Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV P 120/15
Data wyroku: 2017-02-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Werocy

Sygn. akt IV P 120/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 09 lutego 2017r
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w następującym składzie:
Przewodniczący: SSR Agnieszka Werocy
Protokolant: Monika Kałużna
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2017r weW.
sprawy z powództwaW. K.
przeciwko(...) Sp. z o.o.wW.
o wynagrodzenie za pracę

I
zasądza od strony pozwanej(...) Sp. z o.o.wW.na rzecz powodaW. K.kwotę:

-

3.150 zł (trzy tysiące sto pięćdziesiąt złotych) brutto, tytułem wynagrodzenia za pracę za czerwiec 2014 roku, wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11.07.2014r. do dnia zapłaty;

7.073,89zł (siedem tysięcy siedemdziesiąt trzy złote osiemdziesiąt dziewięć groszy) brutto, tytułem wynagrodzenia za pracę za marzec 2014 roku, wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11.04.2014r. do dnia zapłaty;

6.299,76zł (sześć tysięcy dwieście dziewięćdziesiąt dziewięć złotych siedemdziesiąt sześć groszy) brutto, tytułem wynagrodzenia za pracę za kwiecień 2014 roku, wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11.05.2014r. do dnia zapłaty;

II
w pozostałym zakresie powództwo oddala;

III
zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 2.754 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

IV
nakazuje powodowi uiścić na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia) kwotę 1.415,12zł tytułem kosztów sądowych i wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa;

V
nakazuje stronie pozwanej uiścić na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia) kwotę 1.472,88zł tytułem kosztów sądowych i wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa;

VI
wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 6.300zł.

UZASADNIENIE
PowódW. K., pozwem z dnia 19 listopada 2014r., sprecyzowanym w piśmie procesowym z dnia 28 listopada 2014r. domagał się zasądzenia od strony pozwanej- (...) sp. z o.o.z siedzibą wW., kwoty 37.800 zł tytułem wynagrodzenia za pracę, za okres od maja do października 2014 roku w następujących kwotach:

-

za maj 2014 roku - w kwocie 6.300 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 11 czerwca 2014 r. do dnia zapłaty,

za czerwiec 2014 roku - w kwocie 6.300 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 11 lipca 2014 r. do dnia zapłaty,

za lipiec 2014 roku - w kwocie 6.300 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 11 sierpnia 2014 r. do dnia zapłaty,

za sierpień 2014 roku - w kwocie 6.300 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 11 września 2014 r. do dnia zapłaty,

za wrzesień 2014 roku - w kwocie 6.300 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 11 października 2014 r. do dnia zapłaty,

za październik 2014 roku - w kwocie 6.300 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 11 listopada 2014 r. do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu żądania pozwu wskazał, że był zatrudniony u strony pozwanej na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony, począwszy od dnia 1 lipca 2012r., za wynagrodzeniem ustalonym w dniu 30 sierpnia 2013r. na kwotę 6.300 zł. Podał, że od marca 2014 roku pracodawca przestał wypłacać mu należne wynagrodzenie, co potwierdzone zostało wyrokiem nakazowym z dnia 23 września 2014r., który dotyczy jednak jedynie okresu marca i kwietnia 2014 roku. Nadto wskazał, iż zgodnie z obowiązującym regulaminem wynagradzania termin płatności wynagrodzenia za pracę ustalony został na 10 dzień każdego miesiąca.
Nakazem zapłaty z dnia 8 grudnia 2014r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia, IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych nakazał stronie pozwanej, aby zapłaciła powodowi kwotę 37.800zł brutto wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi:

-

od kwoty 6.300zł od dnia 11.06.2014r. do dnia zapłaty,

od kwoty 6.300zł od dnia 11.07.2014r. do dnia zapłaty,

od kwoty 6.300zł od dnia 11.08.2014r. do dnia zapłaty,

od kwoty 6.300zł od dnia 11.09.2014r. do dnia zapłaty,

od kwoty 6.300zł od dnia 11.10.2014r. do dnia zapłaty,

od kwoty 6.300zł od dnia 11.11.2014r. do dnia zapłaty,

oraz na rzecz Skarbu Państwa kwotę 472,50zł tytułem części opłaty sądowej od pozwu, od uiszczenia której powód jest zwolniony z mocy ustawy, w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia nakazu, albo wniosła w tym terminie sprzeciw. (k. 20)
Od wydanego nakazu zapłaty strona pozwana wniosła sprzeciw, w którym zaskarżyła nakaz zapłaty w części, tj. do kwoty wynagrodzenia, za okres od dnia 15 czerwca 2014r. do dnia 30 października 2014r., tj. co do kwoty 28.350zł brutto wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi:

-

od kwoty 3.150 zł od dnia 11 lipca 2014 r.,

od kwoty 6.300 zł od dnia 11 sierpnia 2014 r.,

od kwoty 6.300 zł od dnia 11 września 2014 r.,

od kwoty 6.300 zł od dnia 11 października 2014 r.,

od kwoty 6.300 zł od dnia 11 listopada 2014 r.

