Sąd Okręgowy w Częstochowie
V Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: V Gz 217/16
Data wyroku: 2016-12-19 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Zofia Wolna, Andrzej Znak, Paweł Ptak
Słowa kluczowe: Prawo Upadłościowe I Naprawcze
Podstawa prawna: art 491 ust 1 prawa upadł. i naprawczego

Sygn. akt V Gz 217/16

POSTANOWIENIE
Dnia 19 grudnia 2016 roku
Sąd Okręgowy w Częstochowie Wydział V Gospodarczy w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Zofia Wolna

Sędziowie : SSO Andrzej Znak, SSR del. Paweł Ptak ( spr.)
po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2016 roku w Częstochowie na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wnioskuM. J.
o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej
na skutek zażalenia wnioskodawczyni
od postanowienia Sądu Rejonowego w Częstochowie
z dnia 29 sierpnia 2016 r.
sygn. akt VIII GU 84/16
postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2016 roku Sąd Rejonowy w Częstochowie Wydział VIII Gospodarczy wC.Sekcja Upadłościowo - Naprawcza oddalił wniosekU. J.o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej.
W części motywacyjnej Sąd Rejonowy wskazał, iż zgodnie z treścią przepisuart. 10 prawa upadłościowego i naprawczegoupadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny. W przedmiotowej sprawie niewątpliwie spełniona została przesłanka niewypłacalności dłużnika. O złym stanie finansowym oraz o fakcie zaprzestanie spłacania przez dłużniczkę wymagalnych zobowiązań, świadczyły przede wszystkim przedstawione Sądowi dokumenty w postaci umów kredytowych i wezwań do zapłaty. Zobowiązania stanowią należności z tytułu zaciągniętych wspólnie z mężem kredytów w celu pozyskania środków na rozwój prowadzonej przez męża działalności gospodarczej oraz kredytu zaciągniętego przez męża, który poręczyła. W ocenie Sądu Rejonowego w sprawie niniejszej została jednak spełniona druga przesłanka – negatywna wskazana wart. 4914 ust. 1 prawa upadłościowego i naprawczego. Zdaniem Sądu Rejonowego zgromadzony materiał dowodowy dawał podstawy do przyjęcia, że wnioskodawczyni doprowadziła do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększyła jej stopień umyślnie wskutek rażącego niedbalstwa. Dłużniczka bowiem zaciągała z mężem wspólnie kredytywa koszty związane z rozwojem działalności ponad swoje realne możliwości ich spłaty. Kolejne zaś kredyty, tak jak ten zaciągnięty w dniu 16 kwietnia 2009r. został zaciągnięty w celu spłaty poprzednich zobowiązań. Mając na uwadze powyższe Sąd Rejonowy oddalił wniosek ogłoszenie upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej
Od powyższego postanowienia zażalenie złożyła wnioskodawczyni zarzucając, iż niesłusznie uznano, że dłużniczka świadomie zadłużała się a do niewypłacalności doszło wskutek rażącego niedbalstwa.
W konkluzji skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie wnioskodawczyni nie jest zasadne i jako takie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak słusznie wskazał Sąd Rejonowy do ogłoszenia upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej wymagane jest zaistnienie przesłanek pozytywnych zart. 10 prawa upadłościowego i naprawczegooraz brak przesłanki negatywnej wskazanej w art. 491 4 ust 1 w/w ustawy.
Zdaniem Sądu Odwoławczego, Sąd Rejonowy dokonał szczegółowej analizy zebranego materiału dowodowego w sprawie w kontekście wyżej wymienionych przesłanek słusznie przyjmując, że w niniejszej sprawie wobecM. J.zachodziła przesłanka wymieniona wart. 10 prawa upadłościowego i naprawczegoalbowiem nie wykonuje ona swoich wymagalnych zobowiązań, a stan ten ma charakter trwały. Zobowiązania dłużniczki stanowią: wierzytelności wynikające z kredytów, które zaciągała wspólnie ze swoim ( obecnie byłym ) mężem w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą oraz na remont domu. Kredyty dłużniczka zaciągała wspólnie z mężem, a jeden z nich poręczyła.
W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy słusznie przyjął, że pomimo spełnienia przesłanek z art. 10 w/w ustawy w sprawie zaistniała negatywna przesłanka zart. 491 4 ust 1 prawa upadłościowego i naprawczego, który stanowi, że Sąd ogłasza upadłość konsumencką, jeśli dłużnik doprowadził do swojej niewypłacalności w sposób nieumyślny lub niestanowiący przypadku rażącego niedbalstwa.
