Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 118/16
Data wyroku: 2017-03-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Zajączkowska
Słowa kluczowe: Dowody
Podstawa prawna: 5 § 2

Sygn. aktII K 118/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 marca 2017 roku
Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodnicząca – SSR Anna Zajączkowska
Protokolant – Anna Kopeć
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 2 sierpnia 2016 r., 23 września 2016 r., 8 listopada 2016 r., 20 stycznia 2017 r. oraz 3 marca 2017 r.
sprawy z oskarżeń prywatnych wzajemnych:
J. N. (1)
córkiJ.iZ. z d. K.
ur. (...)
wL.
oskarżonej o to, że:
1.w dniu 1 marca 2016 r. między godz. 10.00 a godz. 11.00, na terenie posesji przyul. (...)wP., pow.(...), spowodowała uK. M. (1)obrażenia ciała w ten sposób, że kilkukrotnie, jednak nie mniej niż pięć razy, uderzyła go pięścią w głowę, w tym w okolice twarzy, co spowodowało naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni,
tj. o czyn zart. 157 § 2 kk
2.w dniu 1 marca 2016 r. między godz. 10.00 a godz. 11.00, na terenie posesji przyul. (...)wP., pow.(...), dokonała uszkodzenia okularówo wartości 150 dolarów amerykańskich i czarnej kurtki skórzanej o wartości 1.200 dolarów amerykańskich poprzez jej rozdarcie w ten sposób, że szarpała go za ubrania, czym spowodowała straty w wysokości 1.350 dolarów amerykańskich na szkodęK. M. (1),
tj. o czyn zart. 288 § 1 kk
oraz
K. M. (1)
synaM.iH. z d. B.
ur. (...)
wW.
oskarżonego wzajemnie o to, że:
3.w dniu 1 marca 2016 r. między godz. 10.00 a godz. 11.00, na terenie posesji przyul. (...)wP., pow.(...)spowodował uJ. N. (1)obrażenia ciała w ten sposób, że uderzył ją dłonią w twarz i dwa razyw głowę, szarpał za włosy i ubrania, przewrócił ją, po czym ciągnąc za ubrania obił jąo samochód, a następnie o płot, co spowodowało naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni,
tj. o czyn zart. 157 § 2 kk
4.w dniu 1 marca 2016 r. między godz. 10.00 a godz. 11.00, na terenie posesji przyul. (...)wP., pow.(...)kierował wobecJ. N. (1)groźby pobicia, przy czym groźby te wzbudziły w zagrożonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione,
tj. o czyn zart. 190 § 1 kk

o r z e k a

I
oskarżonąJ. N. (1)uniewinnia od popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w punkcie pierwszym;

II
na podstawieart. 17 § 1 pkt 9 kpkumarza postępowanie co do zarzucanego oskarżonejJ. N. (1)czynu opisanego w punkcie drugim;

III
oskarżonegoK. M. (1)uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie trzecim;

IV
na podstawieart. 17 § 1 pkt 9 kpkumarza postępowanie co do zarzucanego oskarżonemuK. M. (1)czynu opisanego w punkcie czwartym;

V
na podstawieart. 230 § 2 kpkzwrócić oskarżonemuK. M. (1)dowody rzeczowe w postaci okularów i kurtki skórzanej;

VI
na podstawieart. 632 pkt 1 kpk:

a)obciąża oskarżonąJ. N. (1)i oskarżonegoK. M. (1)kosztami sądowymi na rzecz Skarbu Państwa w kwocie po 300 (trzysta) złotych, uznając te koszty za uiszczone w całości,
b)zasądza od oskarżonejJ. N. (1)na rzecz oskarżonegoK. M. (1)kwotę 1.440 (tysiąc czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu poniesionych przez niego wydatków z tytułu ustanowienia obrońcy;
c)zasądza od oskarżonegoK. M. (1)na rzecz oskarżonejJ. N. (1)kwotę 1.152 (tysiąc sto pięćdziesiąt dwa) złote tytułem zwrotu poniesionych przez nią wydatków z tytułu ustanowienia obrońcy.
II K 118/16

UZASADNIENIE
Na podstawie ujawnionego na rozprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
J. N. (1)jest właścicielem dwóch budynków mieszkalnych położonych wP.przyul. (...).
W dniu 14 grudnia 2015 rokuJ. N. (1)zawarła zK. M. (1)umowę najmu jednego z budynków na czas oznaczony do dnia 14 grudnia 2016 roku. W umowie przewidziano m.in. że każda ze stron może wypowiedzieć umowę z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia, z terminem na koniec miesiąca kalendarzowego (§ 6 ust. 4 umowy).
Po jakimś czasieJ. N. (1)wynajęła drugi budynekK. S..
K. M. (1)oraz jego żonaA. M.są właścicielami psa, którego często wypuszczali na wspólne podwórko. Na tym tle doszło do konfliktu pomiędzy państwemM., aK. S..
J. N. (1)z uwagi na ten konflikt zdecydowała się wypowiedzieć umowę najmuK. M. (1). Zażądała, aby państwoM.się wyprowadzili.K. M.oraz jego żonaA. M.nie zamierzali opuszczać wynajmowanego domu. Nie odbierali telefonów odJ. N. (1). Z uwagi na powyższe w dniu 1 marca 2016 rokuJ. N. (1)postanowiła zmusić państwaM.do wyprowadzenia się, poprzez założenie na bramę dwóch kłódek oraz łańcucha, tak aby uniemożliwić im wjazd i wyjazd na posesję. Założenie kłódek i łańcucha na bramę zauważyli państwoM..A. M.zadzwoniła po funkcjonariuszy Policji, zaś jej mąż wyszedł na zewnątrz pod bramę, niosąc ze sobą szlifierkę kątową, aby przeciąć kłódki i łańcuch.J. N. (1)widząc oskarżonego ze szlifierką kątową zadzwoniła na Policję. Została poinformowana, że jest już zgłoszona interwencja, że funkcjonariusze Policji są już w drodze na posesjęJ. N. (1). Zanim funkcjonariusze Policji przyjechali doszło do kłótni i szarpaniny pomiędzyJ. N. (1)iK. M. (1), w trakcie której z domu wyszłaA. M.. Wkrótce na miejsce zdarzenia przybyli funkcjonariusze PolicjiR. T. (1)orazI. P.. Na miejscuJ. N. (1)podała, że gdy zakładała łańcuch z kłódką na bramę podszedł do niejK. M., następnie przeskoczył przez furtkę i doszło do kłótni pomiędzy nimi. Mężczyzna miał ją szarpać i bić po głowie.K. M. (1)poinformował zaś funkcjonariuszy, że gdy chciał przeciąć łańcuch i kłódkę, gdyż chciał wyjechać z posesji,J. N. (1)zaczęła go bić rękoma po głowie, a on się tylko bronił.
Funkcjonariusze Policji stwierdzili, żeJ. N. (1)miała zabrudzone spodnie w okolicy pośladków, zaśK. M. (1)rozerwaną kurtkę. Nie zauważyli u nich zasinień, zadrapań na odkrytych częściach ciała. Funkcjonariusze Policji pouczyli obie strony.J. N. (1)usunęła łańcuch z bramy, aby umożliwićK. M.wyjazd z posesji.
K. M. (1)w dniu 1 marca 2016 r. o godz. 20:51 udał się do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego wN.zgłaszając uraz lewej części twarzoczaszki. Zgłaszał ból okolicy kości jarzmowej, skroni lewej oraz łzawienie oka lewego. LekarzS. P.zewnętrznych cech urazu nie stwierdził. Zalecił oskarżonemu zażycie leków przeciwbólowych, smarowanie altacetem, dał skierowanie do poradni specjalistycznej. Oskarżony nie zgłosił się do poradni specjalistycznej. W dniu 2 marca 2016 złożył w KPP wN.ustną skargę o przestępstwie ściganym z oskarżenia prywatnego.J. N. (1)w dniu 4 marca 2016 r. złożyła również w KPP wN.ustną skargę o przestępstwie ściganym z oskarżenia prywatnego.
Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie:
częściowo wyjaśnień oskarżonejJ. N. (1)(k. 35-38, 114), częściowo wyjaśnień oskarżonegoK. M. (1)(k. 38-42), częściowo zeznańA. M.(k. 67- 72, 112-114), zeznańR. T. (2)(k. 72-74), zeznańI. P.(k. 78-79), zeznańK. S.(k. 79-81), zeznańN. Z.(k. 111-112), fotografii (k. 33, 53, 54, 55, 65), karty karnej (k. 119,120), artykułu „sukcesFundacji (...)” (k.64), kopii notatników służbowych (k. 95-105), pisma Posterunku Policji wP.z dnia 25 listopada 2016 r. (k. 107), korespondencji e-mailowej (k. 108-109), informacji o dochodach z systemu teleinformatycznego ministra właściwego do spraw finansów publicznych (k. 115, 116), karty informacyjnej(...)(k. 8), skierowania do poradni specjalistycznej (k. 9), umowy najmu lokalu (k. 10-12), notatki urzędowej (k. 8 akt II K 123/16).
Sąd Rejonowy zważył co następuje:
W będącej przedmiotem rozpoznania sprawie za bezsporne Sąd uznał okoliczności, które w sposób zgodny, a zarazem spójny i logiczny, przedstawione zostały przez oskarżonąJ. N. (1), oskarżonegoK. M. (1), świadkaA. M., świadkówR. T. (1),I. P..
Powyższa ocena dotyczy następujących okoliczności:
-czasu, miejsca i osób biorących udział w zdarzeniu z dnia 1 marca 2016 r., faktu założenia w dniu 1 marca 2016 roku przezJ. N. (1)dwóch kłódek i łańcucha na bramie, celem uniemożliwienia państwuM.wjazdu i wyjazdu z posesji, tego, że po zdarzeniuJ. N.miała zabrudzone spodnie w okolicy pośladków, zaśK. M. (1)rozdartą kurtkę
- konfliktu związanego z wynajmowanym przez oskarżonegoK. M.i jego rodzinę domu odJ. N. (1).
W tym zakresie w ocenie Sądu tak wyjaśnienia oskarżonejJ. N. (1), jak i wyjaśnieniaK. M. (1), zeznaniaA. M.zasługują w ocenie Sądu na wiarygodność.
Kwestią sporną było natomiast to, czy i w jaki sposób w dniu 1 marca 2016 r. doszło do naruszenia nietykalności cielesnej, spowodowania obrażeń ciała uJ. N. (1)iK. M. (1), czy oskarżony groziłJ. N.pobiciem, czy to oskarżonaJ. N.zniszczyłaK. M.kurtkę w czasie szarpaniny.
Oskarżeni w tej kwestii przedstawili odmienne, sprzeczne ze sobą wersje zdarzenia, tak bezpośrednio po zdarzeniu funkcjonariuszom Policji, jak i w złożonych na rozprawie wyjaśnieniach.
Przed przystąpieniem do szczegółowej oceny wyjaśnień oskarżonych wskazać trzeba, że oskarżeni są silnie skonfliktowani ze sobą, w sposób zasadniczo odmienny prezentują przebieg wydarzeń będących przedmiotem prowadzonego postępowania. Trzeba mieć także na uwadze widoczną w ich relacji tendencję do przedstawiania wszelkich okoliczności z korzyścią dla siebie, a jednocześnie przedstawiania niewłaściwego zachowania jedynie strony przeciwnej.
OskarżonaJ. N.twierdziła konsekwentnie, tak składając wyjaśnienia na rozprawie, jak i relacjonując przebieg zdarzenia funkcjonariuszom Policji w dniu 1 marca 2016 r., że to ona została zaatakowana w ten sposób, żeK. M. (1)przeskoczył przez ogrodzenie i doszło do kłótni pomiędzy nimi.K. M.miał ją szarpać i bić po głowie.
W ocenie Sądu wersji tego zdarzenia w świetle zasad logiki, doświadczenia życiowego nie można dać wiary. Zgodnie z przebiegiem zdarzenia opisanym przezJ. N. (1)na rozprawie oskarżonyK. M.był bardzo agresywny (bił ją po twarzy, głowie, ciągnął za ubranie po ziemi, potem na samochód, bramę). Jeśli mieć na uwadze, że jest on znacznie wyższy i silniejszy odJ. N. (1), to ślady takiego zachowania powinny zostać na ciele i ubraniu oskarżonejJ. N.. Tymczasem ze zdjęć zrobionych już po zdarzeniu nie wynika, aby włosy i ubranie oskarżonej były w nieładzie. Oskarżona nie odniosła też żadnych obrażeń w wyniku uderzenia w twarz, głowę, szarpania przez znacznie silniejszego od niejK. M.. Oceniając wersję oskarżonej trzeba mieć też na uwadze, że oskarżonaJ. N. (1)nie pamiętała czy po przeskoczeniu bramy toK. M.ją przewrócił na ziemię, czy przewróciła się sama, nie potrafiła podać w jaki sposóbK. M.miał wrócić na posesję przez przyjazdem Policji, czy przez furtkę, którą otworzyła mu żona, czy też ponownie przeskakując bramę. Jednocześnie oskarżona podała, że w żaden sposób się nie broniła, nie próbowała powstrzymaćK. M., nie mówiła nic do niego, czemu w świetle logiki, zasad doświadczenia życiowego trudno dać wiarę.
NatomiastK. M.jak wynika z treści notatki urzędowej w dniu 1 marca 2016 r. powiedział funkcjonariuszom Policji, że wtedy gdy chciał przeciąć łańcuch i kłódkę,J. N. (1)zaczęła go bić rękoma po głowie, a on się tylko bronił. W swoich wyjaśnieniach złożonych na rozprawie twierdził zaś, że gdy zobaczyłJ. N.zakładającą kłódki i łańcuch na bramę, poszedł po urządzenie, którym chciał przeciąć łańcuch. Zaprzeczył, aby po przyjściu pod bramę kłócił się z oskarżoną, wdawał się z nią w dyskusję. Podał, że włączył urządzenie, które się zaraz wyłączyło, z uwagi na zbyt krótki przewód. Stwierdził, że wcześniej, zanim się urządzenie wyłączyło, próbował się oprzeć o bramę i dostał w głowę w twarz, policzek, z pięści odJ. N. (1). Zaraz po tym przyjechała policja i jego małżonka wyszła z domu. Odpowiadając na pytania oskarżony sprecyzował, żeJ. N.uderzyła go pięć razy przez otwór w bramie, gdy stał oparty bokiem do bramy i policzek miał oparty na kratownicy.K. M.podał, że nie reagował na te uderzenia w żaden sposób, i po pięciu uderzeniach odskoczył od bramy gdyż przyjechała Policja, czy też nadeszła jego małżonka. Podniósł, żeJ. N.szarpała go za skórzaną kurtkę i uderzała w tym samym czasie. Nie potrafił powiedzieć kiedy i w jaki sposób kurtka została zniszczona, gdyż zniszczenie kurtki zobaczył dużo później. Oskarżony oświadczył, że nie mówił funkcjonariuszom przeprowadzającym interwencję, że to on był zaatakowany, gdyż jego główną potrzebą było to, żeby wyjechać z posesji na pogrzeb.
Wyjaśnienia oskarżonego Sąd ocenił jako niewiarygodne. Oskarżony nie potrafił w logiczny, przekonujący sposób wytłumaczyć jak miało dojść do zniszczenia kurtki i uderzania go. Opis zdarzenia jest dosyć ogólny i trudny do uporządkowania chronologicznego. Oskarżony bowiem podał, że włączył urządzenie, które się zaraz wyłączyło, z uwagi na zbyt krótki przewód. Stwierdził, że wcześniej, zanim się urządzenie wyłączyło, próbował się oprzeć o bramę i dostał z pięści w głowę, w twarz, policzek odJ. N. (1). Dopiero odpowiadając na pytanie dotyczącego tego w jaki sposób mogło dojść do rozdarcia kurtki podał, że oprócz uderzania pięścią, w tym samym czasieJ. N.go szarpała za kurtkę.
Trudno też przyjąć za wiarygodne twierdzeniaK. M., że oskarżonaJ. N.pięciokrotnie przez bardzo mały otwór w bramie, wewnątrz którego znajdują się ostre kolce uderzała pięścią oskarżonego, w dodatku tak mocno, że na skutek tych uderzeń oskarżony, jak twierdził, odczuwał przez tydzień „mrowienie”. Podnieść trzeba, że oskarżony nie miał żadnych zewnętrznych cech urazu, widocznych śladów po uderzeniu (k. 8).
Zdaniem Sądu w tej sprawie z przyczyn wskazanych powyżej na podstawie oceny wyjaśnień oskarżonych nie można dokonać ustaleń dotyczących przebiegu zdarzenia od momentu gdy oskarżonyK. M. (1)przyszedł pod bramę do czasu kiedy przyjechali funkcjonariusze Policji.
Oceniając zeznania świadkaA. M.Sąd miał na uwadze, że jest ona osobą najbliższą dla oskarżonegoK. M.. Świadek miała zatem interes w tym, aby w korzystnym świetle przedstawić oskarżonego. Ponadto świadek, podobnie jak jej mąż, jest silnie skonfliktowana z oskarżonąJ. N. (1). W zeznaniach tego świadka widoczna była tendencja do przedstawiania wszelkich okoliczności z korzyścią dla męża i siebie, i jednocześnie wyolbrzymiania agresywnego, niewłaściwego zachowaniaJ. N. (1). Ponadto zeznania świadka są wprost sprzeczne z treścią notatki urzędowej sporządzonej przezR. T.w dniu 3 marca 2016 r., w części w jakiej twierdziła, żeN.nie mówiła funkcjonariuszom Policji, że została pobita.
Sąd uznał zeznania świadkówR. T. (2)iI. P.za wiarygodne albowiem są one rzeczowe, logiczne i obiektywne, nadto świadkowie są osobami zupełnie obcymi dla obu stron i nie mieli interesu w zeznawaniu nieprawdy. Jednak zeznania te niewiele wniosły do sprawy, bowiem ograniczyły się do przekazania informacji zasłyszanych od osób, które funkcjonariusze zastali na miejscu zdarzenia. Świadkowie na etapie postępowania sądowego nie pamiętali szczegółów interwencji, co jest zrozumiałe z uwagi na upływ czasu, jak również to, że świadkowie jako funkcjonariusze Policji wielokrotnie brali udział w interwencjach dotyczących zdarzeń, jak to które jest przedmiotem tej sprawy.
ZeznaniaK. S.niewiele wniosły do sprawy. Nie była świadkiem zdarzenia z dnia 1 marca 2016 r., jego przebieg zna z relacjiJ. N. (1). Świadek potwierdziła istnienie konfliktu między stronami postępowania.
ZeznaniaN. Z.niewiele wniosły do sprawy. Nie był świadkiem zdarzenia z dnia 1 marca 2016 r. Jego zeznania również stanowią potwierdzenie tego, że między stronami istnieje silny konflikt, że wielokrotnie w związku z tym konfliktem strony wzywały funkcjonariuszy Policji na interwencję.
Zdaniem Sądu w tej sprawie nie można dokonać na podstawie oceny osobowego materiału dowodowego ustaleń dotyczących przebiegu zdarzenia, od momentu kiedyK. M.podszedł do bramy, do czasu przyjazdu funkcjonariuszy Policji, w szczególności tego kto był osobą atakująca, a kto odpierającą atak. Podobnie nie jest możliwe dokonanie takich ustaleń na podstawie ujawnionych w toku postępowania dokumentów. W takiej sytuacji, skoro ocena zebranego materiału dowodowego, zasady logiki, doświadczenia życiowego nie dają możliwości rozstrzygnięcia ponad wszelką wątpliwość, czy toJ. N.została zaatakowana przezK. M., czy też to ona była stroną atakującą, aK. M.się jedynie bronił, Sąd, zgodnie z nakazem wynikającym z treściart. 5 § 2 k.p.k., niedające się usunąć wątpliwości, rozstrzygnął na korzyść oskarżonych i uniewinnił oskarżonych od popełniania zarzucanych im czynów zart. 157 § 2 k.k.
W rozpoznawanej sprawie Sąd po przeprowadzeniu rozprawy doszedł do wniosku, że czyn o który został także oskarżonyK. M.polegający na tym, że w dniu 1 marca 2016 r. między godz. 10.00 a godz. 11.00, na terenie posesji przyul. (...)wP., pow.(...)kierował wobecJ. N. (1)groźby pobicia, przy czym groźby te wzbudziły w zagrożonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione ścigany jest z oskarżenia publicznego.
Podobnie czyn o który również została oskarżonaJ. N. (1), polegający na tym, że w dniu 1 marca 2016 r. między godz. 10.00 a godz. 11.00, na terenie posesji przyul. (...)wP., pow.(...), dokonała uszkodzenia okularówo wartości 150 dolarów amerykańskich i czarnej kurtki skórzanej o wartości 1.200 dolarów amerykańskich poprzez jej rozdarcie w ten sposób, że szarpała go za ubrania, czym spowodowała straty w wysokości 1.350 dolarów amerykańskich na szkodęK. M. (1), ścigany jest z oskarżenia publicznego.
W takiej sytuacji z ewentualnymi aktami oskarżenia o pociągnięcie oskarżonych do odpowiedzialności karnej za opisane powyżej zachowania powinna wystąpić nie osoba pokrzywdzona takim czynem, a prokurator.
Dlatego też postępowanie w tym zakresie zostało umorzone w oparciu oart. 17 § 1 pkt 9 k.p.k.ponieważ pokrzywdzeni nie są legitymowani do wniesienia aktu oskarżenia co do tych czynów
O kosztach orzeczono zgodnie z treściąart. 632 pkt 1 kpkobciążając nimi oskarżycieli prywatnych.