Sąd Rejonowy w Wołominie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 970/16
Data wyroku: 2017-04-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Olszewska

Sygn. akt II K 970/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 kwietnia 2017 r.
Sąd Rejonowy w Wołominie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Agnieszka Olszewska
Protokolant: Ewelina Zaremba
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Wołominie: Kaliny Ciaś-Ważny
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 13.12.2016 r., 19.01.2017 r., 09.02.2017 r., 29.03.2017 r., 04.04.2017 r., 24.04.2017 r.
sprawyA. C.,ur. (...)wP., synaR.iB.
oraz sprawyK. M. (1),ur. (...)wW., synaJ.iB.
oskarżonych to, że w dniu 28.12.2013 r. w godz. 23:00-23:50 wW.za blokiemmieszkalnym nr (...)przyul. (...)na parkingu osiedlowym niestrzeżonym działając wspólnie i w porozumieniu dokonali uszkodzenia mienia poprzez wybicie nn. narzędziem tylnych szyb w pojazdach m-ki:-V. (...)onr rej. (...)czyli spowodował tym samym straty w wysokości 500 złotych na szkodęM. Z., -C. (...)onr rej. (...)czym spowodowali tym samym straty w wysokości 600 złotych na szkodęM. B.oraz -T. (...)onr rej. (...)czyli spowodowane zostały tym samym straty w wysokości 500 złotych na szkodęP. G.oraz dokonali wybicia 6 wąskich szyb znajdujących się w sześciu drzwiach prowadzących na klatki schodowe w budynku mieszkalnym przyul. (...)składającym się z 3 klatek schodowych czym spowodowane zostały tym samym straty w wysokości 315,02 złotych na szkodę Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego AdministracjiOsiedla (...)wW.z siedzibą wW.przyul. (...)oraz wybicie 1 dużej szyby znajdującej się w drzwiach wejściowych do klatki schodowej w budynku mieszkalnym przyul. (...)czym spowodowane zostały tym samym straty w wysokości 118,73 złotych gdzie łącznie straty na szkodę Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego AdministracjiOsiedla (...)wW.z siedzibą wW.przyul. (...)wynioły 433, 75 złotych, tj. o czyn zart. 288 § 1 k.k.

orzeka:

I
oskarżonegoA. C.uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu;

II
w ramach czynu zarzucanemu obwianemuK. M. (1)uznaje, że w dniu 28.12.2013 r. w godz. 23:00-23:50 wW.dokonał on uszkodzenia mienia poprzez wybicie 1 dużej szyby znajdującej się w drzwiach wejściowych do klatki schodowej w budynku mieszkalnym przyul. (...)czym spowodował straty w wysokości 118,73 złotych na szkodę Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego AdministracjiOsiedla (...)wW.z siedzibą wW.przyul. (...), tj. wykroczenia zart. 124 § 1k.w. i na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.w zw. zart. 45§ 1k.w. postępowanie w tym zakresie umarza;

III
na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.oraz na podstawieart. 118 § 2 k.p.w.kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt II K 970/16

UZASADNIENIE
A. C.(w dalszej części uzasadnieniaA. C.) orazK. M. (1)stanęli pod zarzutem, że w dniu 28.12.2013 r. w godz. 23:00-23:50 wW.za blokiemmieszkalnym nr (...)przyul. (...)na parkingu osiedlowym niestrzeżonym działając wspólnie i w porozumieniu dokonali uszkodzenia mienia poprzez wybicie nn. narzędziem tylnych szyb w pojazdach m-ki:-V. (...)onr rej. (...)czym spowodowali tym samym straty w wysokości 500 złotych na szkodęM. Z., -C. (...)onr rej. (...)czym spowodowali tym samym straty w wysokości 600 złotych na szkodęM. B.oraz -T. (...)onr rej. (...)czyli spowodowane zostały tym samym straty w wysokości 500 złotych na szkodęP. G.oraz dokonali wybicia 6 wąskich szyb znajdujących się w sześciu drzwiach prowadzących na klatki schodowe w budynku mieszkalnym przyul. (...)składającym się z 3 klatek schodowych czym spowodowane zostały tym samym straty w wysokości 315,02 złotych na szkodę Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego AdministracjiOsiedla (...)wW.z siedzibą wW.przyul. (...)oraz wybicie 1 dużej szyby znajdującej się w drzwiach wejściowych do klatki schodowej w budynku mieszkalnym przyul. (...)czym spowodowane zostały tym samym straty w wysokości 118,73 złotych, gdzie łącznie straty na szkodę Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego AdministracjiOsiedla (...)wW.z siedzibą wW.przyul. (...)wyniosły 433, 75 złotych, tj. popełnienia czynu zart. 288 § 1 k.k.
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy i ujawnionego w toku rozprawy głównej sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 28 grudnia 2013 r. około godz. 20:00K. M. (1),K. M. (2),A. C.,I. C.przebywali pod adresem:ul. (...)wE., gminaR., gdzie zamieszkiwaliI. C.iA. C.. Oprócz ww. osób w tym czasie w domu małżonkówA.iI. C.znajdowali się jeszcze:W. C. (1),K. C.,S. C.– dzieciI.iA.małż.C.orazW. C. (2)– dziewczynaK. M. (1), która pracowała tam w charakterze pomocy domowej. Podczas tego spotkaniaA. C.,K. M. (2)orazK. M. (1)spożywali alkohol. Około godziny 22:00K. M. (1)otrzymał sms-a z nieznanego mu numeru, w którym nadawca poinformował go, że jego brat został pobity i w konsekwencji tego zdarzenia przebywa w szpitalu. Nadto nadawca wiadomości tekstowej wskazał, że oczekuje naK. M. (1)naosiedlu (...)wW..K. M. (1)zareagował na tę wiadomość bardzo emocjonalnie, zaczął płakać.A. C.iK. M. (2)zaproponowaliK. M. (1)aby pojechać pod adres wskazany przez nadawcę sms-a. Wszyscy trzej ww. mężczyźni,W. C. (1)(synA.iI.małż.C.) orazI. C., która była kierowcą, udali się samochodem markiO. (...)doW..A. C.,K. M. (2)orazW. C. (1)chcieli pomócK. M. (1)w „rozprawieniu się” ze sprawcami pobicia jego brata. Przed wyjazdemK. M. (2)zabrał ze sobą drewniany tłuczek do mięsa z metalową końcówką.
K. M. (1)mówił kierującej pojazdemI. C., w które dokładnie miejsce ma jechać. Ostatecznie zatrzymali się na osiedlu w okolicach bloków przyul. (...)iul. (...). Następnie wszyscy mężczyźni opuścili samochód i próbowali odszukać kolegęK. M. (1), który przesłał mu przedmiotowego sms-a.
W tym samym czasie pojazd opuściła równieżI. C., która udała się do pobliskiego sklepu w celu zakupu alkoholu oraz papierosów.
Próby telefonicznego kontaktu z nadawcą sms-a nie powiodły się.K. M. (1),K. M. (2)przemieszczali się pieszo po klatkach okolicznych bloków wielopiętrowych przyul. (...)iul. (...)wW.w celu sprawdzenia czy nikt nie oczekuje naK. M. (1).K. M. (2)podczas penetracji klatek schodowych trzymał w ręku zabrany przez siebie wcześniej tłuczek, którym wybijał szyby w klatkach schodowych, a następnie szyby w samochodach znajdujących się w okolicy. Z koleiK. M. (1)wszedł do jednej z klatek budynku przyulicy (...), w której drzwi od wiatrołapu były zamknięte, co go zdenerwowało, wobec czego postanowił prawą pięścią wybić szybę w tych drzwiach. Okaleczona rękaK. M. (1)została owinięta kamizelką, należącą doI. C.przezK. M. (2). Następnie wszyscy wsiedli do samochodu i wrócili pod adres zamieszkaniaI.iA.małż.C..
(dowody: pozytywnie zweryfikowane w części wyjaśniania oskarżonego:K. M. (1)– k. 4 i 42 oraz k. 138v-139 z akt sprawy II K 483/15, pozytywnie zweryfikowane wyjaśnieniaA. C.– k. 5 i k. 30v-31 oraz k. 166v z akt sprawy II K 483/15, pozytywnie zweryfikowane zeznania świadkaK. M. (2)– k. 65v-66 oraz k. 217-218 z akt sprawy II K 483/15, pozytywnie zweryfikowane zeznania świadkaM. S.- k. 45-46 oraz k.35 z akt sprawy II K 483/15).
OskarżonyA. C.zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i w trakcie wyjaśnień składanych przed sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Przesłuchiwany w toku śledztwa wskazał, że w dniu 28 grudnia 2013 r. rzeczywiście znajdował się w miejscu opisanym w akcie oskarżenia. Jednak zaprzeczył stanowczo aby to on miał dokonać uszkodzeń samochodów i drzwi klatek schodowych poprzez wybicie w nich szyb. Wyjaśnił, że szybę lub szyby wybił na pewnoK. M. (1), gdyż miał zranioną rękę. Jakieś szyby w jego ocenie mogły zostać również uszkodzone przezK. M. (2), ponieważ miał przy sobie narzędzie w postaci tłuczka do mięsa. Jednak samego faktu uszkodzenia przez ww. szyb oskarżonyA. C.nie widział, słyszał jedynie trzask tłuczonej szyby dochodzący z klatek schodowych. Na rozprawie głównejA. C.wyjaśnił, że na miejscu zdarzenia nie chodził po klatkach zK. M. (2). Przyznał się jedynie do tego, że wszedł tylko do jednej klatki, kiedy pozostali zaczepili jakiegoś starszego mężczyznę, a następnie wrócił do samochodu(wyjaśnienia oskarżonego z k. 30v-31, k. 166v z akt sprawy II K 483/15).
OskarżonyK. M. (1)zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i w trakcie wyjaśnień składanych przed sądem przyznał się jedynie w części do zarzucanego mu czynu, tj. do wybicia jednej szyby w bloku przyul. (...)wW.. Złożył szczegółowe wyjaśnienia. Wskazał, że powodem wybicia przez niego szyby był fakt, iż zdenerwował się, że nie mógł dostać się do środka klatki schodowej.(wyjaśnienia oskarżonego: k. 4 i 42 oraz k. 138v-139 z akt sprawy II K 483/15).
Analizując wyjaśnienia oskarżonegoA. C.należy zauważyć, iż z racji roli procesowej miał on interes w składaniu wyjaśnień dla siebie korzystnych. Jednakże w przekonaniu sądu całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie nie pozwala przyjąć, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu przestępstwa, a co za tym idzie, że wyjaśnieniaA. C., w których nie przyznaje się on do popełnienia zarzucanego mu czynu, nie odpowiadają prawdzie. NiewątpliwieA. C.w dniu 28 grudnia 2013 r. znajdował się w miejscu opisanym w akcie oskarżenia. Jednak brak jest dowodów, które mogłyby świadczyć o jego sprawstwie. Nie potwierdzają tego bowiem ani wyjaśnienia oskarżonegoK. M. (1), ani zeznania świadków przesłuchanych w niniejszej sprawie. Należy zauważyć, że wyjaśnienia oskarżonego są konsekwentne – zarówno na etapie postępowania przygotowawczego, jak i na rozprawie głównej stanowczo nie przyznawał się do zarzucanego mu czynu. Ponadto korespondują one z pozostałym materiałem dowodowym pozytywnie zweryfikowanym przez sąd.
Przechodząc do wyjaśnień oskarżonegoK. M. (1), podobnie jak w przypadku oskarżonegoA. C., to należy zauważyć, że miał on interes w składaniu wyjaśnień dla siebie korzystnych.K. M. (1)przyznał się jedynie do uszkodzenia jednej szyby na klatce schodowej. Sąd nie ma powodu aby w tym zakresie wyjaśnień oskarżonego nie obdarzyć walorem wiarygodności, gdyż oskarżony nie miał interesu w tym aby przyznać się do czynu, którego faktycznie by nie dokonał. Sąd powziął w tym zakresie jedynie wątpliwości, co do miejsca uszkodzonej szyby przez oskarżonego. Jak wynika bowiem z zarzutu, wybicia sześciu szyb w sześciu drzwiach prowadzących na klatki schodowe dokonano w budynku mieszkalnym przyul. (...)składającym się z 3 klatek schodowych, zaś jedną dużą szybę wybito w drzwiach wejściowych do klatki schodowej w budynku mieszkalnym przyul. (...). Sąd doszedł do przekonania, że oskarżonyK. M. (1)dokonał uszkodzenia szyby w bloku przyul. (...), a nie w bloku przyul. (...), które to miejsce wskazał podczas przeprowadzonego eksperymentu procesowego w niniejszej sprawie oskarżony. Do tego ustalenia przyczyniły się w głównej mierze zeznania świadkaM. S.(o czym szerzej w dalszej części uzasadnienia), a nadto także fakt, że w dacie czynu oskarżeni byli pod znacznym wpływem alkoholu. Zatem oskarżonyK. M. (1)mógł mylnie wskazać, którą faktycznie szybę wybił. Jeśli idzie o uszkodzenia pozostałych drzwi do klatek schodowych oraz pojazdów wskazanych w akcie oskarżenia, podobnie jak w przypadkuA. C.brak jest dostatecznych dowodów, które świadczyłyby o tym, że oskarżony dokonał tych uszkodzeń. Zgromadzony materiał dowodowy w sprawie nie wykazał w sposób dostateczny abyK. M. (1)uszkodził pozostałe drzwi do klatek schodowych oraz samochody(dowody: wyjaśnienia oskarżonego: k. 4 i 42 oraz k. 138v-139 z akt sprawy II K 483/15,zeznania świadkaM. S.: k. 45-46 oraz k. 35 z akt sprawy II K 483/15, protokół eksperymentu procesowego: k. 73-76).
Sąd dał wiarę zeznaniomK. M. (2)oraz jego wyjaśnieniom składanych w charakterze podejrzanego i oskarżonego. Korespondują one bowiem z pozytywnie zweryfikowanymi przez sąd wyjaśnieniami oskarżonychA. C.iK. M. (1). Świadek był uczestnikiem zdarzenia opisanego w akcie oskarżenia. Przesłuchany w charakterze podejrzanego w sprawie II K 483/15 przyznał, że to on dokonał wybicia szyb w drzwiach wejściowych do klatek oraz szyb w samochodach. Do uszkodzeń ww. przedmiotów używał tłuczka, który wcześniej zabrał ze sobą z domu oskarżonegoA. C.. W jego ocenieA. C.na pewno nie dokonał żadnych uszkodzeń podczas przedmiotowego zdarzenia. Jeśli chodzi o oskarżonegoK. M. (1), to świadek wskazał, iż nie wie czy dokonał on jakiś uszkodzeń(zeznania świadka k.65v-66 oraz k. 3-4; 217-218 z akt sprawy II K 483/15).
Za wiarygodne Sąd uznał zeznaniaM. S.. Jego zeznania są bowiem spójne, rzeczowe i logiczne. Nadto analizując zeznania wyżej wskazanego świadka sąd dostrzegł, że zeznając w toku rozprawy głównej w dniu 9 lutego 2017 r. nie pamiętał dokładnie przebiegu przedmiotowego zdarzenia. Okoliczność ta nie może jednak dziwić z uwagi na upływ czasu pomiędzy ww. zdarzeniem a datą przesłuchania świadka przed sądem. Oczywistym jest, że upływ czasu zaciera w pamięci człowieka elementy pewnych zdarzeń, czy wręcz całe zdarzenie. Nadto świadek jest w stosunku do oskarżonych osobą obcą i w przekonaniu sądu nie miał on żadnego powodu, aby dążyć do obciążania oskarżonych poprzez podawanie okoliczności niezgodnych z rzeczywistym stanem rzeczy. Jednak zeznania świadka nie przyczyniły się w sposób kluczowy do rozstrzygnięcia sprawy albowiemM. S.przebieg całego zdarzenia obserwował z okna swojego mieszkania. Nie potrafił opisać sprawców zdarzenia z uwagi na późna porę nocną, dynamiczny przebieg zdarzenia oraz odległość z jakiej obserwował sprawców. Jednak część jego relacji jest bardzo istotna z punktu widzenia tego, która szyba w drzwiach do klatki schodowej została uszkodzona przez oskarżonegoK. M. (1). Z zeznań świadka wynika bowiem, że jeden ze sprawców zdarzenia podbiegł do bloku przyul. (...)i wybił szybę w drzwiach wejściowych na klatkę schodową, drugi natomiast podbiegł do samochodów i wybił w nich tylne szyby jakimś narzędziem. Świadek nie widział aby trzeci z mężczyzn niszczył jakieś przedmioty, z jego relacji wynika, że jedynie przebywał w pobliżu(zeznania świadka: k. 45-46 oraz k. 35 z akt sprawy II K 483/15).
Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie miały znaczenia zeznania świadków:M. Z.(k. 43 oraz k. 1 z akt sprawy II K 483/15),M. B.(k. 44 oraz k. 5v-6 z akt sprawy II K 483/15),P. G.(k. 45 oraz k. 9v-10 z akt sprawy II K 483/15)– pokrzywdzonych, którzy byli właścicielami uszkodzonych pojazdów wskazanych w zarzucie aktu oskarżenia. Bowiem ww. świadkowie potwierdzili jedynie fakt dokonania uszkodzeń w ich samochodach. Nie posiadali oni przy tym wiedzy, która mogłaby przyczynić się do dokonania w niniejszej sprawie innych ustaleń faktycznych.
Podobnie sąd ocenił zeznania świadków:E. M.(k. 109v, k. 119v, k. 121v-122 z akt sprawy II K 483/15),E. P.(k. 46-47 oraz k. 50 z akt sprawy II K 483/15), orazW. C. (3)(k. 50 oraz k. 88v z akt sprawy II K 483/15).Ww. świadkowie nie posiadali wiedzy, która mogłaby przyczynić się do dokonania w niniejszej sprawie ustaleń faktycznych. Jeśli chodzi o zeznaniaE. P., to należy jedynie nadmienić, iż to z nich wynika koszt uszkodzonych szyb w klatkach schodowych przyulicy (...)– jest to kwota 315,02 zł, natomiast przyul. (...)–73 kwota ta wynosi 118,73 zł.
W niniejszej sprawie w charakterze świadków przesłuchano takżeI. C.orazW. C. (1). Jednakże ww., będąc odpowiednio oskarżonegoA. C.- żoną i synem, a więc osobami w stosunku do niego najbliższymi w rozumieniuart. 115 § 11 k.k., zostali pouczeni o przysługującym im prawie do odmowy składania zeznań w stosunku co doA. C.na podstawieart. 182 § 1 k.p.k.Natomiast ich zeznania dotyczące osoby oskarżonegoK. M. (1)nie przyczyniły się do poczynienia ustaleń faktycznych w sprawie(zeznania świadków: k. 48-49 oraz k. 99v-100v z akt sprawy II K 483/15; k. 66-66v oraz k. 58-59 z akt sprawy II K 483/15). Analogicznie sąd potraktował zeznaniaŁ. M.– brata oskarżonegoK. M. (1). Świadka jako osobę najbliższą dla oskarżonegoK. M. (1)również pouczono o treściart. 182 § 1 k.k.(k. 49 oraz k. 105v z akt sprawy II K 483/15).
Za wiarygodne w przekonaniu sądu należało uznać też dowody z dokumentów zgromadzonych w niniejszej sprawie i ujawnionych w toku rozprawy głównej, w szczególności w postaci: protokół rozprawy (k. 2-6), karty karne (k. 18-19) oraz z akt sprawy II K 483/15: zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa (k. 1-2), protokoły oględzin (k. 12-17), dokumenty (k. 67-70), protokół eksperymentu procesowego (k. 73-76) oraz karty karne (k. 142, 152-156, 161-164, 224-225, 424-425). Sąd nie dopatrzył się wszak żadnych okoliczności, dla których można byłoby zakwestionować wiarygodność tych dokumentów. Podkreślić też należy, że dokumentów tych nie kwestionowała żadna ze stron.
Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie i ujawnionego w toku rozprawy głównej w ocenie sądu nie pozwala uznać, że oskarżonyA. C.popełnił czyn zart. 288 § 1 k.k.Brak jest bowiem dowodów, które mogłyby świadczyć o jego sprawstwie. Nie potwierdzają tego bowiem ani wyjaśnienia oskarżonegoK. M. (1)ani zeznania świadków przesłuchanych w niniejszej sprawie. Fakt, iż oskarżony przebywał na miejscu zdarzenia stanowi jedynie poszlakę, z której przy braku innych dowodów nie sposób wysnuć sprawstwa. Co więcej, brak jest również dowodów, które pozwoliłyby zasadnie wnioskować, że pomiędzyA. C.,K. M. (2), aK. M. (1)istniało jakiekolwiek porozumienie, które obejmowałoby dokonanie czynów zabronionych. Nie potwierdzają tego sami oskarżeni, ani teżK. M. (2). Z ich relacji wynika natomiast, że powodem przyjazdu na przedmiotowe osiedle była chęć spotkania z osobami, które miały wiedzę na temat pobicia brataK. M. (1). Wniosek o braku porozumienia między sprawcami można też wysnuć w oparciu o treść zeznańM. S., który obserwował zdarzenie przez okno w swoim mieszkaniu. Twierdził on, że jeden z mężczyzn podbiegł do bloku przyul. (...)i wybił szybę w drzwiach wejściowych na klatkę schodową, drugi natomiast podbiegł do trzech samochodów, w których wybił tylnie szyby twardym narzędziem. Natomiast trzeci z mężczyzn niczego nie niszczył, przebywał jedynie w miejscu zdarzenia. Tak więc, w świetle zgromadzonych dowodów, przyjęcie, że sprawcy działali wspólnie i w porozumieniu byłoby zupełnie dowolne i nie znajdowałoby oparcia w żadnym z dowodów przeprowadzonych w sprawie.
Natomiast jeśli chodzi o oskarżonegoK. M. (1), to pamiętać należy, że konsekwentnie przyznawał, że dokonał wybicia jednej szyby w drzwiach wejściowych na klatkę schodową. Stąd też sąd w ramach zarzucanego mu czynu uznał, że oskarżony w dniu 28.12.2013 r. w godz. 23:00-23:50 wW.dokonał uszkodzenia mienia poprzez wybicie jednej dużej szyby znajdującej się w drzwiach wejściowych do klatki schodowej w budynku mieszkalnym przyul. (...)czym spowodował straty w wysokości 118,73 złotych na szkodę Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego AdministracjiOsiedla (...)wW.z siedzibą wW.przyul. (...), co stanowi wykroczenie z art. 124 § 1 k.w. W tym miejscu należy jeszcze raz zaakcentować, że ustalenie która szyba została wybita przezK. M. (1), sąd poczynił na podstawie pozytywnie zweryfikowanych zeznań świadkaM. S.. Świadek przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym zeznał, że obserwując całe zdarzenie z okna swojego mieszkania zauważył, iż jeden z mężczyzn podbiegł do bloku przyul. (...)i wybił szybę w drzwiach wejściowych na klatkę schodową, drugi natomiast podbiegł do trzech samochodów, w których wybił tylnie szyby twardym narzędziem. Natomiast trzeci z mężczyzn niczego nie niszczył, przebywał jedynie w miejscu zdarzenia. Sąd na podstawie tych zeznań zidentyfikował zachowanie pierwszego mężczyzny jako oskarżonegoK. M. (1), natomiast zachowanie drugiego jakoK. M. (2). Natomiast ostatnim z mężczyzn opisanych przez świadków mógł byćA. C.. Nadto w tym miejscu przypomnieć należy, że w dacie czynu oskarżeni byli pod znacznym wpływem alkoholu, co mogło przyczynić się do tego, że oskarżonyK. M. (1)podczas przeprowadzanego z jego udziałem eksperymentu procesowego, mylnie wskazał, którą faktycznie szybę wybił.
Zgodnie zart. 288 § 1 k.k.odpowiedzialności karnej podlega ten kto cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku. Czynność wykonawcza polega zatem na zniszczeniu, uszkodzeniu lub uczynieniu niezdatną do użytku cudzej rzeczy. Może być popełniony tylko umyślnie, w obu postaciach zamiaru. Skutkiem jest zmiana w rzeczy poddanej przestępnemu zachowaniu - polegająca czy to na przesunięciu w strukturze rzeczy, czy to na odebraniu jej dotychczasowej funkcji.
Niewątpliwie działanieK. M. (1)było działaniem umyślnym. Pamiętać jednak należy, że zniszczenie, uszkodzenie lub uczynienie niezdatną do użytku rzeczy skutkujące szkodą majątkową nieprzekraczającą ¼ najniższego miesięcznego wynagrodzenia stanowi wykroczenie z art. 124 k.w. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 września 2016 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2017 r. wynosiło ono 2000 złotych (Dz.U. z 2016 poz. 1456), zatem ¼ tej kwoty daje kwotę 500 złotych.
Nie ulega wątpliwości, że oskarżonyK. M. (1)swoim zachowaniem dokonał uszkodzenia szyby znajdującej się w drzwiach wejściowych do klatki schodowej w budynku mieszkalnym przyul. (...)czym spowodowane zostały tym samym straty w wysokości 118,73 złotych na szkodę Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego AdministracjiOsiedla (...)wW.z siedzibą wW.przyul. (...). Ponadto poza sporem jest, że przypisany oskarżonemu czyn został popełniony w dniu 28 grudnia 2013 r. W tym miejscu należy przywołać treść art. 45 § 1 k.w., który to przepis mówi o tym, że karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, jeżeli zaś w tym czasie wszczęto postępowanie - karalność ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu. Oczywistym staje się tym samym, iż karalność wykroczenia przypisanemuK. M. (1)ustała w dniu 28 grudnia 2015 r., co spowodowało konieczność umorzenia postępowania na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.
Wobec powyższego mając na względzie przepisart. 414 § 1 kpkw zw. zart. 17 § 1 pkt 1in finek.p.k.oskarżonegoA. C.należało uniewinnić od popełnienia zarzucanego mu czynu. Natomiast postępowanie wobec oskarżonegoK. M. (1)należało umorzyć na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.w zw. zart. 45§ 1k.w.
Uniewinniając oskarżonegoA. C.od popełnienia zarzucanego mu czynu oraz umarzając postępowanie wobec obwinionegoK. M. (1)sąd orzekł, że kosztami procesu obciąża Skarb Państwa. Rozstrzygając w tym zakresie sąd miał na względzie treść przepisuart. 632 pkt 2 k.p.k.orazart. 118 § 2 k.p.w.
W tym stanie rzeczy należało orzec jak powyżej.