Sąd Rejonowy w Wałbrzychu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 436/16
Data wyroku: 2017-02-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Glijerska-Socha
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: art. 178a § 1 kk

Sygn. akt III K 436/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 lutego 2017r.
Sąd Rejonowy w Wałbrzychu Wydział III Karny w składzie:
Przewodniczący S.S.R. Anna Glijerska-Socha
Protokolant Barbara Lech
po rozpoznaniu dnia 06.10.2016r., 16.11.2016r., 16.12.2016r., 8.02.2017r., 17.02.2017r.,
sprawyL. T. (1)
urodz. (...)wW.
synaJ.iK.z domuB.
oskarżonego o to, że :

I
W dniu 02 sierpnia 2015 roku na drodze publicznej pomiędzy miejscowościąM., aul. (...)wW.woj.(...), będąc w stanie nietrzeźwości, o stwierdzonej zawartości około 3,0 promila alkoholu we krwi kierował pojazdem osobowym markiF. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym

to jest o czyn zart. 178 a § 1 kk

II
W dniu 02 sierpnia 2015 roku na odcinku pomiędzyul. (...), aul. (...)wW.woj.(...), będąc w stanie nietrzeźwości, o stwierdzonej zawartości około 3,0 promila alkoholu we krwi kierował pojazdem osobowym markiF. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym

to jest o czyn zart. 178 a § 1 kk
I oskarżonegoL. T. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt I i II części wstępnej wyroku, z tym, że w zakresie obu opisanych czynów przyjmuje, że zawartość alkoholu we krwi oskarżonego wynosiła około 3,3 promila, to jest występków zart. 178a§1 kki za czyny te, przy przyjęciu, że stanowią ciąg przestępstw zart. 91§1 kkna podstawieart. 178a§1 kkw zw. zart. 91§1 kkwymierza mu karę roku pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69§1 i 2 kkiart. 70§1 kkwarunkowo zawiesza tytułem próby na okres lat 2/ dwóch/ lat ,
II na podstawieart. 42§2 kkw zw. zart. 91§1 kkorzeka wobec oskarżonegoL. T. (1)środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6
/sześciu/ lat,
III na podstawieart. 43a§2 kkw zw. zart. 91§1 kkorzeka od oskarżonegoL. T. (1)na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 5000 /pięć tysięcy/ złotych,
IV zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.Ł. Z.z Kancelarii Adwokackiej wW.kwotę 561, 60 złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu,
V na podstawieart. 230§2 kpkzwraca oskarżonemu dowód rzeczowy w postaci popękanej szyby przedniej samochoduF. (...)z naklejką rejestracyjną nr(...),
VI zwalnia oskarżonego od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania zaliczając je na rachunek tegoż Skarbu Państwa i nie wymierza mu opłaty .
Sygnatura akt III K 436/16

UZASADNIENIE

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono

następujący stan faktyczny:
OskarżonyL. T. (1)zamieszkuje wW.przyul. (...). Oskarżony nie posiada uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych. W dniu 2 sierpnia 2015r. w godzinach porannych oskarżony przed sklepem wW.spożywał alkohol w postaci piwa a następnie udał się do swojej znajomejK. S.zamieszkałej wW.z propozycją by zawiozła go jego autemF. (...)nr rej. (...)do matki –K. T. (1), która zamieszkuje w miejscowościM..K. S.zgodziła się na propozycję oskarżonego , wsiadła za kierownicęF. (...)nr rej. (...)i zawiozła oskarżonego do jego matki, gdzie zarówno oskarżony jak iK. S.w okolicy posesji spożywali alkohol w postaci wódki , którą oskarżony zakupił uprzednio w sklepie wW.. Oskarżony nadto spożywał także piwo . OskarżonyL. T. (1)wraz zK. S.przebywał u matki około 2-3 godziny, po czym wraz z wyżej wymienioną wsiedli ponownie doF. (...)nr rej. (...)i udali się w kierunkuW..
Dowód:
zeznania świadkaK. S./k- 85, 224-225/
zeznania świadkaK. T. (1)/k- 33-34,224
wyjaśnienia oskarżonegoL. T. (1)/k- 72-73, 141, 195-196/
W tym czasie przez miejscowośćW.przejeżdżał samochodem markiF. (...)nr rej. (...)B. W. (1), który jechał wraz z koleżankąA. K..B. W. (1)był kierowcą ,A. K.zajmowała miejsce pasażera obok kierowcy.B. W. (1)przyul. (...)zauważył jadący z przeciwnego kierunku samochódF. (...)nr rej (...), który poruszając się drogą z góry zjechał na przeciwległy pas ruchu i otarł się o samochód kierowany przezB. W. (1)powodując jego uszkodzenia w postaci połamania lusterka bocznego lewego zarysowania i wgniecenia nadkola tylnego lewego , uszkodzenia tylnego koła i połamania tylnego zderzaka. Tuż po kolizji pojazdF. (...)obrócił się na jezdni i przodem uderzył w drzewo.B. W. (1)natychmiast podszedł doF. (...). KierującymF. (...)był oskarżonyL. T. (1), który wysiadł z pojazdu a następnie zapytałB. W. (1):” czy się dogadamy ?” Od oskarżonego była wyczuwalna woń alkoholu . Na tylnym siedzeniu w samochodzieC.siedziałaK. S., która w obecnościB. W. (1)iA. K.wysiadła z pojazdu. WówczasB. W. (1)poinformował obecnych , że powiadomi policję a w reakcji na powyższe oskarżony wskazał , że pojazdem kierowałaK. S., która wówczas oświadczyła, że piła alkohol z oskarżonym, ale go nie zna. Oskarżony wypchnął przednią szybę z pojazdu zaśB. W. (1)zrobił kierowcy zdjęcie swoim telefonem komórkowym. W tym czasie na jezdni zatrzymał się przejeżdżający przezW.pojazd , którego kierowca zaczął rozmawiać zB. W. (1). Oskarżony wykorzystując powyższe w pewnym momencie wypchnął swój samochód , wsiadł do niego i zjechał drogą w dół w kierunkuW.. Na miejscu pozostała pasażerkaF. (...)–K. S., od którejB. W. (1)spisał dane z dowodu osobistego i która ponownie wskazała, że nie zna oskarżonego .
Dowód:
zeznania świadkaB. W. (1)/k- 43, 66, 121-122, 227-228/
zeznania świadkaA. K./k- 46-47, 69-70, 225-226/
B. W. (2)o godz. 14: 16 powiadomił telefonicznie Policję o kolizji wW.naul. (...)zaśK. S.po spisaniu jej danych oddaliła się z miejsca zdarzenia . Na miejsce zdarzenia około godz. 14.40 przyjechali funkcjonariusze PolicjiK. T. (2)iA. P..
Dowód:
zeznania świadkaB. W. (1)/k- 43, 66, 121-122, 227-228/
zeznania świadkaA. K./k- 46-47, 69-70, 225-226
Pismo KomendantaKPwG./k- 240/
Oskarżony porzucił auto na bocznej drodze przyul. (...)w kompleksie leśnym , po czym udał się do domu i położył się spać.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoL. T. (1)/k- 195-196/
notatka urzędowa /k- 3/
zeznania świadkaK. T. (2)/k- 223/
wyjaśnienia oskarżonegoL. T. (1)/k- 72-73, 141, 195-196/
Po przyjeździe funkcjonariuszy PolicjiB. W. (1)iA. K.opisali przebieg zdarzenia i pokazali policjantom zdjęcie kierującego pojazdem , które wykonalni telefonem komórkowym. Na zdjęciu tym znajdował się oskarżonyL. T. (1), rozpoznany przez funkcjonariuszy PolicjiK. T. (2)iA. P.z racji wcześniej wykonywanych wobec tegoż czynności związanych ze spożywaniem alkoholu w miejscu publicznym. Po wykonaniu czynności na miejscu zdarzenia funkcjonariusze Policji udali się do miejsca zamieszkania oskarżonegoL. T. (1). W trakcie rozpytania na okoliczność kolizji oskarżony przyznał się do prowadzenia pojazdu oraz oddalenia się z miejsca zdarzenia z uwagi na nietrzeźwość i szok. Oskarżony został przewieziony doK.wW.celem pobrania krwi do badań na zawartość alkoholu.
Dowód:
notatka urzędowa /k- 2-2a /
notatka urzędowa /k- 3/
zeznania świadkaK. T. (2)/k- 223/
zeznania świadkaA. P./k- 55, 223-224/
Od oskarżonegoL. T. (1)krew do badań pobrano trzykrotnie, to jest o godz. 19: 30, z wynikiem 2, 3 promila alkoholu, o godz. 20: 30 z wynikiem 2, 1 promila i o godz. 21.30 z wynikiem 1, 9 promila alkoholu
Dowód:
protokoły pobrania krwi /k- 6,9, 12 /
sprawozdanie z badań krwi /k- 5,8, 11/
W chwili kolizji wW.w dniu 2 sierpnia 2015r. oskarżonyL. T. (2)znajdował się w stanie nietrzeźwości wynoszącym około 3, 3 promila alkoholu .
Dowód:
pisemna opinia biegłego sądowego z zakresu medycyny sądowejM. B./k-250/
OskarżonyL. T. (1)w dniu 3 sierpnia 2015r. udał się doSzpitala im A. (...)wW.gdzie o godz. 16: 45 został przyjęty na oddział ratunkowy z zestarzałe rany tłuczone okolicy czołowej oraz stłuczenie barku lewego.
Dowód:
karta informacyjna z leczenia szpitalnego /k- 26, 205 /
OskarżonyL. T. (2)nie był dotychczas karany sądownie
Dowód:
dane o karalności oskarżonego /k- 143//
OskarżonyL. T. (1)słuchany w postępowaniu przygotowawczym w dniu 23.12.2015r. nie przyznał się do kierowania pojazdemF. (...)w stanie nietrzeźwości pomiędzy miejscowościąM.aul. (...)wW.popełnienia pierwszego czynu i w tym zakresie odmówił składania wyjaśnień , przyznał się do kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości na odcinku pomiędzyul. (...)aul. (...)wW.wskazując, że kierował pojazdem po kolizji a odjechał dlatego, że przestraszył się konsekwencji związanych z tym, że był właścicielem auta /k- 72-73/. Słuchany po raz kolejny w postępowaniu przygotowawczym w dniu 7 czerwca 2016r. oskarżony podał , że z miejscowościM.doW.jego pojazdem kierowałaK. S., on zaś siedział na fotelu pasażera , co potwierdza miejsce wybicia przez niego szyby głową” /k- 141/ . Oskarżony przed Sądem podtrzymał wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego i wskazał, że wsiadał do samochodu za kierownice dopiero po kolizji . Oskarżony podał, że w dniu 2 sierpnia 2015r. był wypity, spożył 3 piwa i poprosiłK. S.by zawiozła go do miejscowościM.- do mamy . Oskarżony wyjaśnił, nie ma prawa jazdy, ale ma samochódmarki C.i że razem zK. S., która około godz. 11.00 zawiozła go do mamy przebywając w miejscowościM.spożywali alkohol w postaci wódki , on także i piwo . Po około 2-3 godzinach , jak podał oskarżony ,K. S.mimo jego sprzeciwu wsadziła go do samochodu na fotelu pasażera a sama wsiadła za kierownicę. Dalej oskarżony podał, że „ zobaczył huk i wybił głową szybę, która przeleciała do tyłu „ a wówczasK. S.przesiadła się do tyłu i zostawiła go samego . Oskarżony wskazał, że poszedł wówczas do poszkodowanych i powiedział im, że to nie on spowodował wypadek, potem wypchał samochód i pojechał na dół a następnie zostawił auto na bocznej drodze, po czym udał się do domu , położył się spać a następnie przyjechała Policja i pojechał na badanie krwi . Oskarżony wskazał, że samochód zezłomował .
Sąd Rejonowy w Wałbrzychu zważył, co następuje:
Sprawstwo i wina oskarżonegoL. T. (1)co do popełnienia zarzucanych mu czynów z modyfikacją wskazaną w pkt I części dyspozytywnej wyroku nie budzi żadnych wątpliwości. Na powyższe wskazują zeznania świadkówA. K.,B. W. (1),K. T. (2),A. P., notatki urzędowe z dnia 2 sierpnia 2015r., sprawozdania z badań krwi i protokoły pobrania krwi, opinia pisemna biegłego sądowego z zakresu medycyny sądowejM. B., częściowo wyjaśnienia samego oskarżonego zeznania świadkaK. S.orazK. T. (1). Świadkowie
B. W. (1)iA. K.zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i przed Sądem rzeczowo i szczegółowo przedstawili przebieg kolizji z udziałem pojazdu markiF. (...)kategorycznie wskazując , że w chwili kolizji pojazd ten prowadził oskarżony.A. K.przed Sądem , także podczas konfrontacji przeprowadzonej zK. S.podała , że na 100% jest pewna , że samochód prowadził oskarżony zaś pasażerka siedziała w pojeździe z tyłu. Świadek szczegółowo przedstawiła także zachowanie oskarżonego po kolizji wskazując: „ próbował się z nami dogadać , denerwował się , że nie chcemy pieniędzy za stłuczkę tylko chcemy wezwać policje. Kierowca był nietrzeźwy albo z dnia poprzedniego albo tego dnia , czuć było od niego alkohol”, ” Potem wypchnął przednia szybę z auta i wyrzucił w trawę”/k- 226 /. ŚwiadekA. K.wskazała, że widziała jak po kolizji z samochodu wysiadał kierowca i wówczas do niego podeszła a w tym czasie pasażerka siedziała z tyłu w samochodzie. Podczas konfrontacji zK. S.świadekA. K.podała, że razem zB. W. (1)wysiadła z auta od razu po kolizji i nie było możliwości byK. S.się przesiadła , nadto, że nie było widać ruchu w samochodzie i nie było widać aby się ktoś przesiadał” . Także świadekB. W. (1)konsekwentnie i kategorycznie wskazywał, że widział jak z auta wysiadał z miejsca dla kierowcy oskarżony , który miał zakrwawioną twarz i podał, że widział, żeK. S.siedziała jako pasażer na tylnym siedzeniu . ŚwiadekB. W. (1)zeznał, że podczas oczekiwania na przyjazd Policji zrobił kierowcy zdjęcie swoim telefonem komórkowym, które to zdjęcie okazał przybyłym na miejsce kolizji funkcjonariuszom Policji. Zeznania świadkówA. K.iB. W. (1)są spójne, konsekwentne, logiczne a świadkowie ci nie mają żadnych powodów by bezpodstawnie obciążać oskarżonego , którego nie znają, narażając się na odpowiedzialność karną za składanie fałszywych zeznań . Zeznania świadkówA. K.iB. W. (1)w pełni korespondują z zeznaniami funkcjonariuszy Komisariatu Policji wG. T.iA. P.. ŚwiadkowieK. T. (2)iA. P.podali, że po przybyciu na miejsce kolizji zastali parę młodych osób, którzy okazali im na telefonie komórkowym zdjęcie kierującego pojazdem. OskarżonyL. T. (1)jest znany funkcjonariuszom Policji z racji wcześniej wykonywanych czynności wobec czego rozpoznali go na okazanej im fotografii. Z treści sporządzonej notatki /k- 3/ wynika, że podczas rozpytania oskarżony przyznał, że kierował pojazdem, że uciekł z uwagi na nietrzeźwość i szok. Zeznania świadkaK. S.orazK. T. (1)Sąd uznał za wiarygodne w zakresie w jakim świadkowie ci wskazują na okoliczności bezsporne, w tym na spożywanie przez oskarżonego w dniu 2 sierpnia 2015r. alkoholu . Natomiast w zakresie dotyczącym osoby kierującej pojazdem w memencie kolizji Sąd uznał je za niewiarygodne . W pierwszym rzędzie wskazać należy, że zeznania świadkaK. S.co do wskazania przez nią osoby, która w chwili kolizji prowadziła pojazdF. (...)pozostają w sprzeczności z zeznaniami świadkówA. K.iB. W. (1)oraz świadkówK. T. (2)iA. P.a niezależnie od powyższego zeznania tego świadka zawierają także wewnętrzne sprzeczności i są nielogiczne . ŚwiadekK. S.słuchana w postępowaniu przygotowawczym w dniu 7 stycznia 2016r. wskazała, że w dniu 2 sierpnia 2015r. u matki oskarżonego nie spożywała alkoholu i była trzeźwa zaś oskarżony był mocno pijany, podała także , że kierowała pojazdem do kolizji , nie wyhamowała i otarła o jadący z góry samochód. Świadek ten słuchana przed Sądem wskazała, że będąc tego dnia w godzinach porannych razem z oskarżonym na przyjęciu u jego mamy spożywała alkohol. Wskazała, że „był to symboliczny kieliszek na urodziny”, co pozostaje w sprzeczności nie tylko z jej wcześniejszymi zeznaniami z postępowania przygotowawczego, ale także z zeznaniami świadkaK. T. (1)i wyjaśnieniami oskarżonego, którzy wskazali, żeK. S.spożywała alkohol w postaci wódki . Nadto wersja świadkaK. S.o tym, że po kolizji z miejsca kierowcy przesiadła się na miejsce pasażera pojawiła się dopiero przed Sądem podczas konfrontacji ze świadkamiA. K.iB. W. (1), którzy w obecności tegoż świadka podawali, że pasażerka siedziała z tytułu auta. Wówczas to przed Sądem świadekK. S.wskazała: „mogłam przeskoczyć” a jednocześnie nie potrafiła w sposób logiczny wytłumaczyć dlaczego miałaby przesiąść a także dlaczego w postępowaniu przygotowawczym nie podała , że się przesiadła z miejsca kierowcy na miejsce pasażera. Co do zeznań świadkaK. T. (1)Sąd uznał je za niewiarygodne w zakresie w jakim świadek ten wskazała, że po pobycie u niejK. S.wsiadła za kierownicę a jej syn na miejsce pasażera. Świadek jako osoba najbliższa niewątpliwie ma interes w tym by zeznawać na korzyść swojego syna i potwierdzić jego wersje, którą do czasu jej przesłuchania w postepowaniu przygotowawczym miała możliwość i okazję z oskarżonym uzgodnić. Dokonując oceny materiału dowodowego Sąd oparł się także na pisemnej opinii biegłego sądowego z zakresu medycyny sądowejM. B., która została sporządzona w sposób rzetelny w oparciu o cały materiał dowodowy, jest pełna i jasna a wnioski z niej wypływające logicznie i przekonująco uzasadnione a żadna ze stron nie wniosła zastrzeżeń co do tej opinii. Przy ustaleniach dotyczących zawartości alkoholu w organizmie oskarżonego Sąd pominął pisemną opinię biegłej sądowej z zakresu medycyny sadowejH. S.wydaną w dniu 17 grudnia 2015r. albowiem biegła dla potrzeb jej wydania opierała się na danych co do ilości , jakości i czasu spożywania alkoholu, które zostały przez oskarżonego przedstawione podczas składania zeznań w charakterze świadka w dniu 12.11.2015r. a zatem powyższa opinią nie mogła być podstawą do dokonania ustaleń faktycznych w tym zakresie. Odnosząc się do wyjaśnień oskarżonegoL. T. (1)Sąd uznał je za wiarygodne w części w jakiej znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym wymienionym wyżej , natomiast w zakresie dotyczącym ilości i jakości spożytego alkoholu jak również czasokresu jego spożywania oraz zaprzeczenia kierowania pojazdem w chwili kolizji Sąd wobec sprzeczności z zeznaniami świadkówA. K.,B. W. (1),K. T. (2),A. P., dowodami obiektywnymi w postaci sprawozdań z przeprowadzonych badań alkoholu oraz z opinią biegłego z zakresu medycyny sądowejM. B.potraktował jedynie jako przyjętą przez oskarżonego linię obrony. W odniesieniu do wskazanych wyżej świadków Sąd dokonał oceny ich zeznań pod katem wiarygodności we wcześniejszych wywodach, do których w tym miejscu się odwołuje, natomiast co do opinii pisemnej opinii biegłego sądowego z zakresu medycyny sądowejM. B.z jej treści wynika, że w trakcie przeprowadzenia badania trzeźwości u oskarżonego trwała faza eliminacji alkoholu. Biegły kategorycznie wskazał, że wyliczenia stężenia alkoholu przeprowadzone na podstawie materiału dowodowego wskazują, że podawane przez oskarżonego okoliczności co do ilości, rodzaju i czasu spożywania alkoholu w dniu 2 sierpnia 2015r. nie znalazły potwierdzenia w obiektywnych wynikach badań jego trzeźwości . Odnosząc się do wyników badań biegłyM. B.wskazał, że opierając się na rzeczywistych stężeniach alkoholu w organizmie oraz zasadach przemiany alkoholu można wyliczyć, ze q dniu 2 sierpnia 2015r. około godz. 14.16 w krwi oskarżonego znajdował się alkohol w stężeniu około 3, 3 promila. Odnosząc się do linii obrony oskarżonego w której wskazał, że po kolizji posiadał on obrażenia, które jego zdaniem wskazują na to , że w chwili kolizji zajmował miejsce pasażera również i powyższa okoliczność była przedmiotem opiniowania przez biegłego w postępowaniu przygotowawczym . Biegła sądowaH. S.w opinii pisemnej z dnia 2 lutego 2016r. / a zatem sporządzonej już po przedstawieniu zarzutów oskarżonemu / wskazała, że na podstawie dokumentacji medycznej dotyczącej leczenia oskarżonego, przy braku poszczególnych uszkodzeń pojazdu nie jest możliwe ustalenie czy oskarżony doznał obrażeń od zderzenia z szybą przednią siedząc na miejscu pasażera wskazując, że kierujący z niezapiętym pasem może w czasie wypadku uderzyć głową w przednią szybę w przednią jej prawa część. /k- 101/. Oskarżony w swoich wyjaśnieniach wskazał, że w chwili kolizji nie był zapięty w pasy bezpieczeństwa natomiast samochód po kolizji zezłomował .
OskarżonyL.swoim działaniem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa zart. 178a§1 kk, który stanowi, iż karze wskazanej w wymienionym przepisie podlega ten, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Definicja stanu trzeźwości zawarta w przepisieart.115§16 kkokreśla, iż stan nietrzeźwości w rozumieniu kodeksu zachodzi wówczas gdy:
1/ zawartość alkoholu we krwi przekracza 0, 5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub
2/ zawartość alkoholu w 1dm3wydychanego powietrza przekracza 0, 25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość.
Opinia biegłego sądowegoM. B.w powiązaniu z obiektywnymi wynikami wskazanymi w sprawozdaniach w przebiegu badania krwi jednoznacznie potwierdzają , iż w oskarżony chwili kierowania pojazdem pomiędzy miejscowościąM.aul. (...)wW., gdzie doszło do kolizji a następnie po kolizji na odcinku pomiędzyul. (...)aul. (...)oskarżony każdorazowo znajdował się w stanie nietrzeźwości, o którym mowa w przepisieart.115§16 kk. W tej sytuacji Sąd uznał, że oskarżony dwukrotnie dopuścił się przestępstwa zart. 178a§1 kk. Wymierzając oskarżonemu karę przy zastosowaniuart. 91§1 kkSąd wziął pod uwagę znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu wyrażający się zagrożeniem jakie wyżej wymieniony spowodował dla innych uczestników ruchu drogowego, co potraktował jako okoliczność obciążającą. Oskarżony wsiadł do samochodu bezpośrednio po spożyciu alkoholu a wówczas znajdował się w istocie w stanie upojenia alkoholowego , nadto spowodował kolizję, po której ponownie wsiadł za kierownice pojazdu i odjechał z miejsca zdarzenia . Częściowe przyznanie się oskarżonego, to jest przyznanie się do popełnienia drugiego czynu nie może być przecenione albowiem wobec treści wyjaśnień oskarżonego owo przyznanie się nie ma nic wspólnego z krytycznym stosunkiem do czynów a nastawione jest na uzyskanie najkorzystniejszego dla siebie rozstrzygnięcia . W ocenie Sądu wymierzona oskarżonemu za zarzucane mu czyny kara roku pozbawienia wolności jest współmierna do stopnia zawinienia oskarżonego oraz społecznej szkodliwości czynów, uwzględnia sposób działania oskarżonego , rozmiar następstw przestępstw a nadto właściwości i warunki osobiste sprawcy i jego osobowość . Przy wymiarze kary sąd uwzględnił nadto cele kary tak w zakresie prewencji szczególnej jak i ogólnej , ażeby zarówno sam oskarżony jak i jego najbliższe otoczenie zrozumieli, iż za popełnienie przestępstwa sprawca winien ponieść karę . Jednocześnie Sąd uznał , że cele kary zostaną zrealizowane przy zastosowaniu dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres 2 lat próby i to wystarczy by dopingować oskarżonego do przestrzegania prawa. Na podstawieart. 42 §2 kkw zw. zart. 91§1 kkSąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 lat uznając, że wobec istotnego zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym jakie spowodował oskarżony, który nie posiada uprawnień do prowadzenia pojazdów konieczne jest pozbawienie oskarżonego możliwości uzyskania takich uprawnień i tym samym kierowania pojazdem na stosunkowo długi czas . Na podstawieart. 43a§2 kkw zw. zart. 91§1 kkjako kolejny obligatoryjny środek karny orzekany w związku ze skazaniem za czyny zart. 178a§1 kkorzeczono świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej , którego minimalna wysokość przewidziana przez ustawodawcę wynosi 5000 złotych .
Na podstawieart. 230 §2 kkzwrócono oskarżonego dowód rzeczowy w postaci przedniej szyby samochoduF. (...)jako nieprzydatny do dalszego postępowania . Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów obrońcy z urzędu zostało oparte o § 4 ust. 1, 2 i 3, § 17 ust. 2 pkt 3 , §20 oraz § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Z uwagi na sytuację materialną oskarżonego , mając także na względzie konieczność uiszczenia przez niego świadczenia pieniężnego w znacznej kwocie Sąd na podstawieart. 624§1 kkzwolnił go od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa zaliczając je na rachunek tegoż Skarbu Państwa i nie wymierzył mu opłaty uznając, iż uiszczenie tak wydatków jak i opłaty byłoby dla oskarżonego zbyt uciążliwe.