Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
XI Wydział Karny
Sygnatura akt: XI W 3026/16
Data wyroku: 2017-10-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Michał Kowalski
Teza: przechowywanie towaru akcyzowego - papierosów bez polskich znaków akcyzy.

Sygn. akt XI W 3026/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 października 2017 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie XI Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Michał Kowalski
Protokolant: Karolina Szczęsna
przy udziale oskarżyciela publicznego:M. W.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 29 czerwca 2017 roku, 10 sierpnia 2017 roku, 27 września 2017 roku, 5 października 2017 roku wW.
sprawy przeciwkoŁ. K.
synowiS.iB.
urodzonemu (...)wW.
oskarżonego o to, że:
w dniu 11.03.2016 r. naAl. (...)wW.przechowywał towar akcyzowy w postaci 248 sztuk papierosów bez nazwy, bez polskich znaków akcyzy, stanowiący przedmiot czynu zabronionego określonego wart. 63 § 1 i 7 kks, gdzie należności z tytułu podatku akcyzowego wynoszą 206,00 zł,
tj. o wykroczenie skarbowe zart. 65 § 1 i 4 kks,

I
oskarżonegoŁ. K.uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu;

II
na podstawieart. 230 § 2 kpkw zw. zart. 113 § 1 kkszwraca oskarżonemu dowody rzeczowe ujęte w wykazie na k. 27 akt sprawy niniejszej pod poz. 1-2;

III
na podstawieart. 632 pkt 2 kpkw zw. zart. 113 § 1 kksokreśla, że koszty procesu ponosi Skarb Państwa;

IV
na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 kpkw zw. zart. 113 § 1 kkszasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. H.kwotę 792 (siedemset dziewięćdziesiąt dwa) zł + VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego.

Sygn. akt XI W 3026/16

UZASADNIENIE
Ł. K.został oskarżony o to, że w dniu 11 marca 2016 roku naAl. (...)wW.przechowywał towar akcyzowy w postaci 248 sztuk papierosów bez nazwy, bez polskich znaków akcyzy, stanowiący przedmiot czynu zabronionego określonego wart. 63 § 1 i 7 kks, gdzie należności z tytułu podatku akcyzowego wynoszą 206 zł, to jest o wykroczenie skarbowe zart. 65 § 1 i 4 kks.
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 11 marca 2016 roku wAl. (...)wW.pełniący służbę funkcjonariusze PolicjiW. R.iJ. F.zauważyli oskarżonegoŁ. K., który zaczepiał przechodniów w okolicach przejścia podziemnego przez ulicę. Postanowili go wylegitymować. W toku przeszukania ujawnili w kieszeniach kurtki i plecaku oskarżonego foliowe opakowania z luźno ułożonymi papierosami – 12 opakowań, w których znajdowało się łącznie 209 sztuk papierosów z symbolem(...)oraz 39 sztuk papierosów z symbolem(...).
Były to papierosy samodzielnie wyprodukowane przez oskarżonego z tytoniu i bibułek (gilz) na własny użytek.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody:

1
wyjaśnienia oskarżonegoŁ. K.: k. 264,

2
zeznania świadkaW. R.: k. 287, 13-14,

3
zeznania świadkaJ. F.: k. 303,

4
protokół zatrzymania osoby: k. 3-5,

5
protokół przeszukania osoby: k. 9-11,

6
protokół oględzin: k. 31-32.

OskarżonyŁ. K.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu wykroczenia skarbowego. Wyjaśnił, że z kolegą ukręcił sobie przedmiotowe papierosy na własny użytek z zakupionego przez siebie tytoniu. Nie handlował tymi papierosami (k. 264).
Sąd zważył, co następuje:
OskarżonemuŁ. K.nie można przypisać zarzucanego mu wykroczenia skarbowego zart. 65 § 1 i 4 kks.
Sąd uznaje wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne. Są one konsekwentne, jasne, logiczne i zgodne z doświadczeniem życiowym. Sam fakt zatrzymania oskarżonego i ujawnienia przy nim przedmiotowych papierosów nie jest między stronami sporny.
Oskarżony już w chwili zatrzymania oświadczył policjantom, że nie prowadzi sprzedaży i papierosy zostały wyprodukowane przez niego na własny użytek (zeznania świadkaW. R.– k. 13, zeznania świadkaJ. F.– k. 303). Powyższe potwierdził w toku wyjaśnień na rozprawie głównej (k. 264). Żaden inny dowód nie przeczy wersji oskarżonego, a dodatkowo jest ona zgodna z doświadczeniem życiowym. Częstą praktyką wśród palaczy papierosów jest samodzielna ich produkcja z zakupionego, będącego w powszechnym, legalnym obrocie, tytoniu i bibułek (gilz), jako tańszych i „zdrowszych” od gotowych. Także liczba zatrzymanych paczek papierosów (12) wskazuje, że jest to zapas wystarczający na kilka - kilkanaście dni dla standardowego palacza papierosów.
Wiarygodne są zeznania funkcjonariuszy Policji, którzy zatrzymali oskarżonego z przedmiotowymi papierosami. Są one niesporne co do samego faktu zatrzymania i ujawnienia u oskarżonego papierosów. Znajdują potwierdzenie w protokole zatrzymania osoby, protokole przeszukania osoby. Z zeznańW. R.wynika, że „zauważył on z oddali mężczyznę, który zaczepiał przechodniów i coś im oferował” (k. 13). Zauważyć jednakże należy, że oskarżony nie został zatrzymany w trakcie dokonywania sprzedaży żadnego towaru, w szczególności przedmiotowych papierosów. Policjant wskazał jedynie na swoje wrażenie, określając zachowanie oskarżonego - którego obserwował „z oddali” - jako oferowanie coś przechodniom. Oskarżony równie dobrze mógł przechodniów o coś pytać. Podkreślić jeszcze raz należy, że oskarżony nie został zatrzymany przy sprzedaży przedmiotowych papierosów – nie taki zresztą zarzut mu postawiono, a ewentualne usiłowanie wykroczenia skarbowego na gruncieKodeksu karnego skarbowegonie jest karalne.
Sąd obdarzył walorem wiarygodności ujawnione protokoły i dokumenty zgromadzone w aktach sprawy - nie zachodzą bowiem żadne okoliczności mogące podważyć ich wiarygodność, a podczas rozprawy żadna ze stron ich nie zakwestionowała.
Sąd dał wiarę ujawnionym opiniom sądowo-psychiatrycznym odnośnie oskarżonego, albowiem zostały one sporządzone rzetelnie, zgodnie ze wskazaniami wiedzy i doświadczeniem zawodowym przez kompetentne osoby. Opinia biegłych jest jasna, pełna i nie zawiera sprzeczności. Wynika z niej, że stan psychicznyŁ. K.nie znosił ani nie ograniczał jego zdolności rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, a poczytalność oskarżonego w chwili czynu i prowadzonego postępowania nie budzi wątpliwości. Biegli nie stwierdzili uŁ. K.objawów choroby psychicznej, rozpoznali obniżenie sprawności intelektualnej na poziomie lekkiego upośledzenia, szkodliwe używanie alkoholu i zaburzenia osobowości (k. 208-209).
Oskarżonemu zarzucono popełnienia wykroczenia skarbowego zart. 65 § 1 i 4 kks, które popełnia ten, kto nabywa, przechowuje, przewozi, przesyła lub przenosi wyroby akcyzowe stanowiące przedmiot czynu zabronionego określonego wart. 63, art. 64 lub art. 73lub pomaga w ich zbyciu albo te wyroby akcyzowe przyjmuje lub pomaga w ich ukryciu, przy czym kwota podatku narażonego na uszczuplenie nie przekracza ustawowego progu.
Jest to paserstwo akcyzowe, czyli zachowanie godzące w mienie wierzyciela podatkowego. Przedmiotem wykonawczym tej formy paserstwa w odniesieniu do zarzutu przedstawionemu oskarżonemu są wyroby akcyzowe stanowiące przedmiot czynu zabronionego określonego wart. 63 § 1 i 7 kks(wydanie wbrew przepisom ustawy wyrobów akcyzowych, w stosunku do których zakończono procedurę zawieszenia poboru akcyzy, bez ich uprzedniego oznaczenia znakami akcyzy, przy czym należny podatek akcyzowy nie przekracza ustawowego progu).
Podobnie jak klasyczne paserstwo występujące wKodeksie karnym, także paserstwo akcyzowe ma charakter powszechny, zatem jego sprawcą może być każdy spełniający ogólne warunki przypisania odpowiedzialności karnej skarbowej, z wyjątkiem osób, które uczestniczyły w tym delikcie skarbowym, z którego pochodzą wyroby akcyzowe, będące przedmiotem paserstwa (zob. wyr. SN z 22.12.1986 r., I KR 45/86, OSNKW 1987, Nr 7–8, poz. 70).
Papierosy są wyrobami akcyzowymi w rozumieniuustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym(art. 2 ust. 1 pkt 1w związku z poz. 42 Załącznika nr 1 do ustawy). Produkcja wyrobów akcyzowych jest przedmiotem opodatkowania akcyzą (art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy).
Zauważyć jednakże należy, iż zgodnie z przepisem art. 99 ust. 1b ustawy - za produkcję papierosów nie uznaje się wytwarzania papierosów przez konsumenta ręcznie domowym sposobem w gospodarstwach domowych, a tak w ustalonych przez Sąd okolicznościach sprawy niniejszej właśnie było.
Mając na uwadze powyższe – niezależnie już od istoty paserstwa, które może popełnić jedynie ten, kto nie uczestniczył w tym delikcie skarbowym, z którego pochodzą wyroby akcyzowe, będące przedmiotem paserstwa, stwierdzić należy, że papierosy ujawnione uŁ. K.nie były przedmiotem czynu zabronionego określonego wart. 63 § 1 i 7 kks, a zatem nie można przypisać mu zarzucanego aktem oskarżenia wykroczenia skarbowego ani też żadnego innego w granicach zarzucanego mu czynu.
Ubocznie Sąd wskazuje oskarżycielowi, że – jak zaznaczył Sąd Apelacyjny w Szczecinie w uzasadnieniu wyroku z dnia 25 lutego 2016 roku, sygn. akt II Aka 226/15 (publ. KZS 2016 nr 7-8, poz. 105; Legalis), w odniesieniu do przestępstwa skarbowego zart. 65 § 1 kks: przestępstwo to nie może odnosić się do dowolnego przedmiotu akcyzowego, nieoznaczonego tym znakiem, ale tylko do przedmiotu czynu zabronionego określonego wart. 63, 64 lub 73 kks. Oczywistym jest, że przedmioty akcyzowe przemycone na terytorium Polski stanowią przedmiot przestępstwa skarbowego zart. 65 § 1 kks, gdyż zachowanie takie określone zostało wart. 63 § 2 kks. Większość pozostałych zachowań wskazanych wart. 63, 64 i 73 kksbądź odnosi się wprost do różnych alkoholi, bądź towarów, dla których zmieniono przeznaczenie akcyzowe oraz wydanych bez upoważnienia poza skład podatkowy. Żadne z tych zachowań nie dotyczy przypadku nielegalnej produkcji papierosów, gdyż papierosy takie stanowić będą przypadek przestępstwa skarbowego zart. 54 kks, zatem ich nabycie lub przewożenie nie będzie stanowiło przestępstwa zart. 65 kks.
Mając wszystkie powyższe okoliczności na względzie, należało zatemŁ. K.uniewinnić od wykroczenia skarbowego zart. 65 § 1 i 4 kks.
Zatrzymane papierosy zwróconoŁ. K.na podstawieart. 230 § 2 kpkw zw. zart. 113 § 1 kks.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawieart. 632 pkt 2 kpkw zw. zart. 113 § 1 kks.
Obrońcy z urzędu oskarżonego przyznano wynagrodzenie na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 kpkw zw. zart. 113 § 1 kks.
Wysokość wynagrodzenia dla obrońcy ustalono na podstawie § 17 ust. 2 pkt 2, § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.