Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 332/17
Data wyroku: 2017-05-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Krzysztof Ficek, Marcin Schoenborn, Agnieszka Woźniak
Słowa kluczowe: Akcyza
Podstawa prawna: art. 65 § 1 i § 4 kks

Sygnatura akt VI Ka 332/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia30 maja 2017r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Krzysztof Ficek
Sędziowie SSO Marcin Schoenborn
SSR del. Agnieszka Woźniak (spr.)
Protokolant Kamil Koczur
przy udzialeG. G.przedstawiciela NaczelnikaŚ.Urzędu Celno – Skarbowego wK.

po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2017 r.
sprawyM. D.ur. (...)wZ.
synaK.iR.
oskarżonego zart. 65 § 1 i 4 kks
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 7 lutego 2017 r. sygnatura akt II W 671/16
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk,art. 636 § 1 kpkw zw. zart. 113 § 1 kks

1
zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 w ten sposób, że przyjmuje, iż oskarżony papierosy przechowywał w lokalu mieszkalnym wZ.przyul. (...);

2
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. B.kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) obejmującą kwotę 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

4
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 536,60 (pięćset trzydzieści sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) i wymierza mu opłatę za II instancję w kwocie 50 (pięćdziesiąt) złotych.

Sygnatura akt VI Ka 332/17

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach

z dnia 30 maja 2017 roku co do całości rozstrzygnięcia

M. D.stanął pod zarzutem popełnienia wykroczenia skarbowego zart. 65 § 1 i § 4 kkpolegającego na tym, że w dniu 18.08.2016 roku przechowywał w lokalu mieszkalnym wZ.przy ulicy(...)wyroby akcyzowe w postaci papierosówmarki M.w ilości 90 paczek po 20 sztuk w łącznej ilości 1800 sztuk papierosów bez wymaganych polskich znaków akcyzy, stanowiących przedmiot czynu zabronionego określonego wart. 63 kks, przez co naraził budżet Państwa na uszczuplenie należnego podatku akcyzowego w łącznej wysokości 1.499 PLN.
Wyrokiem z dnia 7 lutego 2017 roku w sprawie o sygnaturze akt II W 671/16 Sąd Rejonowy w Zabrzu:
- uznał oskarżonegoM. D.winnym popełnienia zarzuconego mu czynu, to jest wykroczenia skarbowego zart. 65 § 1 i § 4 kksz tą zmianą, iż za datę czynu przyjął 18 marca 2016 roku,
- na mocyart. 65 § 4 kksw związku zart. 47 § 1 kkswymierzył oskarżonemu grzywnę w wysokości 500 złotych,
- na mocyart. 30 § 6 kks,art. 31 § 6 kksiart. 49 § 3 kksorzekł na rzecz Skarbu Państwa przepadek dowodów rzeczowych w postaci: 90 paczek po 20 sztuk papierosów w każdej paczce w łącznej ilości 1.800 sztuk papierosówmarki M.bez wymaganych polskich znaków akcyzy przechowywanych w magazynie depozytowym Urzędu Celnego wR.pod pozycją(...)poprzez zniszczenie, zarządzając ich zniszczenie poprzez spalenie w przystosowanej do tego instalacji lub utylizację poprzez unieszkodliwienie w biostabilizatorze przez Urząd Celny wR.,
- orzekł o kosztach obrony z urzędu oraz na podstawieart. 624 § 1 kpk,art. 627 kpkw zw. zart. 113 § 1 kksorazart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychzasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w części, a to częściowe wydatki w kwocie 600 złotych, zwalniając go w pozostałym zakresie od obowiązku ich pokrycia i przyjmując, iż w niepokrytej części ponosi je za niego Skarb Państwa, a nadto obciążył go opłatą w kwocie 50 złotych.
Od wyroku apelację wywiódł obrońca oskarżonego zaskarżając go w całości. Zarzucił wyrokowi:
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a polegający na przyjęciu, że oskarżony popełnił czyn zart. 65 § 1 i 4 kks, kiedy to z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wynika jednoznacznie, że oskarżony miał zamiar jego popełnienia oraz, że oskarżonemu można przypisać winę w popełnieniu czynu,
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a polegający na przyjęciu, że oskarżony przechowywał w lokalu mieszkalnym wZ.wyroby akcyzowe w postaci papierosówM.w ilości 90 paczek po 20 sztuk, w łącznej ilości 1.800 sztuk bez wymaganych polskich znaków akcyzy stanowiących przedmiot czynu zabronionego zart. 61 kks, przez co naraził budżet państwa na uszczuplenie należnego podatku akcyzowego w łącznej wysokości 1.499 zł,
- obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a toart. 4 kpk,art. 5 § 2 kpkiart. 7 kpkpoprzez rozstrzygnięcie wszystkich wątpliwości ujawnionych w toku postępowania wyłącznie na niekorzyść oskarżonego, dokonanie zupełnie dowolnej oceny zebranego materiału dowodowego oraz nieustalenie w sposób prawidłowy rzeczywistego stanu faktycznego sprawy,
- obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a toart. 182 § 1 kpkw związku zart. 191 § 2 kpkw związku zart. 113 § 1 kkspoprzez zaniechanie pouczenia świadkaK. B.o prawie do odmowy złożenia zeznań, jako osobie najbliższej do oskarżonego.
Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzuconego mu czynu, względnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, a nadto zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy wynagrodzenia za obronę z urzędu, które nie zostało uiszczone w całości, ani w części.
W uzasadnieniu środka odwoławczego skarżący wskazał, że w toku postępowania przygotowawczego oskarżony nie przyznał się do winy, sąd dokonał nieobiektywnej oceny dowodów, a wywody sądu nie wynikają z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku. Zdaniem obrońcy świadekK. B.nie uważa związku z oskarżonym za zakończony, a zatem należało jej przyznać prawo do odmowy złożenia zeznań skoro nie można wykluczyć pozostawania świadka i oskarżonego we wspólnym pożyciu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego nie zasługiwała na uwzględnienie. Jej wywiedzenie spowodowało jedynie konieczność korekty zaskarżonego wyroku w zakresie omyłki, co do miejsca zamieszkania oskarżonego i przechowywania papierosów.
Sąd Okręgowy w Gliwicach nie podziela stanowiska skarżącego, iż w toku postępowania prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Zabrzu, w trakcie którego rozstrzygano kwestię odpowiedzialności karno - skarbowej oskarżonegoM. D.doszło do błędów proceduralnych, jak również błędnych ustaleń faktycznych. Wbrew stanowisku skarżącego sąd meriti przeprowadził postępowanie dowodowe w sposób prawidłowy, zgromadzony materiał dowodowy poddał prawidłowej ocenie, wyprowadzając z niego w pełni trafne wnioski końcowe. Tok rozumowania i sposób wnioskowania Sądu Rejonowego przedstawiony w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku jest prawidłowy pod względem logicznym i zgodny ze wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Sąd odwoławczy nie doszukał się najmniejszych podstaw do odmiennej od dokonanej przez sąd pierwszej instancji oceny dowodów, ani też do zakwestionowania trafności jego ustaleń faktycznych. Sąd Rejonowy dochodząc do ostatecznych wniosków nie przekroczył ram swobodnej oceny dowodów, jak i nie popełnił innych uchybień prawa procesowego, które mogłyby rzutować na treść wydanego przez niego rozstrzygnięcia. Prawidłową była również ocena prawna czynu przypisanego oskarżonemu przez sąd pierwszej instancji. Nie popełnił także Sąd Rejonowy w Gliwicach błędów w zakresie wykładni prawa materialnego. W końcu też wskazać należy, iż Sąd Rejonowy ustrzegł się takich uchybień, które stanowiłyby bezwzględne przyczyny odwoławcze.
Skarżący zarzucił sądowi I instancji, oprócz błędu w ustaleniach faktycznych, naruszenie dyspozycjiart. 4 kpk,art. 5 § 2 kpkiart. 7 kpk. O naruszeniu tych ważnych przepisów proceduralnych można by mówić jedynie w sytuacji, gdyby sąd orzekający w I instancji nie wziął pod uwagę całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej lub też gdyby sprzeniewierzył się zasadom oceny dowodów, w tym gdyby istniejące w sprawie i niedające się usunąć wątpliwości rozstrzygnął na niekorzyść oskarżonego. Takich błędów nie popełnił jednak Sąd Rejonowy. Orzekając, w przedmiocie odpowiedzialności karnej oskarżonego, sąd I instancji ujawnił i wziął pod uwagę zarówno okoliczności przemawiające na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, był więc obiektywny. Nie doszło także do sytuacji, by nie rozważył wszystkich okoliczności sprawy i by analizy dowodów dokonał niezgodnie ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, w szczególności, by pominął w tej analizie istotne dowody, nie dostrzegł ważnych rozbieżności, czy uchylił się od oceny wewnętrznych, czy wzajemnych sprzeczności w zakresie dowodów.
Przechodząc do analizy zaskarżonego wyroku i zarzutów apelacji wskazać należy, że wbrew twierdzeniom skarżącego, w czasie przesłuchania w dniu 18 marca 2016 roku oskarżony przyznał, iż zabezpieczone w mieszkaniu papierosy są jego własnością i kupił je na targu około pięciu dni wcześniej. Nie było tak, by się nie przyznał do winy, albowiem jego oświadczenie w zakresie winy wygłoszone w początkowej fazie tegoż protokołu dotyczyło innego zarzutu. Przesłuchanie to wiązało się z postępowaniem o czyny zart. 158 § 1 kki inne, które to postępowanie było zresztą powodem przeszukania mieszkania oskarżonego, w toku którego ujawniono zakwestionowane papierosy. Oskarżony nie został natomiast przesłuchany w związku ze stawianym mu zarzutem zart. 65 § 1 i § 4 kksi wprost się w kwestii swojej winy za ten czyn nie wypowiedział. Przyznał natomiast, iż to on nabył zakwestionowany towar i przechowywał w mieszkaniu, w którym wówczas zamieszkiwał wraz zK. B.. Koresponduje to z zeznaniami świadkaK. B.. Jeśli wziąć pod uwagę inne okoliczności ujawnione w toku postępowania, a więc fakt, iż papierosy posiadały napisy w języku niemieckim, a także nie były oznaczone polskimi znakami akcyzy, to nie ma wątpliwości, iż oskarżony nabył papierosy (wyroby akcyzowe) stanowiące przedmiot czynu zabronionego zart. 63(§ 2 kks), a więc towar sprowadzony na terytorium kraju bez ich uprzedniego oznaczenia znakami akcyzy wbrew przepisom ustawy. Nie jest możliwym, iż oskarżony nie miał świadomości, że papierosy są sprowadzone z zagranicy i nie mają polskich znaków akcyzy – nie mógł tego nie dostrzec biorąc pod uwagę szatę opakowań papierosów, barwy i napisy na nich naniesione. Również miejsce zakupu w powiązaniu z pozostałymi okolicznościami świadczy o nielegalności pochodzenia tego towaru. Jeśli zaś tak, to nie ma wątpliwości, iżM. D.świadomie, z zamiarem bezpośrednim przechowywał (a wcześniej nabył) wyroby akcyzowe – papierosy stanowiące przedmiot czynu zabronionego określonego wart. 63 kks.
Jeśli idzie o zarzut naruszeniaart. 182 § 1 kpkw związku zart. 191 § 2 kpkw związku zart. 113 § 1 kks, to również z tym zarzutem tym nie sposób się zgodzić. ŚwiadekK. B.jasno wypowiedziała się w kwestii związku z oskarżonym. Podała wprost, iż związek ten się rozpadł. Jeśli wziąć pod uwagę okoliczność, iż oskarżony przebywa od dłuższego czasu zagranicą, a wyjechał tam nie informując o tym świadka, a wręcz informując, że zamierza się stawić w jednostce penitencjarnej, to nie ma wątpliwości, iż konkubinat zakończył się. Ani stwierdzenie świadka, że chciałaby kontynuacji związku, ani podejrzenia, iż świadek nie jest całkowicie pozbawiony kontaktu z oskarżonym oceny tej i ustalenia nie zmieniają. Zatem nie ma wątpliwości, iż świadkowi prawo do odmowy składania zeznań nie przysługiwało. Dodać zresztą należy, iż wobec przyznania się oskarżonego do zakupu papierosów, własności tego towaru i przechowywania go w mieszkaniu, zeznania świadka miały znaczenie li tylko pomocnicze, potwierdzające w istocie wyjaśnienia oskarżonego.
Korekty wymagał natomiast wskazany w zarzucie i następnie przypisanym oskarżonemu czynie adres, pod którym wyroby akcyzowe miały być przez oskarżonego przechowywane – było to mieszkanie wZ.przy ulicy(...)co wynika z wyjaśnień oskarżonego, zeznań funkcjonariusza policji oraz wszelkich innych dokumentów, z których wynika adres zamieszkaniaK. B., który był jednocześnie uprzednim adresem oskarżonego, zaś błędne oznaczenie adresu w protokole przeszukania (który to błąd został powielony w akcie oskarżenia i wyroku) tego stanu rzeczy zmienić nie może.
Reasumując, wskazać należy, iż rozstrzygnięcie w kwestii winy oskarżonego jest prawidłowe i nie budzi wątpliwości. Zaskarżenie wyroku w całości nakazywało sądowi odwoławczemu dokonanie całościowej kontroli zaskarżonego wyroku. Zdaniem Sądu Okręgowego prawidłowe było również rozstrzygnięcie o karze. Orzeczona wobec oskarżonego kara grzywny była de facto symboliczna i nie sposób jej uznać za karę nieadekwatną do okoliczności mających wpływ na wybór jej rodzaju i określenie wymiaru. Sąd I instancji wskazał jakie okoliczności wziął pod uwagę przy wymierzaniu kary oskarżonemu i zasługuje to na aprobatę. Brak także podstaw do korekty rozstrzygnięcia o przepadku zabezpieczanych papierosów. Rozstrzygnięcie to oparte jest o obowiązujące przepisy.
Nieuwzględnienie apelacji wywiedzionej na korzyść oskarżonego przez jego obrońcę zgodnie zart. 636 § 1 kpkskutkować musiało również obciążenie oskarżonego kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze, na które złożyły się wydatki za doręczenia – 20 złotych i wynagrodzenie obrońcy – 516,60 złotych oraz opłatą w wysokości 50 złotych (10 % od kary grzywny).