Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 749/16
Data wyroku: 2017-01-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Jarząbek
Słowa kluczowe: Wysokość emerytury
Podstawa prawna: art 24 - 26 ustawy o emeryturach i rentach z fus

Sygn. akt VII U 749/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 stycznia 2017 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Małgorzata Jarząbek
Protokolant: sekr. sądowy Monika Bąk - Rokicka
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2017 r. w Warszawie
sprawyA. P.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.
o wysokość emerytury
na skutek odwołaniaA. P.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.
z dnia 24 marca 2016 r. znak:(...)
- oddala odwołanie.

UZASADNIENIE
W dniu 5 kwietnia 2016 r. (data prezentaty w ZUS)A. P.złożyłaza pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.odwołanie od decyzji ww. organu rentowego z dnia 24 marca 2016 r.znak:(...)wnosząc o ponowne przeliczenie przysługującejjej emerytury. W uzasadnieniu odwołaniaA. P.wskazała, że w jej ocenie źle organ rentowy źle wyliczył jej emeryturę, gdyż nie uwzględnił wszystkich okresów składkowych, zmniejszył znacznie procenty wyliczenia świadczenia i zmniejszył jednorazowy podatek. Odwołująca nie zgodziła się z obliczeniem wysokości emerytury w wymiarze 1.420 zł, zaznaczając, że taka wysokość emerytury jest nieadekwatnaza 35 lat pracy w zawodzie pielęgniarki.
W odpowiedzi na odwołanie z dnia 12 maja 2016 r.Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.wniósł o oddalenie odwołaniaA. P.na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.Wyjaśniając swoje stanowisko w sprawie organ rentowy wskazał, że emerytura odwołującej została wyliczona w oparciu oart. 24 ust. 1a pkt 11 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 887), natomiast odwołująca nie precyzuje gdzie organ rentowy popełnił błąd w obliczeniach. W ocenie organu rentowego skarżona decyzja jest zasadna.
Zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2016 r. Przewodnicząca zobowiązała ubezpieczoną do uzupełnienia odwołania w terminie 7 dni poprzez wskazanie jaki okres składkowy został pominięty przez organ rentowy oraz co oznaczają zastosowanew odwołanie zwroty „zmniejszono znacznie procenty wyliczenia świadczenia lat pracy oraz „pomniejszono jednorazowy podatek”. Ponadto odwołująca została pouczona,że wszelkie pisma procesowe należy składać z odpisem dla strony przeciwnej.Pismo zostało odebrane przez odwołującą dnia 17 czerwca 2016 r.(zarządzeniez 13.06.2016 r. k. 6 a.s.).
Sąd ponowił zobowiązanie z dnia 13 czerwca 2016 r. na mocy zarządzenia z dnia 7 lipca 2016 r. Odwołująca odebrała pismo dnia 27 lipca 2016 r.(zarządzeniez 07.07.2016 r. k. 11 a.s., epo k. 13 a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
A. P.,urodzona w dniu (...), została uznana za osobę niezdolną częściowo niezdolną do pracy na stałe od dnia 30 listopada 2012 r. Z tego też tytułu od dnia 31 maja 2013 r. pobierała rentę. Decyzją z dnia 19 listopada 2013 r.znak:(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych ustalił wysokość przysługującegoA. P.od dnia 1 grudnia 2013 r. świadczenia rentowegow wymiarze 1.378,11 zł; po odliczeniu kwoty zaliczki na podatek odprowadzanydo urzędu skarbowego w wysokości 95 zł i składki na ubezpieczenie zdrowotnew wysokości 124,03 zł wysokość świadczenia do wypłaty wyniosła miesięcznie 1.159,08 zł(orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z 30.10.2013 r. k. 86 a.r., decyzje ZUS ws. renty: k. 33, 76 i 94 a.r. tom II).
W dniu 7 marca 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydał decyzjęznak:(...)o przyznaniu emerytury z urzędu w kwocie zaliczkowej,na mocy której przyznałA. P.emeryturę od dnia 28 lutego 2016 r. Wysokość emerytury została ustalona w kwocie 1.430,59 zł brutto od 1 kwietnia 2016 r.;po odliczeniu kwoty zaliczki na podatek odprowadzany do urzędu skarbowegow wysokości 100 zł i składki na ubezpieczenie zdrowotne w wysokości 128,75 zł wysokość świadczenia do wypłaty wynosi miesięcznie 1.201,84 zł. Organ rentowy przyjął za podstawę wymiaru okres od 1 stycznia 1982 r. do 31 grudnia 2010 r. liczony według 20 wybranych lat kalendarzowych i ustalił wskaźnik wymiaru w wysokości 81.46%. Organ rentowy ustalił również, że odwołująca posiada 30 lat, 5 miesięcy i 3 dni okresów składkowych oraz 5 lat, 7 miesięcy i 15 dni okresów nieskładkowych, w sumie staż pracy w wymiarze 36 lat i 16 dni(decyzja ZUS z 07.03.2016 r. ws. przyznania emerytury k. 109 a.r. tom III).
W dniu 24 marca 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydał skarżoną decyzję znak:(...)o przyznaniuA. P.emerytury z urzędu.W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że wysokość emerytury została ustalona na podstawie zasad określonych w art. 26 ustawy emerytalnej i po waloryzacji od 1 marca 2016 r. wynosi 1.711,04 zł; po odliczeniu kwoty zaliczki na podatek odprowadzany do urzędu skarbowego w wysokości 129 zł i składki na ubezpieczenie zdrowotne w wysokości 153,99 zł wysokość świadczenia do wypłaty wynosi miesięcznie 1.428,05 zł(skarżona decyzja ZUS z 24.03.2016 r. k. 113 a.r. tom III).
Od powyższej decyzji organu rentowego ubezpieczona wniosła w dniu 5 kwietnia 2016 r. odwołanie inicjując niniejsze postępowanie(odwołanie k. 2 a.s.).
Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie dokumentów załączonych do sprawy stanowiących akta organu rentowego. Materiał dowodowy nie budził wątpliwości Sądu i nie był kwestionowany przez strony, wobec czego został w całości uznany za wiarygodny.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
OdwołanieA. P.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddziału wW.z dnia 24 marca 2016 r. znak:(...)było niezasadnei podlegało oddaleniu.
Zgodnie zart. 24 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.ustawy o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychubezpieczonym urodzonym po dniu31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego określonego w pkt 1a i 1b. Zgodnie zaś z art. 24 ust. 1a pkt 23 ustawy wiek emerytalny dla kobiet urodzonych w okresie od dnia 1 kwietnia 1958 r. do dnia 30 czerwca 1958 r. wynosi co najmniej 61 lat i 10 miesięcy.
Emeryturę, o której mowa w art. 24, przyznaje się z urzędu zamiast renty z tytułu niezdolności do pracy osobie, która osiągnęła wiek uprawniający do tej emerytury oraz podlegała ubezpieczeniu społecznemu albo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym. Emeryturę przyznaje się od dnia osiągnięcia przez rencistę wieku uprawniającegodo emerytury, a w przypadku gdy wypłata renty z tytułu niezdolności do pracy była wstrzymana - od dnia, od którego podjęto jej wypłatę. Emeryturę oblicza się zgodniez art. 26, z uwzględnieniem ust. 4 i 5 (art. 24 ust. 1-3 ustawy emerytalnej).
Natomiast zgodnie z art. 25, ust. 1 ustawy emerytalnej, podstawę obliczenia emerytury, o której mowa w art. 24, stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, zwaloryzowanego kapitału początkowego określonego wart. 173-175oraz kwot środków zaewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa wart. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych,z zastrzeżeniemust. 1a i 1b oraz art. 185. Zgodnie zaś zart. 26 ust. 1emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia ustalonejw sposób określony w art. 25 przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego, z uwzględnieniemust. 5 i art. 183.
Z treści zaskarżonej decyzji wynika, że:
- kwota składek zaewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacjiwynosi 84.600,86 zł,
- kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego wynosi 348.790,02 zł,
- średnie dalsze trwanie życia wynosi 253,90 m-cy,
- wyliczona kwota emerytury wynosi w związku z tym 1.706,94 zł.
Ponadto organ rentowy w uzasadnieniu skarżonej decyzji podał sposób obliczenia emerytury: (84.600,86 + 348.790,02) / 253,90 = 1.706,94 zł.
Należy zauważyć, że ubezpieczona nie kwestionowała żadnej z ww. kwot, przyjętych do obliczenia emerytury. Kwota składek zaewidencjonowanych na koncie wynika z dokumentacji znajdującej się w aktach rentowych a odwołująca nie miał zastrzeżeń do przeprowadzonej waloryzacji składek. Waloryzacja jest przeprowadzana w sposób określony w art. 25 i 25a. Z koli zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 26 marca 2015 r. w sprawie tablicy średniego dalszego trwania życia kobiet i mężczyzn(M.P. z 2015 poz. 296), dla osób w wieku 60 lat i 10 miesięcy (wiek w dacie przyznawania emerytury) wynosi ono 253,90. Stąd też w ocenie Sądu Okręgowego powyższe przepisy dotyczące obliczenia emeryturyA. P.zostały zastosowane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w sposób prawidłowy.
W niniejszej sprawie odwołująca nie zaprezentowała argumentacji mogącej skutkować zmianą zaskarżonej decyzji organu rentowego. Zaznaczenia wymaga,że w toku postępowania Sąd dwukrotnie zobowiązywał odwołującą drogą pisemnądo sprecyzowania podniesionych zarzutów, czego jednak odwołująca – mimo odebrania pism zawierających zobowiązanie Sądu – nie uczyniła. Odwołująca nie była równieżw stanie w sposób jednoznaczny określić co konkretnie zarzuca skarżonej decyzjina rozprawie w dniu 26 stycznia 2017 r., a poinformowana o możliwości złożenia wniosków dowodowych oraz zajęcia stanowiska wobec odpowiedzi na odwołanie ZUS z możliwości tej nie skorzystała.
Podkreślić należy, że odwołanie od decyzji organu rentowego jest pismem procesowym i w związku z tym powinno odpowiadać warunkom formalnym pisma procesowego określonym wart. 126i następnek.p.c.Jednocześnie jako pismo procesowe kwalifikowane musi spełniać wymogi wynikające zart. 47710§ 1 k.p.c., wiążące się głównie z tym, że jest to jednocześnie środek zaskarżenia decyzji organu rentowego. Co prawda zgodnie zart. 47710§ 1 k.p.c.odwołanie powinno zawierać takie elementy formalne jak oznaczenie zaskarżonej decyzji lub orzeczenia, zwięzłe przytoczenie zarzutów oraz wniosków i ich uzasadnienie oraz podpis ubezpieczonego albo osoby odwołującej się, jednakże w orzecznictwie podkreśla się odformalizowanie omawianego środka zaskarżenia od rozstrzygnięć organu rentowego. Nie trzeba w nim wskazać żadnych konkretnych zarzutów, czy podstaw, a nawet wniosków; wystarczy samo przejawienie niezadowolenia z decyzji organu rentowego i wyrażenie woli co do odmiennego rozstrzygnięcia(por. wyrok Sądu Najwyższego z 20 maja 2004 r. II UK 396/03, zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 3 października 2012 r. III AUa 396/12). W konsekwencji na tle judykatury uznaje się, że zarzuty wobec decyzji organu rentowego może stanowić każda podniesiona przez ubezpieczonego wadliwość kwestionowanego rozstrzygnięcia. Wniosek zaś może dotyczyć zmiany decyzjiw całości lub w części. W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych odwołanie wszczyna postępowanie przed sądem, a przedmiot rozpoznania sprawy sądowej wyznacza decyzja organu rentowego, od której wniesiono odwołanie (art. 4779i art. 47714k.p.c.) i tylko w tym zakresie podlega ona kontroli sądu zarówno pod względem jej formalnej poprawności, jak i merytorycznej zasadności. Postępowanie sądowe zmierza do kontroli prawidłowości lub zasadności zaskarżonej decyzji(por. postanowienie Sądu Najwyższego z 22 lutego 2012 r., II UK 275/11, wyrok Sądu Najwyższego z 10 maja 2007 r., I UK 307/06).
Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że samo niezadowolenie odwołującejz treści skarżonej decyzji które z wynika ze złożonego przez nią odwołania w sposób jednoznaczny (przejawiając się w określeniu „Uważam, że źle wyliczono mi emeryturę. Bardzo proszę o ponowne przeliczenie”), mimo zaniechania przez nią precyzyjnego sformułowania zarzutów, przesądza obowiązku nadania sprawie biegu i konieczności rozważenia, czy skarżona decyzja organu rentowego została wydana w sposób prawidłowy, a konkretnie czy Zakład Ubezpieczeń Społecznych prawidłowo ustalił wysokość przysługującego odwołującej świadczenia emerytalnego. Okoliczność ta nie zmienia jednak faktu, że to po stronie odwołującej ciążył obowiązek wykazania nieprawidłowości skarżonej decyzji. W myślart. 6 k.c.ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Zgodnie z zasadą kontradyktoryjności, ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania cywilnego.To one, a nie sąd są wyłącznym dysponentem toczącego się postępowania i one wreszcie ponoszą odpowiedzialność za jego wynik(por. wyrok Sądu Najwyższegoz 17 grudnia 1996 roku, I CKU 45/96). Obowiązująca w procesie cywilnym zasada kontradyktoryjności nie obliguje sądu do bezwzględnego poszukiwania prawdy obiektywnej. Wedle wymienionych przepisów, ciężar dostarczenia w postępowaniu sądowym materiału procesowego spoczywa, zasadniczo na stronach, a sąd utracił prawo prowadzenia dochodzenia w celu ustalenia dowodów koniecznych dla rozstrzygnięcia sprawy(por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 27 maja 2008 roku,ACa 175/08).Art. 232 k.p.c.określa, iż strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Zasady dowodzenia obowiązują również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie(por. choćby wyrok Sądu Najwyższego z 4 lipca 2008 r. I UK 36/07). Oznacza to, że ciężar dowiedzenia, że skarżącej przysługuje wyższa emerytura a organ rentowy przeliczył wysokość świadczenia z pominięciem wszystkich okresów składkowych, zmniejszył znacznie procenty wyliczenia świadczeniai zmniejszył jednorazowy podatek, spoczywał po stronie ubezpieczonej.
Odwołująca nie wywiązała się z określonego powyżej obowiązku i tym samym nie wykazała zasadności złożonego odwołania. W szczególności, mimo zakwestionowania dokonanego przez organ rentowy wyliczenia przysługującegojej świadczenia emerytalnego nie wskazała w sposób dostatecznie precyzyjny z jakimi pozycjami tego wyliczenia się nie zgadza, a ponadto nie przedstawiła dowodów potwierdzających rzekomą wadliwość tego wyliczenia czy choćby własnego wyliczenia emerytury. Tym samym Sąd nie mógł się przychylić do stanowiska ubezpieczoneji odwołania uwzględnić, gdyż nie było ku temu podstaw.
Mając na względzie powyższe Sąd Okręgowy oddalił odwołanieA. P.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddziału wW.z dnia24 marca 2016 r. znak:(...)na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.o czym orzekł w sentencji wyroku.
Zarządzenie:(...)
(...)