Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
III Wydział Cywilny
Sygnatura akt: III C 1898/16
Data wyroku: 2017-11-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Słowa kluczowe: Dobra osobiste
Podstawa prawna: art. 23 kc, art. 24 kc

Sygn. akt III C 1898/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 listopada 2017 roku
Sąd Okręgowy Warszawa- Praga w Warszawie III Wydział Cywilny
w składzie:  Przewodniczący: SSO Błażej Domagała
Protokolant: Iwona Rogala
po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 roku w Warszawie
sprawy z powództwa:
I.Ż. P. (1)
przeciwkoC. K. (1)
o ochronę dóbr osobistych, zadośćuczynienie
II.(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.
przeciwkoC. K. (1)
o ochronę dóbr osobistych, zadośćuczynienie, zapłatę na cel społeczny

I
1. zobowiązuje pozwanegoC. K. (1)do usunięcia wpisu zamieszczonego przez niego na forum(...)w dniu 18.10.2016 r. o treści: „(...)” w terminie 7 dni od uprawomocnienia się orzeczenia w niniejszej sprawie,

2. nakazuje pozwanemuC. K. (1)zamieścić na forum(...)w opiniach o kontrahentach(...)w wątku dotyczącymfirmy (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.oświadczenia o następującej treści: „W związku z postem, który umieściłem w dniu 18.10.2016 r., na temat PaniŻ. P. (1)oświadczam, że wszelkie zamieszczone w nim informacje dotyczące rzekomego oszukiwania przez PaniąŻ. P. (1)są nieprawdziwe, w związku z czym wyrażam ubolewanie, że post o tej treści umieściłem na forum(...), za co szczerze przepraszam”,
3. w pozostałym zakresie powództwo oddala,
4. koszty procesu pomiędzy stronami wzajemnie znosi;

II
1. zobowiązuje pozwanegoC. K. (1)do usunięcia wpisów zamieszczonych przez niego na forum(...)w dniu 18.10.2016 r. o treści: „Uwaga!!!Firma (...)nie płaci, oszukuje, brak informacji 60 dni po terminie”, „proponuję wszystkim komu nie zapłacili, żeby złożyli pozew do sądu i do(...). Zablokują dostęp do(...). Wtedy nie będą mieli możliwości oszukiwać, a zapewne zaważy to na dalszym działaniu. Takie firmy nie powinny istnieć!!!” w terminie 7 dni od uprawomocnienia się orzeczenia w niniejszej sprawie,

2. nakazuje pozwanemuC. K. (1)zamieścić na forum(...)w opiniach o kontrahentach(...)w wątku dotyczącymfirmy (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.oświadczenia o następującej treści: „W związku z postem, który umieściłem w dniu 18.10.2016 r., na temat(...) Sp. z o.o.oświadczam, że wszelkie zamieszczone w nim informacje dotyczące rzekomego oszukiwania i niepłacenia przez(...)Sp. z o. są nieprawdziwe, w związku z czym wyrażam ubolewanie, że post o tej treści umieściłem na forum(...), za co szczerze przepraszam”,
3. w pozostałym zakresie powództwo oddala,
4. umarza postępowanie co do roszczenia o zapłatę zadośćuczynienia,
4. koszty procesu pomiędzy stronami wzajemnie znosi.

UZASADNIENIE
PowódkaŻ. P. (1)wniosła o ochronę dóbr osobistych i zasądzenie od pozwanegoC. K. (1)na swoją rzecz kwoty 15.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych (szczegółowe żądania zawarte w pozwie k. 2 - 8).
Powódka(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.(dawniej(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.) wniosła o ochronę dóbr osobistych i zasądzenie od pozwanegoC. K. (1)na swoją rzecz kwoty 15.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych (szczegółowe żądania zawarte w pozwie k. 2 – 8 w aktach sprawy III C 1906/16).
Postanowieniem z 17 stycznia 2017 r. połączono powyższe sprawy do wspólnego rozpoznania na podstawieart. 219 k.p.c.(k. 67 w aktach sprawy III C 1906/16).
W piśmie procesowym datowanym na 03 marca 2017 r. powodowa spółka zmodyfikowała pozew w ten sposób, że zamiast zasądzenia na swoją rzecz kwoty 15.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia, wniosła o zasądzenie tej kwoty na Dom dziecka(...)im.J. K.wW..
Pozwany wnosił o oddalenie obu powództw w całości.
Na ostatnim posiedzeniu 27 października 2017 r. strony podtrzymały swoje dotychczasowe żądania, wniosły również o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W oparciu o materiał dowodowy zebrany w sprawie Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
PozwanyC. K. (1)prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą(...)C. K. (1)o profilu transportu drogowego towarów (wydruk z CEIDG – k. 10). Powodowa spółka prowadzi natomiast działalność polegającą na pośrednictwie przy drogowym przewozie rzeczy (KRS – k. 11 – 16, k. 126 - 151). Pracownikiem spółki byłaŻ. P. (1)(druga z powódek), zatrudniona na stanowisku spedytora międzynarodowego. 21 czerwca 2016 r.Ż. P. (1)zleciła pozwanemu, w ramach zatrudniającej ją firmy, wykonanie usługi przewozu rzeczy zH.doP.(kopia zlecenia przewozu – k. 18). W zleceniu przewozu strony określiły m.in. wysokość zapłaty dla pozwanego za zrealizowaną usługę, termin zapłaty liczony od dnia wystawienia przez pozwanego faktury VAT wraz z kompletem wymaganych dla danego przewozu dokumentów. Obowiązkiem C.K.określonym w zleceniu było też wystawienie ww. faktury w formie elektronicznej i przesłanie jej na adres e-mail powódki w dniu wykonania usługi. Jednocześnie zastrzeżono, że w przypadku niewykonania tego obowiązku, powódka będzie miała prawo wydłużyć termin zapłaty wynagrodzenia za usługę do 90 dni i naliczyć karę umowną.
Usługa przewozowa została wykonana przez pozwanego 27 czerwca 2016 r. Pozwany wystawił powódce fakturę 30 czerwca 2016 r. (kopia faktury – k. 63 w aktach sprawy III C 1906/16). Zgodnie z warunkami zawartymi w zleceniu, powódka wydłużyła termin zapłaty wynagrodzenia o 90 dni, tj. do 04 grudnia 2016 r. i wystawiła pozwanemu 30 września 2016 r. notę obciążeniową (kopia noty obciążeniowej – k. 19). 18 października 2016 r. pozwany dokonał na forum(...)dwóch wpisów. Pierwszy o treści: „UWAGA!! FIRMA(...)NIEPŁACI OSZUKUJE BRAK INFORMACJI 60 DNI PO TERMINIE”, a drugi: „Proponuję wszystkim komu nie zapłacili żeby złożyli pozew do sądu i do(...)zablokują dostęp do(...). Wtedy nie będą mieli możliwości oszukiwać. a zapewne zaważy to na dalszym działaniu, takie firmy nie powinny istnieć! PaniŻ. F.oszukuje na giełdzie zwodziła mnie 30 dni że zapłacą a teraz nie odbiera telefonu żenada!!!” (kopia wpisu – kopia wpisu – k. 17 w aktach sprawy III C 1906/16, k. 17, 210 - 211). Powódka zapłaciła pozwanemu należność za usługę 15 listopada 2016 r., którą pomniejszyła o wysokość kary zawartej w nocie obciążeniowej (potwierdzenie wykonania przelewu – k. 20). Od momentu zamieszczenia przez pozwanego wpisów na forum nie przybyło stronie powodowej żadnych negatywnych komentarzy (k. 112 – 113).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych wyżej dokumentów, których wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron i nie budziła wątpliwości Sądu, a także częściowo zeznań powódkiŻ. P. (1)(k. 206, płyta z e-protokołem – k. 208) oraz częściowo zeznań świadkaM. P.(k. 205 v – 206, płyta CD z e-protokołem – k. 208).
