Sąd Rejonowy w Krośnie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 857/15
Data wyroku: 2016-12-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Martyn Bartnik

Sygn. akt: I C 857/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 grudnia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Krośnie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Martyn Bartnik

Protokolant:

st. sekr. sądowy Katarzyna Frydrych

po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 r.
na rozprawie
sprawy z powództwaJ. S.
przeciwkoJ. K. (1)
o ochronę własności

I
oddala powództwo.

II
zasądza od powodaJ. S.na rzecz pozwanegoJ. K. (1)kwotę 617 zł (sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

S ę d z i a
Sygn. akt I C 857/15

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 14 grudnia 2016r.
PowódJ. S.domagał się:

⚫

nakazania pozwanemuJ. K. (1), aby przywrócił stan zgodny z prawem nadziałce nr (...)położonej wK., stanowiącej własność powoda, poprzez usunięcie ze wspomnianej nieruchomości utwardzenia w postaci nasypanego kamienia oraz wylanego betonu,

nakazanie wyżej wymienionemu, by zaprzestał naruszeń prawa własności rzeczonej parceli,

a także zasądzenia od pozwanego kosztów procesu. W uzasadnieniu swego żądaniaJ. S.podniósł, żeJ. K. (1)jest właścicielemdziałki nr (...), która graniczy zdziałką nr (...). Jednocześnie krańcem pierwszej ze wspomnianych parcel biegnie utwardzony, kamienno-betonowy szlak drożny prowadzący do domu i zakładu stolarskiego pozwanego. Ten ostatni narusza jednak prawo własności powoda w ten sposób, że w przeszłości wysypał kamienie i wylał beton na spornej działce, a następnie wykonał i wykonuje przejazdy przez nią. ZdaniemJ. S., te zachowaniaJ. K. (1)są bezprawne i zmierzają do zawłaszczenia wskazanej nieruchomości – k.1-2 i 90.
PozwanyJ. K. (1)wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda kosztów postępowania zarzucając, iż dojeżdżając ze swej posesji do drogi publicznej faktycznie w niewielkim stopniu (2-3 m2) „zajeżdża” działkę powoda, lecz sytuacja taka trwa już od kilkudziesięciu lat i była akceptowana przez poprzedniczkę prawnąJ. A.S., a później przez niego samego. Wyżej wymieniony wyjaśnił ponadto, że utwardzony szlak drożny w obrębiedziałki nr (...)istnieje co najmniej od 1975r. i również wtedy utwardzony został sporny fragmentdziałki nr (...). W kolejnych latach w miarę potrzeb utwardzenia te były przy tym kontynuowane także na spornej nieruchomości. W efekcie nabył on służebność przejazdu i przechodu obciążającadziałkę nr (...)z dniem 31.12.2005r. – k. 16-17.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny i zważył, co następuje:
Działka nr (...)o powierzchni 0, 6100 ha, położona wK., wchodzi w skład nieruchomości objętejksięgą wieczystą nr (...)prowadzoną przez tutejszy Sąd, w treści której jako właściciela ujawniono powodaJ. S., na podstawie umowy darowizny z 21.08.2008r. Stanowi ona pole orne. Sporny pas gruntu usytuowany w obrębie wskazanej działki stanowi obecnie fragment drogi dojazdowej znajdującej się na należącej do pozwanegoJ. K. (1)działce nr (...), zabudowanej ponadto budynkami mieszkalnym i gospodarczym. Szlak ten od strony zachodniej przylega do drogi publicznej (ul. (...)–działka nr (...)) i prowadzi do zabudowań wyżej wymienionego, w kierunku wschodnim. Przedmiot sporu posiada kształt zbliżony do trójkąta, obejmuje południowo-zachodnie narożedziałki nr (...)i utwardzony jest asfaltem, betonem oraz destruktem asfaltowym. Opisywany fragmentdziałki nr (...)położony jest jednocześnie na północ od granicznika zastabilizowanego w gruncie, a jego powierzchnia wynosi 0,0003 ha. Został on oznaczony na szkicu sytuacyjnym sporządzonym przez biegłego geodetęS. U.w dniu 29.01.2016r. – k.48 punktami numery: A-3-4-5-6-B-(...)oraz kolorem zielonym.
PozwanyJ. K. (1)stał się właścicielemdziałki nr (...)w 1976r., a wcześniej (w 1975r.) rozpoczął budowę nowego budynku gospodarczego w obrębie wskazanej nieruchomości. W tym czasie istniała już droga dojazdowa do zabudowanej części rzeczonej parceli, przebiegająca w jej obrębie oraz przez sporny fragmentdziałki nr (...)z tym, że początkowo była ona zatrawiona. Kształt omawianego traktu był natomiast taki sam jak w chwili obecnej. Mianowicie rozszerzał się on w miejscu, w którym rzeczony szlak drożny łączył się z drogą publiczną (ulica (...)). W 1976r. wyżej wymieniony wywiózł na drogę, w tym na przedmiot sporu, cały gruz, który pozostał mu z rozbiórki starego budynku gospodarczego.
Końcem lat 70-tych XX wieku z inicjatywyJ. W.zawiązał się komitet społeczny, który przystąpił do utwardzaniaulicy (...). W pracach tych uczestniczyli między innymi powód i pozwany. Okoliczni mieszkańcy utwardzili wspomnianą drogę publiczną między innymi żwirem i gruzem, który otrzymali z gminy. Ponieważ w wyniku realizacji wskazanych robót poziomul. (...)znacznie się podnosił, aby wjazd na nią z posesji prywatnych - w tym zdziałki nr (...)- był możliwy, członkowie komitetu społecznego oprócz drogi publicznej utwardzali również prywatne zjazdy na nią. W efekcie utwardzony został przez nich także sporny fragmentdziałki nr (...). Na przestrzeni kolejnych lat pozwany i członkowie jego rodziny uzupełniali utwardzenia w obrębie prowadzącej do zabudowań, w których zamieszkiwali drogi dojazdowej. Na bieżąco uzupełniali także dziury na wchodzącej w skład omawianego traktu części działki, o której mowa w pozwie.
W 1994r. naul. (...)pracownicy gminy wylali tzw. „smołówkę”. Utwardzony nią również został przedmiot sporu. Następnie naul. (...)i zjazd nadziałkę nr (...)wylany został z inicjatywy gminy „mocny” asfalt, zaś pozwany utwardził część wykorzystywanej na drogę dojazdowądziałki nr (...)betonem.
W 2008r. właścicielkądziałki nr (...)była matka powodaA. S.. Wyżej wymieniona nigdy nie sprzeciwiała się utwardzaniu spornego fragmentu jej parceli oraz nie zabraniała pozwanemu i członkom jego rodziny przechodzenia i przejeżdżania rzeczonym gruntem (droga dojazdowa usytuowana w obrębiedziałek numery (...)stanowiła „od zawsze” dojazd wyłącznie do zabudowań usytuowanych w obrębie pierwszej z wymienionych działek i nigdy nie korzystali z niej właściciele spornej nieruchomości).
Powód zamieszkał na stale w budynku mieszkalnym znajdującym się w pobliżudziałki nr (...)od lipca 2012r., gdy przeszedł na emeryturę. Wcześniej w domu rodzinnym przebywał jedynie w weekendy, co 2-3 tygodnie i nie interesował się sytuacją na gruncie. Mniej więcej w tym czasie pozwany okazałJ. S.metalowy granicznik zastabilizowany w gruncie po pomiarach geodezyjnych wykonanych na jego zlecenie, który wyznaczać miał przebieg granicy pomiędzy wspomnianymi działkami stron. Powód nie zgłaszał wówczas zastrzeżeń z powodu tego, iż sporny fragmentdziałki nr (...)wykorzystywany jest jako droga dojazdowa do zabudowańJ. K. (1). Nie zabronił również wyżej wymienionemu dalszego korzystania z tego pasa gruntu. Dopiero w późniejszym okresie, gdy pomiędzy stronami doszło do konfliktu,J. S.zaczął zgłaszać zastrzeżenia w omawianej kwestii, a w konsekwencji wniósł do sądu pozew, który zainicjował niniejsze postępowanie.
(dowody:

⚫

odpisksięgi wieczystej nr (...)prowadzonej przez tutejszy Sąd – k. 5,

odpis kopii mapy zasadniczej z dnia 24.06.2015r. dladziałek nr (...)– k. 6,

wydruk ze strony geoportal.gov.pl – k. 7,

wydruk 5-ciu fotografii barwnych przedstawiających przedmiot sporu – k. 8 -12,

protokół oględzin przedmiotu sporu wraz ze szkicem sytuacyjnym – k. 25-26 i 37,

zeznania świadków:

1
J. W.– k. 27-29,

2
C. M.– k. 29-30,

3
M. W.– k. 30-31

4
K. K.– k. 31-33,

opinia biegłego geodetyS. U.z 29.01.2016r. k. 44-65,

zeznania pozwanegoJ. K. (1)–k. 89,

częściowo zeznania powodaJ. S.– k. 88-89).

Dokonując ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie Sąd uznał za w pełni wiarygodne zeznania świadków oraz pozwanego, bowiem są one spójne, logiczne oraz znajdują pełne potwierdzenie w treści dokumentów zaliczonych w poczet materiału dowodowego, autentyczności których nie kwestionowała żadna ze stron. W ocenie Sądu, pewne niewielkie różnice pomiędzy relacjami wyżej wymienionych są następstwem tego, że od opisywanych przez nich zdarzeń upłynął już znaczny okres czasu. Twierdzenie świadków orazJ. K. (2), zgodnie z którym konieczne było równoczesne utwardzenieul. (...)oraz przylegających do niej zjazdów na posesje prywatne (w tym spornej częścidziałki nr (...)) zgodnie jest dodatkowo z zasadami doświadczenia życiowego. Mianowicie z uwagi na fakt, iż wskutek wskazanych prac utwardzeniowych poziom drogi publicznej uległ znacznemu podwyższeniu, oczywiste jest, iż podwyższenia wymagały również drogi prywatne do niej przylegające, gdyż w przeciwnym razie - z uwagi na różnicę poziomów – wjazd z nich na ulicę nie byłby możliwy.
Jako równie przekonująca oceniona także została opinia sporządzona przez biegłego geodetę. W szczególności jest ona rzetelna i stanowcza, a jej autorem jest osoba posiadająca stosowne kwalifikacje. Podkreślić w końcu wypada, że żadnej ze stron nie udało się skutecznie podważyć wniosków, do jakich doszedł biegły w treści rzeczonej ekspertyzy (tak powód, jak i pozwany nie domagali się dopuszczenia dowodu z opinii kolejnego biegłego geodety).
Z kolei zeznania powoda nie zasługują na uwzględnienie w zakresie, w jakim utrzymuje on, że w okresie gdy utwardzano drogę publiczną nie były utwardzane prywatne wjazdy na nią, w tym przedmiot sporu oraz, że na przestrzeni lat szerokość spornego odcinka drogi dojazdowej do zabudowań pozwanego zmieniała się (rozszerzała). Otóż relacja wyżej wymienionego pozostaje w tym przypadku w całkowitej sprzeczności z w pełni wiarygodnymi zeznaniami świadków, którzy za wyjątkiemK. K.są osobami obcymi w stosunku do stron, a co za tym idzie niezainteresowanymi bezpośrednio wynikiem niniejszego procesu. Uwypuklenia wymaga również okoliczność, że jak przyznał samJ. S., do 2012r. właściwie nie śledził sytuacji na przedmiocie sporu, gdyż rzadko bywał wK.. Uwadze nie może umknąć w końcu okoliczność, że ostatecznie powód potwierdził wersję zdarzeń prezentowaną przez pozwanego stwierdzając, że w miejscu, w którym obecnie znajduje się beton wylany przezJ. K. (2), ten ostatni wiele lat wcześniej prawdopodobnie wysypywał gruz.
Zdaniem Sądu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala przyjąć, że pozwany jako właścicieldziałki nr (...)nabył w drodze zasiedzenia służebność obciążającą stanowiącą własność powodadziałki nr (...), polegającą na prawie przechodzenia i przejeżdżania szlakiem drożnym usytuowanym między innymi w obrębie drugiej z wymienionych parcel.
Mianowicie, skoroJ. K. (1)zaczął przejeżdżać i przechodzić spornym szlakiem drożnym do swych zabudowań znajdujących się nadziałce nr (...)od 1976r., wykorzystując w tym celu trwałe i widoczne urządzenia w postaci utwardzeń wykonanych przez niego przy użyciu gruzu i sukcesywnie poprawianych, zaś później utwardzeń dokonanych przez członków komitetu społecznego, wykonanych przez pracowników gminy oraz ponownie przez niego (beton), nabył on wspomniane prawo najpóźniej z dniem 31.12.2006r., to jest z upływem trzydziestoletniego terminu przewidzianego w treściart. 292w zw. zart. 172 kc.W tym miejscu podnieś należy, że stanowiska tego nie może zmieć okoliczność, iż sporny fragment gruntu utwardzany był także przez osoby trzecie (członków komitetu społecznego i pracowników gminy). Mianowicie zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego nawet fakt, że właściciel nieruchomości, której dotyczy zasiedzenie uczestniczy w pracach związanych z budową trwałego i widocznego urządzenia nie może przesądzać o nieuwzględnieniu wniosku o stwierdzenie zasiedzenia służebności gruntowej. Urządzenie takie nie może być bowiem wykonane jedynie wyłącznie przez właściciela nieruchomości obciążonej, ale niekoniecznie musi to uczynić korzystający z urządzenia właściciel nieruchomości władnącej (postanowienie SN z 24.04.2002r., V CKN 972/00, OSP 2003, z. 7-8, poz. 100). Pogląd ten zasługuje na aprobatę tym bardziej, że przepisyustawy Kodeks cywilnynie przewidują wymogu wykonania urządzenia przez posiadacza służebności (pod. także postanowienie SO w Krośnie z 13.01.2015r. sygn. akt I Ca 355/14).
W efekcie skoro zarzut zasiedzenia służebności obciążającej działkę powoda zgłoszony przez pozwanego okazał się skuteczny, powództwoJ. S.podlegało oddaleniu jako bezzasadne, na zasadzieart. 222 § 2 kc.
Z zaprezentowanych względów i na podstawie powołanych przepisów orzeczono jak na wstępie.
Orzeczenie o kosztach procesu znajduje oparcie w treściart. 98 § 1 kpc. Na kwotę zasądzona na rzecz pozwanego z omawianego tytułu składają się jednocześnie następujące pozycje:

−

600 zł – koszty zastępstwa procesowego, na zasadzie § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie … - Dz.U. z 2013r. poz. 461 tekst jedn. ze zm.,

17 zł – opłata skarbowa od pełnomocnictwa.

S ę d z i a
Z:

1
(...)

2
(...)

K., dnia 2016.12.30.
S ę d z i a