Sąd Rejonowy w Zakopanem
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 688/16
Data wyroku: 2017-09-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janusz Kukla

Sygn. akt IIK 688/16
Ds. 539.2016

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27.09.2017r
Sąd Rejonowy w Zakopanem Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący SSR Janusz Kukla
Protokolant sek. sąd.G. P.
po rozpoznaniu dnia 26.01.2017r; 26.04.2017r; 27.06.2017r; 27.09.2017r sprawy:

1
M. C.,urodz. (...)wR.

s.B.iT. z d. M.
2.P. C. (1),urodz. (...)wZ., s.B.iT. z d. M.
oskarżonych o to , że :
1. w dniu 29 maja 2016 roku wB.wzięli udział w pobiciuM. R.w ten sposób, że zadawali mu uderzenia rękami i nogami w okolicę głowy, klatki piersiowej, tułowia narażając go na wystąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 kklubart. 157 § 1 kkna skutek czego doznał on stłuczenia klatki piersiowej, wielofragmentowego złamania żeber od VII do IX po stronie lewej, odmy pourazowej płuca lewego, wysięk od lewej jamy opłucnej, które to obrażenia naruszyły czynności narządu jego ciała na czas powyżej 7 dni,

to jest o przestępstwo zart. 158§1kk
a nadtoP. C. (1)o to, że:
2. w dniu 29 maja 2016 roku wB.kierował pod adresemM. R.groźby popełnienia przestępstwa na jego szkodę tj. pozbawienia życia, przy czym groźby te wzbudziły w zagrożonym obawę, że zostaną spełnione,

to jest o przestępstwo zart. 190§1kk

I
uniewinnia oskarżonychM. C.iP. C. (1)od zarzucanego im w pkt 1 czynu,

II
uniewinnia oskarżonegoP. C. (1)od zarzucanego mu w pkt 2 czynu,

III
na podstawieart.632 pkt 2kpkkosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt II K 688/16

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 27 września 2017 r.
M. C.iP. C. (1)zostali oskarżeni o to, że w dniu 29 maja 2016 roku wB.wzięli udział w pobiciuM. R.w ten sposób, że zadawali mu uderzenia rękami i nogami w okolicę głowy, klatki piersiowej, tułowia narażając go na wystąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 kklubart. 157 § 1 kkna skutek czego doznał on stłuczenia klatki piersiowej, wielofragmentowego złamania żeber od VII do IX po stronie lewej, odmy pourazowej płuca lewego, wysięk od lewej jamy opłucnej, które to obrażenia naruszyły czynności narządu jego ciała na czas powyżej 7 dni, tj. o przestępstwo zart. 158§1 kk.
PonadtoP. C. (1)został oskarżony o to, że w dniu 29 maja 2016 roku wB.kierował pod adresemM. R.groźby popełnienia przestępstwa na jego szkodę tj. pozbawienia życia, przy czym groźby te wzbudziły w zagrożonym obawę, że zostaną spełnione, tj. o przestępstwo zart. 190§1 kk.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Oskarżyciel posiłkowyM. R.zamieszkuje na posesji wB.przyul. (...). W tym samym budynku mieszkalnym w trudnych warunkach lokalowychwraz zM. R.zamieszkują jego rodziceA.iB. C., braciaA.iS. C., bratB. C.wraz z żonąT. C. (1)oraz synamiP. C. (2), oskarżonymM. C.i oskarżonymP. C. (1)i jego żonąW.oraz siedmiomiesięczną córkąE.. OskarżonyP. C. (1)wraz z żoną oraz córką zajmują pokój obokM. R., natomiast oskarżonyM. C.mieszka w jednym pokoju z rodzicamiT.iB. C.oraz bratemP.. Pomiędzy oskarżycielem posiłkowym, a jego rodziną istnieje konflikt.M. R.często spożywa alkohol i ma skłonność do jego nadużywania.
Dowód:wyjaśnienia oskarżonegoP. C. (1)k. 73, 105, wyjaśnienia oskarżonegoM. C.k. 69, 105, zeznania oskarżyciela posiłkowegoM. R.k. 2, 23, 60, 64, 106-107, zeznania świadków:A. S.k. 16, 109,S. C.k. 28, 109,A. C. (1)k. 31, 109,B. C.k. 33-34, 110,J. C.k. 36-37, 110,T. C. (2)k. 45-46, 110-111,W. C.k.52-53, 111,T. C. (1)k. 39-40, 113-114,B. C.s.B.k. 42-43, 114-115,
OskarżonyM. C.w dniu 29 maja 2016 r. od godzin porannych spożywał alkohol w miejscu zamieszkania swojego kuzynaP. S. (1). Tego dnia około godz. 18 kuzyn oskarżonegoP. S. (2)odwiózł go samochodem do miejsca zamieszkania, po czym pomógł mu wejść do domu. Po powrocie do domu oskarżonyM. C.położył się spać w pokoju zajmowanym przez jego wujka –A. C. (1).
Dowód:wyjaśnienia oskarżonegoP. C. (1)k. 73, 105, wyjaśnienia oskarżonegoM. C.k. 69, 105, zeznania świadków:A. C. (1)k. 31, 109,W. C.k.52-53, 111,T. C. (1)k. 39-40, 113-114,B. C.s.B.k. 42-43, 114-115,
W tym samym dniu bracia oskarżyciela posiłkowego -A. C. (1)iB. C.wraz z oskarżonymP. C. (1)postanowili zapalić wieczorem grilla, na posesji, na której zamieszkują. W domu wówczas przebywali wszyscy domownicy poza oskarżycielem posiłkowym.
Dowód:wyjaśnienia oskarżonegoP. C. (1)k. 73, 105, wyjaśnienia oskarżonegoM. C.k. 69, 105, zeznania oskarżyciela posiłkowegoM. R.k. 2, 23, 60, 64, 106-107, zeznania świadków:S. C.k. 28, 109,A. C. (1)k. 31, 109,B. C.k. 33-34, 110,J. C.k. 36-37, 110,T. C. (2)k. 45-46, 110-111,W. C.k.52-53, 111,T. C. (1)k. 39-40, 113-114,B. C.s.B.k. 42-43, 114-115,
W czasie gdy w/w siedzieli przy rozpalonym grillu, do domu przyszedł oskarżyciel posiłkowy.M. R.był pod wyraźnym wpływem alkoholu, już wówczas miał na sobie ubrudzoną błotem odzież.M. R.po wejściu do domu zaczął trzaskać drzwiami wejściowymi do swojego pokoju. W tym czasieB. C.udał się do swojego pokoju po papierosy, i wówczas zwróciłM. R.uwagę, aby zaprzestał trzaskania drzwiami. Oskarżyciel posiłkowy wszedł do swojego pokoju.B. C.zabrał papierosy i zszedł z powrotem na grilla. Po upływie około pół godzinyM. R.ponownie zaczął trzaskać drzwiami wejściowymi do swojego pokoju. OskarżonyP. C. (1)słysząc to, wyszedł na górę aby upomnieć oskarżyciela posiłkowego ponieważ w pokoju obok spała siedmiomiesięczna córka oskarżonego. Oskarżyciel posiłkowym po chwili, gdy tylkoP. C. (1)powrócił na grilla, ponownie zaczął złośliwie trzaskać drzwiami. Oskarżony ten wybiegł wówczas na górę bowiem trzaskanie drzwiami przezM. R.obudziło jego dziecko, które bardzo płakało. Nagle z domu wybiegł oskarżonyP. C. (1), a zaraz za nimM. R.z zaciśniętymi pięściami, krzycząc „Ty skurwysynie zajebię ciebie i twoje dziecko i rodzinę”, a następnie oskarżyciel posiłkowy próbując uderzyć oskarżonego zamachnął się, jednakP. C. (1)wykonał unik. Wówczas w odpowiedzi oskarżony ten dwukrotnie otwartą dłonią uderzył oskarżyciela posiłkowego w twarz, dla tzw. otrzeźwienia.
Dowód:wyjaśnienia oskarżonegoP. C. (1)k. 73, 105, częściowo zeznania oskarżyciela posiłkowegoM. R.k. 2, 23, 60, 64, 106-107, zeznania świadków:A. S.k. 16, 109,A. C. (1)k. 31, 109,S. C.k. 28-29, 109,W. C.k.52-53, 111,T. C. (1)k. 39-40, 113-114,B. C.s.B.k. 42-43, 114-115, protokół zawiadomienia o przestępstwie k. 1-2, dokumentacja lekarska k. 4-8, opinie biegłych lekarzy sądowych k. 13,118,
Oskarżyciel posiłkowy natychmiast szybkim krokiem opuścił swoją posesję i udał się drogą, która prowadzi do drogi głównej. Natomiast oskarżonyP. C. (1)wraz zB.iA. C. (1)weszli do budynku do pokojuA. C. (1), w którym spał oskarżonyM. C..
Dowód:wyjaśnienia oskarżonegoP. C. (1)k. 73, 105, wyjaśnienia oskarżonegoM. C.k. 69, 105, zeznania oskarżyciela posiłkowegoM. R.k. 2, 23, 60, 64, 106-107, zeznania świadków:A. C. (1)k. 31, 109,W. C.k.52-53, 111,T. C. (1)k. 39-40, 113-114,B. C.s.B.k. 42-43, 114-115, ,
Oskarżyciel posiłkowy zadzwonił na policję. Po przybyciu funkcjonariuszy oskarżyciel posiłkowy poinformował ich, że był bity i kopany przez cztery osoby tj.A.,B.,P.iM. C.. Oskarżyciel posiłkowy miał widoczne otarcia naskórka głowy po stronie lewej oraz uskarżał się na ból żeber, innych widocznych obrażeń nie posiadał. PonadtoM. R.oświadczył funkcjonariuszom, że nie będzie ani zgłaszał ani zeznawał w sprawie.
Dowód:zeznania oskarżyciela posiłkowegoM. R.k. 2, 23, 60, 64, 106-107, zeznania świadków:A. S.k. 16, 109, protokół zawiadomienia o przestępstwie k. 1-2, dokumentacja lekarska k. 4-8, opinie biegłych lekarzy sądowych k. 13,118,
Funkcjonariusze udali się do miejsca zamieszkania rodzinyR.-C., gdzie przeprowadzili rozmowę zA.,P.,B.iW. C., którzy to zgodnie wskazali, iż oskarżyciel posiłkowy groził, że pobawi życia dziecko oskarżonegoP. C. (1).
Dowód:wyjaśnienia oskarżonegoP. C. (1)k. 73, 105, wyjaśnienia oskarżonegoM. C.k. 69, 105, zeznania świadków:A. S.k. 16, 109,S. C.k. 28, 109,A. C. (1)k. 31, 109,A. C. (2)k. 25-26,B. C.k. 33-34, 110,J. C.k. 36-37, 110,W. C.k.52-53, 111,T. C. (1)k. 39-40, 113-114,B. C.s.B.k. 42-43, 114-115,
M. R.został zabrany przez karetkę pogotowia doSzpitala (...)wZ., gdzie stwierdzono u niego obrażenia ciała w postaci stłuczenia klatki piersiowej, wielofragmentowego złamania żeber od VII do IX po stronie lewej, odmy pourazowej płuca lewego, wysięk od lewej jamy opłucnej, które to obrażenia naruszyły czynności narządu jego ciała na czas powyżej 7 dni. W czasie pobytu w szpitalu, oskarżyciela posiłkowego poddano badaniu na zawartość alkoholu we krwi, które to badania wykazały uM. R.1,83 promila alkoholu.
Dowód:zeznania oskarżyciela posiłkowegoM. R.k. 2, 23, 60, 64, 106-107, zeznania świadków:A. S.k. 16, 109,T. C. (2)k. 45-46, 110-111, dokumentacja lekarska k. 4-8, opinia biegłego lekarza sądowegoJ. M.k.13, opinia biegłego sądowegoS.K.k. 118,
W toku postępowania przygotowawczego oskarżonyP. C. (1)nie przyznał się do winy oraz skorzystał z przysługującego mu prawa do odmowy składania wyjaśnień (k. 73-74).
Również oskarżonyM. C.w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do winy oraz skorzystał z przysługującego mu prawa do odmowy składania wyjaśnień (k. 69-70).
Podczas rozprawy głównej, oskarżonyP. C. (1)nie przyznał się do winy oraz złożył wyjaśnienia, w których utrzymywał, że w dniu 29.05.2016r, palił grilla wraz ze swoim ojcemB.oraz wujkiemA.. Oskarżony wskazał, że tego dnia nie spożywał alkoholu bo ślubował abstynencję. Kiedy palili grilla, pokrzywdzony wszedł do domu, był cały ubłocony. W pewnej chwili, około godziny 19 jak wyjaśnił, usłyszał trzaśnięcie drzwiami w domu. Wtedy pobiegł na piętro, bo usłyszał płacz jego dziecka, a jego żona poinformowała go, żeM. R.trzaska drzwiami. Wtedy jak wyjaśnił, zszedł na dół i znowu usłyszał trzaśnięcie drzwiami wobec czego poszedł do góry i natknął się na pokrzywdzonego na korytarzu, zapytał dlaczego hałasuje drzwiami, na co odparł , że oskarżony „nie jest u siebie w domu i nie ma nic do gadania”. Oskarżony wyjaśnił, że od oskarżyciela posiłkowego wyczuwalna była wyraźna woń alkoholu. Oskarżony podał, żeM. R.zbliżył się do niego z pięściami i słowami, że „nie będzie tu rządził”. Wtedy oskarżony jak wyjaśnił, zbiegł na dół , a pokrzywdzony za nim z pięściami. Odgrażał się słowami „zabije tobie chuju i twoje dziecko”. WtedyM. R.chciał uderzyć oskarżonego, który zrobił unik i może 2-4 razy uderzył go w twarz z tzw. „liścia” czyli otwartą dłonią. Wtedy pokrzywdzony upadł na ziemie, opierając się na łokciach i kolanach, a następnie pobiegł w kierunku głównej drogi. Oskarżony ten wyjaśnił, że w dniu zdarzenia widział jego brataM., kiedy był pijany, aP. S. (2)wynosił go do pokoju na piętro. Jak wyjaśnił, jest pewny, że współoskarżony cały czas spał i nie było go wtedy przy grillu. Oskarżony zaprzeczył aby miał grozićM. R., a wręcz przeciwnie jak podał, to pokrzywdzony używał groźby wobec niego i jego dziecka. Oskarżony wskazał, że świadkami zajścia byliB.iA. C. (1). (k. 105)
Podczas rozprawy głównej, oskarżonyM. C.nie przyznał się do winy oraz złożył wyjaśnienia, w których utrzymywał, że w dniu 29.05.2016r, spożywał alkohol poza domem u zamieszkałego w sąsiedztwie kuzynaP. S. (2)i był pijany. Następnie, kuzynP. S. (2)w godzinach popołudniowych odwiózł go do domu, po czym poszedł spać do pokoju swojego wujkaA. C. (1)i niczego nie pamięta. Jak wyjaśnił obudzili go dopiero przybyli funkcjonariusze policji. Oskarżony zaprzeczył aby wcześniej uczestniczył w jakimkolwiek zajściu. Jak wyjaśnił, fakt, że spał do momentu przyjazdu policji widzieliP.,A.,B.iW. C.. Wyjaśnił, że o tym, iż miał kogoś pobić dowiedział się następnego dnia. Jak wskazał, pokrzywdzony jest jego wujkiem ale są skonfliktowani, jako rodzina i nie rozmawiają ze sobą. (k. 105)
OskarżonyM. C.jest kawalerem, nie posiada nikogo na utrzymaniu. Z zawodu jest lakiernikiem samochodowym, obecnie nie pracuje i pozostaje na utrzymaniu rodziców, z których matka jest sprzątaczka wM. D., a ojciec jest konserwatorem w szkole podstawowej. Nie ma nieruchomości ani ruchomości. Jest zdrowy psychicznie i fizycznie. Oskarżony nie był wcześniej karany.
