Sąd Rejonowy w Bełchatowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 114/17
Data wyroku: 2017-09-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: D. Smejda

Sygn. akt II K 114/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 września 2017 r.
Sąd Rejonowy w Bełchatowie, II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SR D. Smejda
Protokolant: st. sekr. sąd. A. Pabiś
w obecności Prokuratorów Prokuratury Rejonowej w Bełchatowie – W. Gusty, B. Góralskiej, M. Karwackiej - Barylskiej oraz przedstawiciela(...)wŁ.–B. H.

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 10 lipca, 21 sierpnia, 14 września 2017 r.
sprawyA. U., synaS.iB. z domu K.,urodzonego (...)wO.,
oskarżonego o to, że:
od listopada 2015 roku do 28 czerwca 2016 roku urządzał gry na automatachH. (...)nr(...),(...)nr(...)
- (...),H. (...)nr(...)
(...)orazH. (...)nr(...)H.w lokalu wB.przyPl. (...), wbrewart. 14 ust. 1 i 23a Ustawy z dnia 19.11.2009 roku o grach hazardowych(Dz.U. 2015.612.j.t. z późn. zm.) oraz w tym samym czasie i miejscu prowadził reklamę gier hazardowych, wbrewart. 29 Ustawy z dnia 19.11.2009 roku o grach hazardowych(Dz.U. 2015.612.j.t. z późn. zm.)

    , tj. o przestępstwo skarbowe zart. 107 § 1 kksi zart. 110a § 1 kks

1.uznaje oskarżonegoA. U.w miejsce zarzucanego czynu za winnego popełnienia dwóch czynów polegających na tym, że:
I.będąc prezesem(...) Sp. z o.o.siedzibą wB., zajmującym się sprawami gospodarczymi wymienionej osoby prawnej, wbrewart. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych(t.j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 612 ze zm.) urządzał, a następnie prowadził:

    -w okresie od listopada 2015 roku do 28 czerwca 2016 roku w lokalu przyPlacu (...)wB.gry na automatach:H. (...)nr(...),(...)nr(...)
- (...),H. (...)nr(...)
(...)orazH. (...)nr(...)H.,
w ten sposób, że na podstawie umowy o najem powierzchni zawartej z właścicielką w/w lokalu udostępniał w/w automaty do gry do eksploatacji w nim, pomimo nie posiadania przezSpółkę (...)koncesji lub zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach,
tj. czynu wypełniającego dyspozycjęart. 107 § 1 kksw zw. z art. 6  ust. 1 ustawy dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych (t.j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 612 ze zm.) w zw. zart. 9 § 3 kks;
II.będąc prezesem(...) Sp. z o.o.siedzibą wB., zajmującym się sprawami gospodarczymi wymienionej osoby prawnej, wbrewart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych(t.j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 612 ze zm.), prowadził reklamę gier na automatach poprzez umieszczenie:

    -w okresie od listopada 2015 roku do 28 czerwca 2016 roku na zewnątrz lokalu przyPlacu (...)wB.napisów z symbolami graficznymi związanymi z grami na automatach, tj.(...),(...),(...),
tj. czynu wypełniającego dyspozycjęart.  110a § 1 kksw zw. zart. 29  ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych(t.j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 612 ze zm.) w zw. zart. 9 § 3 kks
i wymierza oskarżonemuA. U.za tak przypisane czyny:
- I - na podstawieart. 107 § 1 kks- karę grzywny w ilości 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość każdej stawki na kwotę 100 (stu) złotych;
- II - na podstawieart. 110a § 1 kks- karę grzywny w ilości 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość każdej stawki na kwotę 100 (stu) złotych;
2. na podstawieart. 85 § 1 i 2 kk,art. 86 § 2 kkw zw. zart. 20 § 2 kksiart. 39 § 1 kksłączy wymierzone oskarżonemuA. U.jednostkowe kary grzywny i jako karę łączną wymierza mu karę grzywny w ilości 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość każdej stawki na kwotę 100 (stu) złotych;
3. wymierza oskarżonemuA. U.1.000 (jeden tysiąc) złotych opłaty oraz zasądza od niego na rzecz Skarbu Państwa 70 (siedemdziesiąt) złotych tytułem wydatków.
Sygn. aktII K 114/17

UZASADNIENIE
A. U.był prezesem zarządu(...) Sp. z o.o.z siedzibą wB.. Przedmiotem działalności spółki była m.in. działalność związana z grami losowymi i zakładami wzajemnymi.
