Sąd Okręgowy w Krakowie
II Wydział Cywilny Odwołaczy
Sygnatura akt: II Ca 2334/16
Data wyroku: 2016-12-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lucyna Rajchel

Sygnatura akt II Ca 2334/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 grudnia 2016 roku
Sąd Okręgowy w Krakowie II Wydział Cywilny-Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący: SSO Lucyna Rajchel
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 grudnia 2016 roku wK.
sprawy z powództwa(...) Spółki AkcyjnejweW.
przeciwkoA. G.
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanej
od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie
z dnia 1 czerwca 2016 r., sygnatura akt VI C 1765/15/S

1
oddala apelację,

2
zasądza od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 135 (sto trzydzieści pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.

SSO Lucyna Rajchel
Sygn. akt II Ca 2334/16

UZASADNIENIE
Na podstawieart. 505[13]§2 kpc, wobec rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest niezasadna, a podniesione w niej zarzuty nie mogą odnieść oczekiwanego rezultatu.
Ponieważ pozwana zarzuca w apelacji zarówno naruszenie przepisów prawa procesowego jak i materialnego, w pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutów procesowych, ponieważ dopiero prawidłowo ustalony stan faktyczny pozwala na ocenę ewentualnej wadliwości w zakresie subsumpcji określonej normy prawnej pod prawidłowo ustalony stan faktyczny.
Jeśli chodzi zatem o zarzut naruszeniaart 232 kpc, to nie jest on zasadny, albowiem jak podkreśla się w orzecznictwie „Artykuł 232 zd. 1 k.p.c.określając reguły rozkładu ciężaru dowodu, stanowi niejako procesowy "odpowiednik" przepisuart. 6 k.c.Wyraża zasadę kontradyktoryjności, zgodnie z którą ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania cywilnego i to strony, a nie sąd, pozostają dysponentem toczącego się postępowania i one ponoszą odpowiedzialność za jego wynik. Oznacza to, że to strona ma obowiązek wyraźnego powołania konkretnego środka dowodowego dla wykazania podnoszonych przez siebie twierdzeń, uzasadniających żądanie.” (tak wyrok s.apel wB.z dn. 19 sierpnia 2016 r., I ACa 259/16). W związku z czym, wbrew zarzutom apelacji, należy podzielić pogląd sądu pierwszej instancji, iż to na pozwanej ciążył obowiązek wykazania ewentualnego braku zobowiązania wobec banku, zaś strona powodowa nie miała obowiązku – zgodnie z regułą rozkładu ciężaru dowodu – wykazywania takich okoliczności, które umniejszałyby jej dochodzone roszczenie.
Przechodząc do naruszeń przepisów prawa materialnego wskazać należy, że apelacja podnosi, że umowa o kartę kredytową nie generuje jeszcze obowiązku zapłaty za zobowiązanie gdyż sama umowa o kredyt nie stwarza jeszcze podstaw do żądania zwrotu zapłaty. Pozwana podważa więc, że w ramach zawartej umowy o kartę kredytową wykorzystała jakiekolwiek środki, a to dopiero zdaniem pozwanej czyniłoby roszczenie strony powodowej zasadnym. Stanowisko pozwanej jest błędne.
Wbrew twierdzeniom pozwanej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji zostały przeprowadzone dowody m.in. z bankowego tytułu egzekucyjnego oraz innych dowodów znajdujących się w aktach postępowania egzekucyjnego w sprawie pod sygn. akt Km 850/2012, jak m.in. zawiadomienie z dnia 4 maja 2012 r. o prowadzeniu postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego w postaci bankowego tytułu wykonawczego z dnia 16 listopada 2010 r. w sprawie nr(...)zaopatrzonego w klauzulę wykonalności postanowieniem Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie z dnia 10 grudnia 2010 r., czy postanowienia z dnia 28 czerwca 2012 r. o umorzeniu postepowania egzekucyjnego, z których to wynika istnienie