Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 1377/16
Data wyroku: 2017-03-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maria Migoń-Karwowska

Sygn. akt II W 1377/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
14 marca 2017 r.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze - Wydział II Karny
w składzie:
Przewodniczący:  SSR Maria Migoń - Karwowska
Protokolant: Agnieszka Litkowska
po rozpoznaniu 14 grudnia 2016 r., 23 stycznia 2017 r. i 1 marca 2017 r.
sprawy przeciwko
J. M.
synowiJ.iS.z d.Ż.
ur. (...)wN.
obwinionemu o to, że:
w okresie od października 2015 roku do 05 marca 2016 roku w nieustalonych dniach, w godzinach porannych w miejscowościB.naposesji nr (...)poprzez wielokrotne pozostawianie pojazdu markiF. (...)onr rej. (...)oraz pojazdu markiP.onr rej. (...)z włączonym silnikiem, w wyniku czego spaliny z pojazdów przedostawały się do wnętrz mieszkań znajdujących się wbudynku (...), zakłócił spokójS. P.,E. P.,M. B.iT. B.,
tj. o wykroczenie z art. 51 § 1 kw;

I
uniewinnia obwinionegoJ. M.od popełnienia zarzuconego mu czynu, opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia z art. 51 § 1 k.w.,

II
na podstawieart. 118 § 2 k.p.o.w. kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt II W 1377/16

UZASADNIENIE
J. M.mieszka wB.nr 84/2. W tym samym budynku, na parterze zamieszkująE. P.iS. P., zaś na piętrze –T. B.iM. B..

dowód:

wyjaśnienia obwinionegoJ. M.k. 51v.-52, zeznania świadkaS. P.k.12v., zeznania świadkaM. B.k. 16,
W okresie od października 2015 roku do 5 marca 2016 rokuJ. M.użytkował dwa samochody – markiP.i markiF. (...). Oba pojazdy były wyposażone w instalację gazową.J. M.parkował samochody na podwórku pod oknami mieszkań sąsiadówE.iS. P.orazT.iM. B..

dowód:

wyjaśnienia obwinionegoJ. M.k. 25v., 27v., 51v.-52, zeznania świadkaS. P.k.12v., zeznania świadkaM. B.k. 16, zdjęcia samochodu markiP.k. 17.
W nieustalonych dniach, w okresie od października 2015 roku do 5 marca 2016 roku, w godzinach porannych,J. M.wychodził ze swojego mieszkania do któregoś z użytkowanych samochodów i zapalał w nim silnik. Następnie pozostawiał samochód z włączonym silnikiem przez około 30 - 40 minut, aby włączyć gaz, po czym odjeżdżał z posesji. W czasie kiedy samochód stał z włączonym silnikiem spaliny z pojazdu przedostawały się do mieszkańE.iS. P.orazT.iM. B..

dowód:

wyjaśnienia obwinionegoJ. M.k. 25v., 27v., 51v.-52, zeznania świadkaS. P.k.12v., 21, 52-53, zeznania świadkaM. B.k. 16, 53v.-54, zeznania świadkaT. B.k. 19, 54, zeznania świadkaE. P.k. 24, 53, zdjęcia samochodu markiP.k. 17,
5 marca 2016 rokuS. P.udał się do Komisariatu II Policji wJ.i zawiadomił o zachowaniuJ. M..

dowód:

