Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach
VI Zamiejscowy Wydział Karny
Sygnatura akt: VI K 5/17
Data wyroku: 2017-09-11 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Artur Obcowski
Podstawa prawna: kodeks karny

Sygn. akt VI K 5/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 września 2017 roku
Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach Wydział VI Karny Zamiejscowy wP.
w składzie
Sędzia SR Artur Obcowski
Protokolant Alicja Straszak
w obecności ......................... Prokuratora - - - - -     
po rozpoznaniu dnia 11 września 2017 roku sprawy:

1
Ł. O., synaA.iD.

urodzonego (...)wT.
oskarżonego o to, że w dniu 31 października 2016r. około godz. 23.30 na terenie posesji wŚ.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zP. Z., brał udział w pobiciuD. Z., poprzez uderzenie go pięściami i kopanie nogami po całym ciele i w okolice głowy, przez coD. Z.doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia ręki prawej oraz stłuczenia głowy okolicy ciemieniowej po stronie lewej, czym naraził ww. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 kklubart. 157 § 1 kk,
tj. o przestępstwo zart. 158 § 1 kk

2
P. Z.synaJ.iG.

urodzonego (...)wT.
oskarżonego o to, że:
1 w dniu 31 października 2016r. około godz. 23.30 na terenie posesji wŚ.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. O., brał udział w pobiciuD. Z., poprzez uderzanie go pięściami i kopanie nogami po całym ciele i w okolice głowy, przez coD. Z.doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia ręki prawej oraz stłuczenia głowy okolicy ciemieniowej po stronie lewej, czym naraził ww. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 kklubart. 157 § 1 kk, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach Wydział II Karny z dnia 5 marca 2013 roku, sygn. akt II K 3/13, obejmującym wyroki Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach:
- sygn. akt II K 228/09 z dnia 22 września 2009 roku mocą którego został skazany za ciąg przestępstw zart. 158 § 1 kk, popełnionych w dniu 7 lutego 2009 roku, na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawieni wolności z warunkowym zawieszeniem na okres 5 lat, na mocyart. 71 § 1 kkorzeczono grzywnę w wymiarze 100 stawek dziennych po 10 złotych,
- sygn. akt VI K 835/10 z dnia 31 sierpnia 2010 roku, mocą którego został skazany za przestępstwo zart. 224 § 2 kkiart. 226 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkpopełnione w dniu 4 czerwca 2010 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności, za przestępstwo zart. 226 § 1 kkpopełnione w dniu 22/23 czerwca 2010 roku na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres 3 lat, na mocyart. 71 § 1 kkorzeczono grzywnę w wymiarze 100 stawek dziennych po 10 złotych oraz oddano pod dozór kuratora w okresie próby,
- sygn. akt VI K 255/11 z dnia 11 kwietnia 2011 roku, mocą którego został skazany za przestępstwa zart. 157 § 2 kkpopełnione w dniu 2 października 2010 roku na karę samoistnej grzywny w wymiarze 80 stawek dziennych po 10 złotych każda, zart. 190 § 1 kkpopełnione w dniu 13 stycznia 2011 roku na karę samoistnej grzywny w rozmiarze 50 stawek dziennych po 10 złotych każda z orzeczoną jedną karą łączną grzywny 100 stawek po 10 złotych każda,
- sygn. akt II K 1078/11 z dnia 19 grudnia 2011 roku, mocą którego został skazany za przestępstwo zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, popełnione w dniu 5 października 2011 roku na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres 5 lat, na mocyart. 71 § 1 kkorzeczono grzywnę w rozmiarze 40 stawek dziennych po 10 złotych oraz oddano pod dozór kuratora w okresie próby i orzeczono przepadek dowodów rzeczowych,
- sygn. akt VI K 1450/11 z dnia 15 lutego 2012 roku, mocą którego został skazany za przestępstwo zart. 157 § 2 kkpopełnione w dniu 9 listopada 2011 roku na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres 3 lat, na mocyart. 71 § 1 kkorzeczono grzywnę w wymiarze 100 stawek dziennych po 10 złotych każda oraz oddano pod dozór kuratora sądowego w okresie próby,
- sygn. akt VI K 361/12 z dnia 30 maja 2012 roku mocą którego został skazany za przestępstwo zart. 278 § 1 kkpopełnione w dniu 2/3 lutego 2012 roku na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, na mocyart. 46 § 1 kkorzeczono wobecP. Z.solidarnie wraz zD. Z.iO. S.obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejI. Z.kwoty 3500 złotych oraz orzeczono przepadek dowodów rzeczowych,
- sygn. akt II K 364/12 z dnia 12 czerwca 2012 roku mocą którego został skazany za ciąg przestępstwo zart. 297 § 1 kkiart. 270 § 1 kkiart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 91 § 1 kk, popełnionych w okresie od 16 stycznia do 18 stycznia 2012 roku na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres 3 lat na mocyart. 33 § 2 i 3 kkorzeczono grzywnę w rozmiarze 100 stawek dziennych po 20 złotych oraz na mocyart. 46 § 1 kknałożono na skazanego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę kwoty 1911,59 złotych na rzecz pokrzywdzonego(...) Finanse S.A.z/s weW.oraz kwoty 3394,05 złotych na rzecz pokrzywdzonego(...)AgricoleBank (...)z/s weW.,
- sygn. akt VI K 684/12 z dnia 26 września 2012 roku, mocą którego został skazany za przestępstwo zart. 158 § 1 kkpopełnione w dniu 2 marca 2012 roku na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności
na karę łączną 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności z wyroków II K 1078/11 i VI K 1450/11 z zaliczeniem rzeczywistego okresu pozbawienia wolności oraz karę łączną 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności z wyroków VI K 361/12 i VI K 684/12 z zaliczeniem rzeczywistego okresu pozbawienia wolności, gdzie karę pozbawienia wolności odbywał w okresie od 6 października 2011 roku do 6 października 2011 roku i od 9 listopada 2011 roku do 11 listopada 2011 roku i od 8 lutego 2012 roku do 8 lutego 2012 roku i od 23 czerwca 2014 roku do 20 marca 2015 roku i 20 marca 2015 roku do 11 maja 2015 roku,
tj. o przestępstwo zart. 158 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk
orzeka

1
oskarżonegoŁ. O.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej, a wyczerpującego znamiona przestępstwa zart. 158 § 1 kki za to na mocyart. 158 § 1 kkwymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

2
oskarżonegoP. Z.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej, a wyczerpującego znamiona przestępstwa zart. 158 § 1 kkprzyjmując, że został on popełniony w warunkachart. 64 § 1 kk, po odbyciu przez oskarżonego kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwa podobne, gdzie oskarżony był uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 22 września 2009 roku, sygn. akt II K 228/09, za przestępstwo zart. 158 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkna jedną karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał od dnia 8 maja 2012 roku do dnia 4 kwietnia 2013 roku i na poczet której zaliczono oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 31 sierpnia 2010 roku, sygn. akt VI K 835/10, za przestępstwo zart. 224 § 2 kkw zw. zart. 226 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, którą odbywał od dnia 4 kwietnia 2013 roku do dnia 2 kwietnia 2014 roku i na poczet której zaliczono oskarżonemu okres zatrzymania i za to na mocyart. 158 § 1 kkwymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

3
na mocyart. 63 § 1 kkzalicza oskarżonemuP. Z.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 31 października 2016 roku od godziny 23.55 do dnia 2 listopada 2016 roku do godziny 12.45, uznając, iż kara pozbawienia wolności uległa skróceniu o 2 (dwa) dni;

4
na mocyart. 63 § 1 kkzalicza oskarżonemuŁ. O.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 31 października 2016 roku od godziny 23.55 do dnia 2 listopada 2016 roku do godziny 13.10, uznając iż kara pozbawienia wolności uległa skróceniu o 2 (dwa) dni;

5
na mocyart. 624 § 1 kpkzwalnia oskarżonych od ponoszenia wydatków postępowania, którymi w całości obciąża Skarb Państwa oraz na mocyart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jedn. Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) zwalnia oskarżonych od opłaty.

Sygn. akt VI K 5/17

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 11 września 2017 roku
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 31 października 2016 roku w mieszkaniuP. Z.wŚ.przyulicy (...)przebywali oskarżeniŁ. O.iP. Z.orazJ. N.,E. S.iT. K.. W tym dniuE. S.miała wprowadzić się do mieszkaniaP. Z.i cała grupa uczestniczyła w składaniu mebli i przygotowywaniu miejsca pod zamieszkanie.P. Z.iŁ. O.spożywali piwo. W pewnym momencie po godzinie 22:00 pod dom oskarżonegoZ.przyszedł pokrzywdzonyD. Z.. Pokrzywdzony chciał spotkać się ze swoją byłą dziewczynąE.S..D. Z.nie wchodził jednak do mieszkania, aE. S.wyszła na zewnątrz. Po kilku minutach wróciła zapłakana i oświadczyła, żeD. Z.uderzył ją w twarz.P. Z.iŁ. O.wyszli na zewnątrz budynku lecz pokrzywdzonego już nie zastali. Około godziny 23:30P. Z.wyszedł na podwórze aby przynieść drewna na opał. W okolicach składziku na drewno zastałD. Z., którego zaczął bić, uderzając go rękami po całym ciele i kopiąc. W tym czasie matkaP. Z., która zamieszkuje piętro wyżej zeszła do mieszkania syna i poinformowała, żeP. Z.bije kogoś na podwórku. Wszystkie osoby przebywające w mieszkaniuP. Z.wybiegły na zewnątrz. Pierwszy pojawił sięŁ. O., który natychmiast zaczął bić i kopać po całym cieleD. Z.. Po chwili na dole pojawili się matkaP. Z.G. Z.,J. N.,E. S.iT. K.. Ten ostatni próbował oddzielić bijących od pokrzywdzonego, co ostatecznie się udało i oskarżani zaprzestali okładania pokrzywdzonego. Na skutek pobiciaD. Z.doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia prawej ręki oraz głowy okolicy ciemieniowej po stronie lewej, co naraziło go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 kklubart. 157 § 1 kk. Na miejsce zdarzenia przyjechała Policja i karetka pogotowia ratunkowego. Pokrzywdzonemu udzielono pomocy medycznej, a oskarżeni zostali zatrzymani.
Stan faktyczny ustalono w oparciu o wyjaśnienia oskarżonegoŁ. O.(k. 31 – 32), częściowo w oparciu o wyjaśnienia oskarżonegoP. Z.(k. 36 – 37, 108) oraz w oparciu o zeznania świadkówJ. N.(k. 20 – 21, 135),T. K.(k. 26 – 27, 136),E. S.(k. 23 – 24) i dokumentację lekarską (k. 6), protokoły zatrzymania oskarżonych (k. 7, 12), protokoły badania stanu trzeźwości oskarżonych (k. 9, 14), opinii lekarskiej (k. 45).
OskarżonyŁ. O.ma 28 lat, zawodowe wykształcenie, był karany sądownie (dowód: karta karna – k. 90 – 92), nie jest nigdzie zatrudniony, utrzymuje się z prac dorywczych, nie ma nikogo na utrzymaniu. W toku postępowania nie zachodziła wątpliwość co do jego poczytalności.
OskarżonyP. Z.ma 26 lata, podstawowe wykształcenie, był karany sądownie, w tym za przestępstwa podobne (dowód: karta karna – k. 94 – 97), jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu, jest zatrudniony odpłatnie z wynagrodzeniem 2 000 zł miesięcznie. W toku postępowania nie zachodziła wątpliwość co do jego poczytalności.
OskarżonyŁ. O.w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił zgodnie z ustalonym stanem faktycznym. Przed Sądem oskarżony wyjaśnień nie składał albowiem nie brał udziału w postepowaniu.
OskarżonyP. Z.zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i na rozprawie głównej, częściowo przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i konsekwentnie wyjaśniał, że pobił pokrzywdzonego albowiem uprzednio został przez niego zaatakowany. Na rozprawie głównej wskazał również kategorycznie, żeŁ. O.uderzał pokrzywdzonego. W pozostałym zakresie oskarżony wyjaśnił zgodnie z ustalonym stanem faktycznym.
Sąd dał w całości wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoŁ. O.. Są one bowiem logiczne, a ich treść potwierdza oskarżonyZ.i zeznania świadków przesłuchanych w sprawie.
WyjaśnieniaP. Z.uznano za wiarygodne w części w jakiej przystają do ustalonego w sprawie stanu faktycznego. W tym zakresie są one logiczne i spójne oraz w całości potwierdza je pozostały materiał dowodowy zgromadzony w sprawie. Sąd nie dał natomiast wiary wyjaśnieniom oskarżonego jakoby miał on bić pokrzywdzonego w obronie własnej albowiem uprzednio został przez niego zaatakowany. Tego stanu rzeczy nikt, poza oskarżonyZ.nie potwierdza, w szczególności nie potwierdza go sam pokrzywdzony. Ta wersja stanowi więc jedynie linię obrony oskarżonego i próbę uniknięcia odpowiedzialności karnej.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaD. Z., które złożył on w toku postępowania przygotowawczego. Świadek zeznał zasadniczo zgodnie z ustalonym stanem faktycznym. Co prawda twierdził, że był bity również przezT. K., lecz te twierdzenia wydają się usprawiedliwione faktem, żeT. K.próbował rozdzielić bijących, a całe zdarzenie było niezwykle dynamiczne i trwała najwyżej 2 minuty. Pokrzywdzony, próbując unikać ciosów, nie widział przecież wyraźnie, przez kogo i ile razy został uderzony. W pozostałym zakresie zeznania świadka są zbieżne z wyjaśnieniamiŁ. O.i zeznaniami pozostałych świadków.D. Z.nie był słuchany na rozprawie głównej albowiem obecnie miejsce jego pobytu nie jest znane.
W całości dano wiarę zeznaniom pozostałych świadków, a toT. K.,J. N.iE. S.. Co prawda pomiędzy zeznaniami świadkówJ. N.iT. K.złożonymi w toku postępowania przygotowawczego i przed Sądem, zarysowują się pewne różnice, to jednak świadkowie ci konsekwentnie wskazywali kto i kiedy dokonał pobiciaD. Z., a nadto słuchani przed Sądem zgodnie wskazali, że całe zdarzenie lepiej pamiętali podczas przesłuchania na policji. ŚwiadekE. S.nie była słuchana przed sądem albowiem jej miejsce pobytu nie jest znane.
Za wiarygodne Sąd uznał również przeprowadzone w toku postępowania dowody w postaci wskazanych wyżej dokumentów, których autentyczności żadna ze stron nie kwestionowała, a jednocześnie ich wygląd zewnętrzny również autentyczności tej nie podważał. Dokumenty te zostały sporządzone rzetelnie przez uprawnione podmioty w zakresie ich kompetencji, a informacje płynące z ich treści znalazły potwierdzenie w osobowych źródłach dowodowych. To samo tyczy się również przeprowadzonej na potrzeby przedmiotowego postępowania opinii lekarskiej na okoliczność obrażeń pokrzywdzonego. Opinia ta sporządzona został rzetelnie, zgodnie ze wskazaniami wiedzy i nie wymagała uzupełnienia.
Sąd zważył co następuje:
Poczynione ustalenia faktyczne uzasadniają twierdzenie, że oskarżeniŁ. O.iP. Z.w dniu 31 października 2016 roku wŚ., na terenie posesji przyulicy (...)wspólnie i w porozumieniu dokonali pobiciaD. Z., narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub wystąpienia skutku zart. 156 § 1 kklubart. 157 § 1 kk. Swoim zachowaniem oskarżeni niewątpliwie wyczerpali ustawowe znamiona występku zart. 158 § 1 kk.
Przestępstwa zart 158 § 1 kkdopuszcza się ten, kto bierze udział w bójce lub pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 kklub wart. 157 § 1 kk.
Pojęcia „bójka” i „pobicie” określone zostały w doktrynie i w orzecznictwie. Tak więc przez bójkę rozumie się starcie pomiędzy co najmniej trzema osobami, które atakują się wzajemnie, występując zarazem w roli napastników i napadniętych. Pobiciem jest czynna napaść dwóch lub więcej osób na inną osobę lub osoby, przy czym w zdarzeniu tym występuje wyraźny podział ról na napastników i napadniętych (broniących się), co ewidentnie miało miejsce w przedmiotowej sprawie.
