Sąd Okręgowy w Poznaniu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 474/17
Data wyroku: 2017-06-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Gerke

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 czerwca 2017 r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu w IV Wydziale Karnym – Odwoławczym
w składzie:

Przewodniczący:  SSO  Piotr Gerke

Protokolant : apl .  radc .N. B.

      przy udziale Prokuratora  Prok. Rej. Poznań-Stare Miasto w Poznaniu Agnieszki  Kanarkowskiej

po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2017 r.
sprawyK. W.,
oskarżonego zart. 278§1 k.k.,
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego Poznań-Stare Miasto w Poznaniu z dnia 16 marca 2017 r., sygn. akt VIII K 39/17,

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchyla rozstrzygnięcia zawarte w punktach II-IV,

II
w pozostałym zakresie utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,

III
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 20,- zł tytułem zwrotu wydatków w postępowaniu odwoławczym oraz wymierza mu opłatę w kwocie 320,- zł za obie instancje.

SSO Piotr Gerke

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 16 marca 2017 r., sygn. akt VIII K 39/17, Sąd Rejonowy Poznań-Stare Miasto w PoznaniuuznałK. W.za winnego tego, że w dniu 21 listopada 2016 r. wP.przyul. (...)działając w celu przywłaszczenia dokonał zaboru artykułów przemysłowych z hali sprzedażowejsklepu (...)w postaci młoto-wiertarkiM. (...)o wartości 648,- zł oraz młota wyburzeniowego(...)o wartości 1548,- zł, czym spowodował straty o łącznej wartości 2.196,- zł na szkodę(...) sp. z o. o.– tj. przestępstwa zart. 278§1 k.k.i za to na podstawieart. 278§1 k.k.orazart. 33§1, 2 i 3 k.k.wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w liczbie 100 stawek dziennych po 10 zł (pkt I). Jednocześnie na podstawieart. 69§1 i 2 k.k.orazart. 70§1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na 3 lata próby, oddając oskarżonego pod dozór kuratora i zobowiązując go do wykonywania stałej pracy zarobkowej (pkt II-IV). Oskarżony został też obciążony kosztami sądowymi (k. 102-103).
Apelacjęod tego wyroku wywiódłprokurator, zaskarżając orzeczenie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze na niekorzyść oskarżonego i zarzucając obrazę prawa materialnego, a mianowicieart. 69§1 k.k.poprzez jego zastosowanie, podczas gdy w aktualnie obowiązującym stanie prawnym nie jest możliwe warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności, gdyż w czasie popełnienia czynu zabronionego był już skazany na karę pozbawienia wolności.
Podnosząc ten zarzut, apelujący domagał się zmiany zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności bez zastosowania warunkowego zawieszenia jej wykonania (k. 110-111).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja prokuratora zasługiwała na uwzględnienie.
Sąd Rejonowy bezbłędnie ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie, zasadnie uznając, iż oskarżony wyczerpał znamiona występku zart. 278§1 k.k.Prawidłowo ustalony został także katalog okoliczności obciążających i łagodzących w niniejszej sprawie, w efekcie czego brak jest podstaw do podważenia zasadności wymierzenia oskarżonemu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, jak i grzywny w liczbie 100 stawek dziennych po 10,- zł.
