Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1522/16
Data wyroku: 2017-06-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maciej Schulz
Słowa kluczowe: Paserstwo
Podstawa prawna: art. 291 § 1 kk

Warszawa, dnia 19 maja 2017 r.
Sygn. akt VI Ka 1522/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Maciej Schulz
Protokolant:  protokolant sądowy Anna Rusak
przy udziale prokuratora Marka Traczyka
po rozpoznaniu dnia 19 maja 2017 r. w Warszawie
sprawyP. Ł., synaB.iA.,ur. (...)wW.oskarżonego o czynart. 291 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonego i prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
z dnia 14 lipca 2016 r.    sygn. akt III K 1285/12
uchyla wyrok w zaskarżonej części i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie do ponownego rozpoznania; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.L. F. (1)kwotę 516,60 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę oskarżonego z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek VAT.
VI Ka 1522/16

UZASADNIENIE
P. Ł.został oskarżony oto, że w okresie czasu od dnia 28 maja 2012 roku do dnia 1 czerwca 2012 roku wW.przyjął w celu zbycia mienie w postaci laptopamarki A.o wartości 6000 zł, który został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne, tj. o czyn zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie wyrokiem z dnia 14 lipca 2016 roku, III K 1285/12 orzekł:

I
oskarżonegoP. Ł.w ramach zarzucanego mu czynu uznał za winnego tego, że w dniu 28 maja 2012 roku wW.przyjął w celu dalszego zbycia laptopamarki A.o wartości 6000 zł, co do którego na podstawie towarzyszących okoliczności powinien i mógł przypuszczać, że został on uzyskany za pomocą czynu zabronionego i czyn ten zakwalifikował zart. 292 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 292 § 1 k.k.wymierzył mu karę grzywny w wysokości 80 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł;

II
na podstawieart. 63 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 4 czerwca 2012 roku i uznał grzywnę za wykonaną w zakresie dwóch stawek dziennych;

III
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.L. F. (1)kwotę 619,92 zł brutto z tym 23 % VAT z tytułu obrony z urzędu oskarżonego;

IV
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonego od ponoszenia opłaty oraz pozostałych kosztów sądowych przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.

Od powyższego wyroku apelacje wnieśli obrońca oskarżonego i prokurator. Obrońca oskarżonego zaskarżył wyrok w części tj. w punkcie 1 i 2 na korzyść oskarżonego. Wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów prawa procesowego mającą wpływ na treść wyroku poprzez całkowicie dowolne i nieuzasadnione przyjęcie, że oskarżonyP. Ł.powinien był przypuszczać, że przedmiotowy laptopmarki A.został uzyskany przez osobę o imieniuŁ.za pomocą czynu zabronionego i przyjął laptopmarki A.w celu dalszego jego zbycia, a nie pod zastaw długu – jak wyjaśniał oskarżony. Obrońca podniósł nadto zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, będących wynikiem wyżej wskazanych naruszeń prawa procesowego, mający wpływ na treść wyroku, a polegającym na przyjęciu, że zachowanie oskarżonego wypełnia znamiona przestępstwa zart. 292 § 1 k.k.Obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I Instancji.
Prokurator zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonegoP. Ł.i zarzucił obrazę przepisów prawa procesowego mogącą mieć wpływ na treść zapadłego orzeczenia, a polegającą na dokonaniu oceny materiału dowodowego w postaci wyjaśnieńP. Ł.oraz zeznańT. K.z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów i w sposób wybiórczy, co skutkowało błędnym uznaniem wiarygodności tych dowodów w zakresie braku wiedzyP. Ł.co do pochodzenia laptopamarki A.z przestępstwa, a nadto bez przeprowadzenia czynności niezbędnych dla weryfikacji prawdziwości wyjaśnień podejrzanegoP. Ł.co do faktu sugerowania mu treści wyjaśnień przez funkcjonariuszy Policji a polegających na przesłuchaniu w toku postępowania sądowego funkcjonariuszy Policji wykonujących czynności z tym podejrzanym na okoliczność ich przebiegu oraz błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mogący mieć wpływ na treść orzeczenia polegający na błędnym przyjęciu, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy daje podstawę do przypisania oskarżonemuP. Ł.jedynie czynu paserstwa nieumyślnego podczas gdy właściwa ocena tego materiału prowadzi do wniosku, że dopuścił się paserstwa umyślnego popełnionego w ramach powrotu do przestępstwa. W konkluzji prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I Instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja Prokuratora zasługuje na uwzględnienie. Uznając oskarżonegoP. Ł.za winnego popełnienia przestępstwa wyczerpującego znamiona paserstwa nieumyślnego zart. 292 § 1 k.k.Sąd I Instancji oparł się wyłącznie na wyjaśnienia tego oskarżonego składanych na rozprawie. Natomiast z wyjaśnieńP. Ł.składanych w postępowaniu przygotowawczym, bezpośrednio po zdarzeniu wprost wynika, że chłopak o imieniuŁ.przekazując mu przedmiotowego laptopa, powiedział mu ”że w tym dniu ukradł z mieszkania różny sprzęt elektroniczny, który miał przy sobie” (k.46). Wyjaśnienia znajdujące się na k. 45-46 verte są szczegółowe jeżeli chodzi o same okoliczności dokonania kradzieży i wejścia do mieszkania (za pomocą kluczy znajdujących się w komodzie na korytarzu) i korespondują w tym zakresie z zeznaniami pokrzywdzonejA. M.(k.2-3), którym Sąd dał wiarę w całości. Rację ma zatem skarżący, że Sąd Rejonowy dając wiarę wyjaśnieniomP. Ł.składanym na rozprawie w których zaprzeczył aby wiedział o pochodzeniu laptopa – zrobił to w sposób bezkrytyczny i dowolny. Sąd I Instancji nie zweryfikował wyjaśnień oskarżonego składanych na rozprawie odnośnie przebiegu przesłuchania. Nie zastanowił się również nad tym, czy wersja składana w postępowaniu przygotowawczym odnośnie wejścia w posiadanie laptopa rzeczywiście mogła być dla oskarżonego korzystniejsza od tej składanej na rozprawie. Analizując wyjaśnienia oskarżonego Sąd nie uwzględnił również faktu, żeT. K., przesłuchiwany w charakterze podejrzanego dwa dni przedP. Ł.wyjaśnił, że przedmiotowego laptopa dostał odP. Ł., który powiedział mu, że komputer ten jest kradziony (k.35). Okoliczność ta całkowicie została pominięta w rozważaniach zawartych w pisemnych motywach wyroku.
Z tych powodów, mając na uwadze zakaz zawarty wart. 454 § 2 k.p.k.w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 roku (akt oskarżenia wpłynął do Sądu w dniu 25 września 2012 roku), Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie do ponownego rozpoznania. Jednocześnie uwzględniając apelację prokuratora, z której wynika, że czyn oskarżonego należy zakwalifikować zgodnie z kwalifikacją przyjętą w akcie oskarżenia Sąd Odwoławczy nie uwzględnił argumentacji zawartej w apelacji obrońcy, który podnosił, że brak jest dowodów do przyjęcia, że oskarżony mógł nawet przypuszczać, że przedmiotowy laptop pochodził z kradzieży. Argumentację zawartą w apelacji obrońcy oskarżonego można ewemtualnie rozważyć dopiero po prawidłowej ocenie materiału dowodowego, w zależności od wniosków wynikających z tej oceny.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy winien ponownie w całości przeprowadzić przewód sądowy i postępowanie dowodowe, w trakcie którego winien wyjaśnić ujawnione rozbieżności w wyjaśnieniach oskarżonego i zeznaniach świadków, a następnie winien dokonać rzetelnej i kompleksowej analizy i oceny materiału dowodowego zgodnie z dyrektywami zawartymi wart. 5 § 2 k.p.k.i wart. 7 k.p.k.Po ewentualnym dojściu do przekonania, że wina oskarżonego nie budzi wątpliwości Sąd zobowiązany jest rozważyć, czy zebrane dowody pozwalają na zakwalifikowanie czynu oskarżonego zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.czy też zart. 292 § 1 k.k.
Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w wyroku.