Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 126/16
Data wyroku: 2017-01-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jerzy Zalasiński
Słowa kluczowe: Emerytura wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS
Teza: W sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych przedmiot rozpoznania sprawy sądowej wyznacza decyzja organu rentowego, od której wniesiono odwołanie (art. 477(9) i 477(14) kpc) i w tym tylko zakresie podlega ono kontroli sądu zarówno pod względem formalnej, jak merytorycznej zasadności.

Sygn. akt IV U 126/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 stycznia 2017r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSO Jerzy Zalasiński

Protokolant

st. sekr. sądowy Małgorzata Wierzbicka

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2017r. wS.
odwołaniaA. R.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
z dnia 14 stycznia 2016  r. (Nr(...))
w sprawieA. R.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do emerytury
zmienia zaskarżoną decyzję i ustalaA. R.prawo do emerytury od dnia 01 grudnia 2015 r.
Sygn. akt IV U 126/16

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 14 stycznia 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS., działając na podstawieart. 184 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2015r. poz. 748 ze zm.) w zw. z§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983r. Nr 8, poz. 43 ze zm.), odmówiłA. R.prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy (decyzja z 14.01.2016r., k. 78 akt emerytalnych).
Odwołanie od w/w decyzji złożył ubezpieczonyA. R., wnosząc o jej uchylenie i zaliczenie jako pracy w szczególnych warunkach okresów zatrudnienia wPrzedsiębiorstwie (...)od 1.04.1977r. do 31.05.1982r., w(...) Przedsiębiorstwie (...)od 1.06.1982r. do 31.07.1984r., w(...) Spółdzielni (...)wK.od 5.08.1986r. do 31.10.1990r., wprzedsiębiorstwie (...)w okresie od 12.11.1990r. do 15.05.1992r., wprzedsiębiorstwie (...)wK.od 15.07.1992r. do 31.07.1995r., wPrzedsiębiorstwie Handlowo-Usługowym (...)wK.od 1.11.1995r. do 24.01.1997r. i(...)D.iI. P.wS.od 1.02.1997r. do 25.01.2001r. W powołanych zakładach pracy ubezpieczony był zatrudniony na stanowisku kierowcy samochodów ciężarowych powyżej 3,5 tony (odwołanie, k. 1-2 akt sprawy).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując przepisy prawa i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie, k. 8-10 akt sprawy).

Sąd ustalił, co następuje:
UbezpieczonyA. R.w dniu(...)ukończył 60 lat. W dniu 4 grudnia 2015r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury. Na podstawie przedłożonych dokumentów organ rentowy przyjął za udowodniony na dzień 1 stycznia 1999r. staż ubezpieczeniowy w wymiarze 26 lat, 5 miesięcy i 29 dni okresów składkowych. Do stażu pracy w szczególnych warunkach nie zaliczono żadnego okresu zatrudnienia wnioskodawcy, bowiem wnioskodawca nie przedłożył stosownych świadectw wykonywania pracy w szczególnych warunkach, a jedynie powołał się na zeznania świadków oraz dokumentację z archiwum, które to dokumenty nie stanowią środka dowodowego na potwierdzenie pracy w szczególnych warunkach. Zaskarżoną decyzją z dnia 14 stycznia 2016r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury, gdyż na dzień 1 stycznia 1999r. nie udowodnił 15 lat pracy w szczególnych warunkach wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy (decyzja z 14.01.2016r., k. 78 akt emerytalnych).
UbezpieczonyA. R.był zatrudniony w następujących zakładach pracy:

1
wPrzedsiębiorstwie (...) OddziałwM.od 1.04.1977r. do 31.05.1982r. (5 lat i 2 miesiące) na stanowisku kierowcy;

2
w(...) Przedsiębiorstwie (...)wM.od 1.06.1982r. do 31.07.1984r. (2 lata i 2 miesiące) na stanowisku kierowcy samochodu powyżej 2,5 tony;

3
w(...) Spółdzielni (...)im.(...)wK.od 5.08.1986r. do 31.10.1990r. (4 lata, 2 miesiące i 27 dni) na stanowisku kierowcy samochoduS.;

4
Handel - artykuły spożywczeB.A.wK.od 12.11.1990r. do 15.05.1992r. (1 rok, 6 miesięcy i 4 dni) na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego;

5
Handel – ArtykułyR. H.B.wK.od 15.07.1992r. do 31.07.1995r. (3 lata i 17 dni) na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego;

6
wPrzedsiębiorstwie Handlowo-Usługowym (...)A. G.wK.od 1.11.1995r. do 24.01.1997r. (1 rok, 2 miesiące i 24 dni) na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego;

7
(...)w okresie od 1.02.1997r. do 25.01.2001r. (do dnia 31.12.1998r. – 1 rok i 11 miesięcy) na stanowisku kierowcy.

We wskazanych zakładach pracy ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał czynności kierowcy samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Innych prac wówczas nie wykonywał.
A. R.nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego (okoliczność bezsporna).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty zgromadzone w aktach organu rentowego, aktach sprawy oraz aktach osobowych ubezpieczonego z okresów zatrudnienia w(...),PHU (...)A. G.,(...) Spółdzielni (...)im.(...)wK.oraz wPrzedsiębiorstwie (...) OddziałwM., a także na podstawie zeznań świadkówH. B.,A. B.,Z. K.,A. K.,H. K.iS. P.oraz zeznań ubezpieczonegoA. R., które są spójne i w całości wiarygodne.

Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonegoA. R.zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 184 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2015 r., poz. 748 j.t.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art. 32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy, tj. w dniu 1 stycznia 1999 r., osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. W myśl powołanego wyżej art. 32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art. 27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z§ 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U. Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku, jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z § 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało ustalenia, czy ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999r. legitymuje się co najmniej 15-letnim okresem pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Poza sporem pozostawało, że wnioskodawca osiągnął wymagany ustawą wiek w dniu 8 września 2015r., spełnił przesłankę „ogólnego” stażu pracy, wykazując 26 lat, 5 miesięcy i 29 dni okresów składkowych, jak również nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego.
Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd ustalił, że we wszystkich wymienionych w stanie faktycznym zakładach pracy w okresach od 1.04.1977r. do 31.07.1984r., od 5.08.1986r. do 31.10.1990r., od 12.11.1990r. do 15.05.1992r., od 15.07.1992r. do 31.07.1995r., od 1.11.1995r. do 24.01.1997r. oraz od 1.02.1997r. do 31.12.1998r. ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace kierowcy samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Potwierdziły to zeznania świadków, w tym również wcześniejszych pracodawców ubezpieczonego. Zeznania te są w pełni wiarygodne i spójne, a także korespondują z zeznaniami ubezpieczonego oraz dokumentami zgromadzonymi w uzyskanych przez Sąd aktach osobowychA. R.. Wnioskodawca w spornych okresach jeździł samochodamimarki S.,V.iK.. Innych prac wówczas nie wykonywał. Powyżej wymienione okresy zatrudnienia ubezpieczonego podlegały zaliczeniu do pracy w szczególnych warunkach, gdyż odpowiadają rodzajowo pracom określonym w załączniku dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, w którym w wykazie A Dziale VIII pod poz. 2 ujęto prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Tym samym wszystkie uwzględnione okresy zatrudnienia ubezpieczonego na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego na dzień 1 stycznia 1999r. dają ponad 15 lat pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Sąd miał przy tym na uwadze, że okresy wykonywania pracy po dniu 31.12.1998r. nie są brane pod uwagę przy ustalaniu prawa do świadczenia emerytalnego w myśl art. 184 w/w ustawy, ponieważ staż pracy uprawniający do w/w świadczenia liczony jest na dzień wejścia w życieustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, tj. 1 stycznia 1999r.
Całokształt okoliczności niniejszej sprawy pozwolił zatem uznać, żeA. R.w momencie złożenia wniosku o emeryturę spełniał wszystkie przesłanki do uzyskania prawa do tego świadczenia określone wart. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychw zw. z przepisamirozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Mając na uwadze powyższe, na podstawieart. 47714§ 2 kpc, Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił ubezpieczonemu prawo do emerytury od dnia 1 grudnia 2015r., tj. od miesiąca złożenia wniosku o emeryturę.