Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 898/17
Data wyroku: 2017-09-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Alina Gałęzowska
Podstawa prawna: art. 723 k.c., art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 12 maja 2014 roku o kredyceie konsumenckim

Sygn. akt I C upr. 898/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 września 2017 r.
Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej Wydział I Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący SSR Alina Gałęzowska
Protokolant st. sekr. sądowy Marta Kluczyńska
po rozpoznaniu w dniu 22 września 2017 r. w Środzie Śląskiej na rozprawie
sprawy z powództwa(...)Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą wW.
przeciwkoŁ. P.
o zapłatę

I
zasądza od pozwanegoŁ. P.na rzecz strony powodowej(...)Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą wW.kwotę 1 775,67 zł (tysiąc siedemset siedemdziesiąt pięć złotych sześćdziesiąt siedem groszy) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 12 października 2016 r. do dnia zapłaty;

II
zasądza od pozwanegoŁ. P.na rzecz strony powodowej(...)Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą wW.kwotę 1 247 zł (tysiąc dwieście czterdzieści siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt I C upr 898/17

UZASADNIENIE
Strona powodowa(...)Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą wW.wniosła w dniu 12 października 2016r. pozew przeciwkoŁ. P.w postępowaniu upominawczym o zasądzenie na jej rzecz nakazem zapłaty kwoty 1.775,67 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia powództwa do dnia zapłaty oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego, a także kwoty 17 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu strona powodowa podała, że w dniu 22 grudnia 2014r. podczas rozmowy telefonicznej pozwanyŁ. P.zawarł z(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąSpółka Jawnaumowę pożyczki o numerze (...). Rozmowa telefoniczna została nagrana, o czym pozwany został uprzednio powiadomiony. Pozwany został prawidłowo zweryfikowany, dobrowolnie podając dane osobowe. Umowa zawierała postanowienia dotyczące dokładnych warunków spłaty roszczenia w zakresie miejsca, kwot i terminów zaspokojenia roszczenia oraz informacje, co do możliwości odstąpienia pozwanego od warunków umowy pożyczki w terminie 14 dni. Zdaniem strony powodowej umowa pożyczki jest wiążąca i została zawarta na odległość w rozumieniuustawy z dnia 2 marca 2000r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny. Strona powodowa podała, że pozwany zobowiązał się do terminowego zwrotu udzielonej pożyczki wraz ze wszystkimi kosztami, opłatami oraz odsetkami w 24 ratach miesięcznych w wysokości po 119,98 zł. Oprocentowanie nominalne pożyczki naliczane od całkowitej kwoty pożyczki było stałe w okresie obowiązywania umowy i na dzień jej zawarcia wynosiło 11% w stosunku rocznym. W przypadku nieterminowej spłaty zadłużenia umowa zawarta między stronami przewidywała naliczanie odsetek karnych w wysokości stopy odsetek maksymalnych. Strona powodowa wskazała, że pozwany nie dokonał całkowitej spłaty zobowiązania. W związku z powyższym wezwała pozwanego do zapłaty należności. Z uwagi na brak reakcji pozwanego w dniu 08 marca 2016r. umowa pożyczki została wypowiedziana, a cała należna kwota wraz z odsetkami i kosztami stała się natychmiast wymagalna. Na kwotę żądania pozwu w wysokości 1.775,67 zł naliczoną na dzień sporządzenia pozwu składają się następujące należności: a) kwota 931,02 zł stanowiąca sumę wymagalnego kapitału b) kwota 43,70 zł stanowiąca opłatę przygotowawczą c) kwota 577,50 zł stanowiąca opłatę operacyjną za obsługę pożyczki d) kwota 61,07 zł stanowiąca odsetki umowne naliczone przed wypowiedzeniem zgodnie z umową e) kwota 12,44 zł stanowiąca odsetki karne naliczone zgodnie z umową f) kwota 82,50 zł stanowiąca koszty za czynności windykacyjne naliczone zgodnie z umową g) kwota 67,44 zł stanowiąca odsetki naliczone po wypowiedzeniu umowy.
W dniu 11 września 2015r.(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąSpółka Jawna dokonała na rzecz strony powodowej przelewu wierzytelności przysługującej jej od pozwanego. Zbycie wierzytelności nastąpiło zgodnie zart. 509 k.c.oraz w oparciu o ustawę o funduszach inwestycyjnych w dnia 27 maja 2004r. Tym samym strona powodowa uzyskała legitymację procesową czynną w niniejszym postępowaniu. Zgodnie z § 4 pkt 7 umowy cesji wierzytelności pierwotny wierzyciel wystawił stosowane oświadczenie, w którym cedent potwierdził dokonany na rzecz cesjonariusza przelew wierzytelności wynikającej wumowy pożyczki numer (...). W dniu 01 lutego 2016r.(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąSpółka Jawna zostało przekształcone w(...) Finanse Spółka z o.o.
W dniu 20 grudnia 2016r. Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej, w sprawie o sygn. akt I Nc upr 1230/16 wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, uwzględniający w całości powództwo strony powodowej.
W dniu 24 stycznia 2017r. pozwany złożył sprzeciw od powyższego nakazu zapłaty, wnosząc o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od strony powodowej na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Zaprzeczył wszelkim twierdzeniom i faktom podnoszonym w pozwie. Zarzucił brak legitymacji czynnej strony powodowej. Podniósł, że dokument w postaci załącznika - aneksu do umowy przelewu wierzytelności został spreparowany i dodany na potrzeby procesu, a nadto, iż ostateczny wykaz wierzytelności, poświadczony za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika strony powodowej, nie zawiera podpisów. Pozwany zaprzeczył, że doszło do zawarcia rzekomej umowy pożyczki z cedentem(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółka jawna, zaprzeczając jednocześnie prawdziwości i autentyczności nagranej rozmowy telefonicznej dokumentującej zawarcie umowy. Zdaniem pozwanego strona powodowa nie wykazała, że doszło do zawarcia umowy pożyczki i na warunkach przez nią wskazanych, zaprzeczając, ażeby na nagraniu był głos pozwanego. Nadto pozwany zakwestionował fakt wypłaty pożyczki, zaprzeczając, ażeby cedent wykonał świadczenie pieniężne z rzekomej umowy pożyczki. W ocenie pozwanego nie mają żadnego waloru dowodowego dostarczone przez stronę powodowa niepodpisane dokumenty w postaci umowy pożyczki, zestawienia, nieokreślone wydruki. Pozwany zaprzeczył, aby otrzymał jakiekolwiek kwoty – oświadczając, iż nie przypomina sobie o takowych. Z ostrożności procesowej pozwany podniósł zarzut nadużycia prawa podmiotowego (art. 5 k.c.).
Pismem z dnia 07 lipca 2017r. strona powodowa podtrzymała żądanie zasądzenia kwoty 1.775,67 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia powództwa do dnia zapłaty oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wskazała, że środki z przyznanej umowy pożyczki zostały wpłacone na rachunek bankowy wskazany przez pozwanego, zaś cała kwota pożyczki stała się wymagalna z uwagi na zakończenie harmonogramu spłat. Podała, że dla wykazania legitymacji procesowej czynnej został przedłożony wyciąg z umowy sprzedaży wierzytelności oraz oświadczenie o cesji indywidualizujące wierzytelność dochodzoną pozwem. Wskazała, że przepisykodeksu cywilnegow zakresie umowy przelewu wierzytelności nie nakładają szczegółowych obowiązków dotyczących treści tej umowy. Zdaniem strony pozwanej dołączona do pozwu umowa cesji zawiera wszystkie essentalia negotii umowy sprzedaży wierzytelności. W ocenie strony powodowej zarzut pozwanego jest działaniem celowym, zmierzającym do przedłużenia procesu i wskazuje na zachowanie określone wart. 5 k.c., zmierzające do uchylenia się od spełnienia świadczenia, a pozwany był wielokrotnie informowany o wysokości zobowiązania tak przez pierwotnego wierzyciela jak i powoda. Podniosła, że zarzut pozwanego dotyczący wysokości roszczenia jest bezpodstawny. Powód wyjaśnił, że kwota opłaty przygotowawczej jest to opłata za udzielenie pożyczki, zaś kwota opłaty operacyjnej to opłata za obsługę pożyczki. Do opłaty za udzielenie pożyczki i do opłaty operacyjnej nie znajduje zastosowania przepisart. 359 § 2 k.k.normujący instytucję odsetek maksymalnych. Dodatkowo strona powodowa podkreśliła, że w aktualnie obowiązującej ustawie o kredycie konsumenckim, brak jest przepisu normującego maksymalną wysokość kosztów około pożyczkowych (opłat, prowizji, kosztów). Pozwanemu nadto została przedstawiona wysokość opłat ,które mogą zostać naliczone w przypadku zwłoki w spłacie oraz konieczności podjęcia działań mających na celu odzyskanie zadłużenia w postaci wysyłania monitów listownych, telefonicznych, sms, wizyt osobistych przedstawiciela strony powodowej. Podała, że przekazała pozwanemu formularz informacyjny oraz załącznik numer 1 opisujący opłaty „Tabela opłat i prowizji dla pożyczek gotówkowych”. Naliczone opłaty składają się na część zadłużenia opisaną jako kwota kosztów zapadłych. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego braku przekazania na rzecz pozwanego środków z przyznanej pożyczki strona powodowa przedłożyła potwierdzenie wypłaty środków na numer bankowy pozwanego. Ponadto wskazała, że pozwany nie przedstawił żadnych dokumentów na poparcie wysuwanych w piśmie procesowym zarzutów, a zgodnie zart. 6 kcciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Zdaniem strony powodowej zarzuty pozwanego służą wyłącznie uchyleniu się od spełnienia świadczenia.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
PozwanyŁ. P.wypełnił wniosek o pożyczkę gotówkową na stronie internetowej(...)przy użyciu, której(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółka jawna (obecnie(...) Finanse Sp. z o.o.) udziela pożyczek w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Dowody:

płyta CD z nagraniem rozmowy telefonicznej, podczas które zawarto umowę pożyczki z dnia 22.12.2014r. k. 31
formularz informacyjny k. 8-9
W odpowiedzi na wniosek pozwanego przedstawiciel ww. firmy pożyczkowej w dniu 22 grudnia 2014r. telefonicznie skontaktował się zŁ. P., celem zawarcia umowy pożyczki we wnioskowanej wysokości 1.500 zł. W dniu 22 grudnia 2014 r. podczas rozmowy telefonicznej pozwany potwierdził swoje dane zawarte we wniosku o udzielenie pożyczki tj. imię i nazwisko (Ł. P.), datę urodzenia (28.09.1984r.), numer i serię dowodu osobistego ((...)), miejsce zamieszkania ((...)-(...) Ś.,ul. (...)), adres poczty elektronicznej (tolek444@tlen.pl), miejsce pracy i stanowisko (firma (...)Ś., kierownik), wysokość wynagrodzenia miesięcznego (4.200 zł), a także podał informacje o stanie rodzinnym i majątkowym, w tym miesięcznych zobowiązaniach.

Dowody:

płyta CD z nagraniem rozmowy telefonicznej, podczas które zawarto umowę pożyczki z dnia 22.12.2014r. k. 31
potwierdzenieumowy pożyczki o numerze (...)z dnia 22.12.2014 sporządzone na piśmie z formularzem informacyjnym i tabelą opłat k. 6-10
Pozwany podczas rozmowy w dniu 22 grudnia 2014r. otrzymał pozytywną decyzję w przedmiocie udzielenia mu pożyczki na kwotę łączną 2.565 zł, z tego kwota do wypłaty na konto bankowe pozwanego wynosiła 1.500 zł. Pozwany został poinformowany o kwocie pożyczki, wysokości oprocentowania, okresie na który umowa została zawarta oraz o warunkach spłaty pożyczki, a także o prawie do odstąpienia od umowy pożyczki w terminie 14 dni. Strona powodowa zadeklarowała, że kwota pożyczki zostanie przekazana w formie tzw. szybkiego przelewu w terminie 3 dni roboczych od spełnienia warunków wskazanych w umowie pożyczki na numer konta podany przez pozwanego wBanku (...). Przed dokonaniem przelewu środków z tytułu udzielonej pożyczki pozwany miał dokonać przelewu weryfikacyjnego na kwotę 0,01 groszy na rachunek pożyczkodawcy(...), a także przesłać dokumenty w postaci skanu dowodu osobistego oraz zaświadczenia z zakładu pracy potwierdzające zatrudnienie i wysokość zarobków.

Dowody:

płyta CD z nagraniem rozmowy telefonicznej, podczas które zawarto umowę pożyczki z dnia 22.12.2014r. k. 31
potwierdzenieumowy pożyczki o numerze (...)z dnia 22.12.2014r., sporządzone na piśmie z formularzem informacyjnym i tabelą opłat k. 6-10
Strona powodowa następnie potwierdziła zawarcie pożyczki gotówkowej o numerze(...)oraz warunki umowy sporządzając umowę w formie pisemnej. Integralną część umowy pożyczki stanowił formularz informacyjny dotyczący kredytu konsumenckiego zawierający dane dotyczące imienia i nazwiska, adresu pozwanego, opis głównych cech kredytu, kosztów kredytu, a także innych dodatkowych informacji związanych z obsługą pożyczki udzielonej na odległość. Informacje te przesłała na adres e-mail podany przez pozwanego.

Dowody:

płyta CD z nagraniem rozmowy telefonicznej, podczas które zawarto umowę pożyczki z dnia 22.12.2014r. k. 31
potwierdzenieumowy pożyczki o numerze (...)z dnia 22.12.2014r., sporządzone na piśmie z formularzem informacyjnym i tabelą opłat k. 6-10
W dniu 23 grudnia 2014r.(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółka jawna, po spełnieniu przezŁ. P.warunków wypłaty kwoty pożyczki na rachunek bankowy o numerze(...)oznaczony danymiŁ. P.dokonała przelewu kwoty 1.500 zł wpisując w tytule transakcji numer pożyczki „(...)”

Dowody:

płyta CD z nagraniem rozmowy telefonicznej, podczas które zawarto umowę pożyczki z dnia 22.12.2014r. k. 31
potwierdzenieumowy pożyczki o numerze (...)z dnia 22.12.2014r., sporządzone na piśmie z formularzem informacyjnym i tabelą opłat k. 6-10
potwierdzenie wykonania transakcji płatniczej przelewu kwoty 1.500 zł z dnia 23.12.2014r. k. 64
Zgodnie z zawartąumową pożyczki o numerze (...)pozwanyŁ. P.zobowiązał się do terminowego zwrotu udzielonej pożyczki w kwocie łącznej 2.565 zł wraz ze wszelkimi kosztami, opłatami oraz odsetkami w 24 ratach miesięcznych równych w wysokości po 119,98 zł każda, płatnych w terminie do dnia 3–go każdego miesiąca, począwszy od dnia 3 lutego 2015r. Spłata pożyczki miała nastąpić na rachunek strony powodowej o numerze(...). Pozwany w ramach umowy był zobowiązany do zapłaty opłaty prowizyjnej (łącznie 990 zł) oraz opłaty przygotowawczej (łącznie 75 zł), które były płatne wraz z każdą ratą miesięczną. Oprocentowanie umowne pożyczki naliczane od całkowitej kwoty pożyczki było stałe w okresie obowiązywania umowy i na dzień zawarcia umowy wynosiło 11%. W przypadku nieterminowej spłaty pożyczki strona powodowa mogła naliczać odsetki od zadłużenia przeterminowanego (odsetki karne), stopa odsetek karnych była zmienna i równa była czterokrotnej aktualnej na dany dzień wysokości stopy kredytu lombardowego NBP. Pozwany zobowiązany był w razie opóźnienia w spłacie również do zapłaty opłat za każdy otrzymany monit oraz za czynności windykacyjne, w wysokości wskazanej w „Tabeli opłat i prowizji dla pożyczek gotówkowych” (załącznik nr 1).

Dowody:

płyta CD z nagraniem rozmowy telefonicznej, podczas które zawarto umowę pożyczki z dnia 22.12.2014r. k. 31
potwierdzenieumowy pożyczki o numerze (...)z dnia 22.12.2014 na piśmie z formularzem informacyjnym i tabelą opłat k. 6-10
W dniu 11 września 2015r.(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąSpółka Jawna z (...)weW.zawarła z(...)Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym z siedzibą wW.umowę przelewu wierzytelności, cedując na jego rzecz całość praw i obowiązków wynikających z umowy pożyczki zawartej z pozwanymŁ. P.o numerze(...)z dnia 22.12.2014r. Aneks do umowy przelewu wierzytelności stanowiły: wykaz wierzytelności(załącznik numer 1),wskazujący w sposób zindywidualizowany zbywaną na podstawie umowy przelewu wierzytelności należność przysługującą od pozwanego(numer umowy, adres pozwanego, pesel, seria i numer dowodu osobistego, adres e-mail, data zawarcia umowy, łączne saldo zobowiązania z podaniem kapitału, prowizji, odsetek oraz kosztów na dzień dokonania cesji).Zgodnie z wykazem łączne saldo zadłużenia pozwanego na dzień 11.09.2015r. wynosiło 1.708,23 zł(kapitał – 931,02 zł, prowizje - 621,20 zł, odsetki umowne – 61,07 zł, odsetki karne – 12,44 zł, koszty – 82,50 zł).Załącznikiem do umowy przelewu wierzytelności było oświadczenie cedenta(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąSpółka Jawna z (...)weW.o dokonanym przelewie z dnia 11.09.2015r.

Dowody:

umowa sprzedaży wierzytelności z dnia 11.09.2015r. k. 15-17
ostateczny wykaz wierzytelności (załącznik numer 1) do umowy sprzedaży wierzytelności k. 22
oświadczenie(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąSpółka Jawna z (...)weW.z dnia 11.09.2015r. k. 23
pismo do pozwanego informujące o dokonaniu cesji wierzytelności z dnia 09.10.2015r. k. 28
informacja o cesji wierzytelności z dnia 09.10.2015r. k. 29
Pozwany nie spłacał rat z tytułu udzielonej pożyczki o numerze(...)w terminie. Na poczet spłaty zobowiązania dokonał kilku wpłat tj. kwoty 119,98 zł - w dniu 03.02.2015r., kwoty 121 zł - w dniu 06.03.2015r., kwoty 130 zł - w dniu 10.04.2015r., kwoty 279 zł - w dniu 08.06.2015r., kwoty 129 zł - w dniu 30.06.2015r., kwoty 130 zł - w dniu 13.08.2015r., kwoty 100,72 zł - w dniu 07.09.2015r., kwoty 125 zł - w dniu 01.10.2015r., kwoty 137 zł - w dniu 27.11.2015r. łącznie pozwany wpłacił kwotę 1.271,70 zł. Zgodnie z umową pożyczki wpłaty dokonywane przez pozwanego strona powodowa zaliczała w pierwszej kolejności na pokrycie zapadłych spłat w kolejności: pozostałe należności, opłaty windykacyjne i inne koszty i opłaty, odsetki karne, odsetki umowne, inne opłaty i prowizje (w tym przygotowawcza i prowizyjna), kapitał – należność główna.

Dowody:

płyta CD z nagraniem rozmowy telefonicznej, podczas które zawarto umowę pożyczki z dnia 22.12.2014r. k. 31
potwierdzenieumowy pożyczki o numerze (...)z dnia 22.12.2014 na piśmie z formularzem informacyjnym i tabelą opłat k. 6-10
wykaz wpłat k. 13-14
Pismem z dnia 08 marca 2016r. działając przez firmę windykacyjnąU.Part(...), strona powodowa wypowiedziała pozwanemuumowę pożyczki o numerze (...)za 30-dniowym wypowiedzeniem z uwagi na opóźnieniem w spłacie dwóch pełnych rat pożyczki. Pozwany otrzymał wypowiedzenie w dniu 14 marca 2016r. Na dzień sporządzenia pisma wypowiadającego pozwany był w zwłoce ze spłatą rat, wynikającym z harmonogramu w kwocie 545,43 zł. Pismem z dnia 23 sierpnia 2016r.Kancelaria (...).(...) spółka komandytowaweW.działając w imieniu strony powodowej wskazała, że w związku z brakiem dobrowolnej spłaty należności wynikającej z umowy pożyczki sprawa może zostać skierowana na drogę postępowania sądowego, a warunkiem odstąpienia od działań jest wpłata kwoty 880,92 zł do dnia 06.08.2016r. Na dzień sporządzenia pisma w dniu 23.08.2016r. zobowiązanie łączne pozwanego z tytułu umowy pożyczki wynosiło kwotę 1.761,83 zł.

Dowody:

płyta CD z nagraniem rozmowy telefonicznej, podczas które zawarto umowę pożyczki z dnia 22.12.2014r. k. 31
potwierdzenieumowy pożyczki o numerze (...)z dnia 22.12.2014 na piśmie z formularzem informacyjnym i tabelą opłat k. 6-10
wypowiedzenie umowy pożyczki z dnia 08.03.2016r. wraz z potwierdzeniem odbioru z dnia 14.03.2016r. k. 11-12
pismoKancelarii (...).(...) spółka komandytowaweW.z dnia 23.08.2016r. k. 27
Zadłużenie pozwanego z tytułu umowy pożyczki na dzień wniesienia pozwu wynosi 1775,67 zł. Na powyższą kwotę składają się następujące należności: a) kwota 931,02 zł stanowiąca sumę niespłaconych rat kapitałowych b) kwota 43,70 zł opłaty przygotowawczej c) kwota 577,50 zł opłaty operacyjnej za obsługę pożyczki d) kwota 61,07 zł stanowiąca odsetki umowne naliczone od kwoty kapitału w wysokości 11% w skali roku do dnia wypowiedzenia umowy e) kwota 79,88 zł odsetki karne z tytułu opóźnienia w spłacie rat f) kwota 82,50 zł za czynności windykacyjne.

Dowody:

umowa pożyczki z dnia 3 lipca 2015 r. nr(...)k 34-39
wezwanie do zapłaty z dnia 4 listopada 2015 r. k. 46

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 720 k.c., przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Umowa pożyczki, której wartość przenosi pięćset złotych, powinna być stwierdzona pismem.
Z kolei w myślart. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim(tj. Dz. U. z 2014 roku, poz. 1497 ze zm.) przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255.550,00 zł albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi, przy czym za umowę o kredyt konsumencki uważa się między innymi umowę pożyczki.
Przy umowie pożyczki, głównymi świadczeniami stron są: po stronie pożyczkodawcy udostępnienie określonych środków finansowych do korzystania na określony okres czasu, a ze strony pożyczkobiorcy, zwrot tych środków. Umowa pożyczki została przy tym ukształtowania wkodeksie cywilnymw taki sposób, że co do zasady może być zarówno umową odpłatną, jak i nieodpłatną. W przypadku zawarcia przez strony odpłatnej umowy pożyczki, wynagrodzenie pożyczkodawcy winno być wyraźnie określone w umowie.
Zwyczajowo formę wynagrodzenia za korzystanie z cudzego kapitału stanowią odsetki, ewentualnie zapłata prowizji. Ustawodawca, aby przeciwdziałać ocenianemu negatywnie w świetle zasad współżycia społecznego zjawisku lichwy oraz aby chronić interesy słabszych uczestników obrotu gospodarczego, jakimi zazwyczaj są konsumenci, wprowadził przy tym dokodeksu cywilnegoinstytucję odsetek maksymalnych (art. 359 § 2 1 k.c.), których wysokość winna stanowić podstawowe odniesienie do oceny ekwiwalentności wysokości wynagrodzenia pożyczkodawcy ustalonego w umowie. Stopa tych odsetek ustalana jest w odniesieniu do aktualnej stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego i odzwierciedla bieżący układ stosunków gospodarczych, „cenę” pieniądza w obrocie międzybankowym i poziom inflacji, zapewnia więc pożyczkodawcom godziwy zysk. Z drugiej strony jej wprowadzenie nie pozwala podmiotom uprzywilejowanym, jakim zwykle w obrocie z konsumentami znajdującymi się w trudnej sytuacji materialnej, niewykształconymi lub mającymi trudności intelektualne z rozeznaniem konsekwencji swojego działania, są pożyczkodawcy, na wykorzystywanie przymusowego położenia słabszej strony umowy. Odsetki, obok prowizji za udzielenie pożyczki, stanowią wynagrodzenie pożyczkodawcy za korzystanie przez kredytobiorcę z jego środków finansowych.
Umowa pożyczki jest umową konsensualną, fakt wydania przedmiotu pożyczki osobie pożyczkobiorcy dla istnienia węzła prawnego z pożyczkodawcą nie jest zdarzeniem niezbędnym. Sam obowiązek wydania przedmiotu pożyczki, jaki ciąży na pożyczkodawcy, jest konsekwencją uprzednio zawartego porozumienia w tej sprawie. Co do zasady o wykonaniu pożyczki można mówić, gdy pożyczkobiorca uzyskał własność przedmiotu pożyczki bądź gdy stworzono mu prawną możliwość wykorzystania przedmiotu pożyczki, tak jak to może czynić właściciel rzeczy. Kodeksowa definicja pożyczki wskazuje zatem, że świadczeniem dającego pożyczkę jest przeniesienie na własność biorącego m.in. pożyczkę określonej ilości pieniędzy i wykonanie tego świadczenia dający pożyczkę powinien udowodnić w procesie cywilnym. Dopiero wówczas zasadne staje się oczekiwanie od biorącego pożyczkę, że udowodni on spełnienie swego świadczenia umownego, tj. zwrot pożyczki.
Zgodnie zart. 6 k.c., ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne (ciężar dowodu). Stosownie do treściart. 3 k.p.c., strony obowiązane są dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz przedstawiać dowody (zasada kontradyktoryjności). Rzeczą sądu nie jest zatem zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.). Nie obowiązuje obecnie zasada odpowiedzialności sądu za wynik postępowania dowodowego (por. wyrok SN z dnia 17 grudnia 1996 r., I CKU 45/96, OSNC 1997, z. 6-7, poz. 76; wyrok SN z dnia 7 października 1997 r., II UKN 244/98, OSNP 1999, z. 20, poz. 662; wyrok SN z dnia 16 grudnia 1997 r. II UKN 406/97, OSNP 1998, z. 21, poz. 643; wyrok SN z dnia 11 października 2000 r., II UKN 33/00, OSNP 2002, z. 10, poz. 251). Zasada ta znajduje uzasadnienie nawet w przypadku stron występujących w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego (por. cyt. wyrok SN z dnia 11 października 2000 r.). Przepisart. 6 k.c.rozumiany być musi przede wszystkim w ten sposób, że strona, która nie przytoczyła wystarczających dowodów na poparcie swych twierdzeń ponosi ryzyko niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, o ile ciężar dowodu, co do tych okoliczności na niej spoczywał. Niedochowanie powyższych obowiązków skutkuje ryzykiem przegrania procesu przez stronę, którą obciążał ciężar wykazania okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.
W procesie związanym z wykonaniem umowy pożyczki powód jest zobowiązany udowodnić, że strony zawarły umowę tej kategorii, a także, że przeniósł na własność biorącego pożyczkę określoną w umowie ilości pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku. Biorący pożyczkę powinien zaś wykazać wykonanie swego świadczenia w postaci zwrotu tej samej ilości pieniędzy albo tej samej ilości rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości, przy czym obie strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.
Sąd ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie na podstawie wskazanych powyżej dowodów w szczególności: wydruku z potwierdzeniem operacji, nagrania zarejestrowanego na płycie CD rozmowy telefonicznej, podczas które zawarto umowę pożyczki z dnia 22.12.2014r., potwierdzeniaumowy pożyczki o numerze (...)z dnia 22.12.2014 na piśmie z formularzem informacyjnym i tabelą opłat, wypowiedzenia umowy pożyczki z dnia 08.03.2016r. wraz z potwierdzeniem odbioru z dnia 14.03.2016r., umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 11.09.2015r., ostatecznego wykazu wierzytelności (załącznik numer 1) do umowy sprzedaży wierzytelności, oświadczenia(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąSpółka Jawna z (...)weW.z dnia 11.09.2015r., pisma do pozwanego informującego o dokonaniu cesji wierzytelności z dnia 09.10.2015r., informacji o cesji wierzytelności z dnia 09.10.2015r., a także wykazu wpłat. Sąd uznał za wiarygodne dokumenty przedłożone przez stronę powodową, które były ze sobą spójne tak co do istnienia roszczenia, jak i jego wysokości.
Powyższe dowody, w kontekście zasad logiki i doświadczenia życiowego, prowadzą do konstatacji, że strony zawarły w dniu 22.12.2014r. umowę pożyczki na odległość w rozumieniu ustawy z dnia 2 marca 2000r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny
Pozwany w odpowiedzi na pozew złożył szereg zarzutów, które w ocenie Sądu zostały przez stronę powodową skutecznie obalone. Pozwany zarzucił brak legitymacji czynnej strony powodowej, podnosząc brak waloru dowodowego przedłożonych dokumentów (dokument w postaci załącznika - aneksu do umowy przelewu wierzytelności został spreparowany i dodany na potrzeby procesu, ostateczny wykaz wierzytelności, poświadczony za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika strony powodowej, nie zawiera podpisów). Nadto zaprzeczył, że doszło do zawarcia umowy pożyczki z cedentem(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółka jawna, zaprzeczając jednocześnie prawdziwości i autentyczności nagranej rozmowy telefonicznej dokumentującej zawarcie umowy. Nadto pozwany zakwestionował fakt wypłaty pożyczki, zaprzeczając, ażeby cedent wykonał świadczenie pieniężne umowy pożyczki. Pozwany zaprzeczył, aby otrzymał jakiekolwiek kwoty – oświadczając, iż nie przypomina sobie o takowych. Z ostrożności procesowej pozwany podniósł zarzut nadużycia prawa podmiotowego (art. 5 k.c.).
Sąd nie podzielił stanowiska pozwanego, co do wartości dowodowej dowodów w postaci przedłożonych przez stronę wydruków dokumentów potwierdzających zawarcie umowy pożyczki i umowy przelewu wierzytelności, a także i oświadczeń, potwierdzenia wpłat czy wypłaty gotówki, potwierdzonych za zgodność z oryginałem przez występującego w sprawie pełnomocnika powoda. Zdaniem Sądu wydruki stanowiły dowód w postępowaniu cywilnym, co wynika z przyjętej powszechnie wykładni przepisówart. 308 k.p.c.Sam fakt, że przybierający postać pisemną wydruk nie spełnia warunków dokumentu określonego wart. 244 i 245 k.p.c.nie oznacza, że nie może on stanowić dowodu w sprawie, może zostać uznany za "inny środek dowodowy" w rozumieniuart. 309 k.p.c., gdyż wk.p.c.nie zawarto zamkniętego katalogu dowodów i dopuszczalne jest skorzystanie z każdego źródła informacji o faktach istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, jeśli tylko nie jest to sprzeczne z przepisami prawa (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 8 lutego 2013 r., I ACa 1399/12, LEX nr 1362755, postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 12 października 2012 r., I ACz 1810/12, LEX nr 1223511, wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 4 grudnia 2013r., sygn. akt I ACa 776/13, wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 12.05.2016r., I ACa 1102/15, LEX 2086209).
Odnosząc się do zarzutu braku legitymacji czynnej strony powodowej, zdaniem Sądu jest on bezpodstawny. Legitymacja procesowa to uprawnienie wypływające z prawa materialnego (konkretnego stosunku prawnego) do występowania z konkretnym roszczeniem przeciwko innemu konkretnemu podmiotowi (tak H. P., Metodyka pracy sędziego w sprawach cywilnych, wyd.4 LexisNexis 2009, s. 126). Stwierdzić należy, iż umowa przelewu wierzytelności, regulowana treściąart. 509 i nast. k.c.jest umową, na podstawie której dotychczasowy wierzyciel (cedent) przenosi wierzytelność ze swojego majątku do majątku osoby trzeciej (cesjonariusza). Przedmiotem przelewu może być co do zasady wierzytelność istniejąca, którą cedent może swobodnie rozporządzać. Wierzytelność, która ma stanowić przedmiot rozporządzenia, powinna być dla oceny jest skuteczności w dostateczny sposób oznaczona (zindywidualizowana). Dotyczy to przede wszystkim wyraźnego określenia stosunku zobowiązaniowego, którego elementem jest zbywana wierzytelność (tak Sąd Najwyższy w wyroku z 11 maja 1999 r., III CKN 423/98, Biul. SN 2000, nr 1, s. 1), a zatem oznaczania stron tego stosunku, świadczenia oraz przedmiotu świadczenia. Strony stosunku, świadczenie oraz przedmiot świadczenia muszą być oznaczone bądź przynajmniej możliwe do oznaczenia (oznaczalne) w momencie zawierania umowy przenoszącej wierzytelność. Przelew wierzytelności zart. 509 k.c.w relacji dłużnik cedowanej wierzytelności, a jej cesjonariusz, powoduje zmianę podmiotu, któremu dłużnik powinien spełnić świadczenie. Z chwilą dokonania cesji nabywca wierzytelności uzyskuje status wierzyciela. Przy czym nie można pomijać, że cesjonariusz nabywa w drodze przelewu tylko tyle praw, ile przysługiwało jego poprzednikowi prawnemu - cedentowi.
Na poparcie swojego żądania strona powodowa przedłożyła w szczególności kserokopie umowy przelewu wierzytelności oraz umowę sprzedaży wierzytelności z dnia 11.09.2015r., jak też ostateczny wykaz wierzytelności (załącznik numer 1) do umowy sprzedaży wierzytelności, oświadczenie(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąSpółka Jawna z (...)weW.z dnia 11.09.2015r., pismo do pozwanego informujące o dokonaniu cesji wierzytelności z dnia 09.10.2015r., informację o cesji wierzytelności z dnia 09.10.2015r. Zgodnie natomiast z ugruntowanym stanowiskiem Sądu Najwyższego ( vide: wyrok z dnia 16 czerwca 2000 r. w sprawie IV CKN 59/00, wyrok z dnia 10 lipca 2009 r. sygn. akt II CSK 71/09) dla uznania kserokopii za dokument niezbędne jest oświadczenie o istnieniu oryginału o treści i formie odwzorowanej kserokopią. Takim oświadczeniem będzie umieszczone na kserokopii i zaopatrzone podpisem poświadczenie zgodności kserokopii z oryginałem, przez występującego w sprawie pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym. Wtedy można uznać kserokopię za dokument świadczący o istnieniu oryginału.
Z ww. dokumentów wynika, że w dniu 11 września 2015r.(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąSpółka Jawna z (...)weW.zawarła z(...)Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym z siedzibą wW.umowę przelewu wierzytelności, cedując na jego rzecz całość praw i obowiązków wynikających z umowy pożyczki zawartej z pozwanymŁ. P.o numerze(...)z dnia 22.12.2014r. Aneks do umowy przelewu wierzytelności stanowiły: wykaz wierzytelności(załącznik numer 1),wskazujący w sposób zindywidualizowany zbywaną na podstawie umowy przelewu wierzytelności należność przysługującą od pozwanego (numer umowy, adres pozwanego, pesel, seria i numer dowodu osobistego, adres e-mail, data zawarcia umowy, łączne saldo zobowiązania z podaniem kapitału, prowizji, odsetek oraz kosztów na dzień dokonania cesji). Zgodnie z wykazem łączne saldo zadłużenia pozwanego na dzień 11.09.2015r. wynosiło 1.708,23 zł (kapitał – 931,02 zł, prowizje - 621,20 zł, odsetki umowne – 61,07 zł, odsetki karne – 12,44 zł, koszty – 82,50 zł). Załącznikiem do umowy przelewu wierzytelności było oświadczenie cedenta(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąSpółka Jawna z (...)weW.o dokonanym przelewie z dnia 11.09.2015r. Wskazana w umowie przelewu wierzytelność została zindywidualizowana i pokrywa się z postanowieniami zawartej przez pozwanego umowy pożyczki z dnia 22.12.2014r., w dostateczny sposób ją indywidualizuje, zarówno co do daty jak i wysokości zobowiązania pozwanego.
Strona powodowa wykazała również, że doszło do zawarcia umowy pożyczki z pozwanymŁ. P.za pomocą środków porozumiewania się na odległość, w rozumieniu ustawy z dnia 2 marca 2000r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny. W ocenie Sądu strona powodowa wykazała zgodnie zart. 6 K.c.wszystkie przesłanki istnienia swojego roszczenia wobec pozwanego z tytułu zawartej w dniu 22.12.2014r. umowy pożyczki, natomiast pozwany nie wykazał ewentualnych okoliczności niweczących roszczenie strony powodowej, do czego był procesowo zobowiązany na podstawie ww.art. 6 K.c.W ocenie Sądu z ustalonego stanu faktycznego wynika bowiem w szczególności fakt zawarcia ww. umowy w formie ustnej oraz fakt wywiązania się przez stronę powodową z zobowiązań wynikających z niej, w szczególności wypłaty na rzecz pozwanego udzielonej kwoty pożyczki. Fakty te wynikają nie tylko ze wskazanej wyżej dokumentacji przedłożonej w toku procesu przez stronę powodową, lecz można je uznać za ustalone na podstawie domniemań faktycznych na zasadzieart. 231 K.p.c.Należy przy tym zauważyć, że pozwany zawarł umowę pożyczki w ramach swobody kontraktowej. Przepisart. 720 § 2 k.c.nie zastrzega dla ważności umowy formy pisemnej, a jedynie wymaga dla celów dowodowych, aby w przypadku, gdy wartość pożyczki przenosi 500 zł została stwierdzona pismem. Nie ma też żadnych formalnych przeszkód do pisemnego potwierdzenia umowy po jej zawarciu, skoro brak stosowanego dokumentu nie powoduje nieważności umowy. Umowa pożyczki dochodzi do skutku przez samo porozumienie się stron i niezachowanie wymaganej formy pisemnej, ma jedynie skutek w ograniczeniach dowodowych określonych wart. 74 § 1 k.c.Wystarczy zatem, że strona powodowa uprawdopodobni fakt zawarcia umowy za pomocą pisma, bądź innych środków dowodowych, nie zastrzeżonych dowodowo. W przepisie tym mowa jest o tzw. początku dowodu na piśmie, którym może być każdy dokument wskazujący bądź to bezpośrednio bądź pośrednio, że dokonano danej czynności prawnej. Początkiem dowodu na piśmie umowy pożyczki może być bez wątpienia potwierdzenie przekazania kwoty pieniężnej.
Twierdzenia pozwanego, że nie doszło do zawarcia umowy pożyczki z cedentem(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółka jawna, zaprzeczanie prawdziwości i autentyczności nagranej rozmowy telefonicznej dokumentującej zawarcie umowy, a co więcej faktu wypłaty pożyczki, można byłoby uznać za miarodajne gdyby pozwany przedstawił dowody na uzasadnienie swych twierdzeń. Tymczasem pozwany pozostawał bierny. Pozwany nie zaprzeczał, że rachunek, na który wpłynęła kwota pożyczki nie należy do niego, nie wskazywał również, by zgubił dokumenty i złożył w związku z tym zawiadomienie do organów ścigania. Co więcej pozwany po zaciągnięciu pożyczki spłacał ją, dokonał kilku wpłat tj. kwoty 119,98 zł - w dniu 03.02.2015r., kwoty 121 zł - w dniu 06.03.2015r., kwoty 130 zł - w dniu 10.04.2015r., kwoty 279 zł - w dniu 08.06.2015r., kwoty 129 zł - w dniu 30.06.2015r., kwoty 130 zł - w dniu 13.08.2015r., kwoty 100,72 zł - w dniu 07.09.2015r., kwoty 125 zł - w dniu 01.10.2015r., kwoty 137 zł - w dniu 27.11.2015r. łącznie pozwany wpłacił kwotę 1.271,70 zł. Zgodnie z umową pożyczki wpłaty dokonywane przez pozwanego strona powodowa zaliczała w pierwszej kolejności na pokrycie zapadłych spłat w kolejności: pozostałe należności, opłaty windykacyjne i inne koszty i opłaty, odsetki karne, odsetki umowne, inne opłaty i prowizje (w tym przygotowawcza i prowizyjna), kapitał – należność główna. Pozwany zatem znał treść swojego zobowiązania, w szczególności jego wysokość, wysokość poszczególnych rat pożyczki i terminy ich spłaty.
Zgodnie z zawartąumową pożyczki o numerze (...)pozwanyŁ. P.zobowiązał się do terminowego zwrotu udzielonej pożyczki w kwocie łącznej 2.565 zł wraz ze wszelkimi kosztami, opłatami oraz odsetkami w 24 ratach miesięcznych równych w wysokości po 119,98 zł każda, płatnych w terminie do dnia 3–go każdego miesiąca, począwszy od dnia 3 lutego 2015r. Spłata pożyczki miała nastąpić na rachunek strony powodowej o numerze(...). Pozwany w ramach umowy był zobowiązany do zapłaty opłaty prowizyjnej (łącznie 990 zł) oraz opłaty przygotowawczej (łącznie 75 zł), które były płatne wraz z każdą ratą miesięczną. Oprocentowanie umowne pożyczki naliczane od całkowitej kwoty pożyczki było stałe w okresie obowiązywania umowy i na dzień zawarcia umowy wynosiło 11%. W przypadku nieterminowej spłaty pożyczki strona powodowa mogła naliczać odsetki od zadłużenia przeterminowanego (odsetki karne), stopa odsetek karnych była zmienna i równa była czterokrotnej aktualnej na dany dzień wysokości stopy kredytu lombardowego NBP. Pozwany zobowiązany był w razie opóźnienia w spłacie również do zapłaty opłat za każdy otrzymany monit oraz za czynności windykacyjne, w wysokości wskazanej w „Tabeli opłat i prowizji dla pożyczek gotówkowych” (załącznik nr 1).
Do zawartej umowy pożyczki, zgodnie z jej zapisami w zakresie nieunormowanym umową miały zastosowanie przepisykodeksu cywilnegoorazustawy z dnia 12 maja 2011r. o kredycie konsumenckima także ustawy z dnia 2 marca 2000r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny. W ocenie Sądu nie ujawniły się żadne okoliczności wskazujące na sprzeczność zawartej umowy pożyczki z wymogamiustawy z dnia 12.05.2011r. o kredycie konsumenckim, w szczególności z art. 13 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy.
Na dzień wniesienia pozwu zadłużenie pozwanego z tytułu umowy pożyczki na wynosi kwotę 1775,67 zł. Na powyższą kwotę składają się następujące należności: a) kwota 931,02 zł stanowiąca sumę niespłaconych rat kapitałowych b) kwota 43,70 zł opłaty przygotowawczej c) kwota 577,50 zł opłaty operacyjnej za obsługę pożyczki d) kwota 61,07 zł stanowiąca odsetki umowne naliczone od kwoty kapitału w wysokości 11% w skali roku do dnia wypowiedzenia umowy e) kwota 79,88 zł odsetki karne z tytułu opóźnienia w spłacie rat f) kwota 82,50 zł za czynności windykacyjne. Kwota ta została obliczona przy wzięciu pod uwagę liczby dni opóźnienia spłaty poszczególnych rat pożyczki w stosunku do terminów ustalonych w kalendarzu spłat jako odsetki umowne, nie przekraczające w stosunku rocznym czterokrotności wysokości stopy kredytu lombardowego NBP (art. 359 § 21K.c.) oraz stosownie do postanowień umowy (§ 5 pkt 9 i § 6) wraz z załącznikiem stanowiącym „Tabelę opłat i prowizji dla pożyczek gotówkowych”. Stosownie do § 6 punkt 3 umowy, roczna stopa oprocentowania zadłużenia przeterminowanego wynosiła czterokrotność wysokości stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego. Pozwany, co bezsporne, nie uiścił należności wynikających z umowy w terminie wskazanym w harmonogramie spłaty (termin wpłaty ostatniej raty przypadał na 03.01.2017r). Stosownie do treściart. 481 § 1 k.c., jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Stosownie do brzmieniaart. 359 § 21k.c., obowiązującego w dacie zawierania umowy przez strony, maksymalna wysokość odsetek wynikających z czynności prawnej nie mogła w stosunku rocznym przekraczać czterokrotności wysokości stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego (odsetki maksymalne). Od dnia 1 stycznia 2016r. wysokość maksymalnych odsetek umownych naliczanych od zadłużenia przeterminowanego regulujeart. 481§21k.c.Zgodnie z powyższym przepisem, maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie).
Zdaniem Sądu nie zasługuje na uwzględnienie zarzut nadużycia przez powoda prawa podmiotowego, jako związany z postanowieniami umowy, a w ocenie pozwanego naruszającymi zbiorowe interesy konsumenta. Abstrahując od faktu, że w dacie jej zawarcia nie obowiązywały (inaczej niż obecnie) ustawowe ograniczenia co do pozaodsetkowych kosztów pożyczki, warto nadmienić, że stosowanieart. 5 k.c.może mieć miejsce w sytuacjach wyjątkowych, gdy uwzględnienie powództwa prowadziłoby do sytuacji nieakceptowanej ze względów aksjologicznych i teleologicznych (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 26 października 2016r. I ACa 379/15, LEX 2172512) Przede wszystkim jednak należy podkreślić, że, w orzecznictwie i nauce prawa cywilnego formułowana jest tzw. „zasada czystych rąk”, w myśl której na nadużycie prawa nie może powoływać się podmiot, który sam zachowuje się w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego. Podnosi się przy tym, że badając zgodność zachowania uprawnionego z normami moralnymi brać pod uwagę także postawę drugiej strony (nie może jednak być mowy o automatyzmie), a wskazówka ta jest w zasadzie tylko konkretyzacją ogólnych reguł formułowania i uzasadniania ocen moralnych (por.M. M.(w:)E. G.(red.)Kodeks cywilny. Komentarz,W.2008, s. 20, wyroki SN z 4 stycznia 1979r., III CRN 273/78, z dnia 11 maja 2015r., I PK 134/15 Stosownie do treściart. 5 k.c., Nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego, takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony.
W aspekcie powyższego podnieść należy, że pozwany nie uregulował swojego zobowiązania wobec powoda, nie podejmował prób porozumienia się z powodem, także w toku niniejszego procesu. Pozwany nie wskazał na żadne okoliczności świadczące o tym, że realizacja zobowiązania wynikającego z umowy była utrudniona lub niemożliwa z niezależnych od niego przyczyn, bądź by zawierając umowę pożyczki, której kwotę przeznaczył na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych pozostawał w trudnej sytuacji, co niejako zmusiło go do zawarcia umowy na niekorzystnych dla niego warunkach. Z przeprowadzonych w sprawie dowodów wynika, że pozwany po prostu zawarł umowę, otrzymał kwotę pożyczki i skutecznie uchylał się od wykonania swojego zobowiązania. Takie zachowanie świadczy o tym, że w relacjach z powodem pozwany nie przestrzegał zasad współżycia społecznego. Tym samym pozwany nie może skutecznie podnosić narzutu naruszenia prawa podmiotowego przez powoda. Nie sposób też w ocenie Sądu twierdzić, że ma w niniejszej sprawie zastosowanieart. 5 K.c.jako że dochodzenie przez powoda swojego roszczenia stanowi nadużycie prawa. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z zawartą umową obok oprocentowania kosztem dla pozwanego, była prowizja, określona w sposób jednoznaczny kwotowo w regulaminie pożyczki, której wysokość nie była sprzeczna z obowiązującymi przepisami prawa w momencie zawierania umowy pożyczki z 22.12.2014r. Nadto wysokość dodatkowych kosztów była precyzyjnie określona w tabeli opłat i prowizji, a zasadność pobierania tychże kosztów była związana z uchylaniem się pozwanego od spełnienia roszczenia. Nadto powód wykazał wysokość tychże opłat, przedstawiając wykaz spłat. Mając na uwadze ryzyko finansowe przedsiębiorcy, polegające na udzielaniu pożyczek przez Internet i realnym niebezpieczeństwie braku ich spłaty (jak w niniejszej sprawie), nie sposób uznać by wskazane koszty udzielenia tej pożyczki pozwanemu były rażąco wygórowane i stanowiły nadużycie prawa w rozumieniuart. 5 K.c.Wskazać należy, że każde z tych kosztów związane jest z określonymi uprawnieniami i czynnościami pożyczkodawcy. Doliczone do kwoty udzielonej pożyczki wynagrodzenie za udzielenie pożyczki stanowi umowne, dopuszczalne w ocenie Sądu co do zasady, wynagrodzenie za możliwość skorzystania przez pożyczkobiorcę ze środków finansowych pożyczkodawcy za okres, w jakim pożyczkobiorca ma prawo dysponować środkami pieniężnymi pożyczkodawcy. Pożyczka może być umową nieodpłatną, jeśli umowa nie przewiduje wynagrodzenia. Z reguły jednak pożyczka jest umową odpłatną, w szczególności, gdy jak w niniejszej sprawie, udzielana jest przez podmiot zawodowo trudniący się udzielaniem pożyczek. Wynagrodzenie za udzielenie pożyczki stanowi zatem część składową świadczenia głównego, co do obowiązku spłaty, którego pożyczkobiorca zobowiązał się umową. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 04.11.2011 r. (I CSK 46/11, Mon. Pr. Bank. 2012, nr 5, s.32-35, Lex nr 1102253) stwierdził, że odsetki od udzielonego kredytu bankowego są elementem składowym świadczenia głównego stron umowy kredytu, stanowią bowiem z jednej strony cenę płaconą przez kredytobiorcę za korzystanie z oddanych mu do dyspozycji środków finansowych banku, z drugiej zaś strony – wynagrodzenie pobierane przez bank za udostępnienie kredytobiorcy tych środków. Wynagrodzenie jest w tym wypadku zapłatą za korzystanie z cudzego dobra, odpłatą za to, że druga strona udostępnia kapitał do korzystania na określony czas, a z drugiej strony formą odpłaty za niemożność korzystania z nich przez ten czas przez pożyczkodawcę. Wysokość wynagrodzenia umownego z tytułu udzielenia przez stronę powodową pożyczki pozwanemu stanowi wysokość wyliczonych kwotowo odsetek kapitałowych za udzielenie pozwanemu pożyczki, nie przekraczających ram określonych wart. 359 § 21K.c., obliczonych za okres, na jaki została udzielona pożyczka. W przypadku pozwanego wynagrodzenie zostało obliczone za okres 24 miesięcy, bo na taki okres została zawarta umowa. Należy też zauważyć, że postanowienia umowy pożyczki określają szczegółowo procedurę wysyłania monitów i wezwań (w tym limit kwotowy kosztów), a opłaty za ich wysłanie, stanowią koszty tych działań.
Mając na uwadze, że pozwany nie wykazał aby spłacił w całości należność wynikającą z zawartej umowy pożyczki należało na podstawieart.720 k.c., w zw. zart. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim(tj. Dz. U. z 2014 roku, poz. 1497 ze zm.) orzec jak w pkt. I sentencji wyroku.
O kosztach procesu w pkt II. sentencji wyroku Sąd orzekł na podstawieart. 98 § 1 i 3 K.p.c.mając na uwadze, że powództwo zostało w całości uwzględnione. Zasądzona od pozwanego na rzecz strony powodowej kwota 1.247 zł stanowi celowe w rozumieniuart. 98 § 1 i 3 K.p.c.koszty procesu poniesione przez stronę powodową celem obrony jej praw (na które składały się kwota 30 zł tytułem opłaty od pozwu, a także kwota 1.200 zł tytułem należnej opłaty za czynności pełnomocnika będącego radcą prawnym oraz 17 zł tytułem kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa). Wysokość stawki zastępstwa procesowego pozwanego znajduje uzasadnienie w § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj. Dz. U. 2015, poz. 1804).