Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV Ua 56/16
Data wyroku: 2016-12-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Katarzyna Antoniak, Elżbieta Wojtczuk, Jerzy Zalasiński
Słowa kluczowe: Zasiłek Chorobowy
Podstawa prawna: art. 386§4 kpc

Sygn. akt IV Ua 56/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 grudnia 2016r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SSO Katarzyna Antoniak
Sędziowie: SO Elżbieta Wojtczuk (spr.)
SO Jerzy Zalasiński
Protokolant: st.sekr.sądowy Marta Żuk
po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. w Siedlcach
na rozprawie
sprawy z wnioskuA. Ż.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do zasiłku chorobowego
na skutek apelacji wnioskodawcy
od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 12 sierpnia 2016r. sygn. akt IV U 254/16
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Siedlcach Wydziałowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych do ponownego rozpoznania pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego.
Sygn. akt IV Ua 56/16

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanieA. Ż.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.z dnia 18 maja 2016 r. o prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia chorobowego oraz z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 05.05.2016 r. do 04.06.2016 r.
Rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego było wynikiem następujących ustaleń faktycznych i rozważań prawnych:
Decyzją z 18 maja 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówił ubezpieczonemuA. Ż.prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 5 maja 2016 r. do 4 czerwca 2016 r. oraz prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia chorobowego za okres od 5 maja 2016 r. do 4 czerwca 2016r.
Organ rentowy wskazał, że z analizy konta ubezpieczeń społecznych wynika, iż w dniu wypadku, tj. 5 października 2015 r. na koncie ubezpieczonego występowało zadłużenie z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne na kwotę przewyższającą 6,60 zł. Zaległość została uregulowana 8 kwietnia 2016 r., a więc po upływie 6 miesięcy od dnia wypadku. W przypadku uregulowania przez ubezpieczonego całości zadłużenia po upływie 6 miesięcy od dnia wypadku, ubezpieczony nabywa prawo do świadczeń od dnia spłaty całości zadłużenia. Prawo do świadczeń za okres przed tą datą ulega przedawnieniu. Z dniem 9 kwietnia 2016 r. ubezpieczony wykorzystał pełny okres zasiłkowy wynoszący 182 dni. Do jednego okresu zasiłkowego zostały wliczone niezdolności do pracy od 10 października 2015 r. do 30 października 2015 r. i od 1 listopada 2015 r. do 9 kwietnia 2016 r. Okres orzeczonej niezdolności do pracy, za który prawo do świadczeń uległo przedawnieniu z powodu występowania zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, podlega wliczeniu do okresu zasiłkowego.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł ubezpieczonyA. Ż.domagając się przyznania prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 10 października 2015 r. do 30 października 2015 r. i od 1 listopada 2015 r. do 9 kwietnia 2016 r. Wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą, a od 2013 r. – jednoosobową firmę transportową. Następnie opisał przebieg wypadku z 5 października 2015 r. oraz leczenia z nim związanego. Podniósł, że pracownica organu rentowego poinformowała go, iż należność z tytułu zaległych składek na ubezpieczenie społeczne musi spłacić do 10 kwietnia 2016 r. Ubezpieczony uczynił to 8 kwietnia 2016 r., a mimo to otrzymał decyzję odmową.
5 października 2015 r.A. Ż.uległ wypadkowi przy prowadzeniu działalności gospodarczej. Na ten dzień jego zadłużenie z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne wynosiło kwotę 16.445,94 zł.
8 kwietnia 2016 r.A. Ż.opłacił w całości należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne.
W okresie od 10 października 2015 r. do 30 października 2015 r. i od 1 listopada 2015 r. do 4 czerwca 2016 r.A. Ż.otrzymał orzeczenie o niezdolności do pracy. Niezdolności te miały związek z wypadkiem przy pracy z 5 października 2015 r.
Decyzją z 5 maja 2016 r. organ rentowy odmówiłA. Ż.prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 10 października 2015 r. do 30 października 2015 r. i od 1 listopada 2015 r. do 7 kwietnia 2016r., przyznał prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 8 kwietnia 2016 r. do 9 kwietnia 2016 r. oraz odmówił prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 10 kwietnia 2016 r. do 4 maja 2016 r.
Sąd I instancji wskazał, że co prawda w swym odwołaniu ubezpieczony domagał się przyznania prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 10 października 2015 r. do 30 października 2015 r. i od 1 listopada 2015 r. do 9 kwietnia 2016 r., ale zaskarżona decyzja dotyczy dwóch kwestii, tj. odmowy prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 5 maja 2016 r. do 4 czerwca 2016 r. oraz odmowy prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia chorobowego za okres od 5 maja 2016 r. do 4 czerwca 2016 r., a po drugie na rozprawie 1 sierpnia 2016 r. ubezpieczony wyjaśnił, że zaskarża oba rozstrzygnięcia z decyzji z 18 maja 2016 r. Zatem Sąd Rejonowy rozpoznał odwołanie od decyzji z dnia 18.05.2016 r. i podał ocenie zarówno zasadność odmowy prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 5 maja 2016 r. do 4 czerwca 2016 r., jak i odmowy prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia chorobowego za okres od 5 maja 2016 r. do 4 czerwca 2016 r.
Zdaniem Sądu Rejonowego organ rentowy zasadnie odmówił ubezpieczonemu prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia chorobowego za okres od 5 maja 2016 r. do 4 czerwca 2016 r. Sąd ten powołał się na treśćart. 8 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa(Dz. U. 2005r., Nr 51, poz. 267 ze zm.). Stwierdził, iż organ rentowy zasadnie wliczył ubezpieczonemu do okresu zasiłkowego wszystkie możliwe okresy jego niezdolności do pracy między 10 października 2015 r. a 9 kwietnia 2016 r., ponieważ stanowiły one jeden okres nieprzerwanej niezdolności do pracy. Z tego zsumowania wynika, że z dniem 9 kwietnia 2016 r. ubezpieczony wykorzystał pełny okres zasiłkowy wynoszący 182 dni. Po tej dacie brak było podstaw prawnych do przyznania zasiłku chorobowego na dalszy okres, w tym na okres sporny od 5 maja 2016 r. do 4 czerwca 2016 r.
W ocenie Sądu Rejonowego organ rentowy zasadnie odmówił ubezpieczonemu również prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 5 maja 2016 r. do 4 czerwca 2016 r. Przywołał treśćart. 6 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 i 3 ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznych z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(Dz. U. z 2015 r., poz. 1242). Wskazując na wyrok Sądu Najwyższego z 6 marca 2008 r. (III UK 78/07, OSNP 2009/11-12/158) podał, że wykładnia logiczno – językowa art. 6 ust. 3 w/w ustawy prowadzi do konkluzji, że w sytuacji, gdy ubezpieczony wywodzi swoje prawo do świadczenia z tytułu wypadku przy pracy, to termin przedawnienia prawa do tego świadczenia biegnie od dnia wypadku przy pracy.
W niniejszej sprawie bezsporne było, że na dzień wypadku przy pracy, tj. 5 października 2015 r. ubezpieczony był zadłużony wobec organu rentowego z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne na kwotę przekraczającą 6,60 zł. Zadłużenie to spłacił 8 kwietnia 2016 r. Uwzględniając 6 miesięczny termin wynikający z art. 6 ust. 3 w/w ustawy liczony od dnia wypadku stwierdzić należy, że spłata zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne nastąpiła po upływie wskazanego okresu (dokładnie 6 miesięcy i 4 dni). W takiej sytuacji prawo do zasiłku chorobowego z tytułu wypadku przy pracy uległo przedawnieniu do tej daty. Za okres po dniu 8 kwietnia 2016 r. ubezpieczony uzyskał prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 8 kwietnia 2016 r. do 9 kwietnia 2016 r. na mocy decyzji z 5 maja 2016 r. Z uwagi na wyczerpanie 182 dniowego okresu zasiłkowego z dniem 9 kwietnia 2016 r. brak było podstaw prawnych do przyznania zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego na dalszy okres, w tym na okres sporny od 5 maja 2016r. do 4 czerwca 2016 r.
Ponieważ przedmiotem oceny Sądu Rejonowego w niniejszej sprawie były jedynie kwestie wskazane w decyzji z 18 maja 2016 r., to poza sporem pozostaje zagadnienie skutków ewentualnie błędnego pouczenia ubezpieczonego przez organ rentowy o sposobie liczenia terminu przedawnienia świadczeń z tytułu wypadku przy pracy (por. uzasadnienie decyzji z 19 marca 2016r. – k. 13-14).
Sąd Rejonowy uznał, iż zaskarżona decyzja okazała się prawidłowa i na podstawie w/w przepisów orazart. 47714§ 1 kpcorzekł jak w sentencji wyroku.
Od powyższego wyroku apelację wniósł ubezpieczony. Autor apelacji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego oraz niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy. Ubezpieczony podał, iż w dniu 5 października 2015 r. na Ukrainie uległ wypadkowi przy prowadzeniu działalności gospodarczej i od 10 października 2015 r. rozpoczął proces leczenia i okres zasiłkowy. W związku z trudną sytuacją finansową oraz trwającym leczeniem zadłużenie względem ZUS uregulował w dniu 8 kwietnia 2016 r. Wcześniej uzyskał informację od pracowników organu rentowego, iż spłaty tej powinien dokonać do 10 kwietnia 2016 r. Ubezpieczony wniósł o wnikliwą analizę całej dokumentacji, właściwą ocenę stanu rzeczy i przyznanie mu prawa do zasiłku chorobowego z tytułu wypadku przy pracy za okres od 10 października 2015 r. do 30 października 2015 r. i od 1 listopada 2015 r. do 7 kwietnia 2016 r.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja ubezpieczonego, o ile zmierza do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, zasługuje na uwzględnienie.
Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał bowiem istoty sprawy. Analiza treści odwołania z dnia 8 czerwca 2016 r. (k. 6-8 akt sprawy) prowadzi do wniosku, iż intencją ubezpieczonego było zaskarżenie decyzji z dnia 5 maja 2016 r., nie zaś, jak formalnie wskazał, decyzji z dnia 18 maja 2016 r. Ubezpieczony podał bowiem, iż nie zgadza się z odmową wypłaty zasiłku za okres za okres od 10 października 2015 r. do 30 października 2015 r. oraz od 1 listopada 2015 r. do 9 kwietnia 2016 r. Stwierdził również, iż od pracowników placówki ZUS wG.dowiedział się, że termin do uiszczenia przez niego składek upływa w dniu 10 kwietnia 2016 r., gdyż 10 października 2015 r. trafił on do polskiego szpitala. Zauważyć należy, iż organ rentowy odmówił przyznania ubezpieczonemu prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 10 października 2015 r. do 30 października 2015 r. oraz od 1 listopada 2015 r. do 7 kwietnia 2016 r. jak również od 10 kwietnia 2016 r. do 4 maja 2016 r. w drodze decyzji z dnia 5 maja 2016 r. (k. 62-64 akt ZUS). Decyzja z dnia 18 maja 2016 r., która, w ocenie Sądu I instancji objęta została zaskarżeniem przez ubezpieczonego dotyczy natomiast odmowy prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego oraz chorobowego za okres od 5 maja 2016 r. do 4 czerwca 2016 r. (k. 66-67 akt ZUS). Ani w treści odwołania, ani w treści apelacji ubezpieczony nie wnosił o przyznanie prawa do zasiłku z ubezpieczenia wypadkowego i z ubezpieczenia chorobowego za okres od 05.05.2016 r. do 04.06.2016 r. Powyższe okoliczności wskazują jednoznacznie, iż ubezpieczony nie zgadzał się z decyzją z dnia 5 maja 2016 r. Fakt, iż odwołanie z dnia 2 czerwca 2016 r. (k.6-8) zostało wniesione przez ubezpieczonego od decyzji z dnia 5 maja 2016r. ubezpieczony potwierdził również w trakcie rozprawy przez Sądem II instancji (k. 65-65v akt sprawy). Wobec powyższego Sąd Rejonowy błędnie zasugerował się tylko nagłówkiem odwołania nie analizując jego treści, nie rozpytał ubezpieczonego czy w związku z treścią odwołania dotyczy ono również decyzji z dnia 5 maja 2016 r.
W związku z powyższym nie doszło do rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji istoty sprawy i zachodzi podstawa do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd pierwszej instancji wyjaśni definitywnie której decyzji organu rentowego dotyczy odwołanie wniesione przez ubezpieczonego, przeprowadzi dowód z zeznań pracownika organu rentowego, który pouczył ubezpieczonego, że zadłużenie ubezpieczony ma spłacić do 10 kwietnia 2016 r. po wskazaniu danych personalnych tej osoby przez ubezpieczonego i oceni zebrany w sprawie materiał dowodowy, zgodnie z regułami określonymi wart. 233 § 1 kpc. Sąd przy ponownym, rozpoznaniu sprawy powinien mieć również na uwadze stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w wyroku z dnia 5 marca 2008 r. w sprawie III UK 78/07 i fakt, iż z dokumentów organu rentowego wynika, iż ów organ nie był pewny jaką datę wypadku przyjąć: 4.10.2015 r. czy 10.10.2015 r. (k. 5 i 18 akt organu rentowego).
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawieart. 386 § 4 kpcorzekł jak w wyroku.