Sąd Okręgowy w Kaliszu
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 477/17
Data wyroku: 2017-06-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Romuald Kompanowski
Słowa kluczowe: Emerytura wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 32 i art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt V U 477/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 czerwca 2017 r.
Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie :
Przewodniczący SSO Romuald Kompanowski
Protokolant Justyna Kucberska
po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2017 r. w Kaliszu
odwołaniaM. F.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.
z dnia 27 kwietnia 2017 r. i 12 maja 2017 r. Nr(...)
w sprawieM. F.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.
o emeryturę
Zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.z dnia 27 kwietnia 2017 r. i z dnia 12 maja 2017 r. znak(...)w ten sposób, że przyznaje odwołującemuM. F.prawo do emerytury poczynając od dnia(...)r.

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 27 kwietnia 2017 r. (decyzja uchylona) i decyzją z dnia 12 maja 2017 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.odmówiłM. F.prawa do emerytury dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach albowiem wnioskodawca nie osiągnął wymaganego okresu takiej pracy. Tym samym organ rentowy nie uwzględnił wnioskodawcy do okresu pracy w warunkach szczególnych zatrudnienia wPrzedsiębiorstwie (...)w latach 1979 – 1998.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyłM. F.wnosząc o zmianę decyzji i przyznanie prawa do emerytury przy zaliczeniu pracy wPrzedsiębiorstwie (...)we wskazanych wyżej latach jako okresu pracy w warunkach szczególnych.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania.
Sąd ustalił co następuje:
OdwołującyM. F.urodzony dnia (...), w okresie 1.10.1979 – 30.06.2016 r. był pracownikiem(...) S.A.wO., po przekształceniu w r. 1999Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.Od początku zatrudnienia w 1979 r. powierzono odwołującemu pracę kierowcy ciężarówki o ciężarze całkowitym 8 ton –S. (...), po odbyciu kursu operatora walca drogowego od marca 1980 r. odwołującemu powierzono pracę operatora walca drogowego, którą to wykonywał do momentu przekształcenia się spółki wPrzedsiębiorstwo (...)w 1999 r.
dowód: świadectwo pracy, umowa o pracę, dekrety płacowe, karty wynagrodzeń, karta informacyjna pracownika, zaświadczenie o ukończeniu kursu maszynistów walców drogowych – w aktach osobowych odwołującego.
Na wskazanych wyżej stanowiskach odwołujący wykonywał pracę każdego dnia roboczego w wymiarze nie mniejszym niż 8 godzin każdego dnia. Praca na stanowisku operatora walca polegała na kierowaniu walcem drogowym. Obsługiwana przez odwołującego maszyna używana była przy zakładaniu nawierzchni drogowej w celu uzyskania określonej twardości i spójności wierzchniej warstwy jezdni. Praca ta była wykonywana przez odwołującego w okresie od marca do grudnia. W pozostałych miesiącach tj. styczeń, luty praca odwołującego polegała na obsłudze maszyny przygotowującej asfalt odpowiedni do warunków zimowych, który następnie rozkładano na drodze w celu uzupełnienia w niej ubytków.
dowód: zeznania świadków:Z. B.iS. K., zeznania odwołującego.
Odwołujący na dzień 1 stycznia 1999 r. legitymuje się okresem ubezpieczenia wynoszącym 26 lat 3 miesiące i 7 dzień. Przy wniosku o emeryturę, odwołujący wniósł o przekazanie środków zgromadzonych w otwartym funduszu emerytalnym na dochody budżetu państwa. ZUS zaliczył odwołującemu okres pracy w warunkach szczególnych w rozmiarze 4 lat 3 miesięcy i 7 dni.
/bezsporne/
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zgodnie zart. 184 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 887 j.t.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego art. 32, 33, 39, 40 jeżeli w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy tj. 1 stycznia 1999 r. osiągnęli:

1
okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, wymaganych w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn

oraz

2
okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 tej ustawy.

Emerytura ta przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego, albo złożenia wniosku o przekazaniu środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym za pośrednictwem Zakładu na dochody budżetu państwa.
Zgodnie zart. 32 ust. 1 cytowanej ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychubezpieczonym, będącym pracownikami, o których mowa wust. 2-3, zatrudnionym w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w niższym wieku emerytalnym niż określona z art. 27 pkt. 1. Stosownie do treściart. 32 ust. 2przytoczonej ustawy, dla celów ustalenia uprawnień do emerytury w obniżonym wieku, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości, lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Szczegółowe warunki uzyskania dochodzonego świadczenia regulujerozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8 poz. 43, ze zmianami). Zgodnie z treścią § 1 ust. 1 tego rozporządzenia stosuje się je do pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, wymienione w jego § 4-15, oraz w wykazach stanowiących załącznik do rozporządzenia.
Okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu, są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku (§ 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia). Okresy pracy w powyższych okolicznościach stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy (§ 2 ust. 2 cytowanego rozporządzenia). Według § 3 cytowanego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej „wymaganym okresem zatrudnienia”, uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do okresów zatrudnienia. Zaś po myśli § 4 ust. 1 rozporządzenia pracownik, który wykonywał pracę w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn;

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Wykonywanie pracy w szczególnych warunkach powinno być stwierdzone przez pracodawcę w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, lub w świadectwie pracy, to w orzecznictwie powszechnie przyjmuje się możliwość dowodzenia okoliczności szczególnego charakteru lub szczególnych warunków pracy wszelkimi znanymi prawi procesowemu dowodami(por. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 września 1984 r., II UZP 998/84, Lex Polonica nr 321128).
W wykazie A, dział V poz. 3 (budownictwo i przemysł materiałów budowlanych) załącznika dorozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zmianami), jako praca w szczególnych warunkach jest wymieniona praca maszynistów ciężkich maszyn budowlanych lub drogowych. Natomiast w wykazie A, dział IX poz. 4 i 5 (gospodarka komunalna) załącznika do w/w rozporządzenia jako praca w szczególnych warunkach wymieniona jest praca asfalciarzy i praca przy gotowaniu asfaltu oraz praca bitumiarzy i przy produkcji asfaltobetonu.
W zarządzeniu Nr 9 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 1 sierpnia 1983 r. w sprawie wykazu stanowisk pracy w zakładach nadzorowanych przez Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach uprawniające do wcześniejszego przejścia na emeryturę lub wzrostu emerytury lub renty(Dz. Urz. M.B. z 1983 r. Nr 3 poz. 6)w wykazie A załącznika 1 w dziale V poz. 3 pkt 9 jako praca w szczególnych warunkach wymienione są prace maszynistów ciężkich maszyn budowlanych lub drogowych, a jako zawody wymienione są maszyniści walców drogowych, jak również w wykazie A załącznika 1 w dziale IX poz. 4 i 5 jako praca w szczególnych warunkach wymienione są prace asfalciarzy i przy gotowaniu asfaltu oraz bitumiarzy i przy produkcji asfaltobetonu.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci dokumentacji pracowniczej, wskazuje jednoznacznie, iż odwołujący legitymuje się wymaganym okresem pracy w warunkach szczególnych. W latach 1979 – 1998 odwołujący w miesiącach od marca do grudnia wykonywał pracę operatora walca drogowego, natomiast w miesiącach od stycznia do lutego odwołujący wykonywał pracę asfalciarza, bitumiarza oraz prace przy gotowaniu asfaltu i produkcji asfaltobetonu. Prace te odwołujący wykonywał codziennie i w pełnym wymiarze czasu pracy. Łączny okres w którym odwołujący był zatrudniony na w/w stanowiskach wynosi ponad 15 lat.
Odwołujący legitymuje się więc wymaganym okresem co najmniej 15-letniego zatrudnienia w warunkach szczególnych.
Poza sporem pozostawało spełnienie przez odwołującego kolejnego warunku koniecznego do przyznania emerytury. Odwołujący legitymował się ponad 26 – letnim okresem ubezpieczenia. W chwili wydawania zaskarżonej decyzji miał ukończony 60-ty rok życia.
Środki zgromadzone w otwartym funduszu emerytalnym zostały zawnioskowane o przekazanie ich na dochody budżetu państwa.
Mając powyższe na względzie, zgodnie zart. 47714§ 2 k.p.c., zaskarżona decyzja organu rentowego podlegała zmianie jak w sentencji.
SSO Romuald Kompanowski