Sąd Okręgowy w Gliwicach
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 132/14
Data wyroku: 2017-01-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sławomir Lach
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art.286, §1 kk

Sygn. aktIV K 132/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 stycznia 2017 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach w IV Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:SSO Sławomir Lach
Protokolant:A. Z.
w obecności ProkuratoraKatarzyny Górskiej
po rozpoznaniu w dniach: 13 października 2014 r., 22 października 2014 r., 19 listopada 2014 r., 5 grudnia 2014 r., 19 stycznia 2015 r., 30 stycznia 2015 r., 30 marca 2015 r., 17 kwietnia 2015 r., 18 maja 2015 r., 8 czerwca 2015 r., 2 września 2015 r., 14 października 2015 r., 23 października 2015 r., 7 grudnia 2015 r., 16 grudnia 2015 r., 27 stycznia 2016 r., 10 lutego 2016 r., 8 kwietnia 2016 r., 9 maja 2016 r., 6 czerwca 2016 r., 24 czerwca 2016 r., 15 lipca 2016 r., 9 września 2016 r., 14 listopada 2016 r., 23 listopada 2016 r., 22 grudnia 2016 r.,
sprawy:
I.M. N. (1) z domu N., córkiR.iA. z domu L.,
urodzonej (...)wB.,
oskarżonej o to, że:

1
w okresie pomiędzy 20 września 2012 r., a 28 września 2012 r. wZ.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaZ. P.iM. K. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 630.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania, zwrotu pożyczonych od nich środków i posługując się podrobionymi i przerobionymi dokumentami w postaci wyroków sądowych przy czym w dniu 20 września 2012 r. działała, wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą,

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.,

2
w maju 2013 r. wZ.groziłaZ. P.pobiciem przez znajomych ze środowiska przestępczegoG., przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona,

tj. o przestępstwo zart. 190 § 1 k.k.,

3
w okresie pomiędzy lipcem 2012 r., a październikiem 2012 r. wG.działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaK. F. (1)iM. C. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 400.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków,

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.,

4
w nieustalonej dacie od czerwca 2012 r., przywłaszczyła sobie złoty pierścionek z brylantem o wartości 20.000 zł należący doK. F. (1),

tj. o przestępstwo zart. 284 § 1 k.k.,

5
w okresie pomiędzy styczniem 2011 r., a czerwcem 2012 r. wG.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaK. K. (1)iS. K. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 120.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków,

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.,

6
w okresie pomiędzy październikiem 2011 r., a sierpniem 2012 r. wP.iP.działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustalona osoba i w celu osiągnięcia korzyść majątkowej doprowadziłaE. S.iM. S. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 123.500 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków przy czym w sierpniu 2012 r. działała wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą,

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.,

7
w okresie pomiędzy styczniem 2012 r., a lipcem 2013 r. wP.iZ.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaA. L. (1)iG. L.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 420.000 zł, wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków,

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § l k.k.,

8
w styczniu 2013 r. wP.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaD. K. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienioną w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niej środków,

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.

9
w okresie pomiędzy 19 lipca 2013 r. a 23 sierpnia 2013 r. wG.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaD. S. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 306.657,61 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienioną w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niej środków,

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.,
II.P. L.(L.),synaJ.iU. z domu M.,
urodzonego (...)wP.,
oskarżonego o to,  że:

10
w maju 2007 r. wP.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłT. M.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionego w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków,

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.,

11
w dniu 15 czerwca 2012 r. wT.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłL. B.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionego w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków po czym zwrócił pokrzywdzonemu jedynie kwotę 5.000 zł,

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.,

12
w okresie pomiędzy lipcem 2012 r. a październikiem 2012 r. wG.działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłK. F. (1)iM. C. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 400.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków,

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.,

13
w dniu 12 kwietnia 2013 r. wT.działając w celu osiągnięcia, korzyści majątkowej doprowadziłJ. C. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionego w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków,

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.,

14
w dniu 20 września 2012 r. wZ.działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłZ. P.do niekorzystnego rozporządzenia, mieniem w kwocie 40.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionego w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków,

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.,

15
w dniu 2 czerwca 2013 r. wP.groziłZ. P.pozbawieniem życia i używając przedmiotu przypominającego broń palną, przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadniona obawę, że zostanie spełniona,

tj. o przestępstwo zart. 190 § 1 k.k.,

16
w dniu 26 stycznia 2013 r. wZ.posłużył się na spotkaniu zeZ. P.w sprawie zwrotu pożyczki podrobionym dokumentem w postaci wyroku WSA w Warszawie,

tj. o przestępstwo zart. 270 § 1 k.k.,

17
w sierpniu 2012 r. wP.iP.działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłE. S.iM. S. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 123.500 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków,

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.,
III.W. B.,synaM.iJ.z domuK.
urodzonego (...)wW.,
oskarżonego o to,  że:

18
w dniu 28 września 2012 r. wP.w zamiarze abyM. N. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaZ. P.iM. K. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wprowadziwszy ich uprzednio w błąd co do zamiaru oraz możliwości wywiązania się z zobowiązania spłaty pożyczki, ułatwił jej jego popełnienie w ten sposób, że udostępniłM. N. (1)należący do niego rachunek bankowy o numerze(...)w(...) S.A.Oddział l wP., na który trafiły wpłacone przezM. K. (1)pieniądze, a następnie niezwłocznie przekazałM. N. (1)wspomniane wyżej środki po odtrąceniu kwoty 20.000 zł za ww. pomoc,

tj. o przestępstwo zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.

19
w dniu 2 listopada 2012 r. wP.będąc zobowiązany do zachowania tajemnicy bankowej, jako(...) S.A.wP., ujawniłM. N. (1)informacje dotyczące ostatnich czynności bankowych wykonanych do ww. daty na rachunkach oszczędnościowo-rozliczeniowych w ww. banku należących doM. K. (1)jak również salda w:w. rachunków, niezgodnie z upoważnieniem określonym w ustawie,

tj. o przestępstwo zart. 171 ust. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe,
IV.S. B.,synaZ.iA. z domu K.,
urodzonego (...)wG.,
oskarżonego o to,  że:

20
w dniu 20 września 2012 r. wZ.w zamiarze abyM. N. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaZ. P.iM. K. (1)do niekorzystnego rozporządzenia, mieniem wprowadziwszy ich uprzednio w błąd co do zamiaru oraz możliwości wywiązania się z zobowiązania spłaty pożyczki, ułatwił jej jego popełnienie w ten sposób, że poznałM. N. (1)zeZ. P.i poręczył za jej uczciwość,

tj. o przestępstwo zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.,

o r z e k a

1
uznaje oskarżonąM. N. (1)za winną tego, że działając w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności:

- (czyn 1. części wstępnej wyroku) w okresie od dnia 20 września 2012 r. do dnia 6 października 2012 r. wZ.działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaZ. P.iM. K. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 630.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, przy czym w dniu 20 września 2012 r. działała wspólnie i w porozumieniu zP. L., tj. przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,
- (czyn 3. części wstępnej wyroku) w okresie od maja 2012 r. do października 2012 r. wG.działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wspólnie i w porozumieniu zP. L.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaK. F. (1)iM. C. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 400.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,
- (czyn 7. części wstępnej wyroku) w okresie od stycznia 2012 r. do lipca 2013 r. wP.iZ.działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaA. L. (1)iG. L.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 400.000 zł, wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,
- (czyn 9. części wstępnej wyroku) w okresie od dnia 19 lipca 2013 r. do dnia 23 sierpnia 2013 r. wG.działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaD. S. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 297.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienioną w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niej środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,
i za to na zasadzieart. 294 § 1 k.k.przy zast.art. 91 § 1 k.k.skazuje ją na jedną karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności;

2
uznaje oskarżonąM. N. (1)za winną tego, że działając w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności:

- (czyn 5. części wstępnej wyroku) w okresie od stycznia 2011 r. do czerwca 2012 r. wG.działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaK. K. (2)iS. K. (2)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 120.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,
- (czyn 6. części wstępnej wyroku) w okresie od października 2011 r. do sierpnia 2012 r. wP.iP.działając wspólnie i w porozumieniu zP. L., w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyść majątkowej doprowadziłaE. S.iM. S. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 123.500 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,
- (czyn 8. części wstępnej wyroku) w styczniu 2013 r. wP.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaD. K. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienioną w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niej środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.
i za to na zasadzieart. 286 § 1 k.k.przy zast.art. 91 § 1 k.k.skazuje ją na jedną karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

3
(czyn 2. części wstępnej wyroku) uznaje oskarżonąM. N. (1)za winną tego, że na przełomie kwietnia i maja 2013 r. wZ.na stacji paliw BP groziłaZ. P.pobiciem przez znajomych ze środowiska przestępczegoG., przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona, tj. przestępstwa zart. 190 § 1 k.k.,

i za to na mocyart. 190 § 1 k.k.skazują ją na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

4
(czyn 4. części wstępnej wyroku) uznaje oskarżonąM. N. (1)za winną tego, że w czerwcu 2012 r. wG., przywłaszczyła sobie powierzony jej złoty pierścionek z diamentem o wartości około 20.000 zł należący doK. F. (1), tj. przestępstwa zart. 284 § 2 k.k.,

i za to na mocyart. 284 § 2 k.k.skazują ją na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

5
na mocyart. 86 § 1 k.k.iart. 91 § 2 k.k.łączy orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierza oskarżonejM. N. (1)karę łączną w wysokości 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności;

6
(czyn 10. części wstępnej wyroku) uznaje oskarżonegoP. L.za winnego tego, że w maju 2007 r. wP.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłT. M.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionego w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.,

i za to na mocyart. 286 § 1 k.k.skazuje go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

7
uznaje oskarżonegoP. L.za winnego tego, że działając w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności:

- (czyn 11. części wstępnej wyroku) w dniu 15 czerwca 2012 r. wT.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłL. B.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionego w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.,
- (czyn 13. części wstępnej wyroku) w dniu 12 kwietnia 2013 r. wT.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłJ. C. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionego w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.,
- (czyn 14. części wstępnej wyroku) w dniu 20 września 2012 r. wZ.działając wspólnie i w porozumieniu zM. N. (1)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłZ. P.do niekorzystnego rozporządzenia, mieniem w kwocie 30.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionego w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.,
- (czyn 17. części wstępnej wyroku) w sierpniu 2012 r. wP.iP.działając wspólnie i w porozumieniu zM. N. (1)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłE. S.iM. S. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 123.500 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.,
i za to na mocyart. 286 § 1 k.k.przy zast.art. 91 § 1 k.k.skazuje go na jedną karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności;

8
(czyn 12. części wstępnej wyroku) uznaje oskarżonegoP. L.za winnego tego, że w okresie od lipca 2012 r. do października 2012 r. wG.działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wspólnie i w porozumieniu zM. N. (1)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłK. F. (1)iM. C. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 400.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,

i za to na mocyart. 294 § 1 k.k.skazuje go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

9
(czyn 15. części wstępnej wyroku) uznaje oskarżonegoP. L.za winnego tego, że w dniu 2 czerwca 2013 r. wP.groziłZ. P.pozbawieniem życia, używając przy tym przedmiotu przypominającego broń palną, przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadniona obawę, że zostanie spełniona, tj. przestępstwa zart. 190 § 1 k.k.,

i za to na mocyart. 190 § 1 k.k.skazuje go na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

10
(czyn 16. części wstępnej wyroku) uznaje oskarżonegoP. L.za winnego tego, że w dniu 26 stycznia 2013 r. wZ.posłużył się na spotkaniu zeZ. P.w sprawie zwrotu pożyczki podrobionym dokumentem w postaci postanowienia WSA wW.z dnia 24 stycznia 2013 r. sygn. akt Nsm 837/11, tj. przestępstwa zart. 270 § 1 k.k.,

i za to na mocyart. 270 § 1 k.k.skazuje go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

11
na mocyart. 86 § 1 k.k.iart. 91 § 2 k.k.łączy orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierza oskarżonemuP. L.karę łączną w wysokości 4 (czterech) lat pozbawienia wolności;

12
(czyn 18. części wstępnej wyroku) uniewinnia oskarżonegoW. B.od popełnienia czynu opisanego w punkcie 18. części wstępnej wyroku, zaś kosztami w tym zakresie obciąża Skarb Państwa;

13
(czyn 19. części wstępnej wyroku) uznaje oskarżonegoW. B.za winnego tego, że w dniu 2 listopada 2012 r. wP.będąc zobowiązany do zachowania tajemnicy bankowej, jako(...) S.A.wP.niezgodnie z upoważnieniem określonym wustawie Prawo bankowe, ujawniłM. N. (1)informacje dotyczące ostatnich czynności bankowych wykonanych wcześniej oraz salda na rachunkach oszczędnościowo-rozliczeniowych należących doM. K. (1)prowadzonych wBanku (...) S.A.Oddział wZ., tj. przestępstwa zart. 171 ust. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe,

i za to na mocy art.art. 171 ust. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowew zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k.skazuje go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 5.000 (pięciu tysięcy złotych);

14
na mocyart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 k.k.warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoW. B.kary pozbawienia wolności na okres próby 2 (dwóch) lat;

15
(czyn 20. części wstępnej wyroku) uznaje oskarżonegoS. B.za winnego tego, że we wrześniu 2012 r. wZ.chcąc abyM. N. (1)iP. L.działając wspólnie i w porozumieniu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziliZ. P.iM. K. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wprowadziwszy ich uprzednio w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, ułatwił im popełnienie czynu zabronionego w ten sposób, że poznałM. N. (1)zeZ. P., ręczył za jej uczciwość, wiedząc o rzeczywistym zamiarzeM. N. (1)iP. L., tj. przestępstwa zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.,

i za to na mocyart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 33 § 2 k.k.skazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 30 (trzydziestu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych;

16
na mocyart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.(w brzmieniu sprzed dnia 1 lipca 2015 r.) w zw. zart. 4 § 1 k.k.warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoS. B.kary pozbawienia wolności na okres próby 2 (dwóch) lat;

17
na mocyart. 46 § 1 k.k.(w brzmieniu sprzed dnia 1 lipca 2015 r.) w zw. zart. 4 § 1 k.k.orzeka:

a) wobec oskarżonychM. N. (1)iP. L.obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę solidarnie na rzecz:
-Z. P.kwoty 30.000 zł (trzydzieści tysięcy złotych);
-K. F. (1)kwoty 280.000 zł (dwieście osiemdziesiąt tysięcy złotych);
-M. C. (1)kwoty 120.000 zł (sto dwadzieścia tysięcy złotych);
-E. S.iM. S. (1)jako wierzycielom solidarnym kwoty 121.500 zł (sto dwadzieścia jeden tysięcy pięćset złotych);
b) wobec oskarżonejM. N. (1)obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz:
-Z. P.kwoty 40.000 zł (czterdzieści tysięcy złotych)
-M. K. (1)kwoty 560.000 zł (pięćset sześćdziesiąt tysięcy złotych);
-K. K. (2)kwoty 94.000 zł (dziewięćdziesiąt cztery tysiące złotych);
-S. K. (2)kwoty 26.000 zł (dwadzieścia sześć tysięcy złotych);
-A. L. (1)iG. L.jako wierzycielom solidarnym kwoty 363.000 zł (trzysta sześćdziesiąt trzy tysiące złotych);
-D. K. (1)kwoty 15.000 zł (piętnaście tysięcy złotych);
-D. S. (1)kwoty 297.000 zł (dwieście dziewięćdziesiąt siedem tysięcy złotych);
b) wobec oskarżonegoP. L.obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz:
-T. M.kwoty 200.000 zł (dwieście tysięcy złotych);
-J. C. (1)kwoty 10.000 zł (dziesięć tysięcy złotych);

18
na zasadzieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonychM. N. (1)iP. L.od ponoszenia kosztów sądowych, którymi obciąża Skarb Państwa;

19
na zasadzieart. 624 § 1 k.p.k.,art. 627 k.p.k.,art. 633 k.p.k.orazart. 2 ust. 1 pkt 2, 3, art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzasądza na rzecz Skarbu Państwa:

- od oskarżonegoW. B.kwotę 40 zł (czterdzieści złotych) tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 1.120 zł (tysiąc sto dwadzieścia złotych) tytułem opłaty,
- od oskarżonegoS. B.kwotę 40 zł (czterdzieści złotych) tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem opłaty,
zaś w pozostałym zakresie zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych, którymi obciąża Skarb Państwa.
Sygn. akt IV K 132/14

UZASADNIENIE

STAN FAKTYCZNY
OskarżeniM. N. (1)iP. L.posiadali znaczące zadłużenie, którego spłata przekraczało ich możliwości finansowe. Wobec oskarżonegoP. L.były prowadzone postępowania egzekucyjne dotyczące m.in. niespłaconych kredytów, które okazywały się bezskuteczne. Posiadane nieruchomości były obciążone hipotekami i były prowadzone postępowania egzekucyjne z nieruchomości. Dochody oskarżonegoP. L.w latach 2012-2013 wynikały jedynie ze stosunku pracy i były na poziomie od kilkunastu do kilkudziesięciu tysięcy złotych. Mimo to oskarżeni usilnie zabiegali i zawierali kolejne umowy pożyczek, wprowadzając w błąd pożyczkodawców co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie. Pożyczki nie były zgłaszane przez oskarżonąM. N. (1)do właściwego Urzędu Skarbowego.
(Dowód: informacja od komornika k. 550-554, t. III, k. 561-568, t. III, k. 646-648 t. IV; wydruki z ksiąg wieczystych k. 679-691 t. IV; informacja z US wG.k. 170, t. I; informacja z US wT.k. 1073, t. VI)
Wobec oskarżonychM. N. (1)iP. L.toczy się przed tut. Sądem drugie postępowanie dot. oszustw związanych z wyłudzaniem pożyczek.
(Dowód: odpis aktu oskarżenia k. 958-960 t. V; odpis z akt o sygn, IV K 131/15 k. 997-1059, t. V-VI)

I.
M. N. (1)została oskarżona o to, że:
- (czyn 1. części wstępnej wyroku) w okresie pomiędzy 20 września 2012 r., a 28 września 2012 r. wZ.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaZ. P.iM. K. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 630.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania, zwrotu pożyczonych od nich środków i posługując się podrobionymi i przerobionymi dokumentami w postaci wyroków sądowych przy czym w dniu 20 września 2012 r. działała, wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą,
tj. o przestępstwo zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 294§1 k.k.iart. 270§1 k.k.
- (czyn 2. części wstępnej wyroku) w maju 2013 r. wZ.groziłaZ. P.pobiciem przez znajomych ze środowiska przestępczegoG., przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona,
tj. o przestępstwo zart. 190§1 k.k.
P. L.został oskarżony o to, że:
- (czyn 14. części wstępnej wyroku) w dniu 20 września 2012 r., wZ.działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłZ. P.do niekorzystnego rozporządzenia,  mieniem w kwocie 40.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionego w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków,
tj. o przestępstwo zart. 286§1 k.k.
- (czyn 15. części wstępnej wyroku) w dniu 2 czerwca 2013 r. wP.groziłZ. P.pozbawieniem życia i używając przedmiotu przypominającego broń palną, przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadniona obawę, że zostanie spełniona,
tj. o przestępstwo zart. 190§1 k.k.
-  (czyn 16. części wstępnej wyroku) dniu 26 stycznia 2013 r. wZ.posłużył się na spotkaniu zeZ. P.w sprawie zwrotu pożyczki podrobionym dokumentem w postaci wyroku WSA wW.
tj. o przestępstwo zart. 270§1 k.k.
W. B.został oskarżony o to, że:
-  (czyn 18. części wstępnej wyroku) w dniu 28 września 2012 r. wP.w zamiarze abyM. N. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaZ. P.iM. K. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wprowadziwszy ich  uprzednio w błąd co do zamiaru oraz możliwości wywiązania się z zobowiązania spłaty pożyczki, ułatwił jej jego popełnienie w ten sposób, że udostępniłM. N. (1)należący do niego rachunek bankowy o numerze(...)w(...) S.A.Oddział l wP., na który trafiły wpłacone przezM. K. (1)pieniądze, a następnie niezwłocznie przekazałM. N. (1)wspomniane wyżej środki po odtrąceniu kwoty 20.000 zł za ww. pomoc,
tj. o przestępstwo zart. 18§3 k.k.w zw. zart. 286§1 k.k.
-  (czyn 19. części wstępnej wyroku)  w dniu 2 listopada 2012 r. wP.będąc zobowiązany do zachowania tajemnicy bankowej, jako(...) S.A.wP., ujawniłM. N. (1)informacje dotyczące ostatnich czynności bankowych wykonanych do ww. daty na rachunkach oszczędnościowo-rozliczeniowych w ww. banku należących doM. K. (1)jak również salda w 
:
         w. rachunków, niezgodnie z upoważnieniem określonym w ustawie,
tj. o przestępstwo zart. 171 ust. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe,
S. B.został oskarżony o to, że:
- (czyn 20. części wstępnej wyroku) w dniu 20 września 2012 r. wZ.w zamiarze abyM. N. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaZ. P.iM. K. (1)do niekorzystnego rozporządzenia, mieniem  wprowadziwszy ich uprzednio w błąd co do zamiaru oraz możliwości wywiązania się z zobowiązania spłaty pożyczki, ułatwił jej jego popełnienie w ten sposób, że poznałM. N. (1)zeZ. P.i poręczył za jej uczciwość,
tj. o przestępstwo zart. 18§3 k.k.w zw. zart. 286§1 k.k.
W zakresie powyższych czynów, Sąd poczynił następujące ustalenia faktyczne:
W przeszłości oskarżonaM. N. (1)zaciągała pożyczki także uS. B., który miał problemy z wyegzekwowaniem od niej zwrotu długu. OskarżonaM. N. (1)złożyła mu wówczas propozycję tego rodzaju, że jeżeli znajdzie on jakąś osobę, która pożyczy jej pieniądze, to wówczas ona odda zaległy dług. OskarżonyS. B.wiedział o niewypłacalności oskarżonej i mimo to skontaktował ją zeZ. P.i poręczył za jej uczciwość. Wówczas,Z. P.pełnił funkcję prezesa spółki z o.o.P.i zajmował się działalnością deweloperską.Z. P.poznał w ramach kontaktów zawodowych. W przeszłości bowiem oskarżonyS. B.prowadziłfirmę budowlaną (...), która była podwykonawcąspółki (...). Celem nawiązania kontaktu było umówienie spotkania, które doszło do skutku w dniu 20 września 2012 r.
W trakcie tego spotkania oskarżonyS. B.zwrócił się doZ. P.o udzielenie pożyczki oskarżonejM. N. (1)- „kuzynce” - która była przy tym obecna. Jako cel pożyczki, wskazano konieczność pokrycia przez oskarżonąM. N. (1)opłat związanych ze sprawą spadkową po jej zmarłym konkubencie -M. S. (2). Ustalono, że pożyczka miała zostać zwróconaZ. P.w terminie dwóch tygodni. OskarżonyS. B.zapewnił o uczciwości pożyczkobiorcy mimo, iż miał świadomość, że oskarżonaM. N. (1)nie wywiązuje się z zaciągniętych wcześniej zobowiązań. Skłoniło toZ. P.do przystania na prośbę i udzieleniu potrzebnych środków pieniężnych, chociażM. N. (1)była dla pożyczkodawcy osobą obcą.Z. P.zażądał jednak, ażeby umowa pożyczki została podpisana przez oskarżonegoP. L.- aktualnego konkubenta oskarżonejM. N. (1). Pożyczkodawcę poinformowano, iż oskarżonyP. L.(konkubent) prowadzi stację diagnostyczną oraz zakład oponiarski wP.. Faktycznie, w/w firmy należą do ojca oskarżonegoP. L.zaś był tam jedynie zatrudniony na podstawie umowy o pracę. Zainteresowani udzieleniem pożyczki – oskarżeniM. N. (1)iS. B.- wrócili doZ. P.z umową podpisaną przez oskarżonegoP. L.oraz podpisanym przez niego wekslem in blanco, mającym stanowić zabezpieczenie. W następstwie powyższego,Z. P.przekazałM. N. (1)kwotę 30.000 zł.
Po pewnym czasie oskarżonaM. N. (1)ponownie zwróciła się doZ. P.o pożyczkę. Tym razem poprosiła o kwotę 350.000 zł.Z. P.nie posiadał jednak takiej kwoty i dlatego poprosił swojego znajomegoM. K. (1)o spotkanie i pożyczenie oskarżonejM. N. (1)powyższej kwoty.M. K. (1)wyraził zgodę pod warunkiem, żeZ. P.za nią poręczy, w ten sposób, że zawarta zostanie fikcyjna umowa sprzedaży nieruchomości wybudowanych w ramach działalnościfirmy (...). Miała ona stanowić zabezpieczenie udzielonejM. N. (1)pożyczki. Nadto,Z. P.podpisałM. K. (1)weksel in blanco. Pieniądze zostały przezM. K. (1)przelane na prośbę oskarżonejM. N. (1)w dniu 28 września 2012 r. na rachunek bankowy należący do dyrektora oddziałubanku (...) S.A.wP.oskarżonegoW. B.o numerze(...). Pieniądze zostały natychmiast wypłacone i przekazane oskarżonejM. N. (1), pomimo iż w tytule przelewu był wskazany oskarżonyP. L.. OskarżonyW. B.w tym czasie był również wierzycielemM. N. (1)i w związku z przysługą otrzymał zwrot pożyczonych jej pieniędzy. OskarżonyW. B.od samego początku, gdy poznał oskarżonąM. N. (1)zabiegał o to, aby była ona klientem banku, gdyż wierzył w jej zapewnienia o tym, że ma w najbliższym czasie otrzymać znaczące środki finansowe ze spadku, które miały zostać zdeponowane w jego oddziale banku. Co więcej, założył on także wspólny dla siebie iM. N. (1)rachunek oszczędnościowo-rozliczeniowy.
Z uwagi na wątpliwości, które powziąłZ. P.– co do przedsięwziętego przez siebie działania – oskarżonaM. N. (1)zabrała go dobanku (...) S.A.wP.i przedstawiła mu oskarżonegoW. B.. Dodatkowo, pokazałaZ. P.luksusowy samochód - który stał przed bankiem i powiedziała mu, że samochód należy do niej oraz że pożyczyła go dyrektorowiB.. OskarżonaM. N. (1)była podejmowana przez oskarżonegoW. B.u niego w gabinecie i osobiście obsługiwana, tak jak klientka(...). Opisany sposób postępowania utwierdzałZ. P.w przeświadczeniu, że ma on do czynienia z osobą bardzo zamożną i ustosunkowaną. OskarżonaM. N. (1)zawsze korzystała z luksusowych samochodów, które faktycznie pochodziły z wypożyczalni, która wedle jej zapewnień również miała wchodzić w skład masy spadkowej.
Kolejna prośba o pożyczkę skierowana przez oskarżonąM. N. (1)doZ. P.dotyczyła kwoty 210.000 zł. Pożyczki tej udzielił jej w dniu 5 października 2012 r.M. K. (1), kiedy to w swoim biurze osobiście przekazał oskarżonej gotówkę. Podczas tej transakcji obecny byłS. M.(wspólnikM. K. (1)). Pożyczka została ponownie poręczona przezZ. P.. Na tę okoliczność sporządzono kolejną fikcyjną umowę sprzedaży nieruchomości, aZ. P.ponownie wystawił weksel in blanco.
Następna pożyczka - opiewająca na kwotę 40.000 zł - została udzielonaM. N. (1)przezZ. P.w dniu 6 października 2012 r. bez potwierdzenia, umowy i weksla.
Kontaktując się zeZ. P.iM. K. (1)oskarżonaM. N. (1)wskazywała, iż pożyczane kwoty mają być przeznaczone na załatwienie sprawy spadkowej, z której miał pochodzić wielkiej wartości spadek. Posługiwano się w rozmowach zeZ. P.iM. K. (1)podrobionymi i przerobionymi dokumentami. Na jednym ze spotkańZ. P.został okazany odpis postanowienia WSA wW.z dnia 24 stycznia 2013 r. sygn. akt Nsm 837/11 (które okazałZ. P.na spotkaniu w sprawie zwrotu pożyczki, w dniu 26 stycznia 2013 r.). Pokrzywdzonym już po udzieleniu pożyczek okazano również inną podrobioną dokumentację sądową z Sądu Rejonowego wT. G., która miała potwierdzać rzekomo nadal toczące się postępowanie spadkowe pomimo, iż faktycznie oskarżonaM. N. (1)w imieniu swojej córkiJ. S.odrzuciła spadek po zmarłym konkubencieM. S. (3). Celem takiego działania było uwiarygodnianie możliwości finansowych oskarżonejM. N. (1)i odłożenie w czasie skierowania roszczeń na drogę sądową. Dodatkowo, oskarżonaM. N. (1)przedkładała pokrzywdzonym zamówienia na znaczne kwoty gotówki, jakie wystawiał jej oskarżonyW. B.i potwierdzenia złożenia dyspozycji przelewów w(...) Banku S.A.Z uwagi jednak na brak środków na rachunkach, nie doszło nigdy do ich realizacji.
W sytuacji, gdyZ. P., pod naciskiemM. K. (1), domagał się od oskarżonychM. N. (1)iP. L.zwrotu udzielonych w ramach pożyczek środków, oskarżonaM. N. (1)początkowo go zwodziła, przesuwając termin zwrotu pożyczonych pieniędzy tłumaczą to trwającym nadal postępowaniem spadkowym – a finalnie na przełomie kwietnia i maja 2013 r. zagroziłaZ. P.na stacji paliw BP wZ., że „zajmą się nim" i „skutecznie go uspokoją" jej znajomi z(...)półświatka o pseudonimach(...)i(...). Groźby te wzbudziły uzasadniona obawęZ. P., gdyż słyszał już wcześniej o takich powiązaniach oskarżonejM. N. (1).Z. P.miał okazję zobaczyćM. N. (1)z mężczyzną o pseudonimie(...). Zaś jego obawy, które w związku z tym wystąpiły u pokrzywdzonego, podsycał oskarżonyS. B.mówiącZ. P.o powiązaniach oskarżonejM. N. (1)ze światem przestępczymG..
Groźby wobecZ. P.kierował także w dniu 2 czerwca 2013 r. oskarżonyP. L., co miało miejsce w jego domu wP.. W tym celu posłużył się przedmiotem przypominającym broń palną. PrzekazałZ. P., że ma się on od nich odczepić, bo w przeciwnym razie załatwią go i zniszczą jego firmę. Powyższe stanowiło odpowiedź na ostrzeżenieZ. P.o złożeniu stosownego doniesienia do prokuratury.P. L.nie dysponował pozwoleniem na broń ostrą ani gazową, potrafił przy tym - zgodnie z zeznaniamiK. F. (1)iM. C. (1)(innych pokrzywdzonych w sprawie) - bardzo dobrze posługiwać się bronią. Często chodził na strzelnicę oraz miał posiadać broń schowaną w skrytce bankowej.
Jako, żeZ. P.obawiał się gróźb ze strony oskarżonej iP. L., to przestał ponaglać w/w o zwrot długu.
OskarżonaM. N. (1)po udzieleniu drugiej pożyczki w dalszym ciągu żądała odM. K. (1)kolejnych pożyczek. Gdy ten odpowiedział jej (w listopadzie 2012 r.), że nie ma już pieniędzy, to odparła, że z tego, co jej wiadomo, pewne środki w jego dyspozycji pozostają, bowiem miała się o tym dowiedzieć od oskarżonegoW. B.. OskarżonyW. B.w dniu 2 listopada 2012 r. korzystając ze swoich uprawnień, sprawdził stan rachunków bankowychM. K. (1), co było możliwe, gdyż jako dyrektor oddziału miał wgląd do systemu komputerowegobanku (...) S.A.Informacje przekazane oskarżonej były objęte tajemnicą bankową, do której zachowania oskarżonyW. B.był zobowiązany jako pracownikbanku (...) S.A.i dyrektor oddziału.
W dalszej kolejnościZ. P.zawiadomiłbank (...) S.A.o swoich podejrzeniach wobec osobyW. B.. Nieco wcześniej, oskarżeniP. L.iM. N. (1)naciskali naZ. P., ażeby ten nie składał doniesienia z uwagi na fakt, iż oskarżonyW. B.był im potrzebny „aby sprawy finansowe doprowadzić do końca". W konsekwencji przeprowadzonego przez bank postępowania wyjaśniającego oskarżonyW. B.zdecydował się w dniu 24 czerwca 2013 r. złożyć wypowiedzenie umowy o pracę, które zostało przyjęte przez pracodawcę.
W sytuacji, gdyZ. P.iM. K. (1)domagali się od oskarżonejM. N. (1)zwrotu pożyczonych jej środków to powiedziała ona, że oskarżonyS. B.„wystawił jej"Z. P.i w związku z tym pobrał kwotę 50.000 zł. W dalszej kolejności oskarżona zadzwoniła doS. B.i ten w rozmowie z nią przyznał, że istotnie tak było. Rozmowa ta prowadzona była w systemie głośnomówiącym. Słyszeli jąM. K. (1)iZ. P..

    (Dowody: zeznaniaM. K. (1)- k. 42-43, t. I, k. 254- 255, 271-272, t. II, k. 767-769, t. IV, k. 1140-1140v, t. VI; zeznaniaS. M.- k. 250-253a, t. II, k. 770-771, t. IV; zeznaniaŁ. R.- k. 56, t. I, k. 769v-770v, t. IV; zeznaniaZ. P.- k. 15-18, 21-22, 66-68, t. I, k. 816-821, t. IV, k. 994-995, t. V; zeznaniaD. J.- k. 1138-1139v, t. VI; zeznaniaR. S.- k. 1062-1065, t. VI; zawiadomienie o popełnieniu przestępstwaZ. P.wraz z załącznikami - k. 2-3, t. I; zawiadomienie o popełnieniu przestępstwaBanku (...)wraz z załącznikami - k. 46-51, t. I; podrobione i przerobione orzeczenia sądowe - k. 45-45d, t. I; umowa rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego - k. 45e-45i, t. I; zamówienia na gotówkę - k. 45j-45k, t. I; polecenia zlecenia przelewów - k. 45j-45k; potwierdzenia złożenia zlecenia przelewu - k. 45l - 45p; pismabanku (...) S.A.wraz załącznikami /w tym oświadczeniaW. B./ - k. 58-65; dokumentacja przedłożona przezM. C. (1)- k. 347-349, t. II; protokół oględzin akt sprawy SO wG.sygn. XII C 72/13 - k. 82-124, 190-205, t. I; protokół oględzin akt sprawy SR wT. G., sygn. Nsm 837/11 z załącznikami - k.172-186, t. I; pismo wiceprezesa WSA wW.- k. 125-127, t. I; pisma SR wT. G.z załącznikami - k. 131-133, t. I; pisma(...) S.A.- k. 137, t. I; pisma Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego wG.- k. 170, t. I; nagrania audio rozpraw przed SO wG.w sprawie XII C 72/13 - k. 270, t. II; logowaniaW. B.na rachunku - k. 389-390, t. I, k. 418, 449, t. III; dokumentacja przedłożona przezW. B.- k. 434-448, t. III; i nformacja zbanku (...)k. 1066-1067 t. VI; dokumentacja ze sprawy spadkowej k. 1296-1299, t. VII )

Wyjaśnienia oskarżonych
OskarżonaM. N. (1)potwierdziła, że zaciągała zobowiązania u różnych wierzycieli. Podała, że umowy pożyczek sporządzane przezP. L.opiewały w rzeczywistości na kwoty wyższe niż rzeczywiście pożyczone. Co do spadku poM. S. (2), to zeznała, że go odrzuciła w imieniu córkiJ. S.. Zaprzeczyła, jakoby przekazałaM. K. (1), że wie od dyrektorabanku (...)o ilości pieniędzy posiadanych przez swojego pożyczkodawcę.W. B.nie przekazywał jej żadnych informacji o stanie rachunków bankowychM. K. (1). (k. 461- 462, t. III). Treść w/w wyjaśnieńM. N. (1)potwierdziła przed tut. Sądem (k. 755, t. IV). W dalszej kolejności oskarżona wyjaśniała, m.in., iż odM. K. (1)otrzymała kwotę 60.000 zł, którą spłaciła. Nadto,Z. P.miał podzielić się z oskarżonymS. B.kwotą 50.000 zł tytułem udzielonego poręczenia (995-995v, t. V).
OskarżonyP. L.potwierdził, że zaciągał pożyczki. Nie przyznał się do zarzutu z pkt 6 (kierowania gróźb wobecZ. P.) i 7 (posłużenia się podrobionym dokumentem w postaci orzeczenia WSA), (k. 456, t. III). W zakresie znajomości z oskarżonymS. B.wyjaśnił, że nawiązał ją poprzez oskarżonąM. N. (1). Oskarżony ostatni raz miał rozmawiać z nim w dniu 26 maja 2014 r. telefonicznie, w związku z diagnostyką auta. OskarżonyP. L.przyznał również, że znaM. K. (1)- jako osobę powiązaną zeZ. P.. Nic mu natomiast nie wiadomo, co do faktu przekazywania przez oskarżonegoW. B.oskarżonejM. N. (1)jakichkolwiek informacji dotyczących konta bankowego (k. 516-517, t. III). Treść w/w wyjaśnień oskarżony potwierdził na rozprawie przed tut. Sądem (k. 755-755v, t. IV). Następnie złożył dodatkowe wyjaśnienia, w trakcie których podał, że kwota pożyczki została zawyżona przezZ. P.. Oskarżony miał zwrócić w okresie od stycznia do końca lutego 201 r. kwotę 18.000 zł. Wówczas też wykonywana była regeneracja felg aluminiowych w kwocie 700 zł, a fakturę odebrałZ. P.na firmę. Nadto, przekazano opony do samochodu dostawczego na kwotę 800 zł. Oskarżony wskazał, że nikogo nie straszył i nikomu nie groził. Nadmienił, że w dniu 4 grudnia 2014 r., mieszkanie było przeszukane przez policję, która nie znalazła nic, co przypominałoby broń, czy amunicję. Podał również, żeZ. P.miał mu przekazać, iż ma problemy w związku z naciskamiM. K. (1). Oskarżony odniósł się również do sprawy spadkowej i dokumentów przy tym okazanych (k. 1346 - 1346v, t. VII).
OskarżonyW. B.wyjaśnił, że poznał oskarżonąM. N. (1)w 2010 r., zaznaczając, że wówczas była konkubiną oskarżonegoP. L.. Potwierdził, że obsługiwał ją jak klientkę(...). Zawsze przychodziła do niego prosto do biura. Podzielił się również uwagą tego rodzaju, że oskarżonaM. N. (1)zawsze korzystała z samochodów wysokiej klasy. Od samego początku pożyczał jej pieniądze w związku z toczącą się sprawą spadkową. Czasami nawet zdarzało jej się zwracać zaciągnięte zobowiązania, ale później przychodziła po kolejne kwoty. Podał, że mieli z oskarżoną wspólne konto bankowe. Przyznał, że sprawdzał rachunek bankowyM. K. (1)(co w dalszych zeznaniach zmienił), celem zweryfikowania prawdziwości słów oskarżonejM. N. (1), która podała, że zamierza on kupić od w/w nieruchomość. Chciał ustalić, czyM. K. (1)faktycznie posiada środki we wskazanej wysokości. Zanegował przy tym fakt ujawniania informacji w tym zakresie oskarżonejM. N. (1), stanowiących tajemnicę bankową. Wskazał, że nigdy osobiście nie poznałM. K. (1).Z. P.oskarżony poznał dopiero, gdy ten przyszedł do banku z oskarzonąM. N. (1). WtedyZ. P.towarzyszył jej przy rozmowie o lokatach, które lada dzień zamierzała założyć. (k. 426 - 428, t. III). Zaprzeczył, iż udzielił zapewnienia, co do spłaty pożyczki udzielonej przezM. K. (1)w ciągu dwóch tygodni. Wskazał, że był przekonany, iż te pieniądze odM. K. (1)służą uregulowaniu należności za nieruchomość (k. 430-433, t. IV). W trakcie kolejnych wyjaśnień przyznał, że logował się na kontoM. K. (1), celem sprawdzenia, czy nadaje się on na klienta banku z kontem(...). Takie konta posiadać mogą klienci, którzy osiągają określony pułap miesięcznych wpływów. OstatecznieM. K. (1)jednak nie złożono oferty zostania klientem(...). Oskarżony nie potrafił odpowiedzieć, czy sprawdzał też osobęZ. P.(k. 542-543, t. III). W/w wyjaśnienia oskarżony potwierdził na rozprawie przed tut. Sądem z pewnymi modyfikacjami. Mianowicie, zanegował przyznany początkowo cel logowania się na kontoM. K. (1). Zaznaczył, że wcześniejsza, odmienna wersja jego wyjaśnień była spowodowana stresem (k. 755v - 756, t. IV).
OskarżonyS. B.wyjaśnił, że poznałZ. P.w związku z wykonywanymi dla niego robotami budowlanymi. OskarżonychM. N. (1)iP. L.spotkał wcześniej. Kontakt z oskarżonymP. L.nawiązał natomiast przy okazji serwisowania swojego samochodu na stacji diagnostycznej. Oskarżony przyznał, że pożyczył oskarżonymM. N. (1)iP. L.kwotę 140.000 zł w maju 2012 r., które zostały mu następnie zwrócone ( w trzech ratach) około lipca/sierpnia 2012 r. W związku z prośbą oskarżonejM. N. (1)o wskazanie osoby, która mogłaby jej udzielić pożyczki, poprosiłZ. P.o przekazanie oskarżonymM. N. (1)iP. L.środków pieniężnych, zapewniając, że pieniądze te zostaną zwrócone, skoro wcześniej zwrócili mu pożyczkę. świadczył, że oskarżona miała uzyskać odZ. P.kwotę 350.000 zł. Zaprzeczył okoliczności uzyskania kwoty 50.000 zł tytułem „wystawieniaP.”. Pobrał odM. N. (1)jedynie pieniądze tytułem zwrotu długu. Nie nazwał też oskarżonej swoją „kuzynką”, a bardzo dobrą znajomą. Powiedział, że nie zna takiej osoby jak oskarżonyW. B.(k. 546-547, t. III). Treść w/w wyjaśnień oskarżony potwierdził przed tut. Sądem, na rozprawie w dniu 22 października 2014 r.(k. 756, t. IV).
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonych jedynie w zakresie w jakim były one zgodne z ustalonym stanem faktycznym, który wynikał z pozostałego materiału dowodowego. Kompleksowa ocena ich wyjaśnień zostanie omówiona zbiorczo w dalszej części uzasadnienia.

