Sąd Rejonowy w Grudziądzu
III Wydział Rodzinny
Sygnatura akt: III RC 454/16
Data wyroku: 2017-02-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Irena Karczewska
Słowa kluczowe: Alimenty
Podstawa prawna: art. 133 § 1 k.r. i op. i art. 135 § 1 k.r. i op.

Sygn. akt. III.R.C 454/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 lutego 2017 r.
Sąd Rejonowy w Grudziądzu, Wydział III Rodzinny i Nieletnich
w składzie:
Przewodnicząca S. SR. Irena Karczewska
Protokolant st. sek. sąd. Justyna Renkiewicz – Kicza
po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2017 r. w Grudziądzu
sprawy z powództwa małoletniejZ. C.dział. przez matkę
I. M.
przeciwkoŁ. C.
o alimenty

1
Zasądza od pozwanegoŁ. C.na rzecz małoletniej

Z. C.alimentyw wysokości 600 zł/ sześćset zł/miesięcznie, poczynając od dnia 5.09.2016 r. płatne do dnia 10- go każdego miesiąca z góry do rąk matkiI. M., z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności poszczególnych kwot.

2
Oddala powództwo w pozostałej części.

3
Nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Grudziądzu 360 zł tytułem kosztów sądowych i 6 zł opłaty kancelaryjnej.

