Sąd Rejonowy w Nidzicy
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 224/16
Data wyroku: 2017-06-08 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Bieńkowski
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko zdrowiu
Podstawa prawna: art. 158 § 1 kk

Sygn. akt II K 224/16
PR Ds 367.2016

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
dnia 08 czerwca 2017 roku.
Sąd Rejonowy w Nidzicy w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący – SSR Krzysztof Bieńkowski
Protokolant  – st.sekr.sąd.Krzysztof Rydzewski
przy udziale Prokuratora Prokuratury RejonowejO.-Północ wO.– del. do Prok.Rej. wN.Anny Romanowskiej
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 15.12.2016r., 16.01.2017r., 13.02.2017r. ,13.03.2017r. , 24.04.2017r., 29.05.2017r., 05.06.2017r. sprawy:

1
J. F. (1),s.A.iA. z d. F.,ur. (...)wN.,

oskarżonego o to, że:

I
W okresie od 08 czerwca 2015 roku do 23 czerwca 2015 roku wsklepie (...)przyul. (...)wN., woj.(...)- (...)kilkukrotnie kierował wobecJ. Z. (1)groźby spaleniasklepu (...), przy czym groźby te wzbudziły w zagrożonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione,

tj. o czyn określony wart. 190 § 1 kkw zw. zart. 12 kk

II
W dniu 04 sierpnia 2015 roku w godzinach 21:50-22:00 wN.przyul. (...), woj.(...)- (...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami i nieletnim wziął udział w pobiciuM. W.iM. S. (1)w ten sposób, że uderzał ich pięściami i kopał nogami po całym ciele doprowadzając wymienionych do stanu bezbronności, w wyniku czegoM. W.doznała obrażeń ciała w postaci złamania dolnej krawędzi oczodołu lewego oraz powierzchownych obrażeń ciała obejmujących głowę, szyję i tułów, natomiastM. S. (1)doznał obrażeń ciała w postaci powierzchownych obrażeń głowy, okolic kolan i obu rąk pod postacią stłuczenia i otarcia naskórka, które to obrażenia naruszyły uM. W.funkcje narządu ciała na okres powyżej dni siedmiu, aM. S. (1)naraziły na naruszenie funkcji narządów ciała na okres powyżej dni siedmiu,

tj. o czyn określony wart. 158 § 1 kk

2
Z. P. (1),c.B.iA. z d. K.,ur. (...)wO.,

Oskarżonej o to, że:

III
W dniu 04 sierpnia 2015 roku w godzinach 21:50-22:00 wN.przyul. (...), woj.(...)- (...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami i nieletnim wzięła udział w pobiciuM. W.iM. S. (1)w ten sposób, że uderzała ich pięściami i kopała nogami po całym ciele doprowadzając wymienionych do stany bezbronności, w wyniku czegoM. W.doznała obrażeń ciała w postaci złamania dolnej krawędzi oczodołu lewego oraz powierzchownych obrażeń ciała obejmujących głowę, szyję i tułów, natomiastM. S. (1)doznał obrażeń ciała w postaci powierzchownych obrażeń głowy, okolic kolan i obu rąk pod postacią stłuczenia i otarcia naskórka, które to obrażenia naruszyły uM. W.funkcje narządu ciała na okres powyżej dni siedmiu, aM. S. (1)naraziły na naruszenie funkcji narządów ciała na okres powyżej dni siedmiu,

tj. o czyn określony wart. 158 § 1 kk

ORZEKA :

I
oskarżonegoJ. F. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu wpkt Iczynu , z tym ustaleniem , że działał w z góry powziętym zamiarze i za to z mocyart.190§1 k.k.w zw. zart.12 k.k.skazuje go , a na podstawieart.190§1 k.k.wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoJ. F. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu wpkt IIczynu i za to z mocyart.158§1 k.k.skazuje go i wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

III
oskarżonąZ. P. (1)uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej wpkt IIIczynu i za to z mocyart.158§1 k.k.skazuje ją i wymierza jej karę 1(jednego) roku pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart.85 k.k.iart.86§1 k.k.wymierzone wpkt I i IIkary pozbawienia wolności łączy i wymierza oskarżonemuJ. F. (1)karę łączną 1(jednego) roku pozbawienia wolności;

V
na podstawieart.69§1 i 2 k.k.,art.70§2 k.k.orazart.73§2 k.k.w zw. zart.72§1 pkt 5 k.k.wykonanie orzeczonej wpkt IIIkary pozbawienia wolności wobec oskarżonejZ. P. (1)warunkowo zawiesza na okres próby 4(czterech) lat, nakładając na oskarżoną w okresie próby obowiązek powstrzymania się od nadużywania alkoholu i używania innych środków odurzających i oddaje oskarżoną w okresie próby pod dozór kuratora;

VI
na podstawieart.46§2 k.k.orzeka wobec oskarżonegoJ. F. (1)nawiązki na rzecz pokrzywdzonych:

- na rzeczM. W.w kwocie 1.000 (jednego) tysiąca złotych;
- na rzeczM. S. (1)w kwocie 3.000 (trzech tysięcy) złotych;

VII
na podstawieart.46§2 k.k.orzeka wobec oskarżonejZ. P. (1)nawiązkę na rzecz pokrzywdzonejM. W.w kwocie 5.000 (pięciu) tysięcy złotych;

VIII
na podstawieart.627 k.p.k.w zw. zart.633 k.p.k.zasądza od oskarżonychZ. P. (1)iJ. F. (1)na rzecz oskarżycielki posiłkowejM. W.kwoty po 750 (siedemset pięćdziesiąt) zł od każdego z nich tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego

IX
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. W.kwotę 1428 zł wraz z należnym od tej kwoty podatkiem VAT tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonegoJ. F. (1)wykonywaną z urzędu w postępowaniu przed Sądem;

X
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. R. (2)kwotę 1428 zł wraz z należnym od tej kwoty podatkiem VAT tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonejZ. P. (1)wykonywaną z urzędu w postępowaniu przed Sądem;

XI
na podstawieart. 624§1 k.p.k.zwalnia oskarżonych od zapłaty kosztów sądowych w całości;

ZARZĄDZENIE
1.(...)
2.(...)
N.(...)
Sygn. akt II K 224/16

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy ustalił, co następuje:

PokrzywdzonaJ. Z. (1)wraz z mężemP. Z. (1)prowadząsklep (...)przyul. (...)wN., woj.(...)- (...).
OskarżonyJ. F. (1)w 2015 roku kilkukrotnie przychodził do w/w sklepu aby robić zakupy lub/i dokonywać niewielkich kradzieży.
W okresie od 08 czerwca 2015 roku do 23 czerwca 2015 roku zachowanieJ. F. (1)w stosunku do ajentki i pracownikówsklepu (...)wN.uległo znacząco pogorszeniu, co zostało wywołane odmową sprzedaży produktów alkoholowych przezN. T. (1)(kasjerkę) nieletniemu wówczasK. D. (1), który do sklepu przyszedł wraz z oskarżonymJ. F. (1).
Na odmowę sprzedaży alkoholu oskarżony gwałtownie zareagował mówiąc „spalę cię kurwo i tą budę”.N. T. (1)w przedmiotowej sytuacji zatelefonowała do ajentów lokalu, z prośbą aby przyjechali.
W tym samym dniu oskarżonyJ. F. (1)wrócił do sklepu celem zakupu piwa i po okazaniu przez oskarżonego dowodu osobistego kasjerka sprzedała mu alkohol. Podczas dokonywania transakcji oskarżony znów groził spaleniem sklepu. O zachowaniu oskarżonegoN. T. (2)opowiedziała znajdującemu się w lokaluP. Z. (1), który wyszedł przed sklep aby porozmawiać z oskarżonym. W trakcie rozmowy oskarżony w kierunkuP. Z. (1)raz jeszcze potwierdził swoje groźby dotyczące spalenia sklepu.
W dniu 08 czerwca 2015 roku około godziny 20:30 oskarżony wraz zK. D. (1)znów przyszli do sklepu celem zakupu piwa. Na tamtą chwilę przy kasie stałP. Z. (1), który odmówił mu sprzedaży piwa z uwagi na nietrzeźwość oskarżonego. Oskarżony zaczął ponownie odgrażać sięP. Z. (1), że „spali ten sklep”.P. Z. (1)obawiając się spełnienia gróźb zatelefonował do firmy ochroniarskiej mającą pod swą pieczą sklep, celem zwiększenia dozoru w okolicach sklepu.
W okolicach 15-19 czerwca 2015 roku w sklepie pracowałaJ. Z. (2), do której to oskarżonyJ. F. (1)również kierował groźby – spalenia sklepu, które wywołały obawę.
P. Z. (1)iJ. Z. (2)zatrudniającA. K.w sklepie, prosili ją o zwrócenie uwagi na oskarżonego opisując jej przebieg dotychczasowego zachowania oskarżonego.

Dowód:

zeznaniaJ. Z. (1)[k.2v-3v, 380-380v]; zeznaniaN. T. (1)[k.7v-8, 393v]; zeznaniaP. Z. (1)[k. 11v-12, 393v-394]; zeznaniaA. K.[k.15v, 406v], częściowo zeznania świadkaK. D. (1)[k. 19-20, 464v].
W dniu 04 sierpnia 2015 roku w godzinach popołudniowych pokrzywdzonyM. S. (1)przebywał u pokrzywdzonejM. W..
W godzinach wieczornychM. S. (1)źle się poczuł i postanowił wrócić do domu. W związku z powyższymM. W.postanowiła odprowadzić go , przy okazji wyprowadzając psa.
W pewnym momencie podczas spaceru przyul. (...)w(...)pokrzywdzeni natknęli się na oskarżonegoJ. F. (1), oskarżonąZ. P. (1)orazK. D. (1), którzy wcześniej spożywali alkohol w postaci piwa. Oskarżeni wraz zK. D. (1)zaczęli słownie zaczepiaćM. W.iM. S. (1). Pokrzywdzeni na zaczepki słowne oskarżonych zareagowali analogiczną odpowiedzią i odeszli.
Po przejściu około 100 metrów (w okolicy apteki) pokrzywdzeni zostali zaatakowani przez oskarżonych iK. D. (1).
M. S.zaatakowali oskarżonyJ. F. (1)orazK. D. (1), a pokrzywdzonąM. W.oskarżonaZ. P. (1). OskarżonyJ. F. (1)orazK.D.zaczęli bićM. S. (1)zadając ciosy pięściami. W momencie kiedyM. S. (1)przewrócił sięJ. F. (1)wraz zK. D. (1)zaczęli go kopać.
W tym samym czasieZ. P. (1)zadawała ciosy rękami – pięściąM. W., a w momencie gdy się przewróciła to zaczęła ją kopać.
W momencie kiedyJ. F. (1)orazK. D. (1)przestali bićM. S. (1), podeszli doZ. P. (1)i wspólnie oddalili się z miejsca zdarzenia.

Dowód:

zeznaniaM. S. (1)[k. 127v, 380v-381]; zeznaniaM. W.[k. k. 347, 381-381v]; zeznania częściowoK. D. (1)[k. 464v, 138v-139].
W skutek pobiciaM. W.doznała złamania dolnej krawędzi oczodołu lewego oraz powierzchownych obrażeń ciała obejmujących głowę, szyję i tułów. Skutkujących naruszeniem funkcji narządów ciała na okres przekraczający 7 dni.
W skutek pobiciaM. S. (1)doznał powierzchownych obrażeń
Wielu okolic ciała: głowy, okolic kolan i obu rąk pod postacią stłuczenia i otarć naskórka. Przedmiotowe obrażenia spowodowały naruszenie funkcji i narządów ciała na okres nieprzekraczający 7 dni.

Dowód:

opinie biegłego lekarza [k. 133-134].
Oskarżeni przyznali się do wspólnego udziału w bójce, natomiast oskarżonyJ. F. (1)nie przyznał się do gróźb karalnych kierowanych doJ. Z. (2).
J. F. (1)przesłuchany w trakcie trwania postępowania przygotowawczego w charakterze podejrzanego odnośnie popełnienia czynu zart. 190 § 1 kknie przyznał się do winy i odmówił składania wyjaśnień. Oskarżony odnosząc się do drugiego stawianego mu czynu wskazał, iż do zdarzenia doszło w wyniku ugryzienia go przez psa, który był wyprowadzany przez pokrzywdzonąM. W.. Wskazywał, iż pies podbiegł do niego i go ugryzł, a w reakcji obronnej kopnął psa. W wyniku czego pokrzywdzeni mieli zaatakować oskarżonych.

Dowód:

wyjaśnieniaJ. F. (1)[k. 35, 152v-153];
Podczas postępowania sądowego wskazany oskarżony przyznał się jedynie do wspólnej bójki zM. S. (1). Oskarżony odnosząc się do gróźb karalnych wskazał, iż zdarzało mu się „nadużywać” gościnności wsklepie (...)i dokonywał drobnych kradzieży. PokrzywdzonaJ. Z. (1)w wyniku dokonanych kradzieży przez oskarżonego miała sama mu grozić, iż jeżeli nie zaprzestanie kradzieży to zgłosi sprawę na policję podając, żeJ. F. (1)chcę spalićsklep (...)

Dowód:

wyjaśnieniaJ. F. (1)[k. 379v].
OskarżonaZ. P. (1)przesłuchana w trakcie trwania postępowania przygotowawczego w charakterze podejrzanej wskazywała, iż przedmiotowa sytuacja została wywołana przez ugryzienie przez psa pokrzywdzonejJ. F. (1). Wskazała, iż„wtedy ja się zdenerwowałam i sprowokowałam bójkę”.

Dowód:

wyjaśnieniaZ. P. (1)[k. 183];
Podczas postępowania sądowego wskazana oskarżona nie przyznała się do pobicia pokrzywdzonych i potwierdziła wcześniej złożone wyjaśnienia.

Dowód:

wyjaśnieniaZ. P. (1)[k. 379v-380];
Ponadto Sąd ustalił, że oskarżonyJ. F. (1)nie jest chory psychicznie, upośledzony umysłowo i nie wykazuje organicznych zaburzeń osobowości. Stwierdzili u w/w cechy osobowości dyssocjalnej oraz rozpoznali zespół uzależnienia spowodowany używaniem kanabinoli
Dowód:opinia biegłych psychiatrów i psychologów [k. 254-260].

Sąd zważył, co następuje:

Wyjaśnienia złożone przez oskarżonych nie zasługują na wiarę. Wyjaśnienia, w których zaprzeczają swój udział w pobiciu, a dodatkowoJ. F. (1)w zakresie gróźb karalnych w ocenie Sądu stoją w sprzeczności z innymi zgromadzonymi w sprawie dowodami, w szczególności zeznaniami pokrzywdzonych jak i świadków w osobachM. S. (1),M. W.,A. K.,J. Z. (1),P. Z. (1)orazN. T. (1)
W ocenie Sądu relacje poszkodowanych jak i wyżej wymienionych świadków są wiarygodne. Wymienieni od początku postępowania składali spójne i konsekwentne zeznania identyfikując sprawców stawianych czynów.
Tak więc Sąd odnosząc się do pierwszego ze stawianych czynów oskarżonemuJ. F. (1)wskazuje, iż pokrzywdzonaJ. Z. (1)opisała sprawce jak również w sposób szczegółowy i wiarygodny opisała przebieg zdarzenia.
Wskazać należy, że pokrzywdzona jak i świadkowie są dla oskarżonego osobami obcymi, które nie mają żadnych racjonalnych powodów, aby bezpodstawnie obciążać oskarżonego.
W ocenie Sądu jako całkowicie bezzasadne odrzucić należy sugestie oskarżonego jakoby pokrzywdzona w sposób zaplanowany i celowy złożyła fałszywe zeznania.
Relacje świadków są bowiem spójne i konsekwentne, tworząc wzajemnie się uzupełniająca całość. Wskazać należy, żeP. Z. (1)orazN. T. (1)byli naocznymi świadkami nagannego zachowywania się oskarżonegoJ. F. (1), które występowały zarówno w okolicy jak i w samymsklepie (...)wN.. Wskazać należy również, żeP. Z. (2)wcześniej zwracał uwagę oskarżonemu, by ten tak się nie zachowywał i zaniechał swoich gróźb.
Wskazać należy, iż oskarżonyJ. F. (1)został poddany badaniom psychiatrycznym, po których biegli jednoznacznie stwierdzili, że u oskarżonego występuje zespół uzależnienia spowodowany używaniem kanaboidów, a przedmiotowe groźby występowały na skutek odmowy sprzedaży mu alkoholu przez pokrzywdzonąJ. Z. (1).
Linia obrony przyjęta przez oskarżonegoJ. F. (1), która to miała zostać uwiarygodniona zeznaniamiK. D. (1)nie znajduje, żadnego potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym, a ponadto w częściK. D. (1)opisywał zdarzenia, które legły u podstaw grożeniem „spaleniem” pokrzywdzonej i jej własności. Ponadto wskazał, że „ale on może mówił, że spali sklep” [vide: zeznaniaK. D. (1)k. 20].
Sąd wziął pod uwagę dość specyficzną sytuację, w jakiej oskarżonyJ. F. (1)groził pokrzywdzonejJ. Z. (3). Wypowiedzi obu stron Sąd analizował z uwzględnieniem ich kontekstu, który obejmuje także towarzyszące wypowiedziom zachowania. Zdaniem Sądu zachowanie oskarżonego oceniane bezpośrednio, jak również na szerszym tle panujących pomiędzy nim a pokrzywdzoną stosunków może zostać zakwalifikowane jako wywołujące u pokrzywdzonej realne obawy. Świadczy o tym złożenie zawiadomienia o przestępstwie przez pokrzywdzoną bezpośrednio po zdarzeniu, a więc odstęp czasowy między zaistnieniem inkryminowanego zdarzenia, a podjęciem kroków zmierzających do uruchomienia postępowania karnego. O usprawiedliwionej obawie o zdrowie i życie oraz mienie, może również świadczyć fakt, iż pokrzywdzona poprosiłą o wzmocnienie dozoru nocnegosklepu (...), Z tych też względów kulminacyjne zachowanie oskarżonego w postaci wypowiedzianych gróźb Sąd ocenił jako wypełniające znamiona groźby karalnej ponad wszelką wątpliwość.
Należało zauważyć, że przestępstwo groźby karalnej spenalizowane wart. 190 § 1 kkpolega na tym, że a) sprawca grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa, b) przestępstwo to ma być popełnione na szkodę tej osoby, wobec której groźba jest wypowiadana, lub na szkodę osoby dla niej najbliższej, c) groźba ta wzbudza u pokrzywdzonego obawę, że zostanie spełniona oraz d) obawa ta musi być uzasadniona. Wszystkie te przesłanki muszą wystąpić łącznie i tak też było w przedmiotowej sprawie. Nie ulega również wątpliwości Sądu, iż znamię występku zart. 190 § 1 kkpolegające na wzbudzeniu w zagrożonym obawy spełnienia groźby, należy oceniać subiektywnie, z punktu widzenia zagrożonego i wystarczy, aby groźba wzbudziła w zagrożonym przekonanie, że jest poważna i zachodzi prawdopodobieństwo jej ziszczenia.
Dla karalności przestępstwa groźby karalnej nie jest istotne czy sprawca miał w rzeczywistości zamiar zrealizowania groźby. W skład znamion przestępstwa zart. 190 § 1 kknie wchodzi istnienie zamiaru spełnienia groźby ani nawet nie jest konieczne obiektywne niebezpieczeństwo jej realizacji. Sprawca może nie chcieć spełnienia groźby. Istotne jest jednak, aby zagrożony nie wiedział o tym, a groźba wzbudziła u niego uzasadnioną obawę, iż będzie spełniona (wyr. SN z 3.4.2008 r., IV KK 471/07, OSNwSK 2008, Nr 1, poz. 801; wyr. SA w Katowicach z 20.8.2009 r., II AKA 123/09, KZS 2010, Nr 5, poz. 43; wyr. SA w Krakowie z 17.12.2008 r., II AKA 196/08, KZS 2009, Nr 2, poz. 35; wyr. SA w Lublinie z 11.10.2005 r., II AKA 233/05, KZS 2006, Nr 7–8, poz. 118).
Natomiast Sąd odnosząc się do drugiego z czynów stawianego oskarżonemuJ. F. (1)jak również oskarżonejZ. P. (1)tj. o czym z art. tj. o czyn określony wart. 158 § 1 kkwskazać należy, że pokrzywdzeniM. W.jak iM. S. (1)nie tylko opisali poszczególnych sprawców, ale również w sposób szczegółowy i wiarygodny opisali przebieg zdarzenia i rolę poszczególnych osób w przedmiotowym zdarzeniu.
Jednocześnie świadkowie – pokrzywdzeni wskazywali, iż ani z ich strony nie doszło do aktów agresji, które mogłyby prowokować do tak agresywnego zachowania oskarżonych, wbrew twierdzeniom samych oskarżonych. W przedstawionym materiale dowodowym nie ma żadnych okoliczności by przyznać wyjaśnieniom oskarżonym racji, a mianowicie, iż pies którego wyprowadzali pokrzywdzeni podbiegł doJ. F. (1)i ugryzł go bez powodu. Pokrzywdzeni jasno wskazywali, że kiedy mijali się z oskarżonymi to doszło między nimi do zaczepek słownych sprowokowanych przez oskarżonych w rezultacie czego w krótki okresie czasu – po odejściu około 100 metrów – oskarżeni rzucili się na nich celem pobicia.
Okoliczności zdarzenia wskazują jednoznacznie na wspólny atak oskarżonych na pokrzywdzonych. Swoisty podział celów ataku (napaść naM. S.przezJ. F.iK. D.oraz atak na M.W.przezZ. P.) nie był związany z jakimkolwiek ekscesemZ. P.a stanowił element swoistej taktyki napastników , którzy obejmowali swoim zamiarem pobicie obojga pokrzywdzonych.
Podkreślenia wymaga , że ze zgodnych relacji pokrzywdzonych wynika, że po przejściu około 100m od miejsca sprzeczki z oskarżonymi iK. D.zostali równocześnie zaatakowani –M. S.przez najpierwJ. F., do którego dołączyłK. D., a M.W.przezZ. P..
Jednocześnie analiza zeznań pokrzywdzonych, osób dla oskarżonych całkowicie obcych, które nie mają żadnego uzasadnionego powodu aby ich bezpodstawnie obciążać, nie wskazuje w żaden sposób na opisywane przez oskarżonegoJ. F.zaatakowanieZ. P.przez pokrzywdzonego w ogóle nie miało miejsca , zaś oskarżony wraz zK. D.pobiliM. S., równolegle z atakiemZ. P.na M.W..
Wykluczyć natomiast należy w świetle zeznańM. S. (1)abyJ. F.był odciągany od pokrzywdzonego przezK. D., wręcz przeciwnie udział obu wymienionych sprawców w zdarzeniu był aktywny, obaj „zaczęli mnie okładać” (k.380v).
W ocenie Sądu nie ma żadnych podstaw , aby kwestionować wiarygodność relacji pokrzywdzonych. Oboje w sposób spójny i konsekwentny opisali przebieg zdarzenia, przy czym ich relacje oddają dynamikę i gwałtowność zdarzenia.
W realiach niniejszej sprawy Sąd doszedł do przekonania, iż nie można mówić o tym, aby oskarżeni działali w ramach obrony koniecznej. To oskarżeni wszczęli awanturę i to oni byli agresywni. Geneza zdarzenia jest przy ocenie sytuacji motywacyjnej oskarżonych niezwykle istotna i wskazuje, że oskarżeni – wbrew lansowanym twierdzeniom - absolutnie nie działali w celu odparcia bezpośredniego, bezprawnego zamachu na swoją osobą. Tym bardziej, iż sama oskarżonaZ. P. (1)wskazywała iż „wtedy ja się zdenerwowałam i sprowokowałam bójkę” [vide: wyjaśnieniaZ. P. (1)[k. 183].
Zgodnie z opinią lekarską sporządzoną przez lek. medycyny sądowej w feralnym zdarzeniu pokrzywdzeni doznali odpowiednio:
-M. W.doznała złamania dolnej krawędzi oczodołu lewego oraz powierzchownych obrażeń ciała obejmujących głowę, szyję i tułów. Skutkujących naruszeniem funkcji narządów ciała na okres przekraczający 7 dni.
-M. S. (1)doznał powierzchownych obrażeń
Wielu okolic ciała: głowy, okolic kolan i obu rąk pod postacią stłuczenia i otarć naskórka. Przedmiotowe obrażenia spowodowały naruszenie funkcji i narządów ciała na okres nieprzekraczający 7 dni.
W ocenie Sądu powyższa opinia jest pełna, jasna i fachowa. Biegły, posiadający wiadomości specjalne i ugruntowane doświadczenie zawodowe przeanalizował całość dostępnej dokumentacji i sformułował jasne i logiczne, należycie uzasadnione wnioski.
Przy czym pokrzywdzeni jasno wskazywali, iżM. W.iM. S. (1)zostali zaatakowani w sposób nagły przez oskarżonych, którzy działali wspólnie. Owszem pokrzywdzonejM. W.ciosy zadawała jedynie oskarżonaZ. P. (1), tak samo jak pokrzywdzonemuM. S. (1)ciosy zadawałJ. F. (1)iK. D. (1). Ten fakt również został potwierdzony przez samych oskarżonych i nie ma to żadnego wpływu na zaistnienie bójki.
Nie budzi wątpliwości patrząc przez pryzmat powyższych rozważań, iż obrażenia powstałe u pokrzywdzonych były wynikiem działania oskarżonych. Zakres obrażeń oraz okres na jaki obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządów ciała i rozstrój zdrowia sąd ustalił w oparciu o jasną, spójną, pełną opinię biegłego powołanego w sprawie. Przy czym z okoliczności sprawy wynika, iż działał on umyślnie, działał ze świadomością możliwości powstania obrażeń w wyniku nagannych działań.
Biorąc pod uwagę, że wszyscy oskarżeni są ludźmi dorosłymi, znającymi obowiązujące normy prawne i konsekwencje ich nieprzestrzegania, a czyny im zarzucane mają charakter prosty ze społecznego punktu widzenia, uznać należy , że można im przypisać winę.
W odniesieniu do oskarżonegoJ. F. (1)w tym zakresie nie zachodzą przesłanki do przyjęcia ograniczonej bądź zniesionej poczytalności, co wynika z jasnej, pełnej i fachowej opinii zespołu biegłych psychiatrów i psychologa.
Przepisart. 158 § 1 kkstanowi , iż karze podlega, kto bierze udział w bójce lub pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 kklub 157§ 1 kkPrzedmiotem ochrony, jako znamieniem typów czynu zabronionego, jest w wypadku przestępstwa określonego wart. 158 § 1 kkżycie i zdrowie człowieka. Przez pobicie należy rozumieć czynną napaść przynajmniej dwóch osób na jedną osobę albo grupy osób na grupę, przy czym w tym ostatnim wypadku do atakujących należy przewaga. W odróżnieniu od bójki, w wypadku pobicia można jednoznacznie wskazać na atakujących i broniącego lub broniących się. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 30 maja 1974 r., II KR 14/74, OSNKW 1974, nr 10, poz. 186 wskazał trafnie na cechę udziału w pobiciu, które musi polegać na świadomym współdziałaniu uczestników pobicia. Udziałem w pobiciu jest każda forma kierowanego wolą udziału w grupie napastniczej, bowiem obecność każdego jej uczestnika zwiększa przewagę napastników i przez to ułatwia im dokonanie pobicia, zadawanie razów, a wzmaga niebezpieczeństwo nastąpienia skutków w zdrowiu ofiar. Rozmaitość form zachowania, aktywność każdego z uczestników, zadawane razy, ich ilość i skutki mają znaczenie dla oznaczenia stopnia winy każdego z nich, więc i kary, ale nie są one znamienne dla bytu tego przestępstwa”.
Przez przestępstwo pobicia zart. 158 § 1 kkrozumie się czynną napaść co najmniej dwóch sprawców na jedną lub więcej osób. Nie oznacza to jednak, że w przypadku większej liczby pokrzywdzonych, poszczególni sprawcy muszą wziąć udział w pobiciu każdego z nich, gdyż dla bytu przestępstwa wystarczające jest działanie skierowane chociażby przeciwko jednemu z pokrzywdzonych, z zachowaniem wspólności zamiaru i tożsamości zdarzenia, przy czym uczestnik pobicia musi mieć świadomość niebezpiecznego charakteru zdarzenia i generalnie przewidywać następstwa czynu w postaci ciężkich uszkodzeń ciała (tak wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 10 kwietnia 2001 r. II AKa 27/2001, OSA 2002, z. 3, poz. 20). W wypadku typu określonego wart. 158 § 1 kkskutkiem uczestniczenia w bójce lub pobiciu jest narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub uszczerbku na zdrowiu przestępstwo to jest więc typowym przestępstwem konkretnego narażenia na niebezpieczeństwo. Przestępstwo określone wart. 158 § 1 kkmoże być popełnione tylko umyślnie. Sprawca bierze umyślnie udział w bójce lub w pobiciu ze świadomością, że bójka lub pobicie zagraża bezpośrednio życiu lub w poważnym stopniu zdrowiu człowieka i tego chce lub przynajmniej na to się godzi. ( ak Komentarz do art. 158 kodeksu karnego (Dz.U.97.88.553), [w:] A. Barczak-Oplustil, G. Bogdan, Z. Ćwiąkalski, M. Dąbrowska-Kardas, P. Kardas, J. Majewski, J. Raglewski, M. Rodzynkiewicz, M. Szewczyk, W. Wróbel, A. Zoll, Kodeks karny. Część szczególna. Tom II. Komentarz do art. 117-277 k.k., Zakamycze, 2006, wyd. II). Określony wart. 158 § 1 kkudział w bójce lub pobiciu jest przestępstwem umyślnym, które wymaga zamiaru bezpośredniego co do samego uczestnictwa w zajściu, natomiast znamię jego niebezpiecznego charakteru (tj. narażenia życia lub zdrowia człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo) może być objęte zamiarem ewentualnym (tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 IV 1975 r., II KRN 10/75, OSNPG 1976, nr 3, poz. 20). Osoby zaatakowane w ramach pobicia nie ponoszą odpowiedzialności za naruszenie nietykalności cielesnej i obrażenia zadane napastnikom, gdyż znajdują się w sytuacji obrony koniecznej.
Zatem w ocenie Sądu nie budzi również wątpliwości kwestia kwalifikacji prawnej popełnionego przez oskarżonych przestępstwa.
Wymierzając za przypisane oskarżonym czyny karęSąd miał na uwadze całokształt okoliczności zarówno łagodzących jak i obciążających, w szczególności stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu i stopień winy.
Określając wysokość kary Sąd uwzględnił również cele zapobiegawcze i wychowawcze kary w stosunku do sprawcy, a ponadto potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Sąd ustalając wymiar kary brał pod uwagę przede wszystkim skutki działania oskarżonych, w szczególności stopień uszczerbku na zdrowiu oraz krzywdą którą to doznał pokrzywdzony nagannym zachowaniem oskarżonego.
Jako okoliczności obciążające przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze sposób działania oskarżonych, który wraz zZ. P. (1)(odnośnie czynów II i III części wstępnej wyroku) w zuchwały sposób zaatakowali pokrzywdzonych, a dodatkową okolicznością obciążającą są stosunkowo bolesne skutki zdarzenia dla pokrzywdzonych. Niemniej jednak uwzględnić przy wymiarze kary należało również fakt, że obrażenia choć bolesne nie spowodowały poważniejszych skutków dla zdrowia poszkodowanego.
Ponadto przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze również gwałtowne i wulgarne w znacznym stopniu zachowanie sprawców w stosunku do pokrzywdzonych oraz znaczną jego uciążliwość. Podkreślić należy, że wypowiadane groźby pod adresem pokrzywdzonego wzbudziły w nim uzasadnioną groźbę spełnienia. Ponadto jako okoliczność obciążającą należało uwzględnić dotychczasową karalność oskarżonego.
Dotychczasowa karalnośćJ. F. (1)w kontekście warunków i właściwości osobistych sprawcy wyklucza warunkowe zawieszenie kary, albowiem brak jest jakichkolwiek podstaw do przypuszczeń, że oskarżony pomimo zawieszenia kary nie popełni nowego przestępstwa.
Tak więc Sąd w odniesieniu do oskarżonegoJ. F. (1)za czyn zarzucany wpkt I, na podstawieart. 190 § 1 kkwymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, natomiast za czyn II, na podstawieart. 158 § 1 kkkarę 10 miesięcy pozbawienia wolności.
Natomiast w pkt IV wyroku na podstawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkwymierzone kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył oskarżonemuJ. F. (1)karę łączną 1 (jednego) roku bezwzględnego pozbawienia wolności.
Sąd odnosząc się do wymiaru kary wymierzonej oskarżonejZ. P. (1)za czynnik łagodzący uznał wcześniejszą niekaralność oskarżonej.
Tak więc w pkt III wyroku z mocyart. 158 § 1 kkskazał ją i wymierzył jej karę 1 roku pozbawienia wolności, przy czym przedmiotową karę zgodnie z pkt V wyroku warunkowo zawiesił na okres próby 4 lat, nakładając na nią w okresie próby obowiązek powstrzymania się od nadużywania alkoholu i używania innych środków odurzających i oddał oskarżoną w okresie próby pod dozór kuratora – jako , że w/w jest sprawcą młodocianym.
W ocenie Sądu – biorąc pod uwagę całokształt zdarzenia , jak również warunki i właściwości sprawców zasądzona w pkt VI sentencji wyroku kwota nawiązki w wysokości odpowiednio na rzeczM. W.kwota 1.000,00 zł orazM. S. (1)kwota 3.000,00 zł odpowiadają wadze czynu i rekompensują cierpienia związane z naruszeniem funkcji narządu ciała, które to obrażenia, choć bolesne nie zagrażały w poważny sposób życiu czy zdrowiu poszkodowanych.
Natomiast mając na uwadze stopień obrażeń uM. W., które zostały zadane przezZ. P. (1)zgodnie zart. 46 § 2 kkorzeczono nawiązkę w kwocie 5.000,00 zł.
Na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 633 kpkzasądzono od oskarżonychZ. P. (1)iJ. F. (1)na rzecz oskarżycielki posiłkowejM. W.kwotę po 750 (siedemset pięćdziesiąt) zł od każdego z nich tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego
Sąd w pkt IX i X zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokatów wynagrodzenie za obronę oskarżonych wykonywaną z urzędu w postępowaniu przed Sądem.
Sąd w pkt XI sentencji wyroku - na podstawieart. 624 § 1 kpk- biorąc pod uwagę sytuację oskarżonych zwolnił ich w całości od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty.