Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 1920/16
Data wyroku: 2017-01-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grzegorz Tyrka
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 477^14^§2kpc, art. 111a z FUS

Sygn. aktVIII U 1920/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 stycznia 2017 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Grzegorz Tyrka

Protokolant:

Igor Ekert

po rozpoznaniu w dniu10 stycznia 2017 r. w Gliwicach
na rozprawie
sprawyB. R.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
owysokość emerytury
na skutek odwołaniaB. R.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
z dnia26 września 2016  r.nr(...)

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznajeB. R.prawo do ponownego ustalenia wysokości emerytury na podstawieart. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.), poczynając od dnia 1 września 2016 roku;

2
zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.na rzeczB. R.kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

(-) SSO Grzegorz Tyrka
VIII U 1920/16

UZASADNIENIE
Dnia 22 września 2016 roku ubezpieczonyB. R.wniósł o przeliczenie wysokości emerytury na podstawieart. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(jednolity tekst: Dz.U. z 2016 roku, Nr 887.) – zwanej dalej ustawą emerytalną.
Decyzją z dnia 26 września 2016 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.odmówił ubezpieczonemu przeliczenia emerytury, albowiem nowo ustalony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru (tzw. wwpw) emerytury nie przekroczył 250% i wyniósł 249,74%, co przedstawia poniższa tabela:

1

1979

177,28%

2

1980

179,47%

3

1981

183,13%

4

1982

290,23%

5

1983

336,51%

6

1984

333,74%

7

1985

363,76%

8

1986

361,45%

9

1987

320,47%

10

1988

274,52%

11

1989

235,37%

12

1990

209,35%

13

1991

224,08%

14

1992

208,49%

15

1993

232,91%

16

1994

263,29%

17

1995

254,81%

18

1996

248,11%

19

1997

249,06%

20

1998

48,84%

4994,87%

:20

249,74

Ubezpieczony wniósł odwołanie, domagając się zmiany zaskarżonej decyzji poprzez uwzględnienie wniosku złożonego dnia 22 września 2016 roku oraz zasądzenie od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.na swoją rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ubezpieczony dodał, że na podstawie umowy o pracy, aneksów do tej umowy, aktów powszechnie obowiązujących (układu zbiorowego pracy, tzw. Karty Górnika) istnieje możliwość obliczenia zarobku za lata, za które nie zachowała się dokumentacja płacowa.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.wniósł o oddalenie odwołania.
Na uzasadnienie podano, że organ rentowy obliczył wwpw świadczenia na podstawie przedłożonego przez ubezpieczonego zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu za lata 1979-1998.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Ubezpieczony był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w kopalni węgla kamiennego w okresie od dnia 10 grudnia 1966 roku do dnia 31 grudnia 1997 roku.
Decyzją z dnia 15 kwietnia 1992 roku organ rentowy przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury górniczej, którą zawiesił w związku z kontynuowaniem zatrudnienia pracowniczego.
Zakład pracy ubezpieczonego posiada dokumentację płacową ubezpieczonego tylko za lata 1979-1997, i na tej podstawie wystawił zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu (druk Rp-7). Za wcześniejszy okres zatrudnienia ubezpieczonego dokumentacja uległa zniszczeniu.
Organ rentowy do obliczenia wwpw świadczenia przyjął minimalne wynagrodzenie za pracę za lata 1962-1971, a następnie wykaz zarobków przedstawionych przez pracodawcę na druku Rp-7 za lata 1978-1990. W okresie od dnia 1 lutego 1998 roku do dnia 31 grudnia 1998 roku ubezpieczony podlegał ubezpieczeniom społecznym z tytułu zatrudnienia na stanowisku kierownika ośrodka.
Na podstawie umowy o pracę, aneksów do tej umowy, aktów normatywnych: Karty Górnika, UZP dla Górnictwa z dnia 15 grudnia 1957 roku Sąd dokonał obliczenia rocznych zarobku ubezpieczonego za 1978, a następnie dokonał obliczenia wwpw świadczenia za ten rok. W dalszej kolejności ustalony za 1978 rok wwpw świadczenia należało podstawić w miejsce wwpw świadczenia za 1998 rok.
Obliczenia Sądu przedstawiają się następująco:
1978r.
25 dni roboczych x 148 zł dniówka x 12 miesięcy = 44 400 zł
Karta Górnika 20% z 44 400 zł = 8 880 zł
Deputat węglowy 8 ton (żonaty od 1967) x 550 zł = 4 400 zł
57 680 zł (łączny zarobek) : 58 644 zł (średnia krajowa) = 98,36%
Obliczony przez Sąd wwpw świadczenia z wybranych 20 lat pracy ubezpieczonego, przy uwzględnieniu okresu zatrudnienia pracowniczego po przejściu na emeryturę, przedstawia poniższa tabela:

1

1978

98,36%

2

1979

177,28%

3

1980

179,47%

4

1981

183,13%

5

1982

290,23%

6

1983

336,51%

7

1984

333,74%

8

1985

363,76%

9

1986

361,45%

10

1987

320,47%

11

1988

274,52%

12

1989

235,37%

13

1990

209,35%

14

1991

224,08%

15

1992

208,49%

16

1993

232,91%

17

1994

263,29%

18

1995

254,81%

19

1996

248,11%

20

1997

249,06%

5044,39%

:20

252,22

/dowód z: akt ZUS, akt osobowych ubezpieczonego/.
Sąd zważył, co następuje:
OdwołanieB. R.zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony wart. 15[podstawa wymiaru składek], z uwzględnieniemart. 110 ust. 3[wyższy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru], jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa wart. 15ust. 5, jest wyższy niż 250%.
Ubezpieczony spełnia przesłanki zawarte w art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej.
Należy zwrócić uwagę, że organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję na podstawie przedłożonego przez ubezpieczonego dowodu, tj. druku Rp-7 za lata 1979-1997 i zarobku za 1998 rok. Z uwagi na brak zarobków za wcześniejsze lata, organ rentowy przyjął minimalne wynagrodzenie za pracę – zgodnie z art. 15 ust. 2a ustawy emerytalnej. W przypadku ubezpieczonego należało obliczyć wwpw z okresu dowolnie wybranych 20 lat zatrudnienia pracowniczego poprzedzających rok, w którym zgłoszono wniosek o przeliczenie świadczenia w trybie art. 110a ustawy emerytalnej, z tym że część okresu musiała przypadać po nabyciu prawa do emerytury.
W postępowaniu sądowym został przeprowadzony dowód z akt osobowych ubezpieczonego na okoliczność uzyskiwanego zarobku. Postępowanie dowodowe pozwoliło ustalić wysokość wynagrodzenia za 1978 rok oraz ponownie ustalić wwpw świadczenia, którego wartość przekracza 250%. Należy dodać, że z samego wynagrodzenia zasadniczego za 1978 rok ubezpieczony legitymuje się wwpw na poziomie powyżej 250%.
Skoro zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej, to na podstawie tego przepisu orazart. 47714§ 2 k.p.c.należało uwzględnić odwołanie i przyznać prawo ubezpieczonemu do ponownego ustalenia wysokości emerytury na podstawie art. 110 a ustawy emerytalnej, poczynając od dnia 1 września 2016 roku, tj. miesiąca, w którym zgłoszono wniosek (art. 129 ust. 1 ustawy emerytalnej).
O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono na mocyart. 98 k.p.c.oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 roku, poz. 1804) w brzmieniu obowiązującym od dnia 27 października 2016 roku.
(-) SSO Grzegorz Tyrka