Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
XI Wydział Karny
Sygnatura akt: XI W 1068/16
Data wyroku: 2017-04-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Łukasz Biliński

Sygn. akt XI W 1068/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 kwietnia 2017 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie XI Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Łukasz Biliński
Protokolant: Karolina Szczęsna, Paulina Adamska, Beata Jaworska

przy udziale oskarżyciela publicznegoE. W.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2016 roku, 9 września 2016 roku, 3 listopada 2016 roku, 14 grudnia 2016 roku, 13 lutego 2017 roku, 30 marca 2017 roku i 24 kwietnia 2017 roku wW.
sprawyM. K.
córkiT.iM.
urodzonej dnia (...)wW.
obwinionej o to, że:
w dniu 8 grudnia 2015 r. ok. godziny 13:30 naul. (...)wW.kierując samochodem markiM.onumerze rej. (...)wjechała i dokonała postoju w bramie blokując wyjazd innemu pojazdowi,
tj. o wykroczenie z art. 90 kw,

I
obwinionąM. K.uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu stanowiącego wykroczenie z art. 90 kw i za to na tej podstawie skazuje ją, na podstawie art. 90 kw w zw. z art. 24 § 1 i 3 kw wymierza jej karę grzywny w wysokości 900 (dziewięćset) złotych;

II
na podstawieart. 118 § 1 kpw,art. 627 kpkw zw. zart. 119 kpwzasądza od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz kwotę 90 (dziewięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty.

Sygn. aktXI W 1068/16

UZASADNIENIE
Dnia 8 grudnia 2015 r. około godziny 13:30 obwinionaM. K.kierowała pojazdem markiM.onr rej. (...), po czym zatrzymała w/w pojazd w bramie przyul. (...), czym zablokowała wyjazd z tej bramy innemu pojazdowi, należącemu do kominiarzy wykonujących roboty w budynku przyul. (...).
Dnia 8 grudnia 2015 roku około godz. 13:30 strażnicy miejscyP. B.orazM. R.pełnili służbę patrolową w patrolu zmotoryzowanym. W czasie czynności otrzymali oni zgłoszenie od dyżurnego o blokowaniu wyjazdu z bramy przyul. (...)wW.. Pojazdem blokującym wyjazd z bramy był samochód markiM.onr rej. (...). Z uwagi na brak kierowcy w pojeździe rozpoczęto procedurę odholowania pojazdu, co jednak nie nastąpiło z uwagi na zjawienie się przy pojedzie obwinionejM. K., która przyszła aby odjechać w/w samochodem. Funkcjonariusze Straży Miejskiej nałożyli na obwinioną za popełnienie w/w wykroczenia mandat w wysokości 500,00 zł. Obwiniona mandatu nie przyjęła.
Dowód:
- zeznania świadkaR. U.(k. 147)
- zeznania świadkaA. U.(k. 148, 149)
- zeznania świadkaP. B.(k. 14 i 50v)
- zeznania świadkaK. K.(k. 125v)
- wyjaśnienia obwinionejM. K.(k. 6 i 44v)
ObwinionaM. K.ma 30 lat, jest z zawodu prawnikiem, pracuje w kancelarii adwokackiej, nigdy nie leczyła się psychiatrycznie, neurologicznie czy też odwykowo, jest osobą karaną za wykroczenie drogowe.
Zarówno w postępowaniu wyjaśniającym jak i na etapie postępowania sądowego obwiniona nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Konsekwentnie twierdziła, iż to nie ona jest sprawcą wykroczenia, gdyż nie ona zaparkowała pojazd w bramie przyul. (...)wW.. W toku postępowania wyjaśniała, iż samochód zaparkowała w bramie osoba dla niej najbliższa, odmawiając przy tym wskazania danych tej osoby. Obwiniona wyjaśniała również, że osoba, która zaparkowała pojazd przekazała jej dokumenty pojazdu, a ona zaraz po tym udała się naul. (...)aby samochodem odjechać.
Sąd zważył co następuje:
Sąd nie dał wiary w całości wyjaśnieniom oskarżonej, gdyż są one sprzeczne z zeznaniami świadków:P. B.,K. K.,R. U.a takżeA. U..
ŚwiadkowieP. B.,K. K.,R. U.orazA. U.konsekwentnie zeznawali, iż dnia 8 grudnia 2015 r. pojazd markiM.onr rej. (...)został zaparkowany w bramie przyul. (...).
K. K.a takżeA. U.zeznali, że w/w pojazd stał zaparkowany w bramie ponad godzinę, że zanim zadzwonili do straży miejskiej to sami poszukiwali właściciela pojazdu rozglądając się po lokalach mieszczących się naul. (...), a także, że po wezwaniu straży miejskiej na miejsce zdarzenia do pojazdu przyszła obwiniona i to wobec niej strażnicy miejscy wystawili mandat karny.
P. B.zeznał, iż po tym jak wraz z drugim funkcjonariuszem zostali wezwani na miejsce zdarzenia nie mogli ustalić właściciela pojazdu, w związku z czym rozpoczęli procedurę odholowania pojazdu. Zanim jednak do tego doszło, do pojazdu przyszła obwiniona, która powiedziała, iż to ona zaparkowała samochód na bramie. W związku z powyższym wystawili obwinionej mandat karny w kwocie 500,00 zł, którego to mandatu obwiniona nie przyjęła.
Sąd uznał zeznania świadkówP. B.,K. K.,A. U.orazR. U.za wiarygodne w całości, gdyż są spójne i konsekwentne a także tworzą logiczną całość. Ponadto Sąd nadał im walor wiarygodności z uwagi na fakt, iż nie dopatrzył się żadnych powodów, dla których świadkowie mieliby narażać obwinioną na niesłuszną odpowiedzialność za wykroczenie.
Sąd dał wiarę dokumentom dołączonym do akt sprawy i ujawnionym na rozprawie, a to z uwagi na fakt, że zostały one sporządzone przez uprawnione do tego organy w przepisanej prawnie formie, a także z uwagi na fakt, iż ich wiarygodność i rzetelność nie była kwestionowana w toku postępowania przez żadną ze stron.
Odpowiedzialność na podstawie art. 90 k.w. ponosi ten, kto tamuje lub utrudnia ruch na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu. Jak wskazuje się w literaturze i orzecznictwie, czynność sprawcza w/w wykroczenia tj. tamowanie lub utrudnianie ruchu może polegać na zatrzymaniu ruchu pojazdów w celu przemieszczenia się na drugą stronę jezdni, kierowane samowolą działającego, może też polegać na zatrzymaniu pojazdu w niewłaściwym miejscu, nieprawidłowym manewrowaniu, nieprawidłowym używaniu kierunkowskazów czy też zasłonięciu widoczności.
Przenosząc powyższe rozważania prawne na grunt niniejszej sprawy Sąd doszedł do przekonania, że zachowanie obwinionejM. K.wypełnia znamiona wykroczenia z art. 90 k.w.
Dnia 8 grudnia 2015 r. obwinionaM. K.zaparkowała pojazd markiM.onr rej. (...)przyul. (...)w ten sposób, że stanęła na bramie wjazdowej na osiedle, przez co pojazd wyjeżdżający z tego osiedla nie mógł przez okres ponad godziny wyjechać i włączyć się do ruchu drogowego naul. (...). Takie zachowanie jest w ocenie Sądu bez wątpienia tamowaniem ruchu w strefie ruchu; co więcej jest zachowaniem bezprawnym, zawinionym i społecznie szkodliwym, w związku z czym podlega penalizacji na gruncie art. 90 k.w.
Za popełnione wykroczenie Sąd wymierzył obwinionejM. K.karę w wysokości 900,00 zł. Przy wymiarze kary Sąd kierował się ustawowymi dyrektywami jej wymiaru określonymi w art. 33 kw.
W przekonaniu Sądu orzeczona kara w swojej dolegliwości nie przekracza stopnia winy obwinionego, jest adekwatna do stopnia wymagalności zachowania zgodnego z prawem w odniesieniu do realiów sprawy. Stopień społecznej szkodliwości czynu był znaczny. Obwiniona swoim zachowaniem spowodowała, że świadkowieK. K.orazA. U.przez ponad godzinę musieli oczekiwać na wyjazd z osiedla, aby móc wrócić do swojego miejsca pracy. Okolicznością obciążającą jest również fakt, iżM. K.była uprzednio karana za naruszanie przepisów ruchu drogowego, co w ocenie Sądu wskazuje na brak poszanowania ze strony obwinionej dla obowiązującego porządku prawnego. Wymierzając obwinionej karę Sąd miał również na uwadze jej właściwości, warunki osobiste i majątkowe, a także cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara ma osiągnąć wobecM. K..
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, iż orzeczona wobec obwinionej kara grzywny w wysokości 900 złotych jest karą sprawiedliwą.
Na podstawie przepisówart. 118 § 1 kpw,art. 627 kpkw zw. zart. 119 kpwSąd zasądził od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa opłatę od kary w wysokości 90 złotych, ustaloną na podstawieart. 3 ust. 1 i 2w zw. zart. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychoraz zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 100 złotych, których wysokość ustalono na podstawie§ 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 roku w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia(Dz. U. Nr 118, poz. 1269).