Sąd Rejonowy w Grudziądzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 86/17
Data wyroku: 2017-09-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Gensikowski

Sygn. akt II K 86/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 września 2017 roku
Sąd Rejonowy w Grudziądzu Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SR Piotr Gensikowski
Protokolant: Wioletta Fabińska
po rozpoznaniu na rozprawie dnia 4 lipca 2017 r, 26 września 2017 r.
sprawy karnej z oskarżenia prywatnegoP. M.
przeciwko

M. M.

s.A.iG.z d.W.,urodz. (...)w m.Ł.,PESEL (...), zam.(...)gm.Ś., nie karanego

oskarżonego o to, że:
w dniu 13 lutego 2017 r. około godziny 10:15 złapał za szyjęP. M.i zaczął go dusić czym naruszył jego nietykalność cielesnątj. o czyn zart. 217 § 1 k.k.
ORZEKA:

I
OskarżonegoM. M.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. występku zart. 217 § 1 kki za to na podstawieart. 217 § 1 kkorazart. 33 § 1 i 3 kkwymierza mu karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej z nich za równoważną kwocie 20 zł (dwudziestu złotych)

II
Na podstawieart. 46§ 2 k.k.orzeka wobec oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnegoP. M.nawiązkę w kwocie 1000zł (jeden tysiąc złotych),

III
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. K.kwotę 444 zł (czterysta czterdzieści cztery złote) + 23 % podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżycielowi prywatnemu

IV
Zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnegoP. M.kwotę 300zł (trzystu złotych) tytułem zwrotu wydatków

V
Zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty oraz wydatków postępowania, których nie obejmuje ryczałt, obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
M. M.był przełożonymP. M.wfirmie (...)wL..
dowód:wyjaśnienia oskarżonegoM. M.(k. 29v.)
Dnia 13 lutego 2017 r. około godziny 10:15M. M.miał pretensje doP. M.o to, jak wykonał jego polecenie w zakresie sprzątania halę.
dowód: wyjaśnienia oskarżonegoM. M.(k. 29v.), zeznania świadkaP. M.(k. 30)
M. M.podszedł doP. M.i powiedział, że mu zaraz „przypierd…”, na co ten odpowiedział mu „spróbuj”, więcM. M.powiedział mu, że ma „spierdal…”.
dowód:zeznania świadkaP. M.(k. 30)
NastępnieM. M.wszedł zaP. M.do szatni, złapał go za szyję i zaczął go dusić.
dowód:zeznania świadkaP. M.(k. 30), zeznania świadkaT. B.(k. 32v.)
M. M.nie był karany za przestępstwa.
dowód:zapytanie o karalność (k. 15)
OskarżonyM. M.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu zabronionego i złożył wyjaśnienia (k. 29v.). Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, gdyż jego depozycje były sprzeczne z zeznaniami świadkaP. M.(k. 30). Zeznania tego świadka znajdują potwierdzenie w kopii karty informacyjnej (k. 3), z której wynika, że u pokrzywdzonego stwierdzono otarcia naskórka na szyi po palcach. Sąd dał wiarę temu dokumentowi albowiem żadna ze stron, ani Sąd z urzędu nie zakwestionował ich prawdziwości oraz autentyczności. Zeznania pokrzywdzonego znajdują również wsparcie w zeznaniach świadkaT. B.(k. 32v.), a częściowo także w zeznaniach świadkaR. D.(k. 33), którzy potwierdzili, że oskarżony złapał pokrzywdzonego.
M. M.został oskarżony przez oskarżyciela prywatnegoP. M.o to, że w dniu 13 lutego 2017 r. około godziny 10:15 złapał za szyjęP. M.i zaczął go dusić naruszając jego nietykalność cielesną, tj. czyn zabroniony zart. 217 § 1 k.k.
OskarżonyM. M.w swych wyjaśnieniach nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Oceniając wyjaśnienia oskarżonej w świetle zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego należało jednak przyjąć, że swym zachowaniem wyczerpał on znamiona występku określonego wart. 217 § 1 k.k.Wniosek ten wynikał z zeznań pokrzywdzonegoP. M., kopii karty informacyjnej, a także częściowo zeznań świadkaT. B., a częściowo także w zeznań świadkaR. D..
Występek określony wart. 217 § 1 k.k.jest zagrożony karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Rozważając w tych ramach wymiar kary wobec oskarżonego Sąd uwzględnił następujące okoliczności. Uwzględniając dyrektywę proporcjonalności kary do stopnia społecznej szkodliwości czynu przestępnego, Sąd na niekorzyść oskarżonego potraktował popełnienie przez niego czynu w miejscu pracy, a także umiejscowienie naruszenia nietykalności cielesnej pokrzywdzonego, gdyż szyja jest organem ważnym dla człowieka. W ramach oceny zachowania oskarżonego z punktu widzenia dyrektywy proporcjonalności kary do stopnia winy sprawcy Sąd na niekorzyść oskarżonego potraktował okoliczność, iż oskarżyciel swym zachowaniem nie sprowokował oskarżonego do naruszenia nietykalności cielesnej. Nienależyte wykonanie polecenia służbowego nie może być przecież traktowane jako usprawiedliwienie naruszenia nietykalności cielesnej w pracy. W ramach dyrektywy prewencji indywidualnej na korzyść oskarżonego Sąd potraktował natomiast uprzednią niekaralność za przestępstwo. Mając na względzie wszystkie powyżej opisane okoliczności Sąd uznał, że należało wymierzyć wobec oskarżonego na podstawieart. 217 § 1 k.k.karę 50 stawek dziennych grzywny. Wymiar tej kary odpowiada zdaniem Sądu stopniowi społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżoną, który należy ocenić jako niezbyt znaczny. W ocenie Sądu kara co do jej rodzaju i wymiaru nie przekracza stopnia winy oskarżonego, który należy uznać z kolei za dość znaczny. Sąd wymierzając karę grzywny w tym wymiarze wyszedł z przekonania, że jej rodzaj odpowiadają dyrektywie prewencji indywidualnej. Zdaniem Sądu poprzednia niekaralność oskarżonego za przestępstwo przemawia za tym, że czyn, który popełnił oskarżony miał charakter wyjątkowy i nie stanowił wyrazu tendencji do lekceważenia reguł współżycia społecznego. W świetle tych okoliczności nie ulega zatem wątpliwości, że dla powstrzymania oskarżonego przed popełnieniem innego lub podobnego przestępstwa za wystarczające należy uznać wymierzenie grzywny w wymierzonym wymiarze. W ocenie Sądu kara ta zdaje się wreszcie czynić zadość wskazaniom prewencji ogólnej, a mianowicie uzmysławia ona społeczeństwu, że naruszenie nietykalności cielesnej innej osoby spotyka się z natychmiastową reakcją organów wymiaru sprawiedliwości. Przy określeniu stawki dziennej kary grzywny Sąd miał na względzie okoliczności wymienione wart. 33 § 3 k.k.Dochody uzyskiwane przez oskarżonego z pracy uzasadniały ustalenie stawki dziennej kary grzywny w wysokości 20 zł (k. 29). Z tych wszystkich względów orzeczono jak w punkcie I-szym sentencji wyroku.
Celem wynagrodzenia pokrzywdzonemu doznanej przez niego krzywdzie sąd w punkcie II-gim wyroku na podstawieart. 46 § 2 k.k.orzekł na jego rzecz nawiązkę w kwocie 1000 złotych.
O kosztach pomocy prawnej udzielonej oskarżycielowi prywatnemu z urzędu orzeczono jak w punkcie III-cim wyroku.
O kosztach postępowania należnych oskarżycielowi prywatnemu orzeczono na podstawieart. 628 pkt 1 k.p.k.jak w punkcie IV-tym wyroku. Rozstrzygnięcie w tym zakresie obejmuje równowartość kosztów postępowania uiszczoną przez oskarżyciela przy wniesieniu aktu oskarżenia (300 złotych).
Sąd w punkcie V-tym wyroku na podstawieart. 624 k.p.k.w zw. zart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(t.j. z 1983 r. Dz. U. Nr 46, poz. 223 ze zm.) zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty oraz wydatków postępowania, ponad kwotę ryczałtu, z uwagi na to, że ma ona na utrzymaniu trójkę małoletnich dzieci (k. 14).