notatka urzędowa k. 11.
Sąd zważył, co następuje:
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego, w których przyznał, iż pozostawiał samochód z włączonym silnikiem w celu jego rozgrzania, aby można było włączyć gaz. Takie wyjaśnienia obwinionego są zgodne z zeznaniami świadkówS. P.,E. P.,T. B.iM. B.. Świadkowie ci stanowczo potwierdzili takie zachowanie obwinionego. Wprawdzie między obwinionym a świadkami istnieje konflikt, to jednak w zakresie sposobu postępowania przezJ. M.w czasie objętym zarzutem relacje wymienionych osób były w istocie zbieżne.
Nie budziła wątpliwości Sądu wiarygodność pozostałych dowodów w postaci notatki urzędowej, zdjęć wykonanych przezM. B., zdjęć posesji przedłożonych przez obwinionego, a także danych o karalnościJ. M..
Dokonując oceny prawnej zachowania obwinionego przede wszystkim wskazać należy na treść art. 51 § 1 k.w. Przepis ten stanowi, iż odpowiedzialności podlega osoba, która krzykiem, hałasem, alarmem lub innym wybrykiem zakłóca spokój, porządek publiczny, spoczynek nocny albo wywołuje zgorszenie w miejscu publicznym. Zakłócenie to naruszenie ustalonego porządku, wywołanie niepokoju, zamieszania. Przez zakłócenie spokoju publicznego należy rozumieć naruszenie równowagi psychicznej ludzi, powodujące negatywne przeżycia psychicznenieoznaczonych osób, powstające z bezpośredniego oddziaływania na organy zmysłów. Wybryk ten stanowi wykroczenie jedynie wówczas, jeżeli skutek działania sprawcy macharakter publiczny. Wprawdzie działanie sprawcy może być podjęte zarówno w miejscu publicznym, jak też niepublicznym, jednakże istotne jest, aby skutek dotknąłosoby znajdujące się w miejscu publicznym, a więc takim, w którym wybryk mógł dotrzeć do większej liczby nieoznaczonych osób i wywołał on przewidziane w ustawie skutki przynajmniej dla jednej osoby. Tymczasem działanie obwinionego nie miało publicznego charakteru i nie zakłóciło spokoju bliżej nieokreślonej liczbie osób. Z materiału dowodowego wynika bowiem, że do zdarzeń dochodziło na prywatnej posesji pokrzywdzonych i obwinionego (na podwórku). Z kolei skutek w postaci zadymienia mieszkań pokrzywdzonych dotknął tylko ich i nie był odczuwalny publicznie dla nieoznaczonej liczby osób.
Ponadto wykroczenie z art. 51 § 1 k.w. może być popełnione tylko umyślnie, a zatem sprawca musi mieć zamiar jego popełnienia, to jest musi chcieć je popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzić. W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, w ocenie Sądu nie sposób przypisać obwinionemu umyślności działania. Pozostawianie przez obwinionego samochodu w włączonym silnikiem wynikało bowiem z chęci rozgrzania silnika, tak aby możliwe było przełączenie go na gaz.
Nie sposób także uznać, iż obwiniony naruszył swoim zachowaniem inne przepisykodeksu wykroczeń, w tym wykroczenia zart. 107k.w. Przepisart. 107k.w. stanowi bowiem, iż odpowiedzialności podlega ten, kto w celu dokuczenia innej osobie złośliwie wprowadza ją w błąd lub w inny sposób złośliwie ją niepokoi. Do bytu tego wykroczenia konieczna jest umyślność w postaci zamiaru bezpośredniego. Zgodnie z orzeczeniem Sądu Najwyższego z 22.06.1995 r. sygn. akt III KRN 44/1995 „czyn stanowiący wykroczenie zart. 107k.w. polega na działaniu kierunkowym – „w celu dokuczenia innej osobie”, a zatem należy ustalić, że po stronie sprawcy tego wykroczenia zachodzi złośliwość. Nawet samo stwierdzenie umyślności działania nie daje podstawy do przyjęcia odpowiedzialności za wykroczenie penalizowane tym przepisem” (Prok. i Pr. 1995/11-12/24). Znamię złośliwości charakteryzuje szczególne nastawienie podmiotowe sprawcy, wyrażające się w chęci dokuczenia, zrobienia komuś przykrości, wyprowadzenia kogoś z równowagi. W świetle zebranego materiału dowodowego nie sposób obwinionemu takiego zamiaru przypisać. Jak wskazano powyżej zachowanie obwinionego wynikało przecież z konieczności takiego rozgrzania silnika, aby możliwe było włączenie gazu.
Podsumowując - w świetle całości powyższych rozważań, zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, iż obwiniony dopuścił się popełnienia zarzuconego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, to jest wykroczenia z art. 51 § 1 k.w. Konsekwencją uniewinnienia obwinionego było stwierdzenie, że koszty postępowania w tej sprawie ponosi Skarb Państwa.