Sąd Rejonowy w Olsztynie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 325/17
Data wyroku: 2017-08-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Matysiak
Teza: odstąpienie od wymierzenia kary

Sygn. akt II K 325/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22.08. 2017 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Krzysztof Matysiak
Protokolant: staż. M. Krośnicka
przy udziale oskarżyciel prywatnego –D. D. (1),
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 25.07.2017 r. i następne sprawy:

A. W. (1), córkiS.iB., urodzonej(...)wI.,
oskarżonej o to, że:
I .w dniu 7 sierpnia 2014 roku wS.21C znieważyła słowami powszechnie uznanymi za obelżywe pokrzywdzonąD. D. (1),
tj. o czyn zart. 216§1 k.k.
II .w dniu 7 sierpnia 2014 roku wS.21C naruszyła nietykalność cielesna pokrzywdzonejD. D. (1)w ten sposób, że uderzyła ją pięścią w ramię i szarpała za włosy
tj. o czyn zart. 217§1 k.k.
I .uznaje oskarżonąA. W. (1)za winną popełnienia zarzuconych jej czynów i na podstawieart. 216 § 3 kk. i 217§ 2 kkodstępuje od wymierzenia kar za oba te czyny,
II . na podstawieart. 624 § 1 kpkiart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych( Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 ze zm.) zwalnia oskarżoną od kosztów sądowych, w tym od opłaty.
III .zasądza od oskarżonej na rzecz oskarżycielki prywatnejD. D. (1)kwotę 502 zł tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika w niniejszym postępowaniu

UZASADNIENIE

A. W. (2)zamieszkuje wS.na posesji oznaczonej nr(...). Nieruchomość ta zabudowana jest budynkiem typu bliźniak a właścicielami drugiej połowy tego domu jest rodzinaD.. Obie rodziny są spokrewnione ponieważ ojciecA. W. (1)jest bratemD. D. (1). Od pewnego czasu rodziny te są ze sobą skonfliktowane.
W dniu 7 sierpnia 2014r. w godzinach porannych doA. W. (1)przyjechali rodzice tj.S.iB. W. (1)wraz z dwoma pracownikami, m.inJ.,S.. Około godziny 10:00S. W. (1)poleciłJ. S. (1)wykopanie słupa, znajdującego się w okolicy granicy obu działek. Z uwagi na to, że do słupa przymocowany był sznurek na którym znajdowało się pranie należące doD. D. (2),J. S. (1)dwukrotnie poprosił ją o zdjęcie prania i przewieszenie sznura , jednocześnie informując ją o zamiarze usunięcia słupa.D. D. (1)nie zareagowała na prośbyJ. S. (1). WówczasA. W. (1)poleciłaJ. S. (1), aby usunął słupek i odciął sznur.J. S. (1)odciął sznur przymocowany do słupa i zabezpieczył pranie należące doD. D. (2).
Widząc toD. D. (1)zbiegła ze schodów tarasu i podbiegła do znajdującej się na terenie swojej posesjiA. W. (1)jednocześnie wyzywając ją słowami wulgarnymi i powszechnie uznanymi za obelżywe . W tym czasieJ. S. (1)zajmował się już usuwaniem spornego słupka.A. W. (1)prosiłaD. D. (1)o opuszczenie terenu jej posesji, tłumacząc jednocześnie powód usunięcia słupka.D. D. (1)dalej jednak przejawiała agresję słowną i dalej wyzywałaA. W. (1)słowami wulgarnymi i powszechnie uznanymi za obelżywe, a nadto groziła jej pozbawieniem życia. Słysząc dobiegające krzyki na miejsce zdarzenia przyszliS.iB. W. (1). W pewnym momencieD. D. (1)chwyciłaA.W.za włosy i zaczęła ją szarpać .A. W. (1)nie pozostała bierna i również zaczęła szarpaćD. D. (1), machać rękoma oraz wyzywać ją słowami wulgarnymi . W późniejszym czasie do tego zdarzenia włączyła się jeszczeK. D. (1).
GdyA. W. (1)iD. D. (1)rozdzieliły się i rozeszły ta pierwsza zawiadomiła o zdarzeniu Policję.
Po pewnym czasie na miejsce zdarzenia przybyli funkcjonariusze policji którzy wysłuchali relacji rodzinyW.natomiast nie rozmawiali z osobami z rodzinyD.które brały udział w zdarzeniu a jedynie z J.D..
( dowód : wyjaśnieniaA. W.k. 424v, zeznaniaS. W.k. 435v-436., zeznaniaB. W.k. 434v-435v ., zeznaniaJ. S.k. 425 – 425v ,W. O.K- 194 v akt II K 231/15 , częściowo zezn. D.D.433v-434, K.D.K- 434-434v , J.D.k. 425v-426v , dokumentacja fotograficzna k. 31, zlecenie zabiegów fizjoterapeutycznych k. 30, pismo z KWP wO.wraz z załącznikami k. 257-261, postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa k. 266-267)
W związku z powyższym zdarzeniemD. D. (3)skierowała prywatny akt oskarżenia p-koA. W. (1)o popełnienie czynów zart. 216 § 1 kki157 § 2 kk.
Oskarżona nie przyznała się do ich popełnienia .Wyjaśniła, że rano doS.przyjechali jej rodzice z panem do pomocy, mieli oni opiekować się jej młodszym synem i stawiać ogrodzenie. Wskazała, że posesja na której doszło do zdarzenia była oddzielona . Około 10 jej tata polecił pracownikowi p.S.żeby poszedł wykopać słupek, który mieścił się na ich posesji obok granicy działki. Podała, żeJ. S.poszedł doK.iD. D. (1)które stały na tarasie z dzieckiem p.K., poprosił aby odwiązały linkę z praniem bo chce wykopać słupek. Następnie podała, że zostawiając dziecko rodzicom i chcąc jechać do pracy usłyszała jakD. D. (1)stanowczo mówi, że nie usunie linki z praniem, a PanS.ponownie poprosił, wreszcie zaś sama przechodząc zwróciła się grzecznie do pańD.żeby usunęły linkę z praniem bo chcą stawiać płot. Gdy te nie wyraziły zgody powiedziała do p.S., że odciął linkę i zabezpieczył pranie by się nie ubrudziło . Następnie paniD. D. (1)wpadła w złość, zbiegła do niej, na teren jej działki i zaczęła wulgarnie zwracać jej uwagę dlaczego zdejmuje jej pranie. Podała, że powtórzyłaD. D. (1)że chce zrobić ogrodzenie, a wówczasD. D. (3)zaczęła ją wyzywać. Wskazała, że słysząc te krzyki podeszli jej rodzice z jej synem , panS.zaczął wykopywać słupek, paniD.jak to zobaczyła wpadła w jeszcze większy szał i wyzywała ją dalej. Dodała również, że PaniD. D. (5)swoją złość skierowała głównie w jej stroną, a ona prosiła ją żeby poszła na swoją działkę do swojego domu. Stała blisko niej, wymachiwała rękoma, nerwowo biegała wokół niej, zaczęła do niej krzyczeć że ją uderzy, wyzywać. Wyjaśniła także, że całe zajście widziałaK. D. (1)ze swoją córką. Dalej podała, że kiedy paniD.zaczęła ją wyzywać,K.też zbiegła z tarasu i zaczęła ją wyzywać wulgarnie. Podała, że te słowa bardzo ją uraziły, bo 2 miesiące wcześniej urodziła martwe dziecko. Dalej kobieta wyjaśniła, żeD. D. (1)była w takim szale i emocjach że chwyciła ją za włosy, szarpała ją, drapała, a ona próbowała się bronić, odpychała ją. Wyjaśniła także, że jej ojciec próbował uspokoić całą sytuację. PóźniejK.uderzyła ją szczotką w tył głowy, aD. D. (1)ciągnęła ją i kierowała ku ziemi, kierując do niej groźby pozbawienia życia. Podała również że, gdyK. D. (1)uderzyła ją szczotką, jej córka zaczęła płakać na tarasie, jej ojciec powiedział jej żeby zajęła się swoim dzieckiem, które płacze i żeby zostawiła ją w spokoju.K. D. (1)poszła na taras, mając możliwość obserwacji dalej całe zdarzenie. Gdy przestały się szarpaćD. D. (1), dalej wyzywała ją wulgarnie i obelżywie, groziła że ją zabije. Ponieważ żadne prośby o uspokojenie nie skutkowały , poszła z rodzicami do ich mniejszego domku, tam się zamknęli w środku i zadzwoniła po policję. Dodała, że po zawiadomieniu policji wyglądała przez okno w stronę posesji by patrzeć czy nie robią czegoś po złości,K.iD.wraz zW.były na tarasie,D.dzwoniła do męża swojego i donośnym głosem mówiła żeby przyjechał . Stwierdziła , że po skończonej rozmowie, podbiegła do ich domkuD. D. (1)i znowu zaczęła ich wyzywać. Gdy przyjechał mążD. D. (1), wziął ją za rękę, prosił by spokojnie odeszła stamtąd, ona mu się wyrwała i powiedziała, że musi jeszcze coś powiedzieć i dalej wyzywała, stała przez chwilę, mąż ją prosił żeby odeszli.D. D. (1)odchodząc jeszcze odwróciła się i powiedziała, że ją zabije, wyzywając od suk. Po kilku chwilach odjechali samochodami, a ona czekała na policję która przyjechała po pewnym czasie .
