Sąd Rejonowy w Bełchatowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 664/16
Data wyroku: 2017-02-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bartłomiej Niedzielski

Sygn. akt II K 664/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 lutego 2017 r.
Sąd Rejonowy w Bełchatowie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Bartłomiej Niedzielski
Protokolant: Jadwiga Jankowska
przy udziale Prokuratora: -------------------------
po rozpoznaniu na rozprawach w dniach: 14 grudnia 2016 r. oraz 13 stycznia i 15 lutego 2017 r.
sprawyK. W.urodzonego (...)wŻ.synaB.iH. z domu J.,
oskarżonego o to, że:
w dniu 8 lipca 2015 roku w miejscowościP., woj.(...), będąc prezesem(...), wbrew obowiązkowi nie zawiadomił w terminie właściwego organu o wypadku przy pracy noszącym znamiona ciężkiego i zbiorowego któremu ulegli podlegli pracownicy w osobachL. B.iT. S. (1),
tj. o czyn zart. 221 kk

1
uznaje

K. W.
za sprawcę zarzucanego mu czynu, z tą zmianą jego opisu, że w dniu 8 lipca 2015 r. w miejscowościP.((...)pow.(...), woj.(...)) pełniąc funkcję(...)wbrew obowiązkowi nie zawiadomił niezwłocznie właściwego okręgowego inspektora pracy i prokuratora o zbiorowym wypadku przy pracy, któremu w ww. dniu ulegliL. B.orazT. S. (1)i po przyjęciu, iż czyn wypełnia znamionaart. 221 kkna podstawieart. 66 § 1 kkorazart. 67 § 1 kkwarunkowo umarza postępowanie karne wobec oskarżonego na okres 1 (jednego) roku próby od uprawomocnienia się orzeczenia;

2
na podstawieart. 67 § 3 kkw zw. zart. 39 pkt 7 kkorzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 1.000 (jednego) złotych;

3
pobiera odK. W.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (stu) złotych tytułem opłaty oraz zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 614,30 zł (sześciuset czternastu złotych i trzydziestu groszy) tytułem zwrotu wydatków.

Sygn. akt II K 664/16

UZASADNIENIE

K. W.pełnił funkcję(...)wP., w której zatrudnieni są między innymiL. B.,T. S. (1),J. W.iJ. S..
/wyjaśnieniaK. W.k. 33, 135-138 i 141-143/
W dniu 8 lipca 2015 r.L. B.orazJ. W.pracowali na pierwszej zmianie i wykonywali prace przy metalowej konstrukcji (segmencie stanowiącym element przenośnika taśmowego) o długości ponad 15 metrów, wysokości około 2 metrów i wadze około 3 ton, która znajdowała się na leżni.
/zeznaniaL. B.k. 19-20 i 197-200, zeznaniaJ. W.k. 23 i 143-144, szkic odręczny oskarżonego k. 111, dokumentacja zdjęciowa k. 180 - 182/
W pewnym momencie,L. B.iJ. W.potrzebowali obrócić konstrukcję stalową, przy której pracowali. W tym celuJ. W.poprosił o pomocT. S. (1), który przy użyciu suwnicy podniósł metalowy segment z leżni i ustawił pionowo obok niej. Wówczas stojący z drugiej strony leżniJ. W.zaczął demontować elementy z leżni, które wydawały mu się już zbędne.L. B.widząc to, wszedł pomiędzy odstawioną konstrukcję, a leżnię i powiedział do kolegi, aby tego nie robił, gdyż mogą się one jeszcze przydać w dalszej pracy.
/zeznaniaT. S. (1)k. 12-13, 21-22, 139-141 i 143, zeznaniaL. B.k. 19-20 i 197-200, zeznaniaJ. W.k. 23 i 143-144/
W tym czasie,T. S. (1)bez wcześniejszego zabezpieczenia konstrukcji postawił ją do końca na podłożu, co spowodowało odpięcie się haków i utratę jej stabilności. Następnie segment zaczął się chwiać i przewrócił się w stronę leżni opierając się o nią. W czasie kiedy konstrukcja przewracała się, w polu rażenia ciężaru przebywaliT. S. (1)iL. B..T. S. (1)udało się odskoczyć, jednak przewrócił się do tyłu na leżnię, spadł mu kask i został uderzony w nogę.L. B.natomiast upadający element przygniótł do leżni na wysokości brzucha i miednicy.
/zeznaniaT. S. (1)k. 12-13, 21-22, 139-141 i 143, zeznaniaL. B.k. 19-20 i 197-200, zeznaniaJ. W.k. 23 i 143-144, nagranie monitoringu CD kop. k. 208/
W dalszej kolejności oswobodzonoL. B., który położył się na leżni.T. S. (1)utykał i oglądał swoją nogę podnosząc nogawkę.
/zeznaniaT. S. (1)k. 12-13, 21-22, 139-141 i 143, zeznaniaL. B.k. 19-20 i 197-200, zeznaniaJ. W.k. 23 i 143-144, nagranie monitoringu CD kop. k. 208/
J. W.zaalarmował majstraJ. S., który wezwał pogotowie oraz przekazał informację o zdarzeniu swojemu przełożonemuA. U..
/zeznaniaJ. W.k. 23 i 143-144, zeznaniaJ. S.k. 196 – 197/
Pogotowie zabrałoL. B.do szpitala.
/zeznaniaL. B.k. 19-20 i 197-200, zeznaniaT. S. (1)k. 12-13, 21-22, 139-141 i 143, zeznaniaJ. W.k. 23 i 143-144, zeznaniaJ. S.k. 196 – 197/
T. S. (1)został natomiast zawieziony przezJ. S.służbowym samochodem doPrzychodni (...)wR.. Z racji jednak tego, że nie dysponuje ona aparatem do zdjęć RTG, poszkodowany (innym pojazdem służbowym oraz już beztowarzystwa (...)) został przewieziony do przychodni o tej samej nazwie wB.. Tam po wymienionym badaniu diagnostycznym udzielono mu pomocy medycznej. W sporządzonej wówczas dokumentacji lekarskiej odnotowano, żeT. S. (1)na skutek wypadku przy pracy doznał urazu goleni prawej - niewielkiej rany tłuczonej w 1/3 dalszej; nie wymaga chirurgicznej interwencji; opatrunek; RTG - bez zmian w układzie kostnym. Postawiono rozpoznanie urazu podudzia prawego (rana miażdżona) wypadek przy pracy. WystawionoT. S. (1)zwolnienie lekarskie od 8 do 22 lipca 2015 r.
/zeznaniaT. S. (1)k. 12-13, 21-22, 139-141 i 143, kserokopia dokumentacji medycznejT. S.kop. k. 230/
Po powrocie do zakładu pracyT. S. (1)poinformowałJ. S., że otrzymał zwolnienie lekarskie, ale z niego nie skorzystał (nie złożył go pracodawcy) i wystąpił z wnioskiem o urlop, który zaakceptowano. Został także przepytany na okoliczności wypadku przezM. P., która na podstawie jego relacji opracowała pisemną informację świadka o wypadku. Ponadto,T. S. (1)złożył pisemne oświadczenie, że: „zdarzenia z dnia 08.07.2015 r. nie zgłaszam jako zdarzenia wypadkowego, gdyż po wizycie u lekarza wB.(..) po opatrzeniu i zrobieniu zdjęcia RTG nie stwierdzono żadnego urazu”.
/zeznaniaT. S. (1)k. 12-13, 21-22, 139-141 i 143, kserokopia pisemnej informacji świadka o wypadku k. 174, kserokopia oświadczenia z 08.07.2015 r. k. 122 (123)/
K. W.został poinformowany o wypadku w dniu 8 lipca 2015 r. w godzinach rannych przez(...)K. G.. Przekazał mu on, iż w zdarzeniu ucierpiał jedynieL. B., którego zabrało pogotowie. W dalszej kolejności oskarżony otrzymał wstępne informacje, iż wymieniony pokrzywdzony ma złamaną rękę, a ewentualne obrażenia wewnętrzne nie wystąpiły.
/ wyjaśnieniaK. W.k. 33, 135-138 i 141-143, zeznaniaK. G.k. 194 -195 /
W związku z powyższym, oskarżony powołał zespół powypadkowy w składzie:M. P.iP. W., któremu powierzono szczegółowe zbadanie okoliczności wypadku.
/ wyjaśnieniaK. W.k. 33, 135-138 i 141-143, zeznaniaM. P.k. 5 i 187 – 192, zeznaniaP. W.k. 232-233/
K. W.w dniu zdarzenia oglądał nagranie monitoringu obejmujące przebieg wypadku i widział, żeT. S. (1)utyka na jedną nogę. W związku z tym, dopytał o niego i otrzymał odpowiedź, że wymieniony nie ucierpiał w zdarzeniu i niczego nie zgłasza.
/ wyjaśnieniaK. W.k. 33, 135-138 i 141-143/
Zespół powypadkowy oraz inni pracownicy służby BHP w(...) Sp. z o. o.w czasie jakL. B.przebywał w szpitalu próbowali uzyskać szczegółowe dane na temat jego stanu zdrowia, jednakże wymieniony poszkodowany nie udzielał informacji w tym zakresie, a ordynator zasłaniał się tajemnicą lekarską.
/zeznaniaM. P.k. 5 i 187 – 192, zeznaniaP. W.k. 232-233, zeznaniaP. Z.k. 16 i 192 – 194, zeznaniaM. K. (1)k. 233-234, kserokopie notatek służbowych k. 175 i 176, kserokopia oświadczeniaP. Z.k. 179/
W związku z tym, w uzgodnieniu zK. W.wystosowano z dniem 16 lipca 2015 r. do Szpitala Wojewódzkiego wB.oficjalne pisemne zapytanie o stan zdrowiaL. B.i skutki wypadku, jakiemu uległ wymieniony poszkodowany.
/zeznaniaM. P.k. 5 i 187 – 192, kserokopia pisma do Szpitala Wojewódzkiego wB.z 16.07.2015 r. k. 178/
W odpowiedzi na powyższe pismo,W. N.udzielił na nim odręcznie odpowiedzi, żeL. B.doznał otwartego złamania ramienia lewego z przemieszczeniem i wieloodłamowego złamania miednicy z rozległymi krwiakami oraz, że są to ciężkie obrażenia ciała o rokowaniu niepewnym.
/zeznaniaW. N.k. 232, kserokopia pisma do Szpitala Wojewódzkiego wB.z 16.07.2015 r. wraz z odręczną odpowiedzią k. 113/
M. P.odebrała odpowiedź ze szpitala w dniu 28 lipca 2015 r.
/zeznaniaM. P.k. 5 i 187 – 192/
W pismach z 29 lipca 2015 r.K. W.zawiadomił Prokuraturę Rejonową w(...)oraz Państwową Inspekcję Pracy Inspektorat wP.o ciężkim wypadku przy pracy, do którego miało dojść w dniu 8 lipca 2015 r. o godz. 08.55 wP.(hala produkcyjna(...)), w którym ucierpiałL. B..
/ wyjaśnieniaK. W.k. 33, 135-138 i 141-143, kserokopia zawiadomienia Prok. Rej. wB.k. 2-3, kserokopia zawiadomienia PIP Inspektorat wP.k. 114-116/
L. B.w wyniku zdarzenia z 8 lipca 2015 r. doznał otwartego złamania nadkłykciowego kości ramiennej lewej, złamania obu gałęzi kości łonowej po stronie prawej z uszkodzeniem cewki moczowej i krwiakiem tkanek miękkich powłok jamy brzusznej okolicy nadbrzusza. Wymienione obrażenia naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonego na okres powyżej 7 dni w myślart. 157 § 1 kki są innymi niż wymienione wart. 156 kk.
/ opinia biegłego dot. obrażeń ciałaL. B.z 22.10.2015 r. k. 18/
T. S. (1)w wyniku zdarzenia z 8 lipca 2015 r. doznał niewielkiej rany tłuczonej goleni prawej w 1/3 dalszej po stronie przedniej, która mogła powstać w wyniku kontaktu z twardym tępym przedmiotem. Wymienione obrażenia naruszyły czynności ciała pokrzywdzonego na okres poniżej 7 dni w myślart. 157 § 2 kk.
