Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 10/17
Data wyroku: 2017-02-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agata Wilczewska

Sygn. akt II Ka 10/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 lutego 2017r.
Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący : SSO Agata Wilczewska
Protokolant : st. sekr. sąd. Irena Bąk
przy udziale sierż.B. W.KPW.
po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2017r.
sprawyK. N.
obwinionego z art.92a k.w.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Słupcy
z dnia 15 listopada 2016r. sygn. akt II W 304/16

I
Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok.

II
Zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 50zł i wymierza mu opłatę za to postępowanie w kwocie 30zł.

Agata Wilczewska
Sygn. akt IIKa 10/17

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 15 listopada 2016r. w sprawie IIW 304/16 Sąd Rejonowy w Słupcy uznał obwinionegoK. N.za winnego tego, że w dniu 4 kwietnia 2016r.o godzinie 11.38 w miejscowościS.10, nadrodze nr (...), prowadząc samochód markiV. (...)onr rej. (...), nie zastosował się do obowiązującego na tym odcinku drogi ograniczenia prędkości do 50km/h i jechał z prędkością 83km/h, to jest wykroczenia z art.92a k.w. i za wykroczenie to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę grzywny w wysokości 300zł.
Powyższy wyrok zaskarżony został przez obrońcę obwinionego w całości.
Obrońca zarzucił wyrokowi naruszenie art.42§1k.p.w. w zw. z art.193§1i art.7k.p.k. przez uznanie, iż materiał dowodowy jest wystraczający do rozstrzygnięcia sprawy i nie przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu mechatroniki, technologii pomiaru prędkości pojazdów na okoliczność czy dokonywany pomiar był wykonywany prawidłowo oraz czy pomiar wskazywał rzeczywistą prędkość pojazdu obwinionego, czy też nie, a w rezultacie błąd w ustaleniach faktycznych polegający na błędnym ustaleniu, że przed pojazdem obwinionego ani ze strony przeciwnej nie jechał inny pojazd, pomiar dokonywany był prawidłowo, a wskazywana na urządzeniu pomiarowym Rapid 2-Ka prędkość 83km/h jest prędkością pojazdu obwinionego.
W oparciu o powyższe zarzuty obrońca wniósł o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu mechatroniki, technologii pomiaru prędkości pojazdów na okoliczność czy dokonywany pomiar był wykonywany prawidłowo oraz czy pomiar wskazywał rzeczywistą prędkość pojazdu obwinionego, czy też nie i o zmianę zaskarżonego wyroku, i uniewinnienie obwinionego od popełnienia zarzucanego czynu.

Sąd odwoławczy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy obwinionego okazała się bezzasadna.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że ocena dowodów przeprowadzonych w toku postępowania pozostaje pod ochroną prawa procesowego (art. 7 k.p.k.w zw.zart. 8 k.p.w.) gdy zostaje poprzedzona ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczność sprawy (art. 410 k.p.k.w zw. zart. 82 § 1 k.p.w.) i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia do prawdy (art. 2 § 2 k.p.k.w zw. zart. 8 k.p.w.). Sąd winien rozważyć wszystkie okoliczności sprawy przemawiające zarówno na korzyść jak i na niekorzyść obwinionego (art. 4 k.p.k.w zw. zart. 8 k.p.w.) oraz wyczerpująco i logicznie –z uwzględnieniem wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego uargumentować swoje przekonanie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (art. 424 § 1 pkt. 1 k.p.k.w zw. zart. 82 § 1 k.p.w.). W ramach realizacji zasady zawartej wart. 7 k.p.k.sąd ma prawo uznać za wiarygodne zeznania świadka (lub wyjaśnienia obwinionego), co do niektórych przedstawionych przez niego okoliczności, pod warunkiem jednak, że swoje stanowisko w tej kwestii w sposób przekonujący uzasadni.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że Sąd I instancji sprostał temu zadaniu. Przeprowadził prawidłowo i w sposób całościowy postępowanie dowodowe, przeprowadzone w sprawie dowody prawidłowo ocenił, a na ich podstawie poczynił prawdziwe ustalenia faktyczne, które pozwalały na przypisanie obwinionemu zarzucanego mu wykroczenia.
Sąd I instancji nie naruszył przy tym wskazywanego przez obrońcę w apelacji przepisu art.193k.p.k. W sprawie nie było bowiem potrzeby przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu mechatroniki, technologii pomiaru prędkości pojazdów na okoliczność czy dokonywany pomiar był wykonywany prawidłowo oraz czy pomiar wskazywał rzeczywistą prędkość pojazdu obwinionego, czy też nie, gdyż okoliczności w jaki sposób był dokonywany pomiar wynikały z zeznań przesłuchanych świadków, funkcjonariuszy Policji oraz Żandarmerii Wojskowej w osobach:A. M.,J. S.iR. B..
Prawidłowa ocena zeznań tych świadków, dokonana przez Sąd I instancji,w powiązaniu z treścią dokumentów dotyczących legalizacji urządzenia, którym dokonano pomiaru i instrukcji obsługi tego urządzania, pozwalała Sądowi I instancji w sposób samodzielny, bez uciekania się do opinii biegłego ocenić czy sposób dokonania pomiaru był prawidłowy i wskazywał rzeczywistą prędkość pojazdu. Dlatego też ponowienie tego wniosku dowodowego na etapie postępowania odwoławczego należało uznać, w ocenie Sądu odwoławczego, jako zmierzające jedynie do przewlekania niniejszego postępowania.
Sąd odwoławczy, wbrew zarzutom skarżącego podziela również ustalenia Sądu I instancji co do tego, iż w trakcie kontroli prędkości pojazdu obwinionego droga tą nie poruszały się inne pojazdy, a zmierzona prędkość dotyczyła pojazdu którym kierował obwiniony. Ustalenia te poczynione bowiem zostały na podstawie prawidłowo ocenionych przez Sąd I instancji zeznań wyżej wymienionych już świadków.
Mając na uwadze dyrektywy sądowego wymiaru kary (art. 33 k.w.), okoliczności przedmiotowe i podmiotowe czynu obwinionego, jak również właściwości i warunki osobiste obwinionego, Sąd odwoławczy uznał, że również wymierzona obwinionemu kara będzie adekwatną i sprawiedliwą reakcją na jego zachowanie. Co więcej, kara ta oscyluje w dolnej granicy zagrożenia ustawowego, którą wyznacza treść art. 24 § 1 k.w., a zatem żadną miarą nie można jej uznać za nadmiernie dolegliwą. Z drugiej zaś strony stanowi adekwatnąi słuszną reakcję karną na popełnione wykroczenie.
Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności, Sąd odwoławczy nie podzielając zarzutów stawianych w apelacji, nie znajdując przy tym uchybień określonych wart. 104 k.p.w.iart. 440 k.p.k.w zw. zart. 109 § 2 k.p.w., podlegających uwzględnieniuz urzędu i powodujących konieczność zmiany bądź uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia, na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.w zw. zart.109§2k.p.w., utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawieart.119k.p.w. w zw. zart.636§1k.p.k. iart.118§3 i 4k.p.w. w zw. z §3 Rozp. M.S.z dnia 10.10.01r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania […]w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2001r., Nr 118, poz.1269). Opłatę ustalono na podstawieart.21 pkt 2w zw. zart.8i art.3ust1ustawy z dnia 23.06.73r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983r., Nr 49, poz. 223 ze zm.).
Agata Wilczewska