Sąd zważył co następuje ;
Na wstępie zauważyć należy , iż powyższe zdarzenie było przedmiotem 2 postępowań :
- jednego prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową w(...)pod sygnaturą Ds. 2072/14 p-koD. D. (1)o czyn zart. 190 § 1 kkna szkodęA. W. (2)które ostatecznie zakończyło się prawomocnym skazaniem wyrokiem SR w(...)w sprawie II K 231 /15 i wyrokiem SO w(...)o sygn. akt VII Ka 776/15
- drugiego z wzajemnych prywatnych aktów oskarżenia rozpoznanych przez SR w(...)w sprawie II K 16/15 gdzie orzeczeniem SO w(...)( sygn. akt VII Ka 1231/16) z dnia 31.03.2017 roku warunkowo umorzono postępowanie wobecD.iK. D. (2)i jednocześnie przekazano do ponownego rozpoznania zarzutyD. D. (1)wobecA. W. (2)a których dotyczy niniejsze uzasadnienie .
W obu wymienionych wyżej postępowaniach SR sporządzały uzasadnienie które korespondują ze sobą i w podobny sposób ustalały stan faktyczny .
W niniejszej sprawie z uwagi na w/w orzeczenie SO w Olsztynie z dnia 31.03.2017 roku należało dokonać jedynie oceny zachowania sięA. W. (2).
Analizując zeznania osób będących na miejscu zdarzenia nie budzi wątpliwości fakt , z uwagi na zaangażowanie w sprawie stanowią one trzy grupy .
Jedna to wyjaśnienia oskarżonejA. W.i jej rodziców wskazujących na fakt zaistnienia zdarzenia i podobnie opisujących zachowania się bezpośrednich uczestniczek awantury .
Co do zeznań rodziców oskarżonej Sąd uznał , iż zasługują one na uwzględnienie choć trzeba mieć na uwadze , iż nie są one pozbawione naturalnej skłonności do pomniejszania negatywnych zachowań córki . Nie budzi wątpliwości fakt , iż oboje rodziceB.iS. W. (1)byli jedynie obserwatorami zdarzeń i nie uczestniczyli w nich czynnie co powoduje , iż mieli możliwość zaobserwowania większej ilości faktów i ich zapamiętania niż bezpośrednie uczestniczki . Z ich zeznań wynika , iż osoba atakująca i zdecydowanie bardziej agresywna w swoich zachowaniach i słowach była D.D.. Opisując wskazali , iż ich córka przyjęła postawę obronną , zasłaniając się rękoma . Z drugiej jednak stronyS. W.po odczytaniu mu jego zeznań z 29.05.2014 roku z postępowania II K 231/14 przyznał , iż jego córka mogła coś krzyczeć wobec D.D..
Druga grupa to zeznania D. i K.D.opisujących powyższe zdarzenie w sposób odmiennych od relacji rodzinyW.. W ocenie Sądu zeznania D. i K.D.w przeważającej większości nie zasługiwały na podzielenie gdyż z jednej strony nastawione były na uniknięcie odpowiedzialności karnej a ponadto nie znajdowały one potwierdzenia w innych dowodach, w tym w szczególności w zeznaniachJ. S. (1). Bezsprzecznie jednak wskazały na to , iżA. W.używała słów wulgarnych oraz czynnie uczestniczyła w szarpaninie .
