Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
VI Wydział Rodzinny i Nieletnich
Sygnatura akt: VI Nsm 637/16
Data wyroku: 2017-09-21 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Barbara Ciwińska
Słowa kluczowe: Kontakty z dzieckiem
Podstawa prawna: art. 113.2 par. 1, 113.3 i 113.6 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego
Teza: 1)	oddalić wniosek, 
2)	przyznać wynagrodzenie biegłym : 
-lekarzowi psychiatrze  D.K.w kwocie 576 (pięćset siedemdziesiąt sześć ) złotych,
--lekarzowi psychiatrze  A.K.w kwocie 576 (pięćset siedemdziesiąt sześć ) złotych,
--psycholog I.P.w kwocie 576 (pięćset siedemdziesiąt sześć) złotych,
które to wynagrodzenie wypłacić biegłym tymczasowo ze Skarbu Państwa kasa Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie,
3)	przyznać wynagrodzenie adwokat E. J. prowadzącej kancelarię w W. pod adresem ul. (...) w kwocie 240 (dwieście czterdzieści) złotych za pełnioną funkcję pełnomocnika z urzędu dla uczestnikówG. i P. T., które to wynagrodzenie wypłacić ze Skarbu Państwa kasa Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie,
4)	kosztami postepowania obciążyć wnioskodawcę J. T. i nakazać pobrać od niego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1968 (tysiąc dziewięćset sześćdziesiąt osiem) złotych, w tym 1728 złotych tytułem pokrycia kosztów w wydanej sprawie opinii biegłych oraz 240 złotych tytułem pokrycia kosztów pomocy prawnej udzielonej uczestnikom z urzędu.

POSTANOWIENIE
Dnia 21 września 2017 r.
Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie VI Wydział Rodzinny i Nieletnich
w składzie następującym:
Przewodniczący  : SSR Barbara Ciwińska
Protokolant : Joanna Piwowarska
po rozpoznaniu w dniu 21 września 2017 r. w Warszawie na rozprawie
sprawy z wnioskuJ. T.
z udziałemG. T.iP. T.
o ustalenie kontaktów z małoletnimA. T.
postanawia :

1
oddalić wniosek,

2
przyznać wynagrodzenie biegłym :

-lekarzowi psychiatrzeD. K.w kwocie 576 (pięćset siedemdziesiąt sześć ) złotych,
--lekarzowi psychiatrzeA. K.w kwocie 576 (pięćset siedemdziesiąt sześć ) złotych,
--psychologI. P.w kwocie 576 (pięćset siedemdziesiąt sześć) złotych,
które to wynagrodzenie wypłacić biegłym tymczasowo ze Skarbu Państwa kasa Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie,

3
przyznać wynagrodzenie adwokatE. J.prowadzącej kancelarię wW.pod adresemul. (...)w kwocie 240 (dwieście czterdzieści) złotych za pełnioną funkcję pełnomocnika z urzędu dla uczestnikówG.iP. T., które to wynagrodzenie wypłacić ze Skarbu Państwa kasa Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie,

4
kosztami postepowania obciążyć wnioskodawcęJ. T.i nakazać pobrać od niego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1968 (tysiąc dziewięćset sześćdziesiąt osiem) złotych, w tym 1728 złotych tytułem pokrycia kosztów w wydanej sprawie opinii biegłych oraz 240 złotych tytułem pokrycia kosztów pomocy prawnej udzielonej uczestnikom z urzędu.

UZASADNIENIE
J. T.wnioskiem z dnia 20 kwietnia 2016 r., uzupełnionym pismem z dnia 16 maja 2016 r., zmodyfikowanym pismem z dnia 25 kwietnia 2017 r., wniósł o ustalenie jego kontaktów z małoletnim wnukiemA. T.urodzonym (...), mającym obecnie 4 lata, synemP. T.orazG. T.w ten sposób, aby kontakty odbywały się poza miejscem zamieszkania dziecka i bez jego rodziców w każdą drugą i czwartą sobotę miesiąca w godz. od 10:00 do 16:00 oraz w każdą Wigilię Świąt Bożego Narodzenia w godz. od 11:30 do 14:30, w każdy drugi dzień Świąt Bożego Narodzenia oraz drugi dzieńŚ.Wielkanocnych w godz. od 10:00 do 15:00, dnia 6 grudnia każdego roku w godz. od 15:00 do 18:00, dnia 1 czerwca w godz. od 15:00 do 17:00, w okresie wakacji od dnia 2 sierpnia do dnia 15 sierpnia każdego roku oraz 3 ustalone dni w okresie pierwszego tygodnia ferii zimowych każdego roku.
W uzasadnieniu wnioskuJ. T.podniósł, iż rodzice małoletniego zabronili mu kontaktu z wnuczkiem, z którym chciałby się spotykać
Uczestnicy ( rodzice małoletniegoA. T.)G. T.(syn wnioskodawcy )iP. T.(synowa)  wnieśli o oddalenie wniosku, nie zgadzając się na kontakty dziadka z ich synem, twierdząc że kontakty te byłby dla dziecka szkodliwe.
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny :
MałoletniA. T.(...)roku jest synemP. T.iG. T., którzy są małżeństwem i wspólnie go wychowują. Uczestnicy wychowują też wspólnie małoletniąB. K.( lat 8), córkąP. T.z poprzedniego nieformalnego związku.
Z wywiadu środowiskowego dotyczącego sytuacji opiekuńczo wychowawczej małoletniegoA. T.z dnia 16 stycznia 2015 r. przeprowadzonego przez sądowego kuratora zawodowego wynika, że sytuacja ta nie budzi zastrzeżeń. Ma on zapewnioną prawidłową opiekę oraz odpowiednie warunki socjalno-bytowe. Również ze sprawozdania z wywiadu przeprowadzonego za zlecenie sądu przez kuratora zawodowego z dnia 29 czerwca 2016 r. wynika, iż małoletni wychowuje się w rodzinie pełnej, a jego sytuacja opiekuńczo-wychowawcza nie budzi zastrzeżeń. MałoletniA.pozostaje pod bezpośrednią pieczą rodziców i babki macierzystej.A.ma 4 lata, uczęszcza doPrzedszkola Niepublicznego Zgromadzenia (...). Jest dzieckiem radosnym, spokojnym, chętnie uczestniczącym w zajęciach prowadzonych przez palcówkę, rozwijającym się prawidłowo we wszystkich sferach. Małoletni ma dobry kontakt z rodzicami, którzy interesują się jego rozwojem, adaptacją oraz osiągnięciami. Dziecko jest wychowywane z godnością i szacunkiem (k.135 opinia z przedszkola).
P.iG. T.mają średnie wykształcenie, pracują, nie wykazują żadnych nałogów. Mieszkają w dwupokojowym lokalu będącym własnością matkiP. T., ale zamierzają sprzedać posiadaną przezP. T.działkę i kupić dla siebie dom. Uczestniczy mają negatywny stosunek do wnioskodawcy, twierdzą, że prezentuje postawy krzywdzące i nieracjonalne, źle odnosił się do nich : pouczał, krytykował, ingerował w ich relację małżeńską. Obawiają się o dobro i bezpieczeństwo syna, złożyli wniosek na Policję o zakazania dziadkowi zbliżania się do nich i do dzieci i wniosek o wszczęcie postępowania o nękanie ich.
W przedłożonym sądowi podaniu z dnia 20 czerwca 2016 r., adresowanym do Komisariatu PolicjiW. P.iG. T.wskazali, że zamieszkiwali oni latem 2014 r. przez okres ok. 5-7 dni uJ. T.w jego domu. WedługP.iG. T.konflikt zJ. T.wywołany został przez niego samego, bowiem odnosił się w sposób uwłaczający wobecP. T.oraz jej rodziny, naruszał prywatność syna i jego żony oraz wszczynał awantury pod wpływem alkoholu. W wyniku tych zachowańP.iG. T.wraz z małoletniąB.wyprowadzili się doJ. T.i przenieśli do matkiP. T., gdzie również byli nachodzeni przezJ. T.. Dziadek wzywał na nich Policję, kuratora i opiekę społeczną (k.29).P. T.złożyła zawiadomienie w sprawie kierowania wobec niej gróźb karalnych. Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2014 r. odmówiono wszczęcia dochodzenia w przedmiotowej sprawie (k.26-27).
Uczestnicy postępowania podawali przykłady zachowaniaJ. T., które naruszały ich godność, prywatności oraz ogólnie pojęte zasady współżycia społecznego. Opisywali m.in. sytuację, gdyJ. T.pojechał do miejsca pracy syna, aby oddać mu pocztę. Aby przywołać swojego syna, zwrócił się do jego przełożonego syna w taki sposób „pan zawoła tegog.G., tegoc.G.”, krzycząc poprzez otwartą szybę samochodu.
G. T.twierdzi, że jego ojciec jest zaborczy i nie może pogodzić się z tym, że on zawarł związek małżeński zP.. Podejrzewa też, że jego ojciec jest chory psychicznie na schizofrenię ponieważ w rodzinie kilka osób choruje na tę chorobę i mają takie same objawy jak jego ojciec. Uczestnik twierdzi, że jego ojciec nie jest w stanie zachowywać się normalnie, porozmawiać czy pobawić się z dzieckiem, ponieważ jest nieobliczalny.
WnioskodawcaJ. T.w dniu 3 grudnia 2014 r. udał się do Wydziału ds. Nieletnich i Patologii(...)W.III gdzie zgłosił zaniedbywanie małoletniegoA.przez jego rodziców, wskazując, że małoletni jego zdaniem ma chorobę sierocą ponieważ siedział w łóżeczku i się kiwał. Twierdził, że wielokrotnie wdział siniaki na ciele małoletniego.J. T.podejrzewałP. T., że świadczy usługi seksualne, oraz że jej małoletnia córkaB.była molestowana seksualnie, że zachowywała się jak dzikie dziecko i nie chcieli jej przyjąć do żadnego przedszkola (k. 23-24 notatka urzędowa Policji). W wyniku powyższego funkcjonariusze Policji udali się do mieszkania zajmowanego przez uczestników postępowania, nie stwierdzili jednak w trakcie interwencji żadnych nieprawidłowości, o których mówiłJ. T.(k.32).J. T.zwrócił się także do posłaG. W.o zainteresowanie się sprawą jego wnuka, który to poseł przekazał sprawę do Rzecznika Praw Dziecka (k.77 wywiad środowiskowy kuratora) . Pismem z dnia 21 września 2016 r. Rzecznik Praw Dziecka zwrócił się o przesłanie Rzecznikowi kserokopii akt przedmiotowej sprawy.
J. T.ma 66 lat, mieszka w miejscowościO.ul. (...). Dom w którym mieszka jest stary i zaniedbany, na posesji znajdują się budynki gospodarcze, posesja jest pozarastana chwastami i wygląda na nie zamieszkałą, brama zamknięta na łańcuch, kurator sądowy nie mógł tam przeprowadzić wywiadu (k. 60 notatka kuratora i załączone zdjęcia).
Z zeznań świadkaZ. G.(siostry wnioskodawcy) wynika, że stosunkiJ. T.z jego synemG.są złe, z tego powodu iżG.ożenił się zP.(k.66). Świadek jako osoba bliska stwierdził, że „nie wyobraża sobie abyJ. T.miał skrzywdzić dziecko” (k.67
Według opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 10 listopada 2016 r. wydanej na zlecenie Sądu Rejonowego dla m.stW.wW.V Wydział Karny, w sprawie przeciwkoJ. T.rozpoznano uJ. T.organiczne zaburzenie osobowości (zespół psychoorganiczny charakteropatyczny) oraz stwierdzono, że„stan psychiczny badanego w odniesieniu do zarzutów, o które jest obwiniony nie znosił, ale ograniczał w stopniu znacznym jego zdolności rozpoznania znaczenia czynów ani zdolności pokierowania swoim postępowaniem w rozumieniuart. 17 par. 2 Kodeksu wykroczeń”.
