Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 531/16
Data wyroku: 2017-02-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Nadia Kołacińska-Sumińska
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko zdrowiu
Podstawa prawna: art. 158 § 1 kk

Sygn. akt II K 531/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 luty 2017 roku
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący Sędzia SR Nadia Kołacińska-Sumińska
Protokolant sekr. sąd. Marta Owczarek
w obecności Prokuratora ---------------------
po rozpoznaniu dnia 12 grudnia 2016 roku i 19 stycznia 2017 roku
na rozprawie sprawy

1
R. G. (1)

synaW.iD.zd.K.
ur. (...)
wP. (...)

2
H. G. (1)

synaW.iD.zd.K.
ur. (...)
wO.
oskarżonych o to, że:
w dniu 25 marca 2016 roku ok. godz. 20:00-21:00, w miejscowościB. (...), gm.S., pow.(...), woj.(...), wspólnie i w porozumieniu zK. J. (1)iS. C. (1)dokonali pobiciaJ. K. (1), w ten sposób, iż uderzali go rękoma po głowie a gdy ten upadł kopali nogami po całym ciele, czym spowodowali uJ. K. (1)obrażenia ciała w postaci stłuczenia z bolesnością całej głowy, stłuczenia lewej strony klatki piersiowej, stłuczenia kręgosłupa piersiowego stłuczenia uda lewego, przy czym sposób działania sprawców i powstałe obrażenia spowodowały zagrożenia dla zdrowia pokrzywdzonego- w postaci możliwości wystąpienia skutków zart. 157 § 1 kk, ale nie spowodowały zagrożenia dla jego życia i nastąpienia skutków zart. 156 kk, powodując naruszenie czynności narządówJ. K. (1)- trwające nie dłużej niż siedem dni w rozumieniu przepisówKodeksu Karnego
tj.  o czyn zart. 158 § 1 kk

3
K. J. (1)

s.D.iE.zd.W.
ur. (...)
wT. (...)

4
S. C. (1)

s.Z.iA.zd.W.
ur. (...)
wP. (...)
oskarżonych o to, że:
w dniu 25 marca 2016 roku ok. godz. 20:00-21:00, w miejscowościB. (...), gm.S., pow.(...), woj.(...), wspólnie i w porozumieniu zR. G. (1)iH. G. (1)dokonali pobiciaJ. K. (1), w ten sposób, iż uderzali go rękoma po głowie a gdy ten upadł kopali nogami po całym ciele, a następnie gdy pokrzywdzony uciekł do miejsca zamieszkania, na ulicy, wspólnie i w porozumieniu ponownie dokonali pobiciaJ. K. (1)czym spowodowali uJ. K. (1)obrażenia ciała w postaci stłuczenia z bolesnością całej głowy, stłuczenia lewej strony klatki piersiowej, stłuczenia kręgosłupa piersiowego stłuczenia uda lewego, przy czym sposób działania sprawców i powstałe obrażenia spowodowały zagrożenia dla zdrowia pokrzywdzonego- w postaci możliwości wystąpienia skutków zart. 157 § 1 kk, ale nie spowodowały zagrożenia dla jego życia i nastąpienia skutków zart. 156 kk, powodując naruszenie czynności narządówJ. K. (1)- trwające nie dłużej niż siedem dni w rozumieniu przepisówKodeksu Karnego
tj.  o czyn zart. 158 § 1 kk
orzeka:

1
oskarżonychR. G. (1)iH. G. (1)uznaje za winnych popełnienia zarzucanego im czynu z tą zmiana jego opisu, że przyjmuje, że dokonali go we dwóch bez udziałuK. J. (1)iS. C. (1)i za to na podstawieart. 158 § 1 kkw zw. zart. 37a kkw zw. zart. 34 § 1 i 1a pkt 1 kkw zw. zart. 35 § 1 kkwymierza im kary :

-R. G. (1)karę 6 ( sześciu) miesięcy ograniczenia wolności w postaci nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 ( dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym,
-H. G. (1)karę 1 (jednego) roku ograniczenia wolności w postaci nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 ( dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

2
K. J. (1)iS. C. (1)uniewinnia od popełnienia zarzucanego im czynu;

3
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet kary ograniczenia wolności zalicza oskarżonemuH. G. (1)okres zatrzymania od 29 marca 2016r. do dnia 30.03.2016 r. uznając, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równy dwóm dniom kary ograniczenia wolności;

4
zasądza od oskarżonychH. G. (1)iR. G. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwoty po 60 ( sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu wydatków oraz tytułem opłat:

– odH. G. (1)kwotę 180 (sto osiemdziesiąt ) złotych,
– odR. G. (1)kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych;

5
koszty postępowania związane z udziałem oskarżonychK. J. (1)iS. C. (1)przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE
W dniu 25 marca 2016r.S. C. (1)iK. J. (1)około godziny 20:00 wrócili z ryb. Byli ubrani w wodery, kurtki. Poszli do sklepu uE. M. (1)wB. (...). Pod sklepem nikogo nie było, weszli do środka i rozmawiali ze sprzedawcą. Po około 10 minutach do sklepu przyszli braciaH.iR. G. (1), mężczyźni w czwórkę wyszli przed sklep i rozmawiali. Razem z nimi stałS. R. (1). Po kolejnych 10 minutach, pod sklep przyszedłJ. K. (1), był pod wpływem alkoholu, wszedł do sklepu i kupił butelkę wódki. Jak wyszedł, to okazało się, że wódki nie zabrał ze sobą. KazałK. J. (1)przynieść zakupiony alkohol i kubki plastikowe.J.spełnił jego prośbę.K.usiadł na ławce pod sklepem zH. G. (1), zaczęli pić wspólnie alkohol. W pewnym momencie wywiązała się między nimi kłótnia, gdyżH. G. (1)rozlał jeden kubek wódki.H. G. (1)uderzyłJ. K. (1)w twarz, kopnął go. Awantura przeniosła się na ulicę przed sklepem,J. K. (1)zaczął wulgarnymi słowami obrażać matkęG., wtedy do brata dołączyłR. G. (1), który także bił pokrzywdzonego. W tym czasieJ.iC.stali pod sklepem, nie włączali się w zajście międzyG.aK..
J. K. (1)zaczął biec w kierunku swojego domu.S. C. (1)zaczął biec aK., w stronę domu, przestawić swoje auto, gdyż bał się, że wracającyJ. K. (1)może je uszkodzić. Tydzień wcześniej w m.L., w trakcie powrotu do domu,J. K. (1)kopał w auto stojące przy ulicy.K. J. (1)poszedł za kolegą. Po chwili spod sklepu odszedł teżH. G. (1)iR. G. (1).

    (dowód: wyjaśnieniaR. G.k. 176, k. 41v, wyjaśnieniaH. G.k. 38, k. 80, wyjaśnieniaK. J.k. 173, wyjaśnieniaS. C.k. 173v-174, częściowo zeznaniaJ. K.k. 3, 174v, zeznaniaE. M.k. 124v, k. 177, częściowo zeznaniaS. R. (1)k. 185v)

S. C. (1)przestawił auto i spotkał się zK. J. (1)pod jego posesją.
Ze swojego podwórka wyszedłJ. K. (1), kłócił się ze swoją mamą.K.podszedł do oskarżonych, wcześniej wyzywał, krzyczał, że spaliC..K.uderzyłS. C. (1)butelką w głowę, w obronieS. C. (1)złapałK.za kurtkę i odepchnął.S. C. (1)poczuł, że leci mu krew i poszedł do domu. OjciecS. C. (1)wezwał Policję. Po przyjeździe funkcjonariuszyJ. K. (1)wyszedł ze swojego podwórka, został zabrany przez patrol.S. C. (1)udał się do szpitala. Doznał pęknięcia przegrody nosowej.
(dowód: wyjaśnieniaS. C.k. 174, wyjaśnieniaK. J.k. 173v, częściowo zeznaniaJ. K. (1)k. 174v, zeznaniaA. C.k. 178, zeznaniaZ. C.k. 178v, zeznaniaD. N.k. 179, zeznaniaM. U.k. 179, zeznaniaZ. C.k. 136v, informacja k. 162)
W chwili przyjazdu patrolu policyjnegoJ. K. (1)miał w wydychanym powietrzu 1,25 mg/l alkoholu.
(dowód: protokół k. 7)
W wyniku zajścia pod sklepemJ. K. (1)doznał stłuczenia z bolesnością całej głowy, stłuczenia lewej strony klatki piersiowej, stłuczenia kręgosłupa piersiowego, stłuczenia uda lewego, co naruszyło czynności narządów jego ciała na okres poniżej dni siedmiu. Pokrzywdzony był narażony na wystąpienie skutków zart. 156 k.k.
(dowód: karta informacyjna k. 5, wynik badania k. 6, opinia k. 45)
S. C. (1)złożył zawiadomienie dotyczące popełnienia na jego szkodę, przezJ. K. (1), przestępstwa w postaci uszkodzenia ciała.
W sprawie PR 2 Ds. 429.2016, Prokurator odmówił wszczęcia dochodzenia, z uwagi na brak interesu społecznego w ściganiu.
(dowód: postanowienie k. 46-49 akt PR 2 Ds. 429.2016)
H. G. (1)ma 30 lat, wykształcenie gimnazjalne, jest bezdzietnym kawalerem. Pracuje dorywczo i osiąga dochód rzędu 1400 zł.
W sprawie VII K 194/05 S.R. wP. (...)oskarżonemu wymierzono karę ograniczenia wolności, którą wykonał w dniu 31 sierpnia 2006r.
W sprawie VII K 1160/08 S.R. wP. (...). oskarżonemu wymierzono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby, grzywnę i nawiązkę na podstawieart. 46 § 2 k.k.Grzywnę oskarżony wykonał w dniu 07.10.2009r.
Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
Podał, że w dniu 25 marca 2015r. około godziny 20:00 pod sklepem był z bratemR., byliJ.iC.. Przyszedł teżJ. K. (1). ZK.pili alkohol, potem pokrzywdzony ubliżał matce oskarżonego. Oskarżony uderzył go, potem podszedł bratR.i też uderzył pokrzywdzonego. Następnego dnia dowiedział się, żeS. C. (1)został uderzony przezK.butelką.
Przed Sądem dodał, że jeszcze pod sklepemS. C. (1)uderzyłK.butelką, widział toS. R. (2).
(dowód: oświadczenie oskarżonego k. 170v, wyjaśnienia oskarżonego k. 38, k. 172, karta karna k. 50)
R. G. (1)ma 27 lat, jest kawalerem, pozostaje na utrzymaniu matki.
Nie był karany sądownie.
Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Podał, że w dniu 25 marca 2016r. pod sklepem był z bratemH.,C.iJ.. Pił piwa. PrzyszedłK., kupił wódkę i kazałK. J. (1)kupić kubki.K.kupił kubki. Wódkę pił tylkoK.i jego bratH.. NagleK.zaczął ubliżać matce oskarżonego, wtedy jego bratH.uderzył pokrzywdzonego i kopnął parę razy. GdyK.nada krzyczał wulgaryzmy na matkę, to oskarżony uderzył go w głowę.K.biegł w kierunku swojego domu.C.myślał, żeK.może mu uszkodzić samochód i pobiegł za nim, a zaC.J.. Następnie on z bratem wrócili do domu, widzieli jak zaK.około 1000 metrów byliJ.iC.. Następnego dnia dowiedział się, żeK.uderzyłC.butelką. Nie widział, by tego dniaC.iJ.biliK.. Przed sklepemK.bił tylko on i jego brat.
Przed Sądem dodał, że po 21:00 było słychać jakC.zK.„ganiali się” po polu.
(dowód: oświadczenie oskarżonego k. 170v, wyjaśnienia oskarżonego k. 41v, k. 171v-172, karta karna k. 48)
K. J. (1)ma 23 lata, pracuje i osiąga dochód rzędu 2500 zł, ma na utrzymaniu konkubinę i dziecko.
Nie był dotychczas karany.
Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
Przed Sądem wyjaśnił, że w Wielki Piątek wrócili zC.z ryb. Poszli do sklepu, następnie przyszli tam braciaG.. Razem stali pod sklepem, stał jeszcze z nimiR., który jest niemową. Następnie przyszedłJ. K. (1), który już był pod wpływem alkoholu. Pokrzywdzony w sklepie kupił wódkę, ale jej nie wziął, kazał oskarżonemu ją przynieść, dał mu jeszcze pieniądze na kubki plastikowe. Oskarżony spełnił jego prośbę.H. G. (1)iK.na ławce pili, wywiązała się między nimi awantura,K.obrażałG.. Przenieśli się na ulicę, dołączyłR. G. (1), bili się. NastępnieK.uciekł w stronę domu. Za nim odszedłS. C. (1), żeby przestawić samochód, bo bał się, żeK.go uszkodzi. Tydzień wcześniej wL.K.miał kopać jakieś auto stojące na ulicy. Oskarżony poszedł zaS. R. (1)widział całe zajście.
S.przestawił auto i spotkali się przed posesjąJ., pojawił się tamK.. Wychodził ze swojego podwórka i wszystkich wyzywał, kłócił się z matką.K.uderzyłS.butelką, zaczęli się szarpać, następnieC.poszedł zadzwonić po Policję.
Tego dnia był ubrany w wodery, kurtkę.
(dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 97v, k. 173, karta karna k. 106, wywiad środowiskowy k. 200-201)
S. C. (1)ma 25 lat, jest kawalerem, pracuje i osiąga dochód rzędu 1700 zł.
Nie był dotychczas karany.
Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
Przed Sądem wyjaśnił, iż w dniu zdarzenia zJ.wrócili z ryb, udali się do sklepu. Tam przyszli jeszcze braciaG., byłR., następnie przyszedłK..K.kupił wódkę, kazał ją przynieśćJ., dał jeszcze pieniądze na kubki.J.spełnił jego prośbę. Wódkę piliK.iH. G. (1). Ten ostatni rozlał alkohol, zaczęła się awantura pomiędzy nim aK.. Przeszli na ulicę, dołączył do nichR. G. (1), doszło do bijatyki.K.wyzywał matkęG.. Oskarżony powiedział, że idzie przestawić auto, bo nie chce, żebyK.je uszkodził, bo zdarzyła się sytuacja, żeK.kopał w auto stojące na ulicy. Przestawił auto, spotkałK., było słychaćK., jego matka szarpała się z nim, żeby nie wychodził. Pokrzywdzony podszedł do nich, oskarżony poczuł uderzenie w nos i spadła butelka. Oskarżony złapał pokrzywdzonego za kurtkę, poczuł na twarzy krew i poszedł do domu, jego tata zadzwonił po Policję. Przyjechała Policja,K.do nich wyszedł ze swojego podwórka. Został zabrany.
Oskarżony był ubrany w spodnio-buty, kurtkę, czapkę.J.miał wodery.
(dowód: oświadczenie oskarżonego k. 171, wyjaśnienia oskarżonego k. 109v, karta karna k. 107)
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Ustalenia faktyczne w niniejszej sprawie poczyniono w oparciu o wyjaśnienia oskarżonych, jedynie częściowo oparto się o zeznaniaJ. K. (1).
WyjaśnieniaH.iR. G. (1)precyzyjnie i stanowczo opisują, dlaczego doszło do zajścia przed sklepem, kto wziął w nim udział. Mężczyźni od samego początku zaprzeczali, by jakikolwiek udział w pobiciuJ. K. (1), do którego doszło przed sklepemE. M., wzięli oskarżeniC.iJ..
Sąd nie ma żadnych podstaw, by oskarżonym tym nie wierzyć, nie mają oni interesu, by chronićJ.iC., co więcej, twierdzenie o udziale w pobiciu także tych dwóch ostatnich byłoby dlaG.korzystne – odpowiedzialność rozłożyłaby się na większą ilość osób.
ZeznaniaJ. K. (1)zostały ocenione, w przeważającej części, jako nieprawdziwe, sprzeczne z materiałem ocenionym, jako wiarygodny, sprzeczne z doświadczeniem życiowym, zasadami logicznego rozumowania. Zeznania te są sprzeczne między sobą, na kolejnych etapach postępowania pokrzywdzony zdarzenie, które miało miejsce pod sklepem, a następnie pod jego posesją, opisuje w odmienny sposób. W zeznaniach z 29 marca 2016r. wskazał, iż odchodząc od sklepu, ruszyli za nim czterej oskarżeni, kopali go. Następnie, wracając do domu, chował się w krzaki, gdyż szukali goC.iJ.i, z nieokreślonych bliżej przyczyn, chcieli zrobić mu krzywdę. Gdy wrócił na swoją posesję, w nieokreślony bliżej sposób ponownie znaleźli się w jego pobliżuJ.iC., kopali go.
W kolejnych zeznaniach (k. 52v) wskazuje, żeL.(?)G.nie chciał oddać mu pieniędzy, zaczął go bić, a pozostali oskarżeni przyłączyli się do niego. Nie potrafił racjonalnie wytłumaczyć, dlaczego opuścił swoją posesję i wyszedł na drogę, gdzie staliC.iJ., mimo że wiedział, iż chcą zrobić mu krzywdę.
Przed Sądem wskazał, że był bity przez braciG.na ulicy, zaśJ.iC.pili piwo, nie wie, czy ci ostatni za nim ruszyli, ale tego „nie wyklucza” (k. 174v), by po dłuższej chwili podać, że pamięta, że biła go cała czwórka (k. 175). Dodał, że podczas zajścia obok jego posesji, nie dość, że on został pobity, to jeszcze potemJ.iC.bili się między sobą.
ZeznaniaJ. K. (1)są, w ocenie Sądu, opowieścią, która niewiele ma wspólnego z rzeczywistością. Sąd (a także sam pokrzywdzony) nie znajduje żadnego motywu, dla któregoC.iJ.mieliby wziąć udział w pobiciuJ. K. (1), a następnie tropić pokrzywdzonego, by jeszcze bardziej go skrzywdzić.
Z wyjaśnień wszystkich oskarżonych jednoznacznie wynika, że zajście przed sklepem miało swoją genezę w rozlanym przezH. G. (1)alkoholu, żeK.ów alkohol spożywał tylko z tym oskarżonym, że ten incydent doprowadził do awantury, a następnieJ. K. (1)został przezH. G. (1)uderzony i kopnięty. Akcja przeniosła się na ulicę, gdzieK.zaczął obrażać matkęG., wówczas do brata dołączyłR.i też uderzał pokrzywdzonego. Jak wynika z wyjaśnień braciG., na żadnym etapie w zajściu nie brali udziałuJ.iC.. Jak wynika z wyjaśnieńR. G. (1),C.pobiegł za oddalającym sięJ. K. (3), bo bał się, że pokrzywdzony może w furii uszkodzić jego auto, pobiegł, by auto przestawić.
Przed Sądem,H. G. (1)dodatkowo wyjaśnił, że odS. R. (2)dowiedział się, że jeszcze przed sklepem,S. C. (1)uderzyłJ. K. (1)butelką. W tej części Sąd odrzucił rewelacje tego oskarżonego. Wersji tej nie potwierdził świadekR., ani nikt inny. Nie bardzo wiadomo, kiedyS. C. (1)miałby przed sklepem uderzyćK., skoro to braciaG.bili go na ulicy, a następnie oskarżonyC.czym prędzej pobiegł zaK., w kierunku swojego domu, gdyż bał się o swoje auto.
W świetle relacji pokrzywdzonego należałoby przyjąć, że krył się on w krzakach, gdyżC.iJ.tropili go i chcieli zrobić mu krzywdę, następnie sam pokrzywdzony, gdy już był bezpieczny, znalazł się na swoim podwórku, wyszedł do oprawców i pozwolił się pobić po raz kolejny. Jest to wersja nielogiczna, oderwana całkowicie od rzeczywistości, sprzeczna ze zdrowym rozsądkiem. Skoro pokrzywdzony bezpiecznie dotarł do domu, to zamiast go opuszczać, winien w nim zostać, a nie narażać się na kolejne ciosy ze strony oskarżonych.
W ocenie Sądu, o wiele bardziej prawdopodobnie brzmi wersjaJ.iC., wedle której stali oni obok posesjiC., rozmawiali, aJ. K. (1)wyszedł ze swojego podwórka, wykrzykiwał przy tym wulgaryzmy, kłócił się ze swoją matką. Podszedł do oskarżonych i uderzyłC.butelką w głowę. Jest to o tyle prawdopodobne, jeśli zważyć na charakter pokrzywdzonego, który jest osobą porywczą, szukająca zaczepki, kłótliwą, agresywną.S. C. (1)iK. J. (1)w zasadzie nie tknęli pokrzywdzonego palcem, jedynieC., czując uderzenie, odruchowo złapałK.i odepchnął od siebie. To ojciecS. C. (1)wezwał na miejsce Policję.
WedleZ. K., podczas zajścia na ulicy pod domem, jej syn był całkowicie trzeźwy, także ona miała być kopana i uderzana przezC.,J., jednak z niewiadomych względów nie powiadomiła o tym fakcie przybyłej policji. Jej zeznania w oczywisty sposób mają na celu przedstawienie syna, jako ofiary, zaś oskarżonychJ.iC., jako sprawców. Sąd ocenił owe zeznania, jako niewiarygodne, gdyż sprzeczne ze zdrowym rozsądkiem, z materiałem ocenionym, jako prawdziwy.
Także Prokurator, prowadząc postępowanie z zawiadomieniaS. C. (1)przeciwkoJ. K. (1), przyznał, że doszło do popełnienia czynu w postaci uszkodzenia ciałaS. C. (1)na czas poniżej dni siedmiu, odmówił jednak wszczęcia dochodzenia, z uwagi na brak interesu społecznego w ściganiuJ. K. (1)(akta PR 2 Ds. 429.2016).
ZeznaniaA. C. (2)potwierdzają, że jej syn został uderzony przezK.butelką, że odniósł z tego powodu obrażenia. Podobnie zeznaniaZ. C. (2). Z zeznań tego ostatniego wynika dodatkowo, iżJ. K. (1), pod wpływem alkoholu, jest osobą agresywną. Potwierdził to w swych wyjaśnieniach takżeR. G. (1).
Sąd w całości podzielił zeznania interweniujących funkcjonariuszy.

