Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1007/16
Data wyroku: 2017-08-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Jachniewicz

Sygn. akt II K 1007/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 sierpnia 2017r.
Sąd Rejonowy Gdańsk – Południe w Gdańsku w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Jachniewicz
Protokolant:  Katarzyna Tymińska
Pod nieobecność Prokuratora
po rozpoznaniu w dniach 11.04.2017r., 08.08.2017r. na rozprawie sprawy:
Ł. I., synaR.iE. z domu G.,urodzonego (...)wG.
oskarżonego o to, że:
w dniu 15 grudnia 2015 roku wG.dokonał przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 4931,12 złotych czym działał na szkodę(...) sp. z o.o.z/sG., tj. o przestępstwo zart. 284 § 1 k.k.

orzeka

1
oskarżonegoŁ. I.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu przestępstwa, z tym ustaleniem, że przestępstwa tego dopuścił się nie wcześniej niż 17 grudnia 2015 roku i nie później niż w połowie stycznia 2016 roku, przestępstwo to kwalifikuje zart. 284 § 1 k.k.i za to, na podstawieart. 284 § 1 k.k., przy zastosowaniuart. 37 a k.k.,art. 33 § 1 i 3 k.k.wymierza mu karę grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych grzywny po 20 (dwadzieścia) złotych każda stawka;

2
na mocyart. 46 § 1 k.k.nakłada na oskarżonegoŁ. I.obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonejspółki (...) sp. z o.o.z siedzibą wG.poprzez zapłatę kwoty 4931,12 zł (cztery tysiące dziewięćset trzydzieści jeden złotych 12/100);

3
na mocyart. 627 k.p.k.nakłada na oskarżonegoŁ. I.obowiązek zapłaty na rzecz pokrzywdzonejspółki (...) sp. z o.o.z siedzibą wG.kwoty 4920,00 zł (cztery tysiące dziewięćset dwadzieścia złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika w sprawie;

4
na mocyart. 627 k.p.k.w zw. zart. 626 § 1 k.p.k.obciąża oskarżonego kosztami sądowymi w sprawie w kwocie 270 (dwieście siedemdziesiąt) złotych, w tym 200 (dwieście) złotych tytułem opłaty.

Sygn. akt II K 1007/16

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny :
OskarżonyŁ. I.pracował na rzeczspółki (...) Sp. z o.o.z siedzibą wG.w okresie od 1 czerwca 2015 r. do 31 lipca 2015 r. na stanowisku pomocnika elektryka. Z dniem 31 lipca 2015 r. została z nim rozwiązana umowa o pracę. Oskarżony podpisał oświadczenie, że jego wszelkie roszczenia wobec(...) Sp. z o.o.związane z jego wynagrodzeniem oraz innymi świadczeniami zostały uregulowane. Oskarżony w dniu 29 lipca 2015 r. otrzymał wypłatę za miesiąc czerwiec, a w dniu 25 sierpnia 2015 r. za miesiąc lipiec.
W dniu 15 grudnia 2015 rokuP. W.będąc prokurentemspółki (...) Sp. z o.o.z siedzibą wG., dokonywał przelewów na konta pracowników ww. spółki z tytułu wynagrodzeń. Przy dokonywaniu przelewu na rzecz pracownikaK. J.,P. W.jako odbiorcę przelewu wskazałK. J., w tytule przelewu wpisał(...), jednakże należne ww. pracownikowi pieniądze w kwocie 4.931,12 zł, omyłkowo przelał na rachunek bankowy o nr(...), należący do niepracującego już współce (...).
Następnie doP. W.zadzwoniłK. J.i poinformował go, że nie dostał wypłaty.P. W.zorientował się wówczas, że należneK. J.pieniądze, przelane zostały na kontoŁ. I.. Wobec powyższegoP. W.polecił pełniącej obowiązki kadroweR. G., aby skontaktowała się zŁ. I., w celu poinformowania go, że otrzymał nienależne mu pieniądze, które winien jest zwrócić spółce. W rozmowie telefonicznej zR. G.w dniu 17 grudnia 2015 roku, oskarżonyŁ. I.wskazał, że nie wiedział, iż otrzymał ww. pieniądze oraz, że zwróci je w krótkim czasie. Po 2 tygodniach od ww. rozmowy telefonicznej, ustaliwszy, żeŁ. I.nadal nie zwrócił nienależnych mu pieniędzy,R. G.kilkunastokrotnie próbowała skontaktować się zŁ. I., dzwoniąc i pisząc SMS, oskarżony jednak nie odbierał telefonów i nie odpowiadał na wiadomości. Wówczas, w połowie stycznia 2016 r.R. G.zatelefonowała do oskarżonego z nieznajomego mu numeru,Ł. I.odebrał i w rozmowie telefonicznej wskazał, że nie zwróci ww. pieniędzy, ponieważ w jego opinii mu się należą. W późniejszych kierowanych do spółki listownie oświadczeniach,Ł. I.podnosił, iż pieniądze zostały już przez niego wydane, a nadto powtórzył, że są mu one należne z tytułu diet za pracę poza granicami kraju.

