Sąd Okręgowy w Warszawie
XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumenta
Sygnatura akt: XVII AmE 127/15
Data wyroku: 2017-01-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Dąbrowski
Słowa kluczowe: Koncesja i taryfy
Podstawa prawna: art. 35 ust 3 ustawy - Prawo energetyczne

Sygn. aktXVII AmE 127/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 stycznia 2017 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie, XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentóww składzie:

Przewodniczący –

SSO Dariusz Dąbrowski

Protokolant –

sekr. sądowy Ewelina Zalewska

po rozpoznaniu 23 stycznia 2017 r. w Warszawie
na rozprawie
sprawy z odwołania(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
wW.
przeciwkoPrezesowi Urzędu Regulacji Energetyki
o udzielenie koncesji
na skutek odwołania(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z 3 czerwca 2015 r. Nr(...)

1
oddala odwołanie;

2
zasądza od(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.na rzecz Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

SSO Dariusz Dąbrowski
Sygn. aktXVII AmE 127/15

UZASADNIENIE

  Decyzją nr(...)z 3 czerwca 2015 roku Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (zwany dalej „Prezesem URE” lub „Prezesem Urzędu”) na podstawieart. 35 ust. 3w związku zart. 32 ust. 1 pkt 4, art. 33 ust. 1 pkt 2 art. 38 i art. 30 ust. 1 ustawy z 10 kwietnia 1997 roku - Prawo energetycznew związku zart. 104 k.p.a.postanowił odmówić udzielenia przedsiębiorcy- (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW., posiadającemu numer identyfikacji podatkowej NIP:(...), koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej określonej wart. 32 ust. 1 pkt 4 ustawy - Prawo energetyczne, polegającej na obrocie paliwami ciekłymi.
Za podstawę swojego rozstrzygnięcia Prezes URE przyjął fakt, iż przedsiębiorstwo nie spełnia wymogów wynikających zart. 33 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy - Prawo energetyczne, tj. nie dysponuje środkami finansowymi w wielkości gwarantującej prawidłowe wykonywanie działalności w planowanym zakresie oraz nie jest w stanie udokumentować możliwości ich pozyskania, gdyż nie posiada zasobów finansowych, które pozwoliłyby na ewentualne zaspokojenie roszczeń osób trzecich, jakie mogłyby powstać na skutek niewłaściwego prowadzenia działalności polegającej na obrocie paliwami ciekłymi.
W odwołaniu od powyższej decyzji, powód(...) sp. z o.o.wW.(zwany dalej „Przedsiębiorcą”) wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez udzielenie przedmiotowej koncesji odwołującemu zgodnie z wnioskiem powoda, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Powód w odwołaniu zarzucił zaskarżonej decyzji:

1
naruszenie przepisów prawa materialnego tj.art. 33 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo energetycznepoprzez przyjęcie, iż przedsiębiorca nie spełnia warunków określonych w ww. ustawie (wymaganych przepisami prawa do udzielenia koncesji na obrót paliwami ciekłymi), gdyż nie dysponuje środkami finansowymi w wielkości gwarantującej prawidłowe wykonywanie działalności w planowanym zakresie oraz nie jest w stanie udokumentować możliwości ich pozyskania – w szczególności, nie posiada zasobów finansowych, które pozwoliłby na ewentualne zaspokojenie roszczeń osób trzecich, jakie mogłyby powstać na skutek niewłaściwego prowadzenia działalności polegającej na obrocie paliwami ciekłymi – LPG.

2
art. 35 ust. 3w związku zart. 33 ust. 1 pkt 2 oraz art. 38 ustawy – Prawo energetycznepoprzez przyjęcie, ze wnioskodawca nie wykazał dysponowania wystarczającymi środkami finansowymi gwarantującymi prawidłowe wykonanie działalności w zakresie obrotu paliwami ciekłymi –LPG.

3
art. 233 § 1 k.p.c.poprzez przyjecie , sprzecznie z treścią zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, co miałoby decydujący wpływ na wynik sprawy, ze określenie kwoty bazowej dla oceny możliwości udzielenia koncesji nastąpiło na podstawie realnej oceny działalności objętej wnioskiem oraz na podstawie ekonomicznego aspektu jej prowadzenia a nie na podstawie arbitralnej decyzji organu, bez poparcia szerszą analizą.

