Sąd Rejonowy w Nowym Targu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 266/17
Data wyroku: 2017-08-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksander Jędryka

Sygn. akt II K 266/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 sierpnia 2017 roku
Sąd Rejonowy w Nowym Targu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Aleksander Jędryka
Protokolant: st. sekr. sądowy Małgorzata Ożańska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 13.06.2017r., 07.08.2017r., 28.08.2017r. z oskarżenia publicznego sprawy:
J. M.(M.)
s.J.iA. z domu S.
ur. (...)wM.
oskarżonego o to, że:
I. w dniu 03 sierpnia 2016 roku w miejscowościM., powiatu(...), nie zastosował się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Nowym Targu wyroku z dnia 13.04.2015r sygn. akt II K 79/15, zakazującego zbliżania się doJ. K. (1)na odległość nie mniejszą niż 10 metrów oraz zakazu kontaktowania się nią, przy czym w odniesieniu do zarzucanego mu czynu miał on w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznania jego znaczenia oraz pokierowania swoim postępowaniem,
- tj. o przest. zart. 244 kkw zw. zart. 31 § 2 kk,
II. w dniu 03 sierpnia 2016 roku w miejscowościM., powiatu(...), naruszył nietykalność cielesnąJ. K. (1)poprzez uderzenie jej ręką w twarz, przy czym w odniesieniu do zarzucanego mu czynu miał on w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznania jego znaczenia oraz pokierowania swoim postępowaniem,
- tj. o przest. zart. 217 § 1 kkw zw. zart. 31 § 2 kk,

I
Na mocyart. 414 § 1 kpkw zw. zart. 17 § 1 pkt 2 kpkuniewinnia oskarżonegoJ. M.od czynu zarzuconego mu w pkt I aktu oskarżenia;

II
Uznaje oskarżonegoJ. M.za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt II aktu oskarżenia, stanowiącego występek zart. 217 § 1 kkw zw. zart. 31 § 2 kki za to na mocyart. 217 § 1 kkprzy zast.art. 31 § 2 kkiart. 60 § 7 kkodstępuje od wymierzenia kary;

III
Na mocyart. 60 § 7 kkw zw. zart. 39 pkt 2b kkorzeka wobec oskarżonegoJ. M.środek karny w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonejJ. K. (1)na odległość mniejszą niż 10 metrów na okres 2 lat;

IV
Na mocyart. 60 § 7 kkw zw. zart. 46 § 1 kkorzeka od oskarżonegoJ. M.na rzecz pokrzywdzonejJ. K. (1)200 (dwieście) złotych zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

V
Na mocyart. 29 ust.1 ustawy z dnia 26.05.1982 roku Prawo o adwokaturzeoraz § 4 ust. 1 i § 17 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. P.z Kancelarii Adwokackiej wN.kwotę 619,92 (sześćset dziewiętnaście 92/100) złotych, w tym 115,92 (sto piętnaście 92/100) złotych podatku VAT tytułem opłaty za obronę z urzędu;

VI
Na mocyart. 624 § 1 kpkzwalnia oskarżonegoJ. M.od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Sygnatura akt II K 266/17

UZASADNIENIE
wyroku z dnia 28 sierpnia 2017 r.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
OskarżonyJ. M.jest przyrodnim bratem ojca pokrzywdzonejJ. K. (1). Oboje mieszkają wM.i są skonfliktowani na tle podziału majątku po wspólnych spadkodawcach.J. M.był karany wyrokiem Sądu Rejonowego w Nowym Targu dnia z dnia 18 sierpnia 2015 r. sygn. akt II K 79/15 za kierowanie gróźb pozbawienia życia oraz za spowodowanie lekkiego uszkodzenia ciałaJ. K. (1). Wyrokiem tym orzeczono wobecJ. M.środek karny w postaci zakazu zbliżania się doJ. K. (1)na odległość mniejszą niż 10 metrów oraz zakaz kontaktowania się z nią.
Dowody: zeznaniaJ. K. (1)k. 144, odpis wyroku k.24
Latem 2016 r. zespół geodetów działający na zlecenie Starostwa Powiatowego wN.wykonywał w GminieS.czynności związane z modernizacją ewidencji gruntów i budynków. W celu ustalenia przebiegu granic ewidencyjnych organizowano spotkania z właścicielami działek. Na terenieM.spotkania takie odbywały się w miejscowej remizie OSP. Stale brali w nich udział geodeci :R. W. (1),R. J. (1),A. B.i przedstawiciel Urzędu Gminy wS.K. K. (1). Do właścicieli działek kierowane były urzędowe zawiadomienia o tych czynnościach. Właścicielom działek graniczących ze sobą wyznaczano ten sam czas stawiennictwa. Zdarzało się, że jedna osoba miała określonych kilka terminów spotkań w ciągu jednego w zależności od położenia należących do niej działek.
Zawiadomienia takie otrzymali równieżJ. M.iJ. K. (1), przy czym wspólny dla nich termin wyznaczono na dzień 3 sierpnia 2016 r. na godz. 9.00.
Dowody: zeznania świadków :R. W. (1)k. 144,A. B.k.145-146,J. K. (1)k. 143 pismofirmy Grupa (...) S.A.k.159, częściowo wyjaśnienia oskarżonego k.142,
GdyJ. M.wszedł wtedy do sali remizy, przebywało tam kilkanaście osób. Przed stolikiem geodetyR. J. (1)siedziała jużJ. K. (1).J. M.usiadł obok niej i zapytał geodety, czy będą ustalane granicedziałki (...).J. K. (1)powiedziała wtedy, że sprawa o ta działkę jest w sądzie aJ. M.przedłuża proces na co ten krzyknął, że działki nie są jej i otwartą dłonią uderzył ją w twarz.J. K. (1)wybiegła w tedy z remizy. Stojącemu na zewnątrzK. K. (1)krzyknęła, żeM.uderzył ją w twarz, po czym telefonicznie wezwała policję.
Dowody: zeznaniaJ. K. (1)k. 143-144, zeznaniaR. J. (1)k.146, 21, zeznaniaR. W. (1)k.144-145,13,częściwo wyjaśnieniaJ. M.k.142.
OskarżonyJ. M.ma 67 lat, wykształcenie zawodowe, jest żonaty, ma czworo dorosłych dzieci, pobiera ok. 1000 zł renty miesięcznie, jest właścicielem gruntów rolnych, leśnych i domu mieszkalnego, rozpoznano u niego zakłócenia czynności psychicznych pod postacią organicznych zaburzeń osobowości, które ograniczyły u niego w stopniu znacznym zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Był karany wyrokiem Sądu Rejonowego w Nowym Targu z dnia 18 sierpnia 2015 r. sygn. akt II K 79/15 zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Nowym Sączu sygn.. II Ka 296/15 gdzie, za przest. zart. 190 § 1 kkw zw. zart. 157 § 2 kkwymierzono mu karę 4 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społecznej w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym zawieszono na jednoroczny okres próby oraz orzeczono wobecJ. M.środek karny w postaci zakazu zbliżania się doJ. K. (1)na odległość mniejszą niż 10 metrów i zakaz kontaktowania się z nią.
Dowód : oświadczenie oskarżonego k.33,141,informacja o stanie majątkowym k.61, opinia sądowo psychiatryczna k.89-93, informacja z Krajowego Rejestru Karnego k.102-104, odpis wyroku k.24,25
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w głównej mierze na podstawie zeznań świadkówJ. K. (1),R. J. (1),R. W. (1)iK. K. (1). Inni świadkowie występujący w sprawie chociaż w ocenie sądu wiarygodni – nie mieli wiadomości na temat przedmiotowego zajścia a część z nich w ogóle nie zna oskarżonego i pokrzywdzonej.C.a także protokół z badania trzeźwości oskarżonego.
J. K. (1)zeznała, że 3 sierpnia 2016 r. poszła do remizy OSP wM., gdzie były ustalane granice pomiędzy działkami. Miała wezwanie na kilka terminów. Oczekując na rozmowę z geodetą usiadła na krześle. Wtedy przyszedł jej wujekM.i usiadł na krześle obok niej z lewej strony. Pytał geodety, czy będą ustalane granicedziałki nr (...). Wtedy powiedziała , że sprawa o tą działkę jest sądzie aJ. M.przedłuża proces. Wtedy oskarżony uderzył ją dłonią w twarz. Poczuła ból, miała zaczerwienienie w okolicy nosa. Wyszła z sali i zawiadomiła Policję. Pokrzywdzona zaznaczyła, żeJ. M.miał orzeczony zakaz zbliżania się do niej (k.143).
ŚwiadekR. J. (1)zeznał w toku dochodzenia, że był zajęty sprawdzaniem przebiegu granic na komputerze. Obok stała kobieta o nazwiskuK.a obok niej stał mężczyzna w wieku ok. 60 lat, który krzyczał, że działki nie są jej”. W pewnym momencie kobieta krzyknęła, świadek podniósł głowę i zobaczył, że wychodzi ona z sali. Zrobił się harmider, obecne osoby mówiły, że mężczyzna ją uderzył (k.21). Zeznania teR. J. (1)podtrzymał na rozprawie ale nie pamiętał już , czy to oskarżony stał wtedy przy opisanej kobiecie
ŚwiadekR. W. (1)zeznał, że pracując przy modernizacji ewidencji gruntów przebywał w pomieszczeniu remizy wM.. Był zajęty rozmową z kilkoma osobami, panował harmider. Na jego tle usłyszał głośniejszy głos i zobaczył wtedy kobietę wychodzącą z sali. Później dotarły do niego pogłoski, że prawdopodobnie kobieta ta została uderzona (k.13). na rozprawieR. W.podtrzymał te zeznania dodając, że wS.przebywało wtedy średnio 20 – 25 osób, panował duży poziom hałasu, gdyż osoby te rozmawiały z geodetami oraz między sobą.
K. K. (1)zeznał, że uczestniczył w pracach zespołu geodetów jako przedstawiciel Urzędu Gminy wS.. Podczas tych prac do remizy wM.przyszedł znany muJ. M.– wtedy świadek wychodził zS.. Po chwili z remizy wybiegłaJ. K. (2), która krzyknęła, żeM.uderzył ja w twarz. Następnie odeszła z telefonem, aby znaleźć zasięg. Po powrocie doS.świadek dowiedział się od geodety o imieniuR., że ktoś się odwrócił i uderzyłJ. K. (2)ale on tego dokładnie nie widział, gdyż był zajęty dokumentami.
Pomiędzy zeznaniami wymienionych świadków widoczna jest wyraźna korelacja. Mimo, żeR. J.,R. W.iK. K.nie widzieli uderzeniaJ. K. (1)przez oskarżonego to ich zeznania odnośnie okoliczności towarzyszących tej sytuacji i następujących po niej są ściśle zbieżne z zeznaniami pokrzywdzonej.R. J.iR. W.to osoby całkowicie obce dla oskarżonego i pokrzywdzonej, mieszkające na innym terenie i niezainteresowane rozstrzygnięciem sprawy. Na podstawie zeznańR. J.można nosić, że była co najmniej jedna osoba, która bezpośrednio widziała uderzenie pokrzywdzonej przez oskarżonego, gdyż taką informację uzyskał od obecnych wtedy w sali osób. Zauważyć należy, że wzmianka o takich plotkach występuje też w zeznaniachP. G.i jego żonyM. G. (1). Z tych względów sąd dał wiarę zeznaniomJ. K. (2),R. J. (1),R. W. (1)iK. K. (1).
Sąd nie odmówił wiary zeznaniomA. B.,B. C.,Z. M.,T. R.,J. B.,M. J.,H. B.,M. G. (2),B. H.,P. G.iM. G. (1), że świadkowie ci nie widzieli, aby oskarżony uderzył pokrzywdzoną. Zajście miało bowiem incydentalny charakter i bardzo krótki przebieg, więc mogło pozostać niezauważone dla większości osób przebywających w sali i zajętych swoimi sprawami. Niewiarygodne natomiast dla sądu były zeznaniaH. B.,M. G. (2),B. H., że w ogóle nie słyszeli o jakimkolwiek zajściu. Wszyscy oni byli w remizie w zbliżonym czasie, interweniowała tam Policja, strony zajścia są im znane. Naturalnym jest więc, że ta sytuacja musiała być tam na gorąco komentowana ( co potwierdzają zeznaniaP. G.i jego żony). Postawa wymienionych świadków wskazuje, że zatajając swoją wiedzę nie chcieli się oni angażować w spory pomiędzyJ. K.a oskarżonym.
J. M.nie przyznał się do zarzuconych mu czynów wyjaśnił, że 3 sierpnia 2016 r. stawił się do remizy OSP wM.Górnej, gdyż dostał wezwanie w związku z ustaleniem granic przez geodetę. Zastał tamJ. K. (1), która rozmawiała z geodetą. Usiadł na krześle w odległości kilku metrów od niej a gdy wyszła zS.to podszedł do geodety razem z sąsiadkąB. C.. Gdy wychodził zS.minął się zJ. K. (1)ale jej nie dotknął. Oskarżony zaznaczył, że według jego wiedzy zakaz zbliżania się nie obowiązuje w miejscu publicznym. Sąd odmówił wiary oskarżonemu, że nie zbliżał się on do pokrzywdzonej i nie uderzył jej. Przeczą temu bowiem w części zeznania świadkaR. J. (1), z których wynika, że oskarżony stał przy pokrzywdzonej i krzyknął „ że działka nie jest jej” koresponduje to z zeznaniemJ. K.co do dalszego zachowania oskarżonego. Sąd dał wiarę zeznaniom oskarżonego, że podszedł on do geodety zB. C.– co ta potwierdziła, lecz nie sprzeciwia się to przyjęciu, że w innym momencie oskarżony rozmawiał z geodetąR. J.w obecnościB. C..
Sąd uwzględnił wszystkie ujawnione w toku rozprawy dowody z dokumentów w szczególności informacje udzielone przezfirmę Grupa (...) S.A, informację z Krajowego Rejestru Karnego, odpisy wyroku, informacje o stanie majątkowym – ich treść ani autentyczność nie była bowiem przez nikogo kwestionowana. Jako rzetelną i wiarygodną oceniono opinię biegłych lekarzy psychiatrów. Zawiera ona obszerny i jasny wywód, który uzasadnia wnioski opinii.
Sąd zważył co następuje:
Aktem oskarżenia zarzuconoJ. M., że
I. w dniu 03 sierpnia 2016 roku w miejscowościM., powiatu(...), nie zastosował się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Nowym Targu wyroku z dnia 13.04.2015r sygn. akt II K 79/15, zakazującego zbliżania się doJ. K. (1)na odległość nie mniejszą niż 10 metrów oraz zakazu kontaktowania się nią, przy czym w odniesieniu do zarzucanego mu czynu miał on w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznania jego znaczenia oraz pokierowania swoim postępowaniem,
- tj. przest. zart. 244 kkw zw. zart. 31 § 2 kk,
II. w dniu 03 sierpnia 2016 roku w miejscowościM., powiatu(...), naruszył nietykalność cielesnąJ. K. (1)poprzez uderzenie jej ręką w twarz, przy czym w odniesieniu do zarzucanego mu czynu miał on w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznania jego znaczenia oraz pokierowania swoim postępowaniem,
- tj. przest. zart. 217 § 1 kkw zw. zart. 31 § 2 kk, – tj. o przestępstwo zart. 217 § 1 kk.
Przestępstwo zart. 244 § kkpolega na umyślnym naruszeniu ustanowionego przez sąd zakazu określonego zachowania - w tym przypadku zakazu zbliżania się do określonej osoby lub kontaktowania z nią. Sąd nie podziela poglądu wyrażonego przez oskarżonego, że zakaz ten nie obowiązuje w miejscach publicznych, gdyż byłoby to sprzeczne z funkcją prewencyjną przepisu określającego ten rodzaj przestępstwa. Natomiast nie wyczerpują znamion tego przestępstwa zachowania nieumyślne, przypadkowe, bądź niezależne od woli sprawcy –w tym niektóre sytuacje urzędowe. W okolicznościach niniejszej sprawy – nie zależało od woli oskarżonego, że termin jego stawiennictwa oraz stawiennictwa pokrzywdzonej na czynności związane z ustaleniem przebiegu granic ustalono tym samym czasie. Sytuacja ta wynikła wprost z okoliczności faktycznej – wspólnej granicy działek i z przepisu prawa. Przepis§ 38 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków( Dz. U. nr 38 poz. 454), wymaga, aby wykonawca prac geodezyjnych, zawiadomił wszystkich właścicieli oraz użytkowników wieczystych lub osoby władające działkami na zasadach samoistnego posiadania o czynnościach podjętych w celu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. Jednoczesna obecność oskarżonego i pokrzywdzonej wynikała więc z istoty tych czynności ( podobnie jak udział w rozprawie sądowej) i nie może być przedmiotem zarzutu naruszenia zakazu sądowego.
Z tego powodu sąd uznając, żeJ. M.nie wypełnił znamion czynu zabronionego zart. 244 kkuniewinnił go od czynu zarzuconego mu w pkt I aktu oskarżenia.
Odmiennie oceniono natomiast zarzut postawionyJ. M.w pkt II aktu oskarżenia. Przestępstwo naruszenia nietykalności cielesnej człowieka dotyczy wszelkiego rodzaju czynności oddziałujących na ciało drugiej osoby, które nie są przez nią akceptowane. Jako jedną z możliwych czynności sprawczych przepis wymienia uderzenie. Należy pod tym pojęciem rozumieć zadanie ciosu. Sprawca może to uczynić ręką, inną częścią ciała (np. kopnięcie, zadanie ciosu głową), a także przy użyciu jakiegoś przedmiotu, na przykład kija. Następstwa uderzenia nie mogą jednak wykraczać poza mieszczące się w naruszeniu nietykalności cielesnej (O. Górniok,Kodeks karny. Komentarz, s. 247) Przedstawiony wyżej materiał dowodowy wskazuje w tym zakresie na sprawstwo oskarżonego, albowiem uderzył onJ. K. (1)w twarz nie powodując uszkodzenia ciała. Oceniając winę oskarżonego sąd uwzględnił, opinię biegłych lekarzy psychiatrów, z której wynika, że poczytalność oskarżonego w odniesieniu do tego czynu była w znacznym stopniu ograniczona w rozumieniuart. 30 § 2 kk. Okoliczność to w połączeniu z okolicznościami zajścia – jego krótkotrwałym incydentalnym charakterem i niewielkim nasileniem agresji – skłoniła sąd do zastosowania wobec oskarżonego nadzwyczajnego złagodzenia kary na podstawie wymienionego wyżej przepisu. W konsekwencji stosując przepisart. 60 § 7 kksąd odstąpił od wymierzenia kary poprzestając na orzeczeniu wobecJ. M.środka karnego zakazu zbliżania się do pokrzywdzonejJ. K. (1)na odległość mniejszą niż 10 metrów na okres 2 lat. Środek ten ma na celu zapobieżenie podobnym czynom ze stronyJ. M.w sytuacji, gdy konflikt majątkowy pomiędzy nim a pokrzywdzoną nie jest zakończony a z zeznań jej wynika, że do czasu przedmiotowego zajściaJ. M.stosował się do poprzednio orzeczonego środka karnego tego rodzaju.
Na zasadzieart. 29 ust. 1 ustawy Prawo o Adwokaturzezasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. P.z Kancelarii Adwokackiej wN.kwotę 619,92 zł w tym 115,92 zł podatku VAT, tytułem należności za nieopłaconą obronę udzieloną z urzędu oskarżonemu. Należność tą wyliczono w oparciu o przepisy § 17 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu
Na zasadzieart. 624 § 1 kpksąd zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych, gdyż przemawiają za tym jego dochody – otrzymuje niewielką rentę podobnie jak jego żona.
SSR Aleksander Jędryka