Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 251/17
Data wyroku: 2017-05-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jarosław Sobierajski
Słowa kluczowe: Przedawnienie karalności, Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 92 a kw

Sygn. akt IX Ka 251/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 maja 2017 roku
Sąd Okręgowy w Toruniu IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Jarosław Sobierajski
Protokolant: st. sekr. sądowy Michał Kozłowski
po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2017 roku
sprawyM. E.obwinionego o czyn z art. 92 a kw
z powodu, apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu
z dnia 20 maja 2016 roku, sygn. akt XII W 2180/15

I
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 kpwumarza postępowanie wobec obwinionego o czyn zarzucany we wniosku o ukaranie;

II
na podstawieart. 632akpkw zw. zart. 119 kpwobciąża obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 150 (sto pięćdziesiąt) złotych.

IX Ka 251/17

UZASADNIENIE
M. E.został obwiniony o to, że w dniu 13 listopada 2014 roku o godz. 12,23 wT.naul. (...), będąc kierowcą pojazdu markiF.onr rej.(...), przekroczył dozwoloną prędkość 50 km/h o 26 km/h,tj. o wykroczenie z art. 92a kw.
Sąd Rejonowy w Toruniu wyrokiem z dnia 20 maja 2016 r., sygn. akt XII W 2180/15,uznał obwinionego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. wykroczenia z art.92a kw i za to na podstawie art. 92a kw wymierzył mu karę 250 zł grzywny, a nadto zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa 30 złotych tytułem opłaty sądowej i obciążył go wydatkami w kwocie 100 zł.
Apelację od powyższego wyroku, skarżąc go w całości, wniósłobwiniony.Zarzucił mu naruszenie prawa procesowegoart. 193 § 1 kpkw zw. zart. 42 § 1 kpwpoprzez nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu pomiaru prędkości pojazdów na okoliczność dokonania prawidłowego pomiaru w dniu 13 listopada 2014 r. o godz. 12:23:21 przez urządzenieM.6F przyul. (...)wT.oraz na okoliczność, czy widoczny na zdjęciu wykonanym przez urządzenieM.6F pojazd, tj. tramwaj miał wpływ na dokonany pomiar.
W konkluzji apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Zawarty w apelacji zarzut obrazy przepisów prawa procesowego był bezzasadny, tym niemniej wobec zaistnienia w sprawie ujemnej przesłanki procesowej zart. 5 § 1 pkt 4 kpw, stanowiącej bezwzględną przyczynę odwoławczą zart. 104 § 1 pkt 7 kpw, konieczne stało się uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania wobec obwinionego o czyn zarzucany mu we wniosku o ukaranie.
Wbrew stanowisku skarżącego w niniejszej sprawie nie było konieczności przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu technologii pomiaru prędkości pojazdów. Pojazd obwinionego znajduje się w centralnej części kadru wykonanego przez fotoradar zdjęcia, w związku z czym nie budzi wątpliwości, iż pomiar prędkości dotyczył tego właśnie pojazdu. Wprawdzie w kadrze widoczny jest także tramwaj, lecz znajduje się on w znacznej odległości za pojazdem obwinionego, na skraju kadru. Tym samym wykluczyć należy odbicie promieni wiązki laserowej od powierzchni owego tramwaju i pomiar prędkości pojazdu obwinionego odbitymi w ten sposób promieniami. Fakt, iż pomiar dotyczył pojazdu obwinionego potwierdza również kąt, pod którym zostało wykonane zdjęcie, w tym odbłysk światła lampy błyskowej w środkowej części przodu nadwozia pojazdu, którego kierunek jest sprzężony z kierunkiem pomiaru. Odwołując się do instrukcji obsługi urządzeniaM.6F, apelujący pomija też, że służące do analizy zdjęć oprogramowanie pozwala jednoznacznie stwierdzić, w przypadku gdy na zdjęciu są dwa lub więcej pojazdów, któremu pojazdowi została zmierzona prędkość.
Niezależnie od powyższych rozważań stwierdzić należy, że jeszcze na etapie postępowania międzyinstancyjnego zaistniała w rozpoznawanej sprawie ujemna przesłanka procesowa zart. 5 § 1 pkt 4 kpww postaci przedawnienia karalności wykroczenia zarzucanego obwinionemu. Czyn zarzucanyM. E.pełniony został w dniu 13 listopada 2014 r., a zatem z dniem 13 listopada 2016 r. doszło – zgodnie zart. 45 § 1kw – do przedawnienia jego karalności. Okoliczność ta stanowi zaś bezwzględną przyczynę odwoławczą zart. 104 § 1 pkt 7 kpw, którą sąd odwoławczy uwzględnia z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia, podniesionych zarzutów i wpływu uchybienia na treść orzeczenia, skutkującą koniecznością uchylenia zaskarżonego orzeczenia.
Mając to na uwadze Sad Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i, kierując się treściąart. 5 § 1 pkt 4 kpw, umorzył postępowanie wobec obwinionego o czyn zarzucany mu we wniosku o ukaranie.
Zgodnie zart. 632a § 1 kpkw zw. zart. 119 kpwSąd Okręgowy uznał jednak za słuszne obciążyć obwinionegoM. E.zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 150 zł, co stanowi odstępstwo od wyrażonej wart. 118 § 2 kpwzasady nieobciążania obwinionego tymi kosztami w razie umorzenia postępowania. Swoją postawą procesową obwiniony przyczynił się bowiem w istotny sposób do przedawnienia karalności zarzucanego mu wykroczenia. Składał on mianowicie pisma procesowe bez podpisu (wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, sprzeciw, wniosek o uzasadnienie wyroku, apelacja), co wiązało się każdorazowo z koniecznością wezwania go przez Sąd do usunięcia tego braku formalnego pism i znacząco wydłużyło bieg postępowania. Wielość tych zachowań wyklucza zaś przypadkowość działania obwinionego. W tej sytuacji można więc mówić o wyjątkowym wypadku zart. 632a § 1 kpk, mającym – w myślart. 119 kpw– zastosowanie w postępowaniu w sprawach o wykroczenia, pozwalającym na obciążenie kosztami obwinionego.