Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 190/17
Data wyroku: 2017-05-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Rusin
Słowa kluczowe: Kradzież
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 190/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 maja 2017 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Ewa Rusin

Protokolant:

Ewa Ślemp

przy udziale Władysławy Kunickiej-Żurek Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2017 r.
sprawyM. F.
synaS.iE. z domu B.
urodzonego (...)wŚ.
oskarżonego zart. 288 § 1 kk,art. 190 § 1 kk,art. 13 § 1 kkw zw. zart. 193 kk,art. 278 § 1 kk,art. 190 § 1 kkw zw. zart. 12 kk,art. 216 § 1 kkw zw. zart. 12 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy
z dnia 12 stycznia 2017 r. sygnatura akt II K 445/16

I
zmienia zaskarżony wyrok w punkcie IX jego dyspozycji w ten sposób, iż należne koszty obrony z urzędu podwyższa do kwoty 1778,58 złotych;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.P. S.z Kancelarii Adwokackiej wŚ.516,60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

IV
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym, zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn.akt IV Ka 190 / 17

UZASADNIENIE
Prokurator oskarżyłM. F.o to, że:

I
w dniu 11 stycznia 2016 roku wŚ., woj.(...), przyul. (...)umyślnie dokonał uszkodzenia cudzej rzeczy, tj. samochodu osobowego markiF. (...)onr rej. (...)poprzez kopanie tego samochodu, powodując wgniecenia powłoki zewnętrznej drzwi tylnych, zarysowanie powłoki lakierniczej zderzaka przedniego, zerwanie mocowań przedniej tablicy rejestracyjnej, czym spowodował straty w wysokości 1000 zł na szkodęP. B., tj. o czyn zart. 288 § 1 k.k.;

II
w dniu 11 stycznia 2016 roku wŚ., woj.(...), przy(...)na klatce schodowej kierował wobecE. W.groźbę pozbawienia jej życia, przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonej uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona,tj. o czyn zart. 190 § 1 k.k.;

III
w dniu 11 stycznia 2016 roku wŚ., woj.(...), usiłował wedrzeć się do mieszkania znajdującego się przyul. (...)na leżącego doE. W., poprzez szarpanie za klamkę drzwi wejściowych, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak możliwości pokonania zabezpieczenia zamka drzwi tego mieszkania, działając na szkodęE. W.,tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 193 k.k.;

IV
w dniu 24 stycznia 2016 roku wŚ., woj.(...), umyślnie dokonał uszkodzenia cudzej rzeczy, tj. drzwi wejściowych do mieszkania znajdującego się wŚ.przyul. (...), poprzez kopanie oraz uderzanie w te drzwi, powodując uszkodzenia zawiasów drzwi, wgniecenia oraz zarysowania powłoki drzwi, czym spowodował straty w wysokości 1000 zł na szkodęF. S., tj. o czyn zart. 288 § 1 k.k.;

V
w dniu 24 stycznia 2016 roku wŚ., woj.(...), umyślnie dokonał uszkodzenia cudzej rzeczy, tj. drzwi wejściowych do mieszkania znajdującego się wŚ.przyul. (...), poprzez uderzanie w te drzwi i napieranie na nie, powodując uszkodzenie dwóch zamków tych drzwi, zawiasów drzwi oraz konstrukcji mocowania futryny, czym spowodował straty w wysokości 1000 zł na szkodęA. L., tj. o czyn zart. 288 § 1 k.k.;

VI
w dniu 22 marca 2016 roku wŚ., woj.(...), przyul. (...)wsklepie (...)dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzej rzeczy ruchomej, tj. perfum marki(...)w ilości dwóch sztuk oraz perfum marki(...)w ilości jednej sztuki, czym spowodował straty w mieniu w wysokości 522,97 zł na szkodę(...) sp. Z o.o.wŁ.,tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.;

VII
w okresie od 22 lutego 2016 roku do 18 maja 2016 roku wŚ., woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem kierował groźby pozbawienia życia pod adresemE. W., przy czym groźby ta wzbudziły w zagrożonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, a ponadto w dniu 18 maja 2016 roku rzucił w kierunkuE. W.łopatą,tj. o czyn zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.;

VIII
w dniu 28 maja 2016 roku wŚ., woj.(...), umyślnie dokonał uszkodzenia cudzego mienia, tj. drzwi wejściowych do budynku mieszczącego się wŚ.przyul. (...), w ten sposób, że kopiąc w te drzwi i szarpiąc je uszkodził te drzwi, czym spowodował straty w wysokości 500 zł na szkodę Wspólnoty Mieszkaniowej wŚ.przyul. (...), tj. o czyn zart. 288 § 1 k.k.;

IX
w dniu 28 maja 2016 roku wŚ., woj.(...), groził pozbawieniem życiaP. B., przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona,tj. o czyn zart. 190 § 1 k.k.;

X
w okresie od 11 stycznia 2016 roku do 18 maja 2016 roku wŚ., woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem znieważałE. W.używając wobec niej słów wulgarnych powszechnie uznanych za obelżywe, tj. o czyn zart. 216 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k..

Sąd Rejonowy w Świdnicy wyrokiem z dnia 12 stycznia 2017r. sygn. akt II K 445 /16:

I
OskarżonegoM. F.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku, przyjmując jednak, że wartość szkody wyniosła 600 zł, tj. występku zart. 288 § 1 k.k.i za to na podstawie powołanego przepisu wymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoM. F.uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punktach II, VII i IX części wstępnej wyroku, przyjmując, że czyny te zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw zart. 91 § 1 k.k., tj. występków zart. 190 § 1 k.k.orazart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawie przepisuart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując oskarżonego do wykonywania w trakcie odbywania kary ograniczenia wolności nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

III
oskarżonegoM. F.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 193 k.k.i za to na podstawie przepisuart. 193 k.k.w zw. zart. 14 § 1 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwóch) miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując oskarżonego do wykonywania w trakcie odbywania kary ograniczenia wolności nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

IV
oskarżonegoM. F.uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punktach IV, V i VIII części wstępnej wyroku, przyjmując jednak, że wartości szkód wyrządzonych przestępstwami wyniosły:

- odnośnie czynu opisanego w punkcie IV części wstępnej wyroku – 160 zł,
- odnośnie czynu opisanego w punkcie V części wstępnej wyroku – 460 zł,
- odnośnie czynu opisanego w punkcie VIII części wstępnej wyroku – 255 zł,
oraz, że czyny te stanowią wykroczenia z art. 124 § 1 k.w. i za czyny te na podstawie art. 124 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. wymierzył mu łącznie karę 30 (trzydziestu) dni aresztu;

V
oskarżonegoM. F.uznal za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie VI części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 278 § 1 k.k.i za to na podstawie powołanego przepisu wymierzył mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

VI
oskarżonegoM. F.uznal za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie X części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 216 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawie przepisuart. 216 § 1 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwóch) miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując oskarżonego do wykonywania w trakcie odbywania kary ograniczenia wolności nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

VII
na podstawieart. 91 § 2 k.k.połączył kary pozbawienia i ograniczenia wolności orzeczone w punktach I, II, III, V i VI części rozstrzygającej wyroku i wymierzył oskarżonemu karę łączną 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

VIII
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wpunkcie VIIkary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okresy zatrzymania i tymczasowego aresztowania oskarżonego w dniu 11.01.2016 roku od godziny 01:45 do godziny 18:55, w dniu 12.01.2016 roku od godziny 16:20 do godziny 18:46, od dnia 22.03.2016 roku godzina 14:30 do dnia 24.03.2016 roku godzina 11:30, od dnia 28.05.2016 roku godzina 14:20 do dnia 30.05.2016 roku godzina 11:20, oraz od dnia 9.06.2016 roku godzina 11:00 do dnia 25.10.2016 roku godzina 14:20, przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie za równoważny jednemu dniowi pozbawienia wolności;

IX
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.P. S.kwotę 1.151,28 zł (jeden tysiąc sto pięćdziesiąt jeden złotych dwadzieścia osiem groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu udzielonej oskarżonemu w postępowaniu przygotowawczym i przed Sądem Rejonowym;

X
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całości, zaliczając wydatki poniesione w toku postępowania na rachunek Skarbu Państwa.

Z wyrokiem tym w całości nie pogodził się oskarżony, wnosząc apelację za pośrednictwem obrońcy.
Apelujący obrońca zaskarżył wyrok w zakresie punktów V, VII i IX na korzyść oskarżonego, zarzucając:
1) błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, polegający na ustaleniu, iż administrator Wspólnoty Mieszkaniowejul. (...)wŚ.posiada uprawnienie do złożenia wniosku o ściganie oskarżonego o popełnienia czynu zabronionego opisanego w pkt VII części wstępnej wyroku,
w konsekwencji
2) naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść wyroku, tj. przepisuart. 5 § 1 pkt 9 KPWw zw. zart. 124 § 3KW, poprzez uznanie oskarżonego za winnego popełnienia wykroczenia z przepisuart. 124 § 1KW w sytuacji braku wniosku o ściganie złożonego, przez uprawnionego pokrzywdzonego,
nadto
3)rażącą niewspółmierność orzeczonej kary łącznej w stosunku do stopnia zawinienia oskarżonego, oraz
4)nieprawidłowe wyliczenie należnego obrońcy z urzędu oskarżonego wynagrodzenia tytułem pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w toku postępowania przygotowawczego oraz przed sądem I instancji, w tym za udział w posiedzeniu sądu dotyczącym przedłużenia stosowania tymczasowego aresztowania oraz rozpoznania zażalenia na zastosowanie lub przedłużenie tego środka zapobiegawczego,
Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący wniósł o:
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez umorzenie postępowania w zakresie czynu opisanego w pkt VII części wstępnej wyroku i dokonanie korekty wyroku w punkcie V, a nadto poprzez wymierzenie oskarżonemu kary łącznej 6 miesięcy pobawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby,
Sąd Okręgowy zważył co następuje;
Apelacja kwestionując ustalenia co do winy i kary jest całkowicie bezzasadna, natomiast jedynie częściowo trafny okazał się zarzut dotyczący kosztów obrony, co przyniosło nieznaczną korektę pkt. IX dyspozycji zaskarżonego wyroku.
Uznanie sprawstwa i zawinienia oskarżonegoM. F.co do zarzucanych mu łącznie 10-ciu czynów zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem dowodowym, którego wyniki, przedstawione w pisemnych motywach wyroku, nie zostały w apelacji zakwestionowane. Oskarżony w toku procesu przyznał się, wyraził skruchę, zaś zeznania pokrzywdzonych oraz jednoznaczne wyliczenia wartości szkód ( czyn I oraz zakwalifikowane ostatecznie jako wykroczenia zart. 124 § 1kw czyny IV, V i VIII ) tworzą prawidłową podstawę faktyczną wyroku. Pisemne motywy zaskarżonego wyroku omawiają także wszystkie istotne okoliczności, mające wpływ na prawidłowy wymiar kary oskarżonemu. Tak więc wymogiart. 420 § 1 i 2 kpkzostały w pełni dochowane.
Autor apelacji nie wykazał się starannością, gdyż sporządzając apelację w jej petitum wskazał, że apeluje w zakresie punktów V i VII na korzyść oskarżonego, które to punkty dyspozycji wyroku dotyczą odpowiednio – skazania za czyn zart. 278 § 1 kk( zarzut VI a/o) oraz kary łącznej pozbawienia wolności. Jak to natomiast wynika z treści zarzutów 1) i 2) apelacji, skarżący kwestionuje w istocie prawidłowość orzekania w zakresie wykroczenia opisanego w pkt. VIII a/o i pkt. IV dyspozycji wyroku. Błędnie tu apelujący zarzucił zaistnienie ujemnej przesłanki procesowej w postaci braku wniosku o ściganie, wymaganego zgodnie z przepisemart. 124 § 3 kpw. Wszak zarządca pokrzywdzonej Wspólnoty Mieszkaniowej przyul. (...)wŚ., zeznający w dniu 29.12.2016r. w charakterze świadkaA. O.złożył wymagany wniosek o ściganie sprawcy zniszczenia mienia. Nie ma żadnych podstaw dla powątpiewania, czy osoba o takim statusie dysponuje uprawnieniami do składania w imieniu Wspólnoty wniosku o ściganie karne.
Kontrola odwoławcza wyroku nie potwierdziła także zasadności kolejnego stawianego w apelacji zarzutu tj. rażącej niewspółmierności kary łącznej pozbawienia wolności w rozumieniuart. 438 pkt. 4 kpkw powiązaniu zart. 85 a kk. Kary jednostkowe za przypisanych oskarżonemu łącznie 7 różnych występków pospolitych ( gróźb karanych, kradzieży, zniszczenia mienia, zniewag i usiłowania naruszenia miru domowego) zostały wymierzone nie tylko w dolnych ustawowych granicach zagrożenia, ale nadto kara łączna 8-miu miesięcy pozbawienia wolności została określona ze znaczącym zastosowaniem zasady pośredniej tj. asperacji ( górna granica tej kary to 1 rok i 1 miesiąc pozbawienia wolności). Nawet jeżeli oskarżony był w sprawie tymczasowo aresztowany, przyznał się do winy ( w obliczu jednoznacznych dowodów winy), to jednak nie należy zapominać, że przedmiotowe czyny nie stanowią incydentu w dotychczasowym życiu oskarżonego. Był on już karany sądownie, zaś większość (9) czynów objętych apelacją oskarżony popełnił na szkodę swych najbliższych sąsiadów, będąc pod działaniem alkoholu, okazując bezpodstawną agresję słowną i fizyczną, w tym łamiąc nakładane w postępowaniu przygotowawczym wolnościowe środki zapobiegawcze, co ostatecznie skutkowało tymczasowym aresztowaniem. Wszystkich czynów oskarżony dopuścił się umyślnie i z premedytacją.
Uwzględniając powyższe także w kontekście kary wymierzonej łącznie za 3 wykroczenia uszkodzenia mienia ( 30 dni aresztu) i wskazując na wysokość wyrządzonych szkód, nie naprawionych przez oskarżonego, to kara ta odpowiada dyrektywom art. 33 i 35 kw.
Wymierzone kary przez ich wykonanie powinny racjonalnie prowadzić do resocjalizacji oskarżonego, tj. wdrożyć oskarżonego do poszanowania porządku prawnego w przyszłości.
Wbrew oczekiwaniom apelującego nie występują w sytuacji oskarżonego okoliczności i warunki osobiste dla zastosowanie probacji w rozumieniuart. 69 § 1 kk. Kryteria jej odnoszą się przede wszystkim do celów zapobiegawczych i wychowawczych wobec skazanego oraz do celów prewencji ogólnej. Podnoszony w apelacji argument cyt. „charakter czynów zabronionych popełnionych przez oskarżonego nie powinien skutkować tak surową karą, lecz powinien doprowadzić do zaprzestania popełniania przez niego podobnych czynów w przyszłości” jest nie tylko niezrozumiały, nierzeczowy i wręcz pozbawiony logiki.
Kwestia należności za obronę świadczoną z urzędu ( zarzut 4) apelacji) nie może być rozstrzygnięta po myśli autora apelacji. Wysokość kosztów należnych obrońcy z urzędu w dacie orzekania Sądu I instancji regulowało rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2015.1801).
W niniejszej sprawie mają zastosowanie jego następujące przepisy:
§ 4. 1. Cyt.Opłatę ustala się wwysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej ( podkr. SO)określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
2. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.
…
§ 17.  1. Opłaty maksymalne wynoszą w sprawie objętej:
1)dochodzeniem - 360 zł;
…
2. Opłaty maksymalne za obronę wynoszą:
…
3)przed sądem rejonowym w postępowaniu zwyczajnym lub przed wojskowym sądem garnizonowym - 840 zł;
4) przed sądem okręgowym jako drugą instancją lub przed wojskowym sądem okręgowym jako drugą instancją - 840 zł;
§ 18.  1. Opłaty maksymalne wynoszą za dokonanie określonej czynności procesowej w toku postępowania sądowego -  
25% opłaty maksymalnej
          ( podkr. SO) przewidzianej za obronę w sprawie, w której ta czynność ma być dokonana.
2. Opłaty maksymalne wynoszą za udział w posiedzeniu sądu dotyczącym przedłużenia stosowania tymczasowego aresztowania oraz rozpoznania zażalenia na zastosowanie lub przedłużenie tego środka zapobiegawczego  
- 50% opłaty maksymalnej( podkr. SO)

§ 20.  W sprawach, w których rozprawa trwa dłużej niż jeden dzień, opłata maksymalna ulega podwyższeniu za każdy następny dzień o 20%.
Zatem opłatę należało obliczyć następująco:
- za obronę w dochodzeniu - 180 zł,
- za udział w posiedzeniu w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania w dniu 11.06.2016r. - 90 zł,
- za postępowanie przed sądem rejonowym - 420 zł plus dodatek 4x 82 zł=336 zł za udział w 4 rozprawach 18.10., 25. 10, 8.12. i 29.12. 2016r.,
- za udział w posiedzeniu w przedmiocie przedłużenia zastosowania tymczasowego aresztowania w dniu 7.07.2016r. – 210 zł
- za udział w posiedzeniu odwoławczym w przedmiocie zażaleniowym co do przedłużenia zastosowania tymczasowego aresztowania w dniu 28.08.2016r. – 210 zł.
Suma tych kwot to 1446 zł, którą zwiększono o 23 %, wynikającą z § 4 ust. 3 rozporządzenia, co dało opłatę w kwocie 1778, 58 zł.
Ponieważ obrona oskarżonego w niniejszej sprawie nie wyróżniała się niczym szczególnym, stąd nie ma podstaw z § 4 ust. 2 rozporządzenia do zwiększania opłaty ponad wyliczoną. Sprawa nie jest zawiła a nakład pracy adwokata oraz wkład jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy nie wykroczyły poza standardowe czynności obrończe.
Nie występują także merytoryczne podstawy dla zwiększenia wynagrodzenia obrońcy w postępowaniu apelacyjnym.
O kosztach sądowych postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart. 636 § 1 kpkiart. 624 § 1 kpkuznając, iż wobec braku po stronie oskarżonego istotnego majątku i dochodów oraz wobec wymierzenia kary izolacyjnej, zasadnym jest zwolnienie oskarżonego od ich ponoszenia.