Sąd Rejonowy w Nidzicy
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 247/16
Data wyroku: 2016-12-08 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Bieńkowski
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko mieniu
Podstawa prawna: art. 157 kk

Sygn. akt II K 247/16
PR Ds 558.2016

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
dnia 08 grudnia 2016 roku.
Sąd Rejonowy w Nidzicy w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący – SSR Krzysztof Bieńkowski
Protokolant  – sekr.sąd.Milena Romańska
przy udziale Prokuratora Rejonowego w Nidzicy Dariusza Paczkowskiego
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 02.12.2016r. i 08.12.2016r. sprawy:
A. K. (1),s.J.iI.,ur. (...)wW.,
oskarżonego o to, że:
w dniu 19 stycznia 2016r. ok. godz. 08:00 w rejonie kompleksu leśnego pomiędzymiejscowościami Z.iJ., gm.J., woj.(...)- (...)poprzez uderzenie pałką teleskopową w twarz spowodował obrażenia ciapa małoletniegoA. B. (1)w postaci stłuczenia okolicy jarzmowej lewej i zausznej lewej z widocznym podbiegnięciem krwawym, które to obrażenia naruszyły prawidłowe funkcjonowanie organizmu wymienionego na okres poniżej 7 dni

tj. o czyn określony wart. 157 § 2 kk

ORZEKA :

I
oskarżonegoA. K. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 157§2 kkskazuje go i wymierza karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokości stawki dziennej na kwotę 50,00(pięćdziesięciu) zł;

II
na podstawieart.41a§1 kkw zw. zart.39 pkt 2b k.k.iart.43§1 k.k.orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonegoA. B. (1)na odległość mniejszą niż 10 (dziesięć) metrów na okres 3 (trzech) lat;

III
na podstawieart. 627 kpkw zw. zart.3 ust.1 Ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. z 1983r. Nr 49 poz.223 z późn.zm) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości, w tym opłatę w kwocie 500(pięciuset) złotych;

ZARZĄDZENIE
1.(...)
2.(...)
N.(...)

Sygn.akt II K 247/16

UZASADNIENIE
Sąd ustalił , co następuje :
MałoletniA. B. (1),ur. (...), jest synemM. Ż. (1), która na początku 2016r. pozostawała w związku partnerskim z oskarżonymA. K. (1).
W dniu 19 stycznia 2016r. małoletni wraz z matką i oskarżonym przyjechali domiejscowości Z., gdzie oskarżony prowadzi sklep spożywczy.
W trakcie pobytu wymienionych w tej miejscowości oskarżony poleciłA. B.przyniesienie rzeczy z samochodu, jednak pokrzywdzony niedokładnie wykonał to zadanie, co wywołało pretensje ze strony oskarżonego i matki.
Pokrzywdzony na powyższe zareagował agresywnie i wulgarnie, odepchnął matkę i opuścił budynek.
Po jakimś czasie oskarżony stwierdził, że zawiezie małoletniego do szkoły.
A. B. (1)wsiadł do samochodu oskarżonego i obaj pojechali w kierunku miejscowościJ., gdzie mieści się gimnazjum do którego uczęszczaA. B. (1).
W okolicy położonego po drodze kompleksu leśnego oskarżony zatrzymał samochód i nakazał pokrzywdzonemu opuszczenie pojazdu.
Następnie oskarżony przy użyciu pałki teleskopowej uderzył pokrzywdzonego w okolice twarzy powodując obrażenia ciała w postaci stłuczenia okolicy jarzmowej lewej i zausznej lewej z widocznym podbiegnięciem krwawym.
Obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządu ciała pokrzywdzonego na okres poniżej 7 dni.
(dow : kserokopia skróconego aktu urodzenia k.47, zezn.małoletn.A. B. (1)k.49-50, nagranie z przesłuchania k.88, opinia sądowo-psychologiczna k.62-65 , dokumentacja medyczna k.9,18-19, opinia lekarska k.72, zezn.śwd.M. Ż. (1)k.58v-59, k.117 – częściowo)
Gdy oskarżony odwiózł następnie małoletniego do szkoły,A. B. (1)nie poszedł na zajęcia ale udał się do dziadków (rodziców matki) zamieszkujących wJ.i tam opowiedział o zdarzeniu.
Następnie wrócił do szkoły i udał się do dyrektorki, która wezwała pogotowie, została również zawiadomiona Policja.
(dow : zezn.śwd.Ł. Ł. (1)k.13v, k.117v-118, zezn.śwd.A. W. (1)k.22v, k.118, zezn.śwd.G. O. (1)k.31v, k.118v-119, zezn.śwd.B. Z.k.73v, k.119, zezn.śwd.W. T.k.26, k.119v, zezn.śwd.A. D. (1)k.38, k.119v, zezn.śwd.H. B. (1)k.7v-8 , k.120)
A. K. (1)w toku przesłuchania w charakterze podejrzanego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
Potwierdził , że zawiózłA. B.do szkoły i wraz z nim udał się do szatni. Jak stwierdził było to spowodowane tym , że małoletni „był nadąsany” i wyglądało , że ma inne plany niż pójście do szkoły”.
Ponadto podejrzany w szerokim zakresie opisał konflikt pomiędzyM. Ż. (1)aH. B. (1)na tle opieki nad małoletnim i wskazał , że to postawaH. B.wpływa na problemy wychowawcze zA. B..
Ponadto wskazał , że toH. B. (1)bezpodstawnie pomawia go o pobicie pokrzywdzonego.
(wyjaśn.osk.A. K.k.85)
Na rozprawie oskarżony odmówił składania wyjaśnień i potwierdził wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego.
(k.116v)
Sąd Rejonowy zważył , co następuje :
Wyjaśnienia oskarżonego ocenić należy jako całkowicie niewiarygodne.
Wersja lansowana przezA. K.stoi w sprzeczności z innymi zgromadzonymi w sprawie dowodami, co nakazuje uznać wyjaśnienia oskarżonego za przyjętą linię obrony zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności karnej.
Jakkolwiek na podstawie analizy zeznańH. B. (1)i w oparciu o bezpośredni kontakt z tym źródłem dowodowym Sąd częściowo podziela ocenę odnośnie braku obiektywizmu wymienionej w odniesieniu do małoletniego i wyolbrzymianiu rzeczywistych i domniemanych zagrożeń oraz ewidentnych uprzedzeń wobec oskarżonego i byłej synowej , jednak powyższe nie wpływa w żadnym stopniu na kwestię odpowiedzialności prawnokarnejA. K..
Podkreślić bowiem należy, że Sąd rozpoznaje sprawę w granicach skargi uprawnionego oskarżyciela, a przewód sądowy nie podważył trafności decyzji Prokuratora o ograniczeniu niniejszego postępowania do zdarzenia 19.11.2016r. (k.1-2).
Zgromadzone w tym zakresie dowody w ocenie Sądu pozwalają przypisać oskarżonemu popełnienie zarzucanego mu czynu.
W pierwszej kolejności wskazać należy na relację samego pokrzywdzonego. Małoletni w toku przesłuchania w charakterze świadka szczegółowo opisał przebieg zdarzenia, opisując specyficzne i niepowtarzalne szczegóły.
Trzeba mieć oczywiście na uwadze możliwość, że małoletni celowo przedstawia własne zachowania w korzystnym świetle, zwłaszcza w odniesieniu do wydarzeń rozgrywających się w sklepie oskarżonego, na co wskazuje relacja matki pokrzywdzonego.
Ponadto taka właśnie geneza zdarzenia (impulsywna i wulgarna reakcja małoletniego na kierowane pod jego adresem uwagi) wydaje się najbardziej logiczną wersją wydarzeń , wyjaśniającą późniejsze zachowanie oskarżonego.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, że taka „samo wybielająca” relacja pokrzywdzonego jest zupełnie naturalna i nie wpływa to na(...)w zakresie istotnym z punktu widzenia zarzutu aktu oskarżenia.
Podkreślić należy, że zgodnie z opinią biegłego psychologa małoletni ma prawidłowo rozwinięte funkcje poznawcze, a jego relacja procesowa nie nosi elementów fantazjowania, konfabulacji czy treści zasugerowanych.
Biegła w swojej opinii wskazała na logikę wypowiedzi badanego, występowanie łańcuchów przyczynowo – skutkowych i zauważyła , że zachowania obserwowane w trakcie opisywania zdarzeń wskazują na osobiste doświadczenia małoletniego.
(dow : zezn.śwd.A. B. (1)k.49-50, opinia sądowo-psychologiczna k.62-65)
W ocenie Sądu omawiana opinia w pełni zasługuje na walor wiarygodności.
Biegła przeanalizował dostępny materiał badawczy , miała bezpośredni kontakt z małoletnim uczestnicząc w przesłuchaniu, a następnie sformułowała spójne i logiczne wnioski.
Brak jest podstaw , aby opinię powyższą kwestionować.
Powyższe nie oznacza, rzecz jasna , że małoletni nie jest zdolny do kłamstwa, jednak w ocenie Sądu inne dowody potwierdzają jego relację.
Z zeznańA. W. (1)wynika, że małoletni opowiedział mu o przebiegu zdarzenia, posiadał także widoczne obrażenia na twarzy.
Ponadto, co charakterystyczne wymieniony świadek wskazywał na oporyA. B.przed zrelacjonowaniem zdarzenia i ujawnionymi następnie przyczynami tych oporów, co koresponduje z opisem małoletniego.
(dow : zezn.śwd.A. W. (1)k.22v, k.118)
Opisana relacja współgra z zeznaniami Dyrektora szkoły –G. O. (1), która wskazała na widoczne obrażenia twarzy i opisała zbieżną z zeznaniami pokrzywdzonego iA. W.relację małoletniego.
( dow : zezn.śwd.G. O. (1)k.31v, k.118v-119)
Ślady obrażeń na twarzy małoletniego potwierdzają również świadkowieŁ. Ł. (1),B. Z.,A. D. (1).
Wskazać przy tym należy, że akcentowane przez świadkaŁ.„zmienne wersje” nie świadczą wcale o niewiarygodności małoletniego.
Mogło to wynikać z naturalnej obawy , zdenerwowania w kontakcie młodego człowieka z przedstawicielem organów ścigania i w ocenie Sądu nie może rzutować na ocenę wiarygodności procesowej relacji pokrzywdzonego.
Stwierdzić należy , że świadkowieG. O.iA. D.zgodnie relacjonują wypowiedzi pokrzywdzonego odnośnie użytego przez oskarżonego narzędzia.
(dow : zezn.śwd.Ł. Ł. (1)k.13v, k.117v-118, , zezn.śwd.B. Z.k.73v, k.119, zezn.śwd.A. D. (1)k.38)
Nie budzą natomiast wątpliwości w świetle tak dokumentacji lekarskiej jak i opinii biegłego chirurga charakter i skutki stwierdzonych u pokrzywdzonego obrażeń.
Zgodnie z opinią biegłegoA. B. (1)doznał stłuczenia okolicy jarzmowej lewej i zausznej lewej z widocznym podbiegnięciem krwawym, które to obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządu ciała pokrzywdzonego na okres poniżej 7 dni i zdaniem biegłego mogły powstać na wskutek uderzenia poszkodowanego w okolicznościach przez niego podawanych.
(dow : dokumentacja medyczna k.9,18-19, opinia lekarska k.72 )
W ocenie Sądu omawiana opinia zasługuje na przyznanie jej waloru wiarygodności. Biegły posiadający wysoki poziom wiedzy fachowej i rozległą praktykę lekarską przeanalizował dostępną dokumentację i sformułował logiczne wnioski.
Wykluczyć natomiast należy możliwość powstania opisanych wyżej obrażeń w trakcie kłótni i przepychanki małoletniego z matką, jak to podaje samaM. Ż. (1).
W ocenie Sądu zeznania tego świadka są stronnicze, zmierzają do uwolnienia oskarżonego od odpowiedzialności karnej, zaś jej wnioski są nielogiczne i niespójne.
Wymieniona opisuje fakt „pociągnięcia za ucho” małoletniego co jej zdaniem wyjaśnia powstanie obrażeń. Tymczasem ślady urazu uA. B.zlokalizowane były w okolicy zausznej, natomiast ślad na policzku miał kształt okrągły (vide : wskazane wyżej zeznania świadków) , co odpowiada opisywanemu przez pokrzywdzonego uderzeniu pałką (końcem takowej), natomiast w żadnym razie nie koresponduje z obrażeniami mogącymi powstać w okolicznościach opisywanych przez matkę małoletniego.
Wyraźnie przy tym rysuje się rozbieżność pomiędzy opisywanymi pierwotnie przezM. Ż.okolicznościami zajścia i obrażeniami (k.59), które miała stwierdzić dopiero w(...)wJ.po posiedzeniu Sądu Rodzinnego, a relacjąM. Ż.na rozprawie gdzie podała szereg innych okoliczności – szarpanie za ucho i obrażenia stwierdzone jeszcze przed odwiezieniem pokrzywdzonego do szkoły (k.117).
Biorąc pod uwagę treść pierwszej relacji , próba przekonywania , że chodzi o te same obrażenia (k.117v) jest niewiarygodna i nielogiczna.
W konsekwencji w ocenie Sądu jedynie opisywana przez wymienionego świadka geneza zdarzenia i gwałtowna reakcja małoletniego na pretensje odnośnie sposobu wykonania polecenia mogą zostać uznane za wiarygodną część zeznań i tylko w tym zakresie Sąd dał im wiarę.
(zezn.śwd.M. Ż. (1)k.58v-59, k.117 – częściowo)
W ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy potwierdza wersję wydarzeń przedstawioną przez pokrzywdzonego i w świetle tych dowodów fakt popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu nie budzi wątpliwości.
Nie przekreśla takiej oceny okoliczność, że wskutek trudnych do wytłumaczenia zaniechań organów ścigania nie dokonano żadnych czynności w kierunku odnalezienia i zabezpieczenia procesowego narzędzia jakim posłużył się oskarżony.
Wskazać jednak należy na konsekwentny i spójny opis tego przedmiotu przedstawiony przez pokrzywdzonego, korespondujący z lokalizacją i charakterem obrażeń opisanych przez świadków i potwierdzonych w dokumentacji lekarskiej oraz opinii biegłego, co w ocenie Sądu pozwala na przyjęcie , że oskarżony takiego narzędzia użył.
Biorąc pod uwagę , że oskarżony jest osobą dorosłą , znającą obowiązujące normy prawne i konsekwencje ich nieprzestrzegania, a czyn mu zarzucany ma charakter prosty ze społecznego punktu widzenia, uznać należy , że można i należy przypisać muwinę.
W zakresie kwalifikacji prawnej Sąd zważył , co następuje :
Nie ulega wątpliwości w świetle opisanych wyżej dowodów , że oskarżony uderzając pokrzywdzonego i powodując stwierdzone wyżej skutki wyczerpał znamiona przestępstwa zart.157§2 k.k.
Wymierzając karę oskarżonemuSąd miał na uwadze całokształt okoliczności zarówno łagodzących jak i obciążających , w szczególności stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu i stopień winy.
Określając wysokość kary Sąd uwzględnił również cele zapobiegawcze i wychowawcze kary w stosunku do sprawcy , a ponadto potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Jako okoliczności obciążające przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze sposób działania oskarżonego , który w sposób samowolny wystąpił w roli wymierzającego arbitralnie kary wychowawcze a dodatkową okolicznością obciążającą są bolesne i traumatyczne skutki zdarzenia dla pokrzywdzonego.
Niemniej jednak uwzględnić przy wymiarze kary należało również fakt , że obrażenia choć bolesne nie spowodowały poważniejszych skutków dla zdrowia poszkodowanego.
Ponadto zwrócić należy uwagę , że oskarżony nie był w przeszłości karany (k.89) i prowadzi stabilny i uregulowany tryb życia.
W ocenie Sądu wymierzona kara 100 stawek dziennych grzywny jest w pełnio adekwatna do wagi popełnionego czynu , uwzględnia również cele indywidualno- i generalno- prewencyjne i nie może być uznana rażąco surową ani też rażąco łagodną, zaś wysokość jednej stawki (50zł) odpowiada możliwościom zarobkowym oskarżonego.
Orzeczony obowiązek w postaci zakazu zbliżania i kontaktowania z pokrzywdzonym winien zabezpieczyć bezpieczeństwo pokrzywdzonego i zapobiec nowym konfliktom w przyszłości.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawieart.627 k.p.k., albowiem Sąd nie znalazł podstaw do zwolnienia oskarżonego od ich zapłaty.
SSR Krzysztof Bieńkowski

ZARZĄDZENIE

1.(...)

2.(...)

-(...)

3.(...)
O.(...)