Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 556/17
Data wyroku: 2017-09-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Półtorak
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 437 §1 kpk w zw. z art. 109 §2 kpw

Sygn. akt II Ka 556/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 września 2017 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSO Dariusz Półtorak

Protokolant:

st.sekr.sąd. Agata Polkowska

po rozpoznaniu w dniu 28 września 2017 r.
sprawyM. K.iK. G.
obwinionych z art. 120 § 1 kw i in.
na skutek apelacji, wniesionych przez obrońców obwinionych
od wyroku Sądu Rejonowego w Węgrowie
z dnia 19 kwietnia 2017 r. sygn. akt II W 479/15
w zaskarżonej części wyrok zmienia w ten sposób, że za podstawę orzeczenia o wymierzeniuK. G.kary nagany, w miejsce art. 29 § 1 i 2 kw przyjmuje art. 39 § 1 i 2 kw; w pozostałej zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.K. S.wW.oraz Kancelarii Adwokackiej adw.J. S.wW.po 516,60 złotych (w tym 96,60 zł podatku VAT) tytułem wynagrodzenia za obronę wykonywaną z urzędu w stosunku do obwinionych w postępowaniu odwoławczym; zwalnia obwinionych od opłaty za II instancję oraz ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze, które przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.
Sygn. akt II Ka 556/17

UZASADNIENIE
M. K.obwiniony był o to, że:

I
w dniu 03.07.2015 roku z działki leśnej wS.gminyS., powiatu(...), województwa(...)wspólnie i w porozumieniu zK. G.dokonał wyrębu i zaboru w celu przywłaszczenia 50 sztuk drzew sosnowych o łącznej wartości 360 zł na szkodęG. M.,

tj. o wykroczenie z art. 120 § 1 kw

II
w tym samym czasie i miejscu jak w pkt I bez zgody właściciela wjechał do nienależącego do niego lasu ciągnikiem rolniczym(...)nr rejestracyjnym (...),

tj. 161 kw w zw. zart. 47 ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 28.09.1991 roku o lasach

III
w dniu 03.07.2015 roku wP.gminyS., powiatu(...), województwa(...)kierował ciągnikiem rolniczym(...)nr rejestracyjny (...)po drodze publicznej nie mając przy sobie wymaganych dokumentów prawa jazdy, dowodu rejestracyjnego, polisy ubezpieczeniowej OC,

tj. o wykroczenie z art. 95 kw

IV
w tym samym czasie i miejscu jak w pkt III kierował ciągnikiem rolniczym(...)nr rejestracyjny (...)po drodze publicznej pomimo braku dopuszczenia pojazdu do ruchu,

tj. o wykroczenie z art. 94 § 2 kw

V
w tym samym czasie i miejscu jak w pkt III kierował ciągnikiem rolniczym(...)nr rejestracyjny (...)i przewoził w nim jedną nadliczbową osobę

tj. o wykroczenie z art. 97 kw w zw. z art. 63 ust, 1 PRD
K. G.obwiniony był o to, że:
w dniu 03.07.2015 roku z działki leśnej wS.gminyS., powiatu(...), województwa(...)wspólnie i w porozumieniu zM. K.dokonał wyrębu i zaboru w celu przywłaszczenia 50 sztuk drzew sosnowych o łącznej wartości 360 zł na szkodęG. M.,
tj. o wykroczenie z art. 120 § 1 kw
Wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2017r. Sąd Rejonowy w Węgrowie orzekł:

I
obwinionegoM. K.w ramach zarzucanego mu w pkt I czynu uznał za winnego tego, że w dniu 03.07.2015 roku z działki leśnej wS.gminyS., powiatu(...), województwa(...)wspólnie i w porozumieniu zK. G.dokonał wyrębu i zaboru w celu przywłaszczenia 50 sztuk drzew sosnowych o łącznej wartości 187,50 zł na szkodęG. M., tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 120 § 1 kw

II
obwinionegoM. K.w ramach zarzucanego mu w pkt II czynu uznał za winnego tego, że w dniu 03.07.2015 roku wS.gminyS., powiatu(...), województwa(...)bez zgody właściciela wjechał do nienależącego do niego lasu ciągnikiem rolniczym w miejscu do tego nieprzeznaczonym, tj. czynu wyczerpującego dyspozycje art. 161 kw,

