Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Cz 1801/17
Data wyroku: 2017-10-18 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Ewa Buczek-Fidyka, Sędzia Tomasz Pawlik, Leszek Dąbek
Słowa kluczowe: Opłaty
Podstawa prawna: art. 49 kpc

Sygn. akt III Cz 1801/17

POSTANOWIENIE
Dnia 18 października 2017 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący-Sędzia:  SO Tomasz Pawlik
Sędziowie:   SO Leszek Dąbek (spr.)
SR del. Ewa Buczek - Fidyka
po rozpoznaniu w dniu 18 października 2017 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela(...)Banku(...)(...)wK.
przeciwko dłużnikowiJ. R.(R.)
o świadczenie pieniężne
w przedmiocie wniosku dłużnika o obniżenie opłaty egzekucyjnej
na skutek zażalenia dłużnika
na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 postanowienia Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 19 grudnia 2016 r., sygn. akt VIII Co 1584/16
postanawia:

1
oddalić zażalenie;

2
oddalić wniosek wierzyciela o zasądzenie na jego rzecz od dłużnika zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

SSR del. Ewa Buczek – Fidyka   SSO Tomasz Pawlik  SSO Leszek Dąbek
Sygn. akt III Cz 1801/17

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Zabrzuw punkcie 2 postanowienia z dnia 19 12 2016r. oddalił wniosek dłużnikaJ. R.o obniżenie opłaty egzekucyjnej ustalonej w postanowieniu Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Raciborzu –S. K.z dnia 11 05 2016r. wydanego w sprawie o sygn. akt Km 1045/14, uznając, że dłużnik nie podając pełnej informacji o osiąganych dochodach oraz źródłach utrzymania nie przed-stawił pełnej informacji o swoim stanie majątkowym przez co w świetle regulacji
art. 49 ust. 7 ustawy z dnia 29 08 1997r. o komornikach sądowych i egzekucji(Dz.U. z 2015r. poz. 790 j.t.) jego wniosek jest bezzasadny.
Orzeczenie zaskarżyłdłużnikJ. R.,który wnosił o jego zmianę przez uwzględnienie wniosku.
Zarzucał, że przy ferowaniu postanowienia naruszono regulacjęart. 49 ust. 7 ustawy z dnia 29 08 1997r. o komornikach sądowych i egzekucji(Dz.U. z 2015r. poz. 790 j.t.)poprzez jej niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że nie podał
on pełnej informacji o jego stanie majątkowym, dochodach, składnikach majątkowych i wydatkach, mimo że swoją ciężka sytuacje finansową opisał w samej skardze.
Ponadto zarzucała, że Sąd „nie wziął należycie pod uwagę”, że czas pracy Komornika oraz zakres podjętych przez niego czynności nie uzasadniał wysokości opłaty egzekucyjnej ustalonej w zaskarżonym postanowieniu komornika. ”.
Sąd Odwoławczy zważył co następuje:
Z akt komorniczych wynika, iż Komornik prowadząc egzekucję sukcesywnie podejmowała w niej czynności egzekucyjne, w tym dokonał szeregu czynności związanych z prowadzoną egzekucją z nieruchomości dłużnika,
które w konsekwencji doprowadziły do wyznaczenia drugiego terminu jej licytacji.
W tej sytuacji nie sposób przyjąć – jak tego domaga się zażalenie –
że wysokość ustalonej opłaty była nieadekwatna do nakładu pracy Komornika.
Równocześnie skarżący wnosząc wniosek o obniżenie opłaty ograniczył się wyłącznie do stwierdzenia, iż przeciwko niemu są prowadzone liczne egzekucje i jego zadłużenie w chwili wniesienia wniosku „kształtowało się na poziomie kilkuset tysięcy złotych” oraz że wszczęcie przeciwko niemu egzekucji „wynikało z problemów z jakimi borykała się wówczas jego firma”, nie podając jednak żadnych konkretnych danych dotyczących jego sytuacji majątkowej (dotyczących posiadanego majątku ruchomego i nieruchomego, przysługujących mu wierzytelności, posiadanych środków finansowych, czy też aktualnej finansowej kondycji jego firmy).
Pomimo tego, że zostało to mu wytknięte w zaskarżonym orzeczeniu, informacji tych nie podał także w zażaleniu, ograniczając się jedynie do zdawkowego stwierdzenia, iż swoją ciężka sytuację finansową szczegółowo opisał
we wniosku.
Z tych powodów – wbrew temu do czego w istocie zmierza zażalenie –
nie wykazał on, że nie jest w stanie ponieść opłaty egzekucyjnej w wysokości ustalonej w zaskarżonym postanowieniu Komornika, co w połączeniu z powy-ższym - w świetle regulacji art. 49 ust. 7 ustawy z dnia 29 08 1997r. o komorni-kach sądowych i egzekucji (Dz.U. z 2015r. poz. 790 j.t.) - czyniło jego wniosek
o jej obniżenie nieuzasadnionym.
Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym rozstrzygnięciu, a to czyni zażalenie skarżącego bezzasadnym w rozumieniuart. 385 k.p.c.
w związku zart. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.i z mocy zawartej w nim
regulacji prowadziło do jego oddalenia.
Resumując zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i dlatego zażalenie dłużnika jako bezzasadne oddalono w oparciu o regulacjęart. 385 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.
SSR del. Ewa Buczek – Fidyka   SSO Tomasz Pawlik  SSO Leszek Dąbek