Sąd Okręgowy w Lublinie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 360/16
Data wyroku: 2017-04-04 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

IV K 360/16

UZASADNIENIE
W toku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:
W. M. (1)wraz ze swoją konkubinąT. M. (1)zamieszkiwali wK.w domuJ. S. (1)przyulicy (...). 28 czerwca 2016 roku w godzinach wieczornychW. M.posądzając konkubinę orazJ. S.o romans uderzałT. M.w głowę, szyję oraz tułów powodując obrażenia ciała w postaci licznych podbiegnięć krwawych twarzoczaszki i powłok głowy, złamania kości nosa, drobnej odmy opłucnowej szczytu prawej jamy opłucnowej, złamania prawego wyrostka poprzecznego pierwszego kręgu lędźwiowego, skutkujące naruszeniem czynności narządów ciała i rozstrojem zdrowia na czas powyżej 7 dni.T. M.uciekła przedW. M.za zewnątrz domu.W. M.zaatakował również znajdującego się w mieszkaniuJ. S.- wielokrotnie kopał go nogą zaopatrzoną opatrunkiem gipsowym, uderzał również pięściami po twarzy, głowie, szyi, klatce piersiowej, powodując obrażenia ciała w postaci otarć naskórka i podbiegnięć krwawych na twarzy, wylewów krwawych w spojówkach gałkowych obu oczu, błonie śluzowej wargi dolnej z raną śluzówki, licznych złamań kości twarzoczaszki z towarzyszącymi im wylewami w tkance podskórnej i mięśniach, wylewów krwawych w tkance podskórnej głowy i mięśniu skroniowym lewym, wylewów krwawych podpajęczynówkowych, wylewów krwawych w mięśniach języka, podbiegnięcia krwawego na szyi i lewej okolicy nadobojczykowej, wylewów krwawych w tkance podskórnej i mięśniach grzbietu. O zdarzeniuT. M.telefonicznie powiadomiła policję. Przybyli na miejsce około 23.30 funkcjonariuszeW. W. (1)orazA. K. (1)zastali leżącą w trawie przed wejściem do domuT. M.. Miała ona opuchniętą i zakrwawioną twarz, nie można było nawiązać z nią kontaktu. We wnętrzu domu, na podłodze, w kałuży krwi leżałJ. S., natomiastW. M.siedział na kanapie; na widok policjantów wstał i skierował się w ich stronę z metalowym prętem, co spowodowało konieczność podjęcia działań obezwładniającychW. M.. Wykrzykiwał on, żeJ. S.zasłużył sobie na to, ponieważ miał romans z jego konkubiną; ta zaś miała szczęście, że uciekłą przez okno. Przybyła chwilę później załoga karetki pogotowia stwierdziła uJ. S.liczne obrażenia okolic twarzoczaszki; został on przewieziony doSzpitala (...)wK.. Następstwem doznanych obrażeń stała się ciężka niewydolność krążeniowo – oddechowa, ta zaś stała się przyczyną zgonuJ. S.2 lipca 2016 roku.
Opisany wyżej stan faktyczny ustalono na podstawie zeznańA. K. (1)(k 25 – 26, 215v),W. W. (1)(k 70 – 71, 215v – 216),D. S. (1)(k. 215 – 2215v), opinii lekarza sądowego (k 20, 23), opinii(...)wL.wraz z protokołem sekcji zwłok (k 80 – 89, 114 – 115), opinii z zakresu badań biologicznych (k 148 – 160), protokołów oględzin miejsca zdarzenia wraz z dokumentacją fotograficzną (k. 2 – 5, 58 – 59, 96 – 101, 161 – 162), oględzin osobyW. M.(k. 6 – 7, 104 – 106), protokołu oględzin płyty CD-R ze zgłoszeniem interwencji (k. 30 – 32), dokumentacji z leczenia szpitalnegoJ. S.(k. 76) oraz wyjaśnieńW. M.(k 42 – 43, 135 – 136, 214 – 214v).
W. M. (1)przyznał się do spowodowania obrażeń ciałT. M. (1)iJ. S. (1). Wyjaśnił, że nie pamięta szczegółów zdarzania, przypomina sobie jedynie, że szarpał się z pokrzywdzonym, siedział na nim, zaś wokoło była krew (W. M.k 42 – 43, 135 - 136). Przed Sądem potwierdził wcześniejsze wyjaśnienia dodając, że nie zadawał ciosów kulami ortopedycznymi oraz metalowym prętem (W. M.k 214 – 214v).
Wyjaśnienia oskarżonego zasługują na wiarę. Przede wszystkim zauważyć należy, że nie kwestionuje on zasadniczego faktu spowodowania obrażeń ciała u obojga oskarżonych.
Wyjaśnienia te korespondują z zeznaniami funkcjonariuszy Policji przybyłymi na miejsce zdarzenia. Zastali oni przed wejściem do domuT. M.z wyraźnymi śladami pobicia na twarzy zaś wewnątrz leżącego w kałuży krwiJ. S.. W tym samym pokoju znajdował się oskarżony, który będąc wzburzonym wykrzykiwał, żeJ. S.zasłużył sobie na to, ponieważ miał romans z jego konkubiną. Pokrzywdzonego nie tylko okładał pięściami po twarzy, ale również kopał w twarz nogą z opatrunkiem gipsowym (A. K. (1)k 25 – 26, 215v;W. W. (1)k 70 – 71, 215v – 216). Zeznania powyższych świadków zasługują na wiarę; wykonywali oni interwencję na miejscu zdarzenia opisując zastaną tam sytuację.
Obrażenia ciała, jakich doznali pokrzywdzeni opisane zostały w opiniach biegłego lekarza sądowego.J. S.doznał licznych złamań w obrębie twarzoczaszki, natomiastT. M.złamania kości nosa, drobnej odmy opłucnowej szczytu prawej jamy opłucnowej, złamania prawego wyrostka poprzecznego pierwszego kręgu lędźwiowego oraz licznych krwawych podbiegnięć twarzoczaszki i powłok głowy (opinie k 20, 23).
Opinia dotyczącaJ. S.sporządzona została 29 czerwca 2016 roku, pokrzywdzony zmarł 2 lipca 2016 roku. W wyniku oględzin ciała i sekcji zwłok pokrzywdzonego stwierdzono u niego obrażenia ciała w postaci otarć naskórka i podbiegnięć krwawych na twarzy, wylewów krwawych w spojówkach gałkowych obu oczu, błonie śluzowej wargi dolnej z raną śluzówki, licznych złamań kości twarzoczaszki z towarzyszącymi im wylewami w tkance podskórnej i mięśniach, wylewów krwawych w tkance podskórnej głowy i mięśniu skroniowym lewym, wylewów krwawych podpajęczynówkowych, wylewów krwawych w mięśniach języka, podbiegnięcia krwawego na szyi i lewej okolicy nadobojczykowej, wylewów krwawych w tkance podskórnej i mięśniach grzbietu. Przyczyną zgonu stała się ciężka niewydolność krążeniowo – oddechowa pozostająca w związku z doznanymi obrażeniami głowy i twarzy. Obrażenia te powstały w wyniku działania ze znaczną energią narzędzia twardego, tępego lub tępokrawędzistego, którym mogły być również części ciała ludzkiego jak pięści, kończyny dolne (protokół wraz z opinia k 80 – 89, 114 - 115).
Opisane wyżej opinie zasługują na wiarę. Sporządzone zostały one przez osoby dysponujące fachową wiedzą z zakresu medycyny. Opinie biegłych z(...)wL., poprzedzone sekcją zwłokJ. S.siłą rzeczy są bardziej dokładne, tłumaczą nadto przyczynę zgonu oraz mechanizm doznanych obrażeń ciała.
Na wiarę zasługuje również opinia z zakresu badań biologicznych identyfikująca ślady zabezpieczone na miejscu zdarzenia (opinia k 148 – 160).
Również pozostałe dowody nieosobowe są wiarygodne. Protokoły oględzin miejsca zdarzenia wraz z dokumentacją fotograficzną (k. 2 – 5, 58 – 59, 96 – 101, 161 – 162), oględzin osobyW. M.(k. 6 – 7, 104 – 106), protokół oględzin płyty CD-R ze zgłoszeniem interwencji (k. 30 – 32), dokumentacja z leczenia szpitalnegoJ. S.(k. 76) sporządzone zostały przez powołane do tego orany i instytucje; nie były przez strony kwestionowane.
W toku postępowania sądowego wywołana została opinia dotycząca poczytalności oskarżonego. Biegli psychiatrzy zdiagnozowali uW. M.uzależnienie od alkoholu oraz nieprawidłową osobowość, wykluczyli stan silnego wzburzenia (opinia k 255 – 262). Wnioski te należało podzielić, zaś całą opinię obdarzyć wiarą.
ZeznaniaD.S.– matki pokrzywdzonego – niewiele wniosły do sprawy. Świadek na miejsce zdarzenia przybył po przedmiotowym zajściu, zeznaje również na temat wspólnego zamieszkiwania oskarżonego i jego konkubiny uJ. S.(D. S.k 215-215v).
Czyny stypizowane wart. 156 kkmają charakter skutkowy. Do ich istoty należy bowiem wystąpienie skutku w postaci ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, odpowiadającego jednej z opisanych wart. 156 § 1 kkpostaci oraz - w wypadkuart. 156 § 3- dodatkowo następstwa czynu w postaci śmierci człowieka. Uznanie sprawcy za winnego popełnienia przestępstwa określonego wart. 156 § 3 kkwymaga przy tym bezwzględnie powiązania nieumyślnego skutku, jakim jest śmierć człowieka, z umyślnym spowodowaniem ciężkiego uszczerbku na zdrowiu pod jedną z postaci wymienionych wpunktach 1 lub 2 § 1tegoż przepisu.
W niniejszej sprawie należało więc podzielić kwalifikację prawną zaproponowaną w akcie oskarżenia –W. M.wyczerpał dyspozycjęart. 156 § 3 k.k.w zw. zart. 156 § 1 pkt 2 k.k.Rozległość obrażeń ciała, jakie spowodował u pokrzywdzonego, zadawanie ciosów ze znaczną energią i koncentrowanie ich na głowie pokrzywdzonego wskazują, żeW. M.chciał spowodować uJ. S.obrażenia ciała powodujące rozstrój zdrowia za czas powyżej 7 dni oraz przewidując możliwość spowodowania u niego ciężkiego uszczerbku na zdrowiu godził się na to.
Zauważyć należy przy tym, że brak jest podstaw do przyjęcia, aby oskarżony działał z zamiarem pozbawienia życiaJ. S.. Żaden dowód nie wskazuje, abyW. M.chociażby godził się na zgon pokrzywdzonego; ten element obejmował jedynie spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiuJ. S.. Decydując się jednak na zadawanie tak intensywnych ciosów, również z wykorzystaniem opatrunku gipsowego na dolnej kończynie, co niewątpliwie zwiększało siłę uderzeń, koncertujących się na okolicy twarzoczaszki, oskarżony mógł przewidzieć, że doprowadzi to do zgonu pokrzywdzonego. Wystarczająca jest do tego elementarna wiedza dostępna każdemu przeciętnemu człowiekowi.
W sytuacji, gdyT. M.skorzystała z prawa do odmowy składania zeznań, zaś oskarżony odnośnie szczegółów przebiegu zdarzenia zasłania się niepamięcią, nie można przyjąć, że zadawał on ciosy kulami ortopedycznymi oraz metalowym prętem. Na pierwszym z tych przedmiotów nie znaleziono śladów pozwalających na stwierdzenie, że kule te wykorzystane zostały do zadawania ciosów (opinia z zakresu badań biologicznych – k. 160). Natomiast na metalowym pręcie ujawniona została co prawda krewJ. S.(w/w opinia – k. 160), jednak nie zostało wykazane, w jaki sposób została tam naniesiona, a tym samym nie można wykluczyć, że pojawiła się tam w inny sposób, niż poprzez zadawanie ciosów pokrzywdzonemu (np. poprzez kontakt z oskarżonym na którego garderobie znajdowała się krewJ. S.(vide w/w opinia). W tym zakresie należało więc dokonać stosownej modyfikacji czynu przypisanegoW. M..
Inaczej rzecz się ma z opatrunkiem gipsowym. Z zeznańA. K.iW. W.wynika, że opatrunkiem tym oskarżony również zadawał ciosy.
Jak wynika dalej z zeznań powyższych świadków, a także opinii sądowo – lekarskiej (vide k 23), oskarżony spowodował również obrażenia ciałaT. M.. Obrażenia te spowodowane musiały być nie inaczej, jak poprzez uderzania pokrzywdzonej w głowę, szyję i tułów, na co wskazuje umiejscowienie obrażeń pokrzywdzonej.W. M.wyczerpał więc również dyspozycjęart. 157 § 1 k.k.
Przy wymiarze kar Sąd miał na uwadze treśćart. 53 § 1 i 2 k.k. W.M.był karany (odpis wyroku k 263 – 265), przedmiotowych czynów dopuścił się pod wpływem alkoholu, od którego jest uzależniony, przy czym do swojego uzależnienia podchodzi całkowicie bezkrytycznie (opinia biegłych psychiatrów k 262). Prezentuje nieprawidłowe rysy osobowości przejawiające się egocentryzmem, brakiem empatii, małym respektem dla norm moralnych i prawnych (opinia k 262). Bezpośrednio po zajściu przejawiał wręcz satysfakcję z tego, co zrobił (vide zeznaniaA. K.iW. W.). W odniesieniu do pierwszego z przypisanych czynów podkreślić należy nieodwracalność skutku popełnionego przestępstwa. Wskazuje to na potrzebę długiego oddziaływania procesu resocjalizacyjnego. Wymierzając oskarżonemu karę łączną należało nadto uwzględnić zwartość czasową obu zachowań oraz ich podobieństwo.
Na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności należało zaliczyćW. M.tymczasowe aresztowanie w niniejszej sprawie.
Na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.w zw. z§ 2 ust. 1 i 3, § 14 ust. 2 pkt 5 oraz § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzęduSąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy stosowne wynagrodzenie.
Z uwagi na sytuację materialno–finansową oskarżonego oraz wysokość orzeczonej kary Sąd uznał, że obciążanie go kosztami procesu będzie bezcelowe i zbyt uciążliwe, więc na zasadzieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych i opłat.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w wyroku.