Sąd Rejonowy w Wieluniu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ns 580/16
Data wyroku: 2016-12-28 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Magdalena Kościarz
Słowa kluczowe: Zasiedzenie
Podstawa prawna: art. 407 § 1 kpc

Sygn. akt I Ns 580/16

POSTANOWIENIE
Dnia 28 grudnia 2016 roku
Sąd Rejonowy w Wieluniu I Wydział Cywilny w składzie:
Przewodniczący: SSR Magdalena Kościarz
Protokolant: asystent sędziego Magdalena Sola – Duda
po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 roku w Wieluniu
na rozprawie
sprawy z wnioskuZ.S.
z udziałemGminnej Spółdzielni (...)wR.
ze skargi o wznowienie postępowania o zasiedzenie w sprawie o sygn. akt I Ns 235/96
postanawia:
odrzucić skargę
Sygn. akt I Ns 580/16

UZASADNIENIE
Pismem z dnia 19 kwietnia 2016 roku (data wpływu) wnioskodawczyniZ. S., reprezentowana przez pełnomocnika - synaJ. S., złożyła w Sądzie Rejonowym w Wieluniu skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt I Ns 235/96 zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Wieluniu z dnia 05 grudnia 1996 roku w przedmiocie wnioskuGminnej Spółdzielni (...)wR.o zasiedzenie.
W uzasadnieniu wnioskuZ. S.wskazała, iż nie została zawiadomiona o toczącym się postępowaniu o zasiedzenie i nie była uczestnikiem tegoż postępowania, w związku z czym nie mogła oponować wnioskowi i wykazywać swojego władztwa nad nieruchomością objętą wnioskiem, a tym samym przeczyć twierdzeniom wnioskodawczyni o samoistnym posiadaniudziałki nr (...), której dotyczył wniosek o zasiedzenie (skarga k. 2-3, 20-21).
Uczestniczka postępowaniaGminna Spółdzielnia (...)wR.wniosła o odrzucenie skargi.
W uzasadnieniu wskazano, iż przedmiotowadziałka nr (...)nigdy nie była własnościąZ.S., ani jej rodzicówK., została bowiem nabyta przez Spółdzielnię przed 1939 rokiem od państwaS.i od tego czasu to właśnie Spółdzielnia była właścicielem i użytkownikiem tej nieruchomości (odpowiedź na skargę k. 56).

Sąd Rejonowy ustalił, co następuje:
Wnioskiem z dnia 13 maja 1996 rokuGminna Spółdzielnia (...)wR.wniosła o stwierdzenie, że z dniem 01 stycznia 1984 roku nabyła własność nieruchomości położonej wR., składającej się zdziałek oznaczonych numerami (...)o łącznej powierzchni 0,52 ha. Jako uczestnika postępowania wskazano Urząd Gminy wR.. Wskutek ogłoszeń o toczącym się postępowaniu w Monitorze Sądowym i Gospodarczym, nikt nie zgłosił swojego udziału w sprawie. Następnie, postanowieniem z dnia 05 grudnia 1996 roku, wydanym w sprawie o sygn. akt I Ns 235/96, Sąd Rejonowy w Wieluniu stwierdził, żeGminna Spółdzielnia (...)wR.nabyła z dniem 19 stycznia 1975 roku własność nieruchomości położonej wR.oznaczonej numeramidziałek (...)(bezsporne).
Z. S.nie była uczestnikiem postępowania w sprawie o sygn. akt I Ns 235/96. Natomiast, w dniu 25 sierpnia 2003 roku ustanowiła ona swoim pełnomocnikiem synaJ. S., umocowując go do występowania w jej imieniu w sprawie o sygn. akt I Ns 235/96. Jednocześnie,Z. S.wskazała w treści pełnomocnictwa, iż jest właścicielkądziałki nr (...), graniczącej z trzech stron zdziałką nr (...), na której to działceGminna Spółdzielnia (...)prowadzi działalność gospodarczą. Następnie, tego samego dnia, pełnomocnikZ.S.-J. S.wystąpił z wnioskiem o wydanie odpisu prawomocnego postanowienia w sprawie o sygn. akt I Ns 235/96 i dokument ten otrzymał w dniu 26 sierpnia 2003 roku.
(dowód: pełnomocnictwo k. 71, wniosek z dnia 25.08.2003r. k. 72 w załączonych aktach o sygn. I Ns 235/96)

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia służącym wzruszeniu prawomocnych orzeczeń. Nadzwyczajny charakter tego środka prawnego skierowanego przeciwko prawomocnemu orzeczeniu powoduje, że wznowienie postępowania sądowego może nastąpić wyłącznie z powodów określonych w przepisachkodeksu postępowania cywilnego. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi o wznowienie postępowania sąd bada przede wszystkim, czy zostały spełnione konieczne warunki umożliwiające jej rozpoznanie. Sąd ustala, czy skarga została wniesiona w przewidzianym terminie oraz czy została oparta na ustawowych podstawach. Sprawdzeniu podlega nie tylko fakt, czy strona powołała w piśmie procesowym odpowiedni przepis dotyczący wznowienia postępowania, ale również przytoczyła takie okoliczności, które uzasadniałyby jego powołanie (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2007 r., III CSK 56/07, LEX nr 334985, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 04 kwietnia 2014 r., II CSK 374/13, LEX nr 1480160).
Zgodnie z treściąart. 524 § 2 k.p.c.zainteresowany, który nie był uczestnikiem postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem orzekającym, co do istoty sprawy może żądać wznowienia postępowania, jeżeli postanowienie to narusza jego prawa. W takim wypadku, zgodnie z brzmieniemart. 407 § 1 k.p.c., skarga o wznowienie postępowania powinna zostać wniesiona w terminie trzymiesięcznym od dnia, w którym strona dowiedziała się o postanowieniu. Warunkiem rozpatrywania zasadności skargi jest, zatem spełnienie ww. wymogów, bowiem brak któregokolwiek z nich sprawia, że merytoryczne rozpoznanie skargi jest niemożliwe i skarga taka podlega odrzuceniu. W myślart. 410 § 1 k.p.c.sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie. Stosownie do treściart. 407 § 1 k.p.c.skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzymiesięcznym, a termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą wznowienia jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o wyroku dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
W niniejszej sprawie, jako podstawę prawną wznowienia postępowania, wnioskodawczyniZ. S.wskazała przepisart. 524 § 2 k.p.c.W takim wypadku stosuje się przepisy o wznowieniu postępowania z powodu pozbawienia możności działania. Skarżąca podniosła, że zostały naruszone jej prawa, jako osoby zainteresowanej w rozumieniuart. 510 § 1 k.p.c., bowiem wynik postępowania w sprawie o sygn. akt I Ns 235/96 zakończony prawomocnym postanowieniem z dnia 05 grudnia 1996 roku, dotyczydziałki nr (...), co do której zainteresowana nie mogła wykazać przysługujących jej praw.
Zaznaczyć należy, iż jak wynika z akt sprawy o sygn. I Ns 235/96 Sądu Rejonowego w Wieluniu,Z. S.nie była uczestnikiem przedmiotowego postępowania. W ocenie Sądu, skarżąca posiada więc interes prawny w złożeniu skargi o wznowienie postępowania. Sprawa wszczęta z wnioskuGminnej Spółdzielni (...)wR., dotyczyła bowiem stwierdzenia, iż wnioskodawczyni nabyła w drodze zasiedzenia własność nieruchomości oznaczonej numerem(...), graniczącej z nieruchomością, która znajdowała się w posiadaniu rodziców skarżącej małżonkówK.. W tej sytuacji, zapadłe orzeczenie dotyczyło także interesówZ.S..
W tym stanie rzeczy przyjąć należało, iż termin do wniesienia skargi liczył się od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się o orzeczeniu prawomocnie kończącym postępowanie w sprawie o sygn. akt I Ns 235/96.
W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania skarżąca podniosła, iż o postępowaniu o zasiedzenie z wnioskuGminnej Spółdzielni (...)wR.odnośniedziałki nr (...)dowiedziała się w marcu 2016 roku, w związku z toczącym się postępowaniem administracyjnym dotyczącym błędnego wyrysu działek na mapie ewidencyjnej, kiedy to została jej doręczona decyzja z dnia 23 lutego 2016 roku. Potwierdziła ten fakt także podczas przesłuchania w charakterze strony(k. 102).
Zdaniem Sądu, nie sposób przyjąć, że skarżąca powzięła wiadomość o treści orzeczenia, wydanego w dniu 05 grudnia 1996 roku w sprawie o sygn. akt I Ns 235/96, dopiero w marcu 2016 roku, gdyż jak wynika w sposób nie budzący wątpliwości Sądu z materiału dowodowego, już w sierpniu 2003 roku,Z. S.wiedziała o toczącej się sprawie sądowej z wnioskuGminnej Spółdzielni (...)wR.dotyczącejdziałki nr (...). Tak więc, w ocenie Sądu, najpóźniej w dniu 26 sierpnia 2003 roku, zapoznała się z treścią prawomocnego postanowienia w sprawie o sygn. akt I Ns 235/96, wtedy to bowiem odbioru odpisu tegoż postanowienia dokonał pełnomocnikZ.S., jej synJ. S.(k. 722 i k. 723 w załączonych aktach o sygn. I Ns 235/96)
Wnioskodawczyni wniosła skargę do tutejszego Sądu w dniu 19 kwietnia 2016 roku, a więc ponad 19 lat po dniu uprawomocnienia się postanowienia Sądu stanowiącego podstawę stwierdzenia naruszenia jej prawa.
Bieg terminu do wniesienia skargi rozpoczyna się w dniu dowiedzenia się przez stronę (jej pełnomocnika) o wydaniu orzeczenia, a nie w dniu, w którym mogła się o tym dowiedzieć(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2000 roku, IV CKN 2/00, LEX nr 40503).Oczywistym jest, że o wydaniu postanowienia Sądu Rejonowego w Wieluniu z dnia 05 grudnia 1996 roku, sygn. akt I Ns 235/96, pełnomocnik wnioskodawczyni – synJ. S.dowiedział się w dniu 26 sierpnia 2003 roku. Tym samym należy uznać, że skarżąca miała możliwość i z całą pewnością dowiedziała się o treści orzeczenia od swojego syna już w sierpniu 2003 roku.
Tak więc, w ocenie Sądu, przedmiotowa skarga, wniesiona przeszło 12 lat po dniu kiedy skarżąca mogła zapoznać się z treścią orzeczenia naruszającego jej prawa, została wniesiona po upływie terminu, o jakim mowa wart. 407 § 1 k.p.c.
Zdaniem Sądu, wnioskodawczyni nie udowodniła należycie faktu, że o treści orzeczenia z dnia 05 grudnia 1996 roku i o toczącej się sprawie w przedmiocie stwierdzenia zasiedzeniadziałki nr (...), dowiedziała się w ciągu trzech miesięcy poprzedzających dzień złożenia skargi tj. dopiero na skutek doręczenia jej decyzji administracyjnej, a tym samym nie dowiodła, że jej skarga została złożona w terminie.
W związku z powyższym, na podstawieart. 410 § 1 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.