Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 1618/16
Data wyroku: 2016-12-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Renata Stańczak
Słowa kluczowe: Wysokość emerytury
Podstawa prawna: art. 24 i 25 ustawy o emer. i rentach z FUS i art. 477 ^14^§ 1 kpc

Sygn. aktVIII U 1618/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 grudnia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSR del. Renata Stańczak

Protokolant:

Anna Krzyszkowska

po rozpoznaniu w dniu12 grudnia 2016 r. w Gliwicach
sprawyR. W.(W.)
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
owysokość emerytury
na skutek odwołaniaR. W.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
z dnia18 sierpnia 2016 r.nr(...)
oddala odwołanie.
(-) SSR del. Renata Stańczak
Sygn. akt VIII U 1618/16

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 18 sierpnia 2016r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.przyznał ubezpieczonemuR. W.(W.) prawo do emerytury od dnia(...)., to jest od ukończenia wieku emerytalnego.
Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji sprecyzowanym w piśmie procesowym z dnia 27 października 2016r. domagał się jej zmiany przez ponowne ustalenie wysokości przysługującej mu emerytury, ustalenie najkorzystniejszego dla niego wariantu obliczenia tego świadczenia oraz przyznanie emerytury w prawidłowo ustalonej wysokości zarzucając naruszenie przez organ rentowyart.15 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychprzez jego niezastosowanie.
W uzasadnieniu ubezpieczony wskazał, iż organ rentowy w decyzji o przyznaniu emerytury nie wskazał jakie lata kalendarzowe zostały przyjęte do ustalenia podstawy wymiaru tego świadczenia, a zgodnie z wiedzą odwołującego organ rentowy bezpodstawnie przyjął lata kalendarzowe 1976 – 1985, gdy tymczasem we wniosku o świadczenie ubezpieczony wyraźnie wskazał lata 2003-2012.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie organ rentowy zaznaczył, iż brak jest podstaw w przypadku ubezpieczonego, jako osoby urodzonej po dniu 31 grudnia 1948r. do obliczenia emerytury według „ starych ” zasad, jak tego żąda ubezpieczony.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
UbezpieczonyR. W.urodził się w dniu (...)
Decyzją z dnia 25 lipca 2016r. organ rentowy ponownie ustalił ubezpieczonemu kapitał początkowy na dzień 1 stycznia 1999r. Do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego oraz obliczenia wskaźnika tej podstawy organ rentowy przyjął przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych 1976 – 1985. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 85,99 %, a wartość kapitału początkowego wyniosła 104.543,89 zł.
W rozpoznaniu wniosku ubezpieczonego z dnia 11 lipca 2016r. organ rentowy decyzją zaskarżoną z dnia 18 sierpnia 2016r. przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury na podstawieart.24 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, od dnia 15 sierpnia 2016r., to jest od osiągnięcia powszechnego wieku emerytalnego.
Organ rentowy obliczył wysokość emerytury w oparciu o art.26 powołanej ustawy. Podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalnez uwzględnieniem ich waloryzacji zewidencjonowanych na koncie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego oraz kwota środków zewidencjonowanych na subkoncie, z uwzględnieniem ich waloryzacji. Emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia emerytury przez średnie dalsze trwanie życia, dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę:
- kwota składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji wynosi 303.962,61 zł,
- kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego – 358.660,60 zł,
- średnie dalsze trwanie życia wynosi 208,50 miesięcy,
- wyliczona kwota emerytury wynosi 3.178,05 zł.
Powyższe Sąd ustalił na podstawie dokumentacji akt organu rentowego jako okoliczności bezsporne, bo jednoznacznie wynikające z tych dowodów i nie kwestionowane przez strony.
