Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach
VI Zamiejscowy Wydział Karny
Sygnatura akt: VI K 393/17
Data wyroku: 2017-07-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adam Skrzypek
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: kodeks karny

Sygn. akt VI K 393/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 7 lipca 2017 roku
Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach Wydział VI Karny Zamiejscowy wP.w składzie
Przewodniczący SSR Adam Skrzypek
Protokolant  Magdalena Kasperska
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej - - - - -
po rozpoznaniu dnia  7 lipca 2017 roku sprawyA. M.
synaJ.iI.ur. (...)wP.
oskarżonego o to, że w dniu 11 maja 2017 roku wP.naulicy (...)prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny, tj. samochód markiO. (...)onumerze rejestracyjnym (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości, przy zawartości alkoholu 1 dm3wydychanego powietrza wynoszącej 0,28 mg, przy czym wymienionym pojazdem kierował wbrew ciążącemu na nim do dnia 25 listopada 2019 roku zakazowi prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Bytomiu sygn. akt VIII K 855/16

tj. o czyn zart.178a § 4 kk;
orzeka

1
oskarżonegoA. M.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej a wyczerpującego znamiona przestępstwa zart.178a § 4 kki za to na mocyart. 178a § 4 kkwymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na mocyart. 69 § 1, 2 i 4 kkw zw. zart. 70 § 1 kkwarunkowo oskarżonemu zawiesza na okres próby lat 3 (trzech);

2
na mocyart. 42 § 3 kkorzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres lat 7 (siedmiu);

3
na mocyart. 43a § 2 kkorzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000 zł (dziesięć tysięcy złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

4
na mocyart. 72 § 1 pkt 5 kkzobowiązuje oskarżonego w okresie próby do powstrzymania się od nadużywania alkoholu;

5
zasądza na mocyart. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(tekst jedn. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) iart. 627 kpkod oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem opłaty i obciąża go wydatkami postępowania w kwocie 70 (siedemdziesiąt) złotych.

Sygn. akt VI K 393/17

UZASADNIENIE
Na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 11 maja 2017 roku na terenie miastaP.prowadzona była akcja „trzeźwość”. W ramach tej akcji zatrzymywani byli do kontroli drogowej kierujący pojazdami mechanicznymi.
Około godziny 6.25 na zjeździe zautostrady (...)naulicy (...)wP.został zatrzymany do kontroli drogowej kierujący samochodemO. (...)o nr rejestr.(...)oskarżonyA. M..
W związku z pozytywnym wynikiem badania na urządzeniu(...)kierującego poddano badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu na urządzeniu AS IV nr(...). U oskarżonego uzyskano wyniki: o godz. 6.30 0,28 mg/l, o godzinie 6.50 – 0,22 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Powyższe wyniki zweryfikowano na urządzeniuA. V.5.4, gdzie o godzinie 7.12 uzyskano wynik 0,42 promila, a o godzinie 7.14 -,45 promila alkoholu we krwi.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Bytomiu z dnia 31 stycznia 2017 roku sygn. akt VIII K 855/16 oskarżonyA. M.został skazany za przestępstwo zart. 178a § 1 kk, gdzie orzeczono między innymi zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 3 od dnia 26 listopada 2016 roku do dnia 26 listopada 2019 roku. W dacie kontroli zakaz oskarżonego nadal obowiązywał.
Stan powyższy Sąd ustalił w oparciu o: wyjaśnienia oskarżonego (k. 37) oraz dokumenty: protokół użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego (k. 2-4), odpis wyroku (k. 17), dane o podejrzanym (k. 10).
Oskarżony był raz karany sądownie za przestępstwo 178 a§ 1 kk(karta karna k. 14-16) na karę grzywny.
OskarżonyA. M.przyznał się do zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia, w których opisał okoliczności przestępstwa. Wskazał, że rano nie czuł już działania alkoholu, dlatego wsiadł do samochodu, gdy kierowca, który miał go zawieźć do pracy nie przyjechał.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w całości. Wyjaśnienia oskarżonego mają swe potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym w postaci dokumentów.
Sąd ustalając stan faktyczny oparł się również na dokumentach wskazanych wyżej, których wiarygodność nie budzi wątpliwości.
Sąd uznał oskarżonegoA. M.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu zart. 178a § 4 kk, albowiem na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego uznał, że po stronie oskarżonego nie zachodzą okoliczności wyłączające lub pomniejszające winę. Oskarżony jest osobą dorosłą, poczytalną, zdolną do rozpoznania znaczenia własnych czynów i kierowania swoim postępowaniem. Oskarżony nie znajdował się również w żadnej szczególnej sytuacji motywacyjnej. Fakt wprowadzenia się w stan nietrzeźwości nie jest i być nie może okolicznością pomniejszającą lub wyłączającą winę.
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd stwierdził, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona występku zart. 178a § 4 kk.
Zgodnie z brzmieniemart. 178a § 1 kkprzestępstwa tego dopuszcza się ten, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Natomiast odpowiedzialności karnej z§ 4tego przepisu podlega sprawca czynu określonego w§ 1 art. 178 a kk, który był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone wart. 173 kk,174 kk,177 kklubart. 355 § 2 kkpopełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w§ 1w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo.
Oskarżony w dniu 11 maja 2017 roku kierował samochodem markiO. (...)naulicy (...)wP.. Jednocześnie oskarżony był osobą nietrzeźwą.
Stan nietrzeźwości zachodzi, gdy - zgodnie z brzmieniemart. 115 § 16 kk- zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu przekracza 0,25 mg/l albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Wyniki badania stanu trzeźwości wskazują, iż u oskarżonego stwierdzono wyniki przekraczające stężenie 0,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. W ocenie Sądu wobec uzyskanych wyników stan nietrzeźwości oskarżonego w chwili czynu nie budzi wątpliwości.
Jednocześnie z odpisu wyroku w sprawie VIII K 855/16 i karty karnej wynika, iż oskarżony był wcześniej karany zart. 178 a § 1 kk, co uprawnia do kwalifikacji zart. 178a § 4 kk.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona występku zart. 178a § 4 kk.
Uznając oskarżonegoA. M.za winnego popełnienia przestępstwa zart. 178a § 4 kkSąd skazał go na mocyart. 178a § 4 kkna karę dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności.
Przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę zasady wymiaru kary przewidziane wart. 53 § 1 i 2 kk.
W ocenie Sądu po stronie oskarżonego występują okoliczności obciążające – średni stopień społecznej szkodliwości czynu, na który ma wpływ sposób działania oskarżonego i okoliczności przestępstw, motywacja oskarżonego i charakter naruszonego dobra. Oskarżony będąc uprzednio karany zart. 178a § 1 kkpopełnia kolejne przestępstwo zart. 178a kk. Stan nietrzeźwości nieznacznie jednak przekraczał próg nietrzeźwości.
Zwrócić należy uwagę, iż zgodnie zart. 69 § 4 kkwobec sprawcy czynu zart. 178a § 4 kkSąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w szczególnie uzasadnionych wypadkach.
Jak wskazuje się w orzecznictwie, przesłanką decydującą o tym, czy kara ma być orzeczona w postaci bezwzględnej, czy też z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, jest ocena, w jakiej postaci kara ta osiągnie cele wobec sprawcy przestępstwa, a więc rozstrzygnięcie to musi znajdować uzasadnienie w pozytywnej lub negatywnej prognozie kryminologicznej (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 26 marca 2009 roku, II AKa 42/09, LEX nr 504090).
W niniejszej sprawie nie budzi najmniejszych wątpliwości, iż prognoza kryminologiczna wobec oskarżonego jest jednoznacznie pozytywna.
Ustawodawca uznał jednak, iż sama pozytywna prognoza kryminologiczna nie jest wystarczającą przesłanką do zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec sprawcy czynu zart. 178a § 4 kk, albowiem dodatkowo muszą zachodzić szczególnie uzasadnione wypadki. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie tego rodzaju okoliczności zachodzą. Stopień stężenia alkoholu jedynie nieznacznie przekraczał próg nietrzeźwości i to jedynie w pierwszym badaniu. Zdaniem Sądu przypadek oskarżonego z całą pewnością uprawnia do zastosowania dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności (jest ono możliwe również z tego powodu, że wcześniejsze skazanie jest na karę grzywny).
Podejmując decyzję w przedmiocie warunkowego zawieszenia wykonania kary Sąd uznał, iż kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 3 spełni wymogi w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej, a okres ten będzie wystarczający dla weryfikacji postawy oskarżonego. Istnieje przypuszczenie, iż wymierzona kara z warunkowym zawieszeniem jej wykonania będzie wystarczającą przestrogą na przyszłość i obecnie będzie on przestrzegał porządku prawnego.
Wobec oskarżonego, na podstawieart. 42 § 3 kk, orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres lat 7.
W ocenie Sądu całokształt okoliczności charakteryzujących działanie oskarżonego przemawia za zastosowaniem przedmiotowego zakazu na okres lat 7. Zasadą jest bowiem, że zakaz orzeka się dożywotnio, a jedynie w sytuacji, gdy zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami można wymierzyć zakaz w innym wymiarze. W ocenie Sądu biorąc pod uwagę nieznaczny stan nietrzeźwości oskarżonego a także przydatność prawa jazdy we współczesnym świecie, zwłaszcza w sferze zawodowej, dożywotni zakaz byłby niewspółmiernie surowy, a okoliczności sprawy pozwalają uznać, że zachodzi wyjątkowy wypadek uzasadniony okolicznościami, który pozwala nie orzekać dożywotniego zakazu.
W ocenie Sądu orzeczenie środka karnego na okres siedmiu lat pozwoli osiągnąć względem oskarżonego cele zapobiegawcze, ale i wychowawcze. Faktyczne wyeliminowanie oskarżonego z ruchu drogowego jako kierowcy na okres siedmiu lat będzie wystarczającą karą dla oskarżonego, ale jednocześnie zapobiegnie powstaniu ewentualnego niebezpieczeństwa związanego z jego uczestnictwem w ruchu drogowym w roli kierowcy.
Na mocyart. 43a § 2 kkSąd orzeł świadczenie pieniężne w wysokości 10.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Orzeczenie świadczenia ma charakter obligatoryjny a przyjęta wysokość świadczenia najniższa z możliwych.
Na mocyart. 72 § 1 pkt 5 kkzobowiązano oskarżonego, dla wzmocnienia oddziaływań wychowawczych, do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu w okresie próby.
Na mocyart. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnychiart. 627 kpkSąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 zł tytułem opłaty i obciążył do wydatkami postępowania w kwocie 70 zł.
Z.
1. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem i aktami sprawy doręczyć Prok. Rej.;
2. kal. 1 m-c.
25.07.2017r.