Sąd Apelacyjny w Katowicach
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACo 13/17
Data wyroku: 2017-04-13 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Anna Bohdziewicz
Słowa kluczowe: Stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego
Podstawa prawna: Art. 1214 § 3 kpc

Sygn. akt I ACo 13/17

POSTANOWIENIE
Dnia 13 kwietnia 2017 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny w składzie następującym:
Przewodniczący:SSA Anna Bohdziewicz
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 kwietnia 2017 r.
sprawy z wniosku wierzycielaI. H.
przeciwko dłużniczce(...) Spółce Akcyjnejz siedzibą wC.
o stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego
postanawia :

1

    stwierdzić wykonalność wyroku(...)Sądu Polubownego(...), wydanego wW., w dniu 22 listopada 2016 r. i oznaczonego sygnaturą SP-36/16, przez nadanie temu wyrokowi klauzuli wykonalności w części zasądzającej od pozwanego na rzecz powoda odsetki ustawowe, a także w jego punkcie 3,

2
w dalej idącym zakresie wniosek wierzyciela oddalić,

3
koszty postępowania klauzulowego wzajemnie znieść między uczestnikami.

Sygn. akt I ACo 13/17

UZASADNIENIE
Wnioskodawca dnia 8 lutego 2017 r. wniósł do tutejszego Sądu o stwierdzenie wykonalności wyroku(...)Sądu Polubownego(...)z dnia 22 listopada 2016 r. wydanego w sprawie o sygnaturze SP-36/16. Wniosek ograniczony był do punktów 1 i 3 tego orzeczenia. Wnioskodawca zaznaczył przy tym,że wprawdzie w dniu 28 listopada 2016 r. pozwana zapłaciła mu kwotę 41.200,- zł wskazując w tytule przelewu, że chodzi ofakturę (...), ale powód dokonał zaliczenia kwoty 20.644,- zł na należność zasądzoną w punkcie 1 wyroku, a pozostałą kwotę na poczet należności z drugiej z wymienionych faktur. Wobec tego zachodzi przesłanka skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego w celu odzyskania przyznanych wyrokiem odsetek ustawowych za opóźnienie oraz kosztów postępowania arbitrażowego.
W odpowiedzi na ten wniosek dłużniczka wniosła o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania. Powołała się na kwestie wymagalności należności wynikającychz tytułu zawartej między stronami umowy pośrednictwa, z których pierwsza rata w wysokości 16.800,- zł netto miała być płatna do dnia 31 grudnia 2015 r., a druga do dnia 30 czerwca 2017 r. Objęte one zostały odpowiedniofakturami nr (...), z których druga nie jest jeszcze wymagalna. Intencją dłużniczki przy dokonywaniu płatności wskazanej we wniosku kwoty było zaspokojenie należności już wymagalnych, czyli wynikającychz wyroku arbitrażowego wraz z odsetkami i kosztami procesu, a jedynie w pozostałym zakresie jako wpłata częściowa na rzecz należności z późniejszej faktury i wierzyciel winien był właśnie w taki właśnie sposób zaliczyć dokonaną płatność. Powołała się też naart. 451 § 1 k.c.iart. 65 § 1 k.c., jak również wcześniejsze stosunki prawne, w jakich pozostawali dłużnik z wierzycielem.
Po zapoznaniu się z powyższą odpowiedzią wnioskodawca podtrzymał swój wniosek w całości, wskazując że nie skorzystał z możliwości zarachowania należności na zaległe świadczenia uboczne.
Sąd Apelacyjny ustalił i zważył co następuje:
Pod osąd(...)Sądu Polubownego(...)poddane zostało roszczenie powodaI. H.skierowane przeciwko pozwanemu(...) Spółce AkcyjnejwC.o zapłatę łącznie kwoty 41.328,- zł z odsetkamiz tytułu umowy z dnia 20 stycznia 2015 r. dotyczącej pośrednictwa w zawarciu kontraktuz zawodnikiemP. O.. Sąd ten był uprawniony do rozstrzygnięcia zawisłego między stronami sporu na podstawie zapisu na sąd polubowny i pod sygnaturą SP 36/16w dniu 22 listopada 2016 r. wydał wyrok, mocą którego zasądził (w jego punkcie 1)od pozwanej na rzecz powoda kwotę 20.664,- zł wraz z odsetkami w ustawowej wysokości liczonymi od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty. W dalej idącym zakresie powództwo oddalił (w punkcie 2 tego orzeczenia), a w punkcie 3 zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.183,50 zł tytułem zwrotu kosztów opłaty sądowej i zniósł wzajemnie między stronami koszty zastępstwa procesowego.
Pozwana w tej sprawie dłużniczka dnia 28 listopada 2016 r. dokonała na rachunek wnioskodawcy przelewu kwoty 41.200,- zł pod tytułem „zapł.fa 01/12/2015, 03/06/2016”. Faktury o takich numerach, których dotyczył wyżej opisany spór przed sądem arbitrażowym faktycznie zostały wystawione przez wnioskodawcę za „doradztwo, pośrednictwo w zakresie podpisania kontraktu przez zawodnika(...)P. O.” i każda z nich obejmowała kwotę 16.800 zł powiększoną o kwotę 3.864,- zł tytułem podatku od towarówi usług, czyli łącznie 20.664,- zł.
W takich okolicznościach Sąd Apelacyjny stoi na stanowisku, że rozważania dłużniczki na temat zaliczalności wpłaconych kwot na świadczenia główne i uboczne nie mogły odnieść żadnego skutku i to nawet abstrahując od kwestii dobrowolnego uiszczenia należności za fakturę, której termin płatności jeszcze nie nadszedł. Mając bowiem w polu widzenia akcentowany przez uczestniczkęart. 65 § 1 k.c., zgodnie z którym oświadczenie woli należy tak tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w jakich złożone zostało, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje, a także fakt, że wpłata dokonana na rachunek wierzyciela obejmowała należność dokładnie odpowiadającą sumie kwot uwidocznionych na obu fakturach i przede wszystkim przelewu dokonano z nie budzącym żadnych wątpliwości stwierdzeniem, że chodzi o „zapłatę” tych faktur, nie pozostawia pola do interpretacji, że wpłata obejmowała jakiekolwiek odsetki lub koszty wynikające z wyroku sądu polubownego.
Tym samym wniosek o nadanie klauzuli orzeczeniu arbitrażowemu co do tych ostatnich należności znajdował uzasadnienie. Uczestnicy nie podnoszą żadnych innych zarzutów przeciwko nadaniu klauzuli, spór nie należał do wyłączonych spod orzecznictwa polubownego i stroną stosunku prawnego nie jest konsument, a wyrok się uprawomocniłi stwierdzeniu jego wykonalności nie stoją na przeszkodzie podstawowe zasady porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej (art. 1214 § 3 pkt 1-3 k.p.c.). Sąd Apelacyjny, działając na podstawieart. 12131§ 1 i 2 k.p.c., uwzględnił więc wniosek wierzyciela w zakresie opisanym w punkcie 1 sentencji.
W zakresie obejmującym ujętą w punkcie 1 wyroku z dnia 22 listopada 2016 r. należność główną w kwocie 20.664,- zł wniosek został natomiast oddalony, gdyż trudno w tej części to orzeczenie uznać jeszcze za wykonalne, skoro wnioskodawca sam twierdzi,że należność została uregulowana, a potrzebę nadania klauzuli wykonalności wiązał wyłącznie z potrzebą egzekucji odsetek i kosztów postępowania. Sąd Apelacyjny orzekło tym jak w punkcie 2 sentencji.
O kosztach postępowania klauzulowego orzeczono w oparciu oart. 100 k.p.c.w związku zart. 13 § 2 k.p.c., mając na względzie że w postępowaniu klauzulowym każdemu z uczestników należałby się zwrot kwoty 137,- zł z tytułu kosztów zastępstwa procesowego (po 120,- zł przewidziane w § 8 ust. 1 pkt. 14 rozporządzeń Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz w sprawie opłatza czynności radców prawnych a także po 17 zł z tytułu uregulowanej przez każdego z nich opłaty skarbowej), a także że wprawdzie wniosek ostatecznie podlegał uwzględnieniu tylko w około 10%, ale niezależnie od stanowiska uczestniczki, a wnioskodawca zmuszony był uiścić także kwotę 300,- zł opłaty od wniosku. W takich okolicznościach Sąd Apelacyjny zdecydował – jak w punkcie 3 sentencji - o wzajemnym zniesieniu między uczestnikami poniesionych przez nich kosztów.