Wyrokiem z dnia 27.03.2017r. tutejszy Sąd w sprawie syg. akt V W 4754/16 orzekł o uniewinnieniuJ. T.od zarzutu popełnienia czynu zart. 107 Kodeksu wykroczeńprzez to że w okresie od 2013 roku do 15.06.2016r. złośliwie niepokoiłP.iG. T.poprzez spowodowanie kontroli różnych instytucji państwowych uznając, iż z powodu organicznego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego poczytalnośćJ. T.była w znacznym stopniu ograniczona – wykazywał zaburzenia postrzegania rzeczywistości i w swoim postępowaniu nie kierował się złośliwością, przez co nie wypełnił przesłanek czynu zabronionego (k.108 -115 uzasadnienie wyroku)
Również w niniejszej sprawie sporządzona została na zlecenie sądu opinia sądowo-psychologiczno-psychiatryczna dotycząca stanu zdrowia psychicznegoJ. T.. Biegły psycholog oraz dwóch biegłych lekarzy psychiatrów przeprowadzili badania testoweJ. T., wysłuchali tego co mówił. W teście osobowości(...)wnioskodawca uzyskał bardzo wysokie wyniki w skali kłamstwa nakazujące ostrożną ocenę i interpretację jego wypowiedzi. Zaprzeczał, aby kiedykolwiek zdarzyło mu się powiedzieć coś złośliwego o innych lub niewłaściwie się wobec kogoś zachować. Twierdził, że nigdy nikogo nie uraził i nie nalegał, aby coś było zrobione zgodnie z jego wolą. Zaprzeczał skłonnościom do dominacji i komenderowania innymi ludźmi. Starał się przedstawić jako osoba pozytywnie nastawiona do otoczenia, która nie irytuje się i nie prowokuje konfliktów.
Biegli stwierdzili u badanego rozwlekłość wypowiedzi, dygresyjność, drażliwość oraz obniżony krytycyzm jako cechy wskazujące na możliwość istnienia zmiana organicznych w ośrodkowym układzie nerwowym. Biegli nie stwierdzili uzależnienia od substancji psychoaktywnych lub alkoholu. Zdaniem biegłychJ. T.wykazujeobjawy zespołu psychoorganicznego charakteropatycznego: jest wielomówny, rozwlekły, dygresyjny, drażliwy, podejrzliwy i niekrytyczny wobec swoich zachowań. Brak mu autorefleksji co powoduje, że nie jest w stanie pracować nad korektą swoich postaw. Koncentruje się natomiast na obniżaniu wartości syna i synowej, wykazywaniu ich nieprawidłowych zachowań. Z tych przyczyn zdaniem biegłych w aktualnym stanie psychicznymJ. T.nie daje gwarancji zapewnienia poczucia bezpieczeństwa i właściwej opieki nad małoletnim wnukiem. W związku z negatywnym nastawieniem do rodziców małoletniego i sposobu pełnienia przez nich ról rodzicielskich może on wykazywać skłonność do obciążania wnuka swoimi przekonaniami. W celu zmniejszenia drażliwości i konfliktowości, a co za tym idzie zachowań agresywnych opiniowany powinien podjąć leczenie psychiatryczne farmakologiczne w rejonowej poradni zdrowia psychicznego. Korekta postawa oraz zaburzeń zachowania w przebiegu zespołu psychoorganicznego są mało podatne na oddziaływania psychoterapeutyczne. Biegli dopuścili możliwość kontaktu wnioskodawcy z wnukiem jedynie na gruncie neutralnym w obecności osób spoza rodziny (k.174-182 opinia sądowo – psychologiczno – psychiatryczna).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych wyżej dokumentów zebranych w aktach sprawy, oraz dowodu z przesłuchania stron w trybieart. 299 i 304 Kodeksu postępowania cywilnego. Co do zeznań świadkaZ. G.sąd uznał je za mało wiarygodne, ponieważ świadek miał niewielkie pojęcie o sprawie, opierał się na swoich odczuciach i relacjach innych osób, a nie na faktach, a jako osoba bliska wnioskodawcy ( siostra) świadek interpretował rzeczywistość nieobiektywnie i na korzyść wnioskodawcy wyrażając niczym nie poparte poglądy np żeP. T.odciąga swego męża od jego ojca. Świadczy to o negatywnym nastawieniu świadka do uczestniczki. Jedyne co z zeznań świadka pokrywało się z innymi informacjami w sprawie to to, że relacjeJ. T.z jego synemG.są złe, co jest w ogóle widoczne gołych okiem po wysłuchaniu obu panów.
Sąd nie uznał za zasadne ani celowe przeprowadzanie kolejnego badania przez biegłych, gdyż wnioskodawca był już poprzednio badany w sprawie karnej, gdzie biegli stwierdzili także zespół charakteropatyczny. Opisywane przez biegłych przejawy zaburzeń były zgodne z zachowaniamiJ. T.i jego reakcjami tak na rozprawie jak w sytuacjach opisywanych przez uczestników. Sąd nie miał wątpliwości że wnioskodawca zachowuje się w sposób odbiegający od norm społecznych. Fakt iż wnioskodawca może nie do końca może zrozumiał opinię biegłych nie stanowi podstawy do jej podważenia lub przeprowadzania drugiej prawdopodobnie równie kosztownej, a jak mogłoby się okazać – bezcelowej. Powodowałoby to nadto przewlekłość postępowania czemu sąd powinien zapobiegać. Opinia biegłych zawarta już w aktach sprawy stanowi zdaniem Sądu wartościowy materiał dowodowy i Sąd podziela w większości zawarte w niej stwierdzenia. Opinia ta wystarczająco wyjaśniła zagadnienia, co do których potrzebne są wiadomości specjalnego to jest : stanu zdrowia psychicznego wnioskodawcy, przyczyń jego zaburzeń zachowania, i co do tego Sąd nie miał żadnych wątpliwości.
Sąd Rejonowy zważył co następuje:
WniosekJ. T.należało oddalić z uwagi na dobro małoletniegoA. T..
Zgodnie zart.95 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczegorodzice mają prawo i obowiązek do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka z poszanowaniem jego godności i praw. Władza rodzicielska powinna być przez rodziców wykonywana tak, jak tego wymaga dobro dziecka i interes społeczny. Poprzez dobro dziecka należy rozumieć zapewnienie dziecku wszystkich tych wartości, które są konieczne do jego prawidłowego rozwoju fizycznego i duchowego, normalnych warunków do prawidłowego rozwoju.
Zdaniem Sądu Rejonowego dobro dziecko wymaga przede wszystkim zapewnienia dziecku poczucia bezpieczeństwa i stabilizacji, opartego nie tylko na warunkach bytowych i socjalnych, lecz głównie na pewnych i stabilnych relacjach w rodzinie. Dziecko jest bezpieczne, gdy ma kochających i odpowiedzialnych rodziców, którzy z rozwagą decydują o jego życiu nie pozwalając, aby było narażone na sytuacje zbyt ryzykowne lub grążące mu uszczerbkami na zdrowiu fizycznym i psychicznym. Rodzice nie powinni zgadzać się, aby dziecko przeżywało sytuacje, które będą mu zagrażały lub będą stanowiły dla niego nadmierne obciążenie psychiczne. Dziecko jako osoba jeszcze nie dojrzała, nie jest w stanie samo obronić się przed niewłaściwymi zachowaniami osób dorosłych, nie jest też w stanie samo odpowiednio ocenić zachowań osób dorosłych, gdyż nie jest do tego zdolne z racji swojego młodego wieku. Podkreślić należy, iż dla każdego dziecka relacje z ojcem i matką są najważniejsze, gdyż to w oparciu o te relacje dziecko uczy się, obserwuje świat i czuje się bezpieczne. Dziecko czuje się bezpieczne wtedy, gdy ufa swoim rodzicom. Wszelkie działania osób trzecich, które godzą w zaufanie dziecka do rodziców są dla dziecka szkodliwe i burzą jego bezpieczny świat. Zwłaszcza w sytuacji, gdy rodzice prawidłowo wychowują dziecko i dbają o nie.
W tym aspekcie należało w tej sprawie ocenić - zdaniem Sądu Rejonowego – zasadność wnioskuJ. T..
Podstawę prawną stanowią tu przepisyart. 1132§1 , 1133i 1136Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, które co do orzekania o kontaktach tak rodziców z dzieckiem, jak i dziadków z dzieckiem ustalają jako nadrzędnązasadę dobra dziecka.Jeżeli dobro dziecka tego wymaga, sąd ograniczy utrzymywanie kontaktów lub zakaże ich utrzymywania, gdy kontakty poważnie zagrażają dobru dziecka lub je naruszają.
W niniejszej sprawie u wnioskodawcyJ. T.biegli sądowi po szczegółowym badaniu stwierdzili objawy zespołu psychoorganicznego charakteropatycznego : wielomówność, rozwlekłość, dygresyjność, drażliwość, podejrzliwość, zupełny brak krytycyzmu wobec swoich zachowań. Objawy te wskazują zdaniem biegłych na uszkodzenia w ośrodkowym układzie nerwowym wnioskodawcy, czyli coś, na coJ. T.zupełnie nie ma wpływu, nie jest ich świadomy, ani ich nie kontroluje. Upraszczając można stwierdzić, żeJ. T.ma takie uszkodzenia w mózgu, które można jeszcze leczyć, nie można natomiast ich pominąć, wycofać ani kontrolować bowiem mają charakter fizjologiczny. Te uszkodzenia w mózgu powodują (zdaniem Sądu), iżJ. T.nie funkcjonuje prawidłowo i nie rozumuje prawidłowo. W jego psychice powstaje nie prawdziwy obraz rzeczywistości, co w dalszej konsekwencji przekłada się na zachowania drażliwe, agresywne, podejrzliwe i negatywne społecznie ( np oskarżanie innych o rzeczy, których nie popełnili) . W wyniku tych właśnie zachowań uległy zniszczeniu więzi rodzinne wnioskodawcy z najbliższymi mu osobami : synem i synową, bowiem wnioskodawca niesprawiedliwie ich oceniał, krytykował i poniżał. Uprzykrzał im też życie na różne sposoby zgłaszając się do pracodawcy syna, na policję, do posła itp. Ponieważ miał ograniczoną poczytalność nie poniósł konsekwencji tego w postępowaniu karnym, gdzie został uniewinniony.
Tak więcJ. T.swoimi chorobliwymi zachowaniami spowodował wiele negatywnych konsekwencji w życiu syna i synowej, o czym świadczą szczegółowo opisywane przez nich liczne sytuacje choćby takie, ja ta w pracyG. T., gdzie jego ojciec podjechał i zaczął wyzywać swego syna. Niestety doJ. T.nie dociera ta informacja, iż to on sam jest źródłem konfliktów i napięć w rodzinie. Zdaniem SąduJ. T.z powodu uszkodzeń w mózgu nie jest zdolny prawidłowo funkcjonować w relacjach z bliskimi osobami, nie jest też zdolny okazywania miłości i empatii, gdyż jest chorobliwie skupiony na sobie oraz na oskarżaniu syna i synowej. Zdaniem SąduJ. T.nie ma świadomości ani kontroli swego patologicznego zachowania wobec czego - niestety -należy uznać, iż będzie ono powielane na zasadzie jedynego schematu, który działał do tej pory. Takie wrogie nastawienie wobec syna i synowej (niesprawiedliwe i niesłuszne) w żadnym razie nie powinno być przekazywane przez dziadka wnuczkowi. Godziło by to bowiem w poczucie bezpieczeństwa dziecka, gdyż naruszało by zaufania dziecka do własnych rodziców. Skutki tego mogłyby być dla dziecka bardzo negatywne i poważne, dziecko nie umiałoby sobie poradzić z nerwowym i nieprzewidywalnym dziadkiem. Dlatego też (zdaniem Sądu) nie należy narażać małegoA.na kontakty z dziadkiem, który ma uszkodzenia mózgowe i zachowuje się w sposób nieprawidłowy. Wnioskodawca może i powinien podjąć leczenie i dopiero, gdy będzie się zachowywał w sposób grzeczny i bezpieczny dla otoczenia można rozważać czy jest zdolny przekazać coś dobrego dziecku.
Zdaniem Sądu Rejonowego natomiastG.iP. T.są na tyle dobrymi i mądrymi rodzicami, że będą w stanie sami to ocenić. Dotychczas ich odmowa kontaktów wnuka z dziadkiem była słuszna i potrzebna dla ochrony dobraA.. Co więcej nawet w tej zaburzonej przez dziadka relacji potrafili oni okazywać wobec niego pozytywne gesty świadczące o ich życzliwości wobec niego (syn go odwiedzał, syn ma ciągle nadzieję, że ojciec będzie się leczył). Nie można więc uznać, aby odmowa kontaktów była przejawem ich złej woli, bo takiej sąd nie stwierdził.
Z tych względów Sąd Rejonowy wniosekJ. T.oddalił.
O kosztach Sąd orzekł podstawieart. 520 Kodeksu postępowania cywilnegoi obciążyłJ. T.kosztami badania i sporządzenia opinii biegłych w kwocie 1728 złotych ( zgodnie z rachunkami biegłych) oraz kwotą 240 złotych tytułem pokrycia kosztów pomocy prawnej udzielonej uczestnikom z urzędu to jest łącznie kwotą 1968 (tysiąc dziewięćset sześćdziesiąt osiem) złotych
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak na wstępie.