Rację ma natomiast prokurator, wskazując, iż decyzja o warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej w stosunku do oskarżonego zapadła z obrazą prawa materialnego, a mianowicieart. 69§1 k.k.Zgodnie z tym przepisem warunkowe zawieszenie wykonania kary możliwe jest jedynie w stosunku do sprawcy, który w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności, tymczasem oskarżony był skazany na taką karę dwukrotnie – w sprawie VI K 96/15 SR Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie wyrokiem z dnia 5 marca 2015 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności (i to mającą charakter kary bezwzględnej, bowiem 10 lutego 2016 r. zarządzono jej wykonanie) oraz w sprawie VII K 452/15 SR w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 9 września 2015 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił uprzednią karalność oskarżonego, tak więc doskonale wiedział, iż zachodzi wynikająca zart. 69§1 k.k.nieusuwalna przeszkoda w sięgnięciu do dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kolejnej kary, zatem decyzja o warunkowym zawieszeniu wykonania kary w stosunku doK. W.jest oczywiście błędna już tylko z tego powodu.
Na marginesie tylko wypada zauważyć, podzielając tym samym odnośne uwagi apelacji, iż decyzji tej nie sposób zrozumieć także w aspekcie prognostycznym, tj. z punktu widzenia drugiej przesłanki zart. 69§1 k.k.Osoba pięciokrotnie karana, w tym za niemal identyczne przestępstwo, jak w sprawie VII K 452/15 (także kradzież sprzętu w Castoramie), do tego działająca w okresie próby warunkowego zawieszenia wykonania poprzednio orzeczonej kary, w żaden sposób nie zasługuje na kolejne warunkowe zawieszenie i niczego tu nie zmieniają okoliczności przytaczane przez Sąd Rejonowy. Odzyskanie mienia przez pokrzywdzonego nie było zresztą następstwem czynnego żalu oskarżonego, lecz wynikiem skutecznej interwencji ochrony, zaś okoliczności osobiste co do oskarżonego istniały wcześniej i nie powstrzymały go przed popełnieniem przestępstwa, tak więc nie mogą go premiować przy wymiarze kary. Podkreślić w szczególności trzeba, iż – jak zresztą niewadliwie ustalił to Sąd Rejonowy, oskarżony jest osobą w pełni poczytalną, zdolną do rozumienia znaczenia swoich czynów oraz kierowania postępowaniem, a więc tym samym – zdolną do ponoszenia konsekwencji prawnych swoich zachowań.
Mając to wszystko na względzie, Sąd Okręgowy podzielił stanowisko prokuratora wyrażone w apelacji iwyeliminował z zaskarżonego wyroku rozstrzygnięcie o warunkowym zawieszeniu wykonania wymierzonejK. W.kary pozbawienia wolności wraz z zastosowanymi probacjami (pkt II-IV).
Ukształtowana tym samym bezwzględna kara pozbawienia wolności wraz z grzywną nie tylko uwzględnia ograniczenie zart. 69§1 k.k., ale i dopiero w takiej postaci stanowić będzie sprawiedliwą odpłatę za popełnione przez oskarżonego przestępstwo, adekwatną do stopnia jego zawinienia i społecznej szkodliwości czynu (prawidłowo ustalonych przez Sąd I instancji) oraz realizującą cele tak indywidualno-, jak i ogólnoprewencyjne. Tylko tego rodzaju represja może w szczególności pokazać oskarżonemu, że popełnianie po raz kolejny przestępstwa przeciwko mieniu, mimo uprzedniej karalności i dawanych szans na pozostanie na wolności, nie popłaca w żadnym aspekcie, także ekonomicznym.
Ani apelacja, ani treśćart. 440 k.p.k.nie stoją na przeszkodzie takiemu orzeczeniu. Nie ma podstaw, by szukać możliwości innej kwalifikacji zachowania oskarżonego, w szczególności jako wypadku mniejszej wagi, co pozwalałoby na ewentualne orzeczenie kary rodzajowo łagodniejszej – ani okoliczności podmiotowe, ani przedmiotowe czynu, prawidłowo ustalone przez Sąd Rejonowy, nie dają podstaw do takich rozważań.
Mając to wszystko na uwadze, jak również nie dopatrując się okoliczności zart. 439 k.p.k.,Sąd Okręgowy orzekł jak wpunktach I i II.
Okosztach sądowych za postępowanie odwoławczeorzeczono na podstawieart. 635 k.p.k.w zw. zart. 627 k.p.k.orazart. 1, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 3 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych. Wydatki Skarbu Państwa, określone w wyroku na 20,- zł, obejmują ryczałt za doręczenia w postępowaniu odwoławczym.

SSO Piotr Gerke