Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 126/17
Data wyroku: 2017-06-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zenon Stankiewicz
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko czci i nietykalności cielesnej
Podstawa prawna: art. 157 § 2 kk

Warszawa, dnia 12 czerwca 2017 r.
Sygn. akt VI Ka 126/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Zenon Stankiewicz
protokolant: sekretarz sądowy Monika Oleksy
przy udziale prokuratora: Marka Traczyka
po rozpoznaniu dnia 12 czerwca 2017 r. w Warszawie
sprawyE. P., córkiR.iK.ur. (...)wW.
oskarżonej o przestępstwo zart. 157 § 2 k.k.
na skutek apelacji wniesionych przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego i obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie
z dnia 21 września 2016 r.    sygn. akt IV K 957/13
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżoną od opłaty za postępowanie odwoławcze, a wydatkami tego postępowania obciąża oskarżoną oraz oskarżyciela posiłkowego w częściach równych.
Sygn. akt VI Ka 126/17

UZASADNIENIE
wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie
z dnia 12 czerwca 2017r.
Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawiez dnia 21 września 2016r. został zaskarżony przez obrońcę oskarżonejE. P.oraz pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego. Niniejsze uzasadnienie sporządzone jest na wniosek pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego. Wnosi on o sporządzenie uzasadnienia „w całości”, rozumianej jako odniesienie się do wszystkich zarzutów i wniosków przedstawionychw obydwu apelacjach, które wywiedziono w niniejszej sprawie. Tego rodzaju żądanie pozostaje w sprzeczności z treścią przepisówart. 457§2w zw. zart. 422§2 kpk. Zakres przedmiotowy i podmiotowy wniosku o sporządzenie uzasadnienia powinien bowiem zostać dostosowany do zakresu zaskarżenia, gdyż sąd odwoławczy kontroluje wyrok w takim zakresie, w jakim strona go zaskarżyła (art. 433§1 kpk). W konsekwencji zakres wniosku nie może być szerszy niż zakres zaskarżenia wskazany w apelacji strony (por. Dariusz Świecki – Komentarz do art. 457 Kodeksu postępowania karnego - Lex 2016). Niniejsze zatem uzasadnienie ogranicza się do zakresu zaskarżenia pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, tj. kwestii zaistnienia przesłanek do warunkowego umorzenia postępowania wobec oskarżonej.
W pierwszym rzędzie podnieść należy, iż Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie, nie dopuszczając się dowolnościw ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Ocena ta, dokonana z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, nie wykracza poza ramy sędziowskiego uznania, nakreślone wart. 7 kpk. Zarzuty środka odwoławczego sprowadzają się w sposób oczywisty do polemiki z prawidłowymi ustaleniami Sądu, wyczerpująco uargumentowanymi w uzasadnieniu orzeczenia. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, iż Sąd Rejonowy dostrzegł naganność zachowania oskarżonej, posługującej się przy biciu męża metalową łyżką do butów oraz kijem od szczotki. Decyzja o warunkowym umorzeniu postępowania determinowana była towarzyszącymi temu okolicznościami. W chwili czynu oskarżona znajdowała się pod wpływem znacznych emocji wywołanych zapowiedzią rozpadu związku małżeńskiego. Jak słusznie zatem przyjął Sąd, nie działała z pobudek zasługujących na szczególne potępienie, a jej zachowanie można potraktować jako nieodpowiedzialny eksces. Nie była ona przecież dotychczas karana sądownie, pracuje, prowadząc ustabilizowany tryb życia. Uzasadnione było w tej sytuacji wysnucie pozytywnej prognozy społecznej, umożliwiające podjęcie decyzji o warunkowym umorzeniu postepowania. Skarżący utrzymuje, iż sąd bezzasadnie przyjął, że oskarżona w chwili czynu byłą „rozemocjonowana”. W żadnej jednak mierze nie uzasadnia, na czym ów błąd miałby polegać. Bezsporne zaś w sprawie jest, że impulsem działania oskarżonej był wysłany przez męża sms, w którym poinformował ją, iż zdejmuje obrączkę ślubną, zamierza wystąpić o rozwód i żąda, by wraz ze swoim synem wyprowadziła się z domu. Bezpośrednio po tym opuściła ona miejsce pracy i wróciła do domu, gdzie doszło do awantury, w trakcie której pobiła męża. Chodziło zatem o kwestie nader istotne dla interesów życiowych tak osobistych, jak i swojego dziecka. Zasady doświadczenia życiowego wskazują, iż „rozemocjonowanie” strony w tego rodzaju sporze jest raczej normą, niż wyjątkiem. Zdaniem Sądu Okręgowego, okoliczności tej SądI instancji przydał należytą wagę.
Wskazać nadto skarżącemu należy, iż „zaprzeczenie temu, aby w toku tego zdarzenia podniosła rękę na męża” (cyt. z k. 2 apelacji) nie tylko nie może stanowić o demoralizacji oskarżonej, ale stanowi jej procesowe uprawnienie,z którego miała prawo skorzystać.
Nie znajdując zatem podstaw do podzielenia zarzutów apelacji, należało zaskarżony wyrok utrzymać w mocy.