Zeznania świadków
ŚwiadekM. K. (1)zeznał m.in., iż w 2012 r.Z. P.pożyczał oskarżonejM. N. (1)kwoty 350.000 zł oraz 210.000 zł. Sumy te pochodziły od świadka. Kwota 350.000 zł została wpłacona przezM. K. (1)tytułem mieszkania wZ.. Kwotę 210.000 złM. K. (1)przekazał oskarżonejM. N. (1)osobiście w swoim biurze w dniu 5 października 2012 r. Wówczas obecni byliZ. P.i wspólnikM. K. (1)S. M.. Część pożyczonych pieniędzy przelano na rachunekbanku (...). Z tym, że kwota 210.000 zł była uiszczona przez świadka tytułem domu w zabudowie (czego dotyczyła umowa przedwstępna kupna-sprzedaży domu).M. K. (1)przyznał, iż słyszał w telefonie - ustawionym na tryb głośnomówiący - iż oskarzonyS. B.miał otrzymać kwotę 50.000 zł za „wystawienie”Z. P.. Stwierdził również, że oskarżonejM. N. (1)przedstawiłaZ. P.podrobione orzeczenie WSA - co ustalono dzwoniąc do właściwego sądu. Dodał, żeZ. P.miał mu powiedzieć, iż nie kontaktuje się już z oskarżonąM. N. (1)z uwagi na groźby, które go spotkały (k. 42-43, t. I). Świadek oświadczył, iż oskarżonaM. N. (1)przekazała mu, iż wie, że posiada on środki bankowe na swoim koncie. Informację tą uzyskała od zaprzyjaźnionego dyrektora banku o nazwiskuB.(k. 254- 255, 271-272, t. II). Treść w/w zeznań świadek potwierdził przed tut. Sądem (k. 767-769, t. IV). Swoje zeznania podtrzymał także w dalszej części postępowania (k. 11401140v, t. VI).
ŚwiadekS. M.zeznał, iż uczestniczył w przekazaniu pieniędzy w biurze najpierw przez swojego wspólnikaM. K. (1)Z. P., które następnieZ. P.przekazał oskarżonejM. N. (1). Nie potrafił przy tym określić powodu udzielonej pożyczki, ani konkretnej kwoty. Wiedział, iżM. K. (1)dochodził sum pieniężnych, które wpłaciłZ. P.tytułem nieruchomości na drodze sądowej (k. 250-253a, t. II). Treść w/w zeznań świadek potwierdził przed tut. Sądem (k. 770v-771, t. IV).
ŚwiadekZ. P.złożył zeznania dotyczące zaciągania pożyczek przez oskarżonąM. N. (1), które dotyczą okresu od 20 września 2012 r., (dnia umówionego spotkania, gdy pożyczyłM. N. (1)kwotę 30.000 zł), aż do maja 2013 r. (dnia w którym przedstawiciele(...)zaprosili go w związku z badaniem sprawy dyrektorabanku (...)). Z tych zeznań wynika, że wyłudzono od niego w sumie kwotę 630.000 zł. Wskazał też, że grożono mu w dwóch miejscach, w tym na stacji BP oraz w domu oskarżonegoP. L.(k. 15-18, 21-22, 66-68, t. I). Treść w/w zeznań świadek potwierdził przed tut. Sądem, na rozprawie, a nadto świadek potwierdził, iż sporządził dokument z k. 88 (oświadczenie o sprzedaży mieszkania z tarasemM. K. (1)za kwotę 350.000 zł oraz oświadczył, że kwota transakcji 350.000 zł z k. 50 - odnotowana na przelewie bankowym z rachunku(...), przynależnego doK.iM. K. (1)się zgadza (k. 816-821, t. IV). W dalszej kolejności świadek zasadniczo potwierdził treść zeznań złożonych w sprawie cywilnej XII C 172/13. Potwierdził również, że przekazywał pieniądze od oskarżonejM. K. (1), w kwotach 1000 zł, 3000 zł, 1000 zł. Wie, że oskarżona próbowałaM. K. (1)przekazać telewizor, którego ten jednak nie przyjął. Świadek podsumował też wypowiedź oskarżonej z tego samego dnia, gdzie twierdziła, m.in., że była przetrzymywana w biurzeK.przezZ. P.iM. K. (2)przez 4 godziny jako bezsensowną (k. 994-995,995v t. V).
ŚwiadekD. J.zeznał, że odM. N. (1)iP. L.miał usłyszeć, iżW. B.z nimi współpracuje. Przekazano mu także, żeB.miał problemy w pracy, gdyż zrobił dla niej coś wielkiego. Na jego konta wpłynęła kwota 200.000 zł tytułem pożyczki, a następnieB.przekazał je ze swojego rachunku oskarżonej (k. 1138-1139v, t. VI).
ŚwiadekŁ. R.- pracownikBanku (...)- zeznał na okoliczność prowadzonego wobec oskarżonegoW. B.postępowania wyjaśniającego przez bank go zatrudniający w zakresie jego powiązań z oskarżonąM. N. (1). Wskazał, że działania wówczas podjęte doprowadziły bank do wniosków odpowiadających oświadczeniomZ. P.(k. 56, t. I). Treść w/w zeznań świadek potwierdził przed tut. Sądem, opisując także zasady funkcjonowania systemu komputerowego w banku (k. 769v-770v, t. IV).
ŚwiadekR. S.(znała oskarżonegoW. B.na polu zawodowym; zajmowała tożsame z oskarżonym stanowisko) zeznała w zakresie zakresu uprawnień i obowiązków dyrektora banku, podejmowanych praktyk, sposobu załatwiania klientów, w szczególności klientów(...)oraz co do planów, które zobowiązani byli realizować dyrektorzy oddziałów banku (k. 1062-1065, t. VI).
Sąd zasadniczo dał wiarę zeznaniom w/w świadków. Wśród zeznań świadków pierwszorzędne znaczenie przypisać należy relacjom pokrzywdzonych -Z. P.iM. K. (1), przede wszystkim dlatego, iż są one ze sobą spójne, wzajemnie się uzupełniają. Należało jednak zwrócić uwagę, że relacjeM. K. (1)w zakresie w jakim wskazuje, że przekazane środki pieniężne dla oskarżonejM. N. (1)miały stanowić zapłatę za nieruchomościZ. P.. W tym zakresie nie sposób się z tymi twierdzeniami zgodzić bowiem z pozostałego materiału dowodowego, jak również z wyjaśnień oskarżonejM. N. (1)ewidentnie wynika, że faktycznie stanowiły one pożyczkę, zaś poręczenieZ. P.opierało się na zawarciu fikcyjnych umów dotyczących nieruchomości. Podobne stanowisko zajął Sąd Okręgowy wG.rozpoznający sprawę z powództwaM. K. (1)przeciwkoZ. P.. W pozostałym zakresie ich relacje są zbieżne, zaś pojawiające się ewentualne drobne nieścisłości, które nie mają istotnego znaczenia dla sprawy, uwiarygodniają ich relacje.
Co do zeznań pozostałych świadków brak jest jakichkolwiek wątpliwości, co do ich wiarygodności. Nie były one również kwestionowane przez strony.
Zeznania powyższych świadków w zakresie istotnym dla sprawy były możliwie szczegółowe, co czyni je wiarygodnymi. Ich relacje uzupełniają się wzajemnie, a także częściowo znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonych. Nadto, ich wiarygodność wzmacniają dołączone do akt sprawy dokumenty, które wykluczają wersje przedstawiane przez oskarżonych.

II.
M. N. (1)została oskarżona o to, że:
- (czyn 3. części wstępnej wyroku) w okresie pomiędzy lipcem 2012 r., a październikiem 2012 r. wG.działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaK. F. (1)iM. C. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 400.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków,
tj. o przestępstwo zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 294§1 k.k.
- (czyn 4. części wstępnej wyroku) w nieustalonej dacie od czerwca 2012  r.,  przywłaszczyła sobie złoty pierścionek z brylantem o wartości 20.000 zł należący doK. F. (1),
tj. o przestępstwo zart. 284§1 k.k.
P. L.został oskarżony o to, że:
- (czyn 12. części wstępnej wyroku) w okresie pomiędzy lipcem 2012 r., a październikiem 2012 r. wG.działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłK. F. (1)iM. C. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 400.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków,
tj. o przestępstwo zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 294§1 k.k.
W zakresie powyższych czynów, Sąd poczynił następujące ustalenia faktyczne:
OskarżonyP. L.był długoletnim znajomymK. F. (1). Nie znała ona oskarżonejM. N. (1), z tym, że wiedziała, iż oskarżona jest konkubiną oskarżonegoP. L.. W jednej z rozmówK. F. (1)wyjawiła oskarżonemuP. L., że w związku z wypadkiem jakiemu uległa, wypłacono jej odszkodowanie w wysokości około 500.000 zł. Następnie, w miesiącu maju 2012 r. oskarżonyP. L.zwrócił się doK. F. (1)z prośbą o udzielenie pożyczki w wysokości 100.000 zł. Wstępnie się nie zgodziła. Jednakże, zmieniła zdanie i w dniu 30 maja 2012 r. pożyczyła mu kwotę 20.000 zł., co dokumentowała stosowna umowa. OskarżonyP. L.nie zwróciłK. F. (1)pobranej kwoty w umówionym terminie, a nadto wystąpił z kolejnymi prośbami o udzielenie nowej pożyczki. Mówił, że pieniądze potrzebuje celem załatwienia istotnych spraw dotyczącychfirmy (...)zP.. Przedsiębiorstwo to oskarżonyP. L.miał przejąć z tego względu, że jego siedziba znajdowała się podobno na należącej do oskarżonego działce.
Oskarżony osiągnął swój cel z początkiem czerwca. WówczasK. F. (1)pożyczyła oskarżonemuP. L.100.000 zł. Nie był to jednak koniec nagabywania. Po pewnym czasie bowiem uK. F. (1)zjawiła się oskarżonaM. N. (1), prosząc o kolejną pożyczkę. Pieniądze te chciała wykorzystać w związku z prowadzoną sprawą spadkową. Oskarżona utrzymywała, że oczekuje na duży spadek. W rozmowie tej uczestniczył konkubentK. M.C.. WstępnieK. F. (1)iM. C. (1)byli nastawieni negatywnie do wyświadczenia przysługi jakiej oczekiwała oskarżona. Stopniowo jednak ich stanowisko uległo zmianie. OskarżonaM. N. (1)została przez nich odebrana jako zasługująca na zaufanie osoba. Towarzyszyły temu podejmowane przez nią uprzejmości względemK. F. (1)iM. C. (1). I tak zapewniała, że załatwi pracęM. C. (1), a jego konkubinę ustanowi swoim pełnomocnikiem. Kierowała do nich też zaproszenia do restauracji, płacąc znaczne napiwki, aby uchodzić za osobę dobrze sytuowaną. Miała też miejsce sytuacja tego rodzaju, iż zabrała ze sobąK. F. (1)do(...) Banku (...) S.A.wP.. Funkcję dyrektora pełnił tam oskarżonyW. B.. Celem tej wizyty było założenie wspólnego rachunku z oskarżonąM. N. (1). Nadto, rachunek (platynowy(...)) przypisany do nazwiskaK. F. (1)został także otwarty w(...) Banku (...) S.A.wK.. OskarżonaM. N. (1)oświadczyła tam, że zatrudniK. F. (1), przydając jej uposażenie miesięczne w wysokości 50.000 zł. Oskarżona przekazałaM. C. (1)iK. F. (1)także kluczyki wraz z upoważnieniem do dwóch skrytek bankowych, w których miało znajdować się po 1.000.000 zł. Ostatecznie oskarżeniM. N. (1)iP. L.skłonili swoich znajomych do udzielenia jej w okresie od dnia 30 maja 2012 r. do października 2012 r. pożyczki opiewającej ogółem na kwotę 400.000 zł. Następowało to w odstępach - co kilka, kilkanaście dni. Celem zabezpieczenia interesów pożyczkodawców, w dniu 13 stycznia 2013 r. spisano umowę pożyczki opiewającą na wskazaną kwotę i wystawiono weksel in blanco. W okresie wcześniejszym bowiemK. F. (1)iM. C. (1)bezskutecznie próbowali odzyskać od oskarżonych dług.M. N. (1)stale odsuwała w czasie termin zapłaty. Nadto, próbowała uzyskać odK. F. (1)kolejne sumy pieniężne. Chcąc wyeliminować obawyK. F. (1)w przedmiocie długu,M. N. (1)okazywała w/w potwierdzenia złożenia zlecenia przelewu z Euro Banku i zamówienia na gotówkę wystawiane przezW. B.. Wskazane dokumenty okazały się dyspozycjami przelewu na wypadek znajdowania się odpowiednich środków na rachunku zleceniodawcy.
Niezależnie od pobranej gotówki oskarżonaM. N. (1)pożyczyła w czerwcu 2012 r. również odK. F. (1)pierścionek z diamentem o wartości ok. 20.000 zł. Pomimo wyraźnych, wielokrotnych próśb właścicielki nie został on zwrócony.M. N. (1)zastawiła go w lombardzie.
Finalnie, oskarżeniM. N. (1)iP. L.nie reagowali na telefony odK. F. (1)- kontakt między nimi się urwał.K. F. (1)wraz z oskarżonymS. B.,Z. P.iK. K. (2)próbowali ściągnąć swe wierzytelności korzystając z pomocy usług firmy windykacyjnejS.zK.. Czynności te nie odniosły oczekiwanego skutku - nikt ze wskazanych osób nie odzyskała nawet części swej wierzytelności.
(Dowody: zeznaniaK. F. (1)- k. 206-209, t. II, k. 910v-912, t. V, k. 1290, t. VII; zeznaniaM. C. (1)- k. 338-343, t. II, k. 912-913v, t. V; dokumentacja przedłożona przezK. F. (1)- k. 210-247, t. II)

Wyjaśnienia oskarżonych
OskarżonaM. N. (1)- wyjaśniła, że umowa (umowy) pożyczki sporządzona przezP. L.w istocie opiewała na kwoty niższe aniżeli faktycznie pobrane (k.461-462, t. III). Treść w/w wyjaśnień oskarżona potwierdziła przed tut. Sądem (k. 755, t. IV). Dodatkowo wyjaśniała - odnosząc się do zeznańK. F. (1)- że z treści sms-ów wymienianych pomiędzy nią, a oskarżoną wynika, że ona była winnaK. F. (1)kwotę 135.000 zł, aM. C. (2)kwotę 110.000 zł. Kwota 400.000 zł został określona w umowie z uwagi na deklarację zwrotu kwoty wyższej, aniżeli pożyczona. Oskarżona potwierdziła, żeM. C. (2)brał pieniądze od swoich rodziców - była to kwota 60.000 zł, która zawierała się w 110.000 zł (k. 1290-1290v, t. VII).
OskarżonyP. L.podał, że z całą pewnością nie pożyczał od pokrzywdzonych, aż tak znacznej kwoty; pieniądze miały być częściowo oddaneK. F. (1)iM. C. (1)(k. 456, t. III). W/w wyjaśnienia oskarżony potwierdził na rozprawie przed tut. Sądem (k. 755-755v, t. IV). Następnie złożył dodatkowe wyjaśnienia, w trakcie których podał, że kwota pożyczki wynosiła od paniF.135.000 zł, a od panaC.120.000 zł. Pożyczki te spłacał, uiszczając drobne kwoty. W sumie oddał 4000-5000 zł. Dodatkowo, świadczył w/w usługi serwisowe na łączną kwotę 700 zł. Zaprzeczył, iż kiedykolwiek pytałK. F. (1)o kwotę uzyskanego przez nią odszkodowania. Wskazał, że pożyczone pieniądze odbierała osobiście oskarżonaM. N. (1). Oświadczył, że o pożyczanych sumach był informowany (k. 1346, t. VII).
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonych jedynie w zakresie w jakim były one zgodne z ustalonym stanem faktycznym, który wynikał z pozostałego materiału dowodowego. Kompleksowa ocena ich wyjaśnień zostanie omówiona zbiorczo w dalszej części uzasadnienia.

Zeznania świadków
ŚwiadekK. F. (1)opisała szczegółowo znajomośćM. C. (1)z oskarżonąM. N. (1), a przede wszystkim sposób w jaki ona sama weszła w kontakt z oskarżoną. Odniosła się w szczególności do kwoty udzielonych w sumie pożyczek, opiewających na kwotę 400.000 zł oraz okoliczności stopniowego zdobywania przez oskarżoną zaufania pokrzywdzonych. Wskazała też inne osoby oszukane w związku z działalnością oskarżonejM. N. (1), w tym oskarżonegoS. B.,K. K. (2),S. K. (2),E. S.. (k. 206 - 209, t. II). Treść w/w zeznań świadek potwierdził przed tut. Sądem. Nadto, po okazaniu jej k. 231-235 (zamówienia na gotówkę) wskazała, że podpisywała w obecności oskarżonyM. N. (1)iW. B.zapotrzebowanie na gotówkę (k. 910v-912, t. V). W zakresie wiadomości sms wymienianych z oskarżoną potwierdziła, że faktycznie oskarżeni przekazali jej, iż mogą oddać więcej pieniędzy, aniżeli pożyczyli. Podkreśliła przy tym, że przekazała wraz ze swoim ówczesnym konkubentem w sumie kwotę 390.000 – 400.000 zł. Pieniądze brali od swoich rodziców (k. 1290, t. VII).
ŚwiadekM. C. (1)-partnerK. F. (1)- złożył zeznania pokrywające się treściowo z relacjąK. F. (1)(k. 338-340, t. II). Treść w/w zeznań świadek potwierdził przed tut. Sądem (k. 912-913v, t. V).
Sad dał wiarę zeznaniom w/w świadków będących jednocześnie pokrzywdzonymi w sprawie. Zeznają oni bowiem zgodnie, a co istotniejsze, ich relacje znajdują swoje potwierdzenie w dokumentacji przedłożonej do akt przezK. F. (1). Wynika z niej, że istotnie, pokrzywdzeni podpisali zM. N. (1)iP. L.umowę pożyczki, opiewającą na kwotę 400.000 zł. Wyraźnie zaznaczono w niej, że w/w kwitują odbiór takiej sumy. Nadto,M. N. (1)uczyniłaK. F. (1)swoim pełnomocnikiem, sporządzono weksel in blanco podpisany przezP. L., zawarto umowę prowadzenia wspólnego rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego (dla oskarżonejM. N. (1)iK. F. (1)). Z dokumentacji tej wynika także, że oskarżona składała w Euro Banku zlecenia przelewów na rzeczK. F. (1)oraz zamówienia na gotówkę wbanku (...) S.A.Z kolei kwestia kwot podanych w SMS-ach została wyjaśniona przezK. F. (2). Nie sposób uznać, jakowy kwoty podane w SMS-ach wobec treści umowy pożyczki sporządzonej bezpośrednio po przekazaniu wszystkich kwot nie odzwierciedlały rzeczywiście przekazanych sum pieniędzy. W umowie określono oprocentowanie, a nadto wystawiono weksel in blanco zabezpieczający spłatę tej właśnie kwoty.

III.
M. N. (1)została oskarżona o to, że:
-  (czyn 5. części wstępnej wyroku)  w okresie pomiędzy styczniem 2011 r., a czerwcem 2012 r. wG.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaK. K. (2)iS. K. (2)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 120.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków,
tj. o przestępstwo zart. 286§1 k.k.
W zakresie powyższego czynu, Sąd poczynił następujące ustalenia faktyczne:
K. K. (2)- właściciel lodziarni wG.-Ł.- wszedł w kontakt z oskarżonąM. N. (1)latem 2010 r. Poznał ją w ramach relacji zawodowych - była jego klientką. Wówczas myślał, że jest ona osobą zamożną, zważywszy na samochody jakimi jeździła oraz sposób w jaki się nosiła. Jako klientkaK. K. (2), oskarżonaM. N. (1)zamawiała duże ilości towarów i nie regulowała płatności z tym związanych. Zaległości z tego tytułu urosły do kwoty 35.000 zł. Oprócz tych należności, oskarżona zaciągnęła uK. K. (2)iS. K. (2)pożyczkę w wysokości 15.000 zł.K. K. (2)przekazał też oskarżonejM. N. (1)kwotę 30.000 zł. Suma ta miała zapewnićK. K. (2)wygranie licytacji nieruchomości, którą był zainteresowany. OskarżonaM. N. (1)bowiem zapewniła go o swoich „znajomościach” w tej branży. Jednakże, gdy licytacja zakończyła się wbrew oczekiwaniomK. K. (2), to oskarżonaM. N. (1)powiedziała mu, że nic straconego, gdyż działkę wygrał jej znajomy. Innymi słowy, doprowadzi do tego, że działka i tak będzie należała doK. K. (2). Powtarzała to nawet, gdy na wylicytowanej nieruchomości rozpoczęto budowę dyskontu. Z czasem, gdy oskarżonaM. N. (1)zbliżyła się do rodzinyK. K. (2), oskarżona dostrzegła możliwości finansowe nowych znajomych. Dlatego też, korzystając z ich przychylności zaczęła pożyczać różne kwoty, tłumacząc, że potrzebuje ich do zakończenia postępowania spadkowego. Deklarowała zwrot pieniędzy wraz z otrzymaniem spadku.
Kontynuując tę znajomość oskarżonaM. N. (1)podejmowała szereg przyjacielskich gestów wobec rodzinyK.. W szczególności, obiecałaS. K. (2), że ją zatrudni w swojej firmie i uczyniła ją pełnomocnikiem do założonych na nazwisko oskarżonej rachunków bankowych. Zabierała teżS. K. (2)do banków. Tam oskarżonaM. N. (1)składała zamówienia na duże sumy gotówki. Były też razem wsalonie (...), gdzie oskarżona wybierała samochód, który miała rzekomo kupić. Oskarżona przykazałaS. K. (2), by ubierała się szykownie z uwagi na rozmowy biznesowe, na którychS. K. (2)będzie oskarżonejM. N. (1)asystować. Jeździły razem po centrach handlowych. GdyK. K. (2)nalegał, by oskarżona zwróciła mu zaciągnięty dług to w odpowiedzi przywiozła mu dwa nowe laptopy oraz telewizor - 47 calowy. Nadto, okazywała pokrzywdzonemu potwierdzenia złożenia zlecenia przelewu z Euro Banku. Chciała tym udowodnić swoją dobrą sytuację finansową. Oskarżona przekazałaS. K. (2)kwotę 1.000 zł i sprezentowała jej chodzik dla dziecka. W sumie oskarżonaM. N. (1)pobrała do końca czerwca 2012 r. odK.iS. K. (2)łącznie 120.000 zł. Na tę okoliczność spisano umowę pożyczki, którą (wraz z wekslem) podpisał konkubent oskarżonej – oskarżonyP. L..
(Dowody: zeznaniaK. K. (2)- k. 257-261, 265-268, t. II, k. 865v - 867, t. V; zeznaniaS. K. (2)- k. 331-333, t. II, k. 755, t. IV; dokumentacja przedłożona przezS. K. (2)- k. 335-336, t. II; dokumentacja przedłożona przezK. K. (2)- k. 262-268, t. II; i nformacja zbanku (...)k. 1066-1067 t. VI; informacja zbanku (...)k. 1080, t. VI )

Wyjaśnienia oskarżonej
OskarżonaM. N. (1), w zakresie w/w wątku nie przyznała się do winy. Utrzymywała, że wszelkie umowy sporządzone przezP. L.dotyczyły kwot wyższych, aniżeli faktycznie pobrane (k.461-462, t. III). Treść w/w wyjaśnieńM. N. (1)potwierdziła przed tut. Sądem (k. 755, t. IV).
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej jedynie w zakresie w jakim były one zgodne z ustalonym stanem faktycznym, który wynikał z pozostałego materiału dowodowego. Kompleksowa ocena jej wyjaśnień zostanie omówiona zbiorczo w dalszej części uzasadnienia.

Zeznania świadków
ŚwiadekS. N.(z domuK.), córkaK. K. (2)(menadżerka prowadzonej przez niego kawiarni) - przedstawiła poszczególne etapy znajomości z oskarżonąM. N. (1), zaznaczając, iż tytułem pożyczonych przez oskarżoną i nie zwróconych kwot, czuje się stratna w sumie na 30.000 zł. Potwierdziła zażyły charakter znajomości, jaki przybrały jej kontakty z oskarżonąM. N. (1). W szczególności szereg obietnic, wizyty w banku, fakt uczynienia jej pełnomocnikiem oskarżonej. Świadek nadmieniła też epizod zakupu nieruchomości (k. 331-333, t. II). Treść w/w zeznańS. N.(K.) potwierdziła zeznając przed tut. Sądem (k. 867 -868v, t. V).
ŚwiadekK. K. (2)- właściciel kawiarni - zeznał, podobnie jak jego córka na okoliczności zawarcia znajomości z oskarżonąM. N. (1), którą poznać miał jako klientkę, w kwiaciarni swojej żony. Opisał ją jako osobę składającą zamówienia nietypowe, a jednocześnie noszącą ekskluzywne stroje i wożącą się luksusowymi samochodami. Zeznał, że w związku z zadłużeniem narosłym z tytułu ogółu zaciągniętych sum, sporządzono umowę pożyczki oraz weksel. Świadek podał, że czuje się stratny w związku z działalnościąM. N. (1)na kwotę 120.000 zł (k. 257-259, 260-261, 265-268, t. II). Treść w/w zeznań świadek potwierdził przed tut. Sądem (k. 865v - 867, t. V).
ŚwiadekP. K.– syn pokrzywdzonegoK. K. (2)– wskazał, iż trzymywane od oskarżonejM. N. (1)urządzenia nie stanowiły zwrotu pożyczki, a były prezentami (k. 1186, t. VI)
Sąd uznał zeznania świadków za w pełni wiarygodne. Niezbity charakter ich twierdzeń poświadczają przede wszystkim dokumentarne źródła dowodowe w postaci umowy pożyczki zawartej przezK. K. (2)i oskarżonegoP.L., gdzie kwota udzielonej pożyczki został określona na 120.000 zł. OskarżonyP. L.podpisał wskazany dokument, w którym dodatkowo zaznaczono, iż odbiór tej kwoty zostaje pokwitowany. Miarodajne dla wersji zdarzeń świadków pozostają nadto zlecenie prowadzenia ich spraw firmie windykacyjnejS., weksel in blanko podpisany przez oskarżonegoP. L., zlecenie przelewu złożone przez oskarżonąM. N. (1)w Euro Banku oraz podpisane przez nią oświadczenie z dnia 28 października 2011 r., gdzie poświadcza, iż pożyczyła kwoty tam wymienione.

IV.
M. N. (1)została oskarżona o to, że:
-  (czyn 6. części wstępnej wyroku)  w okresie pomiędzy październikiem 2011 r., a sierpniem 2012 r. wP.iP.działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaE. S.iM. S. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 123.500 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków, przy czym w sierpniu 2012 r. działała wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą
tj. o przestępstwo zart. 286§1 k.k.
P. L.został oskarżony o to, że:
-  (czyn 17. części wstępnej wyroku)  w sierpniu 2012 r. wP.iP.działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłE. S.iM. S. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 123.500 zł  wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków,
tj. o przestępstwo zart. 286§1 k.k.
W zakresie powyższych czynów, Sąd poczynił następujące ustalenia fatyczne:
OskarżonaM. N. (1)poznałaE. S.- która prowadzi kwiaciarnię wP.- będąc jej klientką. W trakcie tej znajomości oskarżonaM. N. (1)pożyczała kila razy pieniądze od niej. Tak pobrane sumy - o niewielkiej wartości - oskarżonaM. N. (1)zasadniczo oddawała na czas. W miesiącu październiku 2011 r. oskarżona zwróciła się doE. S.o udzielenie większej pożyczki, tj. 20.000 zł. Uzasadniała to koniecznością uregulowania honorarium pełnomocnika, który zdecydował się ją reprezentować w procesie spadkowym, prowadzonym przez sąd wW.. Masa spadkowa miała opiewać na znaczną wartość. W ten sam sposób motywowała oskarżona kolejne prośby o udzielnie pożyczki. Nie spisywano przy tym żadnych umów, zaś pieniądze były przekazywane bez pokwitowań. GdyE. S.postanowiła się upomnieć o zwrot długu, to oskarżonaM. N. (1)przestała odbierać od niej telefony. Dlatego też,E. S.stawiła się wfirmie (...)i poprosiła o numer telefonu do oskarżonegoP. L.. Ten ostatni jednak zwodziłE. S., podobnie jak wcześniej robiła to jego konkubina. Odsuwał w czasie termin spłaty długu i zapewniał, że sprawa spadkowa lada chwila się zakończy. OskarżonyP. L.również przekonałE. S.i jej mężaM. S. (1)do udzielenia pożyczki jego osobie iM. N. (1)w kwocie 20.000 zł, było to w sierpniu 2012 r. W sumie, w okresie od października 2011 r. do końca sierpnia 2012 r.E.iM. S. (1)pożyczyli oskarżonymM. N. (1)iP. L.kwotę 123.500 zł. W związku z narosłym długiem - we wskazanej wysokości - w dniu 31 sierpnia 2012 r. spisano umowę pożyczki celem zabezpieczenia roszczeń wierzycieli. OskarżonyP. L.zobowiązał się do zwrotu pieniędzy do dnia 3 września 2012 r., z tym, że terminu tego nie dotrzymał.M.iE. S.po upływie tej daty wielokrotnie kontaktowali się z oskarżonymiP. L.iM. N. (1). Skończyło się na składaniu obietnic bez pokrycia. Ostatecznie do spłaty pozostała kwota 121.500 zł.
(Dowody: umowa pożyczki - k. 276, t. II; zeznaniaE. S.- k. 274-275, t. II, k. 891-892, t. V; zeznaniaM. S. (1)- k. 549, t. III, k. 892-893, t. V)

Wyjaśnienia oskarżonych
OskarżonaM. N. (1)podobnie jak w przypadku pozostałych zarzucanych jej czynów, odniosła się do pisemnych umów zawieranych przezP. L., wskazując, że opiewały na kwoty wyższe, aniżeli wartość uzyskanych z tego tytułu kwot (k. 461- 462, t. III). Treść w/w wyjaśnieńM. N. (1)potwierdziła przed tut. Sądem, na rozprawie w dniu 22 października 2014 r. (k. 755, t. IV).
OskarżonyP. L.- przyznał, że zaciągał pożyczki od państwaS., z tym, że nie dotyczyły one aż tak znacznej kwoty, tj. 123.500 zł (k. 516-517, t.III). W/w wyjaśnienia oskarżony potwierdził na rozprawie przed tut. Sądem (k. 755-755v, t. IV). Następnie złożył dodatkowe wyjaśnienia, w trakcie których podał, że państwoS.ogólnie pożyczyli kwotę 120.000 zł, gdzie on sam zaciągnął dług w wysokości 43.000 zł, z czego oddał 2000 zł (k. 1346v, t. VII).
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonych jedynie w zakresie w jakim były one zgodne z ustalonym stanem faktycznym, który wynikał z pozostałego materiału dowodowego. Kompleksowa ocena ich wyjaśnień zostanie omówiona zbiorczo w dalszej części uzasadnienia.

Zeznania świadków
ŚwiadekE. S.zeznała, że wraz z mężem udzielili oskarżonej iP. L.w sumie pożyczek opiewających na kwotę 123.500 zł. Na tą okoliczność sporządzono stosowną umowę pisemną. Świadek podała, że początkowo oskarżonaM. N. (1)była zwykłą klientką, która płaciła za towar. Dopiero z czasem zaczęła się spoufalać, a w dalszej kolejności pożyczać drobne kwoty. W końcu doszła do tematu postępowania spadkowego oskarżonej i potrzebnych jej pieniędzy na ten cel. Pieniądze oskarżona pożyczała zarówno od świadka, jak i od jej męża (k. 274-275, t. II). Treść tych zeznań świadek potwierdziła na rozprawie przed tut. Sądem (k. 891-892, t. V).
ŚwiadekM. S. (1)- potwierdził, iż znajomość z oskarżonąM. N. (1)nawiązał przez małżonkę. Zeznał, że pożyczyli oskarżonej iP. L.w sumie kwotę 123.500 zł, zaznaczając przy tym, że oskarżonaM. N. (1)obdarowała w/w także sprzętem AGD - w tym zmywarką. Zaznaczył, że oboje oskarżeni zwodzili zarówno jego, jak i jego małżonkę, co do zamiaru zwrotu pieniędzy (k. 549, t. III). Treść tych zeznań świadek potwierdziła na rozprawie przed tut. Sądem (k. 892-893, t. V).
Sąd uznał zeznania świadków za w pełni wiarygodne. Sami oskarżeni nie wypierali się faktu zaciągnięcia pożyczek odE.iM. S. (1). Koresponduje z tym zresztą zawarta umowa pożyczki, dokumentująca wszelkie długi zaciągnięte przez oskarżonych. Jej wartość dowodowa nie budzi w świetle pozostałych okoliczności wątpliwości Sądu, wartości tej nie zdołali także podważyć sami oskarżeni.

V.
M. N. (1)została oskarżona o to, że:
-  (czyn 7. części wstępnej wyroku)  w okresie pomiędzy styczniem 2012 r., a lipcem 2013 r. wP.iZ.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaA. L. (1)iG. L.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 420.000 zł, wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków,
tj. o przestępstwo zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 294§1 k.k.
W zakresie powyższego czynu, Sąd poczynił następujące ustalenia faktyczne:
A. L. (1)- właściciel sklepu przy(...)wP.- poznał oskarżonąM. N. (1), gdy robiła u niego zakupy. W trakcie rozmowy poprosiła go o udzielnie pożyczki w wysokości 3.000 zł na celem toczącego się postępowania spadkowego. Powiedział, że pieniądze te niebawem mu odda. Oskarżona nie spłaciła swojego długu. Zamiast tego zaprosiła go wraz z córką do domu oskarżonegoP. L.wZ.i tam złożyła ofertę przekazania zamiast zwrotu pieniędzy sprzętu AGD, laptopa, kamery i telefonu komórkowego. W skład sumy spadkowej miała bowiem wchodzić hurtownia sprzętu AGD i RTV. Przekazała teżA. L. (1), że może mu załatwić dalszy sprzęt zgodnie ze sporządzoną przez niego listą. Nadto, obiecała zatrudnićA. L. (1)w charakterze dyrektora w swojej przyszłej firmie i ustanowiła go swoim pełnomocnikiem, co dokumentował odpowiedni akt notarialny. Z kolei córceA. L. (1)jako fascynującej się fotografią oskarżona przyrzekła dobrej klasy sprzęt fotograficzny. OskarżonaM. N. (1)spotęgowała dobre wrażenie dotyczące swojej osoby, przyjmując znajomych w domu - okazałej posiadłości zaopatrzonej w służącą. Obietnice te skłoniłyA. L. (1)do udzielenia oskarżonej następnych sum, które miały zostać spożytkowane tytułem postępowania spadkowego i lekarzy, u których podobno leczyła się oskarżonaM. N. (1). Pewna część pieniędzy udzielonych w ramach pożyczki pochodziła z odłożonej przezG. L.zlikwidowanej polisy ubezpieczeniowej.
Oprócz składanych obietnic oskarżona zabierałaA. L. (1)do(...) Banku (...) S.A.wP.oraz wK.. Tam założyła na jego nazwisko rachunek bankowy, gdzie wpływać miały pieniądze, którymiA. L. (1)obracałby w imieniu oskarżonegoM. N. (1). Przedkładała mu też bankowe zamówienia na duże sumy gotówki oraz potwierdzenia złożenia zlecenia przelewu z Euro Banku. Po pewnym czasieA. L. (1)zaczął domagać się zwrotu długu. W odpowiedzi uzyskiwał zapewnienia nie znajdujące jednak pokrycia. Składała różnego rodzaju obietnice, np. zaproponowała mu jako zabezpieczenie części długu samochódK. (...), którym jeździła. Faktycznie samochód ten nigdy nie został oddany do dyspozycjiA. L. (1), a później okazało się, że również pochodził z wypożyczalni. Dnia 7 marca 2013 r. spisano umowę darowizny samochoduM. (...)na rzeczG. L., z tym, że samochód ten został niebawem zabrany przez oskarżonąM. N. (1). Przyczyną miała być konieczność wymiany opon.A. L. (1)nie uzyskał go z powrotem.
W sumie w okresie od stycznia 2012 r. do lipca 2013 r.A.iG. L.przekazali oskarżonej kwotę 400.000 zł, przy czym obiecywała im ona za pomoc zwrot 650.000 zł i nowegoM..
(Dowody: zeznaniaA. L. (1)- k. 276-278, II, k. 870-872, t. V;  zeznaniaG. L.- k. 559-560, t. III, k. 869-870, t. V; zeznaniaJ. P.- k. 322-323, t. II, k. 868v- 869, t. V; dokumentacja przedłożona przezA. L. (1)- k. 280-321, t. II; regulamin konta dla osób fizycznych w(...) Banku S.A.- k. 324-330, t. II; i nformacja zbanku (...)k. 1066-1067 t. VI )

Wyjaśnienia oskarżonej
OskarżonaM. N. (1)podała, iż zaciągała pożyczki, z tym, że do zarzucanego jej czynu się nie przyznała. Jej stanowisko było niezmienne w toku całego procesu (k. 461- 462, t. III; k. 755, t. IV).
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej jedynie w zakresie w jakim były one zgodne z ustalonym stanem faktycznym, który wynikał z pozostałego materiału dowodowego. Kompleksowa ocena jej wyjaśnień zostanie omówiona zbiorczo w dalszej części uzasadnienia.

Zeznania świadków
ŚwiadekA. L. (1)złożył zeznania obrazujące znajomość świadka z oskarżoną. Mianowicie, podał, iż poznał ją, jako klientkę swojego sklepu - wielobranżowego -K.. Wówczas, miała mu się zwierzyć ze swoich problemów dotyczących m.in. toczącego się postępowania spadkowego i potrzebnych na ten cel środków pieniężnych. Potwierdził, że oskarżona składała obietnice załatwienia zatrudnienia oraz przekazania sprzętu AGD w zamian za pomoc finansową w związku z toczącym się postępowaniem spadkowym. Wskazał m.in. na fakt posługiwania się przez oskarżoną dokumentami w postaci zleceń dokonania przelewu (k. 276-278, t. II). Treść zeznań złożonych w postępowaniu przygotowawczym świadek potwierdził przed tut. Sądem. Świadek wspomniał, że pieniądze oskarżonejM. N. (1)pożyczała także jego pracownicaD. K. (2). Zeznał, że pieniądze pożyczone oskarżonejM. N. (1)przez oboje małżonków były przekazywana przez świadka (pośredniczył w przekazaniu 65.000 zł pochodzących z polisy jego żony). Świadek wskazał, że żadnej umowy na okoliczność udzielonych pożyczek nie spisywano (k. 870-872, t. V).
ŚwiadekG. L.złożyła zeznania zbieżne z zeznaniamiA. L. (1). W szczególności potwierdziła fakt wizytyA. L. (1)z ich córką w domu oskarżonej, obietnicę pracy dla pokrzywdzonego na stanowisku dyrektora hurtowni sprzętu AGD, fakt rzekomo toczącej się sprawy spadkowej, ale też szereg obietnic kierowanych wobec córki pokrzywdzonych. Opisała sytuację, gdyP. L.po raz kolejny zwrócił się o udzielenie pożyczki w zamian zam.i kwotę 650.000 zł (k. 559-560, t. III). Treść w/w zeznań pokrzywdzona potwierdziła zeznając przed tut. Sądem (k. 869-870, t. V).
ŚwiadekJ. P.- kierownik oddziału(...) Bank S.A.wG.- złożył zeznania związane z dokumentami przedłożonymi mu, a dotyczącymi dyspozycji pomiędzy rachunkiem należącym do oskarżonej aA. L. (1). Wyjaśnił różnicę pomiędzy potwierdzeniem złożenia zlecenia, a potwierdzeniem złożenia dyspozycji (322-323, t. II). Treść w/w zeznań potwierdził przed tut. Sądem (k. 868v- 869, t. V).
Zeznania w/w świadków, w zakresie ustaleń poczynionych w niniejszej sprawie Sąd uznał za wiarygodne, spójne i konkretne. Ich moc dowodową wzmacniają dokumentacja przedłożona przez pokrzywdzonego do akt sprawy. Mianowicie, polecenia wypłaty jakich pokrzywdzony dokonywał, umowa darowiznym., zlecenia dokonania przelewów z rachunku oskarżonej na rachunekA. L. (1), pokwitowania odbioru gotówki przez oskarżonychM. N. (1)iP. L.oraz pełnomocnictwo udzieloneA. L. (1), czy też zamówienia na gotówkę.

VI.
M. N. (1)została oskarżona o to, że:
-  (czyn 8. części wstępnej wyroku)  w styczniu 2013 r. wP.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaD. K. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienioną w błąd, co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niej środków,
tj. o przestępstwo zart. 286§1 k.k.
W zakresie powyższego czynu, Sąd poczynił następujące ustalenia faktyczne:
D. K. (1)pracowała w tym czasie wsklepie (...). Tam też poznała oskarżonąM. N. (1). Była bezpośrednim świadkiem pożyczania przezA. L. (1)pieniędzy oskarżonejM. N. (1)na załatwienie spraw spadkowych po jej zmarłym konkubencie. Wówczas, oskarżonaM. N. (1)szukała kolejnych osób, od których mogłaby pożyczyć pieniądze, aD. K. (1)dysponowała zaoszczędzoną na remont dachu kwotą 15.000 zł.D. K. (1)postanowiła, że pożyczy pieniądze oskarżonejM. N. (1), bowiem obiecano jej, że zostaną one zwrócone następnego dnia. OskarżonaM. N. (1)przekazała pieniądze w styczniu 2013 r. bez pokwitowania, pośredniczył przy tymA. L. (1). Oskarżona nigdy nie zwróciłaD. K. (1)pobranej kwoty.
(Dowody: zeznaniaD. K. (2)- k. 371-374, t. II, k. 821v-822, t. IV; zeznaniaA. L. (1)- k. 276-278; k. 870-872, t. V)

Wyjaśnienia oskarżonej
OskarżonaM. N. (1)nie przyznała się do w/w zarzutu i to zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i wyjaśniając przed tut. Sądem, z tym, że samego faktu zaciągania pożyczek w ogólności się nie wypierała (k. 461- 462, t. III; k. k. 755, t. IV).
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej jedynie w zakresie w jakim były one zgodne z ustalonym stanem faktycznym, który wynikał z pozostałego materiału dowodowego. Kompleksowa ocena jej wyjaśnień zostanie omówiona zbiorczo w dalszej części uzasadnienia.

Zeznania świadków
ŚwiadekD. K. (2)zeznała, iż pożyczyła oskarżonejM. N. (1)kwotę 15.000 zł, którą miała odłożoną na remont dachu. Suma ta miała zostać zwrócona kolejnego dnia. Pokrzywdzona znała oskarżonąM. N. (1)jako dobrą klientkę sklepu, która dotąd regulowała zaciągane zobowiązania. Zeznania te podtrzymała przed tut. Sądem (k. 371-374, t. II, k. 821v-822, t. IV).
ŚwiadekA. L. (1)przyznał, iżD. K. (2)przekazywała pieniądze oskarżonejM. N. (1)( k. 276-278, t. II; k. 870-872, t. V).
Sąd uznał wersję zdarzeń przedstawioną przezD. K. (2)za w pełni wiarygodną. Zeznawała bowiem w sposób szczery, wolny od jakichkolwiek ubarwień. Co ważkie, jej wersja zdarzeń pozostaje w spójności z zeznaniamiA. L. (1)- pracodawcy.

VII.

P. L.

został oskarżony o to, że:
- (czyn 11. części wstępnej wyroku) w dniu 15 czerwca 2012 r., wT.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłL. B.do niekorzystnego rozporządzenia  mieniem w kwocie 15.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionego w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania  się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków po czym zwrócił pokrzywdzonemu jedynie kwotę 5.000 zł,
tj. o przestępstwo zart. 286§1 k.k.
W zakresie powyższego czynu, Sąd poczynił następujące ustalenia faktyczne:
L. B.poznał oskarżonegoP. L.korzystając z punktu wymiany opon oraz zakładu diagnostycznego wP.. W dniu 14 czerwca 2012 r. oskarżonyP. L.poprosiłL. B.o udzielnie mu pożyczki w kwocie 15.000 zł. Celem zaciągnięcia długu było „ratowanie rodzinnej firmy".L. B.przystał na prośbę, z tym, że zażądał spisania umowy, co nastąpiło dzień później. Oskarżony jednak nie zwrócił pieniędzy w obiecanym terminie. Dopiero w połowie września 2012 r. oskarżonyP. L.oddał swojemu wierzycielowi 5.000 zł. Nastąpiło to w konsekwencji wcześniejszych wielokrotnych monitów. Krewni oskarżonegoP. L.odmówili uregulowania długu oświadczając, że oskarżonyP. L.został wykluczony z prowadzenia rodzinnych interesów.L. B.w dalszym ciągu domagał się od oskarżonegoP. L.zwrotu długu, z tym, że jego starania były bezskuteczne. Z powyższej przyczynyL. B.oddał sprawę do firmy windykacyjnej, co skutkowało wpisem oskarżonegoP. L.do(...). Obecnie komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym wT. G.-M. M. (3)prowadzi w tej sprawie postępowanie egzekucyjne pod sygnaturą Km 1322/14.
(Dowody: zeznaniaL. B., k. 351-352, t. II; k. 890-891, t. V; dokumentacja przedłożona przezL. B.- k. 353-363, t. II)

Wyjaśnienia oskarżonego
OskarżonyP. L.- w toku postępowania przygotowawczego częściowo przyznał się do zarzucanego mu czynu (k. 456, t. III). Treść tych wyjaśnień podtrzymał przed tut. Sądem (k. 755-755v, t. IV). W dalszej kolejności złożył dodatkowe wyjaśnienia, w których wskazał, że podjął spłatę udzielonej mu pożyczki uiszczając w sumie kwotę 5.000 zł. Pożyczkę tę pobrał na cele działalności firmy w zakresie RTV i AGD (k. 1345v-1346, t. VII).
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego jedynie w zakresie w jakim były one zgodne z ustalonym stanem faktycznym, który wynikał z pozostałego materiału dowodowego. Kompleksowa ocena jego wyjaśnień zostanie omówiona zbiorczo w dalszej części uzasadnienia.

Zeznania świadka
ŚwiadekL. B.zeznał, iż oskarżonegoP. L.poznał w ramach prowadzonych interesów. Mianowicie, świadek dostarczał do firmy państwaL.meble oraz korzystał z usług m.in. stacji diagnostycznej. Przyznał, że udzielił pożyczki oskarżonemu w kwocie 15.000 zł, z czego oskarżony uregulował 5.000 zł (k. 353-363, t. II). W/w zeznania potwierdził zeznając przed tut. Sadem (k. 890-891, t. V).
Sąd dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonego, które w sposób kategoryczny potwierdzają dokumenty przez niego przedłożone. Obejmują one umowę pożyczki opiewającą na kwotę 15.000 zł. Nadto, fakt istnienia długu potwierdza pośrednio zlecenie udzielone firmie windykacyjnej, którą świadek upoważnił do ściągania wszelkich przysługujących mu należności wobec dłużnika, którego efektem było postępowanie cywilne oraz umieszczenie oskarżonego w(...).

VIII.

P. L.

został oskarżony o to, że:
- (czyn 13. części wstępnej wyroku) w dniu 12 kwietnia 2013 r., wT.działając w celu osiągnięcia, korzyści majątkowej doprowadziłJ. C. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej  wymienionego w błąd, co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków,
tj. o przestępstwo zart. 286§1 k.k.
W zakresie powyższego czynu, Sąd poczynił następujące ustalenia faktyczne:
J. C. (1)wszedł w kontakt z oskarżonymP. L.w punkcie wymiany opon wP.. W dniu 12 kwietnia 2013 r. w trakcie spotkania zJ. C. (1)oskarżonyP. L.zwrócił się z prośbą o udzielenie pożyczki w kwocie 10.000 zł. Pieniądze te miały być mu potrzebne na opłacenie składek ZUS za pracowników.J. C. (1)zgodził się udzielić pożyczki i odebrał od pożyczkobiorcy potwierdzenie przekazania pieniędzy. Termin uregulowania zobowiązania został oznaczony na dzień 15 kwietnia 2013 r. W sytuacji, gdyJ. C. (1)zaczął upominać się o zwrot długu, to oskarżonyP. L.zbywał go i składał obietnice bez pokrycia. Pożyczka nie została zwróconaJ. C. (1).
(Dowody: zeznaniaJ. C. (1)- k. 365-368, t. II; k. 822-823, t. IV; bankowy dowód wpłaty - k. 369, t. II)

Wyjaśnienia oskarżonego
OskarżonyP. L.- wstępnie przyznał się częściowo do zarzucanego mu czynu (k. 456, t. III). W/w wyjaśnienia oskarżony potwierdził na rozprawie przed tut. Sądem (k. 755-755v, t. IV). Następnie złożył dodatkowe wyjaśnienia, w trakcie których podał, że pożyczkę pobrał odJ. C. (2)w obecności oskarżonejM. N. (1)na cele związane z działalnością AGD i RTV, a nie jak twierdziJ.C.na potrzeby opłat ZUS. Zaznaczył, że wykonywał usługę serwisową na kwotę 180 zł (k. 1346, t. VII).
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej jedynie w zakresie w jakim były one zgodne z ustalonym stanem faktycznym, który wynikał z pozostałego materiału dowodowego. Kompleksowa ocena jej wyjaśnień zostanie omówiona zbiorczo w dalszej części uzasadnienia.

Zeznania świadka
ŚwiadekJ. C. (1)wskazał, iż faktycznie udzielał pożyczki w/w w kwocie 10.000 zł. Nadto, przed tut. Sadem potwierdził swoje zeznania (k. 365-368, t. II; k. 822-823, t. IV).
Sąd dał wiarę zeznaniom w/w świadka, które są szczere i konkretne. Ich dopełnieniem jest bankowy dowód wypłaty gotówkowej. Sąd nie ma powodów, by nie wierzyć zeznaniomJ. C. (1), tym bardziej, że oskarżony nie podał żadnych konkretnych argumentów - znajdujących pokrycie w odpowiednich dowodach w postaci np. dokumentów - którymi oskarżonyP. L.wykazałby faktyczną spłatę zaciągniętej pożyczki.

IX.
P. L.został oskarżony o to, że:
- (czyn 17. części wstępnej wyroku) w maju 2007 r., wP.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłT. M.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionego w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków,
tj. o przestępstwo zart. 286§1 k.k.
W zakresie powyższego czynu, Sąd poczynił następujące ustalenia faktyczne:
T. M.oraz oskarżonyP. L.poznali się w 2003 r. Pomimo, iżT. M.wyjechał pracować do Niemiec, to zachował kontakt z oskarżonymP. L.. Następnie, w 2007 r. oskarżonyP. L.zapytał, czy jego znajomy pożyczyłby mu kwotę 200.000 zł, na okres trzech miesięcy. Wskazaną kwotę oskarżonyP. L.miał przeznaczyć na sfinalizowanie umowy sprzedaży nieruchomości wG.przyul. (...).T. M.zgodzi się i w maju 2007 r. na terenie stacji diagnostycznej wP.przekazał środki, o które oskarżony prosił. Z upływem terminu, na który strony się umówiłyT. M.ponaglił oskarżonegoP. L.o zwrot. Oskarżony w odpowiedzi ograniczył się do złożenia kolejnych obietnic bez pokrycia. W późniejszym okresie - w marcu 2009 r. – oskarżonyP. L.przekazałT. M.potwierdzenie przyjęcia zlecenia przelewu na kwotę 200.000 zł wystawione przez(...) Bank S.A.Faktycznie wskazany przelew nie został zrealizowany. W 2008 r. oskarżonaM. N. (1)porosiłaT. M.o pożyczkę w kwocie 50.000 zł, ale w/w nie wyraził zgody.
(Dowody: zeznaniaT. M.- k. 376-378, t. II, k. 864-865v, t. V; zeznaniaM. M. (4)- k. 1225v-1226v, t. VI; potwierdzenie przyjęcia zlecenia przelewu - k. 379, t. II, k. 714, t. IV)

Wyjaśnienia oskarżonych
OskarżonyP. L.- początkowo przyznał się częściowo do popełnienia zarzucanego mu czynu (k. 456, t. III). Treść tych wyjaśnień podtrzymał przed tut. Sądem (k. 755-755v, t. IV). Następnie przed tut. Sądem złożył dodatkowe wyjaśnienia. Wskazał, że pożyczona suma pieniężna faktycznie opiewała na 75.000 zł, a nie na 200.000 zł. OskarżonaM. N. (1)oddała osobiście 63.000 zł, a on 12.000 zł. Pieniądze przekazał w okolicach 19 grudnia 2008 r. na parkingu samochodowym,T. M.(pieniądze miały pochodzić z kredytu bankowego). Oskarżony nie potrafił przy tym wytłumaczyć, dlaczego oskarzonaM. N. (1)wydała „dyspozycję przelewu” na kwotę 200.000 zł. Dodał, że kredyt bankowy, który wówczas otrzymał dotyczył kwoty 300.000 zł (k. 1345v-1346, t. VII).
OskarżonaM. N. (1)wskazała, iż żonaT. M.widziała o udzielanych przez małżonka pożyczkach. Uważa jednak, że uzyskała kwotę 75.000 zł, a nie 200.000 zł (k. 1226v, t. VI).
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonych jedynie w zakresie w jakim były one zgodne z ustalonym stanem faktycznym, który wynikał z pozostałego materiału dowodowego. Kompleksowa ocena ich wyjaśnień zostanie omówiona zbiorczo w dalszej części uzasadnienia.

Zeznania świadków
ŚwiadekT. M.złożył na każdym etapie postępowania zeznania korespondujące z ustaleniami faktycznymi, tj. co do pożyczonych oskarżonemuP. L.pieniędzy w kwocie 200.000 zł, zaprzeczając jakoby jakakolwiek kwota pożyczki została zwrócona (k. 376-378, t. II; k. 864-865v, t. V).
ŚwiadekM. M. (4)- żonaT. M.- zeznał, iż w sumie jej mąż pożyczyłM. N. (1)iP. L.kwotę w wysokości 200.000 zł. Zaznaczyła, że żadne postępowania cywilne w związku z tym się nie toczyły. Nie potrafiła przy tym określić na jaki cel pieniądze te były pożyczane. Miało to miejsce kilka razy. Nadmieniła fakt przekazania potwierdzenia zlecenia przelewu opiewającego na 200.000 zł, z tym, że nie pociągnęło to za sobą wpływu pieniędzy na ich konto. Świadek twierdziła - odnosząc się do zarzutuM. N. (1)- że to jej mąż, a nie ona udzielała pożyczek oskarżonym. Pomimo bowiem, iż zarobkował on za granicą, to przyjeżdżał do Polski (k. 1225v-1226v, t. VI).
ŚwiadekI. C.oświadczyła, że wprawdzie zna zarówno oskarżonegoP. L., jak iT. M., z tym, że nie jest w stanie nic powiedzieć na okoliczności relacji osobistych i zawodowych ich łączących, jak również pożyczki udzielonej oskarżonemu (k. 1290v, t. VII).
ŚwiadekJ. C. (3)- potwierdził, iż zna oskarżonegoP. L.iT. M., ale nie ma wiedzy, co do łączących ich zobowiązań objętych niniejszym postępowaniem (k. 1291, t. VII).
Sąd uznał zeznania w/w świadków za wiarygodne. Sam oskarżonyP. L.nie zanegował zaciągnięcia pożyczki uT. M., nadto nie przedstawił dowodu przeciwnego, mianowicie, iż zaciągniętą wierzytelność spłacił, przedkładając np. stosowne pokwitowanie. Nadto, oskarżony nie był w stanie wytłumaczyć dlaczego oskarżonaM. N. (1)wystawiła dokument, dokładnie na kwotę podawaną przez pokrzywdzonego, tj. 200.000 zł. Sąd zaznacza przy tym, iż w/w uwaga dotyczy zeznań miarodajnych dla omawianego wątku -T. M.orazM. M. (4). Pozostali bowiem świadkowie przesłuchani na wniosek obrońcy oskarżonych, nie dysponowali w zasadzie żadną wiedzą na ten temat.

