Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 932/17
Data wyroku: 2017-07-28 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Ciężar dowodu
Podstawa prawna: art. 6 k.c., art. 339 k.p.c.

Sygn. akt III Ca  932 /17

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem zaocznym z dnia 28 lutego 2017 roku, w sprawie  z powództwa(...) Ltdz siedzibą wV.(Malta) przeciwkoM. A.o zapłatę, Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi – oddalił powództwo.

Swoje rozstrzygnięcie Sąd I instancji oparł na ustaleniach faktycznych  i rozważaniach prawnych, które przedstawiają się następująco:
Powód– (...) Ltdz siedzibą na Malcie, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o zasądzenie od pozwanegoG. A.kwoty 1.920,36 zł z odsetkami maksymalnymi za opóźnienie od dnia 28 września 2015 roku do dnia zapłaty.  W uzasadnieniu wskazano, że powód nabył wierzytelność od pierwotnego wierzyciela.
Pozwany nie zajął stanowiska w sprawie i nie stawił się na rozprawę. Powód nie uzupełnił twierdzeń z pozwu w żadnym piśmie procesowym.
Z rachunku bankowego należącego doA. G.dokonano  w 31.07.2014 r.przelewu (...)grosza na nieustalony rachunek, należący do nieustalonego podmiotu.
Z nieustalonego rachunku, należącego do nieustalonego podmiotu, w dniu  31.08.2015 r.przelano na rachunek pozwanego kwotę 1.500 zł.
Powód zawarł zfirmą (...) sp. z o.o.w dniu 9 kwietnia  2015 r. umowę cesji wierzytelności.
Do umowy nie załączono żadnego załącznika dotyczącego ewentualnej wierzytelności względem pozwanego.
Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie zgromadzonych w aktach dokumentów, uwzględniając treśćart. 339 § 1 i § 2 k.p.c., zgodnie z którymi jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę (…) przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości lub zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
Zdaniem Sądu pełnomocnik strony powodowej w żaden sposób nie ustosunkował się do żądania Sądu przedstawienia dowodów, to jest żądania wynikającego z oczywistych wątpliwości, czy powód nabył wierzytelność i czy w ogóle wierzytelność powstała.
Wątpliwości Sądu wzbudziło twierdzenie pełnomocnika powoda, że pozwany zawarł umowę pożyczki opisaną w pozwie. Przede wszystkim podnieść należy, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z jawnymi, widocznymi już na pierwszy rzut oka niejasnościami i nieprawidłowościami. Pełnomocnik powoda załączył do akt sprawy wydruk komputerowy mający jakoby dokumentować treść ramowej umowy pożyczki, zawartej prze pozwanego  z poprzednikiem prawnym powoda. Wydruk ten opatrzony jest datą 9.04.2015 r. (k. 6). Zgodnie z § 6 pkt. 6.8. umowy ramowej „w celu potwierdzenia rejestracji Klient zobowiązany jest dokonać przelewu potwierdzającego rejestrację (…)” (k. 8).
Jak zaś wynika z załączonego przez pełnomocnika powoda wydruku – tzw. przelew inicjujący z rachunku, który miałby należeć do pozwanego – został zlecony 31 lipca  2014 r. (k. 14) – a zatem na kilka miesięcy przed umową ramową, którą jakoby miałby potwierdzać.
Brak w aktach sprawy jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego nabycie wierzytelności względem pozwanego.
Z tych względów powództwo należało oddalić.
Strona powodowa wskazała w uzasadnieniu pozwu, że dochodzi od pozwanego zapłaty z tytułu zobowiązań z umowy pożyczki zawartej w dniu 9.04.2015 r.
Nie załączono samego dokumentu umowy pożyczki (ani też ramowego dokumentu pożyczki), który z kolei był niezbędny (dla strony powodowej) by wykazać, że nabyła istniejącą wierzytelność od podmiotu właściwego.
Jak już zostało wskazane, warunku tego nie spełnia wydruk komputerowy – ramowa umowa pożyczki – z daty późniejszej niż przelew inicjujący, który jakoby miał potwierdzać umowę ramową pożyczki. Przelew inicjujący nie może bowiem potwierdzać późniejszej umowy – lecz określoną, już istniejącą.
Powód nie przedstawił również żadnych dowodów potwierdzających wykonanie przelewu na kwotę 1.500 zł przez potencjalnego poprzedniego wierzyciela. Wydruki komputerowe są zaciemnione i widnieje na nich jedynie rachunek należące do pozwanego.
Nie wiadomo zatem kto spełnił świadczenie na rzecz pozwanego. Nie wiadomo również na jaki rachunek dokonano przelewu inicjującego.
Powód nie przedstawił również żadnych dowodów na nabycie wierzytelności od potencjalnego poprzedniego wierzyciela. Cesja wierzytelności nie zawiera żadnych załączników ani wskazówek, pozwalających powiązać umowę przelewu wierzytelności  z wierzytelnością przysługującą przeciwko pozwanemu.
Zgodnie z treściąart. 339 § 1 k.p.c.jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, Sąd wyda wyrok zaoczny, zaś zgodnie z § 2 w tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Uznanie za prawdziwe twierdzeń pozwu nie uwalnia sądu od oceny zasadności żądania opartego na tych twierdzeniach. W wypadkach uzasadnionych wątpliwości nie można przyjmować za prawdziwe twierdzeń powoda  o okolicznościach faktycznych; w takiej sytuacji nie można wydać wyroku, opierać się tylko na tych twierdzeniach i należy przeprowadzić postępowanie dowodowe celem wyjaśnienia powstałych wątpliwości (tak: Sąd Najwyższy w wyroku z 14 sierpnia 1972 r. w sprawie III CR 153/72, OSNCP 1973, nr 5, poz. 60).
Nawet przy uwzględnieniu wykładni pojęcia „uzasadnione wątpliwości” przyjętego  w wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi w sprawie III Ca 1385/16 (a przyjętego również przez Sąd w niniejszej sprawie), to jest konkluzji, że chodzi o sytuacje, iż „bardziej prawdopodobne jest istnienie stanu rzeczy alternatywnego do opisanego w pozwie”, należało uznać, że płaszczyzna sporu powinna być przeniesiona na gruntart. 6 k.c.Nieprawidłowości tych jest bowiem tak dużo i są tak znaczące, że oparte na dowolności a nie logice byłoby przyjęcie, że to akurat powodowi przysługuje roszczenie o zapłatę kwoty 1.500 zł z przelewu wykonanego na rachunek pozwanego.
Skoro powód jest profesjonalistą w swojej dziedzinie, to powinien dokumentować swoją działalność. Brak dowodów w pozwie przedstawianym przez fachowy podmiot jest okolicznością dodatkowo przemawiającą przeciwko wiarygodności twierdzeń pozwu.
Zgodnie zart. 6 k.c.ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.
Na powodzie spoczywał obowiązek wykazania istnienia jak i wysokości dochodzonych wierzytelności (art. 6 k.c.). Powód na tą okoliczność nie przedstawił żadnych przekonujących dowodów.
Apelację od wyroku złożyła strona powodowa, zaskarżając orzeczenie w całości.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła:

1
naruszenie przepisów postępowania cywilnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:art. 233 § 1 k.p.c.w zw. zart. 227 k.p.c.,art. 339 § 2 k.p.c.(poprzez jego niewłaściwie zastosowanie i uznanie, że przytoczone przez powoda twierdzenia budzą wątpliwości, co z kolei wyklucza możliwość przyjęcia za prawdziwe twierdzeń powoda),art. 232 k.p.c.w zw. zart. 6 k.c.,art. 230 k.p.c.,art. 245 k.p.c.iart. 208 k.p.c.2.art. 227 k.p.c.;

2
naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.:art. 509 § 1 k.c.w zw. zart. 60 k.c.,art. 511 k.c.w zw. zart. 74 § 1 k.c.,art. 720 k.c.,art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim,art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankoweiart. 405 k.c.w zw. zart. 410 § 2 k.c.

W konsekwencji zgłoszonych zarzutów apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa w całości oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, w tym także za instancję odwoławczą.
Nadto, apelujący wniósł o dopuszczenie dowodów w postaci dokumentów:
- oświadczenia z dnia 10 kwietnia 2017 roku o zawarciu umowy cesji wierzytelności wynikającej z umowy pożyczki nr(...),
- poświadczonej za zgodność z oryginałem umowy cesji wierzytelności z dnia 1 grudnia 2015 roku,
- załącznika A do umowy cesji wierzytelności z dnia 1 grudnia 2015 roku.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie jest zasadna i podlega oddaleniu.
Stosownie do treściart. 50513§ 2 k.p.c., uzasadnienie Sądu drugiej instancji w postępowaniu uproszczonym powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa, jeżeli nie przeprowadzano postępowania dowodowego. Sytuacja opisana w cytowanym przepisie miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem Sąd Okręgowy, po dokonaniu analizy stanu faktycznego sprawy, przyjmuje za własne ustalenia Sądu I instancji stanowiące podstawę faktyczną rozstrzygnięcia przyjętego w zaskarżonym wyroku zaocznym z dnia 28 lutego 2017 roku.
Nie doszło wbrew tezie apelacji do naruszenia przepisuart. 339 § 2 k.p.c.Twierdzenia dotyczące faktu zawarcia umowy pożyczki budziły nie tyle wątpliwości, co bardzo poważne wątpliwości, a to wykluczyło przyjęcie za prawdziwe twierdzeń pozwu w tej kwestii. Wątpliwości te wywiódł Sąd I instancji w uzasadnieniu skarżonego wyroku, a jego rozważania w tej materii nie polegają na błędzie.
Sąd Rejonowy ocenił te okoliczności, wykazując przede wszystkim nieudowodnienie faktu zawarcia umowy pożyczki. Stąd dokonana ocena Sądu I instancji jest prawidłowa.
Skoro wyrok oparto przede wszystkim na zasadzie ciężaru dowodu, a ocena Sądu Rejonowego w tej płaszczyźnie jest trafna, a mianowicie, że strona powodowa nie udowodniła istnienia roszczenia, to całkowicie bezprzedmiotowym jest odnoszenie się do pozostałych zarzutów zawartych w apelacji dotyczących naruszenia prawa procesowego i prawa materialnego (pomijając już okoliczność, że część z tych zarzutów przeczy sobie wzajemnie).
Sąd Okręgowy w postępowaniu apelacyjnym nie uwzględnił wniosków dowodowych zawartych w apelacji, albowiem nie było żadnego powodu, aby dowodów tych nie przedstawić przed Sądem Rejonowym.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd Okręgowy, na podstawieart. 385 k.p.c., oddalił apelację.