Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 75/16
Data wyroku: 2016-12-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Katarzyna Antoniak
Słowa kluczowe: Wysokość Emerytury
Podstawa prawna: art. 86 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUs

Sygn. akt IV U 75/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 grudnia 2016r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSO Katarzyna Antoniak

Protokolant

st. sekr. sądowy Dorota Malewicka

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2016r. wS.
odwołaniaL. B.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
z dnia 9 grudnia 2015 r. Nr(...)
w sprawieL. B.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o wysokość emerytury

oddala odwołanie.
Sygn. akt: IV U 75/16UZASADNIENIE
Decyzją z 9 grudnia 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS., działając na podstawie przepisówustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń SpołecznychprzeliczyłL. B.od 1 listopada 2015r. emeryturę, przy czym do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia przyjął dotychczasową podstawę wymiaru i uprzednio obliczony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynoszący 46,85 %. Organ rentowy wskazał, że podstawa wymiaru obliczona poprzez pomnożenie wskaźnika wysokości podstawy wymiaru 46,85% przez kwotę bazową 2 974,69 złotych wynosi 1 393,64 złotych, a podstawa wymiaru po waloryzacji od 1 marca 2015r. wynosi 1 508,51 złotych. Organ rentowy wskazał, że do ustalenia wysokości emerytury uwzględnił okresy składkowe w ilości 635 miesięcy i po zmianie stażu pracy emerytura ograniczona do 100% podstawy wymiaru wynosi 1 508,51 złotych (decyzja z 9 grudnia 2015r. k.141-142 akt emerytalnych).
Odwołanie od w/w decyzji złożył ubezpieczony wnosząc o jej zmianę poprzez ponowne przeliczenie emerytury przy przyjęciu najkorzystniejszego wariantu. Podniósł, że przez cały czas jest aktywny zawodowo i nie rozumie dlaczego mimo stałego odprowadzania składek jego emerytura nie może być podwyższona, a nawet okazała się o kilka groszy niższa od tej otrzymanej za październik 2015r. (odwołanie wraz z załącznikiem k.1-4 akt sprawy).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisyustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychi wskazując, że na wniosek ubezpieczonego zaskarżoną decyzją przeliczył przysługującą ubezpieczonemu emeryturę doliczając okresy zatrudnienia od 21 grudnia 2013r. do 31 października 2015r. Przy obliczaniu podstawy wymiaru emerytury przyjęto najkorzystniejszy wariant ,tj. wynagrodzenie z okresu kolejnych 10 lat kalendarzowych – od 2002r. do 2011r. Wyliczony w oparciu o powyższe wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest najwyższy i wynosi 46,85%. Niski wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wysokości emerytury powoduje, że podstawa wymiaru świadczenia również jest niska, a to w myśl art.86 ust.1 ustawy emerytalnej ma wpływ na wysokość świadczenia, która nie może przekraczać 100% podstawy wymiaru emerytury (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.5-6 akt sprawy).
Sąd ustalił, co następuje:
UbezpieczonyL. B.(ur. w dniu (...)) od 1 września 2008r. uprawniony jest do emerytury (decyzja z 24 września 2008r. o przyznaniu emerytury k.54 akt emerytalnych). Po przyznaniu świadczenia ubezpieczony pracował zawodowo, w związku z tym kolejnymi decyzjami organ rentowy przeliczał emeryturę ubezpieczonego poprzez doliczanie stażu pracy, jak również zmianę podstawy wymiaru (decyzje o przeliczeniu emerytury: z 18 października 2010r. k.80 akt emerytalnych, 30 września 2011r. k.104 akt emerytalnych, 15 października 2012r. k.111 akt emerytalnych, 25 października 2012r. k.115 akt emerytalnych, 7 listopada 2012r. k.121 akt emerytalnych, 31 grudnia 2013r. k.127 akt emerytalnych ).
W dniu 15 stycznia 2014r. wpłynął do organu rentowego wniosek ubezpieczonego o ponowne ustalenie wysokości emerytury poprzez przeliczenie podstawy wymiaru od nowych zarobków uzyskanych w części po przyznaniu emerytury (wniosek ubezpieczonego z 15 stycznia 2014r. k.129 akt emerytalnych). Po rozpoznaniu powyższego wniosku, decyzją z 6 marca 2014r. organ rentowy przeliczył od 1 stycznia 2014r. emeryturę ubezpieczonego, przy czym do ustalenia podstawy wymiaru emerytury przyjął podstawę wymiaru składek z 10 lat kalendarzowych ,tj. od stycznia 2002r. do grudnia 2011r. Obliczony w ten sposób wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 46,85%, a podstawa wymiaru obliczona poprzez pomnożenie wskaźnika wysokości podstawy wymiaru 46,85% przez kwotę bazową ,tj. 2 974,69 złotych wyniosła 1 393,64 złotych. Do ustalenia wysokości emerytury organ rentowy uwzględnił 51 lat i 1 miesiąc okresów składkowych, co łącznie stanowi 613 miesięcy. Ostatecznie organ rentowy ustalił, że od 1 marca 2014r. (po waloryzacji) emerytura ubezpieczonego wynosi 1 472,58 złotych (decyzja o przeliczeniu emerytury z 6 marca 2014r. wraz z załącznikiem w postaci obliczenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru k.134-136 akt emerytalnych).
W dniu 20 listopada 2015r. wpłynął do organu rentowego wniosek ubezpieczonego o ponowne ustalenie wysokości świadczenia emerytalnego poprzez doliczenie okresów składkowych i nieskładkowych przebytych po przyznaniu świadczenia oraz o przeliczenie podstawy wymiaru świadczenia z zarobków uzyskanych po przyznaniu świadczenia (wniosek z 20 listopada 2015r. k.137-138 akt emerytalnych). Po rozpoznaniu powyższego wniosku zaskarżoną decyzją z 9 grudnia 2015r. organ rentowy przeliczył ubezpieczonemu od 1 listopada 2015r. emeryturę, przy czym do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia przyjął dotychczasową podstawę wymiaru i uprzednio obliczony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynoszący 46,85 %. Organ rentowy wskazał, że podstawa wymiaru obliczona poprzez pomnożenie wskaźnika wysokości podstawy wymiaru 46,85% przez kwotę bazową 2 974,69 złotych wynosi 1 393,64 złotych, a podstawa wymiaru po waloryzacji od 1 marca 2015r. wynosi 1 508,51 złotych. Nadto organ rentowy wskazał, że do ustalenia wysokości emerytury uwzględnił okresy składkowe w ilości 635 miesięcy i po zmianie stażu pracy emerytura ograniczona do 100% podstawy wymiaru wynosi 1 508,51 złotych (decyzja z 9 grudnia 2015r. k.141-142 akt emerytalnych).
Po wniesieniu przez ubezpieczonego odwołania od powyższej decyzji, w dniu 13 stycznia 2016r. organ rentowy wydał nową decyzję, w której z urzędu ponownie przeliczył emeryturę ubezpieczonego od 1 listopada 2015r. ,tj. od miesiąca zgłoszenia wniosku z 20 listopada 2015r. W pkt II tej decyzji organ rentowy skorygował zaskarżoną decyzję z 9 grudnia 2015r. w ten sposób, że wskazał, iż wysokość emerytury ograniczono do 100% podstawy wymiaru, która wynosi 1 508,58 złotych, a nie 1 508,51 złotych – jak wskazano w decyzji z 9 grudnia 2015r. (decyzja z 13 stycznia 2016r. i obliczenie wysokości emerytury w systemie Rentier k.143-144 i 146 akt emerytalnych).
Biegła z zakresu księgowości w osobieA. D.w opinii sporządzonej na zlecenie Sądu ustaliła, że najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury ubezpieczonego to wskaźnik obliczony z 10 lat kalendarzowych ,tj. z okresu od stycznia 2002r. do grudnia 2011r. i wynosi on 46,85%. Wskaźnik ten jest korzystniejszy od obliczonego z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, który wynosi 44,06%. Nadto biegła ustaliła, że na dzień zgłoszenia wniosku o przeliczenie emerytury ,tj. 20 listopada 2015r. ubezpieczony przebył okresy składkowe w wymiarze 52 lata i 11 miesięcy, co stanowi łącznie 635 miesięcy. Dalej biegła wskazała, że podstawa wymiaru emerytury ubezpieczonego stanowiąca iloczyn kwoty bazowej ,tj. 2 974,69 złotych i wskaźnika wysokości podstawy wymiary 46,85% stanowi 1 393,64 złotych, a po waloryzacji od 1 marca 2015r. wynosi 1 508,58 złotych. Wysokość emerytury ubezpieczonego od 1 listopada 2015r. z uwzględnieniem w/w okresów składkowych i zwaloryzowanej podstawy wymiaru wynosi 1 810,58 złotych, ale ograniczona - zgodnie z art.86 ust.1 ustawy emerytalnej do 100% zwaloryzowanej podstawy wymiaru - wynosi 1 508,58 złotych (opinia biegłej księgowejA. D.k.22-26 akt emerytalnych).
Sąd zważył, co następuje:
OdwołanieL. B.podlegało oddaleniu.
Przedstawione wyżej ustalenia Sądu pokazują, że organ rentowy przeliczając, na wniosek z 20 listopada 2015r., emeryturę ubezpieczonego od 1 listopada 2015r. prawidłowo ustalił jej wysokość na kwotę 1 508,58 złotych, która odpowiada 100% podstawy wymiaru. Należy wskazać, że do obliczenia wysokości emerytury organ rentowy przyjął wszystkie przebyte przez ubezpieczonego okresy składkowe w łącznej ilości 635 miesiące oraz najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury obliczony z 10 lat kalendarzowych ,tj. z lat 2002-2011 wynoszący 46,85%. Uwzględniając w/w okresy składkowe i zwaloryzowaną podstawę wymiaru emerytury, która od 1 marca 2015r. wynosi 1 508,58 złotych, kwota emerytury ubezpieczonego na dzień 1 listopada 2015r. stanowi 1 810,58 złotych. Wskazać jednak należy, że zgodnieart.86 ust.1 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2015., poz.748 ze zm.) kwota emerytury wraz ze zwiększeniami, o których mowa wart.56 ust.3 i 4lub wart.73 ust.3 i 4, nie może przekraczać 100% podstawy wymiaru emerytury. Odnosząc powyższe uregulowanie do okoliczności sprawy stwierdzić należy, organ rentowy prawidłowo ograniczył wysokość emerytury ubezpieczonego do 100% zwaloryzowanej podstawy wymiaru ,tj. do kwoty 1 508,58 złotych. Prawidłowość wyliczeń organu rentowego potwierdziła przy tym w złożonej opinii biegła z zakresu księgowości.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawieart.47714§1 kpcSąd oddalił odwołanie ubezpieczonego.