Sąd Rejonowy w Piszu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 579/16
Data wyroku: 2017-06-05 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Słowa kluczowe: Wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji
Podstawa prawna: art. 92 § 1 kw

Sygn. akt II W 579/16

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 31 lipca 2016 r około godziny 14.00 Komenda Powiatowa Policji wP.została powiadomiona przez anonimową osobę , że w miejscowościN.stoją przy drodze nieprawidłowo zaparkowane samochody. Na miejsce udali się policjanci Komisariatu Policji wO.–A. K.orazK. S.. Policjanci zastali szereg zaparkowanych przy drodze w sposób nieprawidłowy pojazdów. Między innymi funkcjonariusze zastali zaparkowany samochódT.nr rej. (...)pozostawiony przez obwinionegoS. B.. W miejscu zaparkowania pojazdu obowiązuje zakaz zatrzymywania się wynikający ze znaku drogowego B 36.
Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie:
- zeznańJ. A.k. 2v oraz na rozprawie
- zeznańA. K.– na rozprawie
- wyjaśnień obwinionego k. 7
- notatki urzędowej k.1,10, 11
ObwinionyS. B.nie przyznał się do stawianego mu zarzutu. Składając wyjaśnienia podał ,że w okresie letnim w 2016 r był dwukrotnie lub trzykrotnie w miejscowościN.. Przyjeżdżał tam po to aby skorzystać z plaży. Swój samochód parkował w miejscach wzdłuż ogrodzenia kempingu na jezdni. Za parkowanie płacił opłatę parkingową w kwocie 15 zł. Obwiniony nigdy nie widział aby w miejscu gdzie parkował obowiązywał znak drogowy zakaz zatrzymywania się i postoju (wyjaśnienia obwinionego k. 7)
Sąd zważył, co następuje:
Zdaniem sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wykazał, iż wina obwinionego w zakresie zarzuconego czynu nie budzi wątpliwości. Sąd dał wiarę zeznaniom przesłuchanych świadków. W ocenie sądu świadkowie zeznawali odnośnie okoliczności , które dostrzegli i zapamiętali. PolicjantA. K.w związku z zawiadomieniem anonimowej osoby naocznie stwierdził , że na drodze biegnącej przezN.przy poboczu zostało nieprawidłowo zaparkowanych 15 samochodów w tym pojazd obwinionego.(...)pojazdów nie udało się odnaleźć. Przez całą długość wsiN.obowiązuje zakaz zatrzymywania się wynikający ze znaku drogowego B 36. Powyższa okoliczność wynika z zeznania świadkaJ. A..
Sąd dał również wiarę wyjaśnieniom obwinionego.S. B.nie zaprzeczył temu ,że parkował swój pojazd na jezdni w miejscowościN.. Jeśli jakaś osoba pobrała od obwinionego opłatę za parkowanie na drodze publicznej , uczyniła to bezprawnie. Najwidoczniej obwiniony kierując pojazdem nie dość uważnie obserwował drogę skoro nie dostrzegł znaku drogowego B 36 usytuowanego przy wjeździe do wsi. Jak wynika z zeznań świadków wN.istnieje problem w związku z parkowaniem pojazdów przez turystów wzdłuż drogi biegnącej przez wieś mimo istniejącego zakazu. Praktyka ta jest uciążliwa dla mieszkańcówN..
W obliczu zebranych dowodów sąd nie miał wątpliwości co do sprawstwa obwinionego w zakresie zarzuconego mu czynu. Zgodnie z treściąart. 5 ust.1 ustawy z dn. 20.06.1997r Prawo o ruchu drogowym(j.t.Dz.U. z 2012 r poz. 1137) uczestnik ruchu obowiązany jest stosować się do znaków drogowych. Swoim zachowaniem obwiniony naruszył dyspozycję przepisuart.92 § 1kw .Zgodnie z tym przepisem kto nie stosuje się do znaku lub sygnału drogowego albo do sygnału lub polecenia osoby uprawnionej do kierowania ruchem lub do kontroli ruchu drogowego podlega karze grzywny albo karze nagany.
Wymierzając obwinionemuS. B.karę sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 33 kw. Sąd dostrzegł ,że stopień winy obwinionego nie jest znaczny. Pod uwagę wzięto brak umyślności działania po stronie obwinionego oraz jego dotychczasową niekaralność. Sąd uznał, że orzeczona kara grzywny w wysokości 100 złotych jest karą adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości czynu przypisanego obwinionemu oraz do stopnia jego zawinienia. Kwota ta równoważna jest kwocie mandatu przewidzianego dla tego typu wykroczenia. Sąd uznał ,że kara w takim wymiarze zadziała wychowawczo naS. B.i skłoni go do respektowania zasad ruchu drogowego. Orzeczona kara grzywny nie jest wysoka i obwiniony będzie w stanie ją zapłacić .
O kosztach postępowania sąd orzekł w myślart. 118 § 1 kpww zw. z przepisami powołanymi w pkt. II wyroku i obciążył nimi obwinionego.

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...):

-(...)

3
(...)

(...)