Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 483/16
Data wyroku: 2016-12-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Nadia Kołacińska-Sumińska
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko zdrowiu
Podstawa prawna: art. 157 § 1 kk

Sygn. akt II K 483/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 grudnia 2016 roku
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SR Nadia Kołacińska- Sumińska
Protokolant:  sek. sąd. Marta Owczarek
w obecności Prokuratora Rafała Matusiaka
po rozpoznaniu dnia 26 września 2016 roku, 3 listopada 2016 roku i 12 grudnia 2016 roku
na rozprawie sprawy

1
D. K. (1)

synaK.iM.z domuS.
urodzonego dnia (...)
wP. (...)

2
P. Ł. (1)

synaM.iJ. z domu R.
urodzonego dnia (...)
wP. (...)

3
M. K. (1)

synaR.iM.z domuS.
urodzonego dnia (...)
wP. (...)
oskarżonych o to, że:
w dniu 02 maja 2015 r. około godziny 23:50 wP. (...)przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu wzięli udział w pobiciuB. J. (1)w ten sposób, że uderzając go pięściami w twarz spowodowali upadek pokrzywdzonego na ziemię, a następnie kopiąc go w twarz spowodowali stłuczenie głowy i złamanie żuchwy czym naruszyli czynności narządów jego ciała trwające dłużej niż siedem dni przy czym z uwagi na intensywność i umiejscowienie obrażeń pokrzywdzonego narazili go na doznanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu
tj. o czyn zart. 158 § 1 kk
orzeka:

1
oskarżonego

D. K. (1)
w miejsce zarzucanego mu czynu uznaje za winnego tego, że w dniu 2 maja 2015 r. około godziny 23:50 wP. (...)naulicy (...)uderzył trzykrotnie pięścią w twarzB. J. (1)powodując u niego stłuczenie głowy i złamanie żuchwy, co spowodowało naruszenie czynności narządów jego ciała na czas dłuższy niż siedem dni, to jest przestępstwo zart. 157 § 1 kk, i za to na podstawieart. 157 § 1 kkw zw. zart. 37a kkw zw. zart. 34 § 1 i 1a pkt 1 kkw zw. zart. 35 § 1 kkwymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

2
uniewinniaP. Ł. (1)iM. K. (1)od popełnienia zarzucanego im czynu i kosztami postępowania w tym zakresie obciąża Skarb Państwa;

3
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataJ. Ł.kwotę 1 446,48 (jeden tysiąc czterysta czterdzieści sześć złotych 48/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonymD. K. (1)iM. K. (1);

4
zwalnia oskarżonegoD. K. (1)od kosztów procesu, które przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE
W dniu 2 maja 2015r. w godzinach wieczornychD. K. (1),M. K. (1),P. Ł. (1)iE. Ł. (1)siedzieli naul. (...)wP. (...)E. Ł. (1)poszła po psy, żeby je wyprowadzić na spacer, razem z psami poszła się przejść naul. (...), następnie wróciła naul. (...). Oskarżeni stali przy kamienicy, w której mieszkają, palili papierosy. W tym czasie,ulicą (...)przechodziłB. J. (1)zK. P. (1), oboje byli pod wpływem alkoholu. Ta ostatnia zaczęła wyzywać oskarżonych.E. Ł. (1)zwróciła jej uwagę, żeby tego nie robiła. WówczasK. P. (1)zaczęła wyzywaćE. Ł. (1). Ta ostatnia zaprowadziła psy do domu, wróciła przed kamienicę,K. P. (1)ciągle coś krzyczała,E. Ł. (1)wyzywała od „kurwy”. Ta ostatnia podeszła do niej, kobiety zaczęły się wyzywać, w końcu odpychały się,K.złapałaE.za włosy i kopnęła w brzuch,E.także chwyciłaK.za włosy.P.znów chciała kopnąć w brzuchE. Ł. (1), wówczas ta chwyciła ją za włosy i przewróciła na ziemię,E. Ł. (1)leżała naK. P. (1), ta ostatnia miała głowę skierowaną do ziemi. Kobiety trzymały się za włosy. Z domu wyszłaM. K. (2), matkaD.iM., podbiegła do szarpiących się kobiet, chciała je rozdzielić. Wówczas do szarpiących się kobiet podszedłB. J. (1), tory chciał kopnąćM. K. (2). W tym czasie wszyscy oskarżeni stali przy sieni kamienicy, nie wtrącali się do szarpiących się kobiet.
Widząc, żeB. J. (1)podszedł do kobiet i chce kopnąć jego matkę, podbiegłD. K. (1)i uderzył pokrzywdzonego trzy razy pięścią w twarz. W tym czasie pozostali oskarżeni stali zaD. K. (1), nie zagrzewali go do walki.P. Ł. (1)rozdzieliłE. Ł. (1)iK. P. (1),M. K. (1)odciągnąłD.od pokrzywdzonego i wszyscy oskarżeni,M. K. (2)iE. Ł. (1)poszli do swoich lokali.

    (dowód: częściowo wyjaśnieniaD. K. (1)k. 33 zbioru A, k. 34v-35, k. 181 akt sądowych, wyjaśnieniaP. Ł.k. 37 zbioru A, k. 35 akt sądowych, wyjaśnieniaM. K. (1)k. 47 zbioru A, k. 35v-36 akt sądowych, częściowo zeznaniaB. J.k. 2-3 zbioru C, k. 36v-37, k. 182v akt sądowych, częściowo zeznaniaK. P.k. 13 zbioru C, k. 38, k. 184 akt sądowych, częściowo zeznaniaE. Ł. (1)k. 28-29 zbioru C, k. 62-64, k. 185v-186 akt sądowych, zeznaniaM. K. (2)k. 42v zbioru C, k. 52v, 53, k. 204v-205 akt sądowych)

W chwili zajściaE. Ł. (1)była w ciąży.
(dowód: zeznaniaE. Ł.k. 28v zbioru C)
W wyniku uderzenia przezD. K. (1),B. J. (1)doznał stłuczenia głowy i złamania żuchwy, co naruszyło czynności narządów jego ciała na okres powyżej dni siedmiu.
(dowód: karta informacyjna oraz karta informacyjna leczenia szpitalnego k. 6, 19 zbioru A, opinia k. 10 zbioru A, ustna opinia uzupełniająca k. 223v akt sądowych)
Około północy,K. P. (1)iB. J. (1)z dwoma mężczyznami wrócili naul. (...). Weszli do kamienicy, w której mieszkają oskarżeni.K. P. (1)usiłowała wejść do mieszkaniaM. K. (2), w sieni kamienicy doszło do awantury,B. J. (1)kopnąłM. K. (2)w brzuch, oskarżeni szarpali się zB. J. (1)i mężczyznami, z którymi przyszedł,K. P. (1)atakowałaE. Ł. (3).M. K. (2)wezwała Policję. Po przyjeździe patrolu uczestnicy zajścia zostali wylegitymowani.
(dowód: wyjaśnieniaD. K. (1)k. 33 zbioru A, k. 34-35, k. 181 akt sądowych, wyjaśnieniaP. Ł.k. 35 akt sądowych, wyjaśnieniaM. K.k. 47 zbioru A, k. 35-36 akt sądowych, częściowo zeznaniaE. Ł.k. 28 zbioru C, k. 63, k. 185v-186 akt sądowych, zeznaniaM. K. (2)k. 42v zbioru C, k. 52v-53, k. 205 akt sądowych, częściowo zeznaniaB. J.k. 36v, k. 183 akt sądowych, częściowo zeznaniaK. P.k. 38, k. 184 akt sądowych, protokół z odtworzenia nagrania k. 60 zbioru A, płyta k. 62 zbioru A, kserokopie notatników służbowych k. 146-148, k. 151, k. 155, zeznaniaZ. S.k. 207)
M. K. (2)doznała obrażeń ciała w postaci urazu prawej strony klatki piersiowej, otarć skóry kończyn górnych.
(dowód: karta informacyjna k. 44 zbioru A)
W nocy z 2 na 3 maja 2015r. na Policję dzwoniła teżW. K. (1), którą zaniepokoiło zbiegowisko około 20 osób, które biegły od stronyul. (...)w kierunkuul. (...).
(dowód: zeznaniaW. K.k. 206)
D. K. (1)ma 23 lata, jest kawalerem, ma na utrzymaniu jedno dziecko. Pracuje i osiąga dochód rzędu 500 zł. Nie był karany.
(dowód: oświadczenie oskarżonego k. 180v akt sądowych, karta karna k. 39 zbioru A)
P. Ł. (1)ma 25 lat, jest kawalerem, ma na utrzymaniu jedno dziecko. Pracuje i osiąga dochód rzędu 500 zł. Nie był karany.
(dowód: oświadczenie oskarżonego k. 180v akt sądowych, karta karna k. 40 zbioru A)
M. K. (1)ma 21 lat, jest kawalerem. Nie pracuje. Nie był karany.
(dowód: oświadczenie oskarżonego k. 180v-181 akt sądowych, karta karna k. 41 zbioru A)