Co do zeznań J.D.to nie budzi wątpliwości fakt , iż przybył on tam już pod koniec zdarzenia gdyA. W.przebywała ze swoimi rodzicami w małym domku . O okolicznościach zdarzenia wie z relacji żony i córki . Należy zauważyć iż J.D.w swoich pierwszych zeznaniach składanych w postępowaniu przygotowawczym sprawie II K 231/15 wskazał , iż jego żona iA. W.obrzucały się błotem natomiast w trakcie rozprawy w tej samej sprawie podał , iż kobiety kłóciły się i nie słyszał słów wulgarnych ze strony żony aniA.. Nie umiał wyjaśnić dlaczego w postępowaniu przed Sądem stwierdził , iż nie słyszał takich słów . Bezsprzecznie jednak była to wypowiedź swobodna i jednoznacznie brzmiąca .
Zeznania obu tych grup wzajemnie sprzeczne mogły być podstawą przy ustalaniu stanu faktycznego tam gdzie można wyciągnąć z nich podobne wnioski . oraz znajdowały potwierdzenie w innych dowodach .
Chodzi tu o fakt poinformowania D.D.o zamiarze wykopania słupa z koszem , zdjęcia liny z praniem przez n/n wtedy D.D.mężczyznę oraz co do faktu zaistnienia awantury pomiędzy tymi rodzinami .
Są też dwaj świadkowie nie powiązani z żadną z rodzin tj.J. S.i funkcjonariusz policjiW. O.który przybył na miejsce zdarzenia .
Co do zeznańJ. S.nie był on przy całym zdarzeniu , ale w ocenie Sąd obserwował je od początku i na tyle długo , że mają one istotne znaczenie przy rozstrzyganiu o zachowaniu sięA. W.
Na wstępie zauważyć należy , iż nikt z rodziny p.D.czy p.W.nie wskazała, aby świadek ten w jakikolwiek sposób był uprzedzony do członków tych rodzin.
Analizując relacjeJ. S.zauważyć należy , iż zeznania jakie składał w tym postępowaniu są znacznie oddalone czasowo od zdarzenia , jednakże nie jest to jedyna jego relacja .J. S.był bowiem przesłuchany już 3 tygodnie po zdarzeniu dla potrzeb wymienionego wcześniej postępowania w sprawie Prokuratury Rejonowej w(...)a potem w trakcie postepowania sądowego .
Zeznając wtedy potwierdził fakt , iżS. W.polecił mu usunąć słupek do którego było przyczepione prawnie oraz to , iż prosił o usunięcie prania przez osoby zamieszkujące na sąsiedniej działce . Osoba z która rozmawiał była na zewnątrz i nie reagowała na jego prośby .Później córkaS. W.poleciła mu obciąć sznurek i zdjąć pranie . Przyznał , iż odciął sznurek i położył z praniem . Wtedy kobieta z tarasu podbiegła do córkiS. W.i zaczęła ja wyzywać . Następnie opisał zaobserwowaną przez siebie awanturę z udziałem obu kobiet a następnie udziału w niej jeszcze jednej . Z relacji tej jednoznacznie wynika , iż w trakcie tego o zdarzenia córkaS. W.nie pozostawała bierna i szarpanie było z obu stron . W trakcie tego córkaS. W.również wyzywała druga kobietę słowami wulgarnymi .
W trakcie zeznań mających miejsce w dniu 11.05.2015 roku w SR w(...)potwierdził fakt złożenia takich zeznań . Wskazał , iż to D.D.zaatakowałaA. W.i ona reagując na to zaczęła się bronić , mogła łapać ją za głowę . Jednocześnie stwierdził , iż nie słyszał słów wulgarnych mówionych przezA. W.. Po odczytaniu wcześniejszych zeznań potwierdził fakt złożenia takich zeznań . Stwierdził , iż być możeA. W.mówiła słowa wulgarne doD. W.ale już nie pamięta .
W tym miejscu zauważyć , że Sąd wydający wyrok w sprawie II K 231/15 uznał jego zeznania za wiarygodne w tym co do wzajemności szarpania i wyzywania .
Na rozprawie w niniejszej sprawieJ. S.opisał okoliczności zdarzenia zbieżnie z wcześniejszymi zeznaniami Odnosząc się do okoliczności używania słów wulgarnych przezA. W.i wzajemności szarpania stwierdził , iż w zeznaniach w sprawie II K 231/15 mógł się przejęzyczyć . Jednocześnie stwierdził , iż możeA. W.broniąc się użyła słów wulgarnych , ale on to źle zrozumiał . Na pytania stron stwierdził , iż był zaskoczony tym wezwaniem na policję i przesłuchaniem . Po tamtym przesłuchaniu pomyślał i uznał , iż się przejęzyczył i doszło do niego , żeA.się broniła i może powiedziała „dlaczego mnie tak wyzywacie „ .
W ocenie Sądu świadek w trakcie rozprawy starał się relacjonować zdarzenie w sposób obiektywny i wyważony wskazując iż pewnych rzeczy nie pamięta . Sąd po analizie całości jego zeznań uznał , iż te składane 3 tygodnie po zdarzeniu są spontaniczne i oddają realnie zaobserwowane przez niego zdarzenia . SamJ. S.potwierdził , iż przed tymi zeznaniami nikt się z nim nie kontaktował . Jednocześnie zauważyć należy , że podczas przesłuchania w SR w(...)w sprawie II K 231/15J. S.nie podnosił faktu przejęzyczenia się w zakresie słów używanych przezA. W.choć jak wyżej wskazano był na tę okoliczność dopytywany .
W. O.wskazał , iż przyjechał na miejsce i rozmawiał z rodzinąW.i opis zdarzenia zna tylko z ich relacji . Był w domu p.D., ale rozmawiał tylko z mężem p.D.który nie był obecny w trakcie zdarzeń . Oświadczył , że po interwencji sporządził notatkę .
Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów zaliczonym w poczet materiału dowodowego w postaci informacji zK., notatki sporządzonej przezW. O., dokumentacji fotograficznej, wykazu połączeń, protokół oględzinA. W., zaświadczenia lekarskiego, karty medycznych czynności ratunkowych, karty informacyjnej z izby przyjęć, skierowanie do poradni specjalistyczne, zaświadczenia lekarskiego i recepty, zlecenie zabiegów fizjoterapeutycznych, protokołu rozprawy w sprawie II K 231/15 i postanowieniu o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie . Dowody te z racji swojego charakteru są obiektywne i nie było podstaw do kwestionowania ich wiarygodności.
Dokonując oceny zebranego materiału dowodowego jako nie budzące wątpliwości przyjąć należy , iż w dniu 7 sierpnia 2014 roku doszło do zdarzenia w którym brały udziałA. W., D.D.i K.D..
W ocenie Sądu co prawda całe zdarzenie wywołane zostało przez próbę wykopania rury , jednak sposób realizacji swoich ewentualnych praw przez panieD.wykroczył poza przyjęte społecznie zasady . Nie budzi wątpliwości fakt , iż to zachowanie D.D.było przejawem agresji wobecA. W.i to ona było osobą inicjującą naruszanie przepisów prawa która jako pierwsza zaatakowałaA. W.oraz przejawiała wyższy stopień agresji .A. W.reagując na to również używała wobec niej słów wulgarnych jak również wzajemnie się szarpała , naruszając nietykalność cielesna D.D..
Mając te ustalenia na uwadze Sąd uznał oskarżonąA. W. (2)za winną popełnienia zarzuconych jej czynów zart. 216 § 3 kk. i 217§ 2 kk
Jednocześnie uznając , iż zachowania te wywołane zostały zachowaniami D.D.Sąd na podstawieart. 216 § 3 kk. i 217§ 2 kkodstąpił od orzeczenia kar za oba te czyny uznając , iż sam fakt uznania za wina jest wystarczający i będzie oddziaływać prewencyjnie wobec wszystkich uczestników zdarzenia .
Sąd zwolnił oskarżoną od kosztów sądowych w tym opłaty i jednocześnie zasądził od oskarżonej na rzecz oskarżycielki prywatnej kwotę 502 zł tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika w niniejszym postępowaniu