Sąd Rejonowy w Szczytnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 261/17
Data wyroku: 2017-11-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Janowski

Sygn. akt II K 261/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 listopada 2017 roku
Sąd Rejonowy w Szczytnie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SR Andrzej Janowski
Protokolant: sekr. sąd. Katarzyna Strzelec
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Szczytnie Jowity Chyły-Radgowskiej
po rozpoznaniu na rozprawie dnia 06 września i 23 listopada 2017 roku sprawy:
J. W., s. SynaK.iB.zd.P.,urodzonego (...)wS.
oskarżonego o to, że:
w dniu 18 stycznia 2017 roku na trasie miastaS.orazulicy (...)wS., woj.(...)w ruchu lądowym prowadził samochód osobowy markiF. (...)onr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości, posiadając w I badaniu o godz. 21.30 – 1,99 ‰, II badaniu o godz. 22:00 – 1,99 ‰ i III badaniu o godz. 22:20 – 2,02 ‰ alkoholu etylowego we krwi, przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej skazanym prawomocnym wyrokiem VI wydziału Grodzkiego Sądu Rejonowego w Szczytnie sygn. alt VI K 443/08 z dnia 26.09.2008 roku za popełnienie przestępstwa zart. 178a § 1 k.k.oraz prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Szczytnie sygn. akt II K 727/14 z dnia 18.06.2015r. za popełnienie przestępstwa zart. 178a § 4 k.k.oraz nie zastosował się do decyzji administracyjnej Starosty(...)z 28 września 2015 roku, nr(...)o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami oznaczonymi kat. B w okresie od 11 września 2015 roku do 11 września 2018 roku, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary pozbawienia wolności co najmniej 6-ciu miesięcy za umyślne przestępstwo podobne
tj. o czyn zart. 178a § 4 k.k.w zb. zart. 180a k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

I
oskarżonegoJ. W.uznaje za winnego zarzucanego mu czynu, czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 178a §4 k.k.w zb. zart. 180a k.k.w zw. zart. 11 §2 k.k.w zw. zart. 64 §1 k.k.i za to na podstawie tych przepisów skazuje go, zaś na podstawieart. 178a §4 k.k.wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 42 §3 k.k.orzeka wobec oskarżonego środek karny dożywotniego zakazu prowadzenia w ruchu lądowym wszelkich pojazdów mechanicznych;

III
na podstawieart. 43a §2 k.k.zobowiązuje oskarżonego do uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000 (dziesięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

IV
na podstawieart. 63 §1 k.k.zalicza na poczet orzeczonej kary okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego wolności w sprawie od dnia 18.01.2017 r. godz. 20:50 do dnia 19.01.2017 r. godz. 16:15;

V
na podstawieart. 624 §1 k.p.k.,art. 626 §1 k.p.k.iart. 17 ust.1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. 1983r. Nr 49 poz. 223 z późn. zmian.) zwalnia oskarżonego od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty.

UZASADNIENIE
OskarżonyJ. W.wyrokiem Sądu Rejonowego w Szczytnie z dnia 26.09.2008 r. w sprawie sygn. akt VI K 443/08 skazany został za popełnienie przestępstwa zart. 178a §1 k.k.natomiast wyrokiem Sądu Rejonowego w Szczytnie z dnia 18.06.2015r. w sprawie sygn. akt II K 727/14 skazany został za popełnienie przestępstwa zart. 178a §4 k.k.W dniu 28 września 2015 r. Starosta(...)wydał decyzję administracyjną nr(...)o cofnięciu oskarżonemu uprawnień do kierowania pojazdami oznaczonymi kat. B w okresie od 11 września 2015 roku do 11 września 2018 roku.
W dniu 18 stycznia 2017 roku wS., w tym naulicy (...)wS., oskarżony w ruchu lądowym prowadził samochód osobowy markiF. (...)onr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości, posiadając w I badaniu o godz. 21.30 – 1,99 ‰, II badaniu o godz. 22:00 – 1,99 ‰ i III badaniu o godz. 22:20 – 2,02 ‰ alkoholu etylowego we krwi.
J. W.w okresie do 21.07.2016 r. odbywał karę 11 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną w wyroku łącznym SR w Szczytnie w sprawie II K 4/16, w którym połączono kary z wyroków II K 727/14 i II K 473/15.
dowody :wyjaśnienia oskarżonegoJ. W.k.108,57; zeznania świadkówM. S.k. 2-3,P. S.k. 48v,K. P.k.53v; dokumenty : protokół zatrzymania oskarżonego k. 15-16, sprawozdanie z przeprowadzonych badań na zawartość alkoholu we krwi 18-35, odpisy wyroków II K 727/14, II K 4/16 i VI K 443/08 k.45-46,70-72,decyzja nr (...).(...).2015.AI k.59-60, dane o karalności k.61-63.
OskarżonyJ. W.przyznał się do zarzucanego mu czynu.
Sąd zważył, co następuje :
Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił na ustalenie, że oskarżonyJ. W.dopuścił się zarzucanego mu czynu, a działanie jego było zawinione. Sąd nie dopatrzył się okoliczności, które wyłączałyby winę oskarżonego, bądź też w inny sposób wykluczały jego odpowiedzialność karną. Oskarżony w swoich wyjaśnieniach przyznał się w całości do popełnienia zarzucanego mu czynu, potwierdzając postawiony mu zarzut. Przyznanie się oskarżonego do winy było stanowcze i jednoznaczne. Wyjaśnienia oskarżonego, zasługujące na wiarę, znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, tj. w wiarygodnych zeznaniach wskazanych powyżej świadków oraz niekwestionowanych, a przez to również wiarygodnych : protokole zatrzymania oskarżonego i w sprawozdaniu z badania zawartości alkoholu we krwi oskarżonego. Wiarygodne były także odpisy wyroków w sprawach SR w Szczytnie o sygn. akt. II K 727/14, II K 4/16 i VI K 443/08.
W świetle tych dowodów fakt prowadzenia przez oskarżonego pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, w sytuacji gdy był już wcześniej skazany za przestępstwo zart. 178a §4 k.k.oraz po cofnięciu mu uprawnień decyzją administracyjną Starosty(...), jest niepodważalny i bezdyskusyjny.
W konsekwencji Sąd uznał, że oskarżony swym czynem wyczerpał znamiona występku zart. 178a §4 k.k.w zb. zart. 180ak.k.w zw. zart. 11 §2 k.k.
W związku z tym, że oskarżony dopuścił się przestępstwa w ciągu 5 lat po odbyciu kary 11 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo podobne, tj. za przestępstwo zart. 178a §4 k.k.czyn oskarżonego zakwalifikować należało także zart. 64 §1 k.k.
Za powyższy czyn Sąd wymierzył oskarżonemu, na jego wniosek złożony w trybieart. 387 k.p.k., karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności - z zaliczeniem na jej poczet okresu rzeczywistego pozbawienia wymienionego wolności od dnia 18.01.2017 r. godz. 20:50 do dnia 19.01.2017 r. godz. 16:15 - oraz na podstawieart. 42 §3 k.k.środek karny dożywotniego zakazu prowadzenia w ruchu lądowym wszelkich pojazdów mechanicznych i na podstawieart. 43a §2 k.k.zobowiązał oskarżonego do uiszczenia na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej kwoty 10.000 złotych.
Przychylając się do wniosku oskarżonego, przy wymiarze kary Sąd uwzględnił okoliczności łagodzące i obciążające, zgodnie z dyrektywąart. 53 k.k.Jako okoliczności obciążające uwzględnić należało wielokrotną karalność oskarżonego, w tym za przestępstwa zart. 178a §1 i §4 k.k.(k.62-63 k.45-46,70-72) oraz fakt, iż dopuścił się przestępstwa z premedytacją, bez jakiegokolwiek ważnego powodu, mając pełną świadomość naganności swego zachowania, w tym tego, że nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami, gdyż cofnięto mu takie w związku z zakazami orzeczonymi wcześniejszymi wyrokami skazującymi za prowadzenie pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości. Na jego korzyść należało z kolei uwzględnić przyznanie się do winy.
Sąd zobligowany był do orzeczenia wobec oskarżonego dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.
Zart. 42 §3 i §4 k.k.wynika, że zakazem prowadzenia obejmuje się wszelkie pojazdy mechaniczne. W doktrynie i orzecznictwie wskazuje się, że zakazem tym mogą być objęte zarówno pojazdy przeznaczone do ruchu lądowego (w tym drogowego), jak i wodnego oraz powietrznego. Zakres ten zostaje zatem wyraźnie rozróżniony. Ogólnie rzecz ujmując ruch lądowy ma zupełnie inny charakter i zakres niż ruch wodny i ruch powietrzny. Tak np. co do ruchu wodnego .: z przepisówrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2002 r. w sprawie śródlądowych dróg wodnych(Dz.U. 2002 nr 210 poz. 1786),rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie klasyfikacji śródlądowych dróg wodnych(Dz.U. 2002 nr 77 poz. 695) orazrozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych(Dz.U.2003 Nr 212 poz. 2072) wynika, że prowadzenie statków przeznaczonych do uprawiania sportu lub rekreacji wymaga posiadania odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa (nie wymaga się wiedzy i umiejętności z zakresu ruchu drogowego). Wskazane akty określają przepisy żeglugowe normujące: szczegółowy sposób oznaczania statków,ruch i postój statków na szlaku żeglownym i w portach,sygnalizację wzrokową i dźwiękową oraz łączność radiową na śródlądowych drogach wodnych, sposoby oznakowania nawigacyjnego szlaku żeglownego, budowli i urządzeń hydrotechnicznych, przeszkód nawigacyjnych oraz budowli i linii przesyłowych, wzory znaków i sygnałów żeglugowych, ich znaczenie i zakres obowiązywania. W żeglarstwie motorowodnym ustalono następujące właściwe tylko dla ruchu wodnego patenty i licencje: sternik motorowodny, motorowodny sternik morski, kapitan motorowodny, mechanik motorowodny - licencja na holowanie narciarza wodnego lub innych obiektów pływających, - licencja na holowanie statków powietrznych. I tak np.: sternik motorowodny uprawniony jest do: prowadzenia jachtów motorowych po wodach śródlądowych oraz do prowadzenia jachtów motorowych o długości kadłuba do 12 m po morskich wodach wewnętrznych oraz pozostałych wodach morskich w strefie do 2 mil morskich od brzegu, w porze dziennej, natomiast kapitan motorowodny uprawniony jest także do prowadzenia wszelkich jachtów motorowych po wodach morskich.
Tym samym, mając na uwadze, że oskarżony dopuścił się przestępstwa poruszając się w ruchu drogowym (lądowym), Sąd uznał, że należy dożywotnio wyeliminować go z ruchu wszelkimi pojazdami mechanicznych tylko w zakresie ruchu lądowego.
W tym miejscu wskazać należy, że orzekając zakaz Sąd omyłkowo w podstawie wymiaru tego środka wskazał§3 art. 42 k.k., gdy tymczasem winien to być§4tegoż artykułu, albowiem oskarżony dopuszczając się przestępstwa był już skazany za czyn zart. 178a §4 k.k.
O świadczeniu pieniężnym Sąd orzekł będąc zobligowanym do tego stosownie do treściart. 43a §2 k.k.– zasądzając od oskarżonego najniższą możliwą kwotę 10 000 zł.
Sąd zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z uwagi na jego ciężką sytuację materialną.