dowód:dane osobowe oskarżonego k. 69, 80, 105, karta karna k. 75,
OskarżonyP. C. (1)jest żonaty, posiada jedną córkę (w wieku 1 roku), którą utrzymuje. Z zawodu jest stolarzem i w tym zawodzie pracuje z zarobkiem około 2.000 zł miesięcznie. Nie ma nieruchomości ani ruchomości. Jest zdrowy psychicznie i fizycznie. Nie był karany.
dowód:dane osobowe oskarżonego k. 73, 79, 105, karta karna k. 76,
W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonegoM. C.w całości zasługują na wiarę. Oskarżony zgodnie z prawdą wyjaśnił, iż w dniu 29 maja 2016 r. nie brał udziału w zdarzeniu będącym przedmiotem niniejszego postepowania. Okoliczność powyższa znajduje potwierdzenie w zeznaniach świadkówB.,A.iW. C., a także w wyjaśnieniach oskarżonegoP. C. (1). Wszyscy oni zgodnie wskazali, iż oskarżonyM. C.nie był obecny podczas grilla organizowanego na posesji, na której wspólnie zamieszkują, bowiem po tym jak został odwieziony do domu w stanie upojenia alkoholowego, poszedł do pokoju zajmowanego przezA. C. (1), w którym to spał, aż do momentu przyjazdu funkcjonariuszy policji.
Również wyjaśnienia oskarżonegoP. C. (1), Sąd uznał za wiarygodne co do meritum sprawy. Jak wynika z jego wyjaśnień, znajdujących swoje odzwierciedlenie w zeznaniach naocznych świadków zdarzeniaB.iA. C. (1)w dniu 29 maja 2016 r. oskarżony ten nie brał udziału w pobiciuM. R.oraz nie spowodował u niego obrażeń ciała wskazanych w zarzucie aktu oskarżenia. Zarówno oskarżony jak i świadkowieB.,A.iW. C.zgodnie z prawdą wskazali, że w dniu zdarzeniaM. R.był stanie nietrzeźwości. Okoliczność ta wynika także z zeznań funkcjonariusza policjiA. S., który wskazał, że przeprowadzone w szpitalu badania krwi oskarżyciela posiłkowego wykazało u niego obecność 1,83 promila alkoholu. Wersja przebiegu zdarzenia wskazana przez oskarżonegoP. C. (1)odpowiada treści zeznań w/w świadków. Jak bowiem wszyscy wskazali,M. R.tego wieczoru po powrocie do domu w sposób złośliwy trzaskał drzwiami wejściowymi do swojego pokoju, a po tym jak oskarżony zwrócił mu uwagę aby tego nie robił bowiem w pokoju obok spało jego 7-mio miesięczne dziecko, oskarżyciel posiłkowy wybiegł z domu za oskarżonym i zamachnął się na niego rękami, jednakP. C. (1)zdołał zrobić unik. Oskarżony zgodnie z prawdą, rzetelnie przyznał, iż w reakcji na zachowanieM. R.uderzył go dwukrotnie otwartą dłonią w twarz, po czym oskarżyciel posiłkowy szybko oddalił się drogą prowadzącą do drogi głównej. Powyższe zdarzenie widzieli świadkowieA.iB. C., którzy przebywali przed domem przy rozpalonym grillu. Świadkowie ci byli jedynymi naocznymi świadkami zajścia które miało miejsce tego wieczoru na posesji na której wszyscy zamieszkują. Co więcej wskazać należy na treść sporządzonej w sprawie opinii biegłego lekarza sądowegoS.K., który w sposób szczegółowy przeanalizował charakter powstałych u oskarżyciela posiłkowego obrażeń oraz materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, na podstawie czego wywiódł wniosek, iż złamania żeber doznane przezM. R., chociaż są świeżymi urazami, powstałymi w ciągu kilkunastu godzin przed badaniem, to jednak nie mogły powstać na skutek pobicia ani przewracania się i staczania na nierównym terenie. Zdaniem biegłego najbardziej prawdopodobnym mechanizmem ich powstania jest upadek z wysokości lub upadek w tym samym poziomie na twardy wystający przedmiot, bądź silnego uderzenia lub kopnięcia przez duże zwierzę jak np. koń czy krowa. Mając na uwadze wnioski sporządzonej opinii zwrócić uwagę należy, na załączoną do akt dokumentacje zdjęciowa z pokoju zajmowanego przezM. R.. Na fotografiach widoczne są dziury w podłodze, jak wynika z wyjaśnień oskarżonegoP. C. (1), dziury te znajdują się zaraz po wejściu do pokojuM. R., istnieją też prześwity 4 m na dół, gdzie posadowione są maszyny. Ponadto odnośnie gróźb zarzuconych oskarżonemuP. C. (1)jakie miał kierować pod adresemM. R., oskarżony zaprzeczył aby miało to miejsce. Ponadto jak wynika z jego wyjaśnień oraz zeznań świadkówB.,A.iW. C., w dniu zdarzenia toM. R.groził wulgarnie oskarżonemu kierując do niego słowa „zabije tobie chuju i twoje dziecko”. Obciążające oskarżonego zeznaniaM. R., nie znalazły oparcia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Wobec powyższego Sąd nie dopatrzył się podstaw, dla których miałby odmówić wiary wyjaśnieniom oskarżonegoP. C. (1)co do meritum sprawy, i uznać że obrażenia powstałe uM. R.spowodowane zostały na skutek pobicia przez oskarżonych.
Ustalając stan faktyczny sprawy Sąd oparł się o dowody osobowe w postaci wyjaśnień oskarżonychP.iM. C., w całości zeznań świadków:A. S.,S. C.,A. C. (1),A. C. (2),B. C.,J. C.,W. C.,T. C. (1),B. C.s.B., oraz częściowych zeznań pokrzywdzonegoM. R.i świadkaT. C. (2), a także dowody z dokumentów w postaci: protokołu zawiadomienia o przestępstwie dokumentacji lekarskiej, opinii lekarskich, danych osobowo-poznawczych i kart karnych.
Zeznania oskarżyciela posiłkowegoM. R.Sąd uznał za jedynie częściowo wiarygodne. Sąd dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonego w części, w której podał, iż w dniu 29 maja 2016 . spożywał alkohol po czym udał się do swojego miejsca zamieszkania. W tym zakresie zeznania pokrzywdzonego były zgodne z pozostałym materiałem dowodowym w tym z wyjaśnieniami oskarżonych oraz zeznaniami świadkówB.iA. C. (1).
Co do meritum niniejszej sprawy, Sąd nie dał wiaryM. R.. Pokrzywdzony w dniu zdarzenia, poinformował funkcjonariuszy, iż został pobity przez 4 sprawców, a to,A.,P.,M.iS. C., tożsamą informację przekazał w szpitalu podczas wykonywanych badań. Powyższe potwierdzają zeznania funkcjonariuszaA. S.oraz karty leczenia szpitalnego z dnia zdarzenia. Następnie w toku przesłuchania w dniu 11 lipca 2016 r.M. R., zmienił swoje stanowisko i zeznał, że powstałe u niego obrażenia ciała powstały na skutek jego pobicia przez oskarżonychM.iP. C. (1). Jak zeznał oskarżeni zaatakowali go gdy wyszedł na korytarz ze swojego pokoju, złapali rękami za koszulę i wyciągnęli na zewnątrz domu gdzie,P. C. (1)chwycił go za szyję i zaczął dusić,M. C.bił go prawą ręką pięścią po brzuchu, kolejno rzucili go na ziemię i zaczęli kopać nogami po brzuchu, klatce piersiowej i głowie, a pokrzywdzony co chwilę tracił przytomność. Jak zeznał w pewnym momencie udało mu się uwolnić, uciekł do lasu i zadzwonił na policję. Powyższe zeznaniaM. R.były sprzeczne z informacjami przekazanymi funkcjonariuszom policji podczas przeprowadzonej w dniu zdarzenia interwencji. Podczas kolejnego przesłuchania oskarżyciel posiłkowy podtrzymał swoje wcześniejsze zeznania oraz dodatkowo zeznał, że w dniu zdarzenia pod wpływem zdenerwowania podał funkcjonariuszom, że został pobity przez 4 osoby, a w rzeczywistości jak zeznał sprawcami byli jedynie oskarżeniP.iM. C.. Sąd nie dał wiaryM. R.w powyższym zakresie, nie tylko z uwagi na niespójność i wewnętrzną sprzeczność jego zeznań ale przede wszystkim z uwagi na treść dowodów w postaci zeznań świadkówB.,A.iW. C., oraz wyjaśnień nieprzyznających się do winy oskarżonych. Jak już wyżej wskazano z dowodów tych wynika, że przebieg zdarzenia z dnia 29 maja 2016 r. był zgoła odmienny od przedstawionego przez oskarżyciela posiłkowego. Naoczni świadkowie zdarzeniaB.iA. C. (1)oraz oskarżonyP. C. (1)wskazali, że oskarżyciel posiłkowy po tym jakP. C. (1)zwrócił mu uwagę aby nie trzaskał drzwiami swojego pokoju, wybiegł z domu za oskarżonym i zamachnął się na niego rękami, jednakP. C. (1)zdołał zrobić unik. Ponadto jak zeznali, w reakcji na zachowanieM. R., oskarżony uderzył go dwukrotnie otwartą dłonią w twarz, po czym oskarżyciel posiłkowy szybko oddalił się drogą prowadzącą do drogi głównej. Ponadto zauważyć należy, iż przebieg zdarzenia z dnia 29 maja 2016 r. zrelacjonowany przezM. R.w tym przede wszystkim charakter zadawanych mu uderzeń nie jest spójny z ujawnionymi u oskarżyciela posiłkowego obrażeniami. Już z zeznań funkcjonariusza policjiA. S.wynika, iż w czasie interwencji oskarżyciel posiłkowy miał widoczne otarcia naskórka głowy po stronie lewej oraz uskarżał się na ból żeber, natomiast innych widocznych obrażeń nie posiadał. Gdyby rzeczywiście oskarżyciel posiłkowy było kopany po głowie przez oskarżonych to posiadałby widoczne obrażenia na tej części ciała. Ponadto wykluczyć także należy, iż obrażenia ujawnione u oskarżonego w postaci określonego wart. 156 § 1 kklubart. 157 § 1 kkna skutek czego doznał on stłuczenia klatki piersiowej, wielofragmentowego złamania żeber od VII do IX po stronie lewej, odmy pourazowej płuca lewego, wysięk od lewej jamy opłucnej, powstały na skutek bicia i kopania go przez oskarżonych po brzuchu i klatce piersiowej. Jak bowiem wynika z wydanej w sprawie opinii lekarskiej biegłegoS.K.złamania żeber doznane przezM. R., chociaż są świeżymi urazami, powstałymi w ciągu kilkunastu godzin przed badaniem, to jednak nie mogły powstać na skutek pobicia ani przewracania się i staczania na nierównym terenie. Zdaniem biegłego najbardziej prawdopodobnym mechanizmem ich powstania jest upadek z wysokości lub upadek w tym samym poziomie na twardy wystający przedmiot, bądź silnego uderzenia lub kopnięcia przez duże zwierzę jak np. koń czy krowa. Mając na uwadze powyższe Sąd nie dał wiary oskarżycielowi posiłkowemu w części w jakiej twierdził, że wskazane w akcie oskarżenia obrażenia ciała doznał na skutek pobicia go przez oskarżonych w dniu 29 maja 2016 r.