wierzytelności poprzednika prawnego strony powodowej, będącej następnie przedmiotem umowy cesji, o której pozwana została powiadomiona i wezwana do zapłaty kwoty 859,49 zł z tytułuumowy nr (...). Pozwana nie zaprzeczyła prawdziwości tych dokumentów, ani nie przejawiała inicjatywy dowodowej w kierunku wykazania, że treść tych dokumentów nie odpowiada zaistniałemu stanowi faktycznemu, ograniczając się jedynie do twierdzeń, że w ramach umowy o kartę kredytową nie uruchomiła środków, a tym samym nie było podstaw do żądania od niej zapłaty. Umyka jednak pozwanej, że w dniu 16 listopada 2010 r. poprzednik prawny strony powodowej(...) Bank Spółka AkcyjnaweW.wystawił - na podstawie ksiąg rachunkowych – bankowy tytuł egzekucyjny nr ewidencyjny(...), w którym jako dłużniczka na dzień 16 listopada 2010 r. figurowała pozwanaA. G.. W dniu 1 grudnia 2010 r.(...) Bank Spółka Akcyjnawniosła o nadanie sądowej klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu. Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2010 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie nadał klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu maksymalnie do kwoty 4.000 zł. W związku z tym nie budzi wątpliwości sądu, że strona powodowa wykazała istnienie i wysokość dochodzonego roszczenia, natomiast ewentualne wykazanie okoliczności limitujących to roszczenie spoczywało na pozwanej, zgodnie zart. 6 kc, czego pozwana nie wykazała. Przypomnieć w tym miejsc należy, że zgodnie z §7 umowy o kartę kredytową, którą pozwana zawarła z(...) Bankiem Spółka Akcyjna, posiadacz karty zobowiązuje się do spłaty wykorzystanego limitu kredytowego, zaś stosownie do treści § 1 na wniosek posiadacza karty bank wydał kartę kredytowąV.C.Standard o numerze(...)oraz przyznał limit kredytowy do kwoty 1.000 zł, którego wykorzystanie było możliwe poprzez dokonywanie transakcji gotówkowych i bezgotówkowych przy użyciu karty kredytowej na zasadach określonych w umowie i regulaminie wydawania i używania kart kredytowych(...) Banku S.A.
Prawidłowo wskazał też Sąd Rejonowy, że strona powodowa wykazała, iż wobec bezskuteczności egzekucji, na podstawie umowy cesji zawartej z(...) Bank Spółka Akcyjnaz siedzibą weW.przeszły na nią wierzytelności należące do tego podmiotu. Swoje następstwo strona powodowa udowodniła przedstawiając umowę przelewu wierzytelności z dnia 14 grudnia 2012 r., a także potwierdzenia przelewów na rzecz(...) Bank Spółka Akcyjnadokonanych przez powoda w związku z tą umową.
W zakresie zarzutu przedawnienia roszczenia (jakkolwiek zarzut ten jest powtórzony w apelacji) pogląd sądu pierwszej instancji jest trafny i w związku z tym sąd odwoławczy przyjmuje go za własny. Termin przedawnienia roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosi trzy lata (art. 118 kc). W niniejszej sprawie bieg przedawnienia został przerwany przez wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Postępowanie egzekucyjne zostało umorzone postanowieniem z dnia 28 czerwca 2012 r. Termin przedawnienia biegnie więc na nowo od uprawomocnienie się tego postanowienia. Pozew został złożony w dniu 6 czerwca 2014 r., a więc przed upływem trzyletniego terminu przedawnienia roszczenia z tytułu kredytu udzielonego przez bank.
W tych okolicznościach apelacja pozwanej podlegała oddaleniu o czym orzeczono jak w pkt 1 sentencji na zasadzieart. 385 kpc.
O kosztach za postępowanie odwoławcze orzeczono z kolei jak w pkt 2 sentencji na zasadzieart. 98 §§1 i 3 kpcw zw. zart. 99 kpcw zw. zart. 391 §1 kpc. Na zasądzoną od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości ustalonej na podstawie § 2 pkt 2 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2015.1804 z późn. zm.).
SSO Lucyna Rajchel