Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 438/17
Data wyroku: 2017-11-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Justyna Kujaczyńska-Gajdamowicz, Barbara Plewińska, Jarosław Sobierajski
Słowa kluczowe: Kradzież
Podstawa prawna: art. 278 § 1 kk

Sygn. akt IX Ka 438 / 17

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 9 listopada 2017 roku
Sąd Okręgowy w Toruniu IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - SSO Jarosław Sobierajski
Sędziowie - SO Justyna Kujaczyńska - Gajdamowicz
- SO Barbara Plewińska / spr/
Protokolant st. sekr. Katarzyna Kotarska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Golubiu-Dobrzyniu Ireneusza Maliszewskiego

po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 roku
sprawyP. W.
oskarżonego zart. 278 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Golubiu – Dobrzyniu
z dnia 10 marca 2017 r. sygn. akt II K 11/17

I
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

II
kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt IX Ka 438/17

UZASADNIENIE

P. W.
został oskarżony o to, że w dniu 12 grudnia 2016 r. wG.
-D., pow.g. (...), woj.(...)- (...), z terenu posesji przy
ul. (...)dokonał zaboru w celu przywłaszczenia elementów metalowychw postaci dwóch wałów od rozrzutnika, jednego wału od innej maszyny rolniczej oraz osiod bryczki, tj. mienia o łącznej wartości 600,00 zł działając na szkodęK.
C.,
- tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 kk.

    Wyrokiem z dnia 10 marca 2017 rokuSąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu,sygn. akt II K 11/17, uznałP. W.za winnego popełnienia czynu zarzuconego muw akcie oskarżenia, tj. przestępstwa zart. 278 § 1 kki za to po zastosowaniuart. 37a kkna mocyart. 278 § 1 kkw zw. zart. 34 § 1a pkt 1 kkwymierzył mu karę 4 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społecznew wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym, zaliczając na jej poczet tej kary na mocyart. 63 § 1 kkokres zatrzymania w dniu 19 grudnia 2016 roku od godz. 13:20 do godz. 16:10, przyjmując, iż stanowi to 2 dni kary ograniczenia wolności.
Orzekając o kosztach, sąd zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłatysądowej, zaś wydatkami poniesionymi w sprawie obciążył Skarb Państwa.
Wyrok tenw części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze na niekorzyść oskarżonego zaskarżył oskarżyciel publiczny, zarzucając:

-

obrazę przepisu prawa karnego materialnego tj.art. 46 § 1 kkpoprzez zaniechanie jego zastosowania w stosunku do szkody wyrządzonej czynem przypisanym oskarżonemuw zakresie pieniędzy w kwocie 90,- złotych uzyskanych przez oskarżonego ze sprzedaży skradzionych przedmiotów w wyniku wprowadzenia w błąd ich nabywcy co do tego, że jest właścicielem tego mienia bądź też wyzyskanie błędu nabywcy co do tej okolicznościi w konsekwencji doprowadzenia nabywcy do niekorzystnego rozporządzenia swoim mieniem,

obrazę przepisu prawa karnego materialnego tj.art. 278 § 1 kkpoprzez zaniechanie uznania przez sąd I instancji, iż zachowanie oskarżonego polegające na sprzedaży skradzionego mienia poprzez wprowadzenie w błąd nabywcy co do tego, że jest właścicielem tego mienia bądź też wyzyskanie błędu nabywcy co do tej okoliczności i w konsekwencji doprowadzenie nabywcy do niekorzystnego rozporządzenia swoim mieniem, nie stanowitzw. czynu następczego współukaranego.

W związku z powyższym oskarżyciel publiczny wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie na podstawieart. 46 § 1 kkobowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przypisanym oskarżonemu przestępstwem na skutek sprzedaży skradzionychK. C.przedmiotów poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego– skupu złomu należącego doM. S. (1)kwoty 90,- zł oraz utrzymanie w mocy w pozostałym zakresie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja oskarżyciela publicznego nie zasługiwała na uwzględnienie.
Sąd odwoławczy w całości podzielił ustalenia sądu I instancji, który właściwie, wszechstronnie i wnikliwie rozważył wszystkie dowody i okoliczności ujawnione w toku postępowania przygotowawczego jak i sądowego i na ich podstawie dokonał prawidłowych ustaleń stanu faktycznego.
Sąd meriti słusznie uznał, powołując się na judykaturę, że do kręgu pokrzywdzonych można zaliczyć tylko ten podmiot którego dobro prawne zostało działaniem przestępnym bezpośrednio naruszone wprost, a nie za pośrednictwem godzenia w inne dobra. Na gruncie niniejszej sprawy za pokrzywdzonego tylko i wyłącznie mógł zostać uznanyK. C., któremu oskarżony ukradł wskazane przedmioty. Dokonując kradzieży oskarżony nie naruszył natomiast w żaden sposób jakiegokolwiek dobra prawnegoM. S. (2)– właściciela lombardu, a zatem nie można było na jego rzecz orzec obowiązku naprawienia szkody. Nadto wskazać należało, że wbrew twierdzeniom skarżącego zachowanie oskarżonego polegające na sprzedaży kradzionego mienie poprzez wprowadzenie w błąd nabywcy co do tego, że jest właścicielem tego mienia bądź też wyzyskanie błędu nabywcy co do tej okoliczności i w konsekwencji doprowadzenie nabywcy do niekorzystnego rozporządzenia mieniem nie stanowi czynu następczego współukaranego. Podkreślić należało, że przez czyn współukarany następczy rozumie się takie działanie następujące po głównym czynie przestępnym, które ocenione z osobna mogłoby być uznane za odrębne przestępstwo, jednakże przy całościowej ocenie zdarzenia należy uznać je za skwitowane przez wymierzenie kary za przestępstwo główne. W niniejszej sprawie z takim czynem nie mieliśmy do czynienia, wobec czego zarzuty skarżącego były całkowicie bezzasadnei stanowiły jedynie polemikę z prawidłowym rozstrzygnięciem sądu I instancji.
Sąd odwoławczy nie dopatrzył się w zaskarżonym orzeczeniu żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze, będących podstawą do uchylenia wyroku z urzędu, dlatego też został on utrzymany w mocy.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 634 kpkw zw. zart. 636 § 1 kpk, obciążając nimi Skarb Państwa.