Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 24/17
Data wyroku: 2017-05-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksandra Nowicka, Jarosław Sobierajski, Rafał Sadowski
Słowa kluczowe: Środki probacyjne, Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, Kara
Podstawa prawna: art. 177 § 1 i § 2 kk

Sygn. akt IX Ka 24/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 11 maja 2017 roku
Sąd Okręgowy w Toruniu IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Aleksandra Nowicka
Sędziowie SSO Rafał Sadowski
SSO Jarosław Sobierajski (spr.)
Protokolant st. sekr. sądowy Michał Kozłowski
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń - Wschód w Toruniu Joanny Kordzińskiej

po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2017 roku
sprawyM. S.oskarżonego o czyn zart. 177 § 1 i § 2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu
z dnia 8 listopada 2016 roku sygn. akt VIII K 1240/16

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawieart. 72 § 1 pkt 1 kkzobowiązuje oskarżonego w okresie próby do informowania Sądu na piśmie o przebiegu okresu próby, z częstotliwością jeden raz na trzy miesiące;

II
w pozostałym zakresie tenże wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowegoB. L.kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym;

IV
zwalnia oskarżonego od zapłaty wydatków poniesionych w postępowaniu odwoławczym, którymi obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt IX Ka 24/17

UZASADNIENIE

M. S.
został oskarżony o to, że w dniu 29 maja 2016 r. wT., przyul. (...), naruszył zasady w ruchu drogowym, określone wart. 27 ust. 1 Ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowymw ten sposób, że jadąc samochodem markiS. (...), onr rej (...),ulicą (...)z kierunkuT. (...), skręcając w prawo naM. (...), nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa poruszającej się na rowerzeM. L., znajdującej się na pasie ruchu dla rowerów i doprowadził do zderzenia wymienionego powyżej pojazdu z rowerem, w wyniku czegoM. L.przewieziono doW. (...)wT., która w dniu 15 czerwca 2016r. wskutek odniesionego, w wyniku przedmiotowego zdarzenia, urazu czaszkowo-mózgowego zmarła,

    tj. o czyn zart. 177 § 1 i § 2 kk

Sąd Rejonowy w Toruniu wyrokiem z dnia 8 listopada 2016 r.(sygn. akt VIII K 1240/16) uznał oskarżonegoM. S.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu tj. za winnego popełnienia występku zart. 177 § 1 i § 2 kki za to na mocyart. 177 § 2 kkwymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata, orzekając nadto na mocyart. 71 § 1 kkkarę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 20 złotych stawka.
Sąd Rejonowy zasadził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 220 złotych tytułem opłaty i obciążył go kosztami postępowania w wysokości 875,88 złotych.
Od powyższego wyrokuapelację wniósł prokurator,zaskarżając go w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego, zarzucając mu naruszenie przepisu prawa materialnego, tj.art. 72 § 1 kkpoprzez nieorzeczenie wobec oskarżonego jednego z obowiązków probacyjnych. W związku z powyższym zarzutem prokurator wniósł o zmianę wyroku w tym zakresie poprzez nałożenie na oskarżonego jednego z obowiązków o jakich mowa wart. 72 § 1 kk.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Na skutek apelacji prokuratora zaskarżony wyrok został zmieniony w kwestionowanym zakresie.
Nie zgłaszając zastrzeżeń co do poprawności ustaleń faktycznych stanowiących podstawę wyrokowania jak i wniosków co do winy oskarżonego w zakresie czynu zart. 177 § 2 kk, prokurator słusznie wychwycił, iż w sprawie doszło do obrazy przepisów prawa materialnego pod postaciąart. 72 § 1 kk. Zgodnie z obecnym brzmieniem ww. przepisu, zawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności sąd zobowiązuje oskarżonego do jednego ze środków probacyjnych wskazanych wart. 72 § 1 pkt 1-8 kk, przy czym orzeka się przynajmniej jeden z tych obowiązków. Tak więc ww. przepis przewiduje obligatoryjne orzeczenie co najmniej jednego z enumeratywnie wymienionych w nim obowiązków probacyjnych. Zasada ta doznaje wyjątku wyłącznie w sytuacji gdy wobec sprawcy orzeczono środek karny.
Mając na uwadze powyższe, w niniejszej sprawie sąd I instancji wymierzając oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 2-letni okres próby i nie decydując się na orzeczenie środka karnego, winien orzec względem oskarżonego chociaż jeden z obowiązków o jakich mowa wart. 72 § 1 kk. Ów brak należało konwalidować. Uznając zaś, że najwłaściwszym obowiązkiem jaki można w przypadku oskarżonego zastosować jest obowiązek zart. 71 § 1 pkt 1 kk, sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w tym zakresie nakładając na oskarżonego obowiązek informowania sądu na piśmie o przebiegu okresu próby z częstotliwością raz na trzy miesiące. Wprawdzie zaskarżony wyrok został wydany w trybieart. 387 kpk, a uzgodnienie z oskarżonym nie obejmowało orzeczenia o przedmiotowym obowiązku, jednakże zważywszy, że nałożenie obowiązku było obligatoryjne, to stanowisko oskarżonego i jego wola w tym zakresie i tak nie miałyby wpływu na ostateczny kształt wyroku w tej części, dlatego brak oświadczenia oskarżonego nie sprzeciwiał się zmianie wyroku.
W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok został utrzymany mocy. Nie wystąpiły bowiem żadne uchybienia stanowiące bezwzględne przyczyny odwoławcze będące podstawą do uchylenia lub zmiany wyroku z urzędu w dalszej części.
Kara wymierzona oskarżonemu jest właściwa i odpowiada stopni winy oskarżonego, a także uwzględnia dyrektywy określone wart. 53 kk. Karę tę zaakceptował zarówno prokurator jak i oskarżyciel posiłkowy. Dodatkowo wzmocnieniu celów wychowawczych i prewencyjnych służyć będzie kara grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych po 20 złotych, dostosowana do możliwości płatniczych oskarżonego.
Na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 634 kpksąd odwoławczy zwolnił oskarżonego od zapłaty wydatków postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa, albowiem przemawiają za tym względy słuszności; postępowanie odwoławcze toczyło się, a zaskarżony wyrok uległ zmianie z uwagi na błąd sądu I instancji.
O kosztach zastępstwa procesowego należnych oskarżycielowi posiłkowemuB. L.orzeczono po myśliart. 627 kpkw zw. zart. 634 kpk, obciążając nimi oskarżonego, aczkolwiek sąd odwoławczy niewłaściwie ustalił wysokość tychże kosztów. Błędnie bowiem kierując się treścią rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2016.1714) wadliwie ustalił wysokość tychże kosztów na kwotę 420 złotych, gdy tymczasem kwota ta winna zostać obliczona po myśli § 11 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015.1800 ze zm.) i winna wynieść 840 złotych.