Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 632/17
Data wyroku: 2017-11-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Rusin
Słowa kluczowe: Naprawienie szkody, Kradzież
Podstawa prawna: art. 278 § 1 kk

Sygn. akt IV Ka 632/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 listopada 2017 roku
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Ewa Rusin

Protokolant:

Martyna Skuza

przy udziale Grzegorza Howorskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2017 roku
sprawyD. K.
synaK.iL.z domuO.
urodzonego (...)wŚ.
oskarżonego zart. 278 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego
od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy
z dnia 12 lipca 2017 roku sygnatura akt II K 99/17

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchyla rozstrzygnięcie w pkt II jego dyspozycji o zobowiązaniu do naprawienia szkody

II
zwalnia oskarżyciela posiłkowegoM.S.od ponoszenia kosztów sądowych postępowania apelacyjnego wydatkami za to postępowanie obciążając Skarb Państwa.

Sygn. akt IV Ka 632 / 17

UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w Świdnicy oskarżyłD. K.o to, że:
w nocy z 06 lipca 2016 roku na 07 lipca 2016 r wS.w woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zB. S.iD. G., dokonali zaboru w celu przywłaszczenia, z niezabezpieczonego garażu quadumarki A. (...)wartości 25 000 zł, kasku motocyklowego wartości 500 zł, kombinezonumarki P.wartości 2 000 zł oraz rury wydechowejmarki Y.wartości 1000 zł na szkodęM.S.oraz motocykla markiS.onr rej (...)wartości 10 000 zł, kasku motocyklowego wartości 500 zł oraz kurtki materiałowej motocyklowej wartości 500 zł na szkodęM. K., tj. o czyn zart. 278 § 1 kk.
Sąd Rejonowy w Świdnicy wyrokiem z dnia 12 lipca 2017r., sygn. akt II K 99/17 :

I
oskarżonegoD. K.uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 278 § 1 kki za to na podstawie powołanego przepisu, przy zastosowaniuart. 37a kkwymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy graniczenia wolności, polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

II
na podstawieart. 46 § 1 kkzobowiązał oskarżonego do częściowego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoM.S.kwoty 1827 zł (tysiąc osiemset dwadzieścia siedem złotych);

III
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności zaliczył okres zatrzymania oskarżonego od dnia 14 lipca 2016 roku od godz. 15.00 do dnia 16 lipca 2016 roku godz. 15.00, przyjmując, iż okres zatrzymania jest równoważny czterem godzinom pracy społecznie użytecznej;

IV
zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowegoM.S.kwotę 840 zł (osiemset czterdzieści złotych) tytułem poniesionych przez niego kosztów zastępstwa procesowego;

V
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w całości.

Z wyrokiem tym w części, tj. w zakresie punktu II-go dotyczącego obowiązku naprawienia szkody, nie pogodził się oskarżyciel posiłkowyM.S., wnosząc apelację na niekorzyść oskarżonego za pośrednictwem pełnomocnika z wyboru.
Apelujący zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
1. Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
1)art. 46 K.k.poprzez niewłaściwe zastosowanie i orzeczenie wobec oskarżonego obowiązku częściowego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w kwocie 1.827,00 złotych, podczas gdy oskarżyciel posiłkowy złożył skutecznie wniosek o naprawienie szkody w wysokości 5.000,00 złotych i taka też kwota powinna być wskazana w wyroku sadu I instancji, ponieważ sąd nie miał żadnych podstaw prawnych do dokonania zmiany żądania oskarżyciela posiłkowego w tym zakresie, zwłaszcza, że wysokość szkody została w niniejszej sprawie udowodniona zarówno co do zasady, jak i co do wysokość szkody i wynosiła 5.483,00 złotych, co z kolei uzasadniało orzeczenie wobec oskarżonego obowiązku naprawienia szkody w całości zgodnie ze złożonym wnioskiem oskarżyciela posiłkowego;
2)art. 46 K.k.poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że w sytuacji, gdy popełnienie przestępstwa powodującego szkodę następuje wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, to przepisart. 46 K.k.uzasadnia orzeczenie wobec jednego oskarżonego obowiązku naprawienia szkody jedynie w części (tutaj 1/3), podczas gdy orzeczenie obowiązku naprawienia szkody w sytuacji, gdy Sąd nie ma wątpliwości co do jej istnienia i wysokości, a szkoda nie została naprawiona w jakiejkolwiek części, powinno dotyczyć obowiązku naprawienia szkody w całości zgodnie ze złożonym wnioskiem oskarżyciela posiłkowego;
3)art. 46 k.k.w zw. zart. 441 § 1 k.c.w z w. zart. 366 § 1 k.c.poprzez niewłaściwe zastosowanie i orzeczenie wobec oskarżonego obowiązku naprawienia szkody jedynie wczęści 1/3, podczas gdy w niniejszej sprawie odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przestępstwem ponosi kilka osób, co powoduje ich solidarną odpowiedzialność za szkodę, i w związku z tym, oskarżyciel posiłkowy może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich oskarżonych (dłużników) łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zatem oskarżyciel posiłkowy mógł skutecznie żądać naprawienia szkody przez oskarżonegoD. K.w wysokości 5.000,00 złotych, zwłaszcza, że Sąd nie miał wątpliwości co do istnienia szkody i wysokości, jak również, że szkoda nie została naprawiona w jakiejkolwiek części przez oskarżonych (dłużników solidarnych);
4)art. 46 k.k.w zw. zart. 361 § 2 K.c.poprzez niewłaściwe zastosowanie i orzeczenie wobec oskarżonego obowiązku naprawienia szkody jedynie w części 1/3, podczas gdy szkoda w niniejszej sprawie została udowodniona w całości i wynosiła 5.483,00 zł, a Sąd orzekając o naprawieniu szkody powinien był stosować przepisy prawa cywilnego i orzec naprawienie szkody w całości według wniosku oskarżyciela posiłkowego,, bowiem zgodnie zart. 361 § 2 K.c.naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
Biorąc pod uwagę powyższe, w oparciu oart. 427 § 1 k.p.k.orazart. 437 § 2 k.p.k.skarżący wniósł o:
1.zmianę punktu II zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonegoD. K.obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz oskarżyciela posiłkowegoM.S.kwoty 5.000,00 złotych;
2.zasądzenie od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa w wysokości 840,00 złotych.

Sąd Okręgowy zważył co następuje;

Apelacja okazała się bezzasadna, ale jej wniesienie spowodowało zmianę zaskarżonego wyroku na korzyść oskarżonego w oparciu oart. 440 kpk.
Do orzeczenia obowiązku naprawienia szkody w rozumieniuart. 46 § 1 kknie jest wystarczającym skazanie za jakiekolwiek przestępstwo przeciwko mieniu na szkodę pokrzywdzonego, obowiązek ten orzeka się tylko w przypadku szkody wyrządzonej takim przestępstwem, za które sprawca został skazany. Zasadę tą należy stosować ściśle, tj. kierować się zespołem ustawowych znamion czynu zabronionego, przypisanego oskarżonemu.
W badanym przypadkuD. K.zarzucono współudział w kradzieży m. in. przedmiotowego quadamarki A. (...)zart. 278 § 1 kki w tym zakresie skazano. Czyn ten polega na dokonaniu zaboru mienia w celu przywłaszczenia. Zatem roszczenie oskarżyciela posiłkowego o naprawienie szkody byłoby zasadne, gdyby ów skradziony quad nie został przez oskarżyciela posiłkowego odzyskany. Bezsprzecznie oskarżyciel posiłkowy pojazd odzyskał.
Skoro do uszkodzenia pojazdu doszło już po dokonaniu kradzieży, to szkoda na mieniu powstała w takich pokradzieżowych okolicznościach niestety nie może zostać powetowana oskarżycielowi posiłkowemu w trybieart. 46 § 1 kk, jak tego domaga się apelujący.
Gdyby bowiem sprawca kradzieży quada dokonał następnie jegoumyślnegouszkodzenia, uczynił je niezdatnym do użytku czy zniszczył, to takie działanie, jako objęte innym zamiarem niż zabór tego mienia, stanowi kolejny czyn zabroniony, wówczas - w zależności od wysokości szkody – wchodzi w rachubę odpowiedzialność karna za ten czyn zart. 288 § 1 kkbądź zart. 124 § 1kw. Oskarżonemu wszak w takim zakresie zarzutu nie postawiono i nie uznano winy.
Poszerzając wywód należy nadto wskazać, iż w okolicznościach niniejszej sprawy sprawców kradzieży było aż 3 –ch, poza oskarżonym także już skazani prawomocnieB. S.iD. G.. Sąd Rejonowy nie czynił żadnych ustaleń co do okoliczności powstania uszkodzeń quada, tj. czy były wynikiem następczego umyślnego działania wszystkich 3-ch wskazanych współsprawców kradzieży, czy tylko np. jednego z nich. Nie można także wykluczyć możliwości powstania uszkodzenia quada wskutek braku umiejętności prowadzenia pojazdu tylko przez jednego ze sprawców kradzieży a nawet uszkodzenia nieumyślnego, wskutek niezachowania przez kierującego ostrożności w prowadzeniu pojazdu.
Zatem w ustalonych w sprawie okolicznościach faktycznych nałożenie na oskarżonego w trybieart. 46 § 1 kkobowiązku nałożenia szkody, powstałej po dokonaniu kradzieży, jest oczywiście bezpodstawne.
Zważywszy na zakres skazaniaD. K., tylko za czyn zart. 278 § 1 kk, oskarżyciel posiłkowy może dochodzić swych roszczeń w odrębnym postępowaniu cywilnym.
Z tych powodów nałożony na oskarżonego obowiązek naprawienia szkody jako rozstrzygnięcie błędne i tym samym rażąco niesprawiedliwe w rozumieniuart. 440 kpknależało uchylić.
Ponieważ apelujący nie kwestionował winy oskarżonego a wniesiona przezeń apelacja dotyczyła wyłącznie szeroko pojętego wymiaru kary i nie została uwzględniona, stąd nie przyznano oskarżycielowi posiłkowemu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.
O kosztach sądowych postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart.636 § 1 kpkiart. 624 § 1 kpk, uznając że względy słuszności przemawiają za zwolnieniem oskarżyciela posiłkowego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania apelacyjnego.