Sąd Okręgowy w Kaliszu
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II Cz 200/17
Data wyroku: 2017-04-25 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Janusz Roszewski, Wojciech Vogt, Barbara Mokras

Sygn. akt II Cz 200/17

POSTANOWIENIE
K., dnia 25 kwietnia 2017 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Wojciech Vogt
Sędziowie:   SSO Barbara Mokras (spr.)
SSO Janusz Roszewski
po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r. w Kaliszu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaB. Ż.
przeciwkoŁ. B.,A. K.,M. K.iA.K.
o zapłatę
w przedmiocie zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Rejonowego w Kępnie
z dnia 9 stycznia 2017 r., sygn. akt I C 221/15
p o s t a n a w i a :
oddalić zażalenie.
SSO Barbara Mokras   SSO Wojciech Vogt  SSO Janusz Roszewski
Sygn. akt II Cz 200/17

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Kępnie przyznał biegłemu sądowemuE. L.wynagrodzenie w kwocie 1.588,27 zł za sporządzenie opinii pisemnej.
W uzasadnieniu wskazano, że przyznane wynagrodzenie jest adekwatne do przedmiotu opinii i potrzebnego nakładu pracy na sporządzenie opinii, jak również nie jest wygórowane i jest zgodne z aktualnie obowiązującymi stawkami wynagrodzenia za pracę biegłego.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł powód, zaskarżając je w całościi wnosząc o jego zmianę poprzez oddalenie wniosku biegłego o przyznanie wynagrodzenia.
Skarżący zarzucił, że przedmiotowa opinia została wydana w nierzetelnyi nieterminowy sposób oraz jest nieprzydatna dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, co powoduje konieczność przeprowadzenia dowodu z opinii innego biegłego sądowego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 89 i art. 90 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowychw sprawach cywilnych(t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 623) iart. 288 k.p.c.biegłemu powołanemu przez sąd służy prawo do wynagrodzenia za wykonaną pracę i zwrot kosztów podróżyi innych wydatków związanych ze stawiennictwem w sądzie. Wysokość wynagrodzenia biegłego określa sąd, uwzględniając wymagane od biegłego kwalifikacje, potrzebny do wydania opinii nakład pracy i poświęcony czas, a także w miarę potrzeby pokrycie wydatków niezbędnych do wykonania zleconej pracy.
Analizując zarzuty zażalenia, zgodzić należy się z Sądem Rejonowym, że skoro opinia odpowiada tezie dowodowej, a kwota wynagrodzenia mieści się w obowiązujących stawkach, które odpowiadają nakładowi pracy biegłego, należało przyznać biegłemu stosowne wynagrodzenie. Wbrew zarzutom skarżącego, należy uznać, że przedmiotowa opinia została sporządzona w rzetelny sposób, albowiem jej treść odnosi się bezpośrednio do kwestii objętych tezą dowodową, jest spójna i przejrzysta, a przy tym należycie i zrozumiale umotywowana. Z uwagi na to nie można zgodzić się z zarzutem skarżącego, że opinia ta jest nieprzydatna do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
W zakresie natomiast wysuwanych przez skarżącego zarzutów merytorycznych wobec sporządzonej opinii, wskazać należy, że nie stanowią one przesłanki pozbawienia biegłego prawa do wynagrodzenia za sporządzoną opinię, a w konsekwencji za pracę wykonanąw związku z jej wykonaniem. Skarżący, jak i Sąd, w żadnej mierze nie posiadają profesjonalnej wiedzy, aby móc ocenić zasadność tego rodzaju zarzutów, mogą jedynie oceniać jej wnioski pod kątem wiarygodności, co znajduje wyraz dopiero w chwili ostatecznego rozstrzygania sprawy. Samo niezadowolenie strony z oceny przedstawionej przez biegłych nie uzasadnia potrzeby dopuszczenia przez sąd dowodu z opinii innych biegłych (wyr. SN z 6.10.2009 r., II UK 47/09, Legalis). Skarżący nie wykazał błędów, sprzeczności lub inne wad opinii biegłegoE. L., które uzasadniają powołanie dodatkowej opinii (wyr. SN z 16.9.2009 r., I UK 102/09, Legalis). W tej sytuacji nie ma podstaw do uznania za zasadny wniosek skarżącego o dopuszczenie dowodu z opinii kolejnego biegłego dla ustalenia okoliczności objętych przedmiotem rozpatrywanej opinii (wyr. SN z 1.9.2009 r., I PK 83/09, Legalis).
Należy przyznać rację skarżącemu, że przedmiotowa opinia została sporządzona nieterminowo, co mogłoby stanowić przesłankę obniżenia biegłemu należnego wynagrodzenia. Zważyć jednak należy, że termin sporządzenia opinii został przekroczony nieznacznie, co wespół z faktem, że wysokość przyznanego wynagrodzenia nie jest wygórowana, mając na uwadze przedmiot i zakres opinii, uzasadnia nieuwzględnienie także tego zarzutu zażalenia.
W tym stanie rzeczy należy uznać, że zasadnie Sąd I instancji uznał, że przedmiotowa opinia jest przydatna dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy i przyznał biegłemu wynagrodzenie zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, uwzględniając wymagane kwalifikacje oraz potrzebny do wydania opinii czas i nakład pracy oraz według stawki godzinowej mieszczącej się w granicach określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 kwietnia 2013 r. w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych, taryf zryczałtowanych oraz sposobu dokumentowania wydatków niezbędnych dla wydania opinii w postępowaniu cywilnym (Dz.U. poz. 518 ze zm.)
Dlatego, na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c., należało orzec,jak w sentencji.
SSO Barbara Mokras   SSO Wojciech Vogt   SSO Janusz Roszewski