Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 1274/16
Data wyroku: 2017-03-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Milczarek
Słowa kluczowe: Wysokość emerytury
Podstawa prawna: § 7 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 29.01.1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne

Sygn. akt VI U 1274/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 marca 2017 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSO Ewa Milczarek
Protokolant – sekr. sądowy Sylwia Sawicka
po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017 r. w Bydgoszczy
na rozprawie
odwołania:D. P.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wB.
z dnia 6 kwietnia 2016 r., znak:(...)
w sprawie:D. P.
przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wB.
o przeliczenie świadczenia

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.do wyliczenia wysokości emerytury ubezpieczonejD. P.przy uwzględnieniu w wynagrodzeniu za rok 1994 r. uzyskanym z tytułu zatrudnienia w Spółdzielni Handlowo-Rolniczej wŁ.oprócz kwoty 51.975.800 (pięćdziesiąt jeden milionów dziewięćset siedemdziesiąt pięć tysięcy osiemset) starych złotych, ujętej w zaświadczeniu o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z dnia 3 września 1997 r.) dodatkowo:

- wynagrodzenia w kwocie 10.000.000 (dziesięć milionów) starych złotych przyznanych ubezpieczonej przez Radę Nadzorczą,
- odprawy w kwocie 14.940.000 (czternaście milionów dziewięćset czterdzieści) starych złotych,
2) w pozostałej części odwołanie oddala.
Na oryginale właściwy podpis.

UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.rozpoznając wniosek ubezpieczonejD. P.odmówił przeliczenia wysokości emerytury ubezpieczonej bowiem nie zaliczono do podstawy wymiaru świadczenia ekwiwalentu za urlop i wynagrodzenia osiągniętego dodatkowo w Spółdzielni Handlowo-Rolniczej wŁ.w 1994r.
Od decyzji odwołanie wniosła ubezpieczona, wnosząc o ponowne przeliczenie wysokości emerytury przy uwzględnieniu całego wynagrodzenia osiągniętego w Spółdzielni Handlowo-Rolniczej wŁ.w 1994 r., twierdząc, że kwota przyjęta przez organ rentowy na podstawie zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z dnia 3.09.1997 r. – 51 975 800 zł. odbiega od faktycznie osiągniętego, co wynika z list płac.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia 23.12.2016 r. ubezpieczona domagała sie doliczenia do wysokości podstawy wymiaru świadczenia kwoty 10.000.000 zł- tytułem wynagrodzenia przyznanego przed Radę Nadzorczą, 4.980.000 zł tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za 1994r.,14.646.700 zł- tytułem ekwiwalentu za niewykorzystane urlopy za lata ubiegłe i kwoty 14.940.000- tytułem wynagrodzenia za 3 miesięczny okres wypowiedzenia.
Sąd Okręgowy ustalił co następuje:
UbezpieczonaD. P.od 1.01.1989 r. pracowała w Spółdzielni Handlowo-Rolniczej wŁ.do 31.07.1994 r. jako główna księgowa. Jej stosunek pracy został rozwiązany za wypowiedzeniem dokonanym przez Spółdzielnię ze skróceniem okresu wypowiedzenia, za który ubezpieczona otrzymała wynagrodzenie uwzględnione w druku Rp 7 z dnia 3.09.1997 r. Ubezpieczonej oprócz wynagrodzeń w poszczególnych miesiącach, wypłacono w związku z rozwiązaniem stosunku pracy odprawę dla pracowników zwalnianych z przyczyn dotyczących zakładu pracy (14.940.000 zł), ekwiwalent za zaległy urlop wypoczynkowy (75 dni)- 14.646.700 zł oraz ekwiwalent za bieżący urlop w kwocie 4.980.000 zł za 1994 r. a także dodatkowe wynagrodzenie w kwocie 10.000.000 zł. przyznane przez Radę Nadzorczą Spółdzielni. Wypłacone ubezpieczonej wynagrodzenia, ekwiwalenty i odprawa zostały ujęte na listach płac. Ubezpieczona nie była członkiem zarządu Spółdzielni. W druku Rp 7 z dnia 3.09.1997r. wystawionym przez pracodawcę wskazano łączne wynagrodzenie osiągnięte w spornym roku 1994 r. na kwotę 51.975.800 zł. jednocześnie wskazano na tym dokumencie, że przez cały okres zatrudnienia odprowadzano składkę ZUS. Druk Rp 7 w dniu 3.09.1997 r. wystawiała pracownica księgowościA. E., która jako podstawę do wystawienia tego zaświadczenia przyjęła listy płac i kartoteki prowadzone dla każdego pracownika. Podpis na druku Rp 7 złożył też likwidatorSpółdzielni (...). Do obowiązków ubezpieczonej, jako głównej księgowej, należała piecza nad całym działem księgowości. Ubezpieczona jednak nie kontrolowała prawidłowości wystawiania druków Rp 7 z uwagi na fakt, że zakończyła zatrudnienie 31.07.1994r.
