży wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia akcyzy oraz z tytułu odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju w postaci papierosów różnych marek, które nabył odW. J. (1)w łącznej ilości 143.930 paczek, a które nie były oznaczone polskimi znakami akcyzy, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił podatek wielkiej wartości, w łącznej kwocie 1.602.557 zł., w tym z tytułu podatku akcyzowego w kwocie 1.287.857 zł oraz z tytułu podatku VAT w kwocie 314.700 zł i tak w dniu:
- w dniu 21.07.2010 r. nabył odW. J. (1)10.000 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 22.07.2010 r. nabył odW. J. (1)12.060 paczek papierosów różnych marek;
- w dniu 04.08.2010 r. nabył odW. J. (1)13.500 paczek papierosów;
- w dniu 05.08.2010 r. nabył odW. J. (1)8.460 paczek papierosów(...);
- w dniu 07.08.2010 r. nabył odW. J. (1)12.430 paczek papierosów w tym 11.930 marki(...)i 500 marki(...);
- w dniu 09.08.2010 r. nabył odW. J. (1)11.200 paczek papierosów;
- w dniu 11.08.2010 r. nabył odW. J. (1)11.000 paczek papierosów;
- w dniu 12.08.2010 r. nabył odW. J. (1)nieustaloną ilość paczek papierosów;
- w dniu 14.08.2010 r. nabył odW. J. (1)7.000 paczek papierosów;
- w dniu 16.08.2010r. nabył odW. J. (1)12.000 paczek papierosów(...);
- w dniu 17.08.2010 r. nabył odW. J. (1)12.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 18.08.2010 r. wG.nabył odW. J. (1)13.850 paczek papierosów marki(...);
tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w z w. zart. 37 § 1 pkt 1, 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.
A. K. (1)orazW. L. (1)zostali oskarżeni o to, że w okresie od 14 maja 2010 r. do 2 sierpnia 2010 r. wW., okolicachS., działając wspólnie i w porozumieniu oraz z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie ujawnili właściwemu organowi, tj. właściwym miejscowo Naczelnikom Urzędu Skarbowego oraz Urzędu Celnego przedmiotu opodatkowania wynikającego z prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na obrocie wyrobami akcyzowymi w postaci produktów tytoniowych w ramach której nabył papierosy różnych marek w ilości nie mniejszej niż 100.310 paczek o wartości celnej 69.215,00 zł, które zostały sprowadzone z terytorium Republiki Litwy na terytorium Polski, bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy oraz dopełnienia obowiązku celnego, tj. przedstawiania organowi celnemu, przez co uchylili się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym narazili na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplili należność publicznoprawną dużej wartości, tj. w łącznej wysokości 1.300.158,00 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 254.126,00 zł oraz podatku akcyzowego w kwocie 1.046.032,00 zł, także należność celną w kwocie 39.869,00 zł co stanowi małą wartość a mianowicie:
- w dniu 14.05.2010r. nabyli odS. T. (1)17.300 paczek papierosów nieustalonej marki, których ilość wskazuje na ich handlowe przeznaczenie;
- w dniu 15.05.2010 r. nabyli odS. T. (1)17.300 paczek papierosów nieustalonej marki, których ilość wskazuje na ich handlowe przeznaczenie;
- w dniu 19.05.2010 r. nabyli odS. T. (1)10.060 paczek papierosów nieustalonej marki, których ilość wskazuje na ich handlowe przeznaczenie;
- w dniu 22.05.2010 r. nabyli odS. T. (1)10.250 paczek papierosów nieustalonej marki, których ilość wskazuje na ich handlowe przeznaczenie;
- w dniu 02.07.2010 r. nabyli odS. T. (1)nieustaloną ilość paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 05.07.2010r. nabyli odS. T. (1)nieustaloną ilość paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 20.07.2010r. nabyli odS. T. (1)15.400 paczek papierosów w tym 11.400 paczek papierosów marki(...)i 4.000 paczek papierosów marki(...), których ilość wskazuje na ich handlowe przeznaczenie;
- w dniu 22.07.2010 r. nabyli odS. T. (1)15.000 paczek papierosów, w tym 8.800 paczek papierosów marki(...)i 6.200 paczek papierosów marki(...), których ilość wskazuje na ich handlowe przeznaczenie;
- w dniu 02.08.2010 r. nabyli odS. T. (1)15.000 paczek papierosów marki(...), których ilość wskazuje na ich handlowe przeznaczenie;
tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.
P. J. (1)został oskarżony o to, że: w okresie od 22 lipca 2010 r. do 5 sierpnia 2010 r. wS.,S.,R., wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, czyniąc z tego stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania wynikającego z nabycia, przechowywania oraz odsprzedaży wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, w ilości nie mniejszej niż 100.200 paczek o łącznej wartości celnej 69.138,00 zł, które to wyroby, nabył na terytorium Polski, bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną dużej wartości w łącznej wysokości 1.298.728,00 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 253.846,00 zł, podatku akcyzowego w kwocie 1.044.882,00 zł, oraz cła w wysokości 39.825,00 zł co stanowi małą wartość, a mianowicie:
- w dniu 22.07.2010 r. zbyłW. J. (1)15.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 23.07.2010 r. nabył odW. J. (1)9.500 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 24.07.2010 r. nabył odW. J. (1)9.500 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 26.07.2010 r. nabył odW. J. (1)15.500 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 27.07.2010 r. przechowywał na terytorium kraju nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 29.07.2010 r. nabył odW. J. (1)18.000 paczek papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 04.08.2010 r. nabył odW. J. (1)15.000 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 05.08.2010 r. nabył odW. J. (1)17.700 paczek papierosów nieustalonej marki;
tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.
A. D. (1)został oskarżony o to, że w okresie od nieustalonego dnia stycznia 2009 r. do 18 lutego 2009 r. wS.,S.,Z., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania wynikającego z wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów akcyzowych w postaci papierosów marki(...)w ilości nie mniejszej niż 86.600 paczek o łącznej wartości celnej 82.370,00 zł, które zostały wprowadzone na terytorium Wspólnoty Europejskiej bez dopełnienia obowiązku celnego, a które następnie sprowadził z terytorium Republiki Litwy na terytorium RP, bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej wysokości 433.467,00 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 101.575,00 zł oraz podatku akcyzowego w kwocie 331.892,00 zł, a także należność celną w wysokości 47.445,00 zł, a mianowicie:
- nieustalonego dnia stycznia 2009 r. wspólnie zS. T. (1),M. G. (1),K. R. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 40.000 paczek papierosów marki(...);
- w dniu 18 lutego 2009 r. wspólnie zS. T. (1),M. G. (1),P. C. (1),M. K. (1),K. R. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 46.600 paczek papierosów marki(...);
tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 kks
T. M. (1)został oskarżony o to, że w okresie od nieustalonego dnia w marcu 2010 r. do 26 lipca 2010 r. wS.,S.,H.,B.,P., powiatów(...)i(...), woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, czyniąc z tego stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania wynikającego z wewnątrzwspólnotowego nabycia, posiadania i sprzedaży wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek w ilości nie niniejszej niż 27.900 paczek o wartości celnej 12.579,00 zł, które sprowadzone zostały z terytorium Republiki Litwy na terytorium Polski, bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej wysokości 359.307,00 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 68.368,00 zł, podatku akcyzowego w kwocie 290.939,00 zł oraz należność celną w wysokości 7.245,00 zł, co stanowi małą wartość, a mianowicie:
- w miesiącu kwietniu 2010 r., wspólnie zJ. T. (2),M. K. (1),M. G. (1), udzielił pomocyS. T. (1)w zbyciuK. S. (3)sprowadzonych na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu co najmniej 10.000 paczek papierosów nieustalonej marki bez polskich znaków skarbowych akcyzy w ten sposób, że przekazywał załadowany papierosami samochódM. G. (1), który następnie dostarczył go odbiorcy;
- w dniu 6.05.2010 r., wspólnie zW. J. (1), sprowadził na terytorium kraju po uprzednim wewnątrzwspólnotowym nabyciu 17.900 paczek papierosów różnych marek,
tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.

J. W. (1)został oskarżony o to, że w okresie od nieustalonego dnia roku 2008 do nieustalonego dnia przed 1 lipca 2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, czyniąc z tego stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania wynikającego z nabycia odM. G. (1),Ł. N. (1),S. T. (1)wyrobów akcyzowych od których nie została zapłacona akcyza w postaci papierosów m.in. marki ,(...)” w ilości nie mniejszej niż 60.000 paczek o wartości celnej 53.652,00 zł, a więc w ilości wskazującej na ich przeznaczenie handlowe, które zostały wprowadzone na terytorium Wspólnoty Europejskiej bez dopełnienia obowiązku celnego, tj. przedstawienia organowi celnemu, a następnie zostały sprowadzone z terytorium Republiki Litwy na terytorium Polski bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej wysokości 282.107,00 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 66.120,00 zł oraz podatku akcyzowego małej wartości w kwocie 215.988,00 zł, a także należność celną w wysokości 30.903,00 zł, co stanowi małą wartość, tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 63 § 6 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt. 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.

T. M. (2)w nieustalonych dniach w czerwcu 2009 r. wS.,S., działając wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1),M. G. (1),R. W.,Ł. W. (1),M. P. (1), w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania wynikającego z wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek w ilości 40.000 paczek o wartości celnej 3.600,00 zł, które zostały wprowadzone na terytorium Wspólnoty Europejskiej bez dopełnienia obowiązku celnego, to jest przedstawienia organowi celnemu, a następnie które sprowadził z terytorium Republiki Litwy na terytorium Polski bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej wysokości 400.823,00 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 73.303,00 zł oraz podatku akcyzowego w kwocie 327.520,00 zł, tj. zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.
D. K. (1)został oskarżony o to, że w okresie od 30 lipca 2010 r. do 5 listopada 2010 r. wS.,S.,L.gm.S., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, czyniąc z tego stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania wynikającego z wewnątrzwspólnotowego nabycia i przechowywania wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek w ilości nie mniejszej niż 38.000 paczek o wartości celnej 26.220,00 zł, która to ilość wskazuje na ich przeznaczenie handlowe, które zostały wprowadzone na terytorium Wspólnoty Europejskiej bez dopełnienia obowiązku celnego tj. przedstawienia organowi celnemu, a które następnie zostały sprowadzone z terytorium Republiki Litewskiej na terytorium Polski bez ich oznaczenia polskimi znakami akcyzy, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej wysokości 492.534,00 zł, w tym w podatku VAT w kwocie 96.270,00 zł i podatku akcyzowego w kwocie 396.264,00 zł, oraz należność celną w wysokości 15.104,00 zł co stanowi małą wartość, a mianowicie:

-

w dniu 30.07.2010 r., działając wspólnie zW. J. (1)oraz innymi osobami, sprowadził na terytorium Polski z Republiki Litwy 15.000 paczek papierosów różnych marek;

w dniu 7.10.2010 r. przechowywał na terytorium kraju nieustaloną ilość papierosów marki(...)

w dniu 4.11.2010 r. pomógł w ukryciu 15.000 paczek papierosów marki(...)

w dniu 5.11.2010 r. nabył odW. J. (1)8000 paczek papierosów marki(...);

tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt. 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.

Ł. W. (1)został oskarżony o to, że w nieustalonych dniach w czerwcu 2009 r. wS.,S., działając wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1),M. G. (1),R. W.,T. M. (2),M. P. (1)w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania wynikającego z wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek w ilości 30.000 paczek o wartości celnej 2.700,00 zł, które zostały wprowadzone na terytorium Wspólnoty Europejskiej bez dopełnienia obowiązku celnego to jest przedstawienia organowi celnemu, a następnie które sprowadził z terytorium Republiki Litwy na terytorium Polski bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej wysokości 300.617,00 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 54.977,00 zł oraz podatku akcyzowego w kwocie 245.640,00 zł, tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 6 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.
D. O.został oskarżony o to, że w okresie od nieustalonego dnia października 2009 r. do nieustalonego dnia listopada 2009 r. w okolicachS.,B.,O., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1)i innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, czyniąc sobie z popełniania przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wB.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wO.przedmiotu opodatkowania wynikającego z co najmniej 8 krotnego nabycia w okolicach miejscowościS.odW. J. (1)wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek, od których nie została zapłacona akcyza, w ilości nie mniejszej niż 32.000 paczek o wartości celnej 2.880,00 zł, a wiec w ilości wskazującej na ich przeznaczenie handlowe, które zostały wprowadzone na terytorium Wspólnoty Europejskiej bez dopełnienia obowiązku celnego, tj. przedstawienia organowi celnemu, a następnie zostały sprowadzone na terytorium Polski bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej wysokości 320.887,00 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 58.644,00 zł oraz podatku akcyzowego w kwocie 262.023,00 zł, tj. o czyn zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.
S. S. (1)iT. B. (1)zostali oskarżeni o to, że w dniu 25.05.2010 r. nadrodze krajowej nr (...)na odcinkuG.-K.gm.P.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu, a nadto wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1)iS. T. (2)przewozili 21.591 paczek papierosów różnych marek o wartości celnej 14.898 zł, które zostały sprowadzone z terytorium Republiki Litwy na terytorium Polski, bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy, przez co uchylili się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym narazili na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplili należność publicznoprawną w łącznej wysokości 279.846,00 zł, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 54.698,00 zł oraz podatku akcyzowego w kwocie 225.148,00 zł co stanowi małą wartość, a także należność celną małej wartości w wysokości 8.581 zł, tj. o czyn zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart.63 § 6 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.

B. Ł.został oskarżony o to, że w nieustalonym okresie w 2010 r. wS.,S.oraz innych nieustalonych miejscowościach na terenie powiatów(...)i(...), woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, czyniąc z tego stałe źródło dochodu, wspólnie i w porozumieniu zJ. T. (2)i innymi osobami nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania wynikającego z co najmniej dwukrotnego wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów akcyzowych w postaci papierosów m.in. marki ,(...)”, w ilości nie mniejszej niż 14.000 paczek, które zostały wprowadzone na terytorium Wspólnoty Europejskiej bez dopełnienia obowiązku celnego, tj. przedstawienia organowi celnemu , a które następnie sprowadził z terytorium Republiki Litwy na terytorium Polski, bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, o wartości celnej 9.660,00 zł, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej wysokości 181.457,00 zł tj. małej wartości, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 35.467,00 zł oraz podatku akcyzowego małej wartości, tj. w kwocie 145.990,00 zł, tj. o czyn zart. 54 § 2 k.k.s.w zb. zart. 63 § 6 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.

R. W.został oskarżony o to, że w nieustalonym dniu w czerwcu 2009 r. wS.,S., działając wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1),M. G. (1),Ł. W. (1),T. M. (2),M. P. (1), nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wS.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wS.przedmiotu opodatkowania wynikającego z wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek w ilości 10.000 paczek o wartości celnej 900,00 zł, które zostały sprowadzone na terytorium Wspólnoty Europejskiej bez dopełnienia obowiązku celnego to jest przedstawienia organowi celnemu, a następnie które sprowadził z terytorium Republiki Litwy na terytorium kraju bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną w łącznej wysokości 100.206,00 zł co stanowi małą wartość, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 18.326,00 zł oraz podatku akcyzowego w kwocie 81.880,00 zł, tj. o czyn z art. tj. o czyn zart. 54 § 2 k.k.s.w zb. zart. 63 § 6 k.k.s.
M. W. (1)został oskarżony o to, że w okresie od 30 lipca do 6 sierpnia 2010 r., wO.,E.iM., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, nie ujawnił właściwemu organowi, a mianowicie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wO.oraz Naczelnikowi Urzędu Celnego wE.przedmiotu opodatkowania wynikającego z nabycia wM.wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek w ilości nie mniejszej niż 7.450 paczek o wartości celnej 5.141,00 zł, która to ilość wskazuje na ich przeznaczenie handlowe, a które zostały sprowadzone z terytorium Republiki Litwy na terytorium kraju bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, przez co uchylił się od opodatkowania w zakresie podatku VAT oraz podatku akcyzowego, czym naraził na uszczuplenie i w konsekwencji uszczuplił należność publicznoprawną w wysokości 96.562,00 zł, co stanowi małą wartość, w tym w postaci podatku VAT w kwocie 18.874,00 zł oraz podatku akcyzowego w kwocie 77.688,00 zł, tj. o czyn zart. 54 § 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 63 § 6 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.
Sąd Okręgowy w Suwałkach wyrokiem z dnia 7 marca 2016 roku, wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 82/13:

I
oskarżonegoS. T. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w pkt I aktu oskarżenia, uznał za winnego tego, że:

ppkt 1. w okresie od nieustalonego dnia kwietnia 2008 r. do listopada 2009 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)oraz w innych miejscach na terenie innych województw brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której w początkowym okresie poza nim wchodziliŁ. N. (1)i inna ustalona osoba, a od sierpnia 2008 r. równieżP. C. (1),E. P.,M. K. (1),K. A. (1),K. R. (1)oraz inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się od opodatkowania poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywanie papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, tj. popełnienia czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu skazał go i wymierzył karę 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności.
ppkt 2. w okresie od kwietnia 2010 r. do 18 sierpnia 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)oraz w innych miejscach na terenie innych województw, działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1), kierował zorganizowaną grupą przestępczą, w skład której również wchodzili:P. C. (1),M. K. (1),K. A. (1),J. T. (1),J. T. (2),K. S. (1),R. O. (1),W. B. (1),A. G. (1),T. J. (1)i inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się od opodatkowania poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywanie papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, tj. popełnienia czynu zart. 258 § 3 k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu skazał go i wymierzył karę 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności.
ppkt 3. W okresie od 06 października 2010 r. do 20 grudnia 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezW. J. (1), w skład której również wchodzili:A. G. (1),T. J. (1)i inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się od opodatkowania poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywanie papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, tj. popełnienia czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu skazał go i wymierzył karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

II
OskarżonegoS. T. (1)uznał za winnego tego, że w okresie od nieustalonego dnia kwietnia 2008 r. do 18 sierpnia 2010 r. wS.i innych miejscowościach powiatu(...), wS.,W.,P.i innych miejscach, działając w zorganizowanych grupach przestępczych, jak i poza tymi grupami, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, wbrew przepisom ustawy, wielokrotnie sprowadzał na terytorium kraju z Rep. Litwy wyroby akcyzowe przywiezione na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu w postaci papierosów różnych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP, bądź pomagał w ich zbyciu, przechowywał, w bliżej nieustalonej łącznej ilości, jednak nie mniej niż 442.340 paczek, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, a w szczególności:

- w nieustalonych dniach kwietnia 2008 r., działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. N. (1)i inną ustaloną osobą, sprowadził 40.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 38.200,00 zł,
- w okresie od maja 2008 r. do sierpnia 2008 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, sprowadził nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki,
- nieustalonego dnia sierpnia 2008 r., działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. N. (1),P. C. (1),E. P.i inną ustaloną osobą,  sprowadził 100.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 88.028,00 zł,
- w okresie od sierpnia 2008 r. do nieustalonego dnia przed 18 lutego 2009 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, samochodami osobowymi oraz typu jeep sprowadził bliżej nieustaloną ilość papierosów różnych marek jednak łącznie nie mniej niż 1.558 paczek o wartości celnej 1.725,76 zł,
- w dniu 18 lutego 2009 r., działając wspólnie i w porozumieniu zM. K. (1),K. R. (1),A. D. (1)i innymi osobami, sprowadził 46.600 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 38.062,00 zł,
- w czerwcu 2009 r., działając wspólnie i w porozumieniu zT. M. (2)i innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, czterokrotnie, sprowadził łącznie 40.000 paczek papierosów nieustalonej marki o wartości celnej 3.600,00 zł,
- w lutym 2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, sprowadził nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki,
- w kwietniu 2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami sprowadził łącznie 60.000 papierosów nieustalonej marki o wartości celnej 41.400,00 zł, w tym 10.000 paczek wspólnie zT. M. (1),
- w dniu 11.05.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, przechowywał 3.000 paczek papierosów nieustalonej marki o wartości celnej 2.070,00 zł,
- w dniu 14.05.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, pomagał w zbyciu nieustalonej ilości papierosów,
- w dniu 15.05.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, sprowadził 17.300 paczek papierosów nieustalonej marki o wartości celnej 11.937,00 zł,
- w dniu 17.05.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, sprowadził nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki,
- w dniu 20.05.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, sprowadził 16.500 paczek papierosów nieustalonej marki o wartości celnej 11.385,00 zł,
- w dniu 22.05.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, pomagał w zbyciu 10.291 paczek papierosów o wartości celnej 7.101,00 zł,
- w dniu 22.05.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, pomagał w zbyciu 10.250 paczek papierosów o wartości celnej 7.073,00 zł,
- w dniu 23.05.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, sprowadził 10.000 paczek papierosów nieustalonej marki o wartości celnej 6.900,00 zł,
- w dniu 25.05.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zS. T. (2),T. B. (1)iS. S. (1), przewoził 21.591 paczek papierosów marki(...)oraz(...)o wartości celnej 715.026 zł,
- w dniu 23.06.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1)iK. S. (1), sprowadził nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki,
- w dniu 01.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1),J. T. (2),K. S. (1),P. C. (1)oraz inną ustaloną osobą, sprowadził nieustaloną ilości papierosów nieustalonej marki,
- w dniu 03.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1)oraz innymi osobami, sprowadził 16.500 paczek papierosów nieustalonej marki o wartości celnej 11,385,00 zł,
- w dniu 20.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, pomagał w zbyciu 11.400 paczek papierosów marki(...)i 4.000 paczek papierosów marki(...)o łącznej wartości celnej 10.626,00 zł,
- w dniu 02.08.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, przechowywał 19.500 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 13.640,00 zł,
- w dniu 18.08.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1),A. G. (1),T. J. (1),P. C. (1)i innymi osobami, sprowadził 13.850 paczek papierosów marki(...),
przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego wielkiej wartości - 3.454.051,00 zł oraz podatku VAT dużej wartości – 870.095,00 zł, a także należności celnych małej wartości – 183.053,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego kwalifikowanego zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na mocy wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył wobec niego karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 700 (siedmiuset) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

III
na mocyart. 85 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.orazart. 39 § 1 i 2 k.k.s.połączył kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt I ppkt 1, 2 i 3 oraz pkt II wyroku i jako karę łączną wymierzył oskarżonemuS. T. (1)karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności.

IV
oskarżonegoW. J. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w pkt III aktu oskarżenia, uznał za winnego tego, że:

ppkt 1. w okresie od kwietnia 2010 r. do dnia 18 sierpnia 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)oraz w innych miejscach na terenie innych województw, działając wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1), kierował zorganizowaną grupą przestępczą, w skład której poza nimi wchodzili:P. C. (1),M. K. (1),K. A. (1),J. T. (1),J. T. (2),K. S. (1),R. O. (1),W. B. (1),A. G. (1),T. J. (1)i inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się od opodatkowania poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywanie papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, tj. popełnienia czynu zart. 258 § 3 k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu skazał go.
ppkt 2. w okresie od dnia 06 października 2010 r. do dnia 20 grudnia 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)kierował zorganizowaną grupą przestępczą, w skład której poza nim wchodzili:A. G. (1),T. J. (1),S. T. (1)i inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się od opodatkowania poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywanie papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, tj. popełnienia czynu zart. 258 § 3 k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu skazał go.

V
ustalając, iż czynów opisanych w pkt IV ppkt 1 i 2 wyroku oskarżonyW. J. (1)dopuścił się, działając w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, zatem w warunkach ciągu przestępstw, na podstawieart. 258 § 3 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu za to karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.

VI
oskarżonegoW. J. (1)uznaje za winnego tego, że w okresie od nieustalonego dnia września 2009 r. do 06 listopada 2010 r. wS.,S.oraz innych miejscowościach powiatu(...)i(...)woj.(...), początkowo samodzielnie, a następnie w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, wielokrotnie sprowadzał na terytorium kraju z Rep. Litwy wyroby akcyzowe przywiezione na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu w postaci papierosów różnych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP, bądź przechowywał, w bliżej nieustalonej łącznej ilości jednak nie mniej niż 415.530 paczek, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, a w szczególności:

- w nieustalonym dniu września 2009 r. sprowadził nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki,
- od nieustalonego dnia października 2009 r. do nieustalonego dnia listopada 2009 r. sprowadził 32.000 paczek papierosów nieustalonej marki o wartości celnej 35.872,00 zł,
- od nieustalonego dnia marca do nieustalonego dnia kwietnia 2010 r. sprowadził co najmniej 20.000 paczek papierosów nieustalonej marki o wartości celnej 13.956,00 zł,
- w dniu 06.05.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zT. M. (1)oraz innymi osobami, sprowadził 17.900 paczek papierosów różnych marek,
- w dniu 23.06.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1)iK. S. (1), sprowadził nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki,
- w dniu 01.07.2010 r., wspólnie zS. T. (1),J. T. (2),K. S. (1),P. C. (1)oraz inną osobą, sprowadził nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki,
- w dniu 03.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1)oraz innymi osobami, sprowadził 16.500 paczek papierosów nieustalonej marki o wartości celnej 11,385,00 zł,
- w dniu 19.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, przechowywał 11.400 paczek papierosów marki(...)i 4.000 paczek papierosów marki(...)o łącznej wartości celnej 10.626,00 zł,
- w dniu 20.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, sprowadził nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki,
- w dniu 21.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zA. G. (1),T. J. (1)i innymi ustalonymi osobami, sprowadził łącznie 30.890 paczek papierosów o wartości celnej 21.315,00 zł, w tym 10.000 paczek papierosów marki(...)oraz 8.890 paczek papierosów marki(...), 10.000 paczek marki(...)i 2.000 paczek nieustalonej marki,
- w dniu 22.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zJ. T. (2)oraz innymi osobami, sprowadził bliżej nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki,
- w dniu 22.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zA. G. (1)i inną ustaloną osobą, sprowadził 10.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 6.900,00 zł,
- w dniu 23.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zA. G. (1),T. J. (1)i i inną ustaloną osobą, sprowadził 9.500 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 6.555,00 zł,
- w dniu 24.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zA. G. (1),T. J. (1),R. O. (1)i inną ustaloną osobą, sprowadził 9.500 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 6.555,00 zł,
- w dniu 26.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zA. G. (1),T. J. (1)i innymi ustalonymi osobami, sprowadził 15.500 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 10.695,00 zł,
- w dniu 26.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, sprowadził 20.490 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 14.139,00 zł,
- w dniu 27.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, sprowadził nieustaloną ilość papierosów marki(...),
- w dniu 30.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, sprowadził 15.000 paczek papierosów różnych marek o wartości celnej 10.350,00 zł,
- w dniu 03.08.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, sprowadził 20.000 paczek papierosów nieustalonej marki o wartości celnej 13.800,00 zł,
- w dniu 04.08.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, sprowadził 10.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 6.900,00 zł,
- w dniu 04.08.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, sprowadził 15.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 10.350,00 zł,
- w dniu 04.08.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, sprowadził 21.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 14.490,00 zł,
- w dniu 06.08.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zK. S. (1)i innymi osobami, sprowadził 20.500 paczek papierosów różnych marek o wartości celnej 14.145,00 zł, w tym 20.000 paczek papierosów marki(...)i 500 paczek papierosów marki(...),
- w dniu 09.08.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zA. G. (1)i innymi osobami, sprowadził 25.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 17.250,00 zł,
- w dniu 10.08.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, sprowadził bliżej nieustalona ilość papiersów nieustalonej marki,
- w okresie pomiędzy 11-16.08.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, sprowadził bliżej nieustaloną ilość papierosów nieustalonych marek,
- w dniu 17.08.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zA. G. (1),T. J. (1)i inną osobą, sprowadził bliżej nieustaloną ilość papierosów, lecz nie mniej niż 10.000 paczek o wartości celnej 6.900,00 zł,
- w dniu 18.08.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1),A. G. (1),T. J. (1),P. C. (1)i innymi osobami, sprowadził 13.850 paczek papierosów marki(...),
- w bliżej nieustalonej dacie w okresie od 19.08.2010 r. do 12.10.2010 r. sprowadził 15.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 10.054,00 zł,
- w dniu 13.10.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zA. G. (1),T. J. (1)i innymi osobami, sprowadził nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki,
- w dniu 15.10.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zT. J. (1)oraz innymi osobami, sprowadził nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki,
- w dniu 19.10.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zT. J. (1)i innymi osobami, sprowadził 20.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 8.970,00 zł,
- w okresie pomiędzy dniem 30.10.2010 r., a 02.11.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z i innymi osobami, sprowadził co najmniej 17.500 paczek papierosów różnych marek o wartości celnej 11.730,00 zł,
- w dniu 04.11.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zA. G. (1),T. J. (1)i innymi osobami, sprowadził 30.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 20.700,00 zł,
- w dniu 06.11.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zA. G. (1),T. J. (1)i innymi osobami, sprowadził nieustaloną ilość papierosów marki(...),
przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego wielkiej wartości – 4.295.110,00 zł oraz podatek VAT dużej wartości – 995.953,00 zł, a także należności celnych małej wartości – 174.883,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego kwalifikowanego zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów skazuje go, natomiast na mocyart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył wobec niego karę 2 (dwóch) lat i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 700 (siedmiuset) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

VII
na mocyart. 85 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.orazart. 39 § 1 i 2 k.k.s.połączył kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt V i VI wyroku i jako karę łączną wymierzył oskarżonemuW. J. (1)karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

VIII
oskarżonegoE. P.uznaje za winnego tego, że w okresie od lipca 2008 r. do dnia 18 lutego 2009 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)oraz w innych miejscach na terenie innych województw, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której również wchodzili:S. T. (1),Ł. N. (1),P. C. (1),M. K. (1),K. R. (1),K. A. (1)oraz inne ustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się od opodatkowania poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywanie papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, tj. popełnienia czynu zart. 258 § l k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu skazał go i wymierzył karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

IX
oskarżonegoE. P.w ramach czynu zarzucanego mu w pkt VIII aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że:

ppkt 1.w okresie od lipca 2008 r. do dnia przed 18 lutego 2009 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)oraz w innych miejscach na terenie innych województw, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, wbrew przepisom ustawy, kilkakrotnie sprowadzał na terytorium kraju z Rep. Litwy wyroby akcyzowe przywiezione na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu w postaci papierosów różnych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP w bliżej nieustalonej łącznej ilości, jednak nie mniej niż 101.558 paczek, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, a w szczególności:
- nieustalonego dnia sierpnia 2008 r., działając wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1),Ł. N. (1),P. C. (1)i inną ustaloną osobą, sprowadził 100.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 88.028,00 zł,
- w okresie od nieustalonego dnia sierpnia 2008 r. do dnia przed 18 lutego 2009 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, samochodami osobowymi oraz typu jeep sprowadził bliżej nieustaloną ilość papierosów różnych marek, jednak nie mniej niż 1.558 paczek o wartości celnej 1.726,00 zł,
przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego – 466.016,00 zł oraz podatku VAT małej wartości – 133.643,00 zł, a także należności celnych małej wartości - 51.698,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 1 pkt 3 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył wobec niego karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 60 (sześćdziesięciu) złotych.
ppkt 2. w dniu 21 kwietnia 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zJ. T. (2), wbrew przepisom ustawy, sprowadził na terytorium kraju z Rep. Litwy w celu dalszej odsprzedaży wyroby akcyzowe przywiezione na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu w postaci 11.300 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 15.471,96 zł, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego małej wartości – 117.835,00 zł oraz podatku VAT małej wartości – 31.288,00 zł, a także należności celnych małej wartości – 8.912,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 i 2 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 i 6 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 63 § 6 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.wymierzył mu karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 60 (sześćdziesięciu) złotych.

X
na mocyart. 85 § 1 i 2 k.k.,art. 86 § 2 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.orazart. 39 § 1 i 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.połączył kary pozbawienia wolności oraz grzywny orzeczone w pkt VIII oraz pkt IX ppkt 1 i 2 wyroku i jako kary łączne wymierzył oskarżonemuE. P.karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 60 (sześćdziesięciu) złotych.

XI
oskarżonegoŁ. N. (1)uznał za winnego tego, że w okresie od kwietnia 2008 r. do listopada 2008 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)oraz w innych miejscach na terenie innych województw brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której również wchodzili w początkowym okresieS. T. (1)i inna ustalona osoba, a od sierpnia 2008 r. takżeE. P.,P. C. (1),M. K. (1),K. A. (1), mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się od opodatkowania poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywanie papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, tj. popełnienia czynu zart. 258 § l k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu go skazał i wymierzył karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

XII
oskarżonegoŁ. N. (1)uznał za winnego tego, że w okresie od nieustalonego dnia kwietnia 2008 r. do nieustalonego dnia listopada 2008 r. wS.,S.woj.(...), jak też na terenie woj.(...)- (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, wbrew przepisom ustawy, kilkukrotnie sprowadzał na terytorium kraju z Rep. Litwy, wyroby akcyzowe przywiezione na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu w postaci papierosów różnych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP, w bliżej nieustalonej łącznej ilości, jednak nie mniej niż 142.446  paczek, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, a w szczególności:

- w nieustalonych dniach kwietnia 2008 r., działając wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1)i inną ustaloną osobą, sprowadził 40.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 38.200,00 zł,
- nieustalonego dnia sierpnia 2008 r., działając wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1),E. P.,P. C. (1)i inną ustaloną osobą,  sprowadził 100.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 88.028,00 zł,
- w okresie od lipca do listopada 2008 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, sprowadził bliżej nieustaloną ilość papierosów nieustalonych marek jednak nie mniej niż 2.446 paczek o wartości celnej 2.072,00 zł,
przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego dużej wartości – 657.034,00 zł oraz podatku VAT małej wartości – 189.038,00 zł, a także należności celnych małej wartości – 73.901,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego kwalifikowanego zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 5 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 1 pkt 3 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył wobec niego karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 400 (czterystu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych.

XIII
oskarżonegoŁ. N. (1)uznaje za winnego tego, że w okresie od nieustalonego dnia kwietnia do nieustalonego dnia listopada 2008 r. wS., działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, opisanej w pkt XI wyroku, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, będąc funkcjonariuszem policji w Wydziale Prewencji i Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji wS., przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że przekazywał uzyskiwane na potrzeby służby informacje co do lokalizacji patroli policji na terenie miastaS., co miało wpływ na wybór trasy i czas przewożenia przemycanych przez członków grupy papierosów i minimalizowało ryzyko ujawnienia przestępstw, czym działał na szkodę interesu publicznego, tj. o czyn zart. 231 § 2 k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu skazał go i wymierzył karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

XIV
na mocyart. 85 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.orazart. 39 § 1 i 2 k.k.s.połączył kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt XI, XII i XIII wyroku i jako karę łączną wymierzył oskarżonemuŁ. N. (1)karę 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności.

XV
oskarżonegoP. C. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w pkt XII aktu oskarżenia, uznał za winnego tego, że:

ppkt 1. w okresie od sierpnia 2008 r. do dnia 18 lutego 2009 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)oraz w innych miejscach na terenie innych województw, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której również wchodzili:S. T. (1),Ł. N. (1),E. P.,M. K. (1),K. A. (1),K. R. (1)oraz inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się od opodatkowania poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywanie papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, tj. popełnienia czynu zart. 258 §1 k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu skazał go i wymierzył karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności.
ppkt 2. w okresie od kwietnia 2010 r. do 18 sierpnia 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)oraz w innych miejscach na terenie innych województw, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezS. T. (1)iW. J. (1), w skład której również wchodzili:M. K. (1),J. T. (1),J. T. (2),K. S. (1),R. O. (1),K. A. (1),W. B. (1),A. G. (1),T. J. (1)i inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się od opodatkowania poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywanie papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, tj. popełnienia czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu skazał go i wymierzył karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności.

XVI
OskarżonegoP. C. (1), w ramach czynu zarzucanego w pkt XIII aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że:

ppkt 1. w okresie od sierpnia 2008 r. do nieustalonego dnia przed 18 lutym 2009 r. wS.oraz innych miejscowościach woj.(...), w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, wbrew przepisom ustawy, kilkakrotnie sprowadzał na terytorium kraju z Rep. Litwy wyroby akcyzowe przywiezione na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu w postaci papierosów różnych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP, w bliżej nieustalonej łącznej ilości jednak nie mniej niż 101.558 paczek, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, a w szczególności:
- nieustalonego dnia sierpnia 2008 r., działając wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1),Ł. N. (1),E. P.oraz inną ustaloną osobą, sprowadził 100.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 88.028,00 zł,
- w okresie od sierpnia 2008 r. do nieustalonego dnia przed dniem 18 lutego 2009 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, samochodami osobowymi oraz typu jeep, sprowadził bliżej nieustaloną ilość papierosów różnych marek, jednak nie mniej niż 1.558 paczek o wartości celnej 1.726,00 zł,
przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego - 466.016,00 zł oraz podatku VAT małej wartości - 133.643,00 zł, a także należności celnych małej wartości - 51.698,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 1 pkt 3 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 60 (sześćdziesięciu) złotych.
ppkt 2. w okresie od lipca 2010 r. do dnia 18 sierpnia 2010 r. wS.,G.i innych miejscach, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, dwukrotnie sprowadzał na terytorium kraju z Rep. Litwy wyroby akcyzowe przywiezione na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu w postaci papierosów różnych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP, w bliżej nieustalonej łącznej ilości jednak nie mniej niż 13.850 paczek, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, a w szczególności:
- w dniu 01.07.2010 r., działając wspólnie zW. J. (1),J. T. (2),K. S. (1),S. T. (1)oraz inną osobą, sprowadził nieustaloną ilości papierosów nieustalonej marki;
- w dniu 18.08.2010 r., działając wspólnie zS. T. (1),W. J. (1),A. G. (1),T. J. (1)i inną osobą, sprowadził 13.850 paczek papierosów marki(...);
przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego małej wartości – 144.426,00 zł oraz podatku VAT małej wartości – 35.133,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 i 2 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 i 6 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 63 § 6 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 1 pkt 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 60 (sześćdziesięciu) złotych.

XVII
Na mocyart. 85 § 1 k.k.,art. 86 § 2 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.orazart. 39 § 1 i 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone w pkt XV ppkt 1 i 2 i pkt XVI ppkt 1 i 2 wyroku oraz kary grzywny orzeczone w pkt XVI ppkt 1 i 2 wyroku i jako kary łączne orzekł wobec oskarżonegoP. C. (1)karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 60 (sześćdziesięciu) złotych.

XVIII
oskarżonegoM. K. (1)w ramach czynu zarzucanego w pkt XIV aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że:

ppkt 1. w okresie od sierpnia 2008 r. do listopada 2009 r. w na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)oraz w innych miejscach na terenie innych województw, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której również wchodzili:S. T. (1),Ł. N. (1),E. P.,P. C. (1),K. A. (1),K. R. (1)oraz inne ustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się od opodatkowania poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywanie papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, tj. popełnienia czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu skazał go.
ppkt 2. W okresie od kwietnia 2010 r. do 18 sierpnia 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)oraz w innych miejscach na terenie innych województw, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezS. T. (1)iW. J. (1), w skład której również wchodzili:P. C. (1),J. T. (1),J. T. (2),K. S. (1),A. G. (1),T. J. (1),R. O. (1),K. A. (1),W. B. (1)i inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się od opodatkowania poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywanie papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, tj. popełnienia czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu skazał go.

XIX
ustalając, iż czynów opisanych w pkt XVIII ppkt 1 i 2 wyroku oskarżonyM. K. (1)dopuścił się, działając w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, zatem w warunkach ciągu przestępstw, na podstawieart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu za to karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

XX
oskarżonegoM. K. (1)w ramach czynu zarzucanego w pkt XV aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że:

ppkt 1. w bliżej nieustalonych dniach w okresie od sierpnia 2008 r. do dnia 18 lutego 2009 r. wS., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, wbrew przepisom ustawy, kilkakrotnie sprowadzał na terytorium kraju z Rep. Litwy w celu dalszej odsprzedaży wyroby akcyzowe przywiezione na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu w postaci papierosów różnych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP, w bliżej nieustalonej łącznej ilości, jednak nie mniej niż 48.158 paczek, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, a w szczególności:
- w okresie od sierpnia 2008 r. do nieustalonego dnia przed dniem 18 lutego 2009 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, samochodami osobowymi oraz typu jeep sprowadził bliżej nieustaloną ilość papierosów różnych marek jednak nie mniej niż 1.558 paczek o wartości celnej 1.726,00 zł,
- w dniu 18.02.2009 r., działając wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1),K. R. (1),A. D. (1)oraz innymi osobami, sprowadził 46.600 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 38.062,00 zł,
przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego małej wartości – 247.264,00 zł oraz podatku VAT małej wartości – 68.193,00 zł, a także należności celnych małej wartości - 22.918,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 i 2 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 i 6 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 1 pkt 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 140 (stu czterdziestu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 60 (sześćdziesięciu) złotych.
ppkt 2. w kwietniu 2010 r. na terenie powiatu(...)oraz innych województw, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zJ. T. (2)oraz innymi osobami, pomagał w zbyciu sprowadzonych z Rep. Litwy wyrobów akcyzowych w postaci papierosów nieustalonej marki bez znaków skarbowych akcyzy RP, przywiezionych na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, w bliżej nieustalonej ilości, jednak nie mniej niż 10.000 paczek o wartości celnej 6.900,00 zł, biorąc udział w ich transporcie w okoliceK., nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego małej wartości – 104.280,00 zł oraz podatku VAT małej wartości – 25.334,00 zł, tj. przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 i 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na mocy wymienionych przepisów skazał go za ten czyn, natomiast na podstawieart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 1 pkt 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył wobec niego karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 60 (sześćdziesięciu) złotych.

XXI
na mocyart. 85 § 1 i 2 k.k.,art. 86 § 2 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.orazart. 39 § 1 i 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone w pkt XIX i pkt XX ppkt 1 i 2 wyroku oraz kary grzywny orzeczone w pkt XX ppkt 1 i 2 wyroku i jako kary łączne orzekł wobec oskarżonegoM. K. (1)karę 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 60 (sześćdziesięciu) złotych.

XXII
oskarżonegoA. G. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w pkt XVI aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że:

ppkt 1. w okresie od 21 lipca 2010 r. do 18 sierpnia 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)oraz w innych miejscach na terenie innych województw, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezS. T. (1)iW. J. (1), w skład której również wchodzili:T. J. (1),R. O. (1),P. C. (1),M. K. (1),J. T. (2),J. T. (1),K. S. (1),W. B. (1),K. A. (1)i inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się przed opodatkowaniem poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywaniu papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, tj. popełnienia czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu skazał go.
ppkt 2. w okresie od dnia 06 października 2010 r. do dnia 20 grudnia 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezW. J. (1), w skład której również wchodzili:T. J. (1),S. T. (1)i inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się od opodatkowania poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywanie papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, tj. popełnienia czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu skazał go.

XXIII
ustalając, iż czynów opisanych w pkt XXII ppkt 1 i 2 wyroku oskarżonyA. G. (1)dopuścił się, działając w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, zatem w warunkach ciągu przestępstw, na podstawieart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu za to karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

XXIV
oskarżonegoA. G. (1)uznał za winnego tego, że w okresie od 21 lipca 2010 r. do 06 listopada 2010 r. wS.oraz innych miejscowościach na terenie powiatu(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, wielokrotnie sprowadzał na terytorium kraju z Rep. Litwy wyroby akcyzowe przywiezione na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu w postaci papierosów różnych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP, w bliżej nieustalonej łącznej ilości, jednak nie mniej niż 154.240 paczek, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, a w szczególności:

- w dniu 21.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1),T. J. (1)i innymi osobami, sprowadził łącznie 30.890 paczek papierosów o wartości celnej 21.315,00 zł, w tym 10.000 paczek papierosów marki(...)oraz 8.890 paczek papierosów marki(...), 10.000 paczek marki(...)i 2.000 paczek nieustalonej marki,
- w dniu 22.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1)i inną ustaloną osobą, sprowadził 10.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 6.900,00 zł,
- w dniu 23.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1),T. J. (1)i inną ustaloną osobą, sprowadził 9.500 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 6.555,00 zł,
- w dniu 24.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1),T. J. (1),R. O. (1)i inną ustaloną osobą, sprowadził 9.500 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 6.555,00 zł,
- w dniu 26.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1),T. J. (1)i innymi ustalonymi osobami, sprowadził 15.500 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 10.695,00 zł,
- w dniu 09.08.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1)i innymi osobami, sprowadził 25.000 paczek papierosów marki(...), o wartości celnej 17.250,00 zł,
- w dniu 17.08.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1),T. J. (1), sprowadził bliżej nieustaloną ilość papierosów, lecz nie mniej niż 10.000 paczek papierosów nieustalonej marki o wartości celnej 6.900 zł,
- w dniu 18.08.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1),S. T. (1),T. J. (1),P. C. (1)i inną ustaloną osobą, sprowadził 13.850 paczek papierosów marki(...),
- w dniu 13.10.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1),T. J. (1)i innymi osobami, sprowadził nieustaloną ilość papierosów nieustlonej marki,
- w dniu 15.10.2010 r., działając wspólnie zW. J. (1),T. J. (1)oraz innymi osobami, sprowadził nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki,
- w dniu 04.11.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1),T. J. (1)oraz innymi osobami, sprowadził 30.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 20.700,00 zł,
- w dniu 06.11.2010 r., działając wspólnie zW. J. (1),T. J. (1)oraz innymi osobami, sprowadził nieustaloną ilość papierosów marki(...),
przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego wielkiej wartości – 1.602.411,00 zł oraz podatku VAT - 390.807,00 zł, a także należności celnych małej wartości – 61.377,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na mocy wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

XXV
oskarżonegoA. G. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XVIII aktu oskarżenia i za to na mocyart. 288 § 1 k.k.skazał go i wymierzył karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

XXVI
na mocyart. 85 §1 i 2 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.orazart. 39 § 1 i 2 k.k.s.połączył jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt XXIII, XXIV oraz XXV wyroku i jako karę łączną wymierzył oskarżonemuA. G. (1)karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.

XXVII
oskarżonegoT. J. (1)w ramach czynu zarzucanego w pkt XIX aktu oskarżenia, uznał za winnego tego, że:

ppkt 1.wokresie od 21 lipca 2010 r. do 18 sierpnia 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)oraz w innych miejscach na terenie innych województw, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezS. T. (1)iW. J. (1), w skład której również wchodzili:A. G. (1),R. O. (1),P. C. (1),M. K. (1),J. T.,J. T. (1),K. S. (1),W. B. (1),K. A. (1)i inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się przed opodatkowaniem poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywaniu papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, tj. popełnienia czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu skazał go.
ppkt 2. w okresie od dnia 06 października 2010 r. do dnia 20 grudnia 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezW. J. (1), w skład której również wchodzili:A. G. (1),S. T. (1)i inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się od opodatkowania poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywanie papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, tj. popełnienia czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu skazał go.

XXVIII
ustalając, iż czynów opisanych w pkt XXVII ppkt 1 i 2 wyroku oskarżonyT. J. (1)dopuścił się, działając w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, w podobny sposób, zatem w warunkach ciągu przestępstw, na podstawieart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu za to karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

XXIX
oskarżonegoT. J. (1)uznaje za winnego tego, że w okresie od 21 lipca 2010 r. do 06 listopada 2010 r. wS.oraz innych miejscowościach na terenie powiatu(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, wielokrotnie sprowadzał na terytorium kraju z Rep. Litwy wyroby akcyzowe przywiezione na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu w postaci papierosów różnych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP, w bliżej nieustalonej łącznej ilości jednak nie mniej niż 139.240 paczek papierosów, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu,  a w szczególności:

- w dniu 21.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1),A. G. (1)i innymi ustalonymi osobami, sprowadził łącznie 30.890 paczek papierosów o wartości celnej 21.315,00 zł, w tym 10.000 paczek papierosów marki(...)oraz 8.890 paczek papierosów marki(...), 10.000 paczek marki(...)i 2.000 paczek nieustalonej marki,
- w dniu 23.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1),A. G. (1)i inną ustaloną osobą, sprowadził 9.500 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 6.555,00 zł,
- w dniu 24.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1),A. G. (1),R. O. (1)i inną ustaloną osobą, sprowadził 9.500 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 6.555,00 zł,
- w dniu 26.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1),A. G. (1)i innymi ustalonymi osobami, sprowadził 15.500 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 10.695,00 zł,
- w dniu 17.08.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1),A. G. (1)i inną ustaloną osobą, sprowadził bliżej nieustaloną ilość papierosów, lecz nie mniej niż 10.000 paczek nieustalonej marki,
- w dniu 18.08.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1),S. T. (1),A. G. (1),P. C. (1)i inną ustaloną osobą, sprowadził 13.850 paczek papierosów marki(...),
- w dniu 13.10.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1),A. G. (1)i innymi osobami, sprowadził nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki,
- w dniu 15.10.2010 r., działając wspólnie zW. J. (1),A. G. (1)i innymi osobami, sprowadził nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki,
- w dniu 19.10.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1)i innymi osobami, sprowadził 20.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 8.970,00 zł,
- w dniu 04.11.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1),A. G. (1)i innymi osobami, sprowadził 30.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 20.700,00 zł,
- w dniu 06.11.2010 r., działając wspólnie zW. J. (1),A. G. (1)oraz innymi osobami sprowadził na terytorium kraju nieustaloną ilość papierosów marki(...),
przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego wielkiej wartości – 1.451.993,00 zł oraz podatku VAT – 352.796,00 zł, a także należności celnych małej wartości – 55.416,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na mocy wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

XXX
oskarżonegoT. J. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXI aktu oskarżenia i za to na mocyart. 288 § 1 k.k.skazał go i wymierzył karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

XXXI
na mocyart. 85 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.orazart. 39 § 1 i 2 k.k.s.połączył jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt XXVIII, XXIX oraz XXX wyroku i jako karę łączną wymierzył oskarżonemuT. J. (1)karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.

XXXII
oskarżonąJ. T. (1)uznał za winną tego, że w okresie od 17 maja 2010 r. do 18 sierpnia 2010 r., na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezS. T. (1)iW. J. (1), w skład której również wchodzili:P. C. (1),M. K. (1),J. T. (2),T. J. (1),A. G. (1),R. O. (1),K. S. (1),W. B. (1),K. A. (1)i inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się przed opodatkowaniem poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywaniu papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, tj. popełnienia czyn zart. 258 § 1 k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu skazał ją i wymierzył karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności.

XXXIII
oskarżonąJ. T. (1)uznał za winną tego, że w dniu 18 sierpnia 2010 r. w miejscowościG.(...)woj.(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, pomagała w zbyciu sprowadzonych z Rep. Litwy wyrobów akcyzowych w postaci 13.850 paczek papierosów marki(...)bez znaków skarbowych akcyzy RP, przywiezionych z zagranicy na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, przez co naraziła Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego małej wartości – 144.426,00 zł oraz podatku VAT małej wartości – 35.133,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 i 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wskazanych przepisów ją skazał, natomiast na mocyart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 1 pkt 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył wobec niej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych.

XXXIV
na mocyart. 85 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.orazart. 39 § 1 i 2 k.k.s.połączył kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt XXXII oraz XXXIII wyroku i jako karę łączną wymierzył wobec oskarżonejJ. T. (1)karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

XXXV
oskarżonegoJ. T. (2)uznaje za winnego tego, że w okresieod kwietnia 2010 r. do 18 sierpnia 2010 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...), a także na terenie innych województw, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezS. T. (1)iW. J. (1), w skład której również wchodzili:P. C. (1),M. K. (1),K. S. (1),A. G. (1),T. J. (1),R. O. (1),J. T. (1),W. B. (1),K. A. (1)i inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się przed opodatkowaniem poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywaniu papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, tj. popełnienia czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu skazuje go i wymierza karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

XXXVI
OskarżonegoJ. T. (2)uznaje za winnego tego, że w okresie od kwietnia 2010 r. do 06 grudnia 2010 r. wS.,S.oraz innych miejscowościach woj.(...), a także na terenie innych województw, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w zorganizowanej grupie przestępczej, jak też i poza tą grupą, wielokrotnie sprowadzał na terytorium kraju z Rep. Litwy, bądź nabywał lub pomagał w zbyciu wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP, przywiezionych z zagranicy na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, w bliżej nieustalonej łącznej ilości jednak nie mniej niż 113.000 paczek, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, a w szczególności:

- w kwietniu 2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zM. K. (1),T. M. (1)i inną ustaloną osobą, pomagał w zbyciu 60.000 paczek papierosów nieustalonej marki o wartości celnej 41.400,00 zł,
- w dniu 21.04.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zE. P.sprowadził 11.300 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 15.471,96 zł,
- w dniu 01.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1),S. T. (1),P. C. (1)oraz inną osobą, sprowadził nieustaloną ilości papierosów nieustalonej marki,
- w dniu 22.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1)i innymi osobami, sprowadził bliżej nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki,
- w dniu 12.10.2010 r. sprowadził nieustaloną ilość papierosów,
- w dniu 19.10.2010 r. sprowadził nieustaloną ilość papierosów,
- w dniu 20.10.2010 r. nabył odW. J. (1)13.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 8.970 zł,
- w dniach 05-06 grudnia 2010 r. przechowywał 28.700 paczek papierosów różnych marek o wartości celnej 19.803 zł; w tym 7.000 paczek papierosów marki(...), 4.700 paczek papierosów marki(...)i 17.000 paczek papierosów marki(...),
przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego dużej wartości - 1.178.363,00 zł oraz podatku VAT - 288.935,00 zł, a także należności celnych małej wartości - 49.331,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 5 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na mocy wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 54 § 1 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 1 pkt 3 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 60 (sześćdziesięciu) złotych.

XXXVII
na mocyart. 85 § 1 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.orazart. 39 § 1 i 2 k.k.s.połączył kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt XXXV i XXXVI wyroku i jako karę łączną orzekł wobec oskarżonegoJ. T. (2)karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.

XXXVIII
oskarżonegoK. R. (1)uznał za winnego tego, że w okresie od nieustalonego dnia stycznia 2009 r. do listopada 2009 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której również wchodzili:S. T. (1),P. C. (1),E. P.,M. K. (1),K. A. (1)oraz inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się przed opodatkowaniem poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywaniu papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, tj. popełnienia czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu skazał go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

XXXIX
OskarżonegoK. R. (1)uznał za winnego tego, że w okresie od nieustalonego dnia stycznia 2009 r. do dnia 18 lutego 2009 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, dwukrotnie sprowadzał na terytorium kraju z Rep. Litwy wyroby akcyzowe przywiezione na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu w postaci papierosów różnych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP, w bliżej nieustalonej łącznej ilości jednak nie mniej niż 48.158 paczek, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, a w szczególności:

- nieustalonego dnia stycznia 2009 r., działając wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1),A. D. (1)oraz innymi osobami, samochodami typu jeep, sprowadził bliżej nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki, lecz nie mniej niż 1.558 paczek o wartości celnej 1.725,76 zł,
- w dniu 18.02.2009 r., działając wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1),P. C. (1),M. K. (1),A. D. (1)oraz inną ustaloną osobą, sprowadził 46.600 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 38.062,00 zł,
przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego małej wartości – 247.264,00 zł oraz podatku VAT małej wartości – 68.193,00 zł,  a także należności celnych małej wartości – 22.918,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 i 2 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 i 6 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to go skazał, natomiast na mocyart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 1 pkt 3 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 45 (czterdziestu pięciu) złotych.

XL
na mocyart. 85 § 1 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.orazart. 39 § 1 i 2 k.k.s.połączył kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt XXXVIII i XXXIX wyroku i jako karę łączną orzekł wobec oskarżonegoK. R. (1)karę 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności.

XLI
oskarżonegoS. T. (2)uniewinnił od czynu zarzucanego mu w pkt XXVIII aktu oskarżenia.

XLII
oskarżonegoS. T. (2)uznał za winnego, tego że w dniu 25 maja 2010 r. nadrodze krajowej nr (...)na odcinkuG.-K.gm.P.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1),T. B. (1)iS. S. (1), przewoził wyroby akcyzowe w postaci 21.591 paczek papierosów różnych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP o wartości celnej 15.026 zł, sprowadzone na terytorium kraju z Rep. Litwy, przywiezione z zagranicy na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego małej wartości - 225.148,00 zł oraz podatku VAT małej wartości - 54.742,00 zł, a także należności celnych małej wartości - 8.655 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 i 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 i 3 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wskazanych przepisów go skazał, natomiast na mocyart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

XLIII
oskarżonegoK. S. (1)uznał za winnego tego, że w okresie od 23 czerwca 2010 r. do 06 sierpnia 2010 r., na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezS. T. (1)iW. J. (1), w skład której również wchodzili:P. C. (1),M. K. (1),J. T. (2),J. T. (1),A. G. (1),T. J. (1),R. O. (1),K. A. (1),W. B. (2)i inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się przed opodatkowaniem poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywaniu papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, tj. popełnienia czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu skazał go na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności.