Dowód :

zeznania świadków:R. G.– k. 52-54, zał. do a/o –k. 2-3,P. W.–k. 54-56, zał. do a/o –k. 13-14, dokumenty z(...) Sp. z o.o.– zał. do a/o k. 17-22 (w tym : wezwanie do zwrotu nienależnego świadczenia – zał. do a/o - k. 17, oświadczenia o nr konta – zał. do a/o - k. 18, 19, potwierdzenie wykonania operacji –zał. do a/o –k. 20, rozwiązanie umowy o pracę – zał. do a/o - k. 21, oświadczenie o braku roszczeń – zał. do a/o- k. 22), umowa o pracę –k. 49, oświadczenieŁ. I.z 17.03.2016 r. – zał. do a/o –k. 25-26, wykaz połączeń telefonicznych – zał. do a/o –k. 46-48, pismo informacyjne z mBank - zał. do a/o –k. 65-66, świadectwo pracy – 34-35, umowa o pracę –k. 36-40, dokumenty na wypłatę wynagrodzenia –k. 63-73, potwierdzenia otrzymanych przelewów z dnia 29.07.2015r., 25.08.2015r., 15.12.2015r. –k. 59-61,
Ł. I.nie był uprzednio karany.

Dowód

: informacja zK.–k. 22
Ł. I.na rozprawie głównej nie przyznał się do zarzucanego mu czynu.

Vide

: wyjaśnienia oskarżonego – k. 51-52
Ł. I.urodził się (...), posiada wykształcenie średnie, nie ma wyuczonego zawodu, od niedawna prowadzi własną działalność gospodarczą – myjnie samochodową, z czego osiągnął dochód za pierwszy miesiąc 4.000 złotych, jest bezdzietnym kawalerem, psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo nie leczony, nieuzależniony, nie posiada trwałego majątku.
Dane osobopoznawcze–k. 50.

Sąd zważył, co następuje :
Stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, w szczególności w postaci zeznań świadkówP. W.iR. G., a także szeregu dokumentów prywatnych zgromadzonych w aktach sprawy, w tym potwierdzeń dokonanych przelewów, dokumentówspółki (...), wykazu połączeń telefonicznych, pism z mBanku, świadectwa i umowy o pracę, korespondencjiW.otrzymanej od oskarżonego, oświadczenia oskarżonego, a także dokumentów urzędowych w postaci informacji z Krajowego Rejestru Karnego.
W ocenie Sądu, taki materiał dowodowy jawi się jako spójny i logiczny, pozwalający w sposób pełny i wiążący określić podstawy odpowiedzialności karnej oskarżonegoŁ. I..
Za w pełni wiarygodne Sąd uznał zeznania świadkówP. W.iR. G.. W ocenie Sądu, zeznania te były spójne, konsekwentne i zbieżne ze sobą, albowiem zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i na rozprawie głównej świadkowie przedstawiali tę samą, zbieżną relację zdarzeń. ZeznaniaP. W.iR. G.w pełni znalazły też potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym – przede wszystkim w dokumentach prywatnych zgromadzonych w aktach sprawy.
Co do wyjaśnień oskarżonego to Sąd w zasadzie w zupełności odmówił im waloru wiarygodności. Oskarżony wskazywał jedynie, iż jego zdaniem jest mu należna kwota 4931,12 zł, przesłana na jego konto w dniu 15 grudnia 2015 roku, tj. prawie pół roku po tym jak przestał świadczyć pracę na rzecz(...) Sp. z o.o.Wskazać jednak należy, że oskarżony nie przedstawił jakiegokolwiek wyliczenia, żeW.zalegał z płatnościami w stosunku do oskarżonego na właśnie taką, lub jakąkolwiek kwotę. Co więcej, z logiki i doświadczenia życiowego wynika, że gdyby rzeczywiścieŁ. I.miał jakiekolwiek roszczenie pieniężne w stosunku do byłego pracodawcy, z pewnością dopominał by się o jego zwrot już wcześniej. Bezspornym jest jednak, żeŁ. I.nigdy nie sygnalizował, że posiada wierzytelność w stosunku doW., co więcej, odchodząc zW.podpisał oświadczenie, iż wszystkie należności z tytułu świadczonej pracy zostały w stosunku do niego uregulowane. Oskarżony zaczął podnosić swoje roszczenie, dopiero gdy otrzymał sporną kwotę na konto bankowe, przyznając jednocześnie w rozmowie telefonicznej, że otrzymane na konto pieniądze wydał.
Sąd uznał za wiarygodne dokumenty urzędowe zgromadzone w aktach sprawy z uwagi na to, że zostały one sporządzone przez uprawnione do tego osoby, prawidłowo pod względem formalnym, a także dokumenty prywatne, albowiem treść żadnych z ww. dokumentów nie budziła wątpliwości stron postępowania i co równie ważne, korespondują one z pozostałym materiałem dowodowym.
W świetle zgromadzonego materiału dowodowego wina i sprawstwo oskarżonego co do popełnienia zarzucanego mu czynu nie budziły wątpliwości. Zdaniem Sądu, pewnym jest, że w okresie nie wcześniej niż 17 grudnia 2015 roku i nie później niż w połowie stycznia 2016 rokuŁ. I.dokonał przywłaszczenia mienia w postaci pieniędzy w kwocie 4931,12 złotych, czym działał na szkodę(...) Sp. z o.o., wyczerpując znamiona przestępstwa zart. 284 § 1 k.k.
Występku z art. 284 § 1 dopuszcza się sprawca, który przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą lub prawo majątkowe. Brak jest jakichkolwiek wątpliwości, że zachowanie oskarżonego odpowiada opisowi zawartemu w cytowanym wyżej przepisie. We władanie ww. pieniędzyŁ. I.wszedł w legalny sposób, zostały one przelane na jego rachunek bankowy, jego czyn pozbawiony był zatem elementu zaboru rzeczy, co odróżniało go od kradzieży (art. 278 § 1 k.k.).Ł. I.omówił jednak zwrotu nienależnych mu pieniędzy, które wypłacił ze swojego rachunku bankowego i objął w posiadanie samoistne. W ten sposób włączył je w skład swego majątku, a zatem potraktował je jak swoje własne. Oskarżony postąpił z nimi jak właściciel, gdyż jak wskazał, wydał je na własne cele i potrzeby.
W tym miejscu warto też wskazać, że przy wyrokowaniu Sąd dokonał zmiany ustalenia w zakresie daty dokonanego przestępstwa. W ocenie Sądu oskarżony przestępstwa przywłaszczenia dokonał nie wcześniej niż w dniu 17 grudnia 2015 r., albowiem tego dnia został poinformowany przezR. G.o tym, iż omyłkowo przelano na jego konto bankowe nienależne mu pieniądze, a nie później niż w połowie stycznia 2016 roku, albowiem wtedyŁ. I.jasno oświadczył, iż nie zamierza oddać ww. pieniędzy.
Analizując niniejszą sprawę, Sąd nie znalazł jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia, iż w czasie popełnienia przez oskarżonego przypisanego mu czynu zachodziła jakakolwiek okoliczność wyłączająca jego kryminalną bezprawność. Nie zachodziły również żadne okoliczności wyłączające winę oskarżonego. Nie był on w szczególności ograniczony w możliwości rozpoznania znaczenia i konsekwencji swojego czynu przez chorobę psychiczną, niedorozwój umysłowy lub czasowe zaburzenie czynności psychicznych.Ł. I.jest i już w trakcie popełniania czynów był osobą dorosłą. W inkryminowanym czasie nie zaszła także czasowa niepoczytalność oskarżonego. Sprawca naruszył przepisy obowiązującego prawa, zdając sobie sprawę z ich treści i zagrożenia karnego, jakie niesie jego zachowanie.Ł. I.jest całkowicie zdolny do poniesienia odpowiedzialności karnej za zachowanie, którego się dopuścił.
Przy wymiarze kary Sąd oparł się o dyrektywy zart. 53 k. k.Sąd miał przy tym na względzie stopień społecznej szkodliwości czynu, którego dopuścił się oskarżony, stopień jego zawinienia. Sąd kierował się przy tym celami zapobiegawczymi i wychowawczymi przypisanymi karze, a także okolicznościami związanymi z kształtowaniem świadomości prawnej społeczeństwa.
Jako okoliczność obciążającą Sąd miał na względzie niemały stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu wyrażający się w szczególności w rodzaju dobra prawnego, przeciwko któremu czyn ten był wymierzony (tj. przeciwko mieniu).
Jako okoliczność łagodzącą Sąd poczytał brak wcześniejszej karalności oskarżonego, co świadczy o tym, że niniejszy czyn był incydentalnym wejściem oskarżonego w konflikt z prawem. Sąd miał też na uwadze, że kwota przywłaszczonych pieniędzy nie była obiektywnie nadmiernie wysoka.
W punkcie 1. wyroku, Sąd, na podstawieart. 284 § 1 k.k.przy zastosowaniuart. 37a k.k.,art. 33 § 1 i 3 k.k.skazałŁ. I.na karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych każda stawka. W ocenie Sądu wymierzenie oskarżonemu grzywny sprawi, że cele wychowawcze i zapobiegawcze kary zostaną w najlepszy sposób osiągnięte. Oskarżony odczuje dolegliwość kary, jednocześnie wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności lub też ograniczenia wolności byłoby nadmiernie surowe w stosunku do społecznej szkodliwości czynu. Mając na uwadze sytuację majątkową oskarżonego, a także niemałe możliwości zarobkowe, Sąd ustalił wysokość jednej stawki na poziomie 20 zł. Ilość stawek dziennych (100) odpowiada zaś wadze popełnionego przestępstwa.
W punkcie 2. sentencji wyroku, kierując się dyspozycjąart. 46 § 1 k.k.oraz wnioskiem pokrzywdzonego, Sąd zobowiązałŁ. I.do naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejspółki (...) Sp. z o.o.z/s wG.kwoty 4931,12 zł, tj. całej kwoty przelanej omyłkowo na konto bankowe oskarżonego w dniu 15 grudnia 2015 r., którą sobie przywłaszczył. W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie to powinno jeszcze bardziej wzmocnić wychowawcze oddziaływanie orzeczonej kary i wyeksponować w świadomości oskarżonego naganny charakter popełnionego czynu, a nadto przyczynić się do zadośćuczynienia społecznemu poczuciu sprawiedliwości.
Mając na uwadze deklarowane przezŁ. I.możliwości zarobkowe, Sąd uznał również, iż zasadne będzie zasądzenie od niego, na rzecz Skarbu Państwa, kosztów sądowych związanych z jego sprawą w kwocie 270 zł, w tym wymierzenie mu opłaty w kwocie 200 zł, (punkt 4. wyroku), a także nałożył na oskarżonego obowiązek zapłaty na rzecz pokrzywdzonejspółki (...) Sp. z o.o.z/s wG.kwoty 4920,00 zł (wobec złożonego wniosku), tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika w sprawie (punkt 3. wyroku), albowiem swoim zachowaniem oskarżony przyczynił się do powstania wszystkich ww. kosztów.