Sąd Apelacyjny w Gdańsku
V Wydział Cywilny
Sygnatura akt: V ACa 647/16
Data wyroku: 2017-10-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Strugała, Teresa Karczyńska-Szumilas, Roman Kowalkowski
Słowa kluczowe: Zadośćuczynienie
Podstawa prawna: art. 106 ustawy o izbach lekarskich

Sygn. akt V ACa 647/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 października 2017 r.
Sąd Apelacyjny w Gdańsku – V Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący:

SSA Teresa Karczyńska - Szumilas

Sędziowie:

SA Roman Kowalkowski
SA Anna Strugała (spr.)

Protokolant:

st. sekretarz sądowy Halina Szulc

po rozpoznaniu w dniu 5 października 2017 r. w Gdańsku na rozprawie
sprawy z powództwaT. M.
przeciwko(...)wT.

o odszkodowanie
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Okręgowego wT.
z dnia 31 maja 2016 r., sygn. akt I C 1256/14

I
zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 2.(drugim) w ten sposób, że punkt ten uchyla;

I
oddala apelację w pozostałym zakresie;

II
zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 284,17 zł (dwieście osiemdziesiąt cztery złote siedemnaście groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.

Na oryginale właściwe podpisy
Sygn. akt V ACa 647/16

UZASADNIENIE
PowódT. M.w pozwie z dnia 30.06.2014r., który sprecyzował pismem z dnia 29.08.2014r. złożonym przeciwko pozwanej(...)wT., domagał się odszkodowania w kwocie 240.000,00 zł na podstawieart. 44 § 1 ustawyz dnia 17.05.1989r. o izbach lekarskich.
W uzasadnieniu wskazał, iż Sąd Najwyższy w dniu 09.09.2013r. uznał za skuteczną kasację powoda od orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia 14.05.2012r.(...)utrzymującego w mocy orzeczenie Okręgowego Sądu LekarskiegowG.z dnia 20 marca 2012r.(...)i uchylił zaskarżone orzeczenie oraz sprawę powoda przekazał Naczelnemu Sądowi Lekarskiemu do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym z powodu rażącej obrazy przepisów prawa materialnego. Dalej powód podniósł, że Naczelny Sąd Lekarski w dniu 31 stycznia 2014r. w sprawie sygn. akt(...)wydał orzeczeniei umorzył w pkt. 2 postępowanie wobec powoda za czyn popełnionyna szkodęA. C.. Dodał, iż brak wniosku o ściganie był powodem umorzenia wobec powoda w dniu 02.09.2009r. przez Sąd Rejonowy wP.postępowania karnego wobec powoda w zakresie czynu popełnionego na szkodęA. C.. Wskazał, że prawo wykonywania zawodu otrzymał w dniu 19.11.2013r. Jego zdaniemw okresie od 13.05.2012r. do 19.11.2013 r. został bezzasadnie pozbawiony prawa wykonywania zawodu lekarza i dlatego domaga się odszkodowania za ten okres zgodnie zustawą z dnia 17.05.1989r.Na dochodzoną pozwem kwotę 240.000,00 zł składają się: odszkodowanie obejmujące utracone wynagrodzenie za 18 miesięcy nadwykonania kary zakazu wykonywania zawodu przyjmującpo 10.000 zł wynagrodzenia za każdy miesiąc, jakie mógłby otrzymywać, koszty wynagrodzenia jednego adwokata w kwocie 20.000 złi zadośćuczynienie w kwocie 40.000 zł. Ponadto podał, że przyjął jako podstawę prawną swojego żądaniaart. 44 pkt. 1 ustawy z dnia 17.05.1989r. o izbach lekarskich, gdyż Sąd Najwyższy na posiedzeniuw dniu 9.09.2013r. wskazał, że oskarżonyT. M.w związku ze zmianą przepisów (w dniu 1.01.2010r. została uchylonaustawa z dnia 17.05.1989r. o izbach lekarskichi od tego dnia obowiązujeustawa z dnia 2.12.2009r. o izbach lekarskich), ma prawo do ustawy z 1989r.,tj. z okresu popełnionego czynu (2002r.) lub może skorzystać z ustawyz 2009r., o ile nowa ustawa jest korzystniejsza dla oskarżonego. Powód wskazał, iżustawa z dnia 17.05.1989r.jest dla niego korzystniejsza, ponieważ art. 44 pkt. 1 tej ustawy stanowi, że „w razie uniewinnienia lub umorzenia postępowania w drodze rewizji nadzwyczajnej lub w wyniku wznowienia postępowania, lekarzowi przysługuje w stosunkudo okręgowej izby lekarskiej roszczenie o odszkodowanie”. Co do niego zostało umorzone postępowanie w zakresie czynu na szkodęA. C.zarówno w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Lekarskim w orzeczeniu z dnia 31.01.2014r., jak i w sądzie powszechnym,tj. w Sądzie Rejonowym wP.w dniu 2.09.2009r. Dodatkowo Sąd Rejonowy wP.w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że Sąd rozpoznający tą sprawę może przyznać zwrot w całości lub w części wynagrodzenia jednego obrońcy, dlatego domaga się on zwrotu kosztów jednego adwokata w kwocie 20.000,00 zł. Fakt umorzenia postępowania miał wpływ na wysokość kary orzeczonej w dniu 31.01.2014r. i w pkt. 3 Naczelny Sąd Lekarski uznał karę za wykonanąw całości z dniem 13.05.2013r. Zdaniem powoda Okręgowy Sąd Lekarski wG.i Naczelny Sąd Lekarski wW.poprzez rażące naruszenie prawa materialnego wydały błędnie wyrok zakazu wykonywania zawodu lekarza medycyny na okres do 4.11.2016r. (zarządzenie(...)Prezesa Okręgowej Rady Lekarskiej wT.). Wymierzona kara spowodowała, że powód bezpowrotnie stracił pracęi nie ma możliwości zakontraktowania pracy z(...).
W odpowiedzi na pozew(...)wT.wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenieod powoda na jej rzecz kosztów procesu według spisu kosztów (jeśli zostanie złożony) lub według norm przepisanych, w tym kwoty 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
W uzasadnieniu podała, iż brak jest podstaw prawnych dochodzonego przez powoda roszczenia, albowiem przepisart. 106 ustawy z dnia 2.12.2009r. o izbach lekarskichjednoznacznie wskazujena możliwość zasądzania odszkodowania w sytuacji, gdy skazany lekarz zostanie uniewinniony w następstwie wniesionej kasacji lub wznowienia postępowania, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca. Nadto podniosła brak biernej legitymacji procesowej w sprawie, z uwagina fakt, iż nie wydała w stosunku do powoda żadnej władczej decyzji,a jedynie wykonywała wyroki sądów powszechnych i lekarskich.W okresie kwestionowanym przez powoda istniał prawomocny zakaz wykonywania przez powoda zawodu lekarza. Na końcu pozwana podniosła, iż zasądzenie na rzecz powoda jakiegokolwiek odszkodowania i zadośćuczynienia byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
Powód w piśmie procesowym z dnia 4.03.2016r. rozszerzył powództwo, domagając się zasądzenia od pozwanej łącznej kwoty 607.000,00 zł z należnymi odsetkami od dnia złożenia pozwu do dnia zapłaty, na którą to kwotę składa się 387.000,00 zł tytułem odszkodowania (bo 18 m-cy x 21.500 zł, tj. miesięczny utracony zarobek = 387.000,00 zł) + koszty adwokata w kwocie 20.000,00 zł + zadośćuczynienie w kwocie 200.000,00 zł.
Pełnomocnik pozwanego na rozprawie w dniu 17.05.2016r. nadal wnosił o oddalenie powództwa.
Wyrokiem z dnia 31 maja 2016r. Sąd Okręgowy wT.:

1
oddalił powództwo;

2
zasądził od powodaT. M.na rzecz pozwanej(...)wT.kwotę 7.217 zł tytułem zwrotu kosztów procesu;

3
orzekł, że koszty sądowe, od których był zwolniony powód ponosi Skarb Państwa.

Swoje rozstrzygnięcie Sąd Okręgowy oparł na następujących ustaleniach i rozważaniach:
Orzeczeniem z dnia 20.03.2012r. Okręgowy Sąd LekarskiwG.po rozpoznaniu sprawy przeciwko powodowiT. M.obwinionemu min. o to, że podczas badania(...)pacjentkiA. C.wbrew jej woli doprowadził ją do poddania się czynności seksualnej, czym naruszył godność zawodu lekarza oraz podważył zaufanie do tego zawodu, uznał powoda winnym zarzucanego mu czynu i zgodnie zart. 83 ust 1 pkt. 6 ustawy z dnia 2.12.2009r. o izbach lekarskich, wymierzył mu karę zawieszenia prawa wykonywania zawodu na okres 5 lat. Od powyższego wyroku powód wniósł odwołanie.
Orzeczeniem z dnia 14 grudnia 2012r.,(...)Naczelny Sąd Lekarski utrzymał w mocy orzeczenie Okręgowego Sądu Lekarskiego wG.z dnia 20 marca 2012r.,(...), którym powoda uznano za winnego popełnienia czynu opisanego we wniosku o ukaranie i wymierzono mu karę zawieszenia prawa wykonywania zawodu na okres 5 lat, jednocześnie zaliczył na poczet w/w kary okres jej częściowego wykonania na skutek prawomocnego wyroku Sądu RejonowegowP.z dnia 24 maja 2010r.
W związku z powyższym wykonując prawomocne orzeczenie Naczelnego Sądu Lekarskiego, Prezes Okręgowej Rady LekarskiejwT.wydał w dniu 13 maja 2013r. zarządzenie o zawieszeniu prawa wykonywania zawodu lekarza wobec powoda od dnia 14.12.2012r. do dnia 4 listopada 2016r.
Przedmiotowe orzeczenie Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia 14.12.2012r. zostało zaskarżone przez powoda kasacją do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy w dniu 9 września 2013r. w sprawie(...)uchylił orzeczenie Naczelnego Sądu Lekarskiego i sprawę powoda przekazał temu Sądowi do ponownego rozpoznaniaw postępowaniu odwoławczym.
Zarządzaniem nr(...)z dnia 18.11.2013r. Prezesa Okręgowej Rady Lekarskiej wT.usunięto z rejestru lekarzy i lekarzy dentystów wzmiankę o zawieszeniu prawa wykonywania zawodu lekarza przezT. M.na podstawie orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia 14.12.2012r.
Naczelny Sąd Lekarski w dniu 31 stycznia 2014r. w sprawie(...)wydał orzeczenie, na mocy którego umorzył w pkt. 2 postępowanie wobec powoda o czyn popełnionyna szkodęA. C.na podstawieart. 64 pkt. 4 ustawy z dnia17 maja 1989r. o izbach lekarskich. Wpkt. 3tegoż orzeczenia na poczet kary orzeczonej wpkt. 1, tj. zakazu wykonywania zawodu na okres 3 lat(w związku z czynem popełnionym na szkodę innej pacjentki) zaliczył powodowi okresy zawieszenia prawa wykonywania zawodu wymienione w tym punkcie orzeczenia i uznał karę za wykonanąw całości z dniem 13 maja 2012r.
Sąd Okręgowy wskazał, że powyższy stan faktyczny był bezsporny i został ustalony w oparciu o dowody z dokumentów zgromadzone w aktach sprawy. Dowodów tych żadna ze stronnie kwestionowała.
Zeznania powoda Sąd I instancji uwzględnił w takim zakresie,w jakim pozostawały one w zgodzie z dowodami z dokumentów.W pozostałym zakresie zeznania powoda były niewiarygodne,bo pozostawały w sprzeczności ze zgromadzonymi dokumentami.
Odnosząc się do zarzutu braku biernej legitymacji procesowejpo stronie pozwanej, Sąd Okręgowy wskazał, że nie był on trafny. Pozwana(...)wT.posiada bierną legitymację procesową w tej sprawie. Stosownie do art 106 ust. 2 ustawy o izbach lekarskich (Dz.U.2015.651 j.t.) roszczenia przysługująw stosunku do okręgowej izby lekarskiej, której obwiniony był członkiem w momencie ukarania. Jak wynika z okoliczności sprawy powód, który zawód wykonywał na terenieW.był członkiem pozwanej Izby Lekarskiej. Zgłoszony zarzut był więc pozbawiony słuszności.
