Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 71/17
Data wyroku: 2017-06-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Zajączkowska
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko wolności, Przestępstwo przeciwko mieniu
Podstawa prawna: art. 191 § 2 kk, art. 291 § 1 kk

Sygn. aktII K 71/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21czerwca 2017 roku
Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodnicząca – SSR Anna Zajączkowska
Protokolant – Anna Kopeć
przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Nowym Dworze MazowieckimP. Ł.
po rozpoznaniu na rozprawie dnia 12 maja 2017 r. i 9 czerwca 2017 roku
sprawy
A. P. (1)
synaK.iA. z domu K.
ur. (...)wN.
oskarżonego o to, że:

I
w okresie od 3 grudnia 2016 roku do 11 grudnia 2016 roku wB.gm.P.pow.(...), kierował wykonaniem przezP. I. (1)iK. G. (1)czynu zabronionego polegającego na usiłowaniu doprowadzeniaP. S.iA. B. (1)do rozporządzenia mieniem w kwocie 4.000 zł w celu osiągniecia korzyści majątkowej poprzez grożenie podpaleniem samochodu należącego doP. S.oraz pobiciem pokrzywdzonych i pozbawieniem ich życia, przy czym celu nie osiągnięto z uwagi na zachowanie pokrzywdzonych

tj. o przestępstwo zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 § 1 k.k.
oraz
P. I. (1)
synaJ.iD.z domuM.
ur. (...)wN.
oskarżonego o to, że:

II
w okresie od 3 grudnia 2016 roku do 11 grudnia 2016 roku wB.gm.P.pow.(...), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru pod kierownictwemA. P. (1)wspólnie i w porozumieniu zK. G. (1)usiłował doprowadzićP. S.iA. B. (1)do rozporządzenia mieniem w kwocie 4.000 zł w celu osiągniecia korzyści majątkowej poprzez grożenie podpaleniem samochodu należącego doP. S.oraz pobiciem pokrzywdzonych i pozbawieniem ich życia, jednakże zamierzonego celu nie osiągnięto z uwagi na zachowanie pokrzywdzonych, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ wW.w sprawie III K 1221/06

tj. o przestępstwo zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

III
w nieustalonym dniu od 10 listopada 2016 roku do 8 grudnia 2016 roku wN.nabył pochodzący z kradzieży z włamaniem dokonanej w okresie od 8 do 10 listopada 2016 roku na szkodęM. C.rower górskimarki S.o wartości 1.200 złotych, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ wW.w sprawie III K 1221/06

tj. o przestępstwo zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
oraz
K. G. (1)
synaM.iB. z domu F.
ur. (...)wS.
oskarżonego o to, że:

IV
w okresie od 3 grudnia 2016 roku do 11 grudnia 2016 roku wB.gm.P.pow.(...), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru pod kierownictwemA. P. (1)wspólnie i w porozumieniu zP. I. (1)usiłował doprowadzićP. S.iA. B. (1)do rozporządzenia mieniem w kwocie 4.000 zł w celu osiągniecia korzyści majątkowej, poprzez grożenie podpaleniem samochodu należącego doP. S.oraz pobiciem pokrzywdzonych i pozbawieniem ich życia, jednakże zamierzonego celu nie osiągnięto z uwagi na zachowanie pokrzywdzonych,

tj. o przestępstwo zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

o r z e k a

1
w ramach czynu zarzucanego oskarżonemuA. P. (1)w pkt I aktu oskarżenia uznaje go za winnego tego, że w okresie od 3 grudnia 2016 roku do 11 grudnia 2016 roku wB.gm.P.pow.(...), kierował wykonaniem przezP. I. (1)iK. G. (1)czynu zabronionego polegającego na tym, że w celu wymuszenia odP. S.iA. B. (1)zwrotu wierzytelności w kwocie 4.000 zł,P. I. (1)iK. G. (1)stosowali groźbę podpalenia samochodu należącego doP. S.oraz pobicia i pozbawienia pokrzywdzonych życia tj. przestępstwa z 18§ 1 k.k.w z. zart.  191 § 2 k.k.i za czyn ten z mocy zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 191 § 2 k.k.wymierza oskarżonemu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

2
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet kary pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 15 grudnia 2016 r., godz. 10.00 r. do dnia 12 maja 2017 r. , godz. 15:41;

3
w ramach czynu zarzucanego oskarżonemuP. I. (1)w pkt II aktu oskarżenia uznaje go za winnego tego, że w okresie od 3 grudnia 2016 roku do 11 grudnia 2016 roku wB.gm.P.pow.(...), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru pod kierownictwemA. P. (1), wspólnie i w porozumieniu zK. G. (1), w celu wymuszenia odP. S.iA. B. (1)zwrotu wierzytelności w kwocie 4.000 zł, stosowali wobec nich groźbę podpalenia samochodu należącego doP. S.oraz pobicia i pozbawienia pokrzywdzonych życia, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ wW.w sprawie III K 1221/06,  tj. przestępstwa zart. 191 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za czyn ten z mocy zart. 191 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw.art. 64 § 1 k.k.. oskarżonego skazuje, a na podstawieart. 191 § 2 k.k.wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

4
uznaje oskarżonegoP. I. (1)za winnego popełnienia czynu z pkt III aktu oskarżenia i za to na podstawieart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.oskarżonego skazuje, a na podstawieart. 291 § 1 k.k.wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

5
na podstawieart. 85 §1 k.k.,§ 2 k.k.,art. 85a k.k.,art. 86 § 1 k.k.łączy kary pozbawienia wolności orzeczone wobec oskarżonegoP. I. (1)w pkt 3 i 4 wyroku i wymierza mu karę łączną 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

6
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet łącznej kary pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 15 grudnia 2016 r., godz. 21:05 r. do dnia 12 maja 2017 r. , godz. 15:38

7
w ramach czynu zarzucanego oskarżonemuK. G. (1)w pkt IV aktu oskarżenia uznaje go za winnego tego, że w okresie od 3 grudnia 2016 roku do 11 grudnia 2016 roku wB.gm.P.pow.(...), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru pod kierownictwemA. P. (1)wspólnie i w porozumieniu zP. I. (1), w celu wymuszenia odP. S.iA. B. (1)zwrotu wierzytelności w kwocie 4.000 zł, stosowali wobec nich groźbę podpalenia samochodu należącego doP. S.oraz pobicia i pozbawienia pokrzywdzonych życia,  tj. przestępstwa zart. 191 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za czyn ten z mocy zart. 191 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.oskarżonego skazuje, a na podstawieart. 191 § 2 k.k.wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

8
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.nakazuje zwrot dowodów rzeczowych opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr I/30/17/P pod poz. 1, 2, 3 oskarżonemuA. P.;

9
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz:

a
adw.M. K.kwotę 619,92 złote (sześćset dziewiętnaście złotych 92/100), w tym kwotę 115,92 zł (sto piętnaście złotych 92/100) podatku VAT tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną oskarżonemuP. I.z urzędu;

b
na rzecz adw.A. K.kwotę 619,92 złote (sześćset dziewiętnaście złotych 92/100), w tym kwotę 115,92 zł (sto piętnaście złotych 92/100) podatku VAT tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną oskarżonemuK. G.z urzędu;

10
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonegoK. G.od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.

11
na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 624 § 1 kpkzasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonychA. P. (1)iP. I. (1)kwoty po 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem opłaty, zwalniając ich z obowiązku zapłaty pozostałych kosztów sądowych, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt II K 71/17

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
A. P. (1)w okresie do 2014 roku przyjaźnił się zA. B. (1)i jego partnerkąP. S..A. B. (1)orazP. S.z uwagi na problemy finansowe wielokrotnie pożyczali odA. P. (1)pieniądze.A. B. (1)razem zA. P. (1)zaciągali również pożyczki za pośrednictwem internetu. Zdarzało się, że oskarżonyA. P. (1)zaciągał pożyczkę przez internet dlaA. B. (1).A. B. (1)miał problemy ze spłatą pożyczanych pieniędzy. Nie oddał części pieniędzyA. P. (1), jak również nie spłacił części pożyczek zaciągniętych za pośrednictwem internetu. W grudniu 2016 r. jego dług wobecA. P. (1)wynosił 4.000 złotych.A. B. (1)unikałA. P. (1).A. P. (1)chcąc odzyskać pożyczone pieniądze, w grudniu 2016 roku zwrócił się do oskarżonychK. G. (1)orazP. I. (1), aby ci pomogli mu odzyskać pieniądze.A. P. (1)chciał, abyK. G.iP. I.przestraszyliA. B. (1), zmuszając go w ten sposób do spłaty długu.
W dniu 3 grudnia 2016 r.K. G. (1)iP. I. (1)chcąc odzyskać pieniądzeA. P. (1), udali się do mieszkaniaP. S.iA. B. (1). Nie zastaliA. B. (1), więcP. S.zadzwoniła do swego partnera, a następnie przekazałaK. G.słuchawkę.K. G. (1)poinformowałA. B. (1), że ma do niego sprawę, ale to nie jest rozmowa na telefon. Następnego dnia wieczorem oskarżeniK. G. (1),P. I. (1)przyjechali razem zA. P. (1)do miejsca zamieszkaniaA. B. (1), jego partnerki i dziecka.K. G. (1)iP. I. (1)poprosiliP. S., abyA. B. (1)wyszedł do nich z domu. KiedyA. B. (1)wyszedł z domu obaj oskarżeni powiedzieli mu, że przyszli po pieniądze, jakie ten jest winienA. P. (1). Domagali się odA. B. (1)zwrotu 4.000 zł, twierdząc, że w takiej właśnie wysokościA. P. (1)sprzedał im dług.A. B. (1)stwierdził, że nic nie jest nikomu winien. Wtedy oskarżeniK. G.iP. I.zawołaliA. P. (1), który poinformowałA. B., że sprzedał długK. G.iP. I..A. P. (1)oddalił się. Po jego odejściuA. B. (1)powiedziałK. G.iP. I., że nie ma możliwości oddania w całości 4.000 zł, zapewnił, że dług może oddać w ratach po 300 złotych. Obaj oskarżeni zagrozili, że jeśliA. B.nie odda pieniędzy, to go pobiją albo zabiją.A. B. (1)zaproponował, że odda pieniądzeA. P. (1), leczK. G. (1)iP. I. (1)się na to nie zgodzili, wskazując, że to im pokrzywdzony ma zapłacić. NastępnieK. G. (1)iP. I. (1)odjechali z posesji, zabierając z posesji siekierę, należącą doP. S..
Po powrocie do domuA. B. (1)nie chciał zrelacjonować partnerce szczegółów rozmowy, powiedział jedynie, że mężczyźni kazali mu oddać pieniądze, które jest winienA.. Wskazał, że jak nie odda do piątku pierwszej raty, czyli 300 zł, to mężczyźni ci przyjadą w sobotę i będzie niedobrze.A. B. (1)stwierdził tego samego dnia, że na podwórku nie ma siekiery. WtedyP. S.napisała doA. P. (1)wiadomość tekstową, w której domagała się zwrotu siekiery. Ponieważ nikt się nie odezwał po tym smsie do pokrzywdzonej, zdecydowała się zadzwonić do oskarżonegoA. P. (1). Telefon odebrałK. G. (1). PoinformowałP. S., że siekiera jest pod bramą oraz że ona iA. B. (1)mają co tydzień, w piątek płacić im 300 złotych.P. S.odpowiedziała, że nie mają takiej możliwości, są w trudnej sytuacji finansowej.K. G.zaproponował, abyP. S.sprzedała samochód i z pieniędzy pochodzących ze sprzedaży samochodu oddała dług.P. S.powiedziała, że samochodu na pewno nie sprzeda, ponieważ jest jej oraz że pieniędzy nie odda.Zagroziła, że jeżeli jeszcze raz przyjadą do jej domu, to zgłosi to na Policję, gdyż boi się o dziecko.K. G.w odpowiedzi na to wskazał, że do dziecka pokrzywdzonych nic nie mają, nie zrobią mu krzywdy, ale jeżeli pieniądze nie zostaną zapłacone w piątek, to oskarżeni inaczej z nimi będą rozmawiać.P. S.chciała, aby toA. P. (1)przyjechał do niej do domu po pieniądze, leczK. G.poinformował, że oskarżonyA. P. (1)sprzedał im ten dług i terazP. S.z nimi ma rozmawiać na temat spłaty długu. RozmowieK. G.zP. S.przysłuchiwali się oskarżeniA. P. (1)iP. I. (1).
P. S.iA. B. (1)nie zamierzali oddać pożyczonych pieniędzy.
W dniu 11 grudnia 2016 r. o godzinie 17:25A. P. (1)zadzwonił doP. S.. Pokrzywdzona nie odebrała telefonu, ale chwilę później oddzwoniła do oskarżonegoA. P. (1). Telefon odebrałK. G. (1). OskarżonyK. G.zażądał zwrotu pieniędzy.P. S.po raz kolejny poinformowała, że ani ona, ani jej partner nie mają pieniędzy i nie oddadzą długu.K. G.ponownie zażądał, aby pokrzywdzona sprzedała samochód i oddała dług z pieniędzy pochodzących ze sprzedaży samochodu. Pokrzywdzona stwierdziła, że samochodu nie sprzeda, na coK. G.powiedział, że w takim razie samochód zostanie spalony.K. G.groził także, że jeżeli pieniądze nie zostaną zwrócone, to ich zabiją. Po tej rozmowie telefonicznejP. S.zdecydowała się zgłosić sprawę na policję.
W dniu 11 grudnia 2016 r., o godz. 20:59A. P. (1)napisał doP. S.wiadomość tekstową, że chce się z pokrzywdzonymi porozumieć, żeby wskazali, kiedy zamierzają oddać pieniądze. Napisał, że czeka na konkretną odpowiedź, bo może sprzedać ten dług komuś innemu, a ta osoba raczej nie będzie chciała się dogadywać z pokrzywdzonymi.
