Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1566/16
Data wyroku: 2017-02-03 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Dział spadku
Podstawa prawna: art. 211 k.c.

Sygn. akt III Ca 1566/16

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 5 lipca 2016 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi  w sprawie o sygn. akt II Ns 2586/15 z wnioskuG. R.z udziałemB. Z.iK. R.o podział majątku wspólnegoS. B.iJ. B.oraz o dział spadku poS. B.iJ. B.:

1
ustalił, że w skład majątku wspólnego powstałego w trakcie trwania małżeńskiej wspólności majątkowej międzyS. B.iJ. B.wchodzi spółdzielcze własnościowe prawo dolokalu mieszkalnego numer (...)położonego wŁ.przyulicy (...)w zasobachSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wŁ., wraz z wkładem budowlanym – o wartości 122.063 zł ;

2
ustalił, że w skład spadku poJ. B.wchodzi udział wynoszący 1/2 w majątku wspólnym opisanym w punkcie 1;

3
oddalił wniosek o dokonanie działu spadku poS. B.;

4
dokonał podziału majątku wspólnego opisanego w punkcie 1 oraz działu spadku opisanego w punkcie 2 w ten sposób, że:

a
spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu opisane w punkcie 1 wraz z wkładem budowlanym przyznałB. Z.,

b
zasądził odB. Z.na rzeczG. R.sumę 20.343,83 zł, płatną w następujących ratach, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w razie uchybienia terminom płatności poszczególnych rat:

i
pierwsza rata w kwocie 3000 zł płatna w terminie 3 miesięcy od daty uprawomocnienia się postanowienia,

ii
druga rata w kwocie 3000 zł płatna w terminie 6 miesięcy od daty uprawomocnienia się postanowienia,

(...)
trzecia rata w kwocie 3000 zł płatna w terminie 9 miesięcy od daty uprawomocnienia się postanowienia,

iv
czwarta rata w kwocie 3000 zł płatna w terminie 12 miesięcy od daty uprawomocnienia się postanowienia,

v
piąta rata w kwocie 3000 zł płatna w terminie 15 miesięcy od daty uprawomocnienia się postanowienia,

vi
szósta rata w kwocie 3000 zł płatna w terminie 18 miesięcy od daty uprawomocnienia się postanowienia,

vii
siódma rata w kwocie 2343,83 zł płatna w terminie 21 miesięcy od daty uprawomocnienia się postanowienia;

c
nie obciążyłB. Z.obowiązkiem dokonania spłaty pieniężnej na rzeczK. R.;

5
przyznał adwokatowiJ. K.sumę 2952 zł z tytułu wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu wnioskodawcy oraz nakazał wypłacić tę sumę adwokatowiJ. K.z funduszy Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi;

6
ustalił, że każdy z uczestników postępowania ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie;

7
nakazał ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi odG. R.z roszczenia zasądzonego na jego rzecz odB. Z.w punkcie 4b sumę 873,59 zł z tytułu kosztów sądowych;

8
nie obciążył w pozostałym zakresie uczestników postępowania nieuiszczonymi kosztami sądowymi.

Apelację od powyższego postanowienia w zakresie pkt. 4 oraz pkt. 7 wniósł wnioskodawca, zaskarżając je  w całości. Rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego skarżący zarzucił:
- naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na treść wydanego orzeczenia tj.art. 233 § 1 k.p.c.poprzez dowolną a nie swobodną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego i ustalenie – wyłącznie w oparciu o zeznaniaB. Z.– że jej dochód wynosi od 2.000 zł do 4.000 zł miesięcznie, co ma czynić wiarygodnym jej możliwość spłaty w ratach kwoty 20.343,83 zł na rzecz wnioskodawcy, z pominięciem tej okoliczności, że spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego objęte przedmiotowym postepowaniem jest zamieszkiwane wyłącznie przezB. Z., która nie reguluje bieżących, ani zaległych opłat związanych z użytkowaniem ww. lokalu, zaś aktualna kwota zadłużenia dla ww. lokalu wynosi 50.034,07 zł, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego uznania Sądu I instancji, że właściwym sposobem podziału majątku wspólnego i działu spadku w niniejszej sprawie jest przyznanie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnegoB. Z.oraz do dowolnego ustalenia wysokości oraz terminu zapłaty poszczególnych rat przezB. Z.na rzecz wnioskodawcy tytułem spłaty udziału spadkowego.
W konkluzji skarżący wniósł o zmianę pkt. 4 postanowienia Sądu I instancji poprzez zarządzenie sprzedaży licytacyjnej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego opisanego w pkt. 1 postanowienia Sądu I instancji i dokonanie podziału sumy uzyskanej ze sprzedaży licytacyjnej po 1/6 na rzecz wnioskodawcyG. R., 1/6 na rzecz uczestnikaK. R., 4/6 na rzecz uczestniczkiB. Z., o uchylenie pkt. 7 postanowienia Sądu I instancji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest niezasadna.
Wbrew zapatrywaniom skarżącego, Sąd I instancji w niniejszej sprawie dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, które Sąd Okręgowy podziela, przyjmując za własne, oraz dokonał prawidłowej, gdyż odpowiadającej wymogomart. 233 § 1 k.p.c., oceny dowodów, w oparciu o którą wyprowadził trafne wnioski jurydyczne. Zarzut zatem naruszenia wskazanej normy prawnej jawi się jako niezasadny.
Skuteczne postawienie zarzutu naruszenia przez sąd przepisuart. 233 § 1 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.wymaga wykazania, że sąd uchybił zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego. Nie jest natomiast wystarczające samo przekonanie uczestnika czy wnioskodawcy o innej niż przyjął sąd wadze (doniosłości) poszczególnych dowodów i ich odmienna ocena. Pamiętać bowiem należy, że dla podważenia dokonanej przez sąd oceny dowodów oraz poczynionych w oparciu o nią ustaleń nie jest nawet wystarczające wskazanie, że zgromadzone dowody pozwalają także na wyciągnięcie odmiennych wniosków co do okoliczności faktycznych danej sprawy. Z pewnością zaś zarzut formułowany względem orzeczenia Sądu I instancji nie może polegać tylko na przedstawieniu własnej, korzystnej dla skarżącego oceny zdarzeń w oderwaniu od zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Do tego natomiast, zdaniem Sądu Okręgowego, w istocie sprowadza się wywód apelacji w tej kwestii. Nie sposób wszak nie zauważyć, że skarżący, zarzucając Sądowi Rejonowemu przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie jej w sposób wewnętrznie niespójny i nieobiektywny, nawet nie podnosi jakichkolwiek merytorycznych argumentów, które miałyby świadczyć o przedmiotowych okolicznościach, a swoją uwagę koncentruje na  wskazywaniu, że Sąd I instancji winien opowiedzieć się za przedstawioną przez niego wersją zdarzeń, gdyż, zdaniem skarżącego, jedynie ta wersja zasługuje na wiarę i orzec zgodnie z jego oczekiwaniami.
Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nakazuje natomiast stwierdzić, że przedstawione w tej sprawie dowody zostały przez Sąd Rejonowy ocenione prawidłowo, stanowiąc podłoże do trafnych wniosków, które legły u  podstaw kwestionowanych przez skarżącego ustaleń. Wobec faktu, iż Sąd Okręgowy w pełni w tym zakresie akceptuje wywód Sądu I instancji, nie zachodzi potrzeba jego powielania w ramach niniejszego uzasadnienia. Zwłaszcza że, jak powyżej zaakcentowano, skarżący w apelacji nie przedstawił jakichkolwiek merytorycznych argumentów, które poddawałyby w wątpliwość tok rozumowania Sądu Rejonowego. Wywód apelacji w tym zakresie sprowadza się wszak jedynie do wskazywania, że w ocenie skarżącego,B. Z.nie otrzymuje dochodu w wysokości od  2.000 zł do 4.000 zł miesięcznie i nie stać ją będzie na spłatę w ratach kwoty 20.343,83 zł na rzecz wnioskodawcy także z uwagi na zadłużenie lokalu wynoszące 50.034,07 zł co, zdaniem apelującego, winno prowadzić do uwzględnienia przedstawianych przez niego okoliczności i rozstrzygnięcia w przedmiocie podziału majątku zgodnie z jego oczekiwaniami czyli zarządzeniem sprzedaży licytacyjnej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.
Odnosząc powyższe do stanowiska skarżącego uznać trzeba, iż nie sprostał on opisanym wymogom formułowania analizowanego zarzutu, a jego stanowisko jest wyrazem polemiki ze stwierdzeniem Sądu Rejowego przyjętym u podstaw zaskarżonego postanowienia.
Wskazać ponadto należy, że w postępowaniu o dział spadku chodzi o spory między współspadkobiercami. Dział spadku ma uregulować stosunki wynikające z dziedziczenia tylko między spadkobiercami, a nie między spadkobiercami i innymi osobami. Nie jest zaś celem postępowania działowego rozstrzyganie o obowiązku zaspokojenia przez spadkobierców długów spadku (por. Postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 26 września 1968 r. III CRN 209/68., Legalis nr 13670). W sprawie o dział spadku rozliczeniu podlegają wyłącznie długi spłacone, a nie zobowiązania nieuregulowane. Dział spadku obejmuje w zasadzie jedynie aktywa, natomiast pasywa pozostają poza jego zakresem. Długi nie spłacone nie podlegają rozliczeniu między spadkobiercami. Niespłacone długi, które obciążają majątek spadku, przy dziale spadku w zasadzie nie podlegają rozliczeniu, gdyż mino takiego podziału dług nadal się utrzymuje. Postanowienie działowe nie wiąże wierzyciela, który może dochodzić spełnienia zobowiązań spadkowych zgodnie z ogólnymi zasadami odpowiedzialności za długi spadkowe. Tym samym, nie uszło uwadze Sądu pierwszej instancji, jak twierdzi skarżący, że na majątku spadku jest nie spłacone zobowiązanie z tytułu opłat czynszowych wobecSpółdzielni Mieszkaniowej (...). Z powyższych powodów, nie było to i nie mogło być przedmiotem rozstrzygnięcia.
Reasumując, skarżący nie zdołał przedstawić jakichkolwiek merytorycznych argumentów, które podważałyby prawidłowość ustaleń i wniosków jurydycznych wyprowadzonych przez Sąd I Instancji, stanowiących podstawę zaskarżonego orzeczenia.
W tym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy w punkcie 1. postanowienia, na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c., oddalił apelację  jako bezzasadną.
W punkcie 2 postanowienia Sąd Okręgowy przyznał i nakazał wypłacić ze Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi na rzecz adwokataJ. K.kwotę 4.428 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy z urzędu w postępowaniu apelacyjnym. Jej wysokość została ustalona odpowiednio do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu z dnia 22 października 2015 r (Dz.U. z 2015 r, poz. 1801). Jest to wynagrodzenie równe 50% stawki minimalnej powiększone o stawkę VAT, tj. stanowiące kwotę 4.428 złotych.