Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ns 823/16
Data wyroku: 2017-03-14 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Zenon Węcławik
Słowa kluczowe: Dziedziczenie ustawowe
Podstawa prawna: art. 931 k.c.

Sygn. akt I Ns 823/16  Dnia 3 marca 2017 r.

POSTANOWIENIE
Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze I Wydział Cywilny w składzie:
Przewodniczący: SSR Zenon Węcławik
Protokolant: Anna Gembalska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2017 r. wK.
sprawy z wnioskuD. W.
przy udzialeM. W.
o stwierdzenie nabycia spadku poJ. W.
stwierdza, że spadek poJ. W.
zmarłym w dniu 23.07.2016 r. wD.
na podstawie ustawy, z dobrodziejstwem inwentarza, nabyli:
- żonaM. W., c.K.iB., w 1/2 części,
- synD. W., s.J.iA., w 1/2 części.
sygn. aktI Ns 823/16

UZASADNIENIE
WnioskodawcaD. W.domagał się stwierdzenia nabycia spadku poJ. W., zmarłym dnia 23.07.2016 r. w miejscowościD..
Pismami z dnia 26.01.2017 r. i z dnia 2.03.2017 r. uczestniczka postępowaniaM. W.nie sprzeciwiła się żądaniu wnioskodawcy ( k. 11 i 20 akt ).
Ustalono następujący stan faktyczny:
J. W.,urodzony dnia (...)wK., zmarł w dniu 23.07.2016 r. w miejscowościD.i również to miasto było miejscem jego ostatniego zwykłego pobytu, jednak spadkodawca zameldowany był do chwili swej śmierci wL., gdzie zamieszkuje jego jedyny syn -D. W.. W miejscowościD.spadkodawca najmował mieszkanie i przebywał w celach zarobkowych, jego zaś majątek – w tym zwłaszcza mieszkanie – znajdował się wL., Spadkodawca zawarł w swoim życiu dwa związki małżeńskie – pierwszy zE. P., drugi zM. W.. Zarówno z pierwszego małżeństwa, jak i z drugiego, spadkodawca nie miał żadnych dzieci. Nie miał też dzieci przysposobionych. Miał jednakże jedno dziecko pozamałżeńskie - synaD. W.. W chwili śmierciJ. W.pozostawał w związku małżeńskim zM. W..
( dowód: akty stanu cywilnego na k. 2, 12, 14 i 16 akt oraz zapewnienie spadkowe i zeznania wnioskodawcy z dnia 3.03.2017 r. na k. 22 – 22v. akt )
Spadkodawca nie pozostawił żadnych testamentów.
( dowód: zeznania wnioskodawcy z dnia 3.03.2017 r. na k. 22 – 22v. akt )
Spadkobiercy ustawowi poJ. W.dowiedzieli się o jego śmierci w dniu jego zgonu i żaden z nich nie odrzucił spadku po nim, nie zrzekł się dziedziczenia, a także nie został uznany za niegodnego do dziedziczenia.
( dowód: zeznania wnioskodawcy z dnia 3.03.2017 r. na k. 22 – 22v. akt )
Sąd zważył:
Zgodnie z ogólna regułą wynikającą z art. LI Ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Przepisy wprowadzające kodeks cywilny ( Dz.U.Nr 16 z 1964 r., poz. 94 ) do spraw spadkowych stosuje się prawo obowiązujące w chwili śmierci spadkodawcy. Po myśli art. I powyższej Ustawy,Kodeks cywilnywszedł w życie z dniem 1 stycznia 1965 roku, a więc przed otwarciem spadku poJ. W.. Dokonując więc subsumcji stanu faktycznego w niniejszej sprawie należało mieć na względzie przede wszystkim, niezmienioną od chwili wejścia w życieK.cywilnego, dyspozycjęart. 931 k.c., nie ustalono bowiem w sprawie żadnych testamentów poJ. W..
Wspomniany przepis normuje nabycie praw do spadku w drodze dziedziczenia ustawowego przez małżonka spadkodawcy i jego dzieci. Stwierdzono w sprawie, że spadkodawca pozostawił zarówno żonęM. W., jak i jedno dziecko – synaD. W.. W świetle § 1 przywołanego przepisu, w pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku. Zgodnie zaś z § 2 cytowanej normy, jeżeli dziecko spadkodawcy nie dożyło otwarcia spadku, udział spadkowy, który by mu przypadał, przypada jego dzieciom w częściach równych. Przepis ten stosuje się odpowiednio do dalszych zstępnych.
Zważywszy powyższe, należało przyjąć, że do spadku poJ. W.powołani zostali jego żonaM. W.w 1/2 i jego synD. W.w 1/2 części.
Z uwagi na treśćart. 1015 § 2 k.p.c., obowiązującą od dnia 18.10.2015 r. ( to jest w dacie otwarcia spadku ), orzeczono spadkobranie z dobrodziejstwem inwentarza.
Dla komplementarności wywodu należy się też odnieść do kwestii właściwości sądu w niniejszej sprawie. Otóż, zgodnie zart. 628 k.p.c., do czynności w postępowaniu spadkowym, które należą do zakresu działania sądów, wyłącznie właściwy jest sąd ostatniego miejsca zwykłego pobytu spadkodawcy, a jeżeli jego miejsca zwykłego pobytu w Polsce nie da się ustalić, sąd miejsca, w którym znajduje się majątek spadkowy lub jego część ( sąd spadku ). Podobne unormowanie znajduje się w art. 4 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE nr(...)z dnia 4.07.2012 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń, przyjmowania i wykonywania dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia oraz w sprawie ustanowienia europejskiego poświadczenia spadkowego. Żadna jednak ze wskazanych regulacji nie zawiera definicji miejsca zwykłego pobytu. Uzasadnione jest, aby za decydujące kryterium w tej mierze nie było przyjmowane tylko ostatnie miejsce przebywania zmarłego ( np. w przypadku wyjazdu do pracy poza miejsce zwykłego pobytu ), a także ostatnie miejsce jego zamieszkania. Nie jest wykluczona zarazem możliwość przyjęcia za miejsce zwykłego pobytu spadkodawcy miejscowość, w której w ostatnim czasie przed śmiercią znajdował się główny ośrodek życiowy spadkodawcy. W świetle art. 21 ust. 2 cytowanego wyżej Rozporządzenia, w przypadku gdy wyjątkowo, ze wszystkich okoliczności sprawy jasno wynika, że w chwili śmierci zmarły był w sposób oczywisty bliżej związany z państwem innym niż państwo, którego prawo byłoby właściwe według ostatniego miejsca zwykłego pobytu spadkodawcy, prawem właściwym dla dziedziczenia jest prawo tego innego państwa.
Zgodnie zart. 672 k.p.c., złożone przez wnioskodawcę zapewnienie spadkowe i jego zeznania, zostały - w świetle okoliczności sprawy - uznane przez Sąd za wystarczające do rozstrzygnięcia. Nie było więc potrzeby – w świetleart. 669 k.p.c.– wezwania do udziału w sprawieJ. R.( matki spadkodawcy ) jako osoby zainteresowanej. Jest ona bowiem spadkobiercą poJ. W.uprawnionym do spadku według ogólnych reguł dziedziczenia ustawowego w dalszej kolejności ( zob. np. postanowienie SN z dnia 10.12.1992 r., II CRN 135/92 -PS 1996/2/56i orzeczenie SN z dnia 28.1.1949 r., C 1089/48 - PiP(...)–7/149 ). Na marginesie należy też zauważyć, że jest ubezwłasnowolniona całkowicie i jej opiekunem prawnym ustanowiony został wnioskodawca.
Sąd dał wiarę zapewnieniom spadkowym i zeznaniom wnioskodawcy, albowiem były one jasne, logiczne, dostatecznie spójne wewnętrznie i korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie, w tym zwłaszcza z aktami stanu cywilnego. W ocenie Sądu – przy uwzględnieniuart. 671 k.p.c.iart. 672 k.p.c.- zapewnienia spadkowe i zeznania wnioskodawcy, wraz pozostałymi dowodami, były wystarczające do stwierdzenia dziedziczenia poJ. W..
Mając na uwadze ustalone w sprawie okoliczności oraz powyższe motywy, po myśliart. 931 k.c., orzeczono jak w postanowieniu.