Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
XI Wydział Karny
Sygnatura akt: XI W 5726/16
Data wyroku: 2017-04-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Michał Kowalski
Teza: 1. spowodowanie zagożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym,
2. oddalenie się z miejsca kolizji drogowej

Sygn. akt XI W 5726/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 kwietnia 2017 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie XI Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Michał Kowalski
Protokolant: Małgorzata Gardocka, Karolina Szczęsna
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 9 lutego 2017 roku, 5 kwietnia 2017 roku wW.
sprawy przeciwkoK. G.
córceG.iA.
urodzonej (...)wW.
obwinionej o to, że:

1
w dniu 17 sierpnia 2016 r. ok. godz. 13:15 wW.na drodze publicznej na skrzyżowaniuul. (...)/ul. (...)naruszyła zasady przewidziane wart. 22 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, w ten sposób, że kierując samochodem markiS. (...)onr. rej. (...)k. zielonego, nie zachowała szczególnej ostrożności i nie zbliżyła się do prawej krawędzi jezdni, zamierzając skręcić w prawo, podczas zmiany kierunku jazdy doprowadziła do zderzenia z samochodem markiS.onr. rej. (...)k. czerwonego, powodując jego uszkodzenie, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym,

tj. o wykroczenie zart. 86 § 1kw w związku zart. 22 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym(tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 z późn. zm.),

2
w miejscu i czasie jak wpunkcie pierwszymwykroczyła przeciwko przepisom o porządku w ruchu drogowym określonym wart. 44 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, w ten sposób, że kierując samochodem markiS. (...)onr. rej. (...)i uczestnicząc w wypadku drogowym, w którym brak jest osób rannych, oddaliła się z miejsca zdarzenia,

tj. o wykroczenie zart. 97kw w związku zart. 44 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym(tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 z późn. zm.),

I
obwinionąK. G.uniewinnia od popełnienia zarzucanych jej czynów;

II
na podstawieart. 118 § 2 kpwokreśla, że koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt XI W 5726/16

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 17 sierpnia 2016 roku około godziny 13:15 na skrzyżowaniuul. (...)iul. (...)wW.kursantka(...)prowadziła samochód markiS. (...)onr. rej. (...). Na miejscu pasażera siedział instruktor jazdyB. P..
W wyżej wskazanym miejscu i czasie nieustalony kierowca prowadzący nieustalony samochód nie zachował szczególnej ostrożności i podczas wykonywania manewru skrętu w prawo doprowadził do zderzenia z samochodemS. (...), powodując jego uszkodzenie.
W dniu 30 sierpnia 2016 rokuB. P.zobaczył naPlacu (...)wW.zaparkowany pojazdS. (...)onr. rej. (...). Jego zdaniem był to pojazd, który uczestniczył w przedmiotowej kolizji w dniu 17 sierpnia 2016 roku.
Właścicielka wyżej wskazanego samochoduS. (...)– obwinionaK. G.nie była sprawczynią przedmiotowej kolizji, a pojazd ten nie uczestniczył w przedmiotowym zdarzeniu drogowym w dniu 17 sierpnia 2016 roku.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody:

–

wyjaśnienia obwinionejK. G.- k. 106;

zeznania świadków: częściowoB. P.- k. 107, 2v-3;A. P.– k. 107, 21;

szkic – k. 5, 23;

protokoły oględzin – k. 6, 17-18;

zdjęcia - k. 97-105; 11-13;

opinię biegłego w zakresie ruchu drogowego, techniki samochodowej, rekonstrukcji wypadków drogowych i kolizji drogowych - k. 119-127.

Obwinionaw toku rozprawy głównej nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów. Wyjaśniła w szczególności, że w chwili zdarzenia drogowego ujętego we wniosku o ukaranie nie przebywała w miejscu przedmiotowej kolizji. Samochód pozostawał w hali garażowej pod blokiem. Uszkodzenia na jej samochodzie powstały w innych okolicznościach (k. 106).
Sąd zważył, co następuje:
Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dał podstaw do przypisania obwinionej popełnienia zarzucanych jej czynów.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniomK. G., gdyż są one jasne, spójne i logiczne, a nadto zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Przede wszystkim znalazły jednak potwierdzenie we wnioskach opinii biegłego w zakresie ruchu drogowego i techniki samochodowej, rekonstrukcji wypadków drogowych i kolizji drogowych. Obwiniona konsekwentnie w toku całego postępowania twierdziła, że nie była uczestnikiem zdarzenia drogowego ujętego we wniosku o ukaranie.
Za wiarygodne Sąd uznał zeznania świadkówB. P.iA. P.w zakresie, w jakim potwierdzili oni, że w przedmiotowym miejscu i czasie doszło do kolizji ich pojazdu z innym samochodem. Te zeznania wzajemnie ze sobą korespondują, są konsekwentne, jasne i logiczne. Nie budzą żadnych wątpliwości Sądu. Zauważyć natomiast należy, że z zeznań tych nie wynika, że sprawcą kolizji była obwinionaK. G., prowadząca samochód markiS. (...)onr. rej. (...). Oboje świadkowie nie widzieli, kto był kierowcą, inaczej też zapamiętali pojazd, który doprowadził do kolizji.B. P.zapamiętał, że był toS. (...)koloru zgniłozielonego o początkowych numerach rej.(...)(k. 3), natomiastA. P.nie zapamiętała marki, kolor pojazdu określając jako czarny (k. 21) czy ciemny granat (k. 107). Wskazanie przez świadkaB. P.w dniu 30 sierpnia 2016 roku samochodu obwinionej zaparkowanego naPlacu (...)jako samochodu, który - jego zdaniem - brał udział w kolizji, było oczywistym skojarzeniem świadka, natomiast nie znalazło potwierdzenia w żadnym innym dowodzie, w tym wyjaśnieniach obwinionej. Natomiast z uzyskanej przez Sąd opinii biegłego w zakresie ruchu drogowego i techniki samochodowej, rekonstrukcji wypadków drogowych i kolizji drogowych wynika już wprost, że uszkodzenia na przedmiotowych pojazdachS. (...)iS. (...)nie korelują wzajemnie ze sobą zarówno pod względem usytuowania, jak i charakteru. Biegły wskazał, że brak jest podstaw do stwierdzenia, że uszkodzenia samochoduS. (...)onr. rej. (...)powstały w kolizji z samochodemS. (...)onr. rej. (...)(k. 126)
Sąd podzielił wyżej przytoczone wnioski zawarte w opinii biegłegoT. D.. Opinia ta została wydana na podstawie materiałów znajdujących się w aktach sprawy, dowodów pochodzących z osobowych źródeł, po przeprowadzeniu profesjonalnych symulacji komputerowych i wyliczeń. Została ona sporządzona przez biegłego z listy biegłych Sądu Okręgowego w Warszawie, osobę kompetentną i obcą dla stron oraz niezainteresowaną kwestią rozstrzygnięcia sprawy. W ocenie Sądu opinia biegłego jest rzeczowa, jasna i precyzyjna. Pozbawiona jest wewnętrznych sprzeczności, a płynące z niej wnioski są logiczne i spójne.
Zeznania świadkówŁ. K.,R. Ć.,L. H.(k. 107-108) – właścicieli podobnych samochodów markiS. (...)o numerze rejestracyjnym zaczynającym się(...), nie stanowiły podstawy ustaleń faktycznych. Z zeznań tych świadków wynika, że ich pojazdy nie brały udziału w przedmiotowej kolizji w dniu 17 sierpnia 2016 roku.
Sąd obdarzył walorem wiarygodności pozostałe ujawnione protokoły i dokumenty zgromadzone w aktach sprawy - nie zachodzą bowiem żadne okoliczności mogące podważyć ich wiarygodność, a podczas rozprawy żadna ze stron ich nie zakwestionowała.
W ocenie Sądu analiza całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie niniejszej wyklucza to, że obwiniona brała udział w kolizji pojazdów opisanej w zarzucie. W związku z tym bezprzedmiotowy jest także zarzut z punktu 2 wniosku o ukaranie, dotyczący oddalenia się z miejsca kolizji drogowej.
Dlatego SądK. G.uniewinnił od popełnienia zarzucanych jej wykroczeń z art. 86 § 1 kw i art. 97 kw.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawieart. 118 § 2 kpw.