S. R. (2), w swych zeznaniach, najpierw był pewien, że pod sklepemJ. K. (1)był bity przez czwórkę oskarżonych, jednak dopytywany o szczegóły podał, że nie jest pewien, czyJ.iC.brali w tym udział. Przebieg zajścia przed sklepem Sąd ocenił w oparciu o wyjaśnienia wszystkich oskarżonych, które są zbieżne ze sobą, są konsekwentne.
Pozostała część materiału dowodowego w postaci zebranych w sprawie dokumentów nie była kwestionowana i nie budziła wątpliwości, w związku z czym jego wartość dowodową ocenić należy pozytywnie.
Mając na względzie powyższe rozważania, Sąd uniewinnił oskarżonychK. J. (1)iS. C. (1)od popełnienia zarzucanych im czynów, gdyż do ich popełnienia nie doszło – oskarżeni nie brali udziału w pobiciu pokrzywdzonego pod sklepem, a obok posesjiJ. K. (1), toC.został zaatakowany przez pokrzywdzonego.
OskarżeniR.iH. G. (1)wzięli udział w pobiciu pokrzywdzonego.
Czasownikowe znamię "bierze udział w bójce lub pobiciu" ma bardzoszeroki zakresznaczeniowy i oznacza zarówno wszelkie działania fizyczne polegające na zadawaniu innej osobie uderzeń rękami, głową, kopaniu itp., mogące wywołać szkodliwe dla jej zdrowia, a nawet życia skutki, jak i działania, które w wypadku innych przestępstw mogłyby być traktowane, jako pomocnictwo lub podżeganie do nich, np. przytrzymywanie lub obezwładnianie osoby, którą inni sprawcy biją (wyr. SN z 14.1.1953 r., SN 337/39, OSNCK 1953, Nr 3, poz. 46), werbalne zachęcanie osób bijących się do zadawania uderzeń w sposób świadczący o agresywnym uczestnictwie w bójce lub pobiciu (wyr. SN z 21.7.1938 r., I K 1061/38, OSN(K) 1939, Nr 3, poz. 71) itp., jeżeli są to działania w czasie trwającej już bójki lub pobicia, bo jeżeli czyn taki poprzedzają - mogą być traktowane jako pomocnictwo lub podżeganie do bójki lub pobicia.
W ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości, że w niniejszej sprawie doszło do wypełnienia przez oskarżonych znamienia czasownikowego polegającego na „wzięciu udziału w pobiciu”.
Podmiotem przestępstwa pobicia jest każdy, kto w jakikolwiek sposób bierze udział w pobiciu i niezależnie od tego, czy jego osobisty udział wykazuje cechy działania niebezpiecznego dla życia lub zdrowia człowieka. Nie jest konieczne, by konkretna osoba zadała zaatakowanemu cios, wystarczy świadome połączenie działania jednego ze sprawców z działaniem drugiego lub większej grupy osób przeciwko innemu człowiekowi (wyr. SA w Łodzi z 23.11.2000 r., II AKa 169/00, OSPriP 2001, Nr 6, poz. 20; wyr. SN z 28.7.1972 r., Rw 692/72, OSNKW 1972, Nr 11, poz. 181; wyr. SA w Białymstoku z 25.11.1997 r., II AKa 85/97, OSA 1998, Nr 10, poz. 56).
Przestępstwo zart. 158 KK(branie udziału w pobiciu) stanowirelikt odpowiedzialności zbiorowej, a do przyjęcia odpowiedzialności za udział w pobiciu nie jest konieczne, by sprawca uderzył czy kopnął pokrzywdzonego lub w jakikolwiek inny sposób naruszył jego nietykalność cielesną.Wystarczy, by sprawca swoim zachowaniem, np. stworzeniem warunków ułatwiających działania bezpośrednich sprawców,postawą, anawet samą obecnościąwśród osób czynnie występujących przeciwko pokrzywdzonemu - przy braku jednoznacznie wyrażonego nieakceptowania takiego zachowania - zwiększał zagrożenie u pokrzywdzonego i przyczyniał się do wzrostu dysproporcji siły między sprawcami pobicia i pokrzywdzonym (post. SN z 7.9.2004 r., II KK 377/03, niepubl). Przepisart. 158 § 1 KKnie określa sposobu udziału w pobiciu (a także w bójce), co oznacza, że może to być każda forma świadomego współdziałania uczestników pobicia, a w jej ramach również każdy środek użyty w ataku na inną osobę (inne osoby), jeżeli wspólne działanie powoduje narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku wskazanego w art. 156 § 1 lub wart. 157 § 1 KK.Odpowiedzialność za udział w pobiciu ma bowiem charakter wspólnej odpowiedzialności za następstwa działania, co stanowi odstępstwo od zasady indywidualizacji odpowiedzialności karnej. Sprawcy odpowiadają niezależnie od tego, czy można ustalić, który z nich spowodował konkretne następstwa, ale pod warunkiem, że każdy możliwość ich nastąpienia przewidywał albo mógł przewidzieć(post. SN z 22.4.2009 r., IV KK 14/09, BPK 2009, Nr 6,poz. 1).
Przypisanie przestępstwa zart. 158 KKwymaga ustalenianiebezpiecznego charakteru pobicia- na co mogą wskazywać ustalone w konkretnym przypadku okoliczności zajścia - sposób zadawania uderzeń, ich siła, kierunek i umiejscowienie uderzeń, sposób ich zadawania czy też użycie niebezpiecznych przedmiotów do zadawania ciosów. Oczywistym jest przy tym, że przestępstwo zart. 158 § 1 KKnie jest znamienne skutkiem w postaci następstwa czynu. Jego istotą jest narażenie ofiary na powstanie skutków zart. 148 § 1, art. 156 § 1bądź zart. 157 § 1 KK. Zarzucalność tego narażenia wynika więc ze sposobu działania sprawcy i środków stosowanych przez niego przy zadawaniu urazów.
Przypisany oskarżonym czyn, niewątpliwie miał charakter zawiniony i bezprawny. W ustalonym stanie faktycznym mogli oni bowiem zachować się zgodnie z prawem i nie zachodziły żadne okoliczności, które wyłączałyby ich winę, czy bezprawność zachowania.
Wymierzając oskarżonym karę, Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 k.k.
W tym miejscu należy podnieść, iż doszło do zatarcia obu skazań, które figurują w karcie karnejH. G. (1). W sprawie VII K 1160/08 orzeczona została nawiązka, jednak w oparciu o przepisart. 46 § 2 k.k., a więc pełni ona identyczne funkcje, jak obowiązek naprawienia szkody zart. 46 § 1 k.k.Tym samym, jej niewykonanie, nie powoduje niemożliwości zatarcia skazania, w myśl obowiązującego na dzień orzekania w sprawie VII K 1160/08 przepisuart. 76 § k.k.in fine.
Oskarżeni przyznali się do popełnienia zarzucanego im czynu. Jednocześnie nie mogło umknąć uwadze Sądu, iż zachowanie pokrzywdzonego dalekie było od ideału. Ubliżał on bowiem matce oskarżonych, prowokując ich tym samym.
Sąd wymierzył więc oskarżonym kary ograniczenia wolności. Wyższy wymiar kary został orzeczony wobecH. G. (1)z uwagi na fakt, że to on rozpoczął bicie pokrzywdzonego, brat przyłączył się do niego.
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary, zaliczono oskarżonemuH. G. (1)zatrzymanie w sprawie.
Na podstawieart. 627 k.p.k.zasądzono od oskarżonychH.iR. G. (1)koszty procesu.