Odpowiedzialności na podstawieart. 158 § 1 kkpodlega ten, kto bierze udział w bójce lub pobiciu, w których naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego lub średniego uszczerbku na zdrowiu, co wynika z powołaniaart. 156 § 1 kkiart. 157 § 1 kk. Karalny jest więc jedynie udział w niebezpiecznej bójce lub pobiciu, tzn. w takim zajściu, którego intensywność i agresywność osób uczestniczących stwarza poważne zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego. Jest to więc przestępstwo materialne, przy czym stan bezpośredniego zagrożenia, o którym mowa, należy traktować jako skutek.
Znamię udziału w bójce lub pobiciu wypełnia nie tylko zadawanie ciosów, lecz także wszelkie inne formy zachowania, które w zbiorowym działaniu przyczyniają się do niebezpiecznego charakteru zajścia, jak np. podawanie niebezpiecznych przedmiotów (narzędzi), przytrzymywanie ofiary, blokowanie drogi ucieczki itp. (por. wyrok SA w Krakowie z dnia 12 października 2000 r., II AKa 169/00, KZS 2000, z. 11, poz. 42).
Określony wart. 158 § 1 kkudział w bójce lub pobiciu jest przestępstwem umyślnym, które wymaga zamiaru bezpośredniego co do samego uczestnictwa w zajściu, natomiast znamię jego niebezpiecznego charakteru (tj. narażenia życia lub zdrowia człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo) może być objęte zamiarem ewentualnym (por. wyrok SN z dnia 7 kwietnia 1975 r., II KRN 10/75, OSNPG 1976, nr 3, poz. 20).
Reasumując, Sąd uznał, iż oskarżeniŁ. O.iP. Z.wypełnili wszystkie znamiona występku zart. 158 § 1 kk, przy czym oskarżonyP. Z.dopuścił się popełnienia tego czynu w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64 § 1 kk. Za czyn ten Sąd wymierzył oskarżonym kary po 3 miesiące pozbawienia wolności.
Kierując się dyrektywami zawartymi wart. 53 § 1 i 2 kkSąd dostosował orzeczone kary pozbawienia wolności do stopnia winy oskarżonych oraz stopnia społecznej szkodliwości czynu, które były znaczne, uwzględniając jednocześnie cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kary te powinny spełnić w stosunku do oskarżonych, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Jako okoliczność łagodzącą Sąd poczytał na korzyść oskarżonych uprzednie zachowanie pokrzywdzonegoD. Z., który uderzyłE.S..
W ocenie Sądu względy indywidualnoprewencyjne nakazują odstąpić od zawartej wart. 58 § 1 kktzw. dyrektywy pierwszeństwa kar wolnościowych i wymierzyć oskarżonym kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia ich wykonania. Oskarżeni byli już wielokrotnie karani, a mimo tego nadal okazują brak poszanowania dla reguł prawnych, popełniając kolejne przestępstwa, w tym przestępstwa podobne do tych, za które byli już wcześniej karani (P. Z.). W związku z powyższym stwierdzić należy, iż dotychczasowy sposób życia oskarżonych wskazuje, że nie wywiera na ich zachowanie pożądanego wpływu groźba wykonania zawieszonej kary pozbawienia wolności. W tym stanie rzeczy jedyną adekwatną dla oskarżonych karą jest bezwzględna kara pozbawienia wolności, przy czym trudno tutaj pokładać nadzieję aby spełniła ona w stosunku do oskarżonych funkcję resocjalizacyjną. Kara ta powinna jednak – w zamyśle Sądu – uświadomić oskarżonym, że każde następne przestępstwo jakiego się dopuszczą doprowadzi ich do pozbawienia wolności.
Rozstrzygnięcia te zawarto w punkcie 1 i 2 wyroku.
W punkcie 3 i 4 wyroku zaliczono oskarżonym na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności okresy ich zatrzymania.
O kosztach procesu orzeczono wpunkcie 5i na mocyart. 624 § 1 kpk, z uwagi na sytuacje materialną, zwolniono oskarżonych z ich ponoszenia.

ZARZĄDZENIE
odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć:
- obrońcy oskarżonegoP. Z.
P., dnia 20 października 2017 roku