XLIV
OskarżonegoK. S. (1)uznał za winnego tego, że w okresie od 23 czerwca 2010 r. do 06 sierpnia 2010 r. wS.oraz innych miejscowościach na terenie powiatu(...)i(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, co najmniej trzykrotnie sprowadzał z Rep. Litwy na terytorium kraju wyroby akcyzowe w postaci papierosów różnych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP, które zostały przywiezione na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, w bliżej nieustalonej łącznej ilości jednak nie mniej niż 20.500 paczek, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, a w szczególności:

- w dniu 23.06.2010 r., wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1)iS. T. (1)i innymi osobami, sprowadził nieustaloną ilość paczek papierosów nieustalonej marki,
- w dniu 01.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1),S. T. (1),J. T. (2),P. C. (1)oraz innymi osobami, sprowadził nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki,
- w dniu 06.08.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1)i inną ustaloną osobą, sprowadził 20.500 paczek papierosów różnych marek o wartości celnej 14.145,00 zł, w tym 20.000 paczek papierosów marki(...)i 500 paczek papierosów marki(...),
przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego małej wartości – 213.774,00 zł oraz podatku VAT małej wartości - 51.935,00 zł, a także należności celnych małej wartości – 8.148,00 zł, tj. popełnienia czynu zart. 54 § 1 i 2 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 i 6 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wskazanych przepisów go skazał, natomiast na mocyart. 63 § 6 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 1 pkt 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 140 (stu czterdziestu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

XLV
na mocyart. 85 § 1 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.orazart. 39 § 1 i 2 k.k.s.połączył kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt XLIII i XLIV wyroku i jako karę łączną wymierzył oskarżonemuK. S. (1)karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

XLVI
oskarżonegoR. O. (1)uznał za winnego tego, że w okresie od nieustalonego dnia czerwca 2010 r. do dnia 18 sierpnia 2010 r. na terenie powiatu(...)woj.(...)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezS. T. (1)iW. J. (1), w skład której również wchodzili:T. J. (1),A. G. (1),J. T. (2),J. T. (1),P. C. (1),K. S. (1),M. K. (1),K. A. (1),W. B. (2)i inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się przed opodatkowaniem poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywaniu papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, tj. popełnienia czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu skazał go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

XLVII
oskarżonegoR. O. (1)uznał za winnego tego, że w okresie od końca czerwca 2010 r. do dnia 18 sierpnia 2010 r. na terenie powiatu(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami co najmniej ośmiokrotnie sprowadzał z Rep. Litwy na terytorium kraju wyroby akcyzowe w postaci papierosów nieustalonych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP,  które zostały przywiezione na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, w bliżej nieustalonej łącznej ilości jednak nie mniej niż 9.500 paczek, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, a w szczególności:

- w nieustalonych dniach pod koniec czerwca 2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, dwukronie sprowadził nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki,
- w dniu 24.07.2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1),A. G. (1),T. J. (1)i innymi osobami, sprowadził 9.500 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 6.555 zł,
przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego małej wartości – 99.066,00 zł oraz podatku VAT małej wartości – 24.067,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 i 2 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 i 6 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to go skazał, natomiast na mocyart. 63 § 6 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 1 pkt 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

XLVIII
oskarżonegoR. O. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt XXXIV aktu oskarżenia i za to na mocyart. 288 §1 k.k.skazał go i wymierzył karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

XLIX
na mocyart. 85 § 1 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.orazart. 39 § 1 i 2 k.k.s.połączył kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt XLVI, XLVII i XLVIII wyroku i jako karę łączną wymierzył oskarżonemuR. O. (1)karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności.

L
oskarżonegoK. A. (1), w ramach czynu zarzucanego mu w pkt XXXVII aktu oskarżenia, uznał za winnego tego, że:

ppkt 1. W okresie od lipca 2008 r. do listopada 2009 r. wK.woj.(...)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której również wchodzili:S. T. (1),Ł. N. (1),E. P.,P. C. (1),M. K. (1),K. R. (1)oraz inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się przed opodatkowaniem poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywanie papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, udostępniając własne pomieszczenia gospodarcze do przechowywania i przeładunku papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, tj. popełnienia czyn zart. 258 § 1 k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu skazał go.
ppkt 2. w okresie od kwietnia 2010 r. do 18 sierpnia 2010 r. wK.woj.(...)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezS. T. (1)iW. J. (1), w skład której również wchodzili:P. C. (1),M. K. (1),J. T. (1),J. T. (2),K. S. (1),A. G. (1),T. J. (1),R. O. (1),W. B. (1)i inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się przed opodatkowaniem poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywanie papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, udostępniając własne pomieszczenia gospodarcze do przechowywania i przeładunku papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, tj. popełnienia czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu skazał go.

LI
ustalając, iż czynów opisanych w pkt L ppkt 1 i 2 wyroku oskarżonyK. A. (1)dopuścił się, działając w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, zatem w warunkach ciągu przestępstw, na podstawieart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu za to karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

LII
oskarżonegoK. A. (1)uznał za winnego tego, że okresie od lipca 2008 r. do końca lipca 2010 r. wK.woj.(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, wielokrotnie przechowywał na terenie swojej posesji wyroby akcyzowe w postaci papierosów różnych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP, które zostały przywiezione na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, a następnie sprowadzone na terytorium kraju, w bliżej nieustalonej łącznej ilości jednak nie mniej niż 554.210 paczek, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, a w szczególności:

- w lipcu 2008 r. przechowywał nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki;
- nieustalonego dnia sierpnia 2008 r. przechowywał 100.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 88.028,00 zł,
- w okresie od sierpnia 2008 r. do dnia przed 18 lutym 2009 r. przechowywał łącznie 400.000 paczek papierosów nieustalonej marki o wartości celnej 357.296,00 zł,
- w okresie od lata 2009 r. do listopada 2009 r. przechowywał nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki;
- w okresie od maja 2010 r. do 27 lipca 2010 r. przechowywał łącznie 54.210 paczek papierosów różnych marek o wartości celnej 37.404,00 zł,
przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego wielkiej wartości – 2.871.672,00 zł, podatku VAT – 823.803,00 zł, a także należności celnych – 357.304,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych.

LIII
na mocyart. 85 § 1 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.orazart. 39 § 1 i 2 k.k.s.połączył kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt LI i LII wyroku i jako karę łączną wymierzył oskarżonemuK. A. (1)karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.

LIV
oskarżonegoW. B. (1)uznał za winnego tego, że w okresie od nieustalonego dnia lipca 2010 r. do dnia 18 sierpnia 2010 r. w miejscowościG.17 woj.(...)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezS. T. (1)iW. J. (1), w skład której również wchodzili:P. C. (1),M. K. (1),J. T. (2),J. T. (1),K. S. (1),A. G. (1),T. J. (1),R. O. (1),K. A. (1)i inne osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się przed opodatkowaniem poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywanie papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, udostępniając własne pomieszczenia gospodarcze do przechowywania i przeładunku papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy, tj. popełnienia czyn zart. 258 § 1 k.k.i za to na mocy wskazanego przepisu skazał go na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności.

LV
oskarżonegoW. B. (1)uznał za winnego tego, że w okresie od nieustalonego dnia lipca 2010 r. do 18 sierpnia 2010 r. w miejscowościG.17 woj.(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, wielokrotnie przechowywał na terenie swojej posesji wyroby akcyzowe sprowadzone na terytorium kraju z Rep. Litwy, przywiezione z zagranicy na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, w postaci papierosów nieustalonej marki bez znaków skarbowych akcyzy RP w bliżej nieustalonej łącznej ilości jednak nie mniej niż 84.000 paczek, w tym w dniu 18 sierpnia 2010 r. 22.690 paczek papierosów marki(...), 2.000 paczek papierosów marki(...)oraz 700 paczek papierosów marki(...), nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego dużej wartości – 875.942,00  zł, podatku VAT małej wartości – 212.802,00  zł, a także należności celnych małej wartości - 33.383,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1, 5 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na mocy wymienionych przepisów skazał go, natomiast na podstawieart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 1 pkt 3 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 45 (czterdziestu pięciu) złotych.

LVI
na mocyart. 85 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.orazart. 39 § 1 i 2 k.k.s.połączył kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt LIV i LV wyroku i jako karę łączną wymierzył oskarżonemuW. B. (1)karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności.

LVII
oskarżonegoA. B. (1)uznał za winnego tego, że w okresie od nieustalonego dnia sierpnia 2008 r. do nieustalonego dnia przed 18 lutym 2009 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...), jak i też w innych częściach kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, co najmniej ośmiokrotnie nabywał wyroby akcyzowe, które zostały przywiezione z zagranicy na obszar celny Wspólnoty Europejskiej, a następnie sprowadzone na terytorium kraju bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu w postaci papierosów nieustalonych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP w bliżej nieustalonej łącznej ilości, lecz nie mniejszej niż 400.000 paczek o wartości celnej 357.296,00 zł, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego wielkiej wartości – 1.845.100,00 zł, podatku VAT – 529.804,00 zł, a także należności celnych małej wartości - 205.803,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych.

LVIII
oskarżonegoT. K. (1)uznał za winnego tego, że w bliżej nieustalonych dniach w okresie od lipca 2008 r. do listopada 2008 r., wS., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, kilkukrotnie nabywał od ustalonych osób wyroby akcyzowe, które zostały przywiezione z zagranicy na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, a następnie sprowadzone na terytorium kraju w postaci papierosów różnych marek bez polskich znaków skarbowych akcyzy RP, w bliżej nieustalonej łącznej ilości jednak nie mniej niż 1.223 paczek o wartości celnej 1.036,71 zł, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego w bliżej nieustalonej kwocie jednak nie mniejszej od małej wartości – 5.640,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 i 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 60 (sześćdziesięciu) złotych.

LIX
oskarżonegoD. S.uznał za winnego tego, że w bliżej nieustalonych dniach lipca oraz sierpnia 2008 r. w miejscowościC.na terenie woj.(...)- (...), działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, kilkukrotnie nabywał od ustalonych osób wyroby akcyzowe, które zostały przywiezione z zagranicy na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, a następnie sprowadzone na terytorium kraju w postaci papierosów marki(...)bez polskich znaków skarbowych akcyzy RP, w bliżej nieustalonej łącznej ilości jednak nie mniej niż 1.223 paczek o wartości celnej 1.036,71 zł, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego w bliżej nieustalonej kwocie jednak nie mniejszej od małej wartości – 5.640,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 i 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 60 (sześćdziesięciu) złotych.

LX
oskarżonegoT. K. (2)uznał za winnego tego, że w okresie od 21 lipca 2010 r. do dnia 18 sierpnia 2010 r. wG.i innych miejscowościach na terenie powiatu(...)oraz powiatu(...)woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, wielokrotnie nabywał odW. J. (1)wyroby akcyzowe, które zostały przywiezione z zagranicy na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, a następnie sprowadzone na terytorium kraju, w postaci papierosów różnych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP, w bliżej nieustalonej łącznej ilości jednak nie mniej niż 123.500 paczek, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, a mianowicie:

- w dniu 21.07.2010 r. nabył 10.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 8.280,00 zł,
- w dniu 22.07.2010 r. nabył 12.060 paczek papierosów różnych marek o wartości celnej 8.322,00 zł (10.000 paczek papierosów marki(...), 1.060 paczek papierosów marki(...)oraz 1.000 paczek papierosów marki(...)),
-w dniu 04.08.2010 r. nabył 13.500 paczek papierosów o wartości celnej 9.315,00 zł (10.000 paczek papierosów marki(...)i 3.500 paczek papierosów marki(...)),
- w dniu 05.08.2010 r. nabył około 8.460 paczek papierosów(...)o wartości celnej 5.838,00 zł,
- w dniu 07.08.2010 r. nabył 12.430 paczek papierosów o wartości celnej 8.577,00 zł (11.930 marki(...)i 500 marki(...)),
- w dniu 09.08.2010 r. nabył 11.200 paczek papierosów nieustalonej marki o wartości celnej 7.728,00 zł,
- w dniu 11.08.2010 r. nabył 11.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 7.590,00 zł,
- w dniu 12.08.2010 r. nabył nieustaloną ilość paczek papierosów,
- w dniu 14.08.2010 r. nabył 7.000 paczek papierosów nieustalonej marki o wartości celnej 4.830,00 zł,
- w dniu 16.08.2010 r. nabył 12.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 8.280,00 zł,
- w dniu 17.08.2010 r. nabył 12.000 paczek papierosów nieustalonej marki o wartości celnej 8.280,00 zł,
- w dniu 18.08.2010 r. nabył 13.850 paczek papierosów marki(...),
przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego wielkiej wartości – 1.163.178,00 zł oraz podatku VAT – 411.051,00 zł, a nadto należności celnych małej wartości - 75.709,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na mocy wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 400 (czterystu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych.
LXI. oskarżonychA. K. (1)iW. L. (1)uznał za winnych tego, że w okresie od maja 2010 r. do 02 sierpnia 2010 r. wW.oraz w okolicachS.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu oraz z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, kilkakrotnie nabywali odS. T. (1)wyroby akcyzowe w postaci papierosów różnych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP, które zostały przywiezione z zagranicy na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, a następnie sprowadzone na terytorium kraju, w bliżej nieustalonej łącznej ilości jednak nie mniej niż 45.400 paczek, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, a w szczególności:
- w dniu 20 lipca 2010 r. nabyli 11.400 paczek papierosów marki(...)i 4.000 paczek papierosów marki(...)o łącznej wartości celnej 10.626,00 zł,
- w dniu 22 lipca 2010 r. nabyli 8.800 paczek papierosów marki(...)i 6.200 paczek papierosów marki(...)o łącznej wartości celnej 10.350,00 zł,
- w dniu 02 sierpnia 2010 r. nabyli 15.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 10.350,00 zł,
przez co narazili Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego - 473.431,00 zł, podatku VAT małej wartości - 115.017,00 zł, a także należności celnych małej wartości - 18.044,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów każdego z nich skazał, natomiast na mocyart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył im następujące kary:
- wobecA. K. (1): karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych;
- wobecW. L. (1):  karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych.
LXII. oskarżonegoP. J. (1)uznał za winnego tego, że w okresie od 22 lipca 2010 r. do 05 sierpnia 2010 r. wS.,S., w miejscowościR.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, wielokrotnie nabywał odW. J. (1)wyroby akcyzowe oraz raz pomagał w ich zbyciu, w postaci papierosów różnych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP, które zostały przywiezione z zagranicy na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, a następnie sprowadzone na terytorium kraju, w bliżej nieustalonej łącznej ilości jednak nie mniej niż 85.200 paczek,  nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, a w szczególności:
- w dniu 22.07.2010 r. pomagał w zbyciu bliżej nieustalonej ilości papierosów nieustalonej marki,
- w dniu 23.07.2010 r. nabył 9.500 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 6.555,00 zł,
- w dniu 24.07.2010 r. nabył 9.500 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 6.555,00 zł,
- w dniu 26.07.2010 r. nabył 15.500 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 10.695,00 zł,
- w dniu 29.07.2010 r. nabył 18.000 paczek papierosów różnych marek o wartości celnej 12.420,00 zł,
- w dniu 04.08.2010 r. nabył 15.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 10.350,00 zł,
- w dniu 05.08.2010 r. nabył 17.700 paczek papierosów nieustalonej marki o wartości celnej 12.213,00 zł,
przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego dużej wartości – 888.464,00 zł, podatku VAT małej wartości - 215.845,00 zł oraz należności celnych małej wartości - 33.863,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 38 § 1 pkt 3 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 400 (czterystu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych.

LXIII
oskarżonegoA. D. (1)uznał za winnego tego, że w okresie od nieustalonego dnia stycznia 2009 r. do 18 lutego 2009 r. na terenie powiatów(...)i(...)woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, dwukrotnie sprowadził na terytorium kraju z Rep. Litwy wyroby akcyzowe przywiezione na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu w postaci papierosów różnych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP, w bliżej nieustalonej łącznej ilości jednak nie mniej niż 48.158 paczek, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, a w szczególności:

- nieustalonego dnia stycznia 2009 r., działając wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1),K. R. (1)oraz innymi osobami, samochodami typuj., sprowadził bliżej nieustaloną ilość papierosów nieustalonej marki, lecz nie mniej niż 1.558 paczek o wartości celnej 1.725,76 zł,
- w dniu 18.02.2009 r., działając wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1),P. C. (1),M. K. (1),K. R. (1)oraz inną ustaloną osobą, sprowadził 46.600 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 38.062,00 zł;
przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego małej wartości – 247.264,00 zł, podatku VAT małej wartości – 68.193,00 zł,  a także należności celnych małej wartości – 22.918,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 i 2 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 i 6 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów go skazał, natomiast na mocyart. 63 § 6 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

LXIV
oskarżonegoT. M. (1)uznał za winnego tego, że w okresie od nieustalonego dnia kwietnia 2010 r. do 06 maja 2010 r. na terenie powiatu(...)woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, dwukrotnie sprowadził wyroby akcyzowe w postaci papierosów różnych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP, w łącznej ilości 27.900 paczek, które zostały przywiezione z zagranicy na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, a mianowicie:

- w kwietniu 2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1)oraz innymi osobami, sprowadził 10.000 paczek papierosów nieustalonej marki o wartości celnej 6.900,00 zł,
- w dniu 06 maja 2010 r., działając wspólnie i w porozumieniu zW. J. (1)oraz innymi osobami, sprowadził 17.900 paczek papierosów różnych marek,
przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego – 290.939,00 zł,  podatku VAT małej wartości - 68.368,00 zł, a także należności celnych małej wartości - 7.245,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego  zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. z art.art. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów go skazał, natomiast na mocyart. 63 § 2 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych.

LXV
oskarżonegoJ. W. (1), w ramach czynu zarzucanego w pkt L aktu oskarżenia, uznał za winnego tego, że:

ppkt 1. w bliżej nieustalonych datach, w okresie od kwietnia do grudnia 2008 r., wP.pow.(...), działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, co najmniej dziesięciokrotnie nabył od ustalonej osoby wyroby akcyzowe w postaci papierosów marki(...)bez znaków skarbowych akcyzy RP łącznie w ilości 50.000 paczek o wartości celnej 51.899,00 zł, które zostały przywiezione z zagranicy na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, a następnie sprowadzone na terytorium kraju, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu,  przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego – 230.636,00 zł, podatku VAT małej wartości - 68.734,00 zł, a także należności celnych małej wartości - 29.894,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego  zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 180 (stu osiemdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych.
ppkt 2. w bliżej nieustalonej dacie, w miesiącach marzec – sierpień 2010 r., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, dwukrotnie nabył odS. T. (1)i innej ustalonej osoby wyroby akcyzowe w postaci papierosów nieustalonej marki, łącznie w ilości nie mniejszej niż 10.000 paczek o wartości celnej 6.995,00 zł, bez znaków skarbowych akcyzy RP, które zostały przywiezione z zagranicy na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, a następnie sprowadzone na terytorium kraju, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego małej wartości – 104.279,00 zł, podatku VAT małej wartości – 25.367,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 i 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę grzywny w wysokości 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych.

LXVI
na mocyart. 85 § 1 k.k.,art. 86 § 2 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.orazart. 39 § 1 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.połączył kary grzywny orzeczone w punkcie LXV ppkt 1 i 2 wyroku i wymierzył oskarżonemuJ. W. (1)jako karę łączną grzywnę w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych.

LXVII
oskarżonegoT. M. (2)uznał za winnego tego, że w czerwcu 2009 r. na terenie powiatu(...)woj.(...)oraz innych województw, działając wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1),R. W.,Ł. W. (1)i inną ustaloną osobą, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, czterokrotnie pomagał w zbyciu wyrobów akcyzowych w postaci papierosów nieustalonej marki bez znaków skarbowych akcyzy RP, które zostały przywiezione z zagranicy na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, a następnie sprowadzone na terytorium kraju, w bliżej nieustalonej łącznej ilości jednak nie mniej niż 40.000 paczek o wartości celnej 3.600,00 zł, biorąc udział w ich przetransportowaniu, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego - 327.520,00 zł, podatku VAT małej wartości - 73.303,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 80 (osiemdziesięciu) złotych.

LXVIII
oskarżonegoD. K. (1)uznał za winnego tego, że w okresie od 30 lipca 2010 r. do 05 listopada 2010 r. na terenie powiatu(...), wS.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, dwukrotnie pomagał w zbyciu wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP łącznie w ilości 23.000 paczek, które zostały przywiezione z zagranicy na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, a następnie sprowadzone na terytorium kraju, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, a w szczególności:

- w dniu 30 lipca 2010 r. pomagał w zbyciu 15.000 paczek papierosów o wartości celnej 10.350,00 zł (7.500 paczek papierosów marki(...)i 7.500 paczek papierosów marki(...)),
- w dniu 05 listopada 2010 r. pomagał w zbyciu 8.000 paczek papierosów marki(...)o wartości celnej 5.520,00 zł,
przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego małej wartości - 239.844,00 zł, podatku VAT małej wartości – 58.269,00 zł, a także należności celnych małej wartości - 9.142,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 i 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 i 3 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu grzywnę w wysokości 350 (trzystu pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych.

LXIX
oskarżonegoM. P. (1)uniewinnił od popełnienia czynu, zarzucanego mu w pkt LIII aktu oskarżenia.

LXX
oskarżonegoŁ. W. (1)uznał za winnego tego, że w czerwcu 2009 r. na terenie powiatu(...)woj.(...)oraz innych województw, działając wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1),T. M. (2)i inną ustaloną osobą, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, trzykrotnie pomagał w zbyciu wyrobów akcyzowych w postaci papierosów nieustalonej marki bez znaków skarbowych akcyzy RP, w bliżej nieustalonej łącznej ilości jednak nie mniej niż 30.000 paczek o wartości celnej 2.700,00 zł, które zostały przywiezione z zagranicy na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, a następnie sprowadzone na terytorium kraju, biorąc udział w ich przetransportowaniu, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego małej wartości - 245.640,00 zł oraz podatku VAT małej wartości - 54.977,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 i 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 i 3 k.k.s.w zb. z art. w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 80 (osiemdziesięciu) złotych.

LXXI
oskarżonegoD. O.uznał za winnego tego, że w okresie od października 2009 r. do listopada 2009 r., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, ośmiokrotnie nabywał odW. J. (1)wyroby akcyzowe w postaci papierosów nieustalonej marki bez znaków skarbowych akcyzy RP, które zostały przywiezione z zagranicy na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, a następnie sprowadzone na terytorium kraju, w bliżej nieustalonej łącznej ilości jednak nie mniej niż 32.000 paczek o wartości celnej 35.872,00 zł, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego małej wartości - 97.344,00 zł, podatku VAT małej wartości - 33.853,00 zł, a także należności celnych małej wartości – 20.662,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 i 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę grzywnę w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 80 (osiemdziesięciu) złotych.

LXXII
oskarżonych:S. S. (1)iT. B. (1)uznał za winnych tego, że w dniu 25 maja 2010 r. nadrodze krajowej nr (...)na odcinkuG.-K.gm.P.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1)iS. T. (2), przewozili wyroby akcyzowe w postaci 21.591 paczek papierosów różnych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP o wartości celnej 15.026 zł, które zostały przywiezione z zagranicy na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, a następnie sprowadzone na terytorium kraju, przez co narazili Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego małej wartości - 225.148,00 zł, podatku VAT małej wartości - 54.742,00 zł, a także należności celnych małej wartości - 8.655 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 65 § 1 i 3 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów każdego z nich skazał, natomiast na mocyart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył im następujące kary:

- wobecS. S. (1): grzywnę w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych,
- wobecT. B. (1): grzywnę w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 80 (osiemdziesięciu) złotych.

LXXIII
oskarżonegoB. Ł.uznał za winnego tego, że w bliżej nieustalonych datach 2010 r. na terenie powiatu(...)i(...)woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zJ. T. (2), w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, dwukrotnie przewoził wyroby akcyzowe w postaci papierosów nieustalonych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP, w bliżej nieustalonej łącznej ilości jednak nie mniej niż 14.000 paczek o wartości celnej 9.769,00 zł, które zostały przywiezione z zagranicy na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, a następnie sprowadzone na terytorium kraju, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego małej wartości - 145.990,00 zł oraz podatku VAT małej wartości - 35.505,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 i 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę grzywnę w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych.

LXXIV
oskarżonegoR. W.uznał za winnego tego, że w czerwcu 2009 r. na terenie powiatu(...)woj.(...)oraz innych województw, działając wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1),T. M. (2)oraz inną ustaloną osobą, pomagał w zbyciu wyrobów akcyzowych w postaci papierosów nieustalonej marki bez znaków skarbowych akcyzy RP w bliżej nieustalonej ilości jednak nie mniej niż 10.000 paczek o wartości celnej 900,00 zł, które zostały przywiezione z zagranicy na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, a następnie sprowadzone na terytorium kraju, biorąc udział w ich przetransportowaniu, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego małej wartości - 81.880,00 zł oraz podatku VAT małej wartości - 18.326,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 i 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 80 (osiemdziesięciu) złotych.

LXXV
oskarżonegoM. W. (1)uznał za winnego tego, że w okresie od 30 lipca 2010 r. do 06 sierpnia 2010 r. w terenie woj.(...)- (...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru wprowadzenia do obrotu, drogą pocztową, dwukrotnie nabył odW. J. (1)wyroby akcyzowe w postaci papierosów różnych marek bez znaków skarbowych akcyzy RP łącznie w ilości 5.300 paczek o wartości celnej 5.669,78 zł, które zostały przywiezione z zagranicy na obszar celny Wspólnoty Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, a następnie sprowadzone na terytorium kraju, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu, przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego małej wartości – 55.268,00 zł oraz podatek VAT małej wartości – 14.125,00 zł, tj. popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 54 § 1 i 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.i za to na podstawie wymienionych przepisów skazał go, natomiast na mocyart. 65 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych.

LXXVI
Na podstawieart. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.w zw. zart. 1 § 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich(Dz. U. Nr 35, poz. 228 z późn. zm. – w skrócie: u.p.n.) w zw. zart. 18 § 1 pkt 2u.p.n. umorzył postępowanie karne wobec oskarżonegoP. G., który dopuścił się czynów karalnych zarzucanych aktem oskarżenia po ukończeniu lat 13, ale przed ukończeniem lat 17, a w chwili orzekania jest już osobą dorosłą, stwierdzając brak podstaw prawnych do wymierzenia mu kary, a wobec ukończenia 22 lata - nie podleganie również przepisomustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich.

LXXVII
Na mocyart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.w zw. zart. 41a § 1 i 2 k.k.s.warunkowo zawiesił wykonanie kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec następujących oskarżonych:

a
wobecE. P.: wykonanie kary orzeczonej w pkt X wyroku, na okres próby 3 (trzech) lat,

b
wobecŁ. N. (1): wykonanie kary orzeczonej w pkt XIV wyroku, na okres próby 3 (trzech) lat,

c
wobecP. C. (1): wykonanie kary orzeczonej w pkt XVII wyroku, na okres próby 4 (czterech) lat,

d
wobecM. K. (1): wykonanie kary orzeczonej w pkt XXI wyroku, na okres próby 4 (czterech) lat,

e
wobecA. G. (1): wykonanie kary orzeczonej w pkt XXVI wyroku, na okres próby 4 (czterech) lat,

f
wobecT. J. (1): wykonanie kary orzeczonej w pkt XXXI wyroku, na okres próby 4 (czterech) lat,

g
wobecJ. T. (1): wykonanie kary orzeczonej w pkt XXXIV wyroku, na okres próby 3 (trzech) lat,

h
wobecJ. T. (2): wykonanie kary orzeczonej w pkt XXXVII wyroku, na okres próby 4 (czterech) lat,

i
wobecK. R. (1): wykonanie kary orzeczonej w pkt XL wyroku, na okres próby 4 (czterech) lat,

j
wobecK. S. (1): wykonanie kary orzeczonej w pkt XLV wyroku, na okres próby 4 (czterech) lat,

k
wobecR. O. (1): wykonanie kary orzeczonej w pkt XLIX wyroku, na okres próby 4 (czterech) lat,

l
wobecK. A. (1): wykonanie kary orzeczonej w pkt LIII wyroku, na okres próby 4 (czterech) lat,

m
wobecW. B. (1): wykonanie kary orzeczonej w pkt LVI wyroku, na okres próby 4 (czterech) lat,

oddając każdego z wymienionych oskarżonych w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.

LXXVIII
Na mocyart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.warunkowo zawiesił wykonanie kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec następujących oskarżonych:

a
wobecA. B. (1): wykonanie kary orzeczonej w pkt LVII wyroku, na okres próby 4 (czterech) lat,

b
wobecT. K. (2): wykonanie kary orzeczonej w pkt LX wyroku, na okres próby 5 (pięciu) lat,

c
wobecW. L. (1): wykonanie kary orzeczonej w pkt LXI wyroku, na okres próby 5 (pięciu) lat,

d
wobecP. J. (1): wykonanie kary orzeczonej w pkt LXII wyroku, na okres próby 3 (trzech) lat,

e
wobecT. M. (1): wykonanie kary orzeczonej w pkt LXIV wyroku, na okres próby 3 (trzech) lat,

f
wobecJ. W. (1): wykonanie kary orzeczonej w pkt LXV ppkt 1 wyroku, na okres próby 5 (pięciu) lat,

g
wobecD. K. (1): wykonanie kary orzeczonej w pkt LXVIII wyroku, na okres próby 3 (trzech) lat.

LXXIX
Na mocyart. 63 § 1 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.na poczet orzeczonych kar łącznych pozbawienia wolności zaliczył następującym oskarżonym okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie:

-S. T. (1): okres od dnia 27 grudnia 2010 r. do dnia 13 lipca 2011 r.;
-W. J. (1): okres od dnia 18 do 19 sierpnia 2010 r. oraz okres od dnia 20 grudnia 2010 r. do dnia 14 lipca 2011 r.;
przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary łącznej pozbawienia wolności.

LXXX
na mocyart. 63 § 1 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.na poczet orzeczonych kar grzywien zaliczył wskazanym oskarżonym następujące okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie:

a
Ł. N. (1): okres od 27 do 28 lutego 2012 r., na poczet grzywny orzeczonej w pkt XII wyroku,

b
P. C. (1): okres od 20 do 22 grudnia 2010 r., na poczet kary łącznej grzywny orzeczonej w pkt XVII wyroku,

c
M. K. (1): okres od 03 do 04 listopada 2011 r., na poczet kary łącznej grzywny orzeczonej w pkt XXI wyroku,

d
A. G. (1): okres od 22 do 23 marca 2011 r., na poczet grzywny orzeczonej w pkt XXIV wyroku,

e
T. J. (1): okres od 22 marca 2011 r. do dnia 29 lipca 2011 r., na poczet grzywny orzeczonej w pkt XXIX wyroku,

f
J. T. (1): okresy od 18 do 19 sierpnia 2010 r. oraz od 20 grudnia 2010 r. do 17 czerwca 2011 r., na poczet grzywny orzeczonej w pkt XXXIII wyroku, uznając ją za wykonaną w całości,

g
J. T. (2): okres od 03 do 04 lipca 2012 r., na poczet grzywny orzeczonej w pkt XXXVI wyroku,

h
R. O. (1): okres od 05 do 06 lipca 2011 r., na poczet grzywny orzeczonej w pkt XLVII wyroku,

i
K. A. (1): okres od 27 do 31 października 2011 r., na poczet grzywny orzeczonej w pkt LII wyroku,

j
W. B. (1): dzień 18 sierpnia 2010 r., na poczet grzywny orzeczonej w pkt LV wyroku,

k
S. T. (2): okres od 25 do 26 maja 2010 r., na poczet grzywny orzeczonej w pkt XLII wyroku,

l
W. L.: okres od 27 do 31 października 2011 r., na poczet grzywny orzeczonej w pkt LXI wyroku,

m
P. J. (1): okres od 05 do 06 maja 2011 r., na poczet grzywny orzeczonej w pkt LXII wyroku,

n
T. M. (1): okres od 05 do 06 lipca 2011 r., na poczet grzywny orzeczonej w pkt LXIV wyroku,

o
T. B. (1): okres od 25 do 27 maja 2010 r., na poczet grzywny orzeczonej w pkt LXXII wyroku,

p
T. K. (2): okres od 18 do 19 sierpnia 2010 r., na poczet grzywny orzeczonej w pkt LX wyroku,

przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dziennym stawkom orzeczonej grzywny.

LXXXI
Na mocyart. 30 § 3 k.k.s.w zw. zart. 29 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 31 § 6 k.k.s.orzekł wobec oskarżonych:W. J. (1),S. T. (1),P. C. (1),J. T. (1),A. G. (1)iT. J. (1), środek karny w postaci przepadku dowodów rzeczowych w postaci: 1.900 paczek papierosów marki(...), 2000 paczek papierosów marki(...), 5.940 paczek papierosów marki(...), 700 paczek papierosów marki(...), 1.000 paczek papierosów marki(...), 13.850 paczek papierosów(...)- opisanych szczegółowo w wykazie dowodów rzeczowych Nr 1/15/10 pod poz. 3-6, 9, 16 i zarządza ich zniszczenie (k. 185-186 akt sprawy).

LXXXII
Na podstawieart. 30 § 3 k.k.s.w zw.art. 29 pkt 2 k.k.s.orzekł wobec oskarżonegoT. K. (2)środek karny w postaci przepadku samochodów:(...)onr rej. (...)wraz z kluczykami i dowodem rejestracyjnym orazA. (...)o nr nad.(...), tj. dowodów rzeczowych szczegółowo opisanych w Wykazie dowodów rzeczowych Nr(...)pod poz. 1, 2, 10, 11 i 17 (k. 185-186 akt sprawy) oraz plastikowych tablic rejestracyjnych o nr(...),(...), kompletu tablic blaszanych o nr(...), tj. dowodów rzeczowych szczegółowo opisanych w Wykazie dowodów rzeczowych Nr(...)pod poz. 12, 13 i 14 (k. 185-186 akt sprawy).

LXXXIII
Na mocyart. 30 § 3 k.k.s.w zw. zart. 29 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 31 § 6 k.k.s.orzekł wobec poszczególnych oskarżonych następujące środki karne:

a
wobecW. J. (1)iT. M. (1): przepadek 5.650 paczek papierosów marki(...)oraz 12.250 paczek papierosów marki(...), opisanych szczegółowo w Wykazie dowodów rzeczowych Nr(...)pod poz. 1, 2, zarządzając ich zniszczenie (k. 6.825-6.826 akt sprawy).

b
wobecS. T. (1),S. T. (2),T. B. (1)iS. S. (1): środek karny w postaci przepadku dowodów rzeczowych w postaci: 21.591 paczek papierosów marki(...)oraz(...), szczegółowo opisanych w Wykazie dowodów rzeczowych Nr(...)pod poz. 181 (k. 10.238-10.239 akt sprawy) (t. LIII), zarządzając ich zniszczenie.

LXXXIV
na mocyart. 30 § 3 k.k.s.w zw. zart. 29 pkt 2 k.k.s.orzekł wobec wskazanych oskarżonych następujące środki karne:

a
wobecW. J. (1)przepadek samochodów(...)onr rej. (...)oraznr rej. (...)wraz z dowodami rejestracyjnymi, szczegółowo opisanych w Wykazie dowodów rzeczowych Nr(...)pod poz. 11, 12, 3, 4 (k. 6.825-6.826 akt sprawy), radiotelefonu, szczegółowo opisanego w Wykazie dowodów rzeczowych Nr(...)pod poz. 10 (k. 6.825-6.826 akt sprawy).

b
wobecS. S. (1)przepadek samochoduV.nr rej. (...), opisanego w Wykazie dowodów rzeczowych Nr(...)pod poz. 180 (k. 10.238-10.239 akt sprawy t. LIII).

c
wobecS. T. (1)przepadek samochoduV.nr rej. (...)wraz z dowodem rejestracyjnym, radiotelefonum-ki P., przenośnej stacji CBm-ki P., tj. dowodów rzeczowych szczegółowo opisanych w Wykazie dowodów rzeczowych Nr(...)pod poz. 179, 189, 199 (k. 10.238-10.239 akt sprawy t. LIII).

LXXXV
Na podstawieart. 32 § 1 i 3 kksw zw. zart. 30 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 29 pkt 1 k.k.s.orzeka wobec oskarżonych:

a
S. T. (1)iŁ. N. (1)solidarnie obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 40.000 paczek papierosów marki(...)bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 38.200,00 zł (słownie: trzydzieści osiem tysięcy dwieście).

b
S. T. (1),Ł. N. (1),P. C. (1),E. P.iK. A. (1)solidarnie obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 100.000 paczek papierosów marki(...)bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 88.028,00 zł (słownie: osiemdziesiąt osiem tysięcy dwadzieścia osiem).

c
S. T. (1)iT. M. (2)solidarnie obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 40.000 paczek papierosów nieustalonej marki bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 3.600,00 zł (słownie: trzy tysiące sześćset), w tym w części obejmującej równowartość pieniężną przepadku 30.000 paczek papierosów w kwocie 2.700,00 zł (słownie: dwa tysiące siedemset) – solidarnie zŁ. W. (1), a w części obejmującej równowartość pieniężną przepadku 10.000 paczek papierosów w kwocie 900,00 zł (słownie: dziewięćset) – solidarnie zR. W..

d
S. T. (1),J. T.solidarnie obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 60.000 paczek papierosów różnych marek bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 41.400 zł (słownie: czterdzieści jeden tysięcy czterysta), w tym w części obejmującej równowartość pieniężną przepadku 10.000 paczek papierosów w kwocie 6.900,00 zł (słownie: sześć tysięcy dziewięćset) – solidarnie zM. K. (1)iT. M. (1).

e
S. T. (1)obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 3.000 paczek papierosów różnych marek bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 2.070 zł (słownie: dwa tysiące siedemdziesiąt).

f
S. T. (1)obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 17.300 paczek papierosów różnych marek bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 11.937,00 zł (słownie: jedenaście tysięcy dziewięćset trzydzieści siedem).

g
S. T. (1)obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 16.500 paczek papierosów różnych marek bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 11.385,00 zł (słownie: jedenaście tysięcy trzysta osiemdziesiąt pięć).

h
S. T. (1)obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 10.291 paczek papierosów różnych marek bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 7.101,00 zł (słownie: siedem tysięcy sto jeden).

i
S. T. (1)obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 10.250 paczek papierosów różnych marek bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 7.073,00 zł (słownie: siedem tysięcy siedemdziesiąt trzy).

j
S. T. (1)obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 10.000 paczek papierosów różnych marek bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 6.900,00 zł (słownie: sześć tysięcy dziewięćset).

k
S. T. (1)iW. J. (1)solidarnie obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 16.500 paczek papierosów różnych marek bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 11.385,00 zł (słownie: jedenaście tysięcy trzysta osiemdziesiąt pięć).

l
S. T. (1),W. J. (1),A. K.iW. L.solidarnie obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 15.400 paczek papierosów w kwocie 10.626,00 zł (słownie: tysiąc sześćset dwadzieścia sześć).

m
S. T. (1)obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 19.500 paczek papierosów marki(...)bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 13.640,00 zł (słownie: trzynaście tysięcy sześćset czterdzieści), w tym w części obejmującej równowartość pieniężną przepadku 15.000 paczek papierosów w kwocie 10.350,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy trzysta pięćdziesiąt) – solidarnie zA. K.iW. L..

n
W. J. (1)iD. O.solidarnie obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 32.000 paczek papierosów różnych marek bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 35.872,00 zł (słownie: trzydzieści pięć tysięcy osiemset siedemdziesiąt dwa).

o
W. J. (1)obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 20.000 paczek papierosów różnych marek bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 13.956,00 zł (słownie: trzynaście tysięcy dziewięćset pięćdziesiąt sześć).

p
W. J. (1),A. G. (1)iT. J. (1)solidarnie obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 30.890 paczek papierosów różnych marek bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 21.315,00 zł (słownie: dwadzieścia jeden tysięcy trzysta piętnaście), w tym w części obejmującej równowartość pieniężną przepadku 10.000 paczek papierosów marki(...)w kwocie 8.280,00 zł (słownie: osiem tysięcy dwieście osiemdziesiąt) – solidarnie zT. K. (2).

q
W. J. (1),A. G. (1),T. K. (2)solidarnie obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 10.000 paczek papierosów marki(...)bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 6.900,00 zł (słownie: sześć tysięcy dziewięćset).

r
W. J. (1),A. G. (1),T. J. (1)iP. J. (1)solidarnie obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 9.500 paczek papierosów marki(...)bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 6.555,00 zł (słownie: sześć tysięcy pięćset pięćdziesiąt pięć).

s
W. J. (1),A. G. (1),T. J. (1),R. O. (1)iP. J. (1)solidarnie obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 9.500 paczek papierosów marki(...)bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 6.555,00 zł (słownie: sześć tysięcy pięćset pięćdziesiąt pięć).

t
W. J. (1),A. G. (1),T. J. (1)iP. J. (1)solidarnie obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 15.500 paczek papierosów marki(...)bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 10.695,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy sześćset dziewięćdziesiąt pięć).

u
W. J. (1)obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 20.490 paczek papierosów marki(...)bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 14.139,00 zł (słownie: czternaście tysięcy sto trzydzieści dziewięć), w tym w części obejmującej równowartość pieniężną przepadku 15.500 paczek papierosów w kwocie 10.695,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy sześćset dziewięćdziesiąt pięć) – solidarnie zP. J. (1).

v
W. J. (1)iD. K. (1)solidarnie obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 15.000 paczek papierosów różnych marek bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 10.350,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy trzysta pięćdziesiąt).

w
W. J. (1)obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 20.000 paczek papierosów różnych marek bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 13.800,00 zł (słownie: trzynaście tysięcy osiemset).

x
W. J. (1)obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 10.000 paczek papierosów marki(...)bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 6.900,00 zł (słownie: sześć tysięcy dziewięćset).

y
W. J. (1)iP. J. (1)solidarnie obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 15.000 paczek papierosów marki(...)bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 10.350,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy trzysta pięćdziesiąt).

z
W. J. (1)obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 21.000 paczek papierosów marki(...)bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 14.490,00 zł (słownie: czternaście tysięcy czterysta dziewięćdziesiąt), w tym w części obejmującej równowartość pieniężną przepadku 8.460 paczek papierosów w kwocie 5.838,00 zł (słownie: pięć tysięcy osiemset trzydzieści osiem) – solidarnie zT. K. (2).

aa
W. J. (1)iK. S. (1)solidarnie obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 20.500 paczek papierosów różnych marek bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 14.145,00 zł (słownie: czternaście tysięcy sto czterdzieści pięć), w tym w części obejmującej równowartość pieniężną przepadku 12.430 paczek papierosów w kwocie 8.577,00 zł (słownie: osiem tysięcy pięćset siedemdziesiąt siedem) – solidarnie zT. K. (2).

bb
W. J. (1)iA. G. (1)solidarnie obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 25.000 paczek papierosów marki(...)bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 17.250,00 zł (słownie: siedemnaście tysięcy dwieście pięćdziesiąt), w tym w części obejmującej równowartość pieniężną przepadku 11.200 paczek papierosów w kwocie 7.728,00 zł (słownie: siedem tysięcy siedemset dwadzieścia osiem) – solidarnie zT. K. (2).

cc
W. J. (1),A. G. (1)iT. J. (1)solidarnie obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 10.000 paczek papierosów w kwocie 6.900,00 zł (słownie: sześć tysięcy dziewięćset).

dd
W. J. (1)obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 15.000 paczek papierosów marki(...)bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 10.054,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy pięćdziesiąt cztery).

ee
W. J. (1)iT. J. (1)solidarnie obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 20.000 paczek papierosów marki(...)bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 8.970,00 zł (słownie: osiem tysięcy dziewięćset siedmedziesiąt), w tym w części obejmującej równowartość pieniężną przepadku 13.000 paczek papierosów w kwocie 8.970,00 zł (słownie: osiem tysięcy dziewięćset siedemdziesiąt) – solidarnie zJ. T..

ff
W. J. (1)obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 17.500 paczek papierosów różnych marek bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 11.730 zł (słownie: jedenaście tysięcy siedemset trzydzieści).

gg
W. J. (1),A. G. (1)iT. J. (1)solidarnie obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 30.000 paczek papierosów marki(...)bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 20.700,00 zł (słownie: dwadzieścia tysięcy siedemset), w tym w części obejmującej równowartość pieniężną przepadku 8.000 paczek papierosów w kwocie 5.520,00 zł (słownie: pięć tysięcy pięćset dwadzieścia) – solidarnie zD. K. (1).

hh
J. T.obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 13.000 paczek papierosów marki(...)bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 8.970,00 zł (słownie: osiem tysięcy dziewięćset siedemdziesiąt).

ii
J. T.obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 28.700 paczek papierosów różnych marek bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 19.803,00 zł (słownie: dziewiętnaście tysięcy osiemset trzy).

jj
P. J. (1)obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 18.000 paczek papierosów nieustalonej marki bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 12.420,00 zł (słownie: dwanaście tysięcy czterysta dwadzieścia).

kk
A. B. (1)obowiązek ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 400.000 paczek papierosów nieustalonych marek bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 357.296,00 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem tysięcy dwieście dziewięćdziesiąt sześć).

LXIV
Na podstawieart. 33 § 1 k.k.s.orzeka wobec oskarżonych środki karne ściągnięcia równowartości pieniężnej części korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa skarbowego w postaci:

a
wobecT. K. (1)kwoty 1.000,00 zł (słownie: tysiąc).

b
wobecD. S.kwoty 1.000,00 zł (słownie: tysiąc).

c
wobecJ. W. (1)kwoty 2.000,00 zł (słownie: dwa tysiące).

d
wobecM. W. (1)kwoty 500,00 zł (słownie: pięćset).

LXV
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonychA. G. (3)iT. J. (1)środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoK. R. (2)kwot po 2500 (dwa tysiące pięćset) złotych.

LXVI
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.orazart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(t.j. z dnia 8 sierpnia 1983 r. Dz.U. Nr 49, poz. 222 z póź.zm.) zwolnił oskarżanych:P. C. (1),M. K. (1),A. G. (1),T. J. (1),K. R. (1),S. T. (2),K. S. (1),R. O. (1),W. B. (1),A. K. (1),A. D. (1),J. W. (1),D. O.,S. S. (1),T. B. (1),M. W. (1)- w całości od obowiązku ponoszenia opłat i pozostałych kosztów sądowych w częściach ich dotyczących, obciążając nimi Skarb Państwa.

LXVII
na podstawieart. 627 k.p.k.orazart. 2 ust. 1 pkt 2 - 5, art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(t.j. z dnia 8 sierpnia 1983 r. Dz.U. Nr 49, poz. 222 z póź.zm.) zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa następujące kwoty tytułem opłat:

a
wobecS. T. (1)- 28.400,00 złotych

b
wobecW. J. (1)- 28.400,00 złotych

c
wobecE. P.– 3.900,00 złotych

d
wobecŁ. N. (1)– 8.300,00 złotych

e
wobecJ. T. (1)– 4.180,00 złotych

f
wobecJ. T. (2)– 3.900,00 złotych

g
wobecK. A. (1)– 6.300,00 złotych

h
wobecA. B. (1)– 6.300,00 złotych

i
wobecT. K. (1)– 1.200,00 złotych

j
wobecD. S.– 1.200,00 złotych

k
wobecT. K. (2)– 8.300,00 złotych

l
wobecW. L. (1)– 5.180,00 złotych

m
wobecP. J. (1)- 8.300,00 złotych

n
wobecT. M. (1)– 2.520,00 złotych

o
wobecT. M. (2)– 2.400,00 złotych

p
wobecD. K. (1)– 3.500,00 złotych

q
wobecŁ. W. (1)– 1.600,00 złotych

r
wobecB. Ł.– 2.000,00 złotych

s
wobecR. W.– 800,00 złotych

i obciąża każdego z w/w oskarżonych pozostałymi kosztami sądowymi w sprawie w częściach ich dotyczących.

LXVIII
na podstawieart. 632 ust. 2 k.p.k.kosztami procesu w części dotyczącej oskarżonych:M. P. (1),P. G.oraz w części uniewinniającejS. T. (2)- obciążył Skarb Państwa.

Apelacje od powyższego wyroku wywiedli prokurator oraz obrońcy oskarżonych.Prokurator zaskarżył na niekorzyść w całości w stosunku do następujących oskarżonych:S. T. (1),W. J. (1),E. P.,Ł. N. (1),P. C. (1),M. K. (1),A. G. (1),T. J. (1),J. T. (1),J. T. (2),K. R. (1),S. T. (2),K. S. (1),R. O. (1),K. A. (1),W. B. (1),A. B. (1),T. K. (1),D. S.,T. K. (2),A. K. (1),W. L. (1),P. J. (1),A. D. (1),T. M. (1),J. W. (1),T. M. (2),D. K. (1),Ł. W. (1),D. O.,S. S. (1),T. B. (1),B. Ł.,R. W.,M. W. (1).
Powołując się na przepisyart. 427 §2 k.p.k.orazart. 438 pkt 1, 2 3 i 4 k.p.k.zarzucił:
I. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mający wpływ na treści tego orzeczenia, polegający na:
1. niesłusznym przyjęciu, iż:
a) oskarżeni dopuścili się jedynie przypisanych im w opisie przestępstwa zachowań, w tym nie dopuścili się wszystkich zarzucanych im w akcie oskarżenia w ramach czynu ciągłego zachowań, poprzez wyeliminowanie części zachowań (składających się na czyn ciągły) z opisu przypisanych im w wyroku przestępstw, odpowiednio:
-S. T. (1)zachowania z dnia 21.07.2010 r. opisanego w pkt. II tiret 21 aktu oskarżenia oraz zachowania z dnia 26 i 27.07.2010r., 3. 4. 6 i 10.08.2010 r. oraz 4.10.2010 r. (pominięte w pkt. II wyroku),
-W. J. (1)zachowania z dnia 20 i 23 maja 2010 r. opisane w pkt. IV tiret 5 i 6 aktu oskarżenia oraz zachowania z dnia 11, 14, 15 i 17 maja 2010r. (pominięte w pkt. VI wyroku),
-P. C. (1)zachowań z dnia 15, 18-19, 22 i 23.05.2010r„ opisanych w pkt. XIII tirety od 3 do 6 aktu oskarżenia (pominięte w pkt. XVI wyroku),
-M. K. (1)zachowania z dnia 20.05.2010 r. opisanego w pkt. XV tiret 4 aktu oskarżenia (pominiętego w pkt. XX, ppkt.2 wyroku),
-J. T. (1)zachowania z dnia 23.05.2010 r. opisanego w pkt. XXIII tiret 1 aktu oskarżenia oraz zachowania z dnia 1 i 26 lipca 3 i 4, 6 i 10 sierpnia 2010r. (pominięte w pkt. XXXIII wyroku),
-K. R. (1)zachowania z dnia 20.05.2010 r. opisanego w pkt. XXVII tiret 3 aktu oskarżenia (pominiętego w pkt. XXXIX wyroku, co w konsekwencji skutkowało ograniczeniem czasokresu czynu przypisanego ww. także w pkt. XXXVIII wyroku),
-S. T. (2)czterech zachowań z dnia 14, 15, 20 i 23 maja 2010r. opisanych w pkt. XXIX tiret od 1 do 4 aktu oskarżenia (pominięte w pkt. XLII wyroku),
-R. O. (1)zachowania z dnia 19.10.2010 r. opisanego w pkt. XXXIII tiret 3 aktu oskarżenia (pominiętego w pkt. XLVII wyroku, co w konsekwencji skutkowało ograniczeniem czasokresu czynu przypisanego ww. także w pkt. XLVI wyroku),
-K. A. (1)zachowania w okresie od nieustalonego dnia w marcu 2010r. do 5.08.2010 r. opisanego w pkt. XXXVIII tiret 4 aktu oskarżenia (ograniczone czasowo do maja-lipca 2010 r. w pkt. LII wyroku),
-W. B. (1)zachowań z dnia 4, 6, 16 i 17 sierpnia 2010 r. opisanych w pkt. XL tiret 1-4 aktu oskarżenia (niewyszczególnione w pkt. LV wyroku),
-K. S. (1)zachowań z dnia 26 lipca oraz 3 sierpnia 2010r. (pominięte w pkt. XLIV wyroku),
-A. K. (1)iW. L.zachowań z dnia 14, 15, 19, 22 maja 2010r. oraz 2, 5 lipca 2010r. opisanych w pkt. XLVI tiret 1-6 aktu oskarżenia (pominiętych w pkt. LXI wyroku),
-J. T.zachowań z dnia 4 i 5 sierpnia 2010r. (nieujęte w pkt. XXXVI wyroku),
-T. J. (1)zachowania z dnia 30 października 2010r. (nieujętego w pkt. XXIX wyroku),
-T. M. (1)zachowania z dnia 27 lipca 2010r. (nieujętego w pkt. LXIV),
a ponadto
b) oskarżonyS. T. (2)nie popełnił przestępstwa zarzuconego mu w pkt. XXVIII aktu oskarżenia, co skutkowało odpowiednio nie ujęciem wszystkich przestępczych zachowań w opisie przestępstw skarbowych przypisanych poszczególnym ww. oskarżonym, w tym poprzez wyeliminowanie z opisu zarzuconych im w akcie oskarżenia zachowań składających się na czyn ciągły, zawężeniem przypisanego czasookresu popełnienia przestępstwa oraz uniewinnieniemS. T. (2), podczas gdy z treści rozmów telefonicznych zarejestrowane w toku kontroli operacyjnych, z których to kontroli materiały zostały przekazane do Sądu wraz z aktem oskarżenia w ramach załączników od I do 11. co do których nie uzyskano zgód następczych lub które nie mogły być wykorzystane w zakresie wszystkich przestępstw umyślnych stosownie do przepisów obowiązujących przed dniem 15.04.2016r. - wskazują na sprawstwo oskarżonych w tym zakresie, na który to nowy dowód, oskarżyciel publiczny nie mógł się powołać i wykorzystać w postępowaniu karnym przed Sądem I instancji, jako objęty w dacie procedowania i wyrokowania przez tenże sąd zakazem dowodowym, a w chwili obecnej dopuszczalnym do wykorzystania stosownie do dyspozycji art. 168b k.pk. w zw. z art. 22 i art. 21 Ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 437 z 2016r.), albowiem w wyniku kontroli operacyjnych zarządzonych na wniosek uprawnionego organu na podstawie przepisów szczególnych uzyskano dowód popełnienia przez osobę, wobec której kontrola operacyjna była stosowana, innego przestępstwa skarbowego niż przestępstwo objęte zarządzeniem kontroli operacyjnej lub przestępstwa skarbowego popełnionego przez inną osobę niż objętą zarządzeniem kontroli operacyjnej.
2. przyjęciu, iż wszyscy oskarżeni w zakresie przypisanych im przestępstw skarbowych, swym zachowaniem jedynie narazili na uszczuplenie należność publicznoprawną, podczas gdy z uwagi na bezskuteczny upływ terminu zgłoszenia przedmiotu opodatkowania, terminu płatności podatku VAT, akcyzy i należności celnej powstała zaległość podatkowa, a także celna czyli uszczuplenie, a odpowiedzialność zart. 54, art. 63, art.65, art. 86 i art. 91 k.k.s.można przypisać nie tylko temu, kto w myśl w/w-ych przepisów naraził należność publicznoprawną na uszczuplenie, ale tym bardziej temu. kto rzeczywiście ją uszczuplił, co w konsekwencji skutkowało obrazą prawa materialnegoart. 53 ust. 27 k.k.s.w zw. zart. 54, art. 63, art.65, art. 86 i art. 91 k.k.s.,
a w tym kontekście
II. obrazę prawa materialnego, a mianowicie:

1
art. 53 §26 k.k.s.w zw. zart. 37 §1 pkt. 1, art. 38 §2 pkt. 1 k.k.s.,art. 54, art. 63, art.65, art. 86 i art. 91 k.k.s.poprzez odniesienie przesłanki skutkującej nadzwyczajnym obostrzeniem kary, a mianowicie spowodowania popełnionym umyślnym przestępstwem skarbowym uszczuplenia należności publicznoprawnej odpowiednio dużej lub wielkiej wartości do poszczególnych kwot uszczuplonego podatku VAT lub podatku akcyzowego, albo też należności celnej, podczas gdy elementem specjalizującym jest wartość uszczuplonej należności publicznoprawnej, której składowymi są kwoty uszczuplonych podatków oraz należności celnej.

2
art. 54 k.k.s.poprzez nieuprawnione przyjęcie, iż znamię skutku tego przestępstwa skarbowego, tj. kwota podatku narażonego na uszczuplenie (bądź a minori ad maius podatku uszczuplonego) winna być rozpatrywana oddzielnie do, cyt. „poszczególnych odrębnych obowiązków podatkowych, dotyczących innego przedmiotu, określonych w różnych ustawach i nie pozwala na tworzenie nowego „złożonego” typu przestępstwa skarbowego, obejmującego łącznie akcyzę i VAT. A sumowanie wartości uszczupleń tych dwóch niezależnych od siebie podatków właśnie do tego by prowadziło”,podczas gdy skutkiem/tzw. znamieniem specjalizującym zart. 54 §1-3 k.k.s.jest kwota podatku narażonego na uszczuplenie (lub podatku uszczuplonego), a zatem bez odniesienia jej do danego podatku, a w konsekwencji przyjęcie typu podstawowego lub uprzywilejowanego tego przestępstwa podatkowego zależy od łącznej kwoty narażonego na uszczuplenie (bądź uszczuplonego) podatku VAT oraz podatku akcyzowego,

3
art. 7 §2 k.k.s.poprzez przyjęcie jako podstawy wymiaru kary w zakresie przestępstw przypisanych oskarżonym w pkt. II. VI, IX, ppkt.l, XII, XVI, ppkt.l, XXIV, XXIX, XXXVI, LII, LV, LVII, LX, LXI, LXII, LXV. ppkt. 1, LXVII i LXIV wyroku - w sytuacji realnego zbiegu przepisów ustawy - przepisu przewidującego karę łagodniejszą (tj.art. 63 §2 k.k.s.lubart. 65 §1 k.k.s), podczas gdy podstawę wymiaru kary przy konstrukcji kumulatywnego zbiegu przepisów wedługkodeksu karnego skarbowegostanowi przepis, który przewiduje karę najsurowszą, tu we wszystkich tych przypadkachart. 54 §1 k.k.s.,

III
obrazę prawa procesowego, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.,art. 366 § 1 k.p.k.iart. 424 k.p.k., poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie oceny zebranych dowodów z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego przez wyciągnięcie z tychże dowodów nietrafnych wniosków, co do ilości paczek papierosów będących przedmiotem przestępstwa skarbowego:

1
ilości 142.446 paczek papierosów sprowadzonych przezŁ. N. (1)w okresie od kwietnia do listopada 2008 r., przy czym w okresie od lipca do listopada przemytu 2.446 paczek papierosów,

2
ilości 1.223 paczek papierosów sprowadzonych przezD. S.w okresie lipiec-sierpień 2008r.

3
ilości 1.223 paczek papierosów sprowadzonych przezT. K. (1)w okresie lipiec-październik 2008r.

4
ilości 1.558 paczek papierosów sprowadzonych przezS. T. (1),E. P.,M. K. (1)iP. C. (1)w okresie od sierpnia 2008r. do 18 lutego 2009r.

5
ilości 1.558 paczek papierosów sprowadzonych przezK. R. (1)i A.D.w styczniu 2009r.

podczas gdy ww. sprowadzili znacznie większe ilości papierosy, co było związane z niedostatecznym i powierzchownym uwzględnieniem zeznańM. G. (1)z dnia 13.12.2011 r. i 17.01.2012r., które Sąd I instancji uznał za wiarygodne, z pominięciem:

-

faktu, iż oskarżeni podejmowali swe zachowania co najmniej kilkukrotnie (a nawet kilkunastokrotnie, jak w przypadkuŁ. N. (1)),zachowania oskarżonych były realizowane w dłuższym okresie czasu (odpowiednio od miesiąca do sześciu miesięcy).

możliwości technicznych w zakresie jednorazowego przemytu papierosów, a mianowicie ilości pojazdów, tj. dwóch aut oraz ich ładowności, tj. przewozu samochodem osobowym od 1.000 kartonów, a jeepem od 2.000 kartonów, przy jednoczesnym nieuwzględnieniu faktu, iż w kartonie mieści się 10 paczek papierosów, a zatem jednym już tylko pojazdem każdorazowo sprowadzano co najmniej odpowiednio 10.000 lub 20.000 paczek papierosów,

przywożono kartonami (nie paczkami) tożsame lub zbliżone ilości,

nieracjonalności, a wręcz nieopłacalności/nierentowności działań na mniejszą skalę, tj. przywozu przypisanych oskarżonym ilości paczek papierosów,

co doprowadziło do poczynienia przez Sąd błędnych wniosków w powyżej opisanym zakresie przyjętych za podstawę orzeczenia w zakresie przestępstw skarbowych przypisanych oskarżonym w pkt. II, IX ppkt.l, XII, XVI ppkt.l, XX ppkt.l, XXXIX tiret pierwszy, LVIII, LIX, LXIII tiret pierwszy,
IV. rażącą niewspółmierność kary orzeczonej wobecE. P.poprzez wymierzenie mu kary 1 roku pozbawienia wolności za przypisane w pkt. IX, ppkt. 1 wyroku przestępstwo skarbowe, kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności (w pkt. X wyroku) z zastosowaniem warunkowego zawieszenia kary na okres próby lat 3 (w pkt. LXXVII pkt. a wyroku), podczas gdy bardzo wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu oraz względy prewencji indywidualnej i generalnej w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, wskazują na potrzebę orzeczenia w wyższym wymiarze kary, odpowiednio jednostkowej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, kary łącznej 2 lat bezwzględnego pozbawienia wolności, gdyż wobec oskarżonego nie zachodzą wyjątkowe wypadki uzasadnione szczególnymi okolicznościami, które przemawiałyby za skorzystaniem przez niego z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia jej wykonania w myślart. 41a k.k.s., przy jednoczesnym zdawkowym wyjaśnieniu przez Sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku, dlaczego w przypadku tego oskarżonego zachodzi tenże wypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami,

Prokurator wniósł o:

I
uchylenie zaskarżonego orzeczenia w zakresie rozstrzygnięcia w zakresie przestępstw w punktach: II (dot.S. T. (1)), VI (dot. W.J. (1)), XVI (dot. P.C. (1)), XX (dot.M. K.), XXXIII (dot.J. T.), XXIX (dot. T.J. (1)), XXXVI (dot.J.
T. (1)), XXXVIII-XXXIX (dot.K. R.), XLI-XLII (dot.S. T. (2)), XLIV (dot. K.S.), XLVI-XLVII (dot.R. O.), LII (dot.K.AIboszty), LV (dot.W. B.), LXI (dot. A.K. (1)iW. L.) oraz LXIV (dot.T..M. (1)) wyroku i przekazanie sprawy do ponownego, a w konsekwencji uchylenia rozstrzygnięć o karze łącznej wobec ww.,

II
zmianę zaskarżonego wyroku, poprzez:

1
przyjęcie wskazanych w zarzucanych w akcie oskarżenia ilości papierosów w pkt. IX ppkt.l (dot. E.P.), XII (dot.L. N.), LVIII (dot.T. K.), LIX (D.S.), LXIII tiret pierwszy (dot. A.D.) wyroku, a w konsekwencji orzeczenie wobec ww oskarżonych w pkt. LXXXV obowiązku ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów adekwatnie w wyższym zakresie,

2
przyjęcie podstawie wymiaru karyart. 54 § 1 k.k.s.(w miejsce odpowiednioart. 63 §2 lub art. 65 §1 k.k.s.), w punktach: IX,ppkt.l(dot. E.P.), XII (dot.Ł. N.). XXIV (dot.A. G.), LVII (dot.A. B.), LX (dot.T. K.),LXII (dot.P. J.), LXV, ppkt. 1 (dot.J. W.), LXVII (dot.T. M.) wyroku, a w konsekwencji

3
wymierzenie w wyższym wymiarze, za przypisane oskarżonym w wyroku przestępstwo skarbowe kary. a także ewentualnie kary łącznej, odpowiednio:

E.P.w pkt. IX. ppkt. 1 - 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i bezwzględnej kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności.

L. N.w pkt. Xli - 2 lat pozbawienia wolności i kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności.

A. G.w pkt. XXIV - 2 lat pozbawienia wolności i kary łącznej 2 lat miesięcy pozbawienia wolności,

A. B.w pkt. LVII - 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności,

T. K.w pkt. LX - 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności,

P.J.w pkt. LXII - 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

J. W.w pkt. LXV, ppkt. 1 - 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności

T. M.w pkt. LXVII - grzywnę w wysokości 400 stawek dziennych po 80zł każda

4
uzupełnienie opisu przestępstwa skarbowego w pkt. IX ppkt. 1 i 2, XII, XXIV, XXXIII, LVII-LXIII, LXV ppkt. 1 i 2, LXX, LXXI-LXXV wyroku o stwierdzenie, iż oskarżeni swym zachowaniem narazili, a w konsekwencji uszczuplili należności publicznoprawną, a także podanie w ich opisie kwoty uszczuplonej należności publicznoprawnej oraz kwoty uszczuplonego podatku.

Obrońca oskarżonegoS. T. (1)– adwokatB. K. (1)zaskarżył w całości wyrok odnośnie tego oskarżonego. Powołując się na przepisyart. 427 §1 i 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 1, 2, 3, 4 k.p.k.zarzuciła:

1
co dopunktu Iorzeczenia: obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 258 §1 k.k.poprzez wadliwe przyjęcie, iż oskarżonyS. T. (1)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, podczas gdy ustalenia Sądu Okręgowego nie pozwalają na przypisanie mu działania w takiej grupie. Gdyby bowiem nawet hipotetycznie - na potrzeby niniejszego zarzutu — przyznać walor wiarygodności zeznaniomM. G. (1),K. K. (2)orazK. A. (1)oraz innych dowodów, na których to Sąd Okręgowy oparł swoje ustalenie o udzialeS. T. (1)w zorganizowanej grupie przestępczej, to nie i tak nie sposób dojść do wniosku, że z dowodów tych wynikają elementy konieczne dla przyjęcia istnienia grupy przestępczej; analiza tych dowodów uprawnia co najwyżej do tego, że poszczególne przestępstwa skarbowe popełniały osoby działające wspólnie i w porozumieniu, ale nie tworzące zorganizowanej grupy przestępczej,

2
co do punktu II. orzeczenia - obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 37 § 1 pkt 5k.k.s. poprzez wadliwe przyjęcie, iż oskarżonyS. T. (1)przypisane mu przestępstwa skarbowe popełnił działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, podczas gdy ustalenia Sądu Okręgowego nie pozwalają na przypisanie mu działania w takiej grupie. Gdyby bowiem hipotetycznie - na potrzeby niniejszego zarzutu - przyznać walor wiarygodności zeznaniomM. G. (1),K. K. (2)orazK. A. (1)i innym dowodom, na które powołał się Sąd, czyniąc ustalenie o udzialeS. T. (1)w zorganizowanej grupie przestępczej, to nie sposób dojść do wniosku, że z dowodów tych wynikają elementy konieczne dla przyjęcia, że istniała jakakolwiek grupy przestępczej, w ramach któreS. T. (1)miałby dopuścić się przypisanych mu przestępstw skarbowych; jego ewentualne współdziałanie z innymi osobami mogło być co najwyżej kwalifikowane jako działanie wspólnie i w porozumieniu przy okazji popełniania kolejnych przestępstw, przy czym osoby wg Sądu w tych przestępstwach uczestniczyły, nie tworzyły zorganizowanej grupy przestępczej,

3
co dopunktu I.ppkt 2. orzeczenia - obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art 258 §3 k.k.poprzez wadliwe przyjęcie, iż oskarżonyS. T. (1)kierował zorganizowaną grupą przestępczą mającą na celu popełnianie przestępstw skarbowych, podczas gdy dokonane przez Sąd Okręgowy ustalenia, nawet przy hipotetycznym przyjęciu, że są prawidłowe, nie pozwalają na przypisanie mu takiej funkcji z uwagi na brak: koordynowania przez niego działalności uczestników rzekomej grupy, określania przez niego kierunków jej działalności, sprawowania przez niego realnej kontroli nad działalnością grupy, jak również brak istnienia elementu podległości wobec niego innych członków rzekomej grupy przestępczej, pozwalającej mu na wydawanie jej członkom poleceń o charakterze władczym;

obrazę przepisówpostępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.:

4
art 2 § 2 k.p.k.,art 4 k.p.k.,art 5 pkt 1 i 2 k.p.k.,art 6 k.p.k.,art 7 k.p.k.,art 171 pkt 7 k.p.k.,art 167 § 1 k.p.k.,art 192 k.p.k.,art 193 k.p.k.,art 366 k.p.k.,art 410 k.p.k.orazart 424 k.p.k.poprzez :

- dokonanie ustaleń w sposób dowolny, z pogwałceniem zasady obiektywizmu, wbrew obowiązkowi czynienia prawdziwych ustaleń w sprawie, przy czym Sąd Okręgowy w sposób niedopuszczalny z punktu widzenia wymogów postępowania karnego dokonał tych ustaleń w oparciu o wyselekcjonowanie z materiału dowodowego tylko tych dowodów, które były niekorzystne dla oskarżonego, bagatelizując lub całkowicie pomijając dowody dla niego korzystne,

-

ocenie zgromadzonych dowodów w sposób niezgodny ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz zasadami prawidłowego rozumowania, z pogwałceniem rozkładu ciężaru dowodu wynikającego z zasady domniemania niewinności i zasady in dubio pro reo, co skutkowało niezasadnym odmówieniem wiarygodności wyjaśnieniomS. T. (1)i bezzasadnym uznaniem za wiarygodne dowodów dla niego niekorzystnych,

zaniechanie przesłuchaniaM. G.w obecności psychologa oraz zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego psychologa odnośnie okoliczności pozwalających na ocenę, czyM. G.jest zdolny do prawidłowego postrzegania i odtwarzania spostrzeżeń, mimo iż w sprawie ujawniły się istotne wątpliwości co do jego zdolności w tym zakresie, w tym fakt, że leczy się on neurologicznie oraz posiada cechy osobowości nieprawidłowej - paranoidalnej,

całkowicie dowolnym przypisaniu oskarżonego liczby rzekomo przemyconych papierosów;

4
art. 392 §1 i 2 k.p.k.w zw. zart 6 k.p.k.w zw. zart 170 §1 pkt 5 k.p.k.poprzez:- bezpodstawne i oparte na nieprawdziwej podstawie oddalenie wniosku o bezpośrednie przesłuchanie świadkówM. G. (1)orazK. K. (2)po uprawomocnieniu się zapadłych przeciwko nim wyroków dotyczących czynów, których dopuścić się oni mieli wraz z oskarżonymi odpowiadającymi w niniejszej sprawie - co w sposób rażący naruszało prawo do obrony uniemożliwiając weryfikację depozycji złożonych przez te osoby w procedurze zadawania im pytań, które to działanie Sądu Okręgowego nie było usprawiedliwione procesowo, jako że nie istniały przesłanki pozwalające na odstąpienie od bezpośredniego przesłuchania ww. świadków a przeciwnie — istniały powody do uwzględnienia wniosków obrońców i oskarżonych o bezpośrednie przesłuchanie tych świadków przed Sądem : wnioski te, wbrew twierdzeniu Sądu nie zmierzały do przedłużenia postępowania (składane były bowiem od początku przewodu sądowego i ponawiane w czasie odległym od planowanego zakończenia rozprawy); depozycjeM. G.iK. K. (2)były bardzo istotnymi dowodami w sprawie i powinny były podlegać weryfikacji w procedurze zadawania świadkom pytań przez Sąd i strony, zwłaszcza że były to dowody z pomówienia, pozostającego w sprzeczności z szeregiem dowodów zgromadzonych w sprawie, a cechy psychiczne świadków, okoliczności, w jakich składali depozycje w śledztwie oraz chęć uzyskania przez nich profitów procesowych w związku z obciążaniem innych osób — rodziły wątpliwość co do wiarygodności ich relacji i generowały konieczność ich weryfikacji

5
art. 170 § 1 k.p.k.w zw.art. 366 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.poprzez bezzasadne oddalanie wniosków dowodowych oskarżonegoS. T. (1)i jego obrońcy, w tym oddalenie wniosku dowodowego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu badań fonoskopijnych celem ustalenia następujących okoliczności: (1) czy głos przypisywany w nagraniu przez oskarżycielaS. T. (1)jest faktycznie jego głosem; (2) przy pomocy jakiego urządzenia dokonane zostały przedmiotowe nagrania; (3) czy przedmiotowe nagrania są oryginalne, czy też stanowią kopię oryginalnych nagrań; (4) czy przedmiotowe nagrania są autentyczne; (5) kiedy, w jakim czasie powstały przedmiotowe nagrania;

6
art. 170 §1 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 47, 49 oraz 51 Konstytucji RPw zw. zart. 2 oraz art. 178 ust. 1 Konstytucji RPw zw. zart. 9e ust. 1, 3 i 4 ustawy o straży granicznejpoprzez dopuszczenie jako dowodów niedopuszczalnych materiałów uzyskanych w ramach prowadzonych czynności operacyjnych przez funkcjonariuszy straży granicznej polegających na niejawnej kontroli rozmów telefonicznych i czynienie w tym zakresie ustaleń faktycznych niekorzystnych dla oskarżonego, podczas gdy materiały te zostały uzyskane w sposób nielegalny odnośnie przestępstw stypizowanych wart. 258 § 3 k.k.,art. 54 § 1 k.k.s.,art. 63 § 2 k.k.s.,art. 65 § 1 k.k.s.,art. 91 § 3 k.k.s.(bez zgody osób nagrywanych lub Sądu, w tym następczej), jak również poza zakresem kompetencji operacyjnej straży granicznej i nie mogą stanowić dowodu w niniejszej sprawie, bowiem zgody Sądu Okręgowego obejmowały wyłącznie przestępstwa określone wart. 258 § 1 kk. orazart. 91 § 1 k.k.s.;

7
art. 117 §2 k.p.k.w z w. zart 6 k.p.k.poprzez prowadzenie czynności procesowych pomimo usprawiedliwionego niestawiennictwa obrońcy oskarżonegoS. T. (1)apl. adw.M. B.oraz złożenia przez niego wniosku o nieprzeprowadzanie tychże czynności podczas jego nieobecności;

8
art 424 §1 k.p.k.poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia przedmiotowego wyroku, przez co w stopniu istotnym utrudnione jest poddanie go rzetelnej kontroli odwoławczej,

błąd w ustaleniach faktycznych polegający na błędnym przyjęciu, że:

S. T. (1)dopuścił się przypisanych mu przez Sąd przestępstw, podczas gdy oskarżony nie popełnił tych czynów, a nadto błąd w czynieniu szeregu nieprawdziwych ustaleń cząstkowych, jak choćby np. to, żeS. T. (1),M. G. (1)iŁ. N. (1)w trakcie towarzyskiego spotkania podjęli decyzję, że będą przemycać papierosy (nigdy nie odbyło się spotkanie tych trzech osób, na którym zapaść by miała decyzja o podjęciu działalności przestępczej) lub to, żeS. T. (1)posługiwał się nr telefonów przypisanymi mu w uzasadnieniu wyroku przez Sąd.
Nadto rażącą niewspółmierność kary polegającą na orzeczeniu w stosunku do oskarżonego bezwzględnej kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, podczas gdy w stosunku do oskarżonego brak jest podstaw do stosowania kary o charakterze izolacyjnym, jak również rażącą niewspółmierność środka karnego w postaci orzeczonego obowiązku zapłaty równowartości przepadku przedmiotów w postaci paczek papierosów, którego to wysokość jest rażąco niewspółmierna do możliwości zarobkowych oskarżonego oraz niezasadnego orzeczenia wobecS. T. (1)przepadku samochodu(...)nr rej. (...)wraz z dowodem rejestracyjnym, radiotelefonu marki(...), przenośnej stacji CB marki(...),.
Wskazując na powyższe zarzuty wniosła o uniewinnienieS. T. (1)od wszystkich przypisanych mu wyrokiem Sądu Okręgowego czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy w części dotyczącej tego oskarżonego Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoS. T. (1)– adwokatM. K. (3)również w całości zaskarżyła wyrok odnośnie tego oskarżonego i na zasadzieart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzuciła:

1
naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia, w postaci:

-

naruszeniaart. 167 kpkw zw. zart. 6 kpkw zw. zart. 170 § 1 pkt 5 kpkwyrażające się niezasadnym oddaleniu wniosku dowodowego w przedmiocie dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z zeznań świadkaM. G. (1), podczas, gdy w/w świadek jest w kontakcie ze swoim kuratoremH. B., nadto wiadomym jest, iż pracuje na teryto-rium Wielkiej Brytanii, a dodatkowo jest to główny świadek oskarżenia, co implikuje konieczność bezpośredniego sprowadzenia na rozprawę i prze-słuchania wskazanego świadka i umożliwienie realizacji oskarżonemu peł-ni prawa do obrony;

naruszeniaart. 167 kpkw zw. zart. 6 kpkw zw. zart. 170 § 1 pkt 5 kpkwyrażające się niezasadnym oddaleniu wniosku dowodowego w przedmiocie dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z zeznań świadkaK. K. (2), podczas, gdy w/w świadek pracuje na terytorium Wielkiej Brytanii, a dodatkowo jego depozycje są istotne pod kątem czyn-ności sprawczych zarzucanych oskarżonemu, czego konsekwencją jest na-ruszenie prawa oskarżonego do realizacji realnej obrony jego praw w przedmiotowym postępowaniu;

naruszeniaart. 167 kpkw zw. zart. 6 kpkw zw. zart. 170 § 1 pkt 5 kpkpolegającego na podjęciu przez Sąd I instancji wadliwej decyzji pro-cesowej w przedmiocie oddalenia wniosku dowodowego oskarżonego w przedmiocie dopuszczenie i przeprowadzenia dowodu z opinii fonoskopijnej, w sytuacji gdy oskarżonyS. T. (1)od początku kwestionował okoliczność, iż jego głos znajduje się na nagraniach z kontroli operacyjnej;

naruszeniaart. 167 kpkw zw. zart. 193 § 1 kpkpolegającą na niedopuszczeniu w przedmiotowym postępowaniu z urzędu dowodu z opinii biegłych, na okoliczność ustalenia stanu zdrowia świadkaM. G. (1), podczas gdy w toku prowadzone postępowania ujawniło się szereg okoliczności dyskredytujących wiarygodność tegoż świadka, a tak-że okoliczności związane z uprzednim leczeniem neurologicznym i psychiatrycznym w/w;

naruszeniaart. 6 kpkw zw. zart 170 § 1 pkt 2 kpkpolegającego na naruszeniu prawa oskarżonego do obrony i oddaleniu wniosku oskarżo-negoS. T. (1)jako nie mającego znaczenia dla sprawy - w zakresie zażądania informacji w przedmiocie potwierdzenia pobytu w/w w hotelu wB., podczas gdy ta okoliczność ma znaczenie dla sprawy pod kątem stawianych oskarżonemu zarzutów i czasookresu ich popełnienia;

naruszeniaart. 6 kpkw zw. zart 170 § 1 pkt 5 kpkw zw. zart. 193 § kpkwyrażające się poprzez naruszenie prawa oskarżonego do obrony i od-dalenie wniosku oskarżonegoS. T. (1)w przedmiocie dopusz-czenia dowodu z opinii biegłego z zakresu fonoskopii, podczas gdy oskar-żony konsekwentnie nie przyznawał się do zarzucanego mu czynu, katego-rycznie stwierdzając, iż nie rozpoznaje swojego głosu w zgromadzonych w sprawie materiałach z kontroli operacyjnej;

art. 7 kpkw zw. z art.art. 410 kpkpoprzez przekroczenie przez Sąd I instancji zasady swobodnej oceny dowodów, czyniąc analizę zebranego w sprawie materiału dowodowego dowolną, sprzeczną z zasadami prawi-dłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, nierozważeniu wszystkich okoliczności ujawnionych w toku postępowania, oparciu ustaleń na części materiału dowodowego, polegającą na:

-

dowolnej, nie uwzględniającej zasad wiedzy i doświadczenia życiowego ocenie materiału dowodowego;

odmówieniu wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoS. T. (1)w części negującej jego sprawstwo;

nieprawidłowej ocenie zeznań świadkówM. G. (1)orazK. K. (2);

dokonaniu ustaleń faktycznych w stosunku do oskarżonegoS. T. (1)poprzez wypełnianie rozumowania Sądu niewątpliwe niekorzystnymi dla oskarżonego domniemania-mi;

nierozważenie całokształtu okoliczności mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia o winie oskarżonegoS. T. (1), wyrażające się w błędnej ocenie materiału dowodowego, co w konsekwencji doprowadziło do niesłusznego przypisania oskarżonemu popełnienia zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów;

2
błędy w ustaleniach faktycznych, które mogły mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia, polegające na przyjęciu, iż:

-

wiosną 2008 r. na terenie powiatu(...)i(...)doszło do powstania zorganizowanej grupy przestępczej zajmującej się przemy-tem papierosów, której inicjatorem był m.in.S. T. (1);

S. T. (1)wspólnie zŁ. N. (1)podjęli decyzję o rozpoczęciu przemycania papierosów z terytorium Litwy do Polski;

oskarżonyS. T. (1)załatwiał na terytorium Litwy nielegalne papierosy do przemytu na terytorium Polski;

po sierpniu 2008 r.S. T. (1)nawiązał kontakt zA.B. (1), który przyjął rolę pośrednika w załatwianiu odbiorców;

od kwietnia 2010 r.W. J. (1)iS. T. (1)zaczęli wspólnie strukturę przestępczą nastawioną na trwałe przemycanie pa-pierosów;

oskarżonyS. T. (1)od nieustalonego dnia kwietnia 2008 r. do 18 sierpnia 2010 r. działał w zorganizowanej grupie przestępczej, jak i poza nią sprowadzając z terytorium Litwy wyroby akcyzowe bez polskich znaków akcyzy;

Wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w stosunku do oskarżonegoS. T. (1)i przekazanie sprawy w tej części Sądowi Okręgowemu w Suwałkach do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoW. J. (1)nie raczyła wskazać zakresu zaskarżenia. Treść zarzutów wskazuje, że przede wszystkim kwestionuje przypisanie temu oskarżonemu winy.
Zarzuciła temu wyrokowi:

1
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, polegającą na naruszeniuart. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k., oraz błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia, wynikający z zaniechania dokonania istotnych ustaleń faktycznych w sprawie, lub też, wynikający z dokonania dowolnej oceny dowodów prowadzącej do nie znajdującego podstaw w zebranym w sprawie materiale dowodowym ustalenia, że oskarżonyW. J.dopuścił się zarzucanych mu zachowań, a w szczególności, że kierował zorganizowaną grupą przestępczą mającą na celu popełnianie przestępstw skarbowych, polegających na uchylaniu się od opodatkowania poprzez sprowadzanie, nabywanie, przechowywanie, przewożenie, pomoc w zbyciu i ukrywanie papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy tj., że popełnił przestępstwo zart. 258 § 3 kk, jak też przestępstwa zart. 54 §1 kks,

2
obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, polegającą na naruszeniuart. 424 § 1 k.p.k., przez nie wyjaśnienie lub niedostateczne wyjaśnienie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podstawy faktycznej rozstrzygnięcia w zakresie w jakim Sąd meriti nie przeprowadził analizy zebranego materiału dowodowego pod kątem jego oceny w świetle przyjmowanych w doktrynie i orzecznictwie sądowym kryteriów oceny dowodu z pomówienia współoskarżonych, jak również zeznań świadków,

3
naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść rozstrzygnięciaart. 193 § 1 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.iart. 424 § 1 pkt. 1 k.p.k.przez oparcie dokonywanych w sprawie ustaleń faktycznych w zakresie wyliczeń uszczuplonych należności publicznoprawnych dokonanych dla pojedynczej paczki papierosów na informacjach udzielonych przez Izbę Celną,

4
naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść rozstrzygnięcia tj. naruszenieart. 170 § 1 pkt. 5 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.- przez bezzasadne oddalenie wniosku dowodowego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu spraw celnych na okoliczność ustalenia wysokości uszczuplonych należności publicznoprawnych, co uniemożliwiło obronie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla ustalenia wysokości tych należności,

5
naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść rozstrzygnięcia tj. naruszenieart. 170 § 1 pkt. 5 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.- przez bezzasadne oddalenie wniosku dowodowego obrońcy oskarżonego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu telekomunikacji na okoliczność ustalenia czy możliwe jest określenie z taką dokładnością jak w znajdujących się aktach sprawy diagramach współrzędnych geograficznych logujących się telefonów, co uniemożliwiło obronie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla ustalenia sprawstwa oskarżonego,

6
naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.art. 170 § 1 pkt. 5 k.p.k.iart. 366 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.w zw. zart. 6 kpk- przez bezzasadne oddalenie wniosku dowodowego obrony o przesłuchanie w charakterze świadkaM. G. (1)co uniemożliwiło obronie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla ustalenia sprawstwa oskarżonego,

7
naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść rozstrzygnięcia tj. naruszenieart. 170 § 1 pkt. 5 k.p.k.w zw. zart. 366 kpkw zw. zart. 6 k.p.k.- przez bezzasadne oddalenie wniosku dowodowego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu fonoskopii na okoliczność ustalenia czy utrwalony na załączonych do akt sprawy nagraniach głos wskazany przez oskarżyciela faktycznie jest głosem W.J., jak również ustalenia czy nagrania nie noszą śladów ingerencji, zwaryfikowania ich autentyczności.

8
naruszenie przepisuart. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.polegające na uwzględnieniu w wyroku okoliczności przemawiających jedynie na niekorzyść oskarżonego, rozstrzygnięcie w wyroku istniejących w sprawie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego oraz wydanie wyroku na podstawie jedynie części dowodów i nieuwzględnienie zasad prawidłowego rozumowania przy ich ocenie,

9
naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia, tj. przepisuart. 9 e ust. 1,3, i 8ustawy o Straży Granicznejw zw. zart. 5,7, i 9Konstytucji RPpolegające na przyznaniu mocy dowodowej nagraniom uzyskanym w toku kontroli operacyjnej polegającej na niejawnej kontroli i utrwalaniu rozmów telefonicznych i poczynienie na ich podstawie ustaleń faktycznych, podczas gdy zarówno te czynności operacyjne jak i nagrania rozmów telefonicznych przeprowadzone były wbrew, bądź z naruszeniem obowiązujących w tym zakresie przepisów (ustawa o Straży Granicznej), w szczególności z naruszeniem zasady podmiotowo-przedmiotowej, niewskazaniem opisu rzekomego przestępstwa i wskazaniu jego dokładnej kwalifikacji prawnej, brakiem uzasadnienia do przeprowadzenia tej kontroli, w tym brakiem wykazania lub choćby uprawdopodobnienia, że bezskuteczne były podjęte środki w celu wykazania popełnienia przestępstwa zart. 258 § 3 kk;

10
rażącą niewspółmierność orzeczonych kar w stosunku do oskarżonegoW. J. (1).

ObrońcaW. J. (1)wniosła o uniewinnienie tego oskarżonego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie wyroku Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoE. P.zaskarżył powyższy wyrok w całości i powołując się na przepisyart. 427 §2 k.p.k.iart. 438 pkt 1, 2, 3 k.p.k.zarzucił:
1. obrazę przepisów prawa materialnego wpunkcie VIIIorzeczenia - nawet jeśli warunkowo i hipotetycznie przyjąć, że stan faktyczny ustalony został prawidłowo - tj.art. 258 §1 k.k.poprzez błędne przyjęcie, że oskarżonyE. P.brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, podczas gdy ustalenia Sądu I instancji nie pozwalają na przypisanie mu działania w takiej grupie. Nawet przy hipotetycznym - na potrzeby niniejszego zarzutu - przydaniu waloru wiarygodności zeznaniomM. G. (1),K. K. (2)iK. A. (1), na których to Sąd meriti oparł ustalenia o udzialeE. P.w zorganizowanej grupie przestępczej, nie sposób dojść do konstatacji, że z zeznań tych wynika jakikolwiek z elementów koniecznych do przyjęcia, iż grupa ta faktycznie istniała wobec: braku trwałej i stabilnej struktury organizacyjnej, braku jakiegokolwiek podporządkowania, trwałego podziału ról jak i zasad związanych z podejmowaniem działań przestępczych, wyodrębnionego ośrodka kierowniczego i trwałości zaspokojenia potrzeb grupy;

2
obrazę przepisów prawa materialnego wpunkcie IXorzeczenia
     -nawet jeśli warunkowo i hipotetycznie przyjąć, że stan faktyczny ustalony został prawidłowo - tj.art. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.poprzez błędne przyjęcie, że oskarżonyE. P.przypisane mu przestępstwa skarbowe popełnił w zorganizowanej grupie przestępczej, podczas gdy ustalenia Sądu I instancji nie pozwalają na przypisanie mu takiego działania, wobec braku wykazania istnienia trwałej i stabilnej struktury organizacyjnej „grupy”, trwałego podziału ról i zasad związanych z podejmowaniem działań przestępczych, wyodrębnionego ośrodka kierowniczego i trwałości zaspokojenia potrzeb grupy, które to okoliczności przemawiają przeciwko przyjęciu działania oskarżonego w zorganizowanej grupie przestępczej;

3
obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia tj.art. 392 § 1 i § 2 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.z zw. zart. 170 § 1 pkt 5 k.p.k.poprzez reasumpcję własnego postanowienia i odstąpienie od bezpośredniego przesłuchania świadkówM. G. (1)iK. K. (2)po uprawomocnieniu się zapadłych przeciwko nim wyrokom - co w sposób rażący naruszało prawo do obrony, poprzez faktyczne uniemożliwienie obrońcom zadawania jakikolwiek pytań tym świadkom, celem weryfikacji złożonych przez nich depozycji procesowych, które to działanie Sądu nie było usprawiedliwione procesowo, jako że nie istniały przesłanki zart. 391 § 1 k.p.k.pozwalające odstąpić od bezpośredniego przesłuchania wyżej wskazanych świadków przed Sądem;

4
obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 2 § 2 k.p.k.art. 4 k.p.k.,art. 5 k.p.k.art. 7 k.p.k.,171 pkt 7 k.p.k.,art. 366 k.p.k.art. 410 oraz art. 424 k.p.k.poprzez dokonanie ustaleń w sposób dowolny, przy czym Sąd Okręgowy w sposób niedopuszczalny z punktu widzenia wymogów postępowania karnego dokonał tych ustaleń w oparciu o wyselekcjonowanie z materiału dowodowego tylko tych dowodów, które były niekorzystne dla oskarżonego czego najpełniejszym wyrazem jest uzasadnienie zaskarżonego wyroku, co wyraża się w szczególności w:

a) przyjęciu przez Sąd, wbrew oczywistym faktom, iż wyjaśnienia współoskarżonych K.A.iJ. T., którzy wyjaśniali w niniejszym postępowaniu, składane były w warunkach nie wyłączających swobody wypowiedzi,

b
przyjęciu dowodu z wyjaśnieńK. A. (1)iJ. T. (2)jako częściowo wiarygodnych w sposób wybiórczy, przy skrupulatnym wyodrębnieniu przez Sąd tylko takich ich fragmentów, które są spójne z depozycjami procesowymi świadkaM. G. (1),

c
przydaniu waloru pełnej wiarygodności zeznaniom świadkaM. G. (1), mimo że

-

były one chaotyczne, pozbawione szczegółów, wewnętrznie sprzeczne i sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym;

zachowanie świadka w procesie wykazywało, iż w sposób instrumentalny wykorzystuje on wymiar sprawiedliwości dla osiągnięcia jak najkorzystniejszych dla siebie celów, w tym unikania konfrontacji z innymi oskarżonymi, przez niego pomówionymi;

dowód z zeznań tego świadka Sąd winien traktować z taką samą ostrożnością jak dowód z wyjaśnień pomawiającego współoskarżonego, albowiemM. G. (1)był jednym z współoskarżonych w niniejszym postępowaniu, który skorzystał z instytucji przewidzianej przezart. 60 § 3 k.k.i chcąc uzyskać dla siebie korzystną sytuację procesową, bezpodstawnie pomówił oskarżonych, w tymE. P.o popełnienie zarzucanych mu czynów;

istniały co najmniej wątpliwości co psychologicznej wiarygodności zeznań tego świadka, także wobec faktu, iż cierpi on na poważną chorobę neurologiczną,

postępowanie (w tym zeznania świadkaK. L.) wykazało, iż świadek jest osobą agresywną i mściwą;

d
uznaniu zeznań świadkaK. K. (2)za wartościowy materiał dowodowy stanowiący podstawę skazaniaE. P., podczas gdy świadek nie znał go, a widział go tylko raz na przyjęciu urodzinowymS. T. (1).

ObrońcaE. P.wniosła o uniewinnienie tego oskarżonego od wszystkich przypisanych mu wyrokiem Sądu Okręgowego czynów, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, w przypadku uznania za konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu sądowego w całości.
ObrońcaŁ. N. (1)– adwokatB. C.zaskarżyła w całości wyrok odnośnie tego oskarżonego. Na zasadzieart. 427 §2 k.p.k.iart. 439 §1 pkt 5 k.p.k.orazart. 438 pkt 1, 2, 3 i 4 k.p.k.orzeczeniu temu zarzuciła:

1
obrazę przepisów prawa materialnego :

- a toart. 258 § 1 k.k.w punkcie XI wyroku - jeśli nawet bowiem warunkowo i hipotetycznie przyjąć, że stan faktyczny ustalony został prawidłowo, to Sąd błędnie błędne przyjął, że oskarżonyŁ. N. (1)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, podczas gdy ustalenia Sądu I instancji nie pozwalały mu na przypisanie działania w takiej grupie z uwagi na brak w ustalonym stanie faktycznym sprawy elementów konstruujących znamiona występku zart. 258 § 1 k.k.
- a toart. 37 § 1 pkt. 5 k.k.s.w punkcie XII wyroku - nawet bowiem jeśli nawet warunkowo i hipotetycznie przyjąć, że stan faktyczny ustalony został prawidłowo, to Sąd nieprawidłowo przypisałŁ. N. (1)popełnianie przestępstw skarbowych w zorganizowanej grupie przestępczej; ustalenia Sądu I instancji nie pozwalały bowiem na przypisanie mu takiego działania, wobec braku wykazania istnienia trwałej i stabilnej struktury organizacyjnej „grupy", trwałego podziału ról i zasad związanych z podejmowaniem działań przestępczych, wyodrębnionego ośrodka kierowniczego i trwałości zaspokojenia potrzeb grupy,
2. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść wyroku, a w szczególnościart. 2 § 2, art. 4 k.p.k.,5 § 1 i 2 k.p.k.,art. 6 k.p.k.,art. 7 k.p.k.,art. 92 k.p.k.,art. 366 k.p.k.,art. 392 § 1 i § 2 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.w zw. zart. 170 § 1 pkt. 5 k.p.k,art. 167 § 1 k.p.k.,art. 192 k.p.k.,art. 193 k.p.k.,art. 410 k.p.k.orazart. 424 k.p.k.( w odniesieniu do czynu z pkt. XII wyroku - wszystkie przepisy także w zw. zart. 113 § 1 kks), wyrażającą się w:

-

czynieniu ustaleń faktycznych na podstawie wyselekcjonowanego materiału, nie zaś wszystkich dowodów zgromadzonych w sprawie, często w sposób sprzeczny z dowodami zgromadzonymi w sprawie lub całkowicie dowolny - bez odwołania się do jakiejkolwiek podstawy dowodowej,

niezgodnej ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz zasadami prawidłowego rozumowania ocenie zgromadzonych dowodów, akcentującej przy tym - wbrew zasadzie obiektywizmu - okoliczności niekorzystne dla oskarżonegoŁ. N. (1)przy jednoczesnym pominięciu lub bagatelizowaniu okoliczności dla niego korzystnych i to bez należytego uzasadnienia takiego stanu rzeczy; co skutkowało niezasadnym odmówieniem wiarygodności wyjaśnieniomŁ. N. (1)i dowodom dla niego korzystnym, oraz bezpodstawnym obdarzeniem wiarygodnością dowodów na to nie zasługujących, w tym depozycjomM. G., K.K.i M.A.,

rozstrzygnięciu wątpliwości, które wyłoniły się w toku postępowania na niekorzyść oskarżonego, a więc wbrew zasadzie in dubio pro reo,

zaniechaniu przeprowadzenia dowodów istotnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, w tym wskazanego w uzasadnieniu niniejszej apelacji dowodu z opinii biegłego psychologa na okoliczność zdolności postrzegania i odtwarzania spostrzeżeń przezM. G.oraz czynieniu dowolnych, niekorzystnych dla oskarżonego ustaleń, opartych wyłącznie na domniemaniach, mimo nieprzeprowadzenia w tym zakresie dostępnych dowodów, odstąpieniu od bezpośredniego przesłuchania św.M. G. (1)iK. K. (2)po uprawomocnieniu się zapadłych przeciwko nim wyroków obejmujących czyny, których dopuścić się mieli wspólnie z osobami oskarżonymi w niniejszej sprawie i bezzasadne oddalenie wniosków dowodowych obrońców w tym zakresie, co w sposób rażący naruszyło prawoŁ. N. (1)do obrony, uniemożliwiając jemu i jego obrońcy zadanie świadkom pytań, zmierzających do wykazania okoliczności istotnych dla obrony oskarżonego, w tym wykazania, że depozycje świadków złożone w postępowaniu przygotowawczym są nieprawdziwe, które to działanie Sądu - wobec istotnego znaczenia przedmiotowych dowodów dla prawidłowego rozstrzygnięcia - pozostawało także w istotnej kolizji z zasada bezpośredniości i z zasada prawdy materialnej,

zaniechaniu przesłuchania św.M. G. (1)w obecności psychologa mimo istnienia okoliczności uzasadniających wątpliwość co do stanu psychicznego świadka oraz co do jego zdolności postrzegania i odtwarzania przez niego postrzeżeń,

niezasadnym przyjęciu przez Sąd, że wyjaśnieniaM. G., K.K.i M.A.złożone przez nich w śledztwie, składane były w warunkach nie wyłączających swobody wypowiedzi, co pozostaje w sprzeczności z okolicznościami wynikającymi z czynności tych przesłuchań,

3. błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że :

a
oskarżonyŁ. N. (1)dopuścił się czynów przypisanych mu w punktach XI, XII i XIII wyroku, podczas gdy nie dopuścił się on żadnego z zarzuconych mu przez prokuratora a następnie przypisanych przez Sąd czynów,

b
oskarżony mógł także uczestniczyć w przemytach w latach 2009 i 2010, mimo iż oskarżony nie dopuścił się żadnego przestępstwa,

c
że telefonN. (...)o nr(...)zatrzymany został przyŁ. N. (1)i że należy on do niego, co jest niezgodne z faktycznym stanem rzeczy,

d
żeŁ. N. (1)wraz zM. G.nabyli samochód na współwłasność, co nie odpowiada,

e
żeM. G. (1)nie miał motywów, w tym prywatnego, aby fałszywie pomawiaćŁ. N. (1)podczas gdy miał on co najmniej dwa takie motywy, w tym jeden prywatny wynikający z faktu odrzucenia jego zalotów przezJ. N., żonęŁ. N. (1).

Wniosła o zmianę wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienieŁ. N. (1)od wszystkich zarzuconych mu przestępstw, ewentualnie o uchylenie wyroku Sądu I instancji w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.
ObrońcaŁ. N. (1)- adwokatT. K. (5)zaskarżył wyrok odnośnie tego oskarżonego w całości i na zasadzieart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzucił:
1) obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wy-danego orzeczenia,a mianowicie:

-

art. 167 kpkw zw. zart. 193 §1 kpkpolegającą na niedopuszczeniu z urzędu dowodu z opinii zespołu biegłych, mających na celu zaopinio-wanie stanu zdrowiaM. G. (1), zważywszy na ujawnione w toku całego postępowania liczne informacje odnośnie jego schorzeń w/w, a także jego leczenia psychiatrycznego;

art. 6 kpkw zw. zart. 170 § 1 pkt 5 kpkpoprzez niezasadne oddalenie wniosku o przesłuchanie w charakterze świadkaM. G. (1), w sytuacji gdy uległa zmianie jego sytuacja procesowa, a jest to najistot-niejszy dowód oskarżenia potwierdzający sprawstwo oskarżonego, zwa-żywszy że oskarżonemu zarzuca się działanie w zorganizowanej grupie przestępczej wspólnie z w/w świadkiem;

art. 6 kpkw zw. zart. 170 § 1 pkt 5 kpkpoprzez niezasadne oddalenie wniosku o przesłuchanie w charakterze świadkaK. K. (2), w sytuacji gdy uległa zmianie jego sytuacja procesowa i konieczne dla wy-dania prawidłowego rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie;

art. 7 kpkwyrażającą się w przekroczeniu przez Sąd zasady swobodnej oceny dowodów, poprzez dowolną analizę zebranego w sprawie materiału dowodowego sprzeczną z zasadami prawidłowego rozumowania, wskaza-niami wiedzy i doświadczenia życiowego, nierozważeniu wszystkich oko-liczności ujawnionych w toku postępowania, oparciu ustaleń na części materiału dowodowego, polegającą na:

- dowolnej, nie uwzględniającej zasad wiedzy i doświadczenia ży-ciowego ocenie materiału dowodowego;
- odmówieniu wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoŁ. N. (1);
- nieprawidłowej ocenie wyjaśnień, a następnie zeznańM. G. (1);
- nieprawidłowej ocenie zeznań świadków w postaci funkcjona-riuszy pełniących służbę wspólnie z oskarżonym,
- w zakresie braku możności przekazywania przezeń informacji odnośnie lokacji patroli policji;
- wadliwej ocenie depozycjiJ. N.;
- dokonaniu ustaleń poprzez wypełnienie rozumowania Sądu niekorzystnymi dla oskarżonego domniemaniami;
- pominięciu okoliczności ujawnionych w toku postępowania, które w sposób znaczący uwypukliły istniejące w przedmiotowej sprawie mankamenty, a tym samym mogły doprowadzić do od-miennych ustaleń faktycznych i w myśl zasady in dubio pro reo powinny skutkować uniewinnieniem oskarżonego;
- nierozważenie całokształtu okoliczności mogących mieć zna-czenie dla rozstrzygnięcia o winie oskarżonegoŁ. N. (1)-ka, wyrażające się w błędnej ocenie materiału dowodowego, co w konsekwencji doprowadziło do niesłusznego przypisania oskarżonemu popełnienia zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów;
2) błędy w ustaleniach faktycznych, które mogły mieć wpływ na treść wy-danego orzeczenia, polegające na przyjęciu iż:
- wiosną 2008 r. na terenie powiatu(...)i(...)doszło do powstania zorganizowanej grupy przestępczej zajmu-jącej się przemytem papierosów, której inicjatorem był m.in.Ł. N. (1),
-S. T. (1)wspólnie zŁ. N. (1)podjęli decy-zję o rozpoczęciu przemycania papierosów z terytorium Litwy do Polski;
- oskarżony w okresie od kwietnia 2008 r. do listopada 2008 r. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych;
- oskarżony w okresie od nieustalonego dnia kwietnia 2008 r. do nieustalonego dnia listopada 2008 r. kilkukrotnie sprowa-dzała na terytorium Polski wyroby akcyzowe bez polskich zna-ków akcyzy;
-Ł. N. (1)działając w ramach zorganizowanej grupy prze-stępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, będąc funkcjo-nariuszem policji, przekroczył swoje uprawnienia, przekazywał uzyskiwane na potrzeby służby informacje co do lokalizacji patoli policji na terenie miastaS.;
Wniósł o zmianę wyroku Sądu Okręgowego w Suwałkach przez uniewinnienieŁ. N. (1)od popełnienia zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
ObrońcaP. C. (1)zaskarżył wyrok w całości na korzyść tego oskarżonego i wyrokowi temu zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, polegającą na naruszeniuart. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.oraz błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia, wynikający z zaniechania dokonania istotnych ustaleń faktycznych w sprawie, lub też, wynikający z dokonania dowolnej oceny dowodów prowadzącej do nie znajdującego podstaw w zebranym w sprawie materiale dowodowym, ustalenia, że oskarżonyP. C. (1)dopuścił się zarzucanych mu zachowań,

2
obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, polegającą na naruszeniuart. 424 § 1 k.p.k., przez nie wyjaśnienie lub niedostateczne wyjaśnienie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podstawy faktycznej rozstrzygnięcia w zakresie w jakim Sąd meriti nie przeprowadził analizy zebranego materiału dowodowego pod kątem jego oceny w świetle przyjmowanych w doktrynie i orzecznictwie sądowym kryteriów oceny dowodu z pomówienia współoskarżonego, jak również zeznań świadków,

3
naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść rozstrzygnięciaart. 193 § 1 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.iart. 424 § 1 pkt. 1 k.p.k.przez oparcie dokonywanych w sprawie ustaleń faktycznych w zakresie wyliczeń uszczuplonych należności publicznoprawnych dokonanych dla pojedyńczej paczki papierosów na informacjach udzielonych przez Izbę Celną,

4
naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść rozstrzygnięcia tj. naruszenieart. 170 § 1 pkt. 5 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.- przez bezzasadne oddalenie wniosku dowodowego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu spraw celnych na okoliczność ustalenia wysokości uszczuplonych należności publicznoprawnych, co uniemożliwiło obronie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla ustalenia wysokości tych należności,

5
naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. naruszenieart. 170 § 1 pkt. 5 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.- przez bezzasadne oddalenie wniosku dowodowego obrońcy oskarżonego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu telekomunikacji na okoliczność ustalenia czy możliwe jest określenie z taką dokładnością jak w znajdujących się aktach sprawy diagramach współrzędnych geograficznych logujących się telefonów, co uniemożliwiło obronie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla ustalenia sprawstwa oskarżonego,

6
art. 170 § 1 pkt. 5 k.p.k.iart. 366 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.w zw. zart. 6 kpk- przez bezzasadne oddalenie wniosku dowodowego obrony o przesłuchanie w charakterze świadkaM. G. (1)co uniemożliwiło obronie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla ustalenia sprawstwa oskarżonego,

7
naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. naruszenieart. 170 § 1 pkt. 5 k.p.k.w zw. zart. 366 kpki w wz. zart. 6 k.p.k.- przez bezzasadne oddalenie wniosku dowodowego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu fonoskopii na okoliczność ustalenia czy utrwalony na załączonych do akt sprawy nagraniach głos wskazany przez oskarżyciela faktycznie jest głosemP. C. (1), jak również ustalenia czy nagrania nie noszą śladów ingerencji, zweryfikowania ich autentyczności,

8
naruszenie przepisuart. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.polegającą na uwzględnieniu w wyroku okoliczności przemawiających jedynie na niekorzyść oskarżonego, rozstrzygnięcie w wyroku istniejących w sprawie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego oraz wydanie wyroku na podstawie jedynie części dowodów i nieuwzględnienie zasad prawidłowego rozumowania przy ich ocenie;

9
rażącą niewspółmierność orzeczonych kar w stosunku doosk. P. C..

Wniósł o uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
ObrońcaM. K. (1)zaskarżył powyższy wyrok w całości odnośnie tego oskarżonego. Powołując się na przepisyart. 427 §1 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 2, 3 i 4 k.p.k.zarzucił temu wyrokowi:

1
błąd w ustaleniach faktycznych, który legł u podstaw zaskarżonego wyroku i który miał wpływ na jego treść, a polegający na niesłusznym uznaniu, iż oskarżonyM. K. (1)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnienie przestępstw skarbowych, związanych z przemytem papierosów nieoznaczonych polskimi znakami skarbowymi akcyzy i uszczupleniem należności podatkowych tj. o czyn zart. 258 kkoraz na przyjęciu, iż uczynił z tego stale źródło dochodu oraz sprowadzał na terytorium kraju z Rep. Litwy w celu dalszej odsprzedaży wyroby akcyzowe bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, nie ujawniając ich właściwemu organowi podatkowemu podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczne przyjęcie, iż oskarżony popełnił zarzucane mu czyny;

2
obrazę przepisów postępowania, a mianowicieart. 4 k.p.k.,art. 5 k.p.k.,art. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k., mającą wpływ na treść orzeczenia, polegając na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów oraz na ich dowolnej ocenie poprzez nieuwzględnienie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, w tym pominięcie wyjaśnień oskarżonego, zeznań świadkaM. W. (2);

3
obrazę przepisów postępowania:art. 392 kpk, co miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, poprzez zaliczenie w poczet materiału dowodowego odczytanych wyjaśnieńM. G. (1)iK. K. (2)złożonych w innym postępowaniu, mimo że wyjaśnienia te są sprzeczne z wyjaśnieniami oskarżonego, a dla rozstrzygnięcia sprawy maja zasadnicze znaczenie,

4
obrazę przepisów postępowania, tj.art. 167 kpk, co miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, polegającą na zaniechaniu przeprowadzenia stosownych czynności dowodowych, w tym opinii biegłych, zmierzającej do identyfikacji rozmówców zarejestrowanych w trakcie czynności operacyjnych oraz przez nieuwzględnienie wniosku o wezwanie i przesłuchanie na rozprawieM. G. (1)iK. K. (2),

5
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ treść wydanego wyroku tj.art. 9e ust. 1, 3 i 8 ustawy o straży granicznejw zw. zart. 5,7 oraz art. 9 Konstytucji RPoraz art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności poprzez bezpodstawne przyznanie waloru materiałom uzyskanym w ramach prowadzonych czynności operacyjnych przez funkcjonariuszy straży granicznej polegających na niejawnej kontroli rozmów telefonicznych (podsłuchy) i czynienie w tym zakresie jakichkolwiek ustaleń faktycznych niekorzystnych dla oskarżonego, które te czynności i dokonane w oparciu o nie nagrania były przeprowadzone wbrew prawu lub z jego naruszeniem, w sposób sprzeczny z obowiązującą procedurą oraz przepisami o straży granicznej, w szczególności:

-

naruszenie rygorów podmiotowo - przedmiotowych wydanych zgód oraz zgód następczych,

brakiem opisu rzekomego przestępstwa z podaniem jego precyzyjnej kwalifikacji prawnej, w sytuacji gdyustawa o straży granicznejnie dopuszcza stosowania kontroli operacyjnej, co do czynów zarzuconych oskarżonemu zart. 54 § 1 kksorazart. 91 §1 kks.

A tym samym brak jest jakichkolwiek wiarygodnych dowodów świadczących o rzekomym popełnieniu przez oskarżonego zarzucanych mu w akcie oskarżenia przestępstw.
Obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Suwałkach do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoA. G. (1)zaskarżył powyższy wyrok w całości na korzyść oskarżonego w części dotyczącej uznania za winnego i skazaniaA. G. (1)za czyny opisane w punktach XII, XIII, XIV, XV, XVI wyroku.
Na podstawieart. 427 §2 k.p.k.iart. 438 pkt 2, 3 i 4 k.p.k.w zw. zart. 113 §1 k.k.s.zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania, a mianowicieart. 2 §2 k.p.k.,art. 4 k.p.k.,art. 5 §2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k., która miała istotny wpływ na treść wyroku, polegająca na oparciu orzeczenia o winieA. G. (1)tylko na dowodach obciążających, w tym w głównej mierze na zeznaniach współoskarżonych składanych na etapie postępowania przygotowawczego, mających charakter pomówienia i niezgodnych z prawdą, a także pominięcia dowodów korzystnych dla ww. oskarżonego bez należytego uzasadnienia stanowiska, co skutkowało uznaniem, za w pełni wiarygodne wyjaśnień i zeznańM. G. (1), a także bezkrytycznym przyjęciem ilości wyrobów akcyzowych, w których pozyskaniu i zbyciu miał brać udziałA. G. (1),

2
błąd w ustalaniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, iż oskarżonyA. G. (1)dopuścił się popełnienia czynów opisanych w punktach XII, XIII i XIV polegających na przewożeniu w celu dalszej sprzedaży znaczącej ilości paczek papierosów, podczas gdy żadne dowody zgromadzone w sprawie tego nie potwierdzają, zaś ustalona przez sąd ilość wyrobów akcyzowych jest zupełnie dowolna,

3
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że oskarżonyA. G. (1)uczynił sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu.

Ponadto obrońca z tak zwanej ostrożności procesowej zarzucił rażącą niewspółmierność kary wymierzonejA. G. (1)w wymiarze 300 stawek grzywy po 100 zł. jedna stawka i obowiązku ściągnięcia równowartości przepadku przedmiotów, w sytuacji gdy orzeczona kara grzywny nie odzwierciedla stopnia społecznej szkodliwości czynu, sytuacji finansowej oskarżonego, jest rażąco wygórowana, przekracza stopień winy i ewentualny udział oskarżonego w obrocie papierosami, który jest młodą osobą jeszcze nie ukształtowaną.
Obrońca wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez uniewinnienie oskarżonegoA. G. (1)od zarzucanych mu w punktach XII, XIII i XIV czynów, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie poprzez obniżenie orzeczonej kary grzywny i pozostałych zasądzonych od oskarżonego należności.
ObrońcaS. T. (2)zaskarżył wyrok w części dotyczącej kar i zarzucił temu orzeczeniu:

1
błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść orzeczenia w zakresie orzeczenia kary grzywny poprzez błędne przyjęcie, iż dochody sprawcy, jego stosunki majątkowe oraz możliwości zarobkowe uzasadniają przekonanie, że oskarżony ma możliwość uiszczenia grzwyny w orzeczonej wysokości,

2
rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu kary poprzez wymierzenie oskarżonemu kary grzywny w wysokości 200 stawek dziennych przyjmują wysokość jednej stawki na kwotę 50 złotych, w sytuacji gdy kara ta w aktualnej sytuacji życiowej oskarżonego i jego rodziny a ponadto udział oskarżonego w penalizowanym zdarzeniu był znikomy i incydentalny a oskarżony nie osiągnął z popełnienia przestępstwa żadnej korzyści majątkowej.