/ opinia biegłego dot. obrażeń ciałaT. S. (1)z 10.06.2016 r. k. 25/
W dniach 4, 5 i 11 sierpnia 2015 r. w(...) Sp. z o. o.wP.starszy inspektor pracyA. W.przeprowadził czynności kontrolne w zakresie badania okoliczności i przyczyn ciężkiego wypadku przy pracy jakiemu w dniu 8 lipca 2015 r. uległL. B.. W ich trakcie mandatem karnym w wysokości 1.000 zł został ukaranyJ. S.za brak nadzoru. W ocenie wymienionego inspektora nastąpiło opóźnienie w zgłoszeniu wypadku, ale nie stosował za to mandatu, gdyż zwłoka w tym zakresie nie spowodowała znacznego utrudnienia czynności kontrolnych i badania okoliczności zdarzenia. Zachował się bowiem film ze zdarzenia, a inspektor miał dostęp do świadków.A. W.nie przekazano informacji na temat tego, że udzielano pomocy medycznejT. S. (1)i aby otrzymał on zwolnienie.
/zeznaniaA. W.k. 14 i 145-146, wydruk protokołu kontroli i załączników k. 127-133, kserokopia protokołu kontroli k. 170-173/
Oskarżony ma 60 lat; posiada wykształcenie wyższe; z zawodu jest inżynierem – górnikiem, pracuje w(...)B.jako zmianowy inżynier ruchu z wynagrodzeniem(...)zł brutto miesięcznie; jest żonaty; posiada dwie dorosłe córki; nie był karany; jest zdrowy.
/oświadczenieK. W.k. 135, informacja o osobie zK.k. 36/
K. W.nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że o wypadku dowiedział się w dniu jego zaistnienia około godziny 9 odK. G.. Oskarżony został poinformowany, o tym, że w jego przebiegu element wykonywanej przez pracowników konstrukcji stalowej przewrócił się i przygniótł do leżniL. B., którego pogotowie zabrało do szpitala. W związku z tym,K. W.powołał zespół powypadkowy do wyjaśnienia zdarzenia, który pod koniec dnia przekazał mu bardziej szczegółowe informacje na temat okoliczności wypadku. W dalszej kolejności, z racji tego, że wymieniona komisja miała trudności w uzyskaniu informacji na temat stanu zdrowia poszkodowanego,K. W.polecił, aby wystąpić z oficjalnym zapytaniem w tym zakresie do szpitala. Po otrzymaniu natomiast pisemnej odpowiedzi o poważnym zakresie obrażeńL. B.wystosował na następny dzień zawiadomienia do Prokuratury i Inspekcji Pracy o ciężkim wypadku przy pracy, któremu uległ wymieniony poszkodowany. Oskarżony przyznawał, że na nagraniu z monitoringu, które oglądał w dniu zdarzenia widać było, żeT. S. (1)utyka na jedną nogę, lecz wyjaśniając tą kwestię otrzymał odpowiedź, że jemu nic się nie stało i niczego nie zgłasza. W związku z tym,K. W.twierdził, iż nie miał podstaw do kwalifikowania wypadku jako zbiorowego. W momencie natomiast kiedy tylko dostał informację o poważnym zakresie obrażeńL. B.wystosował niezwłocznie odpowiednie zawiadomienia (k. 33, 135-138 i 141-143).
Sąd zważył, co następuje:
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w przekonaniu Sądu potwierdził sprawstwo czynu zarzuconego oskarżonemu w akcie oskarżenia.
W świetle przeprowadzonego postępowania dowodowego nie ulegało wątpliwości,że w dniu 8 lipca 2015 r. w godzinach rannych w(...) Sp. z o. o.na terenie jednej z hal doszło do wypadku przy pracy. Fakt ten był niesporny oraz znajdował odzwierciedlenie w całości osobowego i nieosobowego materiału dowodowego sprawy, któremu należało przypisać walor prawdziwości. Zasadnicza natomiast dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy kwestia ogniskowała się wokół tego, czy a jeżeli tak, to od kiedy ciążył na oskarżonym obowiązek zawiadomienia o tymże wypadku właściwych organów?
Oceniając z powyższej perspektywy wyjaśnieniaK. W., Sąd doszedł do wniosku, że jego depozycje w zakresie, w którym utrzymywał, iż nie miał podstaw do tego, aby uznawać zaistniały wypadek przy pracy jako wypadek zbiorowy, są niewiarygodne i stanowią przyjętą przez niego linię obrony. Z nagrania bowiem monitoringu, z którym oskarżony zapoznawał się jeszcze w dniu zdarzenia jasno wynika, że przewracająca się w stronę leżni metalowa konstrukcja „leci” na dwie osoby –T. S. (1)iL. B.. Pierwszemu z nich udaje się uskoczyć na leżnię, jednakże się na niej przewraca, spada mu z głowy kask i zostaje uderzony w nogę, gdyż w dalszej części nagrania widać jak utyka i podnosi nogawkę spodni oglądając swoją kończynę. Drugi z kolei pokrzywdzony zostaje przygnieciony stalowym segmentem do leżni. W takim stanie rzeczy, w pełni logicznym było w dalszym rozwoju sytuacji, uwolnienie w pierwszej kolejnościL. B.i wezwanie dla niego karetki pogotowia, która zabrała go do szpitala, gdyż jego stan był bardzo poważny. W przypadku natomiast drugiego poszkodowanego –T. S. (1), słusznie został on zawieziony (służbowym pojazdem) do przychodni, w której go zdiagnozowano, opatrzono i wystawiono zaświadczenie o niezdolności do pracy na okres 14 dni; wskazując przy tym jasno w dokumentacji medycznej, iż uraz wynika z wypadku przy pracy. W tej sytuacji, oskarżony powinien niezwłocznie zawiadomić inspektora pracy i prokuraturę o zbiorowym wypadku przy pracy, a nie czekać na ustalenia dotyczące zakresu obrażeńL. B.i zaspokoić się tym, iżT. S. (1)nie doznał poważniejszych obrażeń, złożył oświadczenie, że nie zgłasza zdarzenia jako wypadku i nie skorzystał ze zwolnienia. Przecież to nie od stanowiska (postawy)T. S. (1)zależało zakwalifikowanie zdarzenia jako zbiorowego wypadku przy pracy, gdyż to jest determinowane tym, czy w rzeczywistym przebiegu wypadku ucierpiała więcej niż jedna osoba. Co do tego natomiast, po obejrzeniu nagrania nie można mieć najmniejszych wątpliwości. Postępowanie z kolei, w którym najpierw zawozi sięT. S. (1)do przychodni w celu wyjaśnienia zakresu jego obrażeń, a następnie pozyskuje od niego oświadczenie, iż nie zgłasza zdarzenia jako wypadku przy pracy, „pomija” zwolnienie i wysyła się go na urlop wypoczynkowy sprawiają, iż nieodpartym staje się wrażenie, że w ten sposób próbowano zamaskować to, że w całym zdarzeniu ucierpiał nie tylkoL. B.. Oczywiście musiało to nastąpić za swego rodzaju przyzwoleniem i aprobatą samegoT. S. (1). Można to jednakże wytłumaczyć tym, że ostatecznie nie doznał on poważnych obrażeń, a tego typu koncyliacyjna postawa względem pracodawcy może przynieść większą korzyść w dalszej karierze zawodowej. Zupełnie inaczej rzecz się ma natomiast w przypadkuL. B., który jawnie zgłasza pretensje pod adresem swojego pracodawcy i bez ogródek zwraca uwagę na zaistniałe jego zdaniem nieprawidłowości. W szczególności natomiast jasno podkreśla, że w całym zdarzeniu ucierpiał takżeT. S. (1), co w świetle sposobu postępowania z nim (przewożenia do przychodni i rezultatu wizyty w niej) nie może ulegać najmniejszym wątpliwościom. W tym zakresie zatem konkretne i jaskrawe twierdzeniaL. B.należy uznać za w pełni wiarygodne, zaś twierdzenia oskarżonego nie wytrzymują konfrontacji z pozostałymi przytaczanymi już powyżej faktami jasno wskazującymi na pokrzywdzenie takżeT. S. (1). W związku z tym, Sąd odmówił wiary wyjaśnieniomK. W.we wspomnianej na wstępie części. W pozostałym natomiast zakresie wyjaśnienia oskarżonego uznać należało za polegające na prawdzie, gdyż korespondowały one ze zgromadzonymi dokumentami oraz zeznaniami przesłuchanych świadków w osobach:T. S. (1),J. W.,J. S.,M. P.,P. Z.,P. W.,M. K. (2),K. G.,W. N.iA. W.. Relacje wymienionych osób w zakresie węzłowych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zagadnień faktycznych nie budziły żadnych wątpliwości, gdyż nie występowały pomiędzy nimi istotne sprzeczności. Składana natomiast sukcesywnie do akt w czasie procesu dokumentacja dopełniała prawdziwego obrazu rzeczy.
Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiły także powoływane przy poszczególnych ustaleniach dowody z dokumentów, które nie były kwestionowane i tym samym nie budziły wątpliwości.
W świetle dokonanej oceny materiału dowodowego oraz poczynionych na jej podstawie ustaleń faktycznych okoliczności popełnienia przez oskarżonego czynu zabronionego nie budzą najmniejszych wątpliwości. W związku z tym, Sąd przypisał oskarżonemu to, że w dniu 8 lipca 2015 r. w miejscowościP.((...), pow.(...), woj.(...)) pełniąc funkcję(...)wbrew obowiązkowi nie zawiadomił niezwłocznie właściwego okręgowego inspektora pracy i prokuratora o zbiorowym wypadku przy pracy, któremu w ww. dniu ulegliL. B.orazT. S. (1).
Powyższe zachowanie oskarżonego wyczerpuje znamiona czynu zabronionego zart. 221 kk, gdyżK. W.wbrew obowiązkowi nie zawiadomił w terminie właściwego organu o wypadku przy pracy.
Definicja wypadku przy pracy zawarta została wustawie o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Zgodnie z jejart. 3 ust. 1, za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą: podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych; podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia; w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy, a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy.
Ustawa o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowychdefiniuje ponadto śmiertelny, ciężki i zbiorowy wypadek przy pracy. Śmiertelnym wypadkiem przy pracy jest wypadek, w wyniku którego nastąpiła śmierć w okresie nieprzekraczającym 6 miesięcy od dnia wypadku (art. 3 ust. 4). Za ciężki wypadek przy pracy uważa się wypadek, w wyniku którego nastąpiło ciężkie uszkodzenie ciała, takie jak: utrata wzroku, słuchu, mowy, zdolności rozrodczej lub inne uszkodzenie ciała albo rozstrój zdrowia, naruszające podstawowe funkcje organizmu, a także choroba nieuleczalna lub zagrażająca życiu, trwała choroba psychiczna, całkowita lub częściowa niezdolność do pracy w zawodzie albo trwałe, istotne zeszpecenie lub zniekształcenie ciała (art. 3 ust. 5). Z kolei zbiorowy wypadek przy pracy to wypadek, któremu w wyniku tego samego zdarzenia uległy co najmniej dwie osoby (art. 3 ust. 6).
W związku z poczynionymi ustaleniami nie ulega wątpliwości, że w dniu 8 lipca 2015 r. miał miejsce zbiorowy wypadek przy pracy, gdyż zdarzenie o które chodzi mieści się w przytoczonej przed chwilą definicji wypadku, a poza tym wypadkowi w wyniku tego samego zdarzenia uległy co najmniej dwie osoby. Z uwagi na to, że ostatecznie obrażeniaL. B.zostały zakwalifikowane przez biegłego w wydanej opinii jako naruszające czynności ciała pokrzywdzonego na okres powyżej 7 dni w myślart. 157 § 1 kk, ale inne niż wymienione wart. 156 kkbrak było podstaw do przyjęcia, że przedmiotowy wypadek miał charakter ciężki. W niczym nie zmienia to jednak trafności postawionego przed chwilą wniosku, gdyż oczywistym jest, że w świetle przytoczonych przepisów wypadek zbiorowy nie musi być ani śmiertelny, ani ciężki.
Z uwagi na posłużenie się wart. 221 kksformułowaniem „nie zawiadamia w terminie” uznać należy, iż znamiona stypizowanego tam czynu zabronionego wypełnia zarówno niewykonanie obowiązku zawiadomienia właściwego organu o wypadku przy pracy lub chorobie zawodowej, jak i wykonanie go po upływie wymaganego terminu.
Zgodnie zart. 234 § 2 Kodeksu pracypracodawca jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić właściwego okręgowego inspektora pracy i prokuratora o śmiertelnym, ciężkim lub zbiorowym wypadku przy pracy oraz o każdym innym wypadku, który wywołał wymienione skutki, mającym związek z pracą, jeżeli może być uznany za wypadek przy pracy.
Powyższe oznacza, że termin będzie zachowany, jeżeli zawiadomienie nastąpi niezwłocznie, czyli bez zbędnej (nieuzasadnionej) zwłoki. W doktrynie prawa pracy wskazuje się, że zgłoszenie wypadku przy pracy okręgowemu inspektorowi pracy i prokuratorowi z reguły powinno być następną czynnością po wezwaniu pogotowia ratunkowego (zob.T. Nycz,w:B. Wagner(red.), Kodeks, s. 752).
W tym stanie rzeczy, stwierdzić należy, iż poczynione ustalenia wskazują, że oskarżony nie zawiadomił niezwłocznie właściwych organów o zbiorowym wypadku przy pracy. Mając bowiem już w dniu 8 lipca 2015 r. świadomość jego zaistnienia i przebiegu, a zwłaszcza pokrzywdzenia w jednym zdarzeniu więcej niż jednej osoby (niezależnie od zakresu obrażeń ciężej rannego poszkodowanego), co najmniej w zamiarze ewentualnym zaniechał wypełnienia ciążącego na nim obowiązku. Na podstawie bowiem obejrzanego monitoringu i wstępnych ustaleń zespołu powypadkowego z pewnością musiał przewidywać możliwość popełnienia (poprzez zaniechanie) czynu zabronionego i nie zawiadamiając o wypadku zbiorowym odpowiednich organów godził się na to.
Reasumując powyższe, stwierdzić należy, iż zachowanie oskarżonego wyczerpywało wszystkie znamiona zarówno strony podmiotowej i przedmiotowej czynu zabronionego określonego wart. 221 kk.
W ocenie Sądu stopień winy oskarżonego oraz społeczna szkodliwość jego czynu nie są znaczne.K. W.nie dopełnił bowiem tylko formalnego obowiązku zawiadomienia odpowiednich organów o zbiorowym wypadku przy pracy. Przedmiot natomiast ochrony wymienionego występku jakim jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania systemu ubezpieczeń społecznych z tytułu wypadków przy pracy i ochrona osób wykonujących pracę zarobkową, nie doznał zbytniego uszczerbku na skutek działania oskarżonego. Zarówno bowiemL. B.jak iT. S. (1)mieli możliwość skorzystania ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego z racji wypadku przy pracy. Zabezpieczone natomiast nagranie monitoringu i inny materiał dowodowy umożliwiły należyte zbadanie okoliczności wypadku przez inspektora pracy, który stanowczo twierdził, iż nie miał z tym żadnych trudności i mógł wydać odpowiednie zalecenia pokontrolne w celu zapobiegnięcia podobnym zdarzeniom w przyszłości.
W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, że w oparciu oart. 66 § 1 kkorazart. 67 § 1 kkzasadnym jest warunkowe umorzenie postępowania karnego wobecK. W.na okres 1 roku próby.
Oskarżony nie był dotychczas karany, nie wchodził w konflikt z prawem, przez wiele lat prowadził ustabilizowany i nienaganny tryb życia oraz należycie funkcjonował w społeczeństwie. Okoliczności te pozwalają przyjąć, że właściwości i warunki osobisteK. W.oraz dotychczasowy sposób jego życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania oskarżony będzie przestrzegać porządku prawnego, a w szczególności nie popełni nowego przestępstwa.
W oparciu oart. 67 § 3 kkSąd orzekł od oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 1.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 629 kpki zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem opłaty (por.art. 7 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychDz. U. z 1983r. Nr 229 poz. 2272 z późn. zm.) oraz kwotę 614,30 zł tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków, na którą to sumę składają się: 30 zł tytułem opłaty za uzyskanie informacji o osobie z(...)40 zł tytułem zryczałtowanych kosztów doręczeń w postępowaniu przygotowawczym oraz sądowym oraz 544,30 zł tytułem zwrotu należności przyznanych świadkom.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w wyroku z 27 lutego 2017 r.