Sąd Apelacyjnywe Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 154/17
Data wyroku: 2017-07-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jerzy Skorupka, Edyta Gajgał, Barbara Krameris
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 286 § 1 kk

Sygnatura akt II AKa 154/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 lipca 2017 r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA Jerzy Skorupka (spr.)
Sędziowie: SSA Barbara Krameris
SSA Edyta Gajgał
Protokolant: Beata Sienica
przy udziale prokuratora Prokuratury Regionalnej Beaty Lorenc - Kociubińskiej

po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2017 r.
sprawyG. P.
oskarżonej zart. 286 § 1 kkiart. 297 § 1 kkiart. 296 § 2 kkw związku zart. 11 § 2 kkw związku zart. 294 § 1 kk,art. 13 § 1 kkw związku zart. 286 § 1 kkiart. 296 § 2 kkiart. 296 § 3 kkw związku zart. 11 § 2 kkw związku zart. 294 § 1 kk
iR. P.
oskarżonego zart. 286 § 1 kkiart. 297 § 1 kkw związku zart. 11 § 2 kkw związku zart. 294 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonegoR. P.i prokuratora co do oskarżonejG. P.
od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z dnia 31 stycznia 2017 r. sygn. akt III K 319/15

I
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonejG. P.w ten sposób, że:

1
na podstawieart. 440 kpk:

a
z opisu czynu przypisanego jej w punkcie I części rozstrzygającej eliminuje zwroty „wyrządziła w mieniu(...) sp. z o. o.oraz” i „oraz(...) sp. z o.o.”, a z podstawy skazania eliminuje przepisart. 296 § 2 kk;

b
z opisu czynu przypisanego oskarżonej w punkcie II części rozstrzygającej eliminuje zwroty „przez co usiłowała wyrządzić wmieniu spółki (...) sp. z o. o.szkodę w wielkich rozmiarach” i „oraz(...)sp z o.o.” , a z podstawy skazania eliminuje przepisart. 13 § 1 kkw zw. zart. 296 § 2 i 3 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, przyjmując, że podstawę wymiaru kary stanowi przepisart. 14 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294  § 1 kk;

c
uchyla zakaz sprawowania przez oskarżoną funkcji w organach spółek prawa handlowego orzeczony w punkcie VI części rozstrzygającej;

2. uchyla rozstrzygnięcie zawarte w pkt V części rozstrzygającej o warunkowym zawieszeniu wykonania kary łącznej pozbawienia wolności wobec oskarżonejG. P.;

II
zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoR. P.w ten sposób, że karę pozbawienia wolności orzeczoną w punkcie III części rozstrzygającej obniża do lat 2 (dwóch);

III
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok wobec oskarżonychG. P.iR. P.utrzymuje w mocy;

IV
zasądza od oskarżonychG. P.iR. P.na rzecz Skarbu Państwa wydatki poniesione w postępowaniu odwoławczym po ½ części i wymierza im opłaty po 300 zł, oskarżonemuR. P.tytułem opłaty za obie instancje, a oskarżonejG. P.za drugą instancję;

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z dnia 31 stycznia 2017 r., III K 319/15:

I
oskarżonąG. P.uznał za winną popełnieniaczynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.,art. 297 § 1 k.k.iart. 296 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył jej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

II
oskarżonąG. P.uznał za winną popełnieniaczynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.i zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 296 § 2 i 3 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 296 § 3 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył jej karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

III
oskarżonegoR. P.uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.iart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.połączyłoskarżonejG. P.kary pozbawienia wolności orzeczone w punktach I i II części dyspozytywnej wyroku i wymierzył jej karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

V
na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie kary łącznej pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonejG. P.na okres próby 4 (czterech) lat;

VI
na podstawieart. 41 § 1 k.k.orzekł zakaz sprawowania przez oskarżonąG. P.funkcji w organach spółek prawa handlowego przez okres 5 (pięciu) lat;

VII
na podstawieart. 46 § 1 k.k.zasądził solidarnie od oskarżonychG. P.orazR. P.na rzecz pokrzywdzonego(...) Bank S.A.z s. wW.kwotę 200.000 zł (dwustu tysięcy złotych) tytułem naprawienia części szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w pkt I i III części wstępnej wyroku;

VIII
zasądził od oskarżonychG. P.orazR. P.na rzecz Skarbu Państwa przypadające im koszty sądowe oraz wymierzył opłaty:

1
G. P.w kwocie 300 zł,

2
R. P.w kwocie 400 zł.

Wymieniony wyrok zaskarżył w całości obrońca z wyboruR. P.adw.P. W.zarzucając:
I. naruszenie przepisów postępowania karnego, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia, a to:
1.art. 7 KPKw zw. zart. 2 § 2 KPKw zw. zart. 4 KPKw zw. zart. 410 KPKpoprzez:
a) ustalenie, żeR. P.miał doprowadzić do zawarcia umowy kredytowej z dnia 18 kwietnia 2012 r. z zamiarem niewywiązania się z zaciąganego zobowiązania przez(...) sp. z o.o.(vide k. 34 - 39 uzasadnienia wyroku), podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego, ocenianego zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami doświadczenia życiowego, jednoznacznie wynika, że:

⚫

G. P.orazR. P., jako osoby fizyczne podjęli decyzję o zawarciu z(...) Bank S.A.umowy kredytu celem zakupu samochoduL. (...), jednak toM. W., pośrednik finansowy związany umową zlecenia z pokrzywdzoną(...) Bank S.A.namówił oskarżonych, aby to(...) sp. z o.o.zawarła rzeczoną umowę i dokonała zakupu przedmiotowego samochodu, i który jednoznacznie zeznał, że „(...) była myśl, żeby to auto wziąć na osobę fizyczną. Nie pamiętam, czyja to była propozycja, ale ja próbowałem odwieść klienta od kredytu na osobę fizyczną, nie prowadzącą działalności (...) mniej możliwe było sfinansowanie przez bank (...)(...)z mojej strony była, za radą mojej manager, jak to będzie korzystniej dla wszystkich stron (...)” (vide zeznania świadkaM. W., k. 9-10 protokołu rozprawy z dnia 4 marca 2016 r.),

(...) sp. z o.o.w celu zawarcia umowy kredytowej dokonała wpłaty własnej w wysokości 15 % wartości umowy kredytu, tj. ok. 150.000,00 zł (vide wyjaśnieniaG. P., k. 305 akt sprawy, zeznaniaM. W., k. 177 akt sprawy),

w okresie, kiedyG. P.posiadała mandat członka Zarządu(...) sp. z o.o., tj. w okresie od 28 maja 2012 r. do 11 czerwca 2013 r., spółka zapłaciła na rzecz(...) Bank (...).raty kredytu z tytułu zawartej umowy w wysokości około 128.793,32 zł, przy czym raty kredytowe były spłacane przez cały okres regularnie (vide historia rachunku kredytowego, k. 62 - 64 akt sprawy),

nabywca udziałów(...) sp. z o.o.,K. K., jak równieżJ. A.iK. S., byli osobami całkowicie niezależnymi odR. P.orazG. P., nie mieli z nimi żadnego związku, po sprzedaży udziałów nie kontaktowali się ze sobą w jakikolwiek sposób, a przed sprzedażą udziałówK. K.zapewniał, że kupuje je w celu prowadzenia działalności gospodarczej (vide zeznania świadkaJ. A., k. 358-359 akt sprawy, k. 4-5 protokołu rozprawy z dnia 04 marca 2016 r., zeznania świadkaK. K., k. 322 akt sprawy, zeznania świadkaK. S., k. 356 akt sprawy, k. 12 protokołu rozprawy z dnia 22 marca 2016 r.),

L. (...), które zostało zakupione za środki pochodzące z udzielonego kredytu, stanowiące jedyny majątek spółki i korzyść majątkową spółki uzyskaną dzięki udzielonemu kredytowi, zostało przekazane w dniu 11 czerwca 2013 r.K. K., a co za tym idzie,G. P.iR. P.nie uzyskali ostatecznie jakiejkolwiek korzyści z tytułu zawartej umowy kredytowej (vide Protokół przekazania samochoduL. (...).V10 oraz dokumentacjiSpółki (...) sp. z o. o.z dnia 11 czerwca 2013 r., zeznania świadkaJ. A., k. 358-359 akt sprawy, zeznania świadkaK. K., k. 322-325 akt sprawy, zeznania świadkaK. S., k 356-357 akt sprawy),

b) ustalenie, że „(...) zgromadzony materiał dowodowy nie pozostawia wątpliwości, że(...) sp. z o.o.nie prowadziła działalności gospodarczej, której wyniki mogłyby uzasadniać dane znajdujące się w dokumentach księgowych, podpisanych i przedłożonych przez oskarżoną(...) Bank S.A.wraz z wnioskiem kredytowym (...)” (vide k. 26 uzasadnienia wyroku), oraz że rzekomo „(...) nie przedstawiono dowodów w postaci umów bądź faktur potwierdzających transakcje z rzekomym włoskim kontrahentem spółki (...)” (vide k. 26 uzasadnienia wyroku), a w efekcie wadliwe przyjęcie przez sąd, że „(...) w realiach tej sprawy bezsprzecznie wykazano, iż(...) sp. z o.o.(...) nie prowadziła działalności, na którą oskarżona powoływała się w przedłożonych wnioskach kredytowych (...)” (vide k. 35 uzasadnienia wyroku), podczas gdy jest to sprzeczne z materiałem dowodowym ocenianym zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami doświadczenia życiowego, a w szczególności:

⚫

świadekM. K.zeznał, że gdy był wiceprezesem(...) sp. z o.o., spółka prowadziła działalność gospodarczą.M. K.zajmował się kontaktami handlowymi odnośnie kupna-sprzedaży peletu. organizował transporty do Włoch, kontaktował się z kontrahentami, a sprawami spółki zajmował sie równieżM. S. (1), który zajmował się m. in. ustawianiem wO.linii do produkcji peletu ze słomy i trocin oraz sprzedażą peletu do Włoch, wO.były organizowane przeładunki peletu. a po sprzedaży przezM. K.udziałów spółki i rezygnacji z pełnienia przezeń funkcji członka zarządu.(...) sp. z o.o.kontynuowała działalność gospodarcza (vide zeznaniaM. K., k. 3 78 akt sprawy),

świadekM. S. (1)zeznał, że(...) sp. z o.o.miała prowadzić działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży i pakowania biomasy i faktycznie taką działalność prowadziła,(...) sp. z o.o.nabywała biomasę od różnych kontrahentów, potem biomasa była pakowana w worki i sprzedawana, do Włoch sprzedawała pelet drewniany, a do elektrowni wR.pelet ze słonecznika (vide zeznania świadkaM. S. (1), k. 462 akt sprawy),

faktury VAT wymienione w k. 93 - 110 i 112 - 127 akt sprawy, mimo że w zasadzie nie dotyczą okresu objętego sprawozdaniami finansowymi za rok 2011 (por. k. 27 uzasadnienia wyroku) wskazują, że(...) sp. z o.o.prowadziła działalność gospodarczą, przy czym pełna dokumentacja spółki została przekazana nabywcyspółki (...), a co za tym idzie nie jest możliwe w jakikolwiek sposób dostarczenie przezR. P.Sądowi pozostałej dokumentacji spółki pozwalającej na ustalenie dokładnego zakresu działalności gospodarczej(...) sp. z o.o.(vide faktury VAT, k. 93-110 i 112 - 127 akt sprawy, pismo z dnia 30 lipca 2013 r., k. 318 akt sprawy, potwierdzenie odbioru dokumentów z dnia 09 października 2013 r., k. 320 akt sprawy, zeznania świadkaJ. P., k. 606 akt sprawy),

c) dokonanie całkowicie dowolnej oceny i uznanie za wiarygodne zeznań świadkówM. K.iA. B.złożonych przed Sądem na rozprawie na rozprawie w dniu 22 marca 2016 r., kiedy toM. K.miał powiedzieć, iż „(...) kiedy był(em) w tej spółce, firma nie świadczyła żadnych usług, bo nie doszło do rozpoczęcia produkcji (...)” (vide zeznania świadkaM. K., k 4 protokołu rozprawy z dnia 22 marca 2016 r., k. 27 akt sprawy), aA. B.miał wskazać, iż „(...) tak naprawdę, spółka nie prowadziła działalności, bo poza tymi sprawami spotowymi nic się nie działo (...)” oraz „(...) w spółce nie było żadnych transakcji, nie widział(em) żadnych dokonywanych czynności (...”) (vide zeznania świadkaA. B., k. 7 protokołu rozprawy z dnia 22 marca 2016 r.), a w efekcie bezrefleksyjne przyjęcie przez Sąd, że „(...) obrót wykazywany przezspółkę (...)w 2012 r. należy ocenić jako fikcyjny i nieodzwierciedlający stanu faktycznego (vide k 27 uzasadnienia wyroku), podczas gdy jest to sprzeczne z materiałem dowodowym ocenianym zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami doświadczenia życiowego, a w szczególności:

⚫

M. K.zeznał spontanicznie w czasie pierwszego przesłuchania złożonego w toku postępowania przygotowawczego, że spółka prowadziła działalność gospodarczą,M. K.zajmował się kontaktami handlowymi odnośnie kupna-sprzedaży peletu, organizował transporty do Włoch, kontaktował się z kontrahentami, a sprawami spółki zajmował się równieżM. S. (1), który zajmował się m. in. ustawianiem wO.linii do produkcji peletu ze słomy i trocin oraz sprzedażą peletu do Włoch, wO.były organizowane przeładunki peletu, a po sprzedaży przezM. K.udziałów spółki i rezygnacji z pełnienia przezeń funkcji członka zarządu,(...) sp. z o.o.kontynuowała działalność gospodarczą (vide zeznania świadkaM. K., k. 3 78 akt sprawy),

M. K.zmienił swoje zeznania przed Sądem w stosunku do zeznań złożonych w toku postępowania przygotowawczego na rozprawie w dniu 22 marca 2016 r., że „(...) na przesłuchaniu u pani prokurator nie był(em) przygotowany (...)” oraz, że sprawdził rzeczone informacje przed ostatnim przesłuchaniem, a jednocześnie mimo zobowiązania przez SądM. K.do wskazania wielkości obrotów zespółką (...) sp. z o.o.w okresie lat 2011-2013, ze szczegółowym wskazaniem faktur obrazujących obroty i oświadczeniem czy zostały one rozliczone,M. K., nie wykonał zobowiązania Sadu i nie dostarczył żądanej dokumentacji, co jednocześnie wskazuje na niewiarygodny charakter zmiany treści jego zeznań przed Sądem (vide pismo obrońcyG. P.z dnia 16 marca 2016 r., protokół rozprawy z dnia 13 maja 2016 r., protokół rozprawy z dnia 16 sierpnia 2016 r.),

w toku postępowania przygotowawczego, zarównoM. K., jak iM. S. (1), zgodnie i ze szczegółami opisywali sposób prowadzenia działalności gospodarczej przez(...) sp. z o.o., zgodnie wskazując m. in., że spółka zajmowała się sprzedażą peletu do Włoch, czy żeM. S. (1)zajmował się ustawianiem wO.linii do produkcji peletu ze słomy i trocin, oraz że wO.były organizowane przeładunki peletu (vide zeznania świadkaM. K., k. 378 akt sprawy, zeznania świadkaM. S. (1), k. 462 - 463 akt sprawy),

M. K.miał interes w zmianie złożonych zeznań z uwagi na jego osobiste zaangażowanie w sprawy(...) sp. z o.o., a w szczególności fakt, że toM. K.:



nakłaniałG. P.do złożenia w imieniu(...) sp. z o.o.wniosku o udzielenie kredytu na zakup samochodówF.iB.tak, aby on mógł z rzeczonych samochodów korzystać, podobnie jak korzystał z samochoduL. (...)(vide zeznania świadkaM. K., k. 379 akt sprawy, protokół rozprawy z dnia 22 marca 2016 r.),

znalazł nabywcę udziałów(...) sp. z o.o.należących doG. P.w istocie organizując sprzedaż udziałów jej,A. B.iM. S. (1), którzy nie czynili jakichkolwiek nawet ustaleń co do warunków sprzedaży (vide zeznania świadkaJ. A., k. 358-359 akt sprawy, k. 4-5 protokołu rozprawy z dnia 4 marca 2016 r,, zeznania świadkaK. K., k. 322 akt sprawy, zeznania świadkaK. S., k. 356 akt sprawy, k. 7-12 protokołu rozprawy z dnia 22 marca 2016 r.),

sprzedaż przezM. K.udziałów w kapitale zakładowym na rzeczA. B.była pozorna, a w istocie po sprzedaży udziałów toM. K.faktycznie wykonywał, za pośrednictwemA. B., prawa wynikające z tych udziałów, na co wskazuje w szczególności fakt, żeM. K.nakłaniałG. P.do złożenia w imieniu(...) sp. z o.o.wniosku o udzielenie kredytu na zakup samochodówF.iB.tak, aby on mógł z rzeczonych samochodów korzystać (k. 379 akt sprawy), uczestniczył w związku ze sprawami spółki w rozmowach z księgowymŁ. B.(vide zeznania świadkaŁ. B., k. 381 akt sprawy), zarównoA. B., jak iM. S. (1)byli w tym czasie pracownikamiM. K.(vide zeznania świadkaM. K., k. 6 protokołu rozprawy z dnia 22 marca 2016 r.),A. B.nic nie zapłaciłM. K.za fikcyjny zakup jego udziałów w spółce (vide zeznaniaA. B., k. 8 protokołu rozprawy z dnia 22 marca 2016 r.), toM. K.zorganizował sprzedaż udziałówG. P..A. B.iM. S. (1)na rzeczK. K., którzy nie czynili żadnych ustaleń w zakresie sprzedaży rzeczonych udziałów (vide k. 358-359 akt sprawy, k. 4-5 protokołu rozprawy z dnia 4 marca 2016 r., k. 322 akt sprawy, k. 356 akt sprawy, k. 7 - 12 protokołu rozprawy z dnia 22 marca 2016 r.),

zgodnie z załączonym do sprawy materiałem dowodowym, samochódL. (...)po dacie 11 czerwca 2013 r. był przetrzymywany na posesji świadkaJ. G., który jest powiązany zM. K.(vide zeznania świadkaJ. G., k. 3 protokołu rozprawy z dnia 04 marca 2016 r., k. 326 akt sprawy),

M. K.pozostaje w ostrym sporze zG. P.iR. P.,

⚫

A. B.nie zajmował się w istocie sprawami spółki i nie mógł posiadać wiedzy o prowadzonej przez(...) sp. z o.o.działalności gospodarczej, a nadto pozostawał przez cały czas w stosunku zależności wobecM. K.(vide zeznania świadkaM. K., zeznania świadkaA. B.,k. 7-11 protokołu rozprawy z dnia 22 marca 2016 r.),

d) dokonanie całkowicie dowolnej oceny zeznań świadkaŁ. B., którego Sąd uznał za osobę bezstronną i obiektywną, a który to świadek zeznał, że rzekomo nie prowadził(...) sp. z o.o., nie otrzymał żadnej dokumentacji(...) sp. z o.o.w postaci umów czy faktur VAT, a jedynie na podstawie ustnego porozumieniaŁ. B.miał składać w zakresie obsługi(...) sp. z o.o.tzw. „zerowe” deklaracje do Urzędu Skarbowego, i rzekomo to nie on miał przygotowywać dokumentację księgową załączoną do wniosku o zawarcie umowy kredytowej (vide k. 29, 35 uzasadnienia wyroku, zeznania świadkaŁ. B., k. 380-383 akt sprawy, k. 16 protokołu rozprawy z dnia 22 marca 2016 r., protokół rozprawy z dnia 21 czerwca 2016 r.), i w efekcie przyjęcie, żeR. P.iG. P.mieli świadomość i działali z zamiarem kierunkowym przedłożenia(...) Bank S.A.nierzetelnej dokumentacji finansowej w celu zawarcia przez(...) sp. z o.o.umowy kredytowej, podczas gdy jest to sprzeczne z materiałem dowodowym ocenianym zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami doświadczenia życiowego, a w szczególności z faktem, że:

⚫

Ł. B.zaprzeczył, że miałby przygotowywać powyższe dokumenty, to oczywistym jest, że miał interes prawny w tym, aby złożyć zeznania tej treści, gdyż w przeciwnym wypadku byłby narażony na odpowiedzialność karną i cywilnoprawną,

Ł. B., wbrew jego zeznaniom, prowadził(...) sp. z o.o.w okresie, kiedy składał „zerowe” deklaracje spółki, co w szczególności wynika z:



pisma(...) sp. z o.o.do Naczelnika Urzędu SkarbowegoW.P.-P.z dnia 24.10.2011 r., składanego imieniem(...) sp. z o.o.wraz z dowodem nadania listem poleconym, które jednoznacznie wskazuje, żeŁ. B.zajmował się sprawami księgowymi spółki,

faktury VAT (...)z dnia 25 stycznia 2012 r. wystawionej przez(...) sp. z o.o.na rzecz(...) sp. z o.o.na kwotę 1.230,00 zł za świadczenie usług księgowych, przy czym oczywistym jest, że faktura musiała zostać wystawiona za usługi już wykonane, a nie usługi, które rzekomo miały by zostać wykonane w przyszłości (por. w/w pismo(...) sp. z o.o.),

korespondencji elektronicznej w postaci maila przesłanego w dniu 18 września 2012 r. przez świadkaŁ. B.(adres(...)) do oskarżonegoR. P.(adresy e-mail:(...),(...)) wraz z załącznikami w postaci: rachunku zysków i strat sporządzonych za okres od 1.01.2011 do 31.12.2011 r., bilansu sporządzonego nadzień 31.12.2011 r., bilansu sporządzonego na dzień 30.06.2012 r., rachunku zysków i strat sporządzony na dzień 1.01.2011 do 30.06.2012 r., które to dokumenty miały posłużyć do złożenia wniosku o zawarcie umowy kredytu bankowego, przy czymŁ. B.potwierdził, że adres e-mail, z którego wysłano rzeczoną wiadomość należy do niego, a który nie potrafił logicznie wyjaśnić, dlaczego przywołana wyżej wiadomość została wysłana do PanaR. P.akurat z jego adresu,

z zeznań świadkówM. K.iM. S. (1)którzy zeznali, że(...)sp. z o.o, miała prowadzoną obsługę księgową (vide zeznania świadkaM. K., k. 378 akt sprawy, zeznania świadkaM. S. (1), k. 463 akt sprawy),

a z powyższych okoliczności jednoznacznie wynika, że toŁ. B.musiał przygotować dokumentację księgową stanowiącą podstawę do złożenia wniosku o zawarcie umowy kredytowej, której to dokumentacjiR. P.iG.D.-P.nie byli w stanie zweryfikować z uwagi na brak niezbędnych do tego wiadomości specjalnych,
e) ustalenie przez Sąd, iż nie sposób zgodnie z zasadami logiki uznać, iż oskarżona nie miała wiedzy o podrobieniu protokołu Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników(...) sp. z o.o.z dnia 6 kwietnia 2012 r. (vide k, 36 uzasadnienia wyroku), podczas gdy oskarżonaG. P.wskazywała na rozprawie, że protokół podpisała ona, a zebraniem reszty podpisów zajmował sięM. K., któregoA. B.iM. S. (2)byli pracownikami, podczas gdy toM. K.znalazł nabywcę na wszystkie udziały w kapitale zakładowym(...) sp. z o.o., zajął się organizacją sprzedaży udziałów i brał udział w wymienionej czynności,
f) całkowicie bezzasadne ustalenie przez Sąd, iż to na oskarżonejG. P.miał rzekomo spoczywać obowiązek poinformowania(...) Bank S.A.o wszelkich zmianach własnościowych w spółce i o uszkodzeniu pojazdu oraz o rzekomym oddaniu pojazdu osobom nieuprawnionym (vide k. 37 uzasadnienia wyroku), podczas gdy, o ile zgodnie z § 8 ust. 6 umowy kredytowej, kredytobiorca zobowiązał się do niezwłocznego informowania Banku o wszelkich istotnych z punktu widzenia umowy zmianach, w szczególności o zmianie adresu i/lub nazwy kredytobiorcy oraz zmianie osób reprezentujących kredytobiorcę (vide umowa kredytu nr(...)z dnia 18 kwietnia 2012 r.), to:

⚫

stroną umowy była(...) sp. z o.o., a nieG. P.,

sprzedaż udziałów spółki miała charakter zewnętrzny wobec spółki, której sytuacja w żaden sposób się przez to nie mogła zmienić, a zatem powyższa okoliczność nie była objęta przywołanym wyżej postanowieniem umownym,

G. P.w dniu 11 czerwca 2013 r. zrezygnowała skutecznie z pełnienia funkcji członka Zarządu Spółki (vide oświadczenie z dnia 11 kwietnia 2013 r., k. 284 akt sprawy), a zatem nie mogła składać już jakichkolwiek oświadczeń wobec spółki, a w tym samym dniu prezesem zarządu spółki zostałK. K.(vide Protokół Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 11 czerwca 2013 r., k. 311-313 akt sprawy), i to jemu przysługiwało uprawnienie, ale też i spoczywał na nim obowiązek, reprezentowania(...) sp. z o.o.,



ile zgodnie z § 6 ust. 2 umowy przeniesienia własności pojazdu z dnia 20 kwietnia 2012 r.(...) sp. z o.o.miała obowiązek powiadomić(...) Bank S.A.o utracie, uszkodzeniu lub zniszczeniu pojazdu (vide umowa przeniesienia własności pojazdu, k. 513,

517 akt sprawy), toG. P.w dniu 11 czerwca 2013 r. zrezygnowała skutecznie z pełnienia funkcji członka Zarządu Spółki (vide oświadczenie z dnia 11 kwietnia 2013 r., k. 284 akt sprawy), a zatem nie mogła składać już jakichkolwiek oświadczeń wobec spółki, a w tym samym dniu prezesem zarządu spółki zostałK. K.(vide Protokół Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 11 czerwca 2013 r., k. 311-313 akt sprawy), i to jemu przysługiwało uprawnienie, ale też i spoczywał na nim obowiązek, reprezentowania(...) sp. z o.o.,

g) ustalenie, że „(...) okoliczności związane z transakcją sprzedaży udziałów w spółce każą uznać, że jedynym jej celem było pozbycie się obciążonego kredytem i uszkodzonegoL., a spółka nie przedstawiała żadnej faktycznej wartości. Jak bowiem wynika z zeznań świadkaK. K., ten na całą transakcję nie przeznaczył ani złotówki (...)” (vide k. 37 uzasadnienia wyroku), podczas gdy faktowi uszkodzenia pojazdu przeczy:

⚫

treść Protokołu przekazania samochoduL. (...).(...)oraz dokumentacjiSpółki (...) sp. z o. o.z dnia 11 czerwca 2013 r. podpisanego przezK. K., z którego wynika, że samochód nie jest uszkodzony (vide Protokół przekazania samochoduL. (...). V10 oraz dokumentacjiSpółki (...) sp. z o. o.z dnia 11 czerwca 2013 r.), jak również,

zeznania świadkaJ. A.(zeznania świadkaJ. A., protokół rozprawy z dnia 22 marca 2016 r.), który zeznał, że samochód zepsuł się w czasie, gdy jechał nimK. K.iK. S.,

oczywistym jest, żeK. K.orazK. S.mieli interes w zeznaniu, że samochód był uszkodzony, skoro sami spowodowali uszkodzenie pojazdu,

zeznaniaK. K., szczególnie dotyczące zapłaty ceny sprzedaży za udziały w kapitale zakładowym(...) sp. z o.o., oceniane zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami doświadczenia życiowego są skrajnie niewiarygodne, a nadto sprzeczne z wyjaśnieniamiG. P.(vide wyjaśnieniaG. P., k. 301-306 akt sprawy) i zeznaniami świadkaM. S. (1)(vide zeznania świadkaM. S. (1), k. 463 akt sprawy), podobnie jak zeznaniaK. K., co do braku otrzymania ceny sprzedaży za sprzedaż przezeń udziałów na rzeczJ. P.była sprzeczna z zeznaniami złożonymi przezJ. P.(vide zeznania świadkaJ. P., k. 606 akt sprawy), tym bardziej, iż powyższe ustalenie Sądu pozostaje w opozycji do ustalenia Sądu poczynionego na k. 30 uzasadnienia wyroku,

h) ustalenie, że „(...) to oskarżony był (też) pomysłodawcą wzięcia kredytu na spółkę w celu zakupu przedmiotowegoL.(...) o czym świadczy treść zeznańM. W.(...)” (vide k. 39 uzasadnienia wyroku), podczas gdy toM. W., pośrednik finansowy związany umową zlecenia z pokrzywdzoną(...) Bank S.A.namówił oskarżonych, aby to(...) sp. z o.o.zawarła rzeczoną umowę i dokonała zakupu przedmiotowego samochodu, i który jednoznacznie zeznał, że „(...) była myśl, żeby to auto wziąć na osobę fizyczną. Nie pamiętam, czyja to była propozycja, ale ja próbowałem odwieść klienta od kredytu na osobę fizyczną, nie prowadzącą działalności (...) mniej możliwe było sfinansowanie przez bank (...)(...)z mojej strony była, za radą mojej manager, jak to będzie korzystniej dla wszystkich stron (...) ” (vide zeznania świadkaM. W., k. 09-10 protokołu rozprawy z dnia 4 marca 2016 r.),
2. zart. 170§1 pkt 2 i 5 KPKw zw. z 193§1 KPKpoprzez oddalenie przez sąd na rozprawie w dniu 2 grