Sąd Okręgowy w Częstochowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 18/16
Data wyroku: 2016-12-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marcin Buzdygan
Słowa kluczowe: Uniewinnienie
Podstawa prawna: art 5 § 2 kpk

Sygn. akt II K 18/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 grudnia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Częstochowie II Wydział Karny w składzie :
Przewodniczący SSO Marcin Buzdygan
Protokolant  Kamila Łapeta
w obecności Prokuratora Prok. Rej. Krzysztof Kierat
po rozpoznaniu dnia 15.04.2016r., 30.05.2016r., 04.07.2016r., 08.08.2016r., 14.09.2016r., 04.11.2016r., 09.12.2016r.
sprawy:
K. M. (1),urodzonego (...)wG.synaW.iT.z domuG.oskarżonego o to, że :
I.w okresie od 21 stycznia 2009 r. do sierpnia 2009 r. wC.działając czynem ciągłym z góry powziętym zamiarem w krótkich odstępach czasu jako prezes zarządufirmy (...) Sp. z o.o.wC.dokonał przywłaszczenia mienia znacznej wartości nie mniejszej niż 353.800,00 zł na szkodę(...) S.A.. I tak:
- w okresie od 21 stycznia 2009 r. do sierpnia 2009 r. dokonał przywłaszczenia(...)nr VIN:(...)o wartości 164.700 zł powierzonego mu na podstawieumowy leasingu operacyjnego nr (...)z dnia 14.07.2008 r.(...) S.A.w ten sposób, że pomimo rozwiązania przedmiotowej umowy wobec braku spłat rat leasingowych oraz pisemnego wezwania do zwrotu nie zwrócił przedmiotu leasingu
- w okresie od 21 stycznia 2009 r. do sierpnia 2009 r. dokonał przywłaszczenia ciągnika siodłowegoR. (...)nr VIN:(...)o wartości 189.100 zł powierzonego mu na podstawieumowy leasingu operacyjnego nr (...)z dnia 19.07.2008 r. przez(...) S.A.w ten sposób, że pomimo rozwiązania przedmiotowej umowy wobec braku spłat rat leasingowych oraz pisemnego wezwania do zwrotu nie zwrócił przedmiotu leasingu,
to jest o przestępstwo zart. 12 kkw zw zart. 284 §2kkw zw zart. 294 §1kk
II.w okresie od marca 2009 r. do 30 kwietnia 2009 r. wC.iG.przywłaszczył powierzony mu na mocy umowy leasingu operacyjnego z dnia 15 września 2008 r. ciągnik siodłowyM. (...)rok produkcji 2008 r. o wartości brutto 280.600.00 zł, którym rozporządził wbrew warunkom umowy w ten sposób, że wynajął go innej osobie, na szkodę(...) S.A.co stanowi mienie znacznej wartości,
to jest o czyn zart. 284 §2kkw zw zart. 294 §1kk

Orzeka :

1
Uniewinnia oskarżonegoK. M. (1)od popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt I i II części wstępnej wyroku;

2
Na podstawieart. 632 pkt 2 kpkkosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt II K 18/16

UZASADNIENIE
OskarżonyK. M. (1)w 2007 roku poznałD. P. (1)poprzez swojego wieloletniego znajomegoT. R. (1), który prowadziłfirmę (...)z siedzibą wD..D. P. (1)zaproponował oskarżonemu wspólne nabycie udziałów wfirmie (...)od znanych mu wcześniejZ. M.iM. M.. Przedmiotem działalności tej firmy był między innymi transport drogowy towarów. W związku z tym w dniu 11 grudnia 2007 roku wC.K. M. (1)nabył odZ. M.będącego wspólnikiem spółki(...)50 udziałów na łączną kwotę 25.000,00 złotych. Na podstawie kolejnej umowy sprzedaży udziałów z dnia 21 grudnia 2007 roku zawartej wC.M. M.będąc wspólnikiem(...) Sp. z o. o.z siedzibą wC.sprzedałD. P. (1)50 udziałów w spółce za łączną kwotę 25.000,00 złotych.

    (dowód: kopie dokumentów k. 288 – 295, 356 – 357, wyjaśnienia oskarżonegoK. M. (1)k. 297 – 303, 487 – 489, 967 – 968, 1386 – 1387, zeznania świadków:Z. M.k. 491,M. M.k. 491,T. R. (1)k. 513 – 514)

W dniu 05 lutego 2008 roku została zawartaumowa leasingu operacyjnego nr (...). Na mocy tej umowyfirma (...) SA(leasingodawca) finansowała zakup(...)nr VIN(...), którego sprzedawcą byłafirma (...)z siedzibą wC.przyul. (...). Cena zakupu brutto wynosiła zł. Korzystającym z tego pojazdu (leasingobiorcą) miała byćfirma (...) sp. z o.o.reprezentowana przezD. P. (1). Umowę leasingu w imieniufirmy (...)podpisałD. P. (1). W imieniu sprzedawcy –firmy (...)występowała i podpisywała dokumentyB. P. (1). Przedmiot leasingu został wydanyfirmie (...), która miała upoważnienie do korzystania z tego pojazdu.
(dowód: dokumentacja dot. umowy k. 634 – 636, 661- 669)
W dniu 29 lutego 2008 roku została zawartaumowa leasingu operacyjnego nr (...). Na mocy tej umowyfirma (...) SA(leasingodawca) finansowała zakup(...)Chłodnia, numer VIN(...), którego sprzedawcą byłafirma PPHU (...)z siedzibą wC.przyul. (...). Cena zakupu brutto wynosiła 312.320 zł. Korzystającym z tego pojazdu (leasingobiorcą) miała byćfirma (...) sp. z o.o.reprezentowana przezD. P. (1). Umowę leasingu w imieniufirmy (...)podpisałD. P. (1). W imieniu sprzedawcy –firmy PPHU (...)występował i podpisywał dokumentyD. P. (1). Przedmiot leasingu został wydanyfirmie (...), która miała upoważnienie do korzystania z tego pojazdu. W dniu 23 października 2008 roku na pojeździe tym miała miejsce szkoda, która została zgłoszona leasingobiorcy. Pojazd został następnie naprawiony w warsztaciefirmy PPHU (...), której ubezpieczyciel wypłacił też kwotę 25.719,01 zł z tytułu odszkodowania.

    (dowód: dokumentacja dot. umowy k. 634 – 636, 670 – 679, kopie dokumentów k. 1394 – 1405, informacja(...) SAk. 1422 – 1424, wyjaśnienia oskarżonegoK. M. (1)k. 1386 – 1387)

Następnie na mocy umowy sprzedaży udziałów zawartej wC.dnia 5 czerwca 2008 rokuD. P. (1)będąc wspólnikiem(...) Sp. z o. o.z siedzibą wC.sprzedałK. M. (1)49 udziałów w Spółce po cenie 500,00 złotych każdy, za łączną kwotę 24.500 złotych.
Od dnia 9 lipca 2008 roku spółka posiadała siedzibę wC., przyulicy (...), poprzednio siedziba mieściła się przyulicy (...)wC.. Umowa najmu lokalu została zawarta pomiędzy(...) Spółka z o.o.z siedzibą wC.reprezentowaną przez Prezesa ZarząduK. M. (1)a(...) Sp. z o.o.z siedzibą weW.reprezentowaną przezM. F.. Faktycznie jednak spółka całą dokumentację przechowywała przyulicy (...)wC.i pozostawała ona w dyspozycjiD. P. (1). Pod tym samym adresem działalność prowadził równieżD. P. (1)w ramachPPHU (...).

    (dowód: wyjaśnienia oskarżonegoK. M. (1)k. 297 – 303, 487 – 489, 967 – 968, 1386 – 1387 , kopie dokumentów k. 288 – 295, dokumentacja umowy k. 639 – 649)

W dniu 14 lipca 2008 roku została zawartaumowa leasingu operacyjnego nr (...). Na mocy tej umowyfirma (...) S.A.(leasingodawca) finansowała zakup(...)nr VIN(...), którego sprzedawcą byłafirma (...)z siedzibą wC.przyul. (...). Cena zakupu brutto wynosiła 164.700 zł. Korzystającym z tego pojazdu (leasingobiorcą) miała byćfirma (...) sp. z o.o.reprezentowana przez oskarżonegoK. M. (1). Umowę leasingu w imieniufirmy (...)podpisał oskarżonyK. M. (1). W imieniu sprzedawcy –firmy (...)występował i podpisywał dokumentyD. P. (1). W dniu 14 lipca 2008 roku został sporządzony protokół zdawczo-odbiorczego, na którym został podrobiony podpis oskarżonego. OskarżonyK. M. (1)faktycznie nie wszedł w posiadanie przedmiotu leasingu.Firma (...)nabyła wcześniej ten pojazd odfirmy PPHU (...)w dniu 31 maja 2008 roku na podstawiefaktury VAT (...) nr (...)za kwotę 126 880,00 zł.

    (dowód: protokół przyjęcia zawiadomienia k. 1 – 2, kopie dokumentów k. 7 – 39, 133 – 205, protokół k. 273, 315, dokumentacja dotycząca umowy k. 705, opinia biegłego sądowego z zakresu badania dokumentów, pisma ręcznego i podpisów k. 428-435, k. 594-607, faktura k. 772, informacja k. 1411, wyjaśnienia oskarżonegoK. M. (1)k. 297 – 303, 487 – 489, 967 – 968, 1386 – 1387)

W dniu 29 lipca 2008 roku została zawartaumowa leasingu operacyjnego nr (...). Na mocy tej umowyfirma (...) S.A.(leasingodawca) finansowała zakup ciągnika siodłowego(...)nr VIN(...), którego sprzedawcą byłafirma (...)z siedzibą wC.przyul. (...). Cena zakupu brutto wynosiła 189.100 zł. Korzystającym z tego pojazdu (leasingobiorcą) miała byćfirma (...) sp. z o.o.reprezentowana przez oskarżonegoK. M. (1). Umowę leasingu w imieniufirmy (...)podpisał oskarżonyK. M. (1). W imieniu sprzedawcy –firmy (...)występował i podpisywał dokumentyD. P. (1). W dniu 29 lipca 2008 roku został sporządzony protokół zdawczo-odbiorczego, na którym został podrobiony podpis oskarżonego. OskarżonyK. M. (1)faktycznie nie wszedł w posiadanie przedmiotu leasingu.Firma (...)nabyła wcześniej ten pojazd odfirmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą wC.w dniu 23 czerwca 2008 roku na podstawiefaktury VAT nr (...)za kwotę 67.100 złotych.

    (dowód: protokół przyjęcia zawiadomienia k. 1 – 2, kopie dokumentów k. 7 – 39, 133 – 205, protokół k. 316, dokumentacja dotycząca umowy k. 705, opinia biegłego sądowego z zakresu badania dokumentów, pisma ręcznego i podpisów k. 428-435, k. 594-607,faktura k. 771, informacja k. 1411, wyjaśnienia oskarżonegoK. M. (1)k. 297 – 303, 487 – 489, 967 – 968, 1386 – 1387)

W dniu 15 września 2008 roku została zawartaumowa leasingu operacyjnego nr (...). Na mocy tej umowyfirma (...) S.A.z siedzibą weW.(leasingodawca) finansowała zakup ciągnika siodłowegoM./(...)/, nr VIN(...), którego sprzedawcą byłafirma (...)z siedzibą wC.przyul. (...). Cena zakupu brutto wynosiła 280.600 zł. Korzystającym z tego pojazdu (leasingobiorcą) miała byćfirma (...) sp. z o.o.reprezentowana przez oskarżonegoK. M. (1). Umowę leasingu w imieniufirmy (...)podpisał oskarżonyK. M. (1). OskarżonyK. M. (1)faktycznie nie wszedł w posiadanie przedmiotu leasingu.Firma (...)nabyła wcześniej ten pojazd odfirmy (...) Spółka z o.o.z siedzibą wC.w dniu 25 sierpnia 2008 roku na podstawiefaktury VAT nr (...)za kwotę 258.640 złotych.

