Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 585/17
Data wyroku: 2017-10-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sylwana Wirth
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 585/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 października 2017 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Sylwana Wirth

Protokolant:

Ewa Ślemp

po rozpoznaniu w dniu 3 października 2017 r.
sprawyA. P.
synaR.iK. z domu M.
urodzonego (...)wZ.
oskarżonego zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 12 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie
z dnia 11 kwietnia 2017 r. sygnatura akt II K 492/15

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżycieli posiłkowychM.M.iA. M.po 840 złotych tytułem kosztów udziału pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym;

III
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki związane z postępowaniem odwoławczym, a nie wymierza mu opłaty sądowej za to postępowanie.

Sygn. akt IV Ka 585/17

UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w Dzierżoniowie oskarżyłA. P.o to, że w w okresie od grudnia 2013r. do kwietnia 2014r. wD., działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wprowadzeniu w błąd co do woli zawarcia umowy spółki, z której wynikałaby współpraca w zakresie prowadzenia pubu(...), rzekomej niemożności opracowania odpowiednio zredagowanej umowy przez adwokata, wprowadzenia fikcji w zakresie ewentualnego zabezpieczenia wkładu wyposażeniem lokalu doprowadziłM.iA. M.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 86.000 zł
to jest o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2017 roku Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie uznał oskarżonego za winnego tego, że w styczniu 2014r. wD., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził w błądA. M.iM.
M.co do swojego zamiaru współpracy zM.
M.w zakresie działalności gospodarczej, polegającej na wspólnym prowadzeniu lokalu gastronomicznego pod nazwą(...)oraz woli zawarcia z nią umowy określającej warunki tej współpracy, czym doprowadził w dniu 23 stycznia 2014r.M.iA. M.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci przekazania mu pieniędzy w kwocie 35.000 zł, czyn ten kwalifikując jako występek zart. 286 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 kkwykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata.
Na podstawieart. 72 § 1 pkt 1 k.k.zobowiązał oskarżonego do informowania Sądu o przebiegu okresu próby na piśmie, co 6 (sześć) miesięcy.
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonychM.M.iA. M.łącznie kwoty 35.000 zł.
Sąd orzekł ponadto o kosztach procesu.
Wyrok powyższy zaskarżony został w całości apelacją obrońcy oskarżonego na jego korzyść.
Powołując się na przepisyart. 427 § 1 i § 2 kpkorazart. 438 pkt 1 kpk, apelujący wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie przepisu:

I
art. 286 § 1 kkpolegające na nietrafnym przyjęciu, iż zachowanie oskarżonego wyczerpuje znamię skutkowe doprowadzenia pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, pomimo, iż rozporządzenie przez pokrzywdzonych pieniędzmi w kwocie 35.000 zł nie było dla nich obiektywnie i subiektywnie niekorzystne, z uwagi na otrzymane przez nich zabezpieczenie ich roszczenia o zwrot pieniędzy w postaci prawa własności ruchomości stanowiących wyposażenie lokalu gastronomicznego(...)wD.;

II
art. 46 § 1 kkpolegające na nietrafnym przyjęciu, iż zachowanie oskarżonego wyrządziło pokrzywdzonym szkodę w wysokości 35.000 zł, pomimo, iż ich wierzytelności do oskarżonego o zwrot rzeczonej kwoty wygasła wskutek zatrzymania przez pokrzywdzonych własności ruchomości stanowiących wyposażenie lokalu gastronomicznego(...)wD..

Podnosząc te zarzutu, apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu lub uchylenie rozstrzygnięcia o orzeczeniu obowiązku naprawienia szkody.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew twierdzeniom skarżącego, Sąd I instancji przekonująco i wszechstronnie wykazał w oparciu o przeprowadzone w sprawie dowody, że oskarżonyA. P.od samego początku nie miał zamiaru podjęcia współpracy zM.
M.w zakresie działalności gospodarczej, polegającej na wspólnym prowadzeniu lokalu gastronomicznego(...), a zapewniał pokrzywdzonych o powyższym jedynie po to, aby pozyskać od nich 35.000 złotych na swoje cele, związane z odzyskaniem prawa do tego lokalu i zapewnienie prowadzenia w nim działalności przez członków swojej rodziny.
Nie ulega wątpliwości – w świetle argumentacji przytoczonej przez sąd I instancji – że oskarżony doprowadził pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, skoro udzielona przez nich pożyczka w kwocie 35.000 złotych, przyniosła realny uszczerbek w ich mieniu, a przyrzeczone zachowanie ze stronyA. P.nigdy nie nastąpiło. W nawiązaniu do zarzutów apelacyjnych, sąd odwoławczy zauważa, że w momencie wykonania umowy pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonymi, to jest w chwili wydania przez nich sumy 35.000 złotych, strony nie były związane umową o zabezpieczeniu roszczenia o zwrot przedmiotowej kwoty w postaci prawa własności ruchomości stanowiących wyposażenie lokalu gastronomicznego(...)wD..M.M.nabyła bowiem odfirmy (...)całe wyposażenie lokalu już po tym, jak przekazała oskarżonemu 35.000 złotych. Przedmiotem owej umowy sprzedaży były rzeczy oznaczone jedynie co do gatunku, a pomimo tego nie doszło do ich wydania pokrzywdzonej (tj. do przeniesienia posiadania rzeczy) w rozumieniuart. 155 § 2 kc.
Co więcej, przedmioty będące przedmiotem umowy a wynikające z faktury oraz spisu wyposażenia baru, nigdy nie zostały pokrzywdzonym przez oskarżonego ani inne osoby wydane. Nawet więc jeśli przyjąć, iż wartość wyposażenia lokalu w owej dacie wynosiła kilkadziesiąt tysięcy złotych, to i tak nie doszło do zaspokojenia wierzytelności pokrzywdzonych z tych rzeczy.
Trudno w ogóle przyjmować za skarżącym obrońcą, że strony zawarły z udziałem osoby trzeciejM.Ś.umowę przewłaszczenia na zabezpieczenie z elementami umowy o świadczenie przez osobę trzecią (art. 391 k.c), skoro z przepisu tego wynika wprost, że chodzi o zastrzeżenie zawarte w jakiejś umowie i poza jego zakresem pozostają umowy samodzielne – a tak było w tym przypadku.
Nie można zatem przyjąć, iż w niniejszej sprawie mamy do czynienia z oszustwem bezszkodowym a w konsekwencji brakiem podstaw o orzeczenia wobec oskarżonego obowiązku naprawienia szkody.
Skoro wierzytelność nie została zaspokojona, czy to przez zwrot pieniędzy czy w inny sposób, to zobowiązanie w wyroku oskarżonego do naprawienia szkody przez zapłatę 35.000 złotych – na rzecz pokrzywdzonych, jest prawidłowe i zasadne w świetleart. 46 § 1 kk.
Z tych względów wyrok jako trafny utrzymano w mocy.