Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 2122/16
Data wyroku: 2017-04-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kegel
Teza: ukaranie

Sygn. akt VI W 2122/16
(...)

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 05 kwietnia 2017 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia w VI Wydziale Karnym
w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Kegel
Protokolant: Aleksandra Duczemińska
po rozpoznaniu sprawy z oskarżenia publicznego Komisariatu PolicjiW.
przeciwko
K. C.synowiM.iB.z d.B.,ur. (...)weW.
obwinionemu o to, że: w dniu 19 maja 2016 roku około godziny 19:50, weW., w podwórku wewnętrznym przyrestauracji (...), naul. (...), spożywał napój alkoholowy w postaci piwa butelkowego, w miejscu zabronionym ustawą,
tj. o czyn z art. 43/1 Ustawa o wychowaniu w trzeźwości

I
uznaje obwinionegoK. C.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku tj. wykroczenia zart. 43(1) ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowii za to na podstawie art. 43(1) ust. 1 tej ustawy wymierza mu karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) zł;

II
na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpwzwalnia obwinionego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i nie wymierza mu opłaty.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 19 maja 2016 r. obwinionyK. C.przebywał, wraz ze znajomymi:M. G.,W. Ł.iT. P., w okolicachrestauracji (...)przyul. (...)weW.. Obwiniony – idący jako ostatni, za pozostałymi mężczyznami - pił piwo z butelki. Widząc patrol policyjny,K. C.schował butelkę do wewnętrznej kieszeni kurtki. Funkcjonariusze Policji:K. Z.iŁ. K.podjęli interwencję wobec obwinionego. Na żądanie policjantów wyjął on z kieszeni butelkę, w której brakowało niewielkiej części zawartości.
Dowód: wyjaśnienia obwinionego (częściowo) z 25.08.2016 r.
zeznania świadków:K. Z.z 30.11.2016 r.
Ł. K.z 25.08.2016 r.
M. G.(częściowo) 30.11.2016 r.
W. Ł.(częściowo)
z 30.11.2016 r.
T. P.(częściowo) z 30.11.2016 r.
notatka urzędowa k. 3
K. C.jest bezdzietnym kawalerem, utrzymuje się z alimentów.
Dowód: wyjaśnienia obwinionego z 25.08.2016 r.
dane z wniosku o ukaranie
W czasie popełnienia czynu objętego wnioskiem o ukaranie obwiniony nie miał zniesionej ani ograniczonej w znacznym stopniu zdolności rozpoznania znaczenia tego czynu i pokierowania swoim postępowaniem
Dowód: opinia sądowo - psychiatryczna
Przesłuchany w charakterze obwinionegoK. C.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że przed zatrzymaniem przez policjantów nie spożywał alkoholu, a jedynie napój jabłkowy. Podniósł również, że pomimo iż domagał się przebadania zawartość alkoholu, funkcjonariusze nie uczynili tego, nie zatrzymali też butelki z piwem.
Sąd potraktował wyjaśnienia obwinionego w tej części wyłącznie jako wyraz przyjętej przezeń linii obrony, bowiem pozostawały one w sprzeczności z dowodami, którym Sąd przyznał walor wiarygodności: zeznaniami świadkówŁ. K.iK. Z.oraz treścią notatki urzędowej.
Relację obwinionego Sąd uwzględnił jedynie w części, w jakiej twierdził, że bezpośrednio przed podjęciem interwencji przez funkcjonariuszy Policji, szedł jako ostatni za swoimi znajomymi. Okoliczność tę potwierdzili świadkowie:M. G.,W. Ł.iT. P., a ich zeznania w tej części Sąd uznał za wiarygodne. Relacje tych świadków w pozostałym zakresie pozostawały bez znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, bowiem – idąc przed obwinionym – nie mieli oni możliwości obserwowania jego zachowania; wszyscy zeznali zresztą, że nie widzieli, bądź nie pamiętają, aby obwiniony spożywał alkohol.
Wskazani wyżej świadkowie są znajomymi, kolegamiK. C., trudno zatem było oczekiwać, aby złożyli obciążające go zeznania.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkówŁ. K.iK. Z., były one bowiem rzeczowe, logiczne, konsekwentne i wzajemnie zbieżne, korespondowały także z treścią notatki urzędowej. Oceny Sądu nie zmieniał fakt, na co zwrócił uwagę obwiniony, że świadkowie po zakończonej służbie składają sprawozdania z ilości podjętych interwencji. Gdyby motywem ich działania było dążenie do uzyskania jak najlepszych wyników statystycznych, policjanci podjęliby zapewne interwencję wobec wszystkich czterech mężczyzn, tymczasem nie mieli oni żadnych wątpliwości, że jedynie obwiniony spożywał alkohol i wyłącznie do niego zwrócili się z żądaniem wylegitymowania się i okazania butelki schowanej do wewnętrznej kieszeni kurtki. Zauważyć należy też, że zdarzenie miało miejsce w czasie, gdy w okolicach, gdzie zatrzymano obwinionego, przebywało wiele osób, manifestujących swoją niechęć wobec policjantów, funkcjonariusze nie mieli więc powodów, aby podejmować zbędne interwencje, służące jedynie poprawie statystyk.
Przebadanie na zawartość alkoholu w organizmie osoby, której zarzuca się popełnienie wykroczenia zart. 43(1) ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowinie jest obligatoryjne, nie dziwi więc, że policjanci nie uznali za konieczne poddanie obwinionego takiemu badaniu, zwłaszcza, że zachowywał się on spokojnie, a jego stan nie wskazywał na nietrzeźwość. Podkreślić należy, że ustawodawca nie wymaga, aby osoba spożywająca alkohol wbrew przepisomustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowiznajdowała się w stanie po użyciu alkoholu lub w stanie nietrzeźwości. Zeznania funkcjonariuszy Policji wskazywały, że w butelce, jaką miał przy sobie obwiniony, brakowało niewielkiej ilości płynu, zapewne więc wynik badania na zawartość alkoholu, byłby charakterystyczny dla osoby trzeźwej, co nie zmieniałoby faktu, żeK. C.rozpoczął spożywanie piwa, przerwane następnie policyjną interwencją.
Absurdalne, zdaniem Sądu, byłoby wymaganie od policjantów, aby w każdym przypadku ujawnienia wykroczenia zart. 43(1) ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowizabezpieczali – jako dowód rzeczowy – butelkę bądź puszkę z napojem alkoholowym, dlatego też argument obwinionego, wskazujący na to zaniechanie po stronie funkcjonariuszy należało uznać za chybiony.
Działając na podstawie delegacji zawartej w przepisieart. 14 ust. 6 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, Rada MiejskaW.w uchwale nr XIII/241/11 z dnia 07 lipca 2011 r. wprowadziła zakaz spożywania napojów alkoholowych, poza miejscami do tego wyznaczonymi, m.in. na podwórkach i we wnętrzach międzyblokowych (§4 ust. 2 pkt 5). Oczywistym było więc, żeK. C., pijąc piwo w podwórkurestauracji (...), zrealizował swoim zachowaniem znamiona występku zart. 43(1) ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.
Rozważając kwestię wymiaru kary, Sąd uznał, że stopień społecznej szkodliwości czynu, którego dopuścił sięK. C.przekraczał poziom nieznaczności. Obwiniony działał umyślnie, naruszając przepis, którego celem jest ochrona porządku publicznego oraz zapobieganie rozpowszechniania m. in. wśród osób nieletnich niewłaściwych wzorców postępowania. Jednocześnie Sąd miał na uwadze, że jest on osobą co do zasady przestrzegającą obowiązującego porządku prawnego (a przynajmniej brak było podstaw do poczynienia odmiennych ustaleń), co pozwala wnioskować, że czyn będący przedmiotem niniejszego postępowania miał charakter jednostkowy, incydentalny.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał za wystarczające dla realizacji celów represyjnych, prewencyjnych i wychowawczych wymierzenie obwinionemu grzywny w wysokości 50 zł.K. C.wprawdzie utrzymuje się z niewysokich alimentów, jednakże grzywna – nawet w tej wysokości – może na jego wniosek zostać rozłożona na raty, co umożliwi mu jej zapłatę. Sytuacja materialna obwinionego zadecydowała natomiast o zwolnieniu go od ponoszenia kosztów postępowania w myślart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpw.