Sąd Rejonowy w Brzegu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 786/16
Data wyroku: 2017-06-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Iwona Twardzik
Słowa kluczowe: Wyrok łączny

Sygn. akt. II K 786/16

WYROK ŁĄCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 czerwca 2017
Sąd Rejonowy w Brzegu – II Wydział Karny w składzie
Przewodniczący : SSR Iwona Twardzik
Protokolant : stażysta Bożena Multan
w obecności Prokuratora z PR Brzeg – Dariusz Rybicki
po rozpoznaniu dnia 12.czerwca 2017 w Brzegu
SprawyJ. C.s.W.iP.z domuJ.ur. (...)wB.
Skazanego prawomocnymi wyrokami :

1
Sądu Rejonowego w(...)z dnia 14 września 2015 r. sygn. akt
(...)

zmienionego wyrokiem SOO.(...)za przestępstwo popełnione w dniu 28 kwietnia 2015 r. zart. 178a§1 kk, na karę

    2 miesięcy pozbawienia wolnościz warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 2 lat , zakaz prowadzenia motorowerów na okres 2 lat, którą to karę pozbawienia wolności zarządzono do wykonania postanowieniem SR wB.z dnia 02.12.2016(...), a której jeszcze nie odbywał

2
Sądu Rejonowego wB.z dnia 22 czerwca 2016 r. sygn. akt
(...)

za przestępstwo popełnione w dniu 16.03.2016 zart. 178a§1 kkna karę6 miesięcy ograniczenia wolnościz obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie, zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych kat. A i motorowerów na okres 3 lat, w miejsce której to kary postanowieniem SR wB.z dnia 16.03.2017 zarządzono karę zastępczą 90 dni pozbawienia wolności , której to kary jeszcze nie odbywał

I
na podstawieart.85§1i 2 kki86§1 kki87§1 kkw miejsce zbiegających się

kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności opisanych w punktach 1 i 2 części wstępnej wyroku orzeczonych wyrokami

(...)
i
(...)wymierza skazanemu
    karę łączną 5( pięciu ) miesięcy pozbawienia wolności

II
pozostałe orzeczenia zawarte w połączonych wyrokach podlegają odrębnemu

wykonaniu

III
na podstawieart. 624§1kpkzwalnia skazanego od ponoszenia kosztów postępowania, w tym opłat w sprawie obciążając nimi Skarb Państwa.

Sędzia
Sygn. akt II K 786/16

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
J. C.został skazany prawomocnymi wyrokami:

1
Sądu Rejonowego wB.z dnia 14 września 2015 r. sygn. akt(...)zmienionego wyrokiem SOO.(...)za przestępstwo popełnione w dniu 28 kwietnia 2015 r. zart. 178a§1 kk, na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 2 lat , zakaz prowadzenia motorowerów na okres 2 lat, którą to karę pozbawienia wolności zarządzono do wykonania postanowieniem SR wB.z dnia 02.12.2016(...), a której jeszcze nie odbywał;

2
Sądu Rejonowego wB.z dnia 22 czerwca 2016 r. sygn. akt(...)za przestępstwo popełnione w dniu 16.03.2016 zart. 178a§1 kkna karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie, zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych kat. A i motorowerów na okres 3 lat, w miejsce której to kary postanowieniem SR wB.z dnia 16.03.2017 zarządzono karę zastępczą 90 dni pozbawienia wolności , której to kary jeszcze nie odbywał.

Dowód:

⚫

    Odpis postanowienia SRB.z dnia 02.12.2016 r., sygn. akt(...)– k. 3,

    Odpis wyroku SRB.z dnia 14.09.2015 r., sygn. akt(...)– k. 4,

    Odpis wyroku SOO.z dnia 04.03.2016 r. sygn. akt(...)– k. 5,

    Odpis wyroku SRB.z dnia 22.06.2016 r., sygn. akt(...)– k. 6,

Dane o karalności zK.– k. 12-14,

    Odpis postanowienia SRB.z dnia 16.03.2017 r., sygn. akt(...)–k. 18.

    Akta spraw(...)i(...)

Akta wykonawcze(...)

