Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
XI Wydział Karny
Sygnatura akt: XI W 1012/16
Data wyroku: 2016-12-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Smulewicz
Teza: spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym

Sygn. akt XI W 1012/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 grudnia 2016 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie XI Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Małgorzata Smulewicz
Protokolant: Karolina Szczęsna, Karolina Kowalczyk
W obecności oskarżyciela publicznego Komendy Rejonowej PolicjiW.(...), w jego imieniu –K. Ś.,A. S.,A. P.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2016 roku, 21 listopada 2016 roku oraz 22 grudnia 2016 roku wW.

sprawyM. P.
synaZ.iH.z domuR.
urodzonego dnia (...)wW.
obwinionego o to, że:
w dniu 12 marca 2015 r. około godz. 14:49 wW.na skrzyżowaniu ulic(...)/(...), przechodząc przez przejście dla pieszych, gdy sygnalizator S – 5 nadawał sygnał czerwony, nie zachował szczególnej ostrożności, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, doprowadzając do zderzenia się ztramwajem linii nr (...), kierowanego przezM. J., na szkodę kierującego tramwajem orazfirmy (...), z siedzibą wW.ul. (...);
tj. o wykroczenie zart. 86 § 1kw w związku z§ 98 ust. 2pktrozporządzenia z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych;
orzeka:

I
obwinionegoM. P.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, z tym, że ustala, że obwiniony w czasie popełnienia wykroczenia miał w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, co stanowi wykroczenie z art. 119 § 1 kw w zw. z art. 17 § 2 kw i za to na podstawie art. 17 § 2 kw odstępuje od wymierzenia kary;

II
na podstawieart. 618 § 1 punkt 11 kpkw zw. zart. 119 kpwzasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataK. D.kwotę 504 (pięćset cztery) złote plus podatek od towarów i usług VAT, tytułem zwrotu kosztów pełnionej z urzędu obrony obwinionegoM. P.;

III
na podstawieart. 624 § 1 Kodeksu postępowania karnegow związku zart. 119 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczeniazwalnia obwinionego w całości od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i określa, iż wchodzące w ich skład wydatki ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt: XI W 1012/16

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 12 marca 2015 r. ok. godziny 14:49 wW.M. J.prowadził tramwaj linii(...)o numerze bocznym(...)ulicą (...)w kierunkuMostu P.. Gdy na sygnalizatorze dla kierunku ruchu tramwaju, wyświetlił się sygnał zezwalający na jazdę na wprost i minięcie Ronda(...),M. J.ruszył z przystanku(...), na którym się wówczas znajdował. Motorniczy użył również sygnału dźwiękowego. W tym samym momencie z naprzeciwka jechały dwa tramwaje. W chwili, gdy tramwaj kierowany przezM. J.opuszczał Rondo(...), na przejście dla pieszych na ul.(...)od stronyul. (...), z lewej na prawą stronę, pomiędzy dwa jadące z naprzeciwka (w kierunku(...)) tramwaje wbiegłM. P..M. P.przebiegł pomiędzy jadącymi z naprzeciwka w stosunku do tramwaju linii(...), tramwajami i wyłaniając się spomiędzy nich, wbiegł wprost przed kierowany przezM. J.pojazd. Wówczas doszło do kontaktu, potrącenia pieszego w jego prawą stronę przez tramwaj. Pieszy wskutek wypadku stracił przytomność i został odwieziony do szpitala naul. (...).
Tramwaj przed zdarzeniem poruszał się z prędkością ok. 30 km/h. Dla pieszegoM. P., w chwili jego wbiegnięcia na przejście, sygnalizator S-5 wskazywał światło czerwone.
M. J.w trakcie zaistniałego zdarzenia był trzeźwy.
W chwili zdarzenia panowały dobre warunki atmosferyczne, była dobra widoczność. Ograniczenie prędkości w miejscu przedmiotowego zdarzenia określone było przepisami ruchu drogowego i wynosiło 50 km/h. Sygnalizacja świetlna była sprawna, miejsce zdarzenia było prawidłowe było oznakowane.
W chwili zdarzenia zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem była uM. P.ograniczona w stopniu znacznym.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody: częściowo wyjaśnienia obwinionego (zapis audiowizualny rozprawy z dnia 21 listopada 2016 roku, k. 151-151v), zeznania świadkaJ. Ł.(zapis audiowizualny rozprawy z dnia 21 listopada 2016, k. 151v), zeznania świadkaM. J.(zapis audiowizualny rozprawy z dnia 22 grudnia 2016 roku, k. 158-159) notatkę urzędową (k. 3-4), protokół oględzin miejsca wypadku (k. 5-6), szkic miejsca wypadku (k. 7), protokół badania alkosensorem (k. 8), protokół oględzin tramwaju (k. 10), notatkę urzędową (k. 18), plan organizacji ruchu (k. 26-30), materiał poglądowy (k. 33-34), karta leczenia szpitalnego (k. 38-39), opinię sądowo-psychiatryczną (k. 70-71), dokumentację medyczną (k. 80, 87, 91), opinie sądowo-psychiatryczne uzupełniające (k. 96-97, 139-40), nagranie zawarte na płycie na k. 10 akt prokuratorskich (k. 165).
Obwiniony w trakcie postępowania sądowego przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Nie potrafił wyjaśnić, dlaczego przechodził na czerwonym świetle. Wskazał także, że w jego ocenie gdyby sygnalizacja świetlna na przejściu była dodatkowo zabezpieczona dźwiękowo, to możliwe, że dźwięk zatrzymałby go przed wtargnięciem na przejście dla pieszych. Obwiniony wskazał ponadto, iż w trakcie przechodzenia przez przejście dla pieszych prawdopodobnie znajdował się w psychozie, przez co doszło do wypadku. Wskazał także, iż ma problemy z chodzeniem w związku z czym nie mógł przebiegać przez przejście.
Sąd przyznał walor wiarygodności wyjaśnieniom obwinionego w tej części, w jakiej znajdują one potwierdzenie w ujawnionym w sprawie materiale dowodowym. Nie ulega wątpliwości, iż w dniu 12 marca 2015 r. około godziny 14:49, obwiniony przechodził przez przejście dla pieszych na skrzyżowaniu ulic(...)/(...), nie ulega również wątpliwości, że w momencie przechodzenia przez w/w przejście dla pieszych miał znacznie ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Wyjaśnienia obwinionego w tym zakresie znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadkaM. J., opiniach biegłej lekarza psychiatry, w notatce urzędowej oraz w nagraniu z monitoringu w tramwaju.
Za niewiarygodne, natomiast Sąd uznał wyjaśnienia obwinionego odnośnie tego, iż z uwagi na problemy z chodzeniem nie mógłby przebiegać przez przejście dla pieszych. W tym zakresie wyjaśnienia te są sprzeczne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności z obiektywnym dowodem w postaci nagrania monitoringu z tramwaju, które zarejestrowało przebieg zdarzenia.
Sąd przyznał walor wiarygodności zeznaniom świadkaM. J.w całości. Zdaniem Sądu jego zeznania jako świadka naocznego, zasługują na wiarę w całości. Świadek przedstawił przebieg zdarzenia w sposób logiczny, spójny i zgodnie z doświadczeniem życiowym. Zeznania świadka znajdują swoje odzwierciedlenie w pozostałym ujawnionym materiale dowodowym, szczególnie w notatce urzędowej sporządzonej przez funkcjonariusza Policji oraz w nagraniu z tramwaju przedstawiającym przebieg zaistniałego zdarzenia. Sąd stwierdził brak podstaw do kwestionowania szczegółowych, logicznych zeznań świadka.
Sąd dał wiarę w całości zeznaniom świadkaJ. Ł.. Świadek jest funkcjonariuszem Policji, który przeprowadził interwencję w sprawie niniejszej na miejscu zdarzenia. Z uwagi na upływ czasu od zdarzenia, została mu odczytana notatka, którą sporządził w związku z przeprowadzoną interwencją. Świadek potwierdził okoliczność własnoręcznego sporządzenia notatki i wskazał, że przebieg zdarzenia w niej zawarty, ustalił na podstawie relacji motorniczegoM. J., informacji otrzymanych od przedstawiciela Nadzoru(...)oraz monitoringu znajdującego się w tramwaju. Świadek jest osobą obcą dla obwinionego, całkowicie bezstronną i nie zainteresowaną wynikiem sprawy.
Sąd uznał również za wiarygodne nagranie umieszczone na płycie CD (k. 165). Nagranie zostało zrealizowane w tramwaju, który potrącił obwinionego. Zarejestrowało ono przebieg całego zdarzenia, od momentu ruszenia przez tramwaj z przystanku w związku ze zmianą sygnału do chwili potrącenia obwinionego.
Z uwagi na fakt, że obwiniony w trakcie przesłuchania w toku postępowania wyjaśniającego i sądowego oświadczył, że leczył się psychiatrycznie, dopuszczono dowód z opinii biegłego lekarza psychiatry, celem ustalenia czyM. P.w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu był w stanie rozpoznać jego znaczenie i pokierować swoim postępowaniem; jaki jest jego aktualny stan zdrowia i czy jest zdolny, aby brać udział w postępowaniu, albowiem z uwagi na podane przez obwinionego okoliczności zachodzi wątpliwość co do stanu jego poczytalności.
Sąd podzielił wnioski zawarte w pisemnej opinii sądowo-psychiatrycznej oraz opiniach uzupełniających sporządzonych przez biegłąB. P.. Zostały one przygotowane przez osobę kompetentną i całkowicie obcą dla stron. Zdaniem Sądu analizowane opinie zostały sporządzone w sposób rzetelny. Biegła stwierdziła u obwinionego organiczne zaburzenie nastroju i osobowości, przebyte epizody psychotyczne u osoby z uzależnieniem mieszanym, leczonej substytucyjnie metadonem. Biegła wskazała jednoznacznie, iż w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu zdolność rozpoznania przez niego znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem była ograniczona w stopniu znacznym. Na podstawie analizy akt sprawy i dołączonej dokumentacji medycznej biegła wskazała, iż obwiniony mógł uczestniczyć w postępowaniu procesowym z pomocą adwokata. Wobec powyższego przedmiotowa opinia sądowo-psychiatryczna stanowi dowód, że w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki wymienione w art. 17 § 2 kw (opinia sądowo-psychiatryczna (k. 70-71), opinie sądowo-psychiatryczne uzupełniające (k. 96-97, 139-40).
Sąd dał wiarę pozostałym dowodom ujawnionym na rozprawie bez odczytywania w postaci: notatki urzędowej (k. 3-4), protokołu oględzin miejsca wypadku (k. 5-6), szkicu miejsca wypadku (k. 7), protokołu badania alkosensorem (k. 8), protokołu oględzin tramwaju (k. 10), protokołu zatrzymania rzeczy wraz z załącznikami (k. 12-17), notatki urzędowej (k. 18), protokołu oględzin rzeczy (k. 21-22), wykazu dowodów rzeczowych (k. 24), planu organizacji ruchu (k. 26-30), materiału poglądowego (k. 33-34), metryki identyfikacyjnej (k. 35), karty leczenia szpitalnego (k. 38-39), informacji z KRK (k. 47), dokumentacji medycznej (k. 80, 87, 91), nagrania zawartego na płycie k. 10 akt prokuratorskich (k. 165). Dokumenty te zostały sporządzone zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, przez uprawnione do tego osoby i instytucje. Sąd z urzędu nie dostrzegł powodów, dla których należałoby odmówić im wiarygodności i mocy dowodowej.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Biorąc po uwagę powyższe ustalenia faktyczne oraz ich analizę, należy stwierdzić, iż obwinionyM. P., w dniu 12 marca 2015 roku ok. godz. 14:49 wW.na skrzyżowaniu ulic(...)/(...)przechodząc przez przejście dla pieszych , gdy sygnalizator S-5 nadawał sygnał czerwony nie zachował szczególnej ostrożności, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a zatem, iż obwiniony popełnił wykroczenie określone wart. 86 § 1 Kodeksu Wykroczeń.
