Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 198/17
Data wyroku: 2017-04-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Peteja-Żak
Słowa kluczowe: Gwarancje procesowe
Podstawa prawna: art. 178a § 4 kk

Sygnatura akt VI Ka 198/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia7 kwietnia 2017r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Małgorzata Peteja-Żak
Protokolant Natalia Skalik-Paś
przy udziale Joanny Szlosar-Meller
Prokuratora Prokuratury RejonowejG.wG.

po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2017 r.
sprawyW. B., synaA.iG.
ur. (...)wB.
oskarżonego zart. 178a§1 i 4 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 20 grudnia 2016 r. sygnatura akt IX K 1406/16
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt VI Ka 198/17

UZASADNIENIE WYROKU

z dnia 7 kwietnia 2017r.
Sąd Rejonowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 20 grudnia 2016r., w sprawie o sygn. IX K 1406/16, uznał oskarżonegoW. B.za winnego tego, że w dniu 14 września 2016r. wG.naul. (...)na terenie parkinguFabryka (...) Sp. z o. o.będąc w stanie nietrzeźwości 0,70 mg/l alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu prowadził samochód markiC. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym, będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, a tym samym nie zastosował się do prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Bytomiu, sygn. akt II K 1317/10, zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, tj. popełnienia czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa zart. 178a § 4 kki za to na mocy tego przepisu wymierzył mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności.
Na mocyart. 42 § 3 kkorzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio.
Na mocyart. 43a § 2 kkorzekł od oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 10.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Nadto oskarżonego zwolnił z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa.
Od niniejszego wyroku apelację wywiódł obrońca oskarżonego, zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu:

1
obrazę przepisów postępowania, mająca wpływ na treść orzeczenia, a toart. 6 kpkw zw. zart. 117 § 1 i 2 kpkw zw. zart. 140 kpkpoprzez zaniechanie zawiadomienia obrońcy oskarżonego o terminie rozprawy, przez co nie mógł on wziąć w niej udziału, a co ograniczało prawo do obrony oskarżonego,

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, iż oskarżony swym zachowaniem wypełnił znamiona zarzucanego mu czynu.

Stawiając takie zarzuty obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego.
Wniósł także o zasądzenie na jego rzecz stosownego wynagrodzenia tytułem pomocy prawnej świadczonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu przed Sądem II Instancji.
Sąd Okręgowy stwierdził, co następuje:
Analizując wyrok pod kątem zarzutów zawartych w apelacji stwierdzić należy, że najdalej idący skutek w postaci uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji wywarła ta apelacja przez pryzmat jednego zarzutu, dotyczącego naruszenia prawa oskarżonego do obrony (art. 6 kpkw zw. zart. 438 pkt 2 kpk). Przede wszystkim zasadny jest zatem zarzut co do naruszenia przez Sąd I instancji prawa procesowego.
Zarzut ten, odczytany wraz z uzasadnieniem stanowiska apelującego, w połączeniu z treścią zapisów znajdujących się w zarządzeniu o wyznaczeniu rozprawy głównej i protokole rozprawy głównej, należy jednoznacznie określić jako naruszenieart. 6 kpk, stanowiące względną przyczynę odwoławczą zart. 438 pkt 2 kpk, która miała wpływ na treść wyroku.
Odnosząc się do sytuacji procesowej jaka zaistniała przed otwarciem i zamknięciem przewodu sądowego w sprawie, a ma to znaczenie dla oceny zarzutu, przytoczyć należy fakty wynikające z akt sprawy.
Otóż zarządzeniem z dnia 3 listopada 2016r. Prezes Sądu Rejonowego w Gliwicach na mocyart. 81 § 1 kpkw zw. zart. 79 § 1 pkt 3 i 4 kpkwyznaczył dla podejrzanegoW. B.obrońcę z urzędu w osobie adw.J. S.w związku z tym, że w toku postępowania pojawiły się wątpliwości co do jego poczytalności. Pomimo tego faktu, obrońca ten nie został na mocy zarządzenia o wyznaczeniu rozprawy głównej z dnia 15 listopada 2016r. zawiadomiony o terminie rozprawy, w czego konsekwencji nie brał udziału w rozprawie w dniu 20 grudnia 2016r. na rozprawie tej także nie stawił się oskarżony, prawidłowo zawiadomiony jednak o jej terminie. W toku postępowania przed Sądem Rejonowym obrońca wyznaczony oskarżonemu z urzędu nie został także zwolniony ze swoich obowiązków w trybieart. 79 § 4 kpk. Po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 20 grudnia 2016r. Sąd Rejonowy wydał wyrok skazujący.
W tej sytuacji procedowanie Sądu Rejonowego w dniu 20 grudnia 2016r. było obarczone ewidentnym uchybieniem, na moment bowiem prowadzenia rozprawy i ogłoszenia wyroku udziału w rozprawie został pozbawiony wyznaczony oskarżonemu obrońca z urzędu, który dopiero – jak podnosi – w dniu 2 stycznia 2017r. o rozprawie i wyroku uzyskał wiedzę od oskarżonego telefonicznie, następnie tę informację potwierdzając w(...)Sądu Rejonowego w Gliwicach. Tylko zatem ewidentne zaniedbanie i uchybienie w zawiadomieniu o terminie rozprawy obrońcy oskarżonego pozbawiało go udziału w sprawie, powodując tym samym negatywne konsekwencje dla oskarżonego. Wszak słusznie podnosi skarżący, że oskarżony miał prawo w rzetelnym procesie podejmować działania dzięki obecności wyznaczonego obrońcy z urzędu, reprezentującego jego interesy.
Zatem oskarżony został pozbawiony prawa do obrony we własnej sprawie, choć sam z tego prawa zrezygnował, gdyż nieobecność na rozprawie w dniu 20 grudnia 2016r. była nieusprawiedliwiona.
Powyższe uchybienie musiało skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku w stosunku do oskarżonego, niezależnie od siły i zasadności pozostałego argumentu apelującego, zawartego w apelacji, formułującego w pozostałym zakresie zarzut błędu w ustaleniach faktycznych.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd ten przeprowadzi postępowanie z zachowaniem reguł określających zasady i przebieg procesu karnego, bacząc na konieczność zachowania gwarancji przysługujących stronom. Będzie zatem zobowiązany przeprowadzić postępowanie dowodowe w zakresie dowodów istotnych dla poczynienia ustaleń faktycznych w sprawie i odpowiedzialności oskarżonego, przesłucha – gdy tylko stawi się i nie skorzysta z przysługującego mu uprawnienia do odmowy składania wyjaśnień - oskarżonego oraz przeprowadzi dowód z zawnioskowanych w skardze świadków. Nadto, w razie ewentualnej wyłaniającej się potrzeby bezpośredniego przeprowadzenia dalszych osób, podejmie w tym zakresie stosowną decyzję procesową. Rozważy także ewentualność odwołania się do normy zart. 79 § 4 kpk, mając w polu widzenia treść sporządzonej opinii sądowo – psychiatrycznej z dnia 17 października 2016r.
Z uwagi na wszystkie powyższe uwagi i ustalenia Sąd odwoławczy, nie przesądzając w niczym przyszłego rozstrzygnięcia sprawy, zaskarżony wyrok uchylił i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania.