Sąd Rejonowy w Prudniku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 755/16
Data wyroku: 2017-03-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Ebel
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko porządkowi publicznemu
Podstawa prawna: art. 224§2kk

Sygn. akt II K 755/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 marca 2017 r.
Sąd Rejonowy w Prudniku II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSR Tomasz Ebel

Protokolant:

st.sekr.sądowy Ewa Mróz

przy udziale Prokuratora RejonowegoK. J.
po rozpoznaniu w dniach 7 lutego 2017 r., 7 marca 2017 r.
sprawy
1.A. K. (1)(K.)
s.A.iL. z domu K.
ur. (...)wP.
oskarżonego o to, że:

1
W dniu 13 września 2016r. wŁ.gm.P.stosując przemoc w postaci siły fizycznej, szarpiąc i odpychając oraz szczując psami zmuszał funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji wO.podinspektoraM. K. (1), starszą aspirantM. Z. (1), aspirantaD. J. (1), młodszą aspirantA. W. (1), sierżanta sztabowegoK. W. (1), sierżantaP. W. (1)oraz funkcjonariusza Komendy Wojewódzkiej Policji wO.podkomisarzaG. F. (1)do zaniechania wykonania prawnych czynności służbowych w postaci zatrzymania podejrzanegoK. K. (2)oraz przeszukania jego pomieszczeń mieszkalnych realizowanych na podstawie postanowienia o zatrzymaniu podejrzanego i przeszukania wydanego przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej wO.do sprawy PR 4Ds.383/16, a nadto uderzając w rękę funkcjonariusza Policji aspirantaD. J. (1)naruszył jego nietykalność cielesną w związku i podczas pełnienia przez niego obowiązków służbowych

tj. o przestępstwoart. 224 § 2 kkiart. 222 § l kkprzy zast.art. 11 § 2 kk

2
W dniu 13 września 2016r. wŁ.gm.P.używając słów powszechnie uznawanych za obraźliwe znieważył funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji wO.podinspektoraM. K. (1), starszą aspirantM. Z. (1), aspirantaD. J. (1), młodszą aspirantA. W. (1), sierżanta sztabowegoK. W. (1), sierżantaP. W. (1)oraz funkcjonariusza Komendy Wojewódzkiej Policji wO.podkomisarzaG. F. (1)podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych

tj. o przestępstwo zart. 226 § l kk
2.A. K. (2)(K.)
s.B.iH.z domuR.
ur. (...)wG.
oskarżonego o to, że:

3
W dniu 13 września 2016r. wŁ.gm.P.stosując przemoc w postaci siły fizycznej, szarpiąc i odpychając zmuszał funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji wO.podinspektoraM. K. (1), starszą aspirantM. Z. (1), aspirantaD. J. (1), młodszą aspirantA. W. (1), sierżanta sztabowegoK. W. (1), sierżantaP. W. (1)oraz funkcjonariusza Komendy Wojewódzkiej Policji wO.podkomisarzaG. F. (1)do zaniechania wykonania prawnych czynności służbowych w postaci zatrzymania podejrzanegoK. K. (2)oraz przeszukania jego pomieszczeń mieszkalnych realizowanych na podstawie postanowienia o zatrzymaniu podejrzanego i przeszukania wydanego przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej wO.do sprawy(...).383/16

tj. o przestępstwo  zart. 224 § 2 kk

4
W dniu 13 września 2016r. wŁ.gm.P.używając słów powszechnie uznawanych za obraźliwe znieważył funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji wO.podinspektoraM. K. (1), starszą aspirantM. Z. (1), aspirantaD. J. (1), młodszą aspirantA. W. (1), sierżanta sztabowegoK. W. (1), sierżantaP. W. (1)oraz funkcjonariusza Komendy Wojewódzkiej Policji wO.podkomisarzaG. F. (1)podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowychtj. o przestępstwo zart. 226 § l kk

I
w granicach zarzucanego oskarżonemuA. K. (1)czynu opisanego w punkcie 1 części wstępnej wyroku uznaje go za winnego tego, że w dniu 13 września 2016 r. wŁ.wspólnie zA. K. (2)stosując przemoc w postaci szarpania za odzież i odpychania oraz szczując psami zmuszał funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji wO.podinspektoraM. K. (1), aspirantaD. J. (1), młodszą aspirantA. W. (1), sierżanta sztabowegoK. W. (1), sierżantaP. W. (1)oraz funkcjonariusza Komendy Wojewódzkiej Policji wO.podkomisarzaG. F. (1)do zaniechania wykonania prawnych czynności służbowych w postaci zatrzymania podejrzanegoK. K. (2)oraz przeszukania jego pomieszczeń mieszkalnych realizowanych na podstawie postanowienia o zatrzymaniu podejrzanego i przeszukania wydanego przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej wO.do sprawy PR 4Ds.383/16, naruszając tym nietykalność cielesną w/w funkcjonariuszy Policji w związku i podczas pełnienia przez nich obowiązków służbowych, tj. przestępstwa zart. 224 § 2 kkiart. 222 § l kkprzy zast.art. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 224 § 2 kkprzy zast.art. 11 § 3 kkorazart. 37a kkwymierza mu karę 100 (sto) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych;

II
uznaje oskarżonegoA. K. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie 2 części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa zart. 226 § 1 kki za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych;

III
na podstawieart. 85 § 1 i § 2 kkorazart. 86 § 1 i § 2 kkza zbiegające się przestępstwa wymierza oskarżonemuA. K. (1)łączną karę 120 (sto dwadzieścia) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych;

IV
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej w punkcie III wyroku łącznej kary grzywny zalicza oskarżonemuA. K. (1)okres zatrzymania w dniu 13.09.2016r. przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny;

V
w granicach zarzucanego oskarżonemuA. K. (2)czynu opisanego w punkcie 3 części wstępnej wyroku uznaje go za winnego tego, że w dniu 13 września 2016 r. wŁ.wspólnie zA. K. (1)stosując przemoc w postaci szarpania za odzież i odpychania zmuszał funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji wO.podinspektoraM. K. (1), aspirantaD. J. (1), młodszą aspirantA. W. (1), sierżanta sztabowegoK. W. (1), sierżantaP. W. (1)oraz funkcjonariusza Komendy Wojewódzkiej Policji wO.podkomisarzaG. F. (1)do zaniechania wykonania prawnych czynności służbowych w postaci zatrzymania podejrzanegoK. K. (2)oraz przeszukania jego pomieszczeń mieszkalnych realizowanych na podstawie postanowienia o zatrzymaniu podejrzanego i przeszukania wydanego przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej wO.do sprawy PR 4Ds.383/16, naruszając tym nietykalność cielesną w/w funkcjonariuszy Policji w związku i podczas pełnienia przez nich obowiązków służbowych, tj. przestępstwa zart. 224 § 2 kkiart. 222 § l kkprzy zast.art. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 224 § 2 kkprzy zast.art.11 § 3 kkorazart. 37a kkwymierza mu karę 100 (sto) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydzieści) złotych;

VI
uznaje oskarżonegoA. K. (2)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie 4 części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa zart. 226 § 1 kki za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydzieści) złotych;

VII
na podstawieart. 85 § 1 i § 2 kkorazart. 86 § 1 i § 2 kkza zbiegające się przestępstwa wymierza oskarżonemuA. K. (2)łączną karę 120 (sto dwadzieścia) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydzieści) złotych;

VIII
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej w punkcie VII wyroku łącznej kary grzywny zalicza oskarżonemuA. K. (2)okres zatrzymania w dniu 13.09.2016r. przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny;

IX
na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 633 kpkiart. 3 ust. 1w zw. zart. 6 ustawy o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonegoA. K. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 170 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w tym 120 zł tytułem opłaty;

X
na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 633 kpkiart. 3 ust. 1w zw. zart. 6 ustawy o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonegoA. K. (2)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 410 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w tym 360 zł tytułem opłaty;

Sygnatura akt: II K 755/16

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
13 września 2016 r. funkcjonariusze policji w osobachD. J. (1),G. F. (1),M. K. (1),A. W. (1),M. Z. (1),P. W. (1)orazK. W. (1)wykonywali czynności procesowe zatrzymaniaK. K. (2)i przeszukania jego pomieszczeń mieszkalnych wŁ.. Powyższe wykonywali na podstawie postanowienia prokuratora Prokuratury Rejonowej wO., w ramach postępowania karnego o sygn. 4 Ds.383/16 tamtejszej prokuratury. Po godzinie 6 rano w/w funkcjonariusze podjechali na posesję przyul.(...).K.funkcjonariuszy podeszło do drzwi frontowych budynku, a pozostali udali się na tyły budynku celem zapobieżenia ewentualnej ucieczceK. K. (2). Po dzwonku, do drzwi podszedł do nich oskarżonyA. K. (2), któremu przez oszklenie w drzwiach funkcjonariusze okazali legitymacje służbowe oraz przedstawiając się wyjawili powód przybycia.A. K. (2)wpuścił funkcjonariuszy do domu prowadząc ich do salonu. Zawołał też na młodszego synaK., aby ten zszedł na dół. Po chwili do salonu zeszli braciaA.iK. K. (4). Od samego początku oskarżeni zachowywali się względem funkcjonariuszy arogancko, kwestionowali ich prawo do wykonywania czynności procesowych w ich miejscu zamieszkania, po chwili zaczęli kierować do funkcjonariuszy wulgarne i obelżywe określenia. Funkcjonariusze apelowali do oskarżonych o zachowanie spokoju oraz nieutrudnianie czynności z podejrzanymK. K. (2), któremu okazano prokuratorskie postanowienia, informując go nadto o ich treści.K. K. (2)kwestionował zasadność tych postanowień, twierdząc, że jest niewinny i że został wrobiony. W związku z tym, żeK. K. (2)miał zostać zatrzymany, a następnie po przeszukaniu doprowadzony do Prokuratury Rejonowej wO.funkcjonariuszD. J. (1)po poinformowaniu go o tym podszedł do niego z kajdankami. WtedyA.iA. K. (1)podeszli do niego, zaczęli łapać go za ręce oraz odpychać uniemożliwiając mu założenieK. K. (2)kajdanek. W pewnym momencieD. J. (1)został przezA. K. (1)uderzony w rękę i podjął decyzję o obezwładnieniu go. W trakcie tej czynności przewrócili się na łóżko.A. K. (1)zaczął odpychać udzielającychD. J. (1)pomocy funkcjonariuszy.A. K. (1)wydawał też biegającym po domu psom komendę do ataku na funkcjonariuszy. W tym czasieA. K. (2)odpychał oraz usiłował uderzyć funkcjonariuszaM. K. (1), ale został przez funkcjonariuszaK. W. (1)powstrzymany i podjęto decyzję także o jego zatrzymaniu. Przebieg sytuacji obserwowała funkcjonariuszM. Z. (1), która w końcu wyszła na zewnątrz wzywając dodatkowy patrol policji oraz pogotowie, ponieważA. K. (2)uskarżał się na ból ręki. W końcu funkcjonariuszom udało się oskarżonych obezwładnić, zakuwając ich w kajdanki. W kajdanki zakuto takżeK. K. (2). Oskarżeni cały czas używali pod adresem funkcjonariuszy obraźliwych i poniżających ich określeń.K.z funkcjonariuszy kontynuowało czynności zK. K. (2)udając się z im do jego pokoju. W międzyczasie na miejsce przyjechał patrol policji z KPP wP.oraz pogotowie ratunkowe. W obecności(...)funkcjonariuszyM. M. (1)orazI. P.oskarżeni nadal znieważali funkcjonariuszy zO., nie uskarżali się przy tym na agresywne zachowanie policji. Po dokonaniu sprawdzeń patrol zP.zakończył interwencję. Ratownik medyczny przebadałA. K. (2)nie stwierdzając u niego widocznych obrażeń.A. K. (2)nie wyraził zgody na przewiezienie do(...)Centrum Medycznego. Po zakończeniu czynności zK. K. (2)oraz sporządzeniu stosownej dokumentacji funkcjonariusze zwolnili oskarżonych i odjechali zK. K. (2)do prokuratury.
Dowód: zeznania świadkaD. J.– k.136-137,
zeznania świadkaG. F.– k.137,
zeznania świadkaM. K.– k.137,
zeznania świadkaA. W.– k.138,
zeznania świadkaM. Z.– k.138,,
zeznania świadkaP. W.– k.138-139,
zeznania świadkaK. W.– k.139,
zeznania świadkaM. M.– k.139,
zeznania świadkaS. S.– k.139-205,
częściowo wyjaśnieniaA. K. (2)– k.136,145,
częściowo wyjaśnieniaA. K. (1)– k.136,146-147,
notatka urzędowa – k.2,3,
protokoły zatrzymania osób – k.4,5,
karta informacyjna z leczenia – k.13,
kopie postanowień – k.83,84.
OskarżeniA.iA. K. (1)nie przyznali się do popełnienia zarzucanych mu czynów, wyjaśnili, że zostali przez(...)funkcjonariuszy policji bez powodu obezwładnieni i zakuci, zaprzeczyli aby znieważali ich słownie. Podali, że funkcjonariusze oświadczyli im, że są z policji oraz wskazali na cel w jakim przyjechali.
OskarżonyA. K. (2), jest żonaty, ma dwoje dorosłych dzieci, wykształcenie zawodowe, z zawodu jest mechanikiem samochodowym, kierowcą, prowadzi działalność gospodarczą, z której deklaruje dochód w wysokości 1000 zł miesięcznie, nie posiada majątku większej wartości, był uprzednio sądownie karany.
OskarżonyA. K. (1), jest kawalerem, nie ma dzieci, ma wykształcenie średnie - techniczne, z zawodu jest ekonomistą, pracuje w firmie ojca jako kierowca, z czego deklaruje dochód w wysokości 500 zł miesięcznie, nie posiada majątku większej wartości, nie był uprzednio sądownie karany.
Dowód: wyjaśnieniaA. K. (2)– k.136,145,
dane o karalności – k.71,
dane osobopoznawcze – k.72,
wyjaśnieniaA. K. (1)– k.136,146-147,
dane o karalności – k.62,
dane osobopoznawcze – k.63.
Sąd zważył, co następuje:
Wina i sprawstwo oskarżonychA.iA. K. (2)zarzucanych im czynów, w kształcie przypisanym im wyrokiem nie budzą wątpliwości.
Dokonując ustaleń faktycznych, Sąd opierał się na zeznaniach pokrzywdzonych funkcjonariuszy policji, a nadto zeznaniach świadkaM. M. (1). Jeżeli chodzi o początkową fazę zdarzenia również i wyjaśnienia oskarżonych nie odbiegają istotnie od wersji podawanych przez pokrzywdzonych. W ocenie Sądu wskazane wyżej dowody, pozwalają na ustalenie rzeczywistego przebiegu zdarzenia podczas wykonywania czynności procesowych zK. K. (2)w dniu 13 września 2016 r. wŁ..
Bezspornym w sprawie jest, że zespół funkcjonariuszy policji realizujący prokuratorskie postanowienia o zatrzymaniuK. K. (2)oraz przeszukaniu jego pomieszczeń mieszkalnych działał w granicach prawa, zgodnie z procedurą uregulowaną wkodeksie postępowania karnego. Postępowanie karne toczyło się już przeciwkoK. K. (2), a czynności dokonywane przez funkcjonariuszy policji zmierzały do wykonania czynności z podejrzanym oraz zabezpieczenia materiału dowodowego. Decyzje w tym zakresie podejmował nadzorujący śledztwo prokurator, funkcjonariusze nie działali ad hoc, a w sposób zaplanowany. Co więcej, prokuratorskie decyzje okazały się trafne, podejrzanego zatrzymano w miejscu zamieszkania, a jego pomieszczenia przeszukano.
W ocenie Sądu również i przebieg zleconych przez prokuratora czynności procesowych odbywał się zgodnie z procedurą. Funkcjonariusze przed wejściem do domuA. K. (2)przedstawili się, podali powody dla których przyjechali. Wreszcie okazali stosowne dokumentyK. K. (2), których ten jednak nie podpisał. ReakcjaK. K. (2)na zaistniałą sytuację, to jest zapewnianie w obecności ojca i brata, że jest niewinny i że został wrobiony, doprowadziła do zaognienia sytuacji, wywołała agresywną reakcję oskarżonych, którzy zaczęli kwestionować działania funkcjonariuszy. Z agresji słownej przerodziła się w przemoc fizyczną, kiedy funkcjonariuszD. J. (1)chciał zakućK. K. (2)w kajdanki. Obydwaj oskarżeni odpychając i zadając uderzenia chcieli to funkcjonariuszom udaremnić. Powyższe skutkowało zastosowaniem i wobec nich środków przymusu bezpośredniego, a następnie procesowe zatrzymanie z uwagi na popełnienie przestępstwa. Fakt ten został udokumentowany protokołami z zatrzymania oskarżonych, które sporządzono bezpośrednio po zdarzeniu (po godzinie 7 rano). Ustalenia te Sąd poczynił w oparciu o zbieżne i konsekwentne zeznania funkcjonariuszy policji, w tym i funkcjonariusza przybyłego na wezwanie z KPP wP.. Sąd nie stwierdził żadnych okoliczności wskazujących na to, żeby funkcjonariusze policji zO.pomawiali oskarżonych o coś, czego nie zrobili. Nie mieli też ku temu żadnych powodów, działali w granicach prawa, wykonując decyzje prokuratora w przewidziany wkpksposób. Wreszcie, wersje(...)funkcjonariuszy częściowo potwierdził świadekM. M. (1). W jego obecności bowiem obydwaj oskarżeni nie zaprzestali słownych ataków na wykonujących czynności policjantów, nadal ich znieważali, zwłaszcza przezA. K. (1)w charakterystyczny zapamiętany przez tegoż świadka sposób.
W związku z powyższymi ustaleniami linię obrony oskarżonych zmierzającą do wykazania, że do całego zdarzenia doszło z winy funkcjonariuszy - ich nadmiernej agresji, uznać należy za chybioną.A. K. (2)wyjaśnił zatem, że kiedy żądał wylegitymowania się przez funkcjonariuszy, to nagle dwóch z nich do niego doskoczyło, rzuciło na ziemię i skuło kajdankami. W podobny sposób miano postąpić z jego synemA.. Z koleiA. K. (1)wyjaśnił, że jego ojca skuto na polecenie jednego z funkcjonariuszy, ponieważ przeszkadzał w czynnościach i denerwował policjantów. Wtedy teżA. K. (1)miał zacząć mówić podniesionym głosem, co funkcjonariusze odebrali jako przejaw agresji i również go obezwładnili.A. K. (1)nie wykluczył, że używał słów niecenzuralnych, ale nie były one kierowane do funkcjonariuszy. Z relacji oskarżonych wynika więc, że zostali w sposób agresywny obezwładnieni, bez żadnego istotnego powodu. Trudno zakładać taką reakcję wszystkich funkcjonariuszy na zgodne z prawem zachowanie się oskarżonych. W tym miejscu należy wskazać, że czynności związane z zatrzymywaniem osób i przeszukaniem pomieszczeń co do zasady cechuje swoista specyfika. Nawet kiedy są wykonywane na podstawie prokuratorskich postanowień, po uprzednim zaplanowaniu. Specyfika te jest determinowana celem, jaki dana czynność ma zagwarantować. W realiach sprawy chodziło zatrzymanie podejrzanego celem doprowadzenia do prokuratury oraz zabezpieczenie ewentualnych dowodów na potrzeby postępowania karnego. Oczywistym jest zatem, że czynności te musiały, zwłaszcza w początkowej fazie przebiegać dynamicznie, aby osiągnąć zakładany nimi cel. Funkcjonariusze wchodząc do domu oskarżonych nie wiedzieli jaką sytuację tam zastaną, czy podejrzany podejmie próbę ucieczki czy też niszczenia lub ukrywania dowodów. Dla pozostałych domowników sytuacja taka z pewnością pozostawała niekomfortowa, niemniej funkcjonariusze policji działali w ramach swoich uprawnień wykonując obowiązki służbowe. Tym nie mniej zachowanie oskarżonych na prawne działanie funkcjonariuszy było nieadekwatne do zaistniałej sytuacji. Wielce obraźliwe epitety pod adresem funkcjonariuszy, a wreszcie i stosowanie wobec nich przemocy podczas zatrzymywana podejrzanegoK. K. (2)nie mogło pozostać bez karnoprawnej na to reakcji.
W obliczu tych ustaleń należało przyjąć, że zarównoA.jak iA. K. (1)działając w przypisany im wyrokiem sposób wypełnili ustawowe znamiona czynów zart.224 §2 i art.222 §1 kkprzy zastosowaniuart.11 §2 kk, a nadto dopuścili się występku zart.226 §1 kk.Art.224 §2 kkstanowi, że tej samej karze (do trzech lat pozbawienia wolności) podlega, kto stosuje przemoc lub groźbę bezprawną w celu zmuszenia funkcjonariusza publicznego albo osoby do pomocy mu przybranej do przedsięwzięcia lub zaniechania prawnej czynności służbowej, aart.222 §1 kk, że kto narusza nietykalność cielesną funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, podlega karze grzywny, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Z kolei zgodnie z przepisemart.226 §1 kk, kto znieważa funkcjonariusza publicznego lub osobę do pomocy mu przybraną, podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego niezbicie wynika, że zachowanie obydwóch oskarżonych wyczerpało zespół znamion typów czynów zabronionych opisanych we wspomnianych przepisachkodeksu karnego. Bezspornym jest, że funkcjonariusze zostali znieważeni podczas i w związku z pełnieniem czynności służbowych (zatrzymaniaK. K. (2), przeszukania). Używane przez oskarżonych pod adresem funkcjonariuszy epitety są powszechnie uznane za obelżywe i poniżające. Natomiast szarpiąc za odzież oraz odpychając wykonujących legalne czynności służbowe funkcjonariuszy policji, oskarżeni stosowali wobec nich przemoc w celu zmuszenia do zaniechania ich. W związku z tym, że przemoc przybrała formę naruszenia nietykalności cielesnej funkcjonariuszy Sąd przyjął w tym zakresie wobec obu oskarżonych kwalifikację kumulatywną (por. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 13 maja 2003 r.,sygn. akt II AKa 122/0, opubl: Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych rok 2003, Nr 11, poz. 108, str. 9 oraz Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 9 października 2003 r., sygn.. akt, II AKa 259/03,O.: Prokuratura i Prawo rok 2004, Nr 8, poz. 17, str. 12).
Odnośnie wymierzonych oskarżonym kar, to zgodnie z przepisamiart.53 §1 kksąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.§2stanowi zaś, iż wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.
Sąd przyjął, że wymierzone oskarżonym za występki kary grzywny (przy zastosowaniuart.37a kk), odpowiednio po 100 i 50 stawek dziennych, wespół z karą łączną 120 stawek dziennych grzywny wdrożą oskarżonych do przestrzegania w przyszłości porządku prawnego, w szczególności w zakresie poszanowania działania instytucji państwowych oraz ich funkcjonariuszy. Zdaniem Sądu, przy uwzględnieniu znacznego stopnia zawinienia, jak i stopnia społecznej szkodliwości czynów (zaatakowanie funkcjonariuszy wykonujących czynności służbowe zgodnie z przepisami, sposobu ich lżenia) kary te będą współmierną odpłatą za ich popełnienie. Brak zróżnicowania w wymierzonych oskarżonym karach spowodowany jest równym stopniem winy każdego z oskarżonych oraz podobnym sposobem działania każdego z ich. Sąd wziął i pod uwagę, że oskarżeni wystąpili niejako z chęci dopomożenia członkowi rodziny, zwłaszcza, żeK. K. (2)początkowo zapewniał domowników o swojej niewinności (później wyraził zgodę na wydanie wyroku bez przeprowadzania rozprawy). Jako okoliczności łagodzące Sąd przyjął uprzednią niekaralność oskarżonych (za wyjątkiem skazaniaA. K. (2)za przestępstwo karnoskarbowe) oraz ich ustabilizowaną sytuację życiową. Zdaniem Sądu wymierzone oskarżonym kary, spełnią wobec oskarżonych swoje cele: wychowawczy, prewencyjny i represyjny, osiągną również swoje cele w zakresie prewencji ogólnej.
Ustalając oskarżonym wysokość stawki dziennej grzywny Sąd wziął pod uwagę stosownie do treściart.33 §3 kkich dochody, warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe, różnicując w tym zakresie wysokość stawki dziennej. OskarżonemuA. K. (2)jako właścicielowi firmy transportowej Sąd ustalił wysokość stawki dziennej na 30 zł, natomiast oskarżonemuA. K. (1), jako w niej zatrudnionemu pracownikowi 10 zł.
Zaliczenie okresu zatrzymania na poczet kary grzywny znajduje oparcie w protokołach zatrzymania osoby oraz wynika zart.63 §1 kk.
Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnia treść przepisów prawa cytowanych w pkt. IX i X wyroku.