Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
X Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: X GC 1141/16
Data wyroku: 2017-06-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Kornelia Żminkowska

Sygn. akt X GC 1141/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 czerwca 2017 r.
Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie Wydział X Gospodarczy
w składzie:

Przewodniczący:

SSR Kornelia Żminkowska

Protokolant:

Agata Kicińska

po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2017 r. w Szczecinie
na rozprawie
w sprawie z powództwaM. G.
przeciwkoL. R.
o ochronę naruszonego posiadania

I
nakazuje pozwanemuL. R.przywrócić powódceM. G.stan poprzedni posiadaniadziałki nr (...), położnej wP.przyul. (...), w zakresie odpowiadającym treści służebności poprzez usunięcie ogrodzenia posadowionego wzdłuż granicy służebności drogi koniecznej ustanowionej na nadziałce 86/1, polegającej na prawie swobodnego przechodu i przejazdu przez w/w działkę, umową z dnia 25 kwietnia 2013 r. , rep. A nr 2986/2013 zawartą przed notariuszemL. P.,

II
oddala powództwo w pozostałym zakresie,

III
znosi wzajemnie koszty procesu,

IV
nadaje wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności w zakresie punktu I.

Sygn. akt X GC 1141/16

UZASADNIENIE
W dniu 1 lipca 2016 roku powódkaM. G.wniosła pozew do Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie przeciwko pozwanemuL. R.o ochronę naruszonego posiadania - przywrócenie jej utraconego przez nią na skutek naruszenia przez pozwanego posiadania nieruchomościdziałki nr (...)położonej wP.przyul. (...)poprzez nakaz pozwanemu usunięcia ogrodzenia, pojazdów i innych przeszkód ograniczających przejazd przezdziałkę nr (...)do nieruchomości powódki nr 86/2 oraz zakazanie pozwanemu dokonywania dalszych naruszeń posiadania powódki poprzez zakaz ustawiania przeszkód na pasie ruchu drogowego oraz planu manewrowym, z którego powódka dotychczas korzystała – usytuowanych nadziałce nr (...). W uzasadnieniu powódka wskazała, że w dniu 25 kwietnia 2014 roku pozwany sprzedał jejdziałkę nr (...), która została wydzielona zdziałki nr (...)położonej wP.przyul. (...), na której usytuowane są obiekty stacji paliw, w tym dystrybutory paliw. Wyjaśniła, że sprzedana jej działka nie miała bezpośredniego dostępu do drogi publicznej stąd na rzecz każdoczesnego użytkownika wieczystego lub właścicieladziałki nr (...)ustanowiono służebność gruntową polegającą na prawie swobodnego przechodu i przejazdu przezdziałkę nr (...). Wskazała, że z uwagi na to, iż nabyła działkę z zamiarem prowadzenia na niej działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży paliw strony w dniu 31 stycznia 2014 roku zawarły porozumienie w szczególności określając w nim warunki korzystania z wjazdu, placu manewrowego, wspólnego użytkowania tych powierzchni oraz ponoszenia kosztów. Powódka podniosła, że do stycznia 2016 roku jej klienci swobodnie dojeżdżali do dystrybutorów korzystając z terenu zakreślonego na mapie, następnie zaś pozwany rozpoczął działania utrudniające jej swobodny przejazd i przechód poprzez parkowanie w pobliżu działki pojazdów, ustawianie przeszkód z drewna, zbiorników oraz w okresie od stycznia do kwietnia 2016 roku zamontował masywne metalowe słupki ograniczające wjazd.
W piśmie z dnia 25 lipca 2016 roku pozwany wskazał, że działanie powódki prowadzi do obciążenia jego nieruchomości w znacznym zakresie, zaprzeczył, aby zaznaczony teren na mapie przedłożonej przez powódkę stanowił służebność, którym obciążona była nieruchomość. Wyjaśnił, że w okresie lutym – marcu 2016 roku wybudował ogrodzenie wewnętrzne działki pozostawiając do wyłącznej dyspozycji powódki dotychczasową służebność.
W piśmie z dnia 2 sierpnia 2016 roku pozwany zaprzeczył, aby powódka korzystała z częścidziałki (...)oznaczonej na mapie geodezyjnej, podnosząc, że przedstawia ona nieistniejący plac manewrowy, zaś z części tej działki korzystali: Starostwo Powiatowe i Komisariat Policji wP.na potrzeby usuwania i parkowania pojazdów,G. R.na potrzeby prowadzonej działalności oraz sam pozwany. Pozwany podniósł, że oświadczenie z dnia 31 stycznia 2014 roku dotyczy wyłącznie ustanowionej służebności. Wskazał, że wspólnie użytkowany był plac manewrowy przylegający bezpośrednio do wejścia do warsztatu pozwanego z tytułu którego to korzystania od 2013 roku wystawiał faktury VAT. Strona podniosła, że nigdy nie naruszyła służebności drogi koniecznej przysługującej powódce nadziałce nr (...), gdyż pojazdy i inne rzeczy ustawiane były na pozostałej części działki.
W piśmie z dnia 18 sierpnia 2016 roku powódka podtrzymała swoje stanowisko w sprawie wskazując, iż przez pewien czas w sposób niezakłócony korzystała z przejazdu, z placu manewrowego, natomiast w wyniku działania pozwanego przejazd i możliwości zawracania pojazdów zostały znacznie ograniczone.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
M. G.prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą(...)w zakresie sprzedaży detalicznej paliw do pojazdów silnikowych na stacjach paliw.L. R.prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą(...)w zakresie przygotowywania terenu pod budowę.

Dowód:

−

wydruki(...)k. 53-54.

W dniu 18 lutego 2008 roku zawarta została pomiędzyL. R.(jako wynajmującym) aG. R.(jako najemcą) umowa najmu nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jakodziałka nr (...)zabudowanej budynkiem biurowym, warsztatowym, socjalnym, stacją paliw oraz placem manewrowym położonej przyul. (...)wP..
W dniu 1 lipca 2009 roku strony zawarły aneks do przedmiotowej umowy zmieniając wysokość należnego wynajmującemu czynszu.
Dowód:

−

umowa najmu k. 113-114v,

aneks k. 115.

Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2013 roku Burmistrz miastaP.pozytywnie zaopiniował wstępny projektdziałki zabudowanej nr (...)położonej w obrębie 5 – miastoP.. W treści uzasadnienia wskazane zostało, że w wyniku proponowanego podziału powstaną dwie nowedziałki: nr (...), a także iżdziałka nr (...)posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej, natomiastdziałka nr (...)posiada pośredni dostęp do drogi publicznej, w związku z czym proponuje się ustanowić służebność drogową na rzecz każdoczesnego użytkownika wieczystegodziałki nr (...).
Decyzją z dnia 29 marca 2013 roku Burmistrz miastaP.zatwierdził projekt podziału zabudowanejdziałki nr (...)o pow. 0,8193 ha, położonej w obrębie(...)miastaP., stanowiącej własnośćL. R.nadziałkę: nr (...)pod warunkiem, że przy zbywaniudziałki nr (...)ustanowiona zostanie służebność drogowa wdziałce nr (...)lub sprzedaż wydzielonej działki nastąpi wraz ze sprzedażą udziału w prawie dodziałki nr (...).

Dowód:

−

postanowienie k. 81,

wstępny projekt podziałudziałki nr (...)k. 82-83,

dokumenty z akt sprawy X GNs 8/16 – postanowienie z dn. 24.01.2013 r. k. 410-411,

dokumenty z akt sprawy X GNs 8/16 – wstępny projekt podziału działki k. 412,

dokumenty z akt sprawy X GNs 8/16 – decyzja z dn. 29.03.2013 r. k. 413-415,

dokumenty z akt sprawy X GNs 8/16 – protokół rozprawy z dn. 19.04.2017 r. k.402-408,

dokumenty z akt sprawy X GNs 8/16 – dokumenty operatu technicznego k. 416-423.

W dniu 25 kwietnia 2013 roku pomiędzyL. R.orazM. G.zawarta została w formie aktu notarialnego umowa sprzedaży oraz ustanowienia hipoteki i służebności gruntowej.
Na mocy umowyL. R.sprzedałM. G.prawo użytkowania wieczystegodziałki nr (...)położonej przyul (...)wP.wraz z prawem własności zabudowań posadowionych na tej działce oraz ustanowił nadziałce nr (...)położonej przyul. (...)wP.nieodpłatną służebność drogi koniecznej polegającą na prawie swobodnego przechodu i przejazdu przez wyżej wymienionądziałkę nr (...)wraz prawem do umieszczenia na niej pylonu cenowego przy wjeździe nadziałkę nr (...).

Dowód:

−

akt notarialny z dn.25.04.2013 r. k. 10-19,

szkic sytuacyjny – sposób korzystania z działki k. 68-69, 439

przesłuchanie pozwanego k. 309,

−

dokumenty z akt sprawy X GNs 8/16 – protokół rozprawy z dn. 17.01.2016 r. k. 349-385.

L. R.jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości położonej nadziałce ewidencyjnej nr (...)w obrębie ewidencyjnym(...)ul. (...)P..
Nieruchomość obciążona była nieopłatną służebnością drogi koniecznej przysługująca na rzecz każdoczesnego użytkownika wieczystego lub właścicieladziałki nr (...)polegającą na sprawie swobodnego przechodu i przejazdu przezdziałkę nr (...)wraz z prawem do umieszczenia na niej pylonu cenowego przy wjeździe nadziałce nr (...).

Dowód:

−

wypis z księgi wieczystej k. 20-30.

W dniu 26 sierpnia 2013 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym nakazując pozwanemuG. R.zapłatę na rzecz powódkiM. G.kwotę 126.679, 44 zł z odsetkami ustawowymi oraz kosztami postępowania.

Dowód:

−

nakaz zapłaty w sprawie VIII GNc 374/13 k. 606.

M. G.na tereniedziałki nr (...)prowadziła działalność gospodarczą w postaci stacji benzynowej. Użytkownikiem wieczystym sąsiedniej działki na której ustanowiona została służebność swobodnego przechodu i przejazdu przysługująca każdoczesnemu użytkownikowi wieczystemu lub właścicielowidziałki nr (...)byłL. R..
Szerokość wjazdu wynosiła około 5 m, natomiast odległość pomiędzy budynkiem, a granicą służebności około 7 – 8 m.
W związku z prowadzoną przezM. G.działalnością gospodarczą na teren działki wjeżdżały różnego rodzaju samochody w tym samochody osobowe oraz ciężarowe z naczepą. Klienci korzystający ze stacji wjeżdżali pojazdami przez terendziałki nr (...), mieli także możliwość swobodnego zawrócenia na placu znajdującym się na tereniedziałki nr (...).
Na tereniedziałki nr (...)której użytkownikiem wieczystym byłL. R.znajdował się sprzęt budowlany, samochody osobowe, w tym powypadkowe, pojazdy ciężarowe, naczepy, a nadto składowane było kruszywo. Położenie pojazdów oraz kruszywa ulegało zmianom. Nadziałce nr (...)poustawiane były samochody ciężarowe i budowlane w szeregu przy granicy działki. Ustawianie pojazdów oraz sprzętu wzdłuż wjazdu oraz w jego poprzek zaczęło się w granicach 2013-2014 roku. Sprzęt ciężki, lekki, samochody powypadkowe, część pojazdów kierowców oraz należących doL. R.były stawiane na placu wprost wjazdu.

Dowód:

−

dokumentacja zdjęciowa k 32-52, 244, 268-269,

−

zeznania świadkaR. P.k. 190-191,

zeznania świadkaP. B.k. 191-192,

zeznania świadkaR. Ł.k. 193-194,

zeznania świadkaJ. P. (1)k. 194-195,

zeznania świadkaJ. F.k. 196,

zeznania świadkaJ. P. (2)k. 198,

zeznania świadkaJ. P. (3)k. 250,

zeznania świadkaS. G.k. 304,

zeznania świadkaG. R.k. 253,

przesłuchanie pozwanego k. 311-312,

dokumenty z akt sprawy X GNs 8/16 – protokół rozprawy z dn. 11.10.2016 r. k. 357-370,

dokumenty z akt sprawy X GNs 8/16 – protokół rozprawy z dn. 17.01.2016 r. k. 349-385,

−

dokumenty z akt sprawy X GNs 8/16 – protokół rozprawy z dn. 19.04.2017 r. k.402-408.

dokumenty z akt sprawy X GC 1440/16 – protokół rozprawy z dn. 10.11.2016 r. k. 430-438

−

dokumenty z akt sprawy X GC 1440/16 – protokół rozprawy z dn. 26.01.2017 r. k. 480-491,

−

dokumenty z akt sprawy X GC 1140/16 – protokół rozprawy z dn. 2.03.2017 r. k. 588-597.

W dniu 19 sierpnia 2014 roku pomiędzyG. R.(jako wykonawcą) Powiatem(...)– Starostwem Powiatowym wP.(jako zamawiającym) zawarta została umowa o świadczenie usług usuwania i parkowania pojazdów w ramach której wykonawca zobowiązał się do świadczenia usług usuwania i parkowania pojazdów na podstawie dyspozycji usunięcia pojazdu wydanej przez policjanta, strażnika miejskiego lub osobę dowodzącą akcją ratowniczą. Umowa zawarta została ze względu na konieczność wykonania zadania własnego powiatu – obowiązek zorganizowania parkingu strzeżonego lub zawarcia umowy z podmiotem zewnętrznym. Pojazdy w ramach umowy umieszczane były na parkingu bardzo rzadko.

Dowód:

−

umowa z dn. 19.08.2014 r. k. 78-80, 491-492,

dokumenty Starostwa Powiatowego wP.k. 491-587,

zeznania świadkaW. T.k. 246-247,

zeznania świadkaJ. S.k. 250

W piśmie z dnia 31 stycznia 2014 roku strony zawarły warunki współpracy określające: bezwzględny zakaz parkowania na całej powierzchni wjazdu oraz na planu manewrowym wspólnie używanym, w szczególności naplacu (...); pas o szerokości 4 metry przylegający do stacji służyć miał tylko tankowaniu, nie parkowaniu; zorganizowanie takiego ruchu pojazdów tankujących z dystrybutora z gazem i innymi paliwami by nie zawracały na wjeździe; zwiększenie wysokości czynszu dzierżawy do 500 zł powiększone o kwotę podatku VAT za plac pod zbiorniki gazu i drogi dojazdowej dla samochodu dostarczającego gaz; koszty naprawy 4 metrowego pasa przylegającego do stacji przez cały wjazd obciążać miały w całościM. G., natomiast koszty naprawy pozostałej powierzchni wjazdu i placu manewrowego wspólnie używanego miały obciążać w 80 %M. G., natomiast w 20 %L. R.– remont nawierzchni wykonać miałL. R., zaś koszt naprawy miał być każdorazowo uzgadniany zM. G..

Dowód:

−

warunki współpracy k. 31,

zeznania świadkaS. G.k. 304-305,

przesłuchanie powódki k. 308,

W 2015 rokuL. R.stawiał na granicy służebności pojazdu typu koparki, maszyny budowalne. Na granicy służebności stawiane były różnego rodzaju pojazdy – należące do klientów,G. R.i jego żony, pracowników. Ilość pojazdów stawiana w tym miejscu była zmienna. Na tereniedziałki nr (...)umieszczona została naczepa, zaś za nią równiarka, przyczepa kempingowa, dalej parking policyjny.
W związku z działaniamiL. R.polegającymi na stawianiu pojazdówM. G.zleciła sporządzenie opinii mgr inż.R. K..
W lipcu 2015 roku sporządzone zostało przez mgr inż.R. K. (2)opracowanie projektowe dotyczące niezbędnej drogi koniecznej do obsługi stacji paliw w zakresiedziałki nr (...)znajdującej się wP.. Opracowanie obejmowało część rysunkową w postaci: planu orientacyjnego oraz planu sytuacyjnego.
We wrześniu 2015 roku mgr inż.B. G.sporządził opinię techniczną dotyczącą aktualnie prowadzonej gospodarki wodno- ściekowej stacji wP.ze wskazaniem instalacji kanalizacyjnej i innych urządzeń zabezpieczających przed przenikaniem produktów naftowych do gruntu, wód powierzchniowych i gruntowych w zakresie obiektu stacji paliw(...)znajdującego się przyul. (...)(działki nr (...)) wP..

Dowód:

−

dokumenty z akt sprawy X GNs 8/16 – opracowanie projektowe k. 330-339,

dokumenty z akt sprawy X GNs 8/16 – opinia techniczna k. 340-346,

−

dokumenty z akt sprawy X GC 1140/16 – plan sytuacyjny k. 429,

plan sytuacyjny k. 54-55,

dokumenty z akt sprawy X GC 1140/16 – protokół rozprawy z dn. 18.05.2017 r. k. 598-605,

przesłuchanie powódki k. 308.

W dniu 1 stycznia 2016 rokuS. G.zawarł zG. R.porozumienie, zgodnie z którym zobowiązał się do nadzoru parkingu i placu manewrowego od godziny 15:00 do godziny 7:00 następnego dnia roboczego oraz całodobowego w dni wolne.

Dowód:

−

porozumienie k. 71,

zeznania świadkaS. G.k. 306,

−

dokumenty z akt sprawy X GNs 8/16 – protokół rozprawy z dn. 17.01.2016 r. k. 349-385.

W styczniu 2016 rokuL. R.postawił na tereniedziałki nr (...)metalowe słupki. W okolicy marca 2016 rokuL. R.postawił ogrodzenie na tereniedziałki nr (...). Postawienie ogrodzenia uniemożliwiło swobodny wyjazd z terenu stacji benzynowej – niemożliwym było bowiem swobodne zawrócenie pojazdu ciężarowego na tereniedziałki nr (...).M. G.nie zgadzając się na umieszczenie tego ogrodzenia zleciła dokonanie jego rozbiórki. Ogrodzenie to było kilkukrotnie ponownie ustawiane, następnie zaś na zlecenieM. G.demontowane. Demontaż ogrodzenia odbył się w dniu 7 oraz 11 października 2016 roku.

Dowód:

−

dokumentacja zdjęciowa k 32-52,

dokumenty z akt sprawy X GNs 8/16 – zdjęcia k. 355-256, k. 386-401.

dokumenty z akt sprawy X GNs 8/16 – protokół rozprawy z dn. 11.10.2016 r. k. 357-370,

dokumenty z akt sprawy X GC 1140/16 – fotografie k. 440-479,

zeznania świadkaR. P.k. 190-191,

zeznania świadkaP. B.k.191-192,

zeznania świadkaR. Ł.k. 193-194,

zeznania świadkaJ. P. (1)k. 194-195,

zeznania świadkaJ. P. (2)k. 198,

zeznania świadkaM. Ł.k. 249,

zeznania świadkaJ. S.k. 250,

zeznania świadkaJ. P. (4)k. 250,

zeznania świadkaG. R.k. 253-254,

zeznania świadkaS. G.k. 304- 305, 306-307,

przesłuchanie powódki k. 308,

przesłuchanie pozwanego k. 309.

W marcu 2016 roku Starostwo Powiatowe wP.otrzymało informacje o sytuacji polegającej na tym, iż właściciel pojazdu korzystając z własnych kluczyków zabrał pojazd z parkingu znajdującego się nadziałce nr (...).
Po czynnościach kontrolnych Starostwa Powiatowego wP.– osoba przeprowadzająca kontrole –B. B.poinformowałaG. R., że celowym byłoby ogrodzenie placu stanowiącego parking.
W dniu 6 maja 2016 roku pomiędzy Powiatem(...)– Starostwem Powiatowym wP.(jako zamawiającym), aG. R.(jako wykonawcą) zawarty został aneks do umowy z dnia 19 sierpnia 2014 roku o świadczenie usług usuwania i parkowania pojazdów zgodnie z którym po ust. 3 dodano ust. 3a w brzmieniu: w zakresie prowadzenia parkingu strzeżonego do obowiązków wykonawcy należy w szczególności przechowywania pojazdów na parkingu strzeżonym, dozorowanym przez całą dobę i odpowiednio ogrodzonym w sposób uniemożlwiający bez przeszkód dostanie się na teren parkingu osób nieupoważnionych.

Dowód:

−

aneks k. 70,

dokumenty Starostwa Powiatowego wP.k. 491-587,

dokumenty z akt sprawy X GC 1140/16 – protokół rozprawy z dn. 2.03.2017 r. k. 588-597.

zeznania świadkaB. B.k. 247-248,

−

zeznania świadkaM. Ł.k. 249,

W piśmie z dnia 9 maja 2016 roku Powiatowy Inspektor NadzoruB.wP.poinformowałM. G.o braku podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego w zakresie procedury sprawdzającej zgodność stanu faktycznego ze stanem prawnym wykonanej zmiany sposobu użytkowania obiektu byłej hurtowni artykułów spożywczych posadowionej nadziałce nr (...)na cele mieszkalne.
Decyzją z dnia 13 maja 2016 roku Powiatowy Inspektor NadzoruB.wP.nakazał rozbiórkęM. G.dystrybutora gazu ciekłego propan butan o nr fabrycznym(...)oraz dystrybutora oleju napędowego i benzyny bezołowiowej o nr fabrycznym(...)- (...)zainstalowanych na działce o nr ewidencyjnym 86/2 oraz instalacji podziemnych zasilających powyższe dystrybutory, zainstalowanych na tereniedziałki nr (...)przyul. (...)wP..
Decyzją z dnia 28 lipca 2016 roku Powiatowy Inspektor NadzoruB.wP.nakazałM. G.rozbiórkę kontenera stalowego nadziałce nr (...).

Dowód:

−

dokumenty z akt sprawy X GNs 8/16 – pismo z dn. 9.06.2016 r. k. 354,

dokumenty z akt sprawy X GNs 8/16 – decyzja z dn. 13.05.2016 r. k. 347-353,

dokumenty z akt sprawy X GNs 8/16 – decyzja z dn. 28.07.2016 r. k. 371-371v.

W dniu 16 maja 2016 rokuM. G.złożyła w Sądzie Rejonowym Szczecin – Centrum w Szczecinie wniosek o zmianę zakresu służebności gruntowej ustanowionej przezL. R.w drodze oświadczenia w formie aktu notarialnego w umowie sprzedaży z dnia 25 kwietnia 2013 roku rep A 2986/2013 notariuszaL. P.wS., nadziałce nr (...), położonej wP., przyul. (...), KW nr(...), na rzecz każdoczesnego właścicieladziałki nr (...), położonej wP.przyul. (...), z granic określonych w §9 przywołanej umowy i oznaczonej graficznie na mapie geodezyjnej, stanowiącej załącznik do tej umowy, na służebność określoną w projekcie inż.R. K. (2)z lipca 2015 wraz z wizualizacją służebności, na mapie stanowiącej załącznik do projektu.
W uzasadnieniuM. G.wskazała, że w celu rzeczywistego określenia powierzchnidziałki nr (...)jaka ma być wykorzystywana w celu zwiększenia użyteczności działki wnioskodawczyni, inż.R. K. (2)wykonał projekt wraz z opisem graficznym obrazujący możliwość dojazdów, zawracania i wyjazdu z działki uczestnika.

Dowód:

−

dokumenty z akt sprawy X GNs 8/16 – pozew k. 325-329.

W dniu 6 lipca 2016 rokuM. G.wniosła do Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum w Szczecinie pozew przeciwkoL. R.o ochronę naruszonego posiadania – przywrócenie utraconego przez nią na statek naruszenia przezL. R.posiadania nieruchomości dziatki nr 86/1 położonej wP.30, poprzez nakazanie pozwanemu usunięcia ogrodzenia oraz bramy ograniczających dostęp do zbiornika gazu stanowiącego własność powódki, a usytuowanego na wydzierżawionym przez powódkę od pozwanego terenie o powierzchni o powierzchni 33 m2a także zakazanie pozwanemu dokonywania naruszeń posiadania na przyszłość, poprzez zakazanie ustawiania przeszkód na terenie.

Dowód:

−

dokumenty z akt sprawy X GC 1140/16 – pozew k. 425-427.

Na dzień 28 lutego 2017 roku możliwym było zawracanie przez cysternę korzystającą ze stacji paliw.
Na dzień 2 marca 2017 roku część ogrodzenia była zdemontowana.

Dowód:

−

dokumentacja zdjęciowa k. 242-243,

−

dokumenty z akt sprawy X GC 1140/16 – protokół rozprawy z dn. 2.03.2017 r. k. 588-597.

Sąd zważył co następuje:
Powództwo okazało się uzasadnione w części.
W rozpoznawanej sprawie powódka wniosła o ochronę naruszonego posiadania formułując dwa roszczenia: o przywrócenie utraconego na skutek naruszenia dokonanego przez pozwanego posiadania nieruchomościdziałki nr (...)wP.poprzez: nakazie pozwanemu usunięcia ogrodzenia, pojazdów i innych przeszkód ograniczających przejazd przezdziałkę nr (...)do nieruchomości powódki nr 86/2, a nadto o zakazanie pozwanemu dokonywania dalszych naruszeń posiadania powódki poprzez zakazie ustawiania przeszkód na pasie ruchu drogowego oraz planu manewrowym, z którego powódka dotychczas korzystała – usytuowanych nadziałce nr (...).
W myślart. 344 k.c.przeciwko temu, kto samowolnie naruszył posiadanie, jak również przeciwko temu, na czyją korzyść naruszenie nastąpiło, przysługuje posiadaczowi roszczenie o przywrócenie stanu poprzedniego i o zaniechanie naruszeń. Roszczenie to nie jest zależne od dobrej wiary posiadacza ani od zgodności posiadania ze stanem prawnym, chyba że prawomocne orzeczenie sądu lub innego powołanego do rozpoznania spraw tego rodzaju organu państwowego stwierdziło, że stan posiadania powstały na skutek naruszenia jest zgodny z prawem.
Mając na uwadze żądanie powódki, wstępnie wskazać należy, iż treść roszczenia o ochronę posiadania zależna jest od tego czy nastąpiło zakłócenie czy też pozbawienie posiadania. W zależności od tego bowiem roszczenie będzie zmierzało do zakazu dalszych tego rodzaju zakłóceń (zaniechania naruszeń) albo do nakazania przywrócenia stanu poprzedniego. W tym kontekście zaznaczyć należy bowiem, że czym innym jest sytuacja polegająca na pozbawieniu posiadania przez co należy rozumieć takie działanie, którego skutkiem jest utrata przez posiadacza władztwa nad rzeczą, czym innym natomiast jego zakłócenie, które rozumie się jako wtargnięcie w sferę władztwa posiadacza, którego jednak go tego władztwa nie pozbawia – na przykład przejeżdżanie przez cudzą nieruchomość (zob. Filipiak T. A [w]: Kidyba Andrzej (red.), Dadańska Katarzyna A., Filipiak Teresa A., Kodeks cywilny. Komentarz. Tom II. Własność i inne prawa rzeczowe, LEX, 2012; Rudnicki G., Rudnicki S., Komentarz do kodeksu cywilnego. Księga druga. Własność i inne prawa rzeczowe, LexisNexis 2011; Sikorski G. [w]: Ciszewski J. (red.), Jędrej K., Karaszewski G., Knabe J., Nazaruk P., Ruszkiewicz B., Sikorski G., Stępień-Sporek A., Kodeks cywilny. Komentarz, wyd. II LexisNexis 2014).
Biorąc pod uwagę powyższe ustalić należy, że w sytuacji pozbawienia władztwa nad rzeczą posiadacz może zażądać przywrócenia posiadania (na przykład poprzez wydanie rzeczy, usunięcie różnego rodzaju ogrodzeń czy też konkretnie wskazanych przeszkód) zaś w przypadku jedynie zakłócenia tego władztwa zaniechania dalszych naruszeń (na przykład poprzez zakaz przejeżdżania, przechodu przez nieruchomość). Zakłócenie jest bowiem jedynie przejściowym choć powtarzającym się używaniem rzeczy, jest korzystaniem ograniczającym swobodne wykonywanie władztwa nad rzeczą – stąd zasadnym jest żądanie zaniechania tychże naruszeń na przyszłość (zob. E. Gniewek, P. Machnikowski (red.), Kodeks cywilny. Komentarz. Wyd. 7, Warszawa 2016).
W konsekwencji, podkreślić należy, iż w przypadku naruszenia polegającego na pozbawieniu posiadania uprawniony na podstawieart. 344 k.c.może żądać przywrócenia stanu posiadania, co sprowadza się do nakazania naruszającemu podjęcia określonych działań. Jednakże z uwagi na charakter tego naruszenia niezasadnym jest kumulatywne żądanie również zaniechania naruszeń – gdyż uprawnienie to odnosi się do stanu przejściowego, działań powtarzających się – w celu ich wyeliminowania na przyszłość.
Podkreślić również należy, iż wyrok sądu uwzględniający powództwo posesoryjne powinien precyzować sposób, postać i zakres przedmiotowy zachowania osoby zobowiązanej do przywrócenia posiadania, na przykład poprzez zobowiązanie jej do usunięcia określonych zmian materialnych w substancji rzeczy uniemożliwiających władanie nią, używanie jej lub z niej korzystanie (por. uchwała 7 sędziów SN z 20.9.1988 r., III CZP 37/1988, OSNCP 1989, Nr 3, poz. 40).
Wstępnie zaznaczenia wymaga, iż konieczną przesłanką ochrony posiadania stanowi jego samowolne naruszenie, które polega na bezprawnym wkroczeniu w sferę władztwa faktycznego posiadacza, przy czym istnienie złej lub dobrej wiary nie ma żadnego znaczenia. Zaś zgodnie z przepisamiKodeksu postępowania cywilnegow sprawie o naruszenie posiadania (art. 478 k.p.c.) Sąd bada ostatni stan posiadania i fakt jego naruszenia. Ochrona posiadania, a więc ochrona samego stanu faktycznego jest ochroną posesoryjną. Ma ona charakter obiektywny i przysługuje posiadaczowi niezależnie od tego, czy działanie osoby, która naruszyła posiadanie, było zawinione (por. orzeczenie SN z dnia 4 listopada 1959 r., II CR 669/59, OSPiKA 1962, z. 4, poz. 106).
Z analizy materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, iż pozwanyL. R.był początkowo użytkownikiem wieczystym działki położonej przyul. (...)wP.(nr 86). Następnie nieruchomość ta została podzielona nadziałkę nr (...). W dniu 25 kwietnia 2013 roku strony postępowania zawarły umowę, w wyniku której pozwany sprzedał powódce prawo użytkowania wieczystego nieruchomości obejmującejdziałkę nr (...), jednocześnie ustanawiając na drugiej, sąsiedniejdziałce (nr (...)) nieodpłatną służebność drogi koniecznej polegającą na prawie swobodnego przechodu i przejazdu przez wyżej wymienioną działkę i prawem swobodnego umieszczania na niej pylonu cenowego.
Podkreślić należy, iż z zeznań świadków oraz przesłuchania powódki wynika niewątpliwie, iż z części działki, której użytkownikiem wieczystym jest pozwany (nr 86/1) korzystali klienci powódki, w związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą – stacją benzynową, w ten sposób, iż po skorzystaniu z usług powódki mogli oni swobodnie zawrócić na tym terenie, a następnie wyjechać na drogę publiczną.
Zgodnie z treściąart. 336 k.c.posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny).
Wyżej wymieniony przepis wyróżnia dwa rodzaje posiadania: samoistne i zależne. Posiadaczem samoistnym rzeczy jest ten, kto nią włada jak właściciel, wyrażając tym samym wolę wykonywania w stosunku do niej prawa własności. Posiadaczem zależnym natomiast jest ten, kto włada rzeczą w zakresie innego prawa niż prawo własności, na przykład użytkowania (art. 252 k.c.), zastawu (art. 306 k.c.), najmu (art. 659 k.c.), dzierżawy (art. 693 k.c.). Nie rości więc on sobie do rzeczy prawa własności, lecz zachowuje się tak jak uprawniony z innego prawa, z którym łączy się określone władztwo nad rzeczą.
Posiadanie jest określonym rodzajem władztwa nad rzeczą (stanem faktycznym), na które składają się dwa elementy: element fizyczny (corpus) oraz element psychiczny (animus). Element fizyczny odznacza się tym, iż pewna osoba znajduje się w sytuacji, która daje jej możliwość władania rzeczą w ten sposób, jak mogą czynić to osoby, którym przysługuje do rzeczy określone prawo, zaś element psychiczny zawiera w sobie wolę wykonywania względem rzeczy określonego prawa dla siebie. Wola ta wobec otoczenia wyraża się w takim postępowaniu posiadacza, które wskazuje na to, że uważa się on za osobę, której przysługuje do rzeczy określone prawo (por. J. Ignatowicz (w:) Komentarz, t. I, 1972, s. 768 i n.; A. Kunicki (w:) System prawa cywilnego, t. II, 1977, s. 830; postanowienie SN z dnia 25 marca 2011 r., IV CK 1/11, Lex nr 989138).
W ocenie Sądu brak jest podstaw do przyjęcia, iż powódka posiadała nieruchomość obejmującądziałkę nr (...), chociażby w części. W toku postępowania powódka nie wykazała bowiem, aby władała nieruchomością w sposób charakterystyczny dla właściciela (posiadanie samoistne) lub też dla dzierżawcy, najemcy czy jak osoba będąca inną stroną stosunku prawnego (posiadanie niesamoistne).
Mając uwadze powyższe, Sąd ustalił, iż roszczenie powódki należy rozpoznawać w kontekścieart. 352 k.c.(posiadanie służebności), zgodnie z którym kto faktycznie korzysta z cudzej nieruchomości w zakresie odpowiadającym treści służebności, jest posiadaczem służebności.
Zaznaczenia przy tym wymaga, że w doktrynie prezentowane jest stanowisko, że posiadanie służebności z definicji nie ma cech samoistności (zob. S. Rudnicki, Najnowsze wydanie: Komentarz do kodeksu cywilnego. Księga druga. Własność i inne prawa rzeczowe, Warszawa 2009, ss. 560), jednakże cechą swoistą tego posiadania jest to, że władztwo posiadacza polega na korzystaniu z nieruchomości w zakresie odpowiadającym treści służebności, a więc może być wykonywane sporadycznie, w miarę potrzeby, przy czym musi cechować się stabilnością. Sąd Najwyższy w orzeczeniu z 31 stycznia 1967 r., III CR 270/66, LexPolonica nr 296529 (OSNCP 9/67, poz. 160), wskazał bowiem, że gdyby akty faktycznego wykonywania służebności były przypadkowe i nie miały charakteru stabilności, to nie byłyby przejawem posiadania, a tym samym nie mogłyby stanowić przedmiotu ochrony posiadania.” (zob. S. Rudnicki, Najnowsze wydanie: Komentarz do kodeksu cywilnego. Księga druga. Własność i inne prawa rzeczowe, Warszawa 2009, ss. 560).
Sąd zwrócił ponadto uwagę, że w niniejszej sprawie nie tylko element faktycznego korzystania ze służebności (corpus) ale i element woli (animus) należy wykładać odpowiednio, mając na względzie odmienny cel oraz charakter samoistnego posiadania prawa służebności gruntowej od samoistnego posiadania nieruchomości. Posiadanie jest to bowiem stan faktyczny, faktyczne władanie rzeczą połączone z odpowiednim nastawieniem psychicznym władającego (zob. P. Machnikowski (w:) T. Dybowski (red.), System prawa prywatnego, Prawo rzeczowe, t. 3, Warszawa 2003, s. 54). Mając zatem na uwadze, iż posiadaczem służebności jest ten, kto faktycznie korzysta z nieruchomości w zakresie odpowiadającym treści służebności, koniecznym jest, podobnie jak w przypadku posiadania rzeczy, korzystanie z nieruchomości dla siebie - animus rem sibi utendi oraz w zakresie odpowiadającym treści służebności – corpus (zob. J. Gołaczyński (w:) E. Gniewek (red.), Kodeks cywilny Komentarz, Warszawa 2006, s. 493-494). W tym miejscu zwrócić należy także na stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w uzasadnieniu wyroku z dnia 8 czerwca 2005 r. (V CK 680/2004), zgodnie z którym osoba faktycznie korzystająca z cudzej nieruchomości w zakresie odpowiadającym treści służebności, jest posiadaczem służebności, a nie posiadaczem rzeczy w rozumieniuart. 336 k.c.Posiadanie samoistne służebności jest więc posiadaniem nieruchomości tylko w zakresie danego rodzaju służebności i nie jest tożsame z posiadaniem samoistnym nieruchomości.
Przenosząc powyższe na okoliczności niniejszej sprawy zwrócić należy uwagę, że powódka niewątpliwie korzystała z częścidziałki nr (...)w zakresie odpowiadającym treści służebności. Podkreślenia wymaga, iż powódka nie traktowała częścidziałki nr (...)jako swojej własności czy też nie uważała się za uprawnioną do jej użytkowania na podstawie zawartej umowy (dzierżawy, najmu). Możliwość korzystania z działki wywodziła natomiast z ustanowionej na jej rzecz jako użytkownika wieczystegodziałki nr (...)służebności gruntowej nadziałce nr (...).
Powódka korzystała więc z części tej działki w taki sposób jakby teren ten objęty był również ustanowioną na jej rzecz służebnością gruntową przejawiającą się w prawie swobodnego przechodu oraz przejazdu. Niewątpliwie również powódka miała wolę korzystania z tej właśnie nieruchomości w zakresie służebności gruntowej – co przejawiało się miedzy innymi w braku zgody na decyzje pozwanego odnośnie postawienia ogrodzenia czy też innych przeszkód. W związku z prowadzoną przezM. G.działalnością gospodarczą na teren działki wjeżdżały różnego rodzaju samochody w tym samochody osobowe oraz ciężarowe z naczepą. Klienci korzystający ze stacji wjeżdżali pojazdami przez terendziałki nr (...), mieli także możliwość swobodnego zawrócenia na placu znajdującym się na tereniedziałki nr (...). Samochody ciężarowe miały możliwość bezkolizyjnego wjazdu i wyjazdu ze stacji, nie było problemu z mijaniem się pojazdów, ani wyjazdem pojazdów ciężarowych przodem w kierunku do drogi publicznej.
Skoro więc powódka władała częściądziałki nr (...)faktycznie tak jak służebnością (corpus) oraz wyrażała wolę takiego władania (animus) ustalić należało, iż była posiadaczem służebności.
W dalszej kolejności wskazać należy, iż w świetle zeznań świadków oraz dokumentacji fotograficznej wątpliwości Sądu nie budziło, iż w okresie marca 2016 roku pozwany postawił na terenie tejdziałki (nr (...)) ogrodzenie – które było kilkukrotnie demontowane, a następnie znów montowane i które uniemożliwiało klientom powódki swobodny wjazd i wyjazd ze stacji paliw. Ostatecznie ogrodzeni zostało zdemontowana na podstawie postanowienia Sądu w przedmiocie udzielenia zabezpieczenia w sprawie X GNs 8/16. Świadkowie korzystający z stacji benzynowej zarówno przed i po postawieniu ogrodzenia wskazywali jednoznacznie, iż po jego postawieniu niemożliwym było wykonanie, w szczególności pojazdem ciężarowym, takiego samego rodzaju manewru – zawrócenia na terenie działki, co pozwalałoby na swobodny wyjazd ze stacji benzynowej na drogę publiczną. Także mijanie się pojazdów ciężarów (wjeżdżającego i wyjeżdżającego ze stacji paliw) było niemożliwe. Samochody ciężarowe były tankowe albo po odłączeniu od nich naczepy albo po zatankowanie wyjeżdżały tyłem na drogę publiczną,. Przed postawieniem spornego ogrodzenia takie sytuacje nie miały miejsca, co wprost wynika z zeznań wszystkich przesłuchanych w sprawie świadków oraz zeznań powódki. Biorąc pod uwagę powyższe ustalić należało, iż postawienie ogrodzenia uniemożliwiło korzystanie z tej części gruntu, w taki sposób w jaki była ona przez powódkę wcześniej wykorzystywana – a więc stanowiło naruszenie jej posiadania w zakresie odpowiadającym treści służebności.
Podkreślenia wymaga, iż zgodnie zart. 344 § 1 zd. 2. k.c.roszczenie o przywrócenie stanu poprzedniego i o zaniechanie naruszeń nie jest zależne od dobrej wiary posiadacza ani od zgodności posiadania ze stanem prawnym, chyba że prawomocne orzeczenie sądu lub innego powołanego do rozpoznawania spraw tego rodzaju organu państwowego stwierdziło, że stan posiadania powstały na skutek naruszenia jest zgodny z prawem. Wskazać należy tutaj na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 sierpnia 1986 roku (III CRN 186/86), zgodnie z którym przepisart. 344 § 1 zdanie drugie k.c.uniemożliwiający uwzględnienie powództwa posesoryjnego, w razie stwierdzenia prawomocnym orzeczeniem sądu, że stan posiadania powstały na skutek naruszenia jest zgodny z prawem, ma odpowiednie zastosowanie do naruszenia posiadania nieruchomości ograniczonego do korzystania z niej w zakresie odpowiadającym treści służebności.
Sąd w procesie o ochronę posiadania nie bada więc stanu prawnego spornej rzeczy, z wyjątkiem sytuacji, gdy po dokonaniu naruszenia zostało wydane prawomocne orzeczenie Sądu lub innego powołanego do rozpoznawania spraw tego rodzaju organu państwowego stwierdzające, że stan posiadania powstały wskutek tego naruszenia jego zgodny z prawem. Podkreślić należy, że orzeczeniami takimi są prawomocne wyroki i postanowienia sądów stwierdzające (ustalające) prawo własności w sprawach między stronami sporu posesoryjnego, znoszące współwłasność, a nadto decyzje administracyjne (np. dotyczące scalenia gruntów).
W okolicznościach sprawy sytuacja taka nie miała jednak miejsca. Podkreślenia wymaga, że Starostwo Powiatowe wP.po przeprowadzonej kontroli parkingu umiejscowionego na tereniedziałki nr (...)zwróciło jedynie uwagę na celowość jego ogrodzenia, nie nakazało nawet jego montażu. Co więcej zwrócić należy uwagę, iż związane było to z zawartą umową pomiędzyG. R.(któremu pozwany wynajmował część nieruchomości), a Starostwem Powiatowym wP.o świadczenie usług usuwania i parkowania pojazdów. Kontrolujący występowali więc w imieniu jednej ze strony stosunku umownego celem ustalenia czy wykonawca wywiązuje się w sposób prawidłowy ze swojego zobowiązania.
Podsumowując, skoro powódka korzystała zdziałki nr (...)w zakresie odpowiadającym treści służebność, a więc była posiadaczem służebności począwszy od 2103 r., zaś posiadanie to pozwany samowolnie naruszył poprzez postawienie ogrodzenia powództwo w zakresie nakazania jego usunięcia okazało się uzasadnione o czym orzeczono w pkt I sentencji wyroku.
W odniesieniu zaś do roszczenia sformułowanego jako nakaz usunięcia pojazdów i innych przeszkód ograniczających przejazd zwrócić należy na jego nieprecyzyjność. Powódka nie wskazała bowiem usunięcia jakich konkretnie pojazdów czy też przeszkód usunięcia żąda – zaś w tej sytuacji koniecznym byłoby doprecyzowanie tychże rzeczy chociażby poprzez wskazanie numerów rejestracyjnych czy też marek pojazdów, oraz precyzyjne określenie tzw. „innych przeszkód”, tak aby Sąd mógł nakazać ich usunięcie, a wyrok nadawałby się do wykonania. W sytuacji zaś gdyby do naruszenia miało dojść poprzez umieszczanie przez pozwanego różnych pojazdów i różnych przeszkód, a więc w sytuacji gdyby dochodziło do ich rotacji, doprecyzowanie żądania powinno polegać na dokładnym oznaczeniu miejsca z którego miałby zostać usunięte, przykładowo poprzez wskazanie pomiędzy którymi metrami szerokości wjazdu (który wynosić miał 5 m) teren miałby zostać zwolniony.
Przyjęcie przeciwnego stanowiska prowadziłoby bowiem do sytuacji znacznego i nieuzasadnionego ograniczenia prawa użytkowania wieczystego przysługującego pozwanemu, gdyż nakaz dotyczyłby wszystkich bliżej nieokreślonych pojazdów i przedmiotów znajdujących się na niesprecyzowanej części działki. Podkreślić należy, iż takie ograniczenie prawa pozwanego jest nieuzasadnione tym bardziej, iż pozwany wynajmuje część swojej działki w związku z prowadzonym parkingiem, a nadto na działce umiejscowione są związane z jego działalnością gospodarczą pojazdy oraz sprzęt budowlany.
Niezależnie od powyższego zauważyć, iż zgodnie zart. 344 § 2 k.c.roszczenie posesoryjne wygasa, jeżeli nie będzie dochodzone w ciągu roku od chwili naruszenia. Tymczasem z przesłuchania powódki zarówno w toku niniejszej sprawy jak i sprawy prowadzonej pod sygn. akt X GC 1140/16 wynika, iż ustawianie pojazdów uniemożliwiające korzystanie przez powódkę w takim samym zakresie jak we wcześniejszym okresie z częścidziałki nr (...)rozpoczęło się w 2015 roku, zaś niezwłocznie po tym powódka zdecydowała się na zlecenie sporządzenia opracowania projektowego przez mgr inż. RK.celem ustalenia niezbędnej drogi koniecznej do obsługi stacji paliw w zakresiedziałki nr (...)znajdującej się wP.. Podkreślić należy, iż skoro opracowanie to, które poprzedzone musiało zostać odpowiednimi czynnościami pozwalającymi na stworzenie chociażby części rysunkowej, sporządzone zostało w lipcu 2015 roku, to do naruszeń w zakresie ustawiania pojazdów musiało dojść niewątpliwie przez tym okresem. Biorąc pod uwagę powyższe, uznać należało, iż w momencie wniesienia pozwu (1 lipca 2016 roku) upłynął roczny termin od wystąpienia naruszenia, stąd roszczenie posesoryjne w tym zakresie wygasło.
Odnosząc się do drugiego żądania sformułowanego przez powódkę, a w istocie sprowadzającego się do zaniechania naruszeń (pkt. 2 petitum pozwu) , podkreślić należy, iż zgodnie ze wstępnymi rozważaniami dotyczącymi charakteru roszczeń posesoryjnych, powódka nie wskazała dokładnie jakie rodzaju miały być to przeszkody, a także jaki teren obejmuje pas ruchu drogowego oraz placu manewrowego (w szczególności obszar pomiędzy którymi metrami wjazdu miałby on obejmować, czy tez jaka powierzchnię palcu). Także w zakresie tego roszczenia uwzględnienie tak nieprecyzyjnie sformułowanego żądania prowadziłoby do nieuzasadnionego ograniczenia prawa pozwanego. W istocie skutkowałoby to bowiem zakazem pozwanemu ustawiania jakiegokolwiek rodzaju rzeczy na bliżej nieokreślonym terenie pasu ruchu drogowego oraz placu manewrowego, którego użytkownikiem wieczystym jest pozwany.
Biorąc pod uwagę powyższe powództwo w zakresie pozostałych roszczeń podlegało oddaleniu o czym orzeczono w pkt II sentencji wyroku.
Sąd ustalił stan faktyczny w oparciu o treści przedłożonych do akt dowodów z dokumentów. Żadna ze stron nie kwestionowała ich prawdziwości, a i w ocenie Sądu nie budziły one żadnych wątpliwości. Podstawę ustalenia stanu faktycznego stanowiły ocenione przez Sąd jako wiarygodne zeznania świadków, które były spójne i logiczne. Sąd oparł się również na przesłuchaniu stron w zakresie w jakim korespondowały ona wzajemnie ze sobą oraz z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.
Rozstrzygnięcie o kosztach procesu znajduje podstawę prawną wart. 100 kpcw zw. zart. 98 kpc. Zgodnie zart. 100 zd. 1 kpcw razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione albo stosunkowo rozdzielone. Mając na uwadze zakres uwzględnienia powództwa Sąd ustalił, iż powód oraz pozwana wygrali postępowanie w tożsamym zakresie, co spowodowało zniesienie się poniesionych przez nich kosztów.
W pkt IV sentencji wyroku mając na uwadze przepisart. 333 § 2 kpcSąd orzekł o nadaniu wyrokowi w zakresie uwzględniającym powództwo o naruszenie posiadania rygoru natychmiastowej wykonalności.