Sąd Rejonowy w Olsztynie
IX Wydział Karny
Sygnatura akt: IX W 452/17
Data wyroku: 2017-04-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wojciech Kottik

Sygn. akt IX W 452/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 kwietnia 2017 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Wojciech Kottik
Protokolant: Stażysta Wojciech Sowul
w obecności oskarżyciela publ.D. K.
po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2017 r. sprawy
D. D.
synaW.iI. z domu K.
ur. (...)wN.
obwinionego o to, że:
w dniu 30 sierpnia 2016 r., o godz. 1002wO.na skrzyżowaniuul. (...)zul. (...)kierując samochodem m-kiH. (...)onr rej. (...)podczas zmiany pasa ruchu nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa kierującej samochodem m-kiV. (...)onr rej. (...), w wyniku czego przyczynił się do zderzenia z tym pojazdem powodując uszkodzenie pojazdów oraz zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym
- tj. za wykroczenie zart. 86 § 1kw w zw. zart. 22 ust. 1 i 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym,

ORZEKA:

I
obwinionegoD. D.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu zart. 86 § 1kw w zw. zart. 22 ust. 1 i 4 ustawy Prawo o ruchu drogowymi za to na podstawieart.86 § 1kwskazuje go nakarę 350,- (trzysta pięćdziesiąt) złotych grzywny;

II
na podstawieart. 118 § 1 kpwiart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnychobciąża obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 120,- (sto dwadzieścia) złotych i opłatą w kwocie 35,- (trzydzieści pięć) złotych.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 30 sierpnia 2016 r., około godziny 1002obwinionyD. D.kierował samochodemH. (...)onr rej. (...)jadąculicą (...)wO.w kierunkuronda (...). W tym sam samym czasie prawym pasem tej ulicy w tym samym kierunku jechał samochód markiV. (...)onr rej. (...)kierowany przezK. B. (1). Rondo to ma wyznaczone dwa, oddzielone liniami poziomymi, pasy ruchu, a przed wjazdem na nie zul. (...)stoi ustawiony znak F-10 „kierunki na pasach ruchu”, który określa, że z prawego pasa ruchu można jechać na nim jedynie na wprost i w prawo, a z lewego pasa na wprost i w lewo. Obwiniony zamierzał na tym rondzie pojechać na wprost i zjechać z niego wul. (...)dlatego zajął lewy pas ruchu, natomiastK. B. (1)zamierzała zjechać z ronda wul. (...), a więc skręcała w lewo, mimo to, zajęła prawy pas ruchu. Kierujący praktycznie równocześnie wjechali na to rondo i kiedy obwiniony chcąc zjechać wul. (...)zmienił pas ruchu z lewego na prawy ronda zderzył się z poruszającą się tym pasem i skręcającą w lewoK. B.. W wyniku zderzenia w samochodzieV.zarysowana została aluminiowa obręcz koła lewego przedniego oraz opona tego koła, pogięty i porysowany przedni lewy błotnik w części tylnej, pogięte i zarysowane drzwi przednie lewe wraz z listwą, pogięte i zarysowane tylne lewe drzwi wraz z listwą, pogięty i zarysowany lewy próg, pogięty i zarysowany tylny lewy błotnik w części przedniej oraz zarysowana aluminiowa obręcz koła tylnego lewego wraz z oponą tego koła. W samochodzieH. (...)został rozbity prawy przedni reflektor wraz z kierunkowskazem oraz pogięty i porysowany przedni zderzak z prawej strony wraz z prawym błotnikiem.
Przybyli na miejsce zdarzenia funkcjonariusze Policji po wysłuchaniu relacji kierujących, obejrzeniu uszkodzeń pojazdów i miejsca zdarzenia uznali obu kierujących za współsprawców zderzenia i zaproponowali im przyjęcie mandatów karnych za popełnione wykroczenia w kwocie po 450,- zł. Kierująca samochodemV.chciała przyjąć zaproponowany jej mandat, natomiast wobec odmowy przyjęcia mandatu przez obwinionego kierującegoH.funkcjonariusze odstąpili od postępowania mandatowego. W trakcie czynności wyjaśniających prowadzonych w tej sprawie kierującaV.wyraziła zgodę na ukaranie w drodze mandatu karnego karą grzywny w kwocie 450,- zł. Natomiast w związku z uzgodnionym w trakcie przesłuchania w trakcie czynności wyjaśniających dobrowolnym poddaniem się karze przez obwinionego, został skierowany przeciwko niemu wniosek o ukaranie do tut. Sądu, w którym chciał poddać się on karze grzywny w kwocie 450,- zł. Ostatecznie na posiedzeniu wyznaczonym w związku z tym wnioskiem obwiniony zmienił zdanie i dlatego jego sprawa została skierowana na rozprawę.
(dowód: notatka urzędowa – k. 3; szkic k. 4; protokoły oględzin k. 5, 6; protokół odtworzenia utrwalonych zapisów k. 7; kopia mandatu k. 12; wydruk z bazy(...)k. 14; płyta ze zdjęciami - k. 20; pisemne wyjaśnienia obwinionego i wydruki zdjęć k. 33-43; częściowo wyjaśnienia obwinionego - k. 47 - 47v; zeznania świadków -K. B.- k. 47v,E. D.- k. 47v)
Obwiniony zarówno w wyjaśnieniach złożonych na rozprawie nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, twierdząc, że na to rondo wjechał zgodnie z oznakowaniem i poruszał się po nim zgodnie z tym oznakowaniem. Oznakowanie to, zwłaszcza znaki F-10 uprawniały go do zjazdu wul. (...), a kierująca jadąca prawym pasem ruchu nie mogła skręcać w lewo z tego pasa. Jego zdaniem on był z przodu i to kierującaV.wjechała w jego samochód. Twierdził tym samym, że za to zderzenie odpowiedzialność ponosi wyłącznie kierująca tym pojazdem
(wyjaśnienia k. 47-47v)

Sąd zważył, co następuje:

Wyjaśnienia obwinionego zasługują na wiarę jedynie w zakresie dotyczącym relacji odnośnie sposobu wjazdu i poruszania się po przedmiotowym rondzie a także oznakowania tego ronda. Nie zasługują natomiast na wiarę odnośnie interpretacji tego oznakowania i wypływających z tego oznakowania praw i obowiązków kierujących i tym samym uznania, że za zderzenie pojazdów odpowiedzialność ponosi wyłącznie kierująca samochodem markiV.. Pozostają one, bowiem w oczywistej sprzeczności z interpretacją obowiązujących przepisów i śladami w postaci uszkodzeń obu pojazdów.
Sąd nie znalazł podstaw by odmówić wiarygodności zeznaniom kierującej samochodemV., która stwierdziła, że to kierujący samochodemH.wjechał w lewy bok jej pojazdu, bo w tym zakresie jej relację potwierdzają w pełni obiektywne dowody w postaci uszkodzeń pojazdów. Wynika z nich niezbicie, że samochód m-kiV.musiał być nieco z przodu samochoduH.skoro ślady w tym pojeździe rozpoczynają się od lewego przedniego koła i biegną ku tyłowi przez cały lewy bok, aż do kola tylnego lewego, a w samochodzieH.uszkodzony jest prawy przedni narożnik.
Jako generalnie niesprzeczne z pozostałymi dowodami, a przez to wiarygodne Sąd uznał zeznania drugiego ze świadków – pasażerkiH., żony obwinionegoE. D., którade factopotwierdziła zeznaniaK. B., że toH.wjechała wV., a nie odwrotnie. Również pozostały materiał dowodowy w postaci dokumentów, w tym zdjęć Sąd uznał za w pełni wiarygodny i nie ma żadnych podstaw by kwestionować jego przydatność dla niniejszego postępowania.
Stan faktyczny tej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, bo jest bezsporne, że kierująca samochodemV.na to skrzyżowanie z ruchem okrężnym – rondo, wjechała prawym pasem, po czym, niezgodnie z oznakowaniem, skręciła w lewo zmierzając do zjazdu wul. (...). W tym samym czasie kierującyH.- obwiniony, po wjechaniu lewym pasem na to rondo zamierzając zjechać na lewy pasul. (...), zmienił, jeszcze na tym rondzie, wyznaczony pas ruchu, z lewego na prawy i zderzył się z samochodemV.poruszającym się tym pasem.
W świetle powyższych rozważań i zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wina obwinionego, nie budzi wątpliwości i została należycie wykazana.
ObwinionyD. D.w dniu 30 sierpnia 2016 r., o godzinie 1002wO.na skrzyżowaniuul. (...)zul. (...)kierując samochodem markiH. (...)onr rej. (...)podczas zmiany pasa ruchu nie zachował szczególnej ostrożności, nie udzielił pierwszeństwa przejazdu kierującej samochodem m-kiV. (...)onr rej. (...), w wyniku czego przyczynił się do zderzenia z tym pojazdem, uszkodzenia pojazdów oraz zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym, czym wyczerpał dyspozycje przepisówart. 86 § 1kw w zw. zart. 22 ust. 1 i 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Należy podkreślić, że mimo, iż obwiniony wjechał na to skrzyżowanie zgodnie z oznakowaniem pionowym i zgodnie z tym oznakowaniem zamierzał zjechać z ronda wul. (...), to jednak zjeżdżając z tego ronda musiał zmienić zajmowany wcześniej lewy pas ruchu na prawy. W tym właśnie momencie musiał zgodnie z regułą wyrażoną w przepisieart. 22 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowymustąpić pierwszeństwa kierującej pojazdem znajdującemu się na tym pasie (w tym przypadku kierującej pojazdem m-kiV.) Dla odpowiedzialności tego obwinionego nie ma decydującego znaczenia, że kierującaV.nie zastosowała się do obowiązującego oznakowania pionowego, którede factozabraniało jej w tym miejscu skrętu w lewo z zajmowanego wcześniej prawego pasa ruchu. Nie może jednak być tak, że kierujący zjeżdżający z ronda i zmieniający tym samym pas ruchu musi analizować z którego wjazdu na rondo wjechał pojazd poruszający się pasem na który musi wjechać aby opuścić rondo. Przecież w niniejszej sprawie mogło się tak zdarzyć, że kierująca samochodem m-kiV.na rondo wjechałaby nie zul. (...), a zul. (...)i zajęłaby prawy pas ronda zamierzając zjechać wul. (...). Jest oczywiste, że wówczas poruszałaby się zgodnie z oznakowaniem i kierującyH.musiałby bez żadnych wątpliwości ustąpić jej pierwszeństwa.
Znaki F-10 ustawione przed wjazdem na rondo to znaki uzupełniające, a więc nie mające takiej samej mocy jak znaki zakazu i nakazu, nie zmieniają one kolejności pierwszeństwa na tym rondzie i tym samym nie mogą stanowić podstawy uznania, że uchylają regułę pierwszeństwa wynikającą z przepisuart. 22 ust. 1 i 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Tym samym odpowiedzialność za spowodowanie niniejszego zderzenia samochodów ponoszą oboje kierujący pojazdami, w tym obwiniony, który gdyby należycie obserwował zachowanie kierującejV.zorientowałby się, że nie sygnalizuje ona zamiaru zjazdu wul. (...), a kontynuuje jazdę prawym pasem w stronęul. (...)i tym samym obwiniony powinien ustąpić jej pierwszeństwa, bo zamierza wjechać na pas, którym porusza się ten pojazd. To obwiniony zmieniając pas uderzył narożnikiem w bok obiektywnie widocznego pojazdu m-kiV..
Jako okoliczności obciążające przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę znaczny stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez obwinionego czynu - umyślne naruszenie jednej z podstawowych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym oraz kultury jazdy.
Sąd wziął również pod uwagę dotychczasową karalność obwinionego za wykroczenia drogowe ( k. 14)
Sąd jako istotną okoliczność łagodzącą uznał współprzyczynienie się do zdarzenia drugiej z kierujących i niewątpliwe cięższe naruszenie przez nią obowiązujących przepisów, co znalazło również odzwierciedlenie w wymiarze kary orzeczonej wobec obwinionego.
W świetle wskazanych wyżej okoliczności wymierzona obwinionemu kara grzywny nie może być uznana za rażąco surową, a ma ona za zadanie przede wszystkim wdrożenie obwinionego do przestrzegania obowiązującego porządku prawnego.
Biorąc pod uwagę fakt, iż obwiniony osiąga dochody, a nie ma przy tym na utrzymaniu innych osób Sąd obciążył go również obowiązkiem uiszczenia kosztów postępowania i opłaty.