W ocenie Sądu a quo powództwo było bezzasadne.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż powód jako podstawę prawną swojego żądania powołał nieobowiązującą jużustawę o izbach lekarskich z 17.05.1989r.Niniejsza sprawa dotyczy roszczeń cywilnoprawnych i nie ma możliwości dokonywania wyboru ustawyw oparciu, o które dochodzić można tego rodzaju roszczeń z tego powodu, że poprzednia ustawa jest dla niego korzystniejsza. Podstawą do rozstrzygnięcia są aktualnie obowiązujące przepisy, a tym przepisem jestustawa z dnia 2 grudnia 2009r. o izbach lekarskich. Nawet jeśli przyjąć, że podstawę prawną żądania stanowi aktualnie obowiązującaustawa z dnia 2 grudnia 2009r. o izbach lekarskich, to i tak żądanie powoda powinno ulec oddaleniu.
Zdaniem Sądu a quo art.106 w/w ustawy precyzuje, iż żądane przez powoda odszkodowanie i zadośćuczynienie przysługuje jedynie w wypadku uniewinnienia lekarza, które nastąpiło w następstwie wznowienia postępowania lub kasacji.
Przepis ten bowiem w ust. 1 stanowi, iż lekarzowi, który w wyniku wznowienia postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy lub kasacji został uniewinniony, przysługuje odszkodowanie za poniesioną szkodę oraz zadośćuczynienie za doznaną krzywdę, na skutek wykonania względem niego w całości lub w części kary, która została zmieniona albo uchylona w wyniku wznowienia postępowania lub kasacji. Z ustępu 2 wynika, że roszczenia przysługują w stosunku do okręgowej izby lekarskiej, której obwiniony był członkiem w momencie ukarania. Ustęp 3 stanowi, że w sprawach roszczeń orzeka sąd powszechny, a ustęp 4 mówi o tym, że roszczenia ulegają przedawnieniu z upływem roku od dnia uprawomocnienia się orzeczenia wydanego w wyniku wznowienia postępowania.
W przedmiotowej sprawie wyrok Sądu Najwyższego z dnia9 września 2013r. wydany w następstwie wniesienia przez powoda kasacji nie doprowadził do jego uniewinnienia. W wyniku wydania tego orzeczenia nastąpiło jedynie skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Naczelny Sąd Lekarski w dniu 31 stycznia 2014r. Powód w wyniku ponownego rozpoznania sprawy został w pkt. 1 uznany za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wobec jednejz pacjentek, w pkt. 2 zaś postępowanie w zakresie czynu popełnianego na szkodęA. C.zostało umorzone wobec ustania karalności przewinienia zawodowego. Nie doszło zatem do uniewinnienia powoda od popełnienia tegoż czynu. Już tylko z tego powodu żądanie powoda było bezzasadne.
Jednocześnie w tym orzeczeniu zaliczono powodowi okresy zawieszenia prawa wykonywania zawodu orzeczone w innych sprawach i uznano tą karę za wykonaną w całości z dniem 13 maja 2012r. Powód prawo wykonywania zawodu otrzymał ponownie w dniu 18.11.2013r. W uzasadnieniu pozwu powód twierdził, iż jego zdaniemw okresie od 13.05.2012r. do 19.11.2013r. został bezzasadnie pozbawiony prawa wykonywania zawodu lekarza. Twierdzenia powyższe, zdaniem Sądu Okręgowego, również były chybione.
Zawieszenie prawa wykonywania zawodu było wobec powoda orzeczone na mocy prawomocnego orzeczenia sądów lekarskich, a także niebędących przedmiotem procesu orzeczeń sądów powszechnych. Wynikająca z orzeczenia wydanego przez Naczelny Sąd Lekarskiw dniu 14 grudnia 2012r. kara zawieszenia prawa wykonywania zawodu na okres 5 lat została orzeczona prawomocnie wobec powoda do dnia 4 listopada 2016r. z zaliczeniem na jej poczet częściowegojej wykonania na skutek prawomocnego wyroku Sądu RejonowegowP.z dnia 24.05.2010r. Niezwłocznie po otrzymaniu przez pozwaną odpisu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 09.09.2013r., który uchylił orzeczenie Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia 14.12.2012r. wydane zostało przez Prezesa Okręgowej Rady Lekarskiej zarządzanieo wydaniu powodowi prawa wykonywania zawodu. Nie można więc uznać, jak twierdzi powód, iż w okresie czasu wskazanym w pozwie,tj. od 13.05.2012r. do 19.11.2013r. był bezzasadnie pozbawiony prawa wykonywania zawodu. Orzeczona kara zawieszenia prawa wykonywania zawodu była orzeczona prawomocnie i obowiązywałado czasu uchylenia orzeczenia do ponownego rozpoznania. Istniała więc podstawa prawna do stosowania zakazu przez określonyw uchylonym orzeczeniu okres czasu.
Mając na uwadze powyższe rozważania, zdaniem Sądu Okręgowego w sprawie nie wystąpiła podstawa do zastosowania obecnie obowiązującegoart. 106 ustawy o izbach lekarskich z dnia 2.12.2009r.Brak jest zatem podstawy prawnej do zasądzenia na rzecz powoda odszkodowania i zadośćuczynienia. Powód reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika nie wskazał innej podstawy prawnej żądania. Zgłoszone zaś żądanie nie znajduje podstawy prawnej w obowiązujących przepisach.
Powództwo podlegało oddaleniu także z uwagi naart. 5 k.c.
Pozwana podniosła zarzut, iż zasądzenie na rzecz powoda zadośćuczynienia i odszkodowania biorąc pod uwagę charakter czynów przestępczych, których się dopuścił i jego podstawę wobec orzeczonego zakazu wykonywania zawodu, byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
Zgodnie zart. 5 k.c.nie można czynić ze swego prawa użytku, który byłby sprzeczny ze społeczno - gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawai nie korzysta z ochrony.
Zdaniem Sądu Okręgowego, zasadny był zarzut pozwanej, iż powód żądając w niniejszym procesie „rekompensaty pieniężnej” naruszył przepisart. 5 k.c.. Powód dopuścił się czynu, który jest moralnie nagany i społecznie piętnowany. Dopuścił się go wobec pacjentek, które miały do niego zaufanie. Jego postawa w czasie tego postępowania i innych postępowań świadczy o tym, iż nie wyraził żadnej skruchy w związku ze swoim postępowaniem. W związku z powyższym, w ocenie Sądu Okręgowego, zasądzenie na rzecz powoda jakiegokolwiek zadośćuczynienia i odszkodowania byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, poczuciem słuszności i sprawiedliwości społecznej. Nie może domagać się ochrony prawnej ten kto prawanie przestrzega.
O kosztach orzeczono na podstawieart. 98 k.p.c.oraz§ 6 pkt 7) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
Apelację od tego wyroku złożył powód osobiście oraz poprzez swojego pełnomocnika.
Apelacja wywiedziona przez pełnomocnika powoda zaskarżyła w/w orzeczenie w całości.
Skarżący zarzucił:
1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
a)art. 106 ustawy z dnia 2 grudnia 2009r. o izbach lekarskich(Dz. U.z 2009r. Nr 219, poz. 1708 ze zm.) poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy zastosowanie powinna mieć wcześniejszaustawa o izbach lekarskich z dnia 17 maja 1989r.(Dz. U. Nr 30, poz. 158 z późn. zm.) obowiązująca w dacie czynu zarzucanego powodowi, co do którego zapadł wyrok umarzający postępowanie;
b)art. 44 ust. 1 ustawy o izbach lekarskich z dnia 17 maja 1989r.(Dz. U. Nr 30, poz. 158 z późn. zm.) w zw. zart. 118 ust. 7 ustawy o izbach lekarskich z dnia 2 grudnia 2009r.(Dz. U. z 2009r. Nr 219, poz. 1708ze zm.) poprzez ich niezastosowanie w sytuacji, gdy do postępowań wszczętych przed wejściem w życie nowej ustawy, tj.ustawy z dnia2 grudnia 2009r., zastosowanie mają przepisy ustawy dotychczasowej,tj.ustawy z dnia 17 maja 1989r., która z uwagi na brzmienieart. 44 ust. 1jako względniejsza dla obwinionego/powoda, powinna mieć zastosowanie;
c)art. 5 k.c.poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy dochodzenie przez powoda odszkodowania i zadośćuczynienia nie pozostajew sprzeczności z jakimikolwiek zasadami współżycia społecznego oraz nie stanowi nadużycia prawa ze strony powoda, a to z uwagina okoliczności będące podstawą zgłoszonych roszczeń;
2. naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.art. 98 k.p.c.w zw.z § 6 pkt 7) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, który mógł mieć wpływ na treść wyroku, polegające na zasądzeniu od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu w kwocie 7.217 zł w sytuacji, gdy strona pozwana nie była reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem bądź radcą prawnym, wobec czego nie przysługiwał jej zwrot kosztów z tytułu zastępstwa procesowego.
Na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.w zw. zart. 386 § 3 k.p.c.pełnomocnik powoda wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach procesu przed Sądem II instancji,w tym kosztach zastępstwa procesowego. Ewentualnie pełnomocnik powoda wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie odmiennie co do istoty sprawy, poprzez zasądzenie na rzecz powoda odszkodowania i zadośćuczynienia w dochodzonych kwotach orazo zmianę w przedmiocie rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa procesowego oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów zastępstwa procesowego przed Sądem II instancji.
Nadto w apelacji wniesionej osobiście przez powoda zaskarżono w/w wyrok w całości i wniesiono o zmianę zaskarżonego wyroku oraz odmiennie orzeczenie co do istoty sprawy poprzez zasądzenie na rzecz powoda odszkodowania. Ewentualnie powód wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
W odpowiedzi na apelacje pozwany, pismem z dnia 18 sierpnia 2016r., wniósł o ich oddalenie oraz na rozprawie w dniu 5 października 2017r. o zasądzenie od powoda na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Apelacja w zasadniczej części była niezasadna.
Sąd Okręgowy w przedmiotowej sprawie na okoliczność zawartego w pozwie żądania poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, które Sąd Apelacyjny w pełni podziela i czyni je również podstawą swojego rozstrzygnięcia, uznając za zbędne ich ponowne przytaczanie.
Wbrew zarzutom apelacji do poczynionych ustaleń faktycznych Sąd a quo zastosował prawidłową normę prawa materialnego. Chybiony jest zarzut powoda o braku podstaw do zastosowania przepisuart. 106 ustawy z dnia 2 grudnia 2009r. o izbach lekarskich.
Z okoliczności faktycznych wskazanych w pozwie wynika,że powód źródła szkody upatruje w wydaniu w dniu 20 marca 2012r. orzeczenia przez Okręgowy Sąd Lekarski wG., utrzymanegow mocy orzeczeniem Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia 14 grudnia 2012r. Zdarzenie wywołujące szkodę w postaci pozbawienia powoda prawa wykonywania zawodu na okres 5 lat, tj., zamiast na okres lat 3 oraz nieuwzględnienia terminu przedawnienia przewinienia zawodowego lekarzy, które skutkowało ostatecznie umorzeniem postępowania co do czynu z kwietnia 2012r., nastąpiło pod rządamiustawy z dnia 2 grudnia 2009r. o izbach lekarskich, słusznie zatem uznał Sąd a quo, że w okolicznościach sprawy przepisart. 44 ust. 1 ustawyz dnia 17 maja 1989r. o izbach lekarskichnie miał zastosowania. Wskazać należy, że ocena konsekwencji zdarzenia prawnego dokonywana jestna podstawie normy prawnej obowiązującej w chwili zajścia tego zdarzenia. W dacie zaistnienia prawnie doniosłego zdarzenia, które wywołało u powoda szkodę przepisart. 44 ustawy z dnia 17 maja 1989r. o izbach lekarskichjuż nie obowiązywał. Z przepisuart. 3 k.c.wynika, że ustawa nie ma mocy wstecznej. Nie jest tym bardziej możliwe,aby dawna ustawa znajdowała zastosowanie do zdarzeń zaistniałychpo dacie jej obowiązywania.
Słusznie przy tym wskazał Sąd a quo w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że prawu cywilnemu nie jest znana zasada stosowania ustawy względniejszej. Zasada ta wynikająca z przepisuart. 4 k.k.wyraża się w wywodzonych z niego zasadach tj.lex severior retro non agit(prawo surowsze nie działa wstecz) orazlex mitior retro agit(prawo względniejsze działa wstecz). Z art. 118 ust. 7 ustawy z dnia2 grudnia 2009r. wynika, że przepisy ustawy stosuje się do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy prawomocnym orzeczeniem w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy, o ile przepisy dotychczasowe nie są dla obwinionego względniejsze. Użyte w tym przepisie terminy „obwiniony” oraz „przepisy względniejsze” jednoznacznie wskazująna to, że norma art. 118 ust. 7 ustawy znajduje zastosowaniedo odpowiedzialności zawodowej lekarzy za naruszenie zasad etyki lekarskiej oraz przepisów związanych z wykonywaniem zawodu lekarza, zwanych w ustawie „przewinieniem zawodowym”, a nie roszczeń cywilnoprawnych uregulowanych w przepisie art. 106. Tymczasem niniejsza sprawa dotyczy roszczeń o charakterze cywilnoprawnym, a nie dotyczących odpowiedzialności zawodowej powoda za przewinienie zawodowe.
W konsekwencji skoro z przepisu art. 106 ustawy z dnia 2 grudnia 2009r. ustawy o izbach lekarskich wynika, że lekarzowi przysługuje odszkodowanie za poniesioną szkodę oraz zadośćuczynienie za doznaną krzywdę na skutek wykonania względem niego w całości lub w części kary, która została zmieniona albo uchylona w wyniku wznowienia postępowania lub kasacji jedynie w sytuacji, gdy w wyniku wznowienia postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy lub kasacji został on uniewinniony, to skoro skarżący nie został uniewinniony, a jedynie postępowanie co do jednego z czynów zostało umorzone, ani odszkodowanie ani zadośćuczynienie powodowi się nie należy.
W tych okolicznościach, skoro żądanie powoda okazało się chybione co do zasady, bezprzedmiotowe było rozważanie zasadności zastosowania przez Sąd Okręgowy przepisuart. 5 k.c.Powodowinie przysługiwało bowiem prawo podmiotowe, stanowiące podstawę żądania zapłaty.
Zasadny okazał się zarzut naruszenia przepisuart. 98 k.p.c.Sąd Okręgowy błędnie zasądził od powoda na rzecz pozwanego koszty zastępstwa procesowego. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik pozwanego nie jest ani adwokatem ani radcą prawnym, zatem w tych okolicznościach przepisart. 98 § 3 k.p.c.nie miał zastosowania. Z tych względów Sąd Apelacyjny na mocyart. 386 § 1 k.p.c.zmienił zaskarżony wyrok w punkcie drugim poprzez jego uchylenie. W pozostałym zakresie apelacja jako niezasadna na mocyart. 385 k.p.c.podlegała oddaleniu.
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na mocyart. 98 §§ 1 i 2 k.p.c.zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania. Powód przegrał bowiem postępowanie apelacyjnew zasadniczej części, skoro uwzględnieniu podlegało jedynie żądanie uboczne dotyczące kosztów zastępstwa procesowego przed Sądem I instancji. Na koszty te złożyły się wydatki związane z przejazdem pełnomocnika pozwanego do Sądu oraz jego powrotu.