Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 330/17
Data wyroku: 2017-08-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mirosław Onisko
Słowa kluczowe: Apelacja
Podstawa prawna: art. 437 §1 kpk

Sygn. akt II Ka 330/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 sierpnia 2017 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSO Mirosław Onisko

Protokolant:

st.sekr.sądowy Agata Polkowska

przy udziale Prokuratora Magdaleny Wieczorek
po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2017 r.
sprawyP. K.iD. S.
oskarżonych zart. 158 § 1 kk
na skutek apelacji, wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonegoD. S.
od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim
z dnia 17 stycznia 2017 r. sygn. akt II K 172/16
uchyla wyrok na podstawieart. 439 § 1 pkt 7 kpki sprawę oskarżonychP. K.iD. S.przekazuje Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt II Ka 330/17

UZASADNIENIE
P. K.iD. S.zostali oskarżeni o to, że w dniu 1 stycznia 2015 roku w miejscowościM., pow.(...), woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu dokonali pobicia osobyB. C.w ten sposób, że kopali pokrzywdzonego po głowie i całym ciele powodując tym obrażenia ciała w postaci: stłuczenia głowy z wylewami krwawymi i otarciami naskórka okolicy czoła i oczodołów oraz ranę śluzówki jamy ustnej w okolicy wargi górnej, stłuczenia klatki piersiowej z uszkodzeniem naskórka w okolicy kąta łopatki lewej, stłuczenia ramienia lewego z otarciem naskórka czym narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia skutków określonych przepisem wart. 157§1 kklubart. 156§1 kk, tj. o czyn zart. 158§1 kk.
Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2017 roku Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim:

I
oskarżonegoP. K.uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu stanowiącego występek zart. 158§1 kki za czyn ten na podstawie tego przepisu skazał go, zaś na podstawieart. 158§1 kkw zw. zart. 58§3 kkw zw. zart. 34§1 i §2 pkt 2 kkw zw. zart. 35§1 kkw brzmieniu tych przepisów obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 roku oraz w zw. zart. 4§1 kkwymierzył karę 4 miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

II
oskarżonegoD. S.uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu stanowiącego występek zart. 158§1 kki za czyn ten na podstawie tego przepisu skazał go, zaś na podstawieart. 158§1 kkw zw. zart. 58§3 kkw zw. zart. 34§1 i §2 pkt 2 kkw zw. zart. 35§1 kkw brzmieniu tych przepisów obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 roku oraz w zw. zart. 4§1 kkwymierzył mu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

III
zasądził od oskarżonychP. K.iD. S.na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty kwoty po 120 złotych oraz zwolnił oskarżonych od wydatków postępowania, które przejął na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od tego wyroku wnieśli prokurator i obrońca oskarżonegoD. S..
Prokurator na podstawieart. 427§1 i 2 kpkorazart. 438 pkt 4 kpkiart. 439§1 pkt 7 kpkwyrokowi zarzucił:

I
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 413§2 pkt 2 kpk, polegającą na orzeczeniu o karze ograniczenia wolności w sposób uniemożliwiający wykonanie wyroku poprzez wskazanie w punktach I i II wyroku dwóch odmiennych ilości godzin pracy w stosunku miesięcznym – liczbowo 24, a w nawiasie słownie dwudziestu, co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia wskazaną wart. 439§1 pkt 7 kpk;

II
rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonegoD. S.kary 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 godzin w stosunku miesięcznym przy niedostatecznym uwzględnieniu przez Sąd okoliczności obciążających, tj. właściwości i warunków osobistych oskarżonego, jak również faktu uprzedniej karalności, przez co kara wymierzona oskarżonemu jest rażąco łagodna i nie spełnia celów zapobiegawczych oraz w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Na podstawieart. 427§1 kpkiart. 437§1 i 2 kpkwniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoD. S.zaskarżył powyższy wyrok w całości na korzyść oskarżonego i na podstawie przepisówart. 427§2 kpkiart. 438 pkt 2 i 4 kpkwyrokowi temu zarzucił:

I
obrazę przepisów prawa procesowego mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 4 kpk,art. 5 kpk,art. 7 kpk,art. 410 kpkiart. 424§1 pkt 1 kpkpolegającą na nie wzięciu pod uwagę przy ferowaniu wyroku wszystkich ujawnionych w toku przewodu sądowego i mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie okoliczności, oparciu poczynionych ustaleń faktycznych na dowolnie przeprowadzonej ocenie dowodów oraz wbrew zasadom prawidłowego rozumowania, wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, niedostatecznym uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy w tym okoliczności dla oskarżonego ewidentnie korzystnych, rozstrzygnięciu niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyśćD. S., nienależytej analizie i ocenie poszczególnych dowodów, uznaniu za udowodnione faktów nie mających wystarczającego oparcia w dowodach i nie wskazaniu w sposób należyty dlaczego Sąd nie uznał dowodów przemawiających przeciwko sprawstwu i winie oskarżonego, co doprowadziło do jego niesłusznego skazania za czyn zart. 158§1 kkw odmianie pobicia,

II
rażącą surowość, a tym samym niewspółmierność orzeczonej kary 6 miesięcy ograniczenia wolności połączonej z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, w sytuacji, gdy prawidłowa ocena stopnia społecznej szkodliwości czynu i stopnia winy, a w szczególności sposób zachowania się oskarżonego, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, sposób zachowania się pokrzywdzonego, uzasadniały wymierzenie mu kary grzywny.

Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od dokonania zarzucanego mu czynu, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja prokuratora o ile wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim do ponownego rozpoznania z powodu zaistnienia bezwzględnej przesłanki odwoławczej określonej wart. 439§1 pkt 7 kpkjest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim orzekł w stosunku do obu oskarżonych kary ograniczenia wolności (odpowiednio 4 miesiące i 6 miesięcy). Ograniczenie wolności w przypadku obu oskarżonych miało polegać na wykonywaniu przez nich nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne. Jednakże wymiar tej pracy w stosunku godzinowym został przez Sąd meriti określony w sposób uniemożliwiający wykonanie orzeczonych kar ograniczenia wolności w przypadku obu oskarżonych. Z treści wyroku bezspornie wynika, że wymiar godzinowy tej pracy określono odmiennie posługując się zapisem cyfrowym i słownym. Jest to więc sprzeczność w wyroku, która uniemożliwia jego wykonanie. Sprzeczność ta nie została przez Sąd orzekający zauważona o czym świadczy treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Na k. 342v znajduje się zapis taki jak w wyroku. Konsekwencją takiego błędu jego konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku z powodu zaistnienia bezwzględnej przesłanki odwoławczej określonej wart. 439§1 pkt 7 kpki przekazanie sprawy Sądowi meriti do ponownego rozpoznania. Jak bowiem stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 23 maja 2017 roku: „Jeżeli Sąd orzekając wobec skazanego karę ograniczenia wolności, posługując się zapisem cyfrowym i słownym, odmiennie w każdym z nich określił godzinowy wymiar nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, to tego rodzaju sytuacja wprost wskazuje na naruszenieart. 413§2 pkt 2 kpkw stopniu przesądzającym o wystąpieniu bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej wart. 439§1 pkt 7 kpk”. – sygn. III KK 186/17, Lex nr 2298279.
Z uwagi na zaistnienie w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej wart. 439§1 pkt 7 kpk, nie zachodzi konieczność odnoszenia się przez Sąd Okręgowy do pozostałych zarzutów zawartych w apelacji prokuratora jak i apelacji obrońcy.
W toku ponownego rozpoznania sprawy Sąd meriti jeszcze raz w całości przeprowadzi przewód sądowy. W przypadku gdyby ponownie uznał winę obu oskarżonych za udowodnioną to ewentualne kary orzeknie w taki sposób, aby mogły być wykonane. Nadto ewentualne pisemne motywy wyroku Sąd meriti sporządzi w sposób zgodny z treściąart. 424 kpkzwracając uwagę na to, aby nie zawierało takich uchybień jak obecne.
Z powyższych więc względów oraz na podstawieart. 437§1 kpk,art. 439§1 pkt 7 kpkiart. 456 kpk, Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.