Sąd Apelacyjny w Rzeszowie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 648/16
Data wyroku: 2017-01-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Irena Mazurek, Elżbieta Selwa, Barbara Gonera

Sygn. akt

III AUa 648/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 25 stycznia 2017 r.
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Irena Mazurek (spr.)

Sędziowie:

SSA Barbara Gonera
del. SSO Elżbieta Selwa

Protokolant

st.sekr.sądowy Maria Piekiełek

po rozpoznaniu w dniu25 stycznia 2017 r.
na rozprawie
sprawy z wnioskuB. T.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.
o ustalenie właściwego ustawodawstwa
na skutek apelacji wnioskodawcy
od wyrokuSądu Okręgowego w Rzeszowie
z dnia17 maja 2016 r.sygn. aktIV U 368/16

I o d d a l a apelację,

II z a s ą d z a od wnioskodawcyB. T.na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.kwotę 270 zł ( dwieście siedemdziesiąt złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

Sygn. akt III AUa 648/16

Uzasadnieniewyroku z dnia 23 stycznia 2017 r.

    Decyzją z dnia 15 stycznia 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.stwierdził , że w stosunku do prowadzającego w kraju pozarolniczą działalność gospodarcząB. T., w okresie od 1 sierpnia 2012 r. do 30 listopada 2012 r. - pomimo formalnego pozostawania wówczasw stosunku pracy ze słowackim pracodawcą firmą(...)wŚ.- zastosowanie ma polskie ustawodawstwo w zakresie zabezpieczenia społecznego.W podstawie prawnej decyzji powołane zostały :art. 83 ust.1 ustawy z dnia 13 października1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity Dz.U. z 2015 r. , poz.121 ze zm.) oraz art.11 ust. 1 i ust. 3 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/ 2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r.w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego ( Dz.U. UE. L . 2004/166/1 ze zm.). Z kolei w uzasadnieniu faktycznym przyjętego rozstrzygnięcia organ rentowy , opisując przebieg postępowania w sprawie ustalenia właściwego dla wnioskodawcy ustawodawstwa , stwierdzał , że jeszcze w 2013 r. jako tymczasowe ustalono w tym zakresie ustawodawstwo polskie , przyjmując marginalność pracy najemnej wnioskodawcy na Słowacji , o czym został on powiadomiony, podobnie jak słowacka instytucja ubezpieczeniowa , która do tego ustalenia nie zgłosiła sprzeciwu .Wystąpienie zaś przez wnioskodawcę w dniu 23 marca 2015 r. z wnioskiemo ponowne ustalenie ustawodawstwa właściwego przy dodatkowym dołączeniu świadectwa pracy i „ pasków wypłat „ z okresu zatrudnienia , skutkowało wdrożeniem postępowania wyjaśniającego przy współudziale słowackiej instytucji ubezpieczeniowej , w wyniku którego ustalono ,że jeszcze w dniu 24 kwietnia 2013 r.S. P.wydała postanowienie o niepowstaniu obowiązkowego ubezpieczenia społecznego wnioskodawcy na Słowacji , które to postanowienie stało się prawomocne i wykonalne w dniu 30 lipca 2013 r. po oddaleniu odwołań uczestników postępowania przez CentralęS. P.wB.. W tym stanie rzeczy , jak konkludował organ rentowy, skoro w spornym okresie czasu trwał tylko jeden stosunku ubezpieczenia społecznego wnioskodawcy w kraju, winien on podlegać temu właśnie systemowi zabezpieczenia społecznego .

    WnioskodawcaB. T.odwołał się od ww. decyzji ZUS do Sądu Okręgowego w Rzeszowie.W odwołaniu z dnia 17 lutego 2016 r. wnioskodawca, wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez ustalenie , że jako pracownik najemny(...). wŚ.w okresie od  1 sierpnia 2012 r. do 30 listopada 2012 r. podlegał ustawodawstwu słowackiemu , zarzucił że decyzja ZUS wydana została z naruszeniem art. 13 ust. 3 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.U. UE.L.. 2004/166/1 ) ,przez brak zastosowania tej normy kolizyjnej , art.16 ust.4 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiegoi Rady ( WE) z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego ( Dz.U.UE.L.2009/284/1) poprzez nienawiązanie przez ZUS kontaktu ze słowacką instytucją ubezpieczeniową skutkujące niewyjaśnieniem charakteru jego pracy najemnej , oraz art.14 ust.5 b ww. rozporządzenia wykonawczego , przez niewłaściwe uznanie tej pracy za marginalną . Jednocześnie odwołujący , nie kwestionując naprowadzanej przez ZUS okoliczności dotyczącej wydania przez słowacką instytucję ubezpieczeniową prawomocnej decyzji wyłączającej go z systemu zabezpieczenia społecznego na Słowacji zarzucał , że decyzja ta była wyłącznie pokłosiem ustalenia przez krajowy organ rentowy tymczasowego ustawodawstwa polskiego , stąd powyższe nie może mieć dla wyniku sporu przesądzającego znaczenia , a to oznacza , że końcowy wynik sprawy zależy jednak od przesądzenia czy jego praca najemnej miała marginalne znaczenie.
W odpowiedzi na odwołanie z dnia 9 marca 2016 r. pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.wniósł o oddalenie żądania wnioskodawcy z tych samych względów które legły u podstaw zaskarżonej decyzji ,podkreślając że twierdzenia odwołującego zmierzają do nieuprawnionego podważania , wiążącej ZUS , prawomocnej decyzji słowackiej instytucji ubezpieczeniowej wyłączającej wnioskodawcę z systemu zabezpieczenia społecznego na Słowacji , w sytuacji gdy była ona jedynie właściwa do oceny zaistnienia tego stosunku ubezpieczenia społecznego. Niezależnie od tego pozwany organ rentowy naprowadzał ,że w piśmieS. P.wB.z dnia 25 lipca 2013 r. podano, że w wyniku kontroli , słowacka instytucja ustaliła ,iż m. innymi pracodawca wnioskodawcy(...). wŚ.był tzw. firmą skrzynkową, w której nie dochodziło do realnego wykonywania pracy .

    Sąd Okręgowy w Rzeszowie , po rozpoznaniu sprawy, wyrokiem z dnia17 maja 2016 r. (sygn. akt IV U 368/16 ) oddalił odwołanie wnioskodawcy.
Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd Okręgowy ustalił, że wnioskodawcaB. T.prowadzi w Polsce jednoosobowo pozarolniczą działalność gospodarczą, z której w 2012 r. uzyskał łączny dochód w wysokości 40.876,90 zł. W dniu 4 września 2012 r. wnioskodawca wystąpił do pozwanego organu rentowego z wnioskiem o ustalenie właściwego ustawodawstwa , przedkładając umowę o pracę z(...). wŚ.z dnia 1 sierpnia 2012 r. zgodnie z którą zobowiązany był świadczyć pracę na stanowisku doradcy reklamowego i marketingowego na terenie Słowacji i w siedzibie pracodawcy, przez 4 godziny w miesiącu za wynagrodzeniem 20 EUR . Na wezwanie ZUS z dnia 21 listopada 2012 r. o przedłożenie księgi przychodów i rozchodów z działalności gospodarczej względnie innych dokumentów niezbędnych do oceny czy praca najemna na Słowacji nie ma charakteru marginalnego ,B. T.przedłożył jedynie w dniu19 grudnia 2012 r. aneks do ww. umowy o pracę ,przewidujący 12 godzin pracyw miesiącu za wynagrodzeniem 30 EUR. W konsekwencji powyższego Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.pismem z dnia 5 lutego 2013 r. poinformował wnioskodawcę o ustaleniu jako właściwego ustawodawstwa polskiegow zakresie jego zabezpieczenia społecznego , uznając żee praca na Słowacji ma marginalne znaczenie. Pouczono też wnioskodawcę ,że jeżeli nie zgadza się z tym ustaleniem może wystąpić o wydanie stosownej w tym przedmiocie decyzji administracyjnej , czego jednak wówczasB. T.nie zażądał Jednocześnie w tej samej dacie poinformowano o powyższym ustaleniuS. P.,która do tego ustalenia nie zgłosiła sprzeciwu . Pismem z dnia 10 października 2013 r.Centrala (...)przekazała Oddziałom pismo słowackiej instytucji ubezpieczeniowej zawierające wykaz zarejestrowanych na Słowacji pracodawców tzw. firm skrzynkowych , w których nie dochodzi do rzeczywistego świadczenia pracy przez zatrudnionych o niskich zarobkach i znikomym czasowo zaangażowaniu w pracę , wśród których był także pracodawca wnioskodawcy(...)wŚ..W dniu 23 marca 2015 r.B. T.złożył w pozwanym organie rentowym wniosek o ponowne ustalenie właściwego ustawodawstwa dołączając ponownie umowę o pracę , aneks do tej umowy, świadectwo pracy (z którego wynikało ,że umowa trwała jedynie 4 miesiące do od 1 sierpnia do 30 listopada 2012 r.) , a także „ paski wypłat „ za wyżej wskazany okres z kwotami po 30 EUR brutto miesięcznie( 25,98 EUR netto do wypłaty ) dla wykazania ,że zatrudnienie to nie było marginalne. W tej sytuacji ZUS wystąpił doS. P.o przekazanie informacji co do statusu ubezpieczeniowego wnioskodawcy na Słowacji , po czym w dniu 22 maja 2015 r. wpłynęło do organu rentowego pismo ww. słowackiej instytucji informujące, że jeszcze w dniu 24 kwietnia 2013 r.S. P.wydała postanowienieo niepowstaniu obowiązkowego ubezpieczenia społecznegoB. T.na Słowacji , które to postanowienie stało się prawomocne i wykonalne z dniem 30 lipca 2013 r. po oddaleniu odwołań uczestników postępowania przez CentralęS. P.wB.. W konsekwencji zaś powyższego wydana została przez ZUS – zaskarżona w niniejszym postępowaniu - decyzja z dnia 15 stycznia 2016 r. –o zastosowaniu wobec wnioskodawcy ustawodawstwa polskiego w zakresie zabezpieczenia społecznego za okres objęty umową pracę ze słowackim pracodawcą tj. od 1 sierpnia 2012 r. do 30 listopada 2012 r. W świetle powyższych ustaleń Sąd Okręgowy w Rzeszowie uznał żądanie odwołania za nieuzasadnione ,a zaskarżoną decyzję ZUS za trafną i odpowiadającą prawu. Poddając nawet w wątpliwość rzeczywistość wykonywania przez wnioskodawcę pracy na podstawie umowy o pracę zawartej ze słowackim pracodawcą (przy podkreśleniu z jednej strony faktu nie przedłożenia przez odwołującego się jakichkolwiek dokumentów potwierdzających jego pobyt i pracę na Słowacji w spornym okresie czasu , z drugiej zaś wyników kontroli słowackiej instytucji ubezpieczeniowej, która potwierdziła ,że pracodawca wnioskodawcy był tzw. firm skrzynkową ,w której nie dochodziło do rzeczywistego świadczenia pracy ) Sąd I instancji , niezależnie od powyższego , przede wszystkim podkreślił, że pozwany organ rentowy przed wydaniem zaskarżonej decyzji procedował prawidłowo w porozumieniu ze słowacką instytucją ubezpieczeniową (w trybie art.16 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego - Dz.U.UE.L.2009/284/1) , co w efekcie doprowadziło do wspólnego stanowiska o podleganiu przez wnioskodawcę w spornym okresie czasu polskiemu ustawodawstwu w zakresie zabezpieczenia społecznego, przy uprzednim prawomocnym wyłączeniu go z systemu słowackiego zabezpieczenia społecznego decyzjąS. P.z dnia 24 kwietnia 2013 r. , co z kolei uzasadniało zastosowanie art.11 ust.1 i ust.3 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.U. UE.L.. 2004/166/1 ) .Pomimo tego Sąd Okręgowy w Rzeszowie uznał za zasadne odnieść się jeszcze do zarzutu odwołującego w zakresie pierwotnej oceny jego pracy najemnej przez ZUS jako pracy marginalnej . Wskazując więc w tym względzie na art. 14 ust. 5 b Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego ( Dz.U.UE.L.2009/284/1) ,w znaczeniu nadanym przez praktyczny poradnik ustawodawstwa mającego zastosowanie do pracowników w Unii Europejskiej, Europejskim Obszarze Gospodarczym i Szwajcarii ,wydany przez Komisję Administracyjną ds. koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, Sąd Okręgowy skonstatował –porównując osiągnięty przez wnioskodawcę dochód z tytułu działalności gospodarczej w kraju w 2012 r. ( 40.876,90 zł)z wypłaconym wynagrodzeniem za pracę ( łącznie 120 EUR brutto ) - ,że stanowisko ZUS o marginalnym charakterze pracyB. T.było prawidłowe. W podstawie prawnej wyroku powołany także zostałart. 477(

    14 )§ 1 k.p.c.

    Wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 17 maja 2016 r. zaskarżony został przez wnioskodawcęB. T..W apelacji z dnia 28 czerwca 2016 r. wnioskodawca, zarzucając naruszenie prawa materialnego tj. art. 13 ust. 3 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.U. UE.L.. 2004/166/1 ) poprzez brak jego zastosowania i przyjęcie tym samym ,że nie ma podstaw do objęcia go ustawodawstwem słowackim w zakresie zabezpieczenia społecznego w związku z pracą najemną na terenie Słowacji w okresie od1 sierpnia 2012 r. do 30 listopada 2012 r. , art.16 ust.4 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego ( Dz.U.UE.L.2009/284/1) przez nienawiązanie przez ZUS kontaktu ze słowacką instytucją ubezpieczeniową ,celem rozwiania wątpliwości co do właściwego ustawodawstwa w sytuacji gdy przed sądem słowackim toczy się spór co do jego tytułu ubezpieczenia na Słowacji ( bez bliższego wskazania tego sądu czy sygnatury akt sprawy ), art.14 ust. 5 b ww. Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ( WE) z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego , przez jego zastosowanie i błędne uznanie, że praca najemna wykonywana na rzecz(...)wŚ.była pracą o marginalnym znaczeniu , tu też w zw. z art. 16 ww. rozrządzenia wykonawczego przez przesądzenie o powyższym bez wymaganej takle w tym względzie konsultacji ze słowacką instytucją ubezpieczeniową , w końcu pkt 4 decyzji nr A1 Komisji Administracyjnejz dnia 12 czerwca 2009 r. w sprawie ustanowienia procedury dialogu i koncyliacjiw zakresie ważności dokumentów, określenia ustawodawstwa właściwego oraz udzielania świadczeń na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady( WE) ) nr 883/2004 poprzez jego niezastosowanie i nie zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania sądowego na Słowacji , a także naruszenie prawa procesowego tj.art.233 §1 k.p.c.przede wszystkim w zakresie błędnego ustalenia o jedynie 4 godzinnym wymiarze czasu pracy i wynagrodzeniu równym 30 EUR miesięcznie ,podczas gdy było to 12 godzin pracy w miesiącu za wynagrodzeniem 80 EUR, co miało wynikać z aneksu do umowy pracę, a które to błędne ustalenie zaważyło na ocenie marginalności zatrudnienia ,wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie żądania odwołania, przy zasądzeniu od pozwanego organu rentowego poniesionych kosztów procesu wg norm przepisanych , ewentualnie jego uchylenie jak też poprzedzającej go decyzji ZUS i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania bezpośrednio organowi rentowemu z równoczesnym zasądzeniem kosztów postępowania. W uzasadnieniu wniesionego środka odwoławczego skarżący przede wszystkim akcentował ,że zaskarżona decyzja ZUS, a w konsekwencji także wyrok Sądu I instancji winny być uznane za przedwczesne , skoro zarówno organ rentowy jak i sąd orzekający nie byli uprawnieni do oceny zaistnienia stosunku ubezpieczenia społecznego poza granicami kraju , a spór w tej sprawie zawisł przed sądem słowackim i sprawa do chwili obecnej jest nierozstrzygnięta ( z dalszej części uzasadnienia apelacji wynikało, że skarżący w ww. postępowaniu ma podważać skuteczności doręczenia mu decyzjiS. P.z dnia 24 kwietnia 2013 r. stanowiącej o wyłączeniu go z sytemu ubezpieczeń społecznych na Słowacji ) . Niezależnie od powyższego apelujący podkreślał, że przedłożone przez niego dokumenty ; umowa o pracę , aneks do tej umowy , świadectwo pracy ,czy „ paski wypłat „ , stanowiły dostateczną podstawę do zastosowania art.13 ust.3 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady(WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego ,bowiem stanowisko słowackiej instytucji ubezpieczeniowej zawarte w piśmie z dnia 25 lipca 2013 r. nie miało rangi dokumentu i wymagało ewentualnej weryfikacji przez ZUS w drodze dialogu i koncyliacji ze słowacką instytucja ubezpieczeniową . Podobnie rzecz się ma w odniesieniu do oceny marginalności pracy najemnej gdzie także tego dialogu zabrakło . Co więcej samodzielnie i dowolnie przyjęte w tym przedmiocie stanowisko ZUS legło u podstaw decyzjiS. P.z dnia 24 IV 2013 r. wyłączającej go z systemu słowackiego zabezpieczenia społecznego .W tym kontekście skarżący zwracał też dodatkowo uwagę ,że uznanie przez Sąd Okręgowy ,iż jego praca miała marginalne znaczenie oparte zostało na niewłaściwym porównaniu osiągniętego w 2012 r. globalnie dochodu z działalności gospodarczej z uzyskanym za okres zaledwie 4 miesięcy wynagrodzeniem za pracę , nadto w zaniżonej wysokości . Gdyby zaś dokonać jednie właściwego porównania osiągniętego dochodu z wynagrodzeniem jedynie za ww. okres 4 miesięcy , nadto przy prawidłowej wysokości wynagrodzenia 80 EUR miesięcznie , to wynik byłby diametralnie różny ,wykluczający marginalność zatrudnienia na Słowacji
Pozwany organ rentowy wniósł o oddalenie apelacji wnioskodawcy ,przy zasądzeniu kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych(oświadczenie pełnomocnika ZUS złożone na rozprawie apelacyjnej).
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie ,rozpoznając apelację wnioskodawcyB. T.,zważył co następuje;
Apelacja jest nieuzasadniona i jako taka podlega oddaleniu .
Zaskarżony bowiem wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 17 maja 2016 r. – wbrew zarzutom apelacji- wydany został w oparciu o prawidłowe ustalenia faktyczne , skutkujące prawidłową oceną prawną sprawy.
I tak odnosząc się kolejno do zarzutów zaskarżenia , poczynając od zarzutu naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c.należy w zdecydowany sposób stwierdzić , że jest to zarzut zupełnie nieuprawniony i świadczący najdobitniej o nieznajomości stanu sprawy przez autora apelacji . Twierdzenia bowiem o błędności ustaleń w zakresie przysługującego wnioskodawcy wynagrodzenia za pracę pozostają w oczywistej sprzeczności z treścią umowy o pracę z dnia 1 sierpnia 2012 r. jak i mającego obowiązywać już od tego dnia aneksu do tej umowy (vide- akta organu rentowego),z których wynika , iż wnioskodawca miał początkowo wykonywać prace na rzecz(...). wŚ.w wymiarze 4 godzin w miesiącu za wynagrodzeniem 20 EUR , aby następnie w drodze zmiany w aneksie tej umowy ustalić, iż przy niezmienionym wymiarze czasu pracy wynagrodzenie to ma wynosić 30 EUR miesięcznie, a więc nie jak zarzuca apelacja 80 EUR miesięcznie. Co więcej o takiej jak przewidziana ostatecznie w umowie o pracę wysokości wynagrodzenia świadczą pod dobitnie tzw. paski wypłat , z których wynika iż wynagrodzenie to było wnioskodawcy wypłacane właśnie w kwocie 30 EUR miesięcznie brutto (do wypłaty netto były to kwoty po 25,98 EUR) . W tym więc zakresie tak poczynione ustalenia Sądu I instancji były więc jak najbardziej prawidłowe. Odnosząc się z kolei w ramach tak postawionego zarzutu do podnoszonej z kolei błędności ustalenia Sądu Okręgowego o marginalnym charakterze pracy najemnej wnioskodawcy na Słowacji, należyw pierwszym rzędzie zauważyć, że w prawidłowo ustalonym przez Sąd Okręgowyw Rzeszowie przebiegu postępowania w sprawie ustalenia właściwego dla wnioskodawców prawodawstwa , jak też treści zaskarżonej decyzji ocena ta była zupełnie zbędna. Ustalenie bowiem tymczasowego polskiego ustawodawstwa w zakresie zabezpieczenia społecznego odwołującego się nastąpiło jeszcze w piśmie ZUS z dnia 5 lutego 2013 r. , a ustalenie to -wobec jego niezakwestionowania przez słowacką instytucję ubezpieczeniową w terminie dwóch miesięcy od momentu poinformowania - w stosownie do art. 16 ust.3 rozporządzenia wykonawczego Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 stało się ostateczne. Z kolei zaskarżona w niniejszym postępowaniu decyzja ZUS z dnia 15 stycznia 2016 r. - której treść wyznacza zakres rozpoznania i oceny sądu (por. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2016 r. II UK 217/15) nie została oparta na uznaniu marginalności zatrudnienia wnioskodawcy, ale na ustaleniu ,że wobec prawomocnego wyłączenia wnioskodawcy ze słowackiego systemu zabezpieczenia społecznego decyzjąS. P.z dnia 24 kwietnia 2013 r. nie występuje przewidziany w art. 13 ust. 3 rozporządzenia podstawowego Parlamentu Europejskiego i Rady ( WE) nr 883/2004 element transgraniczny ,co uzasadnia zastosowanie przewidzianej wart. 11 ust. 1 i ust. 3ww. rozporządzenia zasady podlegania tylko jednemu ustawodawstwu ,w tym wypadku państwa członkowskiego w którym wnioskodawca prowadzi na własny rachunek działalność gospodarczą . Jedynie więc marginalnie należy w tym miejscu zauważyć, że nawet przy miesięcznym porównaniu mającego być uzyskanym przez wnioskodawcę wynagrodzenia za pracę z osiągniętym dochodem z tytułu działalności gospodarczej ( to jest odpowiednio kwot po 25,98 EUR z kwotami po około 2200 zł miesięcznie – v. k-25 zestawienie dochodów firmy wnioskodawcy) proporcje tych należności oscylują w granicach poniżej 5 % , i to też bez uwzględnienia ponoszonych przecież przez wnioskodawcę ,a nie zwracanych przez pracodawcę, kosztów dojazdu do pracy na Słowację .Tym samym zaistniałby i tak uzasadnione przesłanki do przyjęcia marginalności tego zatrudnienia w rozumieniu art. 14 ust. 5 b Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego ( Dz.U.UE.L.2009/284/1) ,w znaczeniu nadanym przez praktyczny poradnik ustawodawstwa mającego zastosowanie do pracowników w Unii Europejskiej, Europejskim Obszarze Gospodarczym i Szwajcarii ,wydanym przez Komisję Administracyjną ds. koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, przy konstatacji , iż wynagrodzenie za pracę najemną stanowiło mniej niż 5 % dochodu wnioskodawcy z tytułu działalności gospodarczej.W tym więc kontekście traci na znaczeniu i jawi się jako bezprzedmiotowy stawiany przez skarżącego zarzut naruszenia ww.art. 14 ust. 5 bw zw. z art. 16 rozporządzenia wykonawczego Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 i za taki również musi być uznany kolejny ,dotyczący rzekomego naruszenia art. 16 ust. 4 ww. rozporządzeni, skoro wbrew temu co twierdzi skarżący przed wydaniem zaskarżonej w niniejszym postępowaniu decyzji Zakład Ubezpieczeń Społecznych nawiązał kontakt ze słowacką instytucję ubezpieczeniową , efektem czego było powzięcie wiadomości o prawomocnej decyzji słowackiej instytucji ubezpieczeniowej wyłączającej wnioskodawcę z systemu zabezpieczenia społecznego na Słowacji ,co z kolei zwalniało pozwany organ rentowy z obowiązku wdrożenia procedury dialogu i konsyliacji przewidzianej przepisami Decyzji Nr 1 z dnia 12 czerwca 2009 r. Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego , jako ,że decyzja ta miała rangę wiążącego ZUS dokumentu w rozumieniu art. 5 ust.1 rozporządzenia wykonawczego Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 ). Tym samym nie może być mowy o naruszeniu uregulowań tej Decyzji – co zarzuca apelacja , wskazując dodatkowo na jej pkt 4 - tym bardziej , że brak jest podstaw do sugerowanego zawieszenia postępowania , skoro skarżący w żadnej mierze nie dowiódł ,że przed sądem słowackim toczy się postępowanie z jego udziałem. Twierdzenia apelacji są bowiem w tym względzie bardzo ogólnikowe ( skarżący nie wskazuje bliżej tego sądu, ani też nie podaje sygnatury akt sprawy ) , co więcej tego rodzaj twierdzenia pojawiają się dopiero na etapie postępowania odwoławczego ,w sytuacji gdy przed Sądem I instancji wnioskodawca na ten fakt zupełnie nie naprowadzał ,a jego fachowy pełnomocnik na rozprawie poprzedzającej wydanie zaskarżonego wyroku (v. e-protokół rozprawy z dnia 17 maja 2016 r. 00: 08: 52 ) wręcz wprost stwierdzał ,że żadne tego rodzaju postępowanie sądowe się nie toczy. Reasumując wbrew twierdzeniom skarżącego zarówno zaskarżona decyzja ZUS jak i wyrok Sądu I instancji nie mogą być uznane za przedwczesne . Inna rzecz ,że nic nie stoi na przeszkodzie aby w przypadku uzyskania przez wnioskodawcę korzystnego dla siebie wyroku sądu słowackiego , mógł domagać się wznowienia przedmiotowego postępowania w trybieart. 83 a ust.1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Na dzień dzisiejszy jednak zaistniała sytuacja tego rodzaju ,że wskutek prawomocneji wykonanej decyzji słowackiej instytucji ubezpieczeniowej ,wyłączającej wnioskodawcę z systemu zabezpieczenia społecznego na Słowacji (prawidłowości której nie może w żaden sposób oceniać pozwany organ rentowy czy sąd krajowy ) pozostał jeden tylko tytuł ubezpieczenia społecznegoB. T.związany z wykonywaniem pozarolniczej działalności gospodarczej w kraju. W tej zaś sytuacji rozstrzygnięcie sądu uwzględniające żądanie odwołania doprowadziłoby do niedopuszczalnej w systemie koordynacji zabezpieczenia społecznego sytuacji niepodlegania przez wnioskodawcę jakiemukolwiek ubezpieczeniu w zakresie zabezpieczenia społecznego w spornym okresie czasu . Dlatego też zarówno zaskarżona decyzja ZUS z dnia 15 stycznia 2016 r. jak i wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia17 maja 2016 r. uznane być muszą za w pełni prawidłowe. Na koniec Sąd Apelacyjny chciałby też zwrócić uwagę, że jakkolwiek bez wpływu na końcowy wynik sprawy pozostaje pismo słowackiej instytucji ubezpieczeniowej z dnia 25 lipca 2013 r. przesłane przez Centralę ZUS do Oddziałów w sprawie tzw. firm skrzynkowych na Słowacji ,wśród których wymieniony był także pracodawca wnioskodawcy , to jednak niezależnie od poprzednich stanowisk sądów powszechnych w tym względzie, Sąd Najwyższy w ostatnim czasie w stoi na stanowisku , że już tego rodzaju pismo winno być uwzględnione przez ZUS bez dodatkowej jego weryfikacji ( por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 września 2016 r. I UZ 14/16 ).
Z tych wszystkich wiec wyżej naprowadzonych względów - z braku dostatecznych podstaw faktycznych i prawnych – na podstawieart. 385 k.p.c.orzeczono jak w pkt I sentencji wyroku tut. Sądu. Końcowy wynik sprawy uzasadnia z kolei obciążenie wnioskodawcy poniesionymi przez pozwany organ rentowy w postępowaniu odwoławczym kosztami zastępstwa procesowego w kwocie 270 zł, o czym orzeczono jak w pkt II sentencji wyroku, na podstawieart. 98 § 1 k.p.c.w zw. zart. 108 § 1 k.p.c.i przy uwzględnieniu minimalnej stawki wynagrodzenia fachowego pełnomocnika ZUS, przewidzianej w § 10 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804).