Sąd Rejonowy w Pułtusku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 526/16
Data wyroku: 2017-02-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Gorczyńska

Sygn. akt II W 526/16

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 lutego 2017r.
Sąd Rejonowy w Pułtusku II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSR Grażyna Gorczyńska
Protokolant Kamila Szybowska
przy udziale oskarżyciela publicznego st. asp. KPP wP.R. K.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2017r.
sprawyM. W.urodz. (...)wP.synaH.iG. z domu Ł.
obwinionego o to, że:

I
w dniu 11 września 2016r. około godz. 22:25 w miejscowościO.znajdując się w stanie po użyciu alkoholu nie zachowując należytej ostrożności spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując samochodem m-kiO. (...)onr rej. (...)zjechał na lewy pas drogi zmuszając jadącego z naprzeciwkaR. M.pojazdem m-kiO. (...)onr rej. (...)do zjechania na pobocze

tj. o czyn z art.86§2  k.w .

II
w tym samym miejscu i czasie jak w pkt I kierując samochodem m-kiO. (...)onr rej. (...)nie posiadał przy sobie wymaganych dokumentów, prawa jazdy, dowodu rejestracyjnego i potwierdzenia zawarcia obowiązkowego ubezpieczenia OC

tj. o czyn z art.95  k.w .
orzeka:

I
obwinionegoM. W.uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu w pkt I i II wniosku o ukaranie czynów i za

- czyn opisany w pkt I wniosku o ukaranie na podstawie art.86§2 k.w. skazuje go,
- czyn opisany w pkt II wniosku o ukaranie na podstawie art.95 k.w. skazuje go,
a na podstawie art.86§2 k.w. w zw. z art.9§2 k.w. wymierza mu karę 600,00 (sześćset) zł grzywny;

II
zasądza od obwinionegoM. W.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60,00 (sześćdziesiąt) zł tytułem opłaty i obciąża go wydatkami w kwocie 50,00 (pięćdziesiąt) zł.

Sygn. akt II W 526/16

UZASADNIENIE
Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 11 września 2016r. około godz. 2225R. M.jechał samochodem markiO. (...)onr rej. (...)przez miejscowośćO.w kierunku miejscowościP.. Kiedy dojechał do skrzyżowania w kierunku miejscowościS.wówczas  od miejscowościS.na jego pas ruchu wjechał samochód markiO. (...)onr rej. (...). Kierowca samochodu markiO. (...)onr rej. (...)wymusił pierwszeństwo przejazduR. M.. W konsekwencjiR. M.musiał zjechać samochodem na pobocze, po czym  zawrócił i pojechał za samochodem markiO. (...)onr rej. (...). Kierowca wymienionego samochodu jechał slalomem w kierunku miejscowościR.. Następnie  zajechał na stacje paliw  i zatrzymał auto.R. M.zatrzymał swój samochód za samochodem markiO. (...)nr rej. (...). Wysiadł z samochodu i podszedł do kierowcy samochodu markiO. (...)onr rej. (...), który był sam i wysiadał z auta.R. M.poczuł od kierowcy samochodu markiO. (...)onr rej. (...)alkohol. Kierowca samochodu marki oO. (...)onr rej. (...)poszedł do sklepu, kupił piwo i chciał kontynuować jazdę samochodem. WówczasR. M.uniemożliwił kierowcy samochodu markiO. (...)onr rej. (...)dalszą jazdę samochodem, zabierając mu kluczyki. Poza tym wezwał Policję. Wtedy  kierowca samochodu markiO. (...)onr rej. (...)wypił jedno piwo  o pojemności 0,5 l.
Na stację paliw przyjechali funkcjonariusze Policji.
Kierowcą samochodu markiO. (...)onr rej. (...)byłM. W..
Przeprowadzone badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym wykazały, żeM. W.znajduje się w stanie nietrzeźwości. W pierwszym badaniu, wykonanym o godzinie 2258stwierdzono u niego 1,66 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, w drugim badaniu - przeprowadzonym o godzinie 2313- zawartość alkoholu wyniosła 1,49 mg/l w wydychanym powietrzu, w trzecim badaniu przeprowadzonym  o godzinie 2340- 1,30 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, a w czwartym o godz. 016- 1,29 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
M. W.kierując samochodem markiO. (...)onr rej. (...)nie posiadał przy sobie wymaganych dokumentów: prawa jazdy, dowodu rejestracyjnego  i potwierdzenia zawarcia obowiązkowego ubezpieczenia OC.
M. W.został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji do wyjaśnienia i wytrzeźwienia.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o: częściowo wyjaśnienia obwinionego (k.13  i 49v ); zeznania świadków:R. M.(k.6v-7 i 49v-50),H. M.(k.9v-10 i 50) iD. B.(k.50);  notatkę urzędową  (k.3); protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym (k.4); świadectwo wzorcowania (k.5).
Obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił (k.13 i 49v), że w dniu 11 września 2016r. samochodem pojechał na stacje paliw wR.. Po drodze nie mijał się z żadnym pojazdem. Na stacji paliw kupił dwa piwa półlitrowe i cytrynówkę o pojemności 200 ml. Cały zakupiony alkohol wypił na terenie stacji paliw. Po jakimś czasie przyjechali policjanci i zatrzymali go do wytrzeźwienia. Nie kierował samochodem pod wpływem alkoholu. Nikt nie wyrywał mu kluczyków od pojazdu.
Sąd uznał wyjaśnienia obwinionego za wiarygodne jedynie w zakresie, że w dniu 11 września 2016r. pojechał samochodem na stacje paliw wR., przyjazdu Policji i zatrzymania go do wytrzeźwienia, gdyż w tym zakresie znajdują w pełni potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Wyjaśnienia obwinionego, co do ilości zakupionego na stacji paliw i spożytego do przyjazdu Policji alkoholu nie do końca znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.
Kluczową rolę w niniejszej sprawie pełnią zeznania świadkaR. M., który  zeznał (k.6v-7 i 49v-50) że  w dniu 11 września 2016r. około godz.2225jechał samochodem od miejscowościR.w kierunku miejscowościP.przez miejscowośćO.. Kiedy dojechał do skrzyżowania w kierunku miejscowościS., wtedy od miejscowościS.na jego pas ruchu wjechał samochód markiO. (...)wymuszając pierwszeństwo. W konsekwencji zjechał na pobocze. Następnie zawrócił i pojechał za samochodem markiO. (...). Pojazd jechał slalomem w kierunku miejscowościR., po czym zajechał na stacje paliw i zatrzymał się. Zatrzymał się za samochodem markiO. (...)i podszedł do kierowcy, który wysiadł z auta. Był sam. Poczuł od niego woń alkoholu. Kierowca  poszedł do sklepu, kupił piwo i chciał kontynuować jazdę samochodem. Uniemożliwił mu dalszą jazdę samochodem, zabierając mu kluczyki. Poza tym wezwał Policję. Następnie kierowca samochodu markiO. (...)wypił jedno piwo  o pojemności 0,5 l. Zaczekał do przyjazdu Policji.
Zeznania świadkaH. M.potwierdzają bezsporne okoliczności dotyczące przyjazdu na stacje paliw dwóch samochodów, wezwania Policji przez jednego z kierowców oraz przyjazd Policji. Ponadto świadekH. M.zeznał (k.9v-10 i 50), że kierowca, który dzwonił podszedł do drugiego samochodu i wyjął ze stacyjki kluczki.  Nie sprzedawał wówczas nikomu wódki. Mężczyzna, który wzywał Policję był z nietrzeźwym kierowcą do czasu przyjazdu Policji.
Zeznania świadkaD. B.potwierdzają zeznania świadkaR. M.. Ponadto świadekD. B.zeznał (k.50), że na miejscu zastali poszkodowanego i sprawcę, który był pod wyraźnym wpływem alkoholu. Twierdził, że wypił piwo po zdarzeniu. Został osadzony w areszcie do wyjaśnienia i wytrzeźwienia.
Sąd uznał zeznania świadków:R. M.,H. M.iD. B.za wiarygodne, gdyż są obiektywne oraz tworzą logiczną  i spójną całość.
Sąd zważył, co następuje:
Analiza tworzącego logiczną i spójną całość materiału dowodowego w postaci m.in. zeznań świadków:R. M.,H. M.iD. B.pozwala na przyjęcie jako jedynej wersji zdarzenia przedstawionej w stanie faktycznym.
W konfrontacji z zeznaniami świadkaR. M.wyjaśnienia obwinionego, że nie jechał całą szerokością drogi i nie było ruchu, są gołosłowne. Poza tym wyjaśnienia obwinionego, co do ilości zakupionego i spożytego na terenie stacji paliw alkoholu nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Wyjaśnienia obwinionego w zakwestionowanym przez Sąd zakresie stanowią przyjętą przez niego linię obrony.
Na podstawie zgromadzonego i ujawnionego na rozprawie materiału dowodowego winaM. W.w zakresie zarzucanych mu w pkt I i II wniosku o ukaranie czynów nie budzi wątpliwości i została mu w pełni udowodniona zgodnie z zasadamik.p.w.
Faktem jest, żeM. W.w dniu 11 września 2016r. około godz.2225w miejscowościO.znajdując się w stanie po użyciu alkoholu nie zachowując należytej ostrożności spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując samochodem markiO. (...)onr rej. (...)zjechał na lewy pas drogi zmuszając jadącego z naprzeciwkaR. M.pojazdem markiO. (...)onr rej. (...)do zjechania na pobocze, czym wyczerpał znamiona art.86§2 k.w.
Poprzez regulacje art.86§1 k.w. ustawodawca stara się zapewnić bezpieczeństwo ruchu drogowego. Może ono być zagrożone poprzez zachowania związane  z naruszeniem zasad ostrożności w tej sferze ruchu. Wśród tego typu zasad są zarówno te ujęte w przepisach prawa, jak i te niemające normatywnego wsparcia. Stronę przedmiotową omawianego wykroczenia charakteryzują dwa zasadnicze elementy. Należą do nich niezachowanie należytej ostrożności oraz spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Wyrażenie „należyta” ostrożność należy rozumieć jako odpowiednia, właściwa, stosowna, a zatem taka, jaka jest wymagana w danych okolicznościach. Chodzi przy tym zarówno  o „zwykłą ostrożność”, jak i „ostrożność szczególną”. Dla odpowiedzialności  z art.86 k.w. konieczne jest ustalenie, że sprawca nie zachował „należytej ostrożności”,  a więc takiej, jaka była wymagana w danej sytuacji. W tym miejscu należy podkreślić, że każdy uczestnik ruchu drogowego jest obowiązany do zachowania ostrożności, czyli do postępowania uważnego, przezornego, stosowania się do sytuacji istniejącej na drodze. Dla dokonania wykroczenia z art.86§1 k.w. ustawodawca wymaga także wystąpienia skutku  w postaci zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Podkreślić zarazem trzeba, że skutkiem takim nie musi być konkretne zdarzenie, np. kolizja pojazdów. Wystarczy bowiem, że z pewnych okoliczności, związanych z zachowaniem sprawcy, wynikać będzie zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego, np. wobec konieczności nagłego hamowania albo - jak w niniejszej sprawie - zjechania na pobocze celem uniknięcia kolizji. Takie zagrożenie nie musi bezpośrednio odnosić się do życia i zdrowia człowieka lub też mienia, wszak ustawodawca wiąże je wyraźnie z ruchem drogowym. W świetle powyższych wywodów należy jednakowoż podkreślić, że niebezpieczeństwo winno mieć charakter realny i konkretny, czyli wiązać się z możliwością powstania dalszych negatywnych skutków wynikających z zaistniałego zdarzenia, np. zderzenia pojazdów wskutek nieprawidłowo przeprowadzonych przez kierującego manewrów.M. W.prowadząc pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości powodował jednocześnie zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Sąd podziela stanowisko, że sprawca, który znajdując się w stanie nietrzeźwości prowadzi pojazd i nie zachowując przy tym należytej ostrożności powoduje zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, dopuszcza się dwóch czynów zabronionych - przestępstwa określonego wart.178a§1 k.k.oraz wykroczenia określonego wart.86§2k.w., z tym że za wykroczenie to nie orzeka się środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów, a zatemart.87§3k.w. nie ma  w takiej sytuacji zastosowania. (wyr. SN z 6.2.2004r., WK 27/03, OSNwSK 2004, Nr 1, poz. 270, z glosąW. Marcinkowskiego, PnD 2004, Nr 4, s. 5 i n.;W. Marcinkowski, Zakresy, s. 39;K. Szmidt, Zbieg, s. 16 i n.). Zachodzi zatem idealny zbieg wykroczenia zart.86§2k.w. i przestępstwa zart.178a§1 k.k., rozwiązywany na podstawieart.10k.w. (zob.W. Marcinkowski, Idealny, s. 5 i n.;tenże, Materialnoprawna, s. 30;tenże, Zbieg, s. 14). Poza tym faktem jest, żeM. W., kierując samochodem markiO. (...)onr rej. (...)nie posiadał przy sobie wymaganych dokumentów: prawa jazdy, dowodu rejestracyjnego i potwierdzenia zawarcia obowiązkowego ubezpieczenia OC, czym wyczerpał znamiona art.95 k.w.
Dobrem chronionym przez art.95 k.w. jest porządek w komunikacji na drogach publicznych. Stosownie do art.38 PrDrog kierujący pojazdem jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać na żądanie uprawnionego organu wymagane dla danego rodzaju pojazdu lub kierującego:
1) dokument stwierdzający uprawnienie do kierowania pojazdem;
2) dokument stwierdzający dopuszczenie pojazdu do ruchu;
3) dokument stwierdzający zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub stwierdzający opłacenie składki tego ubezpieczenia;
4) zezwolenie, o którym mowa wart.106 ust.1 pkt 5 ustawy z 5.1.2011r. o kierujących pojazdami(tekst jedn. Dz.U. z 2015r. poz. 155 ze zm.);
5) inne dokumenty, jeżeli obowiązek taki wynika z odrębnej ustawy, a także w przypadkach założenia blokady alkoholowej:
- zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym z wynikiem pozytywnym  w zakresie wyposażenia pojazdu w blokadę alkoholową,
-  dokument potwierdzający kalibrację blokady alkoholowej.
Brak któregokolwiek z dokumentów stanowi o istocie wykroczenia.
Sąd uznałM. W.za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za czyn opisany w pkt I wniosku o ukaranie na podstawie art.86§2 k.w. skazał go, czyn opisany w pkt II wniosku o ukaranie na podstawie art.95 k.w. skazał go, a na podstawie art.86§2 k.w. w zw. z art.9§2 k.w. wymierzył mu karę grzywny w kwocie 600,00 (sześćset) zł.
Rozważając kwestię wymiaru kary Sąd uwzględnił dyrektywy płynące z treści art.33§1-4 k.w., a przede wszystkim stopień zawinienia i społecznej szkodliwości czynów. Jako okoliczność obciążającą Sąd uwzględnił wysoki stan nietrzeźwości obwinionego oraz jego dotychczasową karalność.(vide protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym k.4; zapytanie o karalność k.19-20 i 39-40)
W niniejszej sprawie Sąd nie dostrzegł okoliczności łagodzących.
WymierzającM. W.grzywnę Sąd wziął pod uwagę - w myśl art.24§3 k.w. - dochody obwinionego około 1700 zł.M. W.jest właścicielem gospodarstwa rolnego z zabudowaniami o pow. 7 ha. Na utrzymaniu ma żonę i córkę.
Zdaniem Sądu orzeczona wobec obwinionego kara grzywny jest adekwatna do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości przypisanych mu czynów. Spełni też wobec niego swe cele zapobiegawcze i wychowawcze, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Poza tym wymierzonaM. W.kara grzywny jest odpowiednia do jego możliwości majątkowych i zarobkowych.
O opłacie i wydatkach Sąd orzekł na podstawieart.3 ust.1w zw. zart.21 pkt 2 ustawy  z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jedn. Dz. U. z 1983r.  Nr 49, poz.233, z późn. zm.) orazart.627 k.p.k.w zw. zart.119 k.p.w.