Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 284/17
Data wyroku: 2017-05-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jerzy Kozaczuk
Słowa kluczowe: Przedawnienie
Podstawa prawna: art. 45§ kw

Sygnatura akt II Ka 284/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 maja 2017 r.
Sąd Okręgowy w Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący SSO Jerzy Kozaczuk
Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Walerczak
po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2017 r.
sprawyM. C.
obwinionego z art. 107 kw
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie
z dnia 21 października 2016 r., sygn. akt II W 439/15
zaskarżony wyrok uchyla i postępowanie w stosunku doM. C.na zasadzieart. 45 §1kw w zw. zart. 5 §1pk4kpwumarza z powodu przedawnienia karalności czynu; stwierdza, że wydatki postępowania w sprawie ponosi Skarb Państwa.
Sygn. akt II Ka 28 4/17

UZASADNIENIE
M. C.został obwiniony o to, że w okresie od 16 stycznia 2015 r. do 3 marca 2015 r. wG.naul. (...)w celu dokuczeniaS. S., wielokrotnie parkował swój samochód markiM. (...)onr rej. (...)we wspólnym przejściu, czym uniemożliwiał mu przejście przez furtkę na posesję,
tj. o wykroczenie z art. 107 kw.
Sąd Rejonowy w Garwolinie wyrokiem z dnia 21 października 2016 r. obwinionegoM. C.uznał za winnego tego, że w okresie od 26 stycznia 2015 r. do 3 marca 2015 r. wG.naul. (...)w celu dokuczeniaS. S.złośliwie go niepokoił w ten sposób, że wielokrotnie parkował swój samochód markiM. (...)onr rej. (...)we wspólnym przejściu, czym uniemożliwiał mu przejście przez furtkę na posesję tj. za winnego popełnienia czynu z art. 107 kw i za czyn ten z mocy art. 107 kw w zw. z art. 24 §1 i §3 kw wymierzył obwinionemu karę grzywny w kwocie 300 złotych; zasądził od obwinionegoM. C.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoS. S.kwotę 252 złote tytułem zwrotu poniesionych wydatków; zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 złotych tytułem opłaty oraz obciążył obwinionego zryczałtowanymi wydatkami w kwocie 100 złotych.
Apelację od tego wyroku wniósł obrońca obwinionego. Wyrokowi zarzucił:

1
obrazę art. 4 §1 kpsw poprzez istotne ograniczenie prawa obwinionego do obrony w trakcie rozprawy głównej w dniu 21 października 2016 r., w której – z uwagi na obowiązki uczestnictwa w innych, wcześniej zaplanowanych rozprawach oraz brak możliwości zapoznania się z aktami sprawy – nie brał udziału ustanowiony z wyboru obrońca, a podczas której to rozprawy były przeprowadzane czynności dowodowe mogące mieć wpływ na wynik sprawy, w szczególności został przesłuchany świadek obronyI. C., jeden z kluczowych świadków przedmiotowego postępowania, oraz był to ostatni termin sprawy,

2
obrazęart. 8kpsw w zw. zart. 4 kpk,7 kpkpolegającą na dowolnej i jednostronnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego, dokonanej z całkowitym pominięciem lub zbagatelizowaniem dowodów bezsprzecznie przemawiających na korzyśćM. C., przy jednoczesnym nadmiernym uwypukleniu dowodów niekorzystnych, w szczególności przejawiającą się w:

- niezasadnym odmówieniu waloru wiarygodności wyjaśnieniomM. C.w zakresie w jakim zaprzeczył on ażeby w celu dokuczeniaS. S.złośliwie go niepokoił w ten sposób, że wielokrotnie parkował swój samochód markiM. (...)we wspólnym przejściu, czym uniemożliwił mu przejście przez furtkę na posesję, w sytuacji gdy wyjaśnienia te są konsekwentne, spójne i logiczne, korelują z zeznaniami świadkaI. C.,
- obdarzeniu w całości wiarą zeznań oskarżyciela posiłkowegoS. S.iL. S., w sytuacji gdy są to osoby skonfliktowane z obwinionymM. C.i mają oczywisty interes w pociągnięciu go do odpowiedzialności za zarzucany czyn,

3
obrazęart. 8kpsw w zw. zart. 4 kpk,7 kpkpoprzez błędną, dokonaną zdecydowanie i wyraźnie na niekorzyść obwinionegoM. C., oraz dowolną ocenę materiału dowodowego w postaci zeznań oskarżyciela posiłkowegoS. S.oraz świadkaL. S., objawiającą w przyjęciu przez Sąd za wiarygodne jedynie okoliczności niekorzystnych dla obwinionego, a pominięciu tej części materiału dowodowego (zeznaniaI. C.), która potwierdza wyjaśnieniaM. C., kwitując to stwierdzeniem str. 4 uzasadnienia: „

    w zeznaniach świadkaI. C.dało się zauważyć duże zaangażowanie emocjonalne w sprawę i chęć pomocy obwinionemu w uzyskaniu korzystnego dla niego rozstrzygnięcia w sprawie”przy pominięciu kwestii, żeL. S., to żona oskarżyciela posiłkowego więc ona – idąc sposobem rozumowania Sądu – była zainteresowana w uznaniu obwinionego za winnego, w związku z czym zeznania te powinny być oceniane z dużą dozą ostrożności,

4
będący następstwem obrazy przepisów prawa procesowego błąd w ustaleniach faktycznych za podstawę zaskarżonego wyroku i mający wpływ na jego treść, polegający na błędnym przyjęciu, żeM. C.w okresie od 26 stycznia 2015 r. do 3 marca 2015 r. wG.naul. (...)w celu dokuczeniaS. S.złośliwie go niepokoił w ten sposób, że wielokrotnie parkował swój samochód markiM. (...)onr rej. (...)we wspólnym przejściu, czym uniemożliwił mu przejście przez posesję.

Podnosząc te zarzuty wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obwinionego od stawianego zarzutu lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Sąd Odwoławczy po zapoznaniu się z aktami przedmiotowej sprawy stwierdził, że zachodzi bezwzględna przesłanka do uchylenia wyroku, zart. 5§1 pkt 4 kpw, bowiem nastąpiło przedawnienie karalności wykroczenia, o które w tej sprawie był obwinionyM. C..
Z treści art. 45§1 kw wynika, iż „karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok. Jeżeli zaś w tym czasie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem dwóch lat od popełnienia czynu”. Zważywszy na powyższe Sąd Odwoławczy nie bada więc już zasadności podniesionych w apelacji zarzutów, bowiem pierwszeństwo do rozważenia ma stwierdzenie, czy zachodzą bezwzględne przesłanki odwoławcze, czy też nie.
Czyn zarzucony obwinionemu miał miejsce w okresie od 16 stycznia do 3 marca 2015 roku. Tak więc w momencie orzekania przez Sąd Odwoławczy upłynęły już 2 lata od jego popełnienia.
W tej sytuacji Sąd Okręgowy zobowiązany był zaskarżony wyrok uchylić i na podstawieart. 45§1kw orazart. 5§1 pkt 4 kpwpostępowanie wobecM. C.umorzyć wobec przedawnienia karalności wyżej wskazanych wykroczeń.
Z tych też względów Sąd Okręgowy na podstawieart. 437§1 i 2 kpkw zw. zart. 109§2 kpworaz na podstawieart. 118§2 kpworzekł jak w wyroku.