Zgodnie zart. 86 § 1 Kodeksu Wykroczeń, kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu, nie zachowując należytej ostrożności, powoduje zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, podlega karze grzywny. Natomiastart. 3 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, stanowi, że uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani zachować ostrożność albo gdy ustawa tego wymaga - szczególną ostrożność, unikać wszelkiego działania, które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa lub porządku ruchu drogowego, ruch ten utrudnić albo w związku z ruchem zakłócić spokój lub porządek publiczny oraz narazić kogokolwiek na szkodę.
Zgodnie z § 98 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz. U. Nr 170, poz. 1393 z późn. zm.) sygnał czerwony nadawany przez sygnalizator S – 5 oznacza dla pieszych zakaz wejścia na przejście.
W niniejszej sprawie obwiniony nie zachował należytej ostrożności podczas przechodzenia przez przejście dla pieszych: wtargnął na przejście dla pieszych podczas nadawania przez sygnalizator S-5 czerwonego światła, nie zwracając przy tym uwagi na nadjeżdżający z jego prawej strony tramwaj. Należy wskazać, iż obwiniony wszedł – wbiegł na przejście, w chwili gdy w tym miejscu, w związku ze zmianą świateł poruszały się w sumie trzy tramwaje. Dwa z nich ruszyły z przystanku jadąc w kierunku(...), obwiniony przebiegł pomiędzy nimi a następnie kontynuując przekraczanie przejścia, wbiegł pod nadjeżdżający od kierunku(...)w stronęMostu P.tramwaj nr (...).
Uznając winę obwinionego, Sąd jednocześnie odstąpił od wymierzenia obwinionemu kary na podstawie art. 17 § 2 kw. W niniejszej sprawie biegła psychiatra stwierdziła, iż stan psychiczny obwinionego w odniesieniu do zarzutu, o który jest obwiniony ograniczał w stopniu znacznym jego zdolność rozpoznania znaczenia czynu oraz zdolność pokierowania swoim postępowaniem w rozumieniu art. 17 § 2 kw. Choć stan taki, nie wyłącza odpowiedzialnościM. P., to zważyć należy, iż znaleźć musi swoje odzwierciedlenie przy ocenie stopnia winy obwinionego, który nie w pełni zdawał sobie sprawę ze znaczenia swojego zachowania.
Trzeba nadmienić, iż ze składanych wyjaśnień wynika, że obwiniony zdaje sobie sprawę, ma pewną świadomość swojego zachowania. Jednakże nie potrafił wyjaśnić, wskazać przyczyn dla których takie zachowanie podjął. W konsekwencji przyjąć należy, iż okoliczności niniejszej sprawy i osoba sprawcy, w pełni uzasadniają zastosowanie przewidzianej w art. 17 § 2 kw instytucji odstąpienia od wymierzenia kary, o czym Sąd orzekł w punkcie I sentencji wyroku
Na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 kpkw zw. zart. 119 kpwSąd przyznał ze Skarbu Państwa na rzecz adwokataK. D.kwotę 504 (pięćset cztery) złote plus VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej obwinionemu z urzędu.
Mając na uwadze zasady słuszności, Sąd, stosownie do przepisówart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpwzwolnił obwinionego od opłaty oraz pozostałych kosztów sądowych, przejmując je na rzecz Skarbu Państwa.