Sąd Rejonowy zważył, co następuje.
Przystępując do analizy niniejszej sprawy zaznaczyć należy, iż kwestia wydania w stosunku do skazanego wyroku łącznego była rozpatrywana według przepisów regulujących wskazaną problematykę obowiązujących po 1 lipca 2015 r., albowiem oba wydane w stosunku do skazanego wyroki uprawomocniły się już po tej dacie.
Stosownie do brzmieniaart. 85 § 1 i § 2 k.k., jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, przy czym podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniemart. 89, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w§ 1. Karą podlegającą wykonaniu jest kara, która nie została wykonana w całości i której wykonanie nie zostało warunkowo zawieszone. Natomiast można łączyć takie kary, które zostały wykonane częściowo i są one w trakcie wykonywania, gdyż podlegają one wykonaniu.
Analiza zapadłych wobecJ. C.skazań wskazuje, iż kary orzeczone wyroiem Sądu Rejonowego wB.z dnia 14 września 2015 r. sygn. akt(...)zmienionego wyrokiem SOO.(...)i wyrokiem Sądu Rejonowego wB.z dnia 22 czerwca 2016 r. sygn. akt(...)nie zostały wykonane i każda z nich podlega wykonaniu, albowiem pierwsza z tych kar jednostkowych – kara pozbawienia wolności , której wykonanie pierwotnie warunkowo zawieszono , została zarządzona do wykonania, a skazany nie rozpoczął jeszcze jej odbywania, zaś druga z kar podlegających łączeniu -kara ograniczenia wolności również nie została wykonana , ani w formie zasadniczej prac społecznie użytecznych ani w formie zastępczej pozbawienia wolności, której również skazany do dnia wydania wyroku łącznego nie zaczął wykonywać. Nie zaszły też okoliczności wyłączające wydanie wyroku łącznego w rozumieniuart. 85 § 3 k.k., zgodnie z którym jeżeli po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania kary lub kary łącznej sprawca popełnił przestępstwo, za które orzeczono karę tego samego rodzaju lub inną podlegającą łączeniu, orzeczona kara nie podlega łączeniu z karą odbywaną w czasie popełnienia czynu. Żaden ze wskazanych wyżej wyroków zapadłych w stosunku do skazanego nie został orzeczony za przestępstwo popełnione po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania innej kary podlegającej łączeniu z karą wykonywaną w chwili popełnienia, w skład której wchodziłaby kara, która była wykonywana w chwili popełnienia czynu.
Powyższe okoliczności wskazują, że zachodzą warunki do wydania wyroku łącznego i połączenia kar orzeczonych wyrokami wskazanymi wyżej.
Kwestię łączenia kary pozbawienia wolności z karą ograniczenia wolności regulujeart. 87§1 k.k., który stanowi, że w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności sąd wymierza karę łączną pozbawienia wolności, przyjmując,że miesiąc ograniczenia wolności równa się 15 dniom pozbawienia wolności. To oznacza, że sytuacji procesowej skazanego, że sąd karę 6 m-cy ograniczenia wolności traktuje jako równoważne 3 miesiącom kary pozbawienia wolności.W tym miejscu należy podkreślić, iż przez pojęcie kary wymierzonej należy rozumieć taką karę, którą zastosował sąd w wyroku skazującym, a zatem są w przypadku skazanego to odpowiednio kara pozbawienia wolności i kara ograniczenia wolności. Te kary – jako kary zasadnicze – podlegać będą łączeniu, niezależnie od faktu, czy w miejsce kary ograniczenia wolności orzeczono karę zastępczą pozbawienia wolności, gdyż problematyka kar zastępczych jest instytucją prawa karnego wykonawczego i nie ma wpływu na rodzaj wymierzonej przez Sąd w wyroku kary za dane przestępstwo.
Odnosząc się natomiast do kwestii wysokości możliwej do orzeczenia kary łącznej, należy odwołać się do treściart. 86 § 1 k.k.zgodnie z którym Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności, przy czym karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach. Mając na uwadze dyspozycję powołanego wyżej przepisu, Sąd mógł wymierzyć skazanemu karę łączną w wysokości od 3 miesięcy pozbawienia wolności (najniższa wymierzona kara jednostkowa) do 5 miesięcy pozbawienia wolności (suma kar orzeczonych). Powszechnie przyjmuje się, iż wymierzając skazanemu karę łączną, Sąd kieruje się jedną z zasad jej wymiaru, mając do wyboru zasadę absorpcji, polegającą na wymierzeniu kary łącznej w wysokości kary najsurowszej orzeczonej za zbiegające się przestępstwa, zasadę kumulacji, sprowadzającą się do zsumowania kar jednostkowych oraz zasadę asperacji, według której wymiar kary łącznej oscyluje w granicach od najsurowszej kary jednostkowej do sumy kar jednostkowych.
Zgodnie zart. 85a k.k., orzekając karę łączną, Sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Jako że przepis ten nie zawiera enumeratywnego katalogu przesłanek decydujących o wymiarze kary łącznej, a użycie zwrotu "przede wszystkim" pozwala stosować dotychczasowy dorobek doktryny i judykatury, uwzględnić też należy relacje zachodzące pomiędzy prawomocnie osądzonymi czynami, które sprowadzają się do łączącego je związku przedmiotowo - podmiotowego oraz dzielących je odstępów czasowych, tak aby orzeczona kara łączna zawierała w sobie całościową ocenę przestępczej działalności skazanego i we właściwy sposób miarkowała zastosowaną wobec niego represję karną. Suma tych okoliczności decyduje o zastosowaniu przy wymiarze kary łącznej zasady absorpcji, asperacji bądź kumulacji (za: wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 03.11.2016 r., sygn. akt II AKa 148/16, LEX nr 2205972).
Orzeczona w wyroku łącznym kara łączna pozbawienia wolności w stosunku do skazanegoJ. C.równa jest sumie orzeczonych kar jednostkowych i wynosi 5 miesięcy. Sąd doszedł bowiem do przekonania, iż wobec skazanego należało zastosować zasadę pełnej kumulacji i orzec karę łączną pozbawienia wolności w najsurowszym z możliwych wymiarze. Zgodnie z już utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego oraz sądów powszechnych, zasada asperacji - w kierunku absorpcji kar, przy wymierzaniu kary łącznej powinna być stosowana w tych wypadkach, gdy pomiędzy pozostającymi w zbiegu przestępstwami zachodzi bliski związek podmiotowy i przedmiotowy, a przesłanka prognostyczna pozwala na stwierdzenie, że kara łączna w wysokości oscylującej wokół najwyższej z wymierzonych kar jednostkowych jest wystarczającą oceną zachowania sprawcy. W realiach niniejszej sprawy takie podobieństwo zachodzi jedynie częściowo. Jakkolwiek w przypadku obu skazań można mówić o tożsamości oraz podobieństwie naruszonych dóbr prawnych – jakim jest bezpieczeństwo w ruchu lądowym, a także podmiotowy, który obejmuje tożsamość i podobieństwo formy winy oraz motywacji sprawcy, polegający na działaniu umyślnym prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, a zarazem w warunkach normalnej sytuacji motywacyjnej, to związek przedmiotowy obu czynów jest osłabiony przez stosunkowo daleką relację czasową, gdyż czyny te dzieliła przerwa wynosząca niespełna jeden rok. Ponadto, co równie istotne, w ocenie Sądu jedynie wymierzenie skazanemu kary pozbawienia wolności w najsurowszym wymiarze 5 miesięcy pozwoli na osiągnięcie zakładanych celów kary w zakresie prewencji indywidualnej oraz ogólnej. Popełnienie ponownie tego samego przestępstwa przez skazanego niewątpliwie stanowi negatywną przesłankę prognostyczną, świadczącą o lekceważącym stosunkuJ. C.do obowiązującego porządku prawnego i obowiązków nałożonych przez Sąd, polegających na łamaniu zakazu prowadzenia motorowerów. Analiza powyższych wyroków wskazuje, że skazany nie wykorzystał danej mu szansy realizowania skazania w warunkach wolnościowych ( w ramach kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania) popełniając kolejne przestępstwo. Powyższe oznacza, żeJ. C.nie wyciągał wniosków i nie zmienił swojego postępowania, co świadczy o braku zrealizowania wychowawczych celów kary. Dotychczas orzeczone i odbyte kary nie doprowadziły do resocjalizacji i nie osiągnęły one pożądanych efektów wychowawczych. Fakt braku wykonywania kolejnej kary wolnościowej potwierdza stawianą tezę. W tej sytuacji uznać należy, że jedynie dłuższa resocjalizacjai to w jednostce penitencjarnej może osiągnąć pozytywne efekty wychowawcze i wdrożyć skazanego do przestrzegania porządku prawnego.
Łączenie środków karnych i pozostałych karnoprawnych konsekwencji czynu reguluje treśćart. 90 § 1 i § 2 k.k.Zgodnie z jego brzmieniem, środki karne, przepadek, środki kompensacyjne, środki zabezpieczające oraz dozór stosuje się, chociażby orzeczono je tylko co do jednego ze zbiegających się przestępstw, natomiast w razie orzeczenia za zbiegające się przestępstwa pozbawienia praw publicznych, zakazów lub obowiązku tego samego rodzaju, sąd stosuje odpowiednio przepisy o karze łącznej. Łączeniu na podstawieart. 90 § 2 k.k.podlegać mogą jedynie zakazy rodzajowo i zakresowo tożsame. Natomiast zakazy różniące się zakresem lub przedmiotem, mimo że z punktu widzeniaart. 39 pkt 3 k.k.stanowią zakazy tego samego rodzaju, nie podlegają łączeniu (wyr. Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 12.05.2016 r., sygn. akt II AKa 58/16, LEX nr 2117700). Jako że orzeczone w stosunku do skazanego zakazy prowadzenia określonej kategorii pojazdów zart. 42 § 2 k.k.różnią się częściowo jego przedmiotem, mimo że z punktu widzeniaart. 39 pkt 3 k.k.stanowią zakazy tego samego rodzaju, nie podlegają łączeniu. Środek karny zart. 42 § 2 k.k.orzeczony wyrokiem opisanym w pkt. 1 części wstępnej wyroku dotyczył zakazu prowadzenia motorowerów na okres 2 lat, zaś orzeczony w wyroku opisanych w pkt. 2 części wstępnej wyroku – zakazu prowadzenia pojazdów kat. A i motorowerów. Stąd, w pkt. II wyroku orzeczenia zawarte w połączonych wyrokach, w tym dotyczące środków karnych, pozostawiono do odrębnego wykonania.
Orzeczenie o kosztach procesu uzasadnia treśćart. 624 § 1 k.p.k.Sąd uznał że względy słuszności przemawiają za nieobciążaniem skazanego kosztami postępowania o wydanie wobec niego wyroku łącznego , gdyż wszczęte one zostało z urzędu , a nadto Sądowi nie były znane obecne warunki materialne i finansowe skazanego .