Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 72/17
Data wyroku: 2017-04-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Klara Łukaszewska, Andrzej Żuk, Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko mieniu
Podstawa prawna: art. 280§1 kk

Sygn. akt VI Ka 72/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 kwietnia 2017 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia  SO Andrzej Tekieli (spr.)
Sędziowie   SO Klara Łukaszewska
SO Andrzej Żuk
Protokolant    Anna Potaczek
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej del. do Prokuratury Rejonowej w ZgorzelcuM. K. (1)
po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017 r.
sprawyR. K. (1) z domu P.ur. (...)wZ.
s.J.,H. z domu K.
oskarżonego zart. 280 § 1 kki inne
z powodu apelacji wniesionych przez oskarżonego i jego obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu
z dnia 17 listopada 2016 r. sygn. akt II K 607/15

I
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoR. K. (2)w ten sposób, że:

- w pkt 1 części dyspozytywnej obniża orzeczoną wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności do 4 (czterech) lat,
- w pkt 5 części dyspozytywnej obniża orzeczoną wobec oskarżonego karę łączną pozbawienia wolności do 5 (pięciu) lat,

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. M.kwotę 516,60 zł w tym 96,60 zł podatku od towarów i usług oraz kwotę 117, 00 zł niezbędnych wydatków tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym,

IV
zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 72/17

UZASADNIENIE
R. K. (2)oskarżony został o to, że:

1
w dniu 25 czerwca 2014 r. wZ.działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, grożąc uszkodzeniem ciała oraz pozbawieniem życiaI. M. (1)iG. W. (1), żądał wydania pieniędzy, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w łącznej kwocie 1.100 zł oraz dowód rejestracyjny i kluczyki od samochodu markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...), czym działał na szkodęI. M. (1)iG. W. (1); przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 06 września 2000r. sygn. akt II K 288/00 za czyny zart. 289 § 2 kkna karę 1 roku pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od dnia 11 września 2003 r. do dnia 08 sierpnia 2004 r. oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 21 czerwca 2005 r. sygn. II K 220/05 między innymi za czyny zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkna karę łączną 4 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od dnia 21 lipca 2006 r. do dnia 21 lipca 2010 r.,

tj. o przestępstwo zart. 280 § 1 k.k.iart. 276 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.,

2
w dniu 27 kwietnia 2014 roku wZ.zabrał w celu przywłaszczenia samochód osobowy markiO. (...)onumerach rejestracyjnych (...)o wartości 1.000 zł, czym działał na szkodęS. L., przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 21 czerwca 2005 r. sygn. II K 220/05 między innymi za czyny zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkna karę łączną 4 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od dnia 21 lipca 2006 r. do dnia 21 lipca 2010 r.,

tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

3
w dniu 22 listopada 2011 roku wZ.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci pożyczki gotówkowej, wprowadził w błąd przedstawiciela(...) Bank S.A.co do swojej zdolności kredytowej, w ten sposób, że do wniosku o udzielenie pożyczki o numerze(...)złożył nierzetelne oświadczenie co do swojego zatrudnienia oraz osiąganego dochodu wfirmie (...)H. (...)ul. (...)J., usiłując doprowadzić bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pożyczki w wysokości 4.000 zł nie mając zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na negatywną weryfikację zatrudnienia przez przedstawiciela banku, czym działał na szkodę(...) Bank S.A., przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w punkcie II,

tj. o przestępstwo zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

4
w dniu 3 czerwca 2014 roku wZ.działając wspólnie i w porozumieniu zP. M.,J. D.oraz inną nieustaloną osobą zabrał w celu przywłaszczenia spawarkęmarki I.o wartości 598 zł, czym działał na szkodę marketu(...)wZ., przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w punkcie II,

tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

5
w dniu 21 czerwca 2014 roku wŁ.działając wspólnie i w porozumieniu zE. A.iS. K.zabrał w celu przywłaszczenia dwa niwelatory o łącznej wartości 2.446 zł, czym działał na szkodę marketu(...)wŁ., przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w punkcie II,

tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

6
w dniu 29 maja 2014 roku wZ.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wprowadził w błąd przedstawiciela sieci(...)co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania i zawarł dwie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych:umowę o numerze (...)orazumowę o numerze (...), związanych z zakupem po cenach promocyjnych telefonu komórkowego marki LG – 1 zł oraz routera wifi 29 zł, czym doprowadził(...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.756,99 zł przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w punkcie II,

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Zgorzelcu wyrokiem z dnia 17 listopada 2016 r. w sprawie II K 607/15:

I
oskarżonegoR. K. (2)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku, przyjmując że dopuścił się go będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 06 września 2000r. sygn. akt II K 288/00 za czyn zart. 289 § 2 kki inne na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby, zarządzonej do wykonania postanowieniem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 19.08.2003 r. sygn. II Ko 301/03, którą odbył w okresach od dnia 03.08.2000 r. do dnia 06.09.2000 r. i od dnia 11 września 2003 r. do dnia 08 sierpnia 2004 r. oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 21 czerwca 2005 r. sygn. II K 220/05 między innymi za ciąg przestępstw zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkna karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, która to kara została objęta karą łączną 4 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od dnia 21 lipca 2006 r. do dnia 21 lipca 2010 r., tj. przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.iart. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kki za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył mu karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności,

II
oskarżonegoR. K. (2)uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt II, IV i V części wstępnej wyroku, przyjmując, że dopuścił się ich będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 21 czerwca 2005 r. sygn. II K 220/05 między innymi za ciąg przestępstw zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkna karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, która to kara została objęta karą łączną 4 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od dnia 21 lipca 2006 r. do dnia 21 lipca 2010 r., tj. przestępstw zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kk, przyjmując iż stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniu przepisuart. 91 § 1 kki za to na podstawieart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 kkwymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

III
oskarżonegoR. K. (2)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt III części wstępnej wyroku, przyjmując że dopuścił się go w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt 2 części dyspozytywnej wyroku, tj. przestępstwa zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kki za to na podstawieart. 14 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

IV
oskarżonegoR. K. (2)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt VI części wstępnej wyroku, przyjmując że dopuścił się go w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w pkt 2 części dyspozytywnej wyroku, tj. przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kki za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

V
na podstawieart. 91 § 2 k.k.iart. 86 § 1 k.k.połączył orzeczone wobec oskarżonegoR. K. (2)w pkt. 1, 2, 3 i 4 części dyspozytywnej wyroku kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności,

VI
na podstawieart. 46 § 1 k.k.zobowiązał oskarżonegoR. K. (2)do zapłaty na rzecz pokrzywdzonejI. M. (1)kwoty 350 zł (trzysta pięćdziesiąt złotych) tytułem częściowego naprawienia szkody,

VII
na podstawieart. 46 § 1 k.k.zobowiązał oskarżonegoR. K. (2)do zapłaty na rzecz pokrzywdzonejG. W. (1)kwoty 200 zł (dwieście złotych) tytułem częściowego naprawienia szkody,

VIII
na podstawieart. 46 § 1 k.k.zobowiązał oskarżonegoR. K. (2)do zapłaty na rzecz pokrzywdzonego(...)wW.kwoty 1.756,99 zł (jeden tysiąc siedemset pięćdziesiąt sześć złotych i dziewięćdziesiąt dziewięć groszy) tytułem naprawienia szkody,

IX
na podstawieart. 44 § 2 kkorzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci: kopii dwóch umów pożyczki w Lombardzie z dnia 21.06.2014 r., umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z dnia 26.05.2014 r. nr(...)i umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z dnia 26.05.2014 r. nr(...), opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr(...)poz. 8, 9 i 10 k. 446 akt,

X
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonemuR. K. (2)na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres zatrzymania w dniu 27.04.2014 r. i tymczasowego aresztowania w sprawie w dniach od 26.06.2014 r. do 02.10.2014 r.,

XI
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturzeoraz§ 14 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 3 i § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz. 1348) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. M.kwotę(...)- zł (jeden tysiąc trzysta osiem złotych) tytułem nieopłaconej obrony z urzędu oraz kwotę 300,84 zł (trzysta złotych i osiemdziesiąt cztery grosze) tytułem podatku VAT,

XII
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych(DZ.U. nr 49 poz. 223 z 1983r. ze. zm.) zwolnił oskarżonegoR. K. (2)od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości, w tym odstąpił od wymierzenia mu opłaty.

Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca oskarżonego oraz oskarżony; obrońca oskarżonego powołując się na przepisart. 427 k.p.k.iart. 438 pkt 2 i 4 k.p.k., wyrokowi temu zarzucił:

1
obrazę przepisów prawa procesowego, która miała wpływ na treść zaskarżonego wyroku w postaci naruszeniaart. 7 k.p.k.,art. 91 k.p.k.iart. 410 k.p.k.poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego i zaniechaniu dążenia do wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, poprzez:

a
uznania za w pełni wiarygodne zeznań pokrzywdzonych –I. M. (1)iG. W. (1)w zakresie, w jakim obciążają one oskarżonegoR. K. (2), wskazując, iż nie był on jedynie biernym świadkiem zdarzeń z udziałemD. F. (1), w sytuacji gdy udział oskarżonego w zdarzeniu był znikomy, a całe zdarzenie miało zupełnie inny przebieg niż wskazują ww. pokrzywdzone,

b
uznanie, że zeznania pokrzywdzonychI. M. (1)iG. W. (1)znajdują pośrednio potwierdzenie w zeznaniach obsługi hotelu, w którym się zatrzymały, w sytuacji gdy zeznania świadkaS. S.wskazują jedynie na obecność oskarżonego iD. F. (1)w tym hotelu, w czasie kiedy przebywały tam pokrzywdzone,

c
uznanie za wiarygodne zeznań pokrzywdzonegoS. L.i świadkaE. G., wskazujących na okoliczności związane z ujawnieniem kradzieży samochodu markiO. (...), w sytuacji gdy sam pokrzywdzony wskazuje, iż w tym czasie był nietrzeźwy po stypie i nie pamięta dokładnie co się stało, że sam nie jest pewien czy samochód faktycznie został skradziony, a z zeznań świadkaE. G.nie wynika, aby przebywała z nim cały czas podczas stypy odbywającej się na podwórku a na fakt nietrzeźwości pokrzywdzonego i okoliczności powstania tego stanu, wskazuje także oskarżony, który dokładnie jest zorientowany w sytuacji pokrzywdzonego, co przekonuje o prawdziwości jego wyjaśnień,

d
nieuzasadnione przyjęcie, żeS. L.w zeznaniach złożonych przed Sądem wskazywał, że odzyskał swój samochód, z tym, że był on uszkodzony, podczas gdy z zeznań tego świadka złożonych na rozprawie w dniu 10.12.2015 r. wynika, że jak policjanci oddali mu samochód to „samochód był cały i nieuszkodzony”,

e
uznanie za częściowo wiarygodnych zeznań świadkaH. M. (1)w zakresie, w jakim wskazał on, że nigdy nie zatrudniał oskarżonego na podstawie umowy o pracę, w sytuacji gdy taka okoliczność została przez niego potwierdzona w wystawionym zaświadczeniu, co świadek sam potwierdził wskazując, że wystawił „to” zaświadczenie,

f
uznanie, że zeznaniaE. A.są wiarygodne jedynie w określonym zakresie, albowiem wynika z nich, że chciała umniejszyć rolę oskarżonego w kradzieży, podczas gdy z wyjaśnień oskarżonego wynika, iż jego rola polegała jedynie na tym, że był i oglądał z dziewczynami te urządzenia, jednak nie był zainteresowany ich kradzieżą, a ponadto wskazał on naS. G., jako drugą dziewczynę, a nieM. K. (2),

g
uznanie za wiarygodne zeznań świadkówP. M.iJ. D.którzy wskazali na udział oskarżonego w kradzieży wsklepie (...), podczas gdy zeznania tych świadków odbiegają od wyjaśnień oskarżonego w tym zakresie, który nie przyznaje się do popełnienia zarzucanego mu czynu,