X.
M. N. (1)została oskarżona o to, że:
- (czyn 9. części wstępnej wyroku) w okresie pomiędzy 19 lipca 2013 r., a 23 sierpnia 2013 r. wG.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaD. S. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 306.657,61 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienioną w błąd, co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niej środków,
tj. o przestępstwo zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 294§1 k.k.
W zakresie powyższego czynu, Sąd poczynił następujące ustalenia faktyczne:
D. S. (1)i oskarżonaM. N. (1)poznały się na przyjęciu u ich wspólnej znajomejK. S.w grudniu 2011 r. OskarżonaM. N. (1)została przezD. S. (1)odebrana jako osoba majętna, gdyż jeździła ekskluzywnymi autami, a solenizantce sprezentowała laptopa. Następnie nawiązały bliższa znajomość.
W dniu 19 lipca 2013 r. oskarżona poprosiłaD. S. (1)o pożyczkę w wysokości 600.000 zł. Kwota ta była jej potrzebna na spłatę zaległości zmarłego konkubenta w Urzędzie Skarbowym. Oskarżona utrzymywała, że chce odzyskać firmę konkubenta oszacowaną w milionach złotych. Odwdzięczając się za udzielenie pożyczki i „uratowanie firmy" oskarżonaM. N. (1)miałaD. S. (1)oddać dług z nawiązką. Nadto, obiecała załatwić pracę - w swojej przyszłej firmie -D. S. (1)i jej bratu. OskarżonaM. N. (1)wiedziała, żeD. S. (1)odłożyła pieniądze przeznaczone na zakup mieszkania wP.. Od tego też dnia oskarżona nie ustawała w wysiłkach, aby uzyskać odD. S. (1)kolejne pożyczki.
W konsekwencji, pomiędzy dniem 19 lipca 2013 r. a 23 sierpnia 2013 r.D. S. (1)pożyczyła oskarżonej w sumie kwotę 297.000 zł, które pochodziły albo z własnych zasobów finansowych, albo z pożyczek i kredytów, które z namową oskarżonej wzięła na siebieD. S. (1).
GdyD. S. (1)upomniała się o zwrot gotówki, to najpierw była wielokrotnie zbywana, a następnie straciła kontakt z oskarżoną, która zaczęła unikaćM. N. (1). Oskarżona z różną częstotliwością spłacała pożyczkę zaciągniętą przezD. S. (1)wP.. Nadto,D. S. (1)korzystała z użyczonego jej przezM. N. (1)samochoduC.bbd. Z kolei dzieciD. S. (1)otrzymały od oskarżonej sprzęt elektroniczny w postaci: tabletów, telewizora - 32 calowego i czajnik bezprzewodowy. Wszystko to miało na celu uzyskiwanie kolejnych kwot pożyczki, a także odwleczenie terminu zwrotu pieniędzy.
(Dowody: zeznaniaD. S. (1)- k. 469-472, 492, t. III, k. 908v-910v, t. V; k. 1341-1344, t. VII ; zeznaniaŁ. S.- k. 526-527, t. III, k. 908-908v, t. V; zeznaniaP. M.- k. 481-482, t. III, k. 913, t. V; zeznaniaI. M.- k. 483-484,t. III, k. 913, t. V; zeznaniaD. S. (2)- k. 479-480, t. III, k. 931-931v, t. V; zeznaniaI. K.- k. 485-486, t. III, k. 931v-932, t. V; zeznaniaK. S.- k. 487-488, t. III, k. 933-933v, t. V; zeznaniaA. L. (2)- k. 498-499, t. III, k. 932-933, t. V; zeznaniaA. C.- k. 500-501, t. III, k. 933v-934v, t. V; zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa wraz z załącznikami - k. 465-468, t. III; dokumentacja przedłożona przezD. S. (1)- k. 476-477, t. III; protokół zatrzymania rzeczy wraz ze spisem i opisem rzeczy oraz płytą DVD - k. 490-492, III; protokół oględzin w/w płyty DVD - k. 502-508, t. III; wydruki SMS-ów k. 1196-1224, t. VI, k. 1233-1262, t. VII)

Wyjaśnienia oskarżonej
OskarżonaM. N. (1)- nie przyznała się do w/w zarzutu zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i wyjaśniając przed tut. Sądem. Oświadczyła jedynie, że zaciągała pożyczki, ale jej oddawała i kupowałaD. S. (1)to co chciała. Wskazała, że pokrzywdzona iA. C.umówiły się, że będą ją bezpodstawnie pomawiać. (k. 461- 462, t. III; k. 755, t. IV, k. 1186 t. VI).
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej jedynie w zakresie w jakim były one zgodne z ustalonym stanem faktycznym, który wynikał z pozostałego materiału dowodowego. Kompleksowa ocena jej wyjaśnień zostanie omówiona zbiorczo w dalszej części uzasadnienia.

Zeznania świadka
ŚwiadekD. S. (1)- zeznała, że udzielała oskarżonej pożyczki, zarówno w gotówce jak i przelewami. Środki pieniężne czerpała m.in. z kredytów bankowych i pożyczki, którą zaciągnęła wP., ale też ze zlikwidowanych lokat. Skrupulatnie notowała przekazywane kwoty. W sumie pożyczyła oskarżonejM. N. (1)kwotę 297.000 zł. Wskazała także, że w trakcie znajomości oskarżona obdarowywała świadka i jej dzieci prezentami w postaci m.in. sprzętu AGD, zabierała ją do kosmetyczki i fryzjera. W sytuacji, gdyD. S. (1)popadła w niedostatek spowodowany koniecznością spłaty zaciągniętego kredytu, przy jednoczesnym braku pracy, to oskarżona przysyłała jej pieniądze „na chleb” (k. 469-472, 492, t. III, k. 908v-910v, t. V; k. 1341-1344, t. VII).
ŚwiadekŁ. S.- synD. S. (1)- zeznał na okoliczności udzielenia pożyczki przez matkę. Jego wersja pozostaje zbieżna z zeznaniami samej pokrzywdzonej. Wskazał, że pieniądze te pochodziły z kredytu, ale też z jej własnych środków, pochodzących m.in. z podziału majątku (k. 526-527, t. III; k. 908-908v, t. V).
ŚwiadekA. L. (2)- pracownikP.- złożył zeznania na okoliczność pożyczek udzielonychD. S. (1), które w jej imieniu miała spłacaćM. N. (1), co wynikało z ich prywatnych uzgodnień. Pieniądze były potrzebne świadkowi na opłacenie pobytu w Hotelu, do którego została zaproszona przez oskarżonąM. N. (1). Zeznawał też, co do faktu zaciągania pożyczki wP.przez oskarżonegoP. L.(k. 498-499, t. III; k. 932-933, t. V).
ŚwiadekK. S.potwierdziła m.in. udzielania pożyczek przezD. S. (1)dla oskarżonejM. N. (1). Nie określiła przy tym, ile dokładnie pieniędzy jej pożyczono(k. 487- 488, t. III; k. 933-933v, t. V).
ŚwiadekA. C.-zeznała, żeD. S. (1)udzielała pożyczek oskarżonej, co miało miejsce kilka razy. Nadmieniła m.in. fakt przekazania kwoty 50.000 zł w kopercie. OskarżonaM. N. (1)miałaD. S. (1)obiecywać załatwienie pracy. Zeznała też, co do faktu zaciągnięcia przezD. S. (1)pożyczki wP.(k. 500-501, t. III; k. 933v-934v, t. V).
ŚwiadekK. K. (6)wskazał również, że słyszał, iżD. S. (1)udzielała pożyczki dla oskarżonej i miała bliskie relacje (k. 1186, t. VI).
ŚwiadekD. S. (2)zeznał, iż udzielał oskarżonej pożyczek, w wysokości 20.000 zł do 30.000 zł. Wcześniejsze pożyczki były przez oskarżoną zwracane. Wskazał, że oskarżonaM. N. (1)jest znajomą jego żony. Wie, że oskarżona zaciągała też długi u jego siostryI. K.(k. 479-480, t. III). Treść tych zeznań świadek podtrzymał przed tut. Sądem (k. 931-931v, t. V).
ŚwiadekI. K.- zeznała, że pieniądze dla oskarżonejM. N. (1)pożyczał jej mąż. W sumie miała to być kwota 10.000 zł, co dokumentuje podpisana na tą okoliczność umowa. Dotychczas nie składano w tej sprawie pozwu cywilnego. Wersję tę potwierdziła przed tut. Sądem (k. 485-486, t. III; k. 931v-932, t. V).
ŚwiadekA. K.zeznał, oskarżona żeM. N. (1)zaciągnęła u niego jednorazową pożyczkę opiewającą na 20.000 zł. Została ona częściowo spłacona. Do uiszczenia pozostaje 5.000 - 6.000 zł (k. 1226v-1227, t. VI).
ŚwiadekD. S. (3)złożył zeznania, z których wynika, że nic mu nie wiadomo, jakoby osoby o nazwiskachC.,S.iN.umawiały się, co do złożenia obciążających oskarżonąM. N. (1)zeznań (k. 1277v-1278, t. VII).
Sąd dał wiarę w/w świadkom uznając, iż zeznawali oni zgodnie z posiadaną przez siebie wiedzą, przy czym relacje pokrzywdzonejD. S. (1)zostały potwierdzone przedłożoną przez nią dokumentacją. Ich zeznania są spójne, konkretne, wzajemnie się uzupełniają. Osoby te nie miały powodów, by zeznawać w sposób obciążający oskarżoną. Twierdzeń oskarżonej w tym zakresie nie potwierdzili zawnioskowani przez nią świadkowie. Uzupełnieniem osobowych źródeł dowodowych są powołane wcześniej dowody rzeczowe – dokumenty, które zgodne są z relacjami świadków.

XI.

Dotychczasowa karalność oskarżonych
Jak wynika z informacji uzyskanych z Krajowego Rejestru Karnego:
OskarżonaM. N. (1)została skazana wyrokiem Sądu Rejonowego wG.z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt III K 740/11, przy zastosowaniu kwalifikacji zart. 286 §1 k.k.oraz zart. 33 §2 k.k.,art. 69 §1 k.k.iart. 69 §2 k.k.w zw. zart. 70 §1 pkt 1 k.k.iart. 46 §1 k.k., na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 100 zł oraz orzeczono wobec w/w obowiązek naprawienia szkody.
OskarżonyP. L.został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego wG.z dnia 15 lipca 2014 r., sygn. akt IX K 1224/13, przy zastosowaniu kwalifikacji zart. 286 §1 k.k.oraz zart. 33 §2 k.k.przy zast.,art. 69 §1 k.k.iart. 69 §2 k.k.iart. 70 §1 pkt 1 k.k., na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, karę grzywny w wysokości 70 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 zł.
OskarżonyS. B.został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego wG.z dnia 28 lipca 2014 r., sygn. akt IX K 904/14, przy zastosowaniu kwalifikacji zart. 191 §1 k.k.przy zast.art. 58 §3 k.k.,art. 44 §2 k.k., na karę grzywny w wysokości 40 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 zł.
OskarżonyW. B.- nie figuruje w kartotece karnej.
(Dowody: informacje z Krajowego Rejestru Karnego dotyczące:M. N. (1)- k. 1279-1280, t. VII;P. L.- k.1281-1282, t. VII;S. B.- k. 1283-1284, t. VII;W. B.- k. 1266, t. VII)

ZBIORCZA OCENA MATERIAŁU DOWODOWEGO

Wyjaśnienia oskarżonych
Sąd zasadniczo nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonych w zakresie, w jakim były sprzeczne z ustalonym stanem faktycznym.
I tak zupełnie niewiarygodne pozostająwyjaśnieniaM. N. (1)orazP. L., którzy zaprzeczali dokonaniu szeregu oszustw na szkodę pokrzywdzonych, przywłaszczeniu mienia (M. N. (1)), stosowaniu wobec niektórych z nich gróźb karalnych, posługiwaniu się podrobionymi dokumentami (P. L.).
Odnosząc się do oszustw dokonanych w ramach zaciąganych pożyczek wskazać należy, że spora część należności była bowiem dokumentowana umowami podpisanymi przezP. L., gdzie potwierdził on odbiór kwot pobranych wcześniej przez niego czy też oskarżonąM. N. (1). Nie były to jednostkowe przypadki, a w zasadzie wobec różnych pożyczkodawców, często nie znających się, postępowali oni w ten sam sposób. Każdy z pokrzywdzonych wskazywał, iż wskazane w umowa kwoty odzwierciedlają faktycznie przekazane środki pieniężne. Nie są zatem przekonywujące wyjaśnienia, iż oskarżeni zamierzali oddać sumy większe, aniżeli wartość zaciągniętych pożyczek w sytuacji, gdy nierzadko pokrzywdzony obiecywano inne dodatkowe korzyści za pomoc jakiej udzielili oskarżonym, a także pomiędzy kolejnym przekazywaniem pieniędzy obdarowywano ich różnymi prezentami. Umowa pożyczki, z czego asygnujący ją za aprobatą oskarżonejM. N. (1)doskonale musiał zdawać sobie sprawę, jako dojrzały, dorosły człowiek, skutkuje zaciągnięciem zobowiązania. Jest porozumieniem stron, których prawa i obowiązki regulują przepisy prawa. Dla ich zabezpieczenia nierzadko były wystawiane weksle In blanco. Cokolwiek zatem zostanie w treść tej de facto czynności prawnej wprowadzone, odnosi skutek prawny. W szczególności pożyczkodawca może dochodzić swoich wierzytelności, w drodze dotkliwych środków prawnych, w tym egzekucji komorniczej. To samo dotyczy weksla, który nie jest zwykłym, nic nie znaczącym kawałkiem papieru. Nadto przedkładane pokrzywdzony warunkowe zlecenia przelewów opiewały na podane kwoty, które zgodne są z zeznaniami pokrzywdzonych.
Podobnie, nie przekonuje Sądu wypieranie się przez oskarżonych oszukańczego zamiaru, który towarzyszył zaciąganym zobowiązaniom. Oskarżeni bowiem nie tylko podejmowali czynności mające na celu oddziaływać na wyobrażenia potencjalnych ofiar wyłudzeń, wprowadzali ich w błąd co do zamiaru i możliwości spłaty zaciągniętych zobowiązań, ale także posługiwali się dokumentami, także fałszywymi (postanowienie WSA) oraz innymi dokumentami – bankowymi i sądowymi, które miały doprowadzić pokrzywdzonych do przekonania, iż oskarżeni faktycznie dysponują znacznymi zasobami pieniężnymi. Dodatkowo, oskarżona składała szereg obietnic bez pokrycia, sprowadzających się m.in. do zapewnienia zatrudnienia, uzyskania kosztownych prezentów, czy też dostępu do rzekomych ogromnych zasobów finansowych.
OskarżonaM. N. (1)w zasadzie w toku całego postępowania złożyła znikome wyjaśnienia, nie kwestionując w zasadzie samego faktu pożyczania pieniędzy. Ograniczyła się do potwierdzenia, iż pożyczki zaciągała oraz wyrażenia ubolewania wskazując, że na pewno długi spłaci. Jednakże skala procederu, ilość osób w ten sposób pokrzywdzonych, oraz rzeczywiste możliwości finansowe oskarżonej wskazują wprost przeciwnie. Nie było tak, aby oskarżeni uzyskują w tym samym okresie tak znaczne środki, chociaż część z nich przeznaczała na spłatę swoich zobowiązań wobec pokrzywdzonych. W swoich wyjaśnieniach oskarżeni w zasadzie do konkretnych wysokości pobranych kwot się nie odnosili, poza ogólnikowym wskazaniem, że zawarte umowy dokumentują kwoty wyższe, aniżeli pobrane, przy czym nie przedstawiali żadnych dokumentów potwierdzających ich gołosłowne twierdzenia, w przeciwieństwie do pokrzywdzonych. Zdawkowo jedynie odnosiła się do poszczególnych kwot i to już po przeprowadzenie niemal całego postępowania dowodowego. Nie ulega wątpliwości, iż taka postawa wynikała z obranej linii obrony, bowiem znając faktyczny przebieg wydarzeń z ich udziałem starali się osłabić w ten sposób wiarygodność pokrzywdzonych. Podnieść należy, iż nawet zawnioskowani przez ich obrońców świadkowie nie potwierdzili w tym zakresie ich wyjaśnień.
Wprawdzie oskarżonyP. L.złożył wyjaśnienia obszerniejsze, z tym, że kategorycznie zaprzeczał groźbie wystosowanej wobecZ. P.(podobnie zresztą jakM. N. (1)), negują zeznania pokrzywdzonych. Co, do kwot pobranych odnosił się wprost do niektórych z zarzucanych mu czynów. Wówczas zaniżał sumy faktycznie pobrane. Twierdzenia te jednak nie znajdują żadnego pokrycia w pozostałym zebranym w sprawie materiale dowodowym, tj. w dokumentach, zeznaniach pokrzywdzonych, czy też pozostałych świadków.
Co dowyjaśnieńS. B.Sąd uznał, iż z całą pewnością nie polegają one na prawdzie i zmierzają do umniejszenia swojej roli. Oskarżony neguje odniesienie jakiejkolwiek korzyści tytułem załatwienia pożyczki dla oskarżonychM. N. (1)iP. L.. Zeznania świadków wskazują jednak, że istotnie, jego rola była znacząca, gdyż wiedział, że nie może odzyskac swojej wierzytelności od oskarżonejM. N. (1)pomógł oskarżonym w uzyskaniu pożyczki odZ. P., któremu niejako poręczył za uczciwość oskarżonej. Uzyskał z tego tytułu korzyść majątkową, jednak mimo to nadal był wierzycielem oskarżonejM. N. (1)i razem z innymi pokrzywdzonymi korzystał z usług firmy windykacyjnej. Sam swoją rolę potwierdził w trakcie rozmowy telefonicznej, ktorą słyszeli pokrzywdzeni.
W końcu Sąd nie dał wiarywyjaśnieniomW. B., w zakresie w jakim twierdził, iż nie ujawnił oskarżonejM. N. (1)tajemnicy bankowej, w postaci stanu kontaM. K. (1). Sąd nie znajduje bowiem racjonalnego powodu, dlaczego pokrzywdzony miałby go o to pomawiać. Nie ulega wątpliwości, co potwierdzają dane z systemu komputerowego, że w dniu 2 listopada 2012 r. oskarżony sprawdzał dane dotyczące rachunków bankowychM. K. (1)i było to w czasie gdy oskarżonaM. N. (1)nagabywała pokrzywdzonego o udzielenie kolejnych pożyczek, twierdzą, że wie o tym, że posiada jeszcze środki pieniężne zdeponowane w banku. Możliwość przekazania tych informacji potwierdzają bliskie relacje oskarżonegoW. B.z oskarżonąM. N. (1). Nadto same tłumaczenia oskarżonego co do cele w jakim dokonywał sprawdzenia jawią się jako mało przekonujące i labilne. Choćby wskazać należy, że nikt pracowników oddziału banku nie skontaktował się zM. K. (1)aby złożyć mu propozycję przeniesienia rachunku czy też skorzystania z innych produktów finansowych. Nie znajduje również potwierdzenia w materiale dowodowym, jakoby oskarżonaM. N. (1)miła sprzedać jakąkolwiek nieruchomość na rzeczM. K. (1), zaś sprawdzenia konta miała na celu potwierdzenie, że pokrzywdzony posiada wystarczające środki na jej zakup. Zresztą nawet gdyby taki był powód, to zasady logicznego rozumowania potwierdzają, że z taką prośbą musiałaby zwrócić się oskarżonaM. N. (1), bowiem oskarżonyW. B.nie miał być w żaden sposób zaangażowany w ewentualną transakcję. Twierdzeniem oskarżonego przeczą realne działania podjęte w tym kierunku (przez jednego z pokrzywdzonych), które uruchomiły postępowanie sprawdzające w ramach funkcjonujących w banku struktur i powiązań oskarżonegoW. B.z oskarżonąM. N. (1).
Z kolei wyjaśnienia oskarżonegoW. B.w zakresie w jakim konsekwentnie twierdził, iż nie miał świadomości, że pobierając ze swoje rachunku bankowego pieniądze przelane przezM. K. (1)na rzecz oskarżonegoP. L., pomaga w oszustwie, wobec braku przeciwnych bezpośrednich dowodów, uznać należało za wiarygodne. Bliskie relacje oskarżonego z oskarżonąM. N. (1), które w toku wewnętrznego postępowania wyjaśniającego zostały uznana za nieetyczne, mogą stanowić uzasadnienie takiego działania, bowiem jeszcze wówczas oskarżony również był przekonany o tym, że pochodzące ze spadku wielkie środki finansowe oskarżonaM. N. (1)zdeponuje w jego placówce, co było również korzystne z zawodowego punktu widzenia i wiązało się z realizacją stawianych przed dyrektorami oddziałów planów, z których byli rozliczani. Sam oskarżonyW. B.uznał to za przysługę, w wyniku której otrzymał także częściowy zwrot pożyczki jakiej udzielił oskarżonejM. N. (1). Co istotne brak jest dowodów jakoby w jakikolwiek sposób uczestnik on przy zawieraniu umowy, a nawet by wówczas wiedział, że jest to pożyczka, zaś tytuł przelewu dotyczył zapłaty zgodnie z umową, nie precyzując czego ta umowa dotyczy. Nie było zatem w nim wskazane, ze chodzi o pożyczkę pieniężną.

Pozostały materiał dowodowy
Sąd jedynie marginalnie wskazuje, iż wszelkie powołane w części ustalającej dowody w postaci dokumentów uznał zasadniczo za wiarygodne, tym bardziej, iż ich mocy dowodowej nie kwestionował żaden z oskarżonych w sposób bezpośredni. Szczegółowe omawianie każdego z nich nie służy w żaden sposób przejrzystości wywodu, przeciwnie, działałoby na jej niekorzyść. W związku z tym Sąd zaznacza, iż dał wiarę wszelkim innym źródłom dowodowym, aniżeli wyjaśnienia oskarżonych i zeznania świadków wiarę w takim zakresie, w jakim odpowiadają one przebiegowi zdarzeń przedstawionych odrębnie dla każdego z czynów objętych niniejszym postępowaniem.
Powyższy materiał dowodowy pozwolił, w ocenie Sądu, na dokonanie stanowczych i pozbawionych wątpliwości ustaleń faktycznych.

Opinie sądowo-psychiatryczne
OskarżonyP. L.iS. B.poddano badaniom przez dwóch biegłych psychiatrów (k. 569-571, t. III; k. 572-574, t. III). Biegli psychiatrzy sporządzili opinię sądowo-psychiatryczną w oparciu o wstępny wywiad, badanie psychiatryczne oraz analizę akt sprawy. Biegli nie stwierdzili u oskarżonych objawów choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego ani innych zakłóceń czynności psychicznych. Obaj oskarżeni tempore criminis mieli w ocenie biegłych zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem.
Za przekonywującą należy uznać opinie sporządzone przez zespoły biegłych psychiatrów. Zostały one bowiem oparte na rzetelnych ustaleniach faktycznych, cechuje je rzeczowość, a nadto wnioski w niech sformułowane są logiczne i nie budzą żadnych wątpliwości na tle zagadnień, których wyjaśnieniu służyły.
Stwierdzić zatem należy, iż wszystkim oskarżonym można przypisać winę. Są bowiem dorosłymi ludźmi, znającymi podstawowe normy jakie obowiązują w społeczeństwie. Mieli również możliwość postąpienia zgodnie z regułami porządku prawnego, jednakże z tej możliwości nie skorzystali i popełnili przestępstwa. Okoliczności popełnionego przez oskarżonych czynów, ich zaplanowany charakter, jak również odpowiednio wyniki opinii sądowo-psychiatrycznych prowadzą jednoznacznie do wniosku, iż nie mieli zniesionej ani ograniczonej w stopniu znacznym zdolności rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem w rozumieniuart. 31§1 lub §2 k.k., przez co brak jest jakichkolwiek okoliczności świadczących o braku poczytalności. Nie stwierdzono także innych okoliczności mogących skutkować wyłączeniem zdolności oskarżonych do zawinienia.

KWALIFIKACJA PRAWNA
Sąd uznał oskarżonych za winnych popełnienia zarzucanych im czynów, dokonując stosownej modyfikacji opisu przypisanych przestępstw, co było pochodną dokonanych ustaleń faktycznych zarówno w zakresie sposobu wprowadzenia w błąd, jak również sporadycznie co do czasookresu popełnienie niektórych czynów, czy też wartości mienia stanowiącego niekorzystne rozporządzenie.

OskarżonaM. N. (1)

Ustalenia poczynione w niniejszej sprawie doprowadził Sąd do wniosku, iż czyny objęte niniejszym postępowaniem, których dopuściła sięM. N. (1)obejmują: dwa ciągi przestępstw, z których pierwszy został zakwalifikowany zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 294§1 k.k.przy zast.art. 91§1 k.k., a drugi z nich zart. 286§1 k.k.przy zast.art. 91§1 k.k., przestępstwo zart. 190§1 k.k.oraz przestępstwo zart. 284§2 k.k.

Ciąg przestępstw zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 294§1 k.k.przy zast.art. 91§1 k.k.oraz ciąg przestępstw zart. 286§1 k.k.przy zast.art. 91§1 k.k.
Pierwsza z ocen prawno-karnych odnosi się do inkryminowanych zachowań oskarżonej przypadających na cztery zazębiające się ze sobą przedziały czasowe, których datą początkową jest dzień 20 września 2012 r., a końcową dzień 23 sierpnia 2013 r. Druga z tych ocen obejmuje przedział czasowy od stycznia 2011 r. do stycznia 2013 r., przy występowaniu odstępu czasowego pomiędzy czynami.
I tak, Sąd ustalił, iż w przeciągu tak zakreślonej cenzury czasowej, oskarżona skłoniła pokrzywdzonych do udzielenia jej pożyczek na znaczne kwoty (z których, co do pierwszego ciągu wszystkie przekroczyły 200.000 zł), nie mając przy tym zamiaru ich uregulowania. Każdorazowo wprowadzała pokrzywdzonych w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków pieniężnych na zasadach określonych w umowach.
Schemat działania oskarżonejM. N. (1)w każdym z przypadków był analogiczny. Pierwszym elementem planu było zaskarbienie sobie symapatii oraz zaufania potencjalnych pożyczkodawców. Na ten etap składał się szereg działań, takich jak „przyjacielskie przysługi” polegające na opłaceniu wizyty u fryzjera, czy kosmetyczki lub uregulowaniu rachunku w restauracji, przy jednoczesnym zostawieniu napiwku przewyższającego kilkakrotnie wartość zamówienia, obdarowywanie ich prezentami. Przychylność pokrzywdzonych oskarżona zjednywała sobie także rozpościerając nadzwyczaj świetliste perspektywy zawodowe, tj. obiecując zatrudnienie i to na intratnych stanowiskach - m.in. dyrektorahurtowni (...), pełnomocnika firmy, które wiązało się z ogromnymi zarobkami. OskarżonaM. N. (1)dbała przy tym o swój wizerunek. W tym celu dokładała wszelkich starań by uchodzić za osobę majętną, dobrze ustosunkowaną, czego przejawem była nie tylko gustownie dobrana garderoba o nieprzeciętnym standardzie, ale też luksusowe samochody. Te elementy były na tyle wyraziste, że zapadły w pamięć wszystkim pokrzywdzonym, którzy zgodnie zeznawali, iż ubiór i pojazdy, którymiM. N. (1)się poruszała sprawiały, że w ich oczach jawiła się ona jako ktoś znaczący, nietuzinkowy. Nie był to jedyny sposób podkreślania swojego statusu społecznego. Swoją pozycję manifestowała m.in. poprzez wizyty w bankach, gdzie była osobą podejmowaną z nadzwyczajną starannością. Tam bowiem zajmował się nią m.in. sam dyrektor banku oskarżonyW. B., z którym była po imieniu.
Następnie, gdy już oskarżona zjednała sobie mir i życzliwość znajomych, przystępowała do fazy zwracania się o pożyczki większych kwot. Te jednak wcześniej - niejednokrotnie były poprzedzone drobnym zaciąganiem zobowiązań - któreM. N. (2)spłacała. Powodowało to, iż oceniana była jako osoba rzetelna i godna zaufania. Standardowym punktem programu, przy okazji zaciągania pożyczek było uzasadnianie swoich próśb toczącym się postępowaniem spadkowym - po zmarłym konkubencie, a ojcuJ. S.(córki oskarżonej) - które rzekomo dotyczyć miało znacznego majątku. Faktycznie jednak oskarżona, co zresztą sama przyznała spadek odrzuciła z uwagi na długi. Motyw ten zatem był wymyślonym pretekstem do wyciągnięcia pieniędzy od pokrzywdzonych. Wskazuje on jednocześnie na miałkość obietnic oskarżonejM. N. (1), co do spłaty zaciąganych zobowiązań. Skoro bowiem wiedziała, iż żadnej większej masy majątkowej nie uzyska, to uznać należy, że w chwili zaciągania w sposób sukcesywny kolejnych pożyczek i to na „okrągłe kwoty”, zdawała sobie sprawę, iż nie ma z czego tych pieniędzy oddać. Idąc dalej, nawet nie zamierzała tego zrobić. Nie sposób bowiem inaczej ocenić późniejsze uniki wobec swoich wierzycieli. Co więcej, podejmowanie działań skłaniających do odstąpienia od egzekwowania przez nich swoich należności, poprzez odraczanie terminu spłaty, aż do unikania kontaktu z wierzycielami. Dochodziło również do działań takich jak groźby kierowanie pod adresemZ. P..
Powyższe względy doprowadziły Sąd do przekonania, iżM. N. (1)zwracała się o kolejne sumy pieniężne, z góry wiedząc, iż nie jest zdolna ich zwrócić. Czyniła to, korzystając z wykreowanego wcześniej wizerunku osoby wywiązującej się ze swoich zobowiązań, a nadto żyjącej na wysokiej stopie. Działała zatem w sposób przemyślany na podświadomość pokrzywdzonych przekonanych o jej możliwościach finansowych i uczciwych zamiarach. Jak bowiem inaczej ocenić - z punktu widzenia przeciętnego obserwatora - dobrze ubraną, elegancką kobietę, która dysponuje, coraz to nowszymi samochodami wysokiej klasy - przypisując sobie ich własność, funduje rozmaite prezenty i pozostaje z dyrektorem banku w wyraźnej zażyłości. Tym samym, szereg zabiegów podjętych przezM. N. (1)Sąd uznał za wyczerpujące znamiona przestępstwa oszustwa - co do drugiego z ciągów przestępstw, a co do pierwszego z ciągów, za wyczerpujące znamiona tego przestępstwa w typie kwalifikowanym - zważywszy na kwoty środków wyłudzonych (przekraczające 200.000 zł), tj. czynu zart. 294 k.k.Niewątpliwym pozostaje, iż działała ona z zamiarem bezpośrednim uzyskania niebagatelnych kwot, doprowadzając w konsekwencji pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, przy uprzednim wprowadzeniu pokrzywdzonych w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków pieniężnych na zasadach określonych w umowach ustnych i pisemnych.
Z uwagi na zwartość czasową poszczególnych czynów ciągłych, jakich dopuściła się oskarżona w stosunku do pokrzywdzonych, przestępstwa te zostały uznane za ciąg przestępstw.
Z kolei okoliczność, iż działań polegających na doprowadzeniu pokrzywdzonych w osobachZ. P.iM. K. (1),K. F. (1)iM. C. (1), dopuściła się działając wspólnie w porozumieniu z oskarżonymP. L., fakt ten znalazł swoje odzwierciedlenie w opisie czynów zabronionych.
Wskazać należy, iż zasadnym stało się wyeliminowanie z opisu czynu i kwalifikacji prawnej posłużenie się uprzednio podrobionymi dokumentami w postaci orzeczeń sądów, albowiem doszło to tego już po popełnieniu przestępstwa oszustwa (styczeń 2013 r.). Znalazło to wyraz m.in. w zarzucie postawionym oskarżonemuP. L.. OskarżonejM. N. (1)takowego zarzutu nie postawiono, zaś samo posługiwanie się tymi dokumentami nie mogło stanowić elementu wprowadzenia w błąd, bowiem odbywało się już po dokonaniu oszustwa i doprowadzeniu pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.

Przestępstwo zart. 190§1 k.k.
Sąd doszedł do przekonania, iż oskarżonaM. N. (1)wyczerpała także znamiona przestępstwa groźby karalnej. Jak bowiem wynika z poczynionych ustaleń na przełomie kwietnia i maja 2013 r. wZ.na stacji BP nakazałaZ. P.zaniechania przez niego dopraszania się o swój dług, przy jednoczesnej sugestii, iż w razie braku zastosowania się do jej zalecenia spotkają go negatywne reprekusje. Mianowicie, zajmą się nim jej znajomi proweniencji nie byle jakiej, bo wywodzący się ze środowiska przestępczego. Tego rodzaju komunikat niewątpliwie stanowi realizację przestępstwa zart. 190§1 k.k.Z zeznań pokrzywdzonegoZ. P.wynika bowiem, iż potraktował słowa oskarżonej poważnie. Wzbudziły one w nim obawę, a tym samym wystąpił skutek materialny, który charakteryzuje groźbę karalną. Nadto należy zwrócić uwagę, iż z jedną z osób, którymi straszyła pokrzywdzonego miał byćJ. F., z którym oskarżona posiadała wspólny rachunek bankowy, co tylko uwiarygodnia twierdzenia pokrzywdzonego.

Przestępstwo zart. 284§2 k.k.
OskarżonaM. N. (1), niezależnie od przestępstw oszustwa dokonanych wobecK. F. (1), popełniła na jej szkodę przestępstwo przywłaszczenia rzeczy powierzonej. Tym razem przedmiotem zamachu stało się mienie w postaci pierścionka z diamentem o wartości około 20.000 zł. OskarżonaM. N. (1)weszła w posiadanie wskazanego elementu biżuterii, którego jednak postanowiła nie zwracać prawowitej właścicielce, pomimo, iżK. F. (1)wielokrotnie się o niego upominała. Pierścionek finalnie trafił do lombardu, gdzie został zastawiony przez oskarżoną.
Tak opisane działanieM. N. (1)w ujęciu prawno-karnym zakwalifikować należało zart. 284§2 k.k.Pokrzywdzona powierzyła oskarżonej (pożyczyła z zastrzeżeniem zwrotu) należący do niej przedmiot, który nie tylko nie został zwrócony, ale w dalszej kolejności oskarżonaM. N. (1)rozporządziła nim jak swoją własnością, z wyłączeniem uprawnień właścicielskichK. F. (1), co odpowiada kodeksowemu ujęciu przywłaszczenia zart. 284§2 k.k.

OskarżonyP. L.

Szereg przestępnych zachowań, których dopuścił się oskarżonyP. L.został przez Sąd opisany jako: ciąg przestępstw kwalifikowany zart. 286§1 k.k.przy zast.art. 91§1 k.k., przestępstwo zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 294§1 k.k.w zw. zart. 12 k.k., przestępstwo zart. 190§1 k.k., przestępstwo zart. 270§1 k.k.

Ciąg przestępstw  zart. 286§1 k.k.przy zast.art. 91§1 k.k.oraz

przestępstwo zart. 286§1 k.k.oraz z zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 294§1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
Mając na uwadze zachowania oskarżonego, podjęte w ramach pożyczek zaciąganych u pokrzywdzonych w osobachL. B.,J. C. (1), a współdziałając zM. N. (1)pożyczek zaciąganych uZ. P.iM. K. (2)orazE. S.iM. S. (1), Sąd uznał, że stanowią one ciąg przestępstw zart. 91§1 k.k.Z kolei przestępstwo oszustwa na szkodęT. M., z uwagi na innych czas popełnienia nie mogło zostać zakwalifikowane do powyższego ciągu przestępstw.
Z kolei sprawstwo dokonane wspólnie i w porozumieniu zM. N. (1), w związku z pożyczkami zaciąganymi uK. F. (1)orazM. C. (3)stanowi kwalifikowany typ przestępstwa oszustwa, będącego jednocześnie czynem ciągłym.
OskarżonyP. L., korzystając z dobrych znajomości w przypadkuL. B.iJ. C. (1), wykorzystał zaufanie w/w do uzyskania środków pieniężnych podając zmyślone motywy tych pożyczek. W szczególności opłacenie składek ZUS za pracowników oraz ratowanie rodzinnej firmy. Faktycznie jednak, oskarżonyP. L.nie dysponował zakładami, do których rościł sobie prawa. Świadkowie mogli się o tym fakcie przekonać, gdy próbowali odzyskać swoje należności, udając się do rodzimych firm. Usłyszeli tam, iż oskarżony został odsunięty od spraw firmy. Tym samym, wprowadził swoich wierzycieli w błąd, co do stabilności własnej sytuacji finansowej. Nie zawiadywał bowiem własnym biznesem, co świadczyłoby, iż ma określony majątek, a zatem jest obiektywnie rzecz ujmując wypłacalny.
Z kolei w przypadkuZ. P.orazE.iM. S. (1), oskarżony zapewnił ich o spłacie zaciągniętych zobowiązań współdziałając zM. N. (1), co do której kondycji finansowej i zamiarów miał świadomość. Wiedział, iż zaciąga ona którąś z kolei pożyczkę opiewającą na niebotyczne kwoty, a mimo to kontynuował jej retorykę, podając pokrzywdzonym informacje m.in. o toczącym się postępowaniu spadkowym i spodziewanych przezM. N. (1)profitach z masy spadkowej, co było wierutnym kłamstwem. Zbliżoną taktykę oskarżony podjął wobecK. F. (1)orazM. C. (1), z tym, że wartość mienia stanowiącego przedmiot zamachu wyniosła 400.000 zł, co spowodowało, iż Sąd czyn ten zakwalifikował zart. 294§1 k.k.
Konkludując, oskarżony celowo wprowadzał pokrzywdzonych w błąd, co do sytuacji finansowej swojej i oskarżonejM. N. (1)oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków pieniężnych na zasadach określonych w umowach, wiedząc, iż długów nie spłaci ani on ani też oskarżona, czym doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w/w pokrzywdzonych. W przypadku każdego z przestępstw tworzących ciąg działał w sposób podobny.

Przestępstwo zart. 190§1 k.k.
Sąd stwierdził również, iż oskarżonyP. L.dopuścił się przestępstwa groźby karalnej. Kierując doZ. P.groźbę sprowadzającą się do oświadczenia, iż winien on odstąpić od egzekwowania swoich należności, chcąc ujść z życiem i posługując się przy tym przedmiotem przypominającym broń, wzbudził w sposób obiektywny obawę w adresacie tego komunikatu. Spowodował więc wystąpienie skutku, znamiennego dla groźby i wypełnił przesłanki pozwalające przypisać u sprawstwo w rozumieniuart. 190§1 k.k.

Przestępstwo zart. 270 §1 k.k.
OskarżonyP. L.dopuścił się także przestępstwa fałszerstwa materialnego, posługując się podrobionym postanowieniem WSA wW.z dnia 24 stycznia 2013 r., sygn. akt Nsm 837/11. Czynność ta polegała na okazaniu w/w postanowieniaZ. P., w związku ze spotkaniem dotyczącym zwrotu pożyczki. W konsekwencji, dokonał czynności sprawczej, charakteryzującej znamiona typu przestępstwa zart. 270§1 k.k.

OskarżonyW. B.

Uniewinnienie

od zarzutu zart. 18§3 k.k.w zw. zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 294§1 k.k.
Analizując zachowania podjęte przez oskarżonegoW. B., dyrektora oddziałubanku (...)wP., Sąd doszedł do przekonania, iż oskarżony nie popełnił zarzucanego mu w akcie oskarżenia przestępstwa polegającego na ułatwieniu oskarżonejM. N. (1)popełnienie przestępstwa na szkodęZ. P.iM. K. (1). Ustalenia dokonane w toku niniejszego postępowania nie doprowadził Sądu do wniosku, iż czyn w kształcie opisanym w akcie oskarżenia (pkt 18 części wstępnej wyroku) miał stanowić pomocnictwo do oszustwa z tego względu, że nie zostało dowiedzione jakoby po stronie oskarżonegoW. B.wystąpił adekwatny zamiar, który w przypadku przestępstwa oszustwa powinien mieć charakter bezpośredni. Brak jest wystarczających dowodów (na co wskazano wyżej) jakoby oskarżony miał świadomość, że wypłacając pieniądze ze swojego rachunku bankowego i przekazując je oskarżonejM. N. (1)wiedział, że pochodzą one z pożyczki, której oskarżona nie zamierza zwrócić. Dlatego Sąd uniewinnił oska®zonegoW. B.od popełnienia zarzucanego czynu i kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa.
Przestępstwo zart. 171 ust. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe
Nie miał Sąd przy tym wątpliwości, iżW. B.uchybił obowiązkowi zachowania tajemnicy bankowej, działając z zamiarem bezpośrednim, ujawnił oskarżonejM. N. (1)informacje dotyczące środków zgromadzonych na rachunkach bankowychM. K. (1). OskarżonaM. N. (1)była osobą nieuprawnioną zgodnie z przepisamiprawa bankowegodo uzyskania tego typu informacji od pracownika banku. Nadto informacje te zostały wykorzystane przez oskarżoną, gdy starała się bezskutecznie o kolejną pożyczkę.

OskarżonyS. B.

OskarżonyS. B.poznał oskarżonąM. N. (1)zeZ. P., a następnie za jego pośrednictwem zM. K. (1), wiedząc, iż oskarżona potrzebuje, którejś z kolei pożyczki, co było warunkiem spłaty jego wierzytelności. Co więcej wiedział o tym, że nie jest ona osobą, która zdolna będzie spłacić nowy dług. Sam bowiem był jej wierzycielem i liczył na uregulowanie przez w/w pożyczki. Przyczyna ta skłoniła go do udzielenia pomocy oskarżonej, w ten sposób, iż znalazł dla jej potrzeb kolejne źródło finansowania, w osobieZ. P.iM. K. (1).Z. P.natomiast, nieświadom sytuacji finansowej oskarżonychM. N. (1)iP. L., kierując się zapewnieniami oskarżonegoS. B.- którego przecież znał - zgodził się udzielić pożyczki oskarżonych i pośredniczył w pożyczkach udzielonych następnie przezM. K. (1).
Tym samym oskarżony udzielił pomocy do popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodęZ. P.iM. K. (2). Z góry bowiem wiedział, że oskarżeni nie są zdolni zwrócić zaciągniętego długu. Miał jednak na uwadze swoją korzyść, odzyskanie pożyczonych oskarżonejM. N. (1)pieniędzy. Chciał zatem doprowadzenia pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, w którym oskarżonym dopomógł. Stąd, Sąd przyjął, iż zrealizował on formę zjawiskową sprawstwa w postaci pomocnictwa do popełnienia przestępstwa oszustwa.

KARY I ŚRODKI KARNE
Wymierzając oskarżonym kary Sąd ustalił ich rodzaj i wysokość w pełni respektując dyrektywy sądowego wymiaru kary zart. 53 k.k.
Miarkując karę wobec oskarżonejM. N. (1)Sąd miał na uwadze, iż dopuściła się ona szeregu przestępstw wymierzonych w jedno dobro, tj. mienie. Ich skala - bacząc na wysokość kwot wyłudzonych od pokrzywdzonych oraz ilość osób stratnych w wyniku jej działalności - jest znaczna. Przestępstwa te opierały się o podstawowy mechanizm działania, wykorzystujący paradoksalanie wartości leżące u podstaw pewności obrotu - uczciwość, rzetelność, dotrzymywanie umów. Wpierw bowiem oskarżona dawała poznać się jako osoba, która pożycza pieniądze, a po pewnym czasie, zgodnie z danym słowem je oddaje, albo też odwoływała się do znajomości pożyczkodawcy z osobą, którą ona sama znała i u której cieszyła się ogólnie dobrą opinią. Dodatkowo, oskarżona uwiarygadniała swoją zdolność do spłaty zaciągniętych pożyczek, umiejętnym kreowaniem wizerunku osoby dobrze sytuowanej, która w dodatku czekała na przypływ gotówki z masy spadkowej. Celowo zatem oddziaływała na wyobrażenia osób udzielających jej środków pieniężnych dokładając wszelkich starań, by uwierzyli, że jest kimś innym, aniżeli pozostawała w rzeczywistości, jeżeli chodzi o jej sytuację finansową. Następnie, gdy już wkradła się w(...)swoich znajomych, nie wahała się prosić o pozorną pomoc.
Społeczna szkodliwość oszukańczych praktyk podejmowanych przez oskarżonąM. N. (1)powinna zostać oceniona niewątpliwie jako wysoka. Nie stanowiły one konsekwencji działania pod wpływem impulsu, czy też z powodów trudnej sytuacji życiowej, zmuszającej ją do desperackiego szukania środków finansowych celem ratowania życia, czy też zdrowia kogoś bliskiego. Przeciwnie, okoliczności sprawy wskazują, iż kierowała nią zwykła pazerność. Dążyła jedynie do wyłudzania maksymalnej ilości środków, nierzadko oszczędności całego życia pokrzywdzonych, nie licząc się z potrzebami osób, od których środki te pożyczała. Przykładowo, nie przeszkadzało jej skłanianie kobiety samotnie wychowującej dzieci, bezrobotnej, by ta zaciągnęła kredyty i pożyczkę. Gdy zaczęło jej brakować na utrzymanie, to w przysyłała drobne kwoty, nie przystępując w dalszym ciągu do spłaty pożyczki. Co istotne mimo, iż nie wywiązywała się z zaciągniętych zobowiązań, w dalszym ciągu kontynuowała przestępczy proceder. Można dojść do wniosku, iż uczyniła z tego swego rodzaju sposób na dostatnie życie, kosztem pokrzywdzonych.
Podkreślić przy tym należy, że oskarżona nie tylko wyłudzała gotówkę, ale przejawiała również zainteresowanie cudzą własnością nadającą się do spieniężenia w ogólności, o czym świadczy fakt przywłaszczenia pierścionka z diamentem na szkodęK. F. (1).
Mało tego, oskarżona, będąc przekonana o bezkarności posunęła się do gróźb kierowanych pod adresemZ. P., mających na celu zniechęcenie go do dochodzenia spłaty długu.
Wobec uprzedniej karalności, Sąd mając te wszystkie okoliczności na względzie uznał, iż kara wymierzona oskarżonej nie może być nadto pobłażliwa. Niewątpliwie, zachowania oskarżonejM. N. (1)będące przykładem osiągania niczym nie uprawnionej korzyści majątkowej, realizowanej na drodze przestępstwa, powinny zostać odpowiednio napiętnowane, co winno stanowić przestrogę dla innych osób i realizować w ten sposób założenia prewencji ogólnej.
Wymierzone jej kary jednostkowe oraz kara łączna 6 lat pozbawienia wolności w pełni odpowiadają stopniowi winy, jak i wysokiemu stopniowi społecznej szkodliwości przypisanych jej przestępstw.
Kary te spełniają cele prewencji szczególnej i ogólnej. Działania oskarżonej, pozbawione skrupułów i względu na drugiego człowieka wymagają orzeczenia kary na tyle odczuwalnej, by oskarżonaM. N. (1)wyciągnęła wnioski z dotychczasowego zachowania godzącego w porządek prawny i zasady współżycia społecznego. Porządek, w którym nie do przyjęcia jest wykorzystywanie chęci niesienia pomocy drugiemu człowiekowi i osiągania z tego tytułu korzyści majątkowej. Każdorazowo właśnie chęć wsparcia finansowego oskarżonej doprowadziła pokrzywdzonych do sytuacji niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Z tych względów kara wymierzona wobec oskarżonejM. N. (1)powinna odstraszyć także innych potencjalnych sprawców tego rodzaju przestępstw.
Uzasadniając karę wymierzoną oskarżonemuP. L., nie sposób odciąć się od przestępczej działalności oskarżonejM. N. (1), w której oskarżony współuczestniczył, co też znalazło swoje odzwierciedlenie w opisach niektórych z czynów przestępnych. OskarżonyP. L., pomimo mniejszej ilości wyłudzeń środków pieniężnych nie odstawał od stopnia biegłości w zakresie posługiwania się technikami oszukańczymi preferowanymi przez oskarżonąM. N. (1). Nie miał on żadnych oporów, by wmawiać pokrzywdzonym, iż faktycznie toczy się postępowanie spadkowe, składać szereg zapewnień bez pokrycia, czy w końcu grozić wierzycielom dochodzącym swoich praw. Pieniądze, podobnie jak oskarżonaM. N. (1)wyłudzał z przyczyny polegającej na chęci osiągnięcia zysku, wzbogacenia się cudzym kosztem.
Poczucie bezkarności oskarżonego jest nie mniejsze aniżeli oskarżonejM. N. (1). Jednocześnie, Sąd dostrzega, iż w okolicznościach rozpoznawanych czynów, motorem działań przestępnych obliczonych na wyłudzenia była wola przede wszystkim oskarżonej. Skłoniło to Sąd do tego, ażeby wymierzyć oskarżonemuP. L.karę w wysokości niższej od kary orzeczonej wobec oskarżonejM. N. (1).
Wobec uprzedniej karalności, karą adekwatną dla stopnia winy, społecznej szkodliwości czynów, warunków i właściwości osobistych oskarżonego jest kara łączna 4 lat pozbawienia wolności, uwzględniająca wymiar kar jednostkowych.
Tak ukształtowany wymiar kary odpowiada celom wychowawczym, jak również celom prewencji szczególnej i ogólnej. Surowość kary odpowiada skutkom przestępczych działań oskarżonegoP. L., który winien liczyć się z konsekwencjami swojego zachowania.
Karę wymierzonąS. B.Sąd określił mając na uwadze w pierwszej kolejności rodzaj popełnionego przestępstwa oraz formę zjawiskową jego popełnienia. Te z kolei wskazują, iż czyn zabroniony, którego w/w się dopuścił jest mniej społecznie szkodliwy, aniżeli czyny dotychczas omówione. Istotnie, oskarżony brał udział w doprowadzeniu pokrzywdzonychZ. P.iM. K. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, z tym, że nie był głównym wykonawcą czynności sprawczej. Przyczynił się do wypełnienia znamion typy zart. 286§1 k.k., udzielając pomocy oskarżonymM. N. (1)iP. L., co stanowi istotną różnicę.
W końcu, nie bez znaczenia pozostaje ilość naruszeń obowiązujących norm.S. B.dokonał tego jeden raz, a pobudki, którymi się kierował - pomimo ich naganności - wskazują, iż zachowań tych nie zamierzał kontynuować w sposób permanentny, tak jak miało to miejsce w odniesieniu do oskarżonychM. N. (1)iP. L.. Jednym z jego motywów działania była chęć odzyskania pożyczonych oskarżonejM. N. (1)pieniędzy. Wskazać jednak należy, iż w dalszym ciągu pomimo udzielonej pomocy pozostawał jej wierzycielem i razem z innymi pokrzywdzonymi korzystał z usług firmy windykacyjnej.
Działanie w celu odzyskania własnych pieniędzy jest i owszem praktyką zrozumiałą, pod warunkiem, że mieści się ona w granicach prawa. Tego kryterium postępowanie oskarżonegoS. B.nie spełnia. Brak bowiem usprawiedliwienia dla wykorzystywania zaufania pokrzywdzonych, po to tylko, ażeby skłonić ich do wejścia w transakcję, w związku z którą oskarżony zamierzał odebrać własny dług. Miarkując karę oskarżonego, nie umknęło uwadze Sądu, iżS. B.był uprzednio karany, z tym, że czyn tytułem którego wówczas poniósł odpowiedzialność dotyczył innego dobra - wolności. Wyklucza to zatem stwierdzenie pewnej notoryjności działań o konotacjach oszukańczych.
Reasumując, Sąd doszedł do przekonania, iż pomimo dopuszczenia się czynu ocenianego z prawno - karnego punktu widzenia w sposób jednoznacznie negatywny, całość warunków i przymiotów osobistych oskarżonegoS. B.przemawia za orzeczeniem wobec w/w kary warunkowo zawieszonej w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, przy zastosowaniu przepisów obowiązujących przed dniem 1 lipca 2015 r., jako względniejszych dla oskarżonego. Kara ta nie jest zdaniem Sądu nadmiernie surowa, bowiem plasuje się w dolnych granicach zagrożenia ustawowego. Nie przekracza przy tym stopnia jego winy. Dodatkowo, z uwagi na motyw działania oskarżonego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za celowe uznał Sąd wymierzenie obok kary pozbawienia wolności, grzywny w wysokości 30 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 złotych. Kara ta koresponduje z fiskalnym charakterem naruszenia jakiego dopuścił się oskarżony.
OskarżonyW. B.,w konfrontacji z pozostałymi oskarżonymi oddziaływał negatywnie na obowiązujący porządek prawny w sposób najmniej znaczący. Faktem jest, iż naruszył przepis ustawy szczególnej -prawo bankowe- nakładającej na niego obowiązek zachowania w tajemnicy danych, jakie powziął wykonując przydane w ramach sprawowanej funkcji uprawnienia. Jednym z nich była możliwość wglądu do kont bankowych klientów. Okoliczność ta niewątpliwie rzutuje na ocenę podjętego przez niego działania w sposób negatywny. Nadto oskarżony nie był przeciętnym pracownikiem oddziału banku, a jego dyrektorem, a wiec osobą od której należy więcej wymagać w zakresie dbałości o realizację obowiązków zawodowych.
Z drugiej jednak strony nastąpiło to w ramach dobrych relacji z oskarżoną, co do której wiązał nadzieje na wykonanie planu związanego z funkcjonowaniem zarządzanego przez niego oddziału banku, zaś ostatecznie nie doprowadziło do uzyskania kolejnej pożyczki odM. K. (1). Zatem wynikało z pewnej zażyłości wiążącej oskarżonego z oskarżonąM. N. (1), co do której początkowo nie miał świadomości o oszukańczych praktykach. Nie stanowi to jednak okoliczności wyłączającej winę, czy karalność, to poczytać należy oskarżonemu na korzyść, w szczególności jeżeli zwróci się uwagę, że sam pożyczał oskarżonej pieniądze, sądząc, że po uzyskaniu spadku zostaną mu one zwrócone. Trudno natomiast przyjąć, iż oskarżony miał na uwadze odniesienie korzyści w znaczeniu majątkowym, kosztem pokrzywdzonych.
Rozważając wymiar kary należnej tytułem przypisanego oskarżonemu sprawstwa, Sąd wziął pod uwagę i ten fakt, że oskarżonyW. B.jest osobą niekaraną.
W związku z powyższym Sąd uznał, iż kara wobec niego orzeczona powinna być mniej dotkliwa i dawać mu szansę na wyciągnięcie wniosków ze swojego zachowania, przy czym należy podkreślić, że oskarżony w związku ze swoimi nieprofesjonalnymi relacjami z oskarżoną, ostatecznie utracił stanowisko dyrektora oddziału banku, co stanowiło dodatkową dolegliwość.
Mimo powyższego, czyn przypisany oskarżonemu charakteryzuje się znacznym stopniem szkodliwości społecznej. Narusza on podstawowe zasady funkcjonowania systemu bankowego, jakim jest obowiązek zachowania tajemnicy bankowej. Dlatego też Sąd wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym jej zawieszeniem na okres próby dwóch lat. Instytucja warunkowego zawieszenia kary niewątpliwie pozwoli w sposób pełniejszy, aniżeli kara bezwzględnego pozbawienia wolności wypełnić cele prewencji szczególnej kary. Okres próby jest bowiem marginesem czasowym, w trakcie którego oskarżonym pozostaje pod szczególnym nadzorem organów wymiaru sprawiedliwości. Pozwala on z jednej strony kontrolować przestrzeganie przez oskarżonego rygorów tego okresu (w tym spłacania m.in. kary grzywny), a z drugiej pozwala uniknąć osadzenia go w zakładzie karnym, które w przypadku osób dotąd nieodnotowanych w rejestrach karnych mogłoby odnieść skutki odwrotne od oczekiwanych. Chodzi o ryzyko kryminalizacji osoby zasadniczo przestrzegającej porządku prawnego, co nie odpowiada celom wychowawczym jakie kara powinna spełniać, a w dalszej perspektywie także względom prewencji ogólnej.
Wobec kumulatywnego zagrożenia karą grzywny Sąd wymierzył oskarżonemu grzywnę w kwocie w wysokości 5.000 zł. Kara ta podlega wykonaniu i uświadomi oskarżonemu karygodność jego czynu. Z kolei jej wysokość jest pochodną przesłanek wymiaru kary wskazanych powyższej oraz sytuacji majątkowej oskarżonego oraz jego zdolności zarobkowych.

Obowiązki naprawienia szkody
W związku ze zgłoszonymi w toku niniejszego postępowania wnioskami o naprawienie szkody - zgłoszonymi przez pokrzywdzonych – Sąd na mocyart. 46§1 k.k.(w brzmieniu sprzed dnia 1 lipca 2015 r.) w zw. zart. 4§1 k.k.Sąd orzekł:
a) wobec oskarżonychM. N. (1)iP. L.obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę solidarnie na rzecz:
-Z. P.kwoty 30.000 zł;
-K. F. (1)kwoty 280.000 zł;
-M. C. (1)kwoty 120.000 zł;
-E. S.iM. S. (1)jako wierzycielom solidarnym kwoty 121.500 zł;
b) wobec oskarżonejM. N. (1)obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz:
-Z. P.kwoty 40.000 zł;
-M. K. (1)kwoty 560.000 zł;
-K. K. (2)kwoty 94.000 zł;
-S. K. (2)kwoty 26.000 zł;
-A. L. (1)iG. L.jako wierzycielom solidarnym kwoty 363.000 zł;
-D. K. (1)kwoty 15.000 zł;
-D. S. (1)kwoty 297.000 zł;
b) wobec oskarżonegoP. L.obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz:
-T. M.kwoty 200.000 zł;
-J. C. (1)kwoty 10.000 zł.
Dokonując wyliczenia zasądzonych kwot, Sąd miał na uwadze relacje pokrzywdzonych i przedłożone przez nich dokumenty, z których wynikały kwoty niekorzystnego rozporządzenia. W niektórych przypadka zasądzone należności zostały pomniejszone o kwoty spłacone w późniejszym etapie. Podkreślenia wymaga, że Sąd nie poczytał jako spłaty zadłużenia, przedmiotów czy też usług, które były wykonywane na rzecz pokrzywdzonych, albowiem, jak wnika ze zgodnych relacji pokrzywdzonych, miały one stanowić prezenty, bądź też stanowić wynagrodzenie w opóźnieniu spłaty pożyczek i zmierzać do uzyskania kolejnych kwot od pokrzywdzonych.

Koszty sądowe
Z uwagi na wymierzenie oskarżonymM. N. (1)orazP. L.kar o charakterze bezwzględnym, Sąd odstąpił od obciążania ich kosztami postępowania, którymi obciążył Skarb Państwa – uznając, że zachodzą przesłanki zart. 624§1 k.p.k.W związku z wykonywanie długoterminowych kar pozbawienia wolności ich zdolności zarobkowe zostaną ograniczone w sposób znaczny.
Z kolei od pozostałych oskarżonych - na zasadzieart. 624§1 k.p.k.,art. 627 k.p.k.,art. 633 k.p.k.orazart. 2 ust. 1 pkt 2, 3, art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych– Sąd zasądził na rzecz Skarbu Państwa:
- od oskarżonegoW. B.kwotę 40 zł tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 1.120 zł tytułem opłaty,
- od oskarżonegoS. B.kwotę 40 zł tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 300 zł tytułem opłaty.
W pozostałym zakresie natomiast Sąd zwolnił oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych, którymi obciążył Skarb Państwa. Przemawiają za tym bowiem względy słuszności.