Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 112/17
Data wyroku: 2017-10-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Ładny

Sygn. akt IV K 112/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 października 2017r.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie w IV Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Tomasz Ładny
Protokolant: Paulina Puzia
Prokurator: -----
po rozpoznaniu w dniach 11.05.2017r., 5.06.2017r., 4.09.2017r. i 2.10.2017r. na rozprawie
sprawy
1.K. H.,s.D.iI.,ur. (...)wB.
oskarżonego o to, że:

I
w okresie od dnia 7 września 2016r. do dnia 22 września 2016 roku wW.dokonał przywłaszczenia rzeczy znalezionej w postaci telefonu komórkowegoS. (...)o nr(...)o wartości 2499,00 PLN wraz z kartą SIM na szkodęT. K.,

tj. o czyn zart. 284§3 kk
2.P. L. (1),s.A.iD.,ur. (...)wW.
oskarżonego o to, że:

II
w dniu 22 września 2016 roku wW.przyul. (...)lok.(...)pomógłK. H.w zbyciu telefonu komórkowegoS. (...)o nr(...)o wartości 2499,00 PLN, uzyskany za pomocą czynu zabronionego na szkodęT. K.,

tj. o czyn zart. 291§1 kk

orzeka

I
OskarżonegoK. H.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na mocyart. 284§3 kkskazuje go, a na mocyart. 284§3 kkiart. 33§2 kkwymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych przyjmując 40 (czterdzieści) złotych jako jedną stawkę,

II
OskarżonegoP. L. (1)uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu.

III
Na mocyart. 632 pkt 2 kpkkosztami postępowania w części uniewinniającej obciąża Skarb Państwa.

IV
Na mocyart. 63§1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemuK. H.okres zatrzymania w dniu 22.12.2016r. zaokrąglając do pełnego dnia, przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równy jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności,

V
Zasądza od oskarżonegoK. H.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 310 (trzysta dziesięć) złotych, w tym 260 (dwieście sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty.

IV K 112/17

UZASADNIENIE
Na podstawieart. 423§1a kpkuzasadnienie ogranicza się do części wyroku, jakiej dotyczy wniosek.
Na podstawie materiału dowodowego ujawnionego w trakcie rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
P. L. (1)został oskarżony o to, że w dniu 22 września 2016 roku wW.przyul. (...)lok.(...)pomógłK. H.w zbyciu telefonu komórkowegoS. (...)o nr(...)o wartości 2499,00 PLN, uzyskany za pomocą czynu zabronionego na szkodęT. K., tj. o czyn zart. 291§1 kk.
W toku rozprawy Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
K. H.jest bratem narzeczonejP. L. (1)i w związku z tym dobrze się znają i zamieszkiwali w tym samym mieszkaniu należącym do rodzicówK. H..K. H.często zmieniał telefon komórkowy, o czym wiedziałP. L. (1). W nieustalonym dniu pomiędzy 7 a 22 września 2016 rokuK. H.znalazł telefon komórkowyS. (...)o nr(...)o wartości 2499,00 PLN wraz z kartą SIM. Telefon ten został utracony przezT. K..K. H.przywłaszczył sobie ten telefon i postanowił go sprzedać, lecz nie posiadał wówczas dokumentu dowodu osobistego, co uniemożliwiało mu jego zbycie w punkcie skupu telefonów. W celu dokonania sprzedaży telefonuK. H.poprosiłP. L. (1)o pomoc, która miała polegać na udaniu się wraz z nim do tego punktu, okazaniu swego dowodu osobistego i podpisaniu umowy sprzedaży telefonu.K. H.nie mówił skąd pochodzi ten telefon, aP. L. (1)nie pytał go o to i nie znał źródła jego pochodzenia. Zgodnie z prośbąK. H.,P. L. (1)udał się wraz z nim w dniu 22.09.2016r. do punktu skupu telefonów prowadzonego podfirmą (...)_KONSOLE przyul. (...)wW.i tam przedstawił swój dowód osobisty i podpisał umowę sprzedaży telefonu, przy czym jego rola ograniczyła się do tych czynności i nie brał on udziału w rozmowie z nabywcą ani ustalaniu warunków transakcji. O tym, że telefon nie stanowił własnościK. H.i pochodził z przestępstwaP. L. (1)dowiedział się dopiero podczas zatrzymania go.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: wyjaśnień oskarżonegoP. L. (2)(k.20, 134-135, 143), wyjaśnieńK. H.(k.26, 142-143) zeznań świadkaR. Ł.(k.135-136, 13v.) i zeznańT. K.(k.2) oraz innych dowodów ujawnionych na rozprawie.
Oskarżony zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i rozprawy nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że udzielił pomocy bratu swojej narzeczonej –K. H., który chciał sprzedać ten telefon, ale nie miał dowodu osobistego, który zgubił. Nie dopytywał go skąd ma ten telefon i razem z nim udał się do punktu skupu telefonów naul. (...), gdzie „użyczył” swój dowód, podpisał umowę i wyszedł z pomieszczenia, aK. H.został jeszcze, żeby otrzymać zapłatę, z której następnie przekazał mu jakąś kwotę, którą był winien jemu i siostrze.
Na rozprawie (k.134-135) oskarżony - podobnie jak wcześniej – nie przyznał się i wyjaśnił, że w komisie powiedział, że telefon należy do niego choć był to telefonK. H.. Nie pytał go skąd go miał i nie interesowało go to, ponieważ teraz każdy ma telefon.K. H.często zmieniał telefony. Wtedy mieszkał u rodzicówK. H.ze swoją narzeczoną. Nie był świadomy, że telefon pochodzi z przestępstwa.
Sąd uwzględnił wyjaśnienia oskarżonego uznając, że brak jest dowodów kwestionujących ich wiarygodność, a wyjaśnieniaK. H.iR. Ł.są z nimi zbieżne i im nie przeczą. Jak wynika z relacjiK. H.znalazł on ten telefon na(...)W.i postanowił go sprzedać, a ponieważ nie miał dowodu osobistego to o jego sprzedaż poprosił przyszłego szwagra –P. L. (1). Nie mówił mu w jakich okolicznościach wszedł w jego posiadanie, a on o to nie pytał. Zgodnie z wyjaśnieniamiH.oskarżonyL.tylko okazał swój dowód osobisty, podpisał umowę i wyszedł nie uczestnicząc w transakcji. Także świadekR. Ł.w swoich zeznaniach wskazał, że wprawdzie nie pamięta czy były dwie osoby sprzedające telefon, ale mogło tak być.
Zeznania świadkaR. Ł.jakkolwiek w części dotyczącej warunków sprzedaży pozostają w sprzeczności z relacjaK. H.to nie przeczą wersji oskarżonego co do jego roli w tej transakcji.
W oparciu o zeznaniaT. K.(k.2) Sąd ustalił wartość przedmiotowego telefonu i okoliczności jego utraty. Zeznania te nie miały istotnego znaczenia dla ustaleń w zakresie odpowiedzialności oskarżonegoL..
Należy zważyć co następuje:
W ocenie Sądu zgromadzony w tej sprawie materiał dowodowy jest kompletny i nie wymaga uzupełnienia jakiekolwiek dowody, które miałyby znaczenie dla rozstrzygnięcia tej sprawy. Oskarżonemu zarzucono umyślne paserstwo telefonu polegające na udzieleniu pomocy w jego sprzedaży. Przyjęcie tej kwalifikacji jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że oskarżony wiedział, bądź przewidując możliwość, że przedmiotowy telefon pochodzi z przestępstwa godził się na to i mimo to podjął się udzielenia pomocy w jego zbyciu bratu swojej narzeczonej. Sam oskarżony zaprzeczył, aby znał pochodzenie tego telefonu twierdząc, że był on w posiadaniuK. H., który często zmieniał telefony i nie pytał go skąd ma ten telefon. Wyjaśnienia oskarżonegoL.nie wskazują także, aby istniały jakiekolwiek okoliczności, które winny wzbudzić w nim wątpliwość co do legalności pochodzenia tego telefonu. W konsekwencji Sąd przyjął, że zarzut umyślnego paserstwa tego telefonu oparty został wyłącznie na prawdopodobieństwie, że oskarżony wiedział o jego znalezieniu i przywłaszczeniu przezK. H.albo przynajmniej przewidywał, że pochodzi on z przestępstwa i się na to godził. W ocenie Sądu brak jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego stanowiące podstawę zarzutu prawdopodobieństwo w konfrontacji z wyjaśnieniami oskarżonegoL., wyjaśnieniamiK. H.i zeznaniamiR. Ł.prowadzi do wniosku, że twierdzeń oskarżonego nie sposób obalić i w związku z tym należy przyjąć je za wiarygodne. Uniemożliwia to przypisanie temu oskarżonemu popełnienia tego czynu umyślnie. Sąd rozważał ewentualna zmianę kwalifikacji prawnej tego czynu poprzez przyjęcie, że oskarżony dopuścił się go nieumyślnie tj. że na podstawie towarzyszących okoliczności oskarżony powinien i mógł przypuszczać, że telefon ten został uzyskany za pomocą czynu zabronionego. Okoliczności tego czynu zostały ustalone. W ich świetle nie budzi wątpliwości fakt, że udział oskarżonego w tej transakcji wynikał wyłącznie z tej przyczyny, że oskarżonyH.nie posiadał dokumentu tożsamości i tym samym nie mógł zawrzeć umowy sprzedaży tego telefonu w swoim imieniu - nie mogąc wykazać swojej tożsamości przed sprzedawcą. Fakt, że oskarżonyH.zgubił dowód osobisty znany był oskarżonemuL.już wcześniej, stąd też nie sposób przyjąć, aby ta okoliczność mogła wzbudzić przypuszczenie oskarżonegoL., że telefon pochodzi z przestępstwa. Sąd nie znalazł także innych przyczyn, które uzasadniałyby przyjęcie, że transakcji tej towarzyszyły okoliczności wzbudzające wątpliwość co do pochodzenia telefonu zwłaszcza, żeK. H.nie ukrywał się wówczas, lecz poszedł wraz zP. L. (1)do tego punktu skupu telefonów i brał czynny udział w dokonaniu tej transakcji decydując o jej warunkach, negocjując cenę i pobierając zapłatę. Z takiego zachowaniaK. H.nie sposób wysnuć tezy o pochodzeniu telefonu z przestępstwa. W konsekwencji Sąd uznał, że nie zaistniały dla oskarżonegoL.okoliczności, na podstawie których powinien on i mógł przypuszczać, że ten telefon pochodzi z przestępstwa. Jakkolwiek nie można tego wykluczyć, to jednak dyspozycjaart. 5§2 kpkuniemożliwia tłumaczenie istniejących w tym zakresie wątpliwości na niekorzyść oskarżonegoP. L. (1)i w związku z tym uznając, że istnieją w tej sprawie wątpliwości, których nie dało się rozstrzygnąć Sąd tłumaczył je na jego korzyść i uniewinnił go od popełnia tego czynu.
O kosztach orzeczono stosownie do dyspozycjiart. 632 pkt 2 kpk.