Sąd Rejonowy w Suchej Beskidzkiej
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 123/16
Data wyroku: 2017-02-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Kazimierz Firlej
Słowa kluczowe: Ochrona posiadania
Podstawa prawna: art. 344 kodeksu cywilnego

Sygn. akt I C 123/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 lutego 2017 roku
Sąd Rejonowy w Suchej Beskidzkiej I Wydział Cywilny w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Kazimierz Firlej

Protokolant:

sekr. sądowy Katarzyna Boczek

po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2017 roku w Suchej Beskidzkiej na rozprawie
sprawy z powództwa GminyS.
przeciwkoE. S.
o ochronę naruszonego posiadania

1
nakazuje pozwanemuE. S.przywrócić w posiadanie powoda GminyS., fragment drogi wewnętrznej naOsiedlu (...)wS., przebiegający w miejscu wskazanym na mapie pomiarudziałki drogowej nr (...)z dnia 18 sierpnia 2016 roku, stanowiącej załącznik do opinii biegłego geodetyA. S. (1)z dnia 22 września 2016 roku, wykonanej w sprawie sygn. I Co 143/16 Sądu Rejonowego w Suchej Beskidzkiej, które to miejsce oznaczone zostało na tej mapie punktami 35-37-39, w których są umieszczone graniczniki betonowe i punktami 36-38-41-40, w których są umieszczone słupki metalowe, pomiędzy którymi rozpięto łańcuch (linkę), a także miejsce to dodatkowo oznaczone zostało na odpisie tej mapy z dnia 18 sierpnia 2016 roku, zamieszczonej na k. 77 akt tej sprawy – kolorem żółtym, zaś wyżej opisana mapa z dnia 18 sierpnia 2016 roku, w tym jej odpis zamieszczony na k. 77 akt tej sprawy, stanowi integralną część tego wyroku;

2
nakazuje pozwanemuE. S.usunąć z przedmiotu sporu, opisanegow punkcie 1 tego wyroku, wszelkie zapory, a w szczególności słupki metalowe połączone łańcuchem (linką), uniemożliwiające lub utrudniające powodowi GminieS.przejazd tym szlakiem i zakazuje pozwanemu umieszczania na tym szlaku takich zapór w przyszłości;

3
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 200 zł (dwieście złotych) z tytułu opłaty od pozwu i kwotę 327 zł (trzysta dwadzieścia siedem złotych) z tytułu kosztów zastępstwa prawnego.

