Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 191/17
Data wyroku: 2017-08-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Roman Chorab
Słowa kluczowe: Warunkowe umorzenie postępowania

Sygn. akt II K 191/17
PR 1 Ds. 85.2017

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 sierpnia 2017 r.
Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim, II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSR Roman Chorab
Protokolant Karolina Birulo
po rozpoznaniu w dniu 21.08.2017 r.
sprawyP. P. (1)
urodz. (...)wO.
synaW.iJ. z d. B.
oskarżonego o to, że:
w dniu 4 stycznia 2017 r. wŚ.w powiecie(...), kierując samochodem m-kiM. (...)nr rej. (...), nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, w ten sposób, że jadąculicą (...)w znacznym spadku i niewielkim łuku w lewo, w dół w kierunku skrzyżowania zulicą (...)nie dostosował prędkości oraz sposobu jazdy do panujących warunków, przez co wpadł w poślizg tracąc panowanie nad prowadzonym pojazdem, a następnie uderzył prawym przednim nadkolem idącą prawą stroną jezdniT. W.przyciskając ją do metalowej barierki w wyniku czego doznała obrażeń ciała w postaci złamania kostki przyśrodkowej podudzia prawego ze skręceniem stawu skokowego górnego i skręceniem stopy, stłuczeniem biodra i miednicy po stronie prawej, stłuczeniem uda i podudzia prawego, stłuczeniem kolana prawego, stłuczeniem barku i kręgosłupa szyjnego, pourazowego zespołu bólowego, skutkujące naruszeniem czynności narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni,

tj. o czyn zart. 177 § 1 k.k.

I
ustala, iżP. P. (1)dopuścił się czynu opisanego w części wstępnej wyroku i na zasadzieart. 66 § 1 i 2 k.k.iart. 67 § 1 k.k.postępowanie karne warunkowo umarza na okres próby wynoszący 1 (jeden) rok,

II
na podstawieart. 67 § 3 k.k.nakłada na oskarżonegoP. P. (1)obowiązek do zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na pokrzywdzonejT. W.poprzez zapłatę kwoty 2000 złotych,

III
na podstawieart. 627 kpkiart. 7 Ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonegoP. P. (1)na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 250,00 złotych i wymierza mu opłatę w wysokości 100,00 złotych.

Sygn. akt II K 191 / 17

UZASADNIENIE
Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego ustalono następujący stan faktyczny:
P. P. (1)ma chwili obecnej ma 39 lat , jest stałym mieszkańcem miejscowościŁ.w województwie(...), w powiecie(...), w gminieL..

( dowód :

dane osobowe osk.P. P. (1)– k.36

).

W dniu 4 styczniaP. P. (1)samochodem m-ki „M. (...)” onr rej. (...)poruszał się pomiejscowości Ś.Z.w powiecie(...). Jadąculicą (...)nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym , w ten sposób , że jadąc wskazaną powyżej ulicą o znacznym spadku i niewielkim łuku w lewo, w dół, w kierunku skrzyżowania zulicą (...), nie dostosował prędkości oraz sposobu jazdy do panujących warunków , przez co wpadł w poślizg tracąc panowanie nad prowadzonym pojazdem , a następnie uderzył prawym przednim nadkolem idącą prawą stroną jezdniT. W.przyciskając ją do metalowej barierki. Wskutek uderzenia przez samochód ,T. W.się przewróciła.P. P. (1)po ujechaniu kilku metrów zatrzymał pojazd którym kierował i podszedł doT. W.. Następnie pomógł jej wstać i na jej prośbę odwiózł ją do hotelu w którym przebywała.

( dowód :

protokół przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie i przesłuchanie w charakterze świadka osoby zawiadamiającej pokrzywdzonejT. W.– k. 10-11 ; wyjaśnienia oskarżonego :P. P. (1)-k. 37

).

Dopiero po jakimś czasie pokrzywdzonaT. W.zaczęła odczuwać ból w związku z czym zostało wezwane pogotowie , a następnie trafiła ona do szpitala wL.. Po przeprowadzonych badaniach okazało się , że w wyniku tego wypadku doznała ona obrażeń ciała w postaci złamania kostki przyśrodkowej podudzia prawego ze skręceniem stawu skokowego górnego i skręceniem stopy , stłuczenia biodra i miednicy po stronie prawej , stłuczenia uda i podudzia prawego , stłuczenia kolana prawego , stłuczenia barku i kręgosłupa szyjnego , pourazowego zespołu bólowego , które to obrażenia skutkowały naruszeniem czynności narządu ciała na okres powyżej dni siedmiu

( dowód :

karta porady ambulatoryjnej pokrzywdzonejT. W.– k. 28-29 , pisemna opinia biegłego sądowego z zakresu chirurgii lek. med.Z. K.–k. 19 i k. 62

).

W przeszłości oskarżonyP. P. (1)nie był karany sądownie.

( dowód :

informacja Krajowego Rejestru Karnego odnośnie osoby oskarżonegoP. P. (1)– k. 34

).

Przesłuchany w charakterze podejrzanego w postępowaniu przygotowawczym,P. P. (1)przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienie. Wskazał , że w miejscu i czasie wskazanym w zarzucie , kierował pojazdem m-ki(...). Warunki atmosferyczne były trudne , jezdnia śliska i pomimo bardzo ostrożnej i wolnej jazdy stracił panowanie nad pojazdem na łuku drogi w dół. Następnie pomimo wysiłków opanowania pojazdu uderzył nim w znajdującą się na jezdni pieszą. Następnie po przejechaniu kilku metrów wysiadł z samochodu i pomógł tej kobiecie wstać . Natomiast piesza ta poprosiła jedynie o zawiezienie jej do hotelu , co oskarżony uczynił pozostawiając również swoje dane osobowe w tym hotelu( k.37 ).

Sąd zważył co następuje:

Przechodząc do oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego należy zauważyć , iż wyjaśnienia oskarżonegoP. P. (1)zasługują w całości na obdarzenie ich wiarygodnością.
Sąd doszedł do takiego przekonania mając na uwadze iż wiarygodności wyjaśnień oskarżonegoP. P. (1)należy dokonać łącznie z oceną mocy dowodowej pozostałego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. W ocenie więc Sądu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozostawia wątpliwości , że toP. P. (1)naruszył przepisy ruchu drogowego i to naruszenie przepisów ruchu drogowego było bezpośrednią przyczyną potrącenia pokrzywdzonejT. W..
Przechodząc zatem do omówienia szczegółów i powodów dla których Sąd wyjaśnieniom osk.P. P. (1)dał wiarę należy wskazać , że znajdują one pełne potwierdzenie i uzupełnienie w treści zeznań samej pokrzywdzonejT. W.. Treść tych wyjaśnień , zdaniem Sądu jest pełna , jasna i logiczna , a jeśli dodatkowo potwierdza je osoba pokrzywdzonejT. W.brak było jakichkolwiek powodów aby odmówić im wiarygodności.
Z tych samych powodów Sąd nie znalazł podstaw aby zakwestionować zeznania pokrzywdzonejT. W.i również uznał je za wiarygodne.
Następnie w ocenie Sądu należałoby przejść do dowodów dotyczących obrażeń odniesionych przez pokrzywdzonąT. W., w tym zakresie Sąd uznał za prawidłową opinię sporządzoną przez biegłego sądowego z zakresu chirurgii ogólnej –Z. K.. Opinii tej bowiem nie kwestionowała żadna ze stron postępowania , w szczególności końcowych wniosków tej opinii , iż pokrzywdzonaT. W.doznała obrażeń ciała powodujących naruszenie czynności narządu ruchu na okres powyżej siedmiu dni.
Dokonując zatem całościowej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jeszcze raz należy podkreślić iż wyjaśnienia oskarżonegoP. P. (1)są w całości wiarygodne, a zebrany w sprawie materiał dowodowy i omówiony powyżej wskazuje bez żadnych wątpliwości ,że oskarżony ten dopuścił się zarzucanego mu czynu .
Należy zatem stwierdzić , że oskarżonyP. P. (1)swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa zart. 177§ 1 kk. w ten sposób , że :
- w dniu 4 stycznia 2017 r. wŚ.powiatu(...)kierując samochodem m-ki „M. (...)”nr rej. (...)nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób , że jadąculicą (...)o znacznym spadku i niewielkim łuku w lewo, w dół, w kierunku skrzyżowania zulicą (...), nie dostosował prędkości oraz sposobu jazdy do panujących warunków , przez co wpadł w poślizg tracąc panowanie nad prowadzonym pojazdem , a następnie uderzył prawym przednim nadkolem idącą prawą stroną jezdniT. W.przyciskając ją do metalowej barierki w wyniku czego doznała obrażeń ciała w postaci złamania kostki przyśrodkowej podudzia prawego ze skręceniem stawu skokowego górnego i skręceniem stopy , stłuczenia biodra i miednicy po stronie prawej , stłuczenia uda i podudzia prawego , stłuczenia kolana prawego , stłuczenia barku i kręgosłupa szyjnego , pourazowego zespołu bólowego , które to obrażenia skutkowały naruszeniem czynności narządu ciała na okres powyżej dni siedmiu.
Sąd przyjął kwalifikację zart.177§ 1 kk. mając na uwadze to, że do znamion ustawowych tego przestępstwa należy naruszenie , chociażby nieumyślne zasad bezpieczeństwa ,w tym przypadku , w ruchu lądowym.
Przez te zasady należy rozumieć przede wszystkim reguły zawarte w przepisach określających porządek poruszania się na szlakach komunikacyjnych i zachowania w typowych dla ruchu sytuacjach. Przede wszystkim jednak unormowania te są zawarte wustawie z dnia 20 czerwca 1997 r.„Prawo o ruchu drogowym”. I rzeczywiście oskarżonyP. P. (1)kierując swoim samochodem m-ki „M. (...)” naruszył , ale w sposób nieumyślny zasadę bezpieczeństwa w ruchu drogowych , gdyż nie dostosował prędkości jazdy do warunków panujących na drodze wskutek czego nie mógł zapanować nad pojazdem i uderzył pieszą -T. W..
W żaden sposób nie można przyjąć , żeP. P. (1)zbiegł z miejsca zdarzenia. Sytuacja taka ma bowiem miejsce jeśli sprawca bezpośrednio po zdarzeniu , niezwłocznie je opuszcza , a tym samym powoduje fakt ,że chce pozostać anonimowy aby uniknąć jakiejkolwiek odpowiedzialności. Tymczasem w tej sprawieP. P. (1)tuż po zdarzeniu wysiadł z samochodu, interesował się zdrowiem pokrzywdzonejT. W.i tona jej prośbęodwiózł ją do hotelu. Trudno zatem mówić o ucieczce z miejsca zdarzenia jak odjeżdża się z tego miejsca z osobą pokrzywdzoną , na jej prośbę i pozostawia się swoje dane osobowe.
Zdaniem Sądu nie może również budzić wątpliwości , iż między nieumyślnym naruszeniem przez oskarżonegoP. P. (1)zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym , a skutkami tego wypadku w postaci obrażeń ciała powyżej opisanymi pokrzywdzonej doznanymi przez nią, jest bezpośredni związek przyczynowo – skutkowy.
Przechodząc natomiast do ocen stopnia społecznej szkodliwości tego czynu którego dopuścił sięP. P. (1), Sąd zgodził się z Prokuratorem Rejonowym w Lwówku Śląskim , że nie jest on znaczny.
Sąd wziął pod uwagę w szczególności fakt , żeP. P.naruszył tylko jedną zasadę ruchu drogowego i to nieumyślnie , poruszał się w trudnym górskim terenie i w trudnych warunkach drogowych , jechał powoli ( w przeciwnym bowiem razie skutki uderzenia samochodem jadącym z dużą prędkością w człowieka byłyby o wiele poważniejsze ) , interesował się zdrowiem pokrzywdzonejT. W.. Pomimo , że ma on prawie 40 lat nigdy nie był karany sądownie.
W związku z czym Sąd , przychylił się do przedmiotowego wniosku Prokuratora Rejonowego w Lwówku Śląskim i ustalając , że oskarżonyP. P. (1)dopuścił się zarzucanego mu czynu , na zasadzie przepisówart. 66 § 1 i 2 kk. iart. 67 § 1 kk. postępowania karne wobec jego osoby warunkowo umorzył na okres próby jednego roku.
W ocenie Sądu , należy jeszcze raz podkreślić, że oskarżony ten zasługiwał na obdarzenie go zaufaniem i skorzystanie z dobrodziejstwa warunkowego umorzenia postępowania. Sąd jest przekonany, że będzie to wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów postępowania , a przede wszystkim zapobiegnie popełnieniu przez niego przestępstwa w przyszłości.
Sąd orzekł od oskarżonegoP. P. (1)na podstawieart. 67 § 3 kk. obowiązek zadośćuczynienia za doznana krzywdę na rzecz pokrzywdzonejT. W.poprzez zapłatę kwoty 2.000 zł. , uznając tę kwotę za adekwatną jako zadośćuczynienie za doznany przez pokrzywdzonąT. W.rozstrój zdrowia. W przypadku gdyby powyższa kwota nie satysfakcjonowała pokrzywdzonejT. W.w każdym czasie o kolejną kwotę z tytułu odszkodowania, czy też zadośćuczynienie może wystąpić na drogę postępowania cywilnego.
Na marginesie należy jedynie dodać , że żądane przez pełnomocnika pokrzywdzonej kwoty po 25.000 złotych są zdecydowania za wygórowane.
Mając na uwadze, iż oskarżonyP. P. (1)został uznany winnym popełnienia zarzucanego mu czynu , że prowadzi działalność gospodarczą z której z pewnością osiąga dochody, Sąd uznał , za zasadne obciążenie go kosztami sądowymi i wymierzenie mu właściwej opłaty w kwocie 100 złotych na podstawie zacytowanych w pkt. III części skazującej wyroku przepisów.