Nieustalonego dnia pomiędzy 10 listopada 2016 roku a 8 grudnia 2016 roku oskarżonyP. I. (1)nabył od nieznajomej osoby na targu wN.pochodzący z kradzieży z włamaniem dokonanej w okresie od 8 do 10 listopada 2016 roku na szkodęM. C.rower górskimarki S.o wartości 1.200 złotych. Oskarżony rower kupił za kwotę 300 złotych.
A. P. (1)ma 23 lata, jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu, utrzymuje się z pracy w gospodarstwie rolnym, osiągając dochód około 2.000 złotych miesięcznie, nie był karany w przeszłości za przestępstwa.
P. I. (1)ma 31 lat, jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu, utrzymuje się z prac dorywczych, osiągając dochód około 1.400 złotych miesięcznie, był karany w przeszłości m.in. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ wW.w sprawie sygn. akt II K 1221/06 za przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.na kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, z wymierzeniem kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności. Na poczet kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono okres faktycznego pozbawienia oskarżonego wolności w sprawie od dnia 13 października 2005 roku do 27 lutego 2006 roku.P. I. (1)karę łączną pozbawienia wolności odbywał w okresie od 13 października 2005 roku do 13 marca 2008 r. Postanowieniem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 11 marca 2008 r. został warunkowo przedterminowo zwolniony. Postanowieniem Sądu Okręgowego Warszawa Praga w Warszawie z dnia 30 czerwca 2010 roku odwołano warunkowe przedterminowe zwolnienie. Karę łączną pozbawienia wolności oskarżony następnie odbywał od 10 maja 2012 roku do 9 grudnia 2012 roku.
K. G. (1)ma 33 lata, jest kawalerem, ma na utrzymaniu pięcioro dzieci, był karany w przeszłości za przestępstwa, aktualnie odbywa karę pozbawienia wolności.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:
- częściowo wyjaśnieńA. P. (1)(k. 58v-59, 76-77, 529-534), częściowo wyjaśnieńP. I. (1)(k. 63v, 298, 534-535), częściowo wyjaśnieńK. G. (1)(k. 535-536), częściowo zeznańP. S.(k. 2-2v, 17v-18, 19v, 536-542), częściowo zeznańA. B. (1)(k. 6v-7, 20v-21, 32v, 542-546), zeznańD. P.(k. 262, 628-629), zeznańM. C.(k. 133-135, 212, 224, 628), zeznańR. S.(k. 124-126, 629), zeznańK. G. (3)(k. 217v, 629), protokołów przeszukania (k. k. 26- 27, 30-31, 37-40, 40-45, 143-151, 155-158,), notatek urzędowych (k. 119,120, 208), protokołów oględzin (k. 141-145. 179-207, 214-215, 236-239, 265-266), danych(...) sp. z o.o.(k. 267 – 268, 291-292), historii operacji na rachunku bankowym (k. 275-278), opinii biegłego z zakresu elektroniki i informatyki (k. 313-344), kart karnych (k. 462, 463, 465, 610,611), odpisu wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ z dnia 27 lutego 2006 r. (k. 498).
OskarżonyA. P. (1)przesłuchiwany w postępowaniu przygotowawczym w dniu 14 grudnia 2016 r. oświadczył, że zdarzenie, o którym mowa w zarzucie, nie przebiegało tak jak to zostało opisane w zarzucie. Oskarżony wyjaśnił, że w niedzielę on,K. G.,P. I.i kierowca o pseudonimie(...), nazwiskoP., udali się do miejsca zamieszkania pokrzywdzonychA. B. (1)iP. S.. Podał, że na podwórko weszli we trzech, bez kierowcy. Oskarżony pytałA. B. (1), kiedy w ten odda mu pieniądze.A.zapytał ile dokładnie jest mu winien. Oskarżony powiedział, że 4.000 złotych.A.na to kiwnął głową. Oskarżony go zapytał kiedy mu może oddać pierwszą ratę.A.odparł, że w piątek odda mu 300 złotych. Miał przyjechać do gospodarstwa w którym pracuje oskarżony.A. B. (1)nie przyjechał do oskarżonego, nie oddał mu pieniędzy i nie odbierał telefonów.A. P. (1)wyjaśnił, że w niedzielę próbował się kontaktować zA.iP., ale ci nie odbierali telefonów. Oskarżony odpowiadając na pytania prokuratora podał, że nie jest prawdą, iżA.jest mu winien jedynie 400 złotych. Wyjaśnił, że dla takiej kwoty, oskarżony w ogóle by sobie zachodu nie robił. Oskarżony podał, żeA.pożyczał od niego pieniądze dwa lata temu. Łącznie pożyczył 4.000 złotych. To nie były duże sumy, do 600 zł maksymalnie. Z tej kwoty pokrzywdzony oddał jedynie 100 złotych. Wskazał, że w ciągu ostatniego roku widywał się zA.. Za każdym razem rozmawiał z nim o zwrocie pieniędzy. Już wtedy była mowa o zwrocie kwoty 4.000 złotych. Pokrzywdzony cały czas twierdził, że odda pieniądze, gdy będzie je miał. Oskarżony wie, żeA. B. (1)jest zatrudniony przy produkcji sałatek, dlatego mówił mu żeby oddawał pieniądze po 100 złotych. Oskarżony nie wymagał spłaty dużych kwot. Wiedział, żeA.ma pieniądze, bo w międzyczasie zmieniał samochody. Oskarżony stwierdził, że nie groziłA.. Wtedy kiedy pojechali do niego w niedzielę,G.iI.mogli cośA.powiedzieć. Oskarżony nie pamiętał dokładnych słów jakie wypowiadali jego koledzy, ale ich sens był taki, że jak nie odda pieniędzy, to zostanie pobity.A.zapewniał, że odda pieniądze. Po ich wyjściu zadzwoniła do niegoP.z awanturą o siekierę. Telefon od niej odebrałK. G.. Oskarżony wyjaśnił, że poprosiłI.iG.o pomoc w odzyskaniu pieniędzy, ponieważA.cały czas go zbywał. Dowiedział się od swojego znajomego, żeG.może mu pomów o odzyskaniu długu.G.iI.się zgodzili mu pomóc. Ustalili, że odda im połowę odzyskanych pieniędzy. Oskarżony tłumaczył, że chodziło mu oto, żebyA.się przestraszył i oddał pieniądze. MówiłI.iG., żeby za bardzo się nie awanturowali, bo tam jest małe dziecko i żeby nic nie niszczyli, ani nie biliA.. Oskarżony wyjaśnił, że w ostatnią niedzielęP.ponownie dzwoniła. Oskarżony przekazał telefonK. G..G.mówił jej, żeby się zachowali wobecA. P. (1)jak ludzie.P.krzyczała, że boi się o swoje życie. Oskarżony domyślał się, że ona tak krzyczała z uwagi na to, żeG.ma taką opinię. Słyszał, że on kiedyś kogoś zadźgał nożem. Po tej rozmowie oskarżony napisał doP.sms, żeby się w końcu określili jak ze spłatą długu, bo go sprzeda komuś innemu. Nie dostał żadnej odpowiedzi a we wtorek został zatrzymany. Podkreślił, że nie żądał odA. B. (1)dodatkowych pieniędzy za zwłokę. Chciał jedynie, aby ten oddał taką kwotę, jaką od niego pożyczył. Chciał z nim podpisać umowę, ale on stwierdził, że są kolegami, więc po co mu taka umowa, przecież go nie oszuka.
W trakcie posiedzenia w przedmiocie tymczasowego aresztowania w dniu 15 grudnia 2016 roku oskarżonyA. P. (1)oświadczył, że do popełnienia zarzucanego mu czynu przyznaje się w części. Stwierdził, że nikomu nie groził. Przy nim jego koledzy też nikomu nie grozili. Był z nimi raz u pokrzywdzonych. Rozmawiał z chłopakami na temat długu i tego, że nie może go wyegzekwować. Jego koledzy powiedzieli, że postarają się wyegzekwować dług. Nie ustalili sposób w jaki dług ma być wyegzekwowany. Oni mieli postraszyć pokrzywdzonego. On im nie mówił co mają robić, jego koledzy sami to wiedzieli. Po 4 grudnia 2016 roku oskarżony widział się jeszcze raz zI.iG..P. I. (1)był świadkiem rozmowy telefonicznejK. G.iP. S., bo byli w pokoju. Słyszeli tylko to co mówiłG..
Na rozprawie w dniu 12 maja 2017 r. oskarżonyA. P. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że chciał tylko odebrać swoje pieniądze. Wielokrotnie próbował wcześniej kontaktować się z pokrzywdzonym. Kiedy się z nim widział, ten się wypierał, że jest mu winien jakieś pieniądze. Pojechał do niego z kolegami, nikt mu nie groził. Odpowiadając na pytania prokuratora oskarżony wyjaśnił, że nie pamięta kiedy dokładnie i w jakiej kwocie pożyczał pokrzywdzonemu pieniądze. Podał, że pokrzywdzony nie chciał zwracać mu pieniędzy. W grudniu najpierw pojechał do niego sam, ale pokrzywdzony mu nie otworzył drzwi, zmienił numer telefonu. Potem pojechał do niego zI.iG.. Poprosił ich, żeby mu pomogli, gdyby pokrzywdzony zaczął go bić.A.wyszedł do nich i zapytał ile jest winien pieniędzy. Oskarżony mu powiedział, że około 4.000 złotych. Ustalili wysokość pierwszej na 200-300 złotych. Nikt nie mówił, co się wydarzy jak pokrzywdzony nie zapłaci tej kwoty. Nie grozili mu. Oskarżony osobiście zP. S.nie rozmawiał. Pokrzywdzony miał przywieźć pieniądze w piątek, ale ich nie przywiózł. Oskarżony próbował się z nim skontaktować, nie pamiętał przebiegu rozmowy z nim. Nie pamiętał, aby ktoś w jego obecności dzwonił doP. S.. Oskarżony po okazaniu mu zestawienia operacji bankowych z jego rachunku bankowego nie potrafił wskazać kiedy, komu, z jakiej przyczyny przelewał określone kwoty pieniędzy.
OskarżonyP. I. (1)przesłuchiwany w postępowaniu przygotowawczym w dniu 14 grudnia 2016 r. przyznał się do popełniania zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że poszli doA. B. (1)w celu odzyskania pieniędzy.A. P. (1)przyszedł do niego i poprosił o pomoc w wyegzekwowaniu długu. Mówił, że ta osoba go ciągle zbywa i że on ma wszystko udokumentowane. Powiedział, że dług wynosi 4.000 zł. Podał, że pojechali do pokrzywdzonego, ale ich nie straszyli. Weszli na podwórko i pytali czemu pokrzywdzony nie oddaje pieniędzy. Mówili, żeby zwrócili pieniądze choćby w ratach. Przyznał, że mogli stwierdzić, że jak pokrzywdzony nie odda pieniędzy to go pobiją, ale na pewno nie było mowy o spaleniu czegokolwiek lub zabiciu. Po tej rozmowie rozjechali się. Dodał, że w chwili zdarzenia był nietrzeźwy, nie pamiętał zdarzenia z siekierą.O.wyjaśnił, że toP.się kontaktował zG.i jego również prosił o pomoc w odzyskaniu długu.G.poszedł z nimi. Oskarżony stwierdził, że z uwagi na to, że był nietrzeźwy nie pamięta jakich słów używał on, a jakichG.. W ostatnią niedzielę widział się zG.iP.. To było jakoś pod wieczór. Nie przypominał sobie, żeby tego dnia był świadkiem rozmowy telefonicznejG.z pokrzywdzoną, nie mógł wykluczyć, że taka rozmowa miała miejsce. W czasie tego spotkania nie ustalali zP.co dalej robić z tym długiem.P.już miał się sam z pokrzywdzonymi kontaktować.P.nie obiecywał im niczego w zamian za ściągnięcie długu.
W dniu 15 grudnia 2016 r. w trakcie posiedzenia w przedmiocie wniosku prokuratora o tymczasowe aresztowania oskarżony skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień.
P. I. (1)przesłuchiwany ponownie w postępowaniu przygotowawczym w dniu 24 stycznia 2017 r nie przyznał się do popełnienia drugiego zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że wN.na targowisku zaczepił go jakiś chłopak i zapytał, czy chce okazyjnie kupić rower. Zaproponował kwotę 300 złotych. Oskarżony zgodził się kupić rower za taką kwotę. Oskarżony nie wiedział kim sprzedający, pierwszy raz go wtedy widział. Pojechał tym rowerem do domu, a potem go wstawił do lombardu wS.. Po okazaniu umowy z dnia 8 grudnia 2016 r. oskarżony potwierdził, że zawierał taką umowę. Wyjaśnił, że kiedy kupował rower nie pytał sprzedawcy o dokumenty roweru i o to skąd pochodzi. To był ładny rower, zadbany, dobrej jakości. Oskarżony podał, że gdy ktoś na targowisku okazyjnie proponuje sprzęt, każdemu się lampka zapali i można się domyśleć, że pochodzi z kradzieży.
Na rozprawie w dniu 12 maja 2017 r. oskarżonyP. I. (1)skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień, oświadczył, że będzie odpowiadał jedynie na pytania obrońców. Odpowiadając na pytania swego obrońcy podał, że któregoś dnia spotkał się ze swoim kolegą na automatach. Doszły ich słuchy, że ma on do odebrania dług. Spytał czy by mu nie pomogli, gdy będzie odbierał pieniądze, żeby mu się krzywda nie stała. Kolega im nie kazał straszyć, grozić. Gdy pojechali do tych ludzi, którzy byli winni pieniądze, to nie grozili im, nie straszyli. Oskarżony podał, że nie rozmawiał zG.o tym, w jaki sposób będą odbierać dług. Co do drugiego z zarzucanych mu czynów wyjaśnił, że rower, który kupił na targowisku, nie był w najgorszym stanie, ale na pewno nie był nowy. Rower był zadbany, sprawny, nie miał akcesoriów, tylko lampkę przy kierownicy. Po odczytaniu wcześniej składanych wyjaśnień oskarżony je potwierdził.
OskarżonyK. G. (1)na etapie postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień.
Na rozprawie w dniu 12 maja 2017 r. oskarżonyK. G. (1)również nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień. Oświadczył, że będzie odpowiadał jedynie na pytania obrońców. Odpowiadając na pytania obrońców podał, żeA. P. (1)to kolega jego i oskarżonegoI..A. P. (1)poprosił ich o to, aby poszli z nim dla bezpieczeństwa zawołaćA. B. (1).A. P. (1)bał się, że gdyby poszedł osobiście toA.mógłby powiedzieć, że go nie ma. GdyA.wyszedł do nich na podwórko, powiedzieli mu, żeA. P. (1)chce z nim rozmawiać. Któryś z nich zawołałA. P. (1). OskarżonyK. G.powiedział, że toA.osobiście rozmawiał z pokrzywdzonym o formie spłaty tego długu. Ani on, ani nikt inny nie groził pokrzywdzonemu. Sprawa została załatwiona polubownie. Wyjaśnił, że nie rozmawiał telefonicznie z konkubiną pokrzywdzonego.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
W obliczu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego należało dać wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoA. P. (1)wyłącznie w takim zakresie w jakim korespondują z ustalonym w sprawie stanem faktycznym. W pozostałej części wyjaśnienia oskarżonego należało odrzucić, uznając za przyjętą linię obrony. Po pierwsze dlatego, że wyjaśnienia oskarżonego co do przebiegu zdarzeń w grudniu 2016 roku są sprzeczne z uznanymi za wiarogodne w tej części zeznaniami pokrzywdzonejP. S.,A. B. (1), którzy przesłuchiwani w toku postępowania opisywali zgodnie, szczegółowo przebieg zdarzeń z grudnia 2016 roku. Po drugie dlatego, że wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie były przez niego zmieniane. Nie może zostać niezauważone, że składając wyjaśnienia na etapie postępowania przygotowawczego oskarżony szczerze przyznał, że zwrócił się do oskarżonychK. G.iP. I., żeby ci nastraszyli pokrzywdzonych po to, aby oddali mu pieniądze. Przyznał, żeK. G.iP. I.grozili pokrzywdzonym, że zostaną pobici, jeśli nie oddadzą pieniędzy. Zaś na rozprawie oskarżonyA. P. (1)wyjaśnił, że oskarżeniK. G.iP. I.mieli jedynie mu towarzyszyć na wypadek gdybyA. B. (1)miał go pobić. Zaprzeczył, aby im grozili, straszyli ich.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoA. P. (1)w zakresie w jakim konsekwentnie w toku postępowania twierdził, że do oskarżonychK. G.iP. I.zwrócił się o pomoc w odzyskaniu długu, który wynosił 4.000 zł. Trzeba mieć na uwadze, że oskarżony konsekwentnie w toku postępowania podnosił, że pokrzywdzonyA. B. (1)był mu winien pieniądze oraz że dług wynosił 4.000 złotych. Oceniając wiarygodność wyjaśnień oskarżonego w tej części należy się zastanowić z jakiej innej przyczyny, aniżeli trudności w odzyskaniu pieniędzy od pokrzywdzonych, oskarżony miałby szukać pomocy w odzyskaniu długu uK. G.iP. I.. Zdaniem Sądu należy odrzucić to, że oskarżony, który jest osobą niekaraną, prowadzącą ustabilizowany tryb życia, miałby zamiar w sposób przestępny osiągnąć korzyść majątkową, doprowadzając wspólnie z oskarżonymiK. G.iP. I.,P. S.iA. B. (1)groźbami do rozporządzenia ich mieniem. Wprawdzie pokrzywdzeni zaprzeczali, aby byli winni oskarżonemu kwotę 4.000 złotych, to jednak oceniając ich relacje trzeba mieć na uwadze, żeP. S.na rozprawie w dniu 12 maja 2017 r. przyznała, że nie wiedziała jak dokładnie wyglądały rozliczenia jej partnera zA. P. (1). Świadek składając zeznania po raz pierwszy w postępowaniu przygotowawczym była przekonana, że nie są winni żadnych pieniędzyA. P. (1). Potem zeznała, że jej partner powiedział jej, że jednak nie oddał oskarżonemuA. P. (1)400 złotych, choć wcześniej ją zapewniał, że dług został spłacony. Na etapie postępowania sądowegoP. S.dodała, że oprócz pieniędzy, które pożyczali odA. P. (1)w gotówce, jej partner iA. P. (1)zaciągali również wspólne pożyczki przez internet, aby mieć, jak to określiła, pieniądze na piwo, papierosy. Stwierdziła, że nie była wtajemniczana w to ile pieniędzy są winni. Jej partner mówił jej, żeby się tym nie martwiła. W obliczu takiej treści zeznań, oczywistym jest, że świadek nie miała świadomości ile faktycznie pieniędzy jej partner był winien oskarżonemuA. P. (1). Podnieść trzeba, że Sąd do relacjiA. B. (1)co do tego ile pieniędzy jest winien oskarżonemuA. P. (1)podchodził ostrożnie. Jak wynika z zeznańP. S.nawet jąA. B. (1)zapewniał, że nie jest winien żadnych pieniędzyA. P. (1). Z relacjiA. B.złożonej na etapie postępowania sądowego wynika, że w 2014 roku pożyczał razem zA. P. (1)pieniądze od firm pożyczkowych za pośrednictwem internetu, ale potem nie interesowało go to, czy pieniądze z chwilówek były oddane, rozliczone. Nie interesował się tym, nie kontaktował się w tym celu z oskarżonymA. P.. W obliczu takiej treści zeznańA. B. (1)iP. S.należało w ocenie Sądu dać wiaręA. P. (1), żeA. B. (1)był mu winien kwotę 4.000 złotych. Należało także dać mu wiarę, że oskarżony miał trudności w odzyskaniu odA. B. (1)długu. Podnieść trzeba, że oskarżonyA. P.nie mógł wystąpić na drogę sądową przeciwkoA. B., bo jak sam przyznał, umowy pożyczek nie miały formy pisemnej, nie miał żadnych świadków, którzy potwierdziliby, żeA. B. (1)pożyczył od niego pieniądze.A. B. (1)zaś unikał z nim kontaktu, zaprzeczał, aby pożyczył pieniądze.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonychK. G. (1)iP. I. (1)w takim zakresie w jakim korespondują z ustalonym w sprawie stanem faktycznym. W pozostałej części wyjaśnienia obu oskarżonych należało odrzucić, uznając za przyjętą linię obrony. Wszelkich ustaleń co do przebiegu zdarzeń z grudnia 2016 roku Sąd dokonał na podstawie zeznań pokrzywdzonychP. S.iA. B. (1). Pokrzywdzeni w toku postępowania zeznawali konsekwentnie co do głównych, najbardziej istotnych okoliczności dotyczących treści rozmów telefonicznych, wizyty oskarżonych u nich na posesji w dniu 4 grudnia 2016 roku. Relacja pokrzywdzonych, ta przedstawiona w toku przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym, i ta przedstawiana na etapie postępowania sądowego, jest konsekwentna, spójna. Pokrzywdzeni pierwsze zeznania składali tego samego dnia, praktycznie bezpośrednio po rozmowie telefonicznej. Świadkowie wtedy opisali szczegółowo przebieg rozmów telefonicznych, wizyty oskarżonych w dniu 4 grudnia 2016 r., to dlaczego zdecydowali się zgłosić na Policję. Z tych oraz kolejnych zeznań wynika, że powodem, że względu na który zdecydowali się złożyć zawiadomienie było to, że obawiali się, że oskarżeni mogą spełnić swe groźby.
W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonegoP. I.co do tego kiedy i w jakich okolicznościach nabył rower zasługiwały na wiarę. Oskarżony wyjaśnił w jakich okolicznościach nabyła rower, wytłumaczyła dlaczego zdecydował się nabyć rower pomimo tego, ze sprzedawca nie miał dokumentów dot. roweru. Wskazać należy, iż brak było podstaw, aby odmówić wyjaśnieniom oskarżonego wiarygodności. Żaden inny dowód nie wskazywał, że oskarżony rower uzyskał w innym czasie, w innych okolicznościach. Wersja oskarżonego nie jest nielogiczna, niewiarygodna, sprzeczna z doświadczeniem życiowym. Oskarżony przyznał, że domyślił się, że rower jest kradziony z uwagi na atrakcyjna cenę zakupu roweru.
W ocenie Sądu zeznania świadkaM. C.,R. S.,K. G. (3)są wiarygodne gdyż są spójne, logiczne. Sąd nie znalazł powodu, dla którego miałby nie obdarzyć ich wiarą.
Sąd w całości obdarzył wiarą opinię biegłego z zakresu elektroniki i informatyki. Jest pełna, jasna i rzeczowa, wydana została przez uprawnioną osoby, dysponującą niezbędną wiedzą specjalistyczną, a Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania ich wiarygodności.
Autentyczność oraz wartość dowodowa dokumentów ujawnionych w toku rozprawy nie budzi wątpliwości Sądu, ponieważ nie budzą one wątpliwości co do swej autentyczności i wiarygodności. Dokumenty te nie były kwestionowane przez żadną ze stron.
Uwzględniając zebrany w sprawie materiał dowodowy i opierając się na przeprowadzonych wyżej rozważaniach stwierdzić należy, iż obdarzone przez Sąd wiarą dowody łączą się w logiczną całość i stanowią wystarczającą podstawę do uznania, iż okoliczności popełnienia przez oskarżonych przypisanych im czynów i ich wina nie budzą wątpliwości. Oskarżeni swoim zachowaniem wyczerpali przedmiotowe jak i podmiotowe znamiona przypisanych im w wyroku czynów.
OskarżonemuA. P. (1)przypisano sprawstwo kierownicze. To oskarżony bowiem zaplanował całe przedsięwzięcie objęte zarzutem. To oskarżony poleciłK. G.i P.I., żeby przestraszyli pokrzywdzonych, zmuszając ich w ten sposób do spłaty długu. Oskarżony był obecny 4 grudnia 2016 r. na posesji pokrzywdzonych, był także przy każdej z prowadzonych rozmów telefonicznych. W ocenie Sądu mógł w każdej chwili przerwać czynność polegającą na grożeniu pokrzywdzonym. Z tych przyczyn takie zachowanie Sąd uznał za realizujące znamiona czynu zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 191 § 2 k.k.
W ocenie Sądu celem działania oskarżonychK. G.iP. I.było zmuszenieA. B. (1)iP. S.do zwrotu wierzytelności przysługującejA. P. (1). Podmiotem przestępstwa zart. 191 § 2 k.k.jest nie tylko sam wierzyciel, lecz także osoba trzecia stosująca przemoc lub groźbę w celu wyegzekwowania wierzytelności należnej osobie trzeciej, zlecającej to zadanie. Obaj oskarżeni stosowali groźby w celu zmuszenia pokrzywdzonych do zwrotu kwoty 4.000 złotych. Przy czym zachowania obu oskarżonych podjęte w stosunku do pokrzywdzonych stanowią zdaniem Sądu czyn ciągły, zostały bowiem podjęte w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem.
Niewątpliwie także oskarżonyP. I. (1)swoim zachowaniem opisanym powyżej wypełnił dyspozycjęart. 291 § 1 k.k.
Zgodnie z treściąart. 291 § 1 k.k.kto rzecz uzyskaną za pomocą czynu zabronionego nabywa lub pomaga do jej zbycia albo tę rzecz przyjmuje lub pomaga do jej ukrycia, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
Z wyjaśnień oskarżonego wynika, że kupując okazyjnie na targu za kwotę 300 złotych rower od nieznajomej osoby miał świadomość, że przedmiot, który chce nabyć pochodzi z kradzieży.
OskarżonyP. I. (1)obu zarzucanych mu czynów dopuścił się w warunkachart. 64 § 1 k.k., czyli w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ wW.w sprawie sygn. akt II K 1221/06 za przestępstwa zart. 280 § 1 k.k.na kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, z wymierzeniem kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności. Na poczet kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono okres faktycznego pozbawienia oskarżonego wolności w sprawie od dnia 13 października 2005 roku do 27 lutego 2006 roku.P. I. (1)karę łączną pozbawienia wolności odbywał w okresie od 13 października 2005 roku do 13 marca 2008 r. Postanowieniem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 11 marca 2008 r. został warunkowo przedterminowo zwolniony. Postanowieniem Sądu Okręgowego Warszawa Praga w Warszawie z dnia 30 czerwca 2010 roku odwołano warunkowe przedterminowe zwolnienie. Karę łączną pozbawienia wolności oskarżony następnie odbywał od 10 maja 2012 roku do 9 grudnia 2012 roku.
Oceniając stopień winy oskarżonych wskazać trzeba, że są pełnoletni i mieli pełną zdolność rozpoznania znaczenia swoich czynów i pokierowania swoim postępowaniem. Jako osoby dorosłe, z pewnym doświadczeniem życiowym, mieli świadomość bezprawności swoich czynów.
Przystępując do wymiaru kary oskarżonym Sąd kierował się zasadami określonymi wart. 53 kk.
Sąd wymierzając oskarżonemuA. P.karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, miał na uwadze występujące w sprawie okoliczności łagodzące takie jak dotychczasowa niekaralność oskarżonego.
Sąd wymierzając oskarżonymK. G.iP. I.kary za czyn zart. 191 § 2 k.k.8 miesięcy pozbawienia wolności, miał na uwadze występujące w sprawie okoliczności obciążające takie jak uprzednia karalność.
Sąd wymierzając oskarżonemuP. I.karę 3 miesięcy pozbawienia wolności za czyn zart. 291 § 1 k.k., miał na uwadze występujące w sprawie okoliczność obciążającą taką jak karalność oskarżonego.
Z uwagi na to, że oskarżeniA. P.,P. I.osiągają dochody, Sąd uznał, że brak jest podstaw do zwolnienia obu oskarżonych od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całości. Sąd mając na uwadze to, że oskarżeni nie osiągają wysokich dochodów, obciążył ich opłatą sądową od kar pozbawienia wolności, zwalniając w pozostałym zakresie od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania.
Z uwagi na to, że oskarżonyK. G.aktualnie jest pozbawiony wolności, nie osiąga dochodów, Sąd doszedł do przekonania, że należy go zwolnić z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania w całości.