Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 213/17
Data wyroku: 2017-04-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Tokarczyk, Małgorzata Peteja-Żak, Kazimierz Cieślikowski
Słowa kluczowe: Kara
Podstawa prawna: art. 437 kpk, art. 438 kpk

Sygnatura akt VI Ka 213/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia25 kwietnia 2017r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Grażyna Tokarczyk
Sędziowie SSO Kazimierz Cieślikowski (spr.)
SSO Małgorzata Peteja-Żak
Protokolant aplikant aplikacji ogólnej Maria Smolińska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej wR.
Anny Bochenek
po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r.
sprawyZ. H.ur. (...)wO.,
synaJ.iS.
oskarżonego zart. 286§1 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 64§1 kki w zw. zart. 31§2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 21 grudnia 2016 r. sygnatura akt II K 839/16
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk,art. 440 kpkiart. 624 § 1 kpk

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że :

- przyjmuje, że podstawę prawną orzeczeń stanowią przepisykodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym w dniu 30.06.2015 r.,
- wpunkcie 1ustala, że oskarżony dopuścił się ciągu przestępstw wypełniających znamionaart. 286 § 1 kkw zw. zart. 31 § 2 kk,
- wpunkcie 2jako podstawę warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności przyjmujeart. 69 § 1 i 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kk,
- w punkcie 4 przyjmuje, że orzeczony obowiązek naprawienia szkody w części stanowi środek karny, a jego wysokość określa na kwotę 1.500,00 zł (jeden tysiąc pięćset złotych);

2
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataA. M.kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) obejmującą kwotę 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

4
zwalnia oskarżonego od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 213/17

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2016 roku w sprawie o sygnaturze akt II K 839/16 Sąd Rejonowy w Zabrzu, procedując w oparciu o wniosek prokuratora złożony w trybieart. 335 § 1 kpk, uznał oskarżonegoZ. H.za winnego dwóch występków kwalifikowanych zart. 286 § 1 kkw zw. z zart. 12 kki w zw. zart. 64 § 1 kkoraz w zw. zart. 31 § 2 kki uznając te dwa przestępstwa za ciąg przestępstw w rozumieniuart. 91 § 1 kk, wymierzył za te dwa przestępstwa jedną karę w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności. Wykonanie tej kary Sąd warunkowo zawiesił na czteroletni okres próby , w oparciu o przepisyart. 69 § 1 kkorazart. 70 § 1 kk. W oparciu o przepisart. 73 § 1 kkoddał Sąd oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego. Orzekł też Sąd wobec oskarżonego środek kompensacyjny zart. 46 § 1 kkzobowiązując oskarżonego do naprawienia szkody na rzecz(...)spółka z o.o. poprzez zapłatę 1/4 jej wysokości. Orzekł Sąd o kosztach obrony z urzędu a samego oskarżonego zwolnił z kosztów sądowych, którymi obciążył Skarb Państwa.
Apelację od powyższego orzeczenia wywiódł na korzyść oskarżonego prokurator, zaskarżając wyrok w zakresie rozstrzygnięcia o karze i konsekwencjach prawnych czynu.
Zarzucił rozstrzygnięciu obrazę prawa materialnego a toart. 4 § 1 kkpolegającą na jego niezastosowaniu i wymierzeniu oskarżonemu kary w oparciu o przepisy obowiązujące w chwili orzekania, podczas gdy względniejsze dla sprawcy były przepisy obowiązujące w chwili czynu.
Wniósł o zmianę wyroku poprzez: przywołanie w podstawie wymiaru karyart. 4 § 1 kki stwierdzenie, że podstawą jej wymierzenia są przepisy obowiązujące w chwili czynu, podanie jako podstawy warunkowego zawieszenia wykonania karyart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kki zastąpienia wyrażenia środek kompensacyjny, wyrażeniem środek karny w punkcie 4 wyroku.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja prokuratora jest w znacznej mierze zasadna i skutkiem jej rozpoznania Sąd Okręgowy dokonał pewnych zmian w zaskarżonym wyroku. Nie były to jednak jedyne zmiany, bowiem Sąd Okręgowy uznał za konieczne dokonanie także innych zmian i zmiany te wprowadził w oparciu oart. 440 kpk.
Co się tyczy apelacji oskarżyciela publicznego, to istotnie Sad I instancji orzekając w oparciu o przepisykodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym w chili orzekania naruszyłart. 4 § 1 kk, który wszak nakładał na Sąd obowiązek orzekania w oparciu o ustawę obowiązującą wcześniej, jeśli była dla sprawcy względniejsza. Tymczasem wyrok ewidentnie był oparty o przepisykodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym, czego dowodzi cały szereg elementów, choćby sformułowanie o środku kompensacyjnym, choć środek kompensacyjny pojawił się dopiero po 30 czerwca 2015 r. Wreszcie Sąd I instancji naruszył prawo procesowe a to przepisart. 343 § 6 i 7 kpk. Zgodnie z tymi przepisami Sąd albo wniosek uwzględnia w całości albo też sprawa podlega rozpoznaniu na zasadach ogólnych. Nie istnieje uwzględnienie wniosku częściowo. Tymczasem prokurator we wniosku wyraźnie wskazał, że domaga się wymierzenia oskarżonemu uzgodnionej z prokuratorem kary „na podstawie przepisów obowiązujących w chwili popełnienia czynu” (początek punktu 2 wniosku prokuratora z karty 113).
Z tych względów Sąd Okręgowy apelację prokuratora uwzględnił, choć uznał , że podstawę rozstrzygnięć będą stanowiły przepisykodeksu karnegoobowiązujące w dniu 30 czerwca 2015 r. Nie podzielił też Sąd Okręgowy poglądu prokuratora, że potrzebne jest przywołanieart. 4 § 1 kk. Przepis ten bowiem musi być brany pod uwagę zawsze, gdy między chwilą czynu a chwila orzekania nastąpiły zmiany prawa materialnego w obszarze do którego rozstrzygnięcie się odnosi. Wydając jakiekolwiek rozstrzygnięcie na podstawie przepisów prawa materialnego organ procesowy każdorazowo musi badać czy zachodzą przesłanki do orzekania w oparciu o wcześniej obowiązujące przepisy prawa karnego materialnego. Przywołanieart. 4 § 1 kkw orzeczeniu nie mówi zatem nic więcej, niż to że Sąd wykonał swój obowiązek i rozważył czy zachodzi potrzeba stosowania przepisów obowiązujących wcześniej. Natomiast konieczne jest określenie konkretnych przepisów a więc wskazania nie tylko oznaczenia przepisu prawa materialnego ale także (w razie potrzeby) wskazania wersji przepisu.
Sąd Okręgowy nie podzielił też stanowiska oskarżyciela publicznego i Sądu I instancji, że podstawą zastosowania przepisu o recydywie może być odbycie przez sprawcę kary orzeczonej przez sąd innego państwa. Dlatego wyeliminował z kwalifikacji prawnejart. 64 § 1 kk.
Wreszcie za niedopuszczalne Sąd uznał orzeczenie o obowiązku naprawienia szkody bez wskazania wysokości obowiązku. Należy pamiętać, że takiemu rozstrzygnięciu można nadać klauzulę i obowiązek może być egzekwowany zgodne z przepisami postępowania cywilnego o egzekucji.
W sytuacji gdy zobowiązanie nie jest oznaczone, co do wysokości- egzekucja nie jest możliwa. Dlatego oznaczył wysokość zobowiązania w walucie obowiązującej w Polsce.
Samego oskarżonego Sąd zwolnił od wydatków za postępowanie odwoławcze, na zasadzie słuszności.