Obrońca wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonym zakresie poprzez wymierzenie oskarżonemu kary grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 złotych, a także utrzymanie w mocy wyroku w części uniewinniającej oskarżonegoS. T. (2)od pozostałych zarzuconych aktem oskarżenia czynów.
ObrońcaK. S. (1)zaskarżył powyższy wyrok w całości co do tego oskarżonego i powołując się na przepisyart. 427 k.p.k.iart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzucił temu wyrokowi:

1
obrazę przepisów postępowania karnego mającą wpływ na treść wydanego orzeczenia, a w szczególności:

a
art. 4 kpkw związku zart. 410 kpkpoprzez ustalenie stanu faktycznego wyłącznie na dowodach niekorzystnych dla oskarżonego i nieuwzględnienie przy wyrokowaniu dowodów i okoliczności korzystnych dlaK. S. (1)potwierdzających jego twierdzenia w przedmiocie braku uczestnictwa w zdarzeniach z dnia 23.06.2010, 01.07.2010r oraz w dniach 06.08.2010r, takich jak przede wszystkim dowody z wyjaśnień oskarżonychS. T. (1),W. J. (1),P. C. (1),J. T. (2), którzy wg zaskarżonego wyroku mieli uczestniczyć wraz zK. S. (1)w zdarzeniach z w/w dni, w sytuacji gdy żaden dowód wprost nie potwierdza udziałuK. S. (1)w zdarzeniach z w/w dni, zaś sam udziałK. S. (1)i jego zakres oraz charakter uczestnictwa w tych zdarzeniach, a zatem winę Sąd ustala i wyprowadza wyłącznie na podstawie oceny wyjaśnień innych oskarżonych oraz ich twierdzeń z nagranych rozmów telefonicznych, a zatem na podstawie pośrednich dowodów, bez ich należytego zweryfikowania za pomocą dostępnych środków, w tym w szczególności w postaci dowodu z opinii biegłego z zakresu fonoskopii, który pozwoliłby w sposób niebudzący wątpliwości zweryfikować czy na nagraniach z dnia 01.07.2010r oraz z dnia 06.08.2010r, na których wg ustaleń Sądu Okręgowego w Suwałkach słychać głosK. S. (1), faktycznie i rzeczywiście słychać głos oskarżonego,

b
art. 6 kpkpoprzez uniemożliwienie oskarżonemuK. S. (1)prawa do skutecznej obrony poprzez brak uprzedzeniaK. S. (1)oraz obecnego od dnia wyznaczenia na rozprawach jego obrońcy z urzędu o możliwości skorzystania z prawa do zmiany kwalifikacji prawnej czynów zarzucanych w punkcie nr 14 aktu oskarżeniaK. S. (1)i zakwalifikowanie zachowaniaK. S. (1)na podstawie innych przepisów prawa niż wskazane w punkcie nr 14 aktu oskarżenia i w konsekwencji skazanie oskarżonego na podstawie tych przepisów bez uprzedniego powiadomienia o takiej zmianie, co uniemożliwiłoK. S. (1)skuteczną obroną w zakresie "nowych" przepisów na podstawie których doszło do skazania oskarżonego

c
art. 7 kpkpoprzez dokonanie dowolnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, z pominięciem wskazań doświadczenia życiowego, polegającej na:

-

uznaniu, iżK. S. (1)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezS. T. (1)orazW. J. (1)mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, w sytuacji gdy przeprowadzone na tą okoliczność dowody są niewystarzcające, nienależycie zweryfikowane, a takie ustalenie na podstawie przeprowadzonych dowodów, bez przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu fonoskopii w odniesieniu do nagrań z dni 01.07.2010r oraz 06.08.2010r należy uznać za co najmniej przedwczesne, a więc na tym etapie dowolne

ustalaniu winy oskarżonego wyłącznie na twierdzeniach świadkaM. G. (1)oraz na podstawie nienależycie i niewystarczająco zweryfikowanych dowodów z nagrań z kontroli operacyjnych, a na przeciwieństwie najważniejszych dowodów w sprawie w postaci twierdzeńS. T. (1),W. J. (1)orazK. S. (1), z którymi korelują wyjaśnienia innych oskarżonych obwinianych o uczestnictwo w zdarzeniach z dni 23.06.2010, 01.07.2010r oraz w dniach 06.08.2010r, w sytuacji gdyK. S. (1)co do zasady podaje zborne i wzajemnie uzupełniające się informacje, zaś twierdzeniaM. G. (1)powinny być w całości odrzucone jako niewiarygodne, a dowód z treści nagrań nie został poddany wystarczającej analizie i weryfikacji aby li tylko na jego podstawie opierać rozstrzygnięcie w stosunku doK. S. (1)i ustalać jego winę, w sytuacji gdy dowód ten powinien zostać poddany analizie i zweryfikowany za pomocą innych dostępnych dowodów, w tym dowodu z opinii biegłego z zakresu fonoskopii

d
art 167 kpkpoprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu w postaci:

opinii biegłego z zakresu fonoskopii w odniesieniu do nagrań z dnia 01.07.2010r oraz 06.08.2010r. który pozwoliłby w sposób niebudzący wątpliwości zweryfikować czy na nagraniach z dnia 01.07.2010r oraz z dnia 06.08.2010r, na których wg ustaleń Sądu Okręgowego w Suwałkach słychać głosK. S. (1), faktycznie i rzeczywiście słychać głos oskarżonego, czy też tam słyszany głos nie należy doK. S. (1), lecz do innej osoby, w sytuacji gdy wyłącznie po przeprowadzeniu tego dowodu można w sposób niebudzący wątpliwości ustalać, czy tam słyszany głos jest głosemK. S. (1)

oględzin aparatu telefonicznego użytkowanego przezK. S. (1)w dniach 23.06.2010r, 01.07.2010r oraz 06.08.2010r na okoliczność potwierdzenia lub wykluczenia zasadności twierdzeń oskarżonego

e
art 339 par. 1 k.p.k.poprzez nieuprzedzenieK. S. (1)i obecnego na rozprawie jego obrońcy o zamiarze zakwalifikowania zachowaniaK. S. (1)z innego przepisu prawnego niż wskazany w punkcie nr 14 aktu oskarżenia i w konsekwencji uniemożliwienieK. S. (1)skutecznej obrony przed przepisami, na podstawie których doszło w konsekwencji w punktach XLIV - XLV do ustalenia winy i wymierzenia kary oskarżonemu, w sytaucji gdy w punkcie nr XLIV wyroku Sądu Okręgowego wskazane są inne przepisy prawa niż przepisy wskazane w punkcie nr 14 aktu oskarżenia, zaś Sąd Okręgowy w Suwałkach nie uprzedziłK. S. (1)oraz jego obrońcy o takiej możliwości, zaś nie budzi wątpliwości, iż obrońca z urzędu adw.P. M.był obecny na rozprawie głównej, podczas której Sąd innych oskarżonych uprzedzał o możliwości zakwalifikowania ich zachowania na podstawie innych przepisów prawa niż wskazane w akcie oskarżenia, zaś wobecK. S. (1)takie uprzedzenie nie miało miejsca,

f
art. 424 par. 1 pkt 1 kpkpoprzez niewskazanie w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia przyczyn braku podjęcia inicjatywy dowodowej z urzędu w odniesieniu do nagrań z dnia 01.07.2010r oraz 06.08.2010r w zakresie dowodu z opinii biegłego z zakresu fonoskopii, w sytuacji gdy dowód jest niezbędny do ustalenia czy na nagraniach słychać faktycznie głosK. S. (1), nie zaś głos innej osoby, jak i nie wskazanie przyczyn nieuznania za zasadne twierdzeńK. S. (1)które potwierdza dowód z wyjaśnień m.in.S. T. (1)

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść polegający na uznaniu, iżK. S. (1)w dniach 23.06.2010r, 01.07.2010r oraz 06.08.2010r brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, a jego rola i udział w zdarzeniach z tych dni miał mieć formę stania na tzw. obczajce oraz pomocy przy załadunku papierosów i ich pakowaniu, w sytuacji gdy bez przeprowadzenia dowodów umożliwiających weryfikację treści nagrań z rzekomym udziałemK. S. (1)takie ustalenie jest co najmniej przedwczesne.

Ponadto z ostrożności procesowej zarzucił wyrokowi także rażącą niewspółmierność orzeczonej kary w odniesieniu do okoliczności przedmiotowo – podmiotowych sprawy, w sytuacji gdy adekwatna do zachowaniaK. S. (1)byłaby kara w dolnej granicy ustawowego zagrożenia, zaś okres próby powinien być określony na okres trzyletni.
Wniósł on o zmianę zaskarżonego orzeczenie w zaskarżonej części i uniewinnienieK. S. (1)od stawianych mu zarzutów, ewentualnie o zmianę zaskarżonego orzeczenia w zaskarżonej części i wymierzenie oskarżonemu kary w dolnej granicy ustawowego zagrożenia z jednoczesnym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lub uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
ObrońcaK. A. (1)zaskarżył wyrok co do winy i powołując się na przepisyart. 427 §2 k.p.k.iart. 438 pkt 3 i 4 k.p.k.zarzucił temu wyrokowi:

1
błąd w ustaleniach faktycznych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, żeK. A. (1)brał udział w „zorganizowanej grupie przestępczej”, podczas gdy nie przynależał do grupy przestępczej i nie pozostawał w jej strukturze, nie miał świadomości jej istnienia, nie czerpał żadnych korzyści ze składowania papierosów na jego posesji, nie przejawiał gotowości do spełniania zadań służących grupie, wyłącznie udostępniał posesję spokrewnionemu z nim oskarżonemuS. T. (1).

2
z ostrożności procesowej rażącą niewspółmierność orzeczonych kar polegających na wymierzeniu oskarżonemu kary 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 4, grzywny w wysokości 300 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych oraz środka karnego w postaci solidarnego obowiązku ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci 100.000 paczek papierosów marki(...)bez polskich znaków skarbowych akcyzy w kwocie 88.028 zł w stosunku do stopnia winy, motywacji i sposobu zachowania się oskarżonego, możliwości finansowych, nadto do jego właściwości i warunków osobistych, uprzedniej karalności, a zwłaszcza postawy w postępowaniu przygotowawczym oraz jurysdykcyjnym.

Obrońca wniósł o:

-

zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoK. A. (1)od zarzutu popełnienia czynu z pkt. L wyroku ppkt 1 i 2 (art. 258 §1 k.k.),

zmianę opisu czynu przypisanego oskarżonemuK. A. (1)w pkt L wyroku ppkt 1 i 2 poprzez eliminację ustalenia o braniu udziału w zorganizowanej grupie przestępczej,

zmianę opisu czynu przypisanego oskarżonemuK. A. (1)w pkt LII wyroku poprzez eliminację ustalenia o działaniu w zorganizowanej grupie przestępczej,

ewentualnie o:

-

uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji,

z ostrożności procesowej:

-

o zmianę zaskarżonego wyroku w części poprzez wymierzenie oskarżonemu łagodnej kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kary grzywny w łagodniejszym wymiarze oraz wyeliminowanie środka karnego w postaci ściągnięcia równowartości przepadku przedmiotów (względnie jego zmniejszenie).

ObrońcaA. B. (1)zaskarżył powyższy wyrok w całości w odniesieniu do tego oskarżonego i powołując się na przepisyart. 427 §2 k.p.k.iart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania karnego, która mogła mieć wpływ na treść zapadłego wyroku, a mianowicieart. 2 §1 pkt 1 k.p.k.orazart. 4 k.p.k.w zw. zart. 5 §2 k.p.k.orazart. 7 k.p.k.poprzez wydanie wyroku skazującegoA. B.bez dowodów uprawdopodabniających fakt jego zawinienia oraz poprzez naruszenie podstawowych zasad procesowych określających reguły dowodzenia winy oskarżonego i zastąpienie ich poprzez domniemanie winy oskarżonegoA. B. (1);

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych przez Sąd I instancji za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, a polegający na dokonaniu niezgodnej z zasadami logicznego rozumowania oraz doświadczeniem życiowym oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności wyjaśnień złożonych przezM. G. (1), co skutkowało błędnym uznaniem, iżA. B.dopuścił się popełnienia czynu opisanego w akcie oskarżenia, podczas gdy prawidłowa ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz całokształt okoliczności sprawy powinny prowadzić do wniosku odmiennego.

Obrońca wniósł o uniewinnienie oskarżonegoA. B. (1)od popełnienia zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącejA. B. (1)i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
ObrońcaT. K. (1)zaskarżył wyrok w całości i na podstawieart. 427 §2 k.p.k.iart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzucił temu orzeczeniu:

1
obrazę przepisów postępowania karnego, która mogła mieć wpływ na treść zapadłego wyroku, a mianowicieart. 2 §2 pkt 1 k.p.k.orazart. 4 k.p.k.w zw. zart. 5 §2 k.p.k.orazart. 7 k.p.k.poprzez wydanie orzeczenia skazującegoT. K. (1)bez dowodów uprawdopodobniających fakt zawinienia oraz przez naruszenie podstawowych zasad procesowych określających regułę dowodzenia winy i zastąpienie ich poprzez domniemanie winy oskarżonegoT. K. (1);

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych przez Sąd I instancji za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, a polegający na dokonaniu niezgodnej z zasadami logicznego rozumowania oraz doświadczeniem życiowym oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności wyjaśnień złożonych przezM. G. (1), co skutkowało błędnym uznaniem, żeT. K. (1)dopuścił się popełnienia czynu zart. 54 §1 i 2 k.k.s.w zb. zart. 65 §1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s., podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego oraz okoliczności sprawy powinna prowadzić do wniosku przeciwnego.

Obrońca wniósł o uniewinnienie oskarżonegoT. K. (1)od popełnienia zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej tego oskarżonego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Obrońca oskarżonegoD. S.również zaskarżył wyrok w całości i na podstawieart. 427 §2 i art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzucił:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść polegający na uznaniu, iż na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, oskarżonyD. S.dopuścił się zarzucanego mu czynu opisanego w wyroku w pkt. LIX, tj. przestępstw zart. 54 §1 i 2 k.k.s.i inne, podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na taki wniosek;

2
obrazę przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia, tj.:

-

art. 4 i 7 k.p.k.wynikająca z jednostronnej oceny dowodów orazart. 5 §2 k.p.k.poprzez rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść;

art. 170 k.p.k.polegającą na nieprzeprowadzeniu zawnioskowanego przez obronę dowodu z zeznań świadkaM. G. (1)mimo braku przesłanek do oddalenia wniosku dowodowego określonego wart. 170 k.p.k.

Obrońca wniósł o uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Z ostrożności procesowej obrońca wniósł o warunkowe umorzenie postępowania wobec oskarżonego.
ObrońcaT. K. (2)również zaskarżył wyrok w całości w odniesieniu do tego oskarżonego, za wyjątkiem czynu z dnia 18 sierpnia 2010 roku.
Powołując się na przepisyart. 427 §2 k.p.k.iart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.orzeczeniu temu zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania karnego, która mogła mieć wpływ na treść zapadłego orzeczenie, a mianowicieart. 2 §1 pkt 1 k.p.k.orazart. 4 k.p.k.w zw. zart. 5 §2 k.p.k.orazart. 7 k.p.k.poprzez wydanie wyroku skazującego bez dowodów uprawdopodobniających fakt zawinieniaT. K. (2)oraz przez naruszenie podstawowych zasad procesowych określających regułę dowodzenia winy oskarżonego;

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, a polegający na dokonaniu niezgodnej z zasadami logicznego rozumowania oraz doświadczeniem życiowym oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności niekonsekwentnych i niespójnych wyjaśnień złożonych przezW. J. (1), co skutkowało błędnym uznaniem, że oskarżonyT. K. (2)dopuścił się popełnienia czynu zart. 54 §1 k.k.s.w zb. zart. 65 §1 k.k.s.w zb. zart. 91 §1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 38 §2 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s., podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego powinna prowadzić do wniosku przeciwnego.

ObrońcaT. K. (2)wniósł o uniewinnienie tego oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów, za wyjątkiem czynu z dnia 18 sierpnia 2010 roku, ewentualnie o uchylenie wyroku w zakresie oskarżonegoT. K. (2)i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Suwałkach, za wyjątkiem czynu z dnia 18 sierpnia 2010 roku.
ObrońcaA. K.– adwokatJ. L. (2)zaskarżył powyższy wyrok w zakresie dotyczącym tego oskarżonego w całości.
Powołując się na przepisyart. 427 §1 i 2 k.p.k.w zw. zart. 113 §1 k.k.s.orazart. 438 pkt 2, 3 i 4 k.p.k.w zw. zart. 113 §1 k.k.s.zarzucił temu wyrokowi:

1
obrazę przepisów postępowania, która miała istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, a w szczególności:

a
art. 4 k.p.k.,art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.w zw. zart. 424 §1 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 113 §1 k.k.s.poprzez niekonsekwentną, jednostronną i dowolną, a także niezgodną z zasadami prawidłowego rozumowania ocenę zebranych dowodów, w szczególności informacji o logowaniach telefonu oskarżonego, wyjaśnień oskarżonychK. A. (1)iK. K. (2), a także zeznańM. G. (1), wyceny i wyliczenia należności celnych oraz podatkowych i uznanie, iż w świetle zgromadzonego materiału dowodowego oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu przestępstwa, podczas gdy zebrane dowody nie pozwalały na sformułowanie takiej oceny, a także poprzez nie wzięcie pod uwagę całokształtu okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, a przy tym również brak wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego w oparciu o zasady prawidłowego rozumowania, wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego, a w konsekwencji dokonanie dowolnej oceny dowodów poprzez oparcie orzeczenia wyłącznie o zeznaniaM. G. (1)i przyjęcie, że mają one moc dowodową, pomimo że sposób przesłuchania tego oskarżonego na etapie postępowania przygotowawczego rodzi poważne wątpliwości odnośnie prawidłowości jego przeprowadzenia, jego właściwości i warunki osobiste ujawnione podczas postępowania sądowego, a co za tym idzie również co do autentyczności i samodzielności złożonych przezeń wówczas wyjaśnień,

b
art. 424 §1 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 23 §3 k.k.s.w zw. zart. 113 §1 k.k.s.poprzez brak wskazania dlaczego przyjął wyliczenia należności celnych dokonane przez Urząd Celny wS.,

2
błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mające istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, polegające w szczególności na przyjęciu, że:

a
oskarżony kilkakrotnie nabył wyroby akcyzowe w postaci papierosów różnych marek w bliżej nieustalonej ilości, jednak nie mniej niż 45.400 paczek,

b
oskarżony jako sposób na życie obrał popełnianie „dochodowych” przestępstw, zagrażających porządkowi prawnemu i narażających Skarb Państwa na szkodę.

Ponadto na wypadek gdyby sąd nie podzielił tych zarzutów wyrokowi temu zarzucił orzeczenie rażąco niewspółmiernej kary wymierzonej oskarżonemu w stosunku do okoliczności podmiotowo – przedmiotowych zaistniałych w sprawie, w stosunku do jego ewentualnej roli w zdarzeniu, stopni winy i społecznej szkodliwości czynu.
ObrońcaA. K.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu lub o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej wymierzonej kary jednostkowej i wymierzenie jej z zastosowaniem instytucji warunkowego zawieszenia jej wykonania na okres próby.
Obrońca oskarżonegoA. K. (1)– adwokatM. K. (3)również zaskarżyła powyższy wyrok w całości i powołując się na przepisyart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzuciła:

1
naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia w postaci:

-

naruszenieart. 6 kpkw zw. zart. 167 kpkw zw. zart. 170 § 1 pkt 5 kpkpole-gającego na nieuwzględnieniu wniosku dowodowego obrony w przedmiocie przepro-wadzenia dowodu z zeznań świadkaM. G. (1), w sytuacji, gdy istniała moż-liwość jego przesłuchania, bowiem wskazany świadek jest w stałym kontakcie ze swoim kuratoremH. B., a dodatkowo ów świadek pracuje na teryto-rium Wielkiej Brytanii, co implikowało konieczność bezpośredniego sprowadzenia go na rozprawę, przesłuchania go, a przede wszystkim umożliwienia realizacji oskar-żonemu pełni prawa do obrony, w szczególności zadawania pytań pod kątem stawia-nych oskarżonemuK.zarzutów;

naruszenieart. 167 kpkw zw. zart. 6 kpkpolegającego na niepodjęciu przez Sąd I instancji z urzędu decyzji procesowej w przedmiocie dopuszczenia dowodu z opinii fonoskopijnej, w sytuacji gdy oskarżonyA. K. (1)negował swoje sprawstwo, a tym samym kwestionował, iż jego głos znajduje się na nagraniach z kontroli operacyjnej;

naruszenieart. 167 kpkw zw. zart. 193 §1 kpkpolegającą na niedopuszczeniu w przedmiotowym postępowaniu z urzędu dowodu z opinii biegłych, na okoliczność ustalenia stanu zdrowia świadkaM. G. (1)-sia, podczas gdy w toku prowadzone postępowania ujawniło się szereg okoliczności dyskredytujących wiarygodność tegoż świadka, a także okoliczności związane z uprzednim leczeniem neurologicznym i psychiatrycznym w/w;

art. 7 kpkw zw. zart. 410 kpkpoprzez przekroczenie przez Sąd I instancji zasady swobodnej oceny dowodów i przeprowadzenie jej w sposób dowolny, sprzeczny z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i do-świadczenia życiowego, a także e wszystkich okoliczności ujawnionych w toku postę-powania, oparciu ustaleń na części materiału dowodowego, polegającą na:

dowolnej, nie uwzględniającej zasad wiedzy i doświadczenia życiowego ocenie materiału dowodowego; -odmówieniu wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego Arka-diuszaA. K. (2)w części negującej jego sprawstwo; -nieprawidłowej ocenie wyjaśnień współoskarżonegoW. L. (1);

-wadliwej ocenie zeznań świadkaM. G. (1)orazA. P. (1)w zakresie w jakim drugi ze wskaza-nych świadków zaprzeczył by oskarżony był tą osobą, któ-ra kontaktowała się z nim w sprawie transportu papiero-sów;

-dokonaniu ustaleń faktycznych w stosunku do oskarżonego po-przez wypełnianie rozumowania Sądu niewątpliwe nieko-rzystnymi dla oskarżonego domniemaniami; -nierozważenie całokształtu okoliczności mogących mieć zna-czenie dla rozstrzygnięcia o winie oskarżonegoA. K. (1), wyrażające się w błędnej ocenie materiału dowodowego, co w konsekwencji doprowadziło do niesłusz-nego przypisania oskarżonemu popełnienia zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów

2
błędy w ustaleniach faktycznych, które mogły mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia, polegające na przyjęciu, iż:

- od maja 2010 r. do sierpnia 2010 r. wW.oraz okolicachS.działał wspólnie i w porozumieniu zW. L. (1)oraz innymi osobami;
- nabywał od oskarżonegoS. T. (1)wyroby akcyzowe bez znaków skarbowych akcyzy RP.
Wniosła o uchylenia zaskarżonego wyroku w stosunku do oskarżonegoA. K. (1)i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Suwałkach do ponownego rozpoznania, uznając że konieczne jest przeprowadzenie na nowo przewodu w całości.
Obrońca oskarżonegoA. K. (1)adw.J. L. (2)również zaskarżyła w całości wyrok odnośnie tego oskarżonego.
Powołując się na przepisyart. 427 §1 i 2 k.p.k.w zw. zart. 113 §1 k.k.s.orazart. 438 pkt 2, 3 i 4 k.p.k.w zw. zart. 113 §1 k.k.s.wyrokowi temu zarzuciła:
obrazę przepisów postępowania karnego, która miała istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, a w szczególności:
a)art. 4 kpk,art. 7 kpkw zw. zart. 410 kpk,art. 424 § 1 pkt 1 kpkw zw. zart. 113 § 1 kkspoprzez niekonsekwentną, jednostronną i dowolną, a także niezgodną z zasadami prawidłowego rozumowania ocenę zebranych dowodów, w szczególności informacji o logowaniach telefonu oskarżonego, wyjaśnień oskarżonychK. A. (1)iK. K. (2), a także zeznańM. G. (1), wyceny i wyliczenia należności celnych oraz podatkowych, i uznanie, iż w świetle zgromadzonego materiału dowodowego oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu przestępstwa, podczas gdy zebrane dowody nie pozwalały na sformułowanie takiej oceny, a także poprzez nie wzięcie pod uwagę całokształtu okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, a przy tym również brak wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego w oparciu o zasady prawidłowego rozumowania, wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego, a w konsekwencji dokonanie dowolnej oceny dowodów poprzez oparcie orzeczenia wyłącznie o zeznaniaM. G. (1)i przyjęcie, że mają one moc dowodową, pomimo że sposób przesłuchania tego oskarżonego na etapie postępowania przygotowawczego rodzi poważne wątpliwości odnośnie prawidłowości jego przeprowadzenia, jego właściwości i warunki osobiste ujawnione podczas postępowania sądowego, a co za tym idzie również, co do autentyczności i samodzielności złożonych przezeń wówczas wyjaśnień,
b)art. 424 § 1 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 23 § 3 k.k.s.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.poprzez brak wskazania dlaczego przyjął wyliczenia należności celnych dokonane przez Urząd Celny wS.,

2
błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mające istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, polegające w szczególności na przyjęciu, że:

a
oskarżony kilkakrotnie nabył wyroby akcyzowe w postaci papierosów różnych marek w bliżej nieustalonej ilości, jednak nie mniej niż 45.400 paczek,

b
oskarżony jako sposób na życie obrał popełnianie „dochodowych” przestępstw, zagrażających porządkowi prawnemu i narażających Skarb Państwa na szkodę,

Na wypadek gdyby Sąd nie podzielił powyższych zarzutów, wyrokowi temu zarzucam:

3
orzeczenie rażąco niewspółmiernej kary wymierzonej oskarżonemu w stosunku do okoliczności podmiotowo - przedmiotowych zaistniałych w sprawie, w stosunku do jego ewentualnej roli w zdarzeniu, stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu.

Obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu lub o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej wymierzonej kary jednostkowej i wymierzenie jej z zastosowaniem instytucji warunkowego zawieszenia jej wykonania na okres próby.
Obrońca oskarżonegoW. L. (1)zaskarżył wyrok w całości odnośnie tego oskarżonego i powołując się na przepisyart. 427 §2 k.p.k.iart. 438 pkt 2 i 4 k.p.k.zarzucił:

a
rażącą obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, to jest:

-

art. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.iart. 424 §1 k.p.k.poprzez oparcie ustaleń w zakresie winy oskarżonegoW. L. (1)na zeznaniach świadkaM. G. (1)oraz jego wcześniejszych wyjaśnieniach, których wiarygodność została podważona innymi źródłami dowodowymi, a które to dowody zostały przez Sąd I instancji ocenione w sposób dowolny bądź też nie zostały przywołane w uzasadnieniu wyroku,

art. 5 §2 k.p.k.poprzez rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego co do popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu czynów, a także dotyczących ustalenia ilości wyrobów tytoniowych nieoznaczonych znakami skarbowymi akcyzy,

art. 170 §1 pkt 1 k.p.k.polegającą na dokonaniu ustaleń przez Sąd I instancji na podstawie dowodów zebranych w drodze kontroli operacyjnej zebranych wbrew zakazowi wynikającemu z cytowanego przepisu.

b
rażącą niewspółmierność orzeczonej kary i środka karnego poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres próby 5 lat, kary grzywny w wysokości 250 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 zł oraz środka karnego w postaci ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów solidarnie ze współoskarżonymi w wysokości 20.976,00 zł. i tym samym nieuwzględnienie przy wymiarze kary dochodów oskarżonego, warunków osobistych, warunków rodzinnych, stosunków majątkowych i możliwości zarobkowych oskarżonego, a nadto okoliczności łagodzących przemawiających za orzeczeniem kary łagodniejszej.

ObrońcaP. J. (1)zaskarżył wyrok odnośnie tego oskarżonego w części dotyczącej kary i na podstawieart. 427 §2 i art. 438 pkt 4 k.p.k.zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonych kar polegających na wymierzeniu oskarżonemu kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 3 oraz grzywny w wysokości 400 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki na kwotę 100 złotych w stosunku do stopnia winy, motywacji i sposobu zachowania oskarżonego, możliwości finansowych, nadto do jego właściwości i warunków osobistych, zwłaszcza postawy w postępowaniu przygotowawczym oraz jurysdykcyjnym.
Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części poprzez wymierzenie oskarżonemu łagodnych kar.
Obrońca oskarżonegoJ. W. (1)zaskarżył powyższy wyrok w całości i zarzucił:

I
obrazę przepisów postępowania mająca wpływ na wynik sprawy:

1
przez rażące naruszenie zasady domniemania niewinności wyrażonej w przepisieart. 5 §1 k.p.k.,

2
przepisuart. 5 §2 k.p.k.poprzez rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego,

3
przepisuart. 7 k.p.k.poprzez dokonanie oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego poprzez uznanie wyjaśnień oskarżonego za niewiarygodne a bezpodstawne uznanie za wiarygodne w pełni zeznań świadkaM. G. (1), pomimo że podczas rozprawy nie był możliwości na zadawanie pytań do świadka a przez to oskarżony został pozbawiony obrony,

4
przepisuart. 410 k.p.k.poprzez dokonanie ustaleń stanu faktycznego będących podstawą wyroku w sposób wybiórczy nie uwzględniający wszystkich dowodów ujawnionych podczas przewodu sądowego, w szczególności zeznań oskarżonychS. T. (1), który nie potwierdził nabywania przezJ. W.wyrobów tytoniowych oraz innych świadków.

5
Przepisuart. 424 §1 pkt 1 k.p.k.poprzez niewskazanie, jaki fakty sąd uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach.

II
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia: ustalenia stanu faktycznego sprawy w oparciu wyłącznie o zeznania oskarżonego a potem „niewiarygodnego” świadkaM. G. (1), który pomówił bezpodstawnieJ. W., jak i pozostałych oskarżonych w tej sprawie

Obrońca wniósł o uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznani Sądowi I instancji.
ObrońcaT. M. (2)zaskarżył powyższy wyrok w całości na korzyść tego oskarżonego. Powołując się na przepisyart. 427 §2 k.p.k.iart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzucił temu orzeczeniu:

1
obrazę przepisów postępowania karnego, która mogła mieć wpływ na treść zapadłego orzeczenia, a mianowicieart. 2 §1 pkt 1 k.p.k.orazart. 4 k.p.k.w zw. zart. 5 §2 k.p.k.orazart. 7 k.p.k.poprzez wydanie wyroku skazującego orzeczenia bez dowodów uprawdopodobniających fakt zawinienia oraz przez naruszenie podstawowych zasad procesowych określających regułę dowodzenia winy oskarżonegoT. M.;

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, a polegający na dokonaniu niezgodnej z zasadami logicznego rozumowania oraz doświadczeniem życiowym oceny zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego, a w szczególności wyjaśnień złożonych przezM. G. (1), co skutkowało błędnym uznaniem, iżT. M.dopuścił się czynu zart. 54 §1 k.k.s.w zb. zart. 65 §1 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.ks. w zw. zart. 6 §2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s., podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego oraz okoliczności powinna prowadzić do przeciwnego wniosku.

Obrońca wniósł o uniewinnienie oskarżonegoT. M. (2)od popełnienia zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie wyroku i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
ObrońcaD. K. (1)zaskarżył powyższy również w całości w stosunku do tego oskarżonego i powołując się na przepisyart. 427 §1 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzucił:
1. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wydanego wyroku, tj.art. 9e ust. 1, 3 i 8 ustawy o straży granicznejw zw. zart. 5, 7 oraz 9 Konstytucji RPoraz art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności poprzez bezpodstawne przyznanie waloru dowodu materiałom uzyskanym w ramach prowadzonych czynności operacyjnych przez funkcjonariuszy straży granicznej polegających na niejawnej kontroli rozmów telefonicznych (podsłuchy) i czynienie w tym zakresie jakichkolwiek ustaleń faktycznych niekorzystnych dla oskarżonego, które to czynności i dokonane w oparciu o nie nagrania były przeprowadzone wbrew prawu lub z jego naruszeniem, w sposób całkowicie sprzeczny z obowiązującą procedurą oraz przepisamiustawy o straży granicznej, w szczególności:
° z naruszeniem rygorów podmiotowo - przedmiotowych wydanych zgód oraz zgód następczych,
° brakiem opisu rzekomego przestępstwa z podaniem jego precyzyjnej kwalifikacji prawnej, w sytuacji gdyustawa o straży granicznejnie dopuszcza stosowania kontroli operacyjnej co do czynów zarzuconych oskarżonemu zart. 54 § 1 KKSorazart. 91 §3 KKS;
° brakiem precyzyjnego określenia okoliczności uzasadniających potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej, w tym stwierdzeniu albo uprawdopodobnieniu bezskuteczności innych środków, w sytuacji gdy czynności te były prowadzone głównie pod kątem czynu zart. 258 § 1 KK, zaś czyn ten w ogóle nie został zarzucony oskarżonemu; a tym samym brak jest jakichkolwiek wiarygodnych dowodów świadczących o rzekomym popełnieniu przez oskarżonego zarzuconego mu w akcie oskarżenia przestępstwa.
Z ostrożności procesowej, w przypadku nie podzielenia przez sąd odwoławczy powyższego zarzutu, przedmiotowemu wyrokowi zarzucił:

2
obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść wydanego wyroku tj.art. 167 KPK, polegającą na zaniechaniu przeprowadzenia stosownych czynności dowodowych, w tym z opinii biegłych, zmierzających do identyfikacji rozmówców zarejestrowanych w trakcie prowadzonych czynności operacyjnych przez funkcjonariuszy straży granicznej, tak w zakresie co do oskarżonegoD. K. (1), jak również oskarżonychW. J. (1)orazJ. T., podczas gdy zostały one błędnie przypisane oskarżonemuD. K., jak również na ich podstawie sąd dokonał błędnych ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie;

3
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wydanego wyroku tj.art. 4, 7 i 424 § 1 pkt 1 i 2 KPK, polegającą na dowolnej ocenie materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie oraz sporządzeniu niepełnego uzasadnienia i w konsekwencji wyciągnięciu błędnych wniosków, w szczególności:

• dotyczących ustalenia ilości rzekomo sprowadzonych, ukrywanych i przechowywanych papierosów przez oskarżonegoD. K., podczas gdy prawidłowa i obiektywna analiza zgromadzonego materiału dowodowego, w tym zeznań świadków oraz wyjaśnień oskarżonych oraz zarejestrowanych rozmów, rzekomo dokonanych przez oskarżonych, nie pozwala na jednoznaczne przyjęcie takiej wersji, jaka została wskazana w wydanym wyroku oraz sporządzonym uzasadnieniu;
• nie wskazaniu w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w sposób dostateczny, jakie fakty sąd uznał za udowodnione i na podstawie jakich dowodów zostały one ustalone oraz dlaczego sąd nie uznał dowodów przeciwnych przemawiających na korzyść oskarżonego, w szczególności wynikających z zaniechania procesowego zidentyfikowania głosu osób zarejestrowanych na nagraniach operacyjnych, niewiarygodności wyjaśnień o walorze „pomówienia” innych współoskarżonych, a także zaniechaniu wyjaśnienia przez sąd meriti w sposób rzeczowy, zgodnie z podnoszonym przez obronę stanowiskiem, podstawy stosowania co do w/w oskarżonego kontroli operacyjnych, ich przedmiotowego i podmiotowego zakresu, zakresu zarzutów postawionych w akcie oskarżenia a następnie przypisanychD. K.w kontekście kwalifikacji prawnych wskazywanych we wnioskach i zgodach dotyczących kontroli operacyjnych;

4
błąd w ustaleniach faktycznych, przyjęty za podstawę zaskarżonego orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na błędnym ustaleniu, iż na oskarżonymD. K. (1)ciążył obowiązek złożenia stosownej deklaracji podatkowej związanej z rzekomym przemytem i paserstwem celnym, podczas gdy oskarżony nie ma obowiązku dostarczania dowodów na swoją niekorzyść oraz ustalenie istnienia obowiązku podatkowego nie może być utożsamiane z obowiązkiem swoistej samodenuncjacji oraz nie dotyczy to osób, które zawiadamiając o ewentualnym przedmiocie opodatkowania równocześnie dokonywałyby samooskarżenia o przestępstwo;

Wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonegoD. K. (1)od popełnienia przypisanego mu czynu, względnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Suwałkach.
Obrońca oskarżonegoŁ. W. (1)zaskarżył powyższy wyrok w całości i powołując się na przepisyart. 427 §2 i art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzucił:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, iż na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego oskarżonyŁ. W. (1)dopuścił się zarzucanego mu czynu opisanego w akcie oskarżenia w pkt. LV, tj. przestępstw zart. 54 §1 k.k.s.w zb. zart. 63 §6 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s., podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy w sprawie nie pozwala na takie wnioski;

2
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.:

1
art. 4 i 7 k.p.k.wynikającą z jednostronnej oceny dowodów orazart. 5 §2 k.p.k.poprzez rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść;

2
art. 170 k.p.k.polegającą na nieprzeprowadzeniu zawnioskowanego przez obronę dowodu z zeznań świadkaM. G. (1)mimo braku przesłanek do oddalenia wniosku dowodowego określonych wart. 170 k.p.k.

Obrońca wniósł o uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
ObrońcaS. S. (1)również zaskarżył powyższy wyrok w całości i na podstwieart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzucił:

1
naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia, polegające na:

-

naruszeniuart. 167 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.w zw. zart. 170 §1 pkt 5 k.p.k.wyrażającym się w niezasadnym oddaleniu wniosku dowodowego w przedmiocie dopuszczenie i przeprowadzenia dowodu z zeznań świadkaM. G. (1), podczas gdy ze świadkiem był kontakt, a jest to główny świadek oskarżenia, co wskazywało na konieczność bezpośredniego przesłuchania świadka celem umożliwienia oskarżonemu korzystania z prawa do obrony;

naruszeniuart. 174 k.p.k.poprzez dokonywanie ustaleń faktycznych na podstawie notatki urzędowej;

naruszeniuart. 7 k.p.k.w zw. zart. 424 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów, dowolną analizę zebranego w sprawie materiału dowodowego, przede wszystkim sprzeczną z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, nierozważeniu wszystkich okoliczności ujawnionych w toku postępowania, polegającą na:

a
odmówieniu wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoS. S. (1), wykluczających udział oskarżonego w zarzucanym mu czynie z uwagi na jego pobyt w tym czasie za granicą;

b
pobieżnej i nieprawidłowej ocenie zeznań świadkaM. G. (1);

c
nie wyjaśnieniu przyczyn i braku wskazania dowodów uzasadniających wydanie orzeczenia skazującego wobec oskarżonegoS. S. (1), co utrudnia lub uniemożliwia merytoryczną kontrolę oskarżenia w stosunku do oskarżonego;

d
oparciu ustaleń faktycznych w stosunku do oskarżonegoS. S. (1)na domniemaniach nie popartych dowodami, co ostatecznie doprowadziło do niesłusznego przypisania oskarżonemu popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu;

2
błąd w ustaleniach faktycznych, który mógł mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia, polegający na przyjęciu, iż:

-

oskarżonyS. S. (1)działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami w dniu 25 maja 2010 r. nadrodze krajowej nr (...)na odcinkuG.–K.gm.P.woj.(...), przewoził wyroby akcyzowe bez znaków skarbowych akcyzy.

Obrońca wniósł o uniewinnienie oskarżonegoS. S. (1)od popełnienia zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie wyroku Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Suwałkach do ponownego rozpoznania.
ObrońcaT. B. (1)zaskarżył wyrok w całości odnośnie tego oskarżonego i powołując się na przepisyart. 438 pkt 2, 3 i 4 k.p.k.zarzucił:

1
mającą wpływ na treść wyroku obrazę prawa procesowego, a mianowicieart. 2 §2 k.p.k.orazart. 4 k.p.k.w zw. zart. 5 §1 i §2 k.p.k.orazart. 7 k.p.k.poprzez wydanie orzeczenia skazującego bez dowodów uprawdopodobniających fakt zawinienia czynu zabronionego oraz poprzez naruszenie podstawowych zasad procesowych określających regułę dowodzenia winy i zastąpienie ich domniemaniem winy oskarżonego, w sytuacji gdy w zebranym sprawie materiale dowodowym brak jest dowodów winyT. B. (1),

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że oskarżony w dniu 25 maja 2010 r. wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1)iS. T. (2)przewoził wyroby akcyzowe w postaci papierosów różnych marek, podczas gdy zebrany materiał dowodowy, a w szczególności spójne wyjaśnienia złożone przezT. B. (1)iS. T. (2)nie potwierdzają sprawstwa zarzucanego oskarżonemu czynu, a nadto w samochodzie, w którym podróżowali oskarżeni nie zostały znalezione i zabezpieczone żadne wyroby akcyzowe, stąd nie sposób znaleźć uzasadnienia do wniosków sądu polegających na przyjęciu, żeT. B.przewoził wyroby bez akcyzy.

Ponadto obrońca oskarżonego z ostrożności procesowej zarzucił rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu w wymiarze 300 stawek dziennych po 80 złotych każda, w sytuacji gdy orzeczona kara grzywny nie odzwierciedla stopnia społecznej szkodliwości czynu i w sytuacji finansowej oskarżonego jest rażąco wygórowana, bowiem jej dolegliwość przekracza stopień winy sprawcy i szkodliwość czynu, a nadto w odniesieniu do celów zapobiegawczych i wychowawczych kary, które miałaby osiągnąć w stosunku doT. B. (1), który jest osobą dotychczas niekaraną, prowadzi własną działalność gospodarczą, z której dochód ma być przeznaczony na zaspokojenie osobistych potrzeb oskarżonego.
Obrońca wniósł o zmianę orzeczenia poprzez uniewinnienieT. B. (1)od zarzucanego mu czynu, ewentualnie poprzez obniżenie orzeczonej kary grzywny i wymierzenie jej w minimalnym zakresie.
ObrońcaB. Ł.zaskarżył w całości wyrok odnośnie tego oskarżonego i powołując się na przepisyart. 427 §2 k.p.k.iart. 438 pkt 2ik.p.k.zarzucił:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść polegający na uznaniu, iż na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, oskarżonyB. Ł.dopuścił się zarzucanego mu czynu opisanego w wyroku w pkt. LXXIII, tj. przestępstw zart. 54 §1 i 2 k.k.s.i inne podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy w sprawie nie pozwala na taki wniosek.

2
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.:

a
art. 4 i 7 k.p.k.wynikającą z jednostronnej oceny dowodów,

b
art. 5 §2 k.p.k.poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości co do popełnienia przez oskarżonegoB. Ł.zarzucanego mu czynu na jego niekorzyść, podczas gdy liczba i ciężar gatunkowy tych wątpliwości przemawia za uniewinnieniem oskarżonego.

Obrońca wniósł o uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Odnośnie apelacji prokuratora:
Apelacja oskarżyciela publicznego jest jedynie w części zasadna.
Zgodzić się należy z prokuratorem, że na etapie postępowania odwoławczego możliwe jest wskazywanie nowych faktów lub dowodów. Świadczy o tym treśćart. 427 §3 k.p.k.Pamiętać przy tym należy, że wskazywanie ich w środku odwoławczym możliwe jest jedynie wówczas, gdy odwołujący nie mógł ich powołać w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Przyznać też należy rację oskarżycielowi, że za „nowe dowody” w rozumieniuart. 427 §3 k.p.k.mogą być uznane dowody, które wcześniej wprawdzie były znane, ale zachodziła przeszkoda prawna w ich powołaniu, która po wydaniu wyroku ustała.
Słuszne jest też stanowisko prokuratora, że na etapie postępowania odwoławczego w niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy regulujące przebieg postępowania karnego wprowadzone przez ustawę z dnia 11 marca 2016 roku o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 437), która weszła w życie 15 kwietnia 2016 roku (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 29 listopada 2016 roku, 2016-11-29, I KZP 10/16, OSNKW 2016 rok, Nr 12, poz. 79). Tym samym znajduje również zastosowanie wprowadzony tą ustawą przepisart. 186b k.p.k.
Nie jest jednakże tak, jak zdaje się sugerować w apelacji oskarżyciel, że przepisart. 186b k.p.k.pozwala obecnie bez żadnych obwarowań i ograniczeń wykorzystywać przy orzekaniu uzyskane w wyniku kontroli operacyjnej dowody popełnienia przez osobę, wobec której kontrola operacyjna była stosowana, innego przestępstwa ściganego z urzędu lub przestępstwa skarbowego niż przestępstwo objęte zarządzeniem kontroli operacyjnej lub przestępstwa ściganego z urzędu lub przestępstwa skarbowego popełnionego przez inną osobę niż objętą zarządzeniem kontroli operacyjnej. Przepis ten wyraźnie bowiem uzależnia możliwość skorzystania z tych dowodów od decyzji prokuratora. Tak więc bez decyzji prokuratora co do wykorzystania takich dowodów w postępowaniu karnym nie można na ich podstawie dokonywać ustaleń faktycznych mających stanowić podstawę merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.
W niniejszej zaś sprawie prokurator nie podjął decyzji, o której mowa wart. 168b k.p.k.Tym samym nie ma możliwości wykorzystania uzyskanych w wyniku kontroli operacyjnej dowodów, co do których nie zostały wydane postanowienia o tak zwanej zgodzie następczej odnośnie przestępstw skarbowych.
Należy wyraźnie podkreślić, że decyzja prokuratora o wykorzystaniu dowodu z kontroli operacyjnej może być podjęta wyłącznie na etapie postępowania przygotowawczego, przed skierowaniem aktu oskarżenia do sądu. Tylko wówczas bowiem prokurator jako organ prowadzący postępowanie karne może wydawać decyzje władcze. Na etapie postępowania sądowego oskarżyciel może jedynie składać wnioski formalne i dowodowe. Nie jest on już bowiem gospodarzem procesu, lecz jego stroną. Wszelkie decyzje mogą być podejmowane wyłącznie przez sąd. Zaznaczyć jednocześnie należy, że również w akcie oskarżenia są zawarte jedynie wnioski o przeprowadzenie wskazanych dowodów, a nie decyzje co do przeprowadzenia dowodów.
Pogląd, że decyzja, o której mowa jest wart. 186b k.p.k., może być podjęta wyłącznie na etapie postępowania przygotowawczego, wyrażany jest w piśmiennictwie prawniczym.
D. G.w komentarzu doart. 168b k.p.k.(Kodeks postępowania karnego. Komentarz, red. Jerzy Skorupka Wydawnictwo C. H. Beck., 2017) wskazuje, że podmiotem uprawnionym do wydawania zgody na wykorzystanie uzyskanego w wyniku kontroli operacyjnej dowodu popełnienia przez osobę, wobec której kontrola operacyjna była stosowana, innego przestępstwa publicznoskargowego lub przestępstwa skarbowego niż objęte zarządzeniem kontroli lub popełnienia takiego przestępstwa przez inną osobę niż objętą zarządzeniem kontroli operacyjnej, jest prokurator. Przepis ten nie precyzuje jednak ani o jakiego prokuratora chodzi, ani nie określa samej procedury wydawania zgody. Zdaniem komentatora, ustawodawca wart. 168b k.p.k.posługując się ogólnie pojęciem prokuratora powierza uprawnienie do wydawania zgody następczej każdemu prokuratorowi prowadzącemu lub nadzorującemu postępowanie przygotowawcze, w którym materiał uzyskany w wyniku kontroli operacyjnej miałby być wykorzystany dowodowo.J. S. (2)zwraca też uwagę, że brak jest w przepisieart. 168b k.p.k.wskazania, czy zgoda prokuratora ma być wyrażana w drodze zarządzenia czy postanowienia. Waga jednak materii pozwala uznać za właściwą formę postanowienia.
PodobnieA. S.wskazuje (Kodeks postępowania karnego. Komentarz. red. Andrzej Sakowicz, Katarzyna T. Boratyńska, Paweł Czarnecki, Adam Górski, Michał Królikowski, Marcin Warchoł, Andrzej Ważny, Wydawnictwo C. H. Beck, 2016), że termin „decyzja w przedmiocie wykorzystania dowodu” odnosi się do etapu postępowania przygotowawczego, gdziedominus litisjest prokurator. Wyraził też jednoznaczny pogląd, że w zakresie zaliczenia wyników uzyskanych z kontroli i utrwalania rozmów do materiału dowodowego na etapie postępowania przygotowawczego właściwe będzie postanowienie prokuratora.
Podnieść należy, że za tym, iż decyzja prokuratora co do wykorzystywania materiałów z kontroli operacyjnej powinna być podejmowana w formie postanowienia, przemawiają względy gwarancyjne. Osoba podejrzana jeszcze przed zamknięciem śledztwa lub dochodzenia ma prawo wiedzieć, jakie dowody z kontroli operacyjnej prokurator zamierza przeciwko niej wykorzystać. Zakres wykorzystania tych dowodów powinien być jej znany najpóźniej w chwili końcowego zaznajomienia się z materiałami postępowania. Decyzja prokuratora co do wykorzystania tych dowodów będzie miała dla podejrzanego niebagatelne znaczenie przy korzystaniu z przysługujących mu przed zamknięciem śledztwa uprawnień, jak chociażby z prawa do złożenia w terminie 3 dni od daty zaznajomienia się z materiałami postępowania wniosku o uzupełnienie śledztwa.
Za stanowiskiem, że decyzja prokuratora, o której mowa wart. 186b k.p.k., może zapaść jedynie na etapie postępowania przygotowawczego, opowiada się równieżM. K. (4)(Kodeks postępowania karnego. Komentarz do zmian 2016, red. Dariusz Świecki, Wolters Kluwers 2016). Zaznaczyć jednocześnie należy, że autor ten, wbrew twierdzeniom prokuratora na rozprawie, nie opowiedział się bynajmniej za tym, że decyzja prokuratora może być wyrażona poprzez złożenie wniosku dowodowego.M. K. (4)stwierdził jedynie, że o ile przed nowelizacją decyzję w przedmiocie wykorzystania podejmował sąd postanowieniem, o tyle obecnie ustawa milczy, w jakiej formie ma nastąpić decyzja prokuratora i dlatego nie jest wiadome, czy ma ona przybrać postać postanowienia, zarządzenia, czy też dopuszczalny jest sam fakt oparcia się na wskazanych materiałach, np. poprzez złożenie wniosku dowodowego w akcie oskarżenia o ich odtworzenie czy też oparcie na nich wniosku o zastosowanie tymczasowego.
Pogląd, że decyzja prokuratora o wykorzystaniu materiałów z kontroli operacyjnej może być podjęta przez prokuratora jedynie na etapie postępowania przygotowawczego wyraził też Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 13 czerwca 2016 roku (II AKa 133/16, Lex nr 2171252). Sąd ten wskazał też, że wprowadzone ustawą z dnia 11 marca 2016 o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 roku, poz. 437) zmiany w przepisach, których istota sprowadza się do legalizacji dowodów, które dotychczas nie mogły być wykorzystane w procesie, zostały uchwalone i weszły w życie po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej instancji (tak jak w niniejszej sprawie), więc chociażby z uwagi na zasady lojalności procesowej, nie mogą znaleźć zastosowania w rozpoznawanej sprawie.
Odnotować należy, że Sąd Apelacyjny w Warszawie wyraził też pogląd, że „wykorzystanie” dowodu w rozumieniu przepisuart. 168b k.p.k.jest równoznacznie z jego zgłoszeniem do przeprowadzenia przed sądem. Z takim stanowiskiem, z przyczyn omówionych wcześniej, nie można się zgodzić. Podnieść jednakowoż należy, że prokurator w złożonym w rozpoznawanej sprawie akcie oskarżenia jednoznacznie się wypowiedział, że dowody z kontroli operacyjnej, co do których wydano zgodę następczą odnośnie przestępstwa działania w zorganizowanej grupie przestępczej, nie mogą być wykorzystywane przy ustalaniu okoliczności związanych z przestępstwami karnoskarbowymi (k. 12.466). Żadną miarą zatem nie można uznać, że w akcie oskarżenia prokurator złożył wniosek o dopuszczenie tych dowodów na okoliczność popełnienia przez oskarżonych przestępstw karnoskarbowych.
Nie można też zgodzić się z autorem cytowanego wcześniej komentarzaM. K. (4), że brak decyzji prokuratora w przedmiocie wykorzystania dowodu z kontroli operacyjnej należy oceniać przez pryzmatart. 168a k.p.k., który to przepis nie pozwala uznać dowodu za niedopuszczalny, gdy został uzyskany z naruszeniem przepisów postępowania, w tym również z naruszeniemart. 168b k.p.k.Gdyby przyjąć takie stanowisko, należałoby jednocześnie uznać, że ustawodawca, wprowadzając ustawą z dnia 11 marca 2016 o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 roku, poz. 437)art. 168b k.p.k.i zmieniając jednocześnie przepisart. 168a k.p.k., jest nieracjonalny. Przy zaprezentowanej przezM. K. (4)wykładni przepisuart. 168a k.p.k.przepisart. 168b k.p.k.jest całkowicie zbędny. Należy zatem przyjąć, że przepisart. 168a k.p.k.w ogóle nie dotyczy uzyskanych w wyniku kontroli operacyjnej zarządzonej na wniosek uprawnionego organu na podstawie przepisów szczególnych dowodów popełnienia przez osobę, wobec której kontrola operacyjna była stosowana, innego przestępstwa ściganego z urzędu lub przestępstwa skarbowego niż przestępstwo objęte zarządzeniem kontroli operacyjnej lub przestępstwa ściganego z urzędu lub przestępstwa skarbowego popełnionego przez inną osobę niż objętą zarządzeniem kontroli operacyjnej.
Wydaje się też, żeM. K. (4), a za nim prokurator (wystąpienie na rozprawie odwoławczej) błędnie odczytują przepisart. 168a k.p.k.Należy bowiem zauważyć, że pomiędzy sformułowaniem „chyba że dowód został uzyskany w związku z pełnieniem przez funkcjonariusza publicznego obowiązków służbowych” a zapisem „w wyniku: zabójstwa, umyślnego spowodowania uszczerbku na zdrowiu lub pozbawienia wolności” został umieszczony przecinek. Tym samym należy uznać, że przewidziany w przepisieart. 168a k.p.k.zakaz dowodowy dotyczy dwóch różnych okoliczności nielegalnego uzyskania dowodu: 1) związanych z działaniem funkcjonariusza publicznego w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych lub 2) związanych z zachowaniem stanowiącym zabójstwo, umyślny uszczerbek na zdrowiu lub pozbawienie wolności. Taki też pogląd wyraziłaD. G.w komentarzu doKodeksu postępowania karnegopod redakcjąJ. S. (2). Zaznaczyła, że nowyart. 168a k.p.k.stanowi wyraz swoistego kompromisu pomiędzy dwiema przeciwstawnymi tendencjami, tj. całkowitego wyłączenia a całkowitego przyzwolenia na pozyskiwanie dowodów z naruszeniem ustawy i ustanawia zasadę generalnej dopuszczalności dowodów pozyskanych za pomocą czynu zabronionego, o którym mowa wart. 1 §1 k.k.lub z naruszeniem przepisów postępowania, z wyjątkiem sytuacji uzyskania takiego dowodu w związku z pełnieniem przez funkcjonariusza publicznego obowiązków służbowych, a także uzyskania takiego dowodu w wyniku zabójstwa, w wyniku umyślnego spowodowania uszczerbku na zdrowiu lub w wyniku pozbawienia wolności.
Całkowicie niezasadny jest też zarzut apelacyjny obrazy prawa procesowego, w tym między innymiart. 7 k.p.k., poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie oceny zebranych dowodów z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego przez wyciągnięcie z tychże dowodów nietrafnych wniosków co do ilości paczek papierosów będących przedmiotem przestępstwa skarbowego. To właśnie dokonana w apelacji przez prokuratora ocena dowodów nosi wyraźnie znamiona dowolności. Nie można przecież ustalać ilości przewożonych przez oskarżonych papierosów na podstawie „możliwości technicznych w zakresie jednorazowego przemytu papierosów” używanych do tego samochodów. Nie można też, nie mając na to żadnych jednoznacznych dowodów, zakładać, że oskarżeni za każdym razem przewozili tyle paczek papierosów, ile maksymalnie mogłoby zmieścić się w konkretnym pojeździe. Czynienie w ten sposób ustaleń faktycznych bezpośrednio przekładających się na treść merytorycznego rozstrzygnięcia jest sprzeczne z podstawowymi regułami rządzącymi procesem karnym. Podobnie nie do zaakceptowania jest, w kontekście chociażby treściart. 7 k.p.k., rozumowanie, że oskarżonym należało przypisać większe ilości przemycanych papierosów tylko na tej podstawie, że parali się przemytem papierosów przez dłuższy czas. Nie można też czynić ustaleń co do ilości przemycanych papierosów w konkretnym dniu tylko na tej podstawie, jak chce tego prokurator, że na podstawie dostępnych dowodów udało się ustalić, że innego dnia oskarżeni przemycali określoną liczbę paczek papierosów. To, że jednego dnia oskarżeni przemycili przykładowo 20.000 paczek papierosów, wcale nie oznacza, że każdego innego dnia również przemycali taką samą ilość papierosów.
Zasadne są zaś wszystkie zarzuty z apelacji prokuratora dotyczące obrazy prawa materialnego.
Ewidentnie wyrok został wydany z obrazą przepisuart. 7 §2 k.k.s.we wszystkich tych przypadkach, gdy przypisany poszczególnym oskarżonym czyn zabroniony wyczerpywał znamionaart. 54 §1 k.k.s.Przepis ten bowiem od początku obowiązywaniaKodeksu karnego skarbowegoprzewidywał surowszą karę od przepisówart. 63 §2 k.k.s.iart. 65 §1 k.k.s.W dacie popełnienia przez oskarżonych przypisanych przestępstw oraz w dacie orzekania określone wart. 54 §1 k.k.s.przestępstwo karnoskarbowe zagrożone było karą grzywny do 720 stawek dziennych albo karą pozbawienia wolności, albo oboma tymi karami łącznie. Z kolei przepisart. 63 §2 k.k.s.przewidywał karę grzywny do 720 stawek dziennych albo karę pozbawienia wolności do lat dwóch, albo obie te kary łącznie. W przepisieart. 65 §1 k.k.s.była zaś określona kara grzywny do 720 stawek dziennych albo kara pozbawienia wolności do lat trzech, albo obie te kary łącznie. Jeżeli w przepisieart. 54 §1 k.k.s.nie ma określonej górnej granicy kary pozbawienia wolności, to zgodnie zart. 27 §1 k.k.s.wynosi ona 5 lat. Nie ulega zatem najmniejszej wątpliwości, że przepisart. 54 §1 k.k.s.przewidywał i przewiduje surowszą karę od kar przewidzianych wart. 63 §2 k.k.s.iart. 65 §1 k.k.s.Tym samym kara powinna była być wymierzana, zgodnie zart. 7 §2 k.k.s., na podstawieart. 54 §1 k.k.s., a nie na zasadzieart. 63 §2 k.k.s.lubart. 65 §1 k.k.s.
Słusznie też jest stanowisko prokuratora, że znamieniem specjalizującym czyny karnoskarbowe zart. 54 §1 - 3 k.k.s.jest kwota podatku narażonego na uszczuplenie bez odniesienia jej do danego podatku, co powoduje, że przyjęcie typu podstawowego lub uprzywilejowanego tego przestępstwa zależne jest od łącznej kwoty narażonego podatku. Tym samym błędny jest pogląd Sądu pierwszej instancji, że znamię skutku tego przestępstwa skarbowego winno być rozpatrywane oddzielnie do „poszczególnych odrębnych obowiązków podatkowych, dotyczących innego przedmiotu i określonych w różnych ustawach.
Przedstawione przez oskarżyciela publicznego stanowisko jest ugruntowane zarówno w orzecznictwie, jak i w piśmiennictwie. Tytułem przykładu można wskazać wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 30 listopada 2010 roku (II AKa 317/10, Orzecznictwo Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu rok 2011, Nr 3, poz. 224). Sąd ten jednoznacznie wskazał, że podatnik zobowiązany do opodatkowania na podstawie ustawy o podatku od osób prawnych i ustawy o podatku od towarów i usług z 1993 r., który w wykonaniu z góry powziętego zamiaru uchylania się od obowiązków podatkowych określonych w tych ustawach, nie składał wymaganych przez te ustawy sprawozdań, w tym i comiesięcznych deklaracji, i naraził przez to Skarb Państwa na uszczuplenie tych podatków, popełnia jedno przestępstwo skarbowe zart. 54 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s., którego przedmiotem jest wielkość będąca sumą obu narażonych na uszczuplenie podatków. Pogląd taki aprobowany jest w doktrynie między innymi przezA. P. (2)(Andrzej Piaseczny, Anna Wielgolewska, Kodeks karny skarbowy. Komentarza, LexisNexis 2012).
Konsekwentnie należy uznać, że na łączną kwotę należności publicznoprawnej, o której jest mowa między innymi w przepisachart. 37 §1 pkt 1 k.k.s.iart. 38 §2 pkt 1 k.k.s., składają się w rozpoznawanej sprawie zarówno obydwa podatki, jak i inne należności celne. Wynika to jednoznacznie z treściart. 53 §26 k.k.s., który określa, że należnością publicznoprawną jest należność państwowa lub samorządowa, będąca przedmiotem przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego. Należnością państwową jest zaś podatek stanowiący dochód budżetu państwa, należność z tytułu rozliczenia udzielonej dotacji lub subwencji lub należność celna.
Zgodzić się też należy z prokuratorem, że oskarżeni nie tylko narazili należność publicznoprawną na uszczuplenie, ale i w konsekwencji spowodowali jej uszczuplenie. Słusznie prokurator wywodzi w apelacji, że z chwilą bezskutecznego upływu terminu płatności podatku oraz należności celnej powstaje zaległość podatkowa lub celna, czyli uszczuplenie tych należności. Zobowiązanie podatkowe powstaje z mocy prawa, a nie z chwilą wydania decyzji wymiarowej, a podatnik powinien najpóźniej w dniu ustawowo oznaczonym jako termin płatności, dokonać zapłaty podatku. Jeżeli tego nie uczyni lub zapłaci podatek w wysokości niższej od należnej, to w świetle art. 51 §1 Ordynacji podatkowej powstaje zaległość podatkowa, zaś stosownie do treściart. 53 §27 k.k.s.uszczuplenie należności publicznoprawnej.
Wskazać należy za prokuratorem, że oskarżeni w ustawowo określonych terminach nie dopełnili ciążących na nich obowiązków podatkowych oraz celnych, gdyż nie ujawnili przedmiotu opodatkowania i nie odprowadzili należnych podatków VAT i akcyzy oraz należności celnych i tym samym swoim zachowaniem uszczuplili należność publicznoprawną.
Skoro zaśKodeks karny skarbowyokreśla wart. 37 §1 pkt 1 k.k.s oraz wart. 38 §2 pkt. 1 k.k.s., jako okoliczność nadzwyczajnie obostrzającą karę, uszczuplenie należności publicznoprawnej dużej i wielkiej wartości, to w opisie przypisanego w wyroku czynu ta okoliczność, chociaż nie jest ona elementem stanowiącym znamię określonego typu czynu zabronionego, powinna znaleźć swoje odzwierciedlenie.
Na marginesie należy wskazać, że Sąd Okręgowy przypisując oskarżonym jedynie narażenie podatku na uszczuplenie popadł w niekonsekwencję. Z jednej bowiem strony eliminował, chociaż nie w każdym przypadku, z kwalifikacji prawnej czynów zarzuconych oskarżonymart. 37 §1 pkt 1 k.k.s., a z drugiej opierał wymiar kary na przepisieart. 38 §2 pkt 1 k.k.s., do zastosowania którego niezbędne jest ustalenie, że doszło do uszczuplenia należności publicznoprawnej w wielkiej kwocie.
Oparcie wymiaru kary na przepisieart. 54 §1 k.k.s.zamiast na przepisachart. 63 §2 k.k.s.lubart. 65 §1 k.k.s, bądź też uzupełnienie kwalifikacji prawnej czynu o przepisart. 37 §1 pkt 1 k.k.s., wbrew stanowisku prokuratora, samo przez się nie może prowadzić do zaostrzenia wymierzonych oskarżonym kar pozbawienia wolności i grzywien. Wymierzone bowiem przez Sąd pierwszej instancji kary mieszczą się w granicach zagrożenia przewidzianego wart. 54 §1 k.k.z uwzględnieniem określonego wart. 38 §1 i 2 k.k.s.zakresu obostrzenia kar. Prokurator zaś w swojej apelacji nie podniósł zarzutu rażącej niewspółmierności kar wymierzonych oskarżonymŁ. N. (1),A. G. (1),A. B. (1),T. K. (2),P. J. (1),J. W. (1)iT. M. (2).
Taki zarzut został postawiony przez oskarżyciela jedynie odnośnie kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemuE. P.. Nie wyjaśnił jednakże w gruncie rzeczy, na czym miałaby polegać rażąca łagodność kary orzeczonej wobec tego oskarżonego. Ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że względy prewencji indywidualnej i generalnej wskazują na potrzebę orzeczenia surowszej kary oraz zarzucił Sądowi pierwszej instancji, że nie wyjaśnił w uzasadnieniu wyroku, dlaczego w przypadku tego oskarżonego zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami, umożliwiający warunkowe zawieszenie orzeczonej kary pozbawienia wolności, pomimo popełnienia przestępstwa karnoskarbowego w warunkachart. 37 §1 pkt 2 k.k.s.
Wskazać przede wszystkim należy, że o rażącej niewspółmierności kary można mówić jedynie wówczas, gdy mamy do czynienia ze znaczną, wyraźną, oczywistą, „bijącą w oczy”, a więc niedającą się zupełnie zaakceptować dysproporcją pomiędzy karą wymierzoną a karą sprawiedliwą. Nie sposób zaś uznać, że kara, jaka została wymierzonaE. P.za przestępstwo karnoskarbowe, jednego roku pozbawienia wolności jest wyraźnie rażąco łagodna i podwyższenie jej o 6 miesięcy spowoduje, że zostanie ona pozbawiona tej cechy, tym bardziej że została wobec niego orzeczona kara łączna w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Jeżeli zaś chodzi o warunkowe zawieszenie orzeczonej wobecE. P.kary pozbawienia wolności, to należy zauważyć, że stopień szkodliwości społecznej przypisanych mu przestępstw bynajmniej nie jest większy od stopnia szkodliwości czynów zabronionych przypisanych szeregu innym oskarżonym, wobec których Sąd pierwszej instancji, pomimo że miał do nich również zastosowanie przepisart. 41a §1 k.k.s., również zastosował dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności, nie wykazując szczegółowo, że zachodził wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami.
Wymierzenie wobecE. P.bezwzględnej kary pozbawienia wolności sprawiłoby zatem, że wydany w tej sprawie wyrok byłby wewnętrznie niesprawiedliwy. W gruncie rzeczy jedynym wyróżnikiem tego oskarżonego spośród innych oskarżonych, którym przypisano przestępstwa popełnione w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, jest to, że jest on obywatelem obcego państwa. Zgodzić się jednocześnie należy z konstatacją Sądu pierwszej instancji, że również wobec tego oskarżonego istnieje pozytywna prognoza co do przyszłego postępowania, zwłaszcza że od popełnienia przypisanych mu przestępstw minęło ponad 6 lat.
Sąd pierwszej instancji błędnie zastosował przy orzekaniu o karze łącznej jednocześnie przepisy obowiązujące w chwili popełnienia czynu oraz w chwili orzekania. W judykaturze i piśmiennictwie od wielu lat utrwalony jest pogląd, że nie jest dopuszczalne orzekanie częściowo na podstawie przepisów ustawy obowiązującej poprzednio, a częściowo na podstawie przepisów ustawy nowej. Sąd musi dokonać wyboru między konkurującymi ze sobą ustawami i zastosować całościowo tylko jedną z nich, a więc tę, która w konkretnej sytuacji jest względniejsza dla sprawcy. Nie jest zatem możliwa kompilacja względniejszych przepisów z obu ustaw. Należy stosować w całości tylko jedną z ustaw ze wszystkimi jej konsekwencjami. Oczywiście wymóg stosowania w całości prawa obowiązującego w czasie popełnienia czynu lub w czasie orzekania - zgodnie z dyspozycjąart. 4 § 1 k.k.- odnosi się tylko do poszczególnych czynów, a nie do całości wyroku obejmującego różne czyny (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2011 roku, III KK 120/11, Prok. i Pr. 2012/2/1). Tymczasem w podstawie prawnej orzeczeń o karze łącznej (np. co doE. P.) Sąd Okręgowy powołał przepisart. 2 §2 k.k, co świadczy o zastosowaniu przepisów obowiązujących w chwili popełnienia czynu, a jednocześnie wskazał przepisart. 85 §1 i 2 k.k., czyli jednoznacznie przepisy obowiązujące w chwili orzekania, ponieważ w chwili popełnienia czynu przed 1 lipca 2015 roku wartykule 85 Kodeksu karnegonie było paragrafów.
Orzekając karę łączną wobec innych oskarżonych, jak na przykład wobecW. B. (1), czyK. A. (1), Sąd Okręgowy nie powołał przepisuart. 2 §2 k.k.s.Powołanie w podstawie prawnejart. 85 §1 i 2 k.k.jednoznacznie wskazuje, że zostały zastosowane przepisy obowiązujące w chwili orzekania. Zastosowanie przepisów obowiązujących w chwili wydawania wyroku wobec tych oskarżonych było również błędne i ewidentnie sprzeczną z zasadą, że nie jest dopuszczalne orzekanie częściowo na podstawie przepisów ustawy obowiązującej poprzednio, a częściowo na podstawie przepisów ustawy nowej. Sąd pierwszej instancji, aby następnie te łączne kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesić, zastosował przepisy obowiązujące w chwili popełnienia czynów. W takiej sytuacji zarówno orzeczenie o karze łącznej, jak i rozstrzygnięcie o jej warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności powinno opierać się na przepisach obowiązujących w dacie popełnienia przypisanych czynów. Dodać należy, że Sąd Okręgowy, skazując za przestępstwa karnoskarbowe, słusznie zastosował przepisy obowiązujące w czasie popełnienia czynów, jako że są one jednoznacznie korzystniejsze dla oskarżonych. Generalnie w tej sprawie należało uznać, że względniejsze dla oskarżonych są przepisy obowiązujące w dacie popełnienia przez nich przestępstw.
Podnieść też należy, że przepisem wskazującym na zastosowanie przepisów obowiązujących w czasie popełnienia czynów powinien być w każdym przypadku przepisart. 2 §2 Kodeksu karnego skarbowego, a nie przepisart. 4 §1 Kodeksu karnego. Kiedy przynajmniej jedną z kar podlegających łączeniu jest kara orzeczona za przestępstwo karnoskarbowe, zgodnie zart. 39 §2 k.k.s.karę łączną sąd wymierza na zasadach określonych wKodeksie karnym skarbowym. W takiej sytuacji zatem przepisyKodeksu karnegomają zastosowanie wówczas, gdy odsyła do nich przepisart. 20 §2 k.k.s.Art. 4 §1 k.k.nie został wymieniony w tym przepisie. Zasada prawa karnego międzyczasowego została uregulowana wKodeksie karnym skarbowymwart. 2 §2. Jeżeli więc co do zasady mają zastosowanie przepisyKodeksu karnego skarbowego, to w podstawie prawnej poszczególnych rozstrzygnięć powinien być powoływany przepisart. 2 §2 k.k.s., a nie 4§1 k.k.
Zauważyć należy, że wielu oskarżonych, jak na przykładA. B. (1)iT. K. (2), zostali skazani wyłącznie za przestępstwo karnoskarbowe. Jeżeli więc sąd wymierzył im za to przestępstwo karę pozbawienia wolności, to logiczne jest, że warunkowe zawieszenie tej kary powinno opierać się na przepisachKodeksu karnego skarbowego. PrzepisyKodeksu karnegomogły wobec nich być zastosowane jedynie wówczas, gdy odsyłał do nich przepisart. 20 §2 Kodeksu karnego skarbowegolub inny przepis tego kodeksu.
Odnośnie oskarżonegoD. K. (1):
Niezależnie od podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia podnieść przede wszystkim należy, że orzeczenie wydane wobec tego oskarżonego dotknięte jest tak zwaną bezwzględną przesłanką odwoławczą określoną wart. 439 §1 pkt 7 k.p.k.Zachodzi sprzeczność w treści tego orzeczenia, uniemożliwiająca jego wykonanie.
Otóż, w punkcie LXVIIID. K. (1)został uznany za winnego przestępstwa karnoskarbowego zart. 54 §1 i 2 k.k.s.w zb. zart. 65 §1 i 3 k.k.s.w zb. zart. 91 §1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 §1 k.k.s.w zw. zart. 6 §1 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.i na podstawieart. 65 §3 k.k.s.w zw. zart. 7 §2 k.k.s.w zw. zart. 2 §2 k.k.s.wymierzono mu grzywnę w wysokości 350 stawek dziennych po 100 złotych. Jednocześnie wpunkcie LXXVIII podpunkcie gna podstawieart. 69 §1 i 2 k.k.,art. 70 §1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 4 §1 k.k.w zw. zart. 20 §2 k.k.s.warunkowo zawieszono wykonanie wobecD. K. (1)kary orzeczonej w punkcie LXVIII wyroku na okres próby 3 lat.
Powołane w punkcie LXXVIII przepisy wskazują, że chodzi o warunkowe zawieszenie kary pozbawienia wolności, której to kary wobecD. K. (1)nie orzeczono. Wskazano jednakże jednocześnie w tymże punkcie, że warunkowe zawieszenie dotyczy kary orzeczonej w punkcie LXVIII. W tymże zaś punkcie wymierzono jedynie karę grzywny.
Z treści wyroku nie wiadomo zatem, czy wobecD. K. (1)orzeczono karę grzywny bezwzględną, czy też z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, na co zezwalały przepisuKodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 roku. Tym samym wobec tej sprzeczności nie wiadomo, jak należy zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoD. K. (1)wykonać.
Stąd też niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów wyrok w części dotyczącej oskarżonegoD. K. (1)należało uchylić i sprawę w tym zakresie przekazać Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
W tym stanie rzeczy należy uznać, że ustosunkowywanie się do zarzutów z apelacji obrońcy tego oskarżonego jest przedwczesne (art. 436 k.p.k.).
Niemniej jednak za zasadne należy uznać odniesienie się do podniesionej w tej apelacji kwestii związanej z zakwalifikowaniem przypisanego temu oskarżonemu czynu zart. 54 k.k.s.Zagadnienie to ma bowiem również doniosłe znaczenie w przypadku prawie wszystkich pozostałych oskarżonych.
W ocenie obrońcy zarzuconyD. K. (1)czyn nie może być kwalifikowany zart. 54 §1 i 2 k.k.s.Jego zdaniem istnieje w ogóle wątpliwość, czy oskarżonyD. K. (1), jak i inni oskarżeni, jest podatnikiem w rozumieniu tego przepisu. Ponadto, zgodnie zart. 74 §1 k.p.k.oskarżony nie ma obowiązku dostarczania dowodów na swoją niekorzyść, zaś prokurator uznał, iż powinien on być ukarany, gdyż nie złożył deklaracji podatkowej w odniesieniu do przedmiotów, których dotyczy przestępstwo paserstwa celnego, czyli de facto za to, że nie doniósł na siebie. Obrońca uzasadniając swoje stanowisko powołał się na wydane w czasie obowiązywania Ustawy karnej skarbowej postanowienie składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1996 roku (I KZP 36/95 Prok. i Pr. 1996/12/13), zgodnie z którym użyte w art. 92 §1 u.k.s. określenie „wbrew obowiązkowi” odnosi się nie tylko do istniejącego przedmiotu opodatkowania, ale także do obowiązku zawiadomienia o nim, a zatem nie dotyczy osób, które zawiadamiając o ewentualnym przedmiocie opodatkowania równocześnie dokonywałyby samooskarżenia o przestępstwo.
Z dokonaną przez obrońcę oskarżonegoD. K. (1)wykładnią przepisuart. 54 §1 i 2 k.k.s.nie można się zgodzić. Ograniczenie odpowiedzialności karnej zart. 54 k.k.s.jedynie do działalności legalnej, kreuje paradoksalną sytuację lepszego traktowania osób, które dokonywały (określonychustawą o podatku od towarów i usługoraz ustawą o podatku akcyzowym.) czynności wobec uzyskanych nielegalnie wyrobów, od tych, które je wykonywały wobec wyrobów, które takich cech „nielegalności” nie posiadają.
Wskazać przede wszystkim należy, że w niedawno wydanym orzeczeniu (postanowienie z dnia 15 stycznia 2015 roku, III KK 313/14, Lex nr 1648188) Sąd Najwyższy zajął zupełnie odmienne stanowisko, opowiadając się wyraźnie za kwalifikowaniem zart. 54 §1 lub 2 k.k.s.zachowań polegających na nabywaniu, przechowywaniu i zbywaniu na terenie Polski i Niemiec papierosów bez polskich znaków akcyzy, przywiezionych z zagranicy bez ich przedstawienia organowi celnemu.
W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd Najwyższy wskazał, że przepisart. 54 k.k.s.penalizuje zachowanie podatnika, „który uchylając się od opodatkowania, nie ujawnia właściwemu organowi przedmiotu lub podstawy opodatkowania lub nie składa deklaracji, przez co naraża podatek na uszczuplenie” (§ 1). Łagodniejszą odpowiedzialność przewidziano w§ 2 art. 54 k.k.s., gdy kwota podatku narażonego na uszczuplenie jest małej wartości oraz w § 3, gdy nie przekracza ona tzw. ustawowego progu. Przepis ten obejmuje zatem podatki objęte tzw. samoopodatkowaniem czy samowymiarem (H. Dzwonkowski, Samowymiar zobowiązań podatkowych, PiP 2004, z. 12, s. 40-51). Czynu zart. 54 k.k.s.dopuścić się może jedynie osoba, na której ciąży określony ustawą podatkową obowiązek podatkowy odnośnie ujawniania samego przedmiotu opodatkowania lub podstawy tego opodatkowania, bądź też złożenia, niezbędnej dla takiego ujawnienia, deklaracji (T. Grzegorczyk, Kodeks karny skarbowy. Komentarz, Warszawa 2009, s. 229-230, 281). Sprawcą czynu może być zatem jedynie podatnik, przy czym użytemu wKodeksie karnym skarbowympojęciu „podatnik” (art. 53 § 30 k.k.s.) należy nadawać znaczenie określone wustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa(tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.). Zgodnie zaś zart. 7 Ordynacji podatkowejpodatnikiem jest osoba fizyczna, prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.
Dalej Sąd Najwyższy podniósł, że obowiązek podatkowy, jego przedmiot i podmiot podlegający temu obowiązkowi określają ustawy podatkowe. W orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się, że na gruncieprawa karnego skarbowego, podatnikiem jest jedynie ten, „czyj obowiązek podatkowy ma swe źródło w przepisach ustawy podatkowej, określających zobowiązany podmiot oraz przedmiot i stawkę opodatkowania” (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 2005 r., IV KK 122/05, OSNKW 2006, z. 2, poz. 19; podobnie: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2011 r., IV KK 270/11, LEX nr 1095847). W świetle art. 13 ust. 1 u.p.a., podatnikami w zakresie podatku akcyzowego są osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej dokonujące czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec których zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym m.in. podmiot nabywający lub posiadający wyroby akcyzowe znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od wyrobów tych nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony (pkt. 1). Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są „osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności”. Podatnikami w rozumieniu ww. ustawy są ponadto, na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o VAT, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną (pkt. 1), dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (pkt. 3).
Zdaniem Sądu Najwyższego obowiązujące ustawy podatkowe, co do zasady, łączą obowiązek podatkowy z czynnością podlegającą opodatkowaniu, a nie z jej podmiotem. To zakres przedmiotowy opodatkowania determinuje jego zakres podmiotowy. Zdefiniowanie podmiotu akcyzy i VAT wyłącznie przez czynność podlegającą opodatkowaniu, wyklucza tym samym konieczność posiadania przez ten podmiot dodatkowych, szczególnych cech, czy spełnienia przezeń dodatkowych warunków do uzyskania statusu podatnika tych podatków (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2011 r., IV KK 270/11, LEX nr 1095847 i wskazana tam literatura).
Zgodnie z art. 8 ust. 1 u.p.a., przedmiotem opodatkowania akcyzą są m.in. nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony (pkt 4). Art. 5 tej ustawy przy tym wprost stanowi, że czynności lub stany faktyczne, o których mowa m.in. w jej art. 8 ust. 1-5, są przedmiotem opodatkowania akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa. Analogiczną regulację zawarto w art. 5 ust. 2 ustawy o VAT. Tym samym choć czynność prawna dla swej skuteczności musi spełniać szczególne warunki określone przez obowiązujące przepisy prawa, to brak ich respektowania, skutkujący uznaniem, że czynność tę wykonano z naruszeniem prawa, mimo to powoduje, iż podlega ona opodatkowaniu VAT i akcyzą. Przytoczone przepisy dotyczą wyłącznie sytuacji, gdy dana czynność jest dozwolona, ale jej wykonanie na podstawie odrębnych przepisów jest zarezerwowane np. dla podmiotów posiadających odpowiednie zezwolenie, koncesję, uprawnienia. Jeżeli wykonuje je podmiot nieposiadający odpowiedniej koncesji, licencji czy zezwolenia, to brak tych formalnych uprawnień wymaganych przez inne przepisy nie stanowi przesłanki uchylenia obowiązku podatkowego, który wynika z samego faktu wykonania określonej czynności (T. Michalik, VAT. Komentarz, Komentarz do art. 5, Warszawa 2014 r., Legalis; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 1997 r., III SA 981/96, LEX nr 32043; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 1999 r., III SA 7670/98, LEX nr 40064).
W konsekwencji, w piśmiennictwie i orzecznictwie nie wyklucza się również opodatkowania podatkiem akcyzowym czynności dokonanych z naruszeniem innych przepisów niż przepisy prawa cywilnego, w tym czynności o charakterze przestępczym, pod warunkiem, że ich treść odpowiada treści czynności podlegającej opodatkowaniu na mocy u.p.a., jako że ustawa ta, określając przedmiot opodatkowania, nie czyni rozróżnienia dla sytuacji, gdy pochodzi on ze źródeł legalnych, bądź nielegalnych (S. Parulski, Akcyza. Komentarz, Komentarz do art. 5 Ustawy o podatku akcyzowym, LEX 2010; podobnie: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2011 r., IV KK 270/11, LEX nr 1095847 i wskazana tam literatura).
Sąd Najwyższy dostrzegł, że kwestia opodatkowania czynności dokonanych z naruszeniem prawa, w tym o charakterze przestępczym, nie jawi się już tak oczywista na gruncie ustawy o VAT, która w art. 6 ust. 2 zawiera wyłączenie stosowania jej przepisów w stosunku do czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy. W świetle tego przepisu, jako zasadę przyjmuje się, że poprzez opodatkowanie zachowań niepożądanych nie można doprowadzić do pewnego rodzaju legalizacji tych zachowań. W konsekwencji zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie na tle art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT z 1993 r. uznawano za czynności niepodlegające ustawie (a więc i opodatkowaniu), wszelkiego rodzaju czynności zabronione wprost przez ustawę. Dotyczyło to przede wszystkim czynów będących jednocześnie zabronionymi i karalnymi.
W ocenie Sądu Najwyższego akcesja Polski do Unii Europejskiej i będąca jej konsekwencją konieczność interpretowania prawa krajowego w duchu wspólnotowym, w tym przede wszystkim z uwzględnieniem regulacji VI Dyrektywy Rady z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) oraz Dyrektywy Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (2006/112/WE), jak też linii orzeczniczej Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w obecnym stanie prawnym wymusza niejako konieczność zdecydowanie innego pojmowania pojęcia „czynności niemogących być przedmiotem prawnie skutecznej umowy” z art. 6 ust. 2 ustawy o VAT. W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wyłączenie z zakresu opodatkowania VAT-em działalności przestępczej, nie ma bowiem charakteru bezwzględnego. Nie każde zachowanie uznawane przez ustawodawcę krajowego za czyn zabroniony pod groźbą kary będzie zatem skutkowało wyłączeniem danej czynności z opodatkowania VAT. Akcentując zasadę neutralności podatku, Trybunał wskazuje na konieczność eliminowania zakłóceń konkurencji, czego konsekwencją jest uznanie, że na gruncie opodatkowania nie można czynić rozróżnienia pomiędzy czynnościami legalnymi a czynnościami nielegalnymi. Wyjątek stanowią jedynie czynności, w przypadku których nie jest możliwa jakakolwiek konkurencja pomiędzy sektorem legalnym a nielegalnym, a więc mające za przedmiot towary, które nie mogą być w ogóle wprowadzone na rynek do obrotu publicznego (np. podrobione pieniądze, narkotyki, organy ludzkie). W orzeczeniu w sprawie C-3/97 (Regina v. J.C. Goodwin & E.T. Unstead) ETS uznał, że obrót podrabianymi towarami w postaci kosmetyków podlega VAT, a w orzeczeniu C-455/98 (Tullihallitus v. Kaupo Salumets) wskazał, że import (a także dostawa) przemycanych towarów w postaci alkoholu również podlega opodatkowaniu. Natomiast w orzeczeniach C-294/82 (Senta Einberger v. Hauptzollamt Freiburg) oraz C-289/86 (Vereniging Happy Family Rustenburgerstat v. Inspecteur der Omzetbelasing) odniósł się do traktowania z punktu widzenia systemu opodatkowania VAT zbycia/importu towarów, które nie mogą być wprowadzone na rynek ze względu na ich naturę lub cechy specjalne (tu odnośnie dostawy oraz importu narkotyków - orzekając, iż nie podlegają one opodatkowaniu VAT). Jak wynika z uzasadnienia wskazanych powyżej orzeczeń, w przypadku wskazanych w nich czynności, nie można wprowadzać rozróżnienia pomiędzy czynnościami zgodnymi i niezgodnymi z prawem. Opodatkowanie powinno zatem obejmować także te czynności, które, choć były niezgodne z prawem, mogłyby być dokonane jako legalne. Z opodatkowania VAT powinny być zatem bezwzględnie wyłączone jedynie towary, których wprowadzenie do obrotu jest ściśle zakazane.
W tym znaczeniu, w ocenie Sądu Najwyższego, dostawa papierosów wykonywana w ramach paserstwa akcyzowego, czy paserstwa celnego, z uwagi na fakt, że jej przedmiotem są towary mogące stanowić przedmiot legalnego obrotu, może być przedmiotem prawnie skutecznej umowy i jako taka powinna podlegać opodatkowaniu. Jak wskazuje się bowiem w piśmiennictwie, towary dostarczane przez pasera są oferowane także przez inne, legalnie działające na rynku podmioty, będące podatnikami VAT i realnie konkurują z tymi „legalnymi” towarami (A. Bartosiewicz (w:) A. Bartosiewicz, VAT. Komentarz, Komentarz do art. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, Lex 2014).
Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 15 stycznia 2015 roku zauważył, że zwolennicy poglądu o niemożności uznania za przedmiot opodatkowania działalności sprzecznej z prawem, pogląd ten wyrażali na tle prawa karnego powszechnego, a nieprawa karnego skarbowego. Ponad wszelką wątpliwość, za podatnika zart. 54 k.k.s.nie może być uznany sprawca przestępstwa np. paserstwa zart. 291 § 1 k.k., który sprzedaje kradzione samochody. W konsekwencji także jego przestępcza działalność nie może zostać opodatkowana. Niezgłoszenie się zatem tej osoby do podatku nie rodzi odpowiedzialności karnej za przestępstwo skarbowe zart. 54 § 1 k.k.s.Inaczej jest na gruncieprawa karnego skarbowego, gdzie z uwagi na szczegółowe regulacje prawa podatkowego i prawa finansowego, w określonych przypadkach tj. w sytuacjach, gdy istnieje konkurencja między nielegalnymi produktami, a produktami, które w sposób legalny znajdują się na rynku (oczywiście, przy wykluczeniu z tego zakresu produktów, których wprowadzenie do obrotu jest przez prawo bezwzględnie zabronione), taka nielegalna działalność może stanowić przedmiot opodatkowania.
Sąd Najwyższy wskazał też, że wyroby tytoniowe pochodzące z zagranicy, przed ich dopuszczeniem do legalnego obrotu na terenie Polski, muszą spełnić szereg warunków oraz podlegają opodatkowaniu z tytułu cła i akcyzy. Podobnie, dalszy obrót tymi towarami, już na terenie Polski, podlega opodatkowaniu VAT-em. Bezsprzecznie obrót takimi wyrobami tytoniowymi, bez wcześniejszego uiszczenia należnych podatków jest zabroniony przez prawo. Nie zmienia to jednakże faktu, iż obrót omawianymi wyrobami nie jest przez prawo polskie zabroniony bezwzględnie. Pod warunkiem spełnienia wskazanych w przepisach prawa wymagań, obrót tymi towarami jest bowiem możliwy i dopuszczalny.
Za trafnością kwalifikowania zart. 54 §1 lub 2 k.k.s czynów polegających na nabywaniu, przechowywaniu i zbywaniu na terenie Unii Europejskiej papierosów bez polskich znaków akcyzy, przywiezionych z zagranicy bez ich przedstawienia organowi celnemu, zdaniem Sądu Najwyższego, przemawia również treśćart. 29 pkt 4 k.k.s.Przepis ten, umożliwiając orzeczenie przepadku przedmiotów, których wytwarzanie, posiadanie, obrót, przechowywanie, przewóz, przenoszenie lub przesyłanie jest zabronione, odnosi stosowanie tego środka karnego jedynie w stosunku do rzeczy pierwotnie zabronionych, niejako wykluczając tym samym jego zastosowanie w stosunku do przedmiotów, którymi - po spełnieniu określonych warunków - możliwy jest legalny obrót.
Odnośnie apelacji obrońców oskarżonegoS. T. (1):
Nie sposób zgodzić się z obrońcą adwokatemB. K. (2), że Sąd Okręgowy błędnie zastosował w stosunku doS. T. (1)przepisart. 258 §1 k.k.Poczynione przez ten sąd ustalenia faktyczne dawały podstawę do uznania, żeS. T. (1)wraz z innymi oskarżonymi tworzył grupę przestępczą w rozumieniuart. 258 §1 k.k.Przypomnieć należy, że skala przedsięwziętej przez oskarżonych działalności przestępczej była na tyle duża, że wymagała stworzenia pewnej struktury. Transport papierosów, ich przewóz przez granicę, nabywanie towaru, jego sprzedaż wiązało się z wieloma czynnościami organizacyjnymi: zebranie większych sum pieniężnych, przygotowanie odpowiednich pojazdów, znalezienia miejsc do ukrycia papierosów, koordynacja działań przy przemycie poszczególnych partii papierosów. Faktem jest, że stopień zorganizowania ich przestępczej działalności nie był wysoki. Zgodzić się należy jednakże ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, wyrażonym w wyroku z dnia 13 listopada 2013 roku (II KK 170/13, KZS 2015/2/21,28), iż zorganizowaną grupę mogą stanowić osoby, których celem jest popełnianie przestępstw o luźnym związku, między innymi bez stałych ról, w każdym razie o większym określeniu ról niż przy współsprawstwie. Dodać do tego należy, że wbrew twierdzeniom obrońcyS. T. (1), struktura grupy przestępczej, o której mowa wart. 258 §1 k.k.wcale nie musi zhierarchizowana.
Pamiętać należy, że do przypisania przestępstwa zart. 258 §1 k.k.nie jest nawet konieczna wiedza o szczegółach organizacji grupy, znajomość wszystkich osób ją tworzących, mechanizmów funkcjonowania. Wystarczy tylko gotowość sprawcy do spełnienia zadań służących tej grupie. W rozpoznawanej sprawie grupa była zorganizowana w celu zakupienia na Litwie jak największej ilości papierosów i ich późniejszej sprzedaży z zyskiem na terenie Polski. Oskarżeni mieli tego świadomość i jednocześnie zdawali sobie sprawę, że stałe zajmowanie się tym procederem wymaga skoordynowanego sposobu działania.
Bezsprzecznie wiedza o wszystkich osobach uczestniczących w działaniu grupy nie była udziałem każdego oskarżonego, któremu przypisano przestępstwa zart. 258 §1 k.k., ale jak już wcześniej wspomniano, nie była ona konieczna dla wyczerpania znamion tego występku. Wystarczy, że bierze się udział w przestępczych przedsięwzięciach grupy ze świadomością jej istnienia.
Warto też zauważyć, że stopień zaangażowania wielu oskarżonych, w tymS. T. (1), wskazuje, że kontakty pomiędzy nimi nie były przypadkowe. Ich aktywność nie sprowadzała się bowiem do jednej czy dwóch transakcji. Ilość ustalonych transakcji pomiędzy oskarżonymi związanych z przemycaniem i sprzedażą papierosów bez znaków skarbowych akcyzy świadczy o ścisłych i stałych relacjach pomiędzy oskarżonymi i jednocześnie nie pozostawia żadnych wątpliwości, że wiedza o zorganizowanym, a nie doraźnym działaniu grupy, była udziałem co najmniej wszystkich tych oskarżonych, którym przypisano występek zart. 258 §1 k.k.
Skoro zatemS. T. (1)był członkiem grupy przestępczej i w jej ramach popełniał przestępstwo skarbowe, to konsekwentnie i słusznie, wbrew zarzutowi z apelacji obrońcy adwokatB. K. (2), Sąd Okręgowy przyjął, żeS. T. (1)dopuścił się przypisanego mu przestępstwa karnoskarbowego w ramach zorganizowanej grupy przestępczej. Tym samym nie może być mowy o obrazie przepisuart. 37 §1 pkt 5 k.k.s.
Poczynione przez Sąd Okręgowy ustalenia dawały też podstawę do przypisaniaS. T. (1)przestępstwa zart. 258 §3 k.k.Ta kwalifikacja prawna jest w pełni adekwatna do poczynionych przez ten sąd ustaleń faktycznych:W. J. (1)iS. T. (1)podejmowali decyzje o rodzaju sprowadzanych papierosów, ich cenie, ilości, wyboru daty przemytu, trasy, zadaniach i rolach podczas przemytu i ukrywania papierosów.S. T. (1)orazW. J. (1)finansowali również prowadzoną przez nich działalność przemytniczą, rozliczając się bezpośrednio z dostawcami lub odbiorcami. Wyposażali także pozostałych członków grupy w telefony i radiostacje. Wypłacali „wynagrodzenia” za pilotowanie, czy tak zwaną „obczajkę”. Kierownicza rola w grupieS. T. (1)wynika między innymi z wyjaśnieńK. A. (1). RównieżJ. T. (2)wyjaśnił, że wykonywał polecania zarównoW. J. (1), jak iS. T. (1). Nie wynika to wyłącznie z materiałów uzyskanych w wyniku prowadzonych czynności operacyjnych przez funkcjonariuszy Straży Granicznej polegających na niejawnej kontroli rozmów telefonicznych. Rola kierownicza w grupieS. T. (1)orazW. J. (1)wynika również z wyjaśnieńW. B. (1). Również na jego dominującą rolę w grupie wskazują wyjaśnieniaK. K. (2). Podał on między innymi (k. 11.302 odwr.): „Za przewożenie papierosów i pilotowanie płacił mi z regułyS. T. (1)”. Potwierdzają to też treści rozmów telefonicznych podsłuchanych w ramach kontroli operacyjnych.
Nie jest też zasadny zarzut przesłuchania na rozprawie w dniu 22 maja 2015 roku świadkaK. P.pod nieobecnośćS. T. (1). Przypomnieć należy, żeS. T. (1)21 maja 2015 roku złożył wniosek o odroczenie rozprawy z powodu konieczności uczestnictwa w dniu 22 maja 2015 roku w posiedzeniu w przedmiocie zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności. Trudno jest zatem uznać nieobecnośćS. T. (1)na rozprawie w dniu 22 maja 2015 roku za usprawiedliwioną. Ponadto obrońca w żaden sposób nie wykazał w apelacji, że naruszenie w tym przypadku przepisuart. 117 §2 k.p.k., o ile w ogóle mogło dojść do jego naruszenia, mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. Tymczasem zaskarżone orzeczenie może być wzruszone z powodu obrazy przepisu prawa procesowego tylko wówczas, gdy ta obraza mogła mieć wpływ na treść orzeczenia.
Odnosząc się do kolejnego zarzutu z apelacji obrońcy oskarżonegoS. T. (1), podnieść na wstępie należy, że został on błędnie sformułowany. Zostało w nim wskazanych jako naruszonych szereg przepisówKodeksu postępowania karnegobez wykazania, na czym miałaby polegać ich jednoczesna obraza. Podkreślić należy, że wskazano w tym zarzucie aż 13 różnych przepisów prawa procesowego. Wydaje się, że taki zabieg miał na celu wyłącznie wywarcie efektu psychologicznego.
Przypomnieć należy, że przewidziana wart. 2 §2 k.p.k.zasada prawdy materialnej należy do ogólnych dyrektyw procesu karnego i jako taka nie może stanowić samoistnej podstawy zarzutu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2014 roku, IV KK 26/14, Legalis nr 993287). Podobnie rzecz przedstawia się w odniesieniu do zarzutu naruszeniaart. 4 k.p.k.(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2016 roku, IV KK 333/16, Legalis nr 1537680). Również przepisart. 5 §1 k.p.k.formułuje ogólną zasadę procesową i aby trafnie podnieść zarzut jej naruszenia skarżący powinien wskazać na obrazę konkretnych przepisów postępowania gwarantujących jej przestrzeganie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 sierpnia 2014 roku, II KK 191/14, Legalis nr 1034057). Na podstawie treści apelacji zaś nie sposób dociec, jakie to szczególne przepisy zostały złamane przez Sąd Okręgowy, że można mu zarzucić, iż jeszcze przed wydaniem wyroku traktowałS. T. (1)jako sprawcę zarzuconych mu przestępstw.
Poważnym błędem jest jednoczesne zarzucenie obrazyart. 7 k.p.k.iart. 5 §2 k.p.k.Niemożliwe jest bowiem jednoczesne naruszenie obu tych przepisów. Jeżeli pewne ustalenie faktyczne uzależnione jest od oceny dowodu lub dowodów, to nie można mówić o naruszeniu zasadyin dubio pro reo. W takiej sytuacji ewentualne zastrzeżenia co do oceny wiarygodności konkretnego dowodu lub grupy dowodów mogą być rozstrzygane jedynie na płaszczyźnie utrzymania się przez sąd w granicach nakreślonych przezart. 7 k.p.k.(por. wyrok Sądu Najwyższego z 11 października 2002 roku, V KKN 251/01, Prok.i Pr.-wkł. 2003/11/5).
Podniesienie zarzutu obrazyart. 5 §2 k.p.k.jest zasadne tylko wówczas, gdy sąd orzekający rzeczywiście powziął wątpliwości, bądź gdy powinien takie powziąć i wbrew wyrażonej w tym przepisie regule rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego.
Nietrafnie też obrońcaS. T. (1)adwokatB. K. (2)zarzucił obrazęart. 424 k.p.k.Skoro w pisemnych motywach wyroku sąd wskazał, jakie fakty uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, wyjaśnił podstawę prawną wyroku oraz okoliczności, które miał na uwadze przy wymiarze kary, to obrazy tego przepisu żadną miarą nie można się dopatrzeć. Gdyby było tak, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku jest tak wadliwe, że niemożliwa jest kontrola instancyjna, to obrońca najprawdopodobniej miałby problemy z przygotowaniem apelacji, gdyż nie wiedziałby do czego miałby się odnieść. Tymczasem obszerność apelacji nie pozostawia żadnych wątpliwości, że jej autor nie miał kłopotów z jej sporządzeniem.
Całkowicie chybione są też zarzuty dotyczące naruszenia przez Sąd Okręgowy dyspozycjiart. 410 k.p.k.Nie dochodzi bowiem do obrazy tego przepisu, gdy sąd niektórym dowodom nie daje wiary i swoje rozstrzygnięcie opiera jedynie na tych dowodach, które uznał za wiarygodne. Niemożliwe jest przecież czynienie ustaleń faktycznych na podstawie sprzecznych ze sobą dowodów. Wystarczy zaś uważnie przeczytać uzasadnienie, aby się przekonać, że Sąd Okręgowy, wydając zaskarżone orzeczenie, wziął pod uwagę wszystkie przeprowadzone na rozprawie dowody. Z uzasadnienia wynika też, dlaczego nie dał wiary wyjaśnieniomS. T. (1). Jeżeli w tym zakresie sąd ten uznał za wiarygodne, co logicznie uzasadnił, między innymi zeznaniaM. G. (1)i wyjaśnieniaK. K. (2)orazK. A. (1), to w konsekwencji musiał odmówić wiary twierdzeniom oskarżonego, że nie brał udziału w przemycaniu papierosów bez znaków skarbowych akcyzy z Litwy.
W gruncie rzeczy zarzut, że Sąd Okręgowy dokonał ustaleń na podstawie „wyselekcjonowanych” dowodów jest wręcz absurdalny. Niemożliwe jest przecież czynienie ustaleń na podstawie sprzecznych ze sobą dowodów. W motywach pisemnych zaskarżonego wyroku zostało szczegółowo przedstawione, dlaczego pewne dowody zostały uznane za wiarygodne, a innym odmówiono wiary.
ObrońcaS. T. (1)adwokatB. K. (2)w swojej apelacji, pomimo zarzucenia Sądowi pierwszej instancji, że dokonana przez niego ocena dowodów jest sprzeczna z dyspozycjąart. 7 k.p.k., w ogóle nie przedstawił jakiegokolwiek argumentu uzasadniającego taką tezę. Nawet nie postarał się wykazać, że ta ocena jest sprzeczna ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz zasadami prawidłowego rozumowania. Wbrew też twierdzeniom obrońcy Sąd Okręgowy wskazał, na podstawie jakich dowodów ustalił ilości przemycanych przezS. T. (1)papierosów. Obrońca w żaden sposób nie wykazał w swojej apelacji, że te wyliczenia są błędne.
Nie można też zgodzić się z obrońcą, że Sąd pierwszej instancji nie przesłuchując świadkaM. G. (1)w obecności biegłego psychologa naruszył przepisyart. 167 §1 k.p.k.,art. 192 k.p.k.,art. 193 k.p.k.i jednocześnieart. 366 k.p.k.Należy przede wszystkim zauważyć, że przepisart. 192 §1 k.p.k.nie ma charakteru obligatoryjnego. Nawet jeżeli istnieje wątpliwość co do stanu psychicznego świadka, jego stanu rozwoju umysłowego, zdolności postrzegania lub odtwarzania przez niego postrzeżeń, sąd wcale nie jest zobowiązany przesłuchiwać świadka z udziałem biegłego lekarza psychiatry lub biegłego psychologa. Nie ma żadnego automatyzmu w dopuszczaniu dowodu z opinii biegłego w razie ujawnienia się okoliczności leczenia psychiatrycznego świadka. To do sądu orzekającego należy decyzja czy treść i sposób składania zeznań przez świadka w połączeniu z faktem jego leczenia rodzą wątpliwości, co do elementów psychicznych zeznań danej osoby (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 28 kwietnia 2016 roku, II AKa 92/16, Legalis Nr 1472382). Ponadto to, że świadek był leczony neurologicznie i stwierdzono u niego nieprawidłową osobowość, nie może być samo przez się źródłem wątpliwości co do możliwości postrzegania faktów, zwłaszcza jeżeli opisuje on zdarzenia związane z przemytem papierosów. Trudno jest uwierzyć w to, żeby ktoś w wyniku choroby neurologicznej wymyślał zdarzenia związane z kupnem, sprzedażą i przemycaniem z zagranicy papierosów bez oznaczeń skarbowych akcyzy.
Odnosząc się do zarzutu nieprzesłuchania w charakterze świadkaM. G. (1)po uprawomocnieniu się skazującego go wyroku, stwierdzić przede wszystkim należy, żeM. G. (1)został przesłuchany na rozprawie w charakterze świadka 28 maja 2014 roku (k. 14.817 odwr. – 14.619). Skorzystał on wówczas z przysługującego mu z mocyart. 182 §2 k.p.k.prawa do odmowy zeznań. Potwierdził on treść swoich wyjaśnień. Wyrok wobecM. G. (1)uprawomocnił się 23 czerwca 2014 roku (k. 15.077 – 15.079). 2 grudnia 2014 roku zwrócono się do Komendy Miejskiej Policji wS.o doręczenie wezwaniaM. G. (1)(k. 15.241). Nie zdołano jednakże doręczyć wezwaniaM. G. (1). Policjanci ustalili, że prawdopodobnie przebywa on za granicą w Wielkiej Brytanii (notatka k. 15.272). Na rozprawie w dniu 25 marca 2015 roku ponownie zarządzono wezwanie w charakterze świadkaM. G. (1)na terminy 17 kwietnia 2015 oraz 22 maja 2015 roku. Wezwania zostały mu wysłane na dwa różne adresy, w tym w Wielkiej Brytanii. 17 kwietnia 2015 rokuM. G. (1)przesłał e-maila (k. 15.738), w którym poinformował, że nie zamierza przyjechać do Polski, gdyż wiązałoby się to z dużymi kosztami. Jednocześnie zaznaczył, że złożone do akt „oświadczenie” (k. 15.576, 15.577) zaprzeczające prawdziwości wcześniej składanych przez niego „zeznań” nie pochodzi od niego. Z opinii biegłego z zakresu badań dokumentów pisma i podpisówK. B. (2)(k. 15.625 – 15.631) wynika, że znajdujące się na tym „oświadczeniu” odwzorowanie zapisu w funkcji podpisu mającego odzwierciedlać brzmienie nazwiska i imienia o treści(...)skopiowano z innego dokumentu przy pomocy skanera i odpowiedniego oprogramowania komputerowego i umieszczono w aktualnie widocznym miejscu. Na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2015 roku Sąd Okręgowy oddalił wniosek o przesłuchanie w charakterze świadkaM. G. (1), wskazując, że z przeprowadzonej ekspertyzy wynika, że „oświadczenie”, zgodnie z którymM. G. (1)miałby zmienić swoje stanowisko w sprawie, zostało podrobione i tym samym brak jest przesłanek uzasadniających potrzebę powtórnego jego przesłuchania w charakterze świadka.
Tak więc nie można czynić zarzutu Sądowi pierwszej instancji, że nie przesłuchał na rozprawieM. G. (1). Po pierwsze, został on przesłuchany i skorzystał z przysługującego mu wówczas prawa do odmowy zeznań. Po drugie, skoro świadek ten przebywał stale za granicą, to sąd miał prawo, niezależnie od stanowiska stron, zgodnie zart. 391 §1 k.p.k.odczytać jego zeznania i wyjaśnienia. Przy czym nie było potrzeby powtórnego odczytywania jego wyjaśnień na rozprawie w kwietniu 2015 roku, gdyż zostały one odczytane wcześniej w jego obecności.Artykuł 391 §1 k.p.k., jako przepis przewidujący wyjątki od zasady bezpośredniości, formułując samoistną przesłankę zezwalającą na odczytanie zeznań świadka, jaką jest jego przebywanie za granicą, nie precyzuje, jakiego rodzaju ma to być pobyt. Przeszkoda ta powinna być realna, dość trwale istniejąca, rzeczywiście uniemożliwiająca przybycie świadka i jego bezpośrednie przesłuchanie przed sądem. Przy spełnieniu tych przesłanek możliwe jest odczytanie zeznań świadka bez względu na ich wagę dla postępowania, nawet bez zgody stron (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 sierpnia 2014 roku, II KK 204/14, OSNKW z 2015 roku, nr 1 poz. 6).
Sąd pierwszej instancji słusznie też oddalił wniosek o ponowne przesłuchanie w charakterze świadkaK. K. (3). SkoroK. K. (3)został przesłuchany, to pomimo że skorzystał z prawa do odmowy wyjaśnień, brak było podstaw do ponownego jego przesłuchania po uprawomocnieniu się wydanego wobec niego wyroku skazującego. Dowód z przesłuchaniaK. K. (3)został przeprowadzony zgodnie z wymogami stawianymi przezKodeks postępowania karnego.
Odnośnie zarzutu nieprzeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu fonoskopii przypomnieć należy, że w trakcie postępowania przygotowawczego, kiedy próbowano zarejestrować jego głos celem przeprowadzenia później badań porównawczych podczas przesłuchania przeprowadzonego w dniu 20 czerwca 2012 roku,S. T. (1)nie wydobył z siebie żadnego dźwięku. Tym samym sam uniemożliwił wykonanie takiej ekspertyzy. Jednocześnie Sąd pierwszej wskazał w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku na rozmowy, z których jednoznacznie wynika, że oskarżonyS. T. (1)posługiwał się określonymi numerami telefonów komórkowych. Ponadto podczas przesłuchania oskarżonegoJ. T. (2), kiedy odtworzono mu nagrane rozmowy telefoniczne,J. T. (2)rozpoznał nie tylko swój głos, ale również głosS. T. (1). RównieżA. G. (1)podczas odtwarzania mu zarejestrowanych rozmów telefonicznych rozpoznał głosS. T. (1).
Ponadto podczas niektórych rozmów padały wprost określenia pozwalające, w połączeniu z pozostałymi dowodami, na kategoryczną identyfikacjęS. T. (1). W przypadku pierwszej kontroli operacyjnej przykładem pozostawała rozmowa z dnia 14 maja 2010 r. godz. 20:18:14, w trakcie którejW. J. (1)(nr(...)) zwracał się doS. T. (1)imieniem(...)(stenogram k. 13v-14 Załącznika nr 2, k. 220). Inny przykład to rozmowa z dnia 19 maja 2010 r. godz. 16:53:49 także pomiędzyS. T. (1)aW. J. (1)(nr(...)), gdzie równieżW. J. (1)kilkakrotnie zwrócił się do swojego rozmówcy(...)(stenogram k. 38-39, Załącznik Nr 2, płyta Załącznik nr 2 k. 220). W przypadku drugiej kontroli (nr(...)), podczas rozmowy z dnia 05 lipca 2010 r. godz. 12:10:50,W. J. (1)(nr(...)) zwrócił się doS. T. (1): „

    posłuchajS.
”. (stenogram k.42v Załącznik Nr 3 , płyta Załącznik nr 3 k. 154). W przypadku trzeciej kontroli (nr(...)

    ),w rozmowie z dnia 19 lipca 2010 r. godz. 22:38:46 kobieta mówiąca po polsku z akcentem rosyjskim – połączenie z telefonuW. L. (1)(...), zwracała się do swojego rozmówcy(...)(stenogram k. 4 Załącznik Nr 4, płyta Załącznik nr 4 k. 153). Także w rozmowie z dnia 23 lipca 2010 r. godz. 12:37:47 z nieustalonym mężczyzną wykorzystującym telefon o nr(...), rozmówca zwracał się do drugiej strony: „

    No, coS.? Halo?” (stenogram k. 15-16 załącznik nr 4, płyta Załącznik nr 4 k. 153). Także podczas rozmów zarejestrowanych podczas czwartej kontroli operacyjnej realizowanej wobecW. J. (1)

     (nr(...)), w rozmowachW. J. (1)zS. T. (1)(wykorzystującym numer(...)) padały bezpośrednie zwroty(...)– rozmowa z dnia 26 lipca 2010 r. godz. 19:37:41 (stenogram k. 145 załącznik nr 5, płyta załącznik nr 5 k. 1123).
Nie można też zgodzić się z obrońcą, że Sąd pierwszej instancji dokonując ustaleń faktycznych w zakresie kierowania przezS. T. (1)grupą przestępczą oraz popełnienia przestępstwa skarbowego zart. 91 §3 k.k.s.w zb. zart. 63 §2 k.k.s.w zb. zart. 54 §1 k.k.s.nie mógł wykorzystać cytowanych w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku treści podsłuchanych rozmów telefonicznych, uzyskanych w wyniku legalnie zarządzonej kontroli operacyjnej.
Podkreślić należy, że kontrola operacyjna była zarządzana między innymi odnośnie przestępstwa wymienionego wart. 9e ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 12 października o Straży Granicznej(t. j. Dz. U. z 2016 roku, poz. 1643). Również zgody następcze były wydawane odnośnie czynu zabronionego określonego w tym przepisie. Przepis ten w okresie zarządzania kontroli operacyjnych oraz wydawania zgód następczych dotyczył przestępstw pozostających w związku z przekraczaniem granicy państwowej lub przemieszczaniem przez granicę państwową towarów oraz wyrobów akcyzowych podlegających obowiązkowi oznaczania znakami akcyzy, jak również przedmiotów określonych w przepisach o broni, amunicji oraz o materiałach wybuchowych, a także o przeciwdziałaniu narkomanii. W uzasadnieniu wszystkich wniosków wskazywano, że kontrola operacyjna ma dotyczyć oprócz przestępstwa polegającego na udziale w zorganizowanej grupie przestępczej przestępstwa związanego z paserstwem oraz przemytem wyrobów akcyzowych. Przestępstwo karnoskarbowe pozostające w związku z przemieszczaniem przez granicę państwową towarów oraz wyrobów akcyzowych podlegających obowiązkowi oznaczania znakami skarbowymi akcyzy kwalifikowane jest zart. 91 §1 lub 3 k.k.s, a także zart. 63 §2 k.k.s.iart. 54 §1 k.k.s.oraz (w zależności od dokładnych ustaleń) zart. 65 §1 k.k.s.Nie ma zatem żadnych wątpliwości, że przepisart. 9e ust. 1 pkt 4 ustawy o Straży Granicznejw brzmieniu obowiązującym do 6 lutego 2016 roku dawał podstawę do wykonywania przez Straż Graniczną czynności operacyjno – rozpoznawczych odnośnie przestępstw określonych w tych przepisach, o ile oczywiście przestępstwa te pozostawały w związku z przemieszczaniem przez granicę państwową towarów oraz wyrobów akcyzowych podlegających obowiązkowi oznaczania znakami skarbowymi akcyzy.
Nie można wymagać od organów ścigania, aby już na etapie zarządzenia kontroli operacyjnej lub w chwili wydawania tak zwanych zgód następczych dokładnie określali kwalifikację prawną czynu, w związku z którym wykonywano kontrolę operacyjną. Kontrola operacyjna ma służyć między innymi wykryciu, jak i uzyskaniu oraz utrwaleniu dowodów umyślnych przestępstw. Kwalifikacja prawna przyjęta przez organy śledcze nie może wiązać sądu. Tym samym czymś nieracjonalnym byłoby przyjęcie, że zmiana kwalifikacji prawnej czynu (również jej poszerzenie), przy zachowaniu tożsamości czynu stanowiącego przestępstwo „katalogowe” uniemożliwia wykorzystanie dowodów z kontroli operacyjnej. Za zbędne zatem należy uznać uzyskiwanie w postępowaniu przygotowawczym zgody sądu na ujęcie w kwalifikacji prawnej czynu dodatkowo przepisówart. 65 k.k.s.,art. 54 k.k.s.orazart. 63 k.k.s.Podobnie należy uznać za zbędne uzyskiwanie zgody na przyjęcie w kwalifikacji prawnej czynu zamiast typu podstawowego typu uprzywilejowanego ze względu na wysokość podatku narażonego na uszczuplenie lub uszczuplonego, bądź też ze względu na wartość uszczuplonej należności celnej. Za wręcz absurdalne należy uznać twierdzenie, że materiały z kontroli operacyjnej mogły być wykorzystane wyłącznie w przypadku czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa zart. 91 §1 k.k.s., a w przypadku ustalenia, że należność celna jest małej wartości, co powoduje konieczność zakwalifikowania czynu zart. 91 §3 k.k.s., materiały te nie mogły być wykorzystane. Na etapie zarządzania kontroli operacyjnej oraz wyrażania przez sąd tak zwanych zgód następczych nie było przecież w ogóle wiadome, w jakiej wysokości poszczególne osoby uszczupliły należności celne. Podkreślić jednocześnie należy, że przestępstwo kwalifikowane zart. 91 §3 k.k.s.jest przestępstwem „katalogowym” stosownie do treściart. 9e ust. 1 pkt 4 ustawy o Straży Granicznejw brzmieniu obowiązującym do 6 lutego 2016 roku. Późniejsza zmiana tego przepisu nie mogła powodować delegalizacji uzyskanych między innymi na podstawie tego przepisu w poprzednim brzmieniu materiałów z kontroli operacyjnej.
Należy też podnieść, że podsłuch operacyjny nie był jedynym źródłem dowodowym, a wręcz dodatkowym, gdyż Sąd Okręgowy swoje ustalenia faktyczne w sprawie oparł na innych dowodach, w szczególności osobowych, które zostały skrupulatnie i kompleksowo omówione i przedstawione. To przede wszystkim te dowody, a nie dowody z kwestionowanego „podsłuchu” wskazują na winę oskarżonego w zakresie przypisanych mu czynów.
Odnosząc się jeszcze do apelacji obrońcyS. T. (1)– adwokatM. K. (3), w której zdecydowana większość zarzutów jest tożsama z zarzutami postawionymi w apelacji adwokatB. K. (2), podnieść należy, że Sąd Okręgowy nie dopuścił się wymienionych w ostatnim zarzucie błędów w ustaleniach faktycznych. Przyjmując za wiarygodne zeznaniaM. G. (1)i wyjaśnieniaK. K. (3)Sąd pierwszej instancji nie mógł poczynić innych ustaleń faktycznych niż przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku.
Dokonana zaś przez Sąd Okręgowy ocena zeznańM. G. (1)iK. K. (3), wbrew twierdzeniom obu obrońców, bynajmniej nie wymyka się poza granice nakreślone przez przepisart. 7 k.p.k.Sąd pierwszej instancji bardzo szczegółowo przeanalizował te depozycje tych dwóch osób, wskazując jednocześnie wszystkie te punkty, które zazębiają się z innymi dowodami, w tym w szczególności z dowodami bezosobowymi. Jest niepodobieństwem, aby świadkowie ci wszystkie podawane przez nich okoliczności związane z udziałemS. T. (1)w przemycie papierosów wymyślili (a tak należałoby przyjąć podzielając w całości wyjaśnienia oskarżonego i tezy jego obrońców z apelacji) i to jeszcze w taki sposób, aby te „będące wytworem ich fantazji” okoliczności znajdowały potwierdzenie w innych dowodach.
Żadną miarą nie można zgodzić się obrońcą, że wymierzonaS. T. (1)bezwzględna kara pozbawienia wolności jest rażąco surowa. Popełnione przez niego przestępstwa cechują się znaczną szkodliwością społeczną. Jego stopień winy jest również znaczny. Spośród wszystkich oskarżonych obokW. J. (1)był on najbardziej zaangażowany w przemyt papierosów bez znaków skarbowych akcyzy. Parał się on tą działalnością ponad dwa lata. Spowodował uszczuplenie należności publicznoprawnej w kwocie ponad czterech i pół miliona złotych. W tych okolicznościach wymierzonej wobec niego kary łącznej trzech lat pozbawienia wolności nie sposób uznać za rażąco surową. Wręcz przeciwnie, można zastanawiać się nad jej łagodnością, zwłaszcza że był już karany sądownie.
Nieporozumieniem jest zarzucanie rażącej niewspółmierności środka karnego w postaci obowiązku zapłaty równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci paczek papierosów. Orzeczenie tego przepadku było bowiem obligatoryjne i jego wysokość jest uzależniona wyłącznie od wartości przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa. Sytuacja materialna oskarżonego oraz jego możliwości zarobkowe nie mogą mieć żadnego wpływu na ustalenie wysokości tego środka karnego.
Sąd był również zobligowany, wobec popełnienia przestępstwa wyczerpującego między innymi znamiona przestępstwa zart. 91 §3 k.k.s., do orzeczenia przepadku przedmiotów, w tym pojazdu mechanicznego, które służyły do popełnienia przestępstwa. Biorąc zaś pod uwagę wysokość uszczuplonej przezS. T. (1)należności publicznoprawnej nie sposób uznać, że orzeczenie przepadku tych przedmiotów jest niewspółmierne do wagi popełnionego przez niego przestępstwa skarbowego.
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoW. J. (1):
Apelacja jest niezasadna.
Żadną miarą nie można zgodzić się z obrońcąW. J. (1), że sąd dokonał oceny materiału dowodowego sprzecznie z wyrażoną wart. 7 k.p.k.zasadą swobodnej oceny dowodów. Zupełnie zaś niezrozumiałe jest zarzucanie Sądowi pierwszej instancji naruszeniaart. 410 k.p.k.Nie dochodzi bowiem do obrazy tego przepisu, gdy sąd niektórym dowodom nie daje wiary i swoje rozstrzygnięcie opiera jedynie na tych dowodach, które uznał za wiarygodne. Niemożliwe jest przecież czynienie ustaleń faktycznych na podstawie sprzecznych ze sobą dowodów. Wystarczy zaś uważnie przeczytać uzasadnienie, aby się przekonać, że Sąd Okręgowy, wydając zaskarżone orzeczenie, wziął pod uwagę wszystkie przeprowadzone na rozprawie dowody.
Zupełnie niezrozumiałe jest postawienie zarzutu obrazyart. 424 §1 k.p.k.Sąd Okręgowy w sposób niezwykle szczegółowy wyjaśnił podstawę faktyczną zaskarżonego wyroku. Z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku można też dowiedzieć się, wbrew twierdzeniom obrońcy, dlaczego sąd ten uznał za wiarygodne pomówienia współoskarżonych oraz obciążające zeznania świadków. Obrońca przed sformułowaniem zarzutu obrazyart. 424 §1 k.p.k.powinien był najpierw sięgnąć do przepisuart. 438 pkt 2 k.p.k., z którego wynika, że obraza prawa procesowego może być podstawą do zmiany lub uchylenia wyroku tylko wówczas, kiedy mogła ona mieć wpływ na treść wyroku. Tymczasem uzasadnienie jest sporządzane po wydaniu wyroku. Trudno zatem uznać, żeby sama obrazaart. 424 §1 k.p.k.mogła mieć wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. Ponadto, zgodnie z przepisemart. 455a k.p.k., nie można uchylić wyroku z tego powodu, że jego uzasadnienie nie spełnia wymogów określonych wart. 424 k.p.k.
O czym już wcześniej była mowa, błędne jest jednoczesne zarzucanie naruszanieart. 7 k.p.k.orazart. 5 §2 k.p.k.Nie jest bowiem możliwe równoczesne naruszenie obu tych przepisów. Jeżeli pewne ustalenie faktyczne uzależnione jest od oceny dowodu lub dowodów, to nie można mówić o naruszeniu zasadyin dubio pro reo. W takiej sytuacji ewentualne zastrzeżenia co do oceny wiarygodności konkretnego dowodu lub grupy dowodów mogą być rozstrzygane jedynie na płaszczyźnie utrzymania się przez sąd w granicach nakreślonych przezart. 7 k.p.k.(por. wyrok Sądu Najwyższego z 11 października 2002 roku, V KKN 251/01, Prok.i Pr.-wkł. 2003/11/5). Podniesienie zarzutu obrazyart. 5 §2 k.p.k.jest zasadne tylko wówczas, gdy sąd orzekający rzeczywiście powziął wątpliwości, bądź gdy powinien takie powziąć i wbrew wyrażonej w tym przepisie regule rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego.
Ogromne zdziwienie budzi postawienie zarzutu obrazyart. 193 §1 k.p.k.odnośnie wyliczenia uszczuplonych na skutek działania oskarżonego należności publicznoprawnych. Fachowy prawnik powinien doskonale wiedzieć, że niedopuszczalne jest przeprowadzanie dowodu z opinii biegłego z zakresu obowiązującego prawa. Jest to jedynie możliwe w przypadku biegłego z zakresu prawa międzynarodowego i obcego. Ustalenie wysokości tych należności następuje przecież wyłącznie na podstawie stosownych przepisów prawnych. W przypadku podatku VAT jego wysokość określana jest na podstawieustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług(t. j. Dz. U. z 2016 roku, poz. 710). Wysokość podatku akcyzowego regulujeustawa z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym(t. j. Dz. U. z 2017 roku, poz. 43). Ustalenie wartości celnej i należności celnych to przede wszystkimustawa z dnia 19 marca 2004 roku Prawo celne(t. j. Dz. U. z 2016 roku, poz. 1880). Biegłym, który miałby wyliczyć te należności, byłby zatem biegły z zakresu prawa podatkowego i celnego. Niedopuszczalne jest zaś przeprowadzanie dowodu z opinii biegłego z zakresu obowiązującego prawa. Autor apelacji, będący profesjonalnym prawnikiem, w ogóle nie wykazał, aby wyliczenia należności publicznoprawnych, na których oparł się Sąd pierwszej instancji, były niezgodne z obowiązującymi przepisami w tym zakresie. Podnieść też należy, że wartość pojedynczej paczki papierosów również ustalono opierając się na odpowiednich przepisach. Ceny detaliczne zostały ustalone na podstawie obwieszczeń Ministra Finansów w sprawie najpopularniejszej kategorii cenowej. Słusznie zatem Sąd pierwszej instancji oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego, z tym że podstawą takiej decyzji powinien był być przede wszystkim przepisart. 170 §1 pkt 1 k.p.k.
Również słusznie Sąd pierwszej instancji oddalił wniosek dowodowy obrońcy oskarżonego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu telekomunikacji celem ustalenia, czy możliwe jest określenie z taką dokładnością, jak w znajdujących się w aktach sprawy diagramach współrzędnych geograficznych logujących się telefonów. Aby to wiedzieć, nie są potrzebne jakieś wiadomości specjalne. W gruncie rzeczy większość użytkowników sieci komórkowych posiada wiedzę o podstawowych zasadach działania tego rodzaju sieci, w tym o logowaniu się telefonów komórkowych na stacjach przekaźnikowych. Warto powtórzyć za Sądem pierwszej instancji, że aby korzystać z telefonu komórkowego jego użytkownik musi znajdować się w zasięgu stacji bazowej i musi odbierać odpowiedniej jakości sygnał. W każdym telefonie komórkowym informacja o tym jest wyświetlana na ekranie zazwyczaj w postaci kresek o różnej długości. Działanie każdego telefonu komórkowego polega na stałym wyszukiwaniu najbliższej stacji bazowej, co jest rejestrowane. Takie zasady działania telefonów komórkowych powodują, że w gruncie rzeczy bardzo proste jest zlokalizowanie, na podstawie miejsca logowania się telefonu, obszaru, z którego użytkownik telefonu kontaktował się z innymi użytkownikami telefonu. Wskazać też należy, że im większe jest zagęszczenie stacji bazowych na danym obszarze, tym dokładniejsze jest zlokalizowanie użytkownika telefonu komórkowego. W zabudowie miejskiej, gdzie zazwyczaj jest więcej stacji bazowych, możliwe jest namierzenie rozmówcy z dokładnością co do 50 metrów. Jeżeli telefon jest w zasięgu tylko jednej lub dwóch stacji, to możliwości zlokalizowania użytkownika telefonu komórkowego są znacznie mniejsze i promień przebywania może być określony nawet na kilkanaście kilometrów.
Słusznie też Sąd pierwszej instancji oddalił ostatecznie wniosek o powtórne przesłuchanie świadkaM. G. (1). Jeszcze raz należy powtórzyć (kwestia ta była omawiana w części dotyczącej apelacji obrońcówS. T. (1)) żeM. G. (1)został przesłuchany na rozprawie w charakterze świadka 28 maja 2014 roku (k. 14.817 odwr. – 14.619). Skorzystał on wówczas z przysługującego mu z mocyart. 182 §2 k.p.k.prawa do odmowy zeznań. Potwierdził on treść swoich wyjaśnień. Wyrok wobecM. G. (1)uprawomocnił się 23 czerwca 2014 roku (k. 15.077 – 15.079). 2 grudnia 2014 roku zwrócono się do Komendy Miejskiej Policji wS.o doręczenie wezwaniaM. G. (1)(k. 15.241). Nie zdołano jednakże doręczyć wezwaniaM. G. (1). Policjanci ustalili, że prawdopodobnie przebywa on za granicą w Wielkiej Brytanii (notatka k. 15.272). Na rozprawie w dniu 25 marca 2015 roku ponownie zarządzono wezwanie w charakterze świadkaM. G. (1)na terminy 17 kwietnia 2015 oraz 22 maja 2015 roku. Wezwania zostały mu wysłane na dwa różne adresy, w tym w Wielkiej Brytanii. 17 kwietnia 2015 rokuM. G. (1)przesłał e-maila (k. 15.738), w którym poinformował, że nie zamierza przyjechać do Polski, gdyż wiązałoby się to z dużymi kosztami.
M. G. (1)został przesłuchany na rozprawie w charakterze świadka. Wprawdzie skorzystał z przysługującego mu prawa do odmowy zeznań, ale potwierdził odczytane mu wyjaśnienia, które składał jako podejrzany. Potwierdzenie złożonych wcześniej wyjaśnień jest również złożeniem zeznań pod rygorem odpowiedzialności karnej na podstawieart. 233 §1 k.k.Poza tym skoroM. G. (1)przebywał stale za granicą, to sąd miał prawo, niezależnie od stanowiska stron, zgodnie zart. 391 §1 k.p.k.odczytać jego zeznania i wyjaśnienia. Przy czym nie było potrzeby powtórnego odczytywania jego zeznań na rozprawie w kwietniu 2015 roku, gdyż zostały one odczytane wcześniej w jego obecności.
To, żeW. J. (1)kierował zorganizowaną grupą przestępczą wynika nie tylko z treści odsłuchanych na rozprawie rozmów telefonicznych z kontroli operacyjnej, ale również z wyjaśnień innych oskarżonych. W szczególności znamienne są wyjaśnieniaK. A. (1). Tenże oskarżony wyjaśnił między innymi, iż początkowo myślał, że szefem jestS. T. (1), ale później zaczął przyjeżdżaćW. J. (1)i to on wydawał polecenia. Z jego wyjaśnień wynika też między innymi, że członkowie grupy na polecenieW. J. (1)iS. T. (1)sklejali paczki papierosów, co było przez nich nazywane „belowaniem siana”, a następnie pakowane do czarnych worków na śmieci. Z jego wyjaśnień wynika też, żeW. J. (1)sprawdzał co robią „jego chłopaki, rozdysponowywał papierosy, mówiąc, gdzie mają one trafić”. Podał też (k. 7.900): „(…) aW.liczył, nic nie robił i z mojego punktu wyglądało to tak, jakby był bossem i nadzorował ich”. Na ten temat wyjaśnił teżP. G., który stwierdził, że miał między innymi za zadanie informowanieW. J. (1)o patrolach Straży Granicznej.
Warto też podkreślić, co zostało skrzętnie pominięte przez obrońcę w apelacji, żeW. J. (1)w postępowaniu przygotowawczym przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, w tym do kierowania zorganizowaną grupą przestępczą. Kiedy był przesłuchiwany 21 grudnia 2010 roku w obecności swojego obrońcy (k. 3.678), po przedstawieniu mu dwóch zarzutów: zart. 258 §3 k.p.k.i zart. 54 §1 k.k.s.w zb. zart. 63 §2 k.k.s.w zb. zart. 86 §2 k.k.s.w zw. zart. 37 §1 pkt 1, 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 §2 k.k.s., stwierdził, że „generalnie” przyznaje się do popełnienia tych czynów. Zakwestionował jedynie czasookres popełnienia tych czynów. Faktem jest, że w dalszej części składanych wówczas wyjaśnień niejako zakwestionował te stwierdzenia, ale składając wyjaśnienia w dniu 30 maja 2011 roku (k. 6.504 – 6.505) jednoznacznie stwierdził, że przyznaje się do kierowania zorganizowaną grupą przestępczą. Ponadto wyjaśnił wówczas, że około trzech miesięcy po wyjściu z więzienia zaczął przemycać papierosy. Wcześniej dowiedział się, że na przemycaniu papierosów może więcej zarobić, aniżeli na sprowadzaniu z zagranicy samochodów. Podał, że początkowo przewoził z Litwy każdorazowo po około 100 kartonów. Sprzedawał je na bazarze wS.. Potem przywoził coraz to większe ilości papierosów. Poznawał też coraz więcej ludzi, którzy kupowali od niego papierosy. Po powrocie z Anglii ponownie skontaktował się zL., od którego wcześniej brał papierosy. Razem z nim woził papierosy do odbiorcy zS.. Każdorazowo przewozili od 1.000 do 1.500 kartonów. W maju 2010 roku na należącej do jego matki posesji w miejscowościH.został znaleziony samochód z papierosami. Były to papierosy jego oraz Litwina o pseudonimie(...). Później wraz z tym Litwinem przewoził papierosy na posesję wG.. Były tam odbierane od niego przez osobę o imieniuT.. W kolejnych swoich wyjaśnieniach, składanych w dniu 19 czerwca 2012 roku, wcale nie zaprzeczył prawdziwości swoich wcześniejszych wyjaśnień, a jedynie oświadczył, że nie będzie odpowiadał na żadne pytania.
W każdym razie to, żeW. J. (1)popełnił przypisane mu przestępstwo karnoskarbowe zart. 54 §1 k.k.s.w zb. zart. 63 §2 k.k.s.w zb. zart. 65 §1 k.k.s.w zb. zart. 91 §1 k.k.s.wynika z szeregu dowodów. Jego rolę i aktywność w grupach zajmujących się przemytem do Polski papierosów bez znaków skarbowych akcyzy opisał szczegółowoM. G. (1). Również z wyjaśnieńK. K. (2)wynika, żeW. J. (1)był zaangażowany w przemycanie i sprzedaż tego rodzaju wyrobów. Na ten temat wyjaśniali też, o czym była już wcześniej mowa,A. G. (5),K. A. (1), a takżeJ. T. (2). Ten ostatni wskazywał też w swoich wyjaśnieniach na kierowniczą rolę w grupieW. J. (1). Jednoznacznie stwierdził (k. 9.511), że jeździł z papierosami „dlaS. T. (1)iW. J. (3)”. Wyjaśniał też na temat osób, które zabezpieczały przemyt dlaS. T. (1)iW. J. (1).
Podkreślić należy, że dokonana przez Sąd Okręgowy ocena wyjaśnień oskarżonych i zeznań świadków, którzy jednoznacznie obciążyliW. J. (1)spełnia wszystkie wymagania stawiane przez przepisart. 7 k.p.k.i tym samym jest prawidłowa. Zauważyć należy, że wszystkie te dowody są styczne, jeżeli chodzi o udziałW. J. (1)w obrocie wyrobami tytoniowymi bez znaków skarbowych akcyzy. Jednocześnie wszystkie te osoby w śledztwie składały wyjaśnienia w sposób spontaniczny, relacjonując przede wszystkim okoliczności związane z ich udziałem w przemycie papierosów. Każdy z nich zatem przedstawiał zdarzenia związane z udziałemW. J. (1)w przemycie papierosów z własnej perspektywy. Pomimo tego pomiędzy tymi dowodami nie zachodzą żadne istotne sprzeczności. Niemożliwe jest, żeby każdy z tych oskarżonych wymyślił, żeW. J. (1)brał aktywny udział w przestępczym procederze związanym z przewożeniem papierosów, a tak należałoby przyjąć, gdyby uznać wyjaśnieniaW. J. (1)za prawdziwe. Nie byliby oni wówczas w stanie podać aż tak wielu szczegółów odnośnie jego przestępczej działalności. Pojawiłyby się z pewnością wówczas istotne różnice pomiędzy ich relacjami. Nie sposób też przyjąć, żeby każdy z nich miał interes w tendencyjnym pomawianiuW. J. (1).
Poza tym obciążające wyjaśnienia współoskarżonych oraz zeznania świadków znajdują potwierdzenie w szeregu dowodach bezosobowych, co zostało szczegółowo omówiono w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Okoliczności te znajdują też odzwierciedlenie w treściach podsłuchanych w ramach zarządzanych na podstawieustawy o Straży Granicznejrozmów telefonicznych.
Podkreślić jednocześnie należy, że podsłuch operacyjny nie był jedynym źródłem dowodowym, a wręcz dodatkowym, gdyż Sąd Okręgowy swoje ustalenia faktyczne w sprawie oparł na innych, wskazanych wcześniej dowodach, w szczególności osobowych, które zostały skrupulatnie i kompleksowo omówione i przedstawione. To przede wszystkim te dowody, a nie dowody z kwestionowanego „podsłuchu” wskazują na winę oskarżonego w zakresie przypisanych mu czynów.
Niezależnie od tego należy uznać, że Sąd Okręgowy mógł wykorzystać wskazane w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia treści podsłuchanych rozmów telefonicznych. Kwestia możliwości wykorzystania tych rozmów została omówiona przy okazji ustosunkowywania się do apelacji obrońcówS. T. (1). Należy powtórzyć, że kontrola operacyjna była zarządzana między innymi odnośnie przestępstwa wymienionego wart. 9e ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 12 października o Straży Granicznej(t. j. Dz. U. z 2016 roku, poz. 1643). Również zgody następcze były wydawane odnośnie czynu zabronionego określonego w tym przepisie. Przepis ten w okresie zarządzania kontroli operacyjnych oraz wydawania zgód następczych dotyczył przestępstw pozostających w związku z przekraczaniem granicy państwowej lub przemieszczaniem przez granicę państwową towarów oraz wyrobów akcyzowych podlegających obowiązkowi oznaczania znakami akcyzy, jak również przedmiotów określonych w przepisach o broni, amunicji oraz o materiałach wybuchowych, a także o przeciwdziałaniu narkomanii. W uzasadnieniu wszystkich wniosków wskazywano, że kontrola operacyjna ma dotyczyć oprócz przestępstwa polegającego na udziale w zorganizowanej grupie przestępczej przestępstwa związanego z paserstwem oraz przemytem wyrobów akcyzowych. Przestępstwo karnoskarbowe pozostające w związku z przemieszczaniem przez granicę państwową towarów oraz wyrobów akcyzowych podlegających obowiązkowi oznaczania znakami skarbowymi akcyzy kwalifikowane jest zart. 91 §1 lub 3 k.k.s, a także zart. 63 §2 k.k.s.iart. 54 §1 k.k.s.oraz (w zależności od dokładnych ustaleń) zart. 65 §1 k.k.s.Nie ma zatem żadnych wątpliwości, że przepisart. 9e ust. 1 pkt 4 ustawy o Straży Granicznejw brzmieniu obowiązującym do 6 lutego 2016 roku dawał podstawę do wykonywania przez Straż Graniczną czynności operacyjno – rozpoznawczych odnośnie przestępstw określonych w tych przepisach, o ile oczywiście przestępstwa te pozostawały w związku z przemieszczaniem przez granicę państwową towarów oraz wyrobów akcyzowych podlegających obowiązkowi oznaczania znakami skarbowymi akcyzy. Nie można zaś wymagać od organów ścigania, aby już na etapie zarządzenia kontroli operacyjnej lub w chwili wydawania tak zwanych zgód następczych dokładnie określali kwalifikację prawną czynu, w związku z którym wykonywano kontrolę operacyjną. Kontrola operacyjna ma służyć między innymi wykryciu, jak i uzyskaniu oraz utrwaleniu dowodów umyślnych przestępstw. Kwalifikacja prawna przyjęta przez organy śledcze nie może wiązać sądu. Tym samym czymś nieracjonalnym byłoby przyjęcie, że zmiana kwalifikacji prawnej czynu (również jej poszerzenie), przy zachowaniu tożsamości czynu stanowiącego przestępstwo „katalogowe” uniemożliwia wykorzystanie dowodów z kontroli operacyjnej. Za zbędne zatem należy uznać uzyskiwanie w postępowaniu przygotowawczym zgody sądu na ujęcie w kwalifikacji prawnej czynu dodatkowo przepisówart. 65 k.k.s.,art. 54 k.k.s.orazart. 63 k.k.s.Podobnie należy uznać za zbędne uzyskiwanie zgody na przyjęcie w kwalifikacji prawnej czynu zamiast typu podstawowego typu uprzywilejowanego ze względu na wysokość podatku narażonego na uszczuplenie lub uszczuplonego, bądź też ze względu na wartość uszczuplonej należności celnej. Za wręcz absurdalne należy uznać twierdzenie, że materiały z kontroli operacyjnej mogły być wykorzystane wyłącznie w przypadku czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa zart. 91 §1 k.k.s., a w przypadku ustalenia, że należność celna jest małej wartości, co powoduje konieczność zakwalifikowania czynu zart. 91 §3 k.k.s., materiały te nie mogły być wykorzystane. Na etapie zarządzania kontroli operacyjnej oraz wyrażania przez sąd tak zwanych zgód następczych nie było przecież w ogóle wiadome, w jakiej wysokości poszczególne osoby uszczupliły należności celne. Podkreślić jednocześnie należy, że przestępstwo kwalifikowane zart. 91 §3 k.k.s.jest przestępstwem „katalogowym” stosownie do treściart. 9e ust. 1 pkt 4 ustawy o Straży Granicznejw brzmieniu obowiązującym do 6 lutego 2016 roku. Późniejsza zmiana tego przepisu nie mogła powodować delegalizacji uzyskanych między innymi na podstawie tego przepisu w poprzednim brzmieniu materiałów z kontroli operacyjnej.
Żadną miarą nie można też zgodzić się z obrońcą, że Sąd Okręgowy bezzasadnie oddalił wniosek dowodowy o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu fonoskopii na okoliczność ustalenia, czy utrwalony na załączonych do akt sprawy nagraniach wskazany przez oskarżyciela głos jest faktycznie głosemW. J. (1), jak również ustalenia, czy nagrania nie noszą śladów ingerencji.
Przypomnieć należy za Sądem pierwszej instancji, że między innymi oskarżonyT. M. (1)podczas przesłuchania w charakterze podejrzanego, kiedy odtworzono mu niektóre z rozmów telefonicznych zarejestrowanych w trakcie prowadzonych w toku śledztwa kontroli operacyjnych, nie miał żadnych problemów z rozpoznaniem głosuW. J. (1). GłosW. J. (1)rozpoznał także oskarżonyJ. T. (2). OskarżonyA. G. (1)podczas przesłuchania w dniu 11 czerwca 2012 roku, gdy odtwarzano mu rozmowy telefoniczne, zarejestrowane między innymi podczas kontroli operacyjnej realizowanej wobecW. J. (1)na numer(...), rozpoznał głosS. T. (1),W. J. (1),P. G.,T. J. (1),J. T.,D. K. (1). Z kolei w materiałach z kontroli operacyjnej realizowanej wobecW. J. (1)na numer 883 514 262 rozpoznał głosW. J. (1),J. T. (1)iS. T. (1). GłosW. J. (1)rozpoznał również świadekM. T.(k. 11.379-11.380v.), gdy w toku śledztwa podczas przesłuchania odtwarzano mu jego rozmowy z dnia 14 października 2010 roku.
Ponadto za tym, że wskazane w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku rozmowy telefoniczne były prowadzone przezW. J. (1)wynika jednoznacznie z treści tych rozmów. Na przykład w rozmowie z dnia 7 października 2010 roku o godzinie 15:53:53M. G. (1)zwrócił się do swego rozmówcy(...)(stenogram k. 17 protokołu odtworzenia, Załącznik nr 6, płyta k. 579). W innej rozmowie z dnia 9 października 2010 roku o godzinie 15:13:02M. G. (1)powiedział do swojego rozmówcy:(...)(stenogram k. 37 protokołu odtworzenia Załącznik nr 6, płyta k. 579). W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku można znaleźć więcej tego rodzaju przykładów.
Za całkowicie zbędne należy uznać dopuszczanie dowodu z opinii biegłego celem weryfikowania autentyczności uzyskanych w wyniku kontroli operacyjnych rozmów telefonicznych, kiedy nie ujawniły się jakiekolwiek przesłanki do twierdzenia, że była jakaś niedopuszczalna ingerencja w treść tych rozmów. Również w apelacji obrońca nie wskazuje na cokolwiek, co mogłoby świadczyć o zmanipulowaniu tych rozmów.
Żadną miarą nie można zgodzić się z obrońcą, że orzeczone wobec oskarżonegoW. J. (1)są rażąco surowe. Kary te są adekwatne zarówno do stopnia winy tego oskarżonego, jak i do szkodliwości społecznej przypisanych mu przestępstw. Dość wspomnieć, żeW. J. (1)swoim zachowaniem spowodował uszczuplenie należności publicznoprawnej w łącznej kwocie 5.465.946,00 złotych. Jego działalność przestępcza związana z przemycaniem papierosów trwała długo. To on głównie organizował kolejne przemyty i angażował w ten proceder coraz to więcej osób. Działał w celu osiągnięcia coraz to większych korzyści majątkowych. Nie bez znaczenia dla wymiaru kary pozostawało też to, że jest on osobą karaną sądownie.
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoE. P.:
Apelacja nie jest zasadna.
Odnosząc się do poszczególnych zarzutów na wstępie należy podnieść, że w czwartym zarzucie powołano, tak jak w apelacji jednego z obrońców oskarżonegoS. T. (1), szereg przepisówKodeksu postępowania karnegobez wykazania, na czym miałaby polegać ich jednoczesna obraza. Wydaje się, że taki zabieg miał na celu wyłącznie wywarcie efektu psychologicznego.
Jeszcze raz należy przypomnieć, że przewidziana wart. 2 §2 k.p.k.zasada prawdy materialnej należy do ogólnych dyrektyw procesu karnego i jako taka nie może stanowić samoistnej podstawy zarzutu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2014 roku, IV KK 26/14, Legalis nr 993287). Podobnie rzecz przedstawia się w odniesieniu do zarzutu naruszeniaart. 4 k.p.k.(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2016 roku, IV KK 333/16, Legalis nr 1537680). Również przepisart. 5 §1 k.p.k.formułuje ogólną zasadę procesową i aby trafnie podnieść zarzut jej naruszenia skarżący powinien wskazać na obrazę konkretnych przepisów postępowania gwarantujących jej przestrzeganie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 sierpnia 2014 roku, II KK 191/14, Legalis nr 1034057). Na podstawie treści apelacji zaś nie sposób dociec, jakie to szczególne przepisy zostały złamane przez Sąd Okręgowy, że można mu zarzucić, iż jeszcze przed wydaniem wyroku traktowałE. P.jako sprawcę zarzuconych mu przestępstw.
Dużym błędem jest jednoczesne zarzucenie obrazyart. 7 k.p.k.iart. 5 §2 k.p.k.Niemożliwe jest bowiem jednoczesne naruszenie obu tych przepisów. Jeżeli pewne ustalenie faktyczne uzależnione jest od oceny dowodu lub dowodów, to nie można mówić o naruszeniu zasadyin dubio pro reo. W takiej sytuacji ewentualne zastrzeżenia co do oceny wiarygodności konkretnego dowodu lub grupy dowodów mogą być rozstrzygane jedynie na płaszczyźnie utrzymania się przez sąd w granicach nakreślonych przezart. 7 k.p.k.(por. wyrok Sądu Najwyższego z 11 października 2002 roku, V KKN 251/01, Prok.i Pr.-wkł. 2003/11/5).
Podniesienie zarzutu obrazyart. 5 §2 k.p.k.jest zasadne tylko wówczas, gdy sąd orzekający rzeczywiście powziął wątpliwości, bądź gdy powinien takie powziąć i wbrew wyrażonej w tym przepisie regule rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego.
Nietrafnie też podniesiono zarzut obrazyart. 424 k.p.k.Skoro w pisemnych motywach wyroku sąd wskazał, jakie fakty uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, wyjaśnił podstawę prawną wyroku oraz okoliczności, które miał na uwadze przy wymiarze kary, to obrazy tego przepisu żadną miarą nie można się dopatrzeć. Gdyby było tak, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku jest tak wadliwe, że niemożliwa jest kontrola instancyjna, to obrońca najprawdopodobniej miałby problemy z przygotowaniem apelacji, gdyż nie wiedziałby do czego miałby się odnieść. Tymczasem obszerność apelacji nie pozostawia żadnych wątpliwości, że jej autor nie miał kłopotów z jej sporządzeniem.
Całkowicie chybione są też zarzuty dotyczące naruszenia przez Sąd Okręgowy dyspozycjiart. 410 k.p.k.Nie dochodzi bowiem do obrazy tego przepisu, gdy sąd niektórym dowodom nie daje wiary i swoje rozstrzygnięcie opiera jedynie na tych dowodach, które uznał za wiarygodne. Niemożliwe jest przecież czynienie ustaleń faktycznych na podstawie sprzecznych ze sobą dowodów. Wystarczy zaś uważnie przeczytać uzasadnienie, aby się przekonać, że Sąd Okręgowy, wydając zaskarżone orzeczenie, wziął pod uwagę wszystkie przeprowadzone na rozprawie dowody.
Nie można zgodzić się z obrońcą, że zeznaniaM. G. (1)oraz wyjaśnieniaK. K. (2)iK. A. (1)nie dawały podstaw do przyjęcia, żeE. P.działał w zorganizowanej grupie przestępczej. Skala przedsięwziętej przez oskarżonych działalności przestępczej była na tyle duża, że wymagała stworzenia pewnej struktury. Transport papierosów, ich przewóz przez granicę, nabywanie towaru, jego sprzedaż wiązało się z wieloma czynnościami organizacyjnymi: zebranie większych sum pieniężnych, przygotowanie odpowiednich pojazdów, znalezienia miejsc do ukrycia papierosów, koordynacja działań przy przemycie poszczególnych partii papierosów. Faktem jest, że stopień zorganizowania ich przestępczej działalności nie był wysoki. Zgodzić się należy jednakże ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, wyrażonym w wyroku z dnia 13 listopada 2013 roku (II KK 170/13, KZS 2015/2/21,28), iż zorganizowaną grupę mogą stanowić osoby, których celem jest popełnianie przestępstw o luźnym związku, między innymi bez stałych ról, w każdym razie o większym określeniu ról niż przy współsprawstwie. Warto też wskazać pogląd wyrażony przez Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 30 lipca 2015 roku (II AKa 168/15, Legalis nr 1337314), iż zorganizowaną grupę przestępczą określa się jako ugrupowanie co najmniej trzech osób, mające na celu popełnienie przestępstw, które nie musi posiadać trwałej, rozwiniętej struktury oraz długofalowego programu działania jak związek przestępczy, jednakże charakteryzuje się elementami zorganizowania, w tym określonym podziałem ról. Podnieść jednocześnie należy, że dla przyjęcia, iż mamy do czynienia z grupą przestępczą, o której mowa wart. 258 §1 k.k., ten podział ról wcale nie musi być trwały, może on cechować się pewną zmiennością. Nie można też zgodzić się z poglądem, że jedynie zhierarchizowana grupa może stanowić zorganizowaną grupę w rozumieniu tego przepisu. Nie wiadomo na podstawie czego autor apelacji przyjął, że nie jest możliwe istnienie tzw. „struktury poziomej” bez wykształconego jakiegokolwiek ośrodka kierowania. Oczywiste zaś jest, że dla uznania określonej grupy za zorganizowaną grupę przestępczą zupełnie nie jest konieczne, aby miała ona swoją nazwę, jak też nie jest konieczne, żeby obowiązywały w niej jakieś reguły dotyczące przyjęcia bądź odejścia z jej struktury czy też „samosądu” pomiędzy jej członkami polegającego na wymierzaniu dotkliwych kar dla jej członków za próbę nieposłuszeństwa lub decyzje o odłączeniu się od grupy. Autor apelacji podnosząc tego rodzaju argumenty najwyraźniej pomylił definicję zorganizowanej grupy przestępczej z pojęciem mafii.
Nie ulega też najmniejszej wątpliwości, że przestępstwo zart. 258 §1 k.k.można dopuścić się jedynie umyślnie. Zgodzić się jednakże należy w pełni ze stanowiskiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach wyrażonym w wyroku z dnia 16 czerwca 2016 roku (II AKa 167/16, Legalis nr 1501835), że istnienie zorganizowanej grupy przestępczej jest faktem obiektywnym i nie jest uzależnione od deklarowanych przez jej członków, jak też osobę tę grupę zakładającą lub nią kierującą, odczuć i przekonań, o ile zebrany materiał dowodowy pozwala na ustalenie, że członkowie grupy mieli świadomość funkcjonowania w strukturze wypełniającej znamiona typu czynu zabronionego zart. 258 k.k.
Zdziwienie może budzić jedynie zarzut fachowego autora apelacji, że Sąd I instancji w opisie czynu zart. 258 §1 k.k.przypisanegoE. P.nie wskazał jako osób wchodzących w skład grupy przestępczejM. G. (1)orazK. K. (2). Powinno być bowiem dla niego oczywiste, że w wyroku nie powinno być danych osobowych osób współdziałających, wobec których postępowanie karne toczy się lub toczyło się oddzielnie.
Skoro zatemE. P.był członkiem grupy przestępczej i w jej ramach popełniał przestępstwo skarbowe, to konsekwentnie i słusznie, wbrew zarzutowi z apelacji obrońcy, Sąd Okręgowy przyjął, żeE. P.dopuścił się przypisanego mu przestępstwa karnoskarbowego w ramach zorganizowanej grupy przestępczej. Tym samym nie może być mowy o obrazie przepisuart. 37 §1 pkt 5 k.k.s.
Nietrafny też jest zarzut, że Sąd Okręgowy dokonał reasumpcji własnego postanowienia i odstąpił od bezpośredniego przesłuchania świadkówM. G. (1)iK. K. (2)po uprawomocnieniu się zapadłych przeciwko nim wyrokom. Zostali oni przesłuchani bezpośrednio na rozprawie i pomimo że skorzystali z prawa do odmowy zeznań i wyjaśnień, w gruncie rzeczy brak było podstaw do ich kolejnego przesłuchania na te same okoliczności po prawomocnym zakończeniu prowadzonych przeciwko nim postępowań karnych. Niezależnie od tego stwierdzić należy, że Sąd Okręgowy podejmował mnóstwo czynności, aby spowodować przesłuchanie tych dwóch świadków na rozprawie. Okazało się jednak, że było to niemożliwe z uwagi na przebywanie tych świadków za granicą. W takiej sytuacji przepisart. 391 §1 k.p.k., wbrew twierdzeniom obrońcy, zezwalał na odczytanie zeznań świadków, bez względu na stanowisko stron postępowania. Twierdzenie obrońcy, że w stosunku doM. G. (1)były stosowane przez przedstawicieli wymiaru sprawiedliwości „szczególne względy” jest niczym nieuprawnione i w gruncie rzeczy stanowi pewne nadużycie.
Sąd pierwszej instancji dokonał zaś właściwej oceny zeznańM. G. (1)i wyjaśnieńK. K. (2), nie wymykającej się poza ramy nakreślone przepisemart. 7 k.p.k.
Nie jest prawdą, co podniósł obrońca w apelacji, że zeznaniaM. G. (1)są chaotyczne, pozbawione szczegółów i sprzeczne zarówno wewnętrznie, jak i z pozostałym materiałem dowodowym. Lektura pisemnych motywów zaskarżonego wyroku dowodzi, że Sąd Okręgowy bardzo skrupulatnie przeanalizował zeznania tego świadka. Wykazał przede wszystkim, że ten dowód nie tylko nie jest sprzeczny z pozostałym materiałem dowodowym, ale znajduje potwierdzenie w wielu dowodach, których wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron postępowania. To, żeM. G. (1)skorzystał z dobrodziejstwa przewidzianego wart. 60 §3 k.k.wcale nie oznacza, że bezpodstawnie pomawiał innych oskarżonych. Nie wiadomo na podstawie czego autor apelacji przyjmuje takie założenie.
Podnoszone przez obrońcę okoliczności, żeM. G. (1)cierpi na chorobę neurologiczną oraz był skazany za psychiczne i fizyczne znęcanie się nad żoną nie mają żadnego przełożenia na ocenę wiarygodności jego zeznań. To, że leczył się on neurologicznie, nie może przecież świadczyć o jego fantazjowaniu na temat przemycania, kupowania i sprzedawania dużych ilości papierosów.
Niezrozumiały jest zarzut obrońcy odnośnie zeznań świadkaK. K. (2). OwszemK. K. (2)nie był bezpośrednim świadkiem przemycania papierosów przezE. P.i spotkał się z nim jedynie na urodzinach uS. T. (1)(co potwierdza jednak związek pomiędzy tymi osobami), ale słyszał o tym, żeE. P.uczestniczył w przemycie papierosów.
Odnośnie apelacji obrońcówŁ. N. (1):
Obydwie apelacje są niezasadne.
Na wstępie podnieść należy, że obrońcy nie powinni byli stawiać w swoich apelacjach dwóch odrębnych zarzutów naruszenia wyrażonej wart. 7 k.p.k.zasady swobodnej oceny dowodów oraz błędu w ustaleniach faktycznych. Zauważyć należy, że zarzut obrazyart. 7 k.p.k.dotyczy przede wszystkim błędnej oceny zeznań i wyjaśnień osób pomawiającychŁ. N. (1):M. G. (1),K. K. (2)orazK. A. (1). Jeżeli zaś Sąd pierwszej instancji uznał relacje tych osób za wiarygodne, to nie mógł nie czynić na ich podstawie ustaleń faktycznych. Tym samym nie można czynić zarzutu temu sądowi, że dokonał błędnych ustaleń faktycznych. Zarzut odwoławczy powinien dotyczyć tylko uchybienia o charakterze pierwotnym, a nie jego następstw. Postawienie zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych byłoby zasadne jedynie wówczas, gdyby sąd uznał wyjaśnienia i zeznaniaM. G. (3),K. K. (2)orazK. A. (1)za niewiarygodne i pomimo tego na ich podstawie dokonał ustaleń faktycznych w sprawie.
Błędne jest jednoczesne zarzucanie naruszanieart. 7 k.p.k.orazart. 5 §2 k.p.k.Nie jest bowiem możliwe równoczesne naruszenie obu tych przepisów. Jeżeli pewne ustalenie faktyczne uzależnione jest od oceny dowodu lub dowodów, to nie można mówić o naruszeniu zasadyin dubio pro reo. W takiej sytuacji ewentualne zastrzeżenia co do oceny wiarygodności konkretnego dowodu lub grupy dowodów mogą być rozstrzygane jedynie na płaszczyźnie utrzymania się przez sąd w granicach nakreślonych przezart. 7 k.p.k.(por. wyrok Sądu Najwyższego z 11 października 2002 roku, V KKN 251/01, Prok.i Pr.-wkł. 2003/11/5). Podniesienie zarzutu obrazyart. 5 §2 k.p.k.jest zasadne tylko wówczas, gdy sąd orzekający rzeczywiście powziął wątpliwości, bądź gdy powinien takie powziąć i wbrew wyrażonej w tym przepisie regule rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego.
Zupełnym zaś nieporozumieniem jest postawienie zarzutu obrazyart. 5 §1 k.k.W jaki bowiem sposób Sąd pierwszej instancji mógł złamać zasadę domniemania niewinności? Nie sposób jest przecież przyjąć, że sąd ten jeszcze przed wydaniem wyroku przyjął z góry założenie, żeŁ. N. (1)jest winny.
Nie ma też w ogóle racji obrońca oskarżonego adw.B. C.zarzucając Sądowi Okręgowemu naruszenieart. 410 k.p.k.Nie mamy bowiem do czynienia z obrazą tego przepisu, gdy sąd niektórym dowodom nie daje wiary i swoje rozstrzygnięcie opiera jedynie na tych dowodach, które uznał za wiarygodne. Niemożliwe jest przecież czynienie ustaleń faktycznych na podstawie sprzecznych ze sobą dowodów. Wystarczy zaś uważnie przeczytać uzasadnienie, aby się przekonać, że Sąd Okręgowy, wydając zaskarżone orzeczenie, wziął pod uwagę wszystkie przeprowadzone na rozprawie dowody.
Nie można zgodzić się z zarzutami obrońców, że Sąd Okręgowy błędnie ocenił wyjaśnienia, a następnie zeznaniaM. G. (1). Treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku przekonuje, że sąd ten depozycjeM. G. (1)poddał bardzo drobiazgowej analizie. Dokona przez ten sąd ocena tego dowodu na pewno nie wymyka się poza ramy nakreślone przez przepisart. 7 k.p.k.W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku zostały wskazane wszystkie dowody, również bezosobowe, które potwierdzają jego relację.
Tytułem przykładu warto przypomnieć, żeŁ. N. (1)w okresie od 1 stycznia 2008 roku do 31 grudnia 2009 roku był czterokrotnie legitymowany przez Straż Graniczną w rejonie byłego polsko-litewskiego przejścia granicznegoB., w tym trzykrotnie, gdy poruszał się samochodem osobowym m-kiB.onr rej. (...)– w dniach 10, 17 września 2008 r. oraz w dniu 09 stycznia 2009 r., zaś raz w dniu 13 września 2008 r. (sobota) godz. 20:35 – gdy poruszał się samochodem osobowym marki(...)o litewskichnumerach rej. (...).M. G. (1)twierdził (k. 8.285), że papierosy były przewożone busami, wypożyczanymi między innymi zfirmy (...)wB.. Jedna z faktur za wypożyczenie(...)z tej firmy została podpisana przezŁ. N. (1).
Nie jest prawdą, co podniósł obrońca - adw.B. C., że zeznańM. G. (1)odnośnie udziałuL.N.w obrocie papierosami bez znaków skarbowych akcyzy nie potwierdziła żadna osoba. Owszem faktem jest, że wyjaśnieniaK. K. (3)odnosiły się do zdarzeń z 2009 roku, ale wynika z nich jednoznacznie, żeŁ. N. (1)brał aktywny udział w przewożeniu wyrobów tytoniowych bez znaków akcyzy. Warto przypomnieć, żeK. K. (3)podał, żeŁ. N. (1)brał udział jako pilot w przewozie papierosów zS.doK.. Dowiedział się o tym odM. K. (1). Pojechał zaraz potem za samochodami kierowanymi przezM. K. (1)iŁ. N. (1), który miał pseudonim(...). Dojechał za nimi na posesjęK. A. (1), gdzie zostały wyładowane z jednego samochodu papierosy.K. K. (3)podał też, żeŁ. N. (1)prowadził „bardzo wystawny tryb życia”.
Z koleiK. A. (1)wyjaśnił (k. 7.889 – 7.889 odwr.), że odS. T. (1)dowiedział, że ma on bardzo dobrego pilota pomagającego mu przewozić papierosy, o pseudonimie(...). Przeprowadzał on cały transport papierosów przezS.. Przeprowadzanie polegało na pilotowaniu przemytu z papierosami policyjnym samochodem.S. T. (1)powiedział mu też, że miał z(...)ustalone sygnały, które określały, że droga jest „czysta” i można bezpiecznie przejeżdżać. Podał też, że mężczyzna o pseudonimie(...)miał na imięŁ., a jego nazwisko mogło brzmieć(...)lub(...).
Chociaż depozycjeK. K. (3)iK. A. (1)nie odnoszą się wprost do okoliczności zarzucanychŁ. N. (1)przestępstw, to w istotny sposób uwiarygodniają relacjęM. G. (1)w części dotyczącej udziałuŁ. N. (1)w obrocie papierosami bez oznaczeń skarbowych akcyzy.
Naiwne są w swojej wymowie twierdzenia obrońcyŁ. N. (1)– adw.B. C., żeM. G. (1)„miał co najmniej dwa niezależne od siebie motywy, aby fałszywie oskarżyćŁ. N. (1)”.M. G. (1)wcale nie musiał obciążaćŁ. N. (1), aby skorzystać z dobrodziejstwa przewidzianego wart. 60 §3 k.k.Obrońca winien też wiedzieć, że do zastosowania tego przepisu nie jest konieczne, aby osoba podejrzana w swoich wyjaśnieniach podała okoliczności zupełnie nieznane organom ścigania. Istotne jest to, aby była przekonana, że przekazuje okoliczności, o których te organy nie mają wiedzy.
Nie ma właściwie żadnego znaczenia dla oceny pomawiających inne osoby o udział w nielegalnym obrocie wyrobami akcyzowymi wyjaśnieńM. G. (1)podnoszony przez obrońcę fakt, że początkowoM. G. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu i nie powołał w tych wyjaśnieniach aniŁ. N. (1), ani teżJ. N.. Oczywiste przecież jest, że jeżeli zaprzeczył udziałowi w przestępstwach polegających na przemycaniu papierosów bez oznaczeń skarbowych akcyzy, to tym samym nie podał danych personalnych osób, które popełniałyby takie przestępstwa. W przeciwnym razie jego wyjaśnienia byłyby wewnętrznie sprzeczne. Dziwne jest, że nie dostrzega tego autor apelacji i formułuje na tej podstawie tezy o „zdolnościM. G.do kłamania”.
Wbrew twierdzeniom obrońcy nie sposób jest uznać, że pomówieniaM. G. (1)odnośnieŁ. N. (1)były wynikiem złożonego w dniu 24 styczna 2011 roku anonimu. Treść tego anonimu była znana organom ścigania już podczas pierwszego przesłuchaniaM. G. (1), kiedy w ogóle nie wspomniał on oŁ. N. (1). Zaczął go pomawiać dopiero po upływie prawie roku od złożenia tego anonimu. Twierdzenia obrońcy, że funkcjonariusze Straży Granicznej po roku od złożenia anonimu zasugerowaliM. G. (2), aby na jego podstawie pomówiłŁ. N. (1), są wręcz niedorzeczne. Nie ma też znaczenia dla oceny wiarygodności wyjaśnieńM. G. (1)to, że był on przesłuchiwany w porze nocnej. Podkreślić należy, że przesłuchanie rozpoczęto o „normalnej porze”, to jest o godzinie 18.30. Funkcjonariusze Straży Granicznej mogli nie przewidzieć, że jego wyjaśnienia będą bardzo obszerne. Wysunięta przez obrońcę teza, że „późnonocne godziny przesłuchania ułatwić przy tym mogły organom ścigania uzyskanie takich depozycji, jakich chciały” jest wyłącznie niczym nie popartą insynuacją. Istotne jest to, żeM. G. (1)na rozprawie w całej rozciągłości potwierdził treść tych wyjaśnień.
Trzeba być pozbawionym doświadczenia życiowego, żeby twierdzić, żeM. G. (1)nie miał powodów, aby bać się pozostałych oskarżonych. Biorąc pod uwagę ilość pomówionych oskarżonych oraz skalę ich działalności przestępczej, każdy na jego miejscu, za wyjątkiem być może osób z ułomnościami natury psychicznej, bałby się odwetu z ich strony. Przypomnieć należy, że oskarżeni podejmowali już tego rodzaju działania.T. J. (1),R. O. (1)orazA. G. (1)podpalili przy użyciu benzyny samochód osobowy należący do funkcjonariusza Straży Granicznej, którego podejrzewali o podjęcie działań, które były podstawą do przeszukania posesji w miejscowościG., gdzie były ukrywane papierosy bez oznaczeń skarbowych akcyzy. W tym kontekście teza autora apelacji o instrumentalnym traktowaniu rzekomego „strachu” przezM. G. (1)jawi się jako zupełnie oderwana od rzeczywistości.
Faktem jest, żeM. G. (1)nie składał wyjaśnień w toku postępowania przygotowawczego pod groźbą odpowiedzialności karnej za mówienie nieprawdy. Na rozprawie był on jednakże przesłuchiwany nie w charakterze oskarżonego lecz świadka. Za złożenie fałszywych zeznań groziła mu odpowiedzialność karna, o czym został pouczony. Potwierdzenie treści wcześniej składanych przez niego wyjaśnień było również składaniem zeznań.
Całkowicie błędne jest stanowisko obrońcy, że rozbieżność pomiędzy wyjaśnieniamiM. G. (1)a wyjaśnieniamiŁ. N. (1)zobowiązywała sąd do zastosowania dyspozycjiart. 5 §2 k.p.k.Nie takich sytuacji dotyczy wyrażona w tym przepisie zasada procesowa. Danie wiary jednemu dowodowi i odmówienie jej innemu wcale nie oznacza wątpliwości, o których mowa wart. 5 §2 k.p.k.(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 września 2016 roku, III KK 144/16, Legalis nr 1514800).
To, że oskarżony był wcześniej karany za przestępstwo przeciwko rodzinie, wbrew twierdzeniom obrońcy, nijak przekłada się na ocenę wiarygodności jego wyjaśnień złożonych w tej sprawie. Nie sposób logicznie wywodzić z faktu znęcania się nad żoną skłonności do nieprawdziwego pomawiania innych osób o udział w handlu papierosami bez oznaczeń skarbowych akcyzy.
Zupełnie nieprzekonujące są twierdzenia obrońcy – adwokatB. C., żeM. G. (1)pomówił tendencyjnieŁ. N. (1)z chęci zemsty „za przegraną rywalizację do uczućJ. N.”. Sąd pierwszej instancji w sposób niezwykle szczegółowy odniósł się do tej kwestii, słusznie przyjmując, że przeprowadzone dowody nie uprawdopodobniały nawet, by istniały osobiste motywy, które mogłyby skłaniaćM. G. (1)do składania w toku śledztwa obciążającychŁ. N. (1)wyjaśnień. Znamienne w szczególności jest, żeJ. N.podczas konfrontacji zM. G. (1)nawet nie wspomniała, że może on składać obciążające wyjaśnienia chcąc odegrać się za „odrzucenie” zalotów. Składając zaś na rozprawie zeznania jako świadek w gruncie rzeczy nie przedstawiła konkretnych okoliczności „nachodzenia” jej przezM. G. (1). RównieżŁ. N. (1), kiedy był konfrontowany zM. G. (2)w ogóle nie wspomniał, że jest on kłamliwie pomawiany z przyczyn osobistych. Biorąc zaś pod uwagę, że ta konfrontacja została przeprowadzana po prawie półtora roku od przedstawienia zarzutówŁ. N. (1)na podstawie wyjaśnieńM. G. (1), nie mógł on nie wiedzieć o „zalotach” i „nachodzeniu” jego żony przezM. G. (1).
Podnieść też należy, że fakt umorzenia postępowania wobec obecnej żonyŁ. N. (1)pomimo obciążających ją zeznańM. G. (1), bynajmniej nie wskazuje na niewiarygodność tego dowodu. Z uzasadnienia postanowienia o umorzeniu postępowania wcale nie wynika, że prokurator uznał, żeJ. N.nie brała udziału w popełnieniu przestępstwa związanego z przewożeniem papierosów bez znaków skarbowych akcyzy przez granicę. Oskarżyciel publiczny nie wykluczył tego. Umorzył wobec niej postępowanie z uwagi na ujawnienie się wątpliwości, które należało rozstrzygnąć na korzyść oskarżonej. Poza tym wskazać należy, że sąd orzekający w tej sprawie w ogóle nie był związany ustaleniami prokuratora co do popełnienia przestępstwa karnoskarbowego przezJ. N.. Miał prawo, a nawet obowiązek, stosowanie do treściart. 8 §1 k.p.k.poczynić w tym zakresie własne ustalenia.
Nie można też zgodzić się z obrońcą, że Sąd pierwszej instancji zobowiązany był do przesłuchaniaM. G. (1)w obecności biegłego psychologa lub psychiatry. Wskazać należy, że nie istnieje swoisty automatyzm w dopuszczaniu dowodu z opinii biegłego w razie ujawnienia się okoliczności leczenia psychiatrycznego świadka. To do sądu orzekającego należy decyzja czy treść i sposób składania zeznań przez świadka w połączeniu z faktem jego leczenia rodzą wątpliwości, co do elementów psychicznych zeznań danej osoby (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 28 kwietnia 2016 roku, II AKa 92/16, Legalis nr 1472382).
To zaś, że biegli psychiatrzy w innej sprawie karnej rozpoznali uM. G. (1)cechy osobowości nieprawidłowej, wcale nie oznacza, że istnieją u niego zaburzenia zdolności postrzegania lub odtwarzania przez niego postrzeżeń. Zdaniem biegłych psychiatrów ujawnione u niego cechy osobowości paranoidalnej wpływały przede wszystkim na jego zachowanie w stosunku do żony. Również to, że cierpi on na epilepsję oraz leczy się neurologicznie, zupełnie nie sugeruje, ze może on mieć skłonności do konfabulacji i łatwo poddawać się czyimś sugestiom. Obrońca powinien też wiedzieć, że ocena wiarygodności poszczególnych dowodów, w tym zeznań świadków, należy do sądu, a nie do biegłych.
Absolutnie nie można zgodzić się z twierdzeniem obrońcy, że Sąd Okręgowy „blokował” inicjatywy stron zmierzające do bezpośredniego przesłuchaniaM. G. (1)po tym, jak już mu nie przysługiwało prawo do odmowy zeznań. Jeszcze raz należy przypomnieć, żeM. G. (1)został przesłuchany na rozprawie w charakterze świadka 28 maja 2014 roku (k. 14.817 odwr. – 14.619). Skorzystał on wówczas z przysługującego mu z mocyart. 182 §2 k.p.k.prawa do odmowy zeznań. Potwierdził on treść swoich wyjaśnień. Wyrok wobecM. G. (1)uprawomocnił się 23 czerwca 2014 roku (k. 15.077 – 15.079). 2 grudnia 2014 roku zwrócono się do Komendy Miejskiej Policji wS.o doręczenie wezwaniaM. G. (1)(k. 15.241). Nie zdołano jednakże doręczyć wezwaniaM. G. (1). Policjanci ustalili, że prawdopodobnie przebywa on za granicą w Wielkiej Brytanii (notatka k. 15.272). Na rozprawie w dniu 25 marca 2015 roku ponownie zarządzono wezwanie w charakterze świadkaM. G. (1)na terminy 17 kwietnia 2015 oraz 22 maja 2015 roku. Wezwania zostały mu wysłane na dwa różne adresy, w tym w Wielkiej Brytanii. 17 kwietnia 2015 rokuM. G. (1)przesłał e-maila (k. 15.738), w którym poinformował, że nie zamierza przyjechać do Polski, gdyż wiązałoby się to z dużymi kosztami. Jednocześnie zaznaczył, że złożone do akt „oświadczenie” (k. 15.576, 15.577) zaprzeczające prawdziwości wcześniej składanych przez niego „zeznań” nie pochodzi od niego. Na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2015 roku Sąd Okręgowy oddalił wniosek o przesłuchanie w charakterze świadkaM. G. (1), wskazując, że z przeprowadzonej ekspertyzy wynika, że „oświadczenie”, zgodnie z którymM. G. (1)miałby zmienić swoje stanowisko w sprawie, zostało podrobione i tym samym brak jest przesłanek uzasadniających potrzebę powtórnego jego przesłuchania w charakterze świadka.
Wbrew twierdzeniom obrońcy nie było też podstaw do wdrażania międzynarodowych procedur celem powtórnego przesłuchaniaM. G. (1). Jeszcze raz należy podkreślić, że został on przesłuchany na rozprawie, pomimo że skorzystał z przysługującego mu prawa do odmowy zeznań. Wskazać też należy, że Sąd Najwyższy w jedynym z powołanych przez obrońcę orzeczeń wypowiedział się, że ustawodawca wart. 337 § 1 k.p.k.(obecnieart. 391 §1 k.p.k.) nie nałożył na sądy szczególnego postępowania w celu ustalenia miejsca pobytu świadka i ogólnie określił, iż w razie gdy świadek przebywa za granicą lub nie można mu doręczyć wezwania, wolno odczytywać protokoły poprzednio złożonych przez niego zeznań w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem w tej samej lub innej sprawie albo innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę (wyrok Sądu Najwyższego z 2 października 1997 roku, V KKN 355/97, Prok. i Pr. 1998, nr 5 s.9).
Za zupełnie niedopuszczalne insynuacje należy uznać twierdzenia obrońcy – adw.B. C., że decyzje odnośnie świadkaM. G. (1)były podyktowane faktem, że jego matkaJ. G.jest ławnikiem w Sądzie Okręgowym w Suwałkach. Zawarta w apelacji teza: „zasada prawdy materialnej i zasady prawa do obrony doznawać mają uszczerbku w wyniku uwarunkowań personalnych wynikających z powiązania matki istotnego świadka z Sądem, który powadzi sprawę” nie jest poparta żadnymi dowodami i jest wręcz absurdalna. W ten sposób obrońca oskarżonego sformułował poważny zarzut pod adresem sędziego, który rozpoznawał niniejszą sprawą, nie mając ku temu żadnych podstaw. Tego typu argumentacja zdecydowanie wykracza poza ramy realizowanego przez adwokata prawa do obrony oskarżonego.
Wbrew twierdzeniom obrońcy nie było też podstaw do powtórnego przesłuchiwania w charakterze świadkaK. K. (3). Został on bowiem przesłuchany w charakterze oskarżonego na rozprawie w dniu 12 lutego 2014 roku. Jego wyjaśnienia stanowią pełnowartościowy dowód. Owszem stwierdził on wówczas, że nie pamięta swoich wyjaśnień. To jednak, że nie pamiętał, co wyjaśniał w trakcie postępowania przygotowawczego, wcale nie oznacza, że nie mogą one być uznane za wiarygodne. Mógł on rzeczywiście nie pamiętać, co wyjaśniał w trakcie przesłuchania w śledztwie, ale też takie stwierdzenie mogło być podyktowane obawami co do reakcji pozostałych oskarżonych, którzy zostali przez niego pomówieni. Najistotniejsze jest jednakże to, że po ich odczytaniu, oświadczył wyraźnie, że je potwierdza.
Gdyby zaś było tak, że toM. G. (1)nakłoniłK. K. (2)do złożenia obciążającychŁ. N. (1)wyjaśnień, to zapewne ich depozycje odnośnie udziałuŁ. N. (1)w obrocie wyrobami tytoniowymi bez oznaczeń skarbowych byłyby styczne i dotyczyłyby tego samego okresu. Tymczasem tak nie jest, na co również wskazywał autor apelacji.
Z kolei nie można podważać wiarygodności wyjaśnieńK. A. (1)na tej podstawie, że w jego przesłuchaniu brało udział trzech funkcjonariuszy Straży Granicznej pod nieobecność prokuratora i obrońcy. Prokurator w ogóle nie miał obowiązku brania udziału w tej czynności.K. A. (1)zaś wyraźnie oświadczył, że nie chce korzystać z pomocy obrońcy. Niewiarygodne są natomiast późniejsze twierdzeniaK. A. (1), że w czasie tego przesłuchania był w stanie nietrzeźwości. Został on przecież zatrzymany o godzinie 6.00 rano, a przesłuchanie rozpoczęto 10 godzin później – o godzinie 16.00. Jeżeli miałby spożywać alkohol do godziny 3.00 rano i znajdować się w czasie przesłuchania wciąż pod wpływem alkoholu, to w chwili zatrzymania musiałby znajdować się w stanie znacznego upojenia alkoholowego, co z pewnością zostałoby odnotowane w protokole zatrzymania. Tymczasem z tego protokołu nic takiego nie wynika. Zauważyć też należy, że zaraz po zatrzymaniu o godzinie 6.03 zostało mu wręczone pouczenie o uprawnieniach osoby zatrzymanej.K. A. (1)złożył na tym pouczeniu swój podpis. Nie trzeba być grafologiem, żeby stwierdzić, że takiego podpisu nie mogła złożyć osoba w stanie głębokiego upojenia alkoholowego.
Nie można też zgodzić się z obrońcą, że Sąd pierwszej instancji „na siłę” i wbrew faktom starał się szukać powodów odmowy wiarygodności wyjaśnieńŁ. N. (1). Wbrew też twierdzeniom obrońcy, Sąd Okręgowy słusznie uznał, że wyjaśnieniaŁ. N. (1)wcale nie były konsekwentne.
Rację miał też Sąd pierwszej podnosząc, że aktywność zawodowaŁ. N. (1)wcale nie stała na przeszkodzie w dokonywaniu wspólnie i w porozumieniu z innymi oskarżonymi przestępstw karnoskarbowych. Nie jest też tak, jak twierdzi obrońca, że nie miał on powodów do ryzykowania całej pozycji zawodowej udziałem w działalności przestępczej. Tym powodem była chęć jeszcze większego wzbogacenia się. Warto przypomnieć, że wedługK. K. (1)Ł. N. (1)prowadził „bardzo wystawny tryb życia”.
Brak innych dowodów na popełnienie przestępstw przezŁ. N. (1)wcale nie podważał depozycjiM. G. (1),K. K. (1)iK. A. (1)i tym samym nie podważa przypisania mu winy. Nie są też przekonujące twierdzenia obrońcy, żeŁ. N. (1)miał tak wypełniony czas pracą i nauką, że nie miał w ogóle możliwości prowadzenia działalności przestępczej.
Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w przedmiocie odpowiedzialnościŁ. N. (1)było to, czy znaleziony wS.na posesji przyulicy (...)telefon należał doŁ. N. (1). Jak bowiem wskazuje sam obrońca w uzasadnieniu apelacji, informacje ujawnione w tym telefonie ujawniały okoliczności, którymŁ. N. (1)w gruncie rzeczy nie zaprzeczał. W szczególności nie kwestionował on znajomości zM. G. (1)jak i z innymi oskarżonymi w tej sprawie.
Z kolei brak dokumentów wskazujących, żeŁ. N. (1)iM. G. (1)byli formalnie współwłaścicielami samochodu osobowego markiA., bynajmniej nie podważa wiarygodności depozycjiM. G. (1), że kupił „na spółkę” zŁ. N. (1)taki samochód w celu przemycania papierosów. To, że złożyli się na kupno tego samochodu, nie powodowało, że nie mogli zarejestrować tego samochodu na jednego z nich.
Żadną miarą nie można też zgodzić się, że zaskarżony wyrok w części dotyczącejŁ. N. (1)zapadł z obraząart. 258 §1 k.k.orazart. 37 §1 pkt 5 k.k.s.Zebrane w spawie dowody, a zwłaszcza zeznaniaM. G. (1), dawały podstawę do ustalenia, że większość oskarżonych w tej sprawie tworzyła grupę przestępczą i jednym z jej członków byłŁ. N. (1). Wbrew twierdzeniom obrońcy, poczynione w tej sprawie przez Sąd pierwszej instancji ustalenia faktyczne dawały w pełni ku temu podstawę. Kwestia ta została omówiona przy okazji ustosunkowywania się do apelacji obrońcówS. T. (1)i nie ma potrzeby ponownego przedstawiania odnoszącej się do tego zagadnienia argumentacji.
Odnosząc się jeszcze do apelacji obrońcy adwokataT. K. (5), w której większość zarzutów jest tożsama z zarzutami z apelacji adwokatB. C., podnieść należy, że zeznania policjantówJ. S. (3),Ł. J.,P. A.iJ. Z.wcale nie podważają wiarygodności depozycjiM. G. (1), żeŁ. N. (1)przekazywał członkom grupy przestępczej zajmującej się obrotem papierosów bez znaków skarbowych akcyzy informacje o umiejscowieniu patroli Policji. Naturalne jest, żeŁ. N. (1)przekazywał te informacje w taki sposób, aby nie dowiedzieli się o tym jego koledzy z pracy. Nie budzi zatem żadnego zdziwienia to, że żaden z funkcjonariuszy pełniących służbę z oskarżonym nie zauważył tego typu sytuacji. Powtórzyć też należy za Sądem pierwszej instancji, że z zeznań policjantów wynikało też, że podczas służby dysponowali oni prywatnymi telefonami komórkowymi. Wykonanie krótkiej rozmowy, czy też wysłanie SMS-a wystarczyło do komunikacji, zwłaszcza że członkowie grupy mieli już opracowany szyfr wzajemnego porozumiewania się. Wbrew też twierdzeniom autora apelacji, oskarżonyŁ. N. (1), pełniąc w latach 2008 - 2009 służbę w Wydziale Prewencji, miał dostęp do radiostacji służbowej i nasłuchu dyspozycji wydawanych przez dyżurnego. Informacje o rozmieszczeniach innych patroli mógł też powziąć podczas odpraw. Owszem, o dyslokacji patroli nie miał tak dokładnej wiedzy, jak jego naczelnik, ale na pewno uzyskiwał na ten temat informacje, które mógł przekazywać członkom grupy.
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoP. C. (1):
Apelacja nie jest zasadna.
Jeszcze raz należy przypomnieć, że błędne jest jednoczesne zarzucenie obrazyart. 7 k.p.k.iart. 5 §2 k.p.k.Niemożliwe jest bowiem jednoczesne naruszenie obu tych przepisów. Jeżeli pewne ustalenie faktyczne uzależnione jest od oceny dowodu lub dowodów, to nie można mówić o naruszeniu zasadyin dubio pro reo. W takiej sytuacji ewentualne zastrzeżenia co do oceny wiarygodności konkretnego dowodu lub grupy dowodów mogą być rozstrzygane jedynie na płaszczyźnie utrzymania się przez sąd w granicach nakreślonych przezart. 7 k.p.k.(por. wyrok Sądu Najwyższego z 11 października 2002 roku, V KKN 251/01, Prok.i Pr.-wkł. 2003/11/5). Podniesienie zarzutu obrazyart. 5 §2 k.p.k.jest zasadne tylko wówczas, gdy sąd orzekający rzeczywiście powziął wątpliwości, bądź gdy powinien takie powziąć i wbrew wyrażonej w tym przepisie regule rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego.
Chybione są też zarzuty dotyczące naruszenia przez Sąd Okręgowy dyspozycjiart. 410 k.p.k.Nie dochodzi bowiem do obrazy tego przepisu, gdy sąd niektórym dowodom nie daje wiary i swoje rozstrzygnięcie opiera jedynie na tych dowodach, które uznał za wiarygodne. Niemożliwe jest przecież czynienie ustaleń faktycznych na podstawie sprzecznych ze sobą dowodów. Wystarczy zaś uważnie przeczytać uzasadnienie, aby się przekonać, że Sąd Okręgowy, wydając zaskarżone orzeczenie, wziął pod uwagę wszystkie przeprowadzone na rozprawie dowody.
Absolutnie nie można też zgodzić się, że Sąd pierwszej instancji uchybił przepisowiart. 424 §1 k.p.k., który wskazuje, co powinno zawierać uzasadnienia wyroku. W pisemnych motywach zostało bardzo szczegółowo wyjaśnione, jakie fakty sąd uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych oraz wyjaśnił podstawę prawną wyroku. Poza tym należy zauważyć, że naruszenie przepisu procesowego może stanowić skuteczną podstawę zarzutu odwoławczego tylko wtedy, gdy zostanie przez skarżącego wykazane, że uchybienie mogło mieć wpływ na treść wyroku. Tymczasem dokument w postaci uzasadnienia sporządzany jest po wydaniu wyroku, a więc nie może mieć wpływu na jego treść.
Sąd Okręgowy słusznie oddalił wniosek dowodowy o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu telekomunikacji na okoliczność, czy możliwe jest określenie z taką dokładnością, jak w znajdujących się w aktach sprawy diagramach współrzędnych geograficznych logujących się telefonów. Sąd ten słusznie uznał, że ustalenie, gdzie znajdował się dany użytkownik telefonu komórkowego na podstawie informacji o logowaniu do nadajników sieci gsm nie wymagało wcale wiadomości specjalnych, o jakich mowa wart. 193 k.p.k.Na podstawie danych nadesłanych od operatorów sieci komórkowych może to ustalić właściwie każdy dorosły człowiek, posiadający nawet niewielką wiedze na temat działania telefonów komórkowych. Powtórzyć należy za Sądem pierwszej instancji, że aby korzystać z telefonu komórkowego jego użytkownik musi znajdować się w zasięgu stacji bazowej i musi odbierać odpowiedniej jakości sygnał. W każdym telefonie komórkowym informacja o tym jest wyświetlana na ekranie zazwyczaj w postaci kresek o różnej długości. Działanie każdego telefonu komórkowego polega na stałym wyszukiwaniu najbliższej stacji bazowej, co jest rejestrowane. Takie zasady działania telefonów komórkowych sprawiają, że w gruncie rzeczy bardzo proste jest zlokalizowanie, na podstawie miejsca logowania się telefonu, obszaru, z którego użytkownik telefonu kontaktował się z innymi użytkownikami telefonu.
Gdyby autor apelacji poszerzył swoją wiedzę na ten temat, to najprawdopodobniej nie podnosiłby, że w przypadkuP. C. (1)zdołano ustalić miejsce jego przebywania z dokładnością co do 100 metrów, a w przypadku innego oskarżonego ta tolerancja wynosiła aż 15 kilometrów. Im większe jest zagęszczenie stacji bazowych na danym obszarze, tym dokładniejsze jest zlokalizowanie użytkownika telefonu komórkowego. W zabudowie miejskiej, gdzie zazwyczaj jest więcej stacji bazowych, możliwe jest namierzenie rozmówcy z dokładnością co do 50 metrów. Jeżeli telefon jest w zasięgu tylko jednej lub dwóch stacji, to możliwości zlokalizowania użytkownika telefonu komórkowego są znacznie mniejsze i promień przebywania może być określony nawet na kilkanaście kilometrów.
Słusznie też Sąd Okręgowy oddalił wniosek dowodowy o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność wyliczenia uszczuplonych należności publicznoprawnych. Należności te są wyliczane przecież na podstawie stosownych przepisów prawnych. W przypadku podatku VAT jego wysokość określana jest na podstawieustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług(t. j. Dz. U. z 2016 roku, poz. 710). Wysokość podatku akcyzowego regulujeustawa z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym(t. j. Dz. U. z 2017 roku, poz. 43). Ustalenie wartości celnej i należności celnych to przede wszystkimustawa z dnia 19 marca 2004 roku Prawo celne(t. j. Dz. U. z 2016 roku, poz. 1880). Biegłym, który miałby wyliczyć te należności, byłby zatem biegły z zakresu prawa podatkowego i celnego. Niedopuszczalne jest zaś dopuszczanie dowodu z opinii biegłego z zakresu obowiązującego prawa. Jest to jedynie możliwe w przypadku biegłego z zakresu prawa międzynarodowego i obcego. Autor apelacji, będący profesjonalnym prawnikiem, w ogóle nie wykazał, aby wyliczenia należności publicznoprawnych, na których oparł się Sąd pierwszej instancji, były niezgodne z obowiązującymi przepisami w tym zakresie. Podnieść też należy, że wartość pojedynczej paczki papierosów również ustalono na podstawie odpowiednich przepisów. Ceny detaliczne zostały ustalone na podstawie obwieszczeń Ministra Finansów w sprawie najpopularniejszej kategorii cenowej.
Nietrafny też jest zarzut odnośnie nieprzesłuchania w charakterze świadkaM. G. (1). Podkreślić jeszcze raz należy, żeM. G. (1)został przesłuchany w charakterze świadka bezpośrednio na rozprawie. To, że skorzystał on z prawa do odmowy zeznań, nie obligowało sądu do ponownego jego przesłuchania, kiedy już mu to prawo nie przysługiwało. Pomimo tego sąd podjął szereg czynności mających na celu ponowne jego przesłuchanie na rozprawie. Okazało się to jednakże niemożliwe, ponieważ świadek ten przebywał za granicą. Uprawniało to sąd do odczytania jego zeznań, zgodnie zart. 391 §1 k.p.k., bez względu na stanowiska stron.
Niezasadny jest zarzut dotyczący oddalenia wniosku dowodowego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu fonoskopii na okoliczność ustalenia, czy utrwalony na załączonych do akt sprawy nagraniach głos wskazany przez oskarżyciela faktycznie jest głosemP. C. (1). Przypomnieć należy, że w dniu 20 grudnia 2010 r. w wyniku przeszukania miejsca jego zamieszkania w miejscowości(...)zabezpieczono m.in. telefon o nr(...):(...), z którym współpracowała karta SIM z przypisanym numerem(...)(k. 3.541-3.546). Treść rozmów dotyczących organizacji przemytu z dnia 01 lipca 2010 r., wykonywane połączenia i używane pseudonimy – logicznie przekonywały, iż toP. C. (1)używał telefon o numerze 795 988 774: rozmowy z dnia 01 lipca 2010 r. godz. 15:55, godz. 15:56, gdzie użyty został pseudonim(...); godz. 17:39:14, godz. 20:17, godz. 20:33:14, godz. 20:53:48, godz. 20:55:39, godz. 20:56:43, godz. 21:04:31, gdzie z kolei padał pseudonim(...), czyliP. C. (1), czy z godz. 21:31. (stenogramy k. 24-25, 25-25v., 26v.-27, 27-27v. Załącznik Nr 3 płyta k. 154). Istotne jest, że głos z tych nagarań rozpoznał w sposób pewny oskarżonyA. G. (1)(k. 9488v.).
Podkreślić należy, że Sąd pierwszej instancji, wbrew twierdzeniom obrońcy, mógł wykorzystać, czyniąc ustalenia faktyczne odnośnie zarzucanegoP. C. (1)przestępstwa karnoskarbowego wskazane w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku treści podsłuchanych w ramach kontroli operacyjnej rozmów telefonicznych. Argumentacja dotycząca tego zagadnienia została przedstawiona przy omawianiu zarzutów z apelacji obrońcówS. T. (1)orazW. J. (1)i nia ma potrzeby jej powtarzania.
Wskazać jednocześnie należy, że również w przypadku oskarżonegoP. C. (1)podsłuch operacyjny nie był jedynym źródłem dowodowym, a wręcz dodatkowym, gdyż Sąd Okręgowy swoje ustalenia faktyczne w sprawie oparł na innych dowodach, w szczególności osobowych, które zostały skrupulatnie i kompleksowo omówione i przedstawione.
Dowód z zeznańM. G. (1), jak już niejednokrotnie wskazywano, został w sposób prawidłowy przeanalizowany i oceniony. Sąd pierwszej instancji z depozycji tego świadka wyciągnął prawidłowe wnioski co do udziałuP. C. (1)w grupie przestępczej i popełnianiu przez niego przestępstw związanych z przemieszczaniem przez granicę państwową wyrobów tytoniowych bez oznaczeń skarbowych akcyzy.
Okoliczności te wynikają nie tylko z zeznańM. G. (1), ale również z wyjaśnieńJ. T. (2),A. G. (1),K. A. (1)orazW. B. (1), a także z zeznań świadkaK. K. (2). Nie sposób uznać, że wszystkie te osoby umówiły się zM. G. (1), aby tendencyjnie pomówićP. C. (1)i doprowadzić go do skazania za przestępstwo związane z przemycaniem papierosów bez akycyzy, z czym on nie miał nigdy nic wspólnego.
Nie sposób też uznać, że wymierzone wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności i grzywny cechują się rażącą surowością, zwłaszcza że pierwsza z nich została wymierzona z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Popełnione przez oskarżonego przestępstwa cechują się zaś znaczną szkodliwością społeczną. Wystarczy przypomnieć, że oskarżony swoim zachowaniem spowodował uszczuplenie należności publicznoprawnej w łącznej kwocie ponad 830 tysięcy złotych.
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoA. G. (1):
Apelacja jest niezasadna.
Zacząć należy od tego, że podobnie jak w większości innych apelacji obrońców oskarżonych, błędnie zarzucono jednoczesne naruszenie przepisówart. 5 §2 k.p.k.iart. 7 k.p.k.Tego rodzaju zarzut jest wewnętrznie sprzeczny. Niemożliwe jest bowiem jednoczesne naruszenie obu tych przepisów. Jeżeli pewne ustalenie faktyczne uzależnione jest od oceny dowodu lub dowodów, to nie można mówić o naruszeniu zasadyin dubio pro reo.
Nieporozumieniem jest też zarzut obrazyart. 410 k.p.k.Z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku jednoznacznie wynika, że sąd wziął pod uwagę wszystkie dowody: zarówno obciążające, jak i odciążające. Jeżeli zaś te dowody są sprzeczne, to należy dokonać ich oceny, zgodnie z wyrażoną wart. 7 k.p.k.zasadą i oprzeć ustalenia wyłącznie na tych dowodach, które uznane zostały za wiarygodne. Logiczne przecież jest, że nie można dokonywać ustaleń na podstawie sprzecznych ze sobą dowodów.
Jeszcze raz należy podkreślić, że Sąd pierwszej instancji słusznie zaś uznał zeznaniaM. G. (1)za wiarygodne. Nie jest prawdą, co podnosi w uzasadnieniu apelacji obrońcaA. G. (1), że Sąd pierwszej instancji dokonał oceny wiarygodności twierdzeńM. G. (1)w oderwaniu od wszystkich pozostałych okoliczności sprawy. Jest wręcz przeciwnie. To właśnie autor apelacji dokonał oceny depozycji tego świadka jedynie w kontekście tego, żeM. G. (1)skorzystał z przewidzianego wart. 60 §3 k.k.dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary. Sąd Okręgowy w sposób bardzo szczegółowy wyjaśnił, dlaczego dał wiarę zeznaniomM. G. (2). Wskazał właściwie wszystkie punkty z jego zeznań, które zazębiają się z innymi dowodami, w tym również dowodami nie kwestionowanymi przez oskarżonych i ich obrońców.
Jak już wcześniej wskazywano Sąd pierwszej instancji wcale nie miał obowiązku powtórnego przesłuchiwania w charakterze świadkaM. G. (1)po tym, jak przestało przysługiwać mu prawo do odmowy zeznań. Pomimo tego podjął szereg czynności zmierzających do jego ponownego przesłuchania. Okazało się jednak, żeM. G. (1)stale przebywa za granica w Wielkiej Brytanii.
Autor apelacji zupełnie pominął w swojej apelacji, że istotnym dowodem potwierdzającym zeznaniaM. G. (1)są wyjaśnienia samegoA. G. (1). Był on wielokrotnie przesłuchiwany przez prokuratora w trakcie postępowania przygotowawczego i za każdym razem przyznawał się do wszystkich stawianych mu zarzutów: zarówno do udziału w grupie przestępczej, jak i do nabywania oraz sprowadzania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej papierosów bez znaków skarbowych akcyzy. Dopiero pod koniec śledztwa, w czasie konfrontacji zS. T. (1)zaprzeczył swoim wcześniejszym wyjaśnieniom.
Podkreślić należy, że brak potwierdzenia przed sądem treści składanych w śledztwie wyjaśnień bynajmniej nie odbiera im waloru dowodowego. Analiza zaś tych wyjaśnień prowadzi do wniosku, że były one składane w sposób spontaniczny i niewymuszony. Znajdują one potwierdzenie w wielu dowodach. Na rozprawie oskarżony nie potrafił wytłumaczyć, na czym miało polegać wywieranie na niego presji podczas przesłuchań przez prokuratora, zwłaszcza wówczas, gdy nie były mu odtwarzane zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej rozmowy telefoniczne. Nie sposób też uznać, że wszystkie podawane przez niego okoliczności odnośnie kupowania i przewożenia przez granicę wyrobów tytoniowych bez akcyzy, zostały przez niego wymyślone, jeżeli w ogóle w tym nie uczestniczył i nie miał o tym pojęcia.
Tak więc słusznie Sąd Okręgowy uznał wyjaśnieniaA. G. (1)z postępowania przygotowawczego za wiarygodne. Podkreślić należy, że w gruncie rzeczy same wyjaśnieniaA. G. (1)byłyby wystarczające do uznania go za winnego popełnienia pzypisanych mu przestępstw.
Nie można zgodzić się z obrońcą, że wymierzona wobecA.G.kara grzywny jest rażąco surowa. Jest ona w pełni adekwata do stopnia szkodliwości społecznej popełnionego przez niego przestępstwa skarbowego, jak i stopnia winy. Przypomnieć należy, żeA. G. (1)swoim przestępczym zachowaniem spowodował uszczuplenie należności publicznoprawnej w łącznej kwocie 2.054.595 złotych. Można by się nawet zastanawiać, czy ta kara nie jest zbyt łagodna wobec wysokości wyrządzonej Skarbowi Państwa przez oskarżonego szkody. Nie można też zaaprobować poglądu autora apelacji, że wysokość grzywny jest nieadekwatna do sytuacji finansowej oskarżonego.A. G. (1)jest osobą stosunkowo młodą i jest w stanie, przy pewnej determinacji, znaleźć uczciwy sposób zarobkowania, który umożliwi mu zapłacenie grzwyny, jeżeli nie w całości, to w ratach.
Za błędne zaś należy uznać zarzucanie rażącej niewspółmierności środka karnego w postaci obowiązku zapłaty równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci paczek papierosów. Orzeczenie tego przepadku było bowiem obligatoryjne i jego wysokość jest uzależniona wyłącznie od wartości przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa. Sytuacja materialna oskarżonego oraz jego możliwości zarobkowe nie mogą mieć żadnego wpływu na ustalenie wysokości tego środka karnego.
Odnośnie apelacji obrońcyK. A. (1):
Apelacja jest niezasadna.
Nie można zgodzić się z obrońcą, że ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika, abyK. A. (1)przynależał do grupy przestępczej i pozostawał w jej strukturze. Nie ma też racji autor apelacji twierdząc, że oskarżony nie był nawet świadomy istnienia takiej grupy.
Takim tezom przeczą przede wszystkim wyjaśnienia samegoK. A. (1). Wynika z nich bynajmniej niedwuznacznie, że wiedział on o całej grupie osób zajmującej się nabywaniem, przemycaniem przez granicę i sprzedażą papierosów bez znaków skarbowych akcyzy. Wyjaśnił on między innymi, żeS. T. (1)dał mu trzy telefony komórkowe marki(...), które służyły tylko do kontaktu z nim i „

    jego kompanami”. Dzwonił na nie teżW. J. (1). Na te numery dzwonił najczęściejS. T. (1)i mówił, że „

    wiezie mleko”, co oznaczało papierosy i musiał wówczas wstać, by nie czekali pod bramą. W każdym samochodzie, w którym były papierosy, znajdowały się krótkofalówki. Stwierdził dalej, że na początku był przekonany, iżS. T. (1)jest szefem, ale później, jak zaczął przyjeżdżaćW. J. (1), zauważył, że to on zachowuje się jak szef – wydaje polecenia, mówi, co robić, a sam nigdy nie dotykał papierosów. Wyjaśnił też, iż początkowoS. T. (1)przyjeżdżał sam – raz w tygodniu, tak było do końca kwietnia 2010 r., czasem przywożąc papierosyM.. Później papierosy zaczęły przywozić inne osoby, aS. T. (1)był pilotem takich transportów. Średnio samochody były przywożone trzy razy w tygodniu, jednorazowo nawet trzema samochodami, również(...)na litewskich numerach. Kierowcami tych samochodów byli: chłopak o nazwiskuR.–ps. (...), którego widział około pięciu razy.P. C. (1)– przywoził papierosy co najmniej piętnaście razy,M. G. (6), który najczęściej przywoził papierosy, może nawet 25 razy,M. K. (1)– 25 razy,L.o imieniuE.ips. (...)– przyjeżdżał z papierosami co najmniej 20 razy. W świetle tych wyjaśnień nie można mieć żadnych wątpliwości, żeK. A. (1)doskonale zdawał sobie sprawę, że uczestniczy w działalności grupy przestępczej czerpiącej zyski z obrotu papierosami bez oznaczeń skarbowych akcyzy.
Nie można też zgodzić się z zarzutem, że orzeczone wobec oskarżonego kary zarówno pozbawienia wolności, jak i grzywny cechują się rażącą surowością. Brak jest podstaw do twierdzenia, że Sąd pierwszej instancji niejako „mechanicznie” wymierzył te kary.
Zauważyć należy, że popełnione przezK. A. (1)przestępstwa cechują się znaczną szkodliwością społeczną. Bez względu na to, jakie korzyści osiągał on z tych przestępstw, podkreślić należy, że swoim przestępczym zachowaniem wyrządził Skarbowi Państwa ogromną szkodę.K. A. (1)wspólnie z innymi oskarżonymi spowodował uszczuplenie podatku akcyzowego w kwocie 2.871.672 złotych, podatku VAT w kwocie 823.803 złotych oraz należności celnych w kwocie 357.304 złotych. Jego działalność przestępcza polegająca na przechowywaniu na swojej posesji papierosów różnych marek bez znaków skarbowych akcyzy trwała aż dwa lata. Stopnia jego winy w niewielkim stopniu umniejsza fakt, że nie ustalono, aby z tego procederu uzyskiwał pokaźne profity.
Orzeczona wobec niego grzywna rzeczywiście jest surowa, ale nie można twierdzić, że jest ona nieadekwatna do stopnia szkodliwości społecznej popełnionego przez niego przestępstwa karnoskarbowego oraz stopnia jego zawinienia. Nie można też zgodzić się z tezą, że oskarżony z uwagi na swoją sytuację materialną i rodzinną nie będzie w stanie uregulować wymierzonej wobec niego grzywny. Podkreślić należy, że może ona zostać rozłożona w postępowaniu wykonawczym na raty.
Z kolei wręcz nieporozumieniem jest zarzucanie rażącej niewspółmierności środka karnego w postaci obowiązku zapłaty równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w postaci paczek papierosów. Orzeczenie tego przepadku było bowiem obligatoryjne i jego wysokość jest uzależniona wyłącznie od wartości przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa. Sytuacja materialna oskarżonego oraz jego możliwości zarobkowe nie mogą mieć żadnego wpływu na ustalenie wysokości tego środka karnego.
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoM. K. (1):
Apelacja jest niezasadna.
Na wstępie podnieść należy, że apelacja obrońcy tego oskarżonego dotknięta jest takimi samymi błędami jak szereg innych apelacji w tej sprawie.
Oczyszczając niejako pole rozważań i tym razem należy podnieść, że błędne jest równoczesne zarzucenie obrazyart. 7 k.p.k.iart. 5 §2 k.p.k.Niemożliwe jest bowiem jednoczesne naruszenie obu tych przepisów. Jeżeli pewne ustalenie faktyczne uzależnione jest od oceny dowodu lub dowodów, to nie można mówić o naruszeniu zasadyin dubio pro reo. W takiej sytuacji ewentualne zastrzeżenia co do oceny wiarygodności konkretnego dowodu lub grupy dowodów mogą być rozstrzygane jedynie na płaszczyźnie utrzymania się przez sąd w granicach nakreślonych przezart. 7 k.p.k.(por. wyrok Sądu Najwyższego z 11 października 2002 roku, V KKN 251/01, Prok.i Pr.-wkł. 2003/11/5).
Podniesienie zarzutu obrazyart. 5 §2 k.p.k.jest zasadne tylko wówczas, gdy sąd orzekający rzeczywiście powziął wątpliwości, bądź gdy powinien takie powziąć i wbrew wyrażonej w tym przepisie regule rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego.
Nieporozumieniem jest postawienie zarzutu obrazy przepisuart. 410 k.p.k.Nie mamy bowiem do czynienia z obrazą tego przepisu, gdy sąd niektórym dowodom nie daje wiary i swoje rozstrzygnięcie opiera jedynie na tych dowodach, które uznał za wiarygodne. Nie można przecież oczekiwać od sądu, aby dokonywał ustaleń faktycznych na podstawie sprzecznych ze sobą dowodów. Wystarczy zaś uważnie przeczytać uzasadnienie, aby się przekonać, że Sąd Okręgowy, wydając zaskarżone orzeczenie, wziął pod uwagę wszystkie przeprowadzone na rozprawie dowody.
Zupełnie nielogiczne też jest stawianie w apelacji dwóch zarzutów: obrazy przepisów prawa procesowego oraz błędu w ustaleniach faktycznych odnoszących się do tej samej kwestii. Zarzut odwoławczy powinien dotyczyć tylko uchybienia o charakterze pierwotnym, a nie jego następstw. Oczywiste zaś jest, że uchybieniem o charakterze pierwotnym może być wyłącznie obraza przepisu prawa procesowego. Błąd w ustaleniach faktycznych może być natomiast konsekwencją naruszeniaart. 7 k.p.k.Kwestionowane przez obrońcę ustalenia faktyczne są przecież konsekwencją uznania przez Sąd pierwszej instancji za wiarygodne zeznańM. G. (1)iK. K. (2).
Jeżeli Sąd Okręgowy uznał te dowody za wiarygodne, to nie mógł poczynić odmiennych od kwestionowanych przez obrońcę ustaleń. Dlatego też należało ograniczyć się jedynie do zarzutu naruszeniaart. 7 k.p.k.przy dokonywaniu oceny zeznańM. G. (1)i wyjaśnieńK. K. (3). Sformułowanie zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych było całkowicie zbędne i tym samym za zbędne należy uznać ustosunkowywanie się do niego. To, czy przyjęte przez Sąd pierwszej instancji ustalenia faktyczne zależne jest wyłącznie od tego, czy sąd ten sprostał określonej wart. 7 k.p.k.zasadzie swobodnej oceny dowodów. Jeżeli dokonana przez ten sąd ocena dowodów nie wykracza poza granice tej normy, to przyjęte przez ten sąd ustalenia faktyczne są prawidłowe. Jeżeli sąd w sposób prawidłowy ocenił zeznaniaM. G. (1)iK. K. (2), to logiczne jest, że na ich podstawie poczynił ustalenia faktyczne. Błąd w ustaleniach faktycznych można byłoby zarzucić, gdyby sąd uznał zeznaniaM. G. (1)za niewiarygodne i pomimo tego poczynił ustalenia faktyczne na podstawie jego zeznań.
Jak już zaś wielokrotnie podkreślano, dokonana przez Sąd pierwszej instancji ocena wyjaśnieńM. G. (1)iK. K. (2)jest prawidłowa i żadną miarą nie można jej uznać za sprzeczną z dyspozycjąart. 7 k.p.k.Sąd Okręgowy bardzo skrupulatnie przeanalizował relacje tych dwóch osób. Wskazał szereg dowodów potwierdzających ich depozycje. ObrońcaM. K. (1)nie wskazał właściwie ani jednego argumentu podważającego tę ocenę.
Ogromnym nieporozumieniem jest zarzucanie Sądowi instancji naruszenia dyspozycjiart. 392 k.p.k.Formułując taki zarzut obrońca najwyraźniej nie prześledził czynności procesowych dokonywanych w tej sprawie na etapie postępowania sądowego. Przede wszystkim, wbrew twierdzeniom autora apelacji, sąd nie odczytał wyjaśnieńM. G. (1)iK. K. (2)z innego postępowania.M. G. (1)w niniejszej sprawie był przesłuchiwany bezpośrednio na rozprawie w charakterze świadka i wobec tego, że skorzystał z przysługującego mu prawa do odmowy zeznań, zostały mu odczytane, zgodnie z dyspozycjąart. 391 §2 k.p.k., składane przez niego w śledztwie wyjaśnienia. Z koleiK. K. (2)został przesłuchany na rozprawie w charakterze oskarżonego i wobec odmowy złożenia przez niego wyjaśnień, stosownie do treściart. 389 §1 k.p.k.zostały odczytane jego wcześniejsze wyjaśnienia. Podkreślić należy, że w obu przypadkach Sąd Okręgowy odczytując wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego nie naruszył wskazanych przepisów. Odczytane na rozprawie wyjaśnienia stanowiły pełnowartościowe dowody, podlegające ocenie zgodnie z zasadą określoną wart. 7 k.p.k.tak jak i inne przeprowadzone na rozprawie dowody.
Z kolei treść zarzutów obrazy przepisów postępowania, to jestart. 167 k.p.k.orazart. 9e ust. 1, 3 i 8o straży granicznej w zw. zart. 5, 7 oraz art. 9 Konstytucji RPoraz art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz ich uzasadnienie świadczy wręcz o tym, że obrońcaM. K. (1)nie zapoznał się z treścią zaskarżonego wyroku oraz jego uzasadnieniem. Wbrew bowiem twierdzeniom obrońcy Sąd Okręgowy bynajmniej nie przypisał temu oskarżonemu zachowania polegającego na tym, że w dniu 20 maja 2010 roku wspólnie zS. T. (1),W. J. (1),M. G. (2),S. T. (2),K. R. (1)oraz innymi osobami dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia i sprowadził na terytorium kraju 16.500 paczek papierosów nieustalonej marki. Ustalenia sądu w zakresie przypisanychM. K. (1)przestępstw karnoskarbowych w ogóle nie opierają się na materiałach z kontroli operacyjnej. Okoliczności związane z tymi czynami wynikają głównie z wyjaśnieńM. G. (1)iK. K. (2). Również ustalenia dotyczące udziałuM. K. (1)w grupie przestępczej opierają się na relacji tych osób.
Nie jest też trafny zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonych wobecM. K. (1)kar pozbawienia wolności i grzywny. W gruncie rzeczy obrońca nie przedstawił w apelacji żadnych konkretnych argumentów wskazujących, że te kary są rażąco surowe. Wskazane przez niego okoliczności, że oskarżony w chwili popełniania przestępstw był osobą niekaraną, ma pozytywną opinię środowiskową, nie utrudniał toczącego się wobec niego postępowania oraz że pracuje, wcale nie przemawiają za złagodzeniem tych kar. Popełnione przez oskarżonego przestępstwa, wbrew twierdzeniom obrońcy, cechują się znaczną szkodliwością społeczną. Tego rodzaju czyny godzą poważnie w interes Skarbu Państwa. Orzeczenie grzywny obok kary pozbawienia wolności jest jak najbardziej słuszne. Oskarżony powinien zostać uświadomiony, że nieopłacalne jest popełnianie przestępstw naruszających interes państwa, którego jest obywatelem.
Odnośnie apelacji obrońcyJ. W. (1):
Apelacja jest niezasadna.
Jeszcze raz należy powtórzyć, że błędne jest jednoczesne zarzucenie obrazyart. 7 k.p.k.iart. 5 §2 k.p.k.Niemożliwe jest bowiem jednoczesne naruszenie obu tych przepisów. Jeżeli pewne ustalenie faktyczne uzależnione jest od oceny dowodu lub dowodów, to nie można mówić o naruszeniu zasadyin dubio pro reo. W takiej sytuacji ewentualne zastrzeżenia co do oceny wiarygodności konkretnego dowodu lub grupy dowodów mogą być rozstrzygane jedynie na płaszczyźnie utrzymania się przez sąd w granicach nakreślonych przezart. 7 k.p.k.(por. wyrok Sądu Najwyższego z 11 października 2002 roku, V KKN 251/01, Prok.i Pr.-wkł. 2003/11/5). Podniesienie zarzutu obrazyart. 5 §2 k.p.k.jest zasadne tylko wówczas, gdy sąd orzekający rzeczywiście powziął wątpliwości, bądź gdy powinien takie powziąć i wbrew wyrażonej w tym przepisie regule rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego.
Chybiony jest też zarzut dotyczący naruszenia przez Sąd Okręgowy dyspozycjiart. 410 k.p.k.Nie dochodzi bowiem do obrazy tego przepisu, gdy sąd niektórym dowodom nie daje wiary i swoje rozstrzygnięcie opiera jedynie na tych dowodach, które uznał za wiarygodne. Niemożliwe jest przecież czynienie ustaleń faktycznych na podstawie sprzecznych ze sobą dowodów. Wystarczy zaś uważnie przeczytać uzasadnienie, aby się przekonać, że Sąd Okręgowy, wydając zaskarżone orzeczenie, wziął pod uwagę wszystkie przeprowadzone na rozprawie dowody. Z uzasadnienia wynika też, dlaczego nie dał wiary wyjaśnieniomJ. W. (1). Jeżeli w tym zakresie sąd ten uznał za wiarygodne, co logicznie uzasadnił zeznaniaM. G. (1), to w konsekwencji musiał odmówić wiary twierdzeniom oskarżonegoJ. W. (1).
Nietrafnie też obrońcaJ. W. (1)zarzucił obrazęart. 424 k.p.k.Skoro w pisemnych motywach wyroku sąd wskazał, jakie fakty uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, wyjaśnił podstawę prawną wyroku oraz okoliczności, które miał na uwadze przy wymiarze kary, to obrazy tego przepisu żadną miarą nie można się dopatrzeć.
Wskazać też należy, że zarzut odwoławczy powinien dotyczyć tylko uchybienia o charakterze pierwotnym, a nie jego następstw. Dlatego błędnie obrońca oskarżonego postawił w swojej apelacji dwa odrębne, odnoszące się do tej samej kwestii zarzuty: naruszenia wyrażonej wart. 7 k.p.k.zasady swobodnej oceny dowodów oraz błędu w ustaleniach faktycznych. Oczywiste jest, że uchybieniem o charakterze pierwotnym może być wyłącznie obraza przepisu prawa procesowego. Błąd w ustaleniach faktycznych może być natomiast konsekwencją naruszeniaart. 7 k.p.k.Jeżeli sąd w sposób prawidłowy ocenił wyjaśnieniaJ. W. (1)oraz zeznaniaM. G. (1), dając tym ostatnim wiarę, to logiczne jest że na ich podstawie, a nie na podstawie wyjaśnieńJ. W. (1), poczynił ustalenia faktyczne w sprawie. Błąd w ustaleniach faktycznych można byłoby zarzucić, gdyby sąd dał wiarę wyjaśnieniomJ. W. (1)i pomimo tego poczynił ustalenia faktyczne na podstawie zeznańM. G. (1).
Oceniając zeznaniaM. G. (1), co już niejednokrotnie podkreślano, Sąd Okręgowy w pełni sprostał wymaganiom stawianym przez przepisart. 7 k.p.k.Z samego faktu, żeM. G. (1)skorzystał z przysługującego mu prawa do odmowy zeznań i nie było możliwości zadawania mu pytań, nie można wywodzić, jak chce tego obrońca, że jego zeznania polegają na nieprawdzie. Aby skorzystać z przewidzianego wart. 60 §3 k.k.dobrodziejstwaM. G. (1)wcale nie musiał obciążać „jak największej ilości osób”. Twierdzenia obrońcy, żeM. G. (1)pomówiłJ. W. (1), gdyż dowiedział się od niego, że został skazany za posiadanie wyrobów akcyzowych, są zupełnie nielogiczne i nie znajdujące żadnego wsparcia w zebranym materiale dowodowym. Również to, żeS. T. (1)nie potwierdził w swoich wyjaśnieniach, żeJ. W. (1)kupował od niego papierosy, bynajmniej nie podważa zeznańM. G. (3). Sąd Okręgowy w swoim uzasadnieniu szczegółowo wytłumaczył, dlaczego nie dał wiary wyjaśnieniomS. T. (1).
Nie jest też prawdą, co podnosi obrońca, żeJ. W. (1)został skazany za to za co wcześniej został już ukarany. W zaskarżonym wyroku został mu przypisany czyn popełniony w bliżej nieustalonych datach, w okresie od kwietnia do grudnia 2008 roku. Przestępstw związanych z przewożeniem i posiadaniem wyrobów tytoniowych bez oznaczeń skarbowych akcyzy, za które został skazany wyrokami Sądu Rejonowego w Suwałkach z dnia 27 stycznia 2011 roku w sprawie o sygn. akt VII Ks 291/10 oraz Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 17 maja 2011 roku w sprawie o sygn.. akt VI K 54/1, dopuścił się zaś 20 września 2010 roku oraz 22 maja 2010 roku
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoT. M. (2):
Apelacja jest niezasadna.
Ponownie na wstępie należy podnieść, że zarzuty apelacyjne dotknięte są błędami. Podstawy stawianych zarzutów nie mogą stanowić przepisy postępowania o charakterze ogólnym, które nie regulują zasad postępowania w sprawach karnych, a tylko określają cel, którym jest prawidłowe ukształtowanie postępowania. Zarzut obrazy prawa procesowego powinien się opierać na naruszeniu norm tworzących konkretne nakazy lub zakazy, a nie norm o charakterze ogólnym, taki zaś charakter maart. 2 §1 pkt 1 k.p.k., który określa jedynie cele postępowania karnego. Również naruszenieart. 4 k.p.k.może być podstawą zarzutu apelacyjnego jedynie w połączeniu z przepisem szczególnym kodeksu, w którym następuje konkretyzacja tej zasady (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2016 roku, IV KK 333/16, Legalis nr 1537680).
Błędne jest jednoczesne zarzucenie obrazyart. 7 k.p.k.iart. 5 §2 k.p.k.Niemożliwe jest bowiem jednoczesne naruszenie obu tych przepisów. Podniesienie zarzutu obrazyart. 5 §2 k.p.k.jest zasadne tylko wówczas, gdy sąd orzekający rzeczywiście powziął wątpliwości, bądź gdy powinien takie powziąć i wbrew wyrażonej w tym przepisie regule rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego.
Wskazać też należy, że zarzut odwoławczy powinien dotyczyć tylko uchybienia o charakterze pierwotnym, a nie jego następstw. Dlatego błędnie obrońca oskarżonego postawił w swojej apelacji dwa odrębne, odnoszące się do tej samej kwestii zarzuty: naruszenia wyrażonej wart. 7 k.p.k.zasady swobodnej oceny dowody oraz błędu w ustaleniach faktycznych. Oczywiste jest, że uchybieniem o charakterze pierwotnym może być wyłącznie obraza przepisu prawa procesowego. Błąd w ustaleniach faktycznych może być natomiast konsekwencją naruszeniaart. 7 k.p.k.Kwestionowane przez obrońcę ustalenia faktyczne są przecież konsekwencją uznania przez Sąd pierwszej instancji za wiarygodne wyjaśnieniaM. G. (1).
Jeżeli Sąd Okręgowy uznał dowody obciążające oskarżonego za wiarygodne, to nie mógł poczynić odmiennych od kwestionowanych przez obrońcę ustaleń. Jeżeli sąd w sposób prawidłowy ocenił zeznaniaM. G. (1), to logiczne jest, że na ich podstawie poczynił ustalenia faktyczne. Błąd w ustaleniach faktycznych można byłoby zarzucić, gdyby sąd uznał zeznaniaM. G. (1)za niewiarygodne i pomimo tego poczynił ustalenia faktyczne na podstawie zeznańM. G. (1).
Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy, zgodny z dyspozycjąart. 7 k.p.k.ocenił zeznaniaM. G. (1). Nie można zgodzić się z obrońcą, że sąd ten przecenił wartość dowodową tych zeznań. Twierdzenia, że mógł on tendencyjnie pomawiaćT. M. (2), gdyż był on skonfliktowany z innymi oskarżonymi, jest zupełnie nielogiczne. Nie ma najmniejszych podstaw do uznania, że fakt wcześniejszego leczenia psychiatrycznego i neurologicznego świadka w jakikolwiek sposób mógł przekładać się na jego relacje odnośnie przemycania, kupowania i sprzedawania papierosów. Absurdem wręcz jest doszukiwanie się jego skłonności do konfabulacji czy też fantazjowania na temat handlowania wyrobami tytoniowymi bez oznaczeń polskimi znakami skarbowymi akcyzy w tym, że miał on sprawę rozwodową i był skonfliktowany z niektórymi członkami swojej rodziny.
Jeszcze raz należy podkreślić, żeM. G. (1)został przesłuchany bezpośrednio na rozprawie i w gruncie rzeczy pomimo tego, że skorzystał z prawa do odmowy zeznań, brak było podstaw do jego kolejnego przesłuchania na te same okoliczności po prawomocnym zakończeniu prowadzonego przeciwko niemu postępowania karnego. Niezależnie od tego stwierdzić należy, że Sąd Okręgowy podejmował mnóstwo czynności, aby ponownie przesłuchaćM. G. (1)na rozprawie. Okazało się jednak, że było to niemożliwe, gdyż przebywał on za granicą. W takiej sytuacji przepisart. 391 §1 k.p.k., bez względu na stanowisko stron postępowania, zezwalał na odczytanie zeznań (wyjaśnień) takiego świadka.
Za odmową wiarygodności zeznańM. G. (1)nie może przemawiać podnoszona przez obrońcę okoliczność, że Sąd Okręgowy uniewinnił brata ciotecznegoT. M. (5)P.. Okoliczność ta wcale nie świadczy o niekonsekwencji w ocenie wiarygodności świadkaM. G. (1). W przypadkuM. P. (1)zeznaniaM. G. (1)nie były przede wszystkim tak konsekwentne, jak w części dotyczącejT. M. (2).
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoB. Ł.:
Apelacja jest niezasadna.
Również i w tej apelacji zarzuty zostały błędnie sformułowane. Jeszcze raz więc należy przypomnieć, że błędne jest jednoczesne zarzucenie obrazyart. 7 k.p.k.iart. 5 §2 k.p.k.Niemożliwe jest bowiem jednoczesne naruszenie obu tych przepisów. Z kolei zarzut odwoławczy powinien dotyczyć tylko uchybienia o charakterze pierwotnym, a nie jego następstw. Dlatego błędnie obrońca oskarżonego postawił w swojej apelacji dwa odrębne, odnoszące się do tej samej kwestii zarzuty: naruszenia wyrażonej wart. 7 k.p.k.zasady swobodnej oceny dowody oraz błędu w ustaleniach faktycznych.
WyjaśnieniaJ. T. (2)na temat przewożenia przezB. Ł.papierosów bez znaków skarbowych akcyzy są stanowcze i jednoznaczne. Sąd pierwszej instancji ustalając na ich podstawie, żeB. Ł.dopuścił się przestępstwa karnoskarbowego, wbrew twierdzeniom jego obrońcy, nie oparł się na żadnych domniemaniach. Dokonana przez ten sąd ocena tych wyjaśnień nie wymyka się bynajmniej poza ramy nakreślone przez przepisart. 7 k.p.k.To, że na rozprawieJ. T. (2)zmienił diametralnie swoje wyjaśnienia, wcale nie oznacza, że sąd nie mógł dać wiary jego wcześniejszym depozycjom. Jego twierdzenia z rozprawy, że przesłuchujący go funkcjonariusz Straży GranicznejK. P.dyktował mu, co ma mówić, szantażując go, że w przeciwnym wypadku zostanie aresztowany, są naiwne i zupełnie nieprzekonujące. Podkreślić należy, że również przed prokuratorem Jacek Józef Tyczkowski przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. W ogóle wówczas nie sprostował swoich wcześniejszych wyjaśnień. Obciążanie przez współoskarżonego w złożonych wyjaśnieniach innej osoby odpowiedzialnością za przestępstwo jest w ujęciu prawa karnego procesowego dowodem podlegającym swobodnej ocenie na równi z innymi dowodami.
Podnieść też należy, że bez znaczenia jest dla przypisania oskarżonemu przestępstwa skarbowego to, że nie zdołano ustalić dokładnie daty oraz miejsca przewożenia przez niego papierosów bez znaków skarbowych akcyzy.
Skoro zaś wyjaśnieniaJ. T. (2)ze śledztwa, którym Sąd Okręgowy słusznie dał wiarę jednoznacznie wskazywały na sprawstwoB. Ł., to nie można mówić, że w sprawie ujawniły się jakiekolwiek niedające się usunąć wątpliwości co do popełnienia przez niego przestępstwa karnoskarbowego.
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoS. T. (2):
Apelacja jest niezasadna.
Żadną miarą nie można przyjąć, że orzeczona wobec tego oskarżonego kara grzywny jest rażąco surowa. Dopuścił się on przestępstwa skarbowego o znacznej szkodliwości społecznej. Jego zachowanie doprowadziło do uszczuplenia podatku akcyzowego w kwocie 225.148 złotych, podatku VAT w kwocie 54.742 złotych oraz należności celnych o wartości 8.655 złotych. Wbrew twierdzeniom obrońcy udziałS. T. (2)w przypisanym mu przestępstwie nie był bynajmniej znikomy.
Przyznać należy, że sytuacja materialna oskarżonego nie jest dobra. Należy jednakże mieć na względzie, że jest on osobą stosunkowo młodą i zdrową, a więc przy pewnej determinacji powinien znaleźć zatrudnienie, umożliwiające mu osiąganie dochodów. Grzywna w postępowaniu wykonawczym może zostać rozłożona mu na raty. W związku z popełnionym przestępstwem musi on zaś odczuć konkretną dolegliwość, co powinno wzbudzić w nim przekonanie o nieopłacalności popełniania przestępstw na szkodę Skarbu Państwa.
Orzeczona wobecS. T. (1)kara grzywny jest na pewno surowa, mając na uwadze przedstawioną w apelacji, jego sytuację majątkową, ale na pewno nie rażąco surową, a tylko w przypadku stwierdzenia, że wymierzona przez Sąd pierwszej instancji kara jest niewspółmierna w sposób rażący, Sąd odwoławczy władny jest ją zmienić.
Odnośnie apelacji obrońcyŁ. W. (1):
Apelacja jest niezasadna.
Na początku zwrócić należy uwagę, że zarzuty w tej apelacji są bliźniacze do zarzutów z apelacji obrońcy oskarżonegoB. Ł.. Zostały one identycznie sformułowane i dotknięte tymi samymi błędami. Jedyna różnica polega na postawieniu dodatkowo zarzutu obrazyart. 170 k.p.k.polegającej na nieprzeprowadzeniu zawnioskowanego przez obronę dowodu z zeznań świadkaM. G. (1), pomimo braku przesłanek do oddalenia wniosku dowodowego określonych wart. 170 k.p.k.
Do zarzutu związanego z nieprzesłuchaniem na rozprawieM. G. (1)po uprawomocnieniu się wydanego wobec niego wyroku skazującego ustosunkowywano się niejednokrotnie przy okazji omawiania apelacji obrońców innych oskarżonych. Powtórzyć więc jedynie należy, żeM. G. (1)został przesłuchany bezpośrednio na rozprawie i w gruncie rzeczy pomimo tego, że skorzystał z prawa do odmowy zeznań, brak było podstaw do jego kolejnego przesłuchania na te same okoliczności po prawomocnym zakończeniu prowadzonego przeciwko niemu postępowania karnego. Niezależnie od tego stwierdzić należy, że Sąd Okręgowy podejmował mnóstwo czynności, aby ponownie przesłuchaćM. G. (1)na rozprawie. Okazało się jednak, że było to niemożliwe, gdyż przebywał on za granicą. W takiej sytuacji przepisart. 391 §1 k.p.k., bez względu na stanowisko stron postępowania, zezwalał na odczytanie zeznań (wyjaśnień) takiego świadka.
Podkreślić należy, że dowód z wyjaśnień oskarżonych, w tym również pomawiających inne osoby o popełnienie przestępstwa, jest również dowodem podlegającym ocenie, zgodnie z regułą określoną w przepisieart. 7 k.p.k., i nie ma żadnych przeszkód, w przypadku uznania go za wiarygodny, aby na jego podstawie czynić ustalenia faktyczne. Z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd pierwszej instancji bardzo szczegółowo przeanalizował składane przezM. G. (1)wyjaśnienia i wskazał jednocześnie szereg różnych dowodów potwierdzających relację tego świadka. Nie jest prawdą, co podnosi obrońca, że jego depozycje nie były weryfikowane, aczkolwiek faktem jest, że w części dotyczącejŁ. W. (1)nie znalazły potwierdzenia, co jednakże nie oznacza, że w tej części są nieprawdziwe, gdyż dowód z przesłuchaniaM. G. (1)należało ocenić całościowo. Do dokonanej przez Sąd Okręgowy oceny zeznań tego świadka nie można mieć żadnych zastrzeżeń. Zresztą w apelacji obrońcaŁ. W. (1)poza kilkoma ogólnikami, nie wskazał jakichkolwiek konkretnych argumentów mających przemawiać za błędnością oceny sądu.
Rację ma obrońca, co zresztą jest oczywiste, że osoba podejrzana lub oskarżona nie jest pouczana o odpowiedzialności zart. 233 k.k.Nie może być bowiem skazana za przestępstwo składania fałszywych zeznań osoba, która zeznań nie składa. Obrońca jednakże najwyraźniej zapomniał, żeM. G. (1)w niniejszej sprawie składał zeznania na rozprawie i tym samym był pouczany o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Kiedy potwierdzał on swoje wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego, składał de facto zeznania pod rygorem odpowiedzialności zart. 233 §1 k.k.
Podnieść też należy, że bez znaczenia jest dla przypisania oskarżonemu przestępstwa skarbowego to, że nie zdołano ustalić dokładnie daty oraz miejsca transportowania przez niego papierosów bez znaków skarbowych akcyzy.
Podkreślić należy, że skoro zeznania (wyjaśnienia)M. G. (1), którym Sąd Okręgowy słusznie dał wiarę, jednoznacznie wskazywały na sprawstwoŁ. W. (1), to nie można mówić, że w sprawie ujawniły się jakiekolwiek niedające się usunąć wątpliwości co do popełnienia przez niego czynu zart. 54 §1 k.k.s.w zb. zart. 65 §3 k.k.s.
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoS. S. (1):
Apelacja jest niezasadna.
Również i obrońcaS. S. (1)nie ustrzegł się błędów przy sporządzaniu apelacji. Wskazać bowiem należy, że zarzut odwoławczy powinien dotyczyć tylko uchybienia o charakterze pierwotnym, a nie jego następstw. Dlatego błędnie obrońca oskarżonego postawił w swojej apelacji dwa odrębne, odnoszące się do tej samej kwestii zarzuty: naruszenia wyrażonej wart. 7 k.p.k.zasady swobodnej oceny dowody oraz błędu w ustaleniach faktycznych. Oczywiste jest, że uchybieniem o charakterze pierwotnym może być wyłącznie obraza przepisu prawa procesowego. Błąd w ustaleniach faktycznych może być natomiast konsekwencją naruszeniaart. 7 k.p.k.Kwestionowane przez obrońcę ustalenia faktyczne są przecież konsekwencją uznania przez Sąd pierwszej instancji za wiarygodne zeznańM. G. (1). Jeżeli Sąd Okręgowy uznał te wyjaśnienia za prawdziwe, to nie mógł nie przyjąć, że oskarżonyS. S. (1)działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami w dniu 25 maja 2010 roku nadrodze krajowej nr (...)na odcinkuG.–K.gm.P.woj.(...), przewoził wyroby akcyzowe bez znaków skarbowych akcyzy RP.
Co zaś już wielokrotnie podkreślano, Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy ocenił zeznaniaM. G. (1). Drobiazgowo je przeanalizował oraz wskazał szereg różnych dowodów potwierdzających relację tego świadka. Absolutnie nie można zgodzić się, że ta ocena przekraczała granice wyznaczone przez zasadę swobodnej oceny dowodów. Nie była ona ani pobieżna, ani też nieprawidłowa. Sąd pierwszej instancji nie naruszył też dyspozycjiart. 410 k.p.k., gdyż w uzasadnieniu, spełniającym, wbrew twierdzeniom obrońcy, wymogiart. 424 §1 k.p.k., Sąd Okręgowy wskazał, dlaczego jednym dowodom dał wiarę, a innym nie. Nie można zaś oczekiwać od sądu, aby dokonywał ustaleń faktycznych na podstawie sprzecznych ze sobą dowodów.
Nietrafny jest zarzut obrazyart. 167 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.w zw. zart. 170 §1 pkt 5 k.p.k.poprzez niezasadne oddalenie wniosku dowodowego w przedmiocie dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z zeznań świadkaM. G. (1). Jak już niejednokrotnie podnoszono,M. G. (1)został przesłuchany bezpośrednio na rozprawie i w gruncie rzeczy pomimo tego, że skorzystał z prawa do odmowy zeznań, brak było podstaw do jego kolejnego przesłuchania na te same okoliczności po prawomocnym zakończeniu prowadzonego przeciwko niemu postępowania karnego. Niezależnie od tego stwierdzić należy, że Sąd Okręgowy podejmował mnóstwo czynności, aby ponownie przesłuchaćM. G. (1)na rozprawie. Okazało się jednak, że było to niemożliwe, gdyż przebywał on za granicą. W takiej sytuacji przepisart. 391 §1 k.p.k., bez względu na stanowisko stron postępowania, zezwalał na odczytanie zeznań (wyjaśnień) takiego świadka.
Wbrew twierdzeniom obrońcy, zaskarżony wyrok nie zapadł z naruszeniem przepisuart. 174 k.p.k.To, żeS. S. (1)nosił pseudonim(...)wcale nie wynika wyłącznie z notatki urzędowej. Sam oskarżony w swoich wyjaśnieniach z postępowania przygotowawczego (k. 10.421) przyznał, że miał taki pseudonim. Na rozprawie (k. 13.782 odwr.)S. S. (1)potwierdził te wyjaśnienia. Sąd Okręgowy wyraźnie wskazał w uzasadnieniu, że swoje rozstrzygnięcie oparł właśnie na wyjaśnieniachS. S. (1), a nie na jakiejś notatce urzędowej. Zestawiając zaś wyjaśnieniaS. S. (1)z zeznaniamiM. G. (1)nie można dojść do innego wniosku, jak tego, że był on jedną z osób przewożących w dniu 25 maja 2010 roku nadrodze krajowej nr (...)na odcinkuG.–K.papierosy bez znaków skarbowych akcyzy. Ustalenia faktyczne w tym zakresie oparte są na dowodach, a nie na domniemaniach, jak zarzuca obrońca.
Podkreślić też należy, żeS. S. (1)w swoich wyjaśnieniach jedynie wyraził przypuszczenie, że w dniu 25 maja 2010 roku mógł przebywać w Szwecji. Twierdzenie to było całkowicie gołosłowne i nie można jego inaczej potraktować, jak wyłącznie przyjętej przez niego podczas przesłuchania w charakterze podejrzanego linii obrony.
Odnośnie apelacji obrońcyT. B. (1):
Apelacja jest niezasadna.
Ponownie należy przypomnieć, że podstawą stawianych zarzutów nie mogą stanowić przepisy postępowania o charakterze ogólnym, które nie regulują zasad postępowania w sprawach karnych, a tylko określają cel, którym jest prawidłowe ukształtowanie postępowania. Zarzut obrazy prawa procesowego powinien się opierać na naruszeniu norm tworzących konkretne nakazy lub zakazy, a nie norm o charakterze ogólnym, taki zaś charakter maart. 2 §1 pkt 1 k.p.k., który określa jedynie cele postępowania karnego. Również naruszenieart. 4 k.p.k.może być podstawą zarzutu apelacyjnego jedynie w połączeniu z przepisem szczególnym kodeksu, w którym następuje konkretyzacja tej zasady (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2016 roku, IV KK 333/16, Legalis nr 1537680).
Błędne też jest jednoczesne zarzucenie obrazyart. 7 k.p.k.iart. 5 §2 k.p.k.Podniesienie zarzutu obrazyart. 5 §2 k.p.k.jest zasadne tylko wówczas, gdy sąd orzekający rzeczywiście powziął wątpliwości, bądź gdy powinien takie powziąć i wbrew wyrażonej w tym przepisie regule rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego.
Wskazać też należy, że zarzut odwoławczy powinien dotyczyć tylko uchybienia o charakterze pierwotnym, a nie jego następstw. Dlatego błędnie obrońca oskarżonego postawił w swojej apelacji dwa odrębne, odnoszące się do tej samej kwestii zarzuty: naruszenia wyrażonej wart. 7 k.p.k.zasady swobodnej oceny dowody oraz błędu w ustaleniach faktycznych. Oczywiste jest, że uchybieniem o charakterze pierwotnym może być wyłącznie obraza przepisu prawa procesowego.
Dokonana zaś przez Sąd Okręgowy ocena dowodów, co niejednokrotnie zostało podkreślone, nie narusza dyspozycjiart. 7 k.p.k.Obrońca, uzasadniając postawione zarzuty, w ogóle pominął dowody, które jednoznacznie wskazują na sprawstwoT. B. (1). Wcale nie jest tak, jak podnosi obrońca, że jedynie na skutek feralnego splotu okoliczności oskarżony znalazł się w kręgu osób podejrzanych i nie jest też prawdą, że wyrok skazującyT. B. (1)opiera się na „domysłach oskarżenia”.
Obrońca nie zakwestionował faktu, żeT. B. (1)w dniu 25 maja 2010 roku został zatrzymany wraz zS. T. (2), kiedy obaj jechali samochodem markiA.onumerze rejestracyjnym (...)drogą krajową nr (...). Faktem też jest, że w tym pojeździe nie ujawniono papierosów bez oznaczeń znakami skarbowymi akcyzy. To jednak, że oskarżony pełnił rolę tak zwanego „pilota” zabezpieczającego trasę drugiego pojazdu, w którym były przewożone takie papierosy, nie jest bynajmniej, jak podnosi autor apelacji, „nadinterpretacją”. Okoliczność ta bowiem wynika jednoznacznie z wyjaśnieńM. G. (1). Podał on między innymi, że w maju 2010 rokuS. T. (1)orazS. T. (2)zaliczyli „wpadkę”.S. T. (1)udało się jednak uciec. Został zaś zatrzymanyS. T. (2)oraz jego kolega, którzy jechali drugim samochodem.
Tak więc nie można mieć żadnych wątpliwości, że Sąd Okręgowy słusznie ustalił, iżT. B. (1)w dniu 25 maja 2010 roku wspólnie i w porozumieniu zS. T. (1),S. T. (2)orazS. S. (1)przewoził papierosy bez znaków skarbowych akcyzy, które zostały przewiezione z zagranicy na obszar celny Unii Europejskiej bez zgłoszenia celnego i ujawnienia organowi celnemu, a następnie sprowadzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Nie można też zgodzić się z obrońcą, że orzeczona wobec oskarżonego grzywna nosi cechy rażącej surowości. Owszem jest ona surowa, ale na pewno nie rażąco surowa, a tylko wtedy Sąd odwoławczy byłby władny do obniżenia wysokości tej kary. Popełnione przezT. B. (1)przestępstwo cechuje się znaczną szkodliwością społeczną. Jego zachowanie doprowadziło do uszczuplenia podatku akcyzowego w kwocie 225.148 złotych, podatku VAT w kwocie 54.742 złotych oraz należności celnych o wartości 8.655 złotych. Surowa kara grzywny powinna mu uświadomić nieopłacalność popełniania przestępstw karnoskarbowych przynoszących straty Skarbowi Państwa.
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoP. J. (1):
Apelacja jest częściowo zasadna.
Nie sposób zgodzić się z obrońcą, że obie wymierzone wobec tego oskarżonego kary zarówno pozbawienia wolności, jak i grzywny cechują się rażącą surowością. Z pewnością takiej cechy nie posiada wymierzona wobec tego oskarżonego kara pozbawienia wolności.
Z pewnością zaś orzeczona wobec oskarżonego kara grzywny jest rażąco nadmiernie surowa, a wysokość jednej stawki dziennej jest zupełnie nieadekwatna do sytuacji finansowej i rodzinnejP. J. (1).
Sąd pierwszej instancji najwyraźniej, wymierzając temu oskarżonemu karę grzywny, kierował się wyłącznie względami prewencji ogólnej. Nie wziął zaś pod uwagę okoliczności związanych ze sprawcą. Przy wymiarze kary należy zaś zgodnie zart. 13 §1 k.k.s.uwzględniać nie tylko rodzaj i rozmiar ujemnych następstw czynu zabronionego, rodzaj i stopień naruszenia ciążącego na sprawcy obowiązku finansowego, ale również jego motywację i sposób zachowania się, właściwości i warunki osobiste, sposób życia przed popełnieniem czynu zabronionego i zachowanie się po jego popełnieniu. Przypomnieć zaś należy, żeP. J. (1), jako jeden z nielicznych oskarżonych, przyznał się w całości do popełnienia zarzucanego mu czynu. W miejscu swego zamieszkania cieszy się pozytywną opinię. Rację ma obrońca, że jego skrucha i prawdomówność powinny znaleźć odpowiednie odzwierciedlenie przy wymiarze kary, zwłaszcza że nie były podyktowane koniecznością procesową.
Sytuacja majątkowa oskarżonego nie jest dobra. W chwili wydawania wyroku był on osobą bezrobotną, a na swoim utrzymaniu ma chorą córkę. Stawka dzienna w kwocie 100 złotych zupełnie nie odzwierciedla tych okoliczności. Zauważyć jednocześnie należy, co słusznie podniósł obrońca, że odczuje on również dużą dolegliwość finansową na skutek orzeczonych wobec niego środków karnych w postaci solidarnego obowiązku ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów.
Z tych też względów na podstawieart. 437 §2 k.p.k.iart. 438 pkt 4 k.p.k.należało zmienić zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoP. J. (1)poprzez obniżenie zarówno ilości orzeczonych stawek grzywny, jak i wysokości jednej stawki dziennej grzywny.
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoT. K. (1):
Apelacja jest niezasadna.
Zarzuty apelacyjne są dotknięte tymi samymi błędami co szereg innych apelacji obrońców oskarżonych.
Jeszcze raz więc należy przypomnieć, że podstawy stawianych zarzutów nie mogą stanowić przepisy postępowania o charakterze ogólnym, które nie regulują zasad postępowania w sprawach karnych, a tylko określają cel, którym jest prawidłowe ukształtowanie postępowania. Zarzut obrazy prawa procesowego powinien się opierać na naruszeniu norm tworzących konkretne nakazy lub zakazy, a nie norm o charakterze ogólnym, taki zaś charakter maart. 2 §1 pkt 1 k.p.k., który określa jedynie cele postępowania karnego. Również naruszenieart. 4 k.p.k.może być podstawą zarzutu apelacyjnego jedynie w połączeniu z przepisem szczególnym kodeksu, w którym następuje konkretyzacja tej zasady (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2016 roku, IV KK 333/16, Legalis nr 1537680).
Błędne jest jednoczesne zarzucenie obrazyart. 7 k.p.k.iart. 5 §2 k.p.k.Niemożliwe jest bowiem jednoczesne naruszenie obu tych przepisów. Jeżeli pewne ustalenie faktyczne uzależnione jest od oceny dowodu lub dowodów, to nie można mówić o naruszeniu zasadyin dubio pro reo. W takiej sytuacji ewentualne zastrzeżenia co do oceny wiarygodności konkretnego dowodu lub grupy dowodów mogą być rozstrzygane jedynie na płaszczyźnie utrzymania się przez sąd w granicach nakreślonych przezart. 7 k.p.k.(por. wyrok Sądu Najwyższego z 11 października 2002 roku, V KKN 251/01, Prok.i Pr.-wkł. 2003/11/5).
Podniesienie zarzutu obrazyart. 5 §2 k.p.k.jest zasadne tylko wówczas, gdy sąd orzekający rzeczywiście powziął wątpliwości, bądź gdy powinien takie powziąć i wbrew wyrażonej w tym przepisie regule rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego.
Wskazać też należy, że zarzut odwoławczy powinien dotyczyć tylko uchybienia o charakterze pierwotnym, a nie jego następstw. Dlatego błędnie obrońca oskarżonego postawił w swojej apelacji dwa odrębne, odnoszące się do tej samej kwestii zarzuty: naruszenia wyrażonej wart. 7 k.p.k.zasady swobodnej oceny dowody oraz błędu w ustaleniach faktycznych. Oczywiste jest, że uchybieniem o charakterze pierwotnym może być wyłącznie obraza przepisu prawa procesowego. Błąd w ustaleniach faktycznych może być natomiast konsekwencją naruszeniaart. 7 k.p.k.Kwestionowane przez obrońcę ustalenia faktyczne są przecież konsekwencją uznania przez Sąd pierwszej instancji za wiarygodne wyjaśnieńM. G. (1).
Jeżeli Sąd Okręgowy uznał te wyjaśnienia za prawdziwe, to nie mógł poczynić odmiennych od kwestionowanych przez obrońcę ustaleń. Dlatego też należało ograniczyć się jedynie do zarzutu naruszeniaart. 7 k.p.k.przy dokonywaniu oceny zeznańM. G. (1). Sformułowanie zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych było całkowicie zbędne i tym samym za zbędne należy uznać ustosunkowywanie się do niego. Jeżeli dokonana przez ten sąd ocena dowodów nie wykracza poza granice normy zart. 7 k.p.k., to przyjęte przez ten sąd ustalenia faktyczne są prawidłowe. Jeżeli sąd w sposób prawidłowy ocenił zeznaniaM. G. (1), to logiczne jest, że na ich podstawie poczynił ustalenia faktyczne. Błąd w ustaleniach faktycznych można byłoby zarzucić, gdyby sąd uznał zeznaniaM. G. (1)za niewiarygodne i pomimo tego poczynił ustalenia faktyczne na podstawie jego zeznań.
Dokonana zaś przez Sąd pierwszej instancji ocena zeznań (wyjaśnień)M. G. (1)jest prawidłowa i żadną miarą nie można jej uznać za sprzeczną z dyspozycjąart. 7 k.p.k.
Wbrew twierdzeniom obrońcy, nie można zarzucać Sądowi Okręgowemu, że nie przesłuchałM. G. (1)bezpośrednio na rozprawie. Jak już niejednokrotnie podnoszono,M. G. (1)został przesłuchany bezpośrednio na rozprawie i w gruncie rzeczy pomimo tego, że skorzystał z prawa do odmowy zeznań, brak było podstaw do jego kolejnego przesłuchania na te same okoliczności po prawomocnym zakończeniu prowadzonego przeciwko niemu postępowania karnego. Niezależnie od tego stwierdzić należy, że Sąd Okręgowy podejmował mnóstwo czynności, aby ponownie przesłuchaćM. G. (1)na rozprawie. Okazało się jednak, że było to niemożliwe, gdyż przebywał on za granicą. W takiej sytuacji przepisart. 391 §1 k.p.k., bez względu na stanowisko stron postępowania, zezwalał na odczytanie zeznań (wyjaśnień) takiego świadka. Nie sposób zgodzić się z twierdzeniem autora apelacji, że Sądowi Okręgowemu zabrakło determinacji w podejmowaniu działań zmierzających do bezpośredniego przesłuchaniaM. G. (1). Nie można też zgodzić się z sugestiami, że brak przesłuchania na rozprawie tego świadka po uprawomocnieniu się skazującego go wyroku uniemożliwiał dokonanie oceny jego prawdomówności i rzetelności w zakresie przedstawionych depozycji. To, że świadek nie podawał pewnych szczegółów wcale nie przemawia za odmówieniem wiary jego zeznaniom. Wręcz przeciwnie, świadczy to o tym, że treść jego zeznań nie była mu przez nikogo zasugerowana. Naturalną zaś rzeczą jest, że po kilku latach, kiedy był przesłuchiwany, nie pamiętał dokładnie, ile papierosów bez znaków skarbowych akcyzy było przemycanych do Polski. To właśnie wtedy, gdyby podawał dokładne ilości tych papierosów, można byłoby nabrać wątpliwości co do wiarygodności jego depozycji.
To, że Sąd pierwszej instancji uznał, że podawane przezM. G. (1)ilości „mogły wynikać wyłącznie ze zmęczenia przesłuchaniem, mogły być „skażone” mniejszym lub większym błędem” świadczy wyłączenie o rzetelności tego sądu w ocenie tych zeznań. Słusznie też ten sąd postąpił rozstrzygając wszystkie wątpliwości wynikające z tych zeznań na korzyść oskarżonego. Nie można jednakże na tej podstawie wywodzić, jak czyni to autor apelacji, że takim błędem „skażone” są depozycjeM. G. (1)odnośnie udziałuT. K. (6)w przemycie papierosów bez akcyzy. Czym zupełnie innym jest szacowanie ilości przewożonych papierosów, a czym innym jest relacjonowanie okoliczności związanych z ich przemycaniem.
Nie jest też prawdą, co podnosi obrońca w apelacji, że wyjaśnieniaM. G. (1)nie były w ogóle weryfikowane, aczkolwiek faktem jest, że w części dotyczącejT. K. (1)nie znalazły potwierdzenia w innych dowodach, co jednakże nie oznacza, że w tej części są nieprawdziwe, gdyż dowód z przesłuchaniaM. G. (1)należało ocenić całościowo. Podkreślić też należy, że na rozprawieM. G. (1)składał zeznania jako świadek. Potwierdzanie wcześniej składanych wyjaśnień w charakterze podejrzanego jest również składaniem zeznań. Absolutnie nie można zgodzić się z twierdzeniem, że miał on nieograniczone możliwości w obciążaniu wszelkich znanych mu osób. Poza tym wyjaśnienia podejrzanego, jak i oskarżonego są takim samym dowodem, jak inne dowody, i podlegają one takiej samej ocenie, zgodnie z wyrażoną wart. 7 k.p.k.regułą. Nie ma żadnych przeszkód, żeby na ich podstawie czynić ustalenia w sprawie. Obrońca nawet nie wskazał w apelacji, z jakich powodówM. G. (1)miałby bezpodstawnie obciążać znanego muT. K. (1).
Również to, że większość oskarżonych zaprzeczyła depozycjomM. G. (1)wcale nie oznacza, że są one nieprawdziwe. Wręcz zaś za absurdalne należy uznać twierdzenia autora apelacji, że za niedaniem wiary zeznaniomM. G. (1)przemawia to, że był on skazany za przestępstwo zart. 207 §1 k.k.i że jest on krytycznie postrzegany przez niektórych członków swojej rodziny.
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoA. B. (1):
Apelacja jest niezasadna.
Ponieważ zarzuty apelacyjne są bliźniaczo podobne do zarzutów z apelacji obrońcyT. K. (1), wszystkie krytyczne uwagi poczynione po adresem tamtej apelacji odnoszą się również do apelacji obrońcyA. B. (1).
Jeszcze raz należy podkreślić, że Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy ocenił zeznania (wyjaśnienia)M. G. (1). Ocena ta w każdym razie nie wykracza poza ramy nakreślone przezart. 7 k.p.k.Zostały one szczegółowo przez Sąd Okręgowy przeanalizowane. W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku zostało wskazanych szereg dowodów, z którymi depozycjeM. G. (1)się zazębiają.
Za nieprawdomównościąM. G. (1), wbrew twierdzeniom obrońcy, wcale nie przemawia to, że był on karany za przestępstwo znęcania się, że toczyła się z jego udziałem sprawa o rozwód oraz że był on leczony neurologiczne. Absurdem jest wręcz twierdzić, że choroba neurologiczna wywołała u niego skłonność do fantazjowania na temat przemycania papierosów bez znaków skarbowych akcyzy.
Autor apelacji wskazał, żeM. G. (1)decydując się na podjęcie współpracy i złożenie wyjaśnień mógł kierować się przede wszystkim względami merkantylnymi, aby umniejszyć swoją winę i nakierować postępowanie przeciwko osobom, z którymi pozostawał w konflikcie bądź chciał im dokuczyć. Jednocześnie obrońca podniósł, żeA. B. (1)nie utrzymywał żadnych kontaktów zM. G. (2)zarówno towarzyskich, jak i służbowych. Tym samym obrońca sam sobie zaprzeczył. Jeżeli bowiemM. G. (1)nie utrzymywał żadnych kontaktów zA. B. (1), to tym samym nie miał żadnych powodów, żeby się na nim mścić lub dokuczyć poprzez składanie obciążających go wyjaśnień lub zeznań.
Jeszcze raz należy podkreślić, że Sąd pierwszej instancji weryfikował zeznaniaM. G. (1). Został on też przesłuchany bezpośrednio na rozprawie w charakterze świadka. Sąd Okręgowy wcale nie miał obowiązku powtórnego jego przesłuchiwania po tym, jak uprawomocnił się wyrok skazujący w jego sprawie i w związku z tym nie przysługiwało mu prawo do odmowy zeznań.
Uzasadnienie apelacji obrońcyA. B. (1)może wręcz wskazywać, że jej autor nie zapoznał się dokładnie ani z treścią zarzutu postawionego temu oskarżonemu przez prokuratora, ani z treścią czynu mu przypisanego, ani też z wyjaśnieniamiM. G. (1)w części obciążającej tego oskarżonego. Prokurator bowiem nie zarzucił oraz sąd nie przypisał mu działania polegającego na udziale w przemycie papierosów bez oznaczeń skarbowych akcyzy. RównieżM. G. (1)bynajmniej nie twierdził, jak podnosi to jego obrońca, żeA. B. (1)przewoził przez granicę wraz z innymi osobami tego rodzaju papierosy.A. B. (1)zostało zarzucone i przypisane zachowanie polegające na nabywaniu wyrobów akcyzowych, a nie na ich przemycaniu. Tak też wynika z wyjaśnieńM. G. (1). Nie jest też prawdą, że dane oskarżonego zostały ustalone „z samego faktu, że osobą trudniącą się przemytami miał być funkcjonariusz Policji posługujący się językiem litewskim”.M. G. (1)rozpoznał bowiem na okazanych mu zdjęciachA. B. (1), których danych personalnych wcześniej nie znał, jako osobę, o której wcześniej wyjaśnił, że nabywała papierosy bez oznaczeń skarbowych akcyzy i miała pseudonim(...). Również podczas konfrontacji zA. B. (1)M. G. (1)stanowczo twierdził, że jest to mężczyzna, na którego w grupie mówiono(...).
Podnieść też należy, że wprawdzie wyjaśnieniaM. G. (1)były jedynym bezpośrednim dowodem na popełnienie przezA. B. (1)przypisanego mu przestępstwa, ale zostały zgromadzone dowody pośrednie, które zostały wskazane w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, wskazującego na jego sprawstwo. Nie jest więc tak, że depozycjeM. G. (1)odnośnieA. B. (1)pozostawały „w osamotnieniu”.
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoD. S.:
Apelacja jest niezasadna.
Na początku zwrócić należy uwagę, że zarzuty w tej apelacji są bliźniacze do zarzutów z apelacji obrońcy oskarżonegoŁ. W. (1). Zostały one identycznie sformułowane i dotknięte tymi samymi błędami. Przypomnieć jedynie należy, że błędne jest jednoczesne zarzucanie obrazyart. 5 §2 k.k.iart. 7 k.p.k.oraz że w apelacji należy wskazywać jedynie zarzuty pierwotne, a nie wtórne, będące logiczną konsekwencją tych pierwszych.
Aktualność też zachowują uwagi dotyczące obrazyart. 170 k.p.k.Treść tego zarzutu niczym nie różni się od treści zarzutu naruszenia tego przepisu z apelacji wywiedzionej w imieniu oskarżonegoŁ. W. (1).
Również uzasadnienie apelacji dotyczącejD. S.od słów: „Z zaskarżonym wyrokiem…” do słów: „… nie dopuścił takiej możliwości.” jest identyczne, jak w apelacji obrońcyŁ. W. (1).
Do tego, co zostało podniesione w części dotyczącej apelacji obrońcyŁ. W. (1), należy dodać, że zeznaniaM. G. (1)nie były jedyny dowodem obciążającymD. S.. O udzialeD. S.w przemycie papierosów wyjaśniał równieżK. K. (2).
Nie można zgodzić się z obrońcą, że sposób rozumowania Sądu pierwszej instancji odnośnie przyjętej w sentencji zaskarżonego wyroku ilości nabytych przezD. S.papierosów bez oznaczeń skarbowych akcyzy jest „wysoce zawiły i zupełnie niezrozumiały”. Sąd Okręgowy słusznie przyjął, że wobec niemożności dokładnego ustalenia ilości nabytych przez oskarżonego paczek papierosów i konieczności rozstrzygania wszelkich wątpliwości na jego korzyść należało ustalić, że była to minimalna ilość pozwalająca na zakwalifikowanie jego czynu jako przestępstwa skarbowego a nie wykroczenia. DepozycjeM. G. (1)oraz wynikające z nich okoliczności należało ocenić w kontekście zasad racjonalnego rozumowania i doświadczenia życiowego. Jeżeli wynika z nich niezbicie, że co najmniej kilkakrotnie nabywał on pochodzące z przemytu papierosy bez oznaczeń skarbowych akcyzy w ilościach „hurtowych”, to nie ma żadnych wątpliwości, że ta ilość, chociaż nie można jej dokładnie ustalić, na pewno przekraczała ilość, która w 2008 roku przesądzała o kwalifikacji czynu jako przestępstwo skarbowe.
Podnieść na koniec należy, że brak było podstaw do zastosowania wobecD. S.jedynie środka wychowawczego w postaci warunkowego umorzenia postępowania. Biorąc pod uwagę, że kilkakrotnie nabywał on papierosy bez znaków skarbowych akcyzy w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nie można uznać, że jego wina oraz stopień szkodliwości społecznej przypisanego mu czynu nie są znaczne. Poza tym przeszkodą do warunkowego umorzenia postępowania jest przyjęta przez niego postawa procesowa.
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoT. K. (2):
Apelacja jest niezasadna.
Jeszcze raz należy przypomnieć, że błędne jest jednoczesne zarzucanie obrazyart. 5 §2 k.p.k.iart. 7 k.p.k.Taki zarzut jest w gruncie rzeczy wewnętrznie sprzeczny. Niemożliwe jest jednoczesne naruszenie obu tych przepisów. Jeżeli pewne ustalenie faktyczne uzależnione jest od oceny dowodu lub dowodów, to nie można mówić o naruszeniu zasadyin dubio pro reo.
Podniesienie zarzutu obrazyart. 5 §2 k.p.k.jest zasadne tylko wówczas, gdy sąd orzekający rzeczywiście powziął wątpliwości, bądź gdy powinien takie powziąć i wbrew wyrażonej w tym przepisie regule rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego. Z taką zaś sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zebrane w sprawie dowody pozwalały na jednoznaczne wnioski co do nabywania przezT. K. (2)odW. J. (1)papierosów bez znaków skarbowych akcyzy.
Kwestionując poczynione w tym zakresie ustalenia autor apelacji najwyraźniej zapomniał, że wszystkie dowody, również w postaci nagrań rozmów telefonicznych z kontroli operacyjnej, powinny być oceniane w kontekście zasad racjonalnego rozumowania i doświadczenia życiowego.
Żadnych dowodów nie wolno też oceniać w oderwaniu od całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego. Aby prawidłowo rozszyfrować, o co chodziło osobom umawiającym się na transakcje odnośnie wyrobów tytoniowych bez znaków skarbowych akcyzy, należało też sięgnąć między innymi chociażby do zeznańM. G. (1)i wyjaśnieńK. K. (1)iK. A. (1). Biorąc pod uwagę to, co wynika z depozycji tych osób oraz zasady logicznego rozumowania nie można mieć żadnych wątpliwości, że w rozmowie z dnia 13 sierpnia 2010 roku nie chodziło tylko o 7 lub o 70 kartonów papierosów, ale o 700 kartonów. PonadtoW. J. (1)w swoich wyjaśnieniach wyraźnie stwierdził, żeT. K. (2)„brał” zazwyczaj od niego 600 – 700 kartonów papierosów, kiedy przyjeżdżał jednym samochodem, a kiedy przyjeżdżał dwoma samochodami „brał” nawet 1.200 – 1.400 kartonów.
Podkreślić też należy, że Sąd pierwszej instancji, jak wynika z treści pisemnych motywów zaskarżonego wyroku, poddał bardzo dokładnej i zarazem krytycznej analizie zarejestrowane rozmowy pomiędzyW. J. (1)aT. K. (2). To, że dotyczyły one papierosów bez akcyzy jest nad wyraz jednoznaczne mając na uwadze treść wszystkich rozmów z kontroli operacyjnych. Nie ma też żadnych wątpliwości, wbrew twierdzeniom obrońcy, że dochodziło do finalizacji transakcji. Rozmowy dotyczyły nie tylko ilości sprzedawanych kartonów papierosów, ale także czasu i miejsca dokonania transakcji. Za przykład mogą posłużyć rozmowy zarejestrowane w dniu 31 sierpnia 2010 roku (k. 339 – 339 odwr. załącznika nr 5, tom II). Tego dniaW. J. (1)iT. K. (2)kontaktowali się ze sobą bardzo często.T. K. (2)informował, o której godzinie będzie w umówionym miejscu.W. J. (1)dopytywał go, czy na pewno wie, którędy ma jechać. Ponadto jeszcze raz należy podkreślić, żeW. J. (1)wyraźnie stwierdził, żeT. K. (2)brał od niego na posesji wG.papierosy bez znaków skarbowych akcyzy.
Nie można też mieć zastrzeżeń co do przyjętej przez Sąd pierwszej instancji wartości nabywanych przezT. K. (2)papierosów. Ceny detaliczne paczek papierosów zostały ustalone na podstawie obwieszczeń Ministra Finansów w sprawie najpopularniejszej kategorii cenowej.
WyjaśnieniaW. J. (1)odnośnie nabywania dużych ilości papierosów przezT. K. (2)oraz to, co zostało ustalone na podstawie treści zarejestrowanych rozmów telefonicznych, potwierdza też niekwestionowany przez obrońcę fakt, że w dniu 18 sierpnia 2010 rokuT. K. (2)został zatrzymany na posesji wG., gdzie były przechowywane wyroby akcyzowe. Przebywał on w budynku, w którym były schowane papierosy. Na widok funkcjonariuszy Straży Granicznej zaczął uciekać.
Wbrew też twierdzeniom autora apelacji wyjaśnieniaW. J. (1)w części odnoszącej się doT. K. (2)nie były bynajmniej dwuznaczne. Zostały one w całości potwierdzone na rozprawie. Stanowią one pełnowartościowy dowód i w gruncie rzeczy wyłącznie na ich podstawie możliwe byłoby przypisaneT. K. (2)przestępstwa polegającego na nabywaniu w ilościach hurtowych papierosów bez znaków skarbowych akcyzy.
W kontekście wyjaśnieńW. J. (1)i faktu zatrzymaniaT. K. (2)na posesji wG., gdzie były ukrywane wyroby tytoniowe bez znaków skarbowych akcyzy, za absurdalne należy uznać twierdzenia obrońcy, że ktoś mógł podszyć się pod osobęT. K. (2)kupując samochód markiA.o nr VIN(...).M. P. (2)przed sprzedażą tego auta nie znałT. K. (2). W sądzie składał zeznania po upływie czterech lat od transakcji. Naturalną zatem rzeczą jest, że na rozprawie mógł nie pamiętaćT. K. (2).
W przypadku oskarżonegoT. K. (2)jest wręcz dużo dowodów wskazujących na jego sprawstwo. Należałoby dokonać ich oceny wbrew wszelkim regułom logicznego rozumowania i w całkowitym oderwaniu od doświadczenia życiowego, żeby uznać, jak chce tego jego obrońca, że są one niewystarczające do przypisania mu winy.
Na marginesie wskazać należy, że autor apelacji najwyraźniej nie rozumie istoty przestępstwa ciągłego określonego wart. 12 k.k.Świadczy o tym wniosek o uchylenie wyroku w zakresie oskarżonegoT. K.i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Suwałkach, za wyjątkiem czynu z dnia 18.08.2010 r. Oskarżonemu przypisano jeden czyn zabroniony, a nie kilka przestępstw. Fachowy obrońca powinien wiedzieć, że nie jest dopuszczalne utrzymanie wyroku co do pewnego fragmentu przypisanego czynu i uchylenie wyroku w zakresie pozostałej części przestępstwa. Jest to sprzeczne z podstawowymi zasadami odpowiedzialności karnej. Konsekwencje czynu ciągłego w zakresie odpowiedzialności karnej są takie same, jak w wypadku jednorazowego wypełnienia znamion przestępstwa.
Podnieść na koniec należy, że nie ma żadnych podstaw do łagodzenia orzeczonych wobec oskarżonegoT. K. (2)kar pozbawienia wolności i grzywny. Swoim przestępczym działaniem spowodował uszczuplenie należności publicznoprawnej wcale w niemałej kwocie. Żadną miarą tych kar nie można uznać za rażąco surowe, a tylko wtedy istniałaby możliwość obniżenia ich wysokości.
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoK. S. (1):
Apelacja nie jest zasadna.
Również i w tej apelacji zarzuty zostały błędnie sformułowane.
Jak już niejednokrotnie podkreślano, nielogiczne jest podnoszenie dwóch odrębnych zarzutów naruszenia dyspozycjiart. 7 k.p.k.oraz błędu w ustaleniach faktycznych odnoszących się do tego samego zagadnienia. Jeżeli bowiem Sąd pierwszej instancji uznał za wiarygodne dowody obciążające oskarżonego, to nie mógł poczynić innych ustaleń faktycznych od wynikających z tych dowodów.
Niezrozumiałe też jest postawienie zarzutu obrazyart. 4 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.poprzez ustalenie stanu faktycznego wyłącznie na dowodach niekorzystnych dla oskarżonego i nieuwzględnienie przy wyrokowaniu dowodów i okoliczności korzystnych. Jak wynika bowiem z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku, Sąd pierwszej instancji uwzględnił wszystkie dowody przeprowadzone na rozprawie, w tym wyjaśnieniaK. S. (1). Nie można zaś oczekiwać od sądu, że będzie czynił ustalenia na podstawie wszystkich dowodów. Niemożliwe jest przecież dokonywanie ustaleń na podstawie sprzecznych ze sobą dowodów. Po to właśnie należy, kierując się dyspozycjąart. 7 k.p.k., dokonać oceny tych dowodów i w konsekwencji wyselekcjonować te, które są wiarygodne i na ich podstawie dokonać ustaleń faktycznych stanowiących później podstawę merytorycznego rozstrzygnięcia.
Dokonana natomiast przez Sąd Okręgowy ocena zebranych dowodów odnoszących się do oskarżonegoK. S. (1)nie wymyka się poza ramy nakreślone przez przepisart. 7 k.p.k.Wbrew twierdzeniom obrońcy, w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku, zgodnie z dyspozycjąart. 424 §1 k.p.k., zostało szczegółowo wyjaśnione, dlaczego uznano wyjaśnieniaK. S. (1)iS. T. (1)za niewiarygodne i oparto się na dowodach wskazujących na jego udział w obrocie wyrobami tytoniowymi bez znaków skarbowych akcyzy.
Sąd nie miał obowiązku wyjaśniania w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, dlaczego nie przeprowadził jakiegoś dowodu z urzędu. Domaganie się tego od sądu jest wręcz niedorzeczne. Podkreślić jednocześnie należy, że również obrońcaK. S. (1)nie widział potrzeby przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu fonoskopii. W toku postępowania pierwszoinstancyjnego nie złożył takiego wniosku. Postawienie w apelacji przez obrońcę zarzutu obrazyart. 167 k.p.k.może wręcz dziwić. Jeżeli bowiem taki dowód miałby podważyć wiarygodność dowodów obciążających oskarżonego, to obrońcaK. S. (1)nie wnosząc o przeprowadzenie takiego dowodu przez Sądem pierwszej instancji nie dopełnił swoich obowiązków.
W każdym razie okoliczność, żeK. S. (1)posługiwał się telefonami o numerach 795 988 766 i 791 314 441 w ogóle nie była podważana w trakcie postępowania pierwszoinstacyjnego. Ustalenia sądu w tym zakresie opierają się na tym, co ustalono podczas oględzin zabezpieczonych od innych oskarżonych telefonów – na podstawie ujawnionych w nich książkach telefonicznych. Stąd też nie można uznać za zasadny zarzut nieprzeprowadzenia z urzędu dowodu z opinii biegłego z zakresu fonoskopii.
Zupełnie niezrozumiałe jest postawienie przez obrońcę dwóch odrębnych zarzutów naruszenia prawa procesowego odnoszących się do tego samego zagadnienia: obrazyart. 6 k.p.k.i obrazyart. 399 §1 k.p.k.(w apelacji najwyraźniej omyłkowo wskazanoart. 339 §1 k.p.k.). Przewidziany wart. 399 §1 k.p.k.obowiązek pouczenia o możliwości zakwalifikowania czynu według innego przepisu prawnego jest związany z realizacją przysługującego oskarżonemu prawa do obrony, o czym stanowi przepisart. 6 k.p.k.Logiczne zatem jest, że jeżeli na skutek naruszeniaart. 399 §1 k.p.k.doznało uszczerbku prawo do obrony, to należy w apelacji skonstruować na tej podstawie jeden zarzut, wskazując jednocześnie obydwa przepisy, to jestart. 6 k.p.k.iart. 399 §1 k.p.k.
Należy pamiętać, że niewywiązanie się przez sąd z procesowego obowiązku uprzedzenia obecnych na rozprawie stron o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu nie jest tego rodzaju uchybieniem, które zawsze i w każdej sytuacji stanowi obrazę przepisów postępowania mogącą mieć wpływ na treść orzeczenia w rozumieniuart. 438 pkt 3 k.p.k.(por. postanowienie Sądu Najwyższego z 7 lutego 2002 roku, V KKN 185/99, OSNKW 2002, Nr 5 – 6, poz. 45).
Obrońca uzasadniając podniesione w tym względzie zarzuty podniósł, że gdyby sąd uprzedził o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu, to oskarżony miałby prawo skorzystać z uprawnienia zart. 399 §2 k.p.k., czyli złożyć wniosek o przerwanie rozprawy, celem przygotowania się do obrony w zakresie zmienionej kwalifikacji prawnej czynu. Tymczasem prokurator zakwalifikował zarzucane mu przestępstwo zart. 54 § 1 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 63 § 2 k.k.s.w zb. zart. 91 § 3 k.k.s.w zw. zart. 86 § 3 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 2, 5 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s., sąd zaś uznał, że przypisany mu czyn wyczerpuje znamiona przestępstwa zart. 54 § 1 i 2 k.k.s.w zb. zart. 63 § 2 i 6 k.k.s.w zb. zart. 91 § 1 i 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 2 § 2 k.k.s.Nie sposób nie zauważyć, że przyjęta przez sąd kwalifikacja prawna czynu jest o wiele łagodniejsza od tej z aktu oskarżenia. Do czego miałby zatem przygotowywać się oskarżony i obrońca otrzymując informację od sądu, że możliwe jest przyjęcie, że oskarżony dopuścił się przestępstwa skarbowego w uprzywilejowanym typie z uwagi na wysokość uszczuplonych należności publicznoprawnych oraz że brak jest podstaw do uznania, żeK. S. (1)nie uczynił sobie z popełnienia przestępstw stałego źródła dochodu? W kontekście zatem dokonanej przez Sąd Okręgowy zmiany kwalifikacji prawnej czynu dopatrywanie się naruszenia prawa do obrony jest wręcz absurdalne.
Wbrew twierdzeniom obrońcy wymierzonej wobec oskarżonego łącznej karę jednego roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres czerech lat nie można uznać za rażąco surową pomimo wskazywanego przez obrońcę stosunkowo krótkiego okresu przestępczego działania oskarżonego. W gruncie rzeczy brak jest jakichkolwiek okoliczności przemawiających za złagodzeniem tej kary.
Odnośnie apelacji obrońcówA. K. (1):
Apelacje jest częściowo zasadna.
Również i w tej apelacji błędnie postawiono dwa osobne zarzuty odnoszące się w istocie do tego samego zagadnienia. Nie należy stawiać zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, w sytuacji gdy ustalenia te opierają się na dowodach, które Sąd pierwszej instancji uznał za wiarygodne. Chcąc więc zakwestionować te ustalenia należało ograniczyć się do zarzutu obrazyart. 7 k.p.k.
Błędne też jest zarzucanie obrazyart. 410 k.p.k., gdy Sąd pierwszej instancji, jak wynika z pisemnych motywów zaskarżonego orzeczenia, wziął pod uwagę wszystkie dowody. Nie można zaś oczekiwać od sądu, że swoje ustalenia będzie opierał na sprzecznych ze sobą dowodach. Ustalenia mogą opierać się wyłącznie na dowodach, które zostały uznane za wiarygodne.
Sąd pierwszej instancji zaś w sposób prawidłowy, zgodnie z wymogami stawianymi przez przepisart. 7 k.p.k., ocenił wszystkie dowody. Przede wszystkim słusznie uznał za wiarygodne zeznaniaM. G. (1), z których wynika między innymi, że odbierał on papierosy bez znaków skarbowych akcyzy wW.pod galerią(...). Wbrew twierdzeniom obrońcy, na co już kilkakrotnie zwracano uwagę przy okazji ustosunkowywania się do podobnych zarzutów z apelacji obrońców innych oskarżonych, brak było podstaw do dopuszczenia dowodu z opinii biegłych na okoliczność ustalenia stanu zdrowiaM. G. (1). To, że był on leczony neurologicznie i rozpoznano u niego nieprawidłową osobowość wcale nie wskazuje na jego skłonności do konfabulacji.
Jeszcze raz należy podkreślić, żeM. G. (1)został przesłuchany bezpośrednio na rozprawie i w gruncie rzeczy brak było podstaw do jego ponownego przesłuchania, kiedy już nie przysługiwało mu prawo do odmowy zeznań. Ponadto, wbrew twierdzeniom obrońcyA. K. (1), Sąd Okręgowy wykonał szereg czynności zmierzających do jego powtórnego przesłuchania. Okazało się jednak, że przebywa on stale na terytorium Wielkiej Brytanii, co uniemożliwiało jego przesłuchanie na rozprawie.
Pewne zdziwienie budzi zarzut naruszenia prawa do obrony w związku z nieprzeprowadzeniem z urzędu dowodu z opinii fonoskopijnej.A. K. (1)w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji korzystał z pomocy obrońcy, który mógł złożyć wniosek o przeprowadzenie takiego dowodu. Nie można upatrywać w nieprzeprowadzeniu dowodu z urzędu naruszenia prawa do obrony. Brak takiego dowodu w żaden sposób nie ograniczał zagwarantowanego wart. 6 k.p.k.prawa do obrony.
Sąd Okręgowy słusznie zaś nie widział potrzeby przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu fonoskopii. Po pierwsze, nie można zgodzić się z obrońcą, że negowanie przez oskarżonego sprawstwa jest równoznaczne z kwestionowaniem, że jego głos został utrwalony na nagraniach z kontroli operacyjnej. Po drugie, zebrane w sprawie dowody jednoznacznie wskazywały na to, że rozmawiał on przez telefony o numerach 508 584 646 i 514 513 412 oraz posługiwał się wspólnie z oskarżonymW. L. (1)telefonem o numerze 883 101 788. Należy przypomnieć za Sądem Okręgowym, że karta SIM z przypisanym numerem(...)współpracowała z telefonami komórkowymi o numerach(...):(...),(...),(...). Podczas zarejestrowanych rozmówS. T. (1)wielokrotnie zwracał się do użytkownika telefonu o numerze 508 584 646 imieniem(...). Natomiast na podstawie bilingów uzyskanych od operatorów sieci komórkowych ustalono, że karta SIM z przypisanym numerem(...)wykorzystywana przezA. K.współpracowała z telefonami o następujących numerach(...):(...);(...);(...);(...);(...); przy czym telefon o nr(...):(...)i(...)współpracował zarówno z numerem(...), wykorzystywanym przezW. L.jak i z numerem(...)wykorzystywanym przezA. K.. Należy też pamiętać, że okoliczności związane z nabywaniem przezA. K. (1)papierosów bez oznaczeń skarbowych akcyzy znajdują odzwierciedlenie w depozycjachM. G. (1).
Dokonane przez Urząd Celny wyliczenia należności publicznoprawnych nie nasuwają żadnych wątpliwości. Obrońca oskarżonego – adwokatJ. L. (2)w swojej apelacji bynajmniej nie wykazała, że są one błędne. Należności te zostały wyliczone na podstawie stosownych przepisów prawnych. W przypadku podatku VAT jego wysokość określana jest na podstawieustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług(t. j. Dz. U. z 2016 roku, poz. 710). Wysokość podatku akcyzowego regulujeustawa z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym(t. j. Dz. U. z 2017 roku, poz. 43). Ustalenie wartości celnej i należności celnych to przede wszystkimustawa z dnia 19 marca 2004 roku Prawo celne(t. j. Dz. U. z 2016 roku, poz. 1880). Ceny detaliczne paczek papierosów zostały ustalone na podstawie obwieszczeń Ministra Finansów w sprawie najpopularniejszej kategorii cenowej.
Zgodzić się natomiast należy z obrońcą, że wcześniejsza karalnośćA. K. (1), w tym za przestępstwa karnoskarbowe, nie jest przeciwskazaniem do zastosowania wobec niego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności. Popełnione przez niego przestępstwo na tle innych przestępstw przypisanych pozostałym oskarżonym nie wyróżnia się szczególnym stopniem szkodliwości społecznej. Od jego popełnienia upłynęło ponad sześć lat. W tym czasie nie był on karany sądownie. Stąd też pomimo jego wcześniejszej karalności należy uznać, że istnieje pozytywna prognoza co do jego przyszłego postępowania, a to pozwala uznać, że cele orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności zostaną osiągnięte również wówczas, gdy nie zostanie ona wykonana.
B.jednakowoż pod uwagę jego wcześniejszą karalność, okres próby został wyznaczony na 5 lat. W celu kontrolowania jego zachowania w okresie próby został on oddany pod dozór kuratora.
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoW. L. (1):
Również i ta apelacja jest niezasadna.
Podobnie jak w większości pozostałych apelacji błędnie podniesiono jednocześnie zarzut obrazyart. 5 §2 k.p.k.iart. 7 k.p.k.
Oczywiste zaś jest, ze jeżeli Sąd Okręgowy uznał zeznaniaM. G. (1)za wiarygodne, to nie można skutecznie zarzucać, że w sprawie ujawniły się niedające się usunąć wątpliwości.
Wbrew zaś twierdzeniom obrońcy Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy ocenił depozycjeM. G. (1)i wyprowadził z nich właściwe wnioski, o czym już była mowa przy omawianiu zarzutów z apelacji innych oskarżonych.
M. G. (1)nie miał żadnego interesu w złośliwym pomawianiuW. L. (1). Jego depozycje znajdują potwierdzenie w innych dowodach, w szczególności w materiałach uzyskanych podczas kontroli operacyjnej rozmów telefonicznych prowadzonych między innymi przezW. L. (1).
Nie jest też prawdą, co podnosi obrońca, że podawane przezM. G. (1)okoliczności zostały podważone przez oskarżonegoW. L. (1)dowodami przedstawionymi przez niego na rozprawie. Fakt, że 22 lipca 2010 roku wrócił z zagranicy wcale bowiem nie podważa tego, że tego samego dnia oraz dwa dni wcześniej nabywał wspólnie zW. L. (1)papierosy bez znaków skarbowych akcyzy. Nie podważa też depozycjiM. G. (1)to, że świadekA. P. (3)na rozprawie nie rozpoznał oskarżonegoW. L. (1), twierdząc jednocześnie, że przy załadunku papierosów obecna była tylko jedna osoba. Zauważyć należy, żeA. P. (3)w swoich wyjaśnieniach i zeznaniach nawet nie opisał osoby, która uczestniczyła w załadunku papierosów.
Nie można też żadną miarą zgodzić się z obrońcą, że Sąd pierwszej instancji nie dokonał konkretnych ustaleń co do zachowań oskarżonego. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wcale też nie wynika, że zostały ustalone jedynie „prawdopodobne” ilości nabywanych przez oskarżonego papierosów. Sąd pierwszej instancji, kierując się najwyraźniej dyspozycjąart. 5 §2 k.p.k., przyjmował ilości najbardziej korzystne dla oskarżonych.
Wbrew też twierdzeniom obrońcy Sąd pierwszej instancji w sposób przekonywający wykazał, żeW. L. (1)używał telefonów o numerach 787 469 618 oraz 883 101 788. Przypomnieć należy, że analiza bilingów telefonicznych numeruS. T. (1)(...)wskazywała, iż osoba wykorzystująca telefon o numerze(...)wielokrotnie kontaktowała się z nim, a następnie przemieszczała się w rejon miejscowościS., a w toku podjętych w śledztwie czynności operacyjnych ustalono, że dokonywała tego samochodem marki(...)o nr rej.(...). W systemie CEPIK ustalono właściciela tego pojazdu. Okazało się, że był nim oskarżonyW. L.. (Diagram 1, 2 k. 7.793-7.794). Ponadto na podstawie bilingów uzyskanych od operatorów sieci komórkowych ustalono, że karta SIM z przypisanym numerem telefonu(...)współpracowała z telefonami o następujących numerach(...):(...);(...);(...). Telefon z pozycji 2 i 3 został zabezpieczony odW. L.w dniu 27 października 2010 r. podczas przeszukania jego mieszkania wW.przyul. (...)(protokoły k. 7.838-7.842). Dodatkowo na podstawie oględzin zabezpieczonych kart SIM ustalono, że numer(...)w pamięci karty SIM o nr(...), znalezionej w sklepie motoryzacyjnym(...)wS., zapisany był jako(...).W. L.mieszkał wW.i – co wynikało z odtworzenia zarejestrowanych rozmów - był określany przezS. T. (1)jako „warszawiak”.
Wbrew też twierdzeniom obrońcy Sąd pierwszej instancji dokonując ustaleń faktycznych odnośnie popełnienia przezW. L. (1)przestępstwa karnoskarbowego mógł wykorzystać cytowane w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku treści podsłuchanych rozmów telefonicznych, uzyskanych w wyniku legalnie zarządzonej kontroli operacyjnej. Argumentacja odnosząca się do tego zagadnienia została szczegółowo przedstawiona przy okazji ustosunkowywania się do zarzutów z apelacji obrońcówS. T. (1)orazW. J. (1)i nie zachodzi potrzeba jej powtarzania.
Przede wszystkim należy zaznaczyć, że skazanie oskarżonegoW. L. (1)nie opiera się wyłącznie na materiałach z kontroli operacyjnej. Podsłuch operacyjny nie był jedynym źródłem dowodowym, a wręcz dodatkowym, gdyż Sąd Okręgowy swoje ustalenia faktyczne w sprawie oparł na innych dowodach, w szczególności osobowych, które zostały skrupulatnie i kompleksowo omówione i przedstawione. To przede wszystkim te dowody, a nie dowody z kwestionowanego „podsłuchu” wskazują na winę oskarżonego w zakresie przypisanego mu przestępstwa karnoskarbowego.
Zgodzić się natomiast należy, że wysokość ustalonej wobec oskarżonegoW. L. (1)stawki dziennej jest rażąco surowa. Nie uwzględnia ona uzyskiwanych przez niego dochodów, jego warunków osobistych, rodzinnych i możliwości zarobkowych. Twierdzenia obrońcy odnośnie jego złego stanu zdrowia znajdują odzwierciedlenie w złożonej jeszcze na etapie postępowania przygotowawczego dokumentacji lekarskiej (k. 7.858 – 7.868). Został on uznany za niepełnosprawnego w stopniu umiarkowanym (orzeczenie o stopniu niepełnosprawności k. 7.864). Pracuje jedynie dorywczo. Nie posiada majątku o znacznej wartości. Stąd też przyjęta przez Sąd pierwszej instancji wysokość stawki dziennej grzywny jest zupełnie nieadekwatna do jego sytuacji majątkowej i osobistej. Dlatego też należało ją obniżyć.
Podnieść należy, że przy ustalaniu wysokości jednej stawki dziennej wzięto pod uwagę, że zgodnie zart. 23 §3 k.k.s.jej wysokość nie może być niższa od jednej trzydziestej części minimalnego wynagrodzenia. Sąd pierwszej instancji skazując oskarżonego słusznie zastosował przepisy obowiązujące w chwili popełnienia czynu. Minimalne wynagrodzenie wynosiło wówczas 1317 złotych. Tym samym minimalna stawka dzienna grzywny wynosiła 43 złote i 90 groszy.
O kosztach nieopłaconej pomocy udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawieart. 618 §1 pkt 11 k.p.k.i §4 ust. 1 i 3 oraz §17 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 roku, poz. 1714). Nadmienić należy, że takie same opłaty były przewidziane we wcześniej obowiązującym rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 roku, poz. 1801 z późn. zm.). Owszem w §17 ust. 2 pkt 5 tegoż rozporządzenia była wskazana za obronę przed sądem apelacyjnym kwota 1200 złotych, ale była to opłata maksymalna. Stosownie zaś do §4 ust. 1 tegoż rozporządzenia opłatę za czynności adwokata ustanowionego z z urzędu w postępowaniach przed organami wymiaru sprawiedliwości ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej.
O opłatach za II instancję orzeczono na podstawieart. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(tekst jedn. Dz. U. z 1983 roku, Nr 49, poz. 223).
Z uwagi na obniżenie kar orzeczonych co doW. L. (1)orazP. J. (1), stosownie do treściart. 10 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych, wymierzono wobec tych oskarżonych po jednej opłacie za obie instancje.
W przypadku oskarżonych, wobec których apelację wniósł jedynie prokurator, oraz w przypadkuA. K. (1), co do którego uwzględniono w części apelację, względy słusznościowe przemawiały za zwolnieniem na podstawieart. 624 §1 k.p.k.od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.