III
obwinionegoM. K.w ramach zarzucanych mu w pkt III-V czynów uznał za winnego tego, że w dniu 03.07.2015 roku wP.gminyS., powiatu(...), województwa(...)kierował ciągnikiem rolniczym(...)nr rejestracyjny (...)po drodze publicznej nie mając przy sobie wymaganych dokumentów prawa jazdy, dowodu rejestracyjnego, polisy ubezpieczeniowej OC, a nadto pomimo braku dopuszczenia pojazdu do ruchu i przewoził w nim jedną nadliczbową osobę, tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 95 kw, art. 94 § 2 kw i 97 kw w zw. z art. 9 § 1 kw

i za czyny te wyczerpujące dyspozycję w/w przepisów wymierzył mu na podstawie art. 120 § 1 kw w zw. z art. 9 § 2 kw łączną karę grzywny w wysokości 300 złotych, na podstawie art. 120 § 3 kw w zw. z art. 9 § 2 kw orzekł odM. K.na rzeczG. M.nawiązkę w wysokości 375 złotych solidarnie zK. G.,

IV
obwinionegoK. G.w ramach zarzucanego mu czynu uznał za winnego tego, że w dniu 03.07.2015 roku z działki leśnej wS.gminyS., powiatu(...), województwa(...)wspólnie i w porozumieniu zM. K.dokonał wyrębu i zaboru w celu przywłaszczenia 50 sztuk drzew sosnowych o łącznej wartości 187,50 zł na szkodęG. M., tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 120 § 1 kw, i za czyn ten na podstawie art. 120 § 1 kw w zw. z art. 29 § 1 i 2 w zw. z art. 36 § 1 kw wymierzył mu karę nagany, na podstawie art. 120 § 3 kw orzekł odK. G.na rzeczG. M.nawiązkę w wysokości 375 złotych solidarnie zM. K.,

V
zwolnił obwinionych z kosztów postępowania, wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa.

Apelacje od tego wyroku wnieśli obrońcy obwinionych.
Apelacja obrońcy obwinionegoM. K.wyrokowi zarzucała:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę przyjęcia, a polegający na ustaleniu w zakresie zarzutu I dokonania wyrębu 50 sztuk drzew sosnowych na szkodęG. M., w sytuacji, gdy nie dokonano porównań cech ściętych drzew z pniami pozostałymi po ich wycięciu - jak twierdził świadekG. M.;

2
przyjęcie w konsekwencji ustaleń co do zarzutu I, że obwiniony wjechał do lasu bez zgody właściciela pomimo braku w tym zakresie jednoznacznych ustaleń co do tożsamości ciągnika, którym poruszał się obwiniony;

3
przyjęcie, że obwiniony nie posiadał przy sobie dokumentów w trakcie kontroli, w sytuacji, gdy wyjaśnił, że o dokumenty takie nie był rozpytywany;

4
przyjęcie, że obwiniony prowadził pojazd w postaci ciągnika rolniczego onr rejestracyjnym (...)na drodze publicznej bez dopuszczenia do ruchu pomimo braku jednoznacznych ustaleń w tym zakresie.

Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wnosił o uniewinnienie obwinionego w zakresie zarzutu I, II, III i IV wniosku o ukaranie. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów za sprawowaną z urzędu obronę obwinionego przed Sądem I instancji według norm przepisanych.
Apelacja obrońcy obwinionegoK. G.wyrokowi zarzucała:

1
mogącą mieć wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania, a mianowicieart. 2 § 2, 4, 7, 366 § 1, 410 k.p.k.poprzez:

-

nienależyte rozważenie i ocenienie całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności wyjaśnień obwinionychM. K.iK. G.i wskutek tego poczynienie jednostronnych i niekorzystnych dla obwinionego ustaleń faktycznych - co w konsekwencji doprowadziło do bezpodstawnego uznaniaK. G.za winnego czynu przypisanego mu w wyroku;

bezpodstawne odmówienie pełnej wiarygodności wyjaśnieniom obwinionychK. G.iM. K.- co w konsekwencji doprowadziło do pominięcia tych dowodów przy ocenie stanu faktycznego sprawy oraz strony podmiotowej czynu zarzucanego obwinionemuK. G.w zakresie braku jego świadomości, co do wycięcia drzew na działce nie należącej doM. K.,

art. 424 § 1 pkt 2 k.p.k.poprzez nienależyte rozważenie wszystkich okoliczności podmiotowych i przedmiotowych czynu przypisanego obwinionemu oraz nienależyte wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku wyrażające się w nienależytej ocenie prawnokarnej zamiaru obwinionego w zakresie czynu zarzuconego mu we wniosku o ukaranie - w sytuacji gdy ustalenia poczynione w uzasadnieniu wyroku, a także okoliczności podane w wyjaśnieniach obu obwinionych oraz zeznaniach świadków wskazywały na potrzebę bardziej wnikliwej oceny prawnej stanu faktycznego sprawy;

2
mogący mieć wpływ na treść orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę tego orzeczenia poprzez dowolne, nie poparte dowodami, niezgodne z zasadami wiedzy, doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania przyjęcie, iż:

-

obwiniony miał świadomość, że wycięte drzewa nie należą doM. K.,

obwiniony, podejmując ucieczkę w trakcie powrotu z lasu, przyznał się do nielegalnej wycinki drzewa wraz zM. K.oraz istnienia świadomości w zakresie własności drzewa, mimo, że cierpi na lekkie upośledzenie umysłowe, zaś ucieczka jest naturalną reakcją człowieka podczas istnienia stanu zagrożenia i braku wiedzy odnośnie celu podjęcia pościgu,

obwiniony w trakcie wycinki drzewa posiadał piłę spalinową oraz miał uzyskać wynagrodzenie za pracę w lesie w sytuacji gdyM. K.wynajął obwinionego do pracy przy wyrębie lasu i logicznym jest posiadanie w tym celu odpowiednich narzędzi, w tym piły, a także oczekiwanie uzyskania odpowiedniego wynagrodzenia za wykonaną pracę,

obwiniony dokonał czynu zarzuconego mu we wniosku o ukaranie umyślnie

co w konsekwencji doprowadziło do niesłusznego uznania obwinionegoK. G.za winnego popełnienia przypisanego mu czynu, podczas gdy całokształt zebranego i należycie ocenionego materiału dowodowego nie pozwala na takie rozstrzygnięcie.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o:

1
zmianę wyroku w zaskarżonej części w całości poprzez uniewinnienie obwinionegoK. G.od zarzucanego mu we wniosku o ukaranie czynu, ewentualnie

2
uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w zakresie czynu zarzucanegoK. G.do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wyrok tylko w niewielkiej części podlega korekcie, a mianowicie w zakresie podstawy wymiaru kary orzeczonej wobecK. G.. Z uwagi na fakt, iż żaden z uprawnionych podmiotów nie złożył wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia, jego zakres Sąd Odwoławczy ograniczył do wskazania motywów jakimi kierował się dokonując korekty orzeczenia I-instancyjnego.
I tak Sąd Rejonowy dokonując wymiaru kary wobecK. G.znalazł podstawy do zastosowania instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary. Z uwagi na zakres zaskarżenia (tylko na korzyść obwinionego) oczywistym jest, że kwestia merytorycznej zasadności tego rozstrzygnięcia nie mogła być poddana ocenie Sądu Odwoławczego. Niemniej w toku kontroli instancyjnej zasadnym było wyeliminowanie, uchybienie które polegało na błędnym wskazaniu podstawy prawnej instytucji zastosowanej wobecK. G.– zamiast art. 39 § 1 i 2 kw, Sąd I instancji błędnie przywołał art. 29 § 1 i 2 kw.
Mając powyższe na względzie, na podstawieart. 437 § 1 kpkw zw. zart. 109§2 kpwSąd Okręgowy orzekł, jak w wyroku. Sytuacja materialna i osobista obwinionych uzasadniała zwolnienie ich od opłat za II instancję oraz ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze.
oe