Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi
VIII Wydział Cywliny
Sygnatura akt: VIII C 832/14
Data wyroku: 2017-01-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Bielecka-Gąszcz

Sygn. akt VIII C 832/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 stycznia 2017 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący:  S.S.R. Anna Bielecka-Gąszcz
Protokolant:  st. sekr. sąd. Anna Zuchora
po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2017 roku w Łodzi
na rozprawie
sprawy z powództwa(...)1 Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego wW.
przeciwkoB. F.
z udziałem Prokuratora Prokuratury RejonowejŁ.wŁ.
o zapłatę 4.445,10 zł.

1
oddala powództwo;

2
zasądza od powoda(...)1 Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego wW.na rzecz pozwanegoB. F.kwotę 755 zł (siedemset pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu;

3
nakazuje pobrać od powoda(...)1 Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego wW.na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi kwotę 588,49 zł (pięćset osiemdziesiąt osiem złotych i czterdzieści dziewięć groszy) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.

Sygn. akt VIII C 832/14

UZASADNIENIE
W dniu 13 sierpnia 2013 roku powód(...)1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą wW., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wytoczył przeciwko pozwanemuB. F., w elektronicznym postępowaniu upominawczym, powództwo o zapłatę 4.455,10 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W dniu 9 grudnia 2013 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny wydał w sprawie nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, który następnie utracił moc w całości na skutek wniesienia przez pozwanego sprzeciwu, zaś sprawa została przekazana do rozpoznania tutejszemu Sądowi.
W sprzeciwie pozwany, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł o oddalenie powództwa w całości.(pozew k. 2-4, nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym k. 5v, sprzeciw k. 7-7v, postanowienie k. 8v)
Następnie powód uzupełnił braki pozwu po przekazaniu sprawy z e.p.u. i podtrzymał powództwo w całości.(zarządzenie k. 1, pismo procesowe k. 11, pozew k. 12-13)
W piśmie procesowym z dnia 5 czerwca 2014 roku, stanowiącym uzupełnienie sprzeciwu, pełnomocnik pozwanego podniósł, że pozwany od 2005 roku leczy się psychiatrycznie, cierpi na wiele chorób somatycznych i ma orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności. Z tego względu pozwany nie jest w stanie samodzielnie egzystować w życiu codziennym. Pełnomocnik pozwanego podniósł zarzut nieważności złożonego przez pozwanego oświadczenia woli o zawarciu umowy oświadczenie usług telekomunikacyjnych, z uwagi na to, że w chwili zawierania umowy pozwany znajdował się w stanie wyłączającym świadome albo swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli.(pismo procesowe k. 41-46, sprzeciw k. 47-48, załączniki do sprzeciwu k. 49-58)
W dalszym toku postępowania strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie. Postanowieniem z dnia 30 października 2014 roku Sąd zawiesił postępowanie w sprawie, na zgodny wniosek stron, na podstawieart. 178 k.p.c.Postępowanie w sprawie zostało następnie podjęte postanowieniem z dnia 2 listopada 2015 roku, przy czym wniosek o podjęcie wpłynął przed upływem roku od daty postanowienia o zawieszeniu.(odpowiedź na sprzeciw k. 63-65, pismo procesowe pełn. pozwanego k. 102-104, postanowienie k. 106, wniosek k. 108-109, postanowienie k. 124)
Zarządzeniem z dnia 19 lipca 2016 roku zawiadomiono prokuratora o toczącym się postępowaniu w trybieart. 59 k.p.c., zaś prokurator przystąpił do sprawy w dniu 11 sierpnia 2016 roku.
Na rozprawie w dniu 25 stycznia 2017 roku w imieniu powoda nikt się nie stawił, pełnomocnik powoda został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy. Pełnomocnik pozwanego wniósł o oddalenie powództwa w całości i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Prokurator przyłączył się do stanowiska pełnomocnika pozwanego.(zarządzenie k. 146, pismo prokuratora k. 152, skrócony protokół rozprawy k. 173-174, zapis przebiegu rozprawy płyta CD k. 175, zawiadomienie k. 170)

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 5 lipca 2012 roku pozwanyB. F.zawarł z pierwotnym wierzycielem(...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.dwie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych na zasadach promocji, o nr(...).(...)oraz nr(...).(...)– obie na czas oznaczony 36 miesięcy.
Na podstawie opisanych wyżej umów(...) Sp. z o.o.zobowiązana była do świadczenia na rzecz pozwanego usług telekomunikacyjnych, pozwany zaś do uiszczania opłat za usługi telekomunikacyjne.(dowód: kserokopie umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych k. 24-29, kserokopia Regulaminu świadczenia usług telekomunikacyjnych w sieci telekomunikacyjnej GSM(...)i(...)przez spółkę podfirmą (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz dnia 19 września 2005 roku k. 30, kserokopia ogólnych warunków świadczenia usług telekomunikacyjnych w ofertachD.II wO.,P.II wO., Pantera II wO.k. 74-81, okoliczności bezsporne).
W dniu 22 marca 2013 roku(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.zawarła z(...)1 Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym Niestandaryzowanym Funduszem Sekurytyzacyjnym z siedzibą wW.umowę przelewu wierzytelności określającą zasady, na podstawie których miało nastąpić przeniesienie, w rozumieniuart. 509 k.c., wierzytelności przysługujących(...) Sp. z o.o.w stosunku do byłych abonentów, z którymi umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zostały rozwiązane lub wygasły, wynikających z niezapłaconych należności głównych (faktur i not obciążeniowych) oraz odsetek, z tytułu świadczenia przez cedenta usług telekomunikacyjnych na podstawie zawartych umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych, w celu ich dalszej windykacji. Na podstawie porozumienia z dnia 22 marca 2013 roku pierwotny wierzyciel przeniósł na powoda wierzytelności z prawem do naliczania dalszych odsetek, w tym wierzytelności przysługujące w stosunku do pozwanego, które wynikały z zawartych z pozwanym umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych, o których mowa powyżej.(dowód: kserokopia umowy o przelew wierzytelności z dnia 22 marca 2013 roku wraz porozumieniemi załącznikami k. 14-19)
W chwili zawierania umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z dnia 5 lipca 2012 roku pozwanyB. F.znajdował się w stanie wyłączającym świadome albo swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli z powodu zespołu psychoorganicznego otępiennego.(pisemna opinia biegłego psychiatry k. 160)
Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w Warszawie z dnia 19 lipca 2016 roku, wydanym w sprawie o sygn. II C 65/14, prawomocnym od dnia 15 października 2016 roku, ustalono, że umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych o nr(...).(...)oraz nr(...).(...)(a więc te same, które stanowiły podstawę roszczeń powoda w niniejszej sprawie) są nieważne.(odpis wyroku ze stwierdzeniem prawomocności k. 168)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił bądź jako bezsporny, bądź na podstawie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, których prawdziwości nie kwestionowała żadna ze stron. Podstawą ustaleń faktycznych była także jasna, pełna i wewnętrznie niesprzeczna opinia biegłego sądowego z zakresu psychiatrii.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo nie było zasadne i nie zasługiwało na uwzględnienie.
Powód twierdził, że jego roszczenie znajduje swoje źródło w umowach o świadczenie usług telekomunikacyjnych z dnia 5 lipca 2012 roku, zawartych przez pozwanego z pierwotnym wierzycielem.
Jak jednak wynika z przeprowadzonego w przedmiotowej sprawie postępowania dowodowego, w tym pisemnej opinii biegłego psychiatry, której wniosków żadna ze stron nie kwestionowała, pozwany cierpi na zespół psychoorganiczny otępienny znacznego stopnia. Z powodu objawów tej chorobyB. F.w dniu 5 lipca 2012 roku, nie był zdolny do świadomegoalbo swobodnego powzięcia decyzji i wyrażenia woli, stąd oświadczenie woli pozwanego skutkujące zawarciem przedmiotowych dwóch umów z dnia 5 lipca 2012 roku było nieważne ex tunc, z powodu wady oświadczenia woli, o której mowa przepisieart. 82 k.c.Nieważne umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych nie mogą stanowić podstawy dochodzenia roszczeń wobec pozwanego.
Na marginesie podkreślić należy, że wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w Warszawie z dnia 19 lipca 2016 roku, wydanym w sprawie o sygn. II C 65/14, prawomocnym od dnia 15 października 2016 roku, ustalono, że umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych o nr(...).(...)oraz nr(...).(...)(a więc te same, które stanowiły podstawę roszczeń powoda w niniejszej sprawie) są nieważne.
Powód, jako strona inicjująca proces, jest obowiązany do udowodnienia wszystkich twierdzeń faktycznych, z których wywodzi skutki prawne, chyba że nie są one kwestionowane. Powinność taka wynika wprost z treści przepisuart. 6 k.c., zgodnie z którym ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Reguła ta znajduje również swój procesowy odpowiednik w treściart. 232 k.p.c., w świetle którego to strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Powyższemu powód nie uczynił zadość.
Z tych też względów, z uwagi na nieważność obu umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych z dnia 5 lipca 2012 roku, powództwo podlegało oddaleniu w całości, o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji wyroku.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 98 k.p.c.regulującego zasadę odpowiedzialności stron za wynik procesu. Pozwany wygrał proces w całości, a zatem należy mu się od strony powodowej zwrot kosztów procesu w pełnej wysokości. Przy określaniu wysokości kosztów udzielonej pozwanemu pomocy prawnej Sąd wziął pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także zestawienie kosztów złożone przez pełnomocnika, z którego wynikało, że umowne wynagrodzenie pełnomocnika zostało powiększone o stawkę podatku VAT 23% (taka była umowa z klientem) (wynagrodzenie umowne pełnomocnika 738 zł + 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa).
Ponadto, mając na względzie wynik sprawy, Sąd nakazał pobrać od powoda na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi kwotę 588,49 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych związanych z wynagrodzeniem biegłego.