Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 422/16
Data wyroku: 2017-11-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Grodź-Mużyło

Sygn. akt IV K 422/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 listopada 2017 roku
Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie IV Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący:   SSR Katarzyna Grodź-Mużyło
Protokolant:    Agata Lipniewska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 16 listopada 2016 roku, 11 października 2017 roku, 7 listopada 2017 roku
sprawy
T. W.
synaA.iS.z domuG.
ur. (...)wS.
PESEL (...)
oskarżonego  o to, że:

1
w okresie od 1998 roku do dnia 13 marca 2016 roku w mieszkaniu przyul. (...)wS.znęcał się fizycznie i psychicznie nadA. W.w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał wielokrotnie awantury, w trakcie których poniżał, wyzywał, szarpał, popychał, chwytał za ręce, wykręcał ręce, rzucał w ww. pokrzywdzoną przedmiotami, groził uszkodzeniem ciała,

to  jest o czyn zart. 207§1 kk

2
w okresie od 2009 roku do dnia 13 marca 2016 roku w mieszkaniu przyul. (...)wS.znęcał się fizycznie i psychicznie nadP. W.orazK. W.w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał wielokrotnie awantury w trakcie których poniżał, wyzywał, szarpał, popychał, chwytał za ręce, a także obnażał się,

to  jest o czyn zart. 207§1 kk

3
w dniu 13 marca 2016 roku wS.w mieszkaniu przyul. (...)dokonał uszkodzenia mienia w postaci telewizoramarki S.o wartości 1000 zł poprzez zbicie jego matrycy na szkodęA. W.,

I
uznaje oskarżonegoT. W.za sprawcę tego, że w okresie od 1998 roku do dnia 13 marca 2016 roku wS.znęcał się fizycznie i psychicznie nadA. W.w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał wielokrotnie awantury, w trakcie których poniżał, wyzywał, szarpał, popychał, chwytał za ręce, wykręcał ręce, rzucał w ww. pokrzywdzoną przedmiotami, groził uszkodzeniem ciała, a nadto w czasie awantury domowej w dniu 13 marca 2016 roku dokonał uszkodzenia mienia w postaci telewizoramarki S.o wartości 1000 zł poprzez zbicie jego matrycy na szkodęA. W., to jest czynu zart. 207§1 kkw zb. zart. 288§1 kkw zw. zart. 11§3 kk,

II
uznaje oskarżonego za sprawę zarzuconego mu w punkcie 2. części wstępnej wyroku czynu,

III
na podstawieart. 66 § 1 i 2 kk,art. 67§ 1 i 2 kkwarunkowo umarza postępowanie przeciwkoT. W.o opisane w punkcie I. i II. sentencji wyroku czyny na okres 3 (trzech) lat próby, oddając go w okresie próby pod dozór kuratora,

IV
na podstawieart. 67 § 3 kkzobowiązuje oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu w okresie próby oraz zobowiązuje oskarżonego do uczestnictwa w programie korekcyjno-edukacyjnym dla sprawców przemocy w rodzinie,

V
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturzeoraz §17 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądza od Skarbu Państwa na rzecz kuratora małoletniejK. W.- adwokatE. K.kwotę 1239,84 zł (tysiąca dwustu trzydziestu dziewięciu złotych osiemdziesięciu czterech groszy) tytułem wynagrodzenia,

VI
na podstawieart. 627 kpkiart. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym opłatę w kwocie 70 (siedemdziesięciu) złotych.

Sygn. akt IV K 422/16

UZASADNIENIE
W sprawie niniejszejT. W.został uznany za sprawcę tego, że w okresie od 1998 roku do dnia 13 marca 2016 roku wS.znęcał się fizycznie i psychicznie nadA. W.w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał wielokrotnie awantury, w trakcie których poniżał, wyzywał, szarpał, popychał, chwytał za ręce, wykręcał ręce, rzucał w ww. pokrzywdzoną przedmiotami, groził uszkodzeniem ciała, a nadto w czasie awantury domowej w dniu 13 marca 2016 roku dokonał uszkodzenia mienia w postaci telewizoramarki S.o wartości 1000 zł poprzez zbicie jego matrycy na szkodęA. W., to jest czynu zart. 207 § 1 kkw zb. zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkoraz tego, że w okresie od 2009 roku do dnia 13 marca 2016 roku w mieszkaniu przyul. (...)wS.znęcał się fizycznie i psychicznie nadP. W.orazK. W.w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał wielokrotnie awantury w trakcie których poniżał, wyzywał, szarpał, popychał, chwytał za ręce, a także obnażał się, to jest czynu zart. 207 § 1 kk.
Zdaniem Sądu sprawstwo oskarżonego, biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci między innymi wyjaśnień samego oskarżonego, który przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów oraz korespondujących z nimi zeznań przesłuchanej w sprawie pokrzywdzonejP. W., nie budzi żadnych wątpliwości. Sąd nie miał wątpliwości co do popełnienia przezT. W.zarzuconych mu czynów, jasny był również kontekst sytuacyjny ich dokonania. Realia niniejszej sprawy pozwalają zatem na stwierdzenie, że okoliczności popełnienia przez oskarżonego opisanych przestępstw nie budzą wątpliwości.
Oprócz tego należało ocenić je jako społecznie szkodliwe w stopniu większym niż znikomy. Przemawia za tym choćby fakt, iż oskarżony opisanych wcześniej inkryminowanych zachowań, godzących w podstawowe dobra chronione prawem, jakimi są rodzina oraz mienie dopuszczał się na przestrzeni około 18 lat, a zatem przez znaczny okres czasu, a ponadto czynił to będąc pod wpływem alkoholu. Były one zatem dla pokrzywdzonych na tyle dotkliwe, by ich społeczna szkodliwość przekroczyła stopień znikomości. Jednakże biorąc pod uwagę fakt, że oskarżony ostatecznie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów, wyrażając żal i skruchę w związku z zaistniałą sytuacją, a ponadto biorąc pod uwagę, iż jego zachowania w ramach objętych zarzutami czynów, jakkolwiek dotkliwe dla jego najbliższych, nie przybierały bardziej drastycznych form, a nadto mając na względzie fakt pojednania się oskarżonego z pokrzywdzonymi, wobec których aktualnieT. W.stara się być przykładnym mężem i ojcem, Sąd uznał, iż stopień społecznej szkodliwości czynów popełnionych przez oskarżonego nie jest znaczny.
Uwzględniając powyższe rozważania, Sąd przyjął, że zachodzą podstawy do skorzystania przez oskarżonego z dobrodziejstwa warunkowego umorzenia postępowania karnego. Za warunkowym umorzeniem postępowania przemawiają warunki i właściwości osobiste oskarżonego, jego dotychczasowy sposób życia.T. W.jest obecnie osobą niekaraną, prowadzi ustabilizowany tryb życia. Z własnej woli podjął terapię odwykową, deklaruje wstrzemięźliwość od alkoholu i jest skupiony na wykonywaniu pracy zarobkowej. Nie jest on zatem sprawcą zdemoralizowanym. Przy tym jak już wspomniano oskarżony wyraził skruchę i żal z powodu swojego postępowania względem pokrzywdzonych i jego zachowanie względem nich uległo zasadniczej poprawie, co zostało zresztą potwierdzone w zeznaniachP. W.. Mając zatem na uwadze postawę oskarżonego i jego sposób życia sądzić należy, że pomimo warunkowego umorzenia postępowania będzie on przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Należy także sądzić, że już sam fakt uczestnictwaT. W.w niniejszym postępowaniu karnym w roli oskarżonego spowoduje, że będzie on w przyszłości przywiązywał należytą wagę do przestrzegania przepisów i nie dopuści się naruszenia norm prawnych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawieart. 66 § 1 i 2 kkiart. 67 § 1 i 2 kk, Sąd umorzył warunkowo postępowanie wobec oskarżonego, wyznaczając trzyletni okres próby, jako niezbędny dla weryfikacji postępowania oskarżonego w zakresie przestrzegania porządku prawnego, a w szczególności jego postawy względem pokrzywdzonych. W tym celu zasadnym było oddanie oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora, który w razie potrzeby będzie starał się wpływać na postawę oskarżonego informując Sąd o każdym naruszeniu przez niego porządku prawnego.
Sąd, mając przy tym na względzie okoliczności popełnienia przez oskarżonego przypisanych mu czynów, których to dopuścił się względem osób najbliższych, będąc pod wpływem alkoholu, uznał także, że koniecznym jest nałożenie naT. W.obowiązku uczestnictwa w programie korekcyjno-edukacyjnym dla sprawców przemocy w rodzinie. Środek ten oprócz tego, że będzie motywował oskarżonego do zachowania właściwej postawy, będzie również pełnił funkcję gwarancyjną dla pokrzywdzonych. Rozstrzygnięcie takie ma przede wszystkim oddziaływać wychowawczo wobec oskarżonego, nie tylko uświadamiając mu naganność używania jakichkolwiek form przemocy wobec członków rodziny, ale także wykształcić u oskarżonego prawidłowe mechanizmy radzenia sobie z agresją.
Z uwagi na ustanowienie w niniejszej sprawie w trybieart. 98 kriokuratora dla małoletniejK. W.w osobie adw.E. K.należało od Skarbu Państwa zasądzić na jej rzecz wynagrodzenie w wysokości 1.239,84 zł, które zostało ustalone w oparciu o stawki z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Kwestia wynagrodzenia przysługującego kuratorowi wyznaczonemu w trybieart. 98 § 2 kriodo reprezentacji interesów małoletniego pokrzywdzonego w postępowaniu karnym nie jest wprost uregulowana w przepisach, jednak bez wątpienia adwokatowi wyznaczonemu do tych czynności z urzędu za wykonaną pracę, polegającą na pomocy prawnej, stosownie do treściart. 29 ust. 1 Prawo o adwokaturze, przysługuje wynagrodzenie od Skarbu Państwa.
Ustalając wysokość należnego wynagrodzenia należy zatem w drodze analogii stosować przepisy wydanego w oparciu o delegację zawartą wart. 29 ust. 2 Prawo o adwokaturzerozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, którego przepisy obowiązujące od dnia 1 stycznia 2016r. mają zastosowanie w niniejszej sprawie. Kwota wynikająca z przedstawionej przez kuratora faktury VAT mieści się w wyznaczonym przepisami tego rozporządzenia przedziale, a zatem należało ją przyznać zgodnie z żądaniem adwokata.
Wskazać należy, że ustanowienie kuratora w niniejszej sprawie było konieczne, albowiem z uwagi na fakt, że małoletnia córka oskarżonego była osobą pokrzywdzoną w niniejszym postępowaniu, pokrzywdzoną była również matka małoletniej, żadne z rodziców nie mogło reprezentowaćK.W.w niniejszym postępowaniu.
O kosztach procesu Sąd orzekł w punkcie VI. części dyspozytywnej wyroku, co jest zgodne z wyrażoną wart. 627 kpkogólną zasadą, iż od skazanego w sprawach z oskarżenia publicznego sąd zasądza koszty sądowe na rzecz Skarbu Państwa oraz wydatki na rzecz oskarżyciela posiłkowego. Zgodnie zaś zart. 7 ustawy o opłatach w sprawach karnychw razie warunkowego umorzenia postępowania oskarżony obowiązany jest uiścić opłatę w wysokości od 60 zł do100 zł.
Uznając zatem, że jako osoba posiadająca dobre możliwości zarobkowe i osiągająca dochodyT. W.będzie w stanie je ponieść bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny, Sąd obciążył oskarżonego obowiązkiem ich uiszczenia i jednocześnie wymierzył mu opłatę w wysokości 70 zł.