Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 103/17
Data wyroku: 2017-03-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Teresa Zawiślak
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 437§ 1 kpk

Sygn. akt II Ka 103/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 29 marca 2017 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSO Teresa Zawiślak

Protokolant:

st.sekr.sądowy Agata Polkowska

przy udziale Prokuratora Włodzimierza Chemycza
po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2017 r.
sprawyD. A. (1)
oskarżonego zart. 278 § 1 kk
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Węgrowie
z dnia 21 grudnia 2016 r. sygn. akt II K 333/14
uznając, że czyn przypisany oskarżonemuD. A. (1)stanowi wykroczenie zart. 119 § 1kw w zw. zart. 17 § 2kw w zw. zart. 2 § 1kw zaskarżony wyrok uchyla i postępowanie przeciwko temu oskarżonemu na podstawieart. 45 § 1kw iart. 5 § 1 pkt 4 kpwumarza wobec przedawnienia karalności wykroczenia; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.K. S.wW.516,60 złotych (w tym 96,60 zł podatku VAT) tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonegoD. A. (1)w postępowaniu odwoławczym; stwierdza, że wydatki postępowania odwoławczego ponosi Skarb Państwa.
Sygn. akt II Ka 103/17

UZASADNIENIE
D. A. (1)został oskarżony o to, że w okresie od listopada 2013 roku do 30 stycznia 2014 roku wB., w powiecie(...), województwie(...), w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru dokonał kradzieży zacisków aluminiowych o łącznej wadze 100 kg i wartości 500 złotych na szkodęD. A. (2),
to jest o czyn zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 12 kk.
Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Węgrowie w ramach zarzucanego oskarżonemuD. A. (1)czynu uznał go za winnego tego, że w okresie od listopada 2013 roku do 30 stycznia 2014 roku wB., w powiecie(...), województwie(...), w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru dokonał kradzieży zacisków aluminiowych o łącznej wadze 100 kg i wartości 490 złotych na szkodęD. A. (2), przy czym zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem w dacie czynu miał ograniczoną w stopniu znacznym tj. dokonania czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 278 § 1 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 31 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kki za czyn ten na podstawieart. 278 § 1 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 31 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kkskazał go, zaś na podstawieart. 278 § 1 kkw zw. zart. 31 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwymierzył mu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, na podstawieart. 33 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kkorzekł wobec niego karę grzywny w wysokości 40 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10; na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkw zw. zart. 70 § 1 pkt 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoD. A. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił tytułem próby na okres 2 lat; na podstawieart. 46 § 1kkw zw. zart. 4 § 1 kkorzekł wobec oskarżonegoD. A. (1)obowiązek naprawienia w całości wyrządzonej przestępstwem szkody poprzez zapłatę na rzecz oskarżyciela posiłkowegoD. A. (2)kwoty 490 złotych; zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataK. S.prowadzącego Kancelarię Adwokacką wW.kwotę 1062,72 złotych, w tym tytułem podatku VAT - stawka 23% - kwotę 198,72 złotych, tytułem obrony z urzędu wykonywanej na rzecz oskarżonegoD. A. (1)przez adw.K. S.; zwolnił oskarżonego od opłaty i powstałych w sprawie wydatków, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.
Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, który zaskarżając to orzeczenie w całości zarzucił mu obrazęart. 5 § 2 kpkpoprzez przyjęcie, że faktyczna ilość przywłaszczonego mienia na szkodęD. A. (2)w postaci zacisków aluminiowych wynosiła 100 kg w sytuacji, gdy jest to ilość orientacyjna, podana przez samego oskarżonego, a zatem nie ma pewności, czy odpowiada ona rzeczywistej wadze przywłaszczonego mienia.
W konkluzji obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zakwalifikowanie występku oskarżonego jako wykroczenia z art. 119 § 1 kw i umorzenie postępowania z powodu przedawnienia.
Na rozprawie odwoławczej obrońca oskarżonego popierał swoją apelację i wniosek w niej zawarty, zaś prokurator przyłączył się do wniosku apelacyjnego obrońcy oskarżonego ze względu na fakt, że w dacie dzisiejszej czyn zarzucony i przypisany oskarżonemu stanowi wykroczenie z art. 119 § 1 kw.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
W ocenie Sądu Odwoławczego wniosek apelującego obrońcy oraz prokuratora na rozprawie odwoławczej jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim należy podkreślić, że Sąd I instancji w sposób prawidłowy, zgodny z obowiązującymi przepisami prawa przeprowadził postępowanie karne w tej sprawie, a za podstawę ustaleń faktycznych przyjął wszystkie okoliczności ujawnione na rozprawie głównej i ocenione zgodnie z wymogamiart. 7 kpk. Nawet z samych wyjaśnień oskarżonegoD. A. (1)wynika, że wielokrotnie dokonywał kradzieży przedmiotowych zacisków aluminiowych, a ich łączna waga kształtowała się w granicach 100 kg. Sąd Rejonowy prawidłowo też ustalił wartość skradzionych przez oskarżonego rzeczy. Zgodnie z wyliczeniem tej wartości przez biegłego do spraw szacowania ruchomości, wartość ta wynosiła 500 złotych. W dacie popełnienia przestępstwa taka wartość wskazywała, iż czyn polegający na kradzieży przedmiotów stanowił występek zart. 278 § 1 kk. Zważywszy jednak, iż do wyroku Sądu I instancji została wniesiona apelacja jedynie przez obrońcę oskarżonego, na korzyść oskarżonego, Sąd Okręgowy rozważał, czy w dacie wyrokowania Sądu Odwoławczego w tej sprawie czyn ten stanowi przestępstwo, czy wykroczenie.
Mając na uwadze fakt, że zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 września 2016 roku w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2017 r. (Dz. U. 2016 poz. 1456) „wynagrodzenie minimalne pracownika od stycznia 2017 r. ustala się w wysokości 2000 złotych”, a Rozporządzenie to weszło w życie z dniem 1 stycznia 2017 r. Skoro więc zgodnie z art. 119 § 1 kw wykroczeniem jest czyn polegający na kradzieży lub przywłaszczeniu cudzej rzeczy ruchomej o wartości nie przekraczającej ¼ minimalnego wynagrodzenia, niewątpliwym jest, że ¼ minimalnego wynagrodzenia w 2017 r. stanowi kwota 500 złotych. W tej sytuacji przypisanie oskarżonemu kradzieży przedmiotów o wartości 500 złotych stanowi wykroczenie z art. 119 § 1 kw. Sąd Okręgowy uwzględniając ponadto treść opinii sądowo-psychiatrycznej dotyczącejD. A. (1)oraz obowiązujące obecnie przepisy prawa uznał, iż czyn oskarżonegoD. A. (1)stanowi wykroczenie z art. 119 § 1 kw w zw. z art. 17 § 2 kw w zw. z art. 2 § 1 kw.
Sąd Okręgowy analizując datę czynu oskarżonego (listopad 2013 r. – 30.01.2014 r.) oraz datę wyrokowania uznał, że wobec upływu 2-letniego okresu przedawnienia wykroczenia, postępowanie wobec tego oskarżonego należało umorzyć na podstawieart. 45 § 1kw iart. 5 § 1 pkt 4 kpw.
Z tych względów i na podstawieart. 437 § 1 kpkiart. 632 pkt 2 kpkSąd Okręgowy orzekł, jak w wyroku.