Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 512/17
Data wyroku: 2017-11-27 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: art. 178a § 4 kk

VI Ka 512/17

UZASADNIENIE
T. G.został oskarżony o to, że:

I
w dniu 15 grudnia 2014 roku wG.będąc uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, prowadził samochód osobowy markiV. (...)onr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości, wyrażającym się zawartością alkoholu we krwi na poziomie 0,85 promila, przy czym zarzuconego mu czynu dopuścił się w okresie 5 lat od odbycia kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 05 maja 2010 roku; sygn. akt IX K 134/10 za czyn zart. 178a § 1 kkw wymiarze 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 10 lutego do 22 grudnia 2011 roku, tj. w warunkach powrotu do przestępstwa, określonych wart. 64 § 1 kk

tj. o przestępstwo zart.178a § 4 kkw zw. zart. 178a § 1 kkprzy zast.art. 64 § 1 kk

II
w dniu 15 grudnia 2014 roku wG., w trakcie zatrzymania naulicy (...), podczas transportu do KomendyM.Policji wG., a także na terenie samej KomendyM.wG., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wielokrotnie słownie znieważył słowami powszechnie uważanymi za obelżywe umundurowanych funkcjonariuszy Policji w osobach: mł.asp.D. P.oraz sierż.D. T., podczas i w związku z pełnionymi przez wymienionych obowiązkami służbowymi, a także kierował pod adresem wymienionych funkcjonariuszy Policji groźby uszkodzenia ciała i pozbawienia życia ich samych lub członków ich rodzin, w celu zmuszenia tychże funkcjonariuszy do zaniechania prawnych czynności służbowych związanych z zatrzymaniem jego osoby oraz przeprowadzeniem badania stanu trzeźwości

tj. o przestępstwo zart. 226 § 1 kki224 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kkprzy zast.art. 12 kk

III
w dniu 15 grudnia 2014 roku wG., na terenie KomendyM.Policji wG., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wielokrotnie słownie znieważył słowami powszechnie uważanymi za obelżywe umundurowanych funkcjonariuszy Policji w osobach: post.M. K., oraz post.M. P.a także ratownika medycznegoK. D., podczas i w związku z pełnionymi przez wymienionych obowiązkami służbowymi.

tj. o przestępstwo zart. 226 § 1 kkprzy zast.art. 12 kk
Wyrokiem z dnia 6 marca 2017r. Sąd Rejonowy w Gliwicach w sprawie o sygn. akt IX K 643/17 uznał oskarżonegoT. G.za winnego czynu opisanego wpunkcie Iz tym, że ustalił, iż ilość alkoholu we krwi oskarżonego wynosiła 0,84 promila i czyn ten zakwalifikował jako przestępstwo zart. 178a § 4 kkw zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kki za to na podstawieart. 178a § 4 kkskazał go na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności. Nadto Sąd uznał oskarżonego za winnego czynu opisanego wpunkcie IIi za to na podstawieart. 224 § 2 kkw zw. zart. 11 § 3 kkskazał go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, oraz uznał oskarżonego za winnego czynu opisanego wpunkcie IIIi za to na podstawieart. 226 § 1 kkskazuje go na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawieart. 85 § 1 kkiart. 86 § 1 kkpołączył orzeczone kary pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemu łączną karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. Na podstawieart. 63 § 1 kkzaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania od dnia 15.12.2014r. do 16.12.2014 roku to jest w wymiarze 2 (dwóch) dni. Na podstawieart. 42 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych wszelkiego rodzaju na okres 9 (dziewięciu) lat, a na mocyart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów procesu, którymi obciążył Skarb Państwa.
Wyrok powyższy zaskarżony został apelacjami wniesionymi przez oskarżyciela publicznego i obrońcę oskarżonego.
Prokurator Prokuratury RejonowejG.wG.zaskarżył wyrok w całości na niekorzyśćT. G..
Powołując się naart. 438 pkt 1 kpkzarzucił naruszenie prawa materialnego, a toart. 178a § 4 kkpoprzez niewskazanie w opisie przypisanego oskarżonemu czynu wszystkich znamion tego czynu zabronionego.
Wskazując na powyższe oskarżyciel publiczny wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zmianę opisu czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 1 wyroku, a dodatkowo wskazanie, żeT. G.pojazd mechaniczny prowadził w ruchu lądowym.
Obrońca oskarżonego zaskarżając wyrok w całości na korzyśćT. G., w wywiedzionej apelacji orzeczeniu Sądu I instancji zarzucił:
- w zakresie rozstrzygnięcia z pkt 1 : Obrazę przepisów postępowania karnego, mającą wpływ na treść orzeczenia, a toart. 5§ 2w zw. zart. 7 kodeksu postępowania karnegow zw. polegającą na wydaniu wyroku po dokonaniu oceny dowodów w sposób niezgodny z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego, a tym samym z przekroczeniem reguł swobodnej oceny dowodów poprzez uznanie, że materiał dowodowy wskazuje, iż oskarżony kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości wobec braku możliwości prawidłowej weryfikacji tej okoliczności. Nadto błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść wyroku polegający na przyjęciu, iżT. G.swoim zachowaniem wypełnił znamiona zarzucanego mu czynu, a w szczególności, że prowadził samochód osobowy markiV. (...)onr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości, wyrażającym się zawartością alkoholu we krwi na poziomie 0,85 promila, podczas gdy oskarżony w inkryminowanym czasie nie prowadził wymienionego wyżej pojazdu mechanicznego.
- w zakresie rozstrzygnięcia z pkt 2 wyroku: obrazę przepisów postępowania karnego, mającą wpływ na treść orzeczenia, a toart. 7 kodeksu postępowania karnegopolegającą na wydaniu wyroku po dokonaniu oceny dowodów w sposób niezgodny z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego, a tym samym z przekroczeniem reguł swobodnej oceny dowodów poprzez oparcie się wyłącznie na zeznaniach osób pokrzywdzonych.
- w zakresie rozstrzygnięcia z pkt 3 wyroku: obrazę przepisów postępowania karnego, mającą wpływ na treść orzeczenia, a toart. 7 kodeksu postępowania karnegopolegającą na wydaniu wyroku po dokonaniu oceny dowodów w sposób niezgodny z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego, a tym samym z przekroczeniem reguł swobodnej oceny dowodów poprzez oparcie się wyłącznie na zeznaniach osób pokrzywdzonych.
- w zakresie rozstrzygnięcia z pkt 6 wyroku: rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych wszelkiego rodzaju w wymiarze 9 lat, podczas gdy na podstawie okoliczności sprawy, które powinny mieć decydujące znaczenie dla wymiaru środka karnego, zachodzi wyraźna dysproporcja pomiędzy wymiarem środka karnego orzeczonym przez Sąd I instancji, a wymiarem środka karnego jaki należałoby sprawcy wymierzyć w następstwie prawidłowego zastosowania dyrektyw sądowego wymiaru kary określonych wart. 53 k.k.
W uzupełnieniu apelacji obrońca oskarżonego powołał się na naruszenie prawa procesowego, a toart. 374 § 1 zdanie drugie kpkpoprzez przeprowadzenie postępowania sądowego pod nieobecność oskarżonego, którego obecność na rozprawie uznano za obowiązkową, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą wskazaną wart. 439§1 pkt. 11 k.p.k., oraz naruszenie prawa procesowego, a toart. l70 §1 pkt 3 kpkw zw. zart. 6 kpkpoprzez niesłuszne oddalenie wniosku dowodowego oskarżonego o przesłuchanie świadkaJ. C., co naruszyło prawo do obrony oskarżonego.
Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości przez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt I, pkt II i pkt III wyroku, bądź uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i wymierzenie łagodniejszej kary pozbawienia wolności oraz środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.
Sąd Okręgowy po rozpoznaniu wywiedzionych środków odwoławczych stwierdził co następuje:
Zarzuty podniesione przez obrońcę oskarżonego we wniesionym uzupełnieniu apelacji okazały się skuteczne, a przedstawiona argumentacja oraz końcowy wniosek - w pełni zasługiwały na uwzględnienie.
Wyrok niniejszy zapadł bowiem z naruszeniem przepisów postępowania stanowiącym bezwzględną przesłankę odwoławczą zart. 439 § 1 pkt 11 kpk.
Wskazać należy, że obecne brzmienieart. 374 kpkzostało wprowadzone nowelizacją z 2013 r. i obowiązuje od 1.07.2015 r. W wyniku tej nowelizacji przyjęto zasadę, że udział oskarżonego w rozprawie głównej jest jego prawem, a nie obowiązkiem, poza wyjątkami wskazanymi w ustawie.Artykuł 374 kpkwprowadza dwa wyjątki od zasady nieobowiązkowego udziału oskarżonego w rozprawie głównej. Wiążą się one z charakterem zarzucanego czynu (występek, zbrodnia) albo z decyzją przewodniczącego lub sądu. W sprawach o występki dominuje zasada, że udział oskarżonego w rozprawie głównej nie jest obowiązkowy, chyba że przewodniczący lub sąd postanowią inaczej. Z kolei bezwzględna przyczyna odwoławcza określona wart. 439 § 1 pkt 11 kpkwystępuje wówczas, gdy sprawę rozpoznano podczas nieobecności oskarżonego, którego obecność była obowiązkowa.
W rozpoznawanej sprawie na rozprawie w dniu 28 września 2015r. Sąd postanowił uznać obecność oskarżonego na rozprawie za obowiązkową (k- 162) zarządzając jednocześnie jego zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie. Pomimo tego Sąd przeprowadził całe postępowanie bez udziałuT. G.i w dniu 6 marca 2017r. wydał wyrok.
Bezsporne jest zatem, że uchybienie zasygnalizowane przez obrońcę jest rzeczywiste, a nie pozorne. W tym układzie faktycznym nie została bowiem spełniona przesłanka zart. 376 § 2 kpkdo prowadzenia rozprawy pod nieobecność oskarżonego, nie wystąpiła również sytuacja opisana wart. 377 § 1 kpkco oznacza, że doszło do naruszenia zasady zart. 374 § 1 kpk, uchybienie natomiast temu przepisowi skutkowało zaistnieniem bezwzględnej przyczyny odwoławczej zart. 439 § 1 pkt 11 kpk. Ustawodawca bowiem podniósł rozpoznanie sprawy pod nieobecność oskarżonego, którego obecność uznano za obowiązkową, do rangi bezwzględnej przyczyny odwoławczej, podkreślając tym samym szczególną wagę tego naruszenia.
Z powyższych przyczyn Sąd odwoławczy, uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania.
Na zakończenie tej części uzasadnienia zauważyć należy, że stwierdzenie zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej czyni przedwczesnym odnoszenie się bardziej szczegółowo do pozostałych zarzutów zawartych w wywiedzionych apelacjach, poza tym co zostało wskazane powyżej.