/odpis z KRS k. 102-105/
W dniu 28 czerwca 2016 r. funkcjonariusze celni Sekcji Kontroli(...)w Referacie(...)wP.M. T.,P. K.,P. R.orazM. K.przeprowadzili czynności kontrolne w lokalu znajdującym się przyPlacu (...)wB.w zakresie urządzania i prowadzenia gier hazardowych zgodnie z przepisamiustawy o grach hazardowych. W lokalu ujawnione zostały cztery urządzenia do giero nazwie :. (...)numer(...),(...)o numerze(...)
- (...),(...)o numerze(...)
(...),(...)o numerze(...)
H.. Automaty wyglądały identycznie, jak te służące do przeprowadzania gier hazardowych i były podłączone do sieci – gotowe do użycia. Pracownik lokaluA. W.nie przedstawiła kontrolującym zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier hazardowych ani też decyzji Ministra Finansów rozstrzygającej, iż gry na powyższych urządzeniach nie są grami na automatach w rozumieniuustawy o grach hazardowych.
Po przeprowadzeniu na miejscu w obecności pracownika eksperymentów na ww. automatach do gier, funkcjonariusze stwierdzili, iż w rozegranych grach występował element losowości, a uzyskane wyniki gry są nieprzewidywalne i niezależne w pełni od woli gracza.
Poza tym w przypadku wygranej pracownik lokalu miał zatelefonować do właściciela (z informacją o powyższym).
/protokół kontroli k. 2-5, dokumentacja fotograficzna k. 8-13, protokół oględzin urządzeń do gier k. 18-19, protokół zatrzymania urządzeń k. 14-16, zeznaniaM. T.k. 374odw.,P. K.k. 373odw.-374,P. R.k. 374-374odw.,A. W.k. 373-373 odw., 22 odw.-23/
W dniu 28 czerwca 2016 r. na zewnątrz lokalu usytuowanego przyPlacu (...)wB., nad drzwiami wejściowymi, znajdował się baner z napisem(...)Drzwi do lokalu i okno były oklejone napisem(...),(...).
Oznaczenia znajdowały się na zewnątrz lokalu i były dobrze widoczne do przechodniów. Zostały tam umieszczone w trakcie, gdy lokal był wynajmowany przezspółkę (...).
/protokół kontroli k. 2-5, dokumentacja fotograficzna k. 8-13, zeznaniaW. P.k. 373odw., 115odw.-116/
Wymienione wyżej cztery automaty zostały wstawione do lokalu przyPlacu (...)wB.na mocy zawartej w dniu 15 listopada 2015r. umowy najmu zawartej pomiędzy właścicielkąW. P.aA. U.- Prezesem Zarządu(...) Spółka z o.o.z siedzibą wB.. W trakcie podpisywania przedmiotowej umowy obecny był osobiścieA. U..
/kserokopia umowy najmu k. 117-120, odpis z KRS k. 102-105, zeznaniaW. P.k. 373odw., 115odw.-116/
A. U.ma 32 lata. Posiada wykształcenie wyższe. Jest prezesem spółki(...). Jest żonaty. Na utrzymaniu ma dwoje małoletnich dzieci. Nie posiada majątku.
/oświadczenie oskarżonego k. 372odw, 215-216, wyjaśnienia oskarżonego k. 385odw.-386/
A. U.w dacie zarzucanego mu czynu był osobą niekaraną.
Na dzień wyrokowania w przedmiotowej sprawie dane o karalności oskarżonego zawierają informację o dwunastu wyrokach skazujących zart. 107 § 1 kks.
/karta karna k. 272, 311-313, 387-390/
Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
Wyjaśnił, że w dniu postawienia mu zarzutu był przekonany o legalności swojego działania ze względu na to, iż zapoznał się z orzeczeniami, glosami oraz opiniami prawników.
/wyjaśnienia oskarżonego k. 372odw, 215-218, 385odw.-386/
Sąd Rejonowy zważył co następuje:
Wyjaśnień oskarżonegoA. U.złożonych w niniejszej sprawie nie sposób uznać za wiarygodne wobec pozostałego zgromadzonego materiału dowodowego.
