Sąd Rejonowy w Olsztynie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1142/16
Data wyroku: 2017-01-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lucyna Brzoskowska

Sygn. akt II K 1142/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 stycznia 2017r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie, w II Wydziale Karnym, w składzie:
Przewodniczący: SSR Lucyna Brzoskowska ,
Protokolant: apl. adw. Joanna Niemczak
Prokurator: Daniel Brodowski
po rozpoznaniu na rozprawy w dniu 18-01-2017 r. sprawy:
P. K.,synaS.iH. z domu K.,urodzonego (...)wD.,

oskarżonego o to, że:
w dniu 03 lipca 2016 roku w miejscowościK., woj.(...)- (...)kierował pojazdem mechanicznym markiV. (...)nr rej. (...)w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości, tj. 1,71 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie sygn.. akt IIK 1734/01 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości,
tj. o czyn zart. 178a § 4 kk

orzeka:

I
oskarżonegoP. K.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu zart. 178a § 4 kki za to z mocy powołanego przepisu skazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 42 § 3 kkorzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio,

III
na podstawieart. 43a § 2 kkorzeka obowiązek zapłaty świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000,00 (dziesięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

IV
na podstawieart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, oraz opłatę w wysokości 120 (stu dwudziestu) złotych.

Sygn. akt II K 1142/16

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

OskarżonyP. K.był uprzednio skazany wyrokiem przez Sąd Rejonowy w Olsztynie II Wydział karny z dnia 04 czerwca 2002 roku – sygnatura akt IIK 1734/01 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, tj. o czyn z art. 178a § 1k.k. W cytowanym wyroku skazanoP. K.na karę grzywny, orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych oraz orzeczono świadczenie pieniężne.

/dowód: odpis wyroku k.37/

Oskarżony do dnia 09 września 2016 roku nie wykonał świadczenia pieniężnego w kwocie 400 zł orzeczonego w/w cytowanym wyrokiem na rzecz Fundacji Rehabilitacji Dzieci Niepełnosprawnych „Pomóż mi” przy Szpitalu Dziecięcym wO..

/dowód: pismo k.49/

W dniu 3 lipca 2016 roku oskarżonyP. K.przebywał w domu wK.m.in. wraz z żonąH. H. (1)i sąsiadkąB. B. (1).B. B. (1)w mieszkaniuK.wypiła dwa piwa. OskarżonyP. K.i jego żonaH.też pili piwo. Osoby te postanowiły pojechać samochodem doD.w celu zakupu rowerka dwuletniemu wnukowiK.-S.. W tym dniu córkaH. H. (1)pozostawiła swoje dziecko pod opieką swojej matkiH. H. (1). OskarżonyP. K.był kierowcą. Obok niego na miejscu pasażera siedziałaB. B. (1). Z tyłu samochodu siedziałaH. H. (1)z wnukiem. Pojechali doD., kupili rowerek i wracali doK..
W tym czasie około godziny 17:00M. S.jechał drogą od miejscowościS.doD.. Jechała z nim pasażerka – jego dziewczynaM. R., którą wiózł na pociąg doO.. Jechali samochodem należącym doM. S.markiT.onr rej. (...).M. S.jadąc zgodnie z przepisami w pewnym momencie nie zdążył zauważyć pojazd markiV. (...), który jechał z naprzeciwka. W pewnym momencie samochód kierowany przez oskarżonego zjechał na przeciwległy pas ruchu przecinając oś jezdni i uderzył lusterkiem w lusterko nadjeżdżającego z naprzeciwka pojazdu kierowanego przezM. S.. W chwili, kiedyM. S.usłyszał trzask lusterka i lusterko w jego aucie się złożyło, to w ostatnim momencieM. S.lekko odbił pojazd w prawo w kierunku pobocza i przyhamował.M. S.zatrzymał pojazd na poboczu, zawrócił i zaczął jechać za oskarżonym, dawałem znaki świetlne i trąbiłem by oskarżony się zatrzymał. Oskarżony nie zareagował i przy miejscowościK.jechał dalej. Oskarżony kierował pojazdem niepewnie, zygzakiem.M. S.jechał za samochodem kierowanym przez oskarżonego do jego posesji. Na miejscuM. S.wysiadł i zobaczył, że jak oskarżony wysiadał z miejsca kierowcy było po nim widać, że jest pod wpływem alkoholu. OskarżonyP. K.chwiał się. Następnie z pojazdu wysiadła z miejsca pasażera przy kierowcyB. B. (2). Później wysiadłaH. H. (1)razem z dzieckiem, którzy siedzieli z tyłu.M. S.wezwał Policję widząc, że jest dziecko, a osoby dorosłe są pijane.
Na miejsce przyjechał patrol policji, w tym funkcjonariusz policjiA. S.. na miejscu oskarżonyP. K.został przebadany za zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu.
Wynik badania wskazał, że oskarżony jest w stanie nietrzeźwości – I badanie 1,71 mg/l, II badanie 1,91 mg/l, III badanie 0,72 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu. Powtórzone badania również wykazały, że w wydychanym przez oskarżonego powietrzu był alkohol.
Oskarżony nigdy nie posiadał prawa jazdy.

/dowody: wyjaśnienia oskarżonego k.28, k.42, k.62v, zeznania świadków:M. S.k.11v, k.62,M. R.k.19v, k.62-62v,A. S.k.22v, k.62v,H. H. (1)k.25v, k.62v,B. B. (1)k.34v, k.63, dowody z dokumentów: protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości k.3, k.5, świadectwa wzorcowania k.4, k.6/

OskarżonyP. K.był uprzednio wielokrotnie karany sądownie /karta karna k.31, odpis wyroku k.37/.
W toku postępowania oskarżonyP. K.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. / k.28, k.42, k.62v/

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Wyjaśnieniom oskarżonego, gdzie przyznaje się do popełnienia zarzucanego mu czynu należało dać wiarę, gdyż są one zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Oskarżony nie kwestionował swojego zawinienia.
Stan nietrzeźwości oskarżonego potwierdziły badania wykonane za pomocą urządzenia alkostop i alkometru. Analiza protokołów z ich użycia prowadzi do wniosku, że czynności te zostały przeprowadzone w sposób prawidłowy, sprawnymi technicznie urządzeniami.
Powyższe okoliczności potwierdzają również zeznania świadkówM. S.,M. R., policjantaA. S.,H. H. (1)iB. B. (1).
ŚwiadkowieM. S.iM. R.wiarygodnie i jednoznacznie potwierdzili, że oskarżony nieprawidłowo kierował pojazdem mechanicznym na drodze publicznej. Również potwierdzili, że gdy wysiedli z samochodu, to zobaczyli jak oskarżony wysiada z pojazdu z miejsca kierowcy i widać było po nim, że jest pod wpływem alkoholu.
Okoliczność tą potwierdził przybyły na posesję świadek – policjantA. S..
Ponadto świadkowieH. H. (1)iB. B. (2)szczerze i wiarygodnie zeznały, że spożywały w tym dniu alkohol z oskarżonym. Tym samym nie tylko widziały, że oskarżony przed wyjazdem doD.spożywał alkohol, ale jednocześnie wiedziały i godziły się na to, że jadą z pijanym kierowcą pojazdem mechanicznym, mając jeszcze pod opieką małe dziecko.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadków, gdyż są one konkretne, jasne, obiektywne, zbieżne.
Sąd w pełni uznał za wiarygodne wszystkie dowody zgromadzone w sprawie, albowiem uzupełniają się wzajemnie, tworząc dokładny i spójny obraz zaistniałego zdarzenia.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na uznanie, że oskarżonyP. K.kierował pojazdem mechanicznym markiV. (...)nr rej. (...)w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości, tj. 1,71 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie sygn. akt IIK 1734/01 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości.
Oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu określonego w art. 178a§4k.k.
Jego wina nie budzi wątpliwości.
Uznając oskarżonego za winnego popełnienia przypisanego mu czynu, Sąd wymierzył mu karę jak w części dyspozytywnej wyroku.
OskarżonyP. K.jest osobą dorosłą, posiadającą odpowiedni poziom doświadczenia życiowego. Zna również obowiązujące normy prawne i konsekwencje ich nieprzestrzegania – był uprzednio karany.
Przy wymiarze kary orzeczonej wobec oskarżonego Sąd brał pod uwagę jako okoliczności obciążające przede wszystkim - stopień upojenia alkoholowego w jakim był oskarżony, uprzednią karalność, popełnienie czynu w warunkach § 4 z art. 178ak.k.
Ponadto odnośnie rodzaju i wymiaru kary determinowały Sąd takie okoliczności jak to, że oskarżony z pełną świadomością po uprzednim spożywaniu alkoholu wsiadł do samochodu i kierował nim w godzinach szczytu, drogą publiczną, w tym w mieście. Oskarżony wiedział i godził się, że jedzie z innymi osobami dorosłymi – żoną i sąsiadką, które również były po spożyciu alkoholu. Co jednak najbardziej zaważyło na wymiarze kary, to okoliczności, że oskarżony w sposób skrajnie nieodpowiedzialny i świadomy zgodził się na zabranie w podróż małego dziecka w wieku 2 lat w obecności innych nietrzeźwych osób. ponadto nie bez znaczenia jest fakt, że oskarżony doprowadził do niebezpiecznego zdarzenia drogowego w postaci kolizji z innym prawidłowo jadącym pojazdem, które zakończyło się jedynie na urwanych lusterkach w pojazdach.
Tego rodzaju nieodpowiedzialne i potencjalnie groźne zachowania wymagają zdecydowanej reakcji karnej. Zachowanie oskarżonego – jazda pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości w sposób opisany wyżej - dobitnie świadczy o jego skrajnie lekceważącym stosunku do prawa oraz do zasad bezpieczeństwa w ruchu, narażaniu siebie na utratę zdrowia, a innych uczestników ruchu na potencjalne niebezpieczeństwo utraty zdrowia lub życia, w tym osób najbliższych i osób postronnych – prawidłowo poruszających się po drodze. Nie bez znaczenia jest także to, że oskarżony dopuścił się tego czynu będąc uprzednio prawomocnie skazanym za czyn zart.178a § 1 k.k.
Sąd nie dopatrzył się okoliczności łagodzących w stosunku do oskarżonegoP. K..
Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu społeczna szkodliwość popełnionego czynu zabronionego przez wymienionego jest znaczna. Wymierzona oskarżonemuP. K.kara bezwzględna w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności w ocenie Sądu jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Uwzględnia cele, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Tego rodzaju nieodpowiedzialne i groźne zachowania wymagają zdecydowanej reakcji karnej.
Oskarżony jest osobą karaną, zatem mając powyższe na względzie w ocenie Sądu właściwą, a zarazem w świetle obecnie obowiązujących przepisów prawa jedynie możliwą i właściwą reakcją prawno - karną na popełnione przestępstwo jest kara pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku. Wysokość kary jest adekwatna do wagi popełnionego przestępstwa, stopnia społecznej szkodliwości i winny oskarżonego.
Przestępcze działanie oskarżonego świadczy o szczególnie negatywnym, lekceważącym i skrajnie nieodpowiedzialnym nastawieniu oskarżonego do przestrzegania przepisów prawa i braku pozytywnych wyników jego resocjalizacji w warunkach wolnościowych.
W ocenie Sądu prawidłowa resocjalizacja oskarżonego winna odbywać się w warunkach izolacyjnych.
W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie wymogi stawiane wymiarowi kary przezart. 58§1 k.k.spełni jedynie bezwzględna kara pozbawienia wolności. Skazując oskarżonego uprzednio Sąd już dał wyraz zaufania do niego i przekonanie, iż potrafi on zweryfikować swe dotychczasowe postępowanie w przyszłości i wymierzył mu kary o charakterze wolnościowym. Jak widać oskarżony nie wyciągnął z tego właściwych wniosków i w dalszym ciągu okazuje lekceważenie zarówno norm prawnych jak i prawomocnych rozstrzygnięć sądu. Jednocześnie swoim zachowaniem narażał życie lub zdrowie innych osób, w tym osób mu najbliższych.
Zdaniem Sądu jedynie kara pozbawienia wolności we właściwy sposób wpłynie na postawę oskarżonego w przyszłości. Dlatego też Sąd orzekł jak w punkcie I wyroku.
Sąd nie dopatrzył się w stosunku do oskarżonegoP. K.żadnych okoliczności szczególnie uzasadnionych, które pozwalałyby na zastosowanie wobec niego łagodniejszej represji karnej. Wręcz przeciwnie, w ocenie Sądu sprawcę takiego jak oskarżony należy izolować.
Zakaz prowadzenia pojazdów należy do grupy środków o charakterze prewencyjnym i ochronnym, mających na celu zapobieżenie popełnienia przez sprawcę podobnego czynu w przyszłości. W kontekście powyższego oraz okoliczności sprawy i osoby oskarżonego uznać należy, że zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczony wobec oskarżonego dożywotnio spełni swoje cele prewencyjne. W ocenie Sądu orzeczony w takim zakresie zakaz spowoduje, że oskarżony powstrzyma się od naruszania zasad bezpieczeństwa w komunikacji.
Przy uwzględnieniu stopnia nietrzeźwości sprawcy oraz wspomnianych wyżej okoliczności obciążających uznać należy, że oskarżony nie zasługuje na dalsze uczestniczenie w ruchu jako kierowca. Z opisanych wyżej okoliczności wynika, że prowadzenie pojazdu przez oskarżonego zagraża bezpieczeństwu w komunikacji i zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczony dożywotnio spełni swe cele prewencyjne.
Sąd orzekł świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie przewidzianej przez obowiązujące przepisy prawa.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie powołanych przepisów jak w punkcie IV wyroku mając na uwadze możliwości zarobkowe i majątkowe oskarżonego.