Sąd Okręgowy w Toruniu
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI Gz 236/16
Data wyroku: 2017-01-04 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Jerzy P. Naworski, Joanna Rusińska, Zbigniew Krepski

Sygn. akt VI Gz 236/16

POSTANOWIENIE
Dnia 04 stycznia 2017 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący SSO Jerzy P. Naworski (spr.)
Sędziowie: SO Zbigniew Krepski, SO Joanna Rusińska
po rozpoznaniu w dniu 04 stycznia 2017 r. w Toruniu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wniosku wierzyciela(...) Bank (...) S.A.wW.
o ogłoszenie upadłości dłużnika(...) sp. z o.o.wG.
na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt V GU 183/15
postanawia
oddalić zażalenie
Jerzy P. Naworski

     Zbigniew Krepski Joanna Rusińska

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy zabezpieczył majątek dłużnika przez ustanowienie tymczasowego nadzorcy sądowego –R.N.wskazując, że wnioskodawca we wniosku o ogłoszenie upadłości dłużnika domagał się zabezpieczenia jego majątku przez stanowienie tymczasowego nadzorcy sądowego. Sąd ten uwzględnił wniosek wskazując na przepisyart. 36 i 38 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe(tekst jedn. Dz. U. 2015 r. poz. 233 ze zm., dalej jako p.u.) – k. 124- 124, s. 2.
W zażaleniu na to postanowienie dłużnik zarzucił mu naruszenieart. 38p.u. przez brak ustalenia, czy jest faktycznie dłużnikiem wnioskodawcy i czy po stronie tego ostatniego istnieje legitymacja do złożenia wniosku o upadłość. Wskazując na ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie postanowienia i o zasądzenie od wnioskodawcy kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że wnioskodawca jest jego wierzycielem rzeczowym, co przesądza o braku legitymacji do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, skoro w świetleart. 20 ust. 1p.u. przysługuje ona tylko wierzycielom osobistym dłużnika. Żalący się, wskazując naart. 537 prawa upadłościowego i naprawczego, podkreślił, że przepis ten ma zastosowanie w sprawach, w których przed wejściem w życie ustawy wpłynął wniosek o ogłoszenie upadłości, lecz nie wydano jeszcze postanowienia o ogłoszeniu upadłości. Skarżący z ostrożności zarzucił także, że spłaca swoje długi, a zatem nie jest niewypłacalny (k. 147-149).
Wnioskodawca w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jego oddalenie podnosząc, że wniosek o ogłoszenie upadłości został złożony przed dniem 01 stycznia 2016 r., a zatem pod rządami starej ustawy, co przesądza o jego legitymacji jako wierzyciela rzeczowego do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości dłużnika
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wprawdzie żalący się zarzuca naruszenie art. 38 p.u., ale w istocie chodzi mu o błędne ustalenia dokonane przez Sąd pierwszej instancji, skoro nie wskazuje na czym ma polegać naruszenie wymienionego unormowania stanowiącego w zdaniu 1, że sąd może zabezpieczyć majątek dłużnika przez ustanowienie tymczasowego nadzorcy sądowego.
Zarzut dotyczący braku legitymacji wnioskodawcy do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości skarżącego jest chybiony.
Wniosek wierzyciela wpłynął do Sądu Rejonowego w dniu 29 grudnia 2015 r. (k. 4), a zatem przed wejściem życie ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. poz. 978 ze zm., dalej jako prawo restrukturyzacyjne), która zmieniła p.u., w tym jego art. 20 ust. 1. Przepis ten w poprzednim stanie prawnym stanowił, że wniosek o ogłoszenie upadłości może zgłosić dłużnik lub każdy z jego wierzycieli, natomiast obecnie jest w nim mowa jedynie o wierzycielach osobistych dłużnika.
Wbrew skarżącemu w sprawach, w których wniosek o ogłoszenie upadłości wpłynął przed dniem 01 stycznia 2016 r., stosuje się przepis dotychczasowe, a więc przepisyprawa upadłościowego i naprawczegoprzed zmianą dokonaną prawem restrukturyzacyjnym,scilicetart. 20 ust. 1w poprzednim brzmieniu. Wynika to przepisu przejściowego zamieszczonego w prawie restrukturyzacyjnym, tj. zart. 449tego prawa. Skarżący odwołał się natomiast do przepisu przejściowego zawartego wart. 537 prawa upadłościowego i naprawczego, który miał zastosowanie do spraw, w których wniosek o ogłoszenie upadłości został złożony przed 1 października 2003 r.
Jak zasadnie wskazał wnioskodawca, w stanie prawnym znajdującym zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, wierzyciel hipoteczny niebędący wierzycielem osobistym dłużnika jest uprawniony do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości (uchwała SN z dnia 6 czerwca 2014 r., III CZP 23/14, OSNC 2015, nr 3, poz. 31). W konsekwencji zarzut braku uprawnienia wnioskodawcy do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości skarżącego jest bezzasadny.
Drugi zarzut dotyczący niewypłacalności skarżącego jest chybiony o tyle, że kwestia niewypłacalności dłużnika będzie szczegółowo analizowana przez sądmeritiprzed wydaniem postanowienia o ogłoszeniu upadłości. Na etapie rozpoznawania wniosku wierzyciela o zabezpieczenie majątku dłużnika, w myślart. 37p.u., stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu zabezpieczającym, w tymart. 7301§ 1 k.p.c.wymagający jedynie uprawdopodobnienia roszczenia,scilicetwniosku o ogłoszenie upadłości. Niewątpliwie wnioskodawca uprawdopodobnił stan niewypłacalności dłużnika.
Z przedstawionych względów zażalenie oddalić na podstawieart. 385w zw. zart. 397 § 2 zd. 1, art. 13 § 2 k.p.c.iart. 37p.u.
Jerzy P. Naworski

     Zbigniew Krepski Joanna Rusińska

(...)
Z.
1.(...),
2.(...)
-(...),
-(...),
3.(...)
T.(...)r.