Sąd Rejonowy w Otwocku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 917/16
Data wyroku: 2017-02-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Maszner
Słowa kluczowe: Warunkowe umorzenie postępowania
Podstawa prawna: art. 157 § 1 kk, art. 190 § 1 kk

Sygn. akt II K 917/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 09 lutego 2017 r.
Sąd Rejonowy w Otwocku II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:  SSR Agnieszka Maszner
Protokolant:   Marzena Kwiatek
po rozpoznaniu dnia 09 lutego 2017 r. na posiedzeniu sprawy
P. R.s.T.iJ. z d. P.,ur. (...), wM.
oskarżonego o to, że:

I
w dniu 4 lipca 2016r. wR.gm.K.pow.(...), woj.(...)dokonał uszkodzenia ciałaM. C. (1)w ten sposób, że bił go rękami, pięściami oraz kopał po głowie, twarzy i ciele powodując złamanie nosa, urazy klatki piersiowej i kręgosłupa piersiowego oraz liczne otarcia naskórka, które to obrażenia skutkowały rozstrojem zdrowia na okres powyżej 7 dni

tj. o czyn zart. 157 § 1 k.k.

II
w dniu 4 lipca 2016 r. wR.gm.K.pow.(...)woj.(...)działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej groźbą zamachu na życie i zdrowieM. C. (1), doprowadziłK. M.do rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 500 zł

tj. o czyn zart. 282 k.k.

III
w dniach od 4 lipca 2016r. do 6 lipca 2016 r. wR.gm.K.pow.(...)woj.(...)groził uszkodzeniem ciała i pozbawieniem żuciaM. C. (1), przy czym groźby te wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione

tj. o czyn zart. 190 § 1 k.k.

IV
w dniach od 4 lipca 2016r. do 6 lipca 2016r. wR.gm.K.pow.(...), woj.(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą zamachu na życie i zdrowieM. C. (1)wyrażoną wielokrotnych wiadomościach tekstowych, usiłował doprowadzićK. M.iM. C. (1)do rozporządzenia mieniem w kwocie 500 zł

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.

orzeka

1
na podstawieart. 66 § 1 k.k.iart. 67 § 1 k.k.postępowanie karne wobec oskarżonegoP. R.warunkowo umarza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lat z tym że ustala iż czyny zpkt II i IVstanowiły wypadki mniejszej wagi i czyn zpkt IIkwalifikuje zart. 282 kkw zw zart. 283 kkzaś czyn zpkt IVkwalifikuje zart. 13§1 kkw zw zart. 282kkw zw zart. 283 kk;

2
Na podstawie art.. 67§ 3 k.k.zasądza od oskarżonegoP. R.na rzecz pokrzywdzonejK. M.kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem naprawienia szkody

3
Na podstawieart. 66 § 3 k.k.w okresie próby oddaje oskarżonego pod dozór kuratora;

4
na podstawieart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 482,20 (czterysta osiemdziesiąt dwa, 20/100) złotych, w tym opłatę w kwocie 100 (sto) złotych.

