Sąd Okręgowy w Gliwicach
IX Zamiejscowy Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IX U 1403/15
Data wyroku: 2017-01-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariola Łącka
Słowa kluczowe: Wysokość emerytury
Podstawa prawna: art.110 a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS ( Dz. U. z 2015, poz.748 j.t)

Sygn. akt IX U 1403/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 stycznia 2017 r.
Sąd Okręgowy___________________w Gliwicach Wydział IX

    Sąd Pracy i Ubezpieczeń SpołecznychOśrodek Zamiejscowy w Rybniku

w składzie:

Przewodniczący:

SSO Mariola Łącka

Protokolant:

Joanna Metera

przy udziale ./.
po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 r. w Rybniku
sprawy z odwołaniaF. C. (1)(C.)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
o ponowne ustalenie wysokości emerytury
na skutek odwołaniaF. C. (1)
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
z dnia 12 listopada 2015 r. Znak(...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje organ rentowy do ponownego obliczenia emerytury ubezpieczonego od dnia 18 sierpnia 2015r na podstawieart. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychze wskaźnikiem wysokości podstawy wymiaru emerytury wynoszącym 254,48% przed zastosowaniem jego ograniczenia.
Sędzia
Sygn.akt IX U 1403/15

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 12.11.2015r Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
odmówiłF. C. (1)ponownego ustalenia emerytury gdyż wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury wynosi 246,05% a więc jest niższy niż 250% wobec czego brak jest podstaw do przeliczenia świadczenia w myśl art. 110a.
Ubezpieczony odwołał się od tej decyzji i wniósł o jej zmianę zarzucając, że wskaźnik wysokości podstawy wymiaru został rażąco zaniżony przez organ rentowy.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
F. C. (1)przyznano emeryturę od 26.01.1998r a do 30.04.1998r pozostawał w zatrudnieniu wKWK (...).
W kopalni tej ubezpieczony był zatrudniony w następujących okresach na stanowiskach:
- 1.08.1968r – 20.04.1971r – młodszy mechanik pod ziemią
- 4.05.1973r – 31.01.1986r – mechanik górniczy pod ziemią
- 1.02.1986r – 06.02.1986r – ślusarz pod ziemią
- 8.02.1987r – 30.04.1998r – ślusarz mechanik pod ziemią
W dniu 18.08.2015r ubezpieczony złożył wniosek o ponowne ustalenie wysokości emerytury na podstawieart. 110 lub 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychwedług najkorzystniejszego wariantu.
Ubezpieczony przedłożył zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu wydane przez pracodawcę na podstawie dokumentacji płacowej za lata 1980-1998.
Ubezpieczony od 7.02.1986r do 7.02.1987r przebywał na urlopie bezpłatnym (akta rentowe).
Nie zachowała się dokumentacja płacowa ubezpieczonego za okres zatrudnieniaF. C.do 1979r i nie zachowała się też z tego okresu ewidencja czasu pracy (akta osobowe).
Ubezpieczony wykonywał pracę w pełnym wymiarze czasu pracy w systemie zmianowym, w latach siedemdziesiątych pracował dodatkowo dwie niedziele w miesiącu.
Sąd w oparciu o opinie biegłej do spraw wysokości emerytur ustalił, że wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przy odtworzeniu zarobków ubezpieczonego za poszczególne lata wynosi:
1973 – 94,49%
1974 – 130,37%
1975 – 125,83%
1976 – 128,25%
1977 – 124,12%
1978 – 136,94%
1979 – 109,50%
Przy odtworzeniu zarobków ubezpieczonego biegła uwzględniła, że zgodnie z §2 załącznika nr 1 do UZP dla PW ze stycznia 1975r ubezpieczonemu po 2 latach podwyższono kategorię osobistego zaszeregowania (opinia biegłej k.22-39 akt sprawy).
Ubezpieczony nie kwestionował wyliczeń biegłej zawartych w złożonej w sprawie opinii.
Organ rentowy za błędne uznał założenie, że ubezpieczony regularnie co dwa lata był przeszeregowywany oraz że pracował dwie niedziele w każdym miesiącu mimo, że brak jest na to dowodów, za wadliwe uznał także przyjęcie na karcie 11 opinii dodatku nocnego za 183 dniówki.
W oparciu o powyższe, Sąd zważył, co następuje.
Odwołanie zasługuje na uwzględnienie.
Ubezpieczony na podstawie zaświadczenia płatnika udokumentował podstawę wymiaru składek 19 lat z tym, że wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z 1986r jest bardzo niski bo od 7.02.1986r przebywał do końca roku na urlopie bezpłatnym.
W ocenie Sądu niezasadne są zarzuty organu rentowego wobec przyjęcia przez biegłą, że ubezpieczony byłby co 2 lata przeszeregowany.
Zasada taka wynika z załącznika nr 1 do Układu Zbiorowego Pracy dla PW z 1975r. Nadto z akt osobowych ubezpieczonego wynika, że nie miał on żadnych kar i upomnień a wiec był cenionym fachowcem i chciano go jak najdłużej zatrzymać w pracy.
Jeżeli zaś chodzi o pracę w niedziele to wiarygodne są zeznania ubezpieczonego, że w latach siedemdziesiątych pracowano co najmniej dwie niedziele w miesiącu z uwagi na nacisk na wydobycie węgla.
Zgodzić się należy natomiast z organem rentowym, że biegła błędnie odtwarzając wynagrodzenie za 1974r przyjęła dodatek nocny za 183 dni.
Jednak nawet przy pominięciu zarobków ubezpieczonego za 1974r i zastąpienia ich podstawą wymiaru składek za 1976r wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury ubezpieczonego obliczony od podstawy wymiaru z lat
1976 – 128,25%
1978 – 136,94%
1980 – 252%
1981 – 257%
1982 – 251,73%
1983 – 303,54%
1984 – 281,87%
1985 – 322,84%
1987 – 248,38%
1988 – 277,50%
1989 – 269,81%
1990 – 233,52%
1991 – 229,73%
1992 – 236,68%
1993 – 332,85%
1994 – 344,24%
1995 – 336,24%
1996 – 307,79%
1997 – 274,62%
1998 – 82,61%________________
5108,15:20 = 255,40%
Sąd mylnie w wyroku wskazał, że wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury ubezpieczonego przed zastosowaniem jego ograniczenia wynosi 254,48% a nie 255,40%.
Ta omyłka rachunkowa pozostaje bez znaczenia gdyż w obu wypadkach wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury ubezpieczonego obliczony od podstawy wymiaru składek z 20 lat podlegania przez niego ubezpieczeniu z uwzględnieniem podstawy wymiaru składek przypadających w części po przyznaniu emerytury jest wyższy niż 250%.
Zatem zostały spełnione warunki zart. 110a ustawy z dnia 17.12.1998r o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2015r poz. 748 ze zm.) do ponownego obliczenia wysokości emeryturyF. C..
Dlatego też Sąd na mocyart. 47714§ 2 kpczmienił zaskarżoną decyzję orzekając jak w sentencji wyroku.
Sędzia: