Sąd Okręgowy w Szczecinie
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII GC 453/15
Data wyroku: 2017-02-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Górska
Słowa kluczowe: Odpowiedzialność członka zarządu
Podstawa prawna: art. 299 ksh

Sygn. akt VIII GC 453/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 lutego 2017 r.
Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VIII Gospodarczy
w składzie następującym:
PrzewodniczącySSO Agnieszka Górska
Protokolant:Joanna Drobińska
po rozpoznaniu w dniu25 stycznia 2017 r. w Szczecinie
sprawy z powództwaCentrum (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółki komandytowej wT.
przeciwkoW. K.iP. M.
o zapłatę
Izasądza od pozwanejW. K.na rzecz powódkiCentrum (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółki komandytowej wT.kwotę 79.439,55 zł (siedemdziesięciu dziewięciu tysięcy czterystu trzydziestu dziewięciu złotych pięćdziesięciu pięciu groszy) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty 73.747,01 zł (siedemdziesięciu trzech tysięcy siedmiuset czterdziestu siedmiu złotych jednego grosza) od dnia 25 marca 2014 r.;
IIoddala powództwo w pozostałej części;
IIIzasądza od pozwanejW. K.na rzecz powódki kwotę(...)(siedmiu tysięcy pięciuset osiemdziesięciu dziewięciu) złotych tytułem kosztów procesu;
IVzasądza od powódki na rzecz pozwanegoP. M.kwotę 4486,39 zł (czterech tysięcy czterystu osiemdziesięciu sześciu złotych trzydziestu dziewięciu groszy) tytułem kosztów procesu.
Sygn. akt VIII GC 453/15

UZASADNIENIE
W pozwie z dnia 30 stycznia 2015 r. powódkaCentrum (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółka komandytowa wT.(poprzednio(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółka komandytowa wT.) wniosła o zasądzenie od pozwanychŁ. M.iW. K.solidarnie kwoty 79 439,55 złotych wraz z odsetkami ustawowymi od kwoty 73 747,01 złotych od dnia 28 lutego 2012 r. oraz kosztami postępowania według norm przepisanych.     W uzasadnieniu powódka wskazała, że roszczenie wywodzi zart. 299 k.s.h.gdyż pozwani jako byli członkowie zarządu(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąodpowiadają całym swoim majątkiem za jej zobowiązania. Natomiast egzekucja wobecspółki (...)okazała się bezskuteczna.
W odpowiedziach na pozew pozwani wnieśli o oddalenie powództwa w całości.   Pozwani podnieśli, że nie dopuścili się zaniedbań w zakresie braku złożenia wniosku o ogłoszenie upadłościspółki (...). Zdaniem pozwanych w chwili powstania zobowiązania dochodzonego pozwem, jak też w chwili jego wymagalności kondycja spółki nie wskazywała w żaden sposób na konieczność złożenia wniosku o ogłoszenie je upadłości. Zarzucono też powódce, że nieprawidłowo naliczyła odsetki. PozwanaW. K.zarzuciła nadto, że przed powstaniem wierzytelności powoda przestała być członkiem zarządu spółki.

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
Powódkai (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwG.zawarły w dniu 18 października 2010 r. umowę, na podstawie której powódka świadczyła pozwanej usługi doradztwa finansowego celem uzyskania dofinansowania w ramach programu(...).          Strony umówiły się, że wynagrodzenie będzie płatne na podstawie faktur wystawianych i dostarczanych przez powódkę w terminie 7 dni od zdarzenia opisanego w harmonogramie prac stanowiącym załącznik nr 1 do umowy. Zgodnie z treścią harmonogramu wynagrodzenie z tytułu prowizji w wysokości 4 % przyznanej kwoty dofinansowania płatne miało być w terminie 90 dni od zawarcia umowy dofinansowania. Powódka wywiązała się z umowy skutkiem czego pozwana otrzymała na podstawie umowy zawartej w dniu 24 października 2011 roku dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka ((...)) 2007 – 2013.      Z tytułu wykonania usługi powódka wystawiła pozwanej faktury VAT na łączną kwotę 93 507,01 zł, w tym w dniu 13 lutego 2012 r.fakturę VAT o nr (...)na kwotę 83 747,01 złotych, z której do zapłaty pozostało 73 474,01 zł.

Bezsporne, nadto

:
- faktury VAT k. 6,449 – 440,
- wyciąg z rachunku k. 441,
- umowa o dofinansowanie k. 106 - 119,444 - 445,
- umowa z dnia 18 października 2010 r. z harmonogramem k. 442-443,
- wniosek beneficjenta o płatność k. 446-448.
Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym wydanym w dniu 18 kwietnia 2013 roku w sprawie V GNc 160/13 Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku nakazał(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwG.aby zapłaciła na rzecz powódki kwotę 73 474,01 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 28 lutego 2012 r. oraz kosztami sądowymi w kwocie 922 zł, kosztami zastępstwa procesowego w kwocie 3 600 zł oraz kosztami opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.

Dowód:

- nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 18 kwietnia 2013 r. k. 9
Na podstawie tytułu wykonawczego obejmującego wyżej wymieniony nakaz zapłaty, zaopatrzony postanowieniem Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku z dnia 19 czerwca 2013 roku w klauzulę wykonalności, zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne.   W toku postępowania egzekucyjnego ustalono, żespółka (...)nie posiada żadnych ruchomości, nieruchomości, wierzytelności, nie posiada także rachunków bankowych.  Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2014 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Gorzowie Wielkopolskim umorzył postępowanie egzekucyjne wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji, ustalając koszty egzekucyjne na kwotę 181,54 zł.

Dowód:

- postanowienie z dnia 27 stycznia 2014 r. k. 7,
- wysłuchanie wierzyciela z dnia 29 listopada 2013 r. k. 101
W piśmie z dnia 17 marca 2014 r. powódka wezwała pozwanych do zapłaty w terminie do 24 marca 2014 r. należności niezapłaconych przezspółkę (...), na które składała się kwoty: 73 474,01 złotych z odsetkami ustawowymi od 28 lutego 2012 r., 922 złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych, 2 617 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, 72 złote tytułem zwrotu kosztów postępowania klauzulowego, 181,54 złotych tytułem wydatków poniesionych w postępowaniu egzekucyjnym przeciwko spółce.

Dowód:

- wezwanie do zapłaty k. 8
PozwanaW. K.pełniła funkcję prezesa zarządu(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwG.w okresie od dnia 5 lutego 2003 roku do dnia 31 sierpnia 2010 r., a następnie od dnia 3 grudnia 2010 r. do dnia 7 września 2011 r. PozwanyP. M.pełnił funkcję prezesa zarządu spółki od dnia 7 września 2011 r. do dnia 5 września 2012 r.

Dowód:

- odpis pełny z Krajowego Rejestru Sądowego k. 13 – 16, 102 - 105
- odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego k. 17 - 20
W 2010 r.spółka (...)posiadała aktywa o niewielkiej wartości ekonomicznej, jednak co do rzetelności wykazania i zgodności ze stanem faktycznym w przypadku aktywów w postaci środków pieniężnych o wartości 62 007,28 zł istnieją poważne wątpliwości z uwagi na brak w tym roku realnego źródła wpływu kwoty 53 689,93 zł zwiększającej w bilansie stan środków pieniężnych. Wątpliwości budzi ujęcie wartości w sprawozdaniu finansowym w pozycji pasywów „Należne wpłaty na poczet kapitału podstawowego” i w pozycji aktywów „Środki pieniężne w kasie i na rachunkach”. Ujęcie w bilansie z końca 2010 r. kwoty 60 000 zł w pozycji pasywów „Należne wpłaty na poczet kapitału podstawowego” zawyża wartość kapitału własnego w 2010 r. powodując, że przyjął on wartość dodatnią w bilansie na koniec tego okresu. W przypadku nieuwzględnienia ww. kwoty 60.000 zł wartość kapitału własnego zostałaby wykazana jako wartość ujemna w wysokości minus 48 708,25 zł i wówczas zobowiązania spółki przekraczałyby jej majątek, a tym samym spełnione zostałyby przesłanki ogłoszenia upadłości spółki.
W 2011 r. wystąpiła ujemna wartość kapitału własnego (minus 79 064,20 zł) co oznacza, że zobowiązania spółki przekroczyły wartość jej majątku. Wystąpiły więc przesłanki ogłoszenia upadłości zawarte wart. 10 i art. 11 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze(według stanu na koniec 2011 r.). Spółka nie posiadała jednak płynnych aktywów o wartości, która umożliwiłaby zaspokojenie jej zadłużenia. Rzeczowe aktywa trwałe, wartości niematerialne i prawne, należności długoterminowe i inwestycje długoterminowe na koniec 2011 roku miały wartość zerową. Nie istniały szanse zaspokojenia ewentualnych wierzycieli z powodu braku lub niewielkiej wartości realnych zasobów majątkowych będących w dyspozycji spółki. Natomiast wartość aktywów w pozycji należności krótkoterminowych z tytułu podatków, dotacji i ubezpieczeń społecznych (1 709 082,99 zł) wynikała z księgowego ujęcia w tej pozycji aktywów oczekiwanego przez spółkę przyszłego wpływu środków z tytułu finansowania w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka ((...)) 2007 – 2013. W stosunku do tej wartości w pasywach bilansu przeciwstawnie wykazano pozycję „Inne rozliczenia międzyokresowe” o wartości 1 702 194,67 zł. Ujęcie tej wartości w ewidencji stanowiło księgowe wyrażenie oczekiwań spółki co do przyszłego finansowania, nie zaś realny składnik aktywów.
Rok 2012 spółka zakończyła także stratą w wysokości 92 557,59 zł. Wartość zobowiązań spółki na dzień 31 grudnia 2012 r. wynosiła 406 136,36 zł co stanowiło wzrost o ponad 90 % w stosunku do 2011 roku. Wartość kapitału własnego osiągnęła wartość ujemną w wysokości minus 261 313,57 zł. Także w tym roku wystąpiły przesłanki ogłoszenia upadłości ponieważ zobowiązania spółki przekroczyły wartość jej majątku. Wskaźnik płynności bieżącej (stosunek aktywów obrotowych do zobowiązań krótkoterminowych) uległ drastycznemu zmniejszeniu w porównaniu z rokiem 2011 i na koniec 2012 r. wyniósł 0,06. Tak niski poziom wskaźnika płynności bieżącej oznacza, że w roku 2012 spółka całkowicie utraciła płynność finansową i możliwość bieżącej regulacji swoich zobowiązań. Spółka również w tym okresie nie posiadała aktywów, które umożliwiłyby zaspokojenie ewentualnych roszczeń. Rzeczowe aktywa trwałe, wartości niematerialne i prawne, należności długoterminowe i inwestycje długoterminowe na koniec 2012 r. miały wartość zerową. Wobec tego na koniec 2012 r. żadna z pozycji aktywów nie dawała możliwość zaspokojenia roszczeń ewentualnych wierzycieli.
Jedynym składnikiem aktywów trwałych w całym analizowanym okresie (2010 – 2101) były długoterminowe rozliczenia międzyokresowe o wartości 120 445,27 zł posiadające raczej hipotetyczną niż realną wartość ekonomiczną przy regulacji zobowiązań bieżących.