Z protokołów kontroli przeprowadzonych przez funkcjonariuszy celnych(...)wP.(wraz z dokumentacją fotograficzną oraz protokołami oględzin automatów do gry), a także z zeznań funkcjonariuszy przeprowadzających eksperymenty, tj.M. T.,P. K.,P. R.(które to zeznania – jako spójne i wzajemnie się uzupełniające - Sąd uznał za zgodne z prawdą), wynika że wszystkie kontrolowane automaty objęte zarzutem aktu oskarżenia umożliwiały prowadzenie gier w rozumieniu przepisówustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. W przeprowadzanych grach padały bowiem wygrane rzeczowe w postaci punktów, za które grający mógł kontynuować grę bez wpłaty środków pieniężnych.
Poza tym Sąd uznał za zgodne z prawdą zeznania świadkaA. W.(która pracowała przy obsłudze automatów w lokalu przyPlacu (...)wB.) w tym zakresie, iż w przypadku, gdy zgłosiłby się do niej ktoś po wygraną z automatu, miała kontaktować się z szefem (tj.A. U.), który miał wypłacić wygraną. Sama natomiast nie dysponowała pieniędzmi na wypłacanie wygranych pieniężnych. Poza tym świadek nie miał dokładnej wiedzy na temat działania automatów i sposobu, w jaki zostały one wstawione do lokalu.
Wiarygodne są również (spójne i logiczne) zeznaniaW. P., która potwierdziła, że toA. U.podpisał z nią umowę najmu lokalu. Wynajmująca była zainteresowana jedynie tym, aby otrzymywać umówiony czynsz i wynajmując lokal godziła się na umieszczenie na jego zewnętrznej stronie reklam. Zeznania te korespondują ze zgromadzonym materiałem dowodowym.
Sąd nie poddawał ocenie zeznańM. K., albowiem osoba ta nie posiadała wiedzy istotnej dla rozstrzygnięcia w sprawie.
Wyjaśnienia oskarżonego Sąd uznał za niewiarygodne. Oskarżony nie kwestionował, iż zatrzymane automaty stanowiły jego własność. Zasłaniał się jednak rozbieżnościami, które wynikały z interpretacji przepisów znajdujących zastosowanie w niniejszej sprawie. Sąd uznał jego zeznania za przyjętą linię obrony.
Bezspornym jest natomiast to, iżspółka (...)nie posiadała koncesji lub zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach oraz niewykonywania monopolu państwa, oraz to, że automaty nie były mimo obowiązku wynikającego z ustawy zarejestrowane przez naczelnika urzędu celnego.
Nie można uznać, iż opinie biegłegoB. B. (2)(k. 350-369) (przedstawione przez obrońcę oskarżonego) dotyczą stanu faktycznego niniejszej sprawy, bowiem odnoszą się one przecież do innych modeli automatów aniżeli te, które nie są przedmiotem niniejszego postępowania i dlatego też nie może stanowić wiarygodnego źródła dowodowego. W ocenie SąduA. U.doskonale zdawał sobie sprawę, iż do prowadzenia wykonywanej przez niego działalności wymagane jest posiadanie koncesji, a co za tym idzie prezentowana przez niego linia obrony - jakoby działał on w nieświadomości co do ciążących na nim w przedmiotowym zakresie wymogów prawnych – nie mogła stanowić dla Sądu podstawy do uniewinnienia oskarżonego.
Z dokumentacji fotograficznej załączonej do protokołów kontroli wynika, iż na zewnątrz lokalu, który podlegał kontroli w niniejszej sprawie, umieszczone zostały banery reklamowe z napisami(...),(...)a drzwi do lokalu i okno były oklejone napisem(...),(...). Z zeznań osoby wynajmującej lokalW. P.wynika, iż naklejki owe znalazły się na lokalu po tym, jak został on wynajęty przezA. U..
Sąd uznał za całkowicie zgodny z prawdą nieosobowy materiał dowodowy w postaci danych o karalności oskarżonego, odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego(...) Sp. z o.o.wB., a także w postaci umowy najmu lokalu. Powyższe dowody bowiem nie były kwestionowane przez strony i Sąd nie doszukał się żadnych okoliczności budzących wątpliwości co do ich wiarygodności.
W ocenie Sądu,A. U.miał świadomość tego, iż prowadzona przez niego działalność nie jest legalna.Spółka (...)nie posiadała bowiem koncesji lub zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach oraz niewykonywania monopolu państwa, a także automaty nie były (mimo obowiązku wynikającego z ustawy) zarejestrowane przez naczelnika urzędu celnego. Tego faktu nie kwestionował oskarżony, powołując się jednak na rozbieżności w co do obowiązujących przepisów, a mianowicie co do tego, czy przepisyart. 6 ust. 1iart. 14 ust. 1ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowychstanowią tzw. przepisy techniczne w rozumieniu do niedawna jeszcze obowiązującej dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 22.6.1998 r., ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego. Twierdził on, iż były to „przepisy techniczne” aktu prawnego i wobec nienotyfikowania tych przepisów Komisji Europejskiej, sądy karne w sprawach o przestępstwo skarbowe zart. 107 § 1 kkssą uprawnione do odmowy ich stosowania jako niezgodnych z prawem unijnym. Wskazane wątpliwości zostały jednak rozstrzygnięte w orzeczeniu(...)w sprawie C-305/15 wydanym w dniu 13 października 2016 roku, zgodnie z którym przepis taki jakart. 6 ust. 1 ustawy o grach hazardowychnie stanowi „przepisu technicznego” w rozumieniu dyrektywy 98/34. W tych okolicznościach nie ma konieczności badania skutków naruszenia obowiązku zgłoszenia przepisów technicznych.(...)wskazał, iżart. 1dyrektywy 98/34 należy interpretować w ten sposób, że przepis krajowy, taki jak ten będący przedmiotem postępowania głównego, nie wchodzi w zakres pojęcia „przepisów technicznych” w rozumieniu tej dyrektywy, podlegających obowiązkowi zgłoszenia na podstawieart. 8 ust. 1tej samej dyrektywy, którego naruszenie jest poddane sankcji w postaci braku możliwości stosowania takiego przepisu. Natomiast notyfikowany zostałart. 14 ust. 1 - 3ustawy o grach hazardowych(w brzmieniu nadanym mu nowelą z dnia 12 czerwca 2015 r. o zmianieustawy o grach hazardowych).
Oskarżony, zdaniem Sądu, również nie pozostawał w usprawiedliwionej nieświadomości karalności zarzucanego mu czynu. Podnosił on bowiem, że zasięgał opinii profesorów prawa i czytał orzeczenia sądów w spornych kwestiach, dotyczących działalności związanej z prowadzeniem gier na automatach. Podnosił również, że spółka płaciła podatek, a z wiedzy, jaką posiada, może on być pobierany tylko od działalności legalnej.
Sąd stoi na stanowisku, iż w odniesieniu do sytuacji prawnej oskarżonego nie znajduje zastosowania art. 4 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 roku (Dz. U. z 2015 r., poz. 1201) nowelizującejustawę z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych(która to nowelizacja weszła w życie z dniem 3 września 2015 roku). Wskazany przepis przewidywał okres przejściowy (do dnia 1 lipca 2016 roku) pozwalający podmiotom prowadzącym dotychczas działalność w zakresie urządzania gier n automatach na dostosowanie owej działalności do wymogów ustawowych. Ówokres przejściowy dotyczył jednak tylko i wyłącznie podmiotów prowadzących działalność legalną (i było to stanowisko ugruntowane w orzecznictwie organów celnych), a zatem zgodną zustawą o grach hazardowychw brzmieniu sprzed dnia 3 września 2015 roku (co potwierdziło orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 2016 roku, I KZP 1/16). Powoływanie się zatem przez oskarżonego (k. 385 odwrót – 386) na występowania u niego błędu co do prawa uznać należy za oczywiście chybione.
Znamienne w tym kontekście jest stanowisko oskarżonego (k. 386), który – korzystając zresztą ze swych ustawowych uprawnień – odmówił odpowiedzi na pytanie, co zrobił po dniu 3 września 2015 roku (jak prezes zarządu(...) Sp. z o.o.) w celu dostosowania spółki do wymogów wprowadzonych ustawą z dnia 12 czerwca 2015 roku, nowelizującejustawę z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych. Odpowiedź nasuwa się bowiem sama –A. U.nie zrobił nic w tym zakresie, zaś powoływanie się przezeń na wskazaną okoliczność jest tylko kolejną próbą uniknięcia odpowiedzialności karnej za przypisane mu czyny zabronione z powołaniem się na wątpliwości co do interpretacji przepisówustawy o grach hazardowych..
Kodeks karny skarbowyposługuje się wart. 10 § 4 kkspojęciem "nieświadomości karalności czynu". Nieświadomość karalności czynu polega na przekonaniu sprawcy, że dane zachowanie nie jest penalizowane. Od odpowiedzialności karnej uwalnia go tylko usprawiedliwiona nieświadomość karalności. Z ustaleń faktów poczynionych przez sąd musi zatem wynikać, że sprawca podjął starania, w wyniku których uzyskał pewne informacje, że jego czyn nie podlega odpowiedzialności karno-skarbowej. Badając formułę usprawiedliwienia, należy przecież odwoływać się do wzorca osobowego zachowania przeciętnego obywatela. W wypadkuprawa karnego skarbowegoczęsto jednak w grę wchodzić będzie model osobowy o podwyższonym standardzie wymagań. Taka też musi być miara dla profesjonalisty w obrocie gospodarczym, który dla zarobku zamierza prowadzić działalność ze świadomością jej reglamentowania przez państwo. Im zaś wyższe oczekiwania od sprawcy, tym możliwość wystąpienia błędu usprawiedliwionego mniejsza (wyrok SN z dnia 3 lutego 1997 r.,II KKN 124/96, OSNKW 1997/5-6/46).
Oskarżony nie znajdował się w błędzie co do karalności czynu.A. U., jak sam wskazywał, znałustawę o grach hazardowych. Wiedział również, że jej naruszenie jest karane przezKodeks karny skarbowy. Poza tym sam podnosił, iż widział o istnieniu rozbieżnej linii orzeczniczej. Podkreślić trzeba, iż właśnie tę okoliczność wykorzystywał on, trudniąc się swoją działalnością. Powyższe było dla niego wysoce opłacalne, bowiem dzięki temu zarabiał pieniądze. Na uwagę zasługuje również fakt umieszczenia przez niego automatów w miejscowościach z dala od własnego miejsca zamieszkania. Powyższe potwierdza, iż miał on świadomość swojego nielegalnego działania. Nie wynajmował on lokali w dużych miastach i nie prowadził reklamy swojej działalności na szeroką skalę, a jedynie umieszczając charakterystyczne oznaczenia na wynajmowanych lokalach. Poza tym fakt odprowadzania podatku dochodowego nie może stanowić o legalności prowadzonej przez niego działalności. Istnieją bowiem automaty do gier, tzw. automaty zabawowe, które nie podlegają restrykcjomustawy o grach hazardowych, tymczasem automaty użytkowane przezspółkę (...)nie miały takiego charakteru.
Zgodnie z dyspozycjąart. 2 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych, grami na automatach są gry o wygrane pieniężne lub rzeczowe na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych, w tym komputerowych, zawierające element losowości. Status gier na automatach posiadają również gry na takich urządzeniach, organizowane w celach komercyjnych, o charakterze losowym, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej (art. 2 ust. 5 w/w ustawy). Niewątpliwie w niniejszej sprawie mamy do czynienia z automatami w rozumieniuart. 2 ust. 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych.
Stosownie natomiast do treści art. 6 ust. 1 wskazanej ustawy, działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości i gier na automatach może być prowadzona po uzyskaniu koncesji na kasyno gry.
Zwrócić należy w tym miejscu uwagę na ugruntowanie się w ostatnim czasie w orzecznictwie Sądu Najwyższego stanowiska, iżart. 107 § 1 kkssankcjonuje naruszenie zakazu gier bez koncesji, co oznacza, żeart. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowychstanowi dopełnienie przepisu o charakterze karno – skarbowym (min. wyrok SN z 29 marca 2017 r., IV KK 396/16, LEX nr 2281267; wyrok SN z 22 lutego 2017 r., IV KK 225/15, LEX nr 2258047; wyrok SN z 22 lutego 2017 r., IV KK 304/16, LEX nr 2248735). Istotne jest przy tym to, iż przepis art. 6 ust. 1 powołanej ustawy nie ma charakteru technicznego (wyrok SN z 24 marca 2017 r., V KK 23/17, LEX nr 2261755; wyrok SN z 24 marca 2017 r., V KK 24/17, LEX nr 2270906).
Sąd na gruncie analizowanej sprawy jest zatem w pełni uprawniony do stosowaniaart. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych, jako dopełniającego dyspozycjęart. 107 § 1 kks(na co pozwala w szczególności wyrok SN z 16 lutego 2017 r., II KK 342/16, LEX nr 2241387).
Mając na uwadze powyższe Sąd uznałA. U.w miejsce zarzucanego mu czynu za winnego tego, że:
I. będąc prezesem(...) Sp. z o.o.siedzibą wB., zajmującym się sprawami gospodarczymi wymienionej osoby prawnej, wbrewart. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych(t.j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 612 ze zm.) urządzał, a następnie prowadził:

    -w okresie od listopada 2015 roku do 28 czerwca 2016 roku w lokalu przyPlacu (...)wB.gry na automatach:H. (...)nr(...),(...)nr(...)
- (...),H. (...)nr(...)
(...)orazH. (...)nr(...)H.,
w ten sposób, że na podstawie umowy o najem powierzchni zawartej z właścicielką w/w lokalu udostępniał w/w automaty do gry do eksploatacji w nim, pomimo nie posiadania przezSpółkę (...)koncesji lub zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach,
tj. czynu wypełniającego dyspozycjęart. 107 § 1 kksw zw. z art. 6 ust. 1 ustawy dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych (t.j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 612 ze zm.) w zw. zart. 9 § 3 kks;
II. będąc prezesem(...) Sp. z o.o.siedzibą wB., zajmującym się sprawami gospodarczymi wymienionej osoby prawnej, wbrewart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych(t.j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 612 ze zm.), prowadził reklamę gier na automatach poprzez umieszczenie:

    -w okresie od listopada 2015 roku do 28 czerwca 2016 roku na zewnątrz lokalu przyPlacu (...)wB.napisów z symbolami graficznymi związanymi z grami na automatach, tj.(...)(...),(...),
tj. czynu wypełniającego dyspozycjęart. 110a § 1 kksw zw. zart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych(t.j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 612 ze zm.) w zw. zart. 9 § 3 kks.
Sąd dokonał zmiany opisu czynu (oraz jego kwalifikacji prawnej) – w stosunku do wersji zaproponowanej przez Prokuratora – w taki sposób, by odpowiadał on zaistniałemu stanowi faktycznemu i był zgodny z obowiązującymi przepisami, w szczególności konieczne było w ramach zarzutu aktu oskarżenia dokonanie rozdzielenia go na dwa czyny (I oraz II – w punkcie pierwszym sentencji wyroku), albowiem stanowiły one efekt dwu odrębnych zachowań sprawcy.
Oskarżony swoim zachowaniem wypełnił dyspozycjęart. 107 § 1 kk, albowiem - wbrew art. 6 ust. 1 ustawy 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych (Dz. U. 2015 poz. 612 ze zm.) -udostępniał we wskazanym wyżej okresie automaty do gry wymienione w zarzucie, na podstawie umowy o najem powierzchni zawartej z właścicielem wskazanego lokalu, pomimo nie posiadania przez ww. Spółkę koncesji lub zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach oraz niewykonywania monopolu państwa, a także bez ich zarejestrowania przez naczelnika urzędu celnego.
A. U.swoim zachowaniem wyczerpał także dyspozycjęart. 110a § 1 kksw zw. zart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych(t.j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 612 ze zm.).Art. 110a§ 1kksreguluje sytuację, w której odpowiedzialność karnoskarbową ponosi ten, kto, wbrew przepisom ustawy, zleca lub prowadzi reklamę lub promocję gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości, zakładów wzajemnych lub gier na automatach, umieszcza reklamę takich gier lub zakładów lub informuje o sponsorowaniu przez podmiot prowadzący działalność w zakresie takich gier lub zakładów. Przepisart.110a§ 1kksjest przepisem o dyspozycji blankietowej, jako że zawiera ogólne ramy zachowania zabronionego, a jego treść wypełniają zapisy przepisu innej ustawy, tj.art. 29 ustawyz dnia 19 listopada 2009 rokuo grach hazardowych.
Zgodnie natomiast zart. 29 ust. 1 ustawyz dnia 19 listopada 2009 rokuo grach hazardowychzabroniona jest reklama i promocja gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości, zakładów wzajemnych oraz gier na automatach. Zakaz określony wust. 1dotyczy osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, które zlecają lub prowadzą czynności, o których mowa wust. 1 i 2, umieszczają reklamę lub informację albo czerpią korzyści z takich czynności. (art. 29 ust. 4 ustawy o grach hazardowych).
Prowadzenie reklamy lub promocji gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości, zakładów wzajemnych lub gier na automatach polega na wykonywaniu czynności reklamowania i promowania. Zgodnie z definicją zawartą wart. 29 ust. 6 ustawy o grach hazardowych, przez reklamę gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości, zakładów wzajemnych lub gier na automatach rozumie się publiczne rozpowszechnianie znaków towarowych lub symboli graficznych i innych oznaczeń z nimi związanych, a także nazw i symboli graficznych podmiotów prowadzących działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości, zakładów wzajemnych lub gier na automatach oraz informacji o miejscach, w których takie gry lub zakłady są urządzane, i możliwościach uczestnictwa. Z kolei w przypadku promocji gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości, zakładów wzajemnych lub gier na automatach chodzi o publiczną prezentację tych gier lub zakładów, rozdawanie rekwizytów z nimi związanych, wręczanie żetonów lub dowodów uczestnictwa w tych grach albo ich sprzedaż w miejscach publicznych, a także inne formy publicznego zachęcania do uczestnictwa w nich lub przekonywania o ich zaletach bądź zachęcania do wstępu do kasyn gry lub punktów przyjmowania zakładów wzajemnych (art. 29 ust. 7 ustawy o grach hazardowych).
Oskarżony wyczerpał dyspozycjęart. 110a § 1 kksw ten sposób, że na zewnątrz wynajmowanego lokalu umieścił symbole i oznaczenia, które kojarzone są powszechnie z grami na automatach, co odnieść trzeba do symbolu(...)oraz oznaczeń typu(...)(...),(...). Odwołując się do wykładni systemowejustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych, uznać należy, iż tego rodzaju reklama, prowadzonej przez oskarżonego działalności, była nielegalna. Umieszczone bowiem przezA. U.na lokalu przyPlacu (...)wB.oznaczenia obiektywnie służyły celom reklamowym. Były to bowiem symbole graficzne związane z grami hazardowymi (wedle kryteriów obiektywnych). Służyły temu, by wpłynąć na ewentualnego gracza. Miały one tym samym wydźwięk perswazyjny oraz agitacyjny.
Obydwa czyny przypisaneA. U.wyczerpywały także znamionaart. 9 § 3 kks, ponieważ popełnił on je będąc prezesem(...) Sp. z o.o.z siedzibą wB.(k. 102-105), zajmującym się sprawami gospodarczymi wymienionej osoby prawnej. To on bowiem podpisywał umowy z najemcami osobiście i zajmował się organizacją działalności.
Przypisane oskarżonemu czyny miały charakter zawiniony.A. U.w ustalonym stanie faktycznym mógł zachować się zgodnie z prawem i nie zachodziły żadne okoliczności, które wyłączałyby jego winę. Ponadto czyny oskarżonego były bezprawne, a stopień ich społecznej szkodliwości był znacznie wyższy niż znikomy.
Przy wymiarze kary wobec oskarżonego Sąd wziął pod uwagę - na jego niekorzyść zorganizowany i przemyślany sposób jego działalności mający na celu wykorzystanie obowiązującej sytuacji prawnej.
Na korzyść sprawcy przemawiało z kolei prowadzenie przezeń ustabilizowanego trybu życia oraz niekaralność sądowa w dacie przypisanych czynów.
W przekonaniu Sądu grzywny wymierzone oskarżonemu jednostkowe kary grzywny odpowiadają przede wszystkim stopniowi jego winy oraz społecznej szkodliwości czynów. Podkreślić bowiem trzeba, żeA. U.działał umyślnie z zamiarem kierunkowym (w celu osiągnięcia korzyści), ale przede wszystkim zwrócić uwagę trzeba na to, iż jako osoba wykształcona organizował działalnośćspółki (...)tak, by wykorzystywać rozbieżności występujące w doktrynie prawa skarbowego.
W oparciu o dochody oskarżonego, jego sytuację rodzinną i majątkową, a także możliwości zarobkowe, Sąd ustalił wysokość stawki dziennej na kwotę 100 złotych.
Na podstawieart. 85 § 1 i 2 kk,art. 86 § 2 kkw zw. zart. 20 § 2 kksiart. 39 § 1 kkspołączono wymierzoneA. U.jednostkowe kary grzywny i jako karę łączną wymierzono mu karę grzywny w ilości 100 stawek dziennych, ustalając wysokość każdej stawki na kwotę 100 złotych
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 113 § 1 kks, wymierzając oskarżonemu (w oparciu oart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity: Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) kwotę 1.000 złotych tytułem opłaty. Ponadto Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70 złotych tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków.