Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 550/17
Data wyroku: 2017-08-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mirosław Kędzierski, Małgorzata Bonisławska-Kania, Włodzimierz Wojtasiński
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: art. 178 a § 1k.k.

Sygn. aktIV Ka 550/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 sierpnia 2017 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczyw składzie:
Przewodniczący  SSO Mirosław Kędzierski (sprawozdawca)
Sędziowie  SO Włodzimierz Wojtasiński
SO Małgorzata Bonisławska-Kania
Protokolant   sekr. sądowy Mateusz Pokora
przy udziale Danuty Ciesińskiej - prokuratora Prokuratury Rejonowej Bydgoszcz-Północ w Bydgoszczy

po rozpoznaniu dnia 3 sierpnia 2017 r.
sprawyS. S.s.T.iM.,ur. (...)wC.
oskarżonego zart. 178a § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy
z dnia 19 kwietnia 2017 roku      sygn. akt XI K 787/16
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania.
SSO Małgorzata Bonisławska-Kania SSO Mirosław Kędzierski SSO Włodzimierz Wojtasiński
Sygn. aktIV Ka 550/17

UZASADNIENIE
S. S.oskarżony został o to, że w dniu 27 sierpnia 2016r. w miejscowościC.przyul. (...)jechał jako kierujący po drodze publicznej samochodem marki „M. (...)”nr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości, gdzie pierwsze badanie o godz.00:38 wykazało 0,65 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, drugie badanie o godz.01:16 wykazało 0,58 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, a trzecie badanie o godz.01:41 wykazało 0,55 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o czyn zart.178a§1 kk.
Wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2017r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy w sprawie sygn. XI K 787/16 przyjmując, że oskarżonyS. S.dopuścił się tego, że w dniu 27 sierpnia 2016r. w miejscowościC.przyul. (...)prowadził w ruchu lądowym samochód marki „M. (...)”nr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości, co zostało potwierdzone badaniem urządzeniem elektronicznym Alkotest 7110 PL, gdzie pierwsze badanie o godz.00:38 wykazało 0,65 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, drugie badanie o godz.01:16 wykazało 0,58 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, a trzecie badanie o godz.01:41 wykazało 0,55 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. czynu zart.178a§1 kki za to na podstawieart.66§1 kkiart.67§1 kksąd warunkowo umorzył postępowanie karne przeciwko niemu na 3 lata tytułem próby; na podstawieart.67§3 kkiart.39 pkt 7 kkorzekł świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 zł na rzecz(...); na podstawieart.67§3 kkiart.39 pkt 3 kkorzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii C i C+E oraz D i D+E na okres roku; na podstawieart.67§3 kkiart.39 pkt 3 kkorzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B na okres 2 lat; zasądził od oskarżonego kwotę 100 zł tytułem opłat oraz obciążył go pozostałymi wydatkami w wysokości 1.494,95 zł.
Od powyższego wyroku apelację wniósł prokurator.
Na podstawieart.425§1 i 2 kpk,art.444 kpkorazart.447§1 kpkzaskarżył powyższy wyrok w całości na niekorzyść oskarżonegoS. S..
Na zasadzieart.427§2 kpkorazart.438 pkt 3 kpkwyrokowi temu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zapadłego orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na niesłusznym uznaniu, iż zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy oraz poczynione ustalenia dają podstawę do warunkowego umorzenia postępowania wobecS. S., podczas gdy prawidłowe ustalenia w zakresie sposobu i okoliczności popełnienia czynu, rodzaju i charakteru naruszonego dobra oraz właściwa ocena zamiaru i motywacji sprawcy prowadzi do wniosku, że społeczna szkodliwość czynu popełnionego przez oskarżonego jest znaczna, co winno skutkować wydaniem wyroku skazującego wobecS. S..
Podnosząc powyższe zarzuty, na podstawieart.427§1 kpk,art.437§1 kpkorazart.456 kpkwniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sadowi I instancji.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja jest zasadna albowiem zarzutowi i argumentom w niej zawartym nie można odmówić słuszności.
Nie przesądzając na obecnym etapie postępowania ostatecznej treści rozstrzygnięcia stwierdzić należy, że zaskarżone orzeczenie ostać się nie może, a to ze względów następujących :
Analiza akt sprawy nie pozostawia wątpliwości co do tego, że zaskarżony wyrok wydany został z rażącym naruszeniem prawa mającym wpływ na treść orzeczenia - a mianowicieart. 66, 67 § 1 k.k.w zw. zart. 115 § 2 kkiart. 424 kpkprzy czym waga tych przepisów musiała spowodować konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Przypomnieć należy, że w doktrynie prezentowano w przeszłości różne stanowiska co do tego jakie elementy składają się na społeczną szkodliwość czynu. Obecnie podkreśla się, iż spory na temat okoliczności wpływających na ujemną zawartość czynu przerwał ustawodawca w 1997 r., wprowadzając, dokodeksu karnegookreślenie tych okoliczności które odpowiadają założeniom tzw. koncepcji kompleksowej. O stopniu społecznej szkodliwości mają zatem decydować wyłącznie okoliczności związane z czynem i to zarówno natury przedmiotowej, jak i podmiotowej (por. W. Wróbel, A. Zoll, Polskie prawo karne. Część ogólna, Kraków 2010, s. 310 - 312). W orzecznictwie podkreśla się przy tym, żeart. 115 § 2 k.k., który zawiera zamknięty katalog kryteriów oceny stopnia szkodliwości społecznej czynu, nie pozostawia wątpliwości, że dominujące znacznie mają okoliczności z zakresu strony przedmiotowej, do której dołączono tylko dwie przesłanki strony podmiotowej (postać zamiaru i motywację sprawcy), a pominięto natomiast okoliczności związane z samym podmiotem czynu, tj. sprawcą, takie jak: wiek, opinia, właściwości i warunki osobiste, które wpływają na wymiar kary ( wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2008 r., V KK 1/08, R-OSNKW 2008, poz. 1325).
Słusznie zauważa się też w doktrynie, że stwierdzając znikomy czy też nieznaczny stopień społecznej szkodliwości czynu, organ procesowy przyjmuje na siebie obowiązek wskazania przyczyn i przekonywującego uzasadnienia powodów decydujących o zasadności umorzenia lub warunkowego umorzenia postępowania karnego (por. M. Królikowski w: M. Królikowski, R. Zabłocki, Komentarz k.k., t. I, Warszawa 2010, s. 199 - 201).
W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy obowiązkowi temu nie sprostał.
Analiza uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego w sposób jednoznaczny przekonuje o tym, że dokonując oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, Sąd ten dokonał ustaleń sprzecznie z treścią materiału dowodowego, a następnie ustalenia te uczynił podstawą swojego rozstrzygnięcia, co w konsekwencji musi prowadzić do jego dyskwalifikacji.
Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika bowiem, że co prawda Sąd zasadnie przyłożył wielką wagę do kwestii związanych ze stopniem nietrzeźwości oskarżonego oraz okolicznościami zdarzenia a więc mającymi kluczowe znaczenie z punktu widzeniaart. 115 § 2 k.k.jednakże zupełnie błędnie i wbrew dowodom zinterpretował te fakty.
I tak nie sposób zaakceptować konstatacji Sądu, iżby za oceną o nieznaczności stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego miał przemawiać fakt, że ilość alkoholu w organizmie oskarżonego była niewielka, na granicy wykroczenia oraz że zachowanie oskarżonego nie spowodowało realnego zagrożenia w ruchu lądowym z uwagi na czas kiedy zdarzenie miało miejsce.
Otóż uszło uwadze Sądu, iż oskarżony w chwili czynu miał 0,65 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, a nie 0,65 ‰ , co można byłoby uznać za wartość minimalną i „nieznacznie przekraczającą granice wykroczenia”. Tymczasem 0,65 mg/l to w rzeczywistości 1,36 ‰ , a więc ponad 2,5- krotność stanu nietrzeźwości, który statuuje popełnienie przestępstwa.
Z kolei bez znaczenia jest fakt , że do zdarzenia doszło w nocy , gdy rzeczywiście jest mniejszy ruch lądowy i niższe zagrożenie w ruchu, skoro w realiach sprawy było z goła odmiennie. Oskarżony doprowadził bowiem do kolizji drogowej stracił panowanie nad autem, zjechał na pobocze, uderzył w słup elektryczny, znak drogowy a wreszcie w zaparkowany samochód, w którym były osoby trzecie. Także przy samochodzie był człowiek ((...).B.). Nadto dwoje z tych osób doznało naruszenia czynności narządów ciała na czas nie przekraczający 7 dni. Tym sposobem nie sposób uznać, iżby sam fakt czasu zdarzenia miał znaczenie dla oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu zarzucanego oskarżonemu.
Powyższe jest szczególnie istotne, że okoliczności popełnienia czynu, o których mowa wart. 115 § 2 k.k., czyli czas i miejsce popełnienia czynu oraz kontekst sytuacyjny zachowania się sprawcy wydają się mieć w realiach sprawy szczególną doniosłość. Stąd wadliwa ocena tego aspektu musiała skutkować uchyleniem rozstrzygnięcia Sądu.
W tym stanie rzeczy należało uchylić wyrok Sądu Rejonowego w Bydgoszczy i przekazać temu Sądowi sprawę do ponownego rozpoznania, w którym ponownie zostanie dokonana ocena stopnia społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu, zgodnie z treścią zebranych dowodów i z uwzględnieniem kryteriów określonych wart. 115 § 2 k.k.