Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 1033/16
Data wyroku: 2017-08-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Witkowski
Słowa kluczowe: Renta socjalna
Podstawa prawna: art. 4 ust. 1 ustawy o rencie socjalnej
Teza: Ubezpieczona wykazała całkowitą niezdolność do pracy, która powstała przez 18-tym rokiem życia.

Sygn. akt IV U 1033/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 sierpnia 2017r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSO Jacek Witkowski

Protokolant

st. sekr. sądowy Marzena Mazurek

po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2017 r. w Siedlcach na rozprawie
odwołaniaK. B.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
z dnia 29 listopada 2016 r. Nr(...)
w sprawieK. B.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do renty socjalnej
zmienia zaskarżoną decyzję i przyznajeK. B.prawo do renty socjalnej od dnia 01 sierpnia 2016 r. na stale.
Sygn. akt IV U 1033/16

UZASADNIENIE
Decyzją z 29 listopada 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS., działając na podstawieart. 4 ustawy z 27 czerwca 2003r. o rencie socjalnej(Dz. U. z 2013r. poz. 982 ze zm.), odmówiłK. B.prawa do renty socjalnej wskazując, że nie jest ona całkowicie niezdolna do pracy, co wynika z orzeczenia Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 22 listopada 2016r.
Odwołanie od w/w decyzji złożyła w imieniuK. B.jej matkaA. B., wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie renty socjalnej. Wskazano, żeK. B.została zaliczona do znacznego stopnia niepełnosprawności, co sprowadza całkowitą niezdolność do pracy (odwołanie k.1-2 a.s.).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując się na argumentację i przepisy prawa zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.4-5 a.s.).

Sąd ustalił i zważył, co następuje:
K. B.,ur. (...), ma 19 lat, a w roku szkolnym 2016/2017 była uczennicą III klasy Gimnazjum Specjalnego wchodzącego wskład Zespołu Szkół (...)wI..
W dniu 29 sierpnia 2016r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.wpłynął wniosek o rentę socjalną dlaK. B.(wniosek k.1-2 a.r.). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczoną na badanie przez lekarza orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 18 października 2016r. ustalił, że nie jest ona całkowicie niezdolna do pracy (orzeczenie lekarza orzecznika z 18.10.2016r. k.6 a.r.). Na skutek sprzeciwu od powyższego orzeczenia lekarza orzecznika,K. B.została skierowana na badanie przez komisję lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 22 listopada 2016r. stwierdziła, że nie jest ona całkowicie niezdolna do pracy. Komisja Lekarska rozpoznała u ubezpieczonej upośledzenie umysłowe – dolna granica lekkiego (sprzeciw od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS k.7 dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej; orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z 22.11.2016r. k.9 a.r.). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 29 listopada 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówiłK. B.prawa do renty socjalnej (decyzja z 29.11.2016r. k.10 a.r.).
Zgodnie zart. 4 ust.1 ustawy z 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej(t.j. Dz. U. z 2013 poz. 982 ze zm.), renta socjalna przysługuje osobie pełnoletniej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało: przed ukończeniem 18. roku życia lub w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej – przed ukończeniem 25. roku życia albo w trakcie studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej. Stosownie do treści art. 5 w/w ustawy, ustalenia całkowitej niezdolności do pracy dokonuje się na zasadach i w trybie określonych wustawie z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 887), przy czym zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy emerytalnej, całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy.
Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania od decyzji organu rentowego odmawiającejK. B.prawa do renty socjalnej wymagało ustalenia, czy ubezpieczona jest osobą całkowicie niezdolną do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało przed ukończeniem 18 roku życia albo później – w trakcie nauki w szkole – nie później niż przed ukończeniem 25 roku życia. W tym celu Sąd zasięgnął opinii biegłych odpowiednich specjalności, tj. psychiatry i psychologa. W opinii sporządzonej na podstawie przeprowadzonego badania oraz danych z akt sprawy biegli rozpoznali uK. B.upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym. Ubezpieczona jest dotknięta defektem intelektualnym od urodzenia. Aktualnie uczy się w szkole specjalnej wI., lecz pomimo nauki w słabym stopniu opanowała umiejętność czytania i pisania, nie rozumie tekstu pisanego, właściwie nie wykonuje działań arytmetycznych, nie zna się na pieniądzach. Samodzielnie nie opuszcza posesji, w której mieszka, nie robi zakupów, nie jest w stanie załatwiać samodzielnie spraw urzędowych. W codziennym życiu wymaga pomocy i ukierunkowania. Biegli zwrócili uwagę, że badanie psychologiczne przy użyciu testuW.wykazało u niej w skali ogólnej II=57, co odpowiada dolnej granicy upośledzenia umysłowego w stopniu lekkim. Natomiast opis jakościowy uzyskanych wyników wskazuje na upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym. Wynik psychometryczny badania nie może być jedynym wyznacznikiem oceny poziomu intelektualnego. W przypadku ubezpieczonej należało wziąć pod uwagę jej ogólne funkcjonowanie, a parametry te wyraźnie przemawiają za rozpoznaniem upośledzenia umysłowego w stopniu umiarkowanym. Biegli psychiatra i psycholog uznaliK. B.za trwale całkowicie niezdolną do pracy, przy czym niezdolność ta powstała przed 16 rokiem życia (opinia k. 14-15 a.s.). Po analizie całości dokumentacji medycznej organ rentowy zgodził się z powyższą opinią biegłych w zakresie aktualnie całkowitej niezdolności do pracy. Uwzględniając jednak młody wiek ubezpieczonej zakwestionował orzeczenie tej niezdolności na stałe. W opinii uzupełniającej biegli psychiatra i psycholog podkreślili, żeK. B.ujawnia niski poziom dojrzałości społecznej. W sferze emocjonalno-wolicjonalnej ujawnia dysfunkcje znacznie utrudniające jej nawiązywanie kontaktów z innymi osobami. Niedojrzałość społeczna ubezpieczonej przy współistniejącym deficycie funkcji poznawczych jest trwałym defektem psychicznym. Świadczy o tym brak postępu w zakresie wyżej wymienionych dysfunkcji i deficytów, pomimo nauki w szkole i oddziaływań wychowawczych. Zdaniem biegłych prognoza w tym zakresie jest niepomyślna. Ubezpieczona nigdy nie uzyska zdolności do samodzielnego myślenia zadaniowego, przewidywania skutków swego działania, wykorzystania nabytych doświadczeń, prowadzenia samodzielnie gospodarstwa domowego. Zdolności adaptacyjneK. B.z upływem lat nie poprawią się na tyle, by mogła wykonywać pracę zarobkową w warunkach chronionych (opinia uzupełniająca k. 37 a.s.).
Sąd podzielił w całości stanowisko biegłych psychiatry i psychologa zawarte w sporządzonej opinii i opinii uzupełniającej, które oceniono jako spójne, logiczne i należycie uzasadnione. Ostatecznie po sporządzeniu opinii uzupełniającej żadna ze stron nie kwestionowała w/w opinii, w tym organ rentowy nie zgłaszał do niej żadnych uwag. Wobec powyższego – za dowodem z opinii biegłych psychiatry i psychologa – Sąd uznałK. B.za trwale całkowicie niezdolną do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało przed ukończeniem 16. roku życia.
Całokształt okoliczności sprawy pozwolił zatem ustalić, że ubezpieczona spełnia wszystkie przesłanki niezbędne do przyznania prawa do renty socjalnej, która przysługuje jej na stałe od dnia 1 sierpnia 2016r., tj. od miesiąca złożenia wniosku o to świadczenie.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawieart.47714§ 2 kpczmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji wyroku.