Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi
VIII Wydział Cywliny
Sygnatura akt: VIII C 2389/16
Data wyroku: 2017-03-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON

Sygn. akt VIII C 2389/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
dnia 9 lutego 2017 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi w VIII Wydziale Cywilnym
w składzie:  przewodniczący: SSR Bartek Męcina
protokolant: sekr. sąd. Kamila Zientalak
po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2017 roku w Łodzi
sprawy z powództwa GminyŁ.- Zarząd Lokali Miejskich wŁ.(uprzednioAdministracja (...)Ł.(...))
przeciwkoS. S.
o zapłatę
oddala powództwo.
Sygn. akt VIII C 2389/16

UZASADNIENIE
W dniu 4 kwietnia 2013 roku powód GminaŁ.- Administracja (...)Ł.(...)wŁ.(obecnie GminaŁ.- Zarząd Lokali Miejskich wŁ.) wytoczył przeciwko pozwanym solidarnieI. S.,S. S.,K. S.iM. S.powództwo o zapłatę kwoty 3.002,45 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych oraz o rozpoznanie sprawy pod nieobecność powoda. W uzasadnieniu podniósł, iż pozwanaI. S.była najemcąlokalu mieszkalnego nr (...)położonego wŁ.przyul. (...). Wraz z pozwaną w lokalu tym zamieszkują pozostali pozwani. Pozwani nie płacą czynszu, na skutek czego ich zaległość z powyższego tytułu za okres od dnia 10 października 2005 roku do dnia 31 lipca 2011 roku wynosi 2.452,75 zł należności głównej oraz 549,07 zł odsetek.
(pozew 2-5)
W dniu 8 kwietnia 2013 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi wydał w przedmiotowej sprawie przeciwko pozwanym nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym (VIII Nc 1437/13), którym zasądził na rzecz powoda dochodzoną pozwem kwotę wraz z kosztami procesu.
(nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym k. 22)
Nakaz ten zaskarżyła sprzeciwem w całości pozwanaS. S.. W uzasadnieniu podniosła, że nie była stroną umowy najmu, a ponadto od 1998 roku pracuje i mieszka wW., gdzie od 2001 roku jest zameldowana.
(sprzeciw k. 68-71)
W odpowiedzi na sprzeciw powód podtrzymał powództwo w całości. Odnosząc się do zarzutówS. S.wskazał, iż pozwana nie informowała go o opuszczeniu przedmiotowego lokalu i zmianie adresu, nadto pozwana ta nie wykazała, że zamieszkuje w innym miejscu, powyższego nie dowodzi w szczególności zaświadczenie o zameldowaniu.
(odpowiedź na sprzeciw k. 96-97)
Na rozprawie w dniu 9 lutego 2017 roku pełnomocnik powoda nie stawił się. Pozwana podtrzymała stanowisko wyrażone w sprzeciwie.
(protokół rozprawy k. 147-149)
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
Na mocy umowy z dnia 16 marca 1998 roku pozwanaI. S.była najemcąlokalu mieszkalnego nr (...)położonego przyul. (...)wŁ.. W lokalu tym wraz z pozwaną zamieszkiwały jej dzieci: pozwaniS. S.,K. S.iM. S..
(kserokopia umowy najmu k. 18-19, oświadczenie k. 99, okoliczności bezsporne)
W 1998 roku, w związku z propozycją zatrudnienia w sieciC., pozwanaS. S.przeprowadziła się doW., gdzie wynajmowała mieszkanie w dzielnicyP.. Na początku 2001 rokuS. S.zamieszkała przyul. (...)wW., pod którym to adresem zameldowała się z dniem 18 kwietnia 2001 roku. Kilka dni wcześniej, 12 kwietnia 2001 roku,S. S.wymeldowała się spod adresuŁ.,ul. (...).
PozwanaS. S.od dnia 15 czerwca 2011 roku jest współpracownikiem, jako agent ubezpieczeniowy,firmy (...)z siedzibą wW.. Pod adresem zamieszkania, o którym mowa wyżej,S. S.prowadzi własną działalność gospodarczą, na ten adres pozwana zawarła również umowy o dostawę paliwa gazowego oraz sygnału sieci telewizyjnej oraz internetowej.
PozwanaS. S.nie miała wiedzy na temat zadłużenia lokalu wynajmowanego przez jej matkę – pozwanąI. S..
(dowód z przesłuchania pozwanejS. S.00:08:07-00:14:08 protokołu elektronicznego, poświadczenie o adresach i okresach zameldowania k. 67, zaświadczenie i zamieszkaniu k. 124, pismo k. 126, k. 130, k. 131, umowy k. 136-142v.)
PozwanaI. S.oraz osoby pełnoletnie stale z nią zamieszkujące nie uiszczały terminowo czynszu za wynajmowany lokal. Pismem z dnia 20 maja 2009 roku poprzednik prawny powoda wezwał osoby mieszkające w przedmiotowym lokalu do spłaty zadłużenia z tytułu czynszu, przy czym wezwanie to zostało zaadresowane wyłącznie do pozwanychI. S.,K. S.iM. S..
Zaległość z tytułu opłat za przedmiotowy lokal mieszkalny za okres od dnia 10 października 2005 roku do dnia 31 lipca 2011 roku wyniosła łącznie 3.002,45 zł, z czego kwota 2.452,75 zł stanowiła należność główną zaś kwota 549,70 zł odsetki.
(kartoteka konta k. 13-16, wezwanie do zapłaty wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru k. 17-17v., okoliczności bezsporne)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił bądź jako bezsporny bądź na podstawie znajdujących się w aktach sprawy dowodów z dokumentów, których prawdziwości i rzetelności ich sporządzenia nie kwestionowała żadna ze stron procesu. Podstawę ustaleń faktycznych stanowił również dowód z przesłuchania pozwanejS. S.. Wyjaśnienia pozwanej Sąd uznał za wiarygodne są ono bowiem logiczne i spójne, korespondują ponadto w pełni ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym o charakterze nieosobowym.
Sąd Rejonowy zważył co następuje:
Powództwo nie było zasadne i nie zasługiwało na uwzględnienie w stosunku do pozwanejS. S..
Zgodnie zart. 659 § 1 k.c.przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Jeżeli inaczej nie postanowiono, a umowa została zawarta na czas nieoznaczony, czynsz winien być płatny z góry do 10-ego dnia miesiąca (art. 669 § 2 k.c.).
Za zapłatę czynszu i innych należnych opłat odpowiadają solidarnie z najemcą stale zamieszkujące z nim osoby pełnoletnie,ale jedynie za okres ich stałego zamieszkiwania(art. 6881§ 1 i 2 k.c.).
Bezspornym jest w niniejszej sprawie, że umowa z dnia 16 marca 1998 roku dotycząca najmulokalu mieszkalnego numer (...)położonego wŁ.przyul. (...), została zawarta przez poprzednika prawnego powoda z pozwanąI. S.. Poza sporem pozostawała także okoliczność, że strona powodowa wywiązała się ze swojego zobowiązania wynikającego z zawartej umowy o najem nieruchomości, wydającI. S.lokal mieszkalny do używania. Tym samym po stronie najemcy –I. S.oraz stale zamieszkujących z nim osób pełnoletnich powstał obowiązek uiszczania czynszu w oznaczonej wysokości i terminie.
Wątpliwości Sądu nie budził nadto fakt, iż w 1998 roku pozwanaS. S.przeprowadziła się doW., gdzie początkowo wynajmowała mieszkanie, a następnie od dnia 2001 roku zamieszkała przyul. (...), pod którym to adresem pozwana jest zameldowana od dnia 18 kwietnia 2001 roku do dnia dzisiejszego. Pod w/w adresem pozwana prowadzi własną działalność gospodarczą, na ten adres ma nadto zawarte umowy o dostawę paliwa gazowego oraz sygnału sieci telewizyjnej oraz internetowej. Jednocześnie w świetle złożonych do akt sprawy dokumentów Sąd uznał, żeS. S.z dniem 12 kwietnia 2011 roku wymeldowała się spod adresem wskazanego w pozwie.
Skoro zatem pozwanaS. S.nie mieszkała na stałe w przedmiotowym lokalu w okresie objętym żądaniem powoda, brak jest podstaw by domagać się od niej zapłaty, zgodnie z przepisemart. 6881§ 1 k.c., skoro za zapłatę czynszu i innych opłat odpowiadają solidarnie z najemcą stale zamieszkujące z nim osoby pełnoletnie, za okres ich stałego zamieszkiwania (art. 6881§ 2 k.c.).
Dodatkowo wskazać należy, że to na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia twierdzeń faktycznych o tym, że pozwanaS. S.zamieszkiwała wlokalu nr (...)przyul. (...)wŁ., że zamieszkiwanie to miało charakter stały, a ponadto czasokresu tego zamieszkiwania.
Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie w pełni podziela stanowisko Sądu Najwyższego, wyrażone w wyroku z dnia 17 grudnia 1996 roku(I CKU 45/96, OSNC 1997/6-7/76), że rzeczą sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności jeżeli strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 232 k.p.c.). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.).
Powód nie udowodnił powyższych twierdzeń faktycznych odnośnie zamieszkiwaniaS. S.w lokalu, o którym mowa wyżej, w szczególności nie zgłosił żadnych świadków, którzy by ów fakt potwierdzili. Z akt sprawy nie wynika również, aby strona powodowa przeprowadzała kiedykolwiek wywiad wśród lokatorów przedmiotowej posesji, który miałby na celu ustalenie tożsamości osób rzeczywiście zamieszkałych wlokalu nr (...). W ocenie Sądu nie może przy tym budzić wątpliwości okoliczność, iż powód miał realną możliwość ustalenia, że od kwietnia 2001 roku pozwanaS. S.nie jest zameldowana i nie zamieszkuje w przedmiotowym lokalu. Zdaniem Sądu zasadnym jest wręcz wniosek, że poprzednik prawny powoda posiadał wiedzę w zakresie niezamieszkiwaniaS. S.w lokalu oznaczonym w pozwie, na co wskazuje fakt zaadresowania wezwania do zapłaty z dnia 20 maja 2009 roku wyłącznie do pozwanychI. S.,K. S.iM. S..
Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił powództwo w całości.