4
błędną interpretację i analizę zebranego materiału dowodowego i nie uwzględnienie korekt i wyjaśnień zastosowanych przez wnioskodawcę w toku postępowania.

W odpowiedzi na odwołanie pozwany Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany podniósł, iż po dokonaniu ponownej analizy akt sprawy oraz zarzutów zawartych w odwołaniu nie stwierdził podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji Pozwany odniósł się do przedstawionych przez powoda zarzutów podtrzymując wyrażone w wydanej decyzji stanowisko.
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
Spółka (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW., posiadająca numer identyfikacji podatkowej NIP:(...)została założona umową z 3 lipca 2014 roku i zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym 28 lipca 2014 roku z kapitałem zakładowym w wysokości 100.000,00 złotych podwyższonym 10 lutego 2015 roku do 400.000,00 złotych.
Na wniosek powoda datowany na dzień 28 lipca 2014 roku, który wpłynął do Urzędu Regulacji Energetyki 29 sierpnia 2014 roku, uzupełniony pismem z 8 września i 16 września 2014 roku, zostało wszczęte postępowania administracyjne o udzielenie powodowi koncesji na prowadzenie działalności określonej wart. 32 ust 1 pkt 4 ustawy - Prawo energetyczne, polegającej na obrocie paliwami ciekłymi na okres 50 lat. Przedsiębiorca wskazał we wniosku, że zamierza prowadzić działalność gospodarczą polegającą na obrocie gazem płynnym LPG w formule pośrednictwa w tym obrocie, tj. bez posiadania środków technicznych związanych czy to z przeładunkiem paliwa, czy też jego transportem oraz wydawaniem. Wskazał przy tym, że planuje realizować obrót na poziomie 38 min zł w skali roku, co odpowiada 1000 tonom tego paliwa miesięcznie. Na potwierdzenie powyższych prognoz Przedsiębiorca przedstawił „umowy przedwstępne sprzedaży" zawarte 5 sierpnia 2014 roku:

-

z przedsiębiorcą- (...) sp. z o.o.wW., zgodnie z którą to umową, Przedsiębiorca „gwarantował" ww. kontrahentowi dostawy gazu płynnego(...)w ilościach miesięcznych od 500 ton do 2000 ton",

z przedsiębiorcą- (...) sp. z o.o.wW., zgodnie z którą to umową, Przedsiębiorca „gwarantował" ww. kontrahentowi dostawy gazu płynnego(...)w ilościach miesięcznych od 500 ton do 2000 ton".

Prezes URE pismami z 25 września oraz 4 października 2014 roku., wezwał powoda do uzupełnienia wniosku m.in. o dokumenty wskazujące, że dysponuje (bądź ma możliwość pozyskania) środkami finansowymi w wielkości gwarantującej prawidłowe wykonywanie planowanej działalności w zakresie obrotu paliwami ciekłymi.
W odpowiedzi na wezwanie powód w pismach z 10 października 2014 roku, 18 listopada 2014 roku, 24 listopada 2014 roku, 3 grudnia 2014 roku, 23 grudnia 2014 roku, 13 stycznia 2015 roku, 14 stycznia 2015 roku, 22 stycznia 2015 roku, 28 stycznia 2015 roku oraz 9 lutego 2015 roku, uzupełniał swój wniosek o liczne dokumenty, wyjaśnienia i informacje, m.in. dokonał korekty planowanych przychodów rocznych do kwoty 7,22 min zł rocznie, co odpowiada 190 tonom gazu płynnego LPG miesięcznie, uzasadniając ją stwierdzeniem o dynamicznie zmieniającej się sytuacji na rynku paliw ciekłych, przedstawił swoje możliwości finansowe w kontekście planowanych przychodów z działalności koncesjonowanej, bilans sporządzony na dzień 30 listopada 2014 roku oraz wskazał na finansowanie planowanej działalności gospodarczej.
Jako możliwe źródła finansowania swojej działalności gospodarczej w ramach obrotu towarami objętymi koncesją powód wskazał:
„kapitał własny Spółki", na który to kapitał w dacie złożenia wniosku składał się kapitał podstawowy w wysokości 100 tys. zł, podwyższony następnie do kwoty 400 tys. zł,
„towar zakupywany będzie od dostawców z odroczonym terminem płatności",
„finansowanie w formie podwyższenia kapitału zakładowego oraz dopłat od wspólników" - oświadczenie jedynego wspólnika Spółki z 5 sierpnia 2014 roku o możliwości podwyższenia kapitału zakładowego do kwoty 5 min zł zostało dołączone do pisma Przedsiębiorcy z 16 września 2014 roku,
„finansowanie działalności gospodarczej poprzez wypracowanie marży",
„pożyczki od osób trzecich" - umowy pożyczek, które miały zostać zawarte 5 sierpnia 2014 roku z:D. M.na kwotę 600 tys. zł, przedsiębiorcą- (...) sp. z o.o.wW.na kwotę 500 tys. zł,(...) sp. z o.o.wT." na kwotę 250 tys. euro, zostały dołączone do wniosku Przedsiębiorcy datowanego na 28 lipca 2014 roku.
W przedstawionym zaś przez powoda bilansie wskazano, że na dzień 30 listopada 2014 roku posiada:
-aktywa trwałe - 0 zł,
-aktywa obrotowe – 391 675,74 zł, w tym należności krótkoterminowe – 1 653 zł i krótkoterminowe aktywa finansowe - 390 022,74 zł w postaci udzielonych pożyczek (84 456,00 zł) oraz środków pieniężnych w kasie i na rachunkach (305 566,74 zł),

-

kapitał własny – 382 614,81 zł,

kapitał podstawowy – 400 000,00 zł kapitał zapasowy - 0 zł

zobowiązania krótkoterminowe – 9 060,93 zł.

Następnie, pismem z 9 lutego 2015 roku Prezes URE zawiadomił powodową spółkę o zakończeniu postępowania dowodowego w sprawie udzielenia koncesji na obrót paliwami ciekłymi oraz poinformował go o możliwości zapoznania się z materiałem odwodowym, a także złożenia ewentualnych dodatkowych uwag i wyjaśnień. Przedsiębiorca skorzystał z przysługującego mu w tym zakresie uprawienia i 11 lutego 2015 roku zapoznał się z tym materiałem dowodowym, nie zgłaszając do niego uwag.
Postanowieniem z 23 lutego 2015 roku Prezes URE podjął zakończone postępowanie dowodowe i dnia tego samego wydał postanowienie, którym uzależnił udzielenie powodowi wnioskowanej koncesji od złożenia - w terminie 30 dni od dnia otrzymania postanowienia - zabezpieczenia majątkowego, o którym mowa wart. 38 ustawy - Prawo energetyczne, w wysokości 3,2 min złotych, z uwagi na ustalenia, że posiadane przez przedsiębiorcę środki finansowe oraz sposób prowadzenia działalności objętej koncesją mogą spowodować powstanie roszczeń wynikających z niewłaściwego prowadzenia działalności.
W wyznaczonym terminie do Urzędu Regulacji Energetyki nie wpłynęły od powoda dokumenty mające potwierdzić złożenie wymaganego zabezpieczenia.
Pismem z 17 kwietnia 2015 roku Przedsiębiorca został ponownie zawiadomiony o zakończeniu postępowania dowodowego oraz poinformowany o możliwości zapoznania się z materiałem odwodowym, a także złożenia ewentualnych dodatkowych uwag i wyjaśnień, z czego powód nie skorzystał.
Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie dokumentów załączonych przez strony do pism procesowych oraz znajdujących się w aktach administracyjnych. Prawidłowości powyższych dowodów strony nie kwestionowały, a Sąd uznał je za w pełni wiarygodne.
W tym stanie faktycznym Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Odnosząc się do wysuniętych przez powoda zarzutów dotyczących błędnej interpretacji i analizy materiału dowodowego Sąd uznał je za całkowicie bezzasadne, ponieważ nawet gdyby przyjąć, że w postępowaniu administracyjnym doszło do uchybień proceduralnych to nie mogą one być przedmiotem postępowania sądowego mającego na celu merytoryczne rozstrzygniecie sprawy, przy uwzględnieniu zasad rozkładu ciężaru dowodu i obowiązku stron w postępowaniu dowodowym.
Sąd rozpoznając sprawę z odwołania od decyzji Prezesa Urzędu nie może ograniczać się do funkcji sprawdzającej prawidłowość postępowania administracyjnego, które poprzedza postępowanie sądowe. Ewentualne naruszenie przepisów postępowania administracyjnego nie jest przedmiotem postępowania sądowego i nie stanowi samoistnej podstawy uchylenia decyzji w tym postępowaniu. Celem postępowania jest merytoryczne rozstrzygniecie sprawy, której przedmiotem jest spór powstający pomiędzy stronami dopiero po wydaniu zaskarżonej decyzji, a nie przeprowadzenie kontroli postępowania administracyjnego. Wniesienie do Sądu odwołania od decyzji administracyjnej wszczyna dopiero cywilne, pierwszoinstancyjne postępowanie sądowe, w którym Sąd dokonuje własnych ustaleń, rozważając całokształt materiału dowodowego, na co wielokrotnie wskazywał tak Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, jak też Sąd Apelacyjny oraz Sąd Najwyższy w swoich orzeczeniach (np.: wyrok Sądu Najwyższy z dnia 29 maja 1991 roku, sygn. akt III CRN 120/91, wyroku z dnia 19 stycznia 2001 roku sygn. akt I CKN 1036/98, wyrok SOKiK z dnia 18 lutego 2004 roku o sygn. akt XVII AmT 2/03).
Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest sądem cywilnym i prowadzi sprawę cywilną, wszczętą w wyniku wniesienia odwołania od decyzji Prezesa Urzędu według reguł kontradyktoryjnego postępowania cywilnego, a nie sądem legalności decyzji administracyjnej, jak to czynią sądy administracyjne w postępowaniu sądowo-administracyjnym. Tylko takie odczytanie relacji pomiędzy postępowaniem administracyjnym i postępowaniem sądowym może uzasadniać dokonany przez racjonalnego ustawodawcę wybór między drogą postępowania cywilnego i drogą postępowania sądowo-administracyjnego dla wyjaśnienia istoty sprawy. Rolą Sądu jest ustalenie w oparciu o argumenty i dowody powołane przez strony, czy doszło do naruszenia przepisów ustawy, w jakim zakresie doszło do takiego naruszenia oraz czy środki zastosowane przez Prezesa Urzędu są zgodne z przepisami ustawy oraz wymogami zasady proporcjonalności.
W kompetencjach tutejszego sądu nie jest również rozpoznawanie podniesionego przez powoda w treści odwołania zarzutu dotyczącego wydania przedmiotowej decyzji z naruszeniem terminu do załatwienia sprawy, z uwagi na brak prejudykatu.
Odnosząc się do pozostałych podniesionych przez powoda zarzutów należy wskazać, iż jedną z podstawowych zasad ustroju prawnego jest wyrażona wKonstytucji Rzeczypospolitej Polskiejzasada swobody działalności gospodarczej. Zgodnie zart. 20 Konstytucji RP, ograniczenie wolności działalności gospodarczej jest dopuszczalne tylko w drodze ustawy i tylko ze względu na ważny interes publiczny. Jednocześnie podstawowym aktem prawnym regulującym podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz zadania organów w tym zakresie, jestustawa o swobodzie działalności gospodarczej. Zgodnie zart. 6 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej(dalej jako „u.s.d.g.”), podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach, z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa.
Jednym z ograniczeń zasady swobody działalności gospodarczej jest obowiązek uzyskania przez przedsiębiorcę koncesji na prowadzenie określonych rodzajów działalności gospodarczej w przypadkach ściśle określonych przepisami prawa. Takim obowiązkiem została objęta wart. 46 ust. 1 pkt 3u.s.d.g. działalność gospodarcza, której przedmiotem jest obrót paliwami. Jednocześnie należy wskazać, żeustawa o swobodzie działalności gospodarczejmając charakter ramowy, wart. 46 ust. 2u.s.d.g. odsyła do przepisów odrębnych ustaw w przedmiocie szczegółowego zakresu i warunków wykonywania działalności gospodarczej podlegającej koncesjonowaniu.
Aktem prawnym o charakterze szczególnym względem koncesjonowanej działalności gospodarczej polegającej na obrocie paliwami jestustawa – Prawo energetyczne(art. 32 ust. 1 pkt 4). Zgodnie z treściąart. 33 ust. 1 ustawy - Prawo energetyczne(dalej również jako „Pe”) Prezes URE udziela koncesji wnioskodawcy po kumulatywnym wykazaniu spełniania warunków określonych w tym przepisie (przesłanki pozytywne). Innymi słowy, Prezes URE ma obowiązek udzielenia koncesji wnioskodawcy spełniającemu warunki określone wart. 33 ust. 1Pe., chyba że wobec wnioskodawcy zachodzą ściśle określone ustawowo przesłanki odmowy udzielenia koncesji (przesłanki negatywne).
Do pozytywnych warunków udzielenia koncesji należy m.in. wskazane w art. 33 ust. 1 pkt 2 Pe dysponowanie środkami finansowymi w wielkości gwarantującej prawidłowe wykonywanie działalności lub udokumentowanie ich pozyskanie. Jest to jedna z podstawowych przesłanek udzielenie koncesji. Ubiegających się o udzielenie koncesji przedsiębiorca musi bowiem dysponować środkami finansowymi w wielkości gwarantującej prawidłowe wykonywanie koncesjonowanej działalności gospodarczej lub co najmniej jest w stanie udokumentować możliwość ich pozyskania w przyszłości, np. z uzyskanego kredytu, co może pozwolić na uznanie, że spełnia on kryterium finansowe pozwalające na udzielenie mu koncesji.
W orzecznictwie wyrażony został pogląd, który Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę podziela, iż podmiot ubiegający się o koncesję powinien wykazać dysponowanie odpowiednimi kapitałami w momencie składania wniosku lub udokumentować możliwość ich pozyskania w przyszłości. Ocena, czy ubiegający się o udzielenie koncesji dysponuje określonymi środkami pozostawiona jest organowi administracji, ale to na przedsiębiorcy spoczywa ciężar udowodnienia okoliczności uzasadniających udzielenie mu wnioskowanej koncesji (patrz: wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 8 maja 2007 roku, VI ACa 38/07 i wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 19 listopada 2009 roku, VI ACa 527/09).
Uwzględniając gwarancyjną funkcję koncesji wobec uczestników obrotu zdaniem Sądu Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki trafnie uznał, iż w przedmiotowej sprawie zaistniały podstawy do nie udzielenia powodowi koncesji. Rozważania Prezesa URE były całkowicie uzasadnione, a zaistniały w sprawie stan faktyczny dawał podstawę do uznania, iż powód nie dysponuje środkami finansowymi gwarantującymi prawidłowe wykonywanie działalności i wydania zaskarżonej decyzji.
Analizując niniejszą sprawę Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził, że na podstawie zebranych informacji dotyczących przedsiębiorcy Prezes URE miał prawo uznać, że nie daje on rękojmi prawidłowego wykonywania działalności koncesjonowanej. Należy przede wszystkim wskazać, iż powód przy składaniu przedmiotowego wniosku o udzielenie koncesji wykazał, iż dysponuje środkami finansowymi w postaci kapitału zakładowego w wysokości 100 000 złotych, podwyższonego w toku postępowania administracyjnego do wysokości 400 000 złotych, przedstawiając przy tym zawarte umowy handlowe na dostawy gazu płynnego LPG w łącznej ilości od 1000 do 4000 ton miesięcznie, co odpowiada kwocie od 38 do 152 mln złotych rocznie i średnio od 3,16 do 12,7 mln miesięcznie. Już sam obraz przedstawionych przez powoda możliwości finansowych jakie posiadał w momencie składania wniosku o udzielenie koncesji oraz planowanego obroty koncesjonowanym towarem wzbudza wątpliwości co do posiadania przez powoda rękojmi prawidłowego wykonywania planowanej przez niego działalności koncesjonowanej. Co prawda w trakcie prowadzonego przez Prezesa URE powód zmodyfikował swoje planowane wielkości przychodu, zmniejszając je do 7,2 mln w pierwszych dwóch latach działalności oraz 7,6 mln w 2017 roku (odpowiednio 190 i 200 ton paliwa ciekłego LPG miesięcznie), jednakże powód w żaden sposób nie uzasadnił przedstawionej zmiany planowanego przychodu, w tym przede wszystkim nie okazał aneksów do zawartych umów, z których w dalszym ciągu wynika iż powód dostarczy gaz LPG co najmniej w ilości 1000 ton miesięcznie (pięciokrotnie więcej niż wynika to ze zmodyfikowanego planu przychodów).
Podkreślić należy, iż zawarte przez powoda umowy przedwstępnej sprzedaży zawierają zapisy, iż kontrahenci przedsiębiorcy zobowiązują się do odbioru miesięcznie określonych partii paliwa, od 500 do 2000 ton, zaś powód zobowiązuje się do ich dostarczenia. Zawarte przez przedsiębiorcę umowy precyzują bowiem częstotliwość dostaw i ilość paliwa, jaka ma być dostarczana każdemu z odbiorców, kreując tym samym po stronie(...) sp. z o.o.wW.obowiązek dostarczania tym podmiotom paliwa w określonej ilości, a po stronnie kontrahentów przedsiębiorcy obowiązek odbioru paliwa w ilości określonej w umowie. Z powyższego wyraźnie wynika, że na powodowej spółce ciąży obowiązek dostarczania tego paliwa w ilościach odpowiadających pierwotnie przedstawionym planowanym przychodom.
W ocenie Sądu nie jest więc możliwym wykonywanie działalności w zakresie obrotu paliwami ciekłymi w planowanym przez przedsiębiorcę wymiarze, jeśli dysponuje on wyłącznie środkami finansowymi w kwocie 400 000 zł. Zakup pierwszej transzy paliwa za całą ta kwotę uniemożliwiłby bowiem, przedsiębiorcy dokonywanie jakichkolwiek innych transakcji koniecznych celem prawidłowego prowadzenia działalności gospodarczej. Doświadczenie Sądu wskazuje, iż w tego typu działalności zasadą jest stosowanie odroczonych terminów płatności, co zresztą potwierdza treści umów, w których ustalono, iż termin płatności będzie odroczony do 5 dni. Przy wykazanych przez powoda środkach finansowych nie jest zatem możliwe, ani rozpoczęcie ani prawidłowe prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu paliwami ciekłymi z rzeczywistym obrotem wydatkując wszelkie posiadane środki na zakup paliwa nie mógłby pokryć kosztów działalności firmy, tj. wynajem lokalu, koszt telefonów, czy też innych kosztów organizacyjnych, których poniesienie jest konieczne w chwili rozpoczęcia działalności gospodarczej, ani też posiadać jakiegokolwiek zabezpieczenia finansowania nagłych wydatków jak np. roszczenia odszkodowawcze ale też ewentualnych obciążeń fiskalnych. Wskazana przez powoda możliwość odroczenia terminu płatności za zakupiony towar (czego powód w żaden sposób nie udowodnił) poza ułatwieniem utrzymania bieżącej płynności finansowej nie zmienia powyższego.
W myśl przepisuart. 33 ust. 1 pkt 2 ustawy prawo energetyczne, Prezes URE udziela wnioskującemu, który dysponuje środkami finansowymi w wielkości gwarantującej prawidłowe wykonywanie działalności bądź jest w stanie udokumentować możliwości ich pozyskania. Zaś zgodnie zart. 38 ustawy prawo energetyczneudzielenie koncesji może być uzależnione od złożenia przez wnioskodawcę zabezpieczenia majątkowego w celu zaspokojenia roszczeń osób trzecich, mogących powstać wskutek niewłaściwego prowadzenia działalności objętej koncesją, w tym szkód w środowisku.
Sąd stanął na stanowisku, iż przepisart. 38 ustawy prawo energetycznedotyczy przede wszystkim przedsiębiorców, którzy dopiero rozpoczynają działalność gospodarczą, mają słabą kondycję finansową i niewielki majątek trwały, który mógłby być ewentualnym źródłem zabezpieczenia roszczeń osób trzecich. Z uwagi na okoliczność, iż powodowa spółka została założona umową z 3 lipca 2014 roku i zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym 28 lipca 2014 roku, tj. miesiąc przed złożeniem przedmiotowego wniosku, a jej majątkiem jest jedynie posiadany kapitał zakładowy, należy uznać, iż wnioskodawca w niniejszej sprawie odpowiadał tym kryteriom. W ocenie Sądu powyższe w pełni uzasadniało uzależnienie udzielenia koncesji od złożenia odpowiedniego zabezpieczenia ewentualnych roszczeń i Prezes URE w sposób prawidłowy zastosował przywołane powyżej przepisy odmawiając udzielenia koncesji.
Niezasadny jest twierdzenie powoda, iż pozwany dokonał ustalenia wysokości zabezpieczenia w sposób zupełnie dowolny i nieuzasadniony, gdyż przepisyustawy prawo energetyczneani akty wykonawcze do ustawy nie precyzują w jakiej wysokości ustalone powinno być zabezpieczenie. W tym przypadku zasadnicze znaczenie dla oceny Sądu miała odpowiedź na pytanie czy wysokość zabezpieczenia ustalona została w sposób obiektywny, z uwzględnieniem takich kryteriów jak cel, któremu służy zabezpieczenie, sytuacja ekonomiczna wnioskodawcy czy ryzyko ewentualnej szkody. W ocenie Sądu organ udzielający koncesji w sposób prawidłowy i rzetelny ustalił wysokość zabezpieczenia w kwocie 3,2 mln zł, która to uwzględnia sytuację ekonomiczną wnioskodawcy oraz cel, któremu zabezpieczenie ma służyć. Wielkość deklarowanych przez wnioskodawcę rocznych obrotów oraz prowadzonej działalności w zakresie obrotu paliwami ciekłymi uzasadnia obawę pozwanego, iż ryzyko wystąpienia ewentualnej szkody jest znaczne. Okoliczność ta, przy jednoczesnym niskim poziomie posiadanego kapitału i majątku trwałego, który mógłby gwarantować zaspokojenie ewentualnych roszczeń osób trzecich, w pełni uzasadnia ustalenie zabezpieczenia we wskazanej przez pozwanego wysokości. Należy w tym miejscu podkreślić, iż powód planował posiadać przychód w skali roku w wysokości od 38 mln złotych (zmodyfikowane na 7,2 mln zł) oraz twierdził iż jest możliwym podniesienie kapitału zakładowego do kwoty 5 mln (oświadczenie wspólnika powodowej spółki) i szybkiego pozyskania środków finansowych poprzez zaciągniecie pożyczek od osób trzecich (odD. M.- 600 tys. zł, od(...) sp. z o.o.- 500 tys. zł, od(...) sp. z o.o.- 250 tys. euro, co łącznie daje kwotę ponad 2,2 mln złotych). W takich okolicznościach, pomijając kwestie dotyczące relacji łączących powodową spółkę zD. M., który jest jedynym wspólnikiem powoda, co rzutuje na ważność zawartej z nim umowy, wymaganie od pozwanego zabezpieczenia w wysokości półrocznego planowanego przychodu i mniej niż połowy środków finansowych możliwych przez powoda do pozyskania, wydaje się całkowicie słuszne i w pełni uzasadnione.
Konkludując, w ocenie Sądu organ udzielający koncesji w sposób prawidłowy ustalił, iż wykazane przez powoda środki nie mogą stanowić gwarancji prawidłowego wykonywania działalności. Wielkość deklarowanych przez wnioskodawcę rocznych obrotów oraz prowadzonej działalności w zakresie obrotu paliwami ciekłymi uzasadnia obawę pozwanego, iż ryzyko wystąpienia ewentualnej szkody jest znaczne. Okoliczność ta, przy jednoczesnym posiadaniu kapitału, który nie mógłby gwarantować zaspokojenia ewentualnych roszczeń osób trzecich, w pełni uzasadnia ustalenie zabezpieczenia.
Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy w Warszawie, XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów na podstawieart. 47953§ 1 k.p.c.oddalił odwołanie powoda orzekając jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sporu w oparciu oart. 98 kpc, w zw. z§ 14 ust. 3 pkt. 2w zw. z§ 2 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzęduustalając wysokość wynagrodzenie pełnomocników w stawce minimalnej 360 zł.
SSO Dariusz Dąbrowski