Zatem przesłanką oddalenia wniosku jest wprowadzenie się przez konsumenta w stan niewypłacalności lub też istotne zwiększenie jej stopnia, jeśli dłużnikowi da się przypisać winę umyślną a przynajmniej rażące niedbalstwo. Sąd bowiem oddala wniosek, jeśli to sam dłużnik wprawił się w stan, który spowodował, że przestał on realizować wymagalne zobowiązania pieniężne (art. 11 ust. 1 p.u.n.).
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wynikało, że dłużniczka zaciągało kolejne kredytu wraz z mężem w ogóle nie analizując swojej sytuacji i możliwości finansowych. Podkreślenia bowiem wymagało, że kredyty oraz dotacja z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wW.były zaciągane na przestrzeni 2009-2010r. W tak krótkim okresie czasu małżonkowie podjęli decyzję o zaciągnięciu kredytów w łącznej wysokości około 1.109.902,00 zł zarówno na rozwój działalności jak i remont domu. Należy podkreślić, że nawet osiąganie dochodów miesięcznych przez byłego małżonka dłużniczki w wysokości 15.000 zł oraz posiadane przez małżonków nieruchomości nie uzasadniają decyzji o zaciągnięciu zobowiązania w takiej wysokości, w sytuacji gdy każda działalność gospodarcza obarczona jest ryzykiem, a dłużniczka w tym okresie nie pracowała zawodowo a jedynie pomagała mężowi w prowadzeniu działalności gospodarczej. Zaciąganie tych zobowiązań w tym samym czasie zarówno na rozwój działalności gospodarczej jak i remont domu świadczyło również o rażącym niedbalstwie dłużniczki, bowiem już w chwili zaciągania zobowiązań nie miała ona wystarczających środków finansowych ani oszczędności aby je spłacać, polegając wyłącznie na tym, że to mąż będzie spłacał te zobowiązania z prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, nie dopuszczając w ogóle możliwości, że ona również będzie zobowiązana do ich zapłaty. Dłużniczka zdecydowała się na zaciąganie kredytów, właściwie kilku naraz w znacznej wysokości, w sytuacji gdy nie pracowała zawodowo, utrzymywała się z tego co dał jej mąż, nie posiadała również odrębnego majątku, który wystarczyłby na zaspokojenie zobowiązań. Wnioskodawczyni bowiem nie przedstawiła żadnych dowodów na to, że w chwili zaciągania zobowiązań posiadany przez małżonków wspólnie majątek, w tym nieruchomości, wystarczyłyby na pokrycie powyższych zobowiązań. Jak wynikało z akt sprawy po rozwodzie małżonków doszło do podziału majątku wspólnego. Postanowienie Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 18 listopada 2011r. , sygn. akt II Ns 2498/11 dotyczyło wyłącznie nieruchomości położonej wL.. Dłużniczka nie podała informacji co do pozostałych składników majątku wspólnego małżonków, w tym ruchomości np. samochodów czy wyposażenia warsztatu.
Podkreślenia wymagało, że wykładnia przepisuart. 4913 ust. 1 p.u.n.pozwala na przyjęcie, że dłużnik zobowiązany będzie do wykazania, że jego zadłużenie wynikało z racjonalnych działań, a brak możliwości spłacenia długów spowodowały niezależne od niego okoliczności, o których nie mógł wiedzieć ani ich przewidzieć, zaciągając zobowiązanie lub zobowiązania. Jako przykład takich losowych okoliczności podać można choroby, stany klęski żywiołowej (pożary, powodzie, susze itp.), bezrobocie, czy też śmierć żywiciela rodziny. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni nie była w stanie wykazać, że zaciągała zobowiązania będąc w dobrej sytuacji finansowej, posiadając możliwości chociaż częściowego ich spłacenia. Wnioskodawczyni również nie podała czy podjęła kroki prawne przeciwko byłemu małżonkowi, w celu odzyskania części spłaconych należności. Należy mieć również na uwadze to, iż procedura „oddłużenia” nie służy zwolnieniu dłużnika od spłaty zobowiązań, lecz przeznaczeniu jego majątku na równomierne i częściowe zaspokojenie wierzycieli.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd Okręgowy oddalił zażalenieU. J.na mocyart. 385 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 k.p.c.