Sąd Rejonowy w Grudziądzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1048/16
Data wyroku: 2017-03-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Sobczak

Sygn. akt II K 1048/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 marca 2017r.
Sąd Rejonowy w Grudziądzu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SR Joanna Sobczak
Protokolant: st. sekr. sąd. Monika Formaniewicz
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Grudziądzu: -
po rozpoznaniu dnia 22 marca 2017r. sprawy karnej
M. S.- s.D.iW.z domuK.,urodz. (...)wC., zam. wG.ul. (...),PESEL (...), obywatelstwa polskiego, karanego

oskarżonego o to, że:
I. w dniu 30 października 2016r. o godz. 8.25 wG.województwo(...), prowadził w ruchu lądowymulicą (...)pojazd mechaniczny tj. samochód markiV. (...)onr rej (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości, mając o godz. 8.30 - 0,44 mg/l , o godz. 8.46 -0,40 mg/l, o godz. 8.48- 0,40 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,
tj. o czyn zart. 178a§1 kk
II. w dniu 12 listopada 2016r. o godz. 23.40 wG.województwo(...), prowadził w ruchu lądowymulicą (...)pojazd mechaniczny, tj. samochód osobowy markiV. (...)onr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości, mając 13.11.2016r. o godz. 00.39 – 1,01 mg/l, o godz. 00.41-1,01 mg/l , o godz. 00.53-1,08 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,
tj. o czyn zart. 178a§1 kk
ORZEKA:

1
oskarżonegoM. S.uznaje za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt I i II wyroku z tym ustaleniem, że stanowią one ciąg przestępstw zart. 178a § 1 kki za to na podstawieart. 178a § 1 kkw zw. zart. 91§1kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku graniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

2
na podstawieart. 42 § 2 kkorzeka wobec oskarżonegoM. S.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (czterech) lat;

3
na podstawieart. 63§3 kkna poczet orzeczonego w pkt 2 wyroku zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zalicza oskarżonemu okres zatrzymania prawo jazdy od dnia 30 października 2016r.;

4
na podstawieart. 43a § 2 kkorzeka wobec oskarżonegoM. S.środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 5.000 (pięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

5
zasądza od oskarżonego opłatę w wysokości 180 (sto osiemdziesiąt) złotych oraz obciąża go wydatkami poniesionymi w toku postępowania w kwocie 70 (siedemdziesiąt) złotych.

Sygn. akt II K 1048/16
Zakres uzasadnienia ograniczono na podstawieart. 424 § 3 KPKz uwagi na to, że wniosek o pisemne uzasadnienie złożony na podstawieart. 422 § 2 KPKdotyczy wyłącznie orzeczenia o karze.

UZASADNIENIE
Występek przewidziany wart. 178a § 1 kkjest zagrożony karą grzywny, karą ograniczenia wolności albo karą pozbawienia wolności do lat 2.
M. S.dopuścił się dwóch przestępstw zart. 178a § 1 kkdziałając w krótkich odstępach czasu i z wykorzystaniem takiej samej sposobności tj. w warunkach ciągu przestępstw zart. 91§1 kk, co dawało możliwość wymierzenia kary w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę.
Rozważając w tych ramach wymiar kary wobec oskarżonego Sąd uwzględnił następujące okoliczności:
Sąd na niekorzyść oskarżonego potraktował:
- dość znaczną odległość drogi, którą oskarżony każdorazowo pokonał kierując samochodem w stanie nietrzeźwości,
- to, że przestępstwo opisane w punkcie pierwszym aktu oskarżenia zostało popełnione w porannych godzinach szczytu, gdy ruch drogowy był dość natężony, na często uczęszczanej drodze;
- brak uzasadnionych przyczyn, z powodu których oskarżony zdecydował się poruszać samochodem w stanie nietrzeźwości
Sąd potraktował na korzyść oskarżonego:
- jego uprzednią niekaralność
- to że czyn opisany w punkcie drugim aktu oskarżenia został popełniony w późnych godzinach nocnych (23.40) w zw. z czym należy przypuszczać, że nie było wielu samochodów. Z drugiej strony nie można jednak przyjąć, aby w ogóle o tej porze na tej ulicy nie było ruchu samochodów;
- przyznanie do winy i złożenie wyjaśnień zgodnych z ustaleniami sądu.
Mając na uwadze powyższe sąd w pełni zaakceptował karę zawnioskowaną przez Prokuratora uzgodnioną z oskarżonymM. S.i w konsekwencji na podstawie 178a§ 1 kkw zw. zart. 91§1 kkwymierzył mu karę 1 – go roku ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym, uznając iż kara ta pozostawała w odpowiedniej proporcji do stopnia społecznej szkodliwości przypisanych mu czynów, a także nie przekraczała stopnia jego winy. Powinna ona odnieść właściwy skutek w zakresie realizacji dyrektywy prewencji indywidualnej, zarówno w jej wychowawczym jak i zapobiegawczym aspekcie.
Oskarżony został skazany za popełnienie przestępstwa przewidzianego wart. 178a § 1 kk. W związku z tym Sąd zgodnie z treścią wniosku Prokuratora załączonego do aktu oskarżenia na podstawieart. 42 § 2 kkorzekł wobec niego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres czterech lat. Podejmując to rozstrzygnięcie Sąd miał na względzie opisane już powyżej okoliczności, które zostały wzięte pod uwagę przy wymiarze kary. W ocenie Sądu orzeczony okres środka karnego określonego wart. 42 kkjest współmierny do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynu przestępnego oraz winy oskarżonego, które należy uznać za dość znaczne. Zdaniem Sądu wymiar tego środka karnego odpowiada pozostałym dyrektywom wymiaru kary, w szczególności dyrektywie prewencji indywidualnej. Jednocześnie sąd mając na uwadze treść uchwały Sądu Najwyższego z 26.9.2002 r. (I KZP 21/02, OSNKW 2002, Nr 11–12, poz. 90) zgodnie z którą w razie skazania za przestępstwa wchodzące w skład ciągu przestępstw norma nakazująca wymierzyć jedną karę znajduje odpowiednie zastosowanie do orzekania środków karnych tego samego rodzaju, nie kwestionował treści wniosku w zakresie w jakim wniesiono o orzeczenie wobec oskarżonego działającego w warunkachart. 91§1 kkjednego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów.
O zaliczeniu zatrzymania prawa jazdy orzeczono na podstawieart. 63 § 3 kk. Co prawda wniosek oskarżyciela publicznego nie obejmował tej kwestii, nie mniej jednak zgodnie z treściąart. 335 kpkprzedmiotem uzgodnień z oskarżonym są kary i inne środki przewidziane za przypisany występek. Zatem kwestia zaliczenia pozostaje poza tym zakresem, a jednocześnie jest ona obligatoryjna.
W ocenie Sądu wychowawczą rolę w kształtowaniu świadomości prawnej oskarżonego mogło spełnić świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 złotych, dlatego też orzeczono na podstawieart. 43a § 2 kkjak w punkcie czwartym sentencji wyroku. W tym zakresie początkowo pojawiła się jednak rozbieżność pomiędzy wnioskiem Prokuratora, w którym wskazano kwotę 5000 zł, a stanowiskiem wyrażonym przezM. S.w złożonych przez niego wyjaśnieniach w dniu 19 grudnia 2016 r. gdzie wskazał on, że wyraża zgodę na orzeczenie wobec niego dwóch świadczeń pieniężnych w kwotach po 5000 zł. Nie mniej jednak oskarżony na posiedzeniu w dniu 22 marca 2017 r. sprecyzował, że wnosi o wymierzenie mu świadczenia pieniężnego w wymiarze tak jak to wskazano we wniosku Prokuratora. Tym samym sąd mając na uwadze treść przywołanej już powyżej uchwały Sądu Najwyższego z 26.9.2002 r. (I KZP 21/02, OSNKW 2002, Nr 11–12, poz. 90) nie znalazł podstaw by kwestionować powyższe.
Sąd na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 2 ust. 1 pkt 3 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. Nr 49 z 1983r. poz. 223 z późn. zm.) zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 180 zł, zaś na podstawieart. 627 kpkobciążył go wydatkami postępowania w łącznej kwocie 70 zł, uznając iż oskarżony uzyskuje dochody pozwalające mu na zapłatę należności sądowych.