Sąd Rejonowy w Leżajsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 26/17
Data wyroku: 2017-04-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Rutkowska

Sygn. akt II. K 26/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 kwietnia 2017 roku
Sąd Rejonowy w Leżajsku - II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Dorota Rutkowska
Protokolant: Ilona Mędrek
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Leżajsku Waldemara Jabłońskiego
po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2017 roku na rozprawie sprawy:

T. R.
s.T.iD. z domu B.
ur. (...)wN.

oskarżonego o to, że:

w dniu 8 stycznia 2017 r. w miejscowościD.powiatu(...)znajdując się w stanie nietrzeźwości (I badanie nie mniej niż 1,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) prowadził pojazdmarki V. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym,

to jest o przestępstwo zart. 178a § 1 kk

u z n a j e

I
oskarżonegoT. R.za winnego popełnienia wyżej opisanego czynu, a stanowiącego przestępstwo zart. 178a § 1 kki za to na podstawieart. 178a § 1 kk

s k a z u j e

II
go na karę7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności,

III
na podstawieart. 69 § 1 kkiart. 70 § 1 kkwarunkowo zawiesza wobec oskarżonegoT. R.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolnościna okres próby 3 (trzech) lat,

IV
na podstawieart. 42 § 2 kkorzeka wobec oskarżonegoT. R.zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 (trzech) lat,

V
na podstawieart. 43 § 3 kknakłada na oskarżonegoT. R.obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów mechanicznych w terminie 7 dni od daty uprawomocnienia się wyroku,

VI
na podstawieart. 43a § 2 kkorzeka od oskarżonegoT. R.na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości5.000 (pięć tysięcy) złotych,

VII
na podstawieart. 624 § 1 kpkiart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(t.j. Dz. U. z 1983 r. nr 49 poz. 223 z późn. zm.) zwalnia oskarżonegoT. R.od ponoszenia kosztów sądowych, w tym opłaty, a wydatkami obciąża Skarb Państwa.

2.Sygn. akt II.K. 26/17

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 05 kwietnia 2017r.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 8 stycznia 2017 roku oskarżonyT. R.kierował samochodem osobowym markiV. (...)onr rej. (...), jadącdrogą krajową (...)zD.doW.. Oskarżony miał do pokonania ok. 4 km w jedną stronę. Alkohol w postaci piwa w ilości około 3 litrów spożywał tego dnia od godzin porannych do około godz. 14.00. Około godziny 15.30 wD.oskarżony został zatrzymany do kontroli drogowej przez funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji wL.: mł.asp.J. H.i st. sierż.D. H.. Policjanci na drodze zbadali stan trzeźwości oskarżonego. Podane urządzenie kontrolno-pomiarowe typuA.wykazało 1,25 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu u oskarżonego. Następnie oskarżony został przewieziony do Komendy Powiatowej Policji wL., gdzie zbadano ponownie jego stan trzeźwości, tym razem alkomatem. W pierwszej próbie wynik wyniósł 2,54 promila, w drugiej 2,52 promila, zaś w trzeciej 2,59 promila alkoholu w wydychanym powietrzu.
(

dowód:

wyjaśnienia oskarżonego

T. R.

-k. 10,43-44;

notatka urzędowa

–k. 1;

protokół użycia urządzenia kontrolno – pomiarowego

– k. 2,4;

świadectwo

wzorcowania –k. 3,5)
OskarżonyT. R.,ma 36 lat, zamieszkuje w miejscowościD.pod nr 310. Posiada wykształcenie średnie, z zawodu jest kierowcą, mechanikiem. Utrzymywał się z pracy za granicą - w Holandii, a także z pożyczek oraz pracy w charakterze kierowcy. Obecnie nie pracuje, posiada promesę zatrudnienia w charakterze kierowcy w firmie transportowej. Jest żonaty, posiada jedno małoletnie dziecko na utrzymaniu. Posiada dom jednorodzinny wraz z działką, na której dom stoi oraz samochód osobowy markiV. (...)z 2000 roku. Innego majątku nie posiada.
T. R.nie figuruje w Kartotece Karnej Krajowego Rejestru Karnego jako osoba karana.
(

dowód:

wyjaśnienia oskarżonego

T. R.

-k. 43;

zapytanie

o

udzielenie informacji o osobie

– k. 12)
OskarżonyT. R.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Składając wyjaśnienia potwierdził, że prowadził samochód osobowy markiV. (...), poruszając się zD.doW.. Wyjaśnił także, że alkohol pił w tym dniu od około godziny 10.00 do około godziny 14.00, zaś za kierownicę samochodu usiadł po godzinie 15.00. Kierował samochodem dlatego, że bolał go ząb i zamierzał pojechać doW.po tabletki przeciwbólowe. Wyjaśnienia oskarżonego w ocenie Sądu były jasne i szczere, a jako takie wiarygodne dla Sądu. Ponadto korespondowały z pozostałymi dowodami zebranymi w sprawie.
Na podstawieart. 388 kpkSąd postanowił ograniczyć postępowanie dowodowe w sprawie, albowiem wyjaśnienia oskarżonego przyznającego się do winy nie budziły wątpliwości w świetle ujawnionego materiału dowodowego.
Poza dowodem osobowym w postaci wyjaśnień oskarżonego Sąd przeprowadził w przedmiotowej sprawie także dowody z dokumentów.Notatka urzędowaPolicji nie stanowi wprawdzie dowodu przebiegu zdarzenia, jednakże jest zapisem czynności służbowych wykonanych w sprawie przez policjantów.Protokoły użycia urządzenia kontrolno-pomiarowegostanowią dowody stanu nietrzeźwości oskarżonego w chwili czynu, zaśzapytanie o udzielenie informacjio osobie dowodzi faktu, że oskarżony nie figuruje w Kartotece Karnej Krajowego Rejestru Karnego jako osoba karana. Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów zebranym w sprawie, bowiem stanowią one dowód na to, co zostało w nich urzędowo poświadczone przez uprawione do tego osoby.
Czyn popełniony przez oskarżonegoT. R.wyczerpuje znamionaprzestępstwa zart. 178a § 1 kk,a polegającego na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości.
OskarżonyT. R.w dniu 8 stycznia 2017 roku wD., powiatu(...), znajdując się w stanie nietrzeźwości (nie mniej niż 1,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) prowadził samochód osobowy markiV. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym,czym w pełni wyczerpał znamiona czynu wyżej opisanego.
Mając powyższe na uwadze – Sąd wymierzył oskarżonemukarę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności.Sąd zdecydował o orzeczeniu najsurowszej z kar, z uwagi na znaczny stan nietrzeźwości oskarżonego, pomimo zasady preferencji kar nieizolacyjnych nad izolacyjnymi. Orzekając karę pozbawienia wolności Sąd warunkowo zawiesił jej wykonanie na okres próby trzech lat, ze względu na dotychczasową niekaralność oskarżonego. Sąd dokonał oceny bezprawności zachowania się sprawcy, który zdecydował się na prowadzenie pojazdu mechanicznego, będąc znacznie pod działaniem alkoholu oraz przemieszczając się pomiędzy dwoma różnymi miejscowościami, drogą krajową. Na ocenę bezprawności zachowania się oskarżonego składa się również ocena stopnia społecznej szkodliwości czynu. Sąd wziął pod uwagę okoliczności wymienione wart. 115 § 2 kk. Oskarżony, prowadząc samochód w stanie nietrzeźwości naruszył istotne dobro, chronione prawem, jak bezpieczeństwo w komunikacji. Tłumaczenie oskarżonego, że zdecydował się na kierowanie samochodem, mimo wcześniejszego spożywania alkoholu, gdyż bolał go ząb i chciał pojechać po leki przeciwbólowe nie może spotkać się ze zrozumieniem Sądu. Zdaniem Sądu oskarżony w pełni uświadamiał sobie znamiona typu czynu zabronionego i mimo tej świadomości podjął działania zmierzające do realizacji znamion przestępstwa. Działał więc z zamiarem bezpośrednim, co musiało znaleźć przełożenie na zastosowane wobec niego sankcje. Z powyższych względów sąd ocenił stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego jako znaczny. Mimo znacznego stopnia społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego - Sąd orzekł karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, bowiem oskarżony nie był dotychczas karany. Ponadto przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa. Z tych też względów oraz biorąc pod uwagę właściwości oskarżonego, który jest człowiekiem w średnim wieku, dotychczas pracującym zarobkowo, utrzymującym jedno małoletnie dziecko - Sąd zdecydował o wymierzeniu tej kary w wyżej podanym wymiarze z warunkowym zawieszeniem jej wykonania stwierdzając, że będzie to wystarczająca karnoprawna reakcja w jego przypadku.
Dodatkową dolegliwością dla oskarżonego był fakt orzeczenia wobec niego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres trzech lat, a więc w najniższym możliwym do orzeczenia wymiarze. Sąd zdecydował o wymierzeniu tego środka w podanym wymiarze, aby po okresie trzech lat oskarżony mógł powrócić do zarobkowania w charakterze kierowcy, gdyż z tego się utrzymywał.
Sąd przy tym nie uwzględnił wniosku oskarżonego o skazanie bez przeprowadzania dalszej rozprawy, bowiem jego propozycji sprzeciwiał się prokurator, zaś Sąd nie mógł jej zaakceptować, także z uwagi chociażby na treść orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego siedzibą we Wrocławiu z dnia 23.07.2014r., sygn. akt. III SA/Wr 265/14, które w poszczególnych tezach brzmi: „(…) Wykładnia celowościowaart. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdamipozwala twierdzić, że na podstawie tego przepisu starosta jest zobligowany do niewydawania prawa jazdy kategorii między innymi: A, C, C+E w czasie trwania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych obejmującego uprawnienie w zakresie prawa jazdy kategorii B, przy czym zakaz ten odnosi się nie tylko do kierowców ubiegających się po raz pierwszy o prawo jazdy danej kategorii (innego niż kategoria B), w czasie trwania zakazu, ale dotyczy również kierowców posiadających już takie uprawnienia - przez wstrzymanie możliwości ich wykonywania na czas trwania zakazu sądowego, orzeczonego co do pojazdów objętych prawem jazdy kategorii B. Nie do zaakceptowania jest sytuacja, w której osoba z orzeczonym sądownie zakazem prowadzenia pojazdów objętych prawem jazdy kategorii B mogłaby - w okresie obowiązania zakazu - wciąż korzystać z innych uprawnień do prowadzenia pojazdów i nadal stwarzać (niekiedy wręcz większe) zagrożenie w ruchu przez prowadzenie innych pojazdów (np. autobusu - prawo jazdy kat. D) w stanie nietrzeźwości. Fakt, że przed wyrokiem sądu karnego kierujący legitymował się prawem jazdy obejmującym kat. A, B, C, B+E, C+E, zaś sąd rejonowy prawomocnym wyrokiem odebrał mu je tylko częściowo, tzn. zakazał prowadzenia pojazdów mechanicznych w zakresie kat. B, nie oznacza, że w trakcie obowiązywania tego zakazu, skarżący może prowadzić pojazdy mechaniczne objęte pozostałymi kategoriami. Taka działalność jest bowiem objęta zakazem wprowadzonym w unormowaniachart. 12 ustawy o kierujących pojazdami”(Legalis numer 1106278).
Oskarżony wnosił bowiem o skazanie go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kat. B na okres 3 lat, zasądzenie świadczenia pieniężnego w kwocie 5 tys. złotych oraz zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych. Prokurator nie wyraził zgody na uwzględnienie wniosku oskarżonego o wydanie wyroku skazującego w zakresie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kat. B na okres 3 lat, domagając się orzeczenia środka w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 lat.
Wobec powyższego na podstawieart. 387 § 2 kpkSąd postanowił nie uwzględnić wniosku oskarżonego o wydanie wyroku skazującego, bez przeprowadzenia dalszej rozprawy, albowiem Prokurator sprzeciwił się temu wnioskowi.
Na podstawieart. 43a § 2 kkSąd orzekł od oskarżonegoT. R.na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 5.000 (pięć tysięcy) złotych, a więc także w najniższej wysokości, z uwagi na aktualną sytuację oskarżonego, który nie osiąga dochodów.
Reasumując – w ocenie Sądu – przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności popełnienia czynu, właściwości samego sprawcy – orzeczona wobecT. R.kara zasadnicza oraz dodatkowe stanowią wystarczającą reakcję na popełniony przez niego czyn i tym samym zadośćuczynią społecznemu odczuciu sprawiedliwości, a jednocześnie spowodują, że oskarżony nie będzie popełniał podobnych przestępstw w przyszłości.
Oceniającwinęsprawcy, która w strukturze przestępstwa stanowi element strony przedmiotowej - należy stwierdzić, że oskarżonemu można zarzucić, że swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 178a § 1 kk, według normatywnej teorii winy, obwiązującej na gruncieKodeksu karnego z 1997 roku.
Okosztach procesuorzeczono na podstawieart. 624 § 1 kpk- Sąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia wydatków i opłaty, z uwagi na to, że aktualnie oskarżony nie osiąga dochodów.