Sąd Rejonowy w Rypinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 179/16
Data wyroku: 2016-12-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Więckowska
Słowa kluczowe: Grzywna
Podstawa prawna: art.178a § 1kk
Teza: jazda pod wpływem alkoholu

Sygn. akt IIK 179/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 grudnia 2016 roku
Sąd Rejonowy w Rypinie II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSR Katarzyna Więckowska
Protokolant st. sekr.E. P.
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w RypinieM. P.
po rozpoznaniu dnia 21.09.2016 r. i 15.12.2016 roku
sprawy:
K. G. (1)
synK.iB.z d.C.
ur. (...)wR.
oskarżonego o to, że:
W dniu 27 lutego 2016 roku naul. (...)wR.woj.(...)- (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości ( I wynik-0,31 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) kierował pojazdem m-kiA.onr rej. (...)na drodze publicznej
tj. o przestępstwo zart.178a§1kk

I
OskarżonegoK. G. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia tj. występku zart.178a§1kki za to na podstawieart. 178a§1kkw zw. zart.33§1 i 3 kkwymierza mu karę grzywny w wysokości 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych,

II
Na podstawieart.42§2 kkorzeka w stosunku do oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat,

III
Na podstawieart.43§3 kkzobowiązuje oskarżonego do zwrotu prawa jazdy do Starostwa Powiatowego wR.,

IV
Na podstawieart. 43a§2 kkorzeka w stosunku do oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5.000,00 (pięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,

V
Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200,00 (dwieście) złotych tytułem opłaty sądowej, oraz kwotę 70,00 (siedemdziesiąt) złotych tytułem pozostałych wydatków poniesionych w sprawie.

Sygn. akt II K 179/16

UZASADNIENIE
W dniu 27 lutego 2016 roku służbę w patrolu zmotoryzowanym na terenie miastaR.pełnił post.M. S. (1)i sierż. szt.S. K.radiowozem oznakowanym. Około godziny 20.10 policjanci jechaliul. (...)i wjechali wul. (...). Zauważyli wówczas samochód markiA.onr rej. (...), który jechał w ich kierunku. W pewnym momencieA.przyspieszyło i skręciło wul. (...). Funkcjonariusze niezwłocznie skręcili za tym pojazdem, widzieli jak się zatrzymuje i parkuje wzdłuż jezdni. GdyA.zatrzymało się, zgasły światła, nikt nie wysiadł z tego samochodu.
(d. zez.św. S. K.k. 27-28, 32, 53-54,
135v-136v
zez.św. M. S.k. 23, 37, 73-74,
134v-135v)
Kiedy funkcjonariusze podeszli doA., na miejscu kierowcy siedziałK. G. (2), zaś obok, jako pasażerP. G..
(d. wyj.osk. K. G.k.90v-92v, 133v
zez.św. P. G.k. 15, 87, 133v-
134v
zez.św. S. K.k. 27-28, 32, 53-54,
135v-136v
zez.św. M. S.k. 23, 37, 73-74,
134v-135v)
Funkcjonariusze podjęli kontrolęK. G. (1), w związku z tym , iż wyczuli od niego alkohol, poinformowali o badaniu stanu trzeźwości.K. G. (1)odmówił poddania się badaniu, tłumacząc, że to nie on kierował tylko jego brat, który przed chwila odjechał i że żąda pobrania krwi na badanie. Obaj mężczyźni zostali przewiezieni do KPP wR.. Przed przewiezieniem policjant przeszukał odzieżK. G. (1)i z kieszeni wyjął m.in. kluczyki od samochodu i telefon. WcześniejK. G. (1)twierdził, że nie ma przy sobie telefonu. NaK.K. G. (1)zgodził się na badanie trzeźwości urządzeniem.
(d. wyj.osk. K. G.k.90v-92v, 133v
zez.św. P. G.k. 15, 87, 133v-
134v
zez.św. S. K.k. 27-28, 32, 53-54,
135v-136v
zez.św. M. S.k. 23, 37, 73-74,
134v-135v)
Przeprowadzone badanie urządzeniem elektronicznym typu Alkometr A2.0 wykazało o godz. 21.13 – 0,31 mg/l, o godz. 21.32 – 0,31 mg/l, zaś o godz. 22.07 – 0,24 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu przezK. G. (1).
(d. protokół użycia urządzenia kontrolno-
pomiarowego do ilościowego oznaczenia
alkoholu w wydychanym powietrzu k. 3)
Policjanci próbowali skontaktować się z bratemK. G. (1), by zweryfikować jego wersję.K. G. (1)podawał jednak nieprawidłowe numery telefonu. Właściwy numer policjanci ustalili dopiero u żonyK. G. (1). Jednakże nikt nie odebrał połączenia.
(d. zez.św. S. K.k. 27-28, 32, 53-54,
135v-136v
zez.św. M. S.k. 23, 37, 73-74,
134v-135v
zez.św. G. K.k. 80v-81, 150v
zez.św. M. G.k. 105-106, 137)
OskarżonyK. G. (1)(k. 90v-92v, 133v) nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że w dniu zdarzenia spożywał alkohol, ale nie prowadził samochodu. Ponadto potwierdził swoje wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego, w których podał, że w dniu 27 lutego 2016 roku do godziny 13.00 był w pracy, następnie od razu pojechał do brataS.do miejscowościL.swoim samochodem m-kiA.onr rej. (...), aby pomóc mu w pracach gospodarskich. Z gospodarstwa brata wyjechali razem, przy czym każdy swoim samochodem i umówili się , jak wskazał oskarżony, że spotkają się pod jego posesją naul. (...).K. G. (1)oświadczył, że przyjechał pierwszy a jego brat chwile po nim i zaparkował na ulicy przed jego posesją. Następnie, jak wyjaśnił oskarżony, brat przesiadł się do jego samochodu na miejsce kierowcy, a on usiadł z tyłu jako pasażer i pojechali naul. (...), aby spotkać się zG., który chciał sprzedać samochód, którym był zainteresowany jego bratS.. Naulicy (...), jak wskazał oskarżony, do samochodu wsiadłP. G., usiadł z przodu jako pasażer i pojechali dosklepu (...). WB.kupili 2 wódki o poj. 200 ml i sok, wsiedli z powrotem do samochodu i pojechali naul. (...), aby obejrzeć samochódG.. Nie wysiedli jednak z samochodu, jak podał oskarżony, ponieważ okazało się, że ten samochód to benzyna a nie diesel i brat zrezygnował z oglądania. Następnie jak wyjaśnił oskarżony, pojechali na parking przyulicy (...), gdy stali zauważyli radiowóz, który wjechał na parking, wolno przejechała przy nich i wyjechał drugim wyjazdem. Na tym parkingu oskarżony razem zP. G.pili zakupiony wcześniej alkohol.K. G. (1), jak sam podał wypił około 100 ml , było wtedy około godziny 20.00. Następnie pojechali naul. (...), zatrzymali się przyposesji nr (...), ponieważ, jak zaznaczył oskarżony, nie chciał, aby żona widział jak pije.K. G. (1)oświadczył nadto, że chciał, aby brat zawiózł ich jeszcze doT., ale brat nie chciał zdenerwował się i gdy zaparkował na Słonecznej, to wysiadł, rzucił do tyłu kluczyki , poszedł do swojego samochodu i odjechał. Oskarżony podał, że kluczyki schował do kieszeni, przesiadł się na miejsce kierowcy , wypił resztę wódki i rozmawiał z kolegą. W pewnym momencie , jak wyjaśnił oskarżony, zauważył wjeżdżający naul. (...)radiowóz, który zatrzymał się za nim a policjanci podjęli wobec niego kontrolę. Oskarżony podał policjantom dokumenty, nie chciał jednak zgodzić się na badanie stanu trzeźwości, tłumaczył, że to nie on kierował tylko jego bratS.jednak, jak podkreślił oskarżony, policjanci nie chcieli go słuchać, sprawdzili jego odzież, z kieszeni wyjęli m.in. kluczyki , telefon. Oskarżony oświadczył, iż podał policjantom numer telefonu do brata, by zadzwonili, jednak policjanci nie chcieli tego zrobić , w związku z tym sam chciał zadzwonić, a policjanci zabronili mu.K. G. (1)oświadczył, iż nie pamięta, czyG.odzywał się w trakcie kontroli. Następnie jak wyjaśnił oskarżony obaj zG.zostali przewiezieni dwoma radiowozami na KPP . Na komendzie oskarżony zgodził się poddać badaniom stanu trzeźwości, nie pamięta jednak, jak oświadczył, wyników.K. G. (2)wyjaśnił też, że podawał policjantom numer telefonu do brata, podał dobry numer. Policjantom nie udała się jednak dodzwonić do brata, również oskarżony, jak sam podał, nie dodzwonił się wówczas do brata. Oskarżony oświadczył, iż gdy opuściłK., zadzwonił na numer stacjonarny do rodziców, aby obudzili jego brata, aby ten przyjechał po niego. Oskarżony wyjaśnił nadto, iż nie przypomina sobie , aby brat skręcając zul. (...)wul. (...)ustępował pierwszeństwa przejazdu, albo żeby wdział jakiś pojazd jadącyul. (...).
Analizując wyjaśnienia oskarżonegoK. G. (1)(k. 90v-92v, 133v) w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności w kontekście zeznań świadkówS. K.(k. 135v-136v, 27-28, 32, 53-54) iM. S. (1)(k. 134v-135v, 23, 37, 73-74) Sąd uznał, iż nie zasługują one na pełen uznanie. Wyjaśnienia te w kwestii kierowania samochodem, w ocenie Sądu, są wykrętne, nielogiczne i ewidentnie zmierzają do uniknięcia odpowiedzialności karnej. Twierdzenia oskarżonego, iż nie kierował samochodem w dniu zdarzenia po spożyciu alkoholu pozostają w ewidentnej sprzeczności z konsekwentnymi zeznaniami świadkówM. S. (1)iS. K.. Świadkowie ci zgodnie zeznali, iż od momentu, gdy zauważyli samochód m-kiA.naul. (...)do czasu gdy po zatrzymaniu się bezpośrednio za nim, podeszli do niego, mieli go cały czas w zasięgu wzroku. Świadkowi ci jednoznacznie oświadczyli, iż nie możliwe jest by ktoś z tego samochodu wysiadł niezauważony przez nich, albo by ktoś przesiadał się w tym pojeździe, ponieważ nie stracili go z pola widzenia. Nie widzieli też, co zgodnie podkreślili, by naulicy (...)były jakieś inne osoby lub by poruszały się inne pojazdy. Z relacji świadkówM. S. (1)iS. K.wynika, że gdy podeszli doA.na miejscu kierowcy siedziałK. G. (1)a obok jako pasażerP. G.. Zeznania te podważają więc wersję oskarżonego jak i zeznania świadkaP. G.(k.15v-16, 87, 133v-134v) jakoby, po pierwsze przed kontrolą policji samochodem kierowała inna osoba niż oskarżony, po drugie, by policja podjechała po około 10-15 minutach od zatrzymania się przez nich naul. (...)i po trzecie by oskarżony przesiadał się z tylnego fotela na miejsce kierowcy. Twierdzenia te są całkowicie sprzeczne z zeznaniami funkcjonariuszy policji, którym zdaniem Sądu nie sposób odmówić wiarygodności, albowiem nie mieli oni żadnych podstaw, by bezpodstawnie obciążać oskarżonego. Oskarżony twierdził, iż policjanci w trakcie kontroli nie chcieli sprawdzić jego wersji i zadzwonić do jego brata, nie pozwolili również jemu zadzwonić. Okolicznościom tym przeczą zbieżne zeznania świadkówM. S. (1)iS. K., z których wynika, iż oskarżony w trakcie kontroli naul. (...)nie chciał dzwonić do brata, odmówił tego, twierdził nawet, że nie ma przy sobie telefonu, co okazała się po sprawdzeniu nieprawdą, ponieważ miał telefon. Ponadto oskarżony, jak zeznali w/wym świadkowie, w trakcie pobytu na KPP podawał nieprawidłowe numery do brata, prawidłowy numer ustalono dopiero u żony oskarżonego, do której pojechali policjanci. Próba połączenia zeS. G.nie powiodła się jednak i nie doszło z nim do rozmowy przed wypuszczeniem oskarżonego zK.. Odnośnie tej kwestii świadekP. G.zeznał (k.87v), iż nie pamięta, czy oskarżony proponował policjantom, że zadzwoni do brata by potwierdził jego wersję, jak również , że nie pamięta, czy policjanci odmówili tego. Z zeznań funkcjonariuszy wynika też, iż oskarżony w trakcie kontroli twierdził, że nie ma nawet kulczyków od samochodu, co również okazało się nieprawdą, ponieważ miał je schowane w kieszeni. OskarżonyK. G. (1)podawał w swoich wyjaśnieniach, że policjanci już w trakcie kontroli naul. (...)pytaliP. G., kto kierował i żeG.potwierdził, że samochodem kierowałS. G.. Twierdzenie to pozostaje w sprzeczności zarówno z zeznaniami funkcjonariuszy jak i zeznaniami świadkaP. G.. ŚwiadekP. G.podał bowiem, że dopiero naK.pytano się go kto kierował samochodem. Również policjanci zeznali, iż w trakcie kontroli nie pytaliG.kto kierował samochodem, a nadto, żeP. G.w trakcie kontroli w ogóle się nie odzywał.
Odnosząc się do zeznań świadkaS. G.(k.11v-12v, 65, 136v-137) i świadkaP. G., które co do zasady potwierdzają wersję oskarżonego, że samochodem kierowałS. G., należy wskazać, iż Sąd nie dał im wiary z tych samych powodów co i wyjaśnieniom oskarżonego, a mianowicie dlatego, że są sprzeczne z zenanami funkcjonariuszy policji. Ponadto należy wskazać kilka sprzeczności co do szczegółów, które również w ocenie Sądu podważają ich wiarygodność. ŚwiadekS. G.zeznał np., że kluczyki od samochodu jak wysiadał rzucił do tyłu oraz, że po wyjściu brata z KPP pojechał po niego i zabrał go razem zP. G.naul. (...). Z kolei świadekP. G.zeznał, iżS. G.kluczyki dałK.oraz, że do domu po wyjściu z KPP wrócił sam, przyjechała po niego żona. Świadek ten zeznał nadto, że radiowóz zatrzymał się obokA., co pozostaje w sprzeczności zarówno z zeznaniami policjantów jak i wyjaśnieniami samego oskarżonego, którzy zgodnie podali, iż radiowóz stanął zaA.. PonadtoP. G.zeznał, iż po zatrzymaniu się naul. (...)mieli z oskarżonym wypić resztę wódki, a oskarżony twierdził, iż po tym jak przesiadł się na miejsce kierowcy wypił resztę wódki. Należy nadto podkreślić, iż świadekS. G.w swoich pierwszych zeznaniach podał, iż w domu był po 20.00, z kserokopii notatnika służbowegoS. K.(k.96-98) wynika zaś, iż do kontroli doszło o godz. 20.10, czyli w czasie gdyS. G.był już praktycznie w domu. Powyższe w ocenie Sądu dodatkowo podważa wersję oskarżonego o kierowaniu samochodem przez brata. Trzeba też pamiętać, iż świadkowieS. G.jak iP. G.byli przesłuchiwani 2-3 dni po zdarzeniu, mieli więc czas by w porozumieniu z oskarżonym ustalić wersję zdarzenia korzystną dla oskarżonego.
Sąd dał natomiast wiarę wyjaśnieniom oskarżonemu co do tego, iż w dniu 27 lutego 2016 roku spożywał alkohol. Wyjaśnienia te znajdują pełne poparcie w protokole użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego do ilościowego oznaczenia alkoholu w wydychanym powietrzu na k. 3, jak i w zeznaniach świadkaP. G., które w tym zakresie też zasługują na przyjęcie.
Z powyższych dowodów jednoznacznie wynika, iż oskarżony znajdował się w wówczas w stanie nietrzeźwości.
Sąd dał w pełni wiarę zeznaniom świadkówM. S. (2)(k. 134v-135v, 23, 37, 73-74),S. K.(k. 135v-136v, 27-28, 32, 53-54) iG. K.(k.80v-81, 150v) albowiem są one spójne, konkretne, konsekwentne. Ponadto osoby te są obce w stosunku do oskarżonego nie miały więc żadnych podstaw do bezpodstawnego obciążania go.
Sąd nie dał wiary zeznaniom świadkówS. G.(k.11v-12v, 65, 136v-137) i świadkaP. G.(k.15v-16, 87v, 133v-134v) w omówionym zakresie, albowiem pozostają one w sprzeczności z uznanymi przez Sąd zeznaniami funkcjonariuszy policji, co wykazano powyżej. Ponadto osoby te są związane z oskarżonym, zależy więc im na jak najkorzystniejszym rozstrzygnięciu dla niego sprawy.
W sprawie słuchani byli teżK. G. (3)(k.69, 137)M. G.(k.105-106, 137) jednakże zeznania tych osób nie wniosły nic istotnego do sprawy, albowiem nie byli oni bezpośrednimi świadkami zdarzenia.
Sąd podzielił w pełni wyniki badania stanu trzeźwości oskarżonego zawarte w protokole na k. 3, albowiem nie zostały one, jak i sposób badania, podważone przez żadną ze stron.
Mając na uwadze powyższe ustalenia i rozważania Sąd uznał, iż wina i sprawstwo oskarżonego w zakresie popełnienia zarzucanego mu czynu nie budzi wątpliwości i przyjął, że oskarżonyK. G. (1)swoim zachowaniem polegającym na tym, że w dniu 27 lutego 2016 roku naul. (...)wR., woj.(...), znajdując się w stanie nietrzeźwości (I wynika – 0,31 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) kierował samochodem m-kiA.onr rej. (...)po drodze publicznej; wyczerpał znamiona występku zart. 178a§1 kk.
Za czyn ten Sąd wymierzył oskarżonemu na podstawieart.178a§1 kkw zw. zart.33§1 i 3 kkkarę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych po 10,00 złotych każda.
Przy wymiarze kary Sąd uwzględnił jako okoliczność łagodzącą dotychczasową niekaralność (k.76, 147), natomiast jako okoliczność obciążającą wysoki stopień społecznej szkodliwości popełnionego czynu wyrażający się w charakterze naruszonego dobra tj. bezpieczeństwa w komunikacji, rodzaj naruszonych reguł i motywację wywołującą sprzeciw społeczny i negatywną ocenę.
Zdaniem Sądu orzeczona kara wystarczy, by zapewnić przestrzeganie prawa przez oskarżonego, a także by zapobiec popełnieniu przez niego w przyszłości podobnych czynów. W ocenie Sądu orzeczona kara wpłynie na oskarżonego również wychowawczo i dyscyplinująco. Z uwagi, iż oskarżony osiąga systematyczny miesięczny dochód z tytułu zatrudnienia, będzie, zdaniem Sądu w stanie, bez żadnego uszczerbku, uiścić orzeczoną karę grzywny.
W oparciu oart. 42§2 kkSąd orzekł, obligatoryjny w niniejszej sprawie, środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na minimalny okres 3 lat.
Przy wymiarze powyższego środka Sąd uwzględnił okoliczności wpływające na wymiar kary zasadniczej, a nadto wysokość stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu i fakt, iż zachowanie oskarżonego było przejawem lekceważenia zasad i praw innych uczestników ruchu drogowego. Zdaniem Sądu okres i zakres orzeczonego zakazu spełni swoje ustawowe cele.
W myślart.43§3 kkSąd zobowiązał oskarżonego do zwrotu prawa jazdy do Starostwa Powiatowego wR., albowiem w toku postępowania przygotowawczego prawo jazdy nie zostało zatrzymane.
W oparciu oart.43a§2 kkSąd orzekł także obligatoryjne świadczenie pieniężne w minimalnej kwocie 5.000,00 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. W ocenie Sądu świadczenie to spełni funkcję przede wszystkim wychowawczą i dyscyplinującą.
Zdaniem Sądu orzeczona wobec oskarżonego kara jest współmierna do winy i charakteru popełnionego czynu i odniesie swoje cele wychowawcze i zapobiegawcze na przyszłość, a nadto uczyni zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości.
O kosztach Sąd orzekł na podst. art. 3 ust. 1 ustawy z 23.06.1973 r. o opłatach w/s karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49 p. 223 ze zm) iart. 627 kpk.