Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 482/17
Data wyroku: 2017-07-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Piotr Mika, Agnieszka Woźniak, Małgorzata Peteja-Żak
Słowa kluczowe: Wyrok łączny
Podstawa prawna: art. 91 § 2 kk w zw. z art. 86 § 1 i 4 kk

Sygnatura akt VI Ka 482/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia18 lipca 2017r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Piotr Mika
Sędziowie SSR del. Agnieszka Woźniak (spr.)
SSO Małgorzata Peteja-Żak
Protokolant Kamil Koczur
przy udziale Jarosława Dorczaka Prokuratora Prokuratury Rejonowej wZ.
po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2017 r.
sprawy skazanegoR. J.ur. (...)wZ.
synaW.iB.
o wydanie wyroku łącznego
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 16 marca 2017 r. sygnatura akt II K 35/17
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk,art. 624 § 1 kpk

1
zmienia punkt 1 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że jako podstawę kary łącznej przyjmujeart. 91 § 2 kkw zw. zart. 86 § 1 i 4 kk;

2
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.D. B.kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) obejmującą kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony skazanego z urzędu w postępowaniu odwoławczym

4
zwalnia skazanego od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygnatura akt VI Ka 482/17

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 18 lipca 2017 roku

co do całości rozstrzygnięcia
Sąd Rejonowy w Zabrzu, z inicjatywy jednostki penitencjarnej, rozstrzygał sprawęR. J.w przedmiocie wyroku łącznego.
R. J., w chwili wyrokowania przez sąd I instancji, był skazany następującymi prawomocnymi wyrokami:

I
Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 21 września 2007 roku, sygn. akt II K 324/07 za przestępstwo zart. 280 § 1 kkpopełnione w dniu 07 lutego 2007 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności z zaliczeniem na poczet orzeczonej kary okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w przedmiotowej sprawie od dnia 19 lutego 2007 roku do dnia 18 maja 2007 roku (kara odbyta w całości),

II
Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 20 czerwca 2013 roku, sygn. akt II K 393/13 za ciąg dwóch przestępstw zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkpopełnionych w dniach 23/24 marca 2013 r. na jedną karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo zart. 13 § 1 k.k.w zw. 279§ 1 kkiart. 278 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki w zw. zart. 64 § 1 kkpopełnione w dniu 23/24 marca 2013 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności, które to kary jednostkowe połączono orzekając wobec niego karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat, orzekając równocześnie od oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych wskazanych kwot, a ponadto zobowiązano go w okresie próby do aktywnego poszukiwania stałej pracy zarobkowej, przy czym postanowieniem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 25 marca 2014 r. w sprawie o sygn. V Ko 624/14 zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności (skazany ma odbywać orzeczoną karę od dnia 09 listopada 2017 roku godz. 12:10 do dnia 09 listopada 2019 roku godz. 12:10),

III
Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 16 września 2013 roku w sprawie sygn. akt II K 579/13, którym za przestępstwo zart. 158 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkpopełnione w dniu 27 kwietnia 2013 roku skazano go na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności (skazany odbywa orzeczoną karę od dnia 13 maja 2016 roku godz. 12:10 do dnia 09 listopada 2017 roku godz. 12:10),

IV
Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 16 września 2016 roku, sygn. akt II K 430/16, którym za przestępstwo zart. 157 § 1 kkiart. 160 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkpopełnione w dniu 14 sierpnia 2013 roku skazano go na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniipopełnione w dniu 14 sierpnia 2013 r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, które to kary jednostkowe połączono orzekając wobec oskarżonego karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczono także przepadek dowodu rzeczowego (skazany będzie odbywał orzeczoną karę od dnia 09 listopada 2019 roku godz. 12:10 do dnia 07 maja 2020 roku godz. 12:10).

Sąd Rejonowy w Zabrzu wyrokiem z dnia 16 marca 2017 roku w sprawie o sygnaturze akt II K 35/17:
- na podstawieart. 85 § 1 i 2 kkiart. 86 § 1 i § 4 kkpołączył kary łączne pozbawienia wolności z karą jednostkową pozbawienia wolności orzeczone w stosunku do skazanegoR. J.: prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 20 czerwca 2013 roku, sygn. akt II K 393/13 opisanym wyżej w punkcie II części wstępnej wyroku, prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 16 września 2013 roku w sprawie sygn. akt II K 579/13, opisanym wyżej w punkcie III części wstępnej wyroku oraz prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 16 września 2016 roku, sygn. akt II K 430/16, opisanym wyżej w punkcie IV części wstępnej wyroku i orzekł wobec skazanegoR. J.karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 3 lat i 6 miesięcy,
- na podstawieart. 577 kpkna poczet kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył skazanemu okres odbytej kary pozbawienia wolności w sprawie Sądu Rejonowego w Zabrzu o sygn. akt II K 579/13 od dnia 13 maja 2016 roku godz. 12:10 do dnia 16 marca 2017 roku,
- na podstawieart. 576 § 1 kpkw częściach nie objętych niniejszym wyrokiem łącznym pozostawił wyroki wskazane w punkcie 1 wyroku łącznego do odrębnego wykonania,
- na podstawieart. 572 kpkumorzył postępowanie w przedmiocie objęcia wyrokiem łącznym kary orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 21 września 2007 roku, sygn. akt II K 324/07, opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku,
- na podstawieart. 29 ust 1 Ustawy Prawo o adwokaturzezasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.D. B.kwotę 147,60 zł. tytułem zwrotu kosztów udzielonej skazanemu i nie opłaconej przez niego obrony świadczonej na jego rzecz z urzędu,
- na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił skazanego od ponoszenia kosztów postępowania, obciążając nimi Skarb Państwa.
Od wyroku tego apelację wywiódł jedynie prokurator, który zaskarżył wyrok w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia o karze na niekorzyść skazanego. Zarzucił wyrokowi obrazę prawa materialnego, a toart. 91 § 2 kkpoprzez jego pominięcie, jako podstawy wymiaru wobecR. J.kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, pomimo tego, że jedna z kar, które podlegały łączeniu, to jest kara orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 20 czerwca 2013 roku w sprawie o sygnaturze akt II K 393/13 została popełniona w ramach ciągu przestępstw zart. 91 § 1 kk(jak należy mniemać chodziło o to, że kara orzeczona tym wyrokiem została orzeczona na podstawie tego przepisu). Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie skazanemu kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności na podstawieart. 91 § 2 kk.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja oskarżyciela publicznego była zasadna.
Na wstępie wskazać należy, iż Sąd Rejonowy w Zabrzu prawidłowo ustalił, jakie prawomocne wyroki jednostkowe zapadły wobecR. J.do czasu wyrokowania w przedmiocie wyroku łącznego. Jedyny błąd, który skorygowano drogą postanowienia o sprostowaniu, wiązał się z mylnym określeniem kwalifikacji prawnej czynów, za któreR. J.został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 20 czerwca 2013 roku w sprawie o sygnaturze akt II K 393/13, bowiem zamiastart. 279 § 1 kkw kwalifikacji wskazano naart. 297 § 1 kk, a tymczasem nie ulega wątpliwości, żeR. J.tymże wyrokiem został skazany za ciąg kradzieży z włamaniem oraz usiłowanie kradzieży z włamaniem, nie zaś za tzw. oszustwa kredytowe, czy ich usiłowanie.
Prawidłowo ustalił także sąd I instancji, które kary podlegają jeszcze wykonaniu, jak również, że korzystniejszym dla skazanego będzie zastosowanie aktualnie obowiązujących przepisów o wyroku łącznym i łączeniu kar orzekanych w wyrokach jednostkowych. Gdyby stosować przepisy obowiązujące do dnia 30 czerwca 2015 roku, to do połączenia nadawałyby się jedynie kary orzeczone w sprawach II K 393/13 i II K 579/13, a sąd brałby pod uwagę, przy takim łączeniu, nie karę łączną orzeczoną wyrokiem w sprawie II K 393/13, lecz kary jednostkowe.
Zastrzeżeń nie budzi także orzeczona kara łączna, która zresztą nie była kwestionowana przez skazanego, ani jego obrońcę.
Przyznać należało jednak rację prokuratorowi, iż sąd I instancji uchybił prawu materialnemu, kiedy w punkcie 1 zaskarżonego wyroku, jako podstawę kary łącznej przyjąłart. 85 § 1 i 2 kkorazart. 86 § 1 i 4 kk. Nie ma bowiem wątpliwości, iż wyrokiem jednostkowym wydanym przez Sąd Rejonowy w Zabrzu w dniu 20 czerwca 2013 roku w sprawie o sygnaturze akt II K 393/13R. J.został skazany m.in. za ciąg przestępstw zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk(popełnionych w dniach 23/24 marca 2013r.) na jedną karę w wymiarze 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Kara ta została orzeczona na mocyart. 91 § 1 kk, natomiast w związku ze skazaniem tym samym wyrokiem za inne jeszcze przestępstwo, skazanemu wymierzono karę łączną na podstawieart. 91 § 2 kkiart. 86 § 1 kk. Również zatem w obliczu wydawania wyroku łącznego i orzekania wobec skazanego kary łącznej, uwzględniającej karę orzeczoną m.in. na podstawieart. 91 § 1 kk, koniecznym stało się zastosowanie w podstawie prawnej rozstrzygnięcia o karze łącznejart. 91 § 2 kk. Zdaniem Sądu Okręgowego w kwalifikacji tej uwzględnić należało takżeart. 86 § 1 i 4 kk, które traktują o granicach kary łącznej.
Wobec tego wyrok należało zmienić poprzez przyjęcie, iż podstawą kary łącznej orzeczonej w punkcie 1 zaskarżonego wyroku jestart. 91 § 2 kkw związku zart. 86 § 1 i 4 kk. W pozostałej części zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy.
Zwolnienie skazanego od wydatków postępowania odwoławczego było zasadne ze względów słusznościowych, bowiem zainicjowanie postępowania odwoławczego spowodowane było jedynie błędem sądu I instancji.