Sąd Rejonowy w Olsztynie
IX Wydział Karny
Sygnatura akt: IX W 1926/16
Data wyroku: 2017-01-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wojciech Kottik

Sygn. akt IX W 1926/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 stycznia 2017 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Wojciech Kottik
Protokolant: stażysta Wojciech Sowul
bez obecności oskarżyciela publ.
po rozpoznaniu w dniach 03.08, 07.09, 12.10, 18.11 i 14.12.2016 r. i 20.01.2017 r. sprawy
A. M. (1)
synaJ.iJ. z domu D.
ur. (...)wŚ.
obwinionego o to, że:

I
w dniu 26 listopada 2015 r., o godz. 09(
    05)wD.naP.będąc kierowcą busa markiM.onr rej. (...)zaparkował pojazd na przystanku autobusowym nie stosując się do znaku drogowego D-15 „przystanek autobusowy” przez co też utrudnił ruch na drodze publicznej innym przewoźnikom

- tj. za wykroczenie z art. 92 § 1 kw w zw. z § 51 ust. 1 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych iart. 49 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo o ruchu drogowymorazart. 90kw,

II
w dniu 11 grudnia 2015 r., o godz. 09(
    05)wD.naP.będąc kierowcą busa markiM.onr rej. (...)zaparkował pojazd na przystanku autobusowym nie stosując się do znaku drogowego D-15 „przystanek autobusowy” przez co utrudnił ruch na drodze publicznej innym przewoźnikom

- tj. za wykroczenie z art. 92 § 1 kw w zw. z § 51 ust. 1 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych iart. 49 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo o ruchu drogowymorazart. 90kw

ORZEKA:

I
obwinionegoA. M. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów z art. 92 § 1 kw w zw. z § 51 ust. 1 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych iart. 49 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo o ruchu drogowymorazart. 90kw i za to na podstawieart.90kw w zw. zart. 9 § 1 i art. 9 § 2kwskazuje go nakarę 500,- (pięćset) złotych grzywny;

II
na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpwzwalnia obwinionego od kosztów postępowania i opłaty.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił, następujący stan faktyczny:
ObwinionyA. M. (1)jest zatrudniony jako kierowca wfirmie przewozowej Przedsiębiorstwo Handlowo – Usługowe (...)B. S.wD., która wykonuje m. in. przewóz osób na linii regularnejD.–O.–D.. Początkowy przystanek tej linii znajduje na się naP.wD.. W tym samym miejscu znajdują się również przystanki pojazdów innych przewoźników linii regularnych w tym również przystanek autobusów(...). W związku z tym, że przystanek ten ma ograniczoną pojemność dochodzi między konkurującymi ze sobą przewoźnikami do konfliktów. Ich wyrazem są liczne skargi kierowane m. in. do miejscowego Komisariatu Policji wD.. Konflikt ten nasilił się szczególnie w miesiącach listopadzie i grudniu 2015 roku, kiedy to inny przewoźnik obsługujący tą samą linięfirmy (...)wprowadził kurs, który odjazd doO.miał miejsce o godzinie 09(
    05). Spowodowało to reakcję konkurencyjnejfirmy (...), której kierowcy, za namową kierownika jej transportuW. W. (1), albo zastawiali pojazdy konkurencji, albo utrudniali im wjeżdżanie i wyjeżdżanie na ten przystanek. Ustawiali nawet kilka pojazdów w zatoce przystankowej zmuszając kierowców konkurencyjnej firmy do zawiadomienia miejscowego Komisariatu Policji o takich przypadkach.
W dniu 26 listopada 2015 r., w wyniku takiego zawiadomienia dyżurnyKPwD.wysłał na ten przystanek patrol w składzie A.S.iJ. D.. Na miejscu, o godz. 0905zastali oni pojazd zgłaszającego zfirmy (...)M. J.oraz dwa pojazdyfirmy (...)–busaM.onr rej. (...)kierowanego przez obwinionegoA. M.oraz drugiego busa tej firmy onr rej. (...)kierowanego przezW. G. (1)stojące jeden za drugim na środku zatoki przystankowej. Ustawienie tych pojazdów uniemożliwiało podjechanie do miejsca zwyczajowego wsiadania pasażerów przy słupku przystanku autobusowego. Rozpytany przez funkcjonariuszkę Policji obwiniony oświadczył, że planowany odjazd kursu doO.ma o godzinie 0925i stoi w tym miejscu oczekując na planową godzinę odjazdu. Natomiast kierowca busafirmy (...)stwierdził, że ma odjazd o godzinie 0920ale ustawienie busówfirmy (...)uniemożliwia mu w praktyce zabranie pasażerów z przystanku. W trakcie interwencji jeden z kierowcówfirmy (...)na chwilę odjechał z przystanku, jednak na jego miejsce wjechał od razu kolejny bus tej firmy onumerze rej. (...).
W dniu 11 grudnia 2015 r., w wyniku zawiadomienia kierownika transportufirmy (...)K. P.Ł.na przystanek ten pojechał patrol zKPD.w składzie P.B.iA. B.. Na miejscu o godz. 0905ustalili, że kierowcafirmy (...)R. B.po podjechaniu do miejsca odbioru pasażerów został zastawiony przez 3 pojazdyfirmy (...)– busaM.onr rej. (...)kierowanego przezW. G. (1),M.onr rej. (...)kierowanego przezW. W. (1)i kolejnegoM.onr rej. (...)kierowany przez obwinionego. Pojazd obwinionego stał za pojazdem pokrzywdzonego, natomiast samochodyW. G.iW. W.z boku tego pojazdu, w taki sposób, ze uniemożliwiały odjazd z przystankuR. B.. Kierujący zfirmy (...)oświadczyli interweniującym, że nie mają teraz odjazdu i nie potrafili podać powodu dla którego uniemożliwiają wyjazd pojazdowi konkurencyjnej firmy.

     (dowody: notatka urzędowa z 26.11.2015 r. k. 4, notatka urzędowa z 11.12.2015 r. k. 5, dokumentacja fotograficzna k. 27 – 35, dane o karalności k. 43, zezwolenie nr(...)k. 52; rozkład jazdy na trasieD.–O.k. 53, pismo(...)i A z 4.09.2014 r. k. 54 – 55, dokumentacja fotograficzna na płycie(...)k. 104; częściowo wyjaśnienia obwinionego k. 66 – 66v, zeznaniaP. B. (1)k. 66v-67, zeznaniaP. Ł. (1)k. 67 – 67v, zeznaniaM. J.k. 67v, zeznaniaA. B. (2)k. 85-85v, częściowo zeznaniaM. S. (1)k. 85v, zeznaniaK. S. (1)k. 85v; zeznaniaS. L. (1)k. 85v-86; zeznaniaR. B. (2)k. 86, zeznaniaA. S. (1)k. 99-99v, zeznaniaJ. D. (2)k. 115, częściowo zeznaniaW. W. (1)k. 115v)

Obwiniony w wyjaśnieniach złożonych na rozprawie nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów wyjaśniając, że żaden kierowca, żadnej firmy nie zwracał mu uwagi, że go blokuje. Zaprzeczył, aby utrudniał komukolwiek ruch na tym przystanku, inne pojazdy przyjeżdżały, zabierały pasażerów i odjeżdżały. Stwierdził, że nie ma sztywnych ram czasowych i tak jak inni przewoźnicy przyjeżdżał 10-15 minut przed planowanym odjazdem i czekał na tym przystanku na pasażerów. Przyznał, że na okazanych mu zdjęciach z obu dni jest on i jego pojazd.
(wyjaśnienia – k. 66-66v)
Sąd zważył, co następuje:
Wyjaśnienia obwinionego zasługują na wiarę jedynie w zakresie dotyczącym przyznania przez niego, że w obu dniach tj. 26 listopada i 11 grudnia 2015 r., kierował on pojazdem m-kiM.onr rej. (...)i że parkował swój pojazd wówczas na przystanku przy placuJ.wD.. Natomiast nie dał wiary praktycznie pozostałej części wyjaśnień obwinionego, przede wszystkim w zakresie, w jakim przekonywał on, że ustawienie jego pojazdu na tym przystanku każdorazowo nie utrudniało na nim ruchu innym pojazdom.
Wyjaśnieniom w tym zakresie przeczą nie tylko wiarygodne zeznania świadków – kierowców z firm, których pojazdy były blokowane tj. M.J.,R. B.i kierownika transportufirmy (...)–P. Ł., ale przede wszystkim zeznania interweniujących w tych dniach funkcjonariuszy tj.J. D.,A. S.,A. B.iP. B.. Również dokumentacja fotograficzna sporządzona w trakcie tych interwencji a także wydruki zdjęć pozwalają dodatkowo ocenić wiarygodność zarówno relacji obwinionego jak i zeznań świadków. Dodatkowo na ocenę tę wpływ ma dokumentacja w postaci notatek urzędowych sporządzana każdorazowo przez interweniujących Policjantów. Dowody te wykazują niezbicie, że twierdzenia obwinionego, iż każdorazowe ustawienie jego pojazdu nie utrudniało korzystania z tego przystanku mijają się z prawdą.
Wprawdzie zdjęcia z dnia 26 listopada 2015 r., pozwalające na ocenę ustawienia pojazduM., którym tego dnia kierował obwiniony prowadzą do wniosku, iż ustawienie to nie blokowało całkowicie możliwości ruchu pojazdu kierowanego przez pokrzywdzonegoM. J., to jednak czyniło niemożliwym podjechanie przez niego do miejsca z którego zwyczajowo korzystają pasażerowie wsiadający do pojazdów komunikacji zbiorowej zatrzymujących się w na tym przystanku (zdjęcia z k. 33 i 34 oraz na płycie z k.104)
Z faktu, że obwiniony nie tamował całkowicie ruchu na tym przystanku nie wynika, że nie utrudniał on na nim ruchu. Gdyby pojazd obwinionego był jedynym samochodem parkującym w tej zatoce przystankowej bez wątpienia nie można by zasadnie mówić o utrudnianiu ruchu drogowego w tym miejscu. Jeśli weźmie się jednak pod uwagę, że w momencie rozpoczęcia interwencji przez funkcjonariuszy Policji z Komisariatu Policji wD.pojazdów tych (należących lub wykorzystywanych przezfirmę (...)) było 2, a następnie pojawił się jeszcze trzeci onr rej. (...), sytuacja ta musi być postrzegana zupełnie inaczej.
Sytuację z dnia 11 grudnia 2015 r., najlepiej obrazują wydruki zdjęć z k. 27-32. W oparciu o nie oraz zeznania interweniujących funkcjonariuszy tj.A. B.iP. B.i sporządzoną przez nich dokumentację można stwierdzić, że ustawienie pojazdu m-kiM.onr rej. (...)kierowanego przezW. G., drugiego pojazdu tej marki onr rej. (...)kierowanego przezW. W.oraz trzeciego z nich o nr(...)kierowanego przez obwinionego nie tylko utrudniało ruch a wręcz blokowało możliwość wyjazdu z tego przystanku co najmniej jednego busa m-kiM.onr rej. (...)zfirmy (...)kierowanego przezR. B.. Wprawdzie na żadnym z wydruków tych zdjęć nie widać dokładnie pozycji pojazdu kierowanego przez obwinionego, ale nawet on sam nie kwestionował faktu, iż parkował wówczas za pojazdemR. B., w bezpośrednim jego sąsiedztwie uniemożliwiając mu skutecznie wykonanie manewru cofania (mniej więcej jak pojazd m-kiI.widoczny na zdjęciu z k. 31). Obwiniony ustawił tam swój pojazd po odjeździe właśnie pojazdu m-kiI.i stał tam w momencie rozpoczęcia interwencji przez funkcjonariuszy Policji ok. godz. 0905
Odnośnie twierdzeń obwinionego o faktycznym celu jego postoju w tym miejscu w tym czasie, zdecydowanie bardziej wiarygodnie brzmią jednoznaczne zeznania świadków, w tym wszystkich interweniujących w tej sprawie funkcjonariuszy. Należy z całą mocą podkreślić, że choćby liczba i różnorodność interweniujących Policjantów czyni zupełnie gołosłownym zarzut podnoszony przez obronę o rzekomej stronniczości świadków i popieraniu przez nich interesów tylkofirmy (...). Warto zaznaczyć, że jeszcze w trakcie toczącego się postępowania przeciwko temu obwinionemu wpłynęły do tut. Wydziału wnioski o ukaranie kierowców również zfirmy (...), w tym świadka z tej sprawy M.J.za podobne zachowania, gdzie jako pokrzywdzona firma występowała właśniefirma (...).S..
Sąd nie dostrzegł w zeznaniach wszystkich funkcjonariuszy Policji aby relacje ich nacechowane były subiektywizmem czy wręcz stronniczością. Wszyscy ci świadkowie są osobami obcymi w stosunku do obwinionego i niezainteresowanymi osobiście rozstrzygnięciem w niniejszej sprawie.
Podkreślić przy tym należy, że świadkowie funkcjonariusze Policji z pewnością mają świadomość odpowiedzialności zarówno karnej jak i służbowej grożącej im za złożenie nieprawdziwych zeznań.
Jako zasługujące na podzielenie Sąd uznał zeznania wszystkich przedstawicielifirmy (...)K. K., a więc zarówno kierujących – M.J.iR. B.jak i kierownikaP. Ł.. Sąd miał świadomość, że są to przedstawiciele firmy konkurencyjnej do firmy reprezentantem której jest obwiniony, ale mając możność osobistego kontaktu na rozprawie z tymi świadkami nie dopatrzył się w ich relacjach ani cech nadmiernego subiektywizmu, ani innych przesłanek dyskredytujących wartość dowodową ich zeznań.
Odnosząc się do relacji pozostałych świadków - bezpośredniego przełożonego obwinionego i jego kolegów z tej samej firmy należy stwierdzić, że nie zasługują one na wiarę. O ile jeszcze świadekW. G.może być usprawiedliwiony tym, że jest również osobą obwinioną o identyczne do obwinionego zachowanie w toczącym się równolegle postępowaniu sądowym, o tyleW. W.w sposób oczywisty zaprzeczał faktom wynikającym choćby z dokumentacji zdjęciowej, a jego zasłanianie się niepamięcią co do bytności na miejscu zdarzenia w czasie czynu razi wręcz naiwnością. Świadek ten jako przedstawiciel firmy obwinionego żywotnie zainteresowany rozstrzygnięciem w sprawie, które może mieć bezpośredni wpływ na funkcjonowanie jego firmy transportowej i według relacji na które powołali się przesłuchani funkcjonariusze główny inicjator działań obwinionego wyraźnie starał się przedstawić relację, która również jego uchroni od odpowiedzialności za działania łamiące prawo. Ponadto jego zachowanie co najmniej z dnia 11 grudnia 2015 r., może być postrzegane jako osobiste uczestnictwo w blokowaniu pojazdówfirmy (...)Podobnie Sąd ocenił zeznania świadkaM. S.właściciela firmy współpracującej zfirmą (...).S.i równocześnie jego syna, który fakty starał się interpretować wyłącznie na korzyść kierowców z firmy ojca. NatomiastK. S.iS. L.to również kierowcy zfirmy (...), którzy również byli uwikłani w działania na niekorzyśćfirmy (...)a więc ich zeznania siłą rzeczy muszą być oceniane jako subiektywne i podyktowane źle rozumianą solidarnością koleżeńską.
Dodatkowo stan faktyczny ustalony w niniejszej sprawie Sąd oparł na podstawie dokumentacji sporządzonej przez funkcjonariuszy Policji, co do której autentyczności nie ma żadnych wątpliwości podobnie jak i dokumentacji fotograficznej, w tym tej sporządzonej przez świadkaP. Ł..
W tych okolicznościach Sąd uznał, że zgromadzony materiał dowodowy pozwala na przypisanie obwinionemu zrealizowania znamion zarówno strony przedmiotowej jak i podmiotowej zarzucanych mu czynów i to zarówno z art. 92 § 1 kw tj. niezastosowania się do wskazań wynikających ze znaku D-15 jak i z art. 90 kw - utrudniania ruchu w zatoce przystankowej.
Jeśli chodzi o zarzuty dotyczące naruszenia przepisów art. 92 § 1 kw i art. 90 kw to z przeprowadzonego postępowania dowodowego niezbicie wynika, że obwiniony, na tym przystanku, spędzał każdorazowo co najmniej kilkanaście minut. Znak D-15 ustawiony naP.wD.zgodnie z definicją zawartą w przepisie § 51 rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31.07.2002 r.,
    w sprawie znaków i sygnałów drogowychoznacza miejsce
    zatrzymywania sięwskazanych na znaku pojazdów wykonujących odpłatny przewóz osób na regularnych liniach
    .Odnosząc ten zapis do definicji zatrzymania się określonej w przepisieart. 2 pkt 29 ustawy Prawo o ruchu drogowymmożna z całą stanowczością stwierdzić, że obwiniony na wskazanym przystanku nie zatrzymał się a wykonywał postój, naruszając tym samym normę przepisuart. 92 § 1kw.
Z przedłożonego przez obrońcę obwinionego pisma zarządcy tego odcinka drogi na którym umiejscowiona jest przedmiotowa zatoka przystankowa – Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 04.09.2014 r. wynika wyraźnie, że przewoźnicy z niego korzystający zobowiązani są do korzystania z przystanku w sposób nie kolidujący z pracą innych przewoźników (pkt. 3 – k. 54) Niewątpliwie każdorazowe ustawienie pojazdu obwinionego w dniach zdarzenia na tym przystanku jeśli nie tamowało, to taki ruch utrudniało. Tym samym można również przyjąć, że obwiniony zachowaniem swoim wypełnił normę przepisu art. 90 kw - utrudniał ruch innych pojazdów, w tym przede wszystkim, innym przewoźnikom na tej zatoce przystankowej. Zachowania obwinionego nie można rozpatrywać w oderwaniu od zachowania pozostałych kierowcówfirmy (...), którzy również parkowali w tej zatoce i ich łączne ustawienie praktycznie blokowało ruch innych przewoźników na tym przystanku
Wymierzając obwinionemu karę za przypisany mu czyny zart. 92 § 1kw iart. 90kw Sąd zdecydował się na wymierzenie kary współmiernej do wagi naruszonych norm prawnych uwzględniającej również postawę obwinionego i stopień społecznej szkodliwości czynu. Obwiniony niewątpliwie działał pod presją swoich przełożonych, jednak nawet ta okoliczność nie może uwalniać go od odpowiedzialności za czyny wyczerpujące znamiona dwóch przepisówKodeksu wykroczeń. Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył również dotychczasową karalność obwinionego za identyczne wykroczenie drogowe oraz wielokrotność działań świadczących o uporczywości i brak krytycyzmu do popełnionych czynów.
O kosztach orzeczono po myśli cytowanych w wyroku przepisów uznając że sprawiedliwe będzie odstąpienie od obciążania obwinionego nimi w całości.