Sąd Rejonowy w Szczytnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 697/16
Data wyroku: 2017-08-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Janowski

Sygn. akt II K 697/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 sierpnia 2017 roku
Sąd Rejonowy w Szczytnie w II Wydziale Karnym
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SR Andrzej Janowski
Protokolant: sekr. sąd. Katarzyna Strzelec
przy udziale As. Prok. Prokuratury Rejonowej w SzczytnieA. S.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 11.04, 01.06 i 24.08.2017 roku sprawy:

P. M., synaM.iJ.zd.K., uroszonego(...)roku wS.

oskarżonego o to, że:
w dniu 11 października 2015 roku naul. (...)wW., woj.(...), kilkukrotnie kopał nogami po całym ciele, w tym po klatce piersiowej i głowieR. K., wskutek czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci wieloodłamowego złamania żuchwy, które naruszyło czynności narządu jego ciała na okres powyżej 7 dni
tj. o czyn określony wart. 157 § 1 k.k.
I. oskarżonegoP. M.uznaje za winnego zarzucanego mu przestępstwa i za to na podstawieart. 157 §1 k.k.w zw. zart. 34 §1, §1a pkt 1, §2 k.k.iart. 35 §1 k.k.w zw. zart. 37a k.k.skazuje go na karę 1 (jednego) roku ograniczenia wolności, zobowiązując oskarżonego do wykonywania w tym okresie nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 32 (trzydziestu dwóch) godzin w stosunku miesięcznym;
II. na podstawieart. 46 §1 i §2 k.k.orzeka wobec oskarżonego na rzecz pokrzywdzonegoR. K.nawiązkę w kwocie 4.000 (czterech tysięcy) złotych;
III. na podstawieart. 34 §3 k.k.iart. 72 §1 pkt 6 k.k.zobowiązuje oskarżonego do poddania się terapii uzależnień;
VI. na podstawieart. 29 ust 1 ustawy z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze(tj Dz.U. 2002r., nr 123, poz. 1058 z późn. zmian.) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokataŁ. N.wS.kwotę 768 (siedemset sześćdziesiąt osiem) złotych oraz podatek VAT w kwocie 176,64 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu;
VII. na podstawieart. 624 §1 k.p.k.,art. 626 §1 k.p.k.iart. 17 ust.1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. 1983r. Nr 49 poz. 223 z późn. zmian.) zwalnia oskarżonego od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty.

UZASADNIENIE
Sąd uznał następujące fakty za udowodnione :
W dniu 11 października 2015 roku w godzinach wieczornych pokrzywdzonyR. K.w towarzystwieR. C.iM. N.przebywał wbarze (...)wW.. Wymienieni spożywali tam alkohol w postaci piwa. W tym samym czasie w barze tym przebywał oskarżonyP. M.. Oskarżony znajdował się pod wpływem narkotyków.
Po godzinie 1-szej w nocy pokrzywdzony wyszedł z baru z zamiarem udania się do domu. Po wyjściu zaatakowany został w pobliżu lokalu przez oskarżonego, który podbiegł do niego i bez powodu kopnął go z tzw. obrotu w klatkę piersiową, a następnie kopał go w wyniku czego pokrzywdzony upadł na ziemię. Wówczas oskarżony dalej kopał wymienionego po ciele, w tym po głowie i szczęce. Pokrzywdzony nie zadawał ciosów oskarżonemu, bronił się. Prosił go żeby przestał, ale oskarżony nie reagował. Kiedy próbował podnosić się, za każdym razem ponownie oskarżony zadawał mu kopnięcia i pokrzywdzony po raz kolejny upadał.
Wskutek kopnięćR. K.doznał wieloodłamowego złamania żuchwy. Obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządu jego ciała na okres powyżej 7 dni.
dowody :częściowo wyjaśnienia oskarżonegoP. M.k.140v,51, zeznania pokrzywdzonegoR. K.k.147v-148,56v-58,61-62,63v,73v, zeznania świadkówR. C.k.155v,64v,U. S.k.147v,66,M. N. (1)k.147v-156,73v-74,70v,73v-74, dokumenty : odpisy dokumentacji medycznej k.5,23-24, opinia sądowo-lekarska k.32, opinia sądowo-psychiatryczna k.92-96, opinia sądowo-psychologiczna k.97-98
OskarżonyP. M.nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. W swych wyjaśnieniach podał, że nie pamięta czy dokonał pobicia kogoś. W czasie zdarzenia zażywał narkotyki i nie pamięta co się z nim działo. Będąc pod wpływem narkotyków był osobą agresywną. Nie zaprzeczył, że mogło dojść do zdarzenia opisanego w akcie oskarżenia, ale tego nie pamięta w związku ze swoim uzależnieniem. Osoby pokrzywdzonego nie kojarzył.
(wyjaśnienia oskarżonego k.140v,51)
Sąd zważył, co następuje :
Sąd dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonegoR. K.. Pokrzywdzony ostatecznie w sposób jednoznaczny i konsekwentny opisał gdzie, kiedy i przez kogo został pobity. Z jego zeznań wynika, że sprawcą jego pobicia był znany mu osobiście oskarżonyP. M., nie miał co do osoby oskarżonego żadnych wątpliwości. Wymieniony po wyjściu pokrzywdzonego z baru, zaatakował go bez żadnego powodu. Zadawał mu kopnięcia, a po przewróceniu się pokrzywdzonego kopał go po całym ciele, w tym po głowie i szczęce, powodując jego krwawienie. On nie atakował oskarżonego, bronił się tylko przed nim rękoma. Kilkakrotnie próbował wstawać, ale był ponownie kopany przez oskarżonego, wskutek czego ponownie upadał. W wyniku pobicia doznał złamania szczęki w trzech miejscach i odczuwał bolesność klatki piersiowej. W ocenie Sądu pokrzywdzony nie miał żadnych powodów, aby bezpodstawnie pomawiać oskarżonego o popełnienie przestępstwa, nie pozostawał z nim w jakimkolwiek konflikcie.
Zeznania pokrzywdzonego korespondują z wyjaśnieniami samego oskarżonego w części, w której podał, że nie zaprzecza, że mogło dojść do zdarzenia opisanego w akcie oskarżenia, ale z uwagi na uzależnienie od narkotyków nie pamiętał tego. Zdaniem Sądu jego nieracjonalne i bezpodstawne zachowanie wobecR. K.potwierdzać może to, że w czasie czynu znajdował się pod wpływem narkotyków, jednakże w ocenie Sądu takie tłumaczenie swego zachowania nie zasługuje na uwzględnienie. Z opinii biegłych psychiatrów wynika bowiem (k.92-96), że oskarżony w czasie czynu miał w pełni zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia swego czynu i – co istotne – zdolność do pokierowania swoim postępowaniem.
Pozostali przesłuchani w sprawie świadkowieM. N. (1),R. C.iU. S.nie widzieli zdarzenia. Ich relacje są jednak o tyle istotne, że po pierwsze, potwierdzają, że w czasie przed zdarzeniem kiedy w barze przebywał pokrzywdzony przebywał w nim także oskarżony oraz że opuścili bar mniej więcej w tym samym czasie oraz po drugie, z zeznańM. N.i R.C.wynika, że kiedy na drugi dzień dowiedzieli się odR. K.co się stało, ten od samego początku wskazywał oskarżonego jako sprawcę swego pobicia. Nadto – co istotne – z zeznań świadkaM. N. (1)wynika, że widział on oskarżonego już po tym kiedy ten pobił pokrzywdzonego. Po wyjściu z baru spotkał przed nim wymienionego, który miał wówczas zakrwawioną rękę.
Z opinii sądowo-lekarskiej wynika, żeR. K.doznał wieloodłamowego złamania żuchwy, a obrażenia te mogły powstać w wyniku kopania. Nie zagrażały one życiu pokrzywdzonego, spowodowały jednak uszczerbek na jego zdrowiu na okres powyżej siedmiu dni.
Jako wiarygodną Sąd uznał także dokumentację medyczną dot. pokrzywdzonego (k.5,23-24), albowiem nie była ona kwestionowana przez strony.
Sąd przyjął, iżP. M.ponosi winę za dokonanie przypisanego mu czynu. W szczególności, w realiach sprawy, można było od niego wymagać zgodnego z prawem zachowania, gdyż był zdatny do ponoszenia odpowiedzialności karnej, działał z pełnym rozeznaniem (był w pełni poczytalny mając świadomość tego co czynił – co było przedmiotem opinii biegłych lekarzy psychiatrów. Nadto z opinii biegłej psycholog wynika, że oskarżony jest sprawny intelektualnie, choć jego poziom intelektualny mieści się w granicach inteligencji niższej niż przeciętna k.97-98. Sąd wnioski zawarte w opiniach w pełni podzielił, nie dopatrując się jakichkolwiek przesłanek, które ewentualnie mogłyby podważyć rzetelność czy fachowość biegłych), wreszcie działał w ramach normalnych sytuacji motywacyjnych, ponieważ nie zachodziły żadne okoliczności, które ową winę ograniczyłyby lub wyłączyły (nie zachodziły stany wyższej konieczności, czy też działania pod wpływem błędu).
W konsekwencji Sąd uznałP. M.za winnego tego, że w dniu 11 października 2015 roku naul. (...)wW.kilkukrotnie kopał nogami po całym ciele, w tym po klatce piersiowej i głowieR. K., wskutek czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci wieloodłamowego złamania żuchwy, które naruszyło czynności narządu jego ciała na okres powyżej 7 dni.
Oskarżony dopuścił się przestępstwa zart. 157 §1 k.k.
Za powyższy czyn Sąd wymierzył mu karę 1 roku ograniczenia wolności, zobowiązując oskarżonego do wykonywania w tym okresie nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 32 godzin w miesiącu.
Przy wymiarze kary jako okoliczność obciążającą Sąd uwzględnił dotychczasową karalność oskarżonego za przestępstwo, brutalność i bezpodstawność jego działania, skutki, które wyrządził oraz brak podejmowania jakichkolwiek prób naprawienia wyrządzonej pokrzywdzonemu szkody.
Na korzyść oskarżonego uwzględnić należało to, że podjął terapię przeciwnarkotykową (k.137-138)
Sąd uznał, że taka reakcja karna jest odpowiednią odpłatą oskarżonemu za popełnione przestępstwo. Konieczność pracy na cele społeczne będzie właściwą resocjalizacją oskarżonego, w ten sposób oskarżony zadośćuczyni społecznemu poczuciu sprawiedliwości.
Na podstawieart. 46 §1 i §2 k.k.– wobec braku możliwości ustalenia pełnego zakresu szkody i krzywdy jakiej doznał pokrzywdzony – Sąd nakazał oskarżonemu uiszczenie na rzeczR. K.nawiązki w kwocie 4.000 złotych jako częściową rekompensatę za doznaną szkodę i krzywdę.
Z opinii biegłych psychiatrów wynika, że oskarżony dopuścił się przestępstwa w związku z uzależnieniem od kilku substancji i konieczne jest zastosowanie wobec niego terapii uzależnień. Dlatego też na podstawieart. 34 §3 k.k.iart. 72 §1 pkt 6 k.k.Sąd zobowiązał oskarżonego do poddania się terapii uzależnień uznając, że mimo iż uczestniczy on w takie dobrowolnie, to zobowiązanie wymienionego wyrokiem odniesie właściwszy skutek wychowawczy i prewencyjny.
O kosztach obrony oskarżonego z urzędu orzeczono jak w pkt IV wyroku, zwalniając oskarżonego od kosztów sądowych – z uwagi na jego sytuację materialną - jak w pkt V.