W informacji o dochodach uzyskanych w okresie od 1.01.1994 r. do 31.07.1994r. złożonego w Urzędzie Skarbowym wykazano natpmiast następujące przychody ubezpieczonej na kwotę 96.502.500 zł. na które składały się:
28.937.300 -wynagrodzenie brutto
1.300.000 -premia bilansowa
10.000.000 -wynagrodzenie przyznane przez Radę Nadzorczą
14.940.000 -wynagrodzenie za 3 miesięczny okres wynagrodzenia
14.940.000 - wynagrodzenie za pracowników zwalnianych z
przyczyn ekonomicznych zakładów pracy
4.980.000 - ekwiwalent za niewykorzystany urlop za 1994r.
14.646.700 -ekwiwalent za niewykorzystane zaległe urlopy
wypoczynkowe
5.408.500 -zasiłek chorobowy
1.350.000 -premia bilansowa
W trakcie zatrudnienia w Spółdzielni Handlowo-Rolniczej wŁ.ubezpieczona wykonywała wielokrotnie, oprócz podstawowych obowiązków, także zadania zlecone dodatkowo przez zarząd bądź Radę Nadzorczą, które były związane ogólnie z jej zakresem obowiązków, ale wówczas nie otrzymywała za to dodatkowego wynagrodzenia. Wynagrodzenie, jako dodatkowe, w kwocie 10.000.000 zł. zostało przyznane ubezpieczonej jedynie w 1994 r., bowiem Rada Nadzorcza Spółdzielni zleciła ubezpieczonej sporządzenie biznesplanu na potrzeby późniejszej sprzedaży całej Spółdzielni. Ubezpieczona miała oszacować posiadany przez Spółdzielnię majątek, jej wyniki finansowe w poszczególnych latach i działach oraz perspektywy przyszłej działalności w poszczególnych jednostkach Spółdzielni. Ubezpieczona sporządzała to zlecone zadanie etapami, osobno dla piekarni, masarni , wytwórni wód , handlu , produkcji itp., przedstawiała na posiedzeniach rady nadzorczej i zarządu a na końcu zebrała to wszystko w formie księgi na początku 1994 r. a za wykonanie tego zadania, pozostającego w ścisłym związku z jej obowiązkami jako głównej księgowej, otrzymała wynagrodzenie w kwocie 10.000.000 złotych w marcu 1994 r. Ubezpieczona nie podpisała z pracodawcą osobnej umowy na wykonanie biznesplanu. Ubezpieczona wykonywała dodatkowe czynności po godzinach pracy. Ubezpieczona uzgodniła z zarządem i radą nadzorczą , że otrzymane dodatkowo wynagrodzenie w kwocie 10.000.000 złotych w marcu 1994 r. traktowane będzie jako dodatkowe wynagrodzenie za pracę w nadgodzinach i zostanie oskładkowane. Wypłaty ostatnich świadczeń ubezpieczonej – odprawy, ekwiwalentu za urlopy nastąpiły we wrześniu 1994 r.
dowód:zaświadczenie o wynagrodzeniu i zatrudnieniu z dnia 3.09.1997 r. w aktach rentowych, oryginały list płac dołączone do akt, informacja k.61, wyliczenia i wyjaśnienia pisemne ubezpieczonej k.71, zeznania świadkaA. E.k. 63-65, zeznania ubezpieczonej -zapis protokołu rozprawy k. 87
Sąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy oraz aktach rentowych, których wiarygodności strony nie kwestionowały, a prawdziwość informacji w nich zawartych nie budzi wątpliwości Sądu, a także na podstawie zeznań świadkaA. E.oraz dowodu z przesłuchania stron z ograniczeniem do zeznań ubezpieczonej. Sąd dał wiarę ubezpieczonej co do faktu otrzymania przez nią w 1994 r. kwot wskazanych na listach płac, w tym wynagrodzenia brutto w kwocie 28.937.300 zł - oraz dodatkowo premii bilansowej w kwocie 1.300.000 zł., kwoty 10.000.000 zł. tytułem wynagrodzenia ze stosunku pracy przyznanego dodatkowo przez Radę Nadzorczą, kwoty 4.980.000 zł.-ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za 1994r., kwotę 14.646.700zł.ekwiwalentu za niewykorzystane urlopy za lata ubiegłe i kwotę 14.940.000 zł.tytułem odprawy dla pracowników zwalnianych z przyczyn dotyczących pracodawcy.
ŚwiadekE.nie była w stanie wyjaśnić przyczyn rozbieżności miedzy zapisami na listach płac a treścią druku Rp 7 wystawionego 3.09.1997 r., choć twierdziła, że zaświadczenie powyższe wystawiła na podstawie właśnie list płac i kartotek zarobkowych, stąd, wobec jednoznacznych zapisów na listach płac prowadzonych przez pracodawcę ubezpieczonej oraz faktu, że druk ten zostawał wystawiony już w trakcie procesu likwidacji Spółdzielni, gdy ubezpieczona nie była już jej pracownikiem, Sąd uznał, że listy płac stanowią kategoryczny dowód potwierdzający wypłatę spornych kwot ubezpieczonej a zeznania świadkaE.nie mają w zasadzie znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Sąd dał wiarę zeznaniom ubezpieczonej co do faktu otrzymania spornych świadczeń ze stosunku pracy, nieujętych na druku Rp 7, bowiem jej zeznania potwierdzają dowody z dokumentów - oryginalnych list płac.
Spór między stronami w niniejszej sprawie dotyczył ustalenia, czy świadczenia wypłacone ubezpieczonej w 1994 r. przez ówczesnego pracodawcę - Spółdzielnię Handlowo-Rolniczą wŁ., których wysokość jednoznacznie wynika z list płac, których nie uwzględniono w zaświadczeniu o zatrudnieniu i wynagrodzeniu a których uwzględnienia domagała się ubezpieczona, powinny zostać przyjęte do podstawy wymiaru świadczenia emerytalnego ubezpieczonej.
Należy w tym miejscu wskazać, że w postępowaniu sądowym nie występują ograniczenia dowodowe przewidziane w postępowaniu przed organem rentowym, w związku z czym każdy fakt może być dowodzony wszelkimi środkami, które sąd uzna za pożądane i celowe. (Sąd Apelacyjny Poznaniu z dnia 21 stycznia 2015 r. III AUa 480/14), a możliwość taka wynika, z treściart. 472 i 473 k.p.c.umożliwiających ustalenie spornych okoliczności, mających wpływ na przyznania świadczenia, w drodze postępowania odwoławczego przed sądem pracy i ubezpieczeń społecznych. W związku z powyższym okoliczność wysokości wynagrodzenia ubezpieczonej w roku 1994 r. sąd mógł ustalić w oparciu o zeznania świadków i strony i dokumenty w postaci list płac.
Biorąc pod uwagę ustalony powyżej stan faktyczny stwierdzić należy, że odwołanie ubezpieczonej podlegało częściowemu uwzględnieniu.
Oceny omówionego wyżej stanu faktycznego należało dokonać w kontekście przepisówrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29.01.1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia społecznego oraz rozliczania składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego.
