Sąd Rejonowy w Legionowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 320/17
Data wyroku: 2017-05-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grzegorz Woźniak
Słowa kluczowe: Wyrok
Podstawa prawna: art. 27c ust. 1 Ustawy o rybactwie śródlądowym

Sygn. akt II K 320/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 maja 2017 r.
Sąd Rejonowy w Legionowie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: S.S.R. Grzegorz Woźniak
Protokolant: apl. adw. Marta Rogocz
po rozpoznaniu na posiedzeniu dniu 30.05.2017 r.
sprawy przeciwko
J. I.urodz. (...)wW.
synaZ.iT. z d. K.
oskarżonego o to, że: w dniu 31 marca 2017 roku w miejscowościN., woj.(...), na akwenieZ.dokonywał połowu ryb w obrębie ochronnym,
tj. o czyn zart. 27 ust. 1 pkt 4 Ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym

orzeka
I. Przyjmując, że czyn oskarżonego wyczerpuje znamiona przestępstwa zart. 27c ust. 1 pkt 4 Ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym, na mocyart. 66 § 1 k.k.w zw. zart. 67 § 1 k.k.postępowanie karne przeciwko oskarżonemuJ. I.o czyn z aktu oskarżenia warunkowo umarza na okres 1 (jednego) roku próby.
II. Na mocyart. 67 § 3 k.k.zobowiązuje oskarżonego do uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 500 (pięciuset) złotych na rzecz na rzecz Domu Dziecka wC..
III. Na podstawieart. 27c ust. 3 pkt. 2 Ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowymorzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa, poprzez zniszczenie dowodu rzeczowego opisanego w wykazie dowodów rzeczowych opisanych pod poz. nr 1 na k. 12.
IV. Na podstawieart. 27c ust. 2 Ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowymorzeka podanie wyroku do publicznej wiadomości poprzez ogłoszenie na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Gminy wN.przez okres 14 (czternastu) dni.
V. Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.orazart. 17 ust. 1 Ustawy o opłatach w sprawach karnychzwalnia oskarżonego z obowiązku zwrotu kosztów sądowych i przejmuje je na rzecz Skarbu Państwa.
Sygn. akt II K 320/17

UZASADNIENIE WYROKU

z dnia 30 maja 2017 r.
Sąd, na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego podczas posiedzenia, ustalił następujący stan faktyczny:
OskarżonyJ. I.w dniu 31 marca 2017 r. przyjechał nadZ.doN., postanowił łowić ryby. Nie upewnił się, że znajdował się w obrębie ochronnym i łowił ryby jedną wędką. O godzinie 9.00 został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji wN., a jego wędka została zabezpieczona jako dowód rzeczowy.
Dowód:
- wyjaśnienia oskarżonego (k.17),
- protokół zatrzymania (k.2),
- protokół zatrzymania rzeczy (k.5-7).
Oskarżony w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia (k.17). Stwierdził, że przyjechał doN., chciał wypocząć nad wodą, miał przy sobie wędkę i postanowił łowić ryby, nie sprawdził, że znajdował się w obrębie ochronnym. Zgłosił wniosek o warunkowe umorzenie postępowania.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, gdyż nie budzą wątpliwości i znajdują potwierdzenie w protokole zatrzymania (k.2) i protokole zatrzymania rzeczy (k.5-7).
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci dokumentów wymienionych w akcie oskarżenia został sporządzony przez powołane do tego osoby, poszczególne dokumenty były sporządzone obiektywnie i nie zachodzą wątpliwości odnośnie ich autentyczności, nie były one kwestionowane przez strony. Uwzględniając powyższe, dokumenty te stały się podstawą ustaleń faktycznych w sprawie.
Ustalony stan faktyczny tworzy spójną, logicznie uzasadnioną całość, poszczególne wiarygodne dowody wzajemnie się uzupełniają i potwierdzają. Na podstawie tak ustalonego stanu faktycznego wina i okoliczności popełnienia przypisanego oskarżonemu czynu nie mogą budzić wątpliwości.
Sąd zważył, co następuje:
Ustawa z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowymwart. 14 ust. 2zakazuje poławiania ryb w obrębach ochronnych. Oskarżony w dniu 31 marca 2017 r. dopuścił się tego bezprawnego zachowania. Nie może zatem budzić wątpliwości, że czyn oskarżonego wyczerpuje znamiona występku określonego w art. 27c ust. 1 pkt 4 ww. Ustawy.
Oskarżony ukończył 64 lata, jest żonaty, nie ma nikogo na utrzymaniu, zdobył wykształcenie zawodowe, jest emerytem i otrzymuje około 3.300 złotych miesięcznie emerytury (oświadczenie z k. 16v), nie był karany (k.21).
Stopień społecznej szkodliwości czynu i wina nie były znaczne, ze względu na incydentalne działanie oskarżonego i wyrażoną przez niego skruchę. Oskarżony nie był karany (k.21), prowadzi ustabilizowany tryb życia i zachodzi wobec niego uzasadnione przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego w przyszłości.
Biorąc pod uwagę powyżej wymienione przesłanki Sąd uznał, że warunkowe umorzenie postępowania będzie wystarczające do skłonienia oskarżonego do przestrzegania porządku prawego w przyszłości. Okres jednego roku próby powinien wystarczyć do weryfikacji prognozy pozytywnego zachowania oskarżonego.
Sąd zobowiązał oskarżonego do uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 500 złotych dla wzmocnienia wychowawczego oddziaływania postępowania karnego wobec niego, przy czym omyłkowo orzeczono je na inny podmiot niż określony wart. 43a § 1 k.k.
Sąd orzekł przepadek wędki służącej do popełnienia przestępstwa i podanie wyroku do publicznej wiadomości, zgodnie z treścią przepisów powołanych w punktach III i IV wyroku.
Oskarżony utrzymuje się z niewielkiej emerytury, a powinien zapłacić świadczenie pieniężne, nie będzie zatem mógł uiścić kosztów poniesionych na rozpoznanie sprawy, stąd Sąd zwolnił go z tego obowiązku, zgodnie z przepisami powołanymi w punkcie V wyroku.