Dowód:

- zapisy na kontach, obroty i salda kont, wydruki księgi handlowej, sprawozdania finansowe, rachunki zysków i strat, bilans, deklaracja VAT 7 k. 126 – 378,
- pisemna opinia biegłego sądowegoP. P.k. 392 – 415,
- ustna uzupełniająca opinia biegłego sądowegoP. P.k. 467 – 469.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Powództwo okazało się uzasadnione jedynie w stosunku do pozwanejW. K..
Stan faktyczny niniejszej sprawy został ustalony w oparciu o dokumenty zaoferowane przez strony, które Sąd uznał za wiarygodne; żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności.
Ustalenia faktyczne Sąd czynił także na podstawie opinii biegłego sądowegoP. P.. Kierując się kryteriami, o jakich mowa wart. 233 § 1 k.p.c., Sąd uwzględnił zarówno pisemną jak i ustną uzupełniającą opinię biegłego sądowego. Opinie powyższe były spójne i wydane zostały w oparciu o całokształt dowodów znajdujących się w aktach sprawy. Zawierały one logiczne wnioski uwzględniające fakt, iż dokumentacja dostarczona przez pozwanych w celu sporządzenia opinii była niepełna, gdyż zawierała jedynie wybrane dokumenty źródłowe. Nie można przy tym czynić biegłemu jakichkolwiek zarzutów, iż sam nie poszukiwał materiału dowodowego z tego względu, że obowiązek gromadzenia dowodów spoczywa na stronach postępowania a ewentualne zaniechania w tej kwestii rodzą skutki ujemne dla samej, nienależycie wywiązującej się z tego obowiązku strony. Wątpliwości jakie powstały po sporządzeniu opinii pisemnej, w szczególności dotyczące kwestii zawyżenia wartości dodatniej kapitału własnegospółki (...)o kwotę 60 000 zł w bilansie za 2010 roku oraz środków pieniężnych w kasie i na rachunkach bankowych o kwotę 62 007,28 zł zostały rzeczowo i wnikliwie wyjaśnione przez biegłego w drodze ustnej opinii uzupełniającej, zaś strony nie zdołały podważyć wniosków z niej wyprowadzonych. Opinia sporządzona w ten sposób nie budzi zastrzeżeń pod względem jej fachowości i rzetelności stanowiąc istotną podstawę rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 25 stycznia 2017 r. Sąd oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z akt rejestrowychspółki (...)zgłoszonego w odpowiedziach na pozew. Wniosek ten, w świetle zgromadzonego materiału dowodowego dostatecznie wyjaśniającego fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, nie znajdował uzasadnienia, zwłaszcza że pozwani nie sprecyzowali na jaką okoliczność dowód z akt rejestrowych miałby zostać przeprowadzony. Poza tym procedura cywilna nie przewiduje dowodu z akt, zaś pozwani reprezentowani przez zawodowego pełnomocnika nie sprecyzowali, o jakie konkretnie dowody chodzi. Wskazać też należy, że Sąd nie gromadzi dowodów za strony i dopiero udokumentowana niemożność otrzymania określonych dokumentów powoduje, że Sąd występuje o ich udostępnienie do właściwych organów, natomiast pozwani nie wskazywali na to by nie mogli uzyskać dowodów we własnym zakresie.
Podstawę prawną roszczenia stanowiart. 299 § 1 k.s.h., zgodnie z którym jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, członkowie zarządu odpowiadają solidarnie za jej zobowiązania.
Odpowiedzialność członka zarządu ma charakter subsydiarny, co oznacza, że dopiero brak możliwości wyegzekwowania należności z majątku spółki pozwala na wystąpienie z roszczeniem przewidzianym wart. 299 k.s.h.Celem wprowadzonego unormowania jest zapewnienie wierzycielom poszkodowanym nierzetelnym postępowaniem członków zarządu, możliwości zaspokojenia się z ich majątków osobistych. Ma ono na celu wyrównanie uszczerbku poniesionego przez wierzycieli spółki wskutek zawinionego działania członków zarządu (por. uzasadnienie wyroku SN z dnia 28 stycznia 2004r., IV CK 176/02, Wokanda 2004/9/7). Wykazanie przesłanek odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki wymienionych wart. 299 §1 k.s.h.spoczywa - zgodnie z ogólną zasadą rozkładu ciężaru dowodu - na stronie powodowej.
Badając przesłanki określone wart. 299 § 1 k.s.h.Sąd w pierwszej kolejności uznał, że spełniona została podstawowa przesłanka, określona w tym przepisie, jaką jest bezskuteczność egzekucji. W orzecznictwie wskazuje się, że ustalenie przewidzianej przesłanki może nastąpić na podstawie każdego dowodu, z którego wynika, że spółka nie ma majątku pozwalającego na zaspokojenie wierzyciela pozywającego członków zarządu (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 2003 r., sygn. V CKN 416/01, opubl. w OSNC 2004, nr 7-8, poz. 129; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2008 r., sygn. V CSK 527/07, Lex nr 395215). Dowodem bezskuteczności egzekucji jest w szczególności postanowienie komornika o umorzeniu postępowania, ale także wszelkie inne dowody wskazujące, że w danej sytuacji nie jest realne uzyskanie zaspokojenia przez wierzyciela z pozostałego jeszcze majątku spółki. Analizowaną bezskuteczność egzekucji strona powodowa wykazała postanowieniem komornika o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z dnia 27 stycznia 2014 r. oraz poprzedzającym je wysłuchaniem wierzyciela z dnia 29 listopada 2013 r. Z dokumentów tych wynika, że nie ustalono majątkuspółki (...), z którego mogłaby być skutecznie prowadzona egzekucja. Komornik podjął czynności zmierzające do ustalenia składników majątku spółki jednak nie zakończyły się one pozytywnym efektem. W tym kontekście należało przyjąć, że powódka wykazała, iż skierowana do majątku spółki egzekucja należności zasądzonych nakazem zapłaty z dnia 18 kwietnia 2013 r. (sygn. akt V GNc 160/13) okazała się bezskuteczna. Pozwani zresztą ani w odpowiedziach na pozew ani w toku całego postępowania okoliczności tej nie kwestionowali.
W związku z powyższym rzeczą pozwanych było wykazanie, że zostały spełnione przesłanki zart. 299 § 2 k.s.h., które pozwalały na uwolnienie ich od odpowiedzialności za zobowiązanie spółki.  Z przepisu tego wynika, że członek zarządu może uwolnić się od odpowiedzialności, jeśli wykaże, że we właściwym czasie doszło do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości spółki lub wszczęto wobec niej postępowanie układowe, bądź wykaże, że choć nie doszło we właściwym czasie do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości spółki (lub nie wszczęto postępowania układowego), to miało to miejsce nie z jego winy, bądź też, że choć nie doszło we właściwym czasie do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości spółki (lub nie wszczęto postępowania układowego), to wierzyciel nie poniósł z tego tytułu szkody.
Dokonując odmiennego rozstrzygnięcia odnośnie każdego z pozwanych Sąd miał na uwadze przede wszystkim to, że zobowiązanie wobec powódki powstało już z chwilą zawarcia umowy zespółką (...)tj. w dniu 18 października 2010 r. Wprawdzie kwota zasądzona nakazem zapłaty, której egzekucja okazała się bezskuteczna wynikała z faktury wystawionej w dniu 13 lutego 2012 r., niemniej wystawienie tej faktury było jedynie konsekwencją nastąpienia zdarzeń przewidzianych w umowie i w harmonogramie załączonym do tej umowy. Strony ustaliły bowiem zapłatę wynagrodzenia należnego powódce w taki sposób, że część prowizyjna tego wynagrodzenia miała zostać uiszczona dopiero po podpisaniu umowy z instytucją dofinansowującą, co nastąpiło w dniu 24 października 2011 r.
W ocenie Sądu pozwanaW. K.nie wykazała ewentualnych przesłanek egzoneracyjnych, wymienionych wart. 299 § 2 k.s.h.Sąd miał na uwadze fakt, że pozwana była członkiem zarządu w okresie od 5 lutego 2003 r. do 31 sierpnia 2010 r. i następnie od 3 grudnia 2010 r. do 7 września 2011 r. W związku z tym zasadny jest wniosek, że pozostawała ona członkiem zarząduspółki (...)w tym czasie kiedy istniało zobowiązanie wobec powódki, choć nie było ono jeszcze wymagalne, gdyż nie doszło do zawarcia umowy o dofinansowanie. Zauważyć w tym miejscu należy, że odpowiedzialność za zobowiązania spółki w razie bezskuteczności egzekucji ponosi osoba będąca członkiem zarządu w czasie istnienia zobowiązania, a ściślej rzecz ujmując w czasie istnienia podstawy tego zobowiązania, miarodajne jest zatem istnienie zobowiązania a nie jego wymagalność (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2010 r., V CSK 248/09, wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 16 kwietnia 2014 r., I ACa 718/13, LEX nr 1488664). Wprawdzie z opinii biegłego sądowego jednoznaczne wynika, że złożenie wniosku o ogłoszenie upadłościspółki (...)w latach 2011 – 2012 nie doprowadziłoby do zaspokojenia wierzycieli z uwagi na brak jakiegokolwiek majątku (aktywów trwałych) przedstawiających wartość ekonomiczną, które pozwoliłyby na zaspokojenie tych roszczeń.
Pozwana nie wykazała jednak, że wierzyciel nie poniósłby szkody w przypadku zgłoszenia wniosku o upadłość już w 2010 roku. Zauważyć należy, że to na stronie pozwanej, jako członku zarządu, spoczywał zgodnie zart. 6 k.c.ciężar dowodu, iż także w tym okresie tj. w 2010 r. nie było podstaw do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłościspółki (...)bądź też, że nawet w przypadku zaniechania złożenia tego wniosku wierzyciel nie poniósłby szkody. Z opinii biegłego sądowego wynika, że wprawdzie sprawozdania finansowe za 2010 r. wskazują, iż nie było podstaw do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości w tym właśnie okresie, niemniej biegły jednocześnie wskazał i wyjaśnił wątpliwości co do rzetelności bilansu i rachunku zysków i strat za 2010 rok, w szczególności odnoszące się do ujęcia w tych dokumentach kwoty 60 000 złotych umieszczonej w pozycji wpłat należnych na kapitał. Biegły w sposób przekonujący uzasadnił brak podstaw do ujęcia tej kwoty w tej pozycji wskazując, że w przypadku pominięcia owej kwoty w istocie doszłoby do nadwyżki zobowiązań spółki nad posiadanym przez nią majątkiem a tym samym należałoby uznać, że istnieją podstawy do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości.
Biorąc pod uwagę fakt, że to na stronie pozwanej spoczywał obowiązek wykazania, kiedy zaistniały podstawy do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości, nie można w świetle opinii biegłego przyjąć, iż pozwana wykazała brak takich podstaw w 2010 r. Przeciwnie, opinia biegłego opracowana na podstawie dokumentów złożonych przez samą stronę pozwaną podaje w wątpliwość to, że faktycznie w 2010 r. takie przesłanki nie zaistniały, a tym samym pozwana tego faktu nie wykazała.
Na rozprawie biegły wyjaśnił wprawdzie, że także w 2010 r., przy wyłączeniu kwoty 60.000 zł spółka nie byłaby w stanie zaspokoić żadnych należności, jednakże Sąd miał na uwadze to, że złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości już w 2010 r., w szczególności w tym okresie, w którym pozwana sprawowała obowiązki członka zarządu, czyli do 31 sierpnia 2010 r. pozwoliłoby uniknąć powódce zawarcia umowy zespółką (...), z której to umowy powódka wywodziła swoje późniejsze roszczenia. Tym samym sam fakt, że zobowiązanie, za które odpowiadać mają członkowie zarządu, powstało już po okresie sprawowania przezW. K.funkcji członka zarządu w 2010 r. nie jest równoznaczne z uwolnieniem się przez nią od odpowiedzialności określonej wart. 299 § 2 k.s.h.. W sytuacji bowiem, w której nie doszłoby do zawarcia umowy pomiędzy powódką aspółką (...), powódka nie poniosłaby szkody w postaci niezaspokojonej wierzytelności z tytułu tej umowy (por. wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 17 stycznia 2007 r. II CSK 322/06, w którym przyjęto, że postępowanie likwidacyjne nie wyłącza odpowiedzialności członków zarządu (art. 299 § 1 KSH) za zobowiązania, które stały się wymagalne w toku likwidacji, a które nie powstałyby gdyby pozwani członkowie zarządu wystąpili z wnioskiem o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie, nadto wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie - VI Wydział Cywilny z dnia 18 czerwca 2015 r., VI ACa 1147/14).