4
Koszty stron znosi wzajemnie.

5
Nadaje wyrokowi w pkt. 1 rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt III RC 454/16

UZASADNIENIE
Małoletnia powódka działająca przez matkę wnosiła w pozwie o zasadzenie na jej rzecz alimentów 1200 zł miesięcznie. Ostatecznie żądała 800 zł miesięcznie od wniesienia pozwu lecz nie ograniczyła żądania w tej części / dowód k. 117/.
Pozwany – w odpowiedzi na pozew uznał żądanie do kwoty 500 zł miesięcznie ( tj. kwoty, którą dotychczas płacił dobrowolnie ) i wniósł o oddalenie powództwa w pozostałej części. Podniósł, iż płacił alimenty dobrowolnie , a nadto uczestniczył w wychowaniu i utrzymaniu małoletniejZ., co nie wymagało wniesienia powództwa
/ dowód: k .24/.
Obie strony wniosły o zasądzenie na ich rzecz kosztów zastępstwa procesowego od strony przeciwnej.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
MałoletniaZ.liczy lat 4 / dowód: k. 6/.Urodziła się w Wielkiej Brytanii, gdzie jej matka przebywała do października 2014 i pozostawała z ojcem małoletniej nieformalnym związku.
Pozwany uznał ojcostwo dziecka/ dowód: k. 6/. Po powrocie do Polski małoletniaZ.wraz z matką zamieszkała w miejscowościC., gdzie zamieszkują jej rodzice oraz rodzice pozwanego.
28.11.2015 matka małoletniej zawarła związek małżeński i aktualnie nosi nazwisko
(...). Zamieszkała wG.w wynajętym mieszkaniu. Tu podjęła stałą pracę, a małoletniaZ.zaczęła uczęszczać do przedszkola.
Początkowo pozwany płacił dobrowolnie alimenty w wysokości 900 zł miesięcznie, z tym, iż kwota 400 zł stanowiła wartość pobieranego przez niego zasiłku rodzinnego na dziecko wW.Brytanii. Od 1.02.2016 r. pozwany nie pobiera brytyjskiego zasiłku rodzinnego.
Od czerwca 2016 r. płaci dobrowolnie alimenty na rzecz córki w wysokości 500 zł miesięcznie / dowód: k. 3/.
Na koszty utrzymania małoletniejZ.według matki składają się następujące wydatki: wyżywienie – 400 zł, opłata za przedszkole, w którym dziecko otrzymuje 3 posiłki – 320 zł, zajęciaZ.- 70 zł, odzież – 120 zł, środki higieny- 80 zł oraz opłaty , w tym czynsz- 1100 zł, 73 zł- energia, 18 zł- gaz, 100 zł- TV/ dowód: k.17 v/.
I. M.urodziła 17.09.2014 r. dziecko z obecnego związku , a zatem opłaty rozkładają się na 4 osoby. Jej mąż zarabia około 3000 zł netto, zaśI. M.korzysta z zasiłku macierzyńskiego w wysokości 1000 zł miesięcznie / dowód: k. 117 v/.
Jeżeli małoletniaZ.zachoruje, jej matka ponosi koszty: 70 zł płaci za antybiotyk, 70 zł za leki osłonowe, 30 zł za tran i 20 zł za witaminę C.
Czasami wyjeżdża z córką na narty doF.Wody, gdzie mieszkają dziadkowie dziecka. W weekendy przyjeżdża również do rodziców zamieszkałych wC.. Od 1-2 dni w tygodniu ( według matki małoletniej ) nie przebywa z dzieckiem. Przejściowo małoletniaZ.jest u dziadków ze strony matki i nie uczęszcza do przedszkola.
W 2016 r. małoletnia powódka nie była obecna w przedszkolu w okresie wskazanym w piśmie k. 113 akt.
Matka małoletniej otrzymuje świadczenie 500 plus na drugie dziecko.
Pozwany w każdym tygodniu przylatuje zL.doG.i od wtorku do czwartku sprawuje osobistą pieczę nad córką, która pozostaje wówczas na jego wyłącznym utrzymaniu, a w piątek rano wraca doL..Ł. C.tygodniową normę czasu pracy realizuje wyłącznie w systemie weekendowym.
Zajmuje w Wielkiej Brytanii dom i ponosi w stosunku miesięcznym następujące wydatki: czynsz – 575 funtów, TV- 37,62 funty, Internet- 31,40 funtów, telefon- 36,86 funtów, opłaty za wodę, gaz , prąd i opłaty lokalne w przeliczeniu 1394 zł. Wydaje na cotygodniowe bilety lotnicze 3056 zł, na dojazdy w Anglii i w Polsce na lotnisko- 1449 zł, opłaca ubezpieczenie samochodu w Anglii – 171 funtów , i w Polsce 1206 zł rocznie , telefon w Polsce- 205 zł, a nadto współuczestniczy w kosztach utrzymania domu rodziców w wysokości 353 zł miesięcznie i na wyżywienie w Polsce i w Anglii wydaje 1200 zł. Zarabia przeciętnie około 2000 funtów/ dowód: k. 25 – 26 oraz 33- 104/. Gdy przebywa w Polsce odbiera córkę od dziadków lub z przedszkola, jak pozostaje ona wG.. Realizuje kontakty z dzieckiem na podstawie postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia wydanego przezinny sąd, gdzie toczy się sprawa o ustalenie kontaktów.
W 2016 r. był z córką u laryngologa i pokrył koszty leków. Kupował dziecku odzież, jednakże pozostawiał ją u siebie, gdyż matka nie wydawała tej odzieży na kontakty ojca z dzieckiem. Obiecał, że tę odzież będzie przekazywał matce/ dowód: k. 118 v/. Swój wkład w utrzymanie dziecka określił na kwotę 150 zł tygodniowo oraz koszt dojazdu doG.70 zł. Wyjeżdża z małoletniąZ.doG.,S.,C., gdzie są place zabaw i ponosi koszt biletów wstępu, jak również na basen lub nad jezioro. Poniósł koszty badań alergicznych na kwotę ok. 200 zł, jak również wykupuje leki, gdy dziecko przebywa u niego. Małoletnia rzadko przebywa w przedszkolu , mówi ojcu , że u matki jest jedną noc. Pozwany użytkuje samochódF.rok produkcji 2008 iR.w Polsce.
Sąd dał wiarę zeznaniom przesłuchanego świadka , jak również zeznaniom stron w zakresie, w którym posłużyły one do ustalenia stanu faktycznego. Zeznania świadka nie zostały zakwestionowane przez żadną ze stron.
Sąd zważył co następuje:
Kodeks Rodzinny i Opiekuńczyprzewiduje obowiązek alimentacyjny rodziców względem dziecka polegający na dostarczaniu mu środków utrzymania i wychowania. Podlega on regulacji specjalnej, uprzywilejowanej i jest wyrazem właściwej dla naszego ustawodawstwa rodzinnego zasady dobra dziecka.
Zgodnie zart. 135 § 1 k.r.i op. zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach od utrzymanie lub o wychowaniu uprawnionego, w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania małoletniego.
Przenosząc te ogólne rozważania na grunt niniejszej sprawy sąd nie przyjął za usprawiedliwione podanych przez matkę kosztów utrzymania dziecka w całości. Uwzględniając wiek dziecka ( 4 lata ) sąd przyjął za usprawiedliwione w stosunku do jej potrzeb następujące koszty: 360 zł opłata za przedszkole, 200 zł dodatkowe wyżywienie,
70 zł zakup odzieży- 30 zł dojazd do przedszkola, 10 zł miesięcznie koszty związane z przedszkolem, 50 zł środki higieny, 70 złZ., 80 zł j. angielski, na który małoletnia zamierza uczęszczać.
I. M.zeznała, iż wynajmuje mieszkanie, za które ponosi opłaty: 1100 zł +28 zł, 62 zł, 100 zł tj. 1290 zł , jeżeli podzielić to podzielić przez 4, to się równa 322 zł na osobę/ dowód k. 81./ Jednakże matka małoletniejZ.nie pracuje i wynajmuje w/.w mieszkanie dlatego ., że wyszła za mąż i urodziła dziecka z drugiego związku, a zatem to jej mąż powinien bardziej przyczyniać się do ponoszenia kosztów związanych z utrzymaniem mieszkania i dziecka z tego związku.
I. M.początkowo żądała alimentów w wysokości 1200 zł tj. w wysokości przewyższającej otrzymywany przez nią zasiłek macierzyński. Powszechnie wiadomo jest, że jeżeli matka małoletniejZ.otrzymuje alimenty, to prowadząc wspólne gospodarstwo domowe z mężem i dzieckiem z tego związku dołoży je do wspólnego budżetu, a nie będą one przeznaczane wyłącznie na rzecz małoletniejZ..
Pozwany wprawdzie osiąga wysokie wynagrodzenie, jednakże w znacznym stopniu zaspokaja sam materialne i niematerialne potrzeby małoletniej utrzymując ją w okresie kontaktów w każdym tygodniu oraz organizując atrakcyjne spędzanie czasu. Wydaje około 150 zł tygodniowo na utrzymanie córki, rozrywki, dojazdy do atrakcyjnych miejsc. Przywozi ją na miejsce kontaktów i odwozi oraz uczestniczy w zakupie niektórych leków.
Ten udział pozwanego w zaspokajaniu potrzeb dziecka jest związany z ponoszeniem znacznych wydatków w/w , jak również ponoszonych na cotygodniowe przyloty do Polski, czego – jak sądowi wiadomo jest z urzędu – nie czynią inni ojcowie zamieszkujący za granicą. Pozwany w wysokim stopniu zaspokaja niematerialne potrzeby córki niewymierne w pieniądzach, co ma pozytywny wpływ na jej wzrastanie i które sąd bierze pod uwagę przy ustalaniu alimentów-art. 135 § 2 k .r.i op.
Uwzględniając powyższe okoliczności, sąd ustalił alimenty od wniesienia pozwu w wysokości 600 zł i oddalił powództwo w pozostałej części na podstawieart. 128 k.r.i op.,art. 133 § 1 k . r.i op.art. 135 § 1 i 2 k. r.i op. Sąd miał na uwadze, iż realny udział pozwanego w kosztach utrzymania dziecka będzie wynosił około 1200 zł miesięcznie tj. 600 zł alimenty + 600 zł dodatkowe dobrowolne świadczenia + zakup odzieży dla córki. Matka małoletniej obecnie skupiona na wychowaniu dziecka z aktualnego związku, zaspokaja tylko część potrzeb materialnych i niematerialnych córki.
Rygor natychmiastowej wykonalności nadano wyrokowi w trybieart. 33 § 1 pkt. 1 k.p.c.
O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 113 ustęp 1 u. o k. s. .
Sąd zniósł wzajemnie koszty stron na podstawieart. 100 k.p.c., gdyż pozwany płacił już dobrowolnie alimenty w wysokości 500 zł, a określenie należnej sumy zależało od oceny Sądu . Alimenty w wysokości 900 zł płacił tylko wówczas, gdy pobierał brytyjski zasiłek rodzinny. Zgłoszone w pozwie żądanie było niewspółmiernie wysokie do usprawiedliwionych potrzeb dziecka w tym wieku.