Sąd Okręgowy w Warszawie
XII Wydział Karny
Sygnatura akt: XII K 278/16
Data wyroku: 2017-01-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marzena Tomczyk-Zięba

Sygn. akt: XII K 278/16

WYROK ŁĄCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Warszawa, dnia 29 grudnia 2016r.

Sąd Okręgowy w Warszawie XII Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:SSO Marzena Tomczyk - Zięba
Protokolant: Emilia Tlaga
w obecności Prokuratora Andrzeja Jóźwika
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 grudnia 2016r.
sprawyK. U./dawniejM./
synaZ.iE. z domu K.,urodzonego w dniu (...)wW.,
skazanego prawomocnymi wyrokami:

1
Sądu Wojewódzkiego w Warszawiez dnia 31 maja 1996r., sygn. akt.VIII K 407/95,za czyny popełnione:

a
w dniu 24 lutego 1995r. zart. 208 d.k.k.w zb. zart. 203 § 1 k.k.w zw. zart. 10 § 2 k.k.na karę 5 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 5.000 zł z zamianą na wypadek jej nieuiszczenia w terminie na 200 dni zastępczej kary pozbawienia wolności;

b
w dniu 24 lutego 1995r. zart. 209 d.k.k.w zb. zart. 11 § 1 d.k.k.w zw. zart. 148 § 1 d.k.k.i w zb. zart. 155 § 1 pkt 2 d.k.k.i w zw. zart. 10 § 2 d.k.k.na karę 15 lat pozbawienia wolności;

na podstawieart. 66 d.k.k.iart. 67 § 1 d.k.k.wymierzono skazanemu karę łączną 15 lat pozbawienia wolności;

2
Sądu Rejonowego w Sieradzuz dnia 30 maja 2001r., sygn. akt.II K 235/01,za czyn zart. 242 § 2 k.k.popełniony w okresie od 9 kwietnia 1999r. do dnia 3 października 2000r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

3
Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragiz dnia 16 lipca 2003r., sygn. akt.III K 261/01,za czyn zart. 270 § 1 k.k.popełniony w dniu 2 marca 2000r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;

4
Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragiz dnia 7 grudnia 2005r., sygn. akt.III K 994/01za czyn zart. 270 § 1 k.k.popełniony w okresie od nieustalonego czasu do dnia 3 października 2000r. na karę 1 roku pozbawienia wolności;

Wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 25 października 2007r., sygn. akt.VIII K 239/07(zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2008 r. sygn. akt II AKa 8/08) połączone zostały wyroki Sądu Rejonowego w Sieradzu z dnia 30 maja 2001r., sygn. akt. II K 235/01, Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi z dnia 16 lipca 2003r., sygn. akt. III K 261/01 oraz Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi z dnia 7 grudnia 2005r., sygn. akt. III K 994/01 i orzeczono karę łączną 1 roku pozbawienia wolności;

5
Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawiez dnia 7 lutego 2012r., sygn. akt.IV K 996/10za czyny:

a
zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.popełniony w bliżej nieustalonych dniach w okresie od początku października 2008r. do dnia 29 października 2008r. na karę 3 lat pozbawienia wolności;

b
zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.popełniony w dniu 7 października 2008r. na karę 4 lat pozbawienia wolności;

na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.wymierzono skazanemu karę łączną 5 lat pozbawienia wolności;

6
Sądu Okręgowego w Warszawiez dnia 21 listopada 2014r., sygn. akt.XII K 33/12 (zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2015r., sygn. akt. II AKa 281/15) za czyny:

a
zart. 263 § 2 k.k.popełniony w bliżej nieokreślonym okresie czasu, nie wcześniej niż od maja 2008r. i nie później niż do dnia 31 października 2008r. na karę 2 lat pozbawienia wolności;

b
zart. 279 § 1 k.k.w zb. zart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.popełniony w dniu 18 sierpnia 2008r. na karę 2 lat pozbawienia wolności;

c
zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.popełniony między 22 a 27 sierpnia 2008r. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

d
zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.popełniony w dniu 23 grudnia 2008r. na karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

e
zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.popełniony w dniu 7 stycznia 2009r. na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

f
zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.popełniony w dniu 10 marca 2009r. na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

g
zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.popełniony w dniu 9 marca 2009r. na karę 4 lat pozbawienia wolności;

h
zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.popełniony w dniach 25 lipca 2008r. i 19 września 2008r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności;

na podstawieart. 85 i art. 86 § 1 k.k.wymierzono skazanemuK. U.karę łączną 8 lat pozbawienia wolności;

orzeka

I
na podstawieart. 85 §1 i §2 k.k.,art. 86 §1 k.k.iart. 569 §1 i §2 k.p.k.łączy kary łączne pozbawienia wolności orzeczone wyrokami:Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawieo sygn. akt.IV K 996/10 (pkt 5) orazSądu Okręgowego w Warszawieo sygn. akt.XII K 33/12 (pkt 6)i wymierzaK. U.karę łączną 9 (dziewięciu) lat pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 576 §1 k.p.k.w pozostałym zakresie wyroki, które uległy połączeniu podlegają odrębnemu wykonaniu;

III
na podstawieart. 572 k.p.k.w zw. zart. 17§1 pkt 7 k.p.k.w pozostałym zakresie – odnośnie kar orzeczonych wyrokami, o których mowa wyżej w pkt 1,2,3 i 4 postępowanie umarza;

IV
na podstawieart. 577 k.pk. iart. 63§1 k.k.na poczet orzeczonej wpkt Ikary łącznej 9 lat pozbawienia wolności zalicza skazanemuK. U.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie sygn. akt XII K 33/12 od dnia 12 marca 2009 r. do dnia 14 października 2009 r. oraz w sprawie sygn. akt IV K 996/10 od dnia 28 lutego 2015 r. do dnia 29 grudnia 2016 r.;

V
na podstawieart. 624§1 k.p.k.zwalnia skazanegoK. U.od uiszczenia kosztów sądowych w sprawie i obciąża nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt XII K 278/16

UZASADNIENIE
Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek wniosku obrońcy skazanegoK. U.z dnia 5 lutego 2016 r., w którym obrońca wniósł o wydanie wyroku łącznego obejmującego:
- wyrok z dnia 7 lutego 2011 r. wydany przez Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy, sygn. IV K 996/10 orzekający karę łączną 5 lat pozbawienia wolności;
- wyrok z dnia 21 listopada 2014 r. wydany przez Sąd Okręgowy w Warszawie, sygn. XII K 33/12 orzekający karę łączną 12 lat pozbawienia wolności, zmienioną wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2015 r. na karę łączną 8 lat pozbawienia wolności.
Jednocześnie obrońca wniósł o wymierzenieK. U.kary łącznej w wymiarze 8 lat pozbawienia wolności na zasadzie pełnej absorbcji, a także zaliczenie na poczet kary łącznej okresu dotychczasowego pozbawienia wolności w sprawie sygn. IV K 996/10.
W uzasadnieniu wniosku, obrońca podniósł, że od czasu popełnienia czynów, za które K.U.został skazany, przeszedł on całkowitą przemianę swojej postawy obywatelskiej i życiowej. Podkreślił, że skazany aktywnie uczestniczy w organizacjach charytatywnych oraz organizacji warsztatów dla trudnej młodzieży mających na celu uświadomienie konsekwencji płynących z postępowania niezgodnego z prawem, czego dowodem są liczne opinie i zaświadczenia z tych organizacji. Obrońca wskazał, że odbywana przez skazanego kara przyniosła zamierzony efekt i skazany pomyślnie przeszedł proces resocjalizacji. Nadto podkreślił, że skazany podjął wszelkich starań by naprawić szkody majątkowe pokrzywdzonym, na dowód czego przedstawił dowody wpłat. Podniósł także, że oskarżony założył rodzinę (k.2-31 wniosek o wydanie wyroku łącznego wraz z załącznikami).
SkazanyK. U.w piśmie z lutego 2016 r. również wniósł o zastosowanie wobec niego zasady pełnej absorbcji powtarzając argumenty za obrońcą (k.39-41- notatka biograficzna).
Na rozprawie w dniu 29 grudnia 2016 r. obrońca podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Prokurator wniósł o wydanie wyroku łącznego obejmującego skazania w sprawach IV K 996/10 i XII K 33/12 i wymierzenie skazanemu kary łącznej 10 lat pozbawienia wolności (k.268-268v – protokół rozprawy z dnia 29.12.2016 r.).
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego i ujawnionego na rozprawie głównej, Sąd Okręgowy ustalił co następuje:
K. U.został skazany prawomocnymi wyrokami:

7
Sądu Wojewódzkiego w Warszawiez dnia 31 maja 1996r., sygn. akt.VIII K 407/95,za czyny popełnione:

c
w dniu 24 lutego 1995r. zart. 208 d.k.k.w zb. zart. 203 § 1 k.k.w zw. zart. 10 § 2 k.k.na karę 5 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 5.000 zł z zamianą na wypadek jej nieuiszczenia w terminie na 200 dni zastępczej kary pozbawienia wolności;

d
w dniu 24 lutego 1995r. zart. 209 d.k.k.w zb. zart. 11 § 1 d.k.k.w zw. zart. 148 § 1 d.k.k.i w zb. zart. 155 § 1 pkt 2 d.k.k.i w zw. zart. 10 § 2 d.k.k.na karę 15 lat pozbawienia wolności;

na podstawieart. 66 d.k.k.iart. 67 § 1 d.k.k.wymierzono skazanemu karę łączną 15 lat pozbawienia wolności;

8
Sądu Rejonowego w Sieradzuz dnia 30 maja 2001r., sygn. akt.II K 235/01,za czyn zart. 242 § 2 k.k.popełniony w okresie od 9 kwietnia 1999r. do dnia 3 października 2000r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

9
Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragiz dnia 16 lipca 2003r., sygn. akt.III K 261/01,za czyn zart. 270 § 1 k.k.popełniony w dniu 2 marca 2000r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;

10
Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragiz dnia 7 grudnia 2005r., sygn. akt.III K 994/01za czyn zart. 270 § 1 k.k.popełniony w okresie od nieustalonego czasu do dnia 3 października 2000r. na karę 1 roku pozbawienia wolności;

Wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 25 października 2007r., sygn. akt.VIII K 239/07(zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2008 r. sygn. akt II AKa 8/08) połączone zostały wyroki Sądu Rejonowego w Sieradzu z dnia 30 maja 2001r., sygn. akt. II K 235/01, Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi z dnia 16 lipca 2003r., sygn. akt. III K 261/01 oraz Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi z dnia 7 grudnia 2005r., sygn. akt. III K 994/01 i orzeczono karę łączną 1 roku pozbawienia wolności;

11
Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawiez dnia 7 lutego 2012r., sygn. akt.IV K 996/10za czyny:

c
zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.popełniony w bliżej nieustalonych dniach w okresie od początku października 2008r. do dnia 29 października 2008r. na karę 3 lat pozbawienia wolności;

d
zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.popełniony w dniu 7 października 2008r. na karę 4 lat pozbawienia wolności;

na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.wymierzono skazanemu karę łączną 5 lat pozbawienia wolności;

12
Sądu Okręgowego w Warszawiez dnia 21 listopada 2014r., sygn. akt.XII K 33/12 (zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2015r., sygn. akt. II AKa 281/15) za czyny:

i
zart. 263 § 2 k.k.popełniony w bliżej nieokreślonym okresie czasu, nie wcześniej niż od maja 2008r. i nie później niż do dnia 31 października 2008r. na karę 2 lat pozbawienia wolności;

j
zart. 279 § 1 k.k.w zb. zart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.popełniony w dniu 18 sierpnia 2008r. na karę 2 lat pozbawienia wolności;

k
zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.popełniony między 22 a 27 sierpnia 2008r. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

l
zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.popełniony w dniu 23 grudnia 2008r. na karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

m
zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.popełniony w dniu 7 stycznia 2009r. na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

n
zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.popełniony w dniu 10 marca 2009r. na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

o
zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.popełniony w dniu 9 marca 2009r. na karę 4 lat pozbawienia wolności;

p
zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.popełniony w dniach 25 lipca 2008r. i 19 września 2008r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności;

na podstawieart. 85 i art. 86 § 1 k.k.wymierzono skazanemuK. U.karę łączną 8 lat pozbawienia wolności.
Jak wynika z opinii z AŚG., prognoza penitencjarna wobec skazanego jest pozytywna.K. U.od 2014 r. ponad 60 razy korzystał z zezwoleń na czasowe opuszczenie jednostki i zawsze powracał w terminie bez uwag. Był kilkadziesiąt razy nagradzany, przy tym nigdy nie był karany dyscyplinarnie. Skazany w AŚ był zatrudniony jako kucharz i swoją pracę wykonywał sumiennie. Karę pozbawienia wolności odbywa w systemie programowanego oddziaływania. Z zadań wynikających z Indywidualnego Programu Oddziaływania wywiązuje się właściwie. Ukończył wiele programów, m.in. Niepełnosprawność z tolerancją na Ty, Sport jako zdrowy sposób spędzania wolnego czasu, Być tatą. Skazany dostarczył zaświadczenia przedstawiające naprawienie szkody na rzecz pokrzywdzonych a także zaświadczenie o uiszczeniu kosztów sądowych. Skazany angażuje się również w różne akcje charytatywne – ufundował wartościowe upominki wychowankom Specjalnego Ośrodka Szkolno – Wychowawczego dla Dzieci(...)wR.. Przedstawia regularne przelewy na kontofundacji (...)zŁ.. Skazany wykazywał się życzliwością i bezinteresowną chęcią niesienia pomocy podczas współpracy z(...) Wojewódzkim Publicznym Zespołem Zakładów (...)B.. Udzielił również wsparcia finansowego niepełnosprawnemuD. G.. Skazany wielokrotnie uczestniczył w seminariach dla młodzieży zOśrodków (...)wD.iG.. Swoją postawą bardzo pozytywnie wpłynął na młodzież mając na celu przestrzec ich przed czynami karalnymi. Z opinii wynika, że skazany wobec popełnionych przestępstw deklaruje krytycyzm. Kontakty utrzymuje z żoną i dzieckiem, z którymi jest silnie związany emocjonalnie (

    k.67 opinia penitencjarna).
Informacje zawarte w treści opinii zostały potwierdzone złożonymi przez obrońcę do akt sprawy, jak i uzyskanymi przez Sąd z urzędu dokumentami w postaci opinii, zaświadczeń i podziękowań dla skazanego (k.7-16, k. 200-202, k.214- 215), pism dotyczących uregulowania zobowiązań przez skazanego i dokonanych przez niego darowizn (k. 18-31, k.111-123, k.204-210, k.213, k.217-235).
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Na wstępie niniejszych rozważań należy wskazać, że wydając wyrok łączny w niniejszej sprawie Sąd orzekał na podstawie przepisówKodeksu karnegow brzmieniu nadanym na mocy Ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 396), która weszła w życie w dniu 1 lipca 2015 r., przy uwzględnieniu zmian dokonanych Ustawą z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw ((Dz.U. z 2016 r. poz. 437), po dokonaniu wyboru pomiędzy dwoma reżimami prawnymi w oparciu o zasadę wyrażoną wart. 4 k.k.nakazującą, w wypadku zmiany ustawy, stosowanie ustawy obowiązującej poprzednio, w razie stwierdzenia, iż jest ona względniejsza dla sprawcy. Na marginesie należy zaznaczyć, że łączeniu w niniejszej sprawie – bez względu na to czy sąd miałby stosować tzw. nowe czy stare przepisy, podlegałyby tylko kary orzeczone w sprawach sygn. IV K 996/10 i sygn. XII K 33/12.
Po dokonaniu porównania dwóch reżimów prawnych, Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie należy stosować przepisy „nowe” obowiązujące w chwili orzekania, gdyż są one względniejsze dla sprawcy. Do takiego przekonania Sąd doszedł po dokładnej analizie treści przepisówart. 85 kkiart. 86§1 kkw brzmieniu obowiązującym przed jak i po 1 lipca 2015 r. Kryterium decydującym był fakt, że stosując nowe przepisy sąd mógł połączyćkary łączneorzeczone wobec skazanego w sprawach sygn. IV K 996/10 i sygn. XII K 33/12 a nie kary jednostkowe orzeczone za poszczególne przestępstwa, a także fakt, iż górną granicą orzeczenia nowej kary w wyroku łącznym była kara 13 lat pozbawienia wolności – suma kar łącznych orzeczonych poszczególnymi wyrokami, podczas gdy na podstawie „starych” przepisów sąd musiałby łączyć kary jednostkowe orzeczone za poszczególne przestępstwa ( a nie kary łączne) a górną granicą orzeczenia kary łącznej byłaby kara 15 lat pozbawienia wolności (art. 86§1 kkw brzmieniu przed 01.07.2015 r.). Nie bez znaczenia był również fakt, że obrońca, oskarżony i prokurator wnosili o zastosowanie „nowych” przepisów.
Orzekając o wymiarze kary, Sąd miał na uwadze utrwalone orzecznictwo sądów powszechnych i Sądu Najwyższego, jak również jednolite stanowisko doktryny, wielokrotnie wyrażone w literaturze przedmiotu. I tak w celu rozstrzygnięcia, która z zasad wymiaru kary łącznej – zasada absorpcji, asperacji czy kumulacji – powinna znaleźć zastosowanie w niniejszej sprawie, Sąd badał związek podmiotowo-przedmiotowy między poszczególnymi przestępstwami, za które orzeczono kary podlegające łączeniu, a w tym w szczególności tożsamość rodzajową naruszonego dobra, związek między czasem i miejscem popełnienia przestępstwa, podobieństwa w sposobie jego popełnienia, tożsamość ewentualnych współsprawców oraz tożsamość pokrzywdzonych. Stwierdzenie bliskiego związku podmiotowo-przedmiotowego mogłoby bowiem świadczyć o tym, że w abstrakcyjnie rozumianym odczuciu społecznym przestępstwa, za które orzeczono kary podlegające łączeniu odbierane byłyby jako „jedna całość”, co z kolei przemawiałoby za zastosowaniem zasady absorpcji (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 9 maja 2001 r., sygn. II AKa 63/01,Prok. i Pr. 2002 nr 7, poz. 20; wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. II AKa 44/14).
Sąd miał również na uwadze utrwalony w orzecznictwie pogląd, że zasada pełnej kumulacji oraz pełnej absorpcji stosowana być powinna jedynie w sytuacjach wyjątkowych, wymagających szczególnego uzasadnienia, a za priorytet uważać należy zasadę asperacji (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 15 maja 2008 r., sygn. II AKa 98/08,KZS 2008, Nr 12, poz. 47;wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 20 maja 2008 r., II AKa 129/08,KZS 2008, Nr 9, poz. 48, Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. II AKa 12/14,KZS 2014 nr 7-8, poz. 90).
Po przeanalizowaniu powyższych przesłanek, Sąd doszedł do przekonania, że okoliczności niniejszej sprawy przemawiają za zasadnością zastosowania przy wymiarze kary zasady asperacji, nie mniej jednak zbliżonej do zasady absorbcji, i wymierzył skazanemuK. U.karę łączną w wymiarze 9 lat pozbawienia wolności.
Sąd wziął pod uwagę, że skazanyK. U.dopuścił się wszystkich 10 przestępstw, za które został skazany w okresie od maja 2008 r. do marca 2009 r. a więc w bardzo krótkim okresie czasu. Wszystkie przestępstwa były do siebie de facto podobne gdyż chodziło o rozboje i kradzieże z włamaniem. Zatem orzekając w zakresie wymiaru kary łącznej, Sąd miał na uwadze przede wszystkim stosunkowo bliski związek przedmiotowy między wszystkimi przestępstwami wchodzącymi w węzeł kary łącznej, a także ich bliski związek czasowy. Istotne znaczenie miała także opinia o skazanym a także dołączone przez obrońcę w toku postępowania dokumenty.
Ich analiza doprowadziła Sąd do przekonania, że skazanyK. U.od czasu popełnienia przestępstw, za które został skazany przeszedł w sposób pozytywny okres resocjalizacji. Przeszedł przemianę swojej postawy życiowej i obywatelskiej. Skazany założył rodzinę, o którą dba i którą się opiekuje, a rodzina go wspiera, skazany respektuje porządek prawny, co miał szansę udowodnić zarówno w czasie przerwy w karze jaką odbywał w sprawie sygn. VIII K 407/95, jak i później w czasie licznych czasowych opuszczeń jednostki penitencjarnej w ramach przepustek. Skazany w tym czasie pracował – był pełnomocnikiem i menadżerem w pizzerii(...). Warte podkreślenia jest także to, że skazany po udzielonej przerwie w odbywaniu kary sam zgłosił się do ZK celem odbycia reszty kary.
Skazany – co wynika zarówno z opinii z ZK, jak również samego oświadczenia skazanego (k.39-41) - negatywnie ocenia swoje postępowanie z przeszłości, pomimo przebywania w ZK udziela się charytatywnie, a nadto angażuje się w edukację i uświadamianie trudnej młodzieży w zakładach poprawczych i wychowawczych. Dodatkowo wskazać należy, że skazany naprawił szkody na rzecz pokrzywdzonych wynikające z orzeczonych wobec niego wyroków a także koszty sądowe. Postawa skazanego zasługuje na wyróżnienie.
Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności, sąd orzekł wobec skazanego karę łączną 9 lat pozbawienia wolności, uznając, że jest ona sprawiedliwa, a także spełnia cele zarówno zapobiegawcze jak i wychowawcze w stosunku do skazanego. Przy wymiarze kary, Sąd zastosował zatem zasadę asperacji choć zbliżoną do zasady absorbcji, przede wszystkim z uwagi na bardzo poprawne zachowanie skazanego na przestrzeni ostatnich kilku lat.
Sąd orzekł, na podstawieart. 576 §1 kpk, że wyroki, które uległy połączeniu, w pozostałym zakresie podlegają odrębnemu wykonaniu.
Odnośnie pozostałych wyroków i kar nimi wymierzonych – po analizie informacji zawartych w samych kartach karnych, jak i analizie akt związkowych – sąd doszedł do przekonania, że postępowanie należy umorzyć z uwagi na powagę rzeczy osądzonej. Wynika z nich bowiem, że wszystkie pozostałe przestępstwa, za które K.U.został skazany były przedmiotem rozważań w sprawie sygn. VIII K 239/07 Sądu Okręgowego w Warszawie.
Na podstawieart. 577 kpkiart. 63§1 kkna poczet orzeczonej kary łącznej 9 lat pozbawienia wolności Sąd zaliczył skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie sygn. XII K 33/12 i w sprawie sygn. IV K 996/10. Sąd oparł się przy zaliczeniu na informacji o pobytach i orzeczeniach (k.68-69v).
Sąd zwolnił skazanego od uiszczenia kosztów sądowych w sprawie, mając na uwadze to, że jest on pozbawiony wolności już od kilku lat, a tym samym pozbawiony dochodów.
W tym stanie rzeczy, Sąd orzekł jak w sentencji.