Zeznania powódkiŻ. P. (1), jak i świadkaM. P., będącego byłym prezesem powodowej spółki były wiarygodne w części mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj. w zakresie realizacji zlecenia transportowego i co do wpisów pozwanego na forum(...)(...). Ich zeznania pozwoliły Sądowi odtworzyć bieg wydarzeń od momentu wystawienia pozwanemu zlecenia do momentu zapłaty mu za wykonaną usługę, a także jak wyglądają praktyki kontraktowe panujące między przedsiębiorcami wykonującymi działalność transportową. Natomiast ich zeznania dotyczące ewentualnego kierowania do powódkiŻ. P. (1)gróźb Sąd pominął, jako nieistotne dla rozstrzygnięcia tej sprawy. Przedmiot tego postępowania wiązał się ściśle z ochroną dóbr osobistych naruszonych wpisem na forum, a nie z kwestiami karnymi, których rozpoznanie w tym postępowaniu nie było możliwe.
Zarówno powódka, jak i świadek nie uwiarygodnili swoich zeznań co do obniżenia obrotów spółki, spadku marży i tego, że w związku z wpisem pozwanego zeznający zmuszeni byli zrezygnować z prowadzenia działalności spedytorskiej. Ich zeznaniom w tej części przeczą złożone przez stronę powodową wydruki ocen spółki wystawionych przez 17 % jej kontrahentów. Z wpisów zleceniobiorców spółki wynika, że po zamieszczeniu przez pozwanego postu na forum nie przybyło powódce żadnych negatywnych ocen. Po dacie 18 października 2016 r. zamieszczonych jest 11 wpisów z oceną pozytywną. Ponadto, strona powodowa nie przedstawiła żadnych innych dowodów na obniżenie przychodów spółki, jak chociażby wydruków z firmowego rachunku bankowego spółki.
Sąd pominął zeznania świadkówB. K.(k. 155v – 156, płyta CD z e-protokołem k. 157) iI. P.(znajdujących się w aktach sprawy I Cps 37/17), ponieważ ich treść w żaden sposób nie przyczyniła się do rozstrzygnięcia tej sprawy. Świadkowie zeznawali w głównej mierze na temat swoich doświadczeń kontraktowych z powodową spółką, nie widzieli wpisów pozwanego na forum(...), nie znali szczegółów oraz warunków zlecenia zawartego pomiędzy stronami tego postępowania, nie widzieli noty obciążeniowej wystawionej pozwanemu. Dlatego ich zeznania nie mogły być brane pod uwagę przy rozpoznawaniu tej sprawy i czynieniu ustaleń faktycznych przez Sąd.
Sąd pominął również dowód z ocen kontrahentów spółki przed datą wpisu pozwanego (k. 21 – 31, 114 - 141), rozmowy powódkiŻ. P. (1)z pozwanym na komunikatorze systemu(...)(k. 32, 70 - 71), kopii zleceń transportowych pomiędzy innymi podmiotami (k. 72 – 77, 83 – 109, 144 – 145, 195 - 198), ogólnych warunków umowyspółki (...) S.A., s. k. z siedzibą wS.(k. 78 – 82), wpisu pozwanego z 04 lutego 2017 r. (k. 110), jako nieistotnych i niemających związku z tą sprawą.
Sąd zważył co następuje.
W niniejszej sprawie znajdowały zastosowanieart. 23, 24, 43 i 448 k.c.
Uregulowanieart. 24 k.c.przewiduje, że na powódkach spoczywał obowiązek wykazania istnienia dobra osobistego oraz że doszło do jego naruszenia. Wynikające z tego przepisu domniemanie bezprawności powodowało zaś, że to pozwany powinien udowodnić, że jego działanie było zgodne z prawem lub zasadami współżycia społecznego. Powódki wskazywały na naruszenie przez pozwanego dobrego imienia, renomy, wiarygodności i reputacji. Podkreślić należy, że do naruszenia dobrego imienia osoby prawnej może dojść w wyniku analogicznych działań jak przy naruszeniu dóbr osobistych osoby fizycznej (wyrok SN z dnia 13 stycznia 2012 r., I CSK 790/10, Lex nr 1129077). Naruszenie dobrej sławy osoby prawnej może nastąpić przede wszystkim przez zarzucenie tej osobie, a w szczególności jej organom, niewłaściwego postępowania mogącego ją narazić na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania działalności (wyrok SA w Warszawie z dnia 23 maja 2006 r., VI ACa 1221/2005, Lexis.pl, nr 418139).
Powództwo okazało się częściowo zasadne. W pierwszej kolejności należało wskazać, że powódki, domagając się ochrony dóbr osobistych wskazały, że żądanie to wynika z zamieszczenia przez pozwanego wpisu na forum(...)(...)informacji, które nie są prawdziwe i nie mają nic wspólnego z rzetelną i rzeczową krytyką. Zarzucenie powódkom oszustwa i niewywiązywania się z zobowiązań mogłoby spowodować, że ich dotychczasowi i przyszli kontrahenci nie podjęliby z nimi współpracy, a to z kolei przełożyłoby się na sytuację finansową firmy oraz wykonywanie działalności spedytorskej przezŻ. P.. Wpis pozwanego nie został usunięty z forum, każdy może się z nim zapoznać. Powódki podniosły również, że branża spedytorsko – transportowa jest specyficzna, opiera się na wzajemnym zaufaniu, a każda negatywna ocena powoduje utratę klientów i korzyści majątkowych.
W ocenie Sądu, doszło do naruszenia przez pozwanego dóbr osobistych powódek, w zakresie przez nie wskazywanym. W pierwszej kolejności należy wskazać, że przedmiotem rozpoznania tej sprawy były okoliczności faktyczne dotyczące realizacji zlecenia przez pozwanego. Ich badanie sprowadzało się poniekąd do analizowania warunków umowy, tj. zastrzeżonych w zleceniu kar umownych i tego, czy doszło do przesłania przez pozwanego za pośrednictwem poczty elektronicznej faktury w dniu realizacji zlecenia. Ze zgromadzonych w sprawie dowodów wynika wprost, że pozwany nieterminowo wywiązał się z tego obowiązku. Zlecenie zrealizował 27 czerwca 2016 r., a fakturę wystawił dopiero 3 dni później. Bez znaczenia i nielogiczne było powoływanie się przez pozwanego na niezawieranie przez niego zlecenia (brak podpisu), skoro ostatecznie je wykonał i z tego tytułu domagał się zapłaty. Gdyby nie był stroną zlecenia, nie podnosiłby zarzutu nieterminowej zapłaty przez powódkę za wykonaną usługę i w ogóle nie powoływałby się na sprzeczne z prawem ogólne warunki tego zlecenia, ponieważ nie dotyczyły by jego osoby. Uznać zatem należy, żeC. K.przyjął zlecenie i zaakceptował wszelkie jego warunki.
Konsekwencją nieprzesłania przez pozwanego faktury w ustalonym terminie było zastosowanie przez powódkę mechanizmów dotyczących odroczenia płatności i wystawienia noty obciążającej go karą umowną. C.K.natomiast, będąc niezadowolonym z takiego obrotu spraw, postanowił publicznie wypowiedzieć się negatywnie na temat powódek.
Publiczne wyrażenie wypowiedzi szkalujących rodzi po stronie osób, od których one pochodzą, szeroko rozumianą odpowiedzialność za słowa. Odwołując się do języka potocznego, funkcjonującego w powszechnym użyciu, nie może budzić wątpliwości, że sformułowania pozwanego zamieszczone w poście odnoszą się do czynności nieakceptowalnych i niedopuszczalnych społecznie. Niezależnie od warunków zastrzeżonych w zleceniu, publiczne zarzucenie powódkom oszustwa naruszało zawodowo i moralnie ich dobro, cześć, renomę i mogło być negatywnie oceniane przez całą społeczność przedsiębiorców korzystających z forum(...)(...). Należało mieć też na uwadze, że przypisanie podmiotom gospodarczym i ich pracownikom oszustwa stanowi bezpośrednie wskazanie na ich działanie sprzeczne z prawem. W szczególności, gdy tego rodzaju zarzuty dotyczą osoby prawnej, prowadzącej działalność gospodarczą, która pozostaje w stałych kontaktach handlowych, to przypisanie jej takiego postępowania, może mieć znaczący wpływ na zaufanie jej kontrahentów. Zarzut taki - nie tylko subiektywnie, ale również obiektywnie, z punktu widzenia osób czytających posty, a więc społeczności przedsiębiorców działających w branży transportowej – przypisuje danej osobie działanie niezgodne z porządkiem prawnym, co właśnie z takiego obiektywnego punktu widzenia, w sposób pozbawiony jakichkolwiek wątpliwości narusza jej dobre imię, sławę, reputację, które są niezbędne nie tylko w codziennych stosunkach społecznych, ale również w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W tym miejscu należy wskazać, że naruszenie dobrego imienia (zniesławienie) polega na pomówieniu o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć tę osobę w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego do danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Może tu chodzić zarówno o rozpowszechnianie wiadomości określonej treści, która stanowi zarzut pod adresem jednostki, jak i wyrażenie ujemnej oceny jej działalności (vide Komentarz do art. 23 Kodeksu Cywilnego, Paweł Księżak, komentarz Lex 2009). Analiza treści wpisu pozwanego, pozwalała stwierdzić, że doszło do postawienia obu powódkom konkretnego, jednocześnie nieuzasadnionego zarzutu i tym samym do naruszenia ich dóbr osobistych.
W toku procesu, strona pozwana podawała, że powodowa spółka bezprawnie obciążała swoich zleceniobiorców tak wysokimi karami pieniężnymi, co świadczyło o celowym działaniu ukierunkowanym na „dodatkowy zarobek”. Ponadto C.K.wskazał, że zlecenie było tak skonstruowane, żeby większość kontrahentów powódek nie sprostała ich warunkom, co miało usprawiedliwiać działanie pozwanego i wyłączać bezprawność jego działania. Sąd po analizie całego materiału dowodowego doszedł do odmiennych wniosków. Nawet jeżeli warunki zlecenia nie odpowiadały w ocenie pozwanego zasadom wynikającym z obowiązującego porządku prawnego, nie miał on prawa stosować takich środków obrony, jak te zaprezentowane w poście z 18 października 2016 r. Pozwany mógł przecież wystąpić na drogę powództwa cywilnego o zwrot nienależnie pobranej kary umownej, albo żądać ustalenia nieważności zlecenia. Swoje wypowiedzi na forum mógł również zredagować w inny sposób, nie przypisując powódkom działań powszechnie uznawanych za naganne i bezprawne. Pozwany był zły na kontrahenta i spedytora za to, że nałożono na niego karę za nieterminowe wystawienie faktury, ale w ocenie Sądu nie powinien był zapominać, że jego wpis będą czytały również osoby trzecie, inni potencjalni kontrahenci powódek i ważyć słowa w taki sposób, aby nie naruszyć ich dóbr osobistych. Pozwany jest przecież także przedsiębiorcą. Powinien więc mieć świadomość jak bardzo jego wypowiedź mogłaby wpłynąć na postrzeganie powódek w wykonywanej przez nich działalności. Charakter wypowiedzi C.K.w sposób oczywisty wskazuje, że jego intencją było „odegranie się” na powódkach za nałożenie kary pieniężnej.
Ciężar udowodnienia działania zgodnego z prawem i zasadami współżycia społecznego spoczywał na pozwanym. To po jego stronie powstał obowiązek wykazania prawdziwości swoich słów, a więc tego, że powódki oszukiwały. Zarzut postawiony powódkom ma szerokie znaczenie. W ocenie Sądu jego udowodnienie było trudne, w zasadzie niemożliwe, ponieważ akcentowana przez niego słuszność kontraktowa nie powinna być brana pod uwagę jako jedyne usprawiedliwienie jego działań w tym przypadku. Znaczenie miały sformułowania pozwanego dotyczące oszustw obu powódek, tego że firma nie powinna istnieć. Nie bez znaczenia było to, że zakres dowodów przedstawionych przez pozwanego pozwalał w pełni na ustalenie, że akceptował on warunki zlecenia. Świadczyła również o tym postawa procesowa pozwanego, który wnosił ostatecznie o nieprzeprowadzanie dowodu z jego zeznań. Faktem natomiast jest to, że w ramach zlecenia doszło do zapłaty, pozwany otrzymał środki pieniężne, chociaż pomniejszone o karę pieniężną za zwłokę w dostarczeniu faktury. Pozwany nie negował tych okoliczności w żadnym piśmie procesowym.
Podsumowując, domniemanie bezprawności pozwanego nie zostało w tej sprawie obalone. Jego wypowiedzi na forum(...)(...), polegające na przypisaniu powódkom oszustw, z punktu widzenia ustalonego stanu faktycznego niewątpliwie nie były zgodne z prawdą. Prawdziwość zaś twierdzeń co do faktów jest koniecznym elementem wyłączenia bezprawności działania naruszającego dobra osobiste (por. wyroki SN z dnia 19 stycznia 2000 r., II CKN 670/98, z dnia 21 marca 2007 r., I CSK 292/06, z dnia 12 września 2007 r., I CSK 211/07, z dnia 27 stycznia 2010 r., II CSK 326/09). Pozwana musiał miał wiedzę – co jest oczywiste w świetle zasad doświadczenia życiowego - że sporządzenie wpisów o takim wydźwięku, zawarcie w nich wypowiedzi nieprawdziwych było działaniem bezprawnym. Trudno również uznać, aby C.K.formułował swoje wypowiedzi w obronie uzasadnionego interesu społecznego wszystkich przedsiębiorców - użytkowników forum. W ocenie Sądu, działał wyłącznie w swoim imieniu i nadużył wolności słowa, podając nierzetelne i nieobiektywne informacje o powódkach. W tej konkretnej sprawie zastosowana przez pozwanego krytyka wobec powódek podyktowana była jego osobistą krzywdą i urazą za niesprawiedliwe - w jego odczuciu - potraktowanie. W doktrynie podkreśla się, że krytyka nie może być napastliwa, podyktowana względami osobistej animozji i zmierzać do zniszczenia lub ośmieszenia przeciwnika (A. S.,
    Zadośćuczynienie...,s. 146). Krytyka jest działaniem społecznie pożytecznym i pożądanym, jeżeli podjęta została w interesie społecznym, jej celem nie jest dokuczenie innej osobie oraz ma ona cechy rzetelności i rzeczowości. Stąd też i krytyka czyjegoś postępowania, zapatrywań, czy działalności nie powinna przekraczać granic potrzebnych do osiągnięcia jej społecznego celu (tak w glosie A. Kędzierskiej – Cieślak, PiP 1970, z. 5, s. 818, A. Kopffa, NP 1970, nr 7-8, s. 185 do wyroku z dnia 19 września 1968 r., II CR 291/68, źródło Lex).
Powódki domagały się w pozwie usunięcia wpisów dokonanych przez pozwanego 18 października 2016 r. z forum, a także zamieszczenia przez niego na forum, w opiniach o kontrahentach(...), w wątku dotyczącym powodowej spółki oświadczenia, w którym m.in. odwołuje nieprawdziwe informacje na temat powódek i w związku z powyższym wyraża ubolewanie i przeprasza. Uwzględniając wyniki postępowania dowodowego, ustalenia faktyczne i przedstawione wywody co do zakresu naruszenia dóbr osobistych powódek, Sąd uznał za uzasadnione żądania sformułowane w punkcie pierwszym i drugim obu pozwów. Zarówno treść oświadczenia, jak i żądanie usunięcia wpisów są adekwatne do stopnia naruszenia i charakteru naruszonego dobra, zaś sposób ich wykonania odpowiada formie, w jakiej doszło do bezprawnego działania pozwanego i powinno usunąć jego skutki. Oświadczenie powinno być zamieszczone w tym samym miejscu, gdzie znalazła się wypowiedź pozwanego naruszająca dobra osobiste powódek. Mając to na uwadze, uwzględniono oba powództwa w części i orzeczono jak w pkt I. 1 i 2 oraz II. 1 i 2 wyroku.
Sąd oddalił żądania obu powódek o zadośćuczynienie i zapłatę odpowiedniej kwoty na wskazany cel społeczny.Art. 24 § 2 i 448 k.c.niewątpliwie rodzą roszczenie o charakterze kompensaty za doznaną krzywdę w związku z naruszeniem dóbr osobistych, czy to poprzez uzyskanie odpowiedniej kwoty na swoją rzecz, czy poprzez wsparcie określonego celu społecznego. Dla jej zasądzenia niezbędne jest nie tylko wykazanie przesłanek wynikających zart. 24 k.c., lecz również zart. 415 k.c., a ponadto udowodnienie zaistnienia i rozmiaru pokrzywdzenia poszkodowanego naruszeniem dóbr osobistych. Przy rozpoznawaniu roszczenia opartego na tej podstawie prawnej trzeba mieć również na względzie, że przyznanie zadośćuczynienia lub zasądzenie odpowiedniej kwoty na cel społeczny jest prawem sędziowskim, a więc uznanie sądu oparte na okolicznościach sprawy decyduje o możliwości zasądzenia tych świadczeń.
W ocenie Sądu, prezentowany przez powódki zakres i rozmiar pokrzywdzenia faktycznie był niewielki. Ponadto, należało wziąć pod uwagę charakter naruszonego dobra, skalę naruszenia, okoliczności towarzyszące działaniu pozwanego i stopień zawinienia sprawcy. W tym zakresie należało mieć na względzie stosunki pomiędzy stronami i poślednio dodatkowe okoliczności związane z akcentowaną przez pozwanego słusznością kontraktową. Ponadto konieczne było uwzględnienie samego charakteru naruszenia dobra i jego skutków. Znaczenie miało to, że powódki w żaden sposób nie wykazały, aby same wpisy pozwanego przyczyniły się do powstania negatywnych konsekwencji finansowych czy związanych z ich działalnością zawodową, poza oczywistym dyskomfortem psychicznym. Zeznania wskazujące na spadek obrotów spółki, czy rezygnację z pracy spedytora przez powódkę uznano za niewiarygodne. Ponadto, z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynikało, że przedmiotowe naruszenie dóbr osobistych miało charakter jednorazowy. W dacie zamknięcia rozprawy, powódki nie wykazały, że pozwany nadal szkaluje ich dobre imię, renomę. Mając na uwadze powyżej wskazane przesłanki, w ocenie Sądu żądanie zasądzenia od pozwanego kwoty 15.000,00 zł na rzecz powódkiŻ. P. (1)i 15.000,00 zł na określony w pozwie cel społeczny nie były zasadne. Uwzględnienie roszczeń o charakterze niemajątkowym w wystarczający sposób usuwało skutki naruszenia dóbr osobistych obu powódek. W związku z tym orzeczono jak w pkt I. 3 i II. 3 wyroku.
W związku z modyfikacją pozwu przez powodową spółkę w piśmie datowanym na 03 marca 2017 r., w trybieart. 355 § 1w zw. zart. 203 § 1 k.p.c.należało umorzyć postępowanie co do pierwotnego żądania zasądzenia od pozwanego kwoty 15.000,00 zł na rzecz spółki tytułem zadośćuczynienia, ponieważ rozstrzygnięcie w tym przedmiocie stało się zbędne. Czynność dyspozytywna strony powodowej była skuteczna, nie występowały okoliczności wskazane wart. 203 § 4 k.p.c., zgoda pozwanego nie była konieczna.
Stosownie doart. 108 § 1 k.p.c.Sąd zobligowany był do rozstrzygnięcia o kosztach procesu. Należało mieć na uwadze, że roszczenia powódek uwzględniono jedynie w części, a więc zasadniczo obie strony częściowo wygrały i przegrały spór. Dawało to podstawędo zastosowaniaart. 100 k.p.c.i wzajemnego zniesienia kosztów procesu pomiędzy obu powódkamii pozwanym, co spowodowało rozstrzygnięcie, jak w pkt I. 4 i I. 5 wyroku.