Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim
VII Wydział Karny
Sygnatura akt: VII K 802/16
Data wyroku: 2017-06-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Cisak-Nieckarz
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: art. 178a§4 kk

Sygn. akt VII K 802/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 czerwca 2017 roku
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. VII Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Joanna Cisak-Nieckarz
Protokolant: sekr.sądowy Dawid Lesiakowski
przy udziale Prokuratora: xxx
po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2017 roku,
sprawyP. S.s.T.iK. z domu B.,ur. (...)wP.
oskarżonego o to, że:
W dniu 22 czerwca 2016 roku o godzinie 23:20 wP.naul. (...)/(...)woj.(...)prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym - samochód osobowy markiC. (...)onr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości prowadzącym do stężenia: I badanie o godz. 23:32- 0,48 mg/l, II badanie o godz. 23:46- 0,45 mg/l, alkoholu w wydychanym powietrzu czym umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu(...)wP.sygn. akt(...)

tj. o czyn zart. 178a § 4 kk

1
oskarżonegoP. S.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 178a § 4 kki za to na podstawieart. 178a § 4 kkwymierza oskarżonemu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

2
na podstawieart. 42 § 3 kkorzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego dożywotnio;

3
na podstawieart. 43a § 2 kkorzeka wobec oskarżonegoP. S.świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

4
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. R.kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej oskarżonemu przez obrońcę ustanowionego z urzędu;

5
zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych, wydatki przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt VII K 802/16

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu(...)wP.z dnia(...)w sprawie(...)P. S.został skazany za czyn zart. 178a § 1 kk, popełniony w dniu 21.01.2009roku, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, na zasadzieart. 71 § 1 kkkarę grzywny w liczbie 50 stawek dziennych po 20 złotych stawka, oraz opisane w wyroku środki karne: zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku, oraz świadczenie pieniężne w kwocie 100 złotych na rzeczK. (...)wP..
Wyrok uprawomocnił się w dniu 05.05.2009r..
Środek karny - zakaz kierowania pojazdami mechanicznymi został wykonany z dniem 05.05.2010r.. kara grzywny została wykonana w dniu 15.12.2011roku.P. S.nie wpłacił świadczenia pieniężnego orzeczonego opisanym wyżej wyrokiem.
/dowód: odpis wyroku– k. 9
karta karna – k. 14
pismo przedstawicielaK. (...)wP.– k. 62/
W dniu 22 czerwca 2016 roku około godziny 23.20 wP.naul. (...)(...)kierujący pojazdem markiC. (...)onr rej. (...)P. S.został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji do kontroli i poddany badaniom trzeźwości.
/dowód: notatka urzędowa- k. 1 /
Badania stanu trzeźwościP. S.przeprowadzone o godzinie 23:32 wykazały stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu na poziomie 0,48 mg/l, kolejne wykonane o godzinie 23:46 wykazały stężenie na poziomie 0,45 mg/l.
/dowód: protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości – k. 3/
OskarżonyP. S.ma 50 lat. Legitymuje się wykształceniem średnim, z zawodu technik administracji. Pobiera rentę w wysokości 420 zł.. Jest rozwiedziony, nie ma nikogo na utrzymaniu.
/dowód: dane z aktu oskarżenia/
OskarżonyP. S.był uprzednio karany, za czyn zart. 178 § 1 kk.
/dowód: karta karna- k. 13-15
odpis wyroku – k. 9/
P. S.nie jest upośledzony umysłowo, jest natomiast chory psychicznie, rozpoznano u niego zaburzenia afektywne dwubiegunowe – aktualnie stan eutymii (wyrównanie nastroju i napędu). Przejawia uzależnienie od alkoholu. W czasie popełnienia zarzucanego mu czynu miał ograniczoną w nieznacznym stopniu zdolność rozpoznania znaczenia czynu i kierowania swoim postępowaniem, jedynie z powodu stanu upojenia alkoholowego prostego, którego skutki mógł przewidzieć.P. S.jest zdolny do udziału w toczącym się postępowaniu karnym, powinien jednak korzystać z pomocy obrońcy.
/dowód: opinia biegłych psychiatrów – k. 35-39/
OskarżonyP. S.przesłuchiwany w charakterze podejrzanego przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień.
/wyjaśnienia oskarżonego- k. 23/
Oskarżony nie stawił się na rozprawę, zreferowane wyżej wyjaśnienia wprowadzono do postępowania poprzez ich odczytanie.
Sąd dokonał następującej oceny zgromadzonych dowodów i zważył, co następuje:
Oświadczenie oskarżonego, iż przyznaje się do popełnienia zarzucanego mu czynu, w kontekście zgromadzonych dowodów, nie budzi żadnych wątpliwości. Koresponduje bowiem z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, ze szczególnym uwzględnieniem protokołu badania trzeźwości. Badania te przeprowadzone zostały zgodnie z wymogami określonymi w przepisachart. 129 ust. 2 pkt 3, art. 126 ust. l ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym(Dz. U. z 1997 r. Nr 98, póz. 602 z póżn. zm.). Dokument w postaci protokołu badania sporządzony został w sposób jasny i przejrzysty. Stężenie alkoholu podano we właściwych jednostkach (mg/l ). Oskarżony nie kwestionował wyników badań. Fakt uprzedniego skazania za czyn zart. 178a § 1 kkwynika z dokumentu o charakterze urzędowym – odpisu orzeczenia.
Stąd też na podstawie tak zebranego materiału dowodowego Sąd przypisał oskarżonemu popełnienie występku polegających na tym, że w dniu 22 czerwca 2016r. kierował pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości na poziomie wskazanym w protokole badania trzeźwości będąc uprzednio skazanym wyrokami Sądu(...)wP.z dnia(...)w sprawie(...)za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości.
Opisanym wyżej wyrokiem orzeczono wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, oraz karę grzywny i środki karne opisane w wyroku, w tym świadczenie pieniężne. Wyrok uprawomocnił się w dniu 05.05.2009r.. Środek karny zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych został wykonany w dniu 05.05.2010r., zaś kara grzywny – w dniu 15.12.2011r.. Okres próby zakreślony powyższym wyrokiem upłynął z dniem 05.05.2011roku, nie doszło do zarządzenia wykonania kara pozbawienia wolności, która pozostała z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia jej wykonania. Mimo powyższych ustaleń, skazanie nie uległo zatarciu w oparciu o treśćart. 76 § 1 kk. Zatarciu skazania sprzeciwia się bowiem zaniechanie oskarżonego polegające na nieuiszczeniu świadczenia pieniężnego orzeczonego tymże wyrokiem na rzeczK. (...)wP.. Zatarcie skazania nie może bowiem nastąpić przed wykonaniem, darowaniem, albo przedawnieniem wykonania m.in. środka karnego, a aktualnie kompensacyjnego (art. 76 § 2 kk. Jakkolwiek świadczenie pieniężne orzeczono wobec oskarżonego w 2009r. (o5.05.2009r.), to okres przedawnienia jego wykonania jeszcze nie upłynął (art. 103 § 2 kk). W świetle tych rozważań, w dalszym ciągu (tak w dacie czynu, jak i w dacie orzekania w sprawie przedmiotowej) aktualne jest twierdzenie o uprzednim skazaniuP. S.za czyn zart. 178a § 1 kk. Przyjąć zatem należy, że oskarżony swoim zachowaniem z dnia 22.06.2016r. zrealizowała znamiona typu kwalifikowanego, wprowadzonegoustawą z dnia 12 lutego 2010 roku o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks karny wykonawczy oraz ustawy - Prawo ochrony środowiska(Dz. U. Nr 40, poz. 227). Znamieniem wpływającym na zwiększenie zagrożenia karą jest w tym przypadku popełnienie czynu opisanego wart. 178a § 1 kkmimo uprzedniego skazania za czyn tożsamy polegający na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości. Wobec powyższego należało przyjąć, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycjęart. 178a § 4 kk.
Na marginesie należy zauważyć, że w karcie karnej oskarżonego figuruje także wyrok Sądu(...)wP.w sprawie(...)z dnia(...)za czyn zart. 178 § 1 kk. Wyrokiem tym także orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, który został wykonany w dniu 27.08.2011r.. Wprawdzie w karcie karnej nie ma stosownej adnotacji, ale sądowi urzędowo wiadomo, iż kara grzywny została umorzona w dniu 15.10.2013r.. Lektura karty karnej dowodzi, że kara pozbawienia wolności pozostała z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia jej wykonania. Okres próby zakreślony tym wyrokiem upłynął w dniu 27.08.2011r.. Porównanie wyroków w sprawie(...)oraz(...)Sądu(...)wP.oraz opisów przypisanych czynów, prowadzi do oceny, że w realiach tej sprawy nie zachodzi wypadek opisany wart. 108 kk. Nie ma zatem podstaw do odwoływania się do orzeczenia z dnia(...)w sprawie(...)i przyjęcia także tego skazania za czyn zart. 178a § 1 kk. Omyłkowo sąd nie wyeliminował z opisu czynu twierdzenia zawartego w zarzucie o skazaniu za czyn zart. 178a § 1 kktakże za ten czyn.
Stan nietrzeźwości w myślart. 115 § 16 kkzachodzi wówczas gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm3wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg/l albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość.
Oskarżony niewątpliwie znajdował się w stanie nietrzeźwości, na co wskazują wyniki badań i w tym stanie prowadził pojazd mechaniczny.
Kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości zawsze jest niebezpieczne. Oznacza to, że organ orzekający nie musi wykazać, iż zachowanie sprawcy sprowadziło zagrożenie, a nawet udowodnienie przez oskarżonego, że w konkretnej sytuacji zagrożenie nie powstało i powstać nie mogło jest bezskuteczne i z odpowiedzialności za przestępstwo zart. 178 a § 1 kk, czy zart. 178 a § 4 kknie zwalnia.
Oskarżony mimo uprzedniego skazania ponownie naruszył podstawową zasadę ruchu drogowego kierując pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwym po drodze publicznej. Oskarżony jako uczestnik ruchu drogowego zobowiązany był do przestrzegania zasad bezpieczeństwa tegoż ruchu, w tym podstawowej zasady – zasady trzeźwości jego uczestników. Czyn ten cechuje znaczny stopień społecznej szkodliwości.
W ocenie Sądu wina oskarżonego została udowodniona. Oskarżony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim. W momencie podejmowania przypisanego mu działania przestępnego był on osobą dojrzałą, poczytalną. Oskarżony jest zdolny do rozpoznania bezprawności swojego czynu. W realiach tej sprawy nie zachodzą okoliczności wyłączające bezprawność czynu oskarżonego lub jego winę. Oskarżony działał co najwyżej w warunkachart. 31 § 3 kk, stan ograniczonej nieznacznie poczytalności jest efektem stanu upojenia alkoholowego prostego, którego skutki oskarżony mógł przewidzieć. Wnioski te płyną z opinii biegłych psychiatrów. W ocenie Sądu opinia ta jest jasna, pełna, kompletna i nie zawiera sprzeczności. W myślart. 202 § 4 kpktraktuje o poczytalności oskarżonego w chwili czynu i aktualnym stanie jego zdrowia. Pochodzi od dwóch lekarzy psychiatrów, osób obiektywnych i bezstronnych, całkowicie nie zainteresowanych w rozstrzygnięciu toczącego się postępowania na korzyść którejkolwiek ze stron procesu.
Kara 6 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego oraz stopnia społecznej szkodliwości jego czynu, a uwzględnia
a/ jako okoliczności obciążające:
- uprzednia karalność za czyn podobny,
- dwukrotnie przekroczenie ustawowego progu trzeźwości,
b/ jako okoliczności łagodzące:
- przyznanie się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
W ocenie Sądu w przypadku oskarżonego nie można zastosować instytucji probacyjnej warunkowego zawieszenia wykonania kary. Sprzeciwia się temu brzmienieart. 69 kk. Zgodnie bowiem z treścią tego przepisu, sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa (§ 1). Nadto sąd warunkowo zawieszając wykonanie kary, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim postawę sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia oraz zachowanie się po popełnieniu przestępstwa (§ 2). Innymi słowy, na warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary zasługują jedynie sprawcy, wobec których orzeczono karę w określonym wymiarze ale zasadniczo co, do których istnieje pozytywna prognoza resocjalizacyjna na przyszłość. Dotychczasowa postawa i sposób życia muszą zatem wskazywać na to, że mimo niewykonania kary zostaną osiągnięte cele kary, a w szczególności, iż sprawca nie powróci ponownie na drogę przestępstwa. W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających w sposób przekonywający i wiarygodny budować przypuszczenie, iż w wypadku warunkowego zawieszenia kary w stosunku do oskarżonego, cele kary zostałyby osiągnięte. Ponadto uprzednia karalność (na datę popełnienia czynu w tej sprawie) na karę pozbawienia wolności przekreśla sięgnięcie po dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary.
Ponieważ oskarżony dopuścił się przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w ruchu drogowym w stanie nietrzeźwości będąc już uprzednio skazany za czyn zart. 178a § 1 kk, Sąd na podstawieart. 42 § 3 k.k.zobligowany był orzec zakaz prowadzenia wszelkich podjazdów mechanicznych dożywotnio. Ten środek karny ma nie tylko charakter represyjny, lecz także pełni funkcję prewencyjną, poprzez wyeliminowanie z ruchu drogowego osoby stwarzającej zagrożenie dla bezpieczeństwa w ruchu lądowym.
Celem wzmocnienia orzeczenia o karze i prewencyjnego oddziaływania orzeczenia, jak również dla podkreślenia naganności i bezprawności zachowania oskarżonego, Sąd mając za podstawę treśćart. 43a § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne o charakterze obligatoryjnym w wysokości 10.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej.
O kosztach nieopłaconej pomocy świadczonej oskarżonemu przez obrońcę ustanowionego z urzędu orzeczono na podstawie § 4 ust. 1 i 3, § 17 ust. 2 pkt. 3, rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015r., poz. 1801), podwyższając wynagrodzenie o stosowna stawkę podatku Vat.
Na podstawieart. 624 § 1 kpkSąd zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych. Oskarżony nie pozostaje bez dochodów, ale ich wysokość w konfrontacji z sytuacją osobistą uzasadnia twierdzenie, że uiszczenie kosztów sądowych chociażby w części byłoby dla oskarżonego zbyt uciążliwe.