Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1532/16
Data wyroku: 2016-12-16 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Księgi wieczyste
Podstawa prawna: art. 626^8^ k.c.

Sygn. akt III Ca 1532/16

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 czerwca 2016 roku w sprawie o sygn. akt Dz. Kw. 7502/16 z wniosku GminyO.z udziałemB. Ż.iM. Ż.o wpis, na skutek skargi uczestników z dnia 21 kwietnia 2016 roku na wpis referendarza sądowego dokonany w dniu 5 kwietnia 2016 roku w dziale Ikw (...)na podstawie wniosku nr dz.kw.846/16, Sąd Rejonowy w Zgierzu utrzymał w mocy zaskarżony wpis referendarza sądowego (pkt. 1) oraz ustalił, że każdy z uczestników we własnym zakresie ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie.
Apelację od powyższego orzeczenia wnieśli uczestnicyB. Ż.iM. Ż., zaskarżając go w całości, zarzucając mu naruszenie przepisuart. 626(8) § 2 k.p.c.polegające na jego błędnej wykładni, skutkującej uznaniem, iż Sąd nie jest zobowiązany do uwzględniania stanu faktycznego oraz okoliczności w sprawie, w której dokonano wpisu w księdze wieczystej, a jedynie uznanie, iż Sąd bada treść i formę wniosku z pominięciem ogólnych przesłanek rozstrzygnięcia. Tym samym wnieśli o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez wykreślenie wpisu referendarza sądowego, dokonanego w dniu 5 kwietnia 2016 r. na podstawie wniosku nr dz.kw. 846/16, ewentualnie uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, a także zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie jest zasadna i podlega oddaleniu.
Uznając ustalenia faktyczne poczynione w postępowaniu pierwszoinstancyjnym za prawidłowe, Sąd Okręgowy w pełni je podziela i przyjmuje za własne.
Wskazać należy, że apelacja uczestników postępowaniaB. Ż.iM. Ż.od postanowienia Sądu Rejonowego w Zgierzu z dnia 20 czerwca 2016 roku wydanego w sprawie o sygn. akt Dz. Kw. 7502/16 dotyczy jedynie jednego zarzutu, tj. naruszeniaart. 6268§ 2 k.p.c.polegającego na błędnej jego wykładni skutkującej uznaniem, iż Sąd nie jest zobowiązany do uwzględniania stanu faktycznego oraz okoliczności w sprawie, w której dokonano wpisu w księdze wieczystej, a jedynie uznanie, iż Sąd bada treść i formę wniosku z pominięciem ogólnych przesłanek rozstrzygnięcia. W ocenie apelujących Sąd I instancji niesłusznie orzekł o utrzymaniu w mocy wpisów referendarza sądowego, wskazując, że są oni właścicielami spornychdziałek oznaczonych numerami (...)na prawach wspólności ustawowej. Sąd zaś pominął wbrew zobowiązaniu wynikającemu z treści przepisuart. 6268§ 2 k.p.c.uwzględnienia stanu faktycznego oraz okoliczności w sprawie, w której dokonano wpisu w księdze wieczystej, podnosząc jednocześnie, że Sąd poprzestał jedynie na zbadaniu treści i formy wniosku z pominięciem ogólnych przesłanek rozstrzygnięcia, wskazując przy tym, że nie toczyło się nigdy postępowanie o wywłaszczenie ww. działek, w związku z czym brak jest podstaw do odłączania ww. działek zksięgi wieczystej oznaczonej nr (...). W ocenie apelujących działki objęte wnioskiem GminyO.stanowią ich własność, a tym samym winni oni figurować w księdze wieczystej prowadzonej dla tychże działek jako ich właściciele.
Z powyższym zarzutem nie można się zgodzić. W istocie zaprezentowana w ramach podniesionego zarzutu argumentacja stanowi powtórzenie wątpliwości zgłoszonych w toku postępowania pierwszoinstancyjnego, które wyczerpująco zostały omówione w pisemnych motywach zaskarżonego orzeczenia.
Przede wszystkim wskazać należy, że wedługart. 6268§ 2 k.p.c.rozpoznając wniosek o wpis, sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Powołany przepis określa zakres kognicji sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym. Badanie to ogranicza się do okoliczności przytoczonych we wniosku oraz legitymacji wnioskodawcy, a także wymogów formalnych wniosku. Nie obejmuje natomiast badania ani rozstrzygania jakichkolwiek sporów o istnienie lub nieistnienie prawa, które ma być wpisane czy też wykreślone, zarówno w charakterze przesłanki rozstrzygnięcia, jak i samego rozstrzygnięcia (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2011 r., V CSK 235/10, LEX nr 785890). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, obowiązek badania treści dokumentu dołączonego do wniosku o wpis mieści w sobie również konieczność oceny, czy dokument ten stanowi uzasadnioną podstawę wpisu. W konsekwencji sąd jest obowiązany badać czynność materialną stanowiącą podstawę wpisu nie tylko pod względem formalnoprawnym, lecz także pod względem jej skuteczności materialnej. Powinien zatem zbadać, czy czynność ta uzasadnia powstanie, zmianę lub wygaśnięcie prawa, które ma być wpisane do księgi wieczystej lub z niej wykreślone. Musi ocenić, czy prawo, które ma być wpisane, zostało ważnie ustanowione. Trzeba jednak podkreślić, że podstawę tej oceny stanowić mogą wyłącznie ustalenia dokonane na podstawie treści wniosku, treści dołączonych do niego dokumentów oraz treści księgi wieczystej. W postępowaniu wieczystoksięgowym bowiem sąd nie może prowadzić postępowania dowodowego wykraczającego poza granice, które zostały zakreślone wart. 6268§ 2 KPCani uwzględniać dalszych okoliczności niewynikających z wskazanych w tym przepisie dowodów (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 1955 r., II CO 116/54, OSNCK 1956, nr 1, poz. 15, z dnia 25 lutego 1963 r., III CR 177/62, OSNCP 1964, nr 2, poz. 36, z dnia 18 listopada 1971 r., III CRN 338/71, OSNCP 1972, nr 6, poz. 110, z dnia 13 lipca 1984 r., IV CR 343/84, OSNCP 1985, nr 7, poz. 92 i z dnia 20 lutego 2003 r., II CKN 1237/00, oraz uchwały Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 1990 r., III CZP 14/90, Rej. 1991, nr 1, s.129, z dnia 20 lipca 1995 r., III CZP 88/95, OSNC 1995, nr 11, poz. 163, z dnia 22 maja 1996 r., III CZP 50/96, OSNC 1996, nr 11, poz. 141 i z dnia 17 stycznia 2003 r., III CZP 79/02, OSNC 2003, nr 11, poz. 142, postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 12 maja 2016 r., I CSK 207/15, Legalis numer 1488798; z dnia 20 stycznia 2016 roku IV CSK 438/15, Legalis numer 1460671).
Wymieniony przepis uwzględnił Sąd pierwszej instancji i respektującej wynikającego z niego zasady zasadnie uznał brak podstaw do uchylenia bądź zmiany zaskarżonych wpisów. Apelacja uczestników postępowania jest niezasadna i wykracza poza przesłanki wskazanewart. 6268§ 1 k.p.c.
Przede wszystkim wbrew stanowisku strony apelującej istniały podstawy do dokonania w dziale Ikw (...)wpisu polegającego na ujawnieniu w miejscedziałki numer (...)działek oznaczonych numerami (...). Oceny tej nie zmienia argumentacja, iż apelujący są właścicielami nieruchomości.
Wskazać należy, że zgodnie zart. 27 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece(tekst jedn. z 2001 r., Dz. U. Nr 124, poz. 1361 ze zm.) w razie niezgodności danych katastru nieruchomości z oznaczeniem nieruchomości w księdze wieczystej sąd rejonowy dokonuje – na wniosek właściciela nieruchomości lub wieczystego użytkownika – sprostowania oznaczenia nieruchomości na podstawie danych katastru nieruchomości. Podkreślenia wymaga, że dział I-O księgi wieczystej nie jest przeznaczony do wpisów praw, lecz do wpisywania danych faktycznych dotyczących numeru, powierzchni, położenia i sposobu korzystania z nieruchomości. Treść wpisów w tym dziale powinna być zgodna z danymi z katastru nieruchomości; wpisy te nie są objęte domniemaniem prawdziwości zart. 3u.k.w.h. i mogą być sprostowane w trybieart. 62613§ 2 k.p.c.z urzędu lub na wniosek albo - w razie niezgodności danych widniejących w katastrze nieruchomości z oznaczeniem nieruchomości w dziale I-O księgi wieczystej - na podstawie art. 27 u.k.w.h. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2006 r., V CSK 284/06, niepubl.). Stosownie do art. 27 ust. 1 tej ustawy, w razie niezgodności danych katastru nieruchomości z oznaczeniem nieruchomości w księdze wieczystej sąd rejonowy dokonuje - na wniosek właściciela nieruchomości lub wieczystego użytkownika - sprostowania oznaczenia nieruchomości na podstawie danych katastru nieruchomości. 2. sprostowanie, o którym mowa w ust. 1, może być dokonane także z urzędu, na skutek bezpośredniego sprawdzenia danych w bazie danych katastru nieruchomości lub zawiadomienia jednostki prowadzącej kataster nieruchomości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 2015 roku, V Cz 3/15, Lex numer 1678971).
W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca jak słusznie uznał Sąd I instancji wykazał, że dokonane zostały zmiany dotyczące oznaczenia nieruchomości, czego konsekwencją jest ujawnienie aktualnego oznaczenia w księdze wieczystej zgodnie z przedłożonymi dokumentami geodezyjnymi. Do wniosku dołączono mapę do celów prawnych z projektem podziału nieruchomości przyjęta do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego w dniu 8 sierpnia 2005 roku za nr 062-(...), wypisy z rejestru gruntów numer(...).1.70.2016,(...).1.69.2016 i(...).1.68.2016 oraz decyzjaW.GminyO.z dnia 19 sierpnia 2005 roku nr ON-7010-(...)akta kw LD1G/00104549/7. Sąd Rejonowy dokonał sprostowania oznaczenia nieruchomości na podstawie powyższych danych wskazanych w dokumentach w sposób prawidłowy.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy oddalił apelację na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.