Sąd Okręgowy w Kaliszu
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 691/17
Data wyroku: 2017-11-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Romuald Kompanowski
Słowa kluczowe: Emerytura wcześniejsza, Emerytura
Podstawa prawna: art. 32 i art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt V U 691/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 listopada 2017 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSO Romuald Kompanowski
Protokolant p.o. stażysty Patrycja Kinder
po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2017 r. w Kaliszu
odwołaniaK. T.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.
z dnia 19 lipca 2017 r. oraz 25 lipca 2017 r. Nr(...)
w sprawieK. T.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.
o emeryturę
Zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.z dnia 19 lipca 2017 r. oraz 25 lipca 2017 roku znak(...)w ten sposób, że przyznaje odwołującemu prawo do emeryturę poczynając od dnia(...).

UZASADNIENIE
Decyzją z 19 lipca 2017 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.odmówiłK. T.prawa do emerytury dla pracowników zatrudnionych w szczególnych albowiem wnioskodawca nie przedłożył świadectwa pracy w warunkach szczególnych potwierdzającego pracę w takim charakterze w rozmiarze co najmniej 15 – u lat. Tym samym organ rentowy nie zaliczył wnioskodawcy do okresu takiego zatrudnienia pracy w latach 1979 – 86.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyłK. T.wnosząc o zmianę decyzji i przyznanie prawa do emerytury przy zaliczeniu zakwestionowanego okresu jako okresu pracy w warunkach szczególnych.
Kolejną decyzją z 25 lipca 2017 r. organ rentowy uchylił decyzję z 19 lipca 2017 r. i jednocześnie ponownie odmówił wnioskodawcy prawa do emerytury.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania.
Sąd ustalił, co następuje:
OdwołującyK. T.urodzony (...), w okresie 2.05.1979 – 17.04.1986 był pracownikiemPrzedsiębiorstwa (...)wP.Oddział wK.na stanowisku kierowcy pojazdu samochodowego.
dowód: świadectwo pracy w aktach kapitałowych odwołującego.
W chwili zatrudniania odwołujący posiadł prawo jazdy uprawniające między innymi od 11 sierpnia 1976 r. do kierowania pojazdami samochodowymi o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony.
dowód: prawo jazdy odwołującego przedłożone w toku rozprawy – zapis nagrania 00:01:20
Odwołujący w powyższym okresie wykonywał codziennie i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązki kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Powyższe obowiązki odwołujący wykonywał codziennie w czasie maksymalnym dopuszczalnym do pracy kierowców. Średni dobowy czas pracy odwołującego był nie mniejszy niż 8 godzin. Aż do rozwiązania stosunku pracy, pracodawca nie zmieniał odwołującemu rodzaju pojazdu.
dowód: zeznania świadków:J. S.,J. F., zeznania odwołującego.
Łączny okres składkowy i nieskładkowy odwołującego na dzień 1 stycznia 1999 r. wynosi 25 lat. Uznany przez ZUS okres pracy w warunkach szczególnych to 11 lat 4 miesiące i 29 dni przypadający poza badanym okresem. Odwołujący jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego i złożył wniosek o przekazanie zgromadzonych tam środków na dochody budżetu państwa.
/bezsporne/
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17.12. 1998 r. o emeryturach i rentach (Dz. U. z 2013 r. poz.1440 z póz. zm.) ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącymi pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 ustawy.
Osoby urodzone po dniu 31 grudnia 1948 r. w myśl uregulowania zawartego w przepisie art. 184 ust. 1 cytowanej ustawy mogą nabyć prawo do emerytury na powyższych warunkach po osiągnięciu wieku określonego w art.32 ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy tj. w dniu 1 stycznia 1999 r. osiągnęli:
- okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat
oraz
- okres składkowy i nieskładkowy wynoszący w przypadku mężczyzn co najmniej 25 lat.
Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa wyżej, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych.
Wiek emerytalny, o którym mowa w art. 32 ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym wyżej przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Zgodnie z przepisem § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach (Dz. U. nr 8 poz. 43 z póz. zm.) za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej "wymaganym okresem zatrudnienia", uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami składkowymi, okresami nieskładkowymi oraz ewentualnie okresami uzupełniającymi (okresy ubezpieczenia rolniczego, okresy pracy w gospodarstwie rolnym). W myśl § 4 ust.1 cytowanego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:
1) osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn,
2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Przepis § 2 ust. 1 cytowanego rozporządzenia wymaga do zaliczania okresów pracy w warunkach szczególnych do okresów uprawniających do wcześniejszej emerytury aby praca taka była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy o charakterze osobowym oraz w postaci świadectwa pracy, wskazuje jednoznacznie, iż odwołujący legitymuje się wymaganym okresem pracy w warunkach szczególnych. Odwołujący wykonywał od 2.05.1979 r. do 17.04.1986 r. prace polegające na kierowaniu samochodem ciężarowym o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Prace takie spełniały warunki wymienione w wykazie A dział VIII pkt 2 załącznika do cytowanego wyżej rozporządzenia. Pracę taką odwołujący wykonywał codziennie i w pełnym wymiarze czasu pracy. Łączny okres wykonywania takiej pracy wynosi 6 lat 11 miesięcy i 17 dni co po doliczeniu okresu pracy w warunkach szczególnych uznanego przez ZUS w rozmiarze 11 lat 4 miesiące i 29 dni sprawi o ponad 15 letnim okresie.
Spełniona została zatem przesłanka co najmniej 15-letniej pracy w warunkach szczególnych. Cały badany okres pracy w warunkach szczególnych przypada przed dniem 1 stycznia 1999 r.
Poza sporem pozostawało spełnienie przez odwołującego pozostałych warunków koniecznych do przyznania emerytury. Odwołujący legitymował się na dzień 1 stycznia 1999 r. 25-letnim okresem ubezpieczenia. Miał też ukończony 60-ty rok życia(...).
Zaskarżona decyzja oraz decyzja z 25 lipca 2017 r. podlegały więc zmianie jak w sentencji.