Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
XI Wydział Karny
Sygnatura akt: XI W 2586/16
Data wyroku: 2017-01-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Michał Kowalski
Teza: niewypłacenie wynagrodzenia pracownikom w terminie, niewypłacenie ekwiwalentu za urlop i dopuszczenie pracowników do pacy bez szkolenia BHP, niezapewnienie przeciętnie 5 - dniowego tygodnia pracy w przyjętym 4 - miesięcznym okresie rozliczeniowym.

Sygn. akt XI W 2586/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 stycznia 2017 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie XI Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Michał Kowalski
Protokolant: Małgorzata Gardocka, Karolina Szczęsna
przy udziale oskarżyciela publicznegoE. C.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2016 roku i 12 stycznia 2017 roku wW.
sprawy przeciwkoP. S.
synowiZ.iT.
urodzonemu (...)wW.
obwinionemu o to, że:

1
jako Prezes Zarządu w firmie(...)z siedzibą wW.przyul. (...)wW.w okresie od dnia 01.01.2016 r. do dnia 23.03.2016 r. nie wypłacił pracownicyM. O. (1)ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w ilości 7 dni (56 godzin),

tj. za wykroczenie zart. 282 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy(Dz. U. z 2014 r., poz. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. z 2015 r., Dz. U. poz. 1268) w związku zart. 171 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy(Dz. U. z 2014 r., poz. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U., poz. 1268),

2
jako Prezes Zarządu w firmie(...)z siedzibą wW.przyul. (...)w dniu 31.12.2015 r. dopuścił do pracyM. O. (1)bez aktualnego szkolenia okresowego w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy,

tj. za wykroczenie zart. 283 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy(Dz. U. z 2015 r., poz. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268) w związku zart. 2733§ 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268),

3
jako Prezes Zarządu w firmie(...)z siedzibą wW.przyul. (...)w dniu 08.07.2015 r. dopuścił do wykonywania pracyN. S.nie posiadającą szkolenia wstępnego w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy,

tj. za wykroczenie zart. 283 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 z ze zmianami oraz z art. 2015 r. Dz. U. poz. 1268) w związku zart. 2733§ 1 i § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy(Dz. U. z 2014 r., poz. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268),§ 8 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 lipca 2004 r. w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy(Dz. U. Nr 180, poz. 1860 ze zmianami oraz z 2007 r. Nr 196,poz. 1420),

4
jako Prezes Zarządu w firmie(...)z siedzibą wW.przyul. (...), nie wypłaciłM. O. (1)w terminie wynagrodzenia za pracę za miesiąc wrzesień 2015 r., gdzie ostatnim dniem wymagalności wypłaty był 10.10.2015 r., a pracodawca wypłacił wynagrodzenie za pracę w dniu 29.10.2015 r.,

tj. za wykroczenie zart. 282 § 1 pkt. 1ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268), w związku zart. 94 pkt. 5stawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –Kodeks pracy( Dz. U. z 2014 r. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268),

5
jako Prezes Zarządu w firmie(...)z siedzibą wW.przyul. (...)nie wypłaciłM. O. (1)w terminie wynagrodzenia za pracę za miesiąc październik 2015 r., gdzie ostatnim dniem wymagalności wypłaty był 10.11.2015 r., a pracodawca wypłacił wynagrodzenie za pracę w dniu 26.11.2015 r.,

tj. za wykroczenie zart. 282 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268), w związku zart. 94 pkt. 5stawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –Kodeks pracy( Dz. U. z 2014 r. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268),

6
jako Prezes Zarządu w firmie(...)z siedzibą wW.przyul. (...)nie wypłaciłM. O. (1)w terminie wynagrodzenia za pracę za miesiąc listopad 2015 r., gdzie ostatnim dniem wymagalności wypłaty był 10.12.2015 r., a pracodawca wypłacił wynagrodzenie za pracę w dniu 12.12.2015 r.,

tj. za wykroczenie zart. 282 § 1 pkt 1ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268), w związku zart. 94 pkt. 5stawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –Kodeks pracy( Dz. U. z 2014 r. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268),

7
jako Prezes Zarządu w firmie(...)wW.przyul. (...)nie wypłaciłM. O. (1)w terminie wynagrodzenia za pracę za miesiąc grudzień 2015 r., gdzie ostatnim dniem wymagalności wypłaty był 10.01.2016 r., a pracodawca wypłacił w całości wynagrodzenie za pracę w dniu 22.03.2016 r.,

tj. za wykroczenie zart. 282 § 1 pkt 1ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268), w związku zart. 94 pkt. 5stawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –Kodeks pracy( Dz. U. z 2014 r. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268),

8
jako Prezes Zarządu w firmie(...)z siedzibą wW.przyul. (...)nie wypłaciłM. O. (2)w terminie wynagrodzenia za pracę za miesiąc wrzesień 2015 r., gdzie ostatnim dniem wymagalności wypłaty był 10.10.2015 r., a pracodawca wypłacił wynagrodzenie za pracę w dniu 27.10.2015 r.,

tj. za wykroczenie zart. 282 § 1 pkt 1ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268), w związku zart. 94 pkt. 5stawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –Kodeks pracy( Dz. U. z 2014 r. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268),

9
jako Prezes Zarządu w firmie(...). z siedzibą wW.przyul. (...)nie wypłaciłM. O. (2)w terminie wynagrodzenia za pracę za miesiąc październik 2015 r., gdzie ostatnim dniem wymagalności wypłaty był 10.11.2015 r., a pracodawca wypłacił wynagrodzenie za pracę w dniu 30.11.2015 r.,

tj. za wykroczenie zart. 282 § 1 pkt 1ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268), w związku zart. 94 pkt. 5stawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –Kodeks pracy( Dz. U. z 2014 r. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268),

10
jako Prezes Zarządu w firmie(...)z siedzibą wW.przyul. (...)nie wypłaciłM. R.w terminie wynagrodzenia za pracę za miesiąc wrzesień 2015 r., gdzie ostatnim dniem wymagalności wypłaty był 10.10.2015 r., a pracodawca wypłacił wynagrodzenie za pracę w dniu 29.10.2015 r.,

tj. za wykroczenie zart. 282 § 1 pkt 1ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268), w związku zart. 94 pkt. 5stawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –Kodeks pracy( Dz. U. z 2014 r. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268),

11
jako Prezes Zarządu w firmie(...)z siedzibą wW.przyul. (...)nie wypłaciłM. R.w terminie wynagrodzenia za pracę za miesiąc październik 2015 r., gdzie ostatnim dniem wymagalności wypłaty był 10.11.2015 r., a pracodawca wypłacił wynagrodzenie za pracę w dniu 03.12.2015 r.,

tj. za wykroczenie zart. 282 § 1 pkt 1ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268), w związku zart. 94 pkt. 5stawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –Kodeks pracy( Dz. U. z 2014 r. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268),

12
jako Prezes Zarządu w firmie(...)z siedzibą wW.przyul. (...)nie wypłaciłM. R.w terminie wynagrodzenia za pracę za miesiąc listopad 2015 r., gdzie ostatnim dniem wymagalności wypłaty był 10.12.2015 r., a pracodawca wypłacił wynagrodzenie za pracę w dniu 29.12.2015 r.,

tj. za wykroczenie zart. 282 § 1 pkt 1ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268), w związku zart. 94 pkt. 5stawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –Kodeks pracy( Dz. U. z 2014 r. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268),

13
jako Prezes Zarządu w firmie(...)z siedzibą wW.przyul. (...)nie wypłaciłM. R.w terminie wynagrodzenia za pracę za miesiąc grudzień 2015 r., gdzie ostatnim dniem wymagalności wypłaty był 10.01.2016 r., a pracodawca wypłacił wynagrodzenie za pracę w dniu 18.02.2016 r.,

tj. za wykroczenie zart. 282 § 1 pkt 1ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268), w związku zart. 94 pkt. 5stawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –Kodeks pracy( Dz. U. z 2014 r. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268),

14
jako Prezes Zarządu w firmie(...)z siedzibą wW.przyul. (...)nie zapewniłM. O. (1)w okresie rozliczeniowym maj – sierpień 2015 r. i wrzesień – grudzień 2015 r. przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy w przyjętym 4-miesięcznym okresie rozliczeniowym,

tj. za wykroczenie zart. 281 pkt 5 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268) w związku zart. 129 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy(Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 ze zmianami oraz z 2015 r. Dz. U. poz. 1268),

I
obwinionegoP. S.uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów: zpunktu 1- stanowiącego wykroczenie zart. 282 § 1 pkt 1 kp; zpunktu 3- stanowiącego wykroczenie zart. 283 § 1 kp; zpunktów 4-13- stanowiących wykroczenia zart. 282 § 1 pkt 1 kp; zpunktu 14- stanowiącego wykroczenie zart. 281 pkt 5 kpi za to na podstawie wskazanych przepisów skazuje go, a na podstawieart. 282 § 1 pkt 1 kpw zw. zart. 48kw,art. 9 § 2kw iart. 24 § 1 i 3kw wymierza mu łącznie karę grzywny w wysokości 1500 (tysiąc pięćset) złotych;

II
obwinionegoP. S.uniewinnia od popełnienia czynu z punktu 2;

III
na podstawieart. 118 § 1 kpw,art. 627 kpkw zw. zart. 119 kpwzasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz kwotę 150 (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty.

Sygn. akt XI W 2586/16

UZASADNIENIE
Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
P. S.jest Prezesem Zarządu(...)z siedzibą wW.przyul. (...). Spółka prowadzi gabinet kosmetyczny.
W(...)do dnia 31.12.2015 r. zatrudniona była na podstawie umowy o pracęM. O. (1). Stosunek pracy zM. O. (1)został rozwiązany za porozumieniem stron. Obwiniony w okresie od dnia 01.01.2016 r. do dnia 23.03.2016 r. (ostatni dzień kontroli przeprowadzonej przez Państwową Inspekcję Pracy) nie wypłaciłM. O. (1)ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w liczbie 7 dni (56 godzin).
W ostatnim dniu stosunku pracy, tj. w dniu 31.12.2015 r.M. O. (1)nie świadczyła faktycznie pracy. Gdy pracownica stawiła się do pracy, polecono jej niewykonywanie zabiegów kosmetycznych.
W(...)zatrudniona została z dniem 06.07.2015 r.N. S.. W dniu 08.07.2015 r. dopuszczona została przez pracodawcę do wykonywania pracy (wykonywała zabieg peelingu) bez szkolenia wstępnego w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy, które to szkolenie przeszła w dniu 09.07.2015 r.
W okresie objętym kontrolą Państwowej Inspekcji Pracy obwinionyP. S.jako Prezes Zarządu(...)nie wypłacał pracownikom terminowo wynagrodzenia, i tak:

–

nie wypłaciłM. O. (1)w terminie wynagrodzenia za pracę za miesiąc wrzesień 2015 r., gdzie ostatnim dniem wymagalności wypłaty był 10.10.2015 r., a pracodawca wypłacił wynagrodzenie za pracę w dniu 29.10.2015 r.,

nie wypłaciłM. O. (1)w terminie wynagrodzenia za pracę za miesiąc październik 2015 r., gdzie ostatnim dniem wymagalności wypłaty był 10.11.2015 r., a pracodawca wypłacił wynagrodzenie za pracę w dniu 26.11.2015 r.,

nie wypłaciłM. O. (1)w terminie wynagrodzenia za pracę za miesiąc listopad 2015 r., gdzie ostatnim dniem wymagalności wypłaty był 10.12.2015 r., a pracodawca wypłacił wynagrodzenie za pracę w dniu 12.12.2015 r.,

nie wypłaciłM. O. (1)w terminie wynagrodzenia za pracę za miesiąc grudzień 2015 r., gdzie ostatnim dniem wymagalności wypłaty był 10.01.2016 r., a pracodawca wypłacił w całości wynagrodzenie za pracę w dniu 22.03.2016 r.,

nie wypłaciłM. O. (2)w terminie wynagrodzenia za pracę za miesiąc wrzesień 2015 r., gdzie ostatnim dniem wymagalności wypłaty był 10.10.2015 r., a pracodawca wypłacił wynagrodzenie za pracę w dniu 27.10.2015 r.,

nie wypłaciłM. O. (2)w terminie wynagrodzenia za pracę za miesiąc październik 2015 r., gdzie ostatnim dniem wymagalności wypłaty był 10.11.2015 r., a pracodawca wypłacił wynagrodzenie za pracę w dniu 30.11.2015 r.,

nie wypłaciłM. R.w terminie wynagrodzenia za pracę za miesiąc wrzesień 2015 r., gdzie ostatnim dniem wymagalności wypłaty był 10.10.2015 r., a pracodawca wypłacił wynagrodzenie za pracę w dniu 29.10.2015 r.,

nie wypłaciłM. R.w terminie wynagrodzenia za pracę za miesiąc październik 2015 r., gdzie ostatnim dniem wymagalności wypłaty był 10.11.2015 r., a pracodawca wypłacił wynagrodzenie za pracę w dniu 03.12.2015 r.,

nie wypłaciłM. R.w terminie wynagrodzenia za pracę za miesiąc listopad 2015 r., gdzie ostatnim dniem wymagalności wypłaty był 10.12.2015 r., a pracodawca wypłacił wynagrodzenie za pracę w dniu 29.12.2015 r.,

nie wypłaciłM. R.w terminie wynagrodzenia za pracę za miesiąc grudzień 2015 r., gdzie ostatnim dniem wymagalności wypłaty był 10.01.2016 r., a pracodawca wypłacił wynagrodzenie za pracę w dniu 18.02.2016 r.

ObwinionyP. S.jako Prezes Zarządu(...)nie zapewniłM. O. (1)w okresie rozliczeniowym maj – sierpień i wrzesień – grudzień 2015 r. przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy w przyjętym 4–miesięcznym okresie rozliczeniowym. Przyjęty w firmie system pracy wyglądał zasadniczo tak, żeM. O. (1)pracowała przez jeden tydzień od poniedziałku do soboty (tj. 6 dni), a przez kolejny tydzień od poniedziałku do piątku.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody:

1
protokół kontroli (k. 1-10),

2
karty ewidencji czasu pracy (k. 31-35, 51),

3
ewidencję urlopów (k. 36-40),

4
listy płac (k. 11-22),

5
potwierdzenia zapłaty (k. 23-30),

6
zastrzeżenia do protokołu kontroli (k. 41-46, 114-119),

7
kartę szkolenia (k. 52),

8
częściowo wyjaśnienia obwinionegoP. S.(k. 138, 203-204),

9
zeznania świadków:M. O. (1)(k. 205-206),N. S.(k. 206).

ObwinionyP. S.przyznał się do niewypłacania pracownikom wynagrodzenia w terminie. Powyższe tłumaczył brakiem płynności finansowej Spółki. Wskazał, że firma nigdy nie osiągnęła punktu opłacalności, jest trwale deficytowa. Jest utrzymywana przez obwinionego dlatego, że została utworzona przy wykorzystaniu środków unijnych i zamknięcie jej spowodowałoby konieczność zwrotu przyznanej dotacji wraz z odsetkami. Obwiniony dofinansowuje Spółkę z osobistego majątku oraz pożyczek udzielanych przez drugą firmę i tak Spółka funkcjonuje. Wina jest po stronie pracowników, bo oni nie potrafią przywiązać do siebie klienta i klienci nie wracają. Odnośnie niewypłaceniaM. O. (1)ekwiwalentu za niewykorzystany urlop obwiniony wyjaśnił, że pracownica nie wnosiła zastrzeżenia, że jest źle rozliczona; kwestionował wyliczenie inspektora pracy. Odnośnie zarzutu dotyczącego dopuszczenia do pracyM. O. (1)bez aktualnego szkolenia okresowego w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy, wyjaśnił w szczególności, żeM. O. (1)w dniu 31 grudnia 2015 roku nie świadczyła pracy. Odnośnie zarzutu dotyczącego dopuszczenia do pracyN. S.bez szkolenia wstępnego w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy obwiniony potwierdził, żeN. S.przeszła takie szkolenie w dniu 9 lipca 2015 roku, ale fizycznie nie wykonywała pracy przed tym dniem; mogło być tak, że uczestniczyła w dniu 8 lipca 2015 roku w zabiegu (jak wskazał w zastrzeżeniach do protokołu kontroli - k. 43), ale nie mogła go sama wykonywać. Dodatkowo przedstawił dokumentację, z której ma wynikać, że pracownica wykonała zabieg kosmetyczny w dniu 7 lipca i - jak wyjaśnił - możliwe jest, że zaewidencjonowano najtańszy zabieg, aby pracownicę przeszkolić z obsługi kasy fiskalnej, albo też pracownica asystowała przy tym zabiegu i wpisano ją, żeby wiedziała jak obsługiwać kasę i system. Obwiniony kwestionował sposób wyliczenia przez Państwową Inspekcję Pracy liczby przepracowanych dni w tygodniu pracy w przyjętym 4-miesięcznym okresie rozliczeniowym. Jego zdaniem przeciętnie pięciodniowy tydzień pracy byłM. O. (1)zapewniony.

Sąd zważył, co następuje:
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego co do braku płynności finansowej(...)Wyjaśnienia w tym zakresie znajdują potwierdzenie w treści złożonych przez obwinionego dokumentów w postaci sprawozdań finansowych i wyciągów księgowych (k. 146-149, 157-190).
Sam fakt opóźnień w wypłacie wynagrodzeń pracownikom wskazanym w zarzutach nie jest sporny, nie był kwestionowany przez strony. Znajduje potwierdzenie w zeznaniach świadków:M. O. (1)(k. 205),N. S.(k. 206), a w szczególności w protokole kontroli Państwowej Inspekcji Pracy (k. 6-7) i załączonych do protokołu listach płac (k. 15-22) i potwierdzeniach zapłaty (k. 23-30).
Okoliczności powyższe nie budzą z tych względów wątpliwości Sądu.
Obwiniony powołał się w rozważanym zakresie na brak swojej winy w opóźnieniach wypłaty wynagrodzeń pracownikom, z uwagi na sytuację finansową firmy. Niemniej jednak zauważyć należy, iż zasadą działania(...)- co wynika z wyjaśnień samego obwinionego – jest to, że wynagrodzenia pracownikom płacone są z opóźnieniem. Obwiniony powyższą praktykę tłumaczy tym, że firma musi tak funkcjonować, bowiem, gdyby ją zlikwidował, musiałby zwrócić znaczną kwotę dotacji unijnej. W tej sytuacji nie można mówić o zachowaniu niezawinionym obwinionego w zakresie niewypłacania wynagrodzenia w terminie, albowiem przyjął on właśnie taki system działania swojej firmy, który zakłada te opóźnienia i obwiniony na powyższe się godzi, kosztem interesu pracowników. Zdaniem Sądu nic nie stoi na przeszkodzie, aby pracodawca tak ukształtował działanie firmy (nawet przy wykorzystaniu pożyczek, które stanowią wedle wyjaśnień obwinionego podstawę jej funkcjonowania), aby wynagrodzenie wypłacane zostało pracownikom w terminie, tym bardziej, że opóźnienia ujęte w zarzutach nie są znaczne.
Wyjaśnienia obwinionego odnośnie kwestii ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy przysługującegoM. O. (1)nie zasługują na uwzględnienie. Przesłuchana w charakterze świadkaM. O. (1)zeznała, że nie otrzymała żadnego ekwiwalentu. Zeznała także, że według jej wyliczeń miała jeszcze jakiś niewykorzystany urlop (k. 205, 206). Z protokołu kontroli Państwowej Inspekcji Pracy wynika, że obwiniony po zakończeniu stosunku pracy zM. O. (1)(tj. po dniu 31 grudnia 2015 roku) nie wypłacił jej do dnia kontroli (tj. do dnia 23 marca 2016 roku) ekwiwalentu za 7 dni (56 godzin) niewykorzystanego urlopu – k. 7-8. Ustalenia zawarte w protokole znajdują potwierdzenie w stanowiącym do niego załącznik zestawieniu wykorzystanych przez pracownicę dni urlopu wypoczynkowego za każdy rok zatrudnienia (k. 36-40). Z powyższych względów wymiar niewykorzystanego urlopu i sam fakt niewypłacenia przez obwinionegoM. O. (1)przedmiotowego ekwiwalentu nie budzi wątpliwości Sądu.
Sąd nie badał w sprawie niniejszej kwestii, czy faktycznieM. O. (1)nie została poddana szkoleniu okresowemu w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy, albowiem – w granicach zarzutu z pkt. 2 wniosku o ukaranie – niewątpliwie ustalił, żeM. O. (1)w dniu wskazanym w zarzucie, tj. 31 grudnia 2015 roku nie świadczyła pracy, a zatem nie może być mowy o „dopuszczeniu” jej do pracy przez obwinionego w tym dniu. Jest to okoliczność znajdująca potwierdzenie w zeznaniach świadkaM. O. (1)(k. 205). Mając na uwadze powyższe, Sąd uniewinnił obwinionego od popełnienia czynu z pkt. 2 wniosku o ukaranie.
Fakt dopuszczenia przez obwinionego w dniu 8 lipca 2015 rokuN. S.do wykonywania pracy bez szkolenia wstępnego w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy znajduje potwierdzenie w protokole kontroli Państwowej Inspekcji Pracy (k. 5).N. S.przeszła takie szkolenie dopiero w dniu 9 lipca 2015 roku, co wynika z zapisu w karcie szkolenia wstępnego (k. 52).N. S.pracowała faktycznie od dnia 7 lipca 2015 roku, co wynika z karty ewidencji czasu pracy (k. 51). Przesłuchana w charakterze świadkaN. S.nie pamiętała dokładnie okoliczności związanych z dniem faktycznego podjęcia pracy, w szczególności, czy przed szkoleniem asystowała przy jakichś zabiegach lub je wykonywała. Nie wykluczyła jednakże takich okoliczności (k. 206). W zastrzeżeniach do protokołu kontroli z dnia 30 marca 2016 roku obwiniony wskazał, żeN. S.pierwszy swój zabieg (peeling ciała) wykonała w dniu 8 lipca 2015 roku, natomiast w dniu 7 lipca asystowała przy zabiegu depilacji dokonywanym przez innego pracownika (k. 43). Tłumaczenie odnośnie powyższych faktów dokonane przez obwinionego w toku rozprawy stanowi jedynie przypuszczenia obwinionego i zdaniem Sądu jest przyjętą na etapie postępowania sądowego nieudolną linią obrony. Przedstawiona przez obwinionego dokumentacja nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem już z samych wyjaśnień obwinionego wynika, że ewidencja zabiegów z nich wynikająca jest dowolna ide factofikcyjna, skoro tłumaczy, że jednym z jego przypuszczeń jest możliwość zaewidencjonowania najtańszych zabiegów na kontoN. S.w dniach 7 i 9 lipca 2015 roku, aby przeszkolić ją z kasy fiskalnej. Dokumentacja odnośnie czasu pracy dołączona do protokołu kontroli, jak i treść zastrzeżeń do protokołu kontroli świadczy o tym, żeN. S.została dopuszczona do pracy jeszcze zanim przeszła szkolenie wstępne w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy.
Wyjaśnienia obwinionego odnośnie liczby dni w tygodniu pracy w przyjętym 4-miesięcznym okresie rozliczeniowym są zasadniczo zgodne ze stanowiskiem oskarżenia i zeznaniami świadkaM. O. (1)(k. 205, 206). Nie jest sporny fakt, żeM. O. (1)w okresie rozliczeniowym maj-sierpień i wrzesień-grudzień 2015 roku pracowała jeden tydzień od poniedziałku do soboty, a kolejny od poniedziałku do piątku. Obwiniony kwestionuje natomiast ocenę prawną przyjętego w jego firmie systemu pracy przyjętą przez Państwową Inspekcję Pracy. Jak wyżej wskazano, sam system pracyM. O. (1)w przedmiotowym okresie nie budzi wątpliwości co do jego ukształtowania faktycznego.
Sąd obdarzył wiarą dokumenty, które zostały uznane na rozprawie za ujawnione. Nie zachodzą bowiem żadne okoliczności, które mogłyby podważyć ich wiarygodność, a podczas rozprawy żadna ze stron ich nie zakwestionowała.
Jak już wskazano we wcześniejszej części uzasadnienia, Sąd uniewinnił obwinionego od wykroczenia z pkt. 2 wniosku o ukaranie, tj. od wykroczenia zart. 283 § 1 kp, które popełnia ten, kto będąc odpowiedzialnym za stan bezpieczeństwa i higieny pracy albo kierując pracownikami lub innymi osobami fizycznymi, nie przestrzega przepisów lub zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Przepisart. 2373§ 2 kpstanowi, że pracodawca jest obowiązany zapewnić przeszkolenie pracownika w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy przed dopuszczeniem go do pracy oraz prowadzenie okresowych szkoleń w tym zakresie. SkoroM. O. (1)nie świadczyła pracy we wskazanym w zarzucie dniu 31 grudnia 2015 roku, nie może być mowy o dopuszczeniu jej do pracy przez obwinionego w tymże dniu.
Obwiniony - jako pracodawca i osoba odpowiedzialna - nie dopełnił natomiast powyższego obowiązku, dopuszczając w dniu 8 lipca 2015 roku pracownicęN. S.do pracy bez szkolenia wstępnego w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, wyczerpując tym samym znamiona wyżej opisanego wykroczenia zart. 283 § 1 kp. Kwalifikacja prawna czynu z pkt. 3 wniosku o ukaranie nie budzi żadnych wątpliwości.
Przepisart. 282 § 1 pkt 1 kpstanowi, że karze podlega ten, kto, wbrew obowiązkowi nie wypłaca w ustalonym terminie wynagrodzenia za pracę lub innego świadczenia przysługującego pracownikowi albo uprawnionemu do tego świadczenia członkowi rodziny pracownika, wysokość tego wynagrodzenia lub świadczenia bezpodstawnie obniża albo dokonuje bezpodstawnych potrąceń.
Obwiniony nie wypłacił pracownicyM. O. (1)ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Zgodnie zart. 171 § 1 kp- w przypadku niewykorzystania przysługującego urlopu w całości lub w części z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy pracownikowi przysługuje ekwiwalent pieniężny. Kwalifikacja prawna wykroczenia z pkt. 1 wniosku o ukaranie nie budzi zatem wątpliwości.
Obwiniony nie wypłacał nadto pracownicom:M. O. (1),M. O. (2)iM. R.wynagrodzenia za pracę w ustalonym terminie, tj. do dnia 10 następnego miesiąca (pkt. 4-13 wniosku o ukaranie), a zgodnie zart. 94 pkt 5 kppracodawca jest obowiązany terminowo i prawidłowo wypłacać wynagrodzenie. Także w przypadku tych wykroczeń kwalifikacja prawna nie budzi wątpliwości.
Przepisart. 281 pkt 5 kpstanowi, że karze podlega ten, kto będąc pracodawcą lub działając w jego imieniu, narusza przepisy o czasie pracy lub przepisy o uprawnieniach pracowników związanych z rodzicielstwem i zatrudnianiu młodocianych. Zgodnie zart. 129 § 1 kpczas pracy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 4 miesięcy (ze wskazanymi dalej zastrzeżeniami). Przepisart. 130stanowi -§ 1. Obowiązujący pracownika wymiar czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym, ustalany zgodnie zart. 129 § 1, oblicza się:
1)mnożąc 40 godzin przez liczbę tygodni przypadających w okresie rozliczeniowym, a następnie
2)dodając do otrzymanej liczby godzin iloczyn 8 godzin i liczby dni pozostałych do końca okresu rozliczeniowego, przypadających od poniedziałku do piątku.
§ 2. Każde święto występujące w okresie rozliczeniowym i przypadające w innym dniu niż niedziela obniża wymiar czasu pracy o 8 godzin.
§ 3. Wymiar czasu pracy pracownika w okresie rozliczeniowym, ustalony zgodnie z art. 129 § 1, ulega w tym okresie obniżeniu o liczbę godzin usprawiedliwionej nieobecności w pracy, przypadających do przepracowania w czasie tej nieobecności, zgodnie z przyjętym rozkładem czasu pracy.
Mając na uwadze treść powyższych przepisów i ewidencję czasu pracyM. O. (1), uznać należy, iż system pracy w firmie obwinionego nie zapewniałM. O. (1)przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym maj-sierpień i wrzesień-grudzień 2015 roku. Kwalifikacja prawna czynu z pkt. 14 wniosku o ukaranie nie budzi wątpliwości.
Zasadnym jest twierdzenie, iż obwiniony jest sprawcą wskazanych wyżej wykroczeń, a nie jedynie czynów zabronionych. Jego czyny są bezprawne (naruszają normę sankcjonowaną i nie zostały popełnione w okolicznościach wyłączających bezprawność), karalne (realizują wszystkie znamiona czynu zabronionego i nie zostały popełnione w okolicznościach wyłączających karalność), karygodne (są czynami społecznie szkodliwymi), są to również czyny zawinione przez obwinionego (popełnione w sytuacji, w której sprawca mógł postąpić zgodnie z nakazem zawartym w normie prawnej, nie zachodzi w stosunku do niego żadna z ustawowych lub pozaustawowych okoliczności wyłączających winę). Stopień zawinienia wyznaczają: rozpoznawalność sytuacji – zarówno w sferze faktycznej, jak i w płaszczyźnie jej prawnego wartościowania, możliwość przeprowadzenia prawidłowego procesu motywacyjnego i podjęcie decyzji o postąpieniu zgodnie z nakazem prawa oraz zdolność do pokierowania swoim postępowaniem. Ocena tych okoliczności prowadzi do wniosku, iż obwinionemu można postawić zarzut, że w czasie swoich bezprawnych, karalnych i społecznie szkodliwych czynów nie dał posłuchu normom prawnym.
Stosownie do treściart. 9 § 2kw – Sąd, orzekając jednocześnie o ukaraniu za przypisane wykroczenia, wymierzył łącznie karę w granicach zagrożenia określonych w przepisieart. 282 § 1 pkt 1 kp(zagrożenia określone we wszystkich trzech przepisach są takie same).
Wymierzając karę obwinionemuP. S., Sąd kierował się ustawowymi dyrektywami jej wymiaru określonymi w art. 33 § 1 i 2 kw.
Zdaniem Sądu wymierzona kara w swojej dolegliwości nie przekracza stopnia winy obwinionego, jest adekwatna do stopnia wymagalności zachowania zgodnego z prawem w odniesieniu do okoliczności sprawy. Wskazać należy, że stopień społecznej szkodliwości czynów był znaczny. Ma na to wpływ w szczególności wartość naruszonego dobra w postaci praw zatrudnionych pracowników. Wymierzając karę obwinionemu, Sąd wziął równocześnie pod uwagę właściwości, warunki osobiste i majątkowe obwinionego, jego stosunki rodzinne, ustabilizowany sposób życia przed popełnieniem wykroczenia i niekaralność (informacja z KRK – k. 129).
Mając powyższe na względzie, Sąd uznał, iż orzeczona wobec obwinionego kara grzywny w niewysokim wymiarze 1.500 złotych (przy minimalnej granicy 1.000 zł, a maksymalnej 30.000 zł) – jest sprawiedliwa. Sąd, wymierzając obwinionemu karę grzywny w takim wymiarze, miał na uwadze cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara ma osiągnąć wobec obwinionego, a także miał na względzie, aby kara była sprawiedliwa w odbiorze społecznym i zrealizowała cele prewencji ogólnej. Sąd wziął pod uwagę w szczególności fakt, że wynagrodzenia pracownikom były ostatecznie wypłacone, choć z opóźnieniem i to niezbyt znacznym oraz to, że zarzut dotyczący dopuszczenia do pracyN. S.bez szkolenia wstępnego w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy obejmuje tylko jeden dzień.
Na podstawie przepisówart. 118 § 1 kpw,art. 627 kpkw zw. zart. 119 kpwSąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa opłatę od kary w wysokości 150 złotych, ustaloną na podstawieart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychoraz zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 100 złotych, których wysokość ustalono na podstawie§ 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 roku w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia. Uiszczenie przez obwinionego kosztów nie przekracza jego ustalonych możliwości finansowych.