Sąd Okręgowy w Warszawie
XIII Wydział Ubezpieczeń
Sygnatura akt: XIII U 776/17
Data wyroku: 2017-08-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Rafał Młyński

Sygn. akt XIII U 776/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 sierpnia 2017 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie XIII Wydział Ubezpieczeń Społecznych w składzie:

Przewodniczący:

SSO Rafał Młyński

Protokolant:

sekr. sądowy Weronika Stopczyńska

po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2017 r. w Warszawie
na rozprawie sprawyK. S.
przeciwko(...)wW.

o wysokość emerytury policyjnej
na skutek odwołaniaK. S.
od decyzji(...)wW.

z dnia 5 stycznia 2017 r. nr(...)

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zaliczaK. S.okres służby od 18 lipca 1983 roku do 6 listopada 1983 roku i od 1 kwietnia 1984 roku do 15 lipca 1986 roku do wysługi emerytalnej po 2,6 % podstawy wymiaru za każdy rok służby,

2
w pozostałym zakresie oddala odwołanie,

3
koszty procesu wzajemnie między stronami znosi.

Sygn. aktXIII U 776/17

UZASADNIENIE

(...)wW.decyzją z dnia 5 stycznia 2017 r. dokonał ponownego ustalenia wysokości emeryturyK. S.. Wskazana decyzja została wydana na podstawieart. 15 bw związku zart. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennejoraz ich rodzin(Dz. U. z 2016 r., poz. 708),, a także na podstawie otrzymanej z IPN Informacji o przebiegu służby nr(...)z dnia 30 listopada 2016 r. Na skutek powyższego organ rentowy przeliczył okres służby ubezpieczonej od 16 marca 1982 r. do 16 lipca 1986 r. wskaźnikiem 0,7 % podstawy wymiaru za każdy rok służby. Tym samym emerytura ubezpieczonej wyniosła 75 % podstawy wymiaru, stanowiąc kwotę 6.370,64 zł.
K. S.złożyła odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc o jej uchylenie oraz o ponowne ustalenie wysokości emerytury poprzez przeliczenie wskaźnika podstawy wymiaru za każdy rok służby w organach bezpieczeństwa państwa na podstawie przedłożonych przez nią dokumentów, tj. kserokopii świadectwa służby z dnia 1 lutego 2016r., kserokopii raportów: o udzielenie urlopu wychowawczego z dnia 21 lutego 1984 r. oraz o skrócenie urlopu wychowawczego z dnia 7 kwietnia 1986 r., kserokopii przebiegu służby z dnia 31 stycznia 2017 r. i kserokopii z książki zdrowia funkcjonariusza MO. Odwołująca podniosła, że organ nieprawidłowo określił faktyczny okres pełnienia przez nią służby w organach bezpieczeństwa państwa, bowiem zgodnie z posiadanymi dowodami (przebieg służby), faktycznie służbę w tych organach pełniła od 16 marca 1982 r. do 15 lipca 1986 r. (a nie do 16 lipca 1986 r.). Nadto, w przesłanej przez IPN informacji o przebiegu służby w uwagach zaznaczony jest okres przebywania przez nią na urlopie wychowawczym od 1 kwietnia 1984 r. do 16 lipca 1986 r., czego organ wydający decyzję nie wziął pod uwagę i okres ten zaliczył do służby ze wskaźnikiem 0,7 %. Skarżąca wskazała także, iż w okresie służby przebywała na zwolnieniach lekarskich związanych z ciążą, urlopie macierzyńskim i urlopie wychowawczym. W jej ocenie, pomimo przebywania na zwolnieniach lekarskich związanych z ciążą i korzystaniu z uprawnień rodzicielskich, nadal pozostawała w stosunku służbowym, zachowując status funkcjonariuszki, jednakże w tym czasie nie realizowała żadnych zadań przynależnych na jej stanowisku służbowym. Tym samym nie pełniła służby w organie bezpieczeństwa, w rozumieniu art. 15b ust. 1 ustawy zaopatrzeniowej.
W odpowiedzi na odwołanie organ emerytalny wniósł o jego oddalenie oraz o zasądzenie od odwołującej na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego w podwójnej wysokości stawki minimalnej, podnosząc, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie obowiązujących przepisów, z uwzględnieniem Informacji IPN o przebiegu służby.

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

K. S.(ur. (...)), od 16 marca 1982 r. pełniła służbę w Policji, zajmując kolejno stanowiska służbowe: od 16 marca 1982 r. maszynistki sekretarki(...)wB., od 16 lipca 1986 r. maszynistki(...)(...)wB., od 1 września 1990 r. starszego asystenta(...)wB., od 16 lutego 1991 r. starszego asystenta(...)wB., od 1 kwietnia 1993 r. młodszego specjalisty(...)wB., od 1 kwietnia 1999 r. młodszego specjalisty(...)wB., od 1 lipca 2000 r. specjalisty(...)wB., od 1 lipca 2009 r. zastępcy(...)wB.a od 1 lutego 2015 r. pozostawała w dyspozycji(...)(...), p.o. specjalisty(...)wB.(przebieg służby – k. 18 a.e., świadectwo służby – k. 5 a.s., przebieg służby – k. 74 a.s.).
W okresie od 18 lipca 1983 r. do 6 listopada 1983 r. przebywała na urlopie macierzyńskim w związku z urodzeniem dziecka w dniu 18 lipca 1983 r., a w okresie od 1 kwietnia 1984 r. do 15 lipca 1986 r. przebywała na urlopie wychowawczym. Służbę pełniła do 1 lutego 2016 r. (odpis skrócony aktu urodzenia – k. 7 a.s., raporty – k. 8-13 a.s., książka zdrowia – k. 11-12 a.s.).
Ubezpieczona złożyła w dniu 1 lutego 2016 r. wniosek o przyznanie emerytury (wniosek - k. 1-2 a.e.).
(...), na podstawie powyższego wniosku, wydał w dniu 2 lutego 2016r. decyzję o ustaleniu prawa do emerytury ubezpieczonej i jej wysokości. EmeryturaK. S.wyniosła 75 % podstawy wymiaru, stanowiąc kwotę 6.191,25 zł (k. 10 a.e.).
Instytut Pamięci Narodowej, na podstawie posiadanych akt osobowych ustalił, iż odwołująca w okresie od 16 marca 1982 r. do 16 lipca 1986 r. pełniła służbę w organach bezpieczeństwa państwa (Informacja o przebiegu służby Nr(...)– k. 21 a.e.).
Mając na uwadze powyższą Informację IPN, pozwany organ emerytalny wydał zaskarżoną decyzję w dniu 5 stycznia 2017 r. (decyzja – k. 23 a.e.).
W toku postępowania sądowego, ubezpieczona podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie. Podniosła ponadto, że w okresie od 20 czerwca 1983 r. do 25 czerwca 1983 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim, od 8 lipca 1983 r. do 17 lipca 1983 r. przebywała w szpitalu, od 18 lipca 1983 r. do 6 listopada 1983 r. przebywała na urlopie macierzyńskim, a od 1 kwietnia 1984 r. do 15 lipca 1986 r. przebywała na urlopie wychowawczym, nie pełniła zatem służby w organach bezpieczeństwa państwa i nie wykonywała także obowiązków przypisanych do stanowiska służbowego maszynistki(...)KWMO wB.(pismo procesowe - k. 21 i nast. a.s.).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów zebranych w aktach sprawy, aktach rentowych i aktach osobowych znajdujących się w aktach sprawy. Dokumenty te nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Sąd nie znalazł podstaw do podważenia autentyczności i rzetelności sporządzenia wskazanych wyżej dokumentów.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Z dniem 16 marca 2009 r. weszła w życieustawa z dnia 23 stycznia 2009 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin oraz ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin(Dz. U. Nr 24, poz. 145), która wprowadziła doustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin(Dz. U. Nr 8, poz. 67 ze zm.) przepisart. 15 b, określający zasady obliczania wysokości emerytury dla osób, które pozostawały w służbie przed 2 stycznia 1999 r. i pełniły służbę w charakterze funkcjonariusza w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa wart. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów(Dz. U. Nr 63, poz. 425 ze zm.).
Zgodnie z powołanym wyżej art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r., organami bezpieczeństwa państwa w rozumieniu ustawy są:

1

  Resort Bezpieczeństwa Publicznego Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego,

2
Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego,

3
Komitet do spraw Bezpieczeństwa Publicznego,

4
Jednostki organizacyjne podległe organom, o których mowa w pkt 1-3, a w szczególności jednostki Milicji Obywatelskiej w okresie do dnia 14 grudnia 1954r.,

5
Instytucje centralne Służby Bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz podległe im jednostki terenowe w wojewódzkich, powiatowych i równorzędnych komendach Milicji Obywatelskiej oraz wojewódzkich, rejonowych i równorzędnych urzędach spraw wewnętrznych,

6
Akademia spraw Wewnętrznych,

7
Zwiad Wojsk Ochrony Pogranicza,

8
Zarząd Główny Służby wewnętrznej jednostek wojskowych Ministerstwa spraw Wewnętrznych oraz podległe mu komórki,

9
Informacja Wojskowa,

10
Wojskowa Służba Wewnętrzna,

11
Zarząd II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego,

12
Inne służby Sił Zbrojnych prowadzące działania operacyjno-rozpoznawcze lub dochodzeniowo-śledcze, w tym w rodzajach broni oraz w okręgach wojskowych.

Zgodnie z art. 2 ust. 3, jednostkami Służby Bezpieczeństwa, w rozumieniu ustawy, są te jednostki Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, które z mocy prawa podlegały rozwiązaniu w chwili zorganizowania Urzędu Ochrony Państwa, oraz te jednostki, które były ich poprzedniczkami.
W myśl § 14 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18.10.2004r w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej oraz ich rodzin (Dz.U. Nr 239, poz. 2404), środkiem dowodowym potwierdzającym datę i podstawę zwolnienia ze służby oraz okres służby jest zaświadczenie o przebiegu służby, sporządzone na podstawie akt osobowych funkcjonariusza, wystawione przez właściwe organy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu lub Państwowej Straży Pożarnej.
Z kolei art. 13 a ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji /.../ stanowi, że na wniosek organu emerytalnego właściwego według niniejszej ustawy, Instytut Pamięci Narodowej - Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu sporządza na podstawie posiadanych akt osobowych i w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, przekazuje organowi emerytalnemu informację o przebiegu służby wskazanych funkcjonariuszy w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa wart. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów. Zgodnie z art. 13a ust. 5, informacja powyższa jest równoważna z zaświadczeniem o przebiegu służby sporządzanym na podstawie akt osobowych przez właściwe organy służb, o których mowa wart. 12.
Zgodnie z brzmieniem art. 15b ust. 1 powołanej wyżej ustawy, w przypadku osoby, która pełniła służbę w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa wart. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentówi która pozostawała w służbie przed dniem 2 stycznia 1999 r., emerytura wynosi:
1)0,7 % podstawy wymiaru - za każdy rok służby w organach bezpieczeństwa państwa w latach 1944-1990;
2) 2,6 % podstawy wymiaru - za każdy rok służby lub okresów równorzędnych ze służbą, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, 1a oraz pkt 2-4.
Z kolei art. 15b ust. 2 stanowi, że przepisy art. 14 i 15 stosuje się odpowiednio.
Stosownie do treści art. 15 ust. 3, do okresów, o których mowa w art. 13 ust. 1, na żądanie wnioskodawcy, mogą być doliczone w pełnym wymiarze okresy służby w latach 1944-1990 w organach bezpieczeństwa państwa, jeżeli funkcjonariusz udowodni, że przed rokiem 1990, bez wiedzy przełożonych, podjął współpracę i czynnie wspierał osoby lub organizacje działające na rzecz niepodległości Państwa Polskiego.
Kwestia zgodności przepisów art. 15 b ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych, a także art.15 b ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy była badana przez Trybunał Konstytucyjny pod kątem ich zgodności z ustawą zasadniczą.
Trybunał Konstytucyjny w pkt. 4 wyroku z dnia 24 lutego 2010r. (K 6/09) uznał, iżart. 15 b ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin(Dz. U. Nr. 8, poz. 67 ze zm.) jest zgodny zart. 2, art. 10, art. 30, art. 32 i art. 67 ust. 1w związku zart. 31 ust. 3 Konstytucjioraz nie jest niezgodny zart. 42 Konstytucji. W uzasadnieniu wyroku Trybunał Konstytucyjny podkreślił, iż z konstytucyjnej zasady zaufania do państwa i stanowionego przez niego prawa nie wynika w żaden sposób, że każdy, bez względu na cechujące go właściwości, może zakładać, że unormowanie jego praw socjalnych nie ulegnie nigdy w przyszłości zmianie na jego niekorzyść. Jego zdaniem ustawodawca był upoważniony mimo upływu 19 lat od zmiany ustrojowej do wprowadzenia regulacji obniżających w racjonalnie miarkowany sposób świadczenia emerytalnego za okres służby w organach bezpieczeństwa publicznego, o których mowa wart. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów.
Przepisart. 15b ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzinjest przepisem szczególnym w porównaniu do art. 15 w/w ustawy, zmienia zasady liczenia emerytury policyjnej dla określonej grupy osób, określając odrębną zasadę liczenia wysokości emerytury dla takich funkcjonariuszy, którzy pełnili służbę w organach bezpieczeństwa państwa. Art. 15 ust.1 dotyczy funkcjonariusza, który pozostawał w służbie przed 2 stycznia 1999r i który nie pełnił służby w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa wart. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów. Należy zwrócić uwagę, że art. 15 ust. 2 mówi o odpowiednim stosowaniu przepisów art. 14 i 15. Oznacza to, że mogą być one stosowane z uwzględnieniem odmienności, jakie wprowadza przepis szczególny art. 15 b ust. 1 ustawy. Odpowiednie stosowanie art. 14 i 15 dotyczy np.: doliczania do wysługi emerytalnej okresów przypadających po zwolnieniu ze służby, uwzględniania okresów składkowych i nieskładkowych poprzedzających służbę, zwiększania świadczenia z uwagi na istnienie inwalidztwa pozostającego w związku ze służbą itd.
Celem ustawodawcy było zmniejszenie świadczeń emerytalnych funkcjonariuszy pełniących służbę w organach bezpieczeństwa państwa za każdy rok służby w tych organach. W obowiązujących przepisach brak jest regulacji, iż ograniczenie wysokości świadczenia należy stosować tylko do lat służby w organach bezpieczeństwa państwa ponad 15 – letni okres służby takiego funkcjonariusza.
Kwestie interpretacyjneart. 15 brozstrzygnięte zostały przez Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 3 marca 2011 roku (II UZP 2/11), w której Sąd Najwyższy stwierdził, iż „Za każdy rok pełnienia służby w latach 1944-1990 w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa wart. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów(jednolity tekst: Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425 ze zm.), emerytura wynosi 0,7% podstawy jej wymiaru (art. 15b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin(jednolity tekst: Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 ze zm.), co oznacza, że wysokość emerytury wyliczanej wyłącznie za okresy pełnienia takiej służby może być niższa od 40% podstawy wymiaru tego świadczenia.”
Okres służby pełnionej przez odwołującą się mieści się w katalogu organów wymienionych wart. 2 ust 1 pkt 5 ustawy z dnia 18 października 2006r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów(instytucje centralne Służby Bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz podległe im jednostki terenowe w wojewódzkich, powiatowych i równorzędnych komendach Milicji Obywatelskiej oraz wojewódzkich, rejonowych i równorzędnych urzędach spraw wewnętrznych).
Ustawodawca nie przewidział różnicowania wysokości emerytury policyjnej w zależności od stanowiska i Wydziału, jakie dany funkcjonariusz organów bezpieczeństwa zajmował w czasie służby. Zgodnie ze strukturą organizacyjną Służby Bezpieczeństwa na poziomie centralnym istniały departamenty i biura MSW. Ich zadania w terenie realizowały odpowiednie wydziały (i inne jednostki) ulokowane w Komendach Wojewódzkich MO. 1 sierpnia 1983 r. Komendy przemianowano na Wojewódzkie Urzędy Spraw Wewnętrznych. Na niższym szczeblu, w Komendach Powiatowych i Miejskich MO funkcjonowały Referaty ds. SB (z grupami operacyjnymi, paszportów i dowodów osobistych, rejestracji cudzoziemców, "T", "W"). Wydział Paszportów został włączony w struktury Służby Bezpieczeństwa w 1964 r. Wydział ten na szczeblu wojewódzkim podlegał Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego/szefa WUSW do spraw Służby Bezpieczeństwa. Znajdujące się w zasobie archiwalnym IPN etaty KWMO/WUSW umiejscawiają Wydział Paszportów w strukturze Służby Bezpieczeństwa. Według Zarządzenia nr(...)Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 30 grudnia 1983 r. „w sprawie zakresu działania członków Kierownictwa Ministra Spraw Wewnętrznych" Biuro Paszportów wchodziło w skład Służby Wywiadu i Kontrwywiadu. W paragrafie 1 Zarządzenia nr(...)Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 2 lipca 1990 r. „ w sprawie określenia stanowisk zajmowanych przez funkcjonariuszy b. Służby Bezpieczeństwa oraz jednostek organizacyjnych resortu spraw wewnętrznych, w których pełnili oni służbę” czytamy, że „funkcjonariuszami byłej Służby Bezpieczeństwa są osoby, które pełniły służbę na stanowiskach i w jednostkach wymienionych w Instrukcji Przewodniczącego Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej z 25 czerwca 1990 r.”. Była ona załącznikiem do Decyzji Sekretarza Komisji Kwalifikacyjnej ds. Kadr Centralnych z dnia 2 lipca 1990 r. Zostało w niej wymienione 15 jednostek istniejących w chwili likwidacji – Departament I, Departament II, Departament Ochrony Konstytucyjnego Porządku Państwa, Departament Ochrony Gospodarki, Departament Studiów i Analiz, Grupa Operacyjno – Sztabowa Szefa Służby Bezpieczeństwa, Departament Kadr, Departament Szkolenia i Wychowania, Biuro „C”, Biuro Szyfrów, Biuro Śledcze, Biuro Paszportów, były Zarząd Ochrony Funkcjonariuszy, Akademia Spraw Wewnętrznych, Biuro „B” i Departament Techniki oraz te, które istniały w dniu 31 lipca 1989 r. – Departamenty III, Departamenty IV, Departamenty V i Departamenty VI oraz Biuro Studiów SB i Główny Inspektorat Ochrony Przemysłu, Zarząd Polityczno – Wychowawczy, Wyższa Szkoła Oficerska MSW wL..Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 lipca w sprawie nadania statutu organizacyjnego Ministerstwu Spraw Wewnętrznych(Dz.U. 1990 nr 49 poz. 288) nie umieściło w jego strukturach Biura Paszportów. W związku z tym należy uznać, iż dotychczasowe Biuro Paszportów funkcjonujące w ramach MSW uległo likwidacji razem z innymi jednostkami organizacyjnymi Służby Bezpieczeństwa.
W ocenie Sądu również korzystanie przez odwołującą z kilkudniowych zwolnień lekarskich przebiegało równolegle z pełnieniem służby i nie stanowiło autentycznej przerwy w służbie, wywołującej określone skutki praktyczne. Odwołująca się w tym okresie pobierała uposażenie i korzystała z przywilejów ustanowionych dla funkcjonariuszy pełniących służbę w organach bezpieczeństwa państwa.
Zatem bezspornie jednostkę, w których odwołująca pełniła służbę, były jednostkami służby bezpieczeństwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r.
Jednakowoż, na mocyart. 33(w wersji obowiązującej do 31 grudnia 1972 r.), a następnieart. 45 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o służbie funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej(Dz. U. z 1973 r. Nr 23, poz. 136 ze zm.), funkcjonariuszowi - kobiecie przysługiwały szczególne uprawnienia przewidziane dla pracownicy według przepisów prawa pracy.
Natomiast po wejściu w życie, od dnia 1 stycznia 1986 r.ustawy z dnia 31 lipca 1985r. o służbie funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa i Milicji Obywatelskiej Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej(Dz. U. Nr 38, poz. 181 ze zm.), w jejart. 55postanowiono: „Funkcjonariuszowi - kobiecie przysługują szczególne uprawnienia przewidziane dla pracownicy według przepisów prawa pracy, jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej".
W ocenie Sądu korzystanie z urlopu macierzyńskiego, a następnie z urlopu wychowawczego nie przebiega równolegle z pełnieniem służby, lecz stanowi autentyczną przerwę w służbie, wywołującą określone skutki praktyczne - brak uposażenia, a nawet odebranie legitymacji służbowej.
Zdaniem Sądu problem kwalifikacji urlopu macierzyńskiego i urlopu wychowawczego jako okresów służby może być rozstrzygnięty na zasadach ogólnych, zatem odnotowanie w przebiegu całej służby pełnionej w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa wart. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentówodrębnego okresu, będącego bez wątpienia urlopem bezpłatnym i zrywającego dotychczasową więź ze służbą uzasadnia odmienną jego ocenę jako niespełniającego kryterium powołanego przepisu. Z dotychczasowego orzecznictwa dotyczącego ponownego ustalenia wysokości emerytury policyjnej można wyprowadzić wniosek o możliwości czasowego zerwania związku ze służbą w organach bezpieczeństwa państwa mimo formalnego zachowania statusu funkcjonariusza danej służby.
W związku z powyższym Sąd zmienił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej okresu korzystania z urlopu macierzyńskiego od 18 lipca 1983 r. do 6 listopada 1983 r. i urlopu wychowawczego od 1 kwietnia 1984 r. do 15 lipca 1986 r. w ten sposób, że ten okresy te uznał za niebędące okresami służby w organach bezpieczeństwa i zaliczył do stażu emerytalnego według współczynnika 2,6% podstawy wymiaru za każdy rok służby.
W pozostałym zakresie Sąd oddalił odwołanie.
Z tych względów Sąd Okręgowy na podstawieart. 47714§ 1 i 2 k.p.c.orzekł, jak w punkcie pierwszym i drugim sentencji wyroku.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawieart. 102 k.p.c.
SSO Rafał Młyński

(...)