Sąd Okręgowy w Częstochowie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 852/17
Data wyroku: 2017-11-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Iwona Kowalczyk
Słowa kluczowe: Postępowanie odwoławcze
Podstawa prawna: art.454§1 i 3 kpk
Teza: Zgodnie z art. 454§1i3 kpk mającym odpowiednie zastosowanie  stosownie do treści art.109§2 kpw  w wypadku wniesienia apelacji co do winy na niekorzyść obwinionego od wyroku skazującego go za wykroczenie - zawierającym  reguły ne peius - ograniczone jest reformatoryjne orzekanie sądu odwoławczego  w wypadku wniesienia zasadnej apelacji na niekorzyść oskarżonego. Reguły ne peius  zapewniają  oskarżonemu dwuinstancyjność  postępowania („ dwuinstancyjność skazania”) gdyż sąd odwoławczy  nie może pogorszyć sytuacji  prawnej oskarżonego  w instancji odwoławczej , pomimo wniesienia  zasadnej apelacji  na jego  niekorzyść,  jeżeli prowadziłoby  to do jego skazania po raz pierwszy  w instancji odwoławczej .  Oznacza to także, że sąd odwoławczy nie może  skazać za przestępstwo , w sytuacji gdy sąd pierwszej instancji  błędnie uznał ,iż  czyn stanowi wykroczenie.  W takiej sytuacji  jedyną możliwością jest uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie  sprawy do do ponownego rozpoznania , a przy ponownym postępowaniu sprawa  będzie podlegała rozpoznaniu  w procedurze karnej  w związku z uwzględnieniem apelacji wniesionej na niekorzyść obwinionego co do czynu zakwalifikowanego jako wykroczenie , a nie przestępstwo.

Sygn. akt VII Ka 852/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 listopada 2017 r.
Sąd Okręgowy w Częstochowie VII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Iwona Kowalczyk
Protokolant: st. sekretarz sądowy Iwona Pałubicka
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Zawierciu Cecylii Kłak
po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2017r.
sprawyM. Z. (1)
s .M.iM.ur. (...)wZ.
oskarżonego zart. 278 § 1 kkw zw. z 12kkw zw. z 64§ 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego i obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego w Zawierciu
z dnia 3 sierpnia 2017 r. , sygn. akt II K 330/17
orzeka:

1
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zawierciu.

2
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. G.– Kancelaria Adwokacka wZ.kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonegoM. Z. (1)w postępowaniu odwoławczym, przy czym kwota ta obejmuje również należny podatek VAT;

Sygn. akt VIIKa 852/17

UZASADNIENIE
M. Z. (1)został oskarżony o to, że:
w okresie od 4 lutego 2017r. do 5 lutego 2017r. wZ., woj.(...), z Drogerii(...)przyul. (...), w krótkich odstępach czasu, z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, zabrał w celu przywłaszczenia dwie sztuki szczoteczek do zębówmarki O. (...)o wartości 219,98 złotych, perfumymarki C. (...)o wartości 189,99 złotych, perfumymarki M. (...)W.o wartości 109,99 złotych, perfumy markiB. W.O.o wartości 101,99 złotych, perfumy markiB. H.R. E.o wartości 101,99 złotych, powodując łącznie straty w wysokości 723,94 złotych na szkodę Drogerii(...), przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne, będąc uprzednio skazanym przez Sąd Rejonowy w Zawierciu sygn. akt II K 224/07 z dnia 30 lipca 2007r. na karę 2 lat pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 30.11.2010r. do 29.10.2012r.,

tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
Wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2017 roku wydanym w sprawie o sygn. akt. II K 330/17 Sąd Rejonowy w Zawierciu orzekł:
1.uznał oskarżonegoM. Z. (1)za winnego tego, że:
a) w dniu 4 lutego 2017r. wZ., woj.(...), z Drogerii(...)przyul. (...), zabrał w celu przywłaszczenia dwie sztuki szczoteczek do zębówmarki O. (...)o wartości 219,98 złotych, perfumymarki C. (...)o wartości 189,99 złotych, w łącznej wysokości strat w wysokości 409,97 złotych na szkodę Drogerii(...)z siedzibą wŁ.,ul. (...), tj. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 119 § 1 k.w.,
b) w dniu 5 lutego 2017r. wZ., woj.(...), z Drogerii(...)przyul. (...), zabrał w celu przywłaszczenia perfumymarki M. (...)W.o wartości 109,99 złotych, perfumy markiB. W.O.o wartości 101,99 złotych, perfumy markiB. H.R. E.o wartości 101,99 złotych, powodując łącznie straty w wysokości 313,97 złotych na szkodę Drogerii(...)z siedzibą wŁ.,ul. (...), tj. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 119 § 1 k.w.,
i za to z mocy art. 119 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. skazał oskarżonego na karę 30 (trzydziestu) dni aresztu,
2) na podstawieart. 82 § 3 k.p.w.zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej wobec niego kary aresztu 1 (jeden) dzień faktycznego pozbawienia wolności w dniu 28.02.2017r. w godzinach 11.45 – 14.15 przyjmując, iż 1 (jeden) dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny 1 (jednemu) dniowi kary aresztu,
3)na podstawieart. 618 § 1 pkt.11 k.p.k.w zw. z § 3, § 4, § 17 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. G.kwotę 988,92zł (dziewięćset osiemdziesiąt osiem złotych i dziewięćdziesiąt dwa grosze) tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu,
4)na podstawieart. 118 § 1, § 3 i § 4 k.p.w.w zw. z§ 1 pkt.2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczeniaiart. 617 k.p.k.w zw. zart. 2 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnychw zw. zart. 119 k.p.w.zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.498,11 (jeden tysiąc czterysta dziewięćdziesiąt osiem złotych i jedenaście groszy) złotych tytułem wydatków postępowania oraz opłatę sądową w wysokości 60 (sześćdziesięciu) złotych.
Apelację wniósł Prokurator zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonych zarzucając mu:
Obrazę przepisów prawa materialnego, a toart. 12 kkpolegającą na jego niezastosowaniu w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, podczas gdy działania oskarżonego w iniach 4 i 5 lutego 2017r. podjęte zostało w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru co rodzi obowiązek uznania tych zachowań jako jeden czyn zabroniony i winno w konsekwencji znaleźć swe odzwierciedlenie w kwalifikacji prawnej przypisanego mu przestępstwa i w konsekwencji – w wymierzonej karze .
W konkluzji środka odwoławczego skarżący wniósło zmianę zaskarżonego wyroku poprzez poprawienie błędnej kwalifikacji czynu przypisanego oskarżonemu w wyroku przyjmując, iż oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64 § 1 kki wymierzenie mu kary 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz obciążenie go kosztami postępowania .
Apelację wniósł również obrońca oskarżonego zaskarżając wyrok w zakresie rozstrzygnięcia o karze, zarzucając mu:
na mocyart.438 k.p.rażącą niewspółmiemość kary.
W konkluzji środka odwoławczego skarżący wniósło zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenieM. Z. (1)kary wolnościowej.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja oskarżyciela publicznego okazała się zasadna, z tym że nie możliwym było na tym etapie postępowanoa dokonanie wskazanych w środku odwoławczym zmian. Apelacja obrońcy natomiast była bezzasadna i to w stopniu oczywistym.
Na wstępie należy wskazać, że Sąd Rejonowy w niniejszej sprawie procedował w sposób prawidłowy. Zostały odtworzone wszelkie okoliczności niezbędne dla ustalenia winy i sprawstwa oskarżonegoM. Z. (1)z tym, że błędnie oceniono wyjaśnienia oskarżonego i niesłusznie przyjęto, że w realiach niniejszej sprawy nie ma zastosowania instytucja prawa materialnego uregulowana wart. 12 kk. Słusznie wskazano w apelacji, że już sama właściwa ocena wyjaśnień oskarżonego z treści , których to jednoznacznie wynika jego motywacja - dlaczego dopuścił się wsklepie (...), dzień po dniu kradzieży towarów o wartości wykroczeniowej w połączeniu z zasadami logiki i doświadczenia życiowego prowadzi do wniosku, że działał on w warunkachart. 12 kk. Oskarżony co istotne wskazywał, w swoich wyjaśnieniach, iż wie jaka jest wartość graniczna pomiędzy przestępstwem i wykroczeniem i dlatego dokonując poszczególnych kradzieży ,,pilnuje się ‘’,aby wartość skradzionych towarów nie przekroczyła 500 złotych i tym samym by nie ponieść odpowiedzialności za przestępstwo. Jak wynika z analizy dowodów zgromadzonych w niniejszej sprawie również w dniach 4 i 5 lutego 2017 roku dokonywał takiego przeliczenia. Już pierwszego dnia trzykrotnie wchodził na teren sklepu i ,,dobierał ‘’ towar , którego łączna wartość tego dnia wyniosła 409,97 zł po czym wrócił do tego samego sklepu następnego dnia i w dalszym ciągu kontynułował kradzież - skradł kolejne perfumy o wartościach jednostkowych 109, 99zł , 101, 99zł 101,99zł i łącznej wartości 313, 97 zł. Samo porównanie wartości skradzionego mienia pierwszego dnia i wartości jednostkowej poszczególnych perfum skradzionych na drugi dzień wskazuje, że nawet zabór jednego z tych artykułow doprowadziłby do przekroczenia kwoty 500zł i dlatego kradzież w pierwszym dniu nie była kontynułowana. Należy również wskazać, że powyższe w powiązaniu z prawidłowo wskazanymi w treści uzasadnienia Sądu I instancji ustaleniami, że oskarżony systematycznie, z łatwością podejmuje decyzje o ponownych kradzieżach i uczynił sobie z tego sposób na łatwe uzyskanie środków na życie, wskazuje w ocenie Sądu Odwoławczego na jego działanie w warunkachart 12kki konieczność przyjęcia tym samym prawidłowej kwalifikacji zart. 278§ 1kkw zw zart. 12kkw zw zart. 64§ 1kk. W tym stanie rzeczy zbędne staje się odnoszenie do apelacji obrońcy wskazującej na nazbyt surowe ukaranie oskarżonego za wykroczenia i dążącej do wymierzenia mu kary wolnościowej za przypisane czyny zart. 119§ 1kw.
Zgodnie zart. 454§1i3kpkmającym odpowiednie zastosowanie stosownie do treściart.109§2 kpww wypadku wniesienia apelacji co do winy na niekorzyść obwinionego od wyroku skazującego go za wykroczenie - zawierającym reguły ne peius - ograniczone jest reformatoryjne orzekanie sądu odwoławczego w wypadku wniesienia zasadnej apelacji na niekorzyść oskarżonego. Reguły ne peius zapewniają oskarżonemu dwuinstancyjność postępowania („ dwuinstancyjność skazania”) gdyż sąd odwoławczy nie może pogorszyć sytuacji prawnej oskarżonego w instancji odwoławczej , pomimo wniesienia zasadnej apelacji na jego niekorzyść, jeżeli prowadziłoby to do jego skazania po raz pierwszy w instancji odwoławczej . Oznacza to także, że sąd odwoławczy nie może skazać za przestępstwo , w sytuacji gdy sąd pierwszej instancji błędnie uznał ,iż czyn stanowi wykroczenie. W takiej sytuacji jedyną możliwością jest uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do do ponownego rozpoznania , a przy ponownym postępowaniu sprawa będzie podlegała rozpoznaniu w procedurze karnej w związku z uwzględnieniem apelacji wniesionej na niekorzyść obwinionego co do czynu zakwalifikowanego jako wykroczenie , a nie przestępstwo.
Z tych względów orzeczono jak powyżej na podstawieart. 437§2 kpkw zw. zart. 109§2 kpw.