Sąd Rejonowy w Piszu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ns 399/16
Data wyroku: 2017-03-02 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Magdalena Łukaszewicz
Słowa kluczowe: Zasiedzenie
Podstawa prawna: art. 172 kc

Sygn. akt I Ns 399/16

POSTANOWIENIE
Dnia 2 marca 2017 r.
Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Magdalena Łukaszewicz

Protokolant:

st.sekr. sądowy Anita Topa

po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2017 r. w Piszu na rozprawie
sprawy z wnioskuC. G.,A. G.
z udziałem Skarbu Państwa - Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa
o zasiedzenie
postanawia:
1. Stwierdzić, żeC. G.iA. G.nabyli przez zasiedzenie w dniu 2 października 2005r na prawie wspólności ustawowej działkę gruntu oznaczonąnumerem geodezyjnym (...)stanowiącą część nieruchomości położonej w obrębieM., dla której Sąd Rejonowy w Piszu prowadziksięgę wieczystą KW (...)
2. Ustalić, iż uczestnicy postępowania ponoszą koszty związane ze swym udziałem w sprawie we własnym zakresie.
Sygn. akt Ns 399/16

UZASADNIENIE
WnioskodawcyC. G.iA. G.wnieśli o stwierdzenie zasiedzenia z dniem 1 października 2005r. własności działki gruntu o nr geodezyjnym nr(...), położonej w obrębieM., dla której Sąd Rejonowy w Piszu prowadziksięgę wieczystą (...). Uzasadniając wniosek podali , iż przedmiotową działkę uprawiają od lat 70-tych, kiedy to zamieszkali wR.. Swoim staraniem ogrodzili działkę i urządzili na niej ogródek.
Uczestnik postępowania Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy wO.Filia wS.wniosła o oddalenie wniosku wskazując, iż wnioskodawcy nie wykazali, ze władali sporną nieruchomością z zamiarem posiadania jej jak właściciele.
Sąd ustalił, co następuje.
W 1973 roku małżonkowieC. G.iA. G.zamieszkali wR., w lokalu mieszkalnym należącym wówczas do Państwowego Gospodarstwa Rolnego. W tym samym roku na podstawie ustnego pozwolenia kierownika PGR-u objęli w posiadaniedziałkę gruntu nr (...)usytuowaną w pobliżu budynku mieszkalnego. Teren ten był częściowo ogrodzony. Ogrodzenie od strony północnej i południowej wykonałC. G.. Działka została oczyszczona,C. G.usunął zakrzewienia, posadził drzewka owocowe. Działka wykorzystywana była na cele ogrodnicze. Z działki tej korzystali i nadal korzystają wyłącznie wnioskodawcy.
(dowód: odpis księgi wieczystej k. 9-13, zeznania świadkówJ. B.k. 46,M. B.k. 46v, zeznania wnioskodawców k.53)
Właścicielem nieruchomości gruntowej położonejR., oznaczonejnumerem geodezyjnym (...)jest Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy wO.Filia wS.jako następca prawny Skarbu państwa - Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa.
(niesporne)
Sąd zważył, co następuje.
Zgodnie zart. 172 § 1 kodeksu cywilnegoposiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze. W przypadku wejścia w posiadanie nieruchomości w złej wierze nabycie nieruchomości następuje po upływie trzydziestu lat (art. 172 § 2 kc).
Generalnie zasiedzenie wszystkich nieruchomości państwowych zostało wyłączone z dniem wejścia w życiekodeksu cywilnegotj. 18.05.1964r.
Zniesienia ograniczenia, o którym mowa, nastąpiło na podstawie ustawy z 28 lipca 1990r. o zmianieustawy kodeks cywilny(Dz. U. z dnia 18 sierpnia 1990 r. nr 55, poz. 321), która z dniem 01.10.1990r. uchyliłaart. 177 kcwyłączający zasiedzenie nieruchomości państwowych. Regulacja dotycząca możliwości zasiedzenia nieruchomości państwowych zawarta została w art. 10 cytowanej ustawy. Zgodnie z tym artykułem jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy istniał stan, który według przepisów dotychczasowych wyłączał zasiedzenie nieruchomości, a według przepisów obowiązujących po wejściu w życie tej ustawy prowadzi do zasiedzenia, zasiedzenie biegnie od dnia wejścia jej w życie; jednakże termin ten ulega skróceniu o czas, w którym powyższy stan istniał przed wejściem w życie ustawy, lecz nie więcej niż o połowę.
Zatem na gruncie mniejszej sprawy przyjąć należy, iż termin zasiedzenia spornej nieruchomości mógł rozpocząć swój bieg z dniem 1 października 1990r.
Przesłankami nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie są: posiadanie samoistne oraz upływ czasu.
W niniejszej sprawie kwestią sporną pozostawał charakter posiadania przez wnioskodawców przedmiotowej nieruchomości.
Zgodnie z przepisamikodeksu cywilnegozasiedzenie nieruchomości może nastąpić jedynie na rzecz posiadacza samoistnego. O posiadaniu samoistnym nie świadczy sama tylko długość posiadania. Posiadanie prowadzące do zasiedzenia musi mieć charakter władania rzeczą z zamiarem posiadania jej dla siebie. Posiadacz samoistny włada rzeczą w takim samym zakresie, jak to czyni właściciel. Konieczne jest zatem wykonywanie przez niego wszelkich czynności faktycznych wskazujących na samodzielny, rzeczywisty, niczym nie skrępowany stan władztwa, bez jednoczesnej legitymacji prawnej w postaci prawa własności.
W przekonaniu Sądu przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, iż wnioskodawcy posiadali przedmiotową działkę jako posiadacze samoistni. Okoliczność tą potwierdzają zeznania przesłuchanych w sprawie świadków.
Zarówno świadkowie jak i wnioskodawcy zgodnie podali, iżC.iA. G.uprawiali przedmiotową działkę od 1973r. Potwierdzili, iż pomiędzy władzami PGR – u a wnioskodawcami nie były zawierane żadne umowy dotyczące działki Ne(...). Wnioskodawcy korzystali ze spornej działki na podstawie nieformalnego pozwolenia. Do dnia dzisiejszego z działki tej korzystają wyłącznie wnioskodawcy ze swoją rodziną.
Powyższe zeznania są jasne i logiczne. Świadkowie analogicznie przedstawili sposób korzystania przez wnioskodawców z przedmiotowej nieruchomości, dlatego Sąd w pełni obdarzył je wiarą.
Wprawdzie jak wynika z informacji wnioskodawców od początku byli świadomi, że działka gruntu stanowi własność Agencji, jednakże w ocenie Sądu fakt ten nie niweczy uznania, iż byli posiadaczem samoistnym. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego z dnia 07.04.1994r. III CRN 18/94 posiadanie samoistne może mieć miejsce nie tylko wtedy, gdy posiadacz jest przekonany o swoich uprawnieniach właściciela, ale także wtedy, gdy wie, że nie jest właścicielem, ale chce posiadać rzecz tak, jakby nim był. Za samoistnym posiadaniem przemawia sposób w jaki wnioskodawcy gospodarowali spornym gruntem, ogrodzenie przedmiotowej nieruchomości, czas i trud włożony przez nich w urządzenie ogródka. Obejmując nieruchomość we władanie, a następnie grodząc teren, wnioskodawcy w sposób pewny uzewnętrzniali wolę władania nieruchomością. Podkreślić należy również, iż wnioskodawcy objęła w posiadanie sporną nieruchomość na podstawie ustnego pozwolenia. Uczestnik postępowania nie przedstawił żadnych dowodów świadczących, że pomiędzy zainteresowanymi doszło do zawarcia jakiejkolwiek umowy dotyczącej przedmiotowej nieruchomości, która świadczyłaby o zależnym posiadaniu wnioskodawczyni.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że wnioskodawcy najpóźniej z dniem 31.12.1973r. weszli w posiadanie przedmiotowej działki jako posiadacze samoistni i było to posiadanie nieprzerwane.
Artykuł 172 kcłączy wymagany do nabycia własności nieruchomości w drodze zasiedzenia upływ czasu z kwalifikacją posiadania według kryterium dobrej lub złej wiary w chwili uzyskania przez niego posiadania. Decydująca dla oceny dobrej wiary lub złej wiary posiadacza jest jego świadomość i usprawiedliwione w danych okolicznościach przekonanie, że przysługuje mu takie prawo do władania rzeczą jakie faktycznie wykonuje (por. orz. SN z 7.05.1971r. I CR 302/71, NP 4/73, s.580). W mniejszej sprawie Sąd ustalił, iż wchodząc w posiadanie spornej nieruchomość wnioskodawcy znajdowała się w złej wierze, albowiem wiedzieli, że faktycznym właścicielem gruntu był Skarb Państwa. Jednak sposób w jaki weszli w posiadanie spornego gruntu - jego ogrodzenie i trud włożony w uporządkowanie wskazuje bezspornie, iż ich zamiarem było władanie tym gruntem jak własnym.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż wnioskodawcy posiadali sporną nieruchomość jako posiadacze samoistni w złej wierze. Konieczny upływ czasu do zasiedzenia nieruchomości wyniósł zatem 30 lat.
Stosownie do wcześniejszych rozważań bieg terminu zasiedzenia spornej nieruchomości rozpoczął się z dniem 1 października 1990r. Sąd w myśl art. 10 cytowanej wyżej ustawy skrócił termin zasiedzenia o 15 lat , czyli o czas, w którym przed wejściem w życie w/w ustawy istniał stan prowadzący do zasiedzenia.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocyart. 172 kcoraz art. 10 ustawy z 28 lipca 1990r. o zmianieustawy kodeks cywilny(Dz. U. z dnia 18 sierpnia 1990 r. nr 55, poz. 321), stwierdził, iż wnioskodawcy jako małżonkowie na prawie wspólności ustawowej nabyli przez zasiedzenie własność działki gruntu oznaczonejnumerem geodezyjnym (...), położonej wR.zapisanej na Skarb Państwa – Agencję Własności Rolnej Skarbu Państwa wksiędze wieczystej KW (...)prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Piszu z dniem 2 października 2005r.
O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z dyspozycjąart. 520§1 kpc.
Stosownie do treści w/w przepisu każdy uczestnik postępowania nieprocesowego ponosi koszty związane ze swym udziałem w sprawie. Zgodnie z tą zasadą, każdego uczestnika obciążają koszty tych czynności, które sam dokonał. W niniejszym przypadku są to koszty koszty zastępstwa prawnego oraz koszty związane z dokonaniem oględzin z udziałem biegłego.
Zasada ujęta wart. 520 § 1 k.p.c.jest nienaruszalna w sytuacji, gdy uczestnicy są w równym stopniu zainteresowani wynikiem postępowania lub – mimo braku tej równości – ich interesy są wspólne. Niewątpliwie w przedmiotowej sprawie zarówno wnioskodawcy jak i uczestnik byli zainteresowani wynikiem postępowania. Orzeczenie zapadłe w sprawie ma bowiem wpływ na ich sytuację majątkową. Dlatego też Sąd w myślart. 520 § 1 k.p.c.ustalił, iż koszty postępowania ponoszą uczestnicy we własnym zakresie, nie znajdując uzasadnienia dla zastosowaniaart. 520 § 2 i 3 k.p.c.