D. K. (1)częściowo przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Podał, że uderzył pokrzywdzonego trzy razy pięścią w twarz naul. (...).K. P. (1)ich wyzywała, następnie zaczęła się szarpać zE. Ł. (3). Oskarżony uderzył pokrzywdzonego, bo ten szedł w kierunku szarpiących się dziewczyn. Pozostali oskarżeni nie bili pokrzywdzonego. Rozeszli się. Pokrzywdzony za jakieś pół godziny przyszedł ponownie pod dom oskarżonych zK. P. (1)i innymi mężczyznami, wtedy w klatce schodowej wszyscy zaczęli się szarpać. Następnie przyjechała Policja.
Przed Sądem podtrzymał swoje wyjaśnienia
(dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 33 zbioru A, k. 34-35, 181 akt sądowych)
P. Ł. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Podał, że pokrzywdzonego biłK., on nawet nie tknął go palcem, odciągałK.od niego. Szczegółów nie pamięta, bo był pijany. Pamięta sytuację, że pokrzywdzony tego dnia przyszedł z bratem i kolegą i złapali go przy komórce, został wtedy uderzony z głowy w oko.
Przed Sądem dodał, żeD. K. (1)uderzył pokrzywdzonego, bo ten zaczął iść w stronę szarpiących się dziewczyn. Przed zajściemK. P. (1)ich wyzywała. Po jakimś czasie pokrzywdzony zK. P. (1)i kolegami wrócili do kamienicy, doszło do szarpaniny. Następnie przyjechała Policja.
(dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 37 zbioru A, k. 35 akt sądowych)
M. K. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Podał, że w dniu 2 maja 2015r. była awantura.E.iK.szarpały się.D.uderzył pokrzywdzonego w twarz. Poszli do domu. Za jakiś czas przyszłaK. P. (1)ze swoimi znajomymi i zaczęła się bójka w korytarzu. W jego ocenie,K. P. (1)kłamie, gdyż odgrywa się za swojego ojczyma, w którego sprawie karnej zeznawała jego matkaM. K. (2).
(dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 47 zbioru A)
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Ustalenia faktyczne w niniejszej sprawie poczyniono głównie w oparciu o wyjaśnienia oskarżonych oraz zeznaniaM. K. (2)orazE. Ł. (1). Wersja podana przez te osoby jest konsekwentna, spójna.
Z ich relacji wynika, że do zajścia doszło na skutek agresywnego i wulgarnego zachowaniaK. P. (1), przechodząc z pokrzywdzonym, dziewczyna wyzywała oskarżonych,E. Ł. (1), następnie doszło do starcia międzyP.aE. Ł. (3). Kobiety były zajęte sobą, oskarżeni nie interweniowali. DopieroM. K. (2), która przyszła na miejsce, chciała rozdzielić dziewczyny. Widząc to, podszedł do nich takżeB. J. (1), który chciał kopnąć interweniującą kobietę, na co zareagowałD. K. (1)(synM. K. (2)) i uderzył pokrzywdzonego trzykrotnie w twarz. Z relacji oskarżonych i dwójki świadków wynika, żeM. K. (1)iP. Ł. (1)w żaden sposób nie uczestniczyli w zajściu międzyK.aJ., nie brali udziału w pobiciu pokrzywdzonego w rozumieniu przepisuart. 158 § 1 k.k., co więcejK.miał odciągaćK.od pokrzywdzonego.
W konfrontacji z wyjaśnieniami oskarżonych oraz zeznaniamiM. K. (2)iE. Ł. (3)stoją zeznania pokrzywdzonego iK. P. (1).
W dniu 3 maja 2015r. pokrzywdzony złożył pierwsze zeznania, w których podał, żeK. P. (1)szarpała się zE. Ł. (3), on całą sytuację obserwował, aż podszedł do niegoM. K. (1), uderzył go w twarz a następnie kopnął w głowę (jak pokrzywdzony się przewrócił). W dniu 17 czerwca 2015r. pokrzywdzony składa kolejne zeznania, w których wskazuje, że po rozmowie zK. P. (1), doszedł do wniosku, że łącznie był bity przez trzech chłopaków. Przed Sądem dodatkowo „przypomniał sobie”, że chciał rozdzielić dziewczyny, że po jakimś czasie wrócili zP.na miejsce zdarzenia i w sieni kamienicy doszło do szarpaniny. Nie potrafił jednocześnie racjonalnie wyjaśnić, dlaczego o drugim zajściu, które miało miejsce w sieni, nie powiedział w toku postępowania przygotowawczego.
Z kolei wedleK. P. (1), ona i pokrzywdzony byli gonieni przez oskarżonych, którzy następnie bili pokrzywdzonego, aE. Ł. (3)okładałaK. P. (1). Wedle relacji tego świadka pokrzywdzony doskonale wiedział, kto go pobił (k. 185), o zdarzeniu rozmawiali zaraz po jego zakończeniu.
Dziwi więc początkowa „amnezja”B. J. (1)w zakresie uczestników zajścia, którzy mieli go pobić. Jest kolosalna różnica między uderzeniem przez jednego mężczyznę a pobiciem przez trzech. W ocenie Sądu, zarównoP., jak iJ.kłamią.J.zeznał na początku, że uderzył goM. K. (1), następnie wskazał, że jednak był bity przez trzech napastników. Wedle jego relacji nikt nie gonił jego aniP.(k. 36v akt sądowych), wedle relacjiP.oskarżeni podjęli za nimi pościg (k. 38 akt sądowych). Zastanawia, że relacjaK. P. (1)od samego początku jest barwna, pełna szczegółów, które w jak najgorszym świetle przedstawić miały oskarżonych orazE. Ł. (1). Szczegółów tych nie ma w początkowych zeznaniachJ., ograniczył on swoją relację do wskazania, że dziewczyny zaczęły się szarpać, on jedynie to obserwował, a następnie bez powodu został uderzony przezM. K. (1). W ocenie Sądu, kolejne nieprawdziwe, ubarwione zeznaniaB. J. (1)były prowokowane przezK. P. (1), to ona stworzyła historię, która miała za zadanie skierować postępowanie karne przeciwko wszystkim oskarżonym, chcąc odegrać się za zeznaniaM. K. (2)złożone w toku postępowania, w którym, w charakterze oskarżonego występowałJ. L., konkubent matkiK. P. (1)(Sąd z urzędu ustalił, że chodzi o sprawę II K 222/12 S.R. wP. (...)aM. K. (2)rzeczywiście składała w tej sprawie zeznania – k. 295 – które były niekorzystne dlaJ. L., gdzie na k. 406 jednoznacznie jest wskazane, że matkaK. P.–B.– jest konkubinąJ. L.). Motyw ten został podany zarówno przezM. K. (2), jak i jej syna,M. K. (1). Z ich relacji wynika, że konflikt między rodzinąK.a bliskimiJ. L.jest poważny,K.są nękani przezK. P. (1)i jej matkę.K. P. (1)kłamała więc, twierdząc, żeJ. L.jest osobą obcą dla jej matki (k. 184).
WersjaP.iJ.(że zostali napadnięci, a następnieJ.pobity przez wszystkich oskarżonych) jest nieprawdziwa. Ich zeznania są niespójne wewnętrznie, a także wzajemnie. Skoro zostali napadnięci, to dlaczego na miejsce nie wezwali Policji, po co przybyli na miejsce ponownie za około 30 minut ze wsparciem (przyszło z nimi jeszcze dwóch mężczyzn), niepokoili oskarżonych,M. K. (2), ewidentnie szukali konfrontacji. Tak nie zachowują się ofiary napadnięte przez bandę pijanych i agresywnych osób (wedle zamysłuP.tak zachowywali się oskarżeni iE. Ł. (3)).P.iJ.kłamią, mówiąc, że na miejsce wrócili sami, bo chcieli ustalić numer mieszkania oskarżonych, by wskazać go Policji, że przyszli sami. Jak wynika z notatnika służbowegoM. N., który interweniował na wezwanieM. K. (2), wynika, że w zajściu w korytarzu, prócz oskarżonych iJ., brali udział takżeG. L.iR. T.(k. 151). Tak więc prawdą jest to, co podali oskarżeni iM. K. (2)– żeJ.iP.wrócili ze wsparciem. Nie ulega też wątpliwości Sądu, że także podczas tego drugiego zajściaP.prowokowała, była wulgarna, chciała dostać się do mieszkaniaM. K. (2)(co uwiecznione zostało na nagraniu ze zgłoszenia przezM. K. (2)tego zajścia). Dodatkowo wskazać należy, że wedle treści notatnika służbowego (k. 151), na krótko po pierwszym zajściu,J.nie był w stanie wskazać funkcjonariuszowi, przez kogo został uderzony.
Na nieprawdziwość twierdzeń pokrzywdzonego iP.– żeJ.był bity przez trójkę oskarżonych, że upadł na ziemię, że był kopany – wskazuje też treść ustnej opinii biegłego chirurga. Wedle biegłego, charakter obrażeń wskazuje, iż na twarz pokrzywdzonego zadziałały urazy w postaci zadania ciosów ludzką ręką, pokrzywdzony nie doznał uszkodzeń skóry w okolicy łuku brwiowego, czy bródki, co wskazuje, że nie doszło do przewrócenia się pokrzywdzonego na ziemię – gdyby tak było, to doszłoby do otarć i zranienia skóry. Intensywność pobicia, w oparciu o dokumentację, jest mniejsza niż to, co opisywał pokrzywdzony (k. 223v akt sądowych).
Sąd przesłuchał funkcjonariuszy, którzy interweniowali w nocy z 2 na 3 maja 2015r. w rejonieul. (...)wP. (...)Jedna z interwencji dotyczyła zgłoszenia przezM. K. (2)najścia przezJ.,P.i ich znajomych, zaś druga związana była z zupełnie innym zdarzeniem (zakłócenie porządku publicznego związane z niszczeniem znaku drogowego). ŚwiadekW. K. (1)zgłaszała tej nocy interwencję, jednak dotyczyła ona nieokreślonej grupy osób (około 20), która biegła ulicą. Nie zostało zgłoszone zajście objęte aktem oskarżenia w sprawie niniejszej, tylko, jak już wyżej wskazano, kolejne, mające miejsce w sieni kamienicy przyul. (...).
Prawnokarną ocenę obrażeń pokrzywdzonego poczyniono w oparciu o wnioski pisemnej i ustnej opinii biegłego chirurga.
Sąd podzielił wnioski opinii biegłego chirurga, albowiem obie są jasne, pełne, wewnętrznie niesprzeczne, pochodzą nadto od osoby fachowej i bezstronnej, niezainteresowanej korzystnym rozstrzygnięciem na rzecz którejkolwiek ze stron procesu.
Pozostała część materiału dowodowego w postaci zebranych w sprawie dokumentów nie była kwestionowana i nie budziła wątpliwości, w związku z czym jego wartość dowodową ocenić należy pozytywnie.
Sąd uniewinnił oskarżonychP. Ł. (1)iM. K. (1)od zarzutu udziału w pobiciu pokrzywdzonego. Dowody, które by na to wskazywały (niektóre zeznaniaB. J. (1)oraz zeznaniaK. P. (1)) zostały ocenione negatywnie, jako nieprawdziwe, gdyż niespójne, nielogiczne, sprzeczne z materiałem ocenionym, jako prawdziwy.
Poza w/w nie ma żadnego dowodu, który wskazywałby, że doszło do pobicia pokrzywdzonego przez trójkę oskarżonych. Nikt, próczD. K. (1), nie zadał mu ciosu, nie zagrzewałK.do walki. AkcjaD. K. (1), polegająca na zadaniu trzech ciosów była akcją samodzielną, żaden z pozostałych oskarżonych nie brał w niej udziału.D. K. (1), widząc, żeJ.zbliża się do szarpiących sięP.iE. Ł. (3), zamierza kopnąćM. K. (2), która chciała rozdzielić walczące, postanowił uniemożliwić to pokrzywdzonemu i uderzył go w twarz, powodując określone obrażenia.
W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości umyślność działania i jego możliwych skutków po stronie oskarżonegoD. K. (1).
Przypisany oskarżonemu czyn, niewątpliwie miał charakter zawiniony i bezprawny. W ustalonym stanie faktycznym mógł on bowiem zachować się zgodnie z prawem i nie zachodziły żadne okoliczności, które wyłączałyby jego winę, czy bezprawność zachowania.
Bez wątpienia w niniejszej sprawie mamy do czynienia z czynem w rozumieniu prawa karnego, posiadającym karalny charakter. Jest to czyn zabroniony, o znamionach określonych przez ustawę karną. Jest to czyn bezprawny i zawiniony o ładunku społecznej szkodliwości większym niż znikomy.
Sąd zastosował przepisy obowiązujące w chwili orzekania, gdyż przepisart. 37a k.k.pozwolił na wymierzenie oskarżonemu kary ograniczenia wolności. W ocenie Sądu kara ta jest wystarczająca, by oskarżony zrozumiał naganność swojego postępowania.
Sąd miał na względzie, jako okoliczności łagodzące, iż do zajścia doszło na skutek prowokacyjnego zachowaniaK. P. (1), że oskarżony uderzył pokrzywdzonego, chcąc uniemożliwić mu kopnięcie swojej matki, że oskarżony nie był dotychczas karany.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonymD. K.iM. K.z urzędu Sąd orzekł na podstawie §2, §4 ust. 1 i 3, §7, §17 ust. 2 pkt 3, §20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, zasądzając na rzecz adwokataJ. Ł.kwotę 1.446,48 zł.
Sąd na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonegoD. K. (1)od kosztów procesu – oskarżony ma na utrzymaniu dziecko, zarabia niewiele (500 zł).
Na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.koszty związane z udziałemP. Ł. (1)iM. K. (1)przejęto na rachunek Skarbu Państwa.