Sąd Okręgowy w Kaliszu
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II Ca 387/17
Data wyroku: 2017-10-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janusz Roszewski, Żaneta Cebula, Barbara Mokras

Sygn. akt II Ca 387/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
K., dnia 26 października 2017 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Janusz Roszewski (spr.)

Sędziowie:

SSO Barbara Mokras
SSR del. Żaneta Cebula

Protokolant:

st. sekr. sąd. Jolanta Bąk

po rozpoznaniu w dniu 26 października 2017r. w Kaliszu
na rozprawie
sprawy z powództwaM. K. (1), małoletniegoA. K.,R. K.,M. K. (2)
przeciwko(...) S.A.wW.
o zapłatę
na skutek apelacji powodówR. K.iA. K.
od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrzeszowie
z dnia 5 stycznia 2017r. sygn. akt I C 61/15

1
oddala obie apelacje;

2
zasądza od powodaR. K.na rzecz pozwanego(...) S.AwW.kwotę 900 (dziewięćset) złotych tytułem zwrotu połowy kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym;

3
nie obciąża powodówR. K.oraz małoletniegoA. K.kosztami procesu w pozostałym zakresie.

SSO Barbara Mokras SSO Janusz Roszewski SSR del. Żaneta Cebula

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Kaliszu wyrokiem dnia 5 stycznia 2017 r. zasądził od pozwanego(...) S.A.wW.na rzecz powodaR. K.kwotę 15.000 zł z ustawowymi odsetkami za okres od dnia 5 kwietnia 2013r. do dnia zapłaty (pkt III), oddalił powództwo tego powoda w pozostałej części oraz oddalił powództwo w stosunku do powodaA. K.o zapłatę kwoty 15.000 zł w całości (pkt IV) orzekła o kosztach procesu (pkt VII i VIII).
Apelację od wyroku wnieśli powódR. K.zaskarżając wyrok w części w zakresie niezasądzonej kwoty 15.000 złotych oraz powódA. K.w zakresie jego powództwa oddalonego w całości.
Wyrokowi w zaskarżonej części apelujący zrzucili naruszenie przepisów prawa procesowegoart. 233 § 1 i art.328§2 k.p.c.poprzez nieprawidłową ocenę zeznań świadkówM. K. (2)iM. K. (1)oraz opinii psychologicznej, że powódA. K.nie doznał krzywdy na skutek śmierci brata, a także brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego, co doprowadziło do zasądzenia na rzecz powodaR. K.zaniżonej sumy zadośćuczynienia za śmierć brata. Ponadto apelujący zarzucili naruszenie prawa materialnegoart. 448 k.c.w związku zart. 24 § 1 k.c.poprzez ich wykładnię polegającej na nieuwzględnieniu wszelkich przesłanek istotnych przy określaniu „sumy odpowiedniej” tytułem zadośćuczynienia i przyjęcie że powódA. K.nie poniósł krzywdy wskutek śmierci brata oraz oddalenie jego powództwa.
Podnosząc powyższe zarzuty apelujący wnieśli o zmianę zaskarżonego wyroku i zasądzenie od pozwanego na rzecz powodaR. K.dalszej kwoty zadośćuczynienia w wysokości 15.000 zł wrazz ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 1.12.2016r. do dnia do dnia zapłaty oraz zasądzenia na rzecz powodaA. K.kwoty 15.000 zł tytułem zadośćuczynienia z wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 5.04.2013r. do dnia do dnia zapłaty a także zasądzenie od pozwanego na rzecz powodów kosztów postępowania za obie instancje, w tym kosztów zastępstwa procesowego za drugą instancję wg norm przepisanych.
W odpowiedzi na apelację powodów, pozwany wniósł o oddalenie obu apelacji i zasądzenie od każdego z powodów na rzecz pozwanego kosztów postepowania odwoławczego, w tym kosztów zastępstwa procesowego .
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja powodaR. K., jak i apelacja powodaA. K., nie zasługują na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia faktyczne i rozważania dokonane przez Sąd Rejonowy i uznaje je za własne. W takiej sytuacji gdy sąd odwoławczy orzeka na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w pierwszej instancji i aprobuje dotychczasowe ustalenia, nie musi ich powtarzać (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., II CSK 18/07, Lex nr 966804; orzeczenie Sadu Najwyższego z dnia 13 grudnia 1935 r., C III 680/34. Zb. Urz. 1936, poz. 379, z dnia 14 lutego 1938 r.., C II 21172/37, Przegląd Sądowy 1938, poz. 380 i z dnia 19 listopada 1998 r., III CKN 792/98, OSNC 1999, nr 4, poz. 83; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2006 r., I CSK 147/05).
Sąd Rejonowy – wbrew zarzutom zawartym w apelacji - prawidłowo ustalił stan faktyczny. Przede wszystkim Sąd I instancji wyraźnie wskazał dowody na których się oparł i przyczyny dla których innym dowodom odmówił wiarygodności. Dokonana przez Sąd ocena nie jest oceną dowolną i mieści się w granicach zastrzeżonej dla sądów swobodnej oceny dowodów. Przytoczone w apelacji argumenty uzasadniające zarzut w ramachart. 233§1 k.p.c.polegający na błędzie w zakresie przełożenia prawidłowej oceny dowodów na prawidłowość ustalenia świadczenia należnego powodowiR. K., jak brak przesłanek do uwzględnienia powództwa powodaA. K.jest niezrozumiały, bowiem wysokość odpowiedniej sumy zadośćuczynienia, jak i oddalenie powództwa, stanowi wynik subsumcji dokonanych ustaleń faktycznych do zastosowanej normy prawa materialnego, nie zaś odniesienie się do oceny zgromadzonych dowodów. Już tylko podważanie oceny wskazanych dowodów poprzez formułowanie na ich podstawie wniosków stanowiących podstawę do uwzględnienia powództwa powodaA. K., czyni podniesiony w tym zakresie zarzut apelacyjny jako chybiony, bowiemw istocie przytoczone argumenty wyczerpują zarzut naruszenia prawa materialnego. Podobnie należy ocenić zarzut naruszenia prawa procesowego naruszeniaart. 233 §1 k.p.c.w stosunku do rozstrzygnięcia odnoszącego się do powództwaR. K..
W zawiązku zatem z treścią zarzutów naruszenia prawa materialnego, zawartych w apelacji obu powodów, stwierdzić należy, co następuje.
Sad Okręgowy podziela w całości dokonaną przez Sąd Rejonowy ocenę roszczenia powodaR. K.w ramach zastosowanego przepisuart.448w zw. zart. 24 k.c.. W tym miejscu jeszcze raz należy podkreślić, że Sąd meritii ustalając wysokość odpowiedniego zadośćuczynienia wziął pod uwagę wszystkie istotne okoliczności takie jak rozmiar krzywdy, czas jej trwania oraz stopień nasilenia. Dodać należy, że wprawdzie okoliczności wypadku jak i istniejąca więź emocjonalna między powodem a jego bratem miała wpływ na sposób przeżywania jego śmierci, ze wszystkimi jej emocjonalnymi przejawami, lecz należy zważyć, iż na sposób przeżywania żałoby niewątpliwie wpływają takie szczególne okoliczności jak dojrzałość czy samodzielność w ocenie zdarzenia wynikająca m.in. z wieku, jaki miała osoba pokrzywdzona w chwili śmierci osoby bliskiej.
Z ustalonych w sprawie okoliczności bezspornie wynika, że wspólnota rodzina powodaR. K.z bratem nie wynikała ze szczególnych okoliczności. Dodać należy, że powód miała wówczas lat 6. Niewiele rozumiał z zaistniałego zdarzenia. Większe znaczenie miało dla niego przeżywanie żałoby przez pozostałych członków rodziny, a nie własne świadome przeżywanie doznanej osobistej krzywdy. Prawidłowo zatem Sąd Rejonowy ustalił, iż jego krzwda jest związana z odczuwaną atmosfera żałoby panującą w domu. Odpowiednią sumą zadośćuczynienia, kompensującą materialnie naruszenie jego dobra osobistego, jest kwota 15.000 zł. Ustalona przez Sąd I instancji kwota zadośćuczynienia jest odpowiednia także dlatego, że nie odbiega od kwot przyznawanychw porównywalnych sprawach przez sądy powszechne i dlatego nie można mówić, że jest rażąco nieodpowiednia. Tylko zaś w razie spełnienia tej ostatniej przesłanki interwencja Sądu Okręgowego jest zasadna.
Odnosząc się do oceny roszczeniaA. K.to niezasadne jest podważanie oceny dokonanej przez Sąd I instancji. Sąd Okręgowyw całości akceptuje wywody zawarte w uzasadnieniu tego rozstrzygnięciai przyjmuje je za własne. Dodać jedynie należy, że nie budzi wątpliwości, że w wieku powoda, który w chwili zdarzenia miał zaledwie 3 lata, nie można nawet mówić o rozumienia zaistniałego zdarzenia, czy nawet zauważeniu panującej żałoby, a tym bardziej o jakimkolwiek stopniu świadomego jej przeżywania po nagłej utracie najbliższego członka rodziny, bowiem tylko wtedy dochodzi do powstania krzywdy moralnej podlegających kompensacji przez zasądzenie odpowiedniej sumy zadośćuczynienia.
Z tych powodów zarzut naruszenia przez Sąd Rejonowy prawa materialnego jest chybiony.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie zart. 385 k.p.c., orzec jak w sentencji.
O kosztach orzeczono zgodnie zart. 98oraz na podstawieart. 102 k.p.c.uznając sytuację powodów za szczególną, uzasadniającą obciążenie powodaR. K.jedynie w połowie kosztów procesuw postepowaniu apelacyjnym oraz odstąpienie od obciążenia kosztami procesu małoletniego powodaA. K..
Barbara Mokras Janusz Roszewski Żaneta Cebula