Sąd Rejonowy w Kłodzku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1894/16
Data wyroku: 2017-03-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Karp
Słowa kluczowe: Odszkodowanie

Sygn. akt I C 1894/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 marca 2017 r.

Sąd Rejonowy w Kłodzku I Wydział Cywilny

w składzie:
Przewodniczący: SSR Ewa Karp
Protokolant: st. sekr. sąd. Ewelina Tekieli
po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2017 r. w Kłodzku
na rozprawie sprawy z powództwa(...) S.A.z siedzibą wW.
przeciwkoG. B.
o zapłatę 5.500,00 zł

I
zasądza od pozwanegoG. B.na rzecz strony powodowej(...) S.A.z siedzibą wW.kwotę 5.500,00 zł (pięć tysięcy pięćset złotych 00/100), płatną w jedenastu ratach po 500,00 zł, począwszy od kwietnia 2017 r. do 20 dnia każdego następującego po sobie miesiąca z odsetkami ustawowymi w przypadku zwłoki w terminie płatności którejkolwiek z rat;

II
nie obciąża pozwanego kosztami procesu;

III
wyrokowi w pkt I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

UZASADNIENIE
(...) S.A.wW.wniósł o zasądzenie odG. B.kwoty 5.500 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 1 listopada 2014 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. i z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty oraz kosztami postępowania.
W uzasadnieniu strona powodowa wskazała, że pozwany 4 marca 2014 r. wN.na skrzyżowaniuul. (...)oraz(...), kierując po drodze publicznej pojazdem markiO. (...)onr rej. (...), znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, nie udzielił pierwszeństwa przejazdu, w wyniku czego doprowadził do zderzenia z samochodem markiV. (...)onr rej. (...), czym spowodował zagrożenie w ruchu drogowym m.in. dlaŁ. G. (1), a o winie pozwanego świadczy prawomocny wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 7 maja 2014 r., o sygn. akt(...).
Pojazd, którym kierował pozwany w dniu zdarzenia, posiadał ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych u strony powodowej, która w toku postępowania likwidacyjnego wypłaciła poszkodowanemuŁ. G. (1)kwotę 5.500 zł.
Strona powodowa wskazała, że dochodzi zwrotu wypłaconego świadczenia z uwagi na okoliczność, że pozwany doprowadził do zdarzenia, będąc w stanie po użyciu alkoholu.
Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym w Kłodzku, w dniu 19 kwietnia 2016 r.,
w sprawie o sygn. akt(...), wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, zgodnie z żądaniem pozwu.
Pozwany złożył sprzeciw od opisanego nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości i wniósł o oddalenie powództwa w całości i w uzasadnieniu wskazał, że bezsporny jest fakt, że uczestniczył w zdarzeniu drogowym w dniu 4 marca 2014 r., do którego się przyczynił. Stwierdził jednak, że nigdy, wbrew twierdzeniom powoda, nie został wezwany do zapłaty, bowiem wezwania jak wynika z akt sprawy skierowane zostały na adres poszkodowanegoŁ. G. (1), a nie na adres pozwanego. Wskazał nadto, odnośnie terminu liczenia odsetek, że nigdy nie otrzymał wezwania do zapłaty, a zatem termin ten winien liczyć się od kolejnego dnia po wskazanym w terminu płatności żądanej kwoty.
Na rozprawie pozwany uznał powództwo do kwoty 5.500 zł, bez odsetek i wskazał, że obecnie jest bezrobotny, zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy i zaproponował 12 rat i podał, ze gdyby otrzymał wezwanie do zapłaty wcześniej zapłaciłby jednorazowo, bo jego sytuacja majątkowa była wcześniej znacznie lepsza.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Pozwany zamieszkuje wN.przyul (...). Adres ten wskazano w aktach sprawy(...), w której Sąd Rejonowy w Kłodzku wydał wyrok nakazowy uznając pozwanego za winnego wykroczenia z art. 86 par. 2 kw.
W wyniku na ruszenia przez pozwanegoG. B., znajdującego się w stanie po użyciu alkoholu, zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym, poszkodowanyŁ. G. (1)doznał otwartej rany głowy oraz skręcenia i naderwania odcinka szyjnego kręgosłupa.
Strona powodowa wypłaciła poszkodowanemu czynem pozwanego kwotę 5 500 zł jako odszkodowanie wynikające z zawartej ugody
Dowód:
- weryfikacja adresu K- 52, 53

-

informacja K- 23

karta informacyjna leczenia szpitalnego K- 18-22

Sprzeciw K- 55-58

Przesłuchanie świadkaŁ. G. (1)K- 224

Wezwania do zwrotu kwoty 5500 zł, wypłaconej poszkodowanemu, z dnia 17 października 2014 r. oraz z dnia 12 listopada 2014 r. wysłane zostały przez stronę powodową do pozwanego na adres:N.ul. (...). Nie był to adres pozwanego, lecz adres poszkodowanegoŁ. G. (1), zamieszkującego przyul. (...)wN..
WN.brak jest ulic o nazwach :A.iG., na które kierowana była korespondencja do pozwanego, co Sądowi znane jest z urzędu.
Pozew skierowany do Sądu 15 kwietnia 2016 roku zawiera nieistniejący adresul. (...)jako adres pozwanego, a jego weryfikacji, na podstawie bazyP., dokonano w Sądzie dopiero przy próbie doręczenia nakazu zapłaty.
Dowód:
- druk zgłoszenia szkody K- 8- 11

-

wezwania do zapłaty – k. 36- 38;

zgłoszenie szkodyŁ. G.– k. 30 – 35;

weryfikacja adresu K- 52, 53

przesłuchanie pozwanego - k. 104 i 104 odwrót i k. 224 i 224 odwrót.

W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył:
Roszczenie jest uzasadnione w myśl przepisu art. )art. 43. Ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnychco do zasady i kwoty głównej 5 500 zł. Roszczenie o zapłate 5 500 zł zostało także uznane przez pozwanego na rozprawie.
Zgodnie z przytoczonym przepisem: Zakładowi ubezpieczeń oraz Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu, w przypadkach określonych w art. 98 ust. 2 pkt. 1, przysługuje prawo dochodzenia od kierującego pojazdem mechanicznym zwrotu wypłaconego z tytułu ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych odszkodowania, jeżeli kierujący: 1) wyrządził szkodę umyślnie, w stanie po użyciu alkoholu lub w stanie nietrzeźwości albo po użyciu środków odurzających, substancji psychotropowych lub środków zastępczych w rozumieniu przepisów o przeciwdziałaniu narkomanii.
Strona powodowa wykazała istnienie przesłanek w zakresie zapłaty przez sprawcę wykroczenia - pozwanegoG. B.kwoty 5 500 zł, którą wypłaciła poszkodowanemu.
Pozwany wykazał jednakże nieprawidłowości w doręczaniu wezwań do zapłaty dochodzonej kwoty, obecne również w pozwie w postaci posługiwania się przez stronę pozwana w wezwaniu i pozwie albo adresem poszkodowanego albo adresem w ogóle nie istniejącym.
Pozwany wykazał trudna sytuacje materialną, a złożony sprzeciw zawierał głównie zarzuty pod adresem strony pozwanej związane z nieprawidłowością doręczeń oraz kwestionowanie liczenia odsetek wobec nieskutecznego wezwania.
W toku procesu pozwany uznał nadto powództwo w zakresie zapłaty 5 500 zł wnioskując o rozłożenie na raty zasadzonego świadczenia i w tym zakresie nadany został rygor natychmiastowej wykonalności na podstawieart. 333.§ 1pkt.. 2k.p.c.
Zdaniem Sądu wniosek o rozłożenie na raty jest uzasadniony sytuacją finansową pozwanego wykazaną w oświadczeniu majątkowym.
Zgodnie z art.Art. 320. K.p.c.W szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie, a w sprawach o wydanie nieruchomości lub o opróżnienie pomieszczenia - wyznaczyć odpowiedni termin do spełnienia tego świadczenia.
Okoliczności pozwalające na zakwalifikowanie określonego wypadku jako szczególnie uzasadnionego mogą wynikać głównie ze stanu majątkowego stron, ich sytuacji rodzinnej lub zdrowotnej oraz z doraźnych – stwierdzonych przez sąd – trudności ze spełnieniem świadczenia w terminie wynikającym z treści roszczenia. Chodzi zwłaszcza o wypadki, w których spełnienie zasądzonego świadczenia byłoby dla pozwanego niemożliwe do wykonania albo bardzo utrudnione lub narażałoby jego bądź jego bliskich na niepowetowane szkody. Trudności w spełnieniu świadczenia mogą być subiektywne, wynikające z indywidualnych cech i zachowań stron, a także obiektywne, spowodowane np. zjawiskami przyrodniczymi, sytuacją gospodarczą lub innymi czynnikami samoistnymi, niezależnymi od stron. Należy jednak wykluczyć trudności spowodowane przez dłużnika i przez niego „zawinione", szczególnie w celu odwleczenia spełnienia świadczenia.
W piśmiennictwie przyjmuje się, że szczególnie uzasadniony wypadek może wynikać także z potrzeby usprawnienia i urealnienia wykonalności orzeczenia oraz uniknięcia egzekucji oraz jej dolegliwości i kosztów, a przez to zwiększenia szansy wierzyciela na uzyskanie zaspokojenia (A. Ratajczak, Prawo sędziowskie przewidziane w art. 320 k.p.c. jako podstawa orzekania w postępowaniu cywilnym (w:) A. Doczekalska (red.), Z zagadnień współczesnego prawa polskiego, Warszawa 2011, s. 381; E. Gapska, Glosa do uchwały SN z dnia 15 grudnia 2006 r., III CZP 126/06, OSP 2010, z. 4, poz. 44).
Mając powyższe na uwadze Sąd rozłożył zasądzoną kwotę na 12 rat, by urealnić wykonalność orzeczenia.
W zakresie nie obciążania pozwanego kosztami i terminu liczenia odsetek Sąd uznał, ze sprawa nie znalazłaby się w Sądzie w przypadku prawidłowego doręczenia wezwania do zapłaty. Jak wyjaśnił pozwany jego sytuacja majątkowa wcześniej była dobra, pracował za granicą i dokonałby spłaty w przypadku prawidłowego doręczenia wezwania.
Sąd uznał, ze w przedmiotowej sprawie zastosowanie ma przepisart. 102. K.p.c.wskazujący, że w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. W postanowieniu z dnia 5 sierpnia 1981 r. II CZ 98/81  Sąd Najwyższy wskazał:” Można uznać za sprzeczne z zasadami słuszności - i nie obciążyć pełnymi kosztami strony przegrywającej sprawę (art. 102 k.p.c.) - żądanie zapłaty kosztów procesu zgłoszone przez przeciwnika, który swym niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem wywołał proces i koszty połączone z prowadzeniem tego procesu.OSNC 1982/2-3/36.
Strona powodowa nie dołożyła należytej staranności wzywając pozwanego do zapłaty dochodzonej kwoty. Jak wynika z ustaleń stanu faktycznego już w sprawie karnej znany był adres pozwanego, a mimo to wezwania do zapłaty dochodzonej kwoty kierowane były najpierw na adres poszkodowanego, a następnie na dwa nieistniejące adresy wN.. Strona pozwana nawet pozew wniosła przeciwko pozwanemu, wskazując nieprawidłowy, nieistniejący adres i okoliczności te, zdaniem Sądu pozwalają na nie obciążenie kosztami pozwanego, który uznał powództwo w toku sprawy wskazując, że gdyby dostał wezwanie nie doszłoby do wniesienia pozwu.