Sąd Okręgowy w Łodzi
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 2340/16
Data wyroku: 2017-04-19 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: SSO P. Kuźma
Słowa kluczowe: Emerytura wcześniejsza
Podstawa prawna: art.184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 19 sierpnia 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.odmówiłW. G.prawa do emerytury. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, iż wnioskodawca na dzień 1 stycznia 1999 r. nie udowodnił 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Wskazał, że wnioskodawca udokumentował ogólny staż pracy w wymiarze 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych.(decyzja – k. 38 akt ZUS)
W dniu 19 września 2016 rokuW. G.wniósł odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o jej zmianę i uwzględnienie do stażu pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia:
- od dnia 21 czerwca 1983 roku do dnia 11 stycznia 1985 roku w(...) Związku Spółdzielni (...)wS.Zakład (...)wS.,
- od dnia 22 stycznia 1985 roku do dnia 10 stycznia 1991 roku wWojewódzkim Zakładzie (...)wS.,
- od dnia 11 stycznia 1991 roku do dnia 31 grudnia 1998 roku w(...) Spółdzielni (...)wG..
(odwołanie – k. 3- 5)
Odpowiadając na odwołanie pismem z dnia 4 października 2016 roku organ rentowy wniósł o jego oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wskazał, że ze złożonych przez wnioskodawcę świadectw pracy i angaży nie można określić charakteru jego pracy, ponieważ z dokumentów tych wynika jedynie, iż w okresie od dnia 21 czerwca 1983 roku do dnia 11 stycznia 1985 roku w(...) Związku Spółdzielni (...)wS.Zakład (...)wS.oraz od dnia 22 stycznia 1985 roku do dnia 10 stycznia 1991 roku wWojewódzkim Zakładzie (...)wS.W. G.zatrudniony był na stanowisku kierowcy.(odpowiedź na odwołanie – k. 6)

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

W. G.urodził się (...). Nie jest członkiem Otwartego Funduszu Emerytalnego.(bezsporne)
W dniu 20 lipca 2016 roku ubezpieczony złożył wniosek o emeryturę.(wniosek – k. 1 – 4 akt ZUS)
W okresie od dnia 21 czerwca 1983 roku do dnia 11 stycznia 1985 roku wnioskodawca był zatrudniony w(...) Związku Spółdzielni (...)wS.Zakład (...)wS., w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy.(świadectwo pracy – k. 8 akt osobowych w kopercie z k. 33)
W okresie tego zatrudnienia jeździł samochodami o ładowności powyżej 3, 5 tony – wywrotkamimarki S.. Jedyną pracą jaką wykonywał w tym okresie było wożenie tego typu samochodami materiałów budowlanych (piachu, cementu, cegły itp.) ze żwirowni na budowy Nie był delegowany do wykonywania innych prac. Nie miał żadnych przerw w zatrudnieniu.
(zeznania świadkaS. G.k 59, zeznania świadkaA. S.k 59, przesłuchanie wnioskodawcy – k.60 w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami k.58 odw.)
W okresie od dnia 22 stycznia 1985 roku do dnia 10 stycznia 1991 roku wnioskodawca był pracownikiemWojewódzkiego Zakładu (...)wS., zatrudniony w pełnym wymiarze czasu na stanowisku kierowcy.(świadectwo pracy – akta osobowe w kopercie z k. 28)
W okresie tym ubezpieczony jeździł cysterną z mlekiem - samochodem o ładowności powyżej 5 ton. Jeździł do mleczarniG.,R.(...)iS.. Zwoził ze zlewni mleko do tych mleczarni, a później woził mleko doŁ.,R.i do proszkowni mleka.(zeznania świadkaM. M.k 59-59 odw., zeznania świadkaK. K.k 59 odw., , przesłuchanie wnioskodawcy – k. 60 w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami k.58 odw.)
W okresie tego zatrudnienia wnioskodawca został oddelegowany na 8-9 miesięcy do przewozu regałów magazynowych zT.w różne miejsca w Polsce. Woził je samochodem ciężarowymmarki J.o ładowności 7-8 ton.(zeznania świadkaK. K.k 59 odw., , przesłuchanie wnioskodawcy – k. 60)
Decyzją z dnia 4 stycznia 2017 r. ZUS uznał wnioskodawcy okres pracy od dnia 11 stycznia 1991 roku do dnia 31 grudnia 1998 roku w(...) Spółdzielni (...)wG.jako pracę w szczególnych warunkach.(decyzja ZUS – k. 22)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zgromadzonych dowodów zarówno w postaci dokumentów, jak i osobowych źródeł dowodowych w postaci zeznań świadków, korespondujących ze sobą wzajemnie i z przesłuchaniem wnioskodawcy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie jest zasadne.
W myślart.184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity Dz.U. z 2016 roku, poz. 887), ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art.32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz
2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Zgodnie zaś z ust.2 w/w przepisu emerytura, o której mowa w ust.1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
Według treści§ 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.) za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej „wymaganym okresem zatrudniania” uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia. Pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn;

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Powołany wykaz wskazuje wszystkie te prace w szczególnych warunkach, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego.
W świetle § 2 ust.1 i 2 tegoż rozporządzenia oraz zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy, przy czym powyższe okoliczności pracownik jest obowiązany udowodnić(por. wyrok SN z 15.12.1997 r. II UKN 417/97– (...)i US(...)i wyrok SN z 15.11. 2000 r. II UKN 39/00 Prok. i Prawo(...)).
W przedmiotowym stanie faktycznym nie budzi wątpliwości fakt, iż wnioskodawca spełnia przesłanki ustawowe co do wieku – ukończył 60 rok życia oraz lat okresów składkowych i nieskładkowych – łącznie 25 lat. Skarżący nie jest członkiem Otwartego Funduszu Emerytalnego.
W ocenie Sądu rozpoznającego przedmiotową sprawę wnioskodawca spełnia również warunek co do posiadania 15 lat pracy w warunkach szczególnych.
Ustalenia Sądu dokonane w niniejszym postępowaniu dowiodły także, że w okresie od dnia 21 czerwca 1983 roku do dnia 11 stycznia 1985 roku podczas zatrudnienia w(...) Związku Spółdzielni (...)wS.wnioskodawca pracował w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o masie całkowitej powyżej 3,5 tony.
Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika bowiem, żeW. G.w spornym okresie zatrudnienia - od dnia 22 stycznia 1985 roku do dnia 10 stycznia 1991 roku wWojewódzkim Zakładzie (...)wykonywał w pełnym wymiarze czasu pracę na stanowisku kierowcy samochodów o ładowności powyżej 3,5 tony.
Prace te zaliczyć należy do prac w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A dziale VIII, poz.2 – załącznika do cytowanego rozporządzenia Rady Ministrów.
Pomocnicze znaczenie w tym zakresie stanowi wykaz zawarty w załączniku do Zarządzenia Ministra Komunikacji Nr 64 z dnia 29 czerwca 1983 w sprawie prac w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu komunikacji, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego oraz do wzrostu emerytury lub renty inwalidzkiej (Dz. Urz. MB z dnia 13 lipca 1983 r.). Stanowisko to wymienione zostało w Wykazie A, Dziale VIII, poz. 2, pkt 5 – kierowca samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony.
Stosownie do § 2 ust.1 okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. W myśl § 2 ust. 2 okresy takiej pracy stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według określonego wzoru, lub świadectwie pracy.
Regulacja § 2, statuująca ograniczenia dowodowe i obowiązująca w postępowaniu przed organem rentowym, nie ma jednak zastosowania w postępowaniu odwoławczym przed sądem pracy i ubezpieczeń społecznych. W konsekwencji okoliczność i okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach sąd uprawniony jest ustalać także innymi środkami dowodowymi niż dowód z zaświadczenia zakładu pracy, w tym zeznaniami świadków (por. uchwała Sądu Najwyższego z 27 maja 1985 r. sygn. III UZP 5/85, uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984 r. III UZP 6/84).
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na okoliczność pracy wykonywanej przez wnioskodawcę w szczególnych warunkach dopuścił dowód z zeznań świadków i przesłuchania wnioskodawcy.
Dowody te pozwoliły na dodanie do okresu pracy w szczególnych warunkach przyjętego przez organ rentowy tj. od dnia 11 stycznia 1991 roku do dnia 31 grudnia 1998 roku w(...) Spółdzielni (...)wG.– 7 lat, 11 miesięcy i 20 dni (a nie jak błędnie przyjął ZUS 7 lat, 10 miesięcy i 23 dni) dodatkowo spornych okresów zatrudnienia wnioskodawcy:
- w(...) Związku Spółdzielni (...)wS.Zakład (...)wS.w okresie od dnia 21 czerwca 1983 roku do dnia 11 stycznia 1985 roku (1 roku, 6 miesięcy i 21 dni)
- wWojewódzkim Zakładzie (...)wS., w okresie od dnia 22 stycznia 1985 roku do dnia 10 stycznia 1991 roku (5 lat, 11 miesięcy i 20 dni)
Tak poczynione ustalenia wskazują, żeW. G.legitymuje się stażem pracy w warunkach szczególnych w rozmiarze przekraczającym 15 lat (15 lat i 6 miesięcy).
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy, na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał wnioskodawcy prawo do spornego świadczenia.
Na mocy art.129 ust.1 cytowanej ustawy, świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu.
Wnioskodawca złożył wniosek w dniu 20 lipca 2016 roku i w dniu 8 czerwca 2016 roku ukończył 60 lat, zatem prawo do emerytury nabył od dnia lipca 2016 r.
Z tych wszystkich względów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.
A.L.