Sąd Rejonowy w Giżycku
V Zamiejscowy Wydział Karny w Węgorzewie
Sygnatura akt: V W 176/16
Data wyroku: 2017-03-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lidia Merska
Słowa kluczowe: Grzywna
Podstawa prawna: art.10 ust.2a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
Teza: skazanie za brak zbierania w sposób selektywny powstałych na terenie nieruchomości odpadów

Sygn. akt V W 176/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 marca 2017 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku V Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Węgorzewie
w składzie:
Przewodniczący SSR Lidia Merska
Protokolant st. sek. sąd. Danuta Betlej
w obecności oskarżyciela publicznego st. sierż.A. C.
po rozpoznaniu w dniach 18.11. 2016 r., 20.01.2017 r., 3.03. 2017 na rozprawie
sprawy przeciwkoL. G.
synowiP.iJ. z d. G.
ur. (...)wW.
obwinionego o to, że: w okresie od maja 2016 r. do 27 lipca 2016 r. w miejscowościG.(gm.P.), na terenieposesji nr (...), nie wykonywał obowiązków określonych w Regulaminie utrzymania czystości i porządku w GminieP.w ten sposób, ze nie zbierał w sposób selektywny powstałych na terenie nieruchomości odpadów

tj. o czyn zart.10 ust. 2a Ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach

1
Obwinionego

L. G.
uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, z tymże uzupełnia o opis czynu o stwierdzenie, iż Regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie GminyP.został uchwalony w dniu 13.05.2013r uchwałą Rady GminyP.nr XXVI/142/13 (Dz. U. WojewództwaW. M.z 25.06.2013rpoz. 2152) i za to na podstawieart. 10 ust. 2a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach z dnia 13.09.1996r(Dz. U. z 2016r poz. 250 ze zm.) w zw. zart. 24§1kw skazuje go na karę grzywny w wysokości 500,00 (pięćset) złotych.

2
Na podstawieart. 118§1 kpwzasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 150,00 (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty sądowej i zryczałtowanych kosztów postępowania.

Sygn. akt V W 176/16

UZASADNIENIE
M. G.wspólnie z żonąB. G.zamieszkuje w domu dwurodzinnym w miejscowościG.gm.P.. Ich najbliższymi sąsiadami jest małżeństwo państwaD.. Między obu rodzinami od wielu lat jest konflikt sąsiedzki, toczyły się przed tutejszym Sądem sprawy z oskarżenia prywatnego, jak również inicjowane przez nich do postępowania w sprawach o wykroczenia. W dniu 20.10.2014r na terenie nieruchomości państwaG.wybuchł pożar, w którym zniszczone również zostało mienie państwaD.. PaństwoG.zapłacili na ich rzecz odszkodowanie w kwocie 30.000zł.M. G.został ukarany mandatem przez Straż Pożarną za nieprzestrzeganie zasad bezpieczeństwa przy używaniu lub przechowywaniu materiałów niebezpiecznych pożarowo, w tym gazu płynnego w butlach – k. 92 akt sygn. VW 1/15. Rzeczy, które są zgromadzone na terenie nieruchomości państwaG.są gromadzone przezL. G.od 20 lat.
Na podwórku oraz w budynkach gospodarczychL. G.w dalszym ciągu posiada ogromne ilości złomu, kawałków drewna, pustych butli gazowych, kanistrów, a wszystkie te przedmioty nie są w żaden sposób zabezpieczone czy posortowane. Ze znajdującej się w aktach dokumentacji fotograficznej – k. 12 – wynika, iż nie ma nawet możliwości swobodnego przejścia na terenie nieruchomości, złom jest porośnięty roślinnością, zalega tam od wielu lat. Pomimo pożaruL. G.praktycznie wcale od 2014r nie uporządkował terenu, nie usunął śmieci w tym również przedmiotów niebezpiecznych pożarowo.
W dniu 16.06.2016r na terenie nieruchomościL. G.funkcjonariusz straży pożarnej przeprowadził czynności kontrolno – rozpoznawcze w zakresie ochrony przeciwpożarowej. Sporządzono wówczas dokumentację fotograficzną podwórka oraz budynków znajdujących się na terenie nieruchomości, gdzie ujawniono między innymi – opony, puste kanistry, opakowania plastikowe, kable, elementy metalowe, deski, drewno, puste butle, w których wcześniej był dwutlenek węgla i argon, butla 11kg z gazem propan – butan. Decyzją z dnia 17.06.2016r Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej wW.nakazałL. G.usunięcie składowanych materiałów palnych – desek oraz drewna na odległość nie mniejszą niż 4 m od granicy działki – określił termin wykonania do 31.08.2016r.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: pismaJ. D.k. 1, protokołu k. 13, decyzji k. 14, informacji k. 3, notatki urzędowej k. 11, dokumentacji fotograficznej k. 12, zeznańJ. D.k. 41,B. G.k. 52v, akt sprawy tut. Sądu VW 1/15, a także wyjaśnień obwinionego k. 40 v, 41,71.
ObwinionyL. G.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, wyjaśniając, iż rzeczy które znajdują się na terenie nieruchomości zbierał od 20 lat. Nie zaprzeczał, że wszystkie należą do niego, że wszystkie je tam składował bez żadnego porządku w przypadkowych miejscach. Niewątpliwie przedstawiona dokumentacja fotograficzna świadczy o skali, ilości przedmiotów znajdujących się na tej posesji. Rzeczy te są umieszczone w przypadkowych miejscach, w żaden sposób nie zabezpieczone ani nie posegregowane, wiele z nich to opakowania po różnych chemikaliach. Obwiniony, jak sam przyznał, gromadził je od 20 lat, zaś dopiero kiedy zostało wszczęte postępowanie przed Sądem rozpoczął sprzedaż złomu. Jak wynika z dołączonych rachunków są to ilości znaczne – waga złomu oraz kwoty uzyskane z ich sprzedaży. Sam obwiniony podał, iż potrzebował by pół roku żeby uporządkować teren nieruchomości.
Zdaniem Sądu stan faktyczny w tej sprawie jest bezsporny, co potwierdzają również świadkowie – żona i sąsiadka obwinionego. Nie pozostawia również wątpliwości dokumentacja fotograficzna, oraz wyjaśnienia obwinionego.
Zdaniem Sądu obwiniony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu z winy umyślnej w zamiarze ewentualnym. Obwiniony gromadząc śmieci, złom, zdawał sobie sprawę z tego, że zamienia teren swojego podwórka w składowisko najróżniejszych rzeczy, w tym również niebezpiecznych, ale liczył na to że nie poniesie za to żadnej odpowiedzialności. Podkreślić należy, iż pomimo pożaru, nie uprzątnął przedmiotów łatwopalnych, rzeczy które uległy spaleniu, tylko gromadził dalej różne przedmioty.
Odpowiedzialności za czyn zart. 10 ust. 2a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminachpodlega ten, kto nie wykonuje obowiązków określonych w uchwale rady gminy wydanej na podstawie art. 4 ustawy; sprawca podlega karze grzywny od 20 zł do 5000zł. Rada GminyP.w dniu 13.05.2013r uchwaliła m.in. na podstawieart. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13.09.1996r o utrzymaniu czystości i porządku w gminachRegulamin utrzymania czystości i porządku na terenie GminyP.. Regulamin ten został opublikowany w Dzienniku Urzędowym WojewództwaW. M.z dnia 25.06.2013r poz. 2152. Zgodnie z §5 regulaminu właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku na terenie nieruchomości w szczególności przez zbieranie w sposób selektywny powstałych na terenie nieruchomości odpadów – szkła, papieru, odpadów zielonych, przeterminowanych leków, chemikali, zużytych opon, zużytych baterii i akumulatorów, zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, mebli i innych odpadów wielkogabarytowych, odpadów budowlanych i rozbiórkowych. Regulamin stanowi o obowiązku zbierania odpadów do określonych pojemników, innych o przekazywaniu do miejsc ich zbierania zgodnie z zasadami wynikającymi z § 6 – m.in. do punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych. Wszystkie odpady, które znajdowały się na terenie tej nieruchomości powstały na jej terenie, to że niektóre zostały zwiezione z innych miejsc nie oznacza, iż zasady ich składowanie pozostają poza postanowieniami regulaminu, tym bardzie że obwiniony nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie punktu skupu odpadów czy składowiska śmieci.
Zdaniem Sądu wymiar kary grzywny w kwocie 500zł jest karą adekwatną do stopnia zawinienia obwinionego, stopnia społecznej szkodliwości czynu – przede wszystkim zagrożenia jakie stworzył dla sąsiednich nieruchomości, czasu trwania czynu, faktu iż podjął on starania o uprzątnięcie terenu, a także możliwości majątkowych obwinionego. Obwiniony uzyskuje niemały dochód ze sprzedaży złomu, czego wcześniej nie osiągał. Nie przedstawiał rachunków ze sprzedaży złomu sprzed zarzutu, zatem zdaniem Sądu wymiar kary grzywny dodatkowo zmobilizuje go do usunięcia odpadów i zbierania ich w sposób selektywny.
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania oparto na treściart. 118§1kpw, zaś ich wysokość wynika zustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973r(Dz. U. nr 49 poz. 223 z 1983r z późn. zm.) -art. 21 ust. 2w zw. zart. 3 ust.1 oraz § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10.10.2001r w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia(Dz. U. nr 118 poz. 1269).