Sąd Rejonowy w Otwocku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 911/14
Data wyroku: 2017-06-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Konrad Bronowski
Podstawa prawna: at. 178a § 1 i 4 kk

Sygn. akt II K 911/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 czerwca 2017 roku
Sąd Rejonowy w Otwocku II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Konrad Bronowski
Protokolant: Ewelina Mucha
bez udziału Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Otwocku
po rozpoznaniu w dniach 28 kwietnia i 6 czerwca 2017 na rozprawie
sprawyM. Ł.
synaZ.iH. z domu L.,urodzonego w dniu (...)wO.
oskarżonego o to, że w dniu 14 października 2014 roku wŁ., powiatu(...), województwa(...), kierował w ruchu lądowym skuterem markiH.onr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości (0,83 mg/l) (0,81 mg/l) alkoholu w wydychanym powietrzu, będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości, przy czym czynu tego dopuścił się w czasie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym nałożonego na niego przez Sąd Rejonowy dla Warszawy- Śródmieście wyrokiem II K 839/13 na okres od 01.09.2013r. do 01.09.2016r., tj. o przestępstwo określone wart. 178a § 1 i 4 k.k.

I
uznaje oskarżonegoM. Ł.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu zart. 178a § 1 i 4 k.k., ustalając, iż czynu tego dopuścił się w nocy z 13 na 14 października 2014 roku w miejscowościŁ.iC., a zawartość alkoholu etylowego w jego organizmie wynosił 1,87‰ i za ten czyn skazuje oskarżonego, na podstawieart. 178a § 4 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1, 2 i 4 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemuM. Ł.na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat;

III
na podstawieart. 71 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierza oskarżonemuM. Ł.karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych, ustalając na podstawieart. 33 § 3 k.k.wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

IV
na podstawieart. 72 § 1 pkt 5 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.zobowiązuje oskarżonegoM. Ł.do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu w okresie próby;

V
na podstawieart. 72 § 1 pkt 6a k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.zobowiązuje oskarżonegoM. Ł.do uczestnictwa w oddziaływaniach korekcyjno-edukacyjnych związanych z bezpieczeństwem w ruchu drogowym w okresie próby;

VI
na podstawieart. 42 § 2 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoM. Ł.zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 (pięciu) lat;

VII
na podstawieart. 73 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.oddaje oskarżonegoM. Ł.w okresie próby pod dozór kuratora;

VIII
zasądza od oskarżonegoM. Ł.na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 280 (dwustu osiemdziesięciu) złotych, w pozostałym zakresie zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt II K 911/14

UZASADNIENIE
Na podstawieart. 423 § 1a k.p.k.ograniczono zakres uzasadnienia wyroku do rozstrzygnięcia o karze, bowiem jak wynika z treści pisma złożonego przez oskarżonego kwestionuje on część wyroku dotyczącą rozstrzygnięcia o karze.
M. Ł.został oskarżony o to, że w dniu 14 października 2014 roku wŁ., powiatu(...), województwa(...), kierował w ruchu lądowym skuterem markiH.onr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości (0,83 mg/l) (0,81 mg/l) alkoholu w wydychanym powietrzu, będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości, przy czym czynu tego dopuścił się w czasie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym nałożonego na niego przez Sąd Rejonowy dla Warszawy- Śródmieście wyrokiem II K 839/13 na okres od 01.09.2013r. do 01.09.2016r. tj. o przestępstwo określone wart. 178a § 1 i 4 k.k.
Sąd rozstrzygając sprawę, zmienił opis czynu zarzucanego oskarżonemu uznając, iż oskarżony przypisanego mu czynu dopuścił się w nocy z 13 na 14 października 2014 roku w miejscowościŁ.iC., a zawartość alkoholu etylowego w jego organizmie wynosiła 1,87 ‰ i za ten czyn wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 5 lata oraz karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych w wysokości po 10 złotych każda stawka.
Sąd decydując o wymiarze kary kierował się dyrektywami określonymi wart. 53 k.k.W tym zakresie baczył, aby jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Sąd wymierzając karę oskarżonemu miał na względzie, że oskarżony był trzykrotnie karany, od zdarzenia będącego przedmiotem niniejszego postępowania upłynął znaczny okres czasu, który wynosi prawie 3 lata do wydania wyroku w niniejszej sprawie.
Sąd mając na względzie dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 § 1 k.k.uznał, iż okoliczności niniejszej sprawy, w szczególności właściwości i warunki osobiste oskarżonego oraz jego sposób życia wskazują, że kara 1 roku pozbawienia wolności jest adekwatna do winy oskarżonego i okoliczności popełnionego przez niego czynu oraz spełni cele zapobiegawcze, wychowawcze i w zakresie społecznego oddziaływania. Sąd uznał jednocześnie, iż orzeczona kara odniesie wobec oskarżonego pozytywny skutek i będzie on w przyszłości przestrzegał porządku prawnego.
Orzekając w przedmiotowej sprawie Sąd z dyspozycjąart. 4 § 1 k.k.zastosował wobec oskarżonego przepisyustawy kodeks karnyobowiązujące w okresie popełnienia przez niego przestępstwa to jest 14 października 2014 roku, albowiem były one względniejsze dla oskarżonego. Zgodnie bowiem z aktualnym brzmieniem przepisuart. 69 § 1 k.k.Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Zgodnie zaś ze wskazanym przepisem w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2017 roku Sąd miał możliwość warunkowo zawiesić wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności nie przekraczającej 2 lat, kary ograniczenia wolności lub grzywny orzeczonej jako kara samoistna, jeżeli jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Wobec powyższego należało uznać, iż z uwagi na możliwość warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, przepisyustawy kodeks karnyobowiązujące w czasie popełnienia przez oskarżonego przypisanego mu czynu były dla niego względniejsze.
W ocenie Sądu w przypadku oskarżonego istniały przesłanki do warunkowego zawieszenia wykonania kary łącznej pozbawienia wolności. Wobec powyższego Sąd na podstawieart. 69 § 1, 2 i 4 k.k.iart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wykonanie kary 1 roku pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby wynoszący 5 lata. Sąd miał na uwadze, iż oskarżony aktualnie prowadzi ustabilizowany tryb życia, swoją postawą wykazał, iż zrozumiał naganność swojego zachowania i wyciągnął właściwe wnioski na przyszłość. Z tych też względów w ocenie Sądu w przypadku oskarżonego można było przyjąć wobecM. Ł.pozytywną prognozę kryminologiczną pozwalającą na warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu jednak z uwagi na dotychczasową karalność oskarżonego należało wyznaczyć najdłuższy przewidziany przez ustawę okres próby, w czasie którego weryfikowane będzie zachowanie oskarżonego.
Wobec warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd na podstawieart. 71 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych, ustalając na podstawieart. 33 § 3 k.k.wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych. Orzeczona w tym rozmiarze kara grzywny będzie dla oskarżonego dolegliwością związaną z popełnionym przez niego przestępstwem, która pozwoli mu odczuć naganność jego zachowania, jak również wyciągnąć właściwe wnioski na przyszłość, aby więcej nie wkraczał na drogę postępowania niezgodnego z prawem. Orzekając w przedmiocie kary grzywny Sąd miał na uwadze, że oskarżony pracuje, osiąga dochód wynoszący 2200 złotych brutto, jak również ciążą na nim inne zobowiązania finansowe wynikające z konieczności spłaty kredytu w kwocie 950 złotych oraz spłaty kary grzywny orzeczonej w sprawie II K 258/16, a także iż posiada na utrzymaniu dziecko. Niemniej jednak w ocenie Sądu orzeczona kara nie przekracza możliwości finansowych oskarżonego, zaś konieczność jej uiszczenia będzie dla oskarżonego dolegliwością, która pozwoli mu zrozumieć naganność jego zachowania i wyciągnięcie właściwych wniosków na przyszłość.
Zgodnie z przepisemart. 72 § 1 pkt. 5 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.Sąd zobowiązał oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu w okresie próby. Za orzeczeniem przedmiotowego obowiązku przemawiało przede wszystkim, to iż oskarżony zarzucanego mu czynu dopuścił się znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 1,87 ‰ alkoholu w wydychanym powietrzu, z wywiadu przeprowadzonego przez kuratora sądowego wynika, iż oskarżony miał problemy z nadużywaniem alkoholu, aktualnie ponownie zaczął spożywać alkohol. W takiej sytuacji obowiązek powstrzymywania się od nadużywania alkoholu w przypadku oskarżonego będzie miał dodatkowy wychowawczy charakter, pozwalający na poprawę zachowania oskarżonego.
Nadto na podstawieart. 72 § 1 pkt. 6 a k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.Sąd zobowiązał oskarżonego do uczestnictwa w oddziaływaniach korekcyjno-edukacyjnych związanych z bezpieczeństwem w ruchu drogowym w okresie próby, mając na względzie wychowawczy charakter tego środka. W wyniku uczestnictwa w tego typu zajęciach oskarżony poszerzy swoja wiedzę na temat negatywnych skutków prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości, co pozwoli mu wyciągnąć właściwe wniosku z jego dotychczasowego postępowania związanego z nieprzestrzeganiem obowiązujących przepisów i zagrożeniach wynikających z prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości.
Sąd na podstawieart. 42 § 2 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 lat. W ocenie Sądu mając na uwadze, iż oskarżony był już uprzednio karany za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości i ponownie dopuścił się przestępstwa podobnego wskazany okres 5 lat zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych będzie wystarczający , aby oskarżony zrozumiał naganność swojego zachowania. Należy mieć na uwadze, iż wyłączenie oskarżonego jako kierowcy z ruchu drogowego, pozytywnie wpłynie na bezpieczeństwo w ruchu drogowym, a także wpłynie na oskarżonego i pozwoli mu odczuć naganność jego zachowania wynikającą z nieprzestrzegania przepisów prawa. W ocenie Sądu pięcioletni okres zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych będzie w przypadku oskarżonego wystarczający, aby spełnić swoje cele, zaś krótszy okres biorąc pod uwagę dotychczasową karalność oskarżonego celu tego nie spełni.
Na podstawieart. 73 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.Sąd oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora, który nie tylko będzie weryfikował zachowanie oskarżonego w okresie próby, ale również będzie służył mu pomocą tak by oskarżony nie wrócił więcej na drogę postępowania niezgodnego z prawem.
Na podstawieart. 627 k.p.k.Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 280 złotych, która została obliczona zgodnie zustawą o opłatach w sprawach karnych, zaś na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa. W ocenie Sądu mając na uwadze sytuację rodzinną i majątkową oskarżonego, w tym zobowiązania finansowe oskarżonego, nie wysokie dochody, a także konieczność w pierwszej kolejności uiszczenia orzeczonej kary grzywny, Sąd uznał, iż obowiązek poniesienia kosztów postępowania byłby dla oskarżonego zbyt uciążliwy.