Przepisy tego rozporządzenia w dacie rozwiązania stosunku pracy ubezpieczonej tj.31.07.1994 r. oraz wypłaty ostatniego ze świadczeń związanych ze stosunkiem pracy łączącym ubezpieczoną ze Spółdzielnią Handlowo-Rolniczą wŁ.czyli we wrześniu 1994 r.( Dz.1993.68.330 ) w § 7 określały jakie świadczenia ze stosunku pracy stanowią podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne pracowników. Wśród świadczeń wyłączonych w myśl §1 ust.1 z obowiązku odprowadzania składek wymieniono, w odniesieniu do świadczeń których zaliczenia domaga się ubezpieczona w niniejszej sprawie, jedynie ekwiwalenty za urlop wypoczynkowy i w tym zakresie roszczenie ubezpieczonej, domagającej się doliczenia ekwiwalentów za urlop do podstawy wymiaru emerytury, nie zasługiwało na uwzględnienie.
Natomiast w odniesieniu do pozostałych świadczeń wypłaconych ubezpieczonej czyli odprawy dla zwalnianych z przyczyn dotyczących pracodawcy i dodatkowego wynagrodzenia w kwocie 10.000.000 zł. przyznanego ubezpieczonej za wykonanie dodatkowych zadań stwierdzić należy zasadność odwołania ubezpieczanej.
Powoływanie się przez organ rentowy na brzmienie przepisu § 7 cytowanego rozporządzenia obowiązujące w dacie złożenia przez ubezpieczoną wniosku o emeryturę nie zasługiwało na uwzględnienie. Wprowadzenie do § 7 ust.1 rozporządzenia od 1.07.1997 r. (Dz.U.1997.20.107) m.in. wyłączenia w postaci odpraw wypłaconych pracownikom z tytułu rozwiązania stosunku pracy z przyczyn leżących po stronie zakładu pracy ( pkt4) nastąpiło już po rozwiązaniu stosunku pracy ubezpieczonej i wypłacie wszystkich świadczeń ze stosunku pracy, dlatego brak podstaw do zastosowania dla oceny możliwości wyłączenia z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne dochodu ubezpieczonej w postaci odprawy dla zwalnianych z przyczyn dotyczących pracodawcy na podstawie przepisów wprowadzonych po ustaniu jej stosunku pracy i dokonaniu wypłat wszystkich świadczeń pracowniczych.
W odniesieniu do wypłaty ubezpieczonej dodatkowego wynagrodzenia w kwocie 10.000.000 zł. Sąd Okręgowy stwierdza, że nie ulega wątpliwości, że ubezpieczoną łączył ze Spółdzielnią Handlowo-Rolniczą wŁ.jeden stosunek prawny-umowa o pracę i z tytułu tej umowy ubezpieczona uzyskała oprócz comiesięcznego wynagrodzenia również dodatkowe wynagrodzenie w spornej kwocie. Wynagrodzenie powyższe, za wykonanie dodatkowych czynności pracowniczych zostało ubezpieczonej wypłacone i stanowiło niewątpliwie dochód z tytułu wykonywania pracy w ramach stosunku pracy w rozumieniu cyt.§7 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29.01.1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia społecznego oraz rozliczania składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Organ rentowy nie wykazał (art.6 k.c.), by to wynagrodzenie, ujęte na liście płac za marzec 1994r., otrzymała ubezpieczona z innego stosunku prawnego niż stosunek pracy, dlatego brak podstaw do wyłączenia tego wynagrodzenia z podstawy wymiaru składek.
Fakt, że zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z dnia 3.09.1997r. nie zawierało wszystkich świadczeń wypłaconych ubezpieczonej w spornym roku 1994 r. nie stoi na przeszkodzie ustaleniu, że ubezpieczona w 1994 r. otrzymała także inne świadczenia, bowiem potwierdzają to zapisy na listach płac i zeznania ubezpieczonej, której Sąd dał wiarę.
Mając powyższe na uwadze Sąd zmienił zaskarżoną decyzję, orzekając jak w punkcie 1 sentencji na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.a w pozostałej części oddalił odwołanie jako nieuzasadnione ( pkt 2 wyroku).
SSO Ewa Milczarek