Sąd Rejonowy w Krotoszynie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 276/16
Data wyroku: 2017-04-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Wojtkowiak-Mielicka
Teza: wina przy nieumyślnym naruszeniu zasad ruchu drogowego

Sygn. akt IIK 276/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 kwietnia 2017r.
Sąd Rejonowy w Krotoszynie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Dorota Wojtkowiak- Mielicka
Protokolant:st. sekr. sąd. Małgorzata Ciszak
przy udziale Prokuratora: Maria Kołodziejczyk
po rozpoznaniu w dniach 6 września 2016r. , 19 października 2016r., 7 grudnia 2016r. , 18 stycznia 2017r. i 24 kwietnia 2017r. sprawy :
M. W.
s.W.iH.zd.W.
ur. (...)wK.

oskarżonego o to ,że :
w dniu 14 października 2015r. około godz. 19,00N.woj.(...)nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując samochodem markiB. (...)onr rej (...)nie zachował szczególnych środków ostrożności przystępując do manewru wyprzedzania pojazdu markiV. (...)nr rej. (...), którego kierowcaJ. T.sygnalizował prawidłowo manewr skrętu w lewo przez co doprowadził do zderzenia obu pojazdów w wyniku czegoJ. T.doznał obrażeń ciała w postaci urazu głowy ze stłuczeniem mózgu oraz urazu kręgosłupa szyjnego, które to obrażenia naruszyły czynności narządu ciała u pokrzywdzonego na okres powyżej dni siedmiu

tj. o przestępstwo zart.177§1kk
OskarżonegoM. W.uniewinnia od zarzutu popełnienia czynu wyżej opisanego tj. występku zart. 177§1kki na podstawieart. 632 pkt. 2 kpkkosztami postepowania obciąża Skarb Państwa
(-)D. W.-M.
(...)

UZASADNIENIE
M. W.został oskarżony o to, że:
W dniu 14 października 2015r. około godz. 19.00N.woj.(...)nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując samochodem markiB. (...)onr rej (...)nie zachował szczególnych środków ostrożności przystępując do manewru wyprzedzania pojazdu markiV. (...)nr rej. (...), którego kierowcaJ. T.sygnalizował prawidłowo manewr skrętu w lewo przez co doprowadził do zderzenia obu pojazdów w wyniku czegoJ. T.doznał obrażeń ciała w postaci urazu głowy ze stłuczeniem mózgu oraz urazu kręgosłupa szyjnego, które to obrażenia naruszyły czynności narządu ciała u pokrzywdzonego na okres powyżej dni siedmiu to jest o przestępstwo zart.177§1kk.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
J. T.zamierzał kupić dla syna samochód markiV. (...). W tym celu przyjechał razem z synemA.i jego dziewczynąD. J.doK.. Umówili się, że obejrzą samochód i odbędą jazdę próbną samochodem podanym w ogłoszeniu. Zatrzymali się wN.naposesji numer (...). SamochódJ. T.pokazałP. A.. Samochód zakupiony był przezM. P. (1)na terenie Francji w dniu 9 października 2015r za kwotę 1 000Euro.P. A.miał warsztat samochodowy i naprawiał ten pojazd. Miał też pokazywać go potencjalnym kupcom. Samochód został ubezpieczony w zakresie OC w dniu zdarzenia tj.14 października 2015r o godzinie 15.00 wR.. Samochód nie był zarejestrowany w Polsce.J. T.był zainteresowany tym samochodem i po obejrzeniu go postanowił odbyć jazdę próbną. Samochodem kierowałJ. T., aP. A.siedział na miejscu pasażera. SynJ. A.i jego dziewczynaD. J.czekali posesjiP. A..
(dowód: zeznania świadkówJ. T.k.319v i k.40-41 iP. A.k.294v i k.34-35 i k.139-140,A. T.k.331 iD. J.k.331v, umowa ubezpieczenia OC k.13, umowa kupna-sprzedaży k.12, kserokopia dowodu rejestracyjnego k.10-11)
W dniu 14 października 2015r około godziny 19.00 oskarżonyM. W.jechał swoim samochodem markiB. (...)onumerach rejestracyjnych (...)zR.doK.. Wracał z pracy i jechał przezN.. Na dworze było już ciemno. Nawierzchnia drogi była mokra. Padała lekka mżawka. Temperatura powietrza wynosiła plus 70C. D.miała nawierzchnię asfaltową, a środek jezdni nie był zaznaczony. Obowiązywało tam ograniczenie prędkości dla obszaru zabudowanego tj. do 50km/godz. Oskarżony jechał z prędkością 60-70km/godz. Przed samochodem oskarżonego jechał samochód markiV. (...)kierowany przezJ. T.. Samochód ten jechał wolno i oskarżony postanowił go wyprzedzić. Z przeciwnego kierunku nie jechał żaden pojazd.
(dowód: wyjaśnienia oskarżonegoM. W.k.293, k.72-73 i k.236-237, zeznania świadkówJ. T.k.319v i k.40-41 iP. A.k.294v i k.34-35 i k.139-140, protokół oględzin miejsca wypadku k.5-6, materiał zdjęciowy k.20 i k.24-25)
Oskarżony włączył lewy kierunkowskaz i zjechał na lewy pas ruchu. W tym samym czasie kierującyV. (...)J. T.rozpoczął wykonywanie manewru skrętu w lewo. Chciał wjechać na posesję, gdzie był warsztatP. A..J. T.nie wiedział dokładnie gdzie ma skręcić. Miejsce skrętu pokazywał muP. A..J. T.nie włączył kierunkowskazu i rozpoczął wykonywanie manewru skrętu w lewo.M. W., który był już na lewym pasie, chciał uniknąć uderzenia, zaczął hamować i skręcił gwałtownie w prawo.
(dowód: wyjaśnienia oskarżonegoM. W.k.293, k.72-73 i k.236-237, opinie biegłych z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowychJ. R.k.110-133, k.156-178, k.335-343,M. P. (2)k.200-215, k.349-353, zeznania biegłych na rozprawieJ. R.k.304v iM. P. (2)k.304v-305)
Oskarżony uderzył lewą częścią przodu samochoduB.w lewą tylną część samochodu markiV. (...). W samochodzieB.wyłamana została lewa część nakładki przedniego zderzaka, a do wysokości tego wyłamania sięgał zakres deformacji pokrywy komory silnika. W samochodzieV. (...)doszło do deformacji lewej części pokrywy bagażnika, uszkodzenia lewego tylnego koła z przesunięciem osi. W chwili uderzenia samochódV. (...)zorientowany był skośnie w lewo tj. wykonywał manewr skrętu w lewo.
(dowód: wyjaśnienia oskarżonegoM. W.k.293, k.72-73 i k.236-237, opinie biegłych z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowychJ. R.k.110-133, k.156-178, k.335-343,M. P. (2)k.200-215, k.349-353, zeznania biegłych na rozprawieJ. R.k.304v iM. P. (2)k.304v-305)
W wyniku zdarzenia pokrzywdzonyJ. T.doznał obrażeń ciała w postaci urazu głowy ze stłuczeniem mózgu oraz urazu kręgosłupa szyjnego. Doznane obrażenia naruszyły sprawność narządów jego ciała na okres powyżej 7 dni.
(dowód: dokumentacja lekarska k.50, zaświadczenie lekarskie k.9, opinia biegłego lekarza k.55)
Oskarżony był trzeźwy.J. T.również był trzeźwy.
(dowód: protokoły użycia alko testu k.2-3 i k.4)
Oskarżony nie był dotychczas karany.
(dowód: dane o karalności k.87 )
M. W.ma 25 lat. Ma wykształcenie średnie i z zawodu jest malarzem. Pracuje wfirmie budowlanej (...)i zarabia około 1800zł netto miesięcznie. Jest kawalerem i nie ma nikogo na utrzymaniu.
(dowód: wyjaśnienia oskarżonegoM. W.k.293, informacja o dochodach k.79-80, zaświadczenie z Urzędu Miejskiego k.78)
Oskarżony nie przyznał się do winy. Wyjaśnił, że do zdarzenia doszło w sytuacji gdy on wykonywał manewr wyprzedzania samochodu markiV. (...). Wyjaśnił, że lewym kierunkowskazem sygnalizował zamiar wykonania tego manewru i był już na lewym pasie. Kierujący GolfemJ. T.bez wcześniejszego sygnalizowania wykonał manewr skrętu w lewo. Oskarżony, by uniknąć zderzenia odbił w prawo, ale nie udało mu się ominąć skręcającego pojazdu. Sąd tym wyjaśnieniom dał wiarę. Biegli z dziedziny badania wypadków drogowych kategorycznie i niezależnie od siebie stwierdzili, że na podstawie zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego nie można kategorycznie stwierdzić, który z uczestników zdarzenia naruszył zasady ruchu drogowego i spowodował zaistniałe zdarzenie. Rzeczowy materiał dowodowy tj. analiza uszkodzeń samochodów nie pozwalają na przyjęcie lub odrzucenie którejkolwiek wersji. Nie zabezpieczono śladów na miejscu zdarzenia. Nie ma też zdjęć dokumentujących powypadkowe ułożenie pojazdów. Biegli opierali się wyłącznie o osobowe źródła dowodowe. W oparciu o wyjaśnienia oskarżonego i zeznania świadków można ustalić dwie wersję wydarzeń. Kluczowa kwestią jest kiedy poszczególni uczestnicy ruchu sygnalizowali zamiar wykonania swoich manewrów. Z zeznań świadkówJ. T.iP. A.oraz wyjaśnień oskarżonego wynikają sprzeczne i wzajemnie wykluczające się wersje wypadku.
Z zeznańJ. T.kierującegoV. (...)z zeznań świadkaP. A.wynika, że zanim doszło do wypadku kierujący Golfem odpowiednio wcześnie włączył lewy kierunkowskaz. Z zeznań tego świadka wynika, że kierującyB.zbliżał się do niego z dużą prędkością. Z okoliczności przyjętych w tym wariancie kierującyB.zbliżając się do poprzedzającego pojazdu nie zachował szczególnej ostrożności polegającej na uważnej obserwacji pojazdu, który zamierzał wyprzedzić, przez co nie zorientował się, że kierujący tym pojazdem sygnalizuje zamiar wykonania skrętu w lewo. Gdyby przyjąć taką wersję zdarzeń winę za zaistniałe zdarzenie ponosiłby oskarżony.
Z wyjaśnień oskarżonego wynika natomiast, że po włączeniu lewego kierunkowskazu zbliżył się do samochoduV. (...)z zamiarem wyprzedzenia. Zjechał na lewy pas i kontynuował jazdę. Gdy był już na lewym pasie kierujący Golfem nie sygnalizując tego wcześniej zjechał na lewy pas zajeżdżając mu drogę. W tej wersji zdarzeń kierującyV. (...)nie zachował należytej ostrożności przy wykonywaniu manewru skrętu w lewo i zajechał drogę kierującemuB.oskarżonemu. Sąd dał wiarę opiniom biegłych w całej rozciągłości. Biegli byli również przesłuchiwani na rozprawie. Obaj stwierdzili, że w chwili obecnej nie można ustalić czy uczestnicy zdarzenia mieli włączone kierunkowskazy. Nawet jeżeliJ. T.miał włączony lewy kierunkowskaz to nie sposób ustalić czy włączył go dostatecznie wcześnie, by jadący za nim oskarżony zauważył ten kierunkowskaz i miał szansę zareagować. Badanie w chwili obecnej żarnika żarówki kierunkowskazu nie jest celowe. Od zdarzenia minęło zbyt wiele czasu, a badanie obarczone jest dużym błędem. Jeśli chodzi o badanie położenia drążka kierunkowskazu to jeżeli nie zrobiono tego zaraz po zdarzeniu, to drążek ten mógł być już wielokrotnie przestawiany.
Obaj biegli analizowali również prędkość z jaką poruszał się oskarżony. Przyznali, że mógł poruszać się z prędkością 60-70km/godz. Przekroczył więc dozwoloną prędkość. Przekroczenie prędkości nie miało wpływu na zaistnienie wypadku. Gdyby oskarżony jechał z prędkością dozwoloną tj.50km/godz. to i tak nie mógłby uniknąć wypadku.
Zarówno biegłyR., jak i biegłyP.niezależnie od siebie analizowali całość materiału dowodowego. Brali również pod uwagę zdjęcia dołączone przez pokrzywdzonego dopiero na rozprawie sądowej (k.329). Analiza tych zdjęć jednak, zdaniem obu biegłych, niczego nowego nie wniosła do sprawy. Można rekonstruować dwie wersje zdarzenia i obie wersje, zdaniem biegłych, są jednakowo prawdopodobne.
Sąd nie dał wiary zeznaniom świadkaJ. T.w zakresie w jakim twierdził on, że miał włączony kierunkowskaz. Świadek zeznał przede wszystkim zarówno w toku dochodzenia, jak i na rozprawie, że on dopiero miał zamiar wykonać manewr skrętu w lewo. Włączył kierunkowskaz i zwolnił przygotowując się do manewru. Został wtedy uderzony w tył pojazdu. Te wyjaśnienia nie są, zdaniem Sądu, wiarygodne. Zarówno biegłyR.(k.166-171), jak i biegłyP.(k.210) stwierdzili w oparciu o uszkodzenia samochodu, że do uderzenia doszło gdy samochód kierowany przezJ. T.skierowany był w lewo. Twierdzenie więcJ. T., że oskarżony uderzył bezpośrednio w tył pojazdu na prawym pasie ruchu nie są wiarygodne. Zauważyć też należy, żeJ. T.kierował samochodem, którego nie znał. Była to tylko jazda próbna. Od momentu wyjechania z posesji do momentu zdarzenia minęło zaledwie parę minut. Ponadto świadek był z pewnością bardziej skupiony na działaniu samochodu, niż na tym co działo się na drodze. Świadek testował przecież samochód przed zakupem.J. T.nie wiedział dokładnie gdzie ma skręcić i kierował się wskazówkami pasażera. Zauważyć też należy, że samochód był zakupiony we Francji, był naprawiany przezP. A.i nie miał badań technicznych wykonanych na terenie Polski. Ponadto, jak wynika z rachunku francuskiego, kosztował zaledwie 1 000Euro. Samochód został też ubezpieczony w zakresie OC zaledwie na 4 godziny przed wypadkiem. Postawa świadka w toku postępowania była też mało wiarygodna. Początkowo zgłosił roszczenie do sprawcy na kwotę 50 000zł, a potem na rozprawę stawił się dopiero na trzeci termin, po nałożeniu na niego kary porządkowej. Ponadto znał opinie biegłych, a o fakcie, że byli z nim syn i znajoma syna powiedział dopiero na rozprawie sądowej po ponad roku od zdarzenia. Dopiero po tym czasie ujawnił, że dysponuje jakimiś zdjęciami zrobionymi na miejscu wypadku. Taka postawa jest, zdaniem Sądu, nielogiczna.
Sąd nie dał wiary zeznaniom świadkaP. A.w zakresie, w którym twierdził, że oskarżony uderzył w tył ich samochodu oraz w zakresie , żeJ. T.miał włączony lewy kierunkowskaz. Do zdarzenia doszło, zdaniem obu biegłych, w chwili gdy manewr skrętu był już wykonywany. Ponadto świadek z pewnością przed zdarzeniem nie był skupiony na tym czy kierowca włączył kierunkowskaz. Jest to czynność tak odruchowa, że przeciętny kierowca wykonuje ją automatycznie. Pasażerowi trudno jest wiarygodnie odtworzyć ten fakt. Zauważyć należy, że temu świadkowi chociażby ze względu na roszczenia odszkodowawcze, zależało na ustaleniu winy oskarżonego.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkówA. T.iD. J.. Świadkowie ci przebywali jednak na nieruchomościP. A.i zdarzenia nie widzieli. Usłyszeli tylko odgłos uderzenia i potem widzieli uszkodzone samochody. Na temat przyczyn wypadku świadkowie ci nie mieli nic do powiedzenia.
Za wiarygodne Sąd uznał zeznania funkcjonariuszy policjiM. A.iP. S.. Świadkowie ci byli na miejscu zdarzenia, ale wykonali czynności procesowe jak do kolizji. Początkowo nie stwierdzono u nikogo obrażeń ciała. Oskarżony wstępnie przyznał się do wykroczenia i przyjął mandat. Potem jednak okazało się, żeJ. T.zgłosił obrażenia ciała, a oskarżony wycofał swoje przyznanie się do winy.
Sąd dał też wiarę zeznaniom funkcjonariuszy policjiD. W. (2),Ł. S.iJ. K.. Świadkowie ci przeprowadzali oględziny pojazdów i miejsca zdarzenia. Ich zeznania były logiczne i zgadzały się z materiałem dowodowym.
Sąd dał również wiarę opinii biegłego lekarza. Obrażenia, których doznał pokrzywdzony w wyniku wypadku naruszały sprawność narządów jego ciała na okres powyżej 7 dni. Opinia ta była jasna, a strony wniosków tej opinii nie kwestionowały.
Sąd uznał za wiarygodny pozostały materiał dowodowy zebrany w sprawie. Dokumenty wystawione zostały przez upoważnione do tego instytucje, a ich autentyczność i treść nie była podważana przez strony.
Sąd oceniając materiał dowodowy zobligowany był wziąć pod uwagę zasadę zart.5§2kpkzgodnie, z którą wszystkie nie dające się usunąć wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść oskarżonego. W przedmiotowej sprawie Sąd uznał więc, że nie ma możliwości dowodowych pozwalających na usunięcie wątpliwości co do winy oskarżonego. Sąd przyjął więc, że oskarżonyM. W.nie miał możliwości uniknięcia zdarzenia i uniewinnił go od zarzutu popełnienia przestępstwa zart.177§1kk.
Zgodnie zart.632pkt.2kpkSąd zobligowany był do obciążenia kosztami postępowania Skarbu Państwa.
/D. W.-M./