Sąd Okręgowy w Łodzi
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ka 794/16
Data wyroku: 2017-07-14 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt V Ka 794/16

UZASADNIENIE
M. P. (1)został oskarżony o to, że:
I. w okresie od czerwca 2006 r. do lipca 2007 r. wŁ.działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, powołując się na wpływ w urzędach skarbowych podjął się wobec:
-A. S.- prezes zarządu wfirmach (...) Sp. z o.o.z siedzibą w(...) Sp. z o.o.z siedzibą wŁ.,
-L. S.mającego bezpośredni wpływ na funkcjonowaniefirm (...) Sp. z o.o.z siedzibą w(...) Sp. z o.o.z siedzibą wŁ., pośrednictwa w załatwianiu spraw polegających na pozyskaniu informacji objętych tajemnicą skarbową i ochroną danych osobowych oraz przekazaniu ich ww. osobom, wiedząc, iż nie były one do tego upoważnione w zamian za obietnicę wręczenia korzyści majątkowej w kwocie po 300,00 zł - 500,00 zł za każde zrealizowane zlecenie , a następnie utwierdził ich w przekonaniu o istnieniu takich wpływów przekazując im pobrane z systemu informatycznego RemDat przez zatrudnionego w Urzędzie Kontroli Skarbowej wŁ.upoważnionego operatora –Z. W. (1)wydane innej nieustalonej działającej wspólnie i w porozumieniu zM. P. (1), nieuprawnionej osobie , a następnie wręczone mu przez nią wydruki z baz danych(...)Pierwszego Urzędu SkarbowegoŁ., Urzędu Skarbowego(...), Pierwszego Urzędu Skarbowego wR.i(...)Urzędu Skarbowego wR., oznaczone jako raporty o symbolach(...)i(...), zawierające prawnie chronione dane osobowe oraz informacje o rozliczeniach podatkowych objętych tajemnicą skarbową i tak;
- w lipcu 2006 r. wŁ.przekazał im wydruki ww. raportów z dnia 03 lipca 2006 r. dotyczące podatnikaJ. O.
- w lipcu 2007 r. wŁ.przekazał im wydruki ww. raportów z dnia 17 lipca 2007 r. dotyczące podatników:
- (...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.,
-W. D. (1), prowadzącej działalność gospodarczą podfirmą (...)z siedzibą wR.oraz
-(...) Sp. z o.o.z siedzibą wR., uzyskując w zamian odA.iL. S.korzyści majątkowe w łącznej kwocie nie mniejszej niż 1.200,00 zł – to jest o czyn zart. 230 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
Z. W. (1)został oskarżony, o to że:
II. w dniu 03 lipca 2006 roku wŁ., będąc funkcjonariuszem publicznym zatrudnionym na stanowisku starszego komisarza skarbowego w Wydziale(...)i Planowania Urzędu Kontroli Skarbowej wŁ.i upoważnionym operatorem systemu informatycznego RemDat, obowiązanym na podstawieart. 294 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa(Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) do zachowania tajemnicy skarbowej oraz na podstawieart. 39 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.) do ochrony danych osobowych, przekroczył swoje uprawnienia i nie dopełnił obowiązków wynikających ponadto z Zarządzenia nr 25 Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej wŁ.z dnia 02 listopada 2004 roku w sprawie wprowadzenia dokumentacji w zakresie ochrony danych osobowych w Urzędzie Kontroli Skarbowej wŁ.i karty stanowiska pracy przyjętej w dniu 28 lipca 2004 roku, w ten sposób, że nie zaewidencjonował wejścia do bazy danych, bezprawnie pozyskał, a następnie ujawnił poprzez przekazanie osobom nieupoważnionym, tj.:
- nieustalonej osobie działającej wspólnie i w porozumieniu zM. P. (1),
-M. P. (1)- właścicielowiBiura (...)z siedzibą wŁ., a następnie za jego pośrednictwem:
-A. S.- prezesowi zarządu wfirmach (...) Sp. z o.o.z siedzibą w(...) Sp. z o.o.z siedzibą wŁ.,
-L. S.- mającemu bezpośredni wpływ na funkcjonowaniefirm (...) Sp. z o.o.i (...) Sp. z o.o.z siedzibą wŁ.,
prawnie chronione dane osobowe oraz informacje o rozliczeniach podatkowych objętych tajemnicą skarbową dotyczące podatnikaJ. O., a zawarte w wydrukach z bazy danych(...)Pierwszego Urzędu SkarbowegoŁ., oznaczonych jako raporty o symbolach(...)i(...), pobranych za pośrednictwem obsługiwanego w Urzędzie Kontroli Skarbowej wŁ.systemu informatycznego RemDat, działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego i prywatnego – to jest o czyn zart. 306 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa(Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) iart. 231 § 1 k.k.iart. 51 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.) w zw. zart. 11 § 2 k.k.
III. w dniu 17 lipca 2007 roku wŁ., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, będąc funkcjonariuszem publicznym zatrudnionym na stanowisku starszego komisarza skarbowego w Wydziale(...)i Planowania Urzędu Kontroli SkarbowejŁ.i upoważnionym operatorem systemu informatycznego RemDat, obowiązanym na podstawieart. 294 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa(Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) do zachowania tajemnicy skarbowej oraz na podstawieart. 39 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o ochronie danych osobowych(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.) do ochrony danych osobowych, przekroczył swoje uprawnienia i nie dopełnił obowiązków wynikających ponadto z Zarządzenia nr 25 Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej wŁ.z dnia 02 listopada 2004 roku w sprawie wprowadzenia dokumentacji w zakresie ochrony danych osobowych w Urzędzie Kontroli Skarbowej wŁ.i karty stanowiska pracy przyjętej w dniu 28 lipca 2004 roku, w ten sposób, że nie zaewidencjonował wejścia do bazy danych, bezprawnie pozyskał , a następnie ujawnił poprzez przekazanie osobom nieupoważnionym tj. nieustalonej osobie działającej wspólnie i w porozumieniu zM. P. (1),
-M. P. (1)- właścicielowiBiura (...)z siedzibą wŁ., a następnie za jego pośrednictwem:
-A. S.- prezesowi zarządu wfirmach (...) Sp. z o.o.z siedzibą wŁ.
i (...) Sp. z o.o.z siedzibą wŁ.
-L. S.- mającemu bezpośredni wpływ na funkcjonowaniefirm (...) Sp. z o.o.z siedzibą w(...) Sp. z o.o.z siedzibą wŁ.prawnie chronione dane osobowe oraz informacje o rozliczeniach podatkowych objęte tajemnicą skarbową dotyczące podatników:
- (...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.,
-W. D. (1), prowadzącej działalność gospodarczą podfirmą (...)z siedzibą wR.oraz
-(...) Sp. z o.o.z siedzibą wR., a zawarte w wydrukach z baz danych(...)Urzędu SkarbowegoW.-W., Pierwszego Urzędu Skarbowego wR.i(...)Urzędu Skarbowego wR., oznaczonych jako raporty o symbolach(...)i(...), pobranych za pośrednictwem obsługiwanego w Urzędzie Kontroli Skarbowej wŁ.systemu informatycznego RemDat, działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego i prywatnego – to jest o czyn zart. 306 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa(Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) iart. 231 § 1 k.k.iart. 51 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.) w zw. zart 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
Wyrokiem z dnia 5 lutego 2016 r. w sprawie V K 1219/13 Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi:
1. uznał oskarżonegoM. P. (1)za winnego popełniania zarzucanego mu wpunkcie Iczynu, wyczerpującego dyspozycjęart. 230 § 1w zw. zart. 12 ustawy Kodeks Karny z dnia 6 czerwca 1997 r.w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r. (Dz.U.1997.88.553) w zw. zart. 4 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 230 § 1 ustawy Kodeks Karny z dnia 6 czerwca 1997 r.w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r. (Dz.U.1997.88.553) w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 ustawy Kodeks Karny z dnia 6 czerwca 1997r.w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015r. (Dz.U.1997.88.553) w zw. zart. 4 § 1 k.k.karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 80 złotych,
2. na podstawieart. 69 § 1 i 2 i art. 70 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks Karny z dnia 6 czerwca 1997 r.w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r. (Dz.U.1997.88.553) w zw. zart. 4 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobecM. P. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 lat tytułem próby,
3. na podstawieart. 45 § 1 ustawy Kodeks Karny z dnia 6 czerwca 1997 r.w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r. (Dz.U.1997.88.553) w zw. zart. 4 § 1 k.k.orzekł od oskarżonegoM. P. (1)na rzecz Skarbu Państwa przepadek osiągniętej korzyści majątkowej z popełnionego przestępstwa w kwocie 1200 złotych,
4. uznał oskarżonegoZ. W. (1)za winnego popełnienia zarzuconego mu wpunkcie IIczynu, wyczerpującego dyspozycjęart. 306 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa(Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) iart. 231 § 1 ustawy Kodeks Karny z dnia 6 czerwca 1997 r.w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 roku (Dz.U.1997.88.553) iart. 51 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm,) w zw. zart 11 § 2 ustawy Kodeks Karny z dnia 6 czerwca 1997 r.w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 roku (Dz.U.1997.88.553) w zw. zart. 4 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 306 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa(Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w zw. zart. 11 § 3 ustawy Kodeks Karny z dnia 6 czerwca 1997 r.w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 roku (Dz.U.1997.88.553) w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności,
5. uznał oskarżonegoZ. W. (1)za winnego popełnienia zarzuconego mu wpunkcie IIIczynu, wyczerpującego dyspozycjęart. 306 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa(Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) iart. 231 § 1 ustawy Kodeks Karny z dnia 6 czerwca 1997 r.w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 roku (Dz.U.1997.88.553) iart. 51 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.) w zw. zart 11 § 2w zw. zart. 12 ustawy Kodeks Karny z dnia 6 czerwca 1997 r.w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 roku (Dz.U.1997.88.553) w zw. zart. 4 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 306 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa(Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w zw. zart. 11 § 3 ustawy Kodeks Karny z dnia 6 czerwca 1997 r.w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 roku (Dz.U.1997.88.553) w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności;
6. na podstawieart. 85 i art. 86 § 1 ustawy Kodeks Karny z dnia 6 czerwca 1997 r.w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 roku (Dz.U.1997.88.553) w zw. zart. 4 § 1 k.k.w miejsce orzeczonych wpunktach 4 i 5kar pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemuZ. W. (1)karę łączną 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności,
7. na podstawieart. 69 § 1 i 2 i art. 70 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks Karny z dnia 6 czerwca 1997 r.w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 roku (Dz.U.1997.88.553) w zw. zart. 4 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobecZ. W. (2)kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie 6 warunkowo zawiesił na okres 2 lat tytułem próby,
8. na podstawieart. 71 § 1 ustawy Kodeks Karny z dnia 6 czerwca 1997 r.w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 roku (Dz.U.1997.88.553) w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemuZ. W. (1)karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 80 złotych,
9. na podstawieart. 41 § 1w zw. zart. 43 § 1 ustawy Kodeks Karny z dnia 6 czerwca 1997 r.w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 roku (Dz.U.1997.88.553) w zw. zart. 4 § 1 k.k.orzekł wobecZ. W. (1)zakaz zajmowania stanowisk związanych z obsługą systemu RemDat i dostępem do bazy(...)na okres 2 lat.
Od powyższego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonegoM. P. (1), zaskarżając wyrok w całości w zakresie oskarżonegoM. P. (1)na jego korzyść i na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.,art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzucił zaskarżonemu wyrokowi:
1. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a polegała na naruszeniu:
a)art. 2 § 2 k.p.k.w związku zart. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.orazart. 410 k.p.k., polegające na wybiórczej oraz całkowicie dowolnej analizie zgromadzonego w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego, w szczególności zeznańA.iL. S., które mając charakter pomówień winny być traktowane ze szczególną ostrożnością, przy jednoczesnym całkowitym pominięciu okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonegoM. P. (1)wynikających z dowodów przeprowadzonych w toku przewodu sądowego takich jak chociażby zeznania pracowników Urzędu Skarbowego, którzy wskazali, iż oskarżony nigdy tam nie był, analizy połączeń telefonicznych z których wynika, iż oskarżonyM. P. (1)z oskarżonymZ. W. (1)nigdy się nie kontaktował, analizy materiałów z Ministerstwa Finansów w postaci logowania z komputeraZ. W. (1), z której wynika, iż zdarzały się sytuacje nie wykazywania ewidencji dokonywanych sprawdzeń nie tylko w odniesieniu doW. D. (1)iJ. O., dokumentów w postaci umowy zlecenia z dnia 15 lutego 2007 r. (k. 296 - 297),faktury VAT nr (...)(k. 298) i rejestru umów detektywistycznych (k. 489 - 500) oraz bezzasadnym odmówieniu wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoM. P. (1)iZ. W. (1), a także nierozstrzygnięciu niedających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonegoM. P. (1), w szczególności w zakresie dostępu do systemu informatycznego RemDat i pozyskania wydruków, twierdzeń świadkaH. S. (1)iZ. K., którzy wskazali, że zdarzały się sytuacje, że wydruki z tego systemu „leżały luzem na biurkach”i ich„odbiór następował po kilku dniach”,jak również w zakresie okoliczności, iż brak jest jakichkolwiek dowodów na to, że oskarżeni się znali, a także nie odniesieniu się do całości materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, co w konsekwencji doprowadziło do poczynienia ustaleń faktycznych niezgodnie z rzeczywistym stanem rzeczy, z naruszeniem zasady prawdy materialnej;
b)art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.poprzez brak wskazania w uzasadnieniu wyroku jakichkolwiek ustaleń faktycznych w zakresie przyjętego przez Sąd działania oskarżonegoM. P. (1), tj. na czym miało polegać „podjęcie się pośrednictwa w załatwieniu sprawy”, kiedy miałby się oskarżony tego podjąć, w jakich okolicznościach, w jaki sposób, na czym pośrednictwo miało polegać i jaka sprawa miała być załatwiona, jak również braku ustaleń w zakresie działania oskarżonego z góry powziętym zamiarem;
c)art. 7 k.p.k.w zw. zart. 92 k.p.k.iart. 410 k.p.k.poprzez:
- dowolne przyjęcie, iż oskarżonyM. P. (1)stwierdził, że „ma znajomości w Urzędzie Skarbowym i może takie rzeczy załatwić” i oparcie tych ustaleń jedynie o niespójne zeznania świadkaA. S.złożone w toku jednego przesłuchania, na które powołuje się w uzasadnieniu wyroku Sąd, w sytuacji, gdy z wyjaśnień oskarżonegoM. P. (1)złożonych zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i sądowym, wynika jednoznacznie, iż oskarżony nie powoływał się na takie wpływy, wręcz przeciwnie to z zeznańA. S.iL. S.wynika, iż mieli oni znajomości wśród detektywów, urzędników i policjantów, z których usług korzystali, o czym świadczy m.in. fragment zeznańA. S.złożonych w dniu:
- 25 września 2009 r., o treści „wiem również o prywatnym detektywie o nazwiskuK.lubK.”,
- 5 grudnia 2011 r., o treści „jeżeli chodzi o panaG., to nie pamiętam kiedy - najpierwM. B.dostał zlecenie ustalenia danych adresowych panaK. G. (1)(znaliśmy tylko jego imię, nazwisko i miejsce pracy). AdresK. G. (2)został ustalony na podstawie bazy danych z prawami jazdy.M. B.przyniósł nam wydruk z jakiejś policyjnej bazy danych z danymiK. G. (2)(...)”,
- 12 marca 2015 r. o treści „mój mąż jeździł do „wysoko postawionego” funkcjonariusza Urzędu Skarbowego wP.”,
oraz zeznaniaL. S.:
- z dnia 27 stycznia 2009 r. o treści ,„ja w tym czasie prosiłemR. W. (1)w znalezieniu osoby operatywnej, na stanowisku asystentki lub sekretarki KWANTA. Mówiłem mu (przyp. autora -R. W. (2)), że chodzi o osobę, która ma znajomości, a zwłaszcza w Urzędach Skarbowych. Prosiłem o to wiele znajomych osób” (...) „była taka sytuacja żeB. O.przyniosła dokument z(...)wB.”,
- z dnia 28 stycznia 2009 r.,„w związku z brakiem zwrotu tego podatku VAT razem zA. M.udałem się doP.na ulicę - jak pamiętamO.- do byłego naczelnika Urzędu Skarbowego wP..”
- bezzasadne uznanie w oparciu o zeznaniaA. S., iż oskarżonyM. P. (1)przedłożył jej wydruki stwierdzając przy tym, że dostał je od jakiegoś urzędnika skarbowego, w sytuacji, gdy oskarżony nigdy nie posiadał wydruków z systemu RemDat, a Sąd zaniechał w tym zakresie jakichkolwiek ustaleń, w tym w szczególności kiedy i w jakich okolicznościach miał wejść w ich posiadanie oskarżony, a następnie kiedy i w jakich okolicznościach miałby je przekazaćA. S.;
- bezzasadne uznanie w oparciu o zeznaniaA. S.iL. S., że wydruki z systemuR. D.przekazano małżeństwuS.za pośrednictwemM. P. (1), w sytuacji braku ustalenia relacji, z której wynikałoby czyim pośrednikiem miałby oskarżony być;
- bezzasadne przyjęcie, iż oskarżonyM. P. (1)„nie wystawiał faktur”i„małżeństwoS.nigdy nie zawierało zM. P. (1)umowy pisemnej na usługi detektywistyczne”w sytuacji, gdy w aktach przedmiotowej sprawy znajduje się umowa o świadczenie usług detektywistycznych z dnia 15 lutego 2007r.,faktura VAT nr (...)i rejestr umów detektywistycznych prowadzony przezM. P. (1);
- dowolne, nie poparte żadnym materiałem dowodowym, przyjęcie - mimo, że nawet w ocenie Sądu orzekającego są „dwa potencjalne scenariusze”- i ustalenie, że osobą, która dokonała wydruków jest oskarżonyZ. W. (1), przy jednoczesnym całkowitym pominięciu okoliczności związanej z tym czy dokonał tego z własnej inicjatywy, na wniosek innego pracownika(...), czy na wniosek innej osoby, co w ocenie obrony czyni niemożliwym obecnie do ustalenia okoliczności dokonania wydruków z systemu(kto dokonał wydruku, ewentualnie na czyj wniosek, jakie były dalsze losy wydruku, kto przekazał komu i kiedy), w konsekwencji pomimo nierozstrzygnięta tej kwestii przyjęcie jej na niekorzyść oskarżonego;
- dowolna interpretacja zeznańA. S.i w konsekwencji bezzasadne przyjęcie, iż oskarżonyM. P. (1)powoływał się na wpływy w Urzędzie Skarbowym, a następnie podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy w zamian za korzyść majątkową, w sytuacji, gdy z zeznań świadkaA. S.jedynie wynika, iż ewentualne zlecenia miały charakter ustny;
- bezzasadne odmówienie waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoM. P. (1)w zakresie, w jakim podaje on, iż współpracował z małżeństwemS., miał z nimi podpisaną umowę na wykonywanie czynności i usług detektywistycznych, po wykonaniu swojej pracy sporządził sprawozdanie i wystawił fakturę VAT na umówione wynagrodzenie i w konsekwencji dowolne uznanie, iż oskarżony podjął się pośrednictwa w załatwieniu spraw polegających na pozyskaniu informacji objętych tajemnicą skarbową i przekazaniu ich małżeństwuS.w zamian za korzyść majątkową;
- dowolne przyjęcie, iż„zlecenia odbywały się ustnie”bez określenia, o jakich zleceniach mowa, jaka była ich treść, w sytuacji, gdy w ustaleniach faktycznych Sąd wskazuje w uzasadnieniu wyroku ustaleń faktycznych (str. 6 uzasadnienia zaskarżonego wyroku), iż oskarżony„wykonywał dla małżeństwaS.usługi detektywistyczne na podstawie umowy z dnia 23 lutego 2007 r., których przedmiotem było ustalenie wiarygodności kontrahenta handlowegoB. D.”
- pominięcie znajdującego się w aktach sprawy dokumentu w postaci rejestru zawartych umów z Biurem Detektywistycznym (k. 489-500), z którego wynika, iż w dniu 15 lutego 2007r.  została zawarta umowa z małżeństwemS., a w dniu 27 lutego 2007r. sporządzono sprawozdanie z czynności, z którego wynika, iż wszystkie umowy realizowane przez detektywa muszą być rejestrowane oraz fakt, iż umowa pisemna zS.była zawarta;
- dowolne przyjęcie, iż oskarżony działał z zamiarem uzyskania dla siebie korzyści majątkowej, w sytuacji, gdy materiał dowodowy nie daje żadnych podstaw do takiego przyjęcia, a z wyjaśnień oskarżonego wynika jednoznacznie, iż za realizowane przez niego usługi wystawiał faktury VAT;
- bezzasadne uznanie, iż oskarżony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w sytuacji gdy w uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdza, iż kwestię tę Sąd ustalił wyłącznie w oparciu o zeznania świadkaA. S., podczas gdy jak wynika z zeznańA. S.przekazywane pieniądze oskarżonemu związane były ze świadczonymi przez niego usługami detektywistycznymi, przy czym Sąd w tym wypadku to całkowicie pominął, w konsekwencji wnioski i argumentację Sądu należy uznać za niespójne tym bardziej jak się weźmie pod uwagę wyjaśnienia oskarżonego i zgromadzone dokumenty w postaci umowy i faktury VAT;
- pominięcie okoliczności i niewyjaśnienie kwestii związanej z wydrukami z systemu RemDat w zakresie ewentualnej możliwości skserowania tych wydruków przez nieustaloną osobę, w czasie kiedy te wydruki zgodnie z ustaleniami Sądu„leżały luzem na biurkach”i „odbiór następował po kilku dniach”, co w konsekwencji daje dużą dozę prawdopodobieństwa do przyjęcia, iż mogły zostać one skserowane bez spostrzeżenia tego faktu przez kogokolwiek, a następnie, przekazane małżeństwuS.przez nieustaloną osobę, tym bardziej że Sąd ustalił, żeS.zawsze otrzymywali kserokopie(por, str. l uzasadnienia zaskarżonego wyroku);
- bezzasadne odmówienie waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoZ. W. (1)w zakresie, w jakim podaje on, że zdarzały się sytuacje, że nie przynoszono mu poprawnych formalnie wniosków o dostęp do bazy, lecz karteczki z wpisanymi podmiotami do sprawdzenia oraz że istniała możliwość, że dostał wniosek o sprawdzenie i nie wpisał go do ewidencji, a w konsekwencji uznanie przez Sąd, że jest mało prawdopodobne, że miało miejsce to w odniesieniu do tych konkretnych danych, w sytuacji gdy z analizy materiałów uzyskanych z Ministerstwa Finansów w postaci wykazu logowań z komputera w dniach 3 lipca 2006 r. i 17 lipca 2007 r. w porównaniu z prowadzoną przez tego oskarżonego papierową ewidencją wpisów wynika, iż w dniu 3 lipca 2006 r. dokonał łącznie 54 sprawdzeń, z czego nie odnotował on łącznie 5 sprawdzeń w systemie RemDat, z których 2 dotyczyłyJ. O., a w dniu 17 lipca 2007 r. dokonał łącznie 29 sprawdzeń, nie wykazując w ewidencji aż 15 wejść do systemu, z których 6 dotyczyłoW. D. (1),Spółek (...)- (...)(k. 387-389);
- bezzasadne odmówienie waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoZ. W. (1)w zakresie, w jakim wyjaśnił, iż nie dochowanie obowiązku ewidencji w zakresie wydruków dotyczących(...),(...)iW. D. (2)orazJ. O.mogło wynikać z przeoczenia, dużej ilości pracy lub wprowadzeniem w błąd, w sytuacji braku ewidencji w zakresie wydruków dotyczył w dniu 3 lipca 2006 r. i 17 lipca 2007 r. nie tylko tych konkretnych podmiotów i takie sytuacje się zdarzały, co wynika nie tylko z załączonej do akt analizy z Ministerstwa Finansów, ale również z jak to określił Sąd - niekwestionowanych zeznań świadkaH. S. (1);
d) naruszeniuart. 424 § 1 pkt 1-2 k.p.k., polegające na uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w sposób niewłaściwy, niepoddający się kontroli instancyjnej, a to w konsekwencji poprzez niepełne ustalenie stanu faktycznego, ogólnikowości w ocenie zeznań, jakie w toku postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie składane były przezA.iL. S., a także wyjaśnień oskarżonych, które w istocie zostały zakończone na stwierdzeniu, iż stanowią przyjętą linię obrony, przy jednoczesnym braku wyjaśnienia podstawy prawnej zaskarżonego wyroku, w tym w szczególności w zakresie odnoszącym się do zamiaru, jaki miał towarzyszyć oskarżonemuM. P. (1), jak również realizacji przez niego znamion przypisanego mu przestępstwa,
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a który polegał na bezzasadnym przyjęciu, wbrew zgromadzonemu w przedmiotowej sprawie materiałowi dowodowemu, że:
a) oskarżonyM. P. (1)swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycję przepisuart. 230 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.podczas, gdy materiał zgromadzony w sprawie w szczególności w postaci dokumentów w postaci umowy, faktury VAT, rejestru umów, a także zeznań świadkaH. S. (1)i wyjaśnień oskarżonego wskazują, iż oskarżony nie podjął się pośrednictwa w załatwianiu spraw polegających na pozyskaniu informacji objętych tajemnicą skarbową i ochroną danych osobowych oraz przekazaniu ich małżeństwuS.w zamian za korzyść majątkową;
b) wydruki z systemuR. D.przekazano małżeństwuS.za pośrednictwemM. P. (1);
c) oskarżonyM. P. (1)powoływał się na wpływy w Urzędzie Skarbowym, a następnie podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy w zamian za korzyść majątkową;
d) oskarżonyM. P. (1)„nie wystawiał faktur"i „małżeństwoS.nigdy nie zawierało zM. P. (1)umowy pisemnej";
e) oskarżonyM. P. (1)chwalił się, że ma znajomości w Urzędzie Skarbowym i może informacje skarbowe załatwić;
f) oskarżonyM. P. (1)działał w wykonaniu z góry powziętego zamiaru;
g) oskarżonyM. P. (1)znał oskarżonegoZ. W. (1),
h) oskarżonyM. P. (1)nie wykonywał na rzeczS.usług detektywistycznych.
W związku z tym, w oparciu oart. 437 § 1 i 2  k.p.k., obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu oraz alternatywnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Okręgowy  zważył ,  co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonegoM. P. (1)nie zasługuje na uwzględnienie .
Wbrew wywodom skarżącego kontrola instancyjna nie potwierdziła, by postępowanie jurysdykcyjne w niniejszej sprawie było obarczone uchybieniami , które mogłyby mieć wpływ na treść wyroku . Sąd I instancji procedował z poszanowaniem wszelkich reguł i zasad postępowania oraz nie dopuścił się obrazy wskazanych w petitum środka odwoławczego przepisówKodeksu postępowania karnego. W toku postępowania zostały wyjaśnione – zgodnie z nakazem płynącym z dyspozycji przepisuart. 366 § 1 k.p.k.– wszystkie istotne dla sprawy okoliczności . Ustalenia faktyczne Sąd Rejonowy poczynił w oparciu o całokształt zgromadzonego oraz ujawnionego w toku rozprawy głównej materiału dowodowego (art. 410 k.p.k.,art. 92 k.p.k.) , który ocenił z poszanowaniem reguł wynikających zart. 4 k.p.k.,5 § 2 k.p.k.,7 k.p.k., co sprawiło, że zaskarżone rozstrzygnięcie – stosownie do dyrektywy wyrażonej wart. 2 § 2 k.p.k.zapadło w oparciu o prawidłowe ustalenia faktyczne . Ponadto swoje stanowisko Sąd ten w sposób należyty uzasadnił w pisemnych motywach wyroku , sporządzonych zgodnie z wymogami określonymi aart. 424 § 1 i 2 k.p.k.Nie można podzielić zapatrywań skarżącego , że Sąd Rejonowy w procesie dochodzenia do ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie postępował wbrew treściart. 410 k.p.k., a więc , że oparł się jedynie na fragmencie zgromadzonych w sprawie i ujawnionych dowodów , do czego sprowadzały się między innymi zarzuty zaprezentowane w punkcie 1 skargi apelacyjnej . W ocenie Sądu Odwoławczego zaprezentowana przez Sąd I instancji ocena dowodów nie wykracza poza zakreślone przepisemart. 7 k.p.k.granice sędziowskiej swobody ocen .Sąd I instancji w prawidłowy sposób przeprowadził postępowanie dowodowe . Wnikliwie i wszechstronnie , w pełny sposób , ocenił wszystkie istotne okoliczności sprawy , zarówno korzystne jak i niekorzystne dla oskarżonego i na tej podstawie poczynił trafne ustalenia faktyczne w zakresie czynu przypisanego oskarżonemuM. P. (1).
Analiza treści sformułowanych przez skarżącego zarzutów obrazy przywołanych wyżej przepisów prawa procesowego oraz ich uzasadnienia jak również powoływanych w punkcie 2 skargi apelacyjnej zarzutów dotyczących błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia , które to miały wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia prowadzi do wniosku , że zarzuty te są ze sobą ściśle związane i są wynikiem naruszenia przez Sąd I instancji przepisów postępowania , a skarżący naruszenia tych przepisów upatruje przede wszystkim w nieuprawnionym – jego zdaniem – obdarzeniu wiarą wyjaśnień i zeznań świadkaA. S.oraz wyjaśnieńL. S., przy jednoczesnym zdyskredytowaniu wyjaśnień oskarżonegoM. P. (1)iZ. W. (1)oraz całkowitym pominięciu okoliczności na korzyść oskarżonegoM. P. (1), których ponowne wymienianie w tym miejscu jest niecelowe z uwagi na to , że zostały one przywołane powyżej , a ponadto Sąd Okręgowy w dalszej części uzasadnienia się do nich odniesie.
Faktycznie dowód z wyjaśnień , zeznań świadkaA. S.i wyjaśnieńL. S.to dowód z pomówienia . Nie oznacza to jednak , iż należy go z góry klasyfikować , jako dowód niepełnowartościowy i , że stanowi on dla Sądu jedynie informację o faktach wymagających potwierdzenia lub wyłączenia za pomocą środków przewidzianych w ustawie . Nie ulega bowiem wątpliwości , iż dowód taki może stanowić podstawę dokonywania ustaleń faktycznych tak jak każdy inny dowód przeprowadzony w sprawie , wymaga on jednak od Sądu jedynie szczególnie wnikliwej i ostrożnej oceny z jednoczesnym rozważeniem czy istnieją dowody potwierdzające bezpośrednio lub chociażby pośrednio wyjaśnienia pomawiającego , a nadto czy wyjaśnienia te są logiczne i nie wykazują chwiejności albo czy nie są wręcz nieprawdopodobne . ( por. wyrok SN z dnia 6 lutego 1970r., OSNKW z 1970r.,  zeszyt 4-5 , poz. 46)
W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji poddał wyjaśnienia i zeznaniaA. S.oraz wyjaśnieniaL. S.bardzo wnikliwej analizie w korelacji z ujawnionymi w sprawie dowodami i ocenił je w sposób logiczny i zgodny ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego - dokonując ustaleń faktycznych . Należy tutaj podnieść , co w ocenie Sądu Odwoławczego jest bardzo istotne , żeA. S.po raz pierwszy wskazała na to , żeM. P. (1)sprzedał jej i jej mężowi -L. S.wydruki z Urzędu Skarbowego za 300 złotych za jeden wydruk , przy czym dwa wydruki dotyczyłyW. D. (1), a jedenJ. O.- w trakcie przesłuchania w charakterze podejrzanej w dniu 23 czerwca 2009r. , w czasie gdy było wobec niej stosowane tymczasowe aresztowanie ( k. 161) , które to wyjaśnienia kontynuowała w dniu 25 czerwca 2009r. (k. 167)  . Następnie w dniu 16 września 2009r., to jest już po uchyleniu wobec niej tymczasowego aresztowania , podała , żeM. P. (1)otrzymał od niej polecenie dostarczenia wydruków z bazy Urzędu Skarbowego .M. P. (1)mówił jej bowiem , że ma znajomości w US i takie „rzeczy może załatwić”. Trzykrotnie dała mu takie zlecenie , dwukrotnie w sprawieW. D. (3)i jednokrotnie w sprawieJ. O.. Za każde zlecenie oskarżony otrzymywał 300 złotych .M. P. (1)mówił , że dzieli się tymi pieniędzmi z osobą , która „wydruki robiła”.A. S.podała , że podejrzewa , iż wydruki były dostarczane z Urzędu Skarbowego wŁ., gdyżM. P. (1)„szybko je załatwił”. ( k. 52) Znamienne jest to , żeA. S.obciążając po raz pierwszyM. P. (1)odpowiedzialnością zrobiła to w czasie , gdyM. P. (1)nie był skonfliktowany z nią i jej mężem , a wręcz był ich przyjacielem, osobą, której ufali i na której pomoc liczyli. To samo dotyczy charakteru relacjiM. P. (1)zA.iL. S.. Taki wniosek należy wyprowadzić z tego, żeM. P. (1)zajmował się sprawą dotyczącą wpłaty poręczenia majątkowego w kwocie 50.000 złotych zaL. S., którą jako poręczyciel  wpłacił w dniu 16 czerwca 2009r. w konsekwencji czego wobecL. S.uchylono tymczasowe aresztowanie.  Konflikt do jakiego doszło międzyL. S.,A. S., aM. P. (1)datuje się nie później niż 29 października 2010 , w tej dacie bowiemM. P. (1)złożył wniosek o umożliwienie mu wycofania złożonego poręczenia majątkowego wskazując,  żeL. S., z uwagi na toczące się przeciwko niemu postępowanie karne , nie jest w wstanie zwrócić mu kwoty złożonego poręczenia majątkowego . Skoro zatem w dniu 16 czerwca 2009r. doszło do wpłaty przezM. P. (1)poręczenia majątkowego to nie sposób przyjąć , że w czasie składania pierwszych wyjaśnień obciążającychM. P. (1)przezA. S.w dniu 23 czerwca 2009r czy też kolejnych,  bardziej szczegółowych w dniu 16 września 2009r. pomiędzy nimi istniał już konflikt , a zatem powód dla któregoA. S.miałaby interes w tym by podawać nieprawdziwe okoliczności . Od daty wpłaty poręczenia majątkowego do daty w którejM. P. (1)złożył wniosek o jego wycofanie minęło przeszło rok czasu .  Należy tutaj przytoczyć fragment wyjaśnień oskarżonegoM. P. (1), w których wskazuje , że „stosunki zS.popsuły się w 2010r. , a chodziło o rozliczenia pieniężne z tytułu wpłaconego poręczenia.” Ponadto wyjaśnienia  i zeznania złożone przezA. S.są logiczne , nie wykazują chwiejności i znalazły potwierdzenie w wyjaśnieniachL. S..  Nie sposób w takich okolicznościach przyjąć,  żeA. S.iL. S.,  po to by uzyskać łagodniejszą dla siebie karę,  pomawiali , podając niewiarygodne okoliczności ,M. P. (1). Tym bardziej , że zarównoA. S.jak iL. S., co wynika z aktu oskarżenia , który został przeciwko nim skierowany,  nie korzystali z dobrodziejstwaart. 60 k.k.W kontekście tych okoliczności również  fakt , żeA. S.w akcie oskarżenia przedstawiono zarzuty popełnienia przestępstwa zart. 233 § 1 k.k.,art. 234 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i w zw. zart. 12 k.k., które miało być dokonane w okresie czasu od 29 maja 2007r. do 25 kwietnia 2008r. , a dotyczyłoB. D.,  nie dyskryminuje wiarygodności wyjaśnień i zeznańA. S.złożonych odnośnieM. P. (1).A. S.iL. S.pozostawali w konflikcie zW. D. (1)oraz jej mężem-B. D.. Z tego powodu zleciliM. P. (1)ich obserwację , co wynika z załączonej do akt dokumentacji fotograficznej , eksperymentu procesowego odtworzenia nagrania z komputera , zeznań świadkaM. P. (2)(k. 350) , wyjaśnień i zeznańA. S.oraz wyjaśnieńL. S., a także częściowo z wyjaśnieńM. P. (1), a powodem takiego zachowania sięA.iL. S.miało być wskazywane przez nich dążenie do odzyskania pieniędzy . Takiej sytuacji konfliktowej nie było natomiast w relacjach międzyA. S.,L. S., aM. P. (1)- na pewno w czasie , kiedy przeciwkoM. P. (1)po raz pierwszy były składane obciążające wyjaśnienia . Ponadto, jak to już wyżej podkreślono ,L. S.w swoich wyjaśnieniach potwierdził wersję przedstawioną przezA. S..L. S., w dniu 19 października 2009r. (k. 184) wyjaśnił , żeM. P. (1)uzyskał wydruki z Urzędu Skarbowego  za które płacili mu 300-500 złotych , na pewno wydruki dotyczyłyD., zaś w dniu 15 marca 2012r. wyjaśnił, żeM. P. (1)twierdził , że ma znajomego , byłego pracownika Urzędu Kontroli Skarbowej , który ma w dalszym ciągu dostęp do pracowników tego urzędu , skąd może uzyskiwać potrzebne informacje  ( k. 445) . W świetle zatem tych okoliczności , w kontekście tego,  że wyjaśnienia i zeznaniaA. S.oraz wyjaśnieniaL. S.w tym zakresie korelowały ze sobą i były konsekwentne , nie sposób nie dać im wiary . W świetle powyższych okoliczności waloru owej wiarygodności nie zmienia także , w ocenie Sądu Odwoławczego , powoływana przez skarżącego okoliczność , że zarównoA. S.jaki iL. S.powoływali się także na szereg innych znajomości , czy to wśród wysoko postawionych urzędników urzędów skarbowych , czy wśród funkcjonariuszy policji  czy też twierdzili, że zlecali pewne czynności innym detektywom . ZarównoA. S.jak iL. S.zgodnie , obiektywnie wskazywali na te fakty , a ich wyjaśnienia były zgodne także w tym zakresie . Przy czym konsekwentnie wskazywali, że wydruki z systemu RemDat otrzymywali właśnie odM. P. (1), a nie od innej osoby oraz , że płacili za te wydrukiM. P. (1)kwoty 300-500 złotych za jeden wydruk , że oskarżonyM. P. (1)powoływał się na wpływy w urzędzie skarbowym oraz podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy w zamian za korzyść majątkową .
Odnosząc się do podnoszonych okoliczności, które zdaniem skarżącego zostały całkowicie pominięte przez Sąd I instancji, a które miały przemawiać na korzyść oskarżonegoM. P. (1)takich jak chociażby zeznania pracowników Urzędu Skarbowego, którzy wskazali, iż oskarżony nigdy w Urzędzie Kontroli Skarbowej nie był, analizy połączeń telefonicznych z których wynika, iż oskarżonyM. P. (1)z oskarżonymZ. W. (1)nigdy się nie kontaktował, analizy materiałów z Ministerstwa Finansów w postaci logowania z komputeraZ. W. (1), z której wynika, iż zdarzały się sytuacje nie wykazywania w ewidencji dokonywanych sprawdzeń nie tylko w odniesieniu doW. D. (1)iJ. O., dokumentów w postaci umowy zlecenia z dnia 15 lutego 2007 r. ,faktury VAT nr (...)i rejestru umów detektywistycznych , należy podnieść , że wszystkie te dowody , za wyjątkiem wymienionych wcześniej dokumentów - umowy zlecenia z dnia 15 lutego 2007 r. ,faktury VAT nr (...)i rejestru umów detektywistycznych , zostały wzięte pod uwagę i przeanalizowane przez Sąd I instancji , a końcowy wniosek do którego doszedł Sąd I instancji pozostaje pod ochronąart. 7 k.p.k.Należy podnieść , że Sąd I instancji nie poczynił ustalenia faktycznego z którego miałoby wynikać , żeM. P. (1)iZ. W. (1)się znają . Zostało bowiem ustalone, że oskarżonyM. P. (1)przekazałA.iL. S.pobrane z systemu informatycznego RemDat przezZ. W. (1)wydane innej nieustalonej , działającej wspólnie i w porozumieniu zM. P. (1), nieuprawnionej osobie wydruki z baz danych(...)zawierające prawnie chronione dane osobowe i informacje o rozliczeniach podatkowych objęte tajemnicą skarbową . Taki wniosek był jak najbardziej logiczny i uprawniony w obliczu wiarygodnych zeznań i wyjaśnieńA. S.oraz wyjaśnieńL. S.który wskazywał, żeM. P. (1)podnosił , że ma znajomego byłego pracownika Urzędu Kontroli Skarbowej,  który ma dostęp do pracujących w urzędzie pracowników.  Z wyjaśnień i zeznań zaśA. S.wynikało , że wydruki te musiały być załatwiane wŁ.,  gdyżM. P. (1)dostarczał je w niedługim czasie od zlecenia . W takim wypadku ustalenie , żeM. P. (1)nie był w krytycznym czasie w Urzędzie Kontroli Skarbowej czy też , że nie kontaktował się telefonicznie zeZ. W. (1)nie może mieć wpływu na dokonane przez Sąd I instancji  ustalenia faktyczne . Przechodząc do materiałów uzyskanych z Ministerstwa Finansów w postaci wykazu logowań z komputera w dniach 3 lipca 2006r. i 17 lipca 2007r. w porównaniu z prowadzoną przezZ. W. (1)papierową ewidencją wpisów wynika, iż w dniu 3 lipca 2006r.Z. W. (1)dokonał łącznie 54 sprawdzeń, z czego nie odnotował łącznie 5 sprawdzeń w systemie RemDat, z których 2 dotyczyłyJ. O., a w dniu 17 lipca 2007r. dokonał łącznie 29 sprawdzeń, nie wykazując w ewidencji aż 15 wejść do systemu, z których 6 dotyczyłoW. D. (1),Spółek (...)- (...).  Należy tutaj podnieść,  co słusznie uwypuklił także Sąd I instancji , że w przypadku każdego wydruku , który został dostarczonyA.iL. S.nie tylko brakowało wzmianki w ewidencji o jego pobraniu z systemu,  ale także nie było wniosków o dokonanie owych wydruków , przy czym co istotne w grę wchodziło łącznie kilka wydruków , a nie jeden .  Odnosząc się do wyjaśnień oskarżonegoZ. W. (1), że taka sytuacja mogła być wynikiem przeoczenia w wyniku dużej ilości pracy , to należy podkreślić , że w dniu 17 listopada 2011r. w czasie przeszukania miejsca pracyZ. W. (1)ujawniono w jego biurku wydruk z bazy RemDat dotyczącyW. R.,  który także nie został zaewidencjonowany . Wydruk był dokonany w dniu 14 stycznia 2008r. (k. 267).W. R.to osoba , która przewijała się w materiałach niniejszej sprawy,  o której wyjaśniałM. P. (2)(k. 133) , który wskazywał,  żeW. R., wcześniej bezdomny , pracował dlaL. S.,L. S.rejestrował naW. R.działalność gospodarczą , że generalnieW. R.musiał wykonywać poleceniaL. S.będąc tzw. „słupem” . Nie sposób uznać to za kolejny zbieg okoliczności, a w konsekwencji , że wyjaśnieniaZ. W. (1), iż na skutek nadmiaru pracy , przeoczenia, nie dokonał rejestracji w ewidencji wydruków objętych niniejszą sprawą są wiarygodne .Odnosząc się w dalszej części do wyjaśnieńZ. W. (1), to z powoływanych przez skarżącego w apelacji zeznańH. S. (2)iZ. K.wynika przecież , że pomimo tego , że zdarzały się sytuacje , że wydruki leżały na biurku , a ich odbiór był po kilku dniach , to nigdy nie było sytuacji , by wydruk dokonany z systemu RemDat , na potrzeby toczącego się postępowania skarbowego , zginął . Z tego wynika zatem logiczny wniosek, że skoro wydruk z systemu RemDat byłby dokonany na potrzeby postępowania skarbowego , nawet przy braku wniosku i uwidocznienia w ewidencji w wyniku na przykład przeoczenia , to gdyby faktycznie nie został odebrany, to oznaczałoby , że zginął. To z kolei rodziłoby konieczność wszczęcia odpowiedniej procedury, co niewątpliwie znalazłoby wyraz w odpowiedniej dokumentacji urzędu czy chociażby taka sytuacja , zginięcia wydruku , byłaby wskazywana przez powołanych wyżej świadków, a nie była . Odnośnie zaś podnoszonej w apelacji ewentualnej możliwości skserowania tych wydruków przez nieustaloną osobę, w czasie kiedy te wydruki „leżały luzem na biurkach” i „odbiór następował po kilku dniach”, to należy wskazać , że właśnie zeznania wyżej wymienionych świadków taką ewentualność wykluczały.  Pokój bowiem , w którym przebywał oskarżony znajdował się w strefie szczególnie chronionej. Każdy z pracowników miał przydzieloną kartę z chipem uprawniającą do wejścia na jego teren. Pokój w którym pracowałZ. W. (1), a wraz z nim w latach 2006-2007 także świadkowieH. S. (1)iZ. K., był zamykany na klucz , który na noc był przechowywany w portierni . Zdarzało się , że wydruki z systemu RemDat były odbierane po kilku dniach , ale wówczas dokumenty te były przechowywane w pokoju, w szafie zamkniętej na klucz . Wejście zatem do tegoż pokoju osób nieuprawnionyvh było wykluczone . Istotne jest to , że w efekcieA. S., po uchyleniu wobec niej tymczasowego aresztowania , załączyła do akt oryginalne wydruki dotyczącefirm (...),(...) Sp. z o.o.i (...) Sp. z o.o., o których wyjaśniała i zeznawała co wyklucza wersje,  że mogły one zostać skserowane .
Odnosząc się do dokumentów w postaci umowy zlecenia z dnia 15 lutego 2007r. ,faktury VAT nr (...)i rejestru umów detektywistycznych to rzeczywiście Sąd I instancji dokonał ustalenia faktycznego , żeA.iL. S.nie zawierali zM. P. (1)żadnej umowy pisemnej na usługi detektywistyczne.  Znajdująca się w aktach sprawy umowa dotycząca ustalenia wiarygodności kontrahenta handlowego została zawarta w dniu 15 lutego 2007r.  Wydruki natomiast z systemu RemDat odnośnie firm prowadzonych czy powiązanych zW. D. (1)iB. D.miały miejsce w dniu 17 lipca 2007r. , a zatem wyżej wymieniona umowa pisemna dotyczy zupełnie innego czasokresu . Również faktura dotycząca tej umowy została wystawiona w dniu 22 lutego 2007r. , co wskazuje na to, że w tym dniu umowa została już zrealizowana . Wyżej wymieniona umowa pisemna dotyczyła ustalenia majątkuB. D., co wynika chociażby z protokołu oględzin płyty CD-R i dokumentacji fotograficznej (k. 206-218) , natomiast nie dotyczyła wydruków z systemu RemDat . Konsekwencją tej umowy było wystawienie faktury VAT oraz wpis w rejestrze detektywistycznym . Te okoliczności , z powodów powołanych wyżej , w ocenie Sądu Odwoławczego , nie rzutują zatem na dokonane przez Sąd I instancji , w zakresie meritum sprawy , ustalenia faktyczne .  Na marginesie należy podnieść , żeA. S.iL. S.nie wykluczyli podpisania zM. P. (1)umowy z dnia 15 lutego 2007r. Dokonane zatem przez Sąd I instancji ustalenie faktyczne , żeA.iL. S.nie zawierali zM. P. (1)żadnej umowy o świadczenie usług detektywistycznych na piśmie nie ma istotnego wpływu na treść wyroku . Prawidłowo bowiem ustalono , że na skutek ustnych zleceń , oskarżony podjął się pośrednictwa w załatwieniu spraw polegających na pozyskaniu informacji objętych tajemnicą skarbową i przekazaniu ich małżeństwuS.w zamian za korzyść majątkową.  Fakt przekazania pieniędzy w dniu 22 lutego 2007r. oskarżonemu z racji umowy pisemnej zawartej w dniu 15 lutego 2007r. związanej ze świadczonymi przez niego usługami detektywistycznymi nie przesądza w żaden sposób , że pieniądze płacone w wysokości 300-500 złotych za otrzymane,  na skutek ustnych zleceń , wydruki z systemu RemDat , które zostały pobrane z systemu dnia 7 lipca 2006r. i 17 lipca 2007r. , wynikały z wyżej wymienionej pisemnej umowy . Należy podkreślić , że z relacji małżonkówS.wynikało , żeM. P. (1)wykonywał dla nich także inne zlecenia , co nie znalazło przecież wyrazu w pisemnej umowie  . Świadczą o tym chociażby zabezpieczone naulicy (...)wŁ.w miejscu prowadzenia działalności przez małżonkówS.płyty z nagraniamiK. G. (1)- funkcjonariusza Urzędu Kontroli Skarbowej prowadzącego kontrolę współce (...)prowadzonej przezA. S.,J. O., filmy i rozmowy ujawnione na zabezpieczonych tam nośnikach . W tym miejscu , w świetle powyższych ustaleń , należy zatem wskazać , że podnoszony w dalszej części apelacji zarzut dowolnej oceny wyjaśnień i zeznańA. S.i przyjęcie , żeM. P. (1)powoływał się na wpływy w Urzędzie Skarbowym , a następnie podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy w zamian za korzyść majątkową , w sytuacji , gdy owe zlecenia miały charakter ustny jawi się jako bezzasadny  .
To samo dotyczy zarzutu dowolności ustalenia , że osobą,  która dokonała wydruku z systemu RemDat jestZ. W. (1), przy pominięciu okoliczności związanej z tym , czy dokonał tego z własnej inicjatywy , na wniosek pracownika urzędu ewentualnie na czyj wniosek, jakie były dalsze losy wydruku , kto go przekazał,  komu i gdzie . Sąd I instancji dokonując bowiem ustalenia faktyczne w tym zakresie , prawidłowo przyjął , że wydruki wykonałZ. W. (1), co wynikało wprost z wyjaśnieńZ. W. (1)popartych uzyskaną informacją , że każdorazowo owe wydruki sporządzała osoba posługująca się loginem(...), przypisanym imiennieZ. W. (1).  Co do dalszych losów wydruku w zakresie tego z czyjej inicjatywy był on dokonany , komu i gdzie został następnie przekazany przezZ. W. (1), a następnie przekazanyM. P. (1), to brak było dowodów na tą okoliczność co znalazło wyraz w uzasadnieniu Sądu I instancji oraz przypisanym czynie .  Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwalał jednak jak najbardziej na przyjęcie , że wydruki pobrane przezZ. W. (1)dalej zostały przez niego ujawnione, przekazane nieustalonej osobie , następnie – za pośrednictwem tej nieustalonej osoby , działającej wspólnie i w porozumieniu zM. M.P., który z kolei przekazał jeA.iL. S..
Mając na względzie całość wyżej opisanych okoliczności należy podkreślić , że nie jest również zasadna sugestia skarżącego , że w sprawie należało zastosować przepisart. 5 § 2 k.p.k.Obowiązku rozstrzygania w sposób określony w tym przepisie nie rodzi bowiem okoliczność , że w ocenie obrony zgromadzony materiał dowodowy budzi wątpliwości . Obowiązek ten aktualizuje się dopiero wówczas , gdy pewnych faktów nie da się kategorycznie ustalić pomimo przeprowadzenia wszystkich możliwych dowodów oraz dokonania ich swobodnej oceny , tj. zgodnie z zasadami określonymi wart. 7 k.p.k.Ta jednak sytuacja w realiach przedmiotowej sprawy nie miała miejsca .
Odnosząc się do zarzutu naruszeniaart. 424 § 1 pkt 1-2 k.p.k., polegającego na uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w sposób niewłaściwy, niepoddający się kontroli instancyjnej, a to w konsekwencji poprzez niepełne ustalenie stanu faktycznego, ogólnikowości w ocenie zeznań, jakie w toku postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie składane były przezA.iL. S., a także wyjaśnień oskarżonych, które w istocie zostały zakończone na stwierdzeniu, iż stanowią przyjętą linię obrony, brak wskazania w uzasadnieniu wyroku jakichkolwiek ustaleń faktycznych w zakresie przyjętego przez Sąd działania oskarżonegoM. P. (1), tj. na czym miało polegać „podjęcie się pośrednictwa w załatwieniu sprawy”, kiedy miałby się oskarżony tego podjąć, w jakich okolicznościach, w jaki sposób, na czym pośrednictwo miało polegać i jaka sprawa miała być załatwiona przy jednoczesnym braku wyjaśnienia podstawy prawnej zaskarżonego wyroku, w tym w szczególności w zakresie odnoszącym się do zamiaru, jaki miał towarzyszyć oskarżonemuM. P. (1), jak również realizacji przez niego znamion przypisanego mu przestępstwa należy podnieść , że w chwili obecnej niespełnienie przez uzasadnienie wyroku standardów zart. 424 k.p.k.nie może stanowić podstawy uchylenia wyroku . Ponadto należy w tym miejscu podnieść , iż obraza przepisuart. 424 k.p.k.nigdy nie jest naruszeniem prawa procesowego mającym wpływ na treść orzeczenia , bowiem do sporządzenia uzasadnienia wyroku dochodzi po wydaniu wyroku . ( por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 5 lutego 2015r., sygn.. akt II Aka 85/14) . Stąd też nie ma potrzeby szerszego wypowiadania się na temat zasadności zarzutu obrazy tegoż przepisu. Jednakże, w obliczu zarzutów stawianych uzasadnieniu , Sąd Okręgowy podnosi , że treść pisemnego uzasadnienia wyroku w przedmiotowej sprawie , wbrew twierdzeniom skarżącego , nie zawiera tego rodzaju mankamentów , które czyniłyby niemożliwym prześledzenie i poddanie kontroli rozumowania Sądu I instancji , czy też uniemożliwiałoby merytoryczne ustosunkowanie się do zarzutów apelacyjnych  .
Reasumując trzeba stwierdzić , że w przedmiotowej sprawie Sąd I instancji dokonał trafnych ustaleń faktycznych , zebrany w sprawie materiał dowodowy należycie rozważył i w granicach zakreślonych treściąart. 7 k.p.k.wyprowadził trafny wniosek w przedmiocie winy oskarżonego , właściwej kwalifikacji prawnej oraz wysokości wymierzonej kary pozbawienia wolności . W tym stanie rzeczy nie sposób uznać za skarżącym , aby Sąd I instancji oceniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dopuścił się naruszenia swobodnej oceny dowodów . Sąd I instancji trafnie ocenił wartość dowodową zarówno wyjaśnień i zeznańA. S., wyjaśnieńL. S., wyjaśnieńM. P. (1)iZ. W. (1), które to , w świetle wiarygodnych dowodów, stanowiły przyjętą przez oskarżonychM. P. (1)iZ. W. (1)linię obrony , zeznań świadków oraz nieosobowego materiału dowodowego . Wniosków wyprowadzonych z oceny tych dowodów w żadnej mierze autor apelacji nie zdyskredytował. Zarzut naruszenia wyrażonej wart. 7 k.p.k.zasady nie może bowiem sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami Sądu I instancji wyrażonymi w uzasadnieniu orzeczenia , czy też przeciwstawianiu tymże ustaleniom odmiennego poglądu opartego na własnej , dokonanej przez skarżącego ocenie materiału dowodowego . ( por. wyrok SN z dnia 22 stycznia 1975r. w sprawie sygn. akt I KR 197/74 , OSNKW rok 1975 , nr 5 , poz. 58)
Należy również podnieść , że Sąd I instancji dopełnił wypracowanych w judykaturze ( dla przykładu wyroki SN z dnia 28 kwietnia 1983r. , sygn. akt II KR 78/83,  z dnia 4 czerwca 1983r. , sygn. akt RW 420/83 , OSNKW 1983r , nr 12 , poz. 101 ) standardów rozpoznania sprawy o charakterze poszlakowym , gdyż dokonał w pierwszej kolejności , oceny wyodrębnionych środków dowodowych , a następnie dowiódł , że ustalone poszczególne poszlaki mają niewątpliwy związek przyczynowy z faktem głównym , a rozważone łącznie dają pewność , co do popełnienia przez oskarżonych zarzucanych czynów , weryfikowaną logicznym wnioskiem , że żadna inna interpretacja zdarzenia będącego przedmiotem osądu nie jest możliwa .
W świetle powyższego, za bezzasadny należy również uznać podniesiony przez skarżącego zarzut błędu w ustaleniach faktycznych , którego miał się dopuścić Sąd I instancji , poprzez przyjęcie , że oskarżonyM. P. (1)dopuścił się przypisanego mu zaskarżonym wyrokiem przestępstwa , podczas, gdy materiał zgromadzony w sprawie w szczególności w postaci dokumentów w postaci umowy, faktury VAT, rejestru umów, a także zeznań świadkaH. S. (1)i wyjaśnień oskarżonego wskazują, iż oskarżony nie podjął się pośrednictwa w załatwianiu spraw polegających na pozyskaniu informacji objętych tajemnicą skarbową i ochroną danych osobowych oraz przekazaniu ich małżeństwuS.w zamian za korzyść majątkową;
b) wydruki z systemuR. D.przekazano małżeństwuS.za pośrednictwemM. P. (1);
c) oskarżonyM. P. (1)powoływał się na wpływy w Urzędzie Skarbowym, a następnie podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy w zamian za korzyść majątkową;
d) oskarżonyM. P. (1)„nie wystawiał faktur"i „małżeństwoS.nigdy nie zawierało zM. P. (1)umowy pisemnej";
e) oskarżonyM. P. (1)chwalił się, że ma znajomości w Urzędzie Skarbowym i może informacje skarbowe załatwić;
f) oskarżonyM. P. (1)działał w wykonaniu z góry powziętego zamiaru;
g) oskarżonyM. P. (1)znał oskarżonegoZ. W. (1),
h) oskarżonyM. P. (1)nie wykonywał na rzeczS.usług detektywistycznych.
Wyżej wymieniony zarzut jest pochodną odmiennej oceny dowodów , dokonanej przez skarżącego w środku odwoławczym , której Sąd Okręgowy, o czym wyżej podniesiono , nie podziela . Zaskarżony wyrok nie jest dotknięty błędami w ustaleniach faktycznych wskazanymi w apelacji .
Wbrew odmiennej ocenie obrońcy oskarżonego , nie ma żadnych podstaw do skutecznego kwestionowania dokonanych przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych w sprawie i tym samym zamiaru działania oskarżonego . Sąd I instancji słusznie przypisał oskarżonemu popełnienie przestępstwa zart. 230 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.co zostało wywiedzione z dowodów , którym Sąd I instancji dał wiarę i na nich się oparł , a ustalenia faktyczne jak najbardziej dały podstawy do przyjęcia , że oskarżony działał umyślnie , w zamiarze bezpośrednim . Należy się tutaj odnieść , mając na uwadze prawidłowo przyjętą przez Sąd I instancji konstrukcję działania oskarżonego w warunkach czynu ciągłego , że „z góry powzięty zamiar” rozumieć trzeba zgodnie ze znaczeniem słowa „zamiar”  nadanym mu wart. 9 § 1 k.k.co znajduje zastosowanie wyłącznie do zachowań objętych umyślnością , a więc popełnionych przez sprawcę działającego z zamiarem bezpośrednim lub z zamiarem wynikowym . Zamiar sprawcy musi istnieć w kształcie obejmującym wszystkie zachowania składające się na czyn ciągły albo przed przystąpieniem do działania , albo co najmniej w chwili podjęcia pierwszego zachowania składającego się na ciąg . W przypadku czynu ciągłego sprawca realizuje bowiem przestępczy zamiar w kolejnych odsłonach,  czy też „na raty”, jak to określa uzasadnienie projektuKodeksu karnego. Innymi słowy „z góry powzięty zamiar” oznacza zamiar , który już w chwili jego powzięcia odnosi się do zindywidualizowanych , przynajmniej w ogólnych zarysach , zachowań i obejmuje wszystkie te zachowania , które składają się na czyn ciągły . Otóż przypisane oskarżonemuM. P. (1)zachowanie ujęto w klamrę czynu ciągłego prawidłowo przyjmując za jego datę początkową miesiąc czerwiec 2006r. , kiedy to , przed przekazaniem pierwszego wydruku z systemu RemDat dotyczącegoJ. O.,M. P. (1)powoływał się na wpływy w Urzędzie Skarbowym , następnie dostarczył w lipcu 2006r. owe wydruki , a kolejne , dotyczące podatników(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.,W. D. (2),(...) Sp. z o.o.z siedzibą wR.- w lipcu 2007r. Zgodnie z wyjaśnieniami i zeznaniamiA. S.i wyjaśnieniamiL. S.M. P. (1)powoływał się na wpływy w Urzędzie Skarbowym , że może „załatwić” dane dotyczące rozliczeń podatkowych , a w przypadku otrzymania takiego ustnego zlecenia dostarczył wyżej wymienione raporty . DziałanieM. P. (1)było uzależnione jedynie od zleceniaA.iL. S.. Innymi słowy oskarżony już w chwili powoływania się na wpływy w Urzędzie Skarbowym podjął bezpośredni zamiar „załatwienia” wydruków , a zamiar ten odnosił się do jego dalszych zachowań- dostarczenia owych wydruków i obejmował wszystkie te zachowania , które w efekcie złożyły się na czyn ciągły . Oskarżony miał świadomość, że działa w zamian za korzyść majątkową lub obietnice korzyści , a jego rola sprowadza się do pośrednictwa w konkretnym i ustalonym zakresie i ma na celu załatwienie „sprawy” . W tym miejscu, choć nie było to treścią zarzutu obrońcy , ale celem kontynuacji rozważań odnośnie przyjętej konstrukcji czynu ciągłego i działania oskarżonego ze z góry podjętym zamiarem ,  należy się odnieść także do znamienia przedmiotowego konstrukcji czynu ciągłego – „krótkie odstępy czasu” , które posiada nieostry charakter, a nadto ustawodawca nie podał żadnych kryteriów wskazujących sposób jego wykładni . Należy jednak powołać się na postanowienie SN z dnia 9 marca 2006r. ( sygn.. akt V KK 271/05, OSNKW 2006 nr 5 , poz. 50) , że nawet kilkumiesięczne przedziały czasowe pomiędzy kolejnymi zachowaniami sprawcy czynu ciągłego , mogą być w określonych okolicznościach traktowane jako „krótkie odstępy czasu” w rozumieniuart. 12 k.k., gdzie w uzasadnieniu tegoż orzeczenia stwierdzono , że przedział czasu „wyraźnie przekraczający rok” zrywa więź czasową pomiędzy ogniwami czynu i nie może być kwalifikowany w ramachart. 12 k.k.. Podejmowanie przez oskarżonegoM. P. (1)działań w odstępie kilku miesięcy , należy także uznać za krótki okres czasu z uwagi na ścisłą więź łączącą poszczególne zachowania oskarżonego oraz wyżej powoływane stanowisko SN , które podziela orzekający w tej sprawie skład Sądu Okręgowego .
Poddając analizie uzasadnienie apelacji w zakresie zarzutu sformułowanego w punkcie 2 należy jeszcze podnieść , że obrońca w owym uzasadnieniu dokonuje również opisu znamion czynu przypisanego oskarżonemuM. P. (1)kwestionując to , że w ogóle , nawet przy przyjęciu ustalonego prze Sąd I instancji stanu faktycznego, zostały one przez oskarżonego zrealizowane . Ponieważ obraza przepisów prawa materialnego nie była objęta zarzutem apelacji Sąd Okręgowy, zgodnie z treściąart. 433 § 1 k.p.k., nie będzie się do owych zarzutów ustosunkowywał .
Mając zatem na uwadze powyższe rozważania , wobec bezzasadności zarzutów podniesionych w wywiedzionej przez skarżącego apelacji oraz niestwierdzenia uchybień określonych wart. 439 k.p.k.iart. 440 k.p.k.podlegających uwzględnieniu z urzędu , Sąd Okręgowy , w oparciu oart. 437 § 1 i 2  k.p.k.,art. 438 pkt 2 k.p.k., utrzymał zaskarżony wyrok w mocy zmieniając jedynie w punkcie 1 zaskarżone postanowienie z dnia 30 marca 2016r. w przedmiocie kosztów sądowych zasądzonych odM. P. (1)za postępowanie przed Sądem I instancji obniżając je do kwoty 1.500 złotych - z przyczyn wskazanych w sporządzonym już w tym zakresie pisemnym uzasadnieniu .
Orzeczenie o zwolnieniu oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze zapadło w oparciu oart. 624 § 1 k.p.k.– gdyż w ocenie Sądu Odwoławczego – sytuacja materialna oskarżonego , w kontekście wysokości uzyskiwanych dochodów oraz częściowego obciążenia kosztami za postępowanie przed Sądem I instancji i obowiązkiem zwrotu bezprawnie uzyskanej korzyści majątkowej , nie pozwala na uiszczenie tych kosztów przez oskarżonego , gdyż stanowiłoby dla oskarżonego nadmierną uciążliwość  .