Sąd Apelacyjny w Krakowie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUz 98/17
Data wyroku: 2017-07-04 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Bożena Lichota, Iwona Łuka-Kliszcz, Dariusz Płaczek

Sygn. akt III  AUz 98/17

POSTANOWIENIE

Dnia 4 lipca 2017 r.
Sąd Apelacyjny w Krakowie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Iwona Łuka-Kliszcz

Sędziowie:

SSA Dariusz Płaczek (spr.)
SSA Bożena Lichota

Protokolant:

st.sekr.sądowy Elżbieta Bałaban

po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wnioskuA. Ś.
przeciwko   Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wN.
o rentę rodzinną
na skutek zażalenia wnioskodawczyniA. Ś.
na postanowienie Sądu Okręgowego w Nowym Sączu Wydziału IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 8 marca 2017 r. sygn. akt IV U 1001/16
p o s t a n a w i a :

o d d a l i ć zażalenie.
Sygn. akt III AUz 98/17

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział VIII Ubezpieczeń Społecznych pkt. 2. postanowienia z dnia 8 marca 2017 r. zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wN.na rzeczA. Ś.kwotę 360,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w sprawie z odwołania od decyzji organu rentowego odmawiającej jej prawa do renty rodzinnej.
Motywując rozstrzygnięcie o kosztach postępowania Sąd Okręgowy powołał się jedynie na zasadę odpowiedzialności za wynik procesu przewidzianą wart. 98 k.p.c.i obciążył organ rentowy obowiązkiem zwrotu kosztów na rzecz wnioskodawczyni. Zaś wysokość tych kosztów Sąd Okręgowy ustalił w oparciu o § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.), tj. w kwocie 360,00 zł.
Wzażaleniuwnioskodawczyni zaskarżyła pkt. 2. postanowienia Sądu pierwszej instancji domagając się jego zmiany i zasądzenia na jej rzecz kwoty 4.800,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz zasądzenie zwrotu kosztów postepowania zażaleniowego. Skarżąca zarzuciła naruszenie § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.) poprzez jego niezastosowanie i określenie kosztów zastępstwa procesowego stosownie do brzmienia § 8 ust. 2 tego rozporządzenia.
W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że w zakresie rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postepowania w niniejszej sprawie winien mieć zastosowanie § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie i wysokość tych kosztów powinna zostać ustalona w kwocie 4.800,00 zł w oparciu o zasadę zart. 22 k.p.c., tj. od wartości przedmiotu sporu obliczonej jako suma świadczeń za jeden rok. Powołała się w tym względzie na uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2016 r. (III UZP 2/16), podkreślając, że przewidziano w niej zasadę obliczania wysokości kosztów zastępstwa procesowego w oparciu o stawki minimalne zależne od wartości przedmiotu sporu.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Niesporne jest, że w niniejszej sprawie o prawo do renty rodzinnej w wyniku ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 8 marca 2017 r. umorzył postępowanie wobec wydania przez organ rentowy decyzji o przyznaniu wnioskodawczyni świadczenia rentowego. Wnioskodawczynię należy wiec traktować jako stronę, która wygrała spór w głównym przedmiocie (skoro organ rentowy wydał decyzję zgodną z żądaniem jej odwołania), a zatem zgodnie z zasadą, że strona przegrywająca zobowiązana jest zwrócić swemu przeciwnikowi poniesione przez niego koszty procesu –art. 98 § 1 k.p.c., to wnioskodawczyni należy się zwrot kosztów procesu.
Jedynymi kosztami, jakie poniosła wnioskodawczyni było wynagrodzenie reprezentującego ją adwokata, którego wysokość winna być ustalona w oparciu o minimalne stawki określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.) – w brzmieniu obowiązującym do dnia 26 października 2016 r. (z uwagi na treść § 2 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie – Dz. U. z 2016 r., poz. 1668). Jeżeli chodzi o sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, rozporządzenie to w § 9 ust. 2 przewidywało stawkę minimalną wynoszącą 360,00 zł dla spraw o świadczenia pieniężne z ubezpieczenia społecznego i zaopatrzenia emerytalnego. Skoro zaś przedmiotem sporu w niniejszej sprawie była kwestia prawa do renty rodzinnej, czyli niewątpliwie świadczenia z ubezpieczenia społecznego, to określenie kosztów zastępstwa procesowego w oparciu o tenże § 9 ust. 2 było jak najbardziej zasadne. Nie ma racji skarżąca, zarzucając w zażaleniu w istocie, że sprawa niniejsza nie jest sprawą o świadczenie z ubezpieczenia społecznego, ale o zapłatę ze stosunku ubezpieczenia społecznego. Bezpodstawnie przy tym powołuje się na mającą moc zasady prawnej uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2016 r. (III UZP 2/16, OSNP 2017, nr 1, poz. 6). Uchwała ta zapadła na gruncie poprzednio obowiązującegorozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(jednolity tekst: Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.), gdzie istniały wątpliwości co do stosowania § 11 ust. 2 tego rozporządzenia (oraz mającego analogiczne brzmienie§ 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu– tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 461, ze zm.) w sprawach, w których istotą sporu nie jest prawo do określonego świadczenia z ubezpieczenia społecznego – np. emerytury lub renty jak w niniejszej sprawie – ani też określona kwota pieniężna (jak w sprawie o zapłatę składek), lecz kwestia ustalenia istnienia, bądź nieistnienia stosunku ubezpieczenia (podleganie ubezpieczeniom społecznym), czy też wysokość kapitału początkowego. Wówczas rozważana była możliwość zastosowania § 5 omawianego rozporządzenia z którego wynika, iż wysokość stawek w sprawach w nim nieokreślonych ustala się, przyjmując za podstawę stawkę w sprawach o najbardziej zbliżonym rodzaju. W powołanej uchwale Sąd Najwyższy ostatecznie przyjął, że taką sprawą o najbardziej zbliżonym rodzaju jest sprawa o zapłatę (§ 6 cytowanego rozporządzenia), gdzie wynagrodzenie adwokata ustala się od wartości przedmiotu sporu (podobne stanowisko Sąd Najwyższy wyrażał także w swoich wcześniejszych orzeczeniach, m.in. w postanowieniu z dnia 18 października 2011 r., III UZ 23/11, OSNP 2012 nr 21-22, poz. 275 co do spraw o ustalenie wysokości kapitału początkowego). Zaś jak o tym była mowa na wstępnie, w sprawie niniejszej wątpliwości te nie występują, albowiem przedmiotem sporu jest prawo do świadczenia z ubezpieczenia społecznego – renta rodzinna. Zaś w takiej sprawie wysokość stawek minimalnych z tytuł zastępstwa procesowego została określona w jednej kwocie – 360,00 zł (w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem 26 października 2016 r.).
Należy zatem stwierdzić, że Sąd pierwszej instancji trafnie oparł orzeczenie o kosztach zastępstwa procesowego na treści § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie i zasadził od organu rentowego na rzecz wnioskodawczyni tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego kwotę 360,00 zł. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny, na zasadzieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.orzekł jak w sentencji.