Sąd oddalił wniosek ubezpieczonego o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłegodo spraw emerytur i rent oraz pominął dowód z przesłuchania stron uznając,iż w sprawie zostały ustalone wszystkie istotne okoliczności niezbędne do jej rozstrzygnięcia.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonegoR. W.nie zasługuje na uwzględnienie.
Ubezpieczony ma przyznaną emeryturę na podstawieart.24 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych( t.j. Dz.U.z 2015r., poz. 748 ze zm. ) zwanej dalej ustawą, a wysokość tego świadczenia została obliczona według nowych zasad określonych w art.25 – 26 tejże ustawy.
Zgodnie z art.24 ustawy ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w tym przepisie – w przypadku mężczyzn urodzonych w okresie od dnia 1 lipca 1950r. do dnia 30 września 1950r. wiek ten wynosi co najmniej 65 lat i 11 miesięcy ( art.24 ust.1b pkt 7 ustawy ).
W myśl art.25 ustawy podstawę obliczenia emerytury, o której mowa w art.24 ustawy stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji, składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczeniowym do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, zwaloryzowanego kapitału początkowego oraz kwot środków zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa wart.40a ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych.
Zgodnie z art.26 ustawy emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia ustalonej w sposób określony w art.25 przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę.
Podkreślić należy, iż obowiązująca od dnia 1 stycznia 1999r. ustawa o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych przewiduje dwa sposoby obliczania świadczeń emerytalnych: według dotychczasowych „ starych ” zasad i według nowych zasad.
W oparciu o dotychczasowe „ stare ” zasady, czyli art.53 w związku z art.15 ustawy, oblicza się emerytury dla osób urodzonych przed dniem 1 stycznia 1949r. Wysokość tego świadczenia uzależniona jest od: wysokości podstawy wymiaru ( podstawy wymiaru składek ) obliczonej w 10 kolejnych lat kalendarzowych przypadających w okresie ostatniego 20 – lecia przed zgłoszeniem wniosku lub z 20 wybranych lat kalendarzowych z całego okresu ubezpieczenia, uwzględnionego okresu składkowego i nieskładkowego oraz kwoty bazowej obowiązującej w dacie powstania prawa do świadczenia.
W nowym systemie emerytalnym, którym podlegają osoby urodzone po dniu31 grudnia 1948r. wysokość emerytury oblicza się na podstawie kwot zwaloryzowanych składek zewidencjonowanych na indywidualnym koncie ubezpieczonego w ZUS, zwaloryzowanego kapitału początkowego ( czyli składek odprowadzonych przed 1999r. )i średniego dalszego trwania życia.
Ubezpieczony jako urodzony po dniu 31 grudnia 1948r. ma obliczoną emeryturę według nowych zasad i nie ma podstaw prawnych do tego, aby obliczyć mu świadczeniena podstawie art.53 w związku z art.15, czy art.21 ustawy, czyli według zasad dotychczasowych, jak tego żąda ubezpieczony domagając się obliczenia emerytury( podstawy jej wymiaru ) z lat 2003 - 2012.
Zaznaczyć należy, iż organ rentowy podstawę wymiaru składek z lat 1976 – 1985 uwzględnił przy obliczeniu wartości kapitału początkowego w decyzji z dnia 25 lipca 2016r. Tak ustalony i następnie zwaloryzowanv kapitał początkowy był brany pod uwagę przy obliczeniu emerytury odwołującego na podstawie art.24 i następnych ustawy.
Na marginesie wypada dodać, iż lata 2003 – 2012 nie mogą być uwzględnionedo obliczenia kapitału początkowego, gdyż zgodnie z art.174 ust 3 ustawy podstawę kapitału początkowego ustala się na zasadach określonych w art.15, 16, 17 ust.1 i 3 oraz art.18, z tym że okres kolejnych 10 lat kalendarzowych ustala się z okresu przed dniem 1 stycznia 1999r.
Reasumując, Sąd stwierdził, iż organ rentowy prawidłowo obliczył wysokość świadczenia emerytalnego ubezpieczonego z uwzględnieniem obowiązujących w tym zakresie przepisów, a żądanie ubezpieczonego pozbawione jest uzasadnionych podstaw.
W konsekwencji powyższego, na podstawie wyżej powołanych norm prawnych orazart. 47714§ 1 k.p.c.Sąd oddalił odwołanie ubezpieczonego jako bezzasadne.
(-) SSR del. Renata Stańczak