Ponadto Sąd nie dał wiary zeznaniomM. R.w części w jakiej wskazał, że oskarżonyP. C. (3)w dniu 29 maja 2016 r. groził mu popełnieniem przestępstwa na jego szkodę tj. pozbawieniem życia. Zeznania te nie znajdują poparcia w żadnych z przeprowadzonych w sprawie dowodów. Co więcej obecni na miejscu świadkowieB.,A.iW. C.oraz oskarżonyP. C. (1), wskazali iż to oskarżyciel posiłkowy w czasie zdarzenia, wybiegając z domu za oskarżonym, wymachując rękami, krzyczał pod jego adresem słowa: „ty skurwysynie zajebie ciebie i twoje dziecko i rodzinę”. Słowa te słyszeli w/w świadkowie, o czym podali w treści swych zeznań. Znamienne jest, że oskarżyciel posiłkowy ani w dniu zdarzenia, ani w czasie dwóch pierwszych przesłuchań w toku postępowania przygotowawczego, nie wspomniał słowem na temat rzekomych gróźb kierowanych pod jego adresem przez oskarżonegoP. C. (1). Dopiero podczas ostatniego przesłuchania w toku postepowania przygotowawczego oraz przed sądem podał, iż takie zdarzenie miało miejsce. Zdaniem Sądu gdyby w rzeczywistości owo zdarzenie miało miejsce i wywołałoby w oskarżycielu posiłkowym stan obawy o swoje życie i zdrowie, z pewnością nie zapomniałby nadmienić na ten temat już na początku postępowania, a nie w jego końcowej fazie. Mając na uwadze powyższe również w tym zakresie należałoM. R.wiary odmówić. Pokrzywdzony starał się kreować własną wersję zdarzenia, która nie odpowiada zebranemu materiałowi dowodowemu.
Za wiarygodne w całości Sąd uznał zeznania świadkówA.iB. C.(braci oskarżyciela posiłkowego). Świadkowie ci w sposób logiczny, spójny i rzetelny zeznali na okoliczności, które rzeczywiście znali i widzieli, nie próbując obarczać odpowiedzialnością czy też pomniejszać winę którejkolwiek ze stron. Zeznania świadków były obiektywne, stąd też Sąd nie dopatrzył się podstaw, dla których miałby im odmówić wiary. Ponadto zeznania świadków wzajemnie ze sobą korelowały, wzajemnie się uzupełniając i tworzące logiczną całość. Świadkowie ci co do meritum sprawy zgodnie zeznali, iż w dniu 29 maja 2016 r. gdy palił grilla na posesji na której wszyscy wspólnie zamieszkują,M. R., który wcześniej będąc w wewnątrz budynku trzaskał głośno drzwiami wejściowymi od swojego pokoju, nagle wybiegł z budynku za oskarżanymP. C. (1), który zwrócił mu uwagę aby zachowywał się ciszej i nie trzaskał drzwiami. Świadkowie zeznali, iż słyszeli jak oskarżyciel posiłkowy biegnąc za oskarżonym krzyczał „zabije ciebie i twoje dziecko” po czym zamachnął się rękami na oskarżonego. Jak zeznali, wówczas oskarżony zrobił unik, po czym uderzył dwukrotnieM. R.otwartą dłonią w twarz. Świadkowie zeznali ponadto, że oskarżyciel posiłkowy był pod wpływem alkoholu, a po tym zajściu szybko oddalił się drogą, prowadzącą do drogi głównej. Świadkowie zaprzeczyli aby oskarżeni mieli dopuścić się pobiciaM. R.. Ponadto wskazali, że nie słyszeli aby oskarżonyP. C. (1)groził oskarżycielowi posiłkowemu, natomiastM. C.nie było obecnego przy całym zajściu bowiem spał w pokojuA. C. (1). Był on bowiem nietrzeźwy.
Ponadto wiarygodne były także zeznania świadkaW. C.– żony oskarżonegoP. C. (1). Świadek co do meritum sprawy zeznała, że w dniu zdarzenia widziała jakM. R.wrócił do domu, był pijany, a ubranie które miał na sobie było zabrudzone błotem. Świadek zeznała, że tego wieczoruM. R.trzaskał złośliwie drzwiami wejściowymi do swojego pokoju co kilkakrotnie zbudziło śpiącą w pokoju obok córkę świadka i oskarżonegoP. C. (1). Jak zeznała gdy oskarżyciel posiłkowy po raz kolejnym swoim głośnym zachowaniem obudził dziecko świadka, zadzwoniła ona do oskarżonegoP. C. (1)aby zainterweniował. Świadek zeznała, żeP. C. (1)poszedł do pokoju pokrzywdzonego i poprosił aby był ciszej, po czym gdy wychodził z budynku wracający na grilla,M. R.wybiegł za nim krzycząc „zabije ciebie i twoje dziecko”. Świadek podała, że widziała i słyszała powyższą sytuacje bowiem stała przed drzwiami swojego pokoju. Ponadto zeznała, że nie widziała co było dalej, jednak z relacji przekazanej jest przezB.iP. C. (1)wie, iżM. R.zamachnął się rękami na oskarżonego, natomiastP. C. (1)zrobił unik, po czym dwukrotnie uderzył oskarżyciela posiłkowego z otwartej ręki w twarz. Ponadto świadek zeznała, że oskarżonyM. C.spał w pokoju bowiem przyjechał do domu pijany. Świadek opisała w sposób szczegółowy przebieg zdarzeń w dniu 29 maja 2016 r.. Jej zeznania były logiczne i spójne. Sąd nie dopatrzył się przyczyn aby jej wiary odmówić.
Jako wiarygodne Sąd uznał zeznania świadkaA. S.. Świadek ten – funkcjonariusz policji będący autorem zapisu w notatniku policyjnym z dnia 29.05.2016 r. zetknął się z przedmiotową sprawą w ramach wykonywania swoich czynności służbowych polegających na rozpytaniu o przebieg zdarzenia osoby pokrzywdzonego oraz osób obecnych na posesji w chwili gdy miało dojść do wskazanego przezM. R.incydentu. Świadek zeznał, iż podczas rozmowy z pokrzywdzonym, wyczuwalna była silna woń alkoholu, a po przeprowadzonych badaniach okazało się, iż w jego krwi wykryto stężenie w wysokości 1,83 promila alkoholu. Natomiast co do mającego mieć miejsce zdarzenia, świadek zeznał, iż okoliczności zna jedynie z subiektywnej relacjiM. R.. Ponadto zeznał, że w czasie interwencji oskarżyciel posiłkowy miał widoczne otarcia naskórka głowy po stronie lewej oraz uskarżał się na ból żeber, natomiast innych widocznych obrażeń nie posiadał. Jak wynika z zeznań świadka,M. R.wskazał funkcjonariuszowi, że został pobity przez 4 sprawców, a to:P.,M.,A.iS. C..
Bardzo znamiennie, a przy tym wiarygodnie funkcjonariuszA. S.zeznał (k. 16/2), żeM. R.wielokrotnie zmieniał wersję wydarzeń, podając różne osoby, za każdym razem, a ponadto cyt. „wypowiadał się nielogicznie”.
ŚwiadkowieA.iB. C.(rodzice pokrzywdzonego),S. C.(brat pokrzywdzonego) jak zeznali w czasie gdy miało dojść do zdarzenia, spali w swoich pokojach w domu, w którym wszyscy zamieszkują i w związku z tym nie posiadali informacji dotyczącej przebiegu zdarzenia. Z relacji przekazanych przez naocznych świadkówS. C.posiadał informacje, żeM. R.groził oskarżonemuP. C. (1), że go zabije i jego dziecko również. Również świadekT. C. (1)wskazała, że w tym czasie przebywała w pracy wZ., natomiast na drugi dzień oskarżonyP. C. (1)poinformował ją, żeM. R.groził, że zabije jego i jego dziecko. Podobnie świadekJ. C., który mieszka na posesji oddalonej o około 40 metrów od posesji, na której zamieszkują oskarżeni i pokrzywdzony, zeznał, iż nie był świadkiem zdarzenia, a o tym, żeM. R.miał zostać pobity przez bratanków – oskarżonych, dowiedział się na drugi dzień. Świadkowie ci nie posiadali żadnej wiedzy, która byłaby istotna z punktu widzenia rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Zeznali co do okoliczności, o których wiedzę posiadali, a ich zeznaniom należy przypisać walor wiarygodności.
Jako częściowo wiarygodne Sąd uznał zeznania świadkaT. C. (2), który nie był naocznym świadkiem zdarzenia z dnia 29 maja 2016 r. Świadek miał wiedzę odnośnie przedmiotowej sprawy jedynie z relacji przekazanej mu przez pokrzywdzonegoM. R., z którym pozostaje w dobry relacjach braterskich. Świadek zeznał, że odebrał oskarżyciela posiłkowego ze szpitala i zawiózł do swojego miejsca zamieszkania, aM. R.przebywał u niego 2-3 dni. Sąd w tym zakresie uznał zeznania świadka za wiarygodne. Natomiast zeznania w części dot. okoliczności zdarzenia wskazywane przez świadka były sprzeczne nie tylko z wyjaśnieniami oskarżonych i naocznych świadków zdarzenia ale także częściowo sprzeczne z zeznaniami samegoM. R.złożonymi w toku całego postępowania. ŚwiadekT. C. (2), pomimo, iż nie był obecny na miejscu zdarzenia, złożył zeznania dotyczące jego przebiegu bardziej obszerne i szczegółowe niż sam oskarżyciel posiłkowy. Zauważyć należy, że w czasie przesłuchania świadka dało się zauważyć jego niechęć doB.,T.,P.iM. C.. W toku postępowania przygotowawczego, świadek wskazał, że tak gdzie są w/w „zawsze są kłopoty” oraz, że groźby z ich strony kierowane były pod adresemM. R.oraz samego świadka wielokrotnie.
Co do obrażeń ciała ujawnionych u pokrzywdzonego, Sąd w pełni dał wiarę dokumentacji lekarskiej zalegającej w aktach niniejszej sprawy, w postaci kart informacyjnych leczenia szpitalnego wraz z orzeczeniem lekarskim biegłego lekarza sądowegoJ. M.oraz opinią biegłego lekarzaS.K.. Co prawda w dokumentacji lekarskiej widnieje zapis, iż obrażenia powstały na skutek pobicia oskarżyciela posiłkowego, to jednak fakt ten był podany w czasie badania przez samegoM. R., a mając na uwadze powyższe fakt ten uznany został przez sąd za niewiarygodny. Co więcej wskazać należy na treść sporządzonej w sprawie opinii biegłego lekarza sądowegoS.K., który w sposób szczegółowy przeanalizował charakter powstałych u oskarżyciela posiłkowego obrażeń oraz materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, na podstawie czego wywiódł wniosek, iż złamania żeber doznane przezM. R., chociaż są świeżymi urazami, powstałymi w ciągu kilkunastu godzin przed badaniem, to jednak nie mogły powstać na skutek pobicia ani przewracania się i staczania na nierównym terenie. Zdaniem biegłego najbardziej prawdopodobnym mechanizmem ich powstania jest upadek z wysokości lub upadek w tym samym poziomie na twardy wystający przedmiot, bądź silnego uderzenia lub kopnięcia przez duże zwierzę jak np. koń czy krowa. Wnioski zawarte przez biegłego w opinii jako rzetelne i fachowe sąd w pełni podzielił. Powyższe dowody zostały sporządzone przez uprawnione do tego osoby i nie budzą wątpliwości co do swojej autentyczności, co sprawia, iż zasługują one na pełne uwzględnienie ze strony Sądu.
W konkluzji tej części pisemnych motywów należy stwierdzić, że zgromadzony w toku całego postępowania karnego materiał dowodowy, jest istotnie rozbieżny. Z jednej strony są to bowiem wyjaśnienia oskarżonych oraz zeznania świadków:A.,B.s.B.,W.(posiadających wiedzę merytoryczną),S.,A.,B.,T.,J. C.(dysponujący pośrednio wiedzą na temat sprawy), z drugiej natomiast zeznania oskarżyciela posiłkowego oraz świadkaT. C. (2)(który to świadek również posiadał wiedzę „ze słyszenia”).
Prawdą jest, że proces karny przewiduje przypisanie winy sprawcy nawet na podstawie jednego, osamotnionego na tle innych dowodu, niemniej dowód ten, musi w sposób jednoznaczny wskazywać na winę sprawcy i jego udział w zdarzeniu. W przypadku niniejszej sprawy wyprowadzenie takiego wniosku nie jest możliwe, bowiem bezpośredni dowód osobowy w postaci zeznań oskarżyciela posiłkowegoM. R.nie jest takim dowodem, jego relacje są rażąco niestabilne, sprzeczne i w niektórych fragmentach wzajemnie się wykluczające, chociażby z uwagi na podawaną w różnych fazach postępowania liczbę sprawców. Z kolei to co przedstawił w zeznaniach świadekT. C. (2), jakkolwiek generalnie wspierający zeznaniami oskarżyciela posiłkowego, nie dysponował wiedzą bezpośrednią ale zasłyszaną, a więc wręcz z mocno niewiarygodnego źródła.
Pozostałe zgromadzone w sprawie dowody w postaci dokumentów, zdaniem Sądu są rzetelne i należy je ocenić jako miarodajne. Dokumenty te sporządzone zostały przez uprawnione osoby, żadna ze stron nie kwestionowała ich rzetelności. W taki też sposób obrazują okoliczności jakie zostały w nich uwidocznione.
Sąd zważył co następuje:
Zgodnie zart. 158§1 kkkto bierze udział w bójce lub pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 kklub wart. 157 § 1 kk, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. W typie podstawowym zart. 158 § 1 kkobszar penalizacji udziału w bójce lub pobiciu został poszerzony o stany narażenia na bezpośrednie niebezpieczeństwo dla zdrowia, które wiążą się z realnym ryzykiem nastąpienia skutków zart. 157 § 1 kkw postaci naruszenia czynności narządów ciała lub rozstroju zdrowia na czas powyżej 7 dni. Pobicie stanowi czynną napaść co najmniej dwóch osób na inną osobę lub osoby. W tym przypadku występuje wyraźny podział ról na napastników, a więc sprawców tego przestępstwa, oraz odpierającego bądź odpierających atak, będących jego ofiarami. Przestępstwa zart. 158 § 1–3 kkw formie sprawczej można popełnić tylko przez działanie. Znamię skutku przestępstwa zart. 158 § 1 kkrealizuje wytworzenie przez biorących udział w zdarzeniu stanu narażenia człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu (art. 156 § 1 kk) lub naruszenia czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, o którym stanowiart. 157 § 1 kk. Przestępstwo to jest więc przestępstwem konkretnego narażenia na niebezpieczeństwo.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że w dniu 29 maja 2016 r.M. R.spożywał alkohol po czym udał się do swojego miejsce zamieszkania wB.. Okoliczności powyższe nie były kwestionowane przez żadną ze stron, a co więcej odpowiadały treści zeznań pokrzywdzonego i świadków.
Ponadto bezspornym jest także, iż w dniu 29 maja 2016 r. pokrzywdzony został przewieziony do szpitala, gdzie ujawniono u niego obrażenia w postaci: stłuczenia klatki piersiowej, wielofragmentowego złamania żeber od VII do IX po stronie lewej, odmy pourazowej płuca lewego, wysięk od lewej jamy opłucnej, które to obrażenia naruszyły czynności narządu jego ciała na czas powyżej 7 dni. Powyższe wynika z zalegającej w aktach dokumentacji lekarskiej oraz sporządzonych w sprawie opinii biegłych lekarzyJ. M.orazS.K..
Sednem sprawy jest jednak ustalenie czy w dniu 29 maja 2016 r. oskarżeniM.iP. C. (1)wzięli udział w pobiciuM. R.w ten sposób, że zadawali mu uderzenia rękami i nogami w okolicę głowy, klatki piersiowej, tułowia narażając go na wystąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 kklubart. 157 § 1 kkna skutek czego doznał on wskazanych wyżej obrażeń.
W przekonaniu Sądu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy daje wszelkie podstawy dla przeczącej odpowiedzi na zarysowane powyżej pytanie. Decydujące znaczenie w tym kontekście ma nie tylko treść wyjaśnień oskarżonych ale w głównej mierze za przyjęciem, iż oskarżeni nie dopuścili się zarzucanego im czynu w pkt I aktu oskarżenia, świadczą zeznania naocznych świadkówA.,B.iW. C., z których to dowodów nie wynika aby oskarżeni mieli dopuścić się pobiciaM. R.. Co więcej zeznania samego pokrzywdzonego który przedstawiał rozbieżne ze sobą wersje zdarzeń również przemawiają ze przyjęciem, iż oskarżeni nie dopuścili się zarzucanego im aktem oskarżenia czynu, stanowiącego występek zart. 158§1 kk. Wskazać należy, że pierwotne zeznaniaM. R.były sprzeczne z informacjami przekazanymi funkcjonariuszom policji podczas przeprowadzonej w dniu zdarzenia interwencji. Z dowodów w postaci zeznań świadkówB.,A.iW. C., oraz wyjaśnień nieprzyznających się do winy oskarżonych wynika, że przebieg zdarzenia z dnia 29 maja 2016 r. był zgoła odmienny od przedstawionego przez oskarżyciela posiłkowego. Naoczni świadkowie zdarzeniaB.iA. C. (1)oraz oskarżonyP. C. (1)wskazali, że oskarżyciel posiłkowy po tym jakP. C. (1)zwrócił mu uwagę aby nie trzaskał drzwiami swojego pokoju, wybiegł z domu za oskarżonym i zamachnął się na niego rękami, jednakP. C. (1)zdołał zrobić unik. Ponadto jak zeznali, w reakcji na zachowanieM. R., oskarżony uderzył go dwukrotnie otwartą dłonią w twarz, po czym oskarżyciel posiłkowy szybko oddalił się drogą prowadzącą do drogi głównej. Ponadto zauważyć należy, iż przebieg zdarzenia z dnia 29 maja 2016 r. zrelacjonowany przezM. R.w tym przede wszystkim charakter zadawanych mu uderzeń nie jest spójny z ujawnionymi u oskarżyciela posiłkowego obrażeniami. Oskarżyciel posiłkowy zeznał bowiem, że oskarżeni zaatakowali go gdy wyszedł na korytarz ze swojego pokoju, złapali rękami za koszulę i wyciągnęli na zewnątrz domu gdzie,P. C. (1)chwycił go za szyję i zaczął dusić,M. C.bił go prawą ręką pięścią po brzuchu, kolejno rzucili go na ziemię i zaczęli kopać nogami po brzuchu, klatce piersiowej i głowie, a pokrzywdzony co chwilę tracił przytomność. Już z zeznań funkcjonariusza policjiA. S.wynika, iż w czasie interwencji oskarżyciel posiłkowy miał widoczne otarcia naskórka głowy po stronie lewej oraz uskarżał się na ból żeber, natomiast innych widocznych obrażeń nie posiadał. Gdyby rzeczywiście oskarżyciel posiłkowy był kopany po głowie przez oskarżonych to posiadałby widoczne obrażenia na tej części ciała. Ponadto wykluczyć także należy, iż obrażenia ujawnione u oskarżonego w postaci stłuczenia klatki piersiowej, wielofragmentowego złamania żeber od VII do IX po stronie lewej, odmy pourazowej płuca lewego, wysięk od lewej jamy opłucnej, powstały na skutek bicia i kopania go przez oskarżonych po brzuchu i klatce piersiowej. Jak bowiem wynika z wydanej w sprawie opinii lekarskiej biegłegoS.K.złamania żeber doznane przezM. R., chociaż są świeżymi urazami, powstałymi w ciągu kilkunastu godzin przed badaniem, to jednak nie mogły powstać na skutek pobicia ani przewracania się i staczania na nierównym terenie. Zdaniem biegłego najbardziej prawdopodobnym mechanizmem ich powstania jest upadek z wysokości lub upadek w tym samym poziomie na twardy wystający przedmiot, bądź silnego uderzenia lub kopnięcia przez duże zwierzę jak np. koń czy krowa. Mając na uwadze powyższe Sąd nie dał wiary oskarżycielowi posiłkowemu w części w jakiej twierdził, że wskazane w akcie oskarżenia obrażenia ciała doznał na skutek pobicia go przez oskarżonych w dniu 29 maja 2016 r. Za wersją przedstawioną przez oskarżyciela posiłkowego przemawiały jedynie zeznania świadkaT. C. (2), który nie był naocznym świadkiem zdarzenia, a który pozostaje w dobrych relacjach z oskarżycielem posiłkowym, natomiast odnośnie oskarżonych i ich rodziny wypowiada się w złym świetle. Stąd też nie sposób przyjąć jedynie na postawie tych dwóch dowodów w świetle pozostałego materiału dowodowego, iż oskarżeni dopuścili się zarzuconego im aktem oskarżenia czynu zart. 158§1 kk. Co więcej, jak dowiodło przeprowadzone postępowania, oskarżonyM. C.nie był w ogóle obecny podczas całego zdarzenia, bowiem w tym czasie spał w pokojuA. C. (1), aż do momentu przyjazdu policji, a co potwierdzili w swych zeznaniach świadkowieB.,A.iW. C.oraz w wyjaśnieniach oskarżonyP. C. (1).
Zdaniem Sądu mając na uwadze powyższe należy uznać, że oskarżeniP.iM. C.w dniu 29 maja 2016 r. nie zadawali mu uderzeń rękami i nogami w okolicę głowy, klatki piersiowej, a tym samym nie wzięli udziału w jego pobiciu i nie narazili go na wystąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 kklubart. 157 § 1 kk, a tym samym wskazane w zarzucie obrażenia ciała ujawnione uM. R., nie powstały na skutek ich działania. Stąd też w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy nie sposób przyjąć by doszło do popełnienia przez nich występku zart. 158§1 kk.
Wszystkie te podnoszone wyżej okoliczności, skutkować musiały uniewinnieniem oskarżonychP.iM. C.od popełnienia zarzucanego im w pkt I aktu oskarżenia czynu.
Odnosząc się natomiast do czynu zarzuconego oskarżonemuP. C. (1)w pkt II aktu oskarżenia stanowiącego występek zart. 190§1 kkpodnieść należy, że sednem sprawy jest ustalenie czy w dniu 29 maja 2016 r. oskarżonyP. C. (1)groziłM. R.pozbawieniem życia, przy czym groźba ta w zagrożonym wzbudziła uzasadnioną obawę, że będzie spełniona.
Dla bytu przestępstwa groźby karalnej, określonego wart. 190 kkmuszą być spełnione łącznie następujące przesłanki: sprawca grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa, np. zabójstwem, pobiciem, czy zniszczeniem mienia, przestępstwo to ma być popełnione na szkodę osoby, wobec której groźba jest wypowiadana, lub na szkodę osoby dla niej najbliższej, groźba wzbudza u pokrzywdzonego obawę, że zostanie spełniona (element subiektywny), obawa ta jest uzasadniona (element obiektywny).Groźbę więc, o jakiej mowa wart. 190 § 1 kkstanowi zapowiedź popełnienia przestępstwa na szkodę adresata groźby lub osoby mu najbliższej. Warunkiem popełnienia przestępstwa jest wzbudzenie w ofierze strachu i obawy, a więc podjęcie działań z pobudek nieprzyjaznych. Forma wyartykułowania groźby nie ma znaczenia. Może być ona wyrażona nie tylko słownie, lecz przez każde zachowanie się sprawcy, jeśli w sposób nie budzący wątpliwości uzewnętrznia ono groźbę popełnienia przestępstwa. Może to być pismo, gest, wyraz twarzy i każde inne zachowanie, które w sposób ewidentny i zrozumiały dla pokrzywdzonego wyraża swoją treść intelektualną. Dla bytu przestępstwa nie jest konieczne stwierdzenie obiektywnego niebezpieczeństwa realizacji groźby, tj. tego, czy sprawca miał rzeczywisty zamiar jej spełnienia ani też tego, czy miał faktyczne możliwości jej spełnienia. Ważny jest jedynie subiektywny odbiór tej groźby u pokrzywdzonego, tj. to, czy faktycznie wzbudziła ona u niego obawę spełnienia, tj. czy wywołała uczucie strachu lub zagrożenia.
W przekonaniu Sądu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy daje wszelkie podstawy dla przeczącej odpowiedzi na zarysowane powyżej pytanie. Decydujące znaczenie w tym kontekście ma nie tylko treść wyjaśnień oskarżonegoP. C. (1), który w sposób logiczny i dokładny zrelacjonował przebieg zdarzenia ale w głównej mierze za przyjęciem, iż w dniu 29 maja 2016 r. oskarżony nie używał w stosunku doM. R.gróźb, które wzbudziłyby w oskarżycielu posiłkowym uzasadnioną obawę ich spełnienia, świadczą zeznania świadków, którzy zaprzeczyli aby oskarżony miał grozić oskarżycielowi posiłkowemu. Obecni na miejscu świadkowieB.,A.iW. C.oraz oskarżonyP. C. (1), wskazali iż to oskarżyciel posiłkowy w czasie zdarzenia, wybiegając z domu za oskarżonym, wymachując rękami, krzyczał pod jego adresem słowa: „ty skurwysynie zajebie ciebie i twoje dziecko i rodzinę”. Słowa te słyszeli w/w świadkowie, o czym podali w treści swych zeznań.
Na marginesie zaznaczyć należy, iż gdyby nawet przyjąć, że oskarżony w czasie incydentu mającego miejsce w dniu 29 maja 2016 r. używał wobec oskarżyciela posiłkowego groźby (czemu jednak przeczy zgromadzony materiał dowodowy), to jednak przyjęcie uzasadnionej obawy spełnienia tej groźby przez oskarżonego, nie jest możliwe. Znamienne jest, że oskarżyciel posiłkowy ani w dniu zdarzenia przybyłym na interwencję funkcjonariuszom policji, ani w czasie dwóch pierwszych przesłuchań w toku postępowania przygotowawczego, nie wspomniał w ogóle na temat rzekomych gróźb kierowanych pod jego adresem przez oskarżonegoP. C. (1). Dopiero podczas ostatniego przesłuchania w toku postepowania przygotowawczego oraz przed sądem podał, iż takie zdarzenie miało miejsce. Nie może ulegać wątpliwości, ze gdyby rzeczywiście groźby takie padały, a on obawiał się realnie ich spełnienia, powiedziałby o tym funkcjonariuszom policji, którzy załatwiali wówczas interwencję na miejscu zdarzenia. Ci z kolei zamieściliby taką okoliczność w sporządzonym wpisie w notatniku z dnia 29 maja 2016 r. W dokumencie tym brak jest jednak jakiejkolwiek wzmianki dotyczącej rzekomo użytej pod adresemM. R.groźby przez oskarżonego. ŚwiadekA. S.w swoich zeznaniach w pełni potwierdził ustalenia o jakich mowa w wyżej wspomnianym zapisie z notatnika policyjnego. Co więcej, w złożonych zeznaniach wskazał, że nie pamięta aby oskarżyciel posiłkowy mówił, że oskarżony mu groził, a gdyby tak było, to zamieszczono by to w notatce. Stąd też nawet przy założeniu, że oskarżony użył groźby, wydaje się być oczywiste, ze nie była ona na tyle realna aby pokrzywdzony w sposób uzasadniony obawiał się jej spełnienia, skoro nawet o niej nie wspomniał interweniującym policjantom.
Zdaniem Sądu należy uznać, że groźba nie została wypowiedziana przez oskarżonego, i tym samym w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy nie sposób przyjąć by doszło do popełnienia przez niego występku zart. 190§1 kk.
Wszystkie te podnoszone wyżej okoliczności, skutkować musiały uniewinnieniem oskarżonegoP. C. (1)od popełnienia zarzucanego mu w pkt II aktu oskarżenia czynu.
W konkluzji, oczywiście można wyobrazić sobie hipotetyczną wersję zdarzenia polegającą na tym, że obydwaj oskarżeni wzięli udział w pobiciuM. R., a nadtoP. C. (1)stosował wobec niego groźby bezprawne, to jednak należy podkreślić, że Sąd nie jest uprawniony do orzekania na podstawie przypuszczeń, wyobrażeń bądź spekulacji, a swoje rozstrzygniecie zobowiązany jest oprzeć na wymowie zgromadzonych w sprawie dowodów w oparciu o ich szczegółową analizę. W niniejszej sprawie przypisanie winy obydwu oskarżonym nie jest możliwe. Jedynie na marginesie zwrócić uwagę należy na stanowisko oskarżyciela posiłkowego, który w podsumowaniu postępowania, nie miał nic do powiedzenia (k. 129/2), co wprawdzie pozbawione jest znaczenia dowodowego, niemniej jest symptomatyczne i ma określony wydźwięk.
Wobec uniewinnienia oskarżonych kosztami procesu należało obciążyć Skarb Państwa.