UZASADNIENIE

wyroku z 24 lutego 2017 roku sygn. I C 123/16
Powódka GminaS., w pozwie z 01.03.2016r. (k. 2), wniosła o:
- przywrócenie powódce GminieS.utraconego przez nią, wskutek naruszenia przez pozwanegoE. S., posiadania działki gruntu o pow. 0,0357 ha, położonejwS., nr ewid.(...), stanowiącej fragment drogi wewnętrznej doosiedla (...), będącej w posiadaniu powódki;
- zakazanie pozwanemu stawiania jakichkolwiek zapór lub przeszkód uniemożliwiających lub utrudniających korzystanie ze szlaku drogowego zlokalizowanego na nieruchomości wyżej opisanej;
- zasądzenie na rzecz powódki kosztów procesu.
Na rozprawie 16.02.2017r. (k. 86), pełnomocnik powódki, nawiązując do żądania pozwu, sprecyzował, że wnosi o przywrócenie powódce GminieS., utraconego przez nią wskutek naruszenia przez pozwanegoE. S., posiadania nieruchomościw postaci fragmentu drogi wewnętrznej naosiedlu (...), przebiegającej podziałkach nr (...), polegającego na umieszczeniu na szlaku drożnym zapór w postaci słupków metalowych i łańcucha, który uniemożliwił swobodny przejazd tą drogą, a której przebiegi obszar obrazuje opinia biegłego sądowegoA. S. (1)z 22.09.2016r., sporządzona do sprawy sygn. I Co 143/16, a na kopii pomiaru działki z 18.08.2016r. oznaczono ten obszar kolorem żółtym i wniósł o zakazanie ich umieszczania w przyszłości na tym przedmiocie sporu.
W uzasadnieniu pozwu (k. 3), powódka podała, że działka gruntu nr ewid.(...), położona wS., pozostaje od kilkudziesięciu lat w posiadaniu powódkii stanowi drogę wewnętrzną doosiedla (...). W dniu 08.02.2016r. pozwany,z niewiadomych przyczyn, zablokował przejazd przez powyższą nieruchomość, wbijającw drogę pale drewniane oraz stawiając donice z roślinami, a także umieścił drewniany szlaban, uniemożliwiając tym samym korzystanie z drogi przez powódkę oraz innych jej użytkowników, w następnych dniach zaporę tą zmodyfikował, a jej wcześniejszy i obecny wygląd obrazuje dokumentacja fotograficzna. Powódka nie może swobodnie korzystać z tej nieruchomości w celu jej odśnieżania i bieżącego utrzymania, a także nie może nią przejeżdżać chociażby w celu odbioru odpadów komunalnych od okolicznych mieszkańców, co służby powódki czyniły bez przeszkód o chwili jej zagrodzenia przez pozwanego. Pozwany nie usunął również zapór pod wpływem wezwania go przez powódkę do ich usunięcia, a w tych okolicznościach powódka została pozbawiona przez pozwanego posiadania swej nieruchomości, gdyż przez umieszczenie tych zapór nie może z niej swobodnie korzystać w sposób dotychczasowy.
W odpowiedzi na pozew (k. 31, 44, 53, 65), pozwanyE. S.ostatecznie wniósł (k. 65) o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na swoją rzecz kosztów procesu.
W uzasadnieniu pisma przygotowawczego z 08.08.2016r. (k. 66), pozwany zarzucił, że nigdy nie pozbawił nikogo posiadania działki o nr ewid.(...), która tak jest, jak i była drożna. Zastosowane przez pozwanego bariery, które obecnie wykonane są z metalowych słupków, połączonych łańcuchem, ograniczają wjazd samochodów poruszających się podziałce nr (...), na działkę pozwanego o nr(...), jednocześnie w żaden sposób nie blokują one przejazdu w sposób dotychczasowy podziałce nr (...). Ruch podziałce nr (...)odbywa się normalnie, bez żadnych przeszkód, w tym odbywa się normalnie odbiór odpadów komunalnych, albowiem przejazd jest w pełni drożny. Bieżące utrzymanie powódki tej drogi, ogranicza się wyłącznie do odśnieżania jej w sezonie zimowym i odbywa się bezproblemowo.
Zgodnie z wnioskiem powódki, zawartym w pozwie (k. 3 – pkt VII), Sąd, postanowieniem z 04.03.2016r. sygn. I C 123/16 (k.14), udzielił zabezpieczenia powództwa GminyS.o ochronę naruszonego posiadania, przez zobowiązanie pozwanegoE. S.do odblokowania przejazdu drogi biegnącej podziałce nr (...), położonej wS., stanowiącej drogę dojazdową doosiedla (...)wS.– do czasu uprawomocnienia się wyroku w tej sprawie.
W sprawie sygn. I Co 143/16 Sądu Rejonowego w Suchej Beskidzkiej, wierzyciel GminaS., powołując się na ww. postanowienie z 04.03.2016r., wniósło wezwanie dłużnikaE. S.do odblokowania przejazdu drogi biegnącej podziałce nr (...)wS., a w razie nie zastosowania się dłużnika do tego wezwania,o udzielenie wierzycielowi umocowania do usunięcia wszelkich blokad lub zapór zagradzających tą drogę, na koszt dłużnika.
W powyższej sprawie Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego geodetyA. S. (1)na okoliczność ustalenia, czy nadziałce nr (...), położonej wS., znajdują się jakiekolwiek zapory uniemożliwiające przejazd powyższą drogą, o których mowa w treści postanowienia z 04.03.2016r. sygn. I C 123/16 (k. 14 w I Co 143/16).
BiegłyA. S. (1)opracował opinię z 22.09.2016r., w której ustalił, że 18.08.2016r. dokonał oględzin przedmiotowego fragmentu drogi w terenie, czylidziałki nr (...), w zakresie od zabudowań pod nr adresowym wS.przyulicy (...), w kierunku generalnie południowym, do zakrętu w kierunku wschodnim, czyli w sąsiedztwiedziałki nr (...)i wykonał szczegółowy pomiar wszystkich szczegółów terenowych na przedmiotowym odcinku drogi. Odcinek tej drogi w terenie jest oznaczony znakami granicznymi np. pręt w pkt. 2 oraz graniczniki betonowe w pkt. 4, 6, 12, 32, 33, 35, 37, 39, przedstawione na szkicu z pomiaru. W linii granicy działki ewidencyjnej biegły zaobserwował słupki metalowe w pkt. 34, 36, 38, 40, 41, pomiędzy którymi rozpięto linkę (łańcuch). PozwanyE. S., będący przy pomiarach wraz z córką, oświadczyli, że słupki metalowe w pkt. 40 i 41 są ruchome na ewentualność np. wjazdu służb ratowniczych. Droga w terenie posiada dwa pasy betonowe. Nad drogą rozpięty jest kabel do odbioru telewizji pomiędzy pkt. 46-8, natomiast pod drogą znajduje się przyłącz kanalizacji sanitarnej budynku przyulicy (...), do szamba w pkt. 42 i 43. Na przedmiotowym odcinku drogi (nadziałce nr (...)), na dzień pomiaru, biegły nie zauważył żadnych przedmiotów celowo umieszczonych, aby utrudnić ruch samochodów (ww. opinia biegłego z 22.09.2016r. wraz z mapą pomiarudziałki drogowej nr (...)z 18.08.2016r. – k. 28 w I Co 143/16,a także ta opinia z 22.09.2016r. k. 80 w aktach tej sprawy, wraz z ww. mapą pomiaruz 18.08.2016r. k. 77 w aktach tej sprawy).
W związku z ustaleniami biegłego geodetyA. S.w ww. opinii, pełnomocnik wierzycielki, na rozprawie 21.12.2016r. w sprawie sygn. I Co 143/16 (k. 45), cofnął wniosek w sprawie, na co pełnomocnik dłużnika wyraził zgodę, zaś Sąd, postanowieniemz 21.12.2016r. sygn. I Co 143/16 (k. 46), umorzył postępowanie.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Przedmiotem sporu jest fragment drogi wewnętrznej naOsiedlu (...)wS., przebiegający w miejscu wskazanym na mapie pomiarudziałki drogowej nr (...)z dnia 18 sierpnia 2016 roku, stanowiącej załącznik do opinii biegłego geodetyA. S. (1)z dnia 22 września 2016 roku, wykonanej w sprawie sygn. I Co 143/16 Sądu Rejonowego w Suchej Beskidzkiej, które to miejsce oznaczone zostało na tej mapie punktami 35-37-39, w których są umieszczone graniczniki betonowe i punktami 36-38-41-40, w których są umieszczone słupki metalowe, pomiędzy którymi rozpięto łańcuch (linkę),a także miejsce to dodatkowo oznaczone zostało na odpisie tej mapy z dnia 18 sierpnia 2016 roku, zamieszczonej na k. 77 akt tej sprawy – kolorem żółtym.
Dowód – ww. opinia biegłegoA. S.z 22.09.2016r. wraz z mapą pomiarudziałki drogowej nr (...)z 18.08.2016r. – k. 28 w I Co 143/16, a także ta opinia z 22.09.2016r.k. 80 w aktach tej sprawy, wraz z ww. mapą pomiaru z 18.08.2016r. k. 77 w aktach tej sprawy, fotografie przedmiotu sporu k. 10-11, 35, 60, 83-84, sprecyzowanie żądania pozwuk. 85/2, 86.
W ostatnim czasie, powódka GminaS.przedmiot sporu odśnieżała ciężkim sprzętem, przejeżdżając po tym przedmiocie sporu odbierała odpady komunalne naosiedlu (...), a także utrzymywała na bieżąco drogę przebiegającą po nim.
Dowód – zeznania świadków:R. A.– k. 86/2, A.Z.– k. 88/2, częściowoA. S.– k. 89.
W dniu 08.02.2016r., pozwanyE. S.dokonał zagrodzenia przedmiotu sporu drewnianą zaporą, umieszczając przy niej plastikowe beczki, wypełnione ziemią, z roślinami, co przedstawiają fotografie na k. 10. W tym samym dniu, lecz trochę później, pozwany,w miejsce drewnianej zapory, wstawił metalowe słupki połączone łańcuchem (linką), co przedstawiają fotografie na k. 11. W marcu 2016 roku, pozwany wykonał ogrodzeniew postaci rurek metalowych i łańcucha na przedmiocie sporu, widoczne na fotografiach nak. 83 i 77.
Dowód – zeznania świadków:A. S.– k. 89,R. A.– k. 87,Z. K.–k. 87/2,G. S.– k. 88, A.Z.– k. 88/2, fotografie k. 10-11, 83, 77.
Na skutek, opisanego wyżej, zagrodzenia przedmiotu sporu przez pozwanegoE. S., powódka nie może, w takim zakresie jak dotychczas, korzystać z posiadania przedmiotu sporu, gdyż nie może wjechać na ten przedmiot tak dużym samochodem, jakim do tej pory były odbierane odpady od mieszkańcówosiedla (...), nie może swobodnie drogi na tym przedmiocie sporu odśnieżać tak jak przed naruszeniem jej w posiadaniu i na bieżąco jej utrzymywać.
Dowód – zeznania świadków:R. A.– k. 87, 87/2,G. S.– k. 88,A.Z.– k. 88/2, częściowoA. S.–k. 89/2, fotografie k. 10-11, 35, 60, 83-84.
Sąd nie dał wiary zeznaniom świadkaA. S. (4)(k. 89), z których wynika, że zagrodzenia przedmiotu sporu nie przeszkadzały w przejeździe pracownikom powódki, albowiem z samych fotografii, przedstawiających te zagrodzenia (k. 10-11, 77, 83), ewidentnie wynika, że wjazd na przedmiot sporu dużymi samochodami jest niemożliwy, a co najmniej utrudniony, zaś mniejszymi co najmniej utrudniony, w stosunku do stanu przedmiotu sporu przed jego zagrodzeniem. Sąd nie dał wiary zeznaniom tego świadka, że przejazdy pracowników powódki odbywały się po przedmiocie sporu „na zasadzie grzeczności udzielonej im przez pozwanego” (k. 89), albowiem pozwany nie wykazał, aby istniała jakaś umowa łącząca go z powódką i regulująca korzystanie przez nią z przedmiotu sporu. Sąd nie dał również wiary zeznaniom tego świadka (k. 89/2), z których wynika, że pozwana „nigdy nie odśnieżała przedmiotu sporu”, albowiem świadekR. A.(k. 86/2) potwierdził, że w okresie zimowym przedmiot sporu był odśnieżany ciężkim sprzętem, jak również w piśmie przygotowawczym z 08.08.2016r. (k. 66), pozwany potwierdził takie odśnieżanie, dodając jedynie, że nadal odbywa się ono bezproblemowo. W tym zakresie również powszechnie wiadomo, że gminy w okresie zimowym zajmują się odśnieżaniem dróg położonych na tym terenie.

Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie zart. 344 § 1 k.c.przeciwko temu, kto samowolnie naruszył posiadanie, jak również przeciwko temu, na czyją korzyść naruszenie nastąpiło, przysługuje posiadaczowi roszczenie o przywrócenie stanu poprzedniego i o zaniechanie naruszeń. Roszczenie to nie jest zależne od dobrej wiary posiadacza, ani od zgodności posiadania ze stanem prawnym, chyba że prawomocne orzeczenie sądu lub innego powołanego do rozpoznania spraw tego rodzaju organu państwowego stwierdziło, że stan posiadania powstały na skutek naruszenia jest zgodny z prawem.
Zgodnie z § 2 tego artykułu, roszczenie wygasa, jeżeli nie będzie dochodzone w ciągu roku od chwili naruszenia.
Zgodnie zart. 478 k.p.c.w sprawach o naruszenie posiadania sąd bada jedynie ostatni stan posiadania i fakt jego naruszenia, nie rozpoznając samego prawa, ani dobrej wiary pozwanego.
Pełnomocnik powódki, na rozprawie 16.02.2017r. (k. 85/2 i 86), dokonał jedynie sprecyzowania (określenia) położenia przedmiotu sporu, który, od czasu wniesienia pozwu,w terenie pozostawał w tym samym miejscu, powołując się na opisaną wyżej opinię i mapę biegłego geodetyA. S., a więc nie była to zmiana powództwa w rozumieniuart. 193 § 21k.p.c., do czego pełnomocnik pozwanego składał zastrzeżenie do protokołu rozprawyz 16.02.2017r. (k. 86/2).
Do zagrodzenia przedmiotu sporu, co wyraźnie przyznała w swoich zeznaniach córka pozwanego – świadekA. S. (4)(k. 89), doszło 08.02.2016r., zaś pozew został wniesiony 01.03.2016r. (k. 2), więc roszczenie nie wygasło zgodnie zart. 344 § 2 k.c.
W związku z powyższym, skoro w ostatnim czasie przed naruszeniem przez pozwanego, powódka była w posiadaniu przedmiotu sporu, w zakresie wyżej ustalonym, to Sąd, na podstawieart. 344 k.c., orzekł jak w pkt. 1 i 2 wyroku.
O kosztach procesu, Sąd orzekł na podstawieart. 98 k.p.c.jak w pkt. 3 wyroku, zasądzając od pozwanego na rzecz powódki opłatę w kwocie 200 zł, na podstawieart. 27 pkt 7 ustawy z 28.07.2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnychi kwotę 327 zł z tytułu kosztów zastępstwa prawnego na podstawie § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22.10.2015r.