Sąd Rejonowy w Otwocku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 30/17
Data wyroku: 2017-09-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Konrad Bronowski
Słowa kluczowe: Uszkodzenie mienia
Podstawa prawna: 288§1 kk

Sygn. akt II K 30/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 września 2017 roku
Sąd Rejonowy w Otwocku II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Konrad Bronowski
Protokolant: Ewelina Mucha
przy udziale Zuzanny Cupryk - Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Otwocku
bez udziału(...)Spółdzielni Mieszkaniowej wO.– oskarżyciela posiłkowego
po rozpoznaniu w dniach 19 maja, 31 lipca, 15 września 2017 r. na rozprawie
E. Z.
synaJ.iM.z domuA.,urodzonego w dniu (...)wW.
oskarżonego o to, że w dniu 11 kwietnia 2014 roku wO., województwa(...), wspólnie i w porozumieniu zA. K.iK. D.działając w krótkich odstępach czasu czynem ciągłym w wykonaniu z góry powziętego zamiaru dokonali uszkodzenia elewacji wewnętrznej na II klatce schodowej w budynku przyul. (...)poprzez pokrycie jej farbą powodując straty w wysokości 1526,30 zł na szkodęO.Spółdzielni Mieszkaniowej, tj. o czyn określony wart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

I
uznaje oskarżonegoE. Z.za winnego dokonania zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.skazuje oskarżonego, a na podstawieart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 58 § 3 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierza oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

II
na podstawieart. 46 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoE. Z.obowiązek naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzeczO.Spółdzielni Mieszkaniowej kwoty 509 (pięciuset dziewięciu) złotych,

III
zwalnia oskarżonegoE. Z.od ponoszenia kosztów sądowych, wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt II K 30/17

UZASADNIENIE
Na podstawieart. 423 § 1a k.p.k.ograniczono zakres uzasadnienia wyroku do rozstrzygnięcia o karze, ze względu na wniosek Prokuratora żądający sporządzenia uzasadnienia w zakresie rozstrzygnięcia o karze i środkach karnych.
E. Z.został oskarżony o to że w dniu 11 kwietnia 2014 roku wO., wspólnie i w porozumieniu zA. K.iK. D.działając w krótkich odstępach czasu czynem ciągłym w wykonaniu z góry powziętego zamiaru dokonali uszkodzenia elewacji wewnętrznej na II klatce schodowej w budynku przyul. (...)poprzez pokrycie jej farbą powodując straty w wysokości 1526,30 zł na szkodęO.Spółdzielni Mieszkaniowej, tj. o czyn określony wart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
Orzekając w przedmiotowej sprawie Sąd z dyspozycjąart. 4 § 1 k.k.zastosował wobec oskarżonego przepisyustawy kodeks karnyobowiązujące w okresie popełnienia przez niego przestępstwa to jest 11 kwietnia 2014 roku, albowiem były one względniejsze dla oskarżonego. Obecnie obowiązująca ustawa przewiduje, iż orzekając obowiązek naprawienia szkody na podstawieart. 46 § 1 k.k.zastosowanie mają przepisy prawa cywilnego przewidujące obowiązek zasądzenia odsetek, zaś przepisyustawy kodeks karnyobowiązujące w czasie popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu nie wskazywały na konieczność stosowania przepisów prawa cywilnego. W takiej sytuacji względniejsze dla oskarżonego były przepisy ustawy obowiązującej w czasie popełnienia przestępstwa.
Sąd rozstrzygając sprawę, uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych, zaś na podstawieart. 46 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzeczO.Spółdzielni Mieszkaniowej kwoty 509 złotych.
Sąd decydując o wymiarze kary kierował się dyrektywami określonymi wart. 53 k.k.W tym zakresie baczył, aby jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Sąd rozstrzygając sprawę w zakresie wymiaru kary miał również na względzie treśćart. 58 § 1 - 3 k.k.w brzmieniu obowiązującym na datę czynu, określającymi prymat kar wolnościowych nad izolacyjnymi, zgodnie z którymi to przepisami jeżeli ustawa przewiduje możliwość wyboru rodzaju kary, sąd orzeka karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania tylko wtedy, gdy inna kara lub środek karny nie może spełnić celów kary. Grzywny nie orzeka się, jeżeli dochody sprawcy, jego stosunki majątkowe lub możliwości zarobkowe uzasadniają przekonanie, że sprawca grzywny nie uiści i nie będzie jej można ściągnąć w drodze egzekucji. Kary ograniczenia wolności związanej z obowiązkiem, o którym mowa w art. 35 § 1, nie orzeka się, jeżeli stan zdrowia oskarżonego lub jego właściwości i warunki osobiste uzasadniają przekonanie, że oskarżony nie wykona tego obowiązku. Jeżeli przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 5 lat, sąd może orzec zamiast kary pozbawienia wolności grzywnę albo karę ograniczenia wolności do lat 2, w szczególności jeżeli orzeka równocześnie środek karny; karę ograniczenia wolności wymierza się w miesiącach i latach.
Sąd wymierzając karę oskarżonemu miał na względzie, że oskarżony jest osobą młodą, wyraził skruchę, wartość szkody nie była wysoka, jak również, iż oskarżony był już karany. Sąd miał również na względzie, że oskarżony podjął już działania zmierzające do naprawienia szkody i jeszcze przed skierowaniem aktu oskarżenia zamalował wykonane przez siebie i współoskarżonych napisy na klatce schodowej. Sąd miał również na względzie, że działanie to było wykonane niezgodnie ze sztuką budowlaną i wymagało ponownego oczyszczenia elewacji i pomalowania. Sąd miał również na względzie, że oskarżony w 2011 roku był skazany za czyn zart. 279 § 1 k.k.
Sąd mając na względzie dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 § 1 k.k.uznał, iż okoliczności niniejszej sprawy, w szczególności właściwości i warunki osobiste oskarżonego oraz jego sposób życia wskazują, że kara grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych, przy przyjęciu wysokości jednej stawki dziennej na 10 złotych jest adekwatna do winy oskarżonego i okoliczności popełnionego przez niego czynu oraz spełni cele zapobiegawcze, wychowawcze i w zakresie społecznego oddziaływania. Sąd uznał jednocześnie, iż orzeczona kara odniesie wobec oskarżonego pozytywny skutek i będzie on w przyszłości przestrzegał porządku prawnego, zaś przestępstwo popełnione w przedmiotowej sprawie miało jedynie charakter incydentalny. Za taką oceną zachowania oskarżonego przemawia również fakt, że od daty czynu – 11 kwietnia 2014 roku – oskarżony nie był karany za inne przestępstwa.
Orzekając wobec oskarżonego karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych przy przyjęciu wysokości jednej stawki dziennej na 10 złotych, Sąd miał w szczególności na uwadze, iż oskarżony co prawda jest osobą karaną, jednak można uznać, iż kara o charakterze wolnościowym odniesie w jego przypadku cele wychowawcze i zapobiegawcze. W ocenie Sądu w przypadku oskarżonego kara grzywny w orzeczonym wymiarze pozwoli oskarżonemu w sposób dotkliwy odczuć naganność jego zachowania, jak również wyciągnąć właściwe wnioski na przyszłość, aby w przyszłości nie wchodził w konflikt z prawem. Nadto Sąd uznał, iż w przypadku oskarżonego kara grzywny będzie karą dotkliwszą, aniżeli kara ograniczenia wolności i odniesie skutki zarówno w zakresie prewencji ogólnej, jak również indywidualnej.
Sąd miał na uwadze, iż oskarżony jest osobą młodą, pracuje osiąga dochód wynoszący 2000 złotych brutto miesięcznie, a jednocześnie ma na utrzymaniu dziecko. W takiej sytuacji w ocenie Sądu kara pozbawienia wolności, nawet z warunkowym zawieszeniem byłoby karą nieadekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu.
Sąd miał na względzie, ze okoliczności czynu i sposób jego dokonania, jak również zachowanie oskarżonego, który podjął działania w zakresie naprawienia szkody wskazują, że wystarczającą reakcją prawno karną wobec oskarżonego będzie orzeczenie kary grzywny, która w tym przypadku jest wystarczająca dla osiągnięcia celów kary. Sąd miał również na względzie, że oskarżony wykonuje stałą pracę zarobkową, w związku z czym orzekanie wobec niego kary ograniczenia wolności nie jest uzasadnione, gdyż nie miałby on możliwości jej wykonania z uwagi na wykonywaną pracę zarobkową.
Jednocześnie na podstawieart. 46 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.Sąd zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody we części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoO.Spółdzielni Mieszkaniowej kwoty 509 złotych. Orzeczony obowiązek naprawienia szkody pozwoli zrekompensować pokrzywdzonemu szkodę jaką poniósł w związku z popełnionym przez oskarżonego przestępstwem. Obowiązek częściowego naprawienia szkody wynikał z tego, iż pozostali sprawcy czynu również zostali zobowiązani do naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego.
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.Sąd zwolnił oskarżonego w całości od kosztów sądowych, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa. W ocenie Sądu bowiem wobec konieczności uiszczenia w pierwszej kolejności kary grzywny, jak również naprawienia szkody konieczność dodatkowego uiszczenia kosztów sądowych przy nie wysokich dochodach oskarżonego byłaby zbyt uciążliwa ze względu na utrzymanie jego i jego rodziny.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.