Sąd Okręgowy w Radomiu
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 493/16
Data wyroku: 2017-02-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jarosław Łuczaj

Sygn. akt VI U 493/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 lutego 2017 roku
Sąd Okręgowy w Radomiu VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSO Jarosław Łuczaj
Protokolant st. sekr. sąd. Marta Gackiewicz
po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2017 roku w Radomiu
sprawyW. R. (1)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
o emeryturę
na skutek odwołaniaW. R. (1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.z dnia 31 marca 2016 roku, nr(...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznajeW. R. (1)prawo do emerytury z dniem 28 lutego 2016 roku.
SSO Jarosław Łuczaj
Sygn. akt VI U 493/16

UZASADNIENIE
W. R. (1)pismem z dnia 25 kwietnia 2016 roku odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.z dnia 31 marca 2016 roku, nr(...), w sprawie odmowy prawa do emerytury. Zarzucił jej sprzeczność istotnych ustaleń co do charakteru jego pracy w(...) S.A.Kopalni (...), wPrzedsiębiorstwie (...) S.A.i wPrzedsiębiorstwie (...) S.C.- z treścią dokumentów w postaci świadectw pracy przez uznanie, że nie wykazał żadnego okresu pracy w warunkach szczególnych, podczas gdy z właściwej oceny tych dokumentów wynika, że poza ogólnym stażem pracy przewyższającym 25 lat pracy, pracował ponad 15 lat w warunkach szczególnych. Wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i orzeczenie, że nabył prawo do emerytury w dniu 28 lutego 2016 roku (odwołanie – k. 3-4).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu podniesiono, żeW. R. (1)na dzień 1 stycznia 1999 roku nie udowodnił 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy nie zaliczył do pracy w szczególnych warunkach okresów zatrudnienia wzakładach (...) S.A.,(...) S.C.iKopalni (...)z powodu nieprawidłowości formalnych świadectw pracy w szczególnych warunkach (odpowiedź na odwołanie – k. 9).
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
W. R. (1)urodził się (...)(okoliczność bezsporna).
W okresie od 9 lutego 1976 roku do 30 czerwca 1978 rokuW. R. (1)zatrudniony był wKopalni (...)wR.jako konserwator maszyn i urządzeń przeróbki mechanicznej węgla na powierzchni. Zajmował się naprawami, remontami i konserwacją wszystkich urządzeń napędzanych elektrycznie, służących do mechanicznej przeróbki węgla kamiennego, tj. taśmociągów, przenośników kubełkowych, wibratorów, silników, wygarniarek, przesiewaczy i osadzarek. Miał za zadanie utrzymać pracę w ruchu ciągłym. To była praca na powierzchni. Po wydobyciu na powierzchnię węgiel trafiał do specjalnych zbiorników, z których poprzez taśmociągi trafiał na tzw. osadzarki, gdzie odbywało się płukanie węgla. Następnie za pomocą taśmociągów węgiel był przekazywany do różnych zbiorników, w zależności od grubości węgla. Odpadki z węgla za pomocą taśmociągów, tj. przenośników kubełkowych szły do elewatorów, a stamtąd taśmociągiem do zbiornika. Ze zbiorników były ładowane na wagony, a stamtąd wywożone na hałdy. Z kolei węgiel ze zbiorników ładowany był na wagony i wysyłany z kopalni.W. R.pracował w grupie co najmniej dwuosobowej. Było kilka ciągów technologicznych i wszystkie one pracowały jednocześnie, chyba że była awaria, to wówczas trzeba ją było naprawiać w ruchu. W kopalni było duże zapylenie, duży hałas,W. R.dostawał codziennie zupy, pół litra mleka, napoje i tzw. dodatek szkodliwy (umowa o pracę, karty obiegowe, świadectwo pracy, świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych w aktach osobowych – k. 47, zeznania wnioskodawcy – zapis na płycie CD – k. 42).
W okresie od 18 września 1978 roku do 26 kwietnia 1980 rokuW. R. (1)zatrudniony był w Kombinacie(...)(...)wW.(późniejPrzedsiębiorstwo (...) S.A.wW.) na stanowisku ślusarza na wydziale remontów. Wykonywał wówczas prace w cementowniach w całej Polsce, np. wW., wG., wR., naK., wC., wN., wW., wO.i wM.. Około 99,9 % pracował w delegacjach, a czasami też wW.. Zajmował się utrzymaniem pracy ciągłej w cementowniach. Zdarzało się też, że pracował w elektrowniach, elektrociepłowniach i kotłowniach. W cementowniach naprawiał elewatory cementu, elewatory szlamu, piece obrotowe, reduktory, przenośniki taśmowe, przenośniki zgrzebłowe czyli łańcuchowe, młyny cementu, młyny surowca, młyny węgla, elektrofiltry, zbiorniki szlamowe, transportery żużla i węgla. W elektrowniach i elektrociepłowniach były podobne urządzenia. WElektrowniach (...),W.,Ż.,S.,G.(...), zajmował się np. wymianą instalacji rurowych w kotłach służących do podgrzewania wody, która służyła do ogrzewania osiedli mieszkaniowych. W(...)panowało zapylenie cementem, temperatura wynosiła nawet plus 71 stopni Celsjusza. To była praca przeważnie od godz. 6.00 do godz. 18.00. Pobierał tzw. dodatki szkodliwe (umowa o pracę, karta obiegowa zmiany, angaże w aktach osobowych – k. 15, zeznania wnioskodawcy – zapis na płycie CD – k. 42, zeznania świadków:W. B.iJ. S.– zapis na płycie CD – k. 42).
W okresie od 28 kwietnia 1980 roku do 2 kwietnia 1982 rokuW. R. (1)odbywał zasadniczą służbę wojskową (karta powołania, kwestionariusz osobowy w aktach osobowych – k. 15).
W okresie od 26 kwietnia 1982 roku do 10 czerwca 1992 rokuW. R. (1)ponownie zatrudniony był wKombinacie (...),(...)wW.(późniejPrzedsiębiorstwo (...) S.A.wW.) na stanowisku ślusarza na wydziale remontów. Wykonywał te same prace co przed powołaniem do odbycia służby wojskowej (świadectwo pracy, karta obiegowa zmiany, angaże, w aktach osobowych – k. 15, zeznania wnioskodawcy – zapis na płycie CD – k. 42, zeznania świadków:W. B.iJ. S.– zapis na płycie CD – k. 42).
W okresie od 1 marca 1993 roku do 5 marca 1996 roku i od 6 marca 1996 roku do 31 lipca 1999 rokuW. R. (1)zatrudniony był wZakładzie (...)- (...) S.C.wW.(następniePrzedsiębiorstwo (...) S.C.wW.) na stanowisku ślusarz-spawacz. Faktycznie wykonywał jednak pracę jako spawacz przy remontach. Wykonywał spawanie elektryczne i gazowe. Pracował w tych samych zakładach i na tych samych urządzeniach co w(...). Świadczył pracę w różnych cementowniach i elektrowniach, nie tylko wW.. W większości były to delegacje. Spawał piece, młyny węgla, młyny cementu, demontował elektrofiltry, wycinał je i przyspawywał nowe, spawał konstrukcje i rurociągi. Dostawał mleko i gorące posiłki. Korzystał z urlopów bezpłatnych w okresach: 12 lipca do 13 sierpnia 1993 roku, 13 do 30 września 1993 roku, 18 do 31 października 1993 roku, 7 do 28 lutego 1994 roku, 13 do 30 czerwca 1994 roku, od 10 do 31 sierpnia 1994 roku, od 1 do 12 grudnia 1995 roku i od 25 listopada 1996 roku do 31 grudnia 1996 roku (świadectwo pracy, umowy o pracę w aktach osobowych – k. 26, świadectwo pracy – k. 10 akt ZUS(...), zeznania wnioskodawcy – zapis na płycie CD – k. 42, zeznania świadków:G. K.iW. W.– zapis na płycie CD – k. 53).
W dniu 17 lutego 2016 rokuW. R. (1)złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.wniosek o przyznanie prawa do emerytury (wniosek – k. 1-4 akt ZUS).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.decyzją z dnia 31 marca 2016 roku odmówiłW. R. (1)prawa do dochodzonego świadczenia wobec braku udowodnienia wymaganego przepisami ustawy 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Organ rentowy uwzględnił okresy składkowe i nieskładkowe w łącznym wymiarze 25 lat, 6 miesięcy i 20 dni. Jednak odmówił uznania okresów pracy w warunkach szczególnych: od 9 lutego 1976 roku do 30 czerwca 1978 roku na podstawie świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawionego przez(...) S.A.Kopalnia (...), ponieważ stanowisko zawarte w świadectwie pracy w szczególnych warunkach (konserwator maszyn i urządzeń przeróbki mechanicznej węgla na powierzchni) nie jest zgodne ze stanowiskiem wykazanym w świadectwie pracy (ślusarz na powierzchni), od 18 września 1978 roku do 10 czerwca 1992 roku na podstawie świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych wystawionego przezPrzedsiębiorstwo (...) S.A., ponieważ powyższe Przedsiębiorstwo nie zajmowało się bezpośrednio produkcją, a jedynie remontami cementowni i innych zakładów na terenie kraju, a więc praca wykonywana na terenie zakładu wyklucza pracę przy bieżącej konserwacji agregatów i urządzeń na oddziałach będących w ruchu, od 1 marca 1993 roku do 5 marca 1996 roku oraz od 6 marca 1996 roku do 31 grudnia 1998 roku na podstawie świadectw wykonywania pracy w warunkach szczególnych wystawionych przezPrzedsiębiorstwo (...) S.C.wW., ponieważ przedłożone świadectwa pracy w warunkach szczególnych nie zawierają określenia charakteru wykonywanej pracy ściśle według wykazu, działu i pozycji zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku, jak również stanowisko pracy zawarte w świadectwach pracy w szczególnych warunkach (spawacz) nie jest zgodne ze stanowiskiem wykazanym w świadectwie pracy (ślusarz -spawacz) (decyzja – k. 15 akt ZUS).
Wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2010 roku w sprawie VI U 1576/09 Sad Okręgowy w Radomiu zmienił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.z dnia 30 kwietnia 2009 roku, nr(...)- w ten sposób, że przyznałG. K.prawo do emerytury od dnia 2 stycznia 2009 roku (wyrok – k. 117 akt sprawy VI U 1576/09 Sądu Okręgowego w Radomiu).
Wyrokiem z dnia 8 maja 2014 roku w sprawie VI U 1887/13 Sąd Okręgowy w Radomiu zmienił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.z dnia 8 października 2013 roku, nr(...)- w ten sposób, że przyznałW. B.prawo do emerytury od dnia 28 września 2013 roku (wyrok – k. 40 akt sprawy VI U 1887/13 Sądu Okręgowego w Radomiu).
Sąd uznał za wiarygodne zeznaniaW. R. (1)co do jego zatrudnienia i charakteru pracy w(...) S.A.Kopalni (...)wR., wKombinacie (...),(...)wW.(późniejPrzedsiębiorstwo (...) S.A.wW.) oraz wZakładzie (...)
- (...) S.C.wW.(następniePrzedsiębiorstwo (...) S.C.wW.). Zeznania te co do okresu zatrudnienia wKombinacie (...),(...)wW.(późniejPrzedsiębiorstwo (...) S.A.wW.), potwierdzone zostały przez zeznania świadkówW. B.iJ. S., zaś co do okresu zatrudnienia wZakładzie (...)
- (...) S.C.wW.(następniePrzedsiębiorstwo (...) S.C.wW.) przez świadków:G. K.iW. W.. Zeznania te są wiarygodne i obiektywne, pochodzą od osób obcych w stosunku do wnioskodawcy, nie nastawionych na konkretne rozstrzygnięcie w sprawie. Świadkowie pracowali razem z wnioskodawcą w spornych okresach, wobec czego mieli możliwość obserwacji jego pracy i opisali czynności, jakie wykonywał. Zeznania wnioskodawcy potwierdzają także dokumenty zawarte w jego aktach osobowych. Dokumenty zgromadzone w niniejszej sprawie nie były kwestionowane przez żadną ze stron.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
W myślart. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity Dz. U. Z 2016 roku poz. 887 ze zm.), ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz
2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Zgodnie natomiast z art. 184 ust. 2 powołanej ustawy, emerytura, o której mowaw ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy - w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem. Warunkiem nabycia uprawnień emerytalnych według art. 184 jest więc spełnienie przed dniem 1 stycznia 1999 roku przesłanki posiadania co najmniej 25-letniego okresu podlegania ubezpieczeniu społecznemu. Brak w treści tego artykułu przesłanki końcowej daty spełnienia pozostałych warunków nabycia uprawnień emerytalnych (tj. dożycia wieku emerytalnego na dzień 31 grudnia 2007 roku) powoduje, że ubezpieczeni, którzy w chwili wejścia w życie ustawy o emeryturach i rentach z FUS posiadali wymagany okres ubezpieczenia (szczególny i zwykły), mogą realizować prawo do emerytury na starych zasadach po osiągnięciu wieku emerytalnego określonego w art. 32, 33, 39 i 40 również po dniu 31 grudnia 2007 roku oraz nieprzystąpieniu do OFE lub złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Natomiast zgodnie z art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, ubezpieczonym urodzonym przed 1 stycznia 1949 roku, będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2 i 3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1. Poprzez art. 184 ust. 1 przepisy art. 32 ustawy stosuje się do osób urodzonych po dniu 31 grudnia 1949 roku. Za pracujących w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Ustęp 4 powołanego artykułu stanowi, że wiek emerytalny, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 1 i 2 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych. Zatem zastosowanie będą miały przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Przepisy § 3 i 4 wymienionego rozporządzenia określają warunki, od których spełnienia zależy uzyskanie wcześniejszej emerytury. Są to: okres zatrudnienia wynoszący dla mężczyzn 25 lat, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach, wymienionej w wykazie A oraz osiągnięcie wieku emerytalnego 60 lat dla mężczyzn.
Poza sporem w niniejszej sprawie pozostawało, że wnioskodawca w dniu(...)roku osiągnął wiek emerytalny, udowodnił 25-letni okres ubezpieczenia oraz że nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego. Okolicznością sporną było natomiast czy udowodnił, iż wykonywał prace w warunkach szczególnych wymienione w wykazie A w wymiarze co najmniej 15 lat i czy staż ten osiągnął przed dniem 1 stycznia 1999 roku, w szczególności czy pracował w warunkach szczególnych w czasie zatrudnienia w(...) S.A.Kopalni (...)wR., wKombinacie (...),(...)wW.(późniejPrzedsiębiorstwo (...) S.A.wW.) oraz wZakładzie (...)
- (...) S.C.wW..
Co do okresu zatrudnienia w(...) S.A.Kopalni (...)wR.,W. R. (1)przedstawił zwykłe świadectwo pracy, z którego wynika, iż w okresie od 9 lutego 1976 roku do 30 czerwca 1978 roku zatrudniony był na stanowisku ślusarza na powierzchni. Ze świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych z dnia 17 stycznia 2003 roku wynika zaś, iż w okresie tym zatrudniony był jako konserwator maszyn i urządzeń przeróbki mechanicznej węgla na powierzchni, wymienionym w wykazie B, dział IV, poz. 9, pkt 2 stanowiącym załącznik nr 1 do Zarządzenia nr 17 Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 12 sierpnia 1983 roku w sprawie określenia stanowisk pracy w resorcie górnictwa i energetyki, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie uwzględnił w/w okresu wykonywania prac w warunkach szczególnych z uwagi na to, że stanowisko zawarte w świadectwie pracy w szczególnych warunkach (konserwator maszyn i urządzeń przeróbki mechanicznej węgla na powierzchni) nie jest zgodne ze stanowiskiem wykazanym w świadectwie pracy (ślusarz na powierzchni).
(...) S.A.OddziałKWK (...)pismem z dnia 18 kwietnia 2016 roku poinformował,a że stanowisko ślusarz na powierzchni wymienione w świadectwie pracy z dnia 2 lipca 1978 roku nie odpowiada nazwie stanowiska pracy w szczególnych warunkach wymienionym w przepisach resortowych, ponieważ zmiana nazwy tego stanowiska na nazwę wymienioną w zarządzeniach resortowych nastąpiła po wprowadzeniu Zarządzenia nr 17 Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 12 sierpnia 1983 roku. W związku z powyższym nie było i nie ma możliwości dokonania zmian w świadectwie pracy wystawionymW. R. (1)w dniu 2 lipca 1978 roku. Z uwagi na to wydano nowe zaświadczenie pracy, w którym podano nazwę obecną stanowiska pracy, na którym wnioskodawca był zatrudniony, będącą odpowiednikiem nazwy określonej w zarządzeniu resortowym (pismo w aktach osobowych – k. 47).
Postępowanie dowodowe przeprowadzone w sprawie pozwala jednoznacznie stwierdzić, że w okresie od 9 lutego 1976 roku do 30 czerwca 1978 roku (tj. 2 lata, 4 miesiące, 21 dni) w(...) S.A.Kopalni (...)wR.,W. R. (1)stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace wymienione w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, w wykazie A, dział XIV, poz. 25, gdzie wskazano bieżącą konserwację agregatów i urządzeń oraz prace budowlano-montażowe i budowlano remontowe na oddziałach będących w ruchu, w związku z działem I, poz. 5, gdzie wskazano przeróbkę mechaniczną węgla, ewentualnie w wykazie B, dział IV, poz. 9, gdzie wskazano prace wykonywane bezpośrednio przy przeróbce mechanicznej węgla w zakładach górniczych lub pracę górniczą w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym górników i ich rodzin. Z zeznań wnioskodawcy i jego akt osobowych wynika, że w tym okresie wykonywał on prace jako konserwator maszyn i urządzeń przeróbki mechanicznej węgla na powierzchni. Zajmował się naprawami, remontami i konserwacją wszystkich urządzeń napędzanych elektrycznie, służących do mechanicznej przeróbki węgla kamiennego, tj. taśmociągów, przenośników kubełkowych, wibratorów, silników, wygarniarek, przesiewaczy i osadzarek. Miał za zadanie utrzymać pracę w ruchu ciągłym.
W okresach od 18 września 1978 roku do 26 kwietnia 1980 roku (tj. 1 rok, 7 miesięcy, 9 dni) i od 26 kwietnia 1982 roku do 10 czerwca 1992 roku (tj. 10 lat, 1 miesiąc, 15 dni)W. R. (1)zatrudniony był wKombinacie (...),(...)wW.(późniejPrzedsiębiorstwo (...) S.A.wW.), wykonywał pracę na stanowisku ślusarza na wydziale remontów. Wnioskodawca rzeczywiście w około 99,9 % wykonywał wówczas prace w delegacjach w cementowniach w całej Polsce, w tym także wW.. Zajmował się jednak utrzymaniem pracy ciągłej w cementowniach. Zdarzało się też, że pracował w elektrowniach, elektrociepłowniach i kotłowniach. W cementowniach naprawiał elewatory cementu, elewatory szlamu, piece obrotowe, reduktory, przenośniki taśmowe, przenośniki zgrzebłowe czyli łańcuchowe, młyny cementu, młyny surowca, młyny węgla, elektrofiltry, zbiorniki szlamowe, transportery żużla i węgla. W elektrowniach i elektrociepłowniach naprawiał podobne urządzenia. Pozwala to przyjąć, że we wskazanych okresach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace wymienione w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, w wykazie A, dział XIV, poz. 25, gdzie wskazano bieżącą konserwację agregatów i urządzeń oraz prace budowlano-montażowe i budowlano remontowe na oddziałach będących w ruchu, w związku z działem V, poz. 14 tj. prace przy produkcji cementu oraz w związku z działem II, tj. prace  przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych.
W tym miejscu wskazać należy, że uwzględnieniu do stażu pracy w warunkach szczególnych podlega także okres odbywania przezW. R. (1)zasadniczej służby wojskowej, tj. od 28 kwietnia 1980 roku do 2 kwietnia 1982 roku. Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że służbę wojskową odbywał on w okresie zatrudnienia w Kombinacie(...)(...)wW.. Do odbywania służby wojskowej powołany został ze stanowiska ślusarza na wydziale remontów. Po jej zakończeniu powrócił do poprzedniego pracodawcy na uprzednio zajmowane stanowisko z dniem 26 kwietnia 1982 roku. O ciągłości zatrudnienia świadczy dokumentacja pracownicza znajdująca się w aktach niniejszej sprawy.
W okresie odbywania przez wnioskodawcę zasadniczej służby wojskowej obowiązywałaustawa z 21 listopada 1967 roku o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej(Dz. U. z 1967 roku Nr 44, poz. 220), która weszła w życie 29 listopada 1967 roku. Przepis art. 105 ust. 1 tej ustawy stanowił, że w okresie między powołaniem pracownika do czynnej służby wojskowej a jej odbyciem, stosunek pracy nie mógł być przez zakład pracy wypowiedziany ani rozwiązany. Zakład pracy, który zatrudniał pracownika w dniu powołania do zasadniczej lub okresowej służby wojskowej, był obowiązany zatrudnić go na poprzednio zajmowanym stanowisku lub na stanowisku równorzędnym pod względem rodzaju pracy oraz zaszeregowania osobistego, jeżeli w ciągu 30 dni od dnia zwolnienia z tej służby pracownik zgłosił swój powrót do zakładu pracy w celu podjęcia zatrudnienia (art. 106 ust. 1). Czas odbywania zasadniczej lub okresowej służby wojskowej wliczał się pracownikowi do okresu zatrudnienia w zakresie wszelkich uprawnień związanych z tym zatrudnieniem, jeżeli po odbyciu tej służby podjął on zatrudnienie w tym samym zakładzie pracy, w którym był zatrudniony przed powołaniem do służby (art. 108 ust. 1). Na podstawie przepisów wyżej powołanej ustawy o powszechnym obowiązku obrony wydane zostałorozporządzenie Rady Ministrów z 22 listopada 1968 roku w sprawie szczególnych uprawnień żołnierzy i ich rodzin(Dz. U. Nr 44, poz. 318), które w § 5 ust. 1 wprost regulowało sytuację prawną wnioskodawcy. Przepis ten stanowił, że żołnierzowi, który podjął zatrudnienie stosownie do zasad określonych w § 2-4, wlicza się czas odbywania służby wojskowej do okresu zatrudnienia w zakładzie pracy, w którym podjął zatrudnienie, w zakresie wszelkich uprawnień związanych z zatrudnieniem w tym zakładzie oraz w zakresie szczególnych uprawnień uzależnionych od wykonywania pracy na określonym stanowisku lub w określonym zawodzie. Z wyżej przywołanych przepisów wynika wniosek, że okres odbywania zasadniczej służby wojskowej pracownika, który w ciągu 30 dni od dnia zwolnienia z służby zgłosił się do macierzystego zakładu pracy w celu podjęcia zatrudnienia (co miało miejsce w przypadku wnioskodawcy) należy traktować jako pracowniczy okres ubezpieczenia. Co więcej, przepis ten pozwala pracownikowi na zachowanie wszelkich uprawnień związanych z określonym zatrudnieniem, a zatem na zaliczenie okresu służby wojskowej do stażu pracy w warunkach szczególnych, jeśli pracownik został powołany do służby w okresie wykonywania przez niego pracy w warunkach szczególnych. Prawidłową wykładnię wskazanych przepisów potwierdzają wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 6 kwietnia 2006 roku, III UK 5/06 (OSNP 2007/7-8/108) oraz z dnia 25 lutego 2010 roku, II UK 219/09, (LEX nr 590248).
Mając powyższe na względzie, Sąd Okręgowy wliczył okres odbywania służby wojskowej wynoszący 1 rok, 11 miesięcy i 5 dni do okresu pracy w warunkach szczególnych.
Postępowanie dowodowe przeprowadzone w sprawie pozwala także jednoznacznie stwierdzić, że w okresach od 1 marca 1993 roku do 5 marca 1996 roku i od 6 marca 1996 roku do 31 grudnia 1998 roku (z wyłączeniem okresów przebywania na urlopach bezpłatnych) (tj. 5 lat, 4 miesiące i 12 dni) wZakładzie (...)- (...) S.C.wW.(następniePrzedsiębiorstwo (...) S.C.wW.)W. R. (1)stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace wymienione w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, w wykazie A, dział XIV, poz. 12, gdzie wskazano prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym i atomowowodorowym. Z zeznań wnioskodawcy, zeznań świadkówG. K.iW. W., jak i akt osobowych wynika, żeW. R. (1)w tym okresie wykonywał pracę jako spawacz przy remontach. Wykonywał spawanie elektryczne i gazowe w różnych cementowniach i elektrowniach, nie tylko wW.. Spawał piece, młyny węgla, młyny cementu, demontował elektrofiltry, wycinał je i przyspawywał nowe, spawał konstrukcje i rurociągi.
Konkludując, okres pracy wnioskodawcy w warunkach szczególnych wynosi 21 lat, 5 miesięcy i 2 dni. Spełnione więc zostały przesłanki określone w art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.
W myśl art. 129 ust. 1 w/w ustawy, świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu. Wniosek w sprawie niniejszej wpłynął do organu rentowego w dniu 17 lutego 2016 roku, a w dniu 28 lutego 2016 rokuW. R. (1)osiągnął wiek 60 lat, tym samym prawo do emerytury przysługuje mu od dnia 28 lutego 2016 roku.
Biorąc powyższe pod uwagę, w oparciu o treśćart. 47714§ 2 kpc, Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji.
SSO Jarosław Łuczaj