Sygn. akt II K 917/16

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
OskarżonyP. R.pozostawał w zawiązku zK. M.jednak rozstali się około dwa lata temu.K. M.związała się z pokrzywdzonymM. C. (1).
W dniu 4 lipca 2016 roku w godzinach porannychM. C. (1)wyszedł z mieszkaniaK. M.a następnie udał się na przystanek autobusowy, gdzie oczekiwał na przyjazd swojego kolegiD. R., z którym miał jechać do pracy. Około godz. 5:50 do przystanku, na którym oczekiwałM. C. (1)przyjechał od stronyR.samochodem osobowym markiA. R.P. R.. Po wyjściu z samochoduP. R.krzyczał w kierunkuM. C. (1)słowa „mówiłem, żebyś tu nie był”, po czym zacząłM. C. (1)bić pięściami po twarzy, kopać kolanem w brzuch, bić po całym ciele.M. C. (1)próbował się bronić, prosił równieżP. R., aby ten go zostawił. W pewnym momencieP. R.odsunął się odM. C. (1), na miejsce przybiegłaK. M., która próbowała rozdzielićP. R.iM. C. (1).P. R.wsiadł do swojego samochodu i odjechał, zaśM. C. (1)iK. M.udali się do miejsca zamieszkaniaK. M..M. C. (1)wyszedł doM. R., który w między czasie przyjechał i poinformował go o zdarzeniu.M. R.widział że pokrzywdzony ma zakrwawioną twarz.
Tego samego dniaM. C. (1)udał się do lekarza , który stwierdził u niego obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy, złamania kości nosa z lekkim przemieszczeniem odłamów, stłuczenia twarzy z podbiegnięciami krwawymi, stłuczenia klatki piersiowej, które powodowały rozstrój zdrowia trwający dłużej niż siedem dni.
Tego samego dniaP. R.wysyłał doK. M.wiadomości tekstowe, w których żądał pieniędzy w kwocie 500 złotych za zniszczenie jego odzieży poprzez zachlapanie jej krwiąM. C. (1). W wysyłanych wiadomościachP. R.informowałK. M., że jeśli nie zwrócą mu pieniędzy ponownie pobije onM. C. (1).P. R.zaznaczył także, iż czas na przekazanie mu pieniędzy mają do godziny 20:00, w innym wypadku „dług” sprzeda koledze, który będzie od nich chciał większą kwotę.K. M.spotkała się zP. R.w miejscowościR.w miejscu swojej pracyfirmie (...)gdzie przekazała mu pieniądze w kwocie 500 złotych i wróciła do pracy. OdK. M.P. R.wspólnie z dwoma kolegami udał się do miejsca zamieszkaniaM. C. (1).M. C. (1)nie było wówczas w domu, o czym przybyłych na miejsce mężczyzn poinformowałM. C. (2). Mężczyźni oczekiwali na powrótM. C. (1)przed jego posesją. W pewnym momencie ciotkaM. C. (1)–M. B.zwróciła mężczyznom uwagę, iż jeśli nie odjadą wezwie policję, po czym mężczyźni odjechali.
W dniu 5 lipca 2016 roku kiedyM. C. (1)jechał rowerem doM., aby złożyć zeznania na Komendzie, samochodem markiA. R.wyprzedził goP. R., a następnie zatrzymał się, wysiadł z samochodu i powiedział, że chce z nim porozmawiać.M. C. (1)odmówił i odjechał rowerem. OdK. M.M. C. (1)dowiedział się, że otrzymuje ona smsy odP. R., w których grozi on pobiciemM. C. (1). W korespondencji sms-owejP. R.pisał także, iż jeśliK. M.nie rozstanie się zM. C. (1), to aby móc się spotykać będą musieli płacić mu co miesiąc kwotę 500 złotych, w przeciwnym wypadku za każdym razem kiedy zobaczyM. C. (1)w miejscowościR., albo zK. M.M. C. (1)zostanie pobity. W dniu 6 lipca 2016 rokuP. R.zaprzestał wysłania wiadomości doK. M..
Po powyższych zdarzeniach pokrzywdzeni pogodzili się z oskarżonym w dniu 18 października 2016 roku zawarli ugodę mediacyjną, w której wnieśli o warunkowe umorzenie postępowania wobec oskarżonego. Stanowisko to podtrzymali na posiedzeniu w dniu 9 lutego 2017 roku
OskarżonyP. R.nie był dotychczas karany
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: zeznań pokrzywdzonegoM. C. (1)(k. 2-4, k. 28-29, k. 35-37, k. 103-14), zeznań świadkówK. M.(k. 38-41, k. 107-108),D. R.(k. 127),M. C. (2)(k. 52-53), oraz dowodów z dokumentów w postaci: karty informacyjnej (k. 20, k. 106), protokołu oględzin osoby (k. 21-24), dokumentacji fotograficznej z oględzin ciałaM. C. (1)(k. 51), protokołu oględzin rzeczy (k. 56-62), historii choroby (k. 89-94), opinii sądowo-lekarskiej (k.99), karty kwalifikacji do leczenia szpitalnego (k. 105), protokołu oględzin rzeczy wraz z płytą CD (k. 114-116), sprawozdania z przeprowadzonego postępowania mediacyjnego wraz z ugodą mediacyjną (k. 130-131)
OskarżonyP. R.przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i złożył wyjaśnienia. Wskazał w nich, że dwa lata temu spotykał się zK. M., później byli przyjaciółmi, a późniejK.zaczęła spotykać się z pokrzywdzonym. 4 lipca 2016 roku około godziny 5:30 oskarżony jechał do pracy, pokrzywdzony stał na przystanku wR.. Pokrzywdzony coś mówił, machając rękoma i patrząc się na oskarżonego, słów nie słyszał, bo grała muzyka. Początkowo pojechał dalej, ale później pomyślał, że może chłopakK.dowiedział się, że oskarżony ma z nią kontakt, że się z nią spotyka i zawrócił. Sytuacja ta miała miejsce w poniedziałek, zaś oskarżony zK.widział się w piątek i w sobotę. Oskarżony wysiadł z samochodu i zapytał pokrzywdzonego „w czym problem” wtedy też pokrzywdzony podniósł ręce w geście bokserskim, oskarżony nie przestraszył się i podszedł bliżej, aby wyjaśnić sprawę. Wtedy pokrzywdzony uderzył go ręką w twarz. Oskarżony mu oddał, pokrzywdzony rzucił się na niego, chwycił za koszulkę, porwał ją, zerwał srebrny łańcuszek. Oskarżony odepchnął pokrzywdzonego, który zaczął uciekać. Pokrzywdzony był pokrwawiony, jak oskarżony go uderzył to pokrzywdzony krwawił z twarzy, chyba z łuku brwiowego, z nosa na pewno nie. Kiedy oskarżony przyjechał to pokrzywdzony miał już coś z twarzą, był już pobity. Pokrzywdzony uciekł z przystanku w kierunku domuK..K.wybiegła z domu, broniła pokrzywdzonego, zaczęła popychać oskarżonego, krzyczeć, żeby go nie bił. Oskarżony powiedział, ze nie bije pokrzywdzone i chce tylko żeby oddał mu łańcuszek, który mu zerwał i który miał w ręku. Oskarżony wsiadł do samochodu i odjechał. W drodze do pracy zobaczył, że ma rozerwaną i zabrudzoną krwią koszulkę i spodnie. Wtedy napisał doK.smsa, że chce odzyskać 500 złotych za uszkodzone mienie. Koszulka kosztowała około 50 złotych, spodnie 150, zaś łańcuch 600 złotych. W czasie pracy wymienił zK.kilka smsów na temat zdarzenia, później zaczął pić alkohol. Nie pamięta czy dostał odK.jakieś pieniądze, nie pamięta czy był pod domemM.ani z kim tam był. 5 i 6 lipca 2016 roku w ogóle nie pamiętam, ponieważ cały czas pił alkohol. Nie wie dlaczego groziłM., nie zna go i on go nie obchodzi, nie wie dlaczego żądał pieniędzy odK.i jej chłopaka, chyba przez alkohol.
Oceniając wyjaśnienia złożone przez oskarżonego Sąd odmówił im przyznania waloru wiarygodności poza tym ich fragmentem, w którym podał, iż spotykał się zK. M., jak również, że w dniu 4 lipca 2016 roku na przystanku autobusowym widział stojącego chłopakaK., a także że zażądał odK.iM.kwoty 500 złotych. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, w tym w szczególności zeznaniach pokrzywdzonego oraz świadkaK. M.. W pozostałym zakresie dotyczącym przebiegu zajścia z dnia 4 lipca 2016 roku jak również okoliczności dotyczących późniejszego okresu Sąd odmówił przyznania waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego, uznając iż stanowią one jedynie przyjętą przez niego linię obrony, są one bowiem sprzeczne z poczynionymi przez Sąd ustaleniami faktycznymi, w tym także zeznaniamiM. C. (1)iK. M..
Sąd jako w pełni wiarygodne uznał zeznania pokrzywdzonegoM. C. (1), są one bowiem jasne, spójne i logiczne. Świadek w swojej relacji opisał przebieg kolejnych zdarzeń z udziałem oskarżonego, wskazując, iż przesyłane wiadomości i wizyta oskarżonego pod jego domem, jak również to, że oskarżony jechał za nim samochodem powodowało, iż obawiał się gróźb zawartych w sms-ach kierowanych doK. M..
W ocenie Sądu również relacja świadkaK. M.zasługiwała na przyznanie jej w pełni waloru wiarygodności, jest ona bowiem jasna, spójna, logiczna. Relacja świadka w pełni korespondowała z zeznaniami pokrzywdzonego, pozwalając na ustalenie przebiegu kolejnych zdarzeń. To właśnie świadek otrzymywała smsy odP. R.zawierające groźby kierowane pod adresemM. C. (1)jak również żądania zapłaty za możliwość spotykania się jej i pokrzywdzonego, a także przekazała pieniądze w kwocie 500 złotych za rzeczy, które zostały zniszczone w wyniku poplamienia krwią pokrzywdzonego.
Sąd jako w pełni wiarygodne uznał zeznania świadkaM. C. (2), brata pokrzywdzonego, który wskazał, iż w dniu 4 lipca 2016 roku po godz. 20:00 do jego miejsca zamieszkania przyjechało trzech mężczyzn, którzy poszukiwali jego brataM.. Relacja świadka jest jasna, spójna, znajduje potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.
Walorem wiarygodności Sąd obdarzył zeznania świadkaD. R., znajomego pokrzywdzonego, który w dniu 4 lipca 2016 roku miał zabrać go po drodze do pracy. Z relacji świadka wynika, iż kiedy przyjechał na miejsce wyszedł do niego pokrzywdzony, który był zakrwawiony na twarzy i poinformował go, ze został pobity przez byłego chłopakaK. M..
Sąd uznał za w pełni wiarygodne wszystkie dowody z dokumentów przeprowadzonych w toku postępowania, zostały one bowiem sporządzone przez osoby do tego uprawnione, żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności ani wiarygodności do czego Sąd również nie znalazł podstaw, zaś w połączeniu z osobowym materiałem dowodowym pozwoliły na odtworzenie pełnego i rzeczywistego przebiegu zdarzeń.
Sąd jako w pełni wiarygodną uznał opinię biegłego chirurgaK. Ż., jest on bowiem jasna, pełna należycie umotywowana, oparta dokumentację medyczną pokrzywdzonego oraz wiedzę i doświadczenie biegłego.
Istotnym dowodem w przedmiotowej sprawie była ugoda mediacyjna zawarta pomiędzy oskarżonym aK. M.iM. C. (1), z której wynika, iżP. R.przeprosił pokrzywdzonych za swoje zachowanie, jak również zobowiązał się, ze w przyszłości jego zachowania w stosunku do pokrzywdzonych będą pozbawione agresji słownej, czynnej oraz emocjonalnej, nie będzie używał w stosunku do pokrzywdzonych słów powszechnie uważanych za obelżywe oraz gróźb karalnych, nie będzie zbliżał się do pokrzywdzonych na odległość mniejszą niż 50 metrów oraz nie będzie utrudniał im funkcjonowania w miejscu pracy i zamieszkania, nie będzie podejmował jakichkolwiek prób kontaktu z pokrzywdzonymi w formie osobistej, telefonicznej, przez komunikatory społecznościowe, korespondencje, przez osoby trzecie, nie będzie rozmawiał na tematy związane z pokrzywdzonymi z osobami trzecimi wpływając w ten sposób na kształtowanie opinii o sobie lub pokrzywdzonych. W wyniku przeprowadzonego postępowania mediacyjnego pokrzywdzeni oraz oskarżony na posiedzeniu w dniu 09 lutego 2017 roku złożyli wniosek o warunkowe umorzenie postępowania wobec oskarżonego.
P. R.został oskarżony o to, że:

I
w dniu 4 lipca 2016r. wR.gm.K.pow.(...), woj.(...)dokonał uszkodzenia ciałaM. C. (1)w ten sposób, że bił go rękami, pięściami oraz kopał po głowie, twarzy i ciele powodując złamanie nosa, urazy klatki piersiowej i kręgosłupa piersiowego oraz liczne otarcia naskórka, które to obrażenia skutkowały rozstrojem zdrowia na okres powyżej 7 dni

tj. o czyn zart. 157 § 1 k.k.

II
w dniu 4 lipca 2016 r. wR.gm.K.pow.(...)woj.(...)działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej groźbą zamachu na życie i zdrowieM. C. (1), doprowadziłK. M.do rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 500 zł

tj. o czyn zart. 282 k.k.

III
w dniach od 4 lipca 2016r. do 6 lipca 2016 r. wR.gm.K.pow.(...)woj.(...)groził uszkodzeniem ciała i pozbawieniem żuciaM. C. (1), przy czym groźby te wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione

tj. o czyn zart. 190 § 1 k.k.

IV
w dniach od 4 lipca 2016r. do 6 lipca 2016r. wR.gm.K.pow.(...), woj.(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, groźbą zamachu na życie i zdrowieM. C. (1)wyrażoną wielokrotnych wiadomościach tekstowych, usiłował doprowadzićK. M.iM. C. (1)do rozporządzenia mieniem w kwocie 500 zł

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.
Przestępstwa określone wart. 157 § 1-3 k.k.mają charakter powszechny, tzn. mogą być popełnione przez każdego. Z uwagi na to, że są to przestępstwa skutkowe, w wypadku zaniechania mogą być popełnione tylko przez osobę, na której ciążył prawny, szczególny obowiązek zapobiegnięcia nastąpienia uszczerbku na zdrowiu.
Czynność sprawcza polega na "powodowaniu" opisanych wart. 157 § 1 lub 2 k.k.skutków. Pojęcie to obejmuje wszystkie zachowania, pozostające w związku przyczynowym i normatywnym ze skutkiem. Zachowanie musi obiektywnie naruszać wynikającą z naszej wiedzy i doświadczenia regułę postępowania z dobrem prawnym, jakim jest zdrowie człowieka. Czynność sprawcza może polegać na działaniu, jak i na zaniechaniu, w sytuacji, gdy sprawca był gwarantem nienastąpienia skutku.
Skutek jest znamieniem, pozwalającym, z punktu widzenia strony przedmiotowej, wyróżnić poszczególne typy czynów zabronionych, określonych wart. 157 § 1 i 2 k.k., oraz odróżnić je od skutku stanowiącego znamię przestępstwa określonego wart. 156 § 1 k.k..
W wypadku skutku stanowiącego znamię przestępstwa opisanego wart. 157 § 1 k.k.ma być nim naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, inny niż określony wart. 156 § 1 k.k.oraz trwający dłużej niż 7 dni. Nie bez znaczenia dla interpretacji zaistnienia tego skutku jest przyjęte powszechnie określenie tego przestępstwa jako spowodowania "średniego" uszkodzenia ciała (średniego uszczerbku na zdrowiu). Nie chodzi tu więc wyłącznie o czas trwania naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia, ale i o to, że naruszenie takie lub rozstrój muszą mieć charakter istotny, w każdym razie w sposób znaczący utrudniać prawidłowe funkcjonowanie narządów.
Przestępstwo określone wart. 157 § 1 lub 2 k.k.może być popełnione umyślnie zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i z zamiarem wynikowym. Podobnie, jak to ma miejsce w wypadku przestępstwa opisanego wart. 156 § 1 k.k., konieczne jest też w wypadku przestępstw określonych wart. 157 § 1 i 2 k.k.sięgnięcie do konstrukcji zamiaru ogólnego. Sprawca nie musi uświadamiać sobie i np. chcieć, aby powodowany przez niego uszczerbek na zdrowiu trwał dłużej niż 7 dni albo nie dłużej niż 7 dni. Wystarczy, dla przyjęcia realizacji znamion typu określonego wart. 157 § 1 k.k., że sprawca chciał albo przewidując możliwość na to się godził, że spowodowany uszczerbek na zdrowiu nie będzie lekki.
Wart. 282 KKprzewidziane jest przestępstwo wymuszenia rozbójniczego. Przepis ten chroni jako dobro główne mienie i swobodę działalności gospodarczej. Jako dobro uboczne ochronie podlega nietykalność cielesna, wolność oraz w pewnym zakresie zdrowie. Wymuszenie rozbójnicze należy do przestępstw materialnych. Jest dokonane wówczas, gdy pokrzywdzony rozporządzi mieniem albo zaprzestanie działalności gospodarczej (wyr. SN z 18.10.2007 r., II KK 170/07, OSNwSK 2007, Nr 1, poz. 2250), o ile będzie to spowodowane rozbójniczymi środkami stosowanymi przez sprawcę. Dokonanie wymuszenia rozbójniczego następuje niezależnie od tego, czy sprawca lub ktokolwiek inny uzyskał z czynności pokrzywdzonego korzyść majątkową. Należy podzielić pogląd, że dla zastosowania komentowanego przepisu nie ma znaczenia okoliczność, że "pokrzywdzony w obawie o swe życie czy też zdrowie sam proponuje wydanie konkretnie określonej sumy pieniędzy, jeżeli tego rodzaju żądanie – niesprecyzowana co do wysokości kwota – wynika (…) z zachowania sprawców" (wyr. SN z 12.10.2010 r., III KK 76/10, OSNwSK 2010, Nr 1, poz. 1921). Pierwszy ze skutków wymuszenia rozbójniczego – rozporządzenie mieniem – należy rozumieć podobnie jak przy oszustwie (zob. uwagi doart. 286, Nb 9). W praktyce często przybiera postać tzw. okupu za odstąpienie od zamachu na życie, zdrowie lub mienie (zob. np. wyr. SN z 27.3.2002 r., V KKN 706/98, Legalis), jednakże ma dużo szerszy zakres niż wydanie rzeczy i może też polegać np. na zawarciu umowy, dokonaniu rozrządzenia w testamencie, wydaniu dyspozycji wypłaty z rachunku bankowego (wyr. SA w Krakowie z 22.5.1997 r., II AKA 79/97, KZS 1997, Nr 6, poz. 33). W odróżnieniu od przestępstwa oszustwa nie ma znaczenia, czy rozporządzenie to jest dla pokrzywdzonego korzystne czy też nie (wyr. SA we Wrocławiu z 23.5.2013 r., II AKA 126/13, Legalis). Wymuszenie rozbójnicze może być popełnione tylko umyślnie, a ponadto ma charakter przestępstwa kierunkowego, znamiennego celem, którego treścią jest osiągnięcie korzyści majątkowej (wyr. SN z 13.7.2005 r., IV KK 74/05, OSNwSK 2005, Nr 1, poz. 1354; wyr. SN z 13.7.2005 r., IV K 74/05, OSNwSK 2005, Nr 1, poz. 1354; zob. też uwagi doart. 115 § 4). Ogranicza to stronę podmiotową tylko do zamiaru bezpośredniego, który musi objąć zarówno osiągnięcie korzyści majątkowej, jak i rozbójniczy sposób realizacji tego celu (wyr. SN z 12.10.2010 r., III KK 76/10, OSNwSK 2010, Nr 1, poz. 1921).
Zgodnie zart. 190 § 1 k.k.odpowiedzialności karnej podlega, kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona. Sąd miał na względzie, że subiektywna obawa pokrzywdzonego i jego przekonanie o prawdopodobieństwie realizacji groźby muszą być uzasadnione, tzn. że zarówno okoliczności, w jakich groźba została wyrażona, jak i osoba grożącego robią wrażenie na obiektywnym, normalnie wrażliwym obserwatorze, iż groźba wyrażona została na serio i daje podstawy do uzasadnionej obawy. Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 4 lipca 2002 r.(sygn. akt II AKa 163/2002, opublik. KZS 2002, z. 7-8, poz. 44:"Dla bytu przestępstwa zart. 190 § 1 k.k.wystarczy wykazać, iż groźba subiektywnie (w odbiorze zagrożonego) wywołała obawę spełnienia i zweryfikować to obiektywnie (przez sąd), czy zagrożony istotnie mógł w danych okolicznościach w ten sposób groźbę odebrać" (Komentarz do art. 190 kodeksu karnego, [w:] A. Barczak-Oplustil, G. Bogdan, Z. Ćwiąkalski, M. Dąbrowska-Kardas, P. Kardas, J. Majewski, J. Raglewski, M. Rodzynkiewicz, M. Szewczyk, W. Wróbel, A. Zoll, Kodeks karny. Część szczególna. Tom II. Komentarz do art. 117-277 k.k., Zakamycze, 2006, wyd. II.).
Zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy jest jednoznaczny i pozwala na ustalenie, iż oskarżonyP. R.dopuścił się wszystkich zarzucanych mu czynów i w dniu 4 lipca 2016 roku w miejscowościR.dokonał uszkodzenia ciałaM. C. (1), kiedy to zatrzymał się samochodem na przystanku na którym oczekiwał pokrzywdzony i bił pokrzywdzonego rękoma, pięściami, kopał po głowie, twarzy, ciele czym spowodował u niego obrażenia ciała w postaci złamania nosa, urazu klatki piersiowej i kręgosłupa piersiowego oraz licznych otarć naskórka. Tego samego dniaP. R.doprowadziłK. M.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 500 złotych, grożąc, że jeśliK. M.iM. C. (1)nie zapłacą mu żądanej przez niego kwoty ponownie pobije onM. C. (1). W ciągu kilku następnych dniP. R.wysyłał doK. M.wiadomości tekstowe, w których groził, że jeśli nie rozstanie się ona zM. C. (1)dokona on uszkodzenia ciała i pozbawi życiaM. C. (1), zaś jeśliK. M.w dalszym ciągu chce spotykać się zM. C. (1)będą oni musieli płacić mu kwotę 500 złotych miesięcznie. Sąd nie miał wątpliwości, iż oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona wszystkich zarzucanych mu czynów, jednak mając na uwadze, iż pokrzywdzonyM. c. (1)nie doznał znacznych uszkodzeń ciała, żądana odK. M.kwota nie była znaczna a zwłaszcza fakt iż pomiędzy pokrzywdzonymi, a oskarżonym doszło do zawarcia ugody. Sąd uwzględniając wniosek pokrzywdzonych o warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec oskarżonego, z którego wynika, iż postawa oskarżonego w stosunku do nich uległa zmianie wobec czego Sąd uznał, iż czyn zarzucany oskarżonemu w pkt. II i IV stanowił wypadek mniejszej wagi określony wart. 232 k.k..
W świetle powyższych rozważań, całokształtu materiału dowodowego fakt popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu czynów nie budził wątpliwości. Oskarżony dopuścił się zarzucanych mu przestępstw umyślnie - chciał je popełnić i tego dokonał.
Biorąc pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej szkody, okoliczności popełnienia czynów, Sąd uznał, że te charakteryzowały się niskim stopniem szkodliwości społecznej, w szczególności Sąd uwzględnił to, że oskarżony przeprosił pokrzywdzonych, zawarli oni ugodę, sami pokrzywdzeni wnosi o warunkowe umorzenie postępowania wobec oskarżonego.
Wskazać również należy, iż zgodnie z postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2003r. w sprawie VKK 301/03 Sąd może mimo nieprzyznana się oskarżonego orzec o warunkowym umorzeniu, jeżeli oceni, że okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości. W przedmiotowej sprawie zaś, materiał dowodowy jednoznacznie wskazywał, iż oskarżony popełnił zarzucane mu przestępstwa.
Uznając winęP. R.w zakresie zarzucanych mu czynów Sąd na podstawie 66§ 1 k.k.iart. 67 § 1 k.k.warunkowo umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego na okres 3 (trzech) lat. Orzekając w powyższym zakresie Sąd miał na uwadze, iż zostały kumulatywnie spełnione wszystkie ustawowe przesłanki zastosowania tej instytucji: stopień zawinienia i szkodliwości społecznej popełnionych przez oskarżonego czynów nie był wielki,P. R.nie był również wcześniej karany za jakiekolwiek przestępstwo, doszło do pojednania z pokrzywdzonymi. W ocenie Sądu postawa oskarżonego wyraźnie wskazuje, iż pomimo warunkowego umorzenia postępowania karnego będzie on przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni żadnego przestępstwa. Sąd miał także na uwadze okoliczności w jakich doszło do popełnienia przedmiotowego przestępstwa, w tym to, że pokrzywdzeni wybaczyli oskarżonemu, który ich przeprosił. Warunkowo umarzając postępowanie Sąd wyznaczył okres próby wynoszący trzy lata mając na uwadze, iż najdłuższy przewidziany przez ustawę okres warunkowego umorzenia postępowania będzie w przypadku oskarżonego właściwy. Należy mieć na uwadze, że gdyby oskarżony jednak naruszał porządek prawny będzie możliwe podjęcie postępowania na podstawieart. 68 k.k.
Sąd na podstawieart. 67 § 3 k.k.zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonejK. M.kwotę 500 złotych tytułem obowiązku naprawienia szkody. Wysokość tej kwoty odpowiada wartości pieniędzy przekazanej przezK. M.oskarżonemu w dniu 4 lipca 2016 roku.
Zgodnie z przepisemart. 67 § 3 k.k.Sąd oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora. Orzeczenie w tym zakresie miało na celu weryfikacje zachowania oskarżonego w okresie próby, ale również rola kuratora będzie polegała na udzieleniu oskarżonemu pomocy, aby więcej nie wszedł na drogę przestępstwa.
Sąd na podstawieart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 482,20 złotych, w tym opłatę w kwocie 100 złotych, wysokość opłaty została obliczona zgodnie zustawą o opłatach w sprawach karnych.