Sąd Rejonowy w Opolu
VII Wydział Karny
Sygnatura akt: VII K 765/16
Data wyroku: 2016-12-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Hubert Frankowski

Sygn. akt VII K 765/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 06 grudnia 2016 roku

Sąd Rejonowy w Opolu Wydział VII Karny w składzie:
Przewodniczący SSR Hubert Frankowski
Protokolant ST. sek. sąd. Anna Kowalczyk
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Opolu nieobecny zawiadomiony prawidłowo
po rozpoznaniu dnia 06 grudnia 2016 roku
sprawy
M. T.
syn:A.,I.z dM.
urodz. (...)weW.
oskarżonego o to , że:
W dniu 16 sierpnia 2016 roku wO.przyulicy (...)prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy m-kiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości tj. 0, 32 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Tj. o czyn zart. 178 a § 1 kk
1.na podstawieart. 66 § 1 i 2 kkiart. 67 § 1 kkpostępowanie karne o czyn opisany w części wstępnej wyroku wyczerpujący znamiona występku zart. 178a § 1 kkwarunkowo umarza oskarżonemuM. T.na okres próby 2 ( dwóch ) lat ,
2.na podstawieart. 67 § 3 Kkw zw. zart. 43 a § 1 kkorzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 2.500 ( dwa tysiące pięćset) złotych,
3.na podst.art. 627 kpkprzy zast.art. 629 Kpkzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa tytułem kosztów sądowych kwotę 150 złotych.

UZASADNIENIE
W dniu 16 sierpnia 2016r., tj. pierwszego dnia roboczego po tzw. „długim weekendzie” sierpniowym pełniący służbę w ramach akcji „trzeźwy poranek” funkcjonariusze PolicjiA. D.iB. D.zatrzymali do rutynowej kontroli drogowej wO.naul. (...)kierującego samochodem osobowym m-kiV. (...)onr rej. (...), którym po wylegitymowaniu okazał się byćM. T..
Kierujący poddany został badaniom na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu urządzeniem elektronicznymA. I.o nr(...), które dały wynik pozytywny - pierwsze badanie o godz. 8.18 dało wynik – 0,32 mg/l, tj. w przybliżeniu 0,67 ‰, drugie o godz. 8.35 dało wynik – 0,33 mg/l, a trzecie o godz. 8.50 – 0,29 mg/l.
Do protokołu kierujący podał, że poprzedniego dnia, ok. godz. 20-tej spożywał alkohol w postaci wódki w il. 0,25 l.
Badany nie zgłaszał żadnych zastrzeżeń, nie żądał ponownego badania bądź badania krwi, a protokół własnoręcznie podpisał. Po zatrzymaniu prawa jazdy czynności zostały zakończone.
Dowód:

⚫

k. 2: protokół użycia urządzenia do pomiaru zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu,

k. 9, 34: zeznania świadkaA. D.,

k. 7-8, 33-34: wyjaśnienia oskarżonegoM. T.,

***************************
M. T.ma 42 lata, jest żonaty, jednakże z żoną pozostaje w faktycznej separacji. Wraz z 6-letnią córkąO.zamieszkuje wT.. Prowadzi na własny rachunek działalność gospodarczą, z której osiąga dochody na poziomie ok. 1 tys. zł miesięcznie. Posiada wykształcenie zawodowe, z zawodu jest złotnikiem-jubilerem. Deklaruje brak majątku.
Nie był dotąd karany sądownie.
Dowód:

⚫

k. 15: dane o osobie wedleart. 213 kpk,

⚫

k. 14, 28: dane o karalności zK.,

***************************
M. T.przyznał się w całej rozciągłości do zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia korespondujące z poczynionymi ustaleniami. Jednocześnie wyrażając żal i skruchę, wniósł o warunkowe umorzenie postępowania i „nieodbieranie” mu prawa jazdy, które jest mu niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej oraz wykonywania opieki nad dzieckiem, albowiem mieszka wT.Op. natomiast dziecko uczęszcza do przedszkola wO.. Jak podał nie był dotąd karany sądownie, choćby za przestępstwa nieumyślne, nie wyrządził nikomu szkody, alkohol spożywał dnia poprzedniego, a w czasie rutynowej kontroli czuł się dobrze i nie spodziewał się, że w jego organizmie może jeszcze znajdować się alkohol.
/k. 7-8, 33-34/

Sąd Rejonowy zważył w sprawie,

co następuje:
W świetle ustalonych okoliczności sprawy, zastosowanie względem oskarżonego środka probacyjnego w postaci warunkowego umorzenia postępowania na okres próby wraz ze stosownym środkiem karnym, było w pełni uzasadnione.
Zgodnie z treściąart. 66 § 1 KkSąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli okoliczności popełnienia czynu zabronionego nie budzą wątpliwości, wina sprawcy i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, właściwości i warunki osobiste sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie on przestrzegał porządku prawnego. Jednocześnie zgodnie z treściąart. 66 § 2 Kkwarunkowego umorzenia postępowania nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności.
I.
W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego nie mogły budzić wątpliwości: sprawstwo, zawinienie oraz okoliczności popełnienia przez oskarżonego czynu zabronionego kwalifikowanego treściąart. 178 a § 1 Kodeksu karnego.
Dokonując ustaleń faktycznych Sąd oparł się na dowodach osobowych i dowodach z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy w postaci: zeznań funkcjonariusza PolicjiA. D., a także na treści protokołu badania trzeźwości, wreszcie zaś na wyjaśnieniach samego oskarżonegoM. T.w zakresie, w jakim pozostawały one zbieżne z pozostałymi dowodami, albowiem oskarżony w całej rozciągłości przyznał się do zarzucanego mu czynu i wyjaśnił wszelkie okoliczności jego popełnienia, zaniżając jedynie do protokołu badania trzeźwości ilość lub czas spożytego dnia poprzedniego alkoholu. Wskazany materiał dowodowy był zbieżny, logiczny i wzajemnie się uzupełniał, dając podstawy do prawidłowych ustaleń faktycznych. W zakresie zaś właściwości osobistych oskarżonego, jego sytuacji osobistej i zawodowej oraz dotychczasowego trybu życia Sąd oparł się na danych zK.i danych osobopoznwczych, wreszcie zaś na wyjaśnieniach samego oskarżonego, które nie zostały w żaden sposób zakwestionowane.
OskarżonyM. T.stanął pod zarzutem popełnienia typu podstawowego występku prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości kwalifikowanego treściąart. 178 a § 1 Kodeksu karnego.
Przestępstwa zart. 178 a § 1 k.k.dopuszcza się ten, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym.
Przedmiotem ochrony czynu zabronionego stypizowanego treściąart. 178 a § 1 k.k.jest bezpieczeństwo w komunikacji, a ściślej bezpieczeństwo ruchu lądowego, wodnego i powietrznego pojazdów mechanicznych, a tym samym bezpieczeństwo osób uczestniczących w tym ruchu oraz mienia, ściśle związane ze stanem psychofizycznym osób prowadzących (kierujących) pojazdy mechaniczne.
Pojęcia: „prowadzenie”, „pojazd mechaniczny”, „ruch lądowy” nie są definiowane wKodeksie karnym. Wykładnia tych pojęć wymaga sięgnięcia do przepisówustawy z 20 czerwca 1997 roku„Prawo o ruchu drogowym” (Dz. U. z 1997 roku Nr 98, poz. 602 z późn. zm.). „Prowadzenie pojazdu” oznacza nic innego, jak kierowanie nim, czyli zespół ruchów mający ścisły wpływ na poruszanie się pojazdu. Z kolei pojazd mechaniczny to wyposażony w silnik środek transportu przeznaczony do poruszania się po drogach albo do tego przystosowany. Ruch lądowy to ruch, który rozpoczyna się, przebiega lub kończy w miejscu otwartym dla ruchu publicznego. Nie ogranicza się on w szczególności do ruchu po drogach publicznych, lecz dotyczy wszelkich ogólnodostępnych i przeznaczonych do ruchu dróg, placów, stref, parkingów i ich części. Stan nietrzeźwości definiuje wprostart. 115 § 16 k.k.Zgodnie z nim stan nietrzeźwości ma miejsce wtedy gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub gdy zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość.
Niewątpliwie, oskarżony będąc kierowcą samochodu osobowego, prowadził pojazd mechaniczny. Oskarżony poruszał się też w ruchu lądowym, tj. po drodze otwartej dla ruchu publicznego. Zważyć trzeba, co już wyżej zaznaczono, że ruch lądowy to ruch, który rozpoczyna się, przebiega lub kończy w miejscu otwartym dla ruchu publicznego i nie ogranicza się on w szczególności do ruchu po drogach publicznych, lecz dotyczy wszelkich ogólnodostępnych i przeznaczonych do ruchu dróg, choćby gruntowych. W chwili kierowania pojazdem pozostawał oskarżony w stanie nietrzeźwości w rozumieniuart. 115 § 16 k.k., albowiem, jak wynikało z protokołu użycia alkosensora, zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu w inkryminowanym czasie wynosiła 0,32 mg/l, tj. ok. 0,67 ‰. W tak zarysowanych okolicznościach sprawy nie mogło budzić wątpliwości, że oskarżony działał umyślnie, co wprost wynikało z jego wyjaśnień, a nadto z oświadczeń złożonych do protokołu użycia alkosensora, gdzie podawał oskarżony, że dnia poprzedniego spożywał alkohol w postaci wódki. Tak zatem w sprawie spełnione zostały wszelkie znamiona konieczne do przypisania oskarżonemu sprawstwa i winy w zakresie zarzucanego mu czynu zabronionego, a okoliczności jego popełnienia nie budziły wątpliwości. Czyn oskarżonego miały charakter bezprawny, karalny i zawiniony. Oskarżony jest dojrzały i nie ma wątpliwości co do jego poczytalności. Wobec oskarżonego nie zachodziła żadna okoliczność wyłączająca bezprawność albo winę, zatem może on ponosić odpowiedzialność karną.
Reasumując sprawstwo, zawinienie i okoliczności popełnienia przez oskarżonego przestępstwa zart. 178 a § 1 Kk, nie budziły wątpliwości.
II.
Kolejną przesłanką warunkowego umorzenia postępowania jest nieznaczny stopień winy sprawcy i społecznej szkodliwości czynu. Przesłanki te występować muszą przy tym kumulatywnie. Wina sprawcy ma miejsce wówczas, gdy można mu zarzucić, że w czasie czynu nie dał posłuchu normie prawnej. Natomiast na ocenę stopnia społecznej szkodliwości mają wpływ okoliczności wymienione w treściart. 115 § 2 Kk, a to: rodzaj naruszonego dobra, rozmiar szkody, okoliczności popełnienia czynu, waga i rodzaj naruszonych przez sprawcę obowiązków i reguł ostrożności, postać zamiaru, motywacja sprawcy. W przedmiotowej sprawie przesłanki te zostały spełnione, albowiem biorąc pod uwagę takie okoliczności jak: niewielka zawartość alkoholu w organizmie, tj. praktycznie na granicy wykroczenia, spadające stężenie alkoholu, fakt, iż oskarżony spożywał alkohol poprzedniego dnia, okoliczności czynu, tj. rutynowa kontrola trzeźwości w ramach akcji „trzeźwy poranek”, kiedy ruch pojazdów, jak i pieszych nie jest wzmożony, można było przyjąć, iż stopień winy sprawcy i społecznej szkodliwości czynu nie był znaczny.
III.
Za warunkowym umorzeniem postępowania przemawiać też musi pozytywna prognoza kryminologiczna wynikająca z właściwości, warunków osobistych oraz dotychczasowego sposobu życia sprawcy niekaranego dotąd za przestępstwo umyślne. Oskarżony i te warunki spełniał, albowiem nie był uprzednio karany sądownie, choćby za przestępstwo nieumyślne, ma ustabilizowaną sytuację zawodową i rodzinną, a jego postawa w toku postępowania, a w szczególności przyznanie się i wyrażenie skruchy, pozwalały przyjąć, iż popełnione przez niego przestępstwo miało charakter epizodyczny i w przyszłości pomimo warunkowego umorzenia postępowania będzie on przestrzegał porządku prawnego.
IV.
Wymóg zart. 66 § 2 Kk, zgodnie z którym warunkowego umorzenia postępowania nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności ma charakter formalny i w niniejszej sprawie również został spełniony. Czyn zabroniony przewidziany treściąart. 178 a § 1 Kkzagrożony jest bowiem karą pozbawienia wolności do lat dwóch.
Reasumując, wobec realizacji przesłanek zart. 66 § 1 i 2 Kk, zasadnym było zastosowanie względem oskarżonego środka probacyjnego w postaci warunkowego umorzenia postępowania. W sprawie nie bez znaczenia pozostawało, że ewentualne skazanie oskarżonego, a zwłaszcza orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów, wiązałoby się dla niego z utratą możliwości zarobkowania w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a także opieki nad małoletnią córką, co w ocenie Sądu byłoby biorąc pod uwagę dodatkowo wszystkie okoliczności czynu, zbyt daleko idącą dolegliwością, którą to dolegliwość spełnić może z powodzeniem orzeczony środek karny w postaci świadczenia pieniężnego.
Zgodnie z treściąart. 67 § 1 Kkwarunkowe umorzenie następuje na okres próby, który wynosi od roku do lat trzech i biegnie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia. W przedmiotowej sprawie, biorąc pod uwagę charakter przestępstwa i jego okoliczności, Sąd wyznaczył oskarżonemu dwuletni okres próby, wystarczający na weryfikację postawionej wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej.
Po myśliart. 67 § 3 Kk, dla zapewnienia realnej dolegliwości związanej z uznaniem sprawstwa i zawinienia oskarżonego w odniesieniu do zarzucanego mu występku, orzeczono wspomniany wyżej środek karny, a to świadczenie pieniężne w wys. 2.500 zł, adekwatny do możliwości finansowych i majątkowych oskarżonego.
Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadniały powołane w treści wyroku przepisy prawa.
Mając na uwadze podniesione okoliczności faktyczne i powołane przepisy prawa orzeczono jak w sentencji wyroku.