Sąd Rejonowy w Szczytnie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1351/16
Data wyroku: 2017-01-20 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Banaszewska

Sygn. akt: I C 1351/16 upr.

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 stycznia 2017 roku
Sąd Rejonowy w Szczytnie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Małgorzata Banaszewska

Protokolant:

starszy sekretarz sądowy Monika Nalewajk

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2017 roku w Szczytnie,
sprawy z powództwa(...)Niestandaryzowanego Sekrytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego weW.,
przeciwkoA. D.,
o zapłatę
oddala powództwo
Sygn. akt I C 1351/16

UZASADNIENIE
Powód(...)Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty weW.w pozwie przeciwkoA. D.domagał się zasądzenia kwoty 10.618,33 złote wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od dnia 28 czerwca 2016 roku do dnia zapłaty. Nadto, domagał się zasądzenia kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, 17 złotych tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz 133 złotych tytułem opłaty od pozwu.
W uzasadnieniu żądania powód podniósł, że wierzytelność dochodzona pozwem wynika z umowy ugody jaką strony zawarły w dniu 1 stycznia 2015 roku. Pozwana w umowie tej złożyła oświadczenie o uznaniu co do zasady i co do wysokości wierzytelności przysługującej poprzednio wierzycielowi pierwotnemuBankowi (...) S.A.w wysokości 9.267,65 złotych i zobowiązała się do jej spłaty na rzecz powoda. Strony ustaliły, iż kwota ta zostanie powiększona o odsetki umowne liczone od kwoty 9.267,65 złotych począwszy od daty płatności pierwszej raty ugody według stopy procentowej określonej postanowieniami umowy ugody. Zgodnie z zapisami umowy w przypadku dokonywania wpłat w wysokości i terminach określonych harmonogramem ugody wysokość odsetek umownych wynieść miała 1.959,39 złotych. Łączna kwota 11.227,04 złotych została rozłożona na raty, których wysokość oraz termin płatności zostały określone w umowie ugody. W dniu 1 kwietnia 2015 roku strony zawarły porozumienie do ugody z dnia 1 stycznia 2015 roku. Z uwagi na fakt, iż pozwana nie dokonała na rzecz strony powodowej żadnej wpłaty, strona powodowa wypowiedziała umowę i tym samym zadłużenie uznane przez stronę pozwaną powiększone o dalsze odsetki w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP stało się natychmiast wymagalne. Powód twierdził, że na kwotę dochodzoną w niniejszym postępowaniu składają się kwoty: 9.267,65 złotych tytułem należności głównej oraz 793,48 złotych tytułem skapitalizowanych odsetek.
PozwanaA. D.zawiadomiona o terminie rozprawy nie stawiła się na termin rozprawy, nie usprawiedliwiła swoje nieobecności, nie złożyła odpowiedzi na pozew i nie zajęła żadnego stanowiska w sprawie.

Sąd ustalił, co następuje:
Powód(...)Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty weW.i pozwanaA. D.w dniu 29 grudnia 2014 roku zawarli umowę ugody, w której powód złożył oświadczenie o nabyciu odS. S..á R.L. na podstawie umowy przelewu wierzytelności z dnia 10 października 2006 roku wierzytelność wynikającą z umowy(...)zawartej przez pozwaną z wierzycielem pierwotnym –Bankiem (...)w dniu 30 lipca 1996 roku. Wierzytelność na dzień 11 grudnia 2014 roku wynosiła łącznie 9.267,65 złotych (§1 ust. 1 zd. 1 ugody). Pozwana oświadczyła, że uznaje wierzytelność opisaną w zdaniu 1 powoda  i zobowiązała się do jej spłaty na zasadach wskazanych w umowie. (§1 ust. 1 zd. 2 ugody). Ugodę zawarto na czas oznaczony  od 1 stycznia 2015 roku  do 1 grudnia 2018 roku  (§1 ust. 3 ugody).Na podstawie ugody pozwana zobowiązała się do spłaty kwoty 11.227,04 złotych, na poczet której składały się: kwota 9.267,65 złotych oraz kwota 1.959,39 złotych z tytułu odsetek umownych naliczonych, zgodnie ze stopą oprocentowania wskazaną w § 3 ust 1 ugody tj. 9,90 % w stosunku rocznym, począwszy od dnia 1 stycznia 2015 roku. Zgodnie z zawartą umową pozwana zobowiązała się do spłaty kwoty 11.227,04 złotych w 48 ratach: pierwsza rata płatna do dnia 1 stycznia 2015 roku w wysokości 200 złotych, kolejne 11 rat w wysokości 200 złotych płatne do 1 dnia każdego miesiąca, kolejne 35 rat w wysokości 250 złotych płatne do dnia 1 każdego miesiąca i ostania rata w wysokości 77,04 złotych płatna do dnia 1 grudnia 2018 roku.
W umowie ugody strony przewidziały, że w przypadku opóźnienia w płatnościach stanowiących równowartość dwóch pełnych rat ugody wierzycielowi będzie przysługiwało prawo pisemnego wypowiedzenia ugody z zachowaniem 7-dniowego terminu wypowiedzenia, a po upływie okresu wypowiedzenia cała pozostała do zapłaty kwota stanie się natychmiast wymagalna.
(dowód: umowa  ugody k. 27-28,umowa nr (...)k. 22-23, umowy przelewu wierzytelności k. 24, 25, wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji k. 26  )
W dniu 1 kwietnia 2015 roku strony zawarły porozumienie do ugody, na mocy którego strona pozowana zobowiązała się do spłaty kwoty 11.878,99 złotych w 60 ratach, których wysokość i termin płatności zostały przez strony ustalone na nowo. Jednocześnie pozostałe postanowienia ugody, w tym przewidujące wypowiedzenie umowy ugody i sposób złożenia oświadczenia o wypowiedzeniu ugody, nie uległy zmianie.
(dowód: porozumienie do ugody z dnia 1 stycznia 2015 roku k. 29-31)

Sąd zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd w sprawie niniejszej wydał wyrok zaoczny, albowiem pozwanaA. D.zawiadomiona o terminie rozprawy nie stawiła się na termin rozprawy i nie wypowiedziała się co do żądań pozwu. W myśl przepisuart. 339 § 2 k.p.c.wydając wyrok zaoczny sąd przyjmuje za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczne w celu obejścia prawa. Wydanie wyroku zaocznego nie zwalania więc sądu od badania roszczenia pod kątem jego zgodności z prawem. Sąd Najwyższy w stanowisku wyrażonym w wyroku z dnia 31 marca 1999 roku (I CKU 176/97,LEX nr 37430), podkreślił, że domniemanie prawdziwości twierdzeń powoda przewidziane wart. 339 § 2 k.p.c.dotyczy wyłącznie strony faktycznej wyroku i nie obowiązuje w zakresie prawa materialnego. Obowiązkiem sądu rozpoznającego sprawę w warunkach zaoczności jest zawsze rozważenie, czy w świetle przepisów prawa materialnego twierdzenia strony powodowej uzasadniają uwzględnienie żądania.
Stan faktyczny w sprawie został ustalony w oparciu o dokumenty przedłożone przez stronę powodową. Przytoczone przez powoda okoliczności stanowiące uzasadnienie pozwu budzą – w ocenie Sądu - uzasadnione wątpliwości w świetle przedstawionych przez niego dowodów.
W warunkach niniejszej sprawy jako niewątpliwy uznać należy fakt zawarcia przez strony w dniu 29 grudnia 2014 roku umowy ugody.
Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.
Pozwana podpisując umowę ugody uznała co do zasady i co do wysokości  wierzytelność będącą przedmiotem tej umowy, a wynikającą z umowy zawartej przez pozwaną zBankiem (...) S.A.w dniu 30 lipca 1996 roku. Powodowi nie udało się jednak wykazać, że kwot dochodzona pozwem jest wymagalna. Strona powodowa nie wykazała bowiem, aby złożyła pozwanej pisemne oświadczenie o wypowiedzeniu umowy ugody, a tylko w takim przypadku wierzytelność strony powodowej wynikająca z zawartej umowy mogła być postawiona w stan natychmiastowej wymagalności. Strona powodowa dołączyła do pozwu jedynie niepoświadczona za zgodność z oryginałem kserokopię wypowiedzenia ugody w sprawie nr PSM/1/5825. Niepoświadczona kserokopia nie jest dokumentem w rozumieniu przepisówKodeksu postępowania cywilnegoa jako taka nie może stanowić źródła dowodzenia określonego faktu (uchwała SN z dnia 29 marca 1994 roku III CZP 37/94, wyrok SN z dnia 27 lutego 1997 roku, III CKN 7/97, postanowienie SN z dnia 27 sierpnia 1998 roku III CZ 107/98, wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 10 stycznia 2008 roku, V ACa 816/07). Jeżeli zatem odbitka ksero (kserokopia) nie jest odpowiednio poświadczona, to nie stanowi ona dokumentu, a sądowi nie wolno przeprowadzać w tej sytuacji dowodu z dokumentu. Mając powyższe na uwadze, Sąd pominął wniosek powoda o dopuszczenie dowodu z kserokopii tego oświadczenia. Niepoświadczona odbitka ksero jest co najwyżej środkiem uprawdopodobnienia za pomocą pisma, pozwalającym na dopuszczenie dowodu z zeznań świadków i dowodu z przesłuchania stron (art. 74 § 2 k.c.), jednakże powód reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika nie przedstawił stosowanej inicjatywy w tym zakresie. Do pozwu została wprawdzie dołączona kserokopia fragmentu książki nadawczej strony powodowej z dnia 17 lipca 2015 roku poświadczona za zgodność z oryginałem, ale nie sposób na tej tylko postawie przyjąć, że w tym dniu zostało skierowane do pozwanej oświadczenie o wypowiedzeniu umowy ugody.
W tym stanie rzeczy brak jest dowodów wskazujących na wymagalność kwoty objętej żądaniem pozwu. Podkreślić bowiem należy, iż zgodnie z zasadą wyrażoną wart. 6 k.c.ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. W ocenie Sądu powód nie wykazał, iż przysługuje mu wierzytelność w stosunku do pozwanej, dochodzona pozwem, a stosownie zaś doart. 232 k.p.c., strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne, dlatego co do zasady w postępowaniu cywilnym to powód musi udowodnić istnienie dochodzonej wierzytelności, okoliczności jej powstania oraz wysokość. Mając na uwadze powyższe, ze względu na niewykazanie wymagalności roszczenia Sąd – na podstawieart. 6 k.c.- oddalił powództwo w całości.

ZARZĄDZENIE

(...)

(...)

(...)

S., 3 marca 2017 roku