Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 622/16
Data wyroku: 2017-03-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Adamek-Rogowska
Słowa kluczowe: Klauzule niedozwolone
Podstawa prawna: art. 720§1 kc, art. 385§1 k.c.

Sygnatura akt I C 622/16

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 marca 2017r.
Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze I Wydział Cywilny w następującym składzie:
Przewodniczący: SSR Małgorzata Adamek-Rogowska
Protokolant: Aneta Bącal
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2017r. wK.
sprawy z powództwa(...) Banku (...) S.A.z siedzibą weW.
przeciwkoV. K.
o zapłatę

I
zasądza od pozwanegoV. K.na rzecz strony powodowej(...) Banku (...) S.A.z siedzibą weW.kwotę 12 818,55 zł (dwanaście tysięcy osiemset osiemnaście i 55/100 złotych) wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od kwoty 11 197,30 zł od dnia 13.01.2016r. do dnia zapłaty, z tym że nie więcej niż dwukrotność wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie;

II
dalej idące powództwo oddala;

III
zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 708,38 zł tytułem zwrotu kosztów procesu;

IV
wyrokowi w punkcie I i III nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt I C 622/16

UZASADNIENIE
Powód(...) Bank (...) SAz siedzibą weW.wniósł o zasądzenie od pozwanegoV. K.kwoty 13 333,55 zł zł wraz z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP co do kwoty 11 197,30 zł od dnia 13.01.2016r. do dnia zapłaty i kosztami procesu.
W uzasadnieniu żądania twierdził, że zawarł pozwanym w dniu 24.04.2012r. umowę pożyczki, na mocy której pozwany otrzymał kwotę 22 482,76 zł. Pomimo wezwań i monitów pozwany z przyjętego na siebie zobowiązania w zakresie spłaty pożyczki nie wywiązał się. Żądana pozwem kwota obejmuje 11 197,30 zł z tytułu należności głównej, 1401,25 zł z tytułu odsetek, 735 zł z tytułu kosztów, opłat i prowizji.
Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i postanowieniem z dnia 28.04.2016 r. sprawa została przekazana do tut. Sądu.
PozwanyV. K.nie stawił się na rozprawę, ani też nie zajął stanowiska na piśmie, wobec czego sąd na podstawieart. 339 § 1 k.p.c.wydał wyrok zaoczny, którym powództwo uwzględnił jedynie w części. Fakt bowiem, że pozwany nie wdaje się w spór nie oznacza, że sąd jest zwolniony z oceny zasadności żądania opartego na twierdzeniach zgłoszonych w pozwie (zob. min. orzeczenia S.N. z 15.09.1967 r. w sprawie III CRN 175/67 , Biuletyn S.N. 1974 nr 1 poz. 4, z 21. 05.1971 r. III CRN 99/71B. S..N. 1971, nr 7 -8 , poz. 123, z 7.06. 1972 ,(...)30/72 , LEX nr 7094 ).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 24.04.2012r. między pozwanymV. K.a(...) Bankiem (...) S.A.została zawarta umowa o pożyczki gotówkowej. Na jej podstawie pozwanemu udzielono pożyczki w wysokości 22 482,76 zł, na okres do dnia 24.04.2017r., ze stałym oprocentowaniem wynoszącym 11,99 % rocznie. Spłata miała następować w okresach miesięcznych, w 60 ratach w wysokości 500 zł każda rata, w terminie do 24 dnia każdego miesiąca.
Załącznikiem do umowy była tabela opłat i prowizji przewidującą między innymi z tytułu korespondencji kierowanej do kredytobiorcy w związku z nieterminową spłatą, opłatę w kwocie 15 zł za list zwykły, 20 zł za list polecony, opłatę w wysokości 15 zł z tytułu telefonicznego upomnienia, opłatę w kwocie 100 zł z tytułu wyjazdu interwencyjnego
Dowód: umowa pożyczki k.19 -23, tabela opłat i prowizji k.24
Pismem z 28.10.2015r. umowa w związku z nieterminową spłatą pożyczki została wypowiedziana.
Dowód: wypowiedzenie umowy k. 28
Z tytułu kosztów naliczonych w kwocie 735 zł pozwany został obciążony: trzynastokrotnie opłatą za monit w kwocie 15 zł, trzykrotnie opłatą w kwocie 100 zł za interwencyjną wizytę windykacyjną, opłatą w wysokości 15 zł za list przedegzekucyjny, opłatą w kwocie 20 zł za wypowiedzenie umowy, opłatą w kwocie 20 zł za wystawienie wyciągu z ksiąg banku.
Dowód: pismo powoda z 23.11.2016r. k.38
Sąd zważył, co następuje:
W niniejszej sprawie mamy do czynienia ze stosunkiem prawnym nawiązanym między przedsiębiorcą a konsumentem. Ochrona konsumentów jako słabszej strony stosunków zobowiązaniowych znalazła swoje odzwierciedlenie nie tylko w przepisach ustawowych, ale i wKonstytucji RP(art. 76 Konstytucji RP).
Zawarta między stronami umowa opiera się na stosowanym przez powoda wzorcu umownym, a w zakresie opłat i prowizji na stosowanej przez niego taryfie tych opłat. Stosownie doart. 385 §1 k.c.postanowienia umowne zawierane z konsumentem nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Obowiązkiem sądu jest kontrola czy łącząca strony umowa nie zawiera niedozwolonych postanowień czyli tzw. klauzul abuzywnych.
Żądana pozwem kwota obejmuje: 11 197,30 zł z tytułu należności głównej, 1401,25 zł z tytułu odsetek, 735 zł z tytułu kosztów, opłat i prowizji.
Tymczasem koszty z tytułu czynności związanych z wezwaniami do zapłaty powinny zasadniczo odpowiadać kosztom rzeczywiście poniesionym z tego tytułu. Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z dnia 15.06.2012r., XVII Amc 5345/11, uznał za niedozwolone i zakazał jednemu z banków wykorzystywania min. postanowienia dotyczącego opłat za wysłanie wezwań do zapłaty w wysokości 15 zł. Opłatami w tej wysokości został obciążony pozwany. Klauzula w tym zakresie jest zapisana w rejestrze klauzul niedozwolonych pod poz. 5331. W wyroku Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 16.01.2013r., XVII Amc 2973/11, za niedozwoloną została uznana opłata za wysłanie monitu w wysokości 10 zł. W zawartej z pozwanym umowie znalazł się także zapis przewidujący z tytułu wyjazdu interwencyjnego związanego z nieterminową spłatą pożyczki, opłatę w kwocie 100 zł. Tymczasem w wyroku z 19.12.2014r., XVII Amc 1617/12, Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów za niedozwolony uznano zapis ustalający opłatę za bezpośrednią wizytę w miejscu zamieszkania klienta w przypadku nieterminowej spłaty w wysokości 50 zł.
Pozwany został także obciążony opłatą w kwocie 20 zł za wypowiedzenie umowy. Obciążenie opłatą z tytułu wypowiedzenia także było niezasadne. W prowadzonym przez Prezesa UOKiK rejestrze postanowień wzorców umów uznanych za niedozwolone pod poz. 1806 figuruje klauzula dotycząca opłat z tytułu zawiadomień o wypowiedzeniu w kwocie 15 zł -wysłanego listem zwykłym i 20 zł listem poleconym.
Wyroki prawomocne w zakresie klauzul niedozwolonych korzystają z prawomocności rozszerzonej, stosownie doart.47943k.p.c.i sąd uwzględnia je z urzędu.
Z tych przyczyn Sąd, nie uwzględnił roszczenia w zakresie 195 zł z tytułu 13 wezwań naliczonych po 15 zł , 20 zł z tytułu opłaty za wypowiedzenie i 300 zł z tytułu opłat za 3 wizyty interwencyjne naliczone po 100 zł za każdą wizytę. W pozostałym zakresie powództwo na podstawieart. 720 par. 1 k. c.podlegało uwzględnieniu (13 335, 55- 515).
Postanowienie o kosztach wydano na podstawieart. 100 k.p.c., zasądzając je w całości ponieważ powód uległ w nieznacznej części swojego żądania. Koszty obejmują: 667 zł z tytułu opłaty sądowej, 34 zł z tytułu opłat skarbowych za pełnomocnictwo, 7,38 zł opłaty notarialnej za poświadczenia odpisów pełnomocnictw.
O rygorze natychmiastowej wykonalności orzeczono na podstawieart.333 par.1 pkt 3 k.p.c.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.