Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 719/16
Data wyroku: 2017-04-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Roman Troll, Artur Żymełka, Leszek Dąbek
Słowa kluczowe: Czyny niedozwolone
Podstawa prawna: art. 415 kc

Sygn. akt III Ca 719/16, III Cz 667/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 kwietnia 2017 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO Leszek Dąbek (spr.)
Sędzia    SO Artur Żymełka
Sędzia    SO Roman Troll
Protokolant    Justyna Chojecka
po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2017 r. w Gliwicach
na rozprawie
sprawy z powództwaZ. G.
przeciwko Powiatowi(...)
przy udziale interwenienta ubocznegoC.(...) Towarzystwa (...)wP.
o zapłatę
na skutek apelacji powoda i zażalenia pozwanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim
z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. akt I C 651/12

1
oddala apelację;

2
oddala zażalenie;

3
nie obciążą powoda kosztami postępowania odwoławczego;

4
odstępuje od obciążenia powoda nieuiszczonymi kosztami postępowania odwoławczego.

SSO Roman Troll SSO Leszek Dąbek SSO Artur Żymełka
Sygn. akt III Ca 719/16

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskimw wyroku z dnia 24 06 2015r. oddalił powództwo i nie obciążył powoda kosztami procesu.
W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia stwierdził, iż powód
w żaden sposób nie udowodnił poniesionej krzywdy. Przywołał regulację
art. 415 k.c.i opierając się na informacjach zawartych w opinii biegłegoL. D.(uznała opinię za jasną i logiczną) przyjął, że „działania pozwanego
nie miało wpływu na szkodę powstałą u powoda” po czym z podanych względów uznał powództwo za bezzasadne.
O kosztach procesu orzekał w stosując regulacjęart. 102 k.p.c.
Orzeczenie zaskarżyłpowódZ. G.oraz pozwany Powiat(...).
PowódZ. G.zaskarżył wyrok w części orzekającej o zasadności powództwa i wnosił o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.
Zarzucił, że Sąd Rejonowy naruszył prawo procesowe, regulację art.Art. 379 pkt 5 k.p.c.w związku zart. 2141§ 1 k.p.c.poprzez rozpoznanie sprawy i przeprowadzenie dowodu z uzupełniającej opinii biegłego przy usprawiedliwionej nieobecności powoda, nie przeprowadzenia dowodów opinii biegłego do spraw ochrony środowiska, wizji lokalnej i przesłuchania stron oraz regulacjiart. 233 § 1 k.p.c.poprzez dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego w szczególności zeznań świadków i opinii biegłych w sytuacji, gdyż opinie te są niepełne
i niejasne.
Pozwany Powiat(...)zaskarżył wyrok w części orzekającej
o kosztach procesu i wnosił o zamianę zaskarżonego rozstrzygnięcia i zasądzenie na jego rzecz od powoda zwrotu kosztów procesu w wysokości 2.400zl.
Zarzucił, że przy ferowaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia naruszono regulację
art. 102 k.p.c.poprzez jej niewłaściwe zastosowanie.
Sąd odwoławczyna posiedzeniu w dniu 11 01 2017r. połączył obydwie sprawy do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia
Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:
Sąd pierwszej instancji prawidłowo zakwalifikował roszczenia powoda przyjmując, że mają one źródło w reżimie odpowiedzialności deliktowej za szkody, a następnie prawidłowo rozpoznał sprawę.
W szczególności – wbrew zarzutowi apelacji - nie pozbawił skarżącego prawa do obrony jego praw nie uwzględniając jego wniosku o odroczenie rozprawy i przeprowadzając pod jego nieobecność posiedzenie rozprawy w dniu 11 06 2015r., gdyż na posiedzeniu tym powód był reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, nie zachodziła konieczność jego osobistego udziału w rozprawie,
a przedłożone przez niego zaświadczenie lekarza sądowego było nieprawidłowe (nie wypełniono w nim rubryki dotyczącej daty nakazanego stawiennictwa powoda w sądzie; k- 348 akt).
Niezależnie od tego w toku postępowania odwoławczego w celu umożliwienia skarżącemu zadania biegłemu kolejnych pytań wezwano biegłegoL. D.na posiedzenie rozprawy w dniu 5 01 2017r. na którym ponownie wysłuchano biegłego oraz uzupełniono materiał sprawy przeprowadzając dowód z zeznań świadkaK. G.(pomimo prawidłowego wezwania powód nie stawił na posiedzenie, przez co sam zrezygnował z możliwości osobistego zadania pytań biegłemu), a na kolejnym posiedzeniu rozprawy uwzględniono jego wniosek i przeprowadzono dowód z jego przesłuchania (k- 136-137 akt).
W świetle zgromadzonego w postępowaniu odwoławczym materiału dowodowego ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną zaskarżonego orzeczenia są prawidłowe.
Mają one bowiem podstawę w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowy, który w zakresie dokonanych ustaleń jest logiczny i wzajemnie spójny.
W szczególności – wbrew zarzutowi apelacji – Sąd Rejonowy za wiarygodne ocenił informacje zawarte w opinii biegłeL. D..
Opinia sporządzona ma odniesienie w zebranym przez niego oraz przez świadkaK. G.materiale faktograficznym, którego ocena jest logiczna i nie została skutecznie podważona przez skarżącego, przez co jego wniosek o przeprowadzenia dowodu z opinii kolejnego biegłego podlegał oddaleniu
w oparciu o regulacjęart. 217 k.p.c.
Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji.
Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego jest trafna.
Ma ona oparcie w prawidłowo zastosowanych przepisach prawa wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku i Sąd odwoławczy ocenę prawną Sądu pierwszej instancji w całości podziela i przyjmuje za własną (orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. III C 473/34, ZB. Urz. 1935r. nr 12, poz. 496).
W świetle zgromadzonego w sprawie materiału brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, iż do uszkodzenia budynku powoda doszło na skutek ruchu pojazdów na przedmiotowej drodze oraz że jej stan i ruch pojazdów doprowadził
do nadmiernego hałasu a w konsekwencji tego do powstania u powoda krzywdy.
Z tej przyczyny Sąd Rejonowy trafnie ocenił, iż w toku postępowania
nie wykazano, iż pomiędzy ruchem pojazdów a uszkodzeniami budynku powoda oraz jego złym samopoczuciem istnieje związek - o którym mowa jest w regulacjiart. 361 § 1 k.c.- co w świetle regulacjiart. 415 k.c.czyniło powództwo nieuzasadnionym.
Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym wyroku,
przez co apelacja jest bezzasadna w rozumieniu regulacji i jako taka z mocy
tej regulacji podlegała ona oddaleniu.
Prawidłowe jest także zakwestionowane w zażaleniu pozwanego zawarte w zaskarżonym wyroku rozstrzygnięcia dotyczące kosztów procesu.
Ma ono umocowanie w regulacjiart. 102 k.p.c.uprawniającej sąd
do nieobciążania strony przegrywającej kosztami procesu w przypadku wystąpienia w sprawie „wypadków szczególnie uzasadnionych”.
Ocena, czy taki wypadek zachodzi w konkretnej sprawie ma charakter dyskrecjonalny i Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 23 05 2012r. wyraził pogląd, zgodnie z którym „w zasadzie nie podlega ona kontroli instancyjnej
i może być podważona przez sąd wyższej instancji tylko wtedy, gdy jest rażąco niesprawiedliwa” (III CZ 25/12, LEX nr 1214589).
Sąd Rejonowy słusznie ocenił, że w okolicznościach sprawy ruch pojazdów i odczuwane przez powoda jego skutki mógł rodzić u niego subiektywne przekonanie o zasadności powództwa i odstąpienie od zasady odpowiedzialności za wynik procesu nie może być uznane za rażąco niesprawiedliwe.
Dlatego brak jest podstaw do skorygowania tego rozstrzygnięcia
i zażalenia pozwanego jako bezzasadne oddalono na mocy regulacji
art. 385 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.
Reasumując zaskarżony wyrok odpowiada prawu i dlatego apelacje powoda oraz zażalenie pozwanego jako bezzasadne oddalono w oparciu
o wskazane powyżej regulacje prawne.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulacjęart. 102 k.p.c.z tych samych powodów co Sąd pierwszej instancji
SSO Roman Troll SSO Leszek Dąbek SSO Artur Żymełka