2
rażącą niewspółmierność orzeczonych oskarżonemu kar za poszczególne czyny oraz kary łącznej w wymiarze 6 lat pozbawienia wolności, podczas gdy dla osiągnięcia wobec oskarżonego celów kary, czy też zapobieżenia przez niego powrotowi do przestępstwa wystarczająca byłaby kara zdecydowanie niższa, a orzeczona kara nie wydaje się karą współmierną, sprawiedliwą, czy też dostosowaną do indywidualnych potrzeb resocjalizacyjnych i wychowawczych gdyż ewidentnie jest karą zbyt surową w stosunku do zarzucanych mu czynów.

Stawiając powyższe zarzuty obrońca oskarżonego na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.iart. 437 § 1 k.p.k.wniósł o:

1
zmianę wyroku wobec oskarżonegoR. K. (2)i uniewinnienie go od zarzucanego mu czynu, bądź

2
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zgorzelcu,

3
zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w toku postępowania przed Sądem II instancji,

Oskarżony powołując się naart. 4 i 6 k.p.k.art. 5 § 2 k.p.k.,art. 395 k.p.k.,art. 396 § 1 i 2 k.p.k.,art. 410,424, 425, 438, 440 i 447 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił:

1
błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia mający istotny wpływ na treść tego orzeczenia (uznanie mnie winnym czynu IV i V)

2
błędne zastosowanie recydywy specjalnej (art. 64 § 2 k.k.) do czynu I wyroku

3
błędne zakwalifikowanie prawne czynów w punkcie I, II, III, IV, V wyroku, co miało istotne znaczenie i wpływ na orzeczenie

4
obrazę przepisów postępowania, które miało wpływ na treść tego orzeczenia poprzez:

a
ograniczenie prawa do obrony (art.4,5, 6 k.p.k.)

b
nie rozważenie wszystkich okoliczności sprawy (art. 4 k.p.k.,410 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.

c
nieuwzględnienie przez sąd dowodów przemawiających na korzyść oskarżonego (art. 424 § 1 k.p.k.)

5
Obrazę przepisów prawa materialnego (oskarżony swoim zachowaniem nie wypełnił znamion zarzucanych mu czynów I, II, III, IV, V)