a jednocześnie wniosła o zasądzenie od powoda kosztów procesu według norm przepisanych. (k. 25-28 i 33-34)
W uzasadnieniu stanowiska strona pozwana podała, iż powód od 15 czerwca 2014r. nie świadczył pracy na rzecz spółki, gdyż przebywał na urlopie bezpłatnym. Wskazała, iżw związku z trudnościami finansowymi nie była w stanie kontynuować robót na jednymz kontraktów, tj. na kontrakcie E59, na którym prace wykonywała jako podwykonawca(...) sp. z o.o.Podała, iż z uwagi na powyższe, po rozmowach z generalnym wykonawcą PNIsp. z o.o. ustalono, że część prac przejmie firma prowadzona przezS. T., który wykonywał prace ziemne a jednocześnie wyraził chęć zatrudnienia – w razie potrzeby – pracowników strony pozwanej, którzy dotychczas pracowali na kontrakcie E59, na umowę zlecenia. Wskazała dalej, iż w zaistniałej sytuacji doszło do spotkania z pracownikami zatrudnionymi na kontrakcie E59, w którym brał udział m.in. powód, podczas którego poinformowano pracowników o zaistniałej sytuacji oraz ustalono, że pracownicy wezmą urlop bezpłatny, a po poprawie sytuacji spółki podejmą ponownie zatrudnienie. Podniosła, iż wszyscy pracownicy strony pozwanej, w tym powód, wyrazili zgodę na skorzystanie z urlopu bezpłatnego udzielonego przez pracodawcę. Wskazując na powyższe strona pozwana zarzuciła, iż powód od dnia 15 czerwca 2014r. przebywał na urlopie bezpłatnym jak również, że wystąpił o zapłatę wynagrodzenia za pracę, za okres w którym żadnych prac na rzecz pracodawcy nie wykonywał.
W ustosunkowaniu do wniesionego sprzeciwu powód, w piśmie procesowym z dnia6 marca 2015r. zaprzeczył, aby od dnia 15 czerwca 2014r. nie świadczył pracy na rzecz strony pozwanej i przebywał na urlopie bezpłatnym.
Nadto wniósł o zasądzenie od strony pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. (k. 41)
W piśmie procesowym z dnia 14 września 2016r., złożonym na rozprawie w dniu15 września 2016r., powód rozszerzył powództwo w ten sposób, iż wniósł o zasądzenie od strony pozwanej dalszej kwoty:

-

7.073,89 zł brutto tytułem wynagrodzenia za pracę, za marzec 2014 roku, wrazz ustawowymi odsetkami od dnia 11 kwietna 2014r. do dnia zapłaty,

6.299,76 zł brutto tytułem wynagrodzenia za pracę, za kwiecień 2014 roku wrazz ustawowymi odsetkami od dnia 11 maja 2014r. do dnia zapłaty.

Strona pozwana podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie, przy czymw piśmie procesowym z dnia 19 grudnia 2016r. strona pozwana podała, iż nie kwestionuje zasadności roszczenia powoda o wypłatę wynagrodzenia za miesiące marzec i kwiecień 2014 roku a jednocześnie wskazała, iż należne powodowi wynagrodzenie za pracę za miesiąc maji czerwiec wypłacił powodowi w jej imieniuS. T., zaś począwszy od dnia16 czerwca 2014r. powód świadczył pracę na rzeczS. T..
Sąd ustalił stan faktyczny:
Strona pozwana, na podstawie wpisu do rejestru przedsiębiorców, prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której zajmuje się m.in. rozbiórką i burzeniem obiektów budowlanych, wykonywaniem wykopów i wierceń geologiczno-inżynierskich oraz budową dróg kołowych i szynowych.
Dowód:
- odpis z KRS strony pozwanej, k. 10-16, 137-140, 179-185
PowódW. K.był zatrudniony u strony pozwanej- (...) sp. z o.o.z siedzibą wW.początkowo na podstawie umowy o pracę zawartej w dniu 1 września 2011r. na okres próbny od dnia 1 września 2011r. do dnia 30 września 2011r.,a następnie na podstawie umowy o pracę zawartej w dniu 1 października 2011r. na czas określony od dnia 1 października 2011r. do dnia 31 grudnia 2011r. i umowy o pracę zawartej w dniu 30 grudnia 2011r. na czas określony od dnia 1 stycznia 2012r. do dnia 30 czerwca 2012r., w całym okresie w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowisku majstra budowy.
W dniu 29 czerwca 2012r. strony zawarły kolejną umowę o pracę, na podstawie której powód zatrudniony został na czas nieokreślony, począwszy od dnia 1 lipca 2012r., w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowisku majstra budowy, za wynagrodzeniem w wysokości 4.950 zł brutto miesięcznie.
Na podstawie aneksu do umowy o pracę, zawartego w dniu 30 sierpnia 2013r., wynagrodzenie powoda, z dniem 1 września 2013r., zostało podwyższone do kwoty 6.300zł brutto miesięcznie, zaś dotychczasowe stanowisko pracy powoda zmieniono na koordynator do spraw robót torowych.
W okresie od dnia 1 września 2011r. do dnia 31 marca 2015r. powód był zgłoszony do ubezpieczeń społecznych przez stronę pozwaną.
W ostatnim okresie zatrudnienia, w tym w roku 2014, powód wykonywał pracę przy modernizacji linii kolejowej E59.
Dowód:
-umowa o pracę z dnia 01.09.2011r., k. 159
-umowa o pracę z dnia 01.10.2011r., k. 160
-umowa o pracę z dnia 30.12.,2011r., k. 161
-umowa o pracę z dnia 29.06.2012r., k. 8 i 162
- aneks z dnia 30.08.2013r. do umowy o pracę, k. 8 i 163
- pismo ZUS z dnia 22.12.2016r., k. 289
- zeznania świadkaM. D., k. 191-200
- zeznania świadkaB. O., k. 191-200
- zeznania świadkaD. K., k. 191-200
- zeznania świadkaA. S., k. 191-200
- przesłuchanie powoda, k. 270-273
Strona pozwana była podwykonawcą, świadczącym usługi budowlane na rzeczPrzedsiębiorstwa (...) sp. z o.o.w upadłości układowej z siedzibąwW.(dalej:(...) sp. z o.o.), która była generalnym wykonawcą robót budowlanych podstawowych liniowych na odcinkuW.–G.–S.iŻ.– granica woj.(...), w ramach projektu modernizacji linii kolejowej E59 na odcinkuW.-P., etap II – odcinekW.- granica woj.(...).
Prace w obrębie w/w inwestycji realizował także, jako podwykonawca pozwanej spółki,S. T.prowadzący działalność gospodarczą pod nazwąS. T.Usługi (...)wK..
Z uwagi na złą sytuację finansową strony pozwanej, w dniu 16 czerwca 2014r. strona pozwana zawarła porozumienie trójstronne z(...) sp. z o.o.(generalnym wykonawcą robót budowlanych podstawowych liniowych na odcinkuW.–G.–S.iŻ.– granica woj.(...)w ramach projektu modernizacji linii kolejowej E59) orazS. T., prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwąS. T.Usługi (...)wK., na podstawie którego(...) sp. z o.o.wypowiedziała stronie pozwanej umowę o podwykonawstwo ze skutkiem na dzień złożenia oświadczenia o wypowiedzeniu a jednocześnie ustalono, że prace, które miała wykonać strona pozwana wykonana(...) sp. z o.o.orazfirma (...).
Z uwagi na zawarte porozumienie strona pozwana zaprzestała z dniem zawarcia porozumienia wykonywania robót budowlanych w ramach projektu modernizacji linii kolejowej E59, wykonując w kilku kolejnych dniach jedynie czynności zabezpieczające. Realizację prac przejął na przełomie czerwca i lipca 2014 rokuS. T..
Strona pozwana ustaliła jednocześnie zS. T., że w miarę potrzeby zatrudni on pracowników pozwanej spółki, którzy dotychczas wykonywali pracę w obrębie inwestycji modernizacji linii kolejowej E59, na podstawie umów zlecenia.
Wobec tego strona pozwana na spotkaniu ze swoimi pracownikami, które zorganizowane zostało w czerwcu 2014 roku zaproponowała pracownikom, żeby skorzystaliz urlopu bezpłatnego, w trakcie któregoS. T.zawrze z nimi umowy zlecenia.
Część pracowników strony pozwanej w tym m.in.M. D.iA. S.przystała na w/w propozycję i podjęła zatrudnienie uS. T.na podstawie umów zlecenia, składając pracodawcy wniosek o udzielenie urlopu bezpłatnego. W konsekwencji powyższego wskazani pracownicy, mimo dalszego trwania stosunku pracy z pozwaną spółką, nie świadczyli pracy na jej rzecz, lecz na rzeczS. T., który zawierał z nimi umowy zlecenia i wypłacał z tego tytułu należne wynagrodzenie.
Dowód:
- porozumienie trójstronne z dnia 16.06.2014r., koperta w aktach sprawy
- zeznania świadkaS. T., k. 191-200 i k. 291-294
- zeznania świadkaM. D., k. 191-200
- zeznania świadkaB. O., k. 191-200
- zeznania świadkaD. K., k. 191-200
- zeznania świadkaA. S., k. 191-200
- przesłuchanie powoda, k. 270-273
- przesłuchanie za stronę pozwanąL. I., k. 270-273
Powód nie złożył stronie pozwanej wniosku o udzielenie mu urlopu bezpłatnego. Począwszy jednak od miesiąca lipca 2014 roku zawierał na kolejne, następujące po sobie okresy umowy zlecenia zS. T., który wypłacał mu z tego tytułu należne wynagrodzenie za pracę. W okresie objętym umowami zlecenia powód wykonywał na rzeczS. T.prace, które dotychczas wykonywał na podstawie zatrudnienia na rzecz swojego pracodawcy, zaś polecenia dotyczące pracy wydawał muS. T.lubA. S., do którego zadań należało zabezpieczenie prowadzenia prac na budowie.
W dniu 1 lipca 2014r. powód zawarł zeS. T.umowę zlecenia nr (...), na okres od dnia 1 do dnia 31 lipca 2014r., na podstawie której zobowiązał się do nadzorowania pracy operatorów na odcinku kolejowym oraz sygnalizowania, za wynagrodzeniem w kwocie 10.600 zł brutto.
W dniu 1 sierpnia 2014r. powód zawarł zeS. T.umowę zlecenia nr (...), na okres od dnia 1 do dnia 31 sierpnia 2014r., na podstawie której zobowiązał się do nadzorowania pracy operatorów na odcinku kolejowym oraz sygnalizowania, za wynagrodzeniem w kwocie 5.290 zł brutto.
W dniu 1 września 2014r. powód zawarł zeS. T.umowę zlecenia nr (...), na okres od dnia 1 do dnia 30 września 2014r., na podstawie której zobowiązał się do nadzorowania pracy operatorów na odcinku kolejowym oraz sygnalizowania, za wynagrodzeniem w kwocie 5.290 zł brutto.
W dniu 1 października 2014r. powód zawarł zeS. T.umowę zlecenia nr (...), na okres od dnia 1 października 2014r. do dnia 30 listopada 2014r., na podstawie której zobowiązał się do nadzorowania pracy operatorów na odcinku kolejowym oraz sygnalizowania, za wynagrodzeniem w kwocie 5.290 zł brutto.
Dowód:
- umowa zlecenia z dnia 01.07.2014r., k. 215
- umowa zlecenia z dnia 01.08.2014r., k. 216
- umowa zlecenia z dnia 01.09.2014r., k. 217
- umowa zlecenia z dnia 01.10.2014r., k. 218
- zeznania świadkaS. T., k. 191-200 i k. 291-294
- zeznania świadkaM. D., k. 191-200
- zeznania świadkaD. K., k. 191-200
- zeznania świadkaA. S., k. 191-200
- przesłuchanie powoda, k. 270-273
- przesłuchanie za stronę pozwanąL. I., k. 270-273
Powód wykonywał pracę na rzecz strony pozwanej do czerwca 2014 roku, przy czym w w/w okresie w terminie od 22 do 30 kwietnia 2014r. oraz od 28 lipca do 1 sierpnia 2014r. przebywał na urlopie wypoczynkowym. W dniu 30 czerwca 2014r. korzystał ze zwolnienia od pracy z tytułu opieki nad dzieckiem.
Zgodę na urlop wystawiał powodowiA. S., który był odpowiedzialny za całość robót u strony pozwanej a następnie uS. T., działając w imieniu podmiotu, który w danym momencie faktycznie wykonywał roboty.
Powód nie składał stronie pozwanej wniosku o udzielenie mu urlopu bezpłatnego.
Dowód:
- ewidencja czasu pracy i wnioski urlopowe, k. 44-59
- zeznania świadkaA. S., k. 191-200
- przesłuchanie powoda, k. 270-273
- przesłuchanie za stronę pozwanąL. I., k. 270-273
Strona pozwana nie wypłaciła powodowi należnego wynagrodzenia za pracę za miesiąc marzec, kwiecień, maj i czerwiec 2014 roku.
Dowód:
- przesłuchanie powoda, k. 270-273
- przesłuchanie za stronę pozwanąL. I.,, k. 270-273
Należne powodowi wynagrodzenie za pracę za miesiąc marzec 2014 roku wynosi 7.073,89 zł brutto.
Należne powodowi wynagrodzenie za pracę za kwiecień 2014 roku wynosi 6.299,76 zł brutto.
Dowód:
- przesłuchanie za stronę pozwanąL. I., k. 270-273
Strona pozwana sporządziła notatkę, w której wskazała, że na rzeczW. K.powinna zostać wypłacona kwota 4.461,01zł tytułem wynagrodzenia za maj 2014 roku jak również, że zadłużenie strony pozwanej wobec powoda w czerwcu wynosiło 9.461,01 zł.
Na dokumencie tymS. T.uczynił wzmiankę „obciążyćG.”.
Dowód:
- notatka sporządzona przez stronę pozwaną, k. 283
- zeznania świadkaS. T., k. 191-200 i k. 291-294
Pismem z dnia 31 marca 2015r. powód rozwiązał umowę o pracę ze stroną pozwaną bez wypowiedzenia wskazując jako przyczynę uporczywe i długotrwałe niewypłacanie mu należnego wynagrodzenia za pracę.
Umowa o pracę uległa rozwiązaniu z dniem 31 marca 2015r.
W dniu 24 sierpnia 2016r. strona pozwana wystawiła powodowi świadectwo pracy,w którym wskazała, że w okresie zatrudnienia pracownik nie korzystał z urlopu bezpłatnego, jednakże w okresie od 16 czerwca 2014r. do 31 marca 2015r. nie świadczył pracy na rzecz strony pozwanej i nie zachował prawa do wynagrodzenia za ten okres, będący okresem nieskładkowym.
Powód wystąpił do pracodawcy o sprostowanie świadectwa pracy.
Dowód:
- pismo z dnia 31.03.2015r. w sprawie rozwiązania umowy o pracę, k. 214
- świadectwo pracy, w kopii akt osobowych powoda (koperta w aktach sprawy)
- wniosek o sprostowanie świadectwa pracy wraz z potwierdzeniem nadania, k. 210-213
- przesłuchanie za stronę pozwanąL. I.,, k. 270-273
Wyrokiem z dnia 4 lutego 2016r. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w WarszawieV Wydział Karny, w sprawie sygn. akt V W 4356/14 uniewinniłK. S.obwinionego m.in. o to, iż jako pracodawca– (...) sp. z o.o.wW.nie wypłaciłW. K.wynagrodzenia za marzec 2014 roku w kwocie 5.000 zł netto oraz wynagrodzenia za kwiecień 2014 roku w kwocie 4.461,01 zł netto.
Powyższy wyrok uprawomocnił się.
Dowód:
- wyrok Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie V Wydział Karny z dnia 04.02.2016r. w sprawie sygn. akt V W 4356/14, k. 246-250.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługiwało, w części, na uwzględnienie.
Dokonując ustaleń stanu faktycznego w niniejszej sprawie Sąd oparł się na dowodach z dokumentów w tym na odpisie z KRS pozwanej, umowach o pracę łączących powoda ze stroną pozwaną, aneksie z dnia 30 sierpnia 2013r. do umowy o pracę, piśmie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 grudnia 2016r., porozumieniu trójstronnym z dnia16 czerwca 2014r., umowach zlecenia zawieranych przez powoda zS. T., ewidencji czasu pracy powoda, wnioskach urlopowych powoda, notatce sporządzonej przez stronę pozwaną w przedmiocie rozliczeń, piśmie powoda z dnia 31 marca 2015r. w sprawie rozwiązania umowy o pracę, wystawionym powodowi przez pozwaną świadectwie pracy, wniosku powoda o sprostowanie świadectwa pracy oraz na wyroku Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie V Wydział Karny z dnia 4 lutego 2016r. w sprawie sygn. aktV W 4356/14 bowiem żadna ze stron postępowania skutecznie nie zakwestionowała ich prawdziwości i wiarygodności. Również Sąd nie znalazł podstaw do podważenia ich waloru dowodowego.  Sąd zważył jednak, iż ewidencja czasu pracy za 2014 roku przedstawiona przez powoda nie mogła być, wobec wyników pozostałego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, podstawą do ustalenia, iż w całym okresie, nią objętym, powód, wykonywał pracę na rzecz strony pozwanej nie zaś na rzeczS. T.tym bardziej, iż dokumentacja ta nie jest opatrzona żadnym innym podpisem, poza podpisem powoda. Sąd nie  posłużył się również dowodem z dokumentu w postaci wyroku nakazowego z dnia23 września 2014r. (sygn. akt V W 4356/14), wydanego przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie bowiem powód przedstawił niekompletną wersję tego orzeczenia, pozbawioną w ogóle rozstrzygnięcia wskazanego Sądu. Nadto nie zawiera ono stwierdzenia prawomocności. Mając dodatkowo na względzie charakter tego wyroku, będącego niejako propozycją zakończenia sprawy bez przeprowadzenia rozprawy oraz wydanie w późniejszym okresie, w tej samej sprawie, prawomocnego wyroku w postępowaniu zwykłym uniewinniającegoK. S.(działającego w imieniu pracodawcy), należało przyjąć, że wyrok nakazowy utracił moc, stosownie do treści zart. 506 § 1 i 3 k.p.k.w zw.zart. 94 § 1 k.p.s.w.
Dokonując ustaleń stanu faktycznego Sąd oparł się również na dowodzie z zeznań świadkówS. T.,M. D.,B. O.,D. K.iA. S.oraz na przesłuchaniu powoda i za stronę pozwanąL. I..
Sąd w pełni dał wiarę zeznaniom świadkówM. D.,B. O.,D. K.iA. S.. Ich relacja była bowiem spontaniczna, logiczna oraz spójna a przy tym wzajemnie ze sobą korespondowała. Nie stała przy tymw sprzeczności z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Na podstawie zeznań wskazanych świadków Sąd ustalił zaś w szczególności, że strona pozwana zaprzestała wykonywania robót budowlanych w ramach projektu modernizacji linii kolejowej E59 a ich realizację przejął na przełomie czerwca i lipca 2014 rokuS. T.. Powyższa okoliczność znajdowała zresztą również potwierdzenie w treści porozumienia trójstronnego z dnia 16 czerwca 2014r. zawartego pomiędzy stroną pozwaną,(...) sp. z o.o.(generalnym wykonawcą robót budowlanych podstawowych liniowych na odcinkuW.–G.–S.iŻ.– granica woj.(...)w ramach projektu modernizacji linii kolejowej E59) orazS. T.prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwąS. T.Usługi (...)wK.. Nadto z zeznań powołanych świadków wynika, iż z uwagi na przejęcie prac przezS. T.część pracowników strony pozwanej podjęła u niego zatrudnienie na podstawie umów zlecenia. W konsekwencji powyższego wskazani pracownicy, mimo dalszego, formalnego, trwania stosunku pracy z pozwaną spółką, nie świadczyli pracy na jej rzecz, lecz na rzeczS. T., który zawierał z nimi umowy zlecenia i wypłacał z tego tytułu należne wynagrodzenie.
We wskazanym zakresie Sąd dał wiarę także zeznaniom świadkaS. T.oraz słuchanego za pozwanąL. I.. Sąd nie dał jednak wiary zeznaniom świadkaS. T.w zakresie w jakim podał on, iż wypłacił powodowi wynagrodzenie za czerwiec 2014 roku w zastępstwie za stronę pozwaną, złożonym na rozprawie w dniu 26 stycznia 2017r. bowiem zeznania świadka w tym zakresie pozostawały sprzeczne z jego zeznaniami złożonymi na rozprawie w dniu 15 września 2016r. kiedy to w/w świadek zeznał, iż za maj i czerwiec 2014 roku nie wypłacał wynagrodzenia powodowi. Ponadto w ocenie Sądu nieprawdopodobnym jest, aby w przypadku tak specyficznego sposobu rozliczenia z powodem na jaki powoływała się strona pozwana, strona pozwana nie zawarła zeS. T.żadnej umowy w przedmiotowym zakresie, poprzestając jedynie na ustnych ustaleniach. Notatka sporządzona przez stronę pozwaną nie może przy tym stanowić dowodu na potwierdzenie w/w okoliczności tym bardziej, iż okoliczności tej powód zaprzeczał. Nie wynika z niej bowiem kiedy została sporządzona, nie widnieją na niej podpisy osób uprawnionych do reprezentowania pozwanejspółki i (...), a przede wszystkim nie można z niej wywieść, żeS. T.faktycznie wypłacił powodowi jakąkolwiek kwotę tytułem wynagrodzenia za pracę przysługującego mu od strony pozwanej. Wobec kwestionowania przez powoda powyższej okoliczności należało zatem przyjąć, że nie doszło do wypłaty na jego rzecz wynagrodzenia za czerwiec 2014 roku. Nadto Sąd zważyłw tym zakresie, iż w sprzeciwie od nakazu zapłaty z dnia 8 grudnia 2014r. strona pozwana zaskarżyła nakaz zapłaty jedynie co do wynagrodzenia za pracę powoda za okres od dnia15 czerwca 2014r. do dnia 30 października 2014r. podając w uzasadnieniu, iż powód oddnia 15 czerwca 2014r. nie świadczył pracy na rzecz spółki. Powyższe zaś uzasadnia przyjęcie, iż nie doszło do wypłacenia powodowi wynagrodzenia za pracę za czerwiec 2014 roku w przeciwnym razie strona pozwana zaskarżyłaby bowiem niewątpliwie nakaz zapłatyw zakresie całości wynagrodzenia za pracę należnego powodowi za ten okres nie zaś –w zakresie wynagrodzenia za okres od 15 do 30 czerwca 2014r. wyłącznie co do kwoty 3.150zł
Sąd nie dał również wiary zeznaniom słuchanego za stronę pozwanąL. I.w zakresie w jakim podał on, iż powód już od połowy czerwca 2014 roku świadczył pracę na rzeczS. T.. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika bowiem, że powód zawarł pierwszą umowę zlecenia zeS. T.dopiero w dniu 1 lipca 2014 r. na okres od dnia 1 do dnia 31 lipca 2014r. Ponadtoz zeznań słuchanych w sprawie świadków wynika, iż rozpoczęcie pracy przez pracowników pozwanej na rzeczS. T.następowało na podstawie umów zlecenia i przypadło dopiero na przełom czerwca i lipca 2014 roku, zaś po zawarciu porozumienia trójstronnego strona pozwana jeszcze przez kilka kolejnych dni zabezpieczała teren budowy.
Sąd dał natomiast w całości wiarę zeznaniom słuchanego za stronę pozwanąL. I.w zakresie w jakim podał on, iż wynagrodzenie za marzec i kwiecień 2014 roku nie zostało wypłacone powodowi przez stronę pozwaną i dalej, że za wyżej wymieniony okres powodowi należy się wynagrodzenie w kwotach wskazanych przez powoda.
Dokonując ustaleń stanu faktycznego Sąd oparł się również na zeznaniach powoda, przy czym Sąd nie dał wiary zeznaniom powoda w zakresie w jakim twierdził on, iż takżew okresie od lipca do października 2014 roku wykonywał pracę dla pozwanej bowiem jego zeznania pozostawały w tym zakresie w sprzeczności z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym w tym zwłaszcza z zeznaniami słuchanych w sprawie świadków, przesłuchaniem za pozwanegoL. I., treścią porozumienia trójstronnegoz dnia 16 czerwca 2014r. i treścią złożonych do akt sprawy umów zlecenia. Z powołanych dowodów wynika bowiem jednoznacznie, iż w na przełomie czerwca – lipca 2014 roku strona pozwana zaprzestała prac na terenie budowy zaś powód zawarł umowy (zlecenia)zS. T.i na ich podstawie wykonywał dla niego prace, które dotychczas wykonywał na podstawie zatrudnienia na rzecz swojego pracodawcy, zaś polecenia dotyczące pracy wydawał muS. T.lubA. S., do którego zadań należało zabezpieczenie prowadzenia prac na budowie.
Dokonując oceny zasadności żądania pozwu podkreślenia w pierwszej kolejności wymaga, iż wydany w sprawie nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym został zaskarżony przez stronę pozwaną jedynie w części, tj. do kwoty wynagrodzenia, za okres od dnia 15 czerwca 2014r. do dnia 30 października 2014r., tj. co do kwoty 28.350zł brutto wrazz odsetkami ustawowymi liczonymi:

-

od kwoty 3.150 zł od dnia 11 lipca 2014 r.,

od kwoty 6.300 zł od dnia 11 sierpnia 2014 r.,

od kwoty 6.300 zł od dnia 11 września 2014 r.,

od kwoty 6.300 zł od dnia 11 października 2014 r.,

od kwoty 6.300 zł od dnia 11 listopada 2014 r.

Tym samym w pozostałej części tj. co do kwoty 6.300zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11.06.2014r. do dnia zapłaty – tytułem wynagrodzenia za pracę za maj 2014 roku i co do kwoty 3.150 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11.07.2014r. do dnia zapłaty – tytułem wynagrodzenia za pracę za okres od 1 do 14 czerwca 2014r. w/w nakaz zapłaty uprawomocnił się.
Zgodnie bowiem z treściąart. 504 § 2 k.p.c.nakaz zapłaty, przeciwko któremuw całości lub w części nie wniesiono skutecznie sprzeciwu, ma skutki prawomocnego wyroku. W konsekwencji bezprzedmiotowym, a wręcz niedopuszczalnym było prowadzenie postępowania rozpoznawczego i orzekanie w odniesieniu do wskazanej części żądania powoda. Wobec powyższego Sąd w toku dalszego postępowania, następującego po wniesieniu sprzeciwu od nakazu zapłaty, badał jedynie zasadność roszczenia powodaw zakresie wynagrodzenia za okres od 15 czerwca 2014r. do 31 października 2014 r., a po rozszerzeniu powództwa dodatkowo za okres od 1 marca 2014r. do 30 kwietnia 2014 r.
Przechodząc do merytorycznych rozważań, należy wskazać, że zgodnie zart. 80 k.p.wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną. Za czas niewykonywania pracy pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia tylko wówczas, gdy przepisy prawa pracy tak stanowią.Zdanie pierwszeprzywołanego przepisu statuuje zasadę ekwiwalentności świadczeń. Za okres niewykonywania pracy co do zasady pracownik nie pobiera więc wynagrodzenia. Samo pozostawanie w stosunku pracy nie jest przy tym podstawą do uzyskiwania wynagrodzenia. Jeżeli pracownik nie wykonuje pracy, do nabycia przez niego prawa do wynagrodzenia niezbędne jest istnienie przepisu szczególnego lub postanowienia umowy, które przyznają mu to prawo (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 2011 r., III PK 62/10; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 2016 r., II PK 339/14).
Przepisem, na mocy którego pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia mimo nieświadczenia pracy, jestart. 81 § 1 k.p.Wynikają z niego dwie przesłanki: gotowość pracownika do wykonywania pracy oraz doznanie przeszkód w wykonywaniu pracyz przyczyn leżących po stronie pracodawcy. Istnienie drugiej z przesłanek nie budzi wątpliwości na gruncie niniejszej sprawy. Sama strona pozwana przyznała, że z uwagi na swoją złą sytuację finansową niejako zwolniła powoda z obowiązku świadczenia pracy. Powód doznał zatem przeszkód w wykonywaniu pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy (art. 81 § 1 k.p.). Sformułowanie "przeszkody z przyczyn dotyczących pracodawcy" nie może być bowiem rozumiane wąsko jako "przyczyny spowodowane przez pracodawcę", czy "przyczyny zawinione przez pracodawcę". Przyczyna dotycząca pracodawcy nie musi być koniecznie zawiniona w sensie przypisania subiektywnej winy osobom działającymw imieniu pracodawcy.
Pogłębionej analizy wymaga jednak realizacja pierwszej z przesłanek pozwalającej na przesądzenie o zachowaniu przez powoda prawa do wynagrodzenia za czas, w którym nie świadczył pracy. Aby uznać, że po stronie pracownika wystąpiła gotowość do pracy musi łącznie istnieć zamiar wykonywania pracy, faktyczna zdolność do świadczenia pracy na rzecz danego podmiotu, uzewnętrznienie gotowości do wykonywania pracy oraz pozostawanie pracownika do dyspozycji pracodawcy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2006 r. II PK 111/05; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2007 r., I PK 117/07; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2008 r., II PK 331/07). Przez faktyczną gotowość do wykonywania pracy należy rozumieć stan, w którym pracownik jest fizycznie i psychicznie zdolny do jej wykonywania, oraz nie występują przeszkody do jej świadczenia, np. w postaci niezdolności do pracy spowodowanej chorobą, czy też umowy zawartej z innym podmiotem na świadczenie usług czy pracy na jego rzecz. Z kolei pozostawanie w dyspozycji pracodawcy oznacza stan, w którym pracownik może niezwłocznie, na wezwanie pracodawcy, podjąć pracę. Pracownik pozostający w dyspozycji pracodawcy oczekuje na możliwość podjęcia pracy na terenie zakładu pracy lub w innym miejscu wskazanym przez pracodawcę, ewentualnie w miejscu wskazanym przez siebie i podanym pracodawcy, jeżeli pracodawca bezprawnie nie dopuszcza go do pracy. Podkreślenia przy tym wymaga, że zatrudnienie u innego pracodawcy nie przekreśla wprawdzie samo przez się gotowości do pracy w rozumieniuart. 81 § 1 k.p.niemniej jednak dotyczy to sytuacji, w której praca taka (na rzecz innego podmiotu) nie wyłącza dyspozycyjności pracownika, to jest nie uniemożliwia niezwłocznego podjęcia pracy, którą pracownik zobowiązał się wykonywać na rzecz pracodawcy, z którego strony doznał przeszkód w jej wykonywaniu (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 września 2003 r., I PK 345/02; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2005 r., II PK 111/05).
W kontekście powyższych rozważań należy wskazać, że zasadnym było zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powoda wynagrodzenia za marzec, kwiecień i czerwiec (od 15 do 30 czerwca 2014r., tj. w zakresie w jakim strona pozwana wniosła sprzeciw od wydanegow sprawie nakazu zapłaty) 2014 roku. Z przeprowadzonych w sprawie ustaleń faktycznych wynika bowiem, iż w w/w okresie powód świadczył pracę na rzecz strony pozwanej.W przypadku dwóch pierwszych miesięcy, wobec przyznania przez słuchanego za stronę pozwanąL. I., że nie doszło do wypłaty wynagrodzenia na rzecz powoda za w/w okres, oczywistym było, że roszczenie powoda w tym zakresie jest zasadne. Co istotniejsze w/w podał, iż należne za w/w okres powodowi wynagrodzenie odpowiada kwotom wskazanym przez powoda. Powód zaś tytułem wynagrodzenia za pracę za okres marca 2014 roku domagał się zasądzenia od strony pozwanej kwoty 7.073,89 zł brutto (wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 kwietna 2014r. do dnia zapłaty) a tytułem wynagrodzenia za okres kwietnia 2014 roku kwoty 6.299,76 zł brutto (wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 maja 2014r. do dnia zapłaty).
W konsekwencji powyższego tytułem wynagrodzenia za marzec 2014 roku Sąd zasądził na rzecz powoda kwotę 7.073,89 zł brutto, zaś tytułem wynagrodzenia za kwiecień 2014 roku kwotę 6.299,76 zł, opierając rozstrzygnięcie o należnych odsetkach na treściart. 481 k.c.iart. 85 § 2 k.p., nakazującego wypłatę wynagrodzenia za pracę z dołu, nie później niż w ciągu pierwszych 10 dni następnego miesiąca kalendarzowego. W związkuz powyższym w odniesieniu do poszczególnych należności zasądzonych na rzecz powoda, strona pozwana pozostawała w opóźnieniu począwszy od 11 dnia miesiąca następującego po miesiącu, za które powodowi należało się wynagrodzenie.
Odnosząc się natomiast do wynagrodzenia należnego powodowi za okres od 15 do30 czerwca 2014 roku w kwocie 3.150zł, wyjaśnienia wymaga, że strona pozwana nie przedstawiła żadnego wiarygodnego dowodu świadczącego o zaprzestaniu pracy na jej rzecz przez powoda we wskazanym czasie. Co istotniejsze w toku postępowania Sąd ustalił, iżrealizację prac na terenie budowy, niejako w zastępstwie za pozwaną,S. T.przejął dopiero na przełomie czerwca i lipca 2014 roku, zatrudniając niektórych pracowników pozwanej na podstawie umów zlecenia. W przypadku powoda umowy takie zawierane były jednak dopiero w okresie od dnia 1 lipca 2014r. do 31 października 2014r. co uzasadnia przyjęcie, iż jedynie w tym okresie powód wykonywał określone prace na rzeczS. T., który wypłacał mu zresztą z tego tytułu wynagrodzenie za pracę i jedynie w tym okresie nie pozostawał w gotowości do świadczenia pracy na rzecz strony pozwanej. Tym samym uznać należało, iż powodowi przysługuje prawo do wynagrodzenia za pracę za cały okres czerwca 2014 roku. Ponieważ przy tym - z przyczyn omówionych powyżej - brak było podstaw do przyjęcia aby wynagrodzenie za pracę za czerwiec 2014 roku zostało powodowi wypłacone za pozwaną przezS. T., zaś należne powodowi zgodnie z umowąo prace wynagrodzenie wynosiło w tym okresie 6.300zł brutto miesięcznie i ponieważ na podstawie prawomocnego nakazu zapłaty (wobec braku zaskarżenia w tym zakresie) Sąd zasądził już na rzecz powoda tytułem wynagrodzenia za pracę za ten miesiąc kwotę 3.150zł, do zasądzenia na rzecz powoda podlegała dalsza kwota 3.150zł tytułem wynagrodzenia za okres od dnia 15 do dnia 30 czerwca 2014r. w wysokości 3.150 zł brutto (wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11.07.2014r. do dnia zapłaty).
Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w punkcie I wyroku.
Odmiennie należało jednak ocenić roszczenie powoda o wypłatę wynagrodzenia za okres od dnia 1 lipca 2014r. do dnia 31 października 2014r. W tym wypadku Sąd podzielił argumentację strony pozwanej, zgodnie z którą powód świadczył wówczas pracę na rzeczS. T., co zresztą potwierdziło przeprowadzone postępowanie dowodowe. Wprawdzie brak było podstaw do przyjęcia, że powód korzystał w w/w okresie u strony pozwanej z urlopu bezpłatnego niemniej jednak niewątpliwie uznać należało, iż nie wykonywał on wówczas pracy na rzecz strony pozwanej, co potwierdzają zeznania słuchanych w sprawie świadków, treść porozumienia trójstronnego z dnia 16 czerwca 2014r. jak również zawarte przez powoda zS. T.umowy zlecenia, na podstawie których – jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe – powód świadczył na jego rzecz prace, które dotychczas wykonywał na podstawie zatrudnienia na rzecz swojego pracodawcy. W ocenie Sądu powód zdawał sobie sprawę z tego, że we wskazanym okresie świadczył pracę na rzeczS. T.. Zawarł wszak z nim umowy zleceniai wykonywał na ich podstawie czynności w zakresie inwestycji, którą początkowo realizowała strona pozwana, a której wykonanie przejął następnieS. T.. Umowy zlecenia wchodziły zatem niejako na miejsce umowy o pracę zawartej przez powoda ze stroną pozwaną, pomimo dalszego formalnego trwania stosunku pracy. Z ustaleń Sądu wynika przy tym, że takie rozwiązanie było powszechnie stosowane w przypadku pracowników strony pozwanej, którzy byli wówczas zwalniani przez pozwaną spółkę z obowiązków pracowniczych i mieli świadomość przyjętego rozwiązania. Jednocześnie za wersją zdarzeń przedstawioną przez powoda nie przemawia fakt udzielenia mu urlopu wypoczynkowego przezA. S., który będąc pracownikiem pozwanej spółki również zawarł umowę zlecenia zeS. T.a który zeznał, iż zgodę na urlop wyrażał w imieniu podmiotu, który w danym momencie wykonywał roboty. W chwili złożenia wniosku urlopowego przez powoda oraz przebywania na urlopie w dniach od 28 lipca 2014 r. do1 sierpnia 2014 r. wykonawcą robót byłS. T.. W związku z tym należało przyjąć, że to w jego imieniuA. S.udzielił powodowi zgody na urlop wypoczynkowy. Wbrew twierdzeniom powoda, nie sposób zatem przyjąć, aby w okresie od lipca 2014 roku nadal wykonywał on pracę na rzecz pozwanej spółki. W przeciwnym bowiem wypadku zawarcie umów zlecenia zeS. T., nakładających na powoda takie same obowiązki, jakie ciążyły na nim w ramach stosunku pracy, nie znajdowałoby logicznego uzasadnienia.
Powyższe rozważania nie przesądzałya priorio bezzasadności żądania powoda wypłaty przez stronę pozwaną wynagrodzenia za okres od lipca do października 2014 roku Jak już bowiem wyżej wskazano, świadczenie pracy na rzecz innego podmiotu nie wyłącza automatycznie gotowości do wykonywania pracy na rzecz pracodawcy. Jednakże w realiach niniejszej sprawy Sąd uznał, że powód nie zrealizował tej przesłanki, wynikającej zart. 81 § 1 k.p.Godzi się bowiem wskazać, że zawarcie przez powoda umów zlecenia zeS. T.i świadczenie na tej podstawie analogicznej pracy, jaką wykonywał u strony pozwanej, uniemożliwiało mu pozostawanie w gotowości do pracy u pracodawcy. Z chwilą zawarcia umów zlecenia powód nie pozostawał w dyspozycji strony pozwanej, ale wyłącznie w dyspozycjiS. T., który przejął realizację robót wykonywanych uprzednio przez stronę pozwaną. W tym samym czasie powód nie był zatem w stanie wykonywać jednocześnie pracy na rzecz strony pozwanej i na rzeczS. T., szczególnie, żew obydwu przypadkach ciążył na nim ten sam zakres obowiązków. W związku z ustaleniem, że powód w okresie od dnia 1 lipca do dnia 31 października 2014r. nie pozostawałw gotowości do wykonywania pracy na rzecz strony pozwanej,art. 81 § 1 k.p.nie znalazł zastosowania. Powód w okresie tym nie wykonywał również pracy dla pozwanej. Tym samym, wobec przywołanej uprzednio zasady ekwiwalentności wynagrodzenia za pracę, powodowi nie przysługiwało roszczenie o jego wypłatę za okres od lipca do października 2014 roku.
Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w punkcie II wyroku.
Orzeczenie o kosztach procesu zawarte w punkcie III wyroku Sąd oparł na treściart. 98 k.p.c.iart. 100 k.p.c.
Powód w toku postępowania, po rozszerzeniu żądania pozwu, domagał się zasądzenia od strony pozwanej kwoty 51.173,89 zł. Jego żądanie zostało uwzględnione w zakresie kwoty 25.973,65zł (uwzględniając żądanie powoda wynikające z wydanego w sprawie nakazu zapłaty - w części niezaskarżonej sprzeciwem przez stronę pozwaną i wydanego wyroku), co uzasadnia przyjęcie, że powód wygrał sprawę w 51%.
Na koszty poniesione przez powoda złożyło się wynagrodzenie jego pełnomocnikaw stawce 5.400zł (§ 2 pkt 6 w zw. z § 9 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych). Tym samym do zasądzenia od pozwanej na rzecz powoda, stosownie do wyniku postępowania, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego podlegała kwota 2.754zł (51% z 5400zł)
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w punkcie IV i V wyroku znajduje oparcie wart. 108 k.p.c.,98 k.p.c.,art. 1303§ 2 k.p.c.orazart. 113 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz. U. z 2010 r., Nr 90, poz. 594).Koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie wyniosły 2.888zł. Na kwotę tę złożyła się opłata od pozwu w kwocie 2.559 zł (art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych) oraz zwrot kosztów stawiennictwa świadków w łącznej kwocie 329 zł (art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowychw sprawach cywilnych). Uwzględniając zatem wynik postępowania do zasądzenia od powoda na rzecz Skarbu Państwa tytułem kosztów sądowych i wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa podlegała kwota 1.415,12zł, zaś od pozwanej kwota 1.472,88zł.
Rozstrzygnięcie o rygorze natychmiastowej wykonalności zawarte w punkcie VI wyroku Sąd oparł na treściart. 4772§ 1 k.p.c.uwzględniając dalej fakt, iż wysokość jednomiesięcznego wynagrodzenia powoda wynosiła 6.300zł.