    (dowód: zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa wraz z dokumentacją k. 1 – 18 akt 3 Ds. 3/11, kopie dokumentów k. 323 – 329, protokół k. 592, faktura k. 770, informacja k. 1242, wyjaśnienia oskarżonegoK. M. (1)k. 297 – 303, 487 – 489, 967 – 968, 1386 – 1387)

Z dniem 21 stycznia 2009 roku(...) S.A.rozwiązałumowy leasingu operacyjnego o numerach: (...). W związku z powyższym zażądano natychmiastowego zwrotu przedmiotu leasingu. Postępowanie mające na celu odzyskanie przez(...)pojazdów ciężarowych markiM. (...)oraz markiR. (...)było prowadzone przezS. G..
K. M. (1)dokonał dwóch wpłat na poczetumowy leasingu numer (...)w dniu 20 stycznia 2009 roku na kwotę 7522 złotych oraz w dniu 22 stycznia 2009 roku na kwotę 4012 złotych.
W dniu 15 kwietnia 2009 roku(...) Fundusz (...)z siedzibą weW.poinformowałSpółkę (...), że w wyniku opóźnienia w zapłacie czynszów i ich nieuiszczenia, mimo wyznaczenia dodatkowego terminu, a w szczególności czynszu nr(...)umowa leasingu nr(...)została rozwiązana. Jednocześnie leasingodawca zażądał natychmiastowego zwrotu przedmiotu umowy.
(dowód: protokół przyjęcia zawiadomienia k. 1 – 2, kopie dokumentów k. 7 – 39)
OskarżonyK. M. (1)był karany przez Sąd (dane o karalności k. 1421).
OskarżonyK. M. (1)w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. W toku pierwszego przesłuchania (k. 124-126 akt 3Ds. 3/11) oskarżony wyjaśnił, że zawarł umowę leasingową i otrzymał ciągnikM., początkowo płacił regularnie raty lecz gdy rozstał się ze wspólnikiem sytuacja jego firmy była trudna, a około marca lub kwietnia 2009 roku wypożyczył sprzęt, ale nie pamiętał komu. Ponadto wyjaśnił, że w 2008 roku sprzedał mieszkanie przyul. (...)i zamieszkał wG., przyul. (...). W toku drugiego z przesłuchań (k. 108-111 akt 1 Ds. 1/11/Sp) oskarżony wyjaśnił, że podpisał umowę leasingową, której przedmiotem miały być samochodyM. (...)iR. (...), których nie zwrócił. Dodał, że nie płacił rat leasingowych, a pojazdy te wypożyczył, mimo, iż miał świadomość, że do takiej czynności potrzebna jest zgoda firmy leasingowej.
W postępowaniu sądowym oskarżony zmienił swoje stanowisko i nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. W toku pierwszego przesłuchania (k. 297-303) wyjaśnił, że podpisał umowy leasingowe, lecz samochody będące przedmiotem umów leasingowych nie zostały mu nigdy przekazane przez firmę prywatną, która sprzedała je funduszom leasingowym, a właściciel tej firmy -D. P. (1)był jednocześnie właścicielem połowy udziałów w jego firmie. Ponadto oskarżony wyjaśnił, że w dniu 5 czerwca 2008 roku odkupił udziały odD. P. (1), który twierdził, że nie mógł jednoczenie być udziałowcem firmy i sprzedawać samochodów firmie leasingowej jako firma prywatna, a czynności związane z leasingiem były podejmowane przez niego już po nabyciu udziałów odD. P. (1). Oskarżony podał również, że przedmiot leasingu, tj. ciągnik siodłowyM. (...)przed zawarciem umowy leasingu należał doD. P. (1), który był właścicielem jednej z firm, a jedna z firm należała też do jego żony, jak też, że wszystkie samochody należały doD. P. (1). Oskarżony wyjaśnił, że działalnośćspółki (...)miała się sprowadzać do branży transportowej i rozbiórkowej budynków, a samochody pozostawały w dyspozycjiP. (1), który twierdził, że będą one jeździć w austriackiej firmie transportowej i jednocześnieD. P. (1)oświadczył, iż będzie płacił raty leasingowe. Oskarżony ponadto podał, że zdawał sobie sprawie z konsekwencji również finansowych przy podpisywaniu umów, ale nigdy nie doszło do rozpoczęcia działalności przez jego firmę, a następnie, że pod koniec 2008 roku pomiędzy nim aD. P. (1)doszło do nieporozumienia i wtedy postanowił zabrać część dokumentów firmy. Oskarżony stwierdził, żeD. P. (1)obiecał, że wszystko będzie uregulowane, a ponadto wyjaśnił, że na początku 2009r. rozmawiał na temat zwrotu pojazdów z windykatorem z(...)co do miejsca i terminu zwrotu tych pojazdów. Oskarżony stwierdził, że nie jest w stanie wyjaśnić dlaczego nie zawiadomił policji o tym, że samochody pozostają w dyspozycjiD. P. (1), oraz dodał, że jego firma nigdy nie działała przyul. (...)chociaż miała tam wynajęty lokal. Ponadto wyjaśnił, że firma regulowała zobowiązania wobec Urzędu Skarbowego, natomiast czynsz opłacałD. P. (1). Oskarżony dodał, że interesował się losem tych samochodów, ale nie był w stanie w żaden sposób skontaktować się zD. P. (1)oraz, żefirma (...)nie miała majątku, dysponowała jedynie samochodami, jak też korzystała z biurafirmy (...)przyul. (...)gdzie zostały podpisane umowy z(...)i najprawdopodobniej umowa z(...). Oskarżony wyjaśnił, że podpisując umowę leasingu zdawał sobie sprawę, w jakich okolicznościach może dojść do jej rozwiązania, obecny był przedstawiciel firmy leasingowej, lecz oskarżony stwierdził, że nie składał podpisu na protokołach zdawczo–odbiorczych z 14 lipca 2008 roku i z dnia 29 lipca 2008 roku. Oskarżony ponadto podał, że podczas zawierania umów leasingowych mieszkał wG.i upoważniłD. P. (1)orazR. J.do działania w jego imieniu bez ograniczeń oraz, że dwie raty leasingowe zapłacił gotówką w(...)wG., a pozostałe raty płaciłP. (1), chyba też gotówką. Oskarżony wyjaśnił, że przyjeżdżał doC.w związku z prowadzeniem firmy raz na jeden lub dwa tygodnie. Oskarżony zaprzeczył, aby w 2009 roku zabierał zul. (...)samochody w towarzystwie innych osób. W odniesieniu do wyjaśnień z postępowania przygotowawczegoK. M. (1)wyjaśnił, że podczas stosowania tymczasowego aresztowania godził się na wszystko i dlatego nie chciał wskazywaćD. P. (1)jako tą osobę, która dysponowała samochodami oraz podał, że nie poinformował też windykatora z(...)o tym, że samochody znajdują się w dyspozycjiD. P. (1), bo darzył tego ostatniego pełnym zaufaniem.
W toku kolejnego przesłuchania (k. 487-489) oskarżony wyjaśnił, że dowiedział, że samochód markiR. (...)został zatrzymany na granicy kraju i zaprzeczył aby zabierał samochody odD. P. (1). Podczas kolejnej rozprawy (k. 967-968) wyjaśnił, że po analizie dokumentów rejestrowych samochodu markiM. (...)zauważył, że pojazd został nabyty przezD. P. (1)odfirmy (...) Spółka z o.o., której właścicielem jest bądź była, aktualna żonaT. R.–J. S.. Dodał, że posiada oryginały faktur, których wynika, żefirma (...)dnia 28 grudnia 2007 roku sprzedała jego spółce pręt żebrowany a jego podpis został podrobiony. Z kolei faktura z 31 grudnia 2007 roku o nabyciu pojazduV.również zawiera jego podpis lecz sfałszowany. Nie złożył jednak żadnego zawiadomienia na Policję. Uzupełnił, że kiedy został poinformowany przez firmę windykacyjną o podjętych działaniach wobec spółki prowadzonej przez niego zadzwonił doP. (1)informując o konieczności zwrotu pojazdów. Do chwili rozpoczęcia postępowania w sprawie niniejszej nie wiedział, ż samochody nie zostały zwrócone. Oskarżony wyjaśnił również, że drugim sprzedawcą samochodów byłafirma (...), której udziałowcem byłP. R.a jego partnerką życiową w przeszłości byłaJ. R.poprzednioS., aT. R. (1)też był udziałowcem tej firmy.
W toku ponownego rozpoznania sprawy (k. 1386 – 1387) oskarżony wyjaśnił, że nie wynajął żadnego z tych samochodów innej osobie, a jeśli chodzi o rzekomą kolizję to żaden z tych trzech pojazdów objętych aktem oskarżenia nie miał takiej kolizji, a dotyczyła ona samochodu któryD. P. (1)wziął w leasing również nafirmę (...)podpisując umowę z(...). Ponadto wyjaśnił, że początkowoD. P. (1)jeszcze zarządzałspółką (...)i wtedy jeszcze układy miedzy nimi były poprawne, oraz, że toD. P. (1)miał pomysł na tą całą działalność, wyszukał tą spółkę choć wspólnie podjęli decyzję o jej zakupie. Ponadto wyjaśnił, że samochody miał być użytkowane tylko w ramach tejfirmy (...)i był taki pomysł, że osoba z jego dalszej rodziny będzie również miała udział w prowadzeniu tej firmy, a raty leasingowe miały być płacone z dochodów uzyskiwanych w ramach tej działalności, leczD. P. (1)zapewniał, że będzie płacił te raty gdyby coś nie szło. Oskarżony wyjaśnił ponadto, żeD. P. (1)kupował samochody uszkodzone, trochę je naprawiał, a następnie szukał takich firm jak(...)i takich osób jak oskarżony po to, by za pośrednictwem firm leasingowych te firmy nabywały od niego te samochody, na co wskazuje chociażby różnica w cenie.
Sąd co do zasady dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoK. M. (1)złożonym w postępowaniu sądowym, albowiem są one spójne, logiczne i znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym sprawy, na którym oparł się Sąd czyniąc ustalenia faktyczne. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, iż wiarygodne jest twierdzenie oskarżonego zgodnie, z którym toD. P. (1)doprowadzał do zawierania umów leasingowych przezfirmę (...), a samochody będące przedmiotem tych umów pochodziły głównie z firm kontrolowanych przezD. P. (1). Dowody w postaci dokumentów zgromadzonych w toku postępowania potwierdzają w pełni tezę oskarżonego. Wynika z nich, że 5 samochodów stanowiących przedmiot umów leasingowych zawieranych przezfirmę (...)stanowiło wcześniej własność firm:(...)iPPHU (...). W przypadku wszystkich tych umówD. P. (1)brał udział w ich zawieraniu bądź przekazywaniu pojazdów. Na uwagę zasługuje fakt, że w przypadkuumowy nr (...)D. P. (1)występował zarówno w imieniu leasingobiorcy -firmy (...), jak i w imieniu sprzedawcy pojazdu -PPHU (...). Z materiału dowodowego wynika, iż toD. P. (1)kierował również działalnością firmy formalnie zarejestrowanej na jego żonęB. P. (2)-(...). Wniosek taki nasuwa się wprost po analizie zeznańB. P. (1), z których wynika, iż toD. P. (1)zajmował się obrotem samochodami w ramach jej firmy, a ona nie interesowała się tymi kwestiami. Prowadzi to do oczywistego wniosku, że głównym beneficjentem umów leasingowych zawieranych przezfirmę (...)byłD. P. (1), gdyż firmy leasingowe zawierające te umowy przelewały należności za pojazdy stanowiące ich przedmiot na rachunki firm kontrolowanych przezD. P. (1). Stąd nie budzi wątpliwości, iż toD. P. (1)był pomysłodawcą nabycia udziałów wfirmie (...)odZ. M.iM. M., a następnie zaproponował oskarżonemu, aby odkupił od niego udziały, rzekomo pod pozorem konfliktu interesów, jaki powstawał, gdyD. P. (1)chciał sprzedawać samochody należące do kontrolowanych przez niego firm. Zbycie tych udziałów oskarżonemu pozwalało teżD. P. (1)uniknąć odpowiedzialności z tytułu niewywiązania się z zawieranych wcześniej umów leasingowych, których sam był stroną. Zauważyć należy, żefirma (...)w zasadzie nie rozpoczęła działalności gospodarczej w zakresie transportu, co nie budzi wątpliwości Sądu, gdyż głównym celem, jaki przyświecałD. P. (1)było uzyskanie środków za sprzedaż pojazdów przez kontrolowane przez niegofirmy (...)iPPHU (...). W związku z tym wiarygodne są również wyjaśnienia oskarżonegoK. M. (1), w których podał, żeD. P. (1)zobowiązał się do płacenia rat leasingowych w razie kłopotówfirmy (...). Jest dla Sądu oczywiste, że takie zapewnienie ze stronyD. P. (1)mogło paść, gdyż było to dla niego kompletnie bez znaczenia. Rozpatrywanie tego zapewnienia w kategoriach zasad rzetelnego prowadzenia działalności gospodarczej i rozliczania kosztów jej prowadzenia jest pozbawione sensu, gdyżD. P. (1)nie kierował się takimi zasadami, lecz zmierzał do osiągnięcia zysku w efekcie sprzedaży samochodów firmom leasingowym. Zauważyć również należy, że w jednych ze swoich zeznań (k. 684 – 685)D. P. (1)stwierdził, iż zapłacił kilka rat leasingowych, co powoduje, iż jego zeznania w tym zakresie są wewnętrznie sprzeczne, gdyż z jednej strony negował sens płacenia przez niego rat, a z drugiej strony przyznał, że to uczynił.
W świetle tych okoliczności nie budzi wątpliwości też twierdzenie oskarżonegoK. M. (1)zgodnie, z którym pojazdy stanowiące przedmiot umów leasingowych nie pozostawały w jego posiadaniu, a dysponował nimiD. P. (1). Powyższa analiza wskazuje jednoznacznie, że zawierane umowy miały jedynie na celu sprzedaż tych pojazdów przez firmy kontrolowane przezD. P. (1)leasingodawcom. Skorofirma (...)nie rozpoczęła działalności w zakresie transportu krajowego to oczywistym jest, że samochody stanowiące przedmiot umów leasingowych pozostawały we władaniuD. P. (1), który występował w imieniu podmiotów zbywających te pojazdy. Brak jest jakichkolwiek dowodów wskazujących na to, aby pojazdami tymi dysponował oskarżonyK. M. (1). Wskazać tu należy na fakt, iż np.(...)Chłodnia, będący przedmiotemumowy leasingu nr (...)po zaistnieniu w nim szkody został naprawiony w warsztaciefirmy PPHU (...), której ubezpieczyciel wypłacił też kwotę 25.719,01 zł z tytułu odszkodowania. Okoliczność ta potwierdza wyjaśnienia oskarżonego, co do tego w czyjej dyspozycji pozostawały samochody stanowiące przedmiot umów leasingowych. W/w pojazd nie jest objęty zarzutami postawionymi w niniejszej sprawie, lecz jest dla Sądu oczywistym, że jego losy były identyczne jak losy pozostałych samochodów leasingowanych przezfirmę (...). Zwrócić tu należy uwagę na fakt, iż na protokołach zdawczo – odbiorczych samochodówR. (...)iM. (...)doszło do podrobienia podpisów oskarżonegoK. M. (1), a co za tym idzie brak jest nawet formalnego potwierdzenia, że samochody te objął we władanie oskarżonyK. M. (1). Nadmienić należy, że do podrobienia tych podpisów musiało dojść w obecnościD. P. (1)skoro na tych samych protokołach podpisał się w imieniu sprzedającego.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoK. M. (1), w których przyznał fakt podpisania umów leasingowych, których dotyczy postępowanie, albowiem w tym zakresie znajdują one potwierdzenie w dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy. Wiarygodne jest również twierdzenie oskarżonego, iż nie podpisywał dokumentów w postaci dwóch protokołów zdawczo – odbiorczych samochodówR. (...)iM. (...), gdyż znajduje ono potwierdzenie w sporządzonej opinii biegłego sądowego z zakresu badań dokumentów, pisma ręcznego i podpisów.
Wiarygodne są również wyjaśnienia oskarżonego, w których podał, że nie zabierał samochodów stanowiących przedmiot postępowania oraz, że nie były one przyprowadzone do jego miejsca zamieszkania wG.. Brak jest jakichkolwiek wiarygodnych dowodów, które poddawałyby w wątpliwość tą tezę oskarżonego. Dowodu takiego nie stanowią zeznaniaD. P. (1), gdyż są one kompletnie niewiarygodne. ŚwiadekD. P. (1)konsekwentnie twierdził, iż w czasie odprowadzania przedmiotowych pojazdów do oskarżonego jeden z nich brał udział w kolizji, ale z informacji nadesłanych przez firmy leasingowe wynika jednoznacznie, iż nie zgłaszano szkód w pojazdach będących przedmiotem niniejszego postępowania.
Jeśli chodzi o wyjaśnienia oskarżonegoK. M. (1)złożone w toku postępowania przygotowawczego to stwierdzić należy, iż nie znajdują one potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym, na którym oparł się Sąd ustalając stan faktyczny sprawy. Chodzi tu przede wszystkim o stwierdzenie oskarżonego, iż przedmiotowe samochody wypożyczył nieustalonym osobom. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, iż wyjaśnienia oskarżonego złożone w postępowaniu sądowym, które Sąd uznał za wiarygodne, przeczą jego relacji z postepowania przygotowawczego. Przed Sądem oskarżony podał przyczyny, które skłoniły go do złożenia w toku postępowania przygotowawczego wyjaśnień o takiej treści. Tłumaczenia oskarżonego są przekonujące i częściowo znajdują potwierdzenie w innych okolicznościach sprawy. Na marginesie należy zauważyć, że zgromadzony materiał dowodowy nie daje podstaw do jednoznacznego określenia roli, jaką oskarżonyK. M. (1)odgrywał w działalnościfirmy (...)i działaniachD. P. (1). Nie można wykluczyć, że zostało między nimi zawarte jakieś porozumienie i każdy z nich miał wyznaczoną rolę w prowadzeniu w zasadzie fikcyjnej działalnościfirmy (...), ale brak jest jakichkolwiek dowodów, które pozwalałyby na poczynienie ustaleń w tym zakresie. Takimi dowodami mogłyby być jedynie jakieś dodatkowe wyjaśnienia oskarżonego i rzetelne zeznaniaD. P. (1), ale dotychczasowy przebieg postępowania wskazuje jednoznacznie, iż uzyskanie ich jest niemożliwe. Stwierdzić jednak należy, że wyjaśnienia oskarżonego, w których wskazał, że doszło do nieporozumień pomiędzy nim aD. P. (1)uwiarygadniają podaną przez niego wersję wydarzeń, a dodatkowym argumentem potwierdzającym te tezy jest fakt zabrania przez oskarżonego części dokumentów z siedzibyfirmy (...), zapewne po to, aby móc bronić się przed zarzutami ze stronyD. P. (1), jak też by móc wykazać rzeczywistą rolęD. P. (1)w prowadzeniufirmy (...).
Nadmienić należy, że nie było możliwe poszerzenie ustaleń w kwestii informacji, jakie przekazywał oskarżony osobom działającym w imieniu firm leasingowych po wypowiedzeniu umów. W efekcie nie było możliwe poczynienie bardziej dokładnych ustaleń w tym zakresie, a co za tym idzie brak jest podstaw do kwestionowania wyjaśnień oskarżonego w tej materii. Za wiarygodne należy, więc uznać jego wyjaśnienia, w których podał, że rozmawiał na temat zwrotu pojazdów z windykatorem z(...)co do miejsca i terminu zwrotu tych pojazdów, a kiedy został poinformowany przez firmę windykacyjną o podjętych działaniach wobec(...)zadzwonił doD. P. (1)informując o konieczności zwrotu pojazdów. Brak jest jakichkolwiek dowodów, które poddawałyby w wątpliwość te wyjaśnienia oskarżonego i z których wynikałoby, iż informował przedstawicieli firm leasingowych, że dysponuje przedmiotowymi samochodami i dokona ich zwrotu.
Sąd uznał za w pełni wiarygodne zeznania świadków:S. G.,J. J.,Z. M.iM. M., albowiem znajdują one potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w toku postępowania oraz co do zasady w wyjaśnieniach oskarżonegoK. M. (1), które Sąd uznał za wiarygodne. Podobnie Sąd ocenił zeznania świadkaB. S., gdyż są one logiczne, znajdują potwierdzenie w innych dowodach, na których oparł się Sąd ustalając stan faktyczny. Nadmienić w tym miejscu należy, iż z zeznań tego świadka wynika jednoznacznie, iż toD. P. (1)zajmował się działalnościąfirmy (...)w zakresie obrotu samochodami, aB. P. (1)w ogóle nie interesowała się tymi kwestiami. Sąd co do zasady dał wiarę również zeznaniom świadkaT. R. (1), a w szczególności w zakresie, w jakim świadek opisał okoliczności poznania oskarżonego iD. P. (1). Jego zeznania znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonego i brak jest podstaw do ich kwestionowania. W pozostałym zakresie zeznania świadkaT. R. (1)nie miały istotnego znaczenia dla poczynienia ustaleń w niniejszej sprawie, albowiem dotyczyły kwestii drugorzędnych. Sąd uznał za wiarygodną również relację świadkaP. P. (3). Jego zeznania znajdują potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w toku postępowania i brak jest powodów do kwestionowania ich prawdziwości.
Jeśli chodzi o zeznania świadkaL. B.to Sąd uznał za niewiarygodne jego zeznania, w których stwierdził, że z całą pewnością był obecny przy podpisywaniu protokołu zdawczo – odbiorczego i nie mogło dojść do podrobienia podpisu oskarżonegoK. M. (1). W tym zakresie jego zeznania nie wytrzymują krytyki w świetle wiarygodnych wyjaśnień oskarżonego oraz opinii biegłego z zakresu badań dokumentów, pisma ręcznego i podpisów. Nadmienić należy, że będąc przesłuchiwanym kolejny raz świadek wycofał się ze swoich kategorycznych stwierdzeń i przyznał, że nie pamięta okoliczności sporządzania tych protokołów. W pozostałym zakresie zeznania świadkaL. B.nie budziły wątpliwości i należało im przyznać walor wiarygodności.
Dodać należy, że żaden z w/w świadków nie był zainteresowany w złożeniu zeznań określonej treści i brak było u nich motywacji do złożenia zeznań nierzetelnych, które byłyby korzystne lub niekorzystne dla oskarżonego.
Zeznania świadkówK. H.,J. L.iL. P.nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, albowiem nie posiadali oni wiadomości co do zdarzeń objętych zarzutami.
Sąd nie dał wiary zeznaniom świadkówD. P. (1)iZ. W., albowiem przeczą im wiarygodne dowody, na których oparł się Sąd ustalając stan faktyczny sprawy w postaci wyjaśnień oskarżonegoK. M. (1)oraz dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, których autentyczność i rzetelność nie budzi wątpliwości. ŚwiadekD. P. (1)konsekwentnie utrzymywał, że to oskarżonyK. M. (1)zarządzałfirmą (...)i dysponował samochodami nabywanymi przez tą firmę. To twierdzenie nie wytrzymuje krytyki w świetle całokształtu materiału dowodowego, na którym oparł się Sąd, a z którego wynika, iż toD. P. (1)był pomysłodawcą nabycia tej firmy, namówił oskarżonego do udziału w spółce, jak też odgrywał wiodącą rolę w zawieraniu umów leasingowych przezfirmę (...)i dostarczał samochody stanowiące przedmiot tych umów z kontrolowanych przez siebie firm. Wskazać tu należy chociażbyumowę nr (...)przy zawarciu, którejD. P. (1)występował zarówno w imieniu leasingobiorcy -firmy (...), jak i w imieniu sprzedawcy pojazdu -PPHU (...). Zauważyć należy, iżD. P. (1)zeznał, iż nie wie dlaczegoJ. J.został pełnomocnikiem oskarżonego, ale twierdzenie to pozostaje w oczywistej sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonego i zeznaniami świadkaJ. J.. Z dowodów tych wynika jednoznacznie, iżJ. J.poznał oskarżonego za pośrednictwemD. P. (1)i to właśnieD. P. (1)zaproponował, aby J.R. J.został pełnomocnikiem oskarżonego. Niewiarygodne jest również twierdzenieD. P. (1), iż nie wie kto mógł podpisać się za oskarżonego na protokołach zdawczo – odbiorczych, albowiem był on obecny przy sporządzaniu tych protokołów i siłą rzeczy wiedział kto składa na nich podpisy, a skoro podpisy oskarżonegoK. M. (1)zostały podrobione to wiedzę w tym zakresie musi posiadać właśnieD. P. (1). Zauważyć należy, że zeznaniaD. P. (1)odnośnie ewentualnego płacenia przez niego rat leasingowych za leasing pojazdów używanych wfirmie (...)są wewnętrznie sprzeczne. Z jednej strony zeznał on, że zapłacił kilka rat leasingowych, a następnie zaprzeczył temu negując jednocześnie sens płacenia przez niego tych rat. Te sprzeczności dyskwalifikują zeznania świadkaD. P. (1)i powodują, że nie można ich uznać za wiarygodne. Kompletnie niewiarygodne są również zeznaniaD. P. (1)w kwestii kolizji, jakiej miał ulec jeden z pojazdów będących przedmiotem postępowania w trakcie odprowadzania go do miejsca pobytu oskarżonego. Z informacji nadesłanych przez firmy leasingowe wynika jednoznacznie, iż żaden z pojazdów będących przedmiotem postepowania nie brał udziału w kolizji i nie zgłoszono żadnej szkody na tych pojazdach. Szkoda taka dotyczyła natomiast pojazduM. (...)Chłodnia, który był przedmiotemumowy nr (...)zawartej w imieniufirmy (...)przezD. P. (1). Kłamliwe jest również twierdzenie świadka, że wszystkie pojazdy będące przedmiotem postepowania zostały zabrane przez oskarżonego, albowiem brak jest wiarygodnych dowodów, które potwierdzałyby tą tezę. Z ustaleń Sądu wynika opartych m.in. na wiarygodnych wyjaśnieniach oskarżonego wynika, iż samochody te nie znajdowały się we władaniu oskarżonego. Dodać w tym miejscu należy, iż jest oczywistym, że świadekD. P. (1)miał interes w złożeniu takich zeznań, które były jednocześnie niekorzystne dla oskarżonego. Składając takie zeznaniaD. P. (1)miał na celu odsunięcie od siebie podejrzeń, co do ewentualnego przywłaszczenia pojazdów stanowiących przedmiot postępowania. Dążenie do wykazania, iż to oskarżonyK. M. (1)kierował działalnościąfirmy (...)i zarządzał pojazdami użytkowanymi przez tą firmę na podstawie umów leasingu pozwalałoD. P. (1)uniknąć ewentualnej odpowiedzialności karnej.
Jeśli chodzi o zeznania świadkaZ. W.to stwierdzić należy, iż występując przed Sądem realizował on w zasadzie interesyD. P. (1). ZeznaniaZ. W.miały potwierdzać tezęD. P. (1)o zabraniu samochodów przez oskarżonego. Jak wykazano powyżej brak jest dowodów, które potwierdzałyby tą tezę. ZeznaniaZ. W.nie wytrzymują krytyki w świetle wiarygodnych wyjaśnień oskarżonego. Dodać należy, żeZ. W.nie był w stanie wskazać jakichkolwiek szczegółów dotyczących tej sytuacji, kiedy to miał kierować samochodem odprowadzanym do oskarżonego, nawet nie był w stanie podać marki tego pojazdu, mimo, że pierwszy raz w życiu kierował tego typu samochodem.
OskarżonemuK. M. (1)zarzucono popełnienie dwóch przestępstw polegających na tym, że:
I. w okresie od 21 stycznia 2009r do sierpnia 2009r wC.działając czynem ciągłym z góry powziętym zamiarem w krótkich odstępach czasu jako prezes zarządufirmy (...) Sp. z o.o.wC.dokonał przywłaszczenia mienia znacznej wartości nie mniejszej niż 353.800,00 zł na szkodę(...) S.A.i tak:
- w okresie od 21 stycznia 2009r do sierpnia 2009r dokonał przywłaszczenia(...)nr VIN:(...)o wartości 164.700 zł powierzonego mu na podstawieumowy leasingu operacyjnego nr (...)z dnia 14.07.2008r przez(...) S.A.w ten sposób, że pomimo rozwiązania przedmiotowej umowy wobec braku spłat rat leasingowych oraz pisemnego wezwania do zwrotu nie zwrócił przedmiotu leasingu
- w okresie od 21 stycznia 2009r do sierpnia 2009r dokonał przywłaszczenia ciągnika siodłowegoR. (...)nr VIN:(...)o wartości 189.100 zł powierzonego mu na podstawieumowy leasingu operacyjnego nr (...)z dnia 19.07.2008r przez(...) S.A.w ten sposób, że pomimo rozwiązania przedmiotowej umowy wobec braku spłat rat leasingowych oraz pisemnego wezwania do zwrotu nie zwrócił przedmiotu leasingu,
to jest o przestępstwa zart. 12 kkw zw zart. 284 §2kkw zw zart. 294 §1kk
II. w okresie od marca 2009r do 30 kwietnia 2009r wC.iG.przywłaszczył powierzony mu na mocy umowy leasingu operacyjnego z dnia 15 września 2008r ciągnik siodłowyM. (...)rok produkcji 2008r o wartości brutto 280.600.00zł którym rozporządził wbrew warunkom umowy w ten sposób, że wynajął go innej osobie, na szkodę(...) S.A.co stanowi mienie znacznej wartości,
- to jest przestępstwa zart. 284 §2 kkw zw zart. 294 §1kk.
Przestępstwo przywłaszczenia określone wart. 284 kkpolega na rozporządzaniu jak swoją własnością cudzą rzeczą ruchomą lub cudzym prawem majątkowym z wykluczeniem osoby uprawnionej. Sprawca musi działać z zamiarem włączenia cudzej rzeczy ruchomej lub cudzego prawa majątkowego do swego majątku i powiększenia swego stanu posiadania lub stanu posiadania innej osoby. Dodatkowo można stwierdzić, iż zgodnie z poglądami przyjętymi w orzecznictwie „przywłaszczeniem w rozumieniukodeksu karnegojest bezprawne, z wyłączeniem osoby uprawnionej, rozporządzenie rzeczą ruchomą znajdującą się w posiadaniu sprawcy przez włączenie jej do swego majątku i powiększenie w ten sposób swojego stanu posiadania lub stanu posiadania innej osoby albo wykonywanie w inny sposób w stosunku do rzeczy ruchomej uprawnień właścicielskich, bądź też przeznaczenie jej na cel inny niż przekazanie właścicielowi (por. wyrok SN z 6 stycznia 1978 r., V KR 197/77, OSNPG 1978, nr 6, poz. 64; wyrok SA w Lublinie z 3 grudnia 1998 r., II Aka 176/98, Apelacja Lubelska 1999, nr 2, poz. 11).”
Jak wynika z powyższej analizy Sąd ustalił, iż samochodyM. (...)nr VIN:(...),R. (...)nr VIN:(...)orazM./(...)/ nr VIN(...)nie znajdowały się w posiadaniu oskarżonegoK. M. (1)po zawarciu przez niego umów leasingu. Z ustaleń Sądu wynika, iż oskarżony nie dysponował tymi pojazdami i nie podejmował wobec nich żadnych decyzji. Brak jest dowodów, które pozwoliłyby na przyjęcie, iż po wypowiedzeniu przedmiotowych umów leasingu oskarżonyK. M. (1)dysponował tymi pojazdami i miał możliwość dokonania ich zwrotu leasingodawcom. W związku z tym brak jest podstaw do przyjęcia, iż nie dokonując zwrotu pojazdów na żądanie firm leasingowych oskarżonyK. M. (1)rozporządził nimi jak swoją własnością. Z uwagi na to, że oskarżony nie był w posiadaniu tych samochodów nie miał możliwości przekazania ich prawowitym właścicielom. Nie będąc w posiadaniu samochodów oskarżony nie mógł też włączyć ich do swego majątku i powiększyć w ten sposób swojego stanu posiadania lub stanu posiadania innej osoby, jak też nie mógł wykonywać w inny sposób w stosunku do tych rzeczy uprawnień właścicielskich. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie pozwala, więc na przyjęcie, iż oskarżony miał zamiar pozbawienia firmy leasingowych własności przedmiotowych samochodów bez żadnego tytułu i ekwiwalentu. OskarżonyK. M. (1)nie wypełnił, więc swoim zachowaniem znamion przestępstwa zart. 284 § 2 kk.
Skutkować to musiało uniewinnieniem oskarżonegoK. M. (1)od popełnienia zarzucanych mu czynów.
Orzeczenie o kosztach jest konsekwencją uniewinnienia oskarżonego.
SSO w Częstochowie
Marcin Buzdygan