Działając na podstawieart. 437 k.p.k.w zw. zart. 427 § 1 k.p.k.w zw. zart. 438 k.p.k.oskarżony wniósł o „zmianę zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania”.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zasadny okazał się jedynie zawarty w obydwu apelacjach zarzut rażącej niewspółmierności kary za czyn przypisany w pkt 1 części dyspozytywnej oraz kary łącznej, pozostałe zarzuty zawarte w apelacjach nie zasługiwały na uwzględnienie.
Zarzuty zawarte tak w apelacji obrońcy jak i w osobistej apelacji oskarżonego są w znacznej części ze sobą zbieżne, omówione więc zostaną łącznie w odniesieniu do poszczególnych czynów, w których sprawstwo oskarżonego jest kwestionowane. Sąd Okręgowy zauważa, że z treści zarzutów apelacji wynika, iż niekwestionowane jest sprawstwo i wina oskarżonego jedynie odnośnie czynu z pkt VI części wstępnej wyroku ( oszustwo na szkodę sieci telefonii komórkowejP.), gdzie podważanyjest tylko wymiar kary.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do najpoważniejszego przypisanego oskarżonemu przestępstwa tj. rozboju z pkt I części wstępnej ( pkt 1 części dyspozytywnej ) stwierdzić należy że Sąd Okręgowy podziela ocenę materiału dowodowego oraz ustalenia w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego i kwalifikacji prawnej czynu poczynione przez Sąd I instancji. Przypomnieć należy – co odnosi się do wszystkich przypisanych oskarżonemu czynów – że przekonanie Sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochrona prawa procesowego a wiec mieści się w ramach swobodnej oceny dowodów wtedy gdy: 1. jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy całokształtu okoliczności i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy; 2.stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego; 3. jest wyczerpująco i logicznie z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego argumentowane w uzasadnieniu ( zob. w. SN z 9.11.1990 r. WRN 149/90 OSNKW 7- 9/1991,poz.41 ). Wymaganiom tym sprostał Sąd I instancji w niniejszej sprawie. W szczególności odnośnie zarzucanego przestępstwa rozboju Sąd I instancji podał powody dla których dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonychI. M. (1)iG. W. (1)pośrednio potwierdzonych zeznaniami świadkówS. S.iI. A., odmówił zaś wiarygodności dowodom przeciwnym tj. wyjaśnieniom oskarżonegoR. K., częściowo wyjaśnieniomD. F. (1)którego sprawa wyłączona została do odrębnego rozpoznania, zeznaniomA. F.( str.7 - 9 uzasadnienia, k. 951 – 952 akt ). Tak dokonana ocena materiału dowodowego nie przekracza granic swobodnej oceny dowodów jakie zakreślaart. 7 k.p.k.Podkreślenia wymaga, ze przestępstwo rozboju zart. 280 § 1 k.k.może być dokonane nie tylko poprzez użycie przemocy wobec osoby ale także poprzez groźbę natychmiastowego jej użycia. Z zeznań zarównoI. M. (1)( k. 11 – 12, k.78 – 80, k. 154 – 157 , k. 159 – k. 163 , k.773 – 774) jak iG. W. (1)( k. 14 – 15 , k.68 -69 , k.892 -893 ) jednoznacznie wynika, że takie groźby ze strony oskarżonegoR. K.i współdziałającego z nimD. F. (1)padały, następnie wymienieni dokonali zaboru mienia pokrzywdzonych: pieniędzy w łącznej kwocie 1.100 zł., kluczyków od samochodu, dowodu rejestracyjnego. Niewątpliwie groźbą natychmiastowego użycia przemocy była groźba pocięcia twarzy pokrzywdzonych ostrym przedmiotem oraz groźba wyrzuceniaI. M. (1)przez okno w przypadku niewydania pieniędzy. Z prawidłowo ustalonego w oparciu o zeznania pokrzywdzonych stanu faktycznego jednoznacznie wynika przy tym, żeR. K.iD. F.działali wspólnie i w porozumieniu dzieląc się rolami w trakcie zdarzenia i nie ma w tej sytuacji znaczenia że np. tylkoD. F.groził wyrzuceniemI. M.przez okno i zabrał jej mienie skoro było to w obecności i za pełną akceptacjąR. K., któremu przekazał następnie kluczyki do samochodu pokrzywdzonej i polecił sprawdzić czy jest tam „kasa”, co ten uczynił ( k.12 ). Zupełnie gołosłowne jest w tej sytuacji twierdzenie obrońcy oskarżonego zawarte w uzasadnieniu apelacji, iż brak jest jednoznacznych dowodów żeR. K.uczestniczył w rozboju, że był jego aktywnym uczestnikiem. Słusznie Sąd I instancji wskazał także, że zeznania pokrzywdzonych pośrednio potwierdzają zeznania świadkówS. S.iI. A., Osoby te, pracujące w hotelu gdzie doszło do zdarzenia nie były wprawdzie jego bezpośrednimi świadkami, opisywały jednak w sposób zbieżny z zeznaniami pokrzywdzonych okoliczności przed dokonanym rozbojem gdy oskarżony iD. F.udawali się do pokoju hotelowego i po nim gdy pokrzywdzonaG. W.krzykiem alarmowała o zdarzeniu i prosiła o zabezpieczenie auta ( k.196 – 199 , k. 206 -207 ). Zważywszy na wszystkie powyższe okoliczności niezasadne są zarzuty naruszeniaart. 5 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.,art. 91 k.p.k.,art. 410 k.p.k.,art. 424 k.p.k.
W kontekście czynu z pkt. I części wstępnej oskarżony w osobiście sporządzonej apelacji twierdził że naruszone zostało jego prawo do obrony poprzez nieprzesłuchanie bezpośrednio na rozprawie świadkaG. W.iD. F.. Zarzut ten jest chybiony.G. W.została przesłuchana w drodze pomocy prawnej przed sądem wezwanym – Sądem Rejonowym w Hrubieszowie w trybieart. 396 § 2 k.p.k., o czynności tej zawiadomiony został oskarżony a uczestniczyła w niej obrońca oskarżonego wyznaczona do tej czynności ( k. 892 – 893, k. 874 ). Napotykając na trudności związane ze stawiennictwem tego świadka na rozprawie Sąd I instancji miał prawo wyboru formy jego przesłuchania, fakt iż skorzystał z instytucji sądu wezwanego nie zaś z przesłuchania za pomocą urządzenia technicznego pozwalającego na przeprowadzenie tej czynności na odległość - wbrew temu co podnosi skarżący - nie oznacza że zostało naruszone jego prawo do obrony. Miejsce pobytuD. F.w czasie trwania postępowania sądowego nie było znane, przebywał on za granicą nie podając dokładnego adresu, wcześniej, jeszcze w postępowaniu przygotowawczym z tego powodu wyłączono jego sprawę do odrębnego rozpoznania ( k.737,k.773, k.528 ). Sąd I instancji władny był w tej sytuacji na podstawieart.391 § 2 k.p.k.poprzestać na odczytaniu jego wyjaśnień ze śledztwa ( k.775 odwrót ). Ten sposób procedowania w tej określonej sytuacji wbrew twierdzeniom skarżącego także nie narusza prawa do obrony oskarżonego w rozumieniuart.6 k.p.k.
Dla Sądu Okręgowego nie ulega wątpliwości, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 276 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.Dostatecznie uzasadnił to Sąd I instancji ( str. 6 i 14 uzasadnienia ,k. 950 odwrót, 954 odwrót akt ). Oskarżony nietrafnie kwestionował w apelacji działanie w warunkach multirecydywy zart. 64 § 2 k.k., spełnione zostały bowiem wszystkie przesłanki o których mowa w tym przepisie. Skarżącemu przypomnieć należy że w warunkach recydywy wielokrotnej popełnić można jedynie przestępstwa z katalogu wymienionego w tym przepisie, m.in. przestępstwo rozboju zart. 280 § 1 k.k.Wszystkie pozostałe przestępstwa przypisane oskarżonemu w niniejszej sprawie do katalogu tego nie należą dlatego w kwalifikacjach prawnych przyjęto w stosunku do nichart. 64 § 1 k.k.Analizując przesłanki zart. 64 § 2 k.k.podkreślić należy że oskarżonyR. K. (2)( wcześniej używający nazwiskaR. K. (1)) był wielokrotnie karany głównie za przestępstwa przeciwko mieniu, w tym dwoma wyrokami wymienionymi w opisie przypisanego mu czynu ( wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 6.09.2000 r. w sprawie II K 288/00 za czyn zart.289§2 k.k.i in. na karę 1 roku pozbawienia wolności wykonaną w okresie 3.08.2000 r.- 6.09.2000 r. i 11.09.2003 r. – 8.08.2004 r. oraz wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 21.06.2005 r. w sprawie II K 220/05 m.in.za ciąg przestępstw zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności objętą karą łączną 4 lat pozbawienia wolności wykonaną w okresie 21.07.2006 r. – 21.07.2010 r., odpisy wyroków k.144 -149, k.318, k.447 ). Spełnione są więc wszystkie przesłanki o których mowa wart. 64 § 2 k.k.: uprzednie skazanie w warunkachart. 64 § 1 k.k., odbycie łącznie co najmniej roku kary pozbawienia wolności, popełnienie ponownie przestępstwa z katalogu zart. 64 § 2 k.k.(jest w nim kradzież z włamaniem zart. 279 § 1 k.k.) w okresie 5 lat po odbyciu poprzedniej kary.
W ocenie Sądu Okręgowego kara orzeczona przez Sąd I instancji za wyżej wymieniony czyn w wymiarze 5 lat pozbawienia wolności była jednak karą rażąco surową , zważywszy przede wszystkim na okoliczności i sposób jego popełnienia. W tym zakresie Sąd uznał za zasadne argumenty zawarte w obydwu apelacjach. Nie kwestionując istotnych okoliczności obciążających dla oskarżonego, w tym wspomnianej wyżej uprzedniej karalności, działania w warunkach recydywy wielokrotnej, przypomnieć należy, iż z ustalonego stanu faktycznego wynika, że wobec pokrzywdzonych nie użyto przemocy a jedynie grożono jej użyciem, ponadto pierwszoplanową rolę w dokonanym przestępstwie odgrywałD. F., był on bardziej aktywny, zdawał się podejmować najważniejsze decyzje, rola oskarżonegoR. K. (2)była drugoplanowa. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok wobec oskarżonego obniżając karę pozbawienia wolności za ten czyn do 4 lat. Kara w takim wymiarze zdaniem Sądu Okręgowego będzie adekwatna do wszystkich okoliczności o których mowa wart. 53 § 1 i 2 k.k.
Co się tyczy czynu z pkt II części wstępnej wyroku ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd I instancji także nie budzi zastrzeżeń. Dysponując na rozprawie głównej walorem bezpośredniości, działając w ramach zasady swobodnej oceny dowodów Sąd ten władny był dać wiarę zeznaniom świadkaS. L.w szczególności z postępowania przygotowawczego i zeznaniom świadkówE. G.iR. R., odmówić zaś wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego zaprzeczającego kradzieży samochodu na szkodęS. L.i zeznaniom świadkówM. B.orazM. W.. Swoje stanowisko Sąd I instancji przekonywująco argumentował w pisemnym uzasadnieniu wyroku odnosząc się do wszystkich istotnych kwestii, w tym także do częściowej zmiany zeznań przezS. L.na rozprawie ( str. 9 – 11 uzasadnienia, k. 952 – 953 akt ). W ocenie Sądu Okręgowego ani obrońca oskarżonego ani sam oskarżony nie wskazali w apelacjach przekonywujących argumentów które podważałyby tą ocenę. Przedstawiając swoją ocenę materiału dowodowego skarżący nie przekonali Sądu Odwoławczego co do jej trafności. Zdaniem Sądu Okręgowego mając na uwadze zasady prawidłowego rozumowania, wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego nie ulega wątpliwości, że oskarżony dokonał kradzieży samochoduO. (...)należącego doS. L., nie zaś – jak próbowali przekonać skarżący w apelacjach – pokrzywdzony oddał oskarżonemu to auto „w zastaw” za kwotę 500 zł. Nie budzi żadnych wątpliwości kwalifikacja prawna czynu oskarżonego.
Mając na uwadze materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie ulega także dla Sądu Okręgowego wątpliwości sprawstwo i wina oskarżonegoR. K.odnośnie czynów z pkt IV i V części wstępnej wyroku. Zeznania świadkówM. K. (2)iE. A.a także pracownikasklepu (...)jednoznacznie świadczą że oskarżony dokonał wspólnie i w porozumieniu z wyżej wymienionymi kobietami kradzieży niwelatorów z marketu(...)wŁ.. Obydwie kobiety szczegółowo opisały okoliczności dokonania kradzieży z podziałem ról na poszczególne osoby i bynajmniej nie wynika z nich że oskarżony jedynie „był i oglądał” te urządzenia. Z kolei odnośnie kradzieży mienia zesklepu (...)wZ.na sprawstwo oskarżonego jednoznacznie wskazują zeznaniaJ. D.,P. M.iP. Z.. Także w tym wypadku dwoje pierwszych z wymienionych świadków dokładnie opisało okoliczności kradzieży wskazując szczegółowo jaka była rola oskarżonego. W zakresie tych dwóch czynów Sąd I instancji zasadnie dał wiarę dowodom z zeznań wymienionych świadków odmawiając wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego. W apelacjach nie przedstawiono przekonywujących argumentów na podważenie powyższego. Kwalifikacje prawne czynów oskarżonego są prawidłowe.
Kara 1 roku pozbawienia wolności za ciąg przestępstw z pkt II ,IV i V części wstępnej z pewnością nie jest karą rażąco surową, zważywszy w szczególności na okoliczności obciążające oskarżonego, w szczególności uprzednią wielokrotną karalność.
Sąd I instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy również odnośnie czynu z pkt III części wstępnej wyroku. Podstawowe znaczenie ma tutaj ocena zeznań świadkaH. M. (1)prawidłowo przeprowadzona przez Sąd I instancji (str. 13 uzasadnienia, k. 954 akt). Z zeznań tego świadka jednoznacznie wynika że zaświadczenie o zatrudnieniu oskarżonego w jego zakładzie pracy wydał „dla jego kuratorki aby wiedziała gdzie on przebywa”, oskarżonego zaś zatrudniał bez umowy o pracę płacąc mu 400 – 600 zł tygodniowo ( k.290 ). Świadek zawiesił przy tym swoją działalność gospodarczą od 1.09.2011 r. ( k.262 ). Niewiarygodne, wręcz naiwne jest twierdzenie oskarżonego zawarte w apelacji że nie wiedział o zawieszeniu działalności gospodarczej przezH. M., skoro od ponad dwóch miesięcy do momentu czynu już u niego nie pracował. Oczywistym jest że oskarżony podpisując oświadczenie w dniu 22.11.2011 r. o zatrudnieniu w zakładzie świadka na podstawie umowy o pracę i poświadczając w ten sposób że ma stały dochód usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem bank w którym złożył wniosek o udzielenie pożyczki. W apelacjach brak jest logicznych argumentów podważających powyższe okoliczności. Kwalifikacja prawna czynu oskarżonego w ocenie Sądu Okręgowego jest prawidłowa.
Wymierzona za ten czyn kara 1 roku pozbawienia wolności nie jest karą rażąco surową zważywszy na wszystkie okoliczności obciążające o których mowa powyżej.
Nie jest też karą rażąco surową kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z pkt VI części wstępnej wyroku. Poza wszystkimi okolicznościami obciążającymi wymienionymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku i przytoczonymi powyżej wskazać należy na niemałą szkodę wyrządzoną tym czynem oskarżonego, przekraczająca 1.700 zł.
Reasumując powyższe i przechodząc do wymiaru kary łącznej Sąd Okręgowy uznał że kara 6 lat pozbawienia wolności jest rażąco surowa, w szczególności zważywszy iż obniżona została z 5 do 4 lat kara pozbawienia wolności za czyn zart. 280 § 1 k.k.i in. W tym stanie rzeczy zmieniając zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoR. K.Sąd Okręgowy obniżył karę łączną pozbawienia wolności z pkt 5 części dyspozytywnej do 5 lat. Tak wymierzona kara w przekonaniu Sądu Okręgowego spełni swoje zadanie tak w zakresie prewencji ogólnej jak i szczególnej.
Zmieniając zaskarżony wyrok w sposób wyżej opisany Sąd Okręgowy w pozostałej części utrzymał go w mocy wobec oskarżonegoR. K..
Na podstawieart. 29 ustawy Prawo o adwokaturzeSąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. M.kwotę 516,60 zł. w tym 96,60 zł. podatku od towarów i usług oraz kwotę 117,00 zł niezbędnych wydatków (koszty dojazdu do Sądu Okręgowego z siedziby kancelarii wZ.k. 1119 akt ) tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym.
Na podstawieart. 624 § 1 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.Sąd Okręgowy zważywszy na sytuację materialną oskarżonego zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.