Z podanych powyżej względów Sąd uwzględnił powództwo skierowane przeciwko pozwanejW. K.. Sąd uznał, że powódce przysługuje względem pozwanej roszczenie w wysokości żądanej należności głównej, to jest co do kwoty 79 439,55 zł. Na powyższą kwotę składają się następujące kwoty: 73 747,01 zł zasądzona nakazem zapłaty wydanym przez Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 18 kwietnia 2013 r, 922,00 złotych tytułem kosztów procesu zasądzonych na rzecz powódki powyższym nakazem zapłaty, 3 610 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego zasądzonych powyższym nakazem zapłaty, 72 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania z wniosku o nadanie klauzuli wykonalności, 900,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu egzekucyjnym i 181,54 zł tytułem kosztów postępowania egzekucyjnego.
Sąd nie uznał jednak za uzasadnione w całości żądania powódki w zakresie odsetek, z tego względu oddalono powództwo w części. Przyczyną takiego stanowiska było przyjęcie, że roszczenie skierowane przeciwko członkowi zarządu ma charakter odszkodowawczy, a co za tym idzie, brak jest bezpośredniego przełożenia pomiędzy terminem opóźnienia, w jakie popadłaspółka (...), której pozwana była członkiem zarządu, a terminem opóźnienia samego członka zarządu – pozwanej, który odpowiada za szkodę wywołaną niezgłoszeniem wniosku o upadłość we właściwym terminie.
Pamiętać należy, że roszczenie wobec członka zarządu określone wart. 299 k.s.h.powstaje w zasadzie w chwili bezskuteczności egzekucji wierzytelności objętej prawomocnym tytułem egzekucyjnym wystawionym przeciwko spółce, z reguły bowiem już wtedy, gdy egzekucja okaże się bezskuteczna, wierzyciele spółki dowiadują się o szkodzie i osobie odpowiedzialnej do jej naprawienia. Termin spełnienia takiego świadczenia odszkodowawczego nie jest jednak oznaczony, ani nie wynika z właściwości zobowiązania. Wymagalność roszczenia należy więc określić zgodnie zart. 455 k.c., a zatem niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania i dopiero od dnia wymagalności świadczenia wierzyciel może, zgodnie zart. 481 k.c., żądać odsetek za opóźnienie w jego spełnieniu (uchwała SN z dnia 7 grudnia 2006 r., sygn. akt III CZP 118/06, opubl. w OSNC 2007r., nr 9, poz. 136).  Stąd wniosek, że o opóźnieniu pozwanej można mówić dopiero wtedy, kiedy zgodnie z przepisamiKodeksu cywilnego, dotyczącymi terminów wymagalności, popadła ona w opóźnienie, to jest dopiero od wezwania jej do zapłaty roszczenia odszkodowawczego. Co do zasady nie jest wykluczone, aby szkoda, którą poniosła powodowa spółka wskutek niezłożenia wniosku o ogłoszenie upadłości obejmowała również odsetki za opóźnienie, których nie udało się wyegzekwować od samej spółki. Wówczas jednak strona powodowa winna obliczyć wartość tych odsetek, ująć je w postaci kwotowej i wezwać pozwanego do zapłaty tak wyliczonej szkody, obejmującej również odsetki. Skoro bowiem roszczenie przeciwko członkowi zarządu ma charakter odszkodowawczy, a tym samym bezterminowy, to aby skutecznie go dochodzić dłużnik musi zostać powiadomiony o kwocie szkody i terminie zapłaty. W niniejszej sprawie powódka jednak tego nie uczyniła -  w konsekwencji pozwana nie miała wiedzy o kwocie odsetek w chwili wezwania - a zatem odsetki za opóźnienie od kwoty 73 747,01 zł należą jej się zgodnie zart. 455 k.c.od dnia następującego po dniu wyznaczonym w wezwaniu do zapłaty, czyli od dnia 25 marca 2014 r.
Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia powództwa wobec pozwanegoP. M., który był członkiem zarząduspółki (...)w okresie od 7 września 2011 roku do 5 września 2012 roku. Została wprawdzie spełniona przesłanka pozostawania członkiem zarządu w tym okresie, w którym już niewątpliwie istniało zobowiązanie wobec powódki, a nawet było wymagalne. Jednocześnie z opinii biegłego wynika w sposób jednoznaczny, że w latach 2011 – 2012 zostały spełnione przesłanki do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości spółki, gdyż zobowiązania spółki przekraczały jej majątek, zaś spółka pod koniec 2011 r. utraciła możliwość bieżącego funkcjonowania w wyniku utraty płynności bieżącej. Wnioskowanie w tym zakresie możliwe było już w świetle samej treści sprawozdania finansowego. Niemniej, z opinii biegłego wynika także to, że nie było szans na zaspokojenie wierzyciela a to z uwagi na brak jakiegokolwiek majątku, który mógłby służyć temu celowi. Biegły wskazał, że aktywa posiadane przezM. I.nie miały większej wartości ekonomicznej i nie umożliwiały zaspokojenia ewentualnych roszczeń wierzycieli w przypadku upadłości. Z tych względów została spełniona przesłanka określona w ostatniej częściart. 299 § 2 k.s.ha mianowicie, że mimo niezgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości wierzyciel nie poniósł szkody. Nawet zatem, gdybyP. M.zgłosił we właściwym czasie wniosek o ogłoszenie upadłości spółki nie doszłoby do zaspokojenia roszczeń powódki zasądzonych nakazem zapłaty.
Sąd jednocześnie uznał, że odniesieniu do tego pozwanego nie można przyjąć takiej argumentacji jak w przypadkuW. K., a mianowicie, że zgłoszenie przez niego wniosku o upadłość zapobiegłoby doprowadzeniu do powstania zobowiązania. Samo wystawieniefaktury nr (...)w dniu 13 lutego 2012 r. stanowiło bowiem jedynie konsekwencję umowy zawartej w dniu 18 października 2010 r. Natomiast nawet gdyby nie zawarto umowy o dofinansowanie – co miało miejsce w dniu 24 października 2011 r. - to i tak powódka poniosłaby stratę w postaci braku uzyskania wynagrodzenia prowizyjnego przewidzianego w umowie zawartej zespółką (...).
Z powyższych względów powództwo wobec pozwanegoP. M.podlegało oddaleniu.
Rozstrzygniecie o kosztach procesu oparte zostało na treściart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w zw. zart. 108 k.p.c.
Konsekwencją uwzględnienia powództwa w stosunku doW. K.co do całości należności głównej było obciążenie kosztami niniejszego postępowania pozwaną, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Na zasądzoną na rzecz powódki kwotę 7 589 zł składa się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 3 600 zł ustalone na podstawie § 6 pkt 6 w zw. z§ 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(t.j. Dz. U. 2013, poz.490), opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz opłata sądowa od pozwu w wysokości 3 972 zł. Konsekwencją oddalenia powództwa w stosunku do pozwanegoP. M.było obciążenie kosztami postępowania powódki, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Na zasądzoną od powódki na rzecz pozwanego kwotę 4 486,39 zł składa się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 3 600 zł ustalone na podstawie§ 6 pkt 6w zw. z§ 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(t.j. Dz. U. 2013, poz.490) oraz kwota 886,39 zł tytułem wykorzystanej części zaliczki wpłaconej na poczet kosztów przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego sądowego. Pozostałe niewykorzystane części zaliczek od każdego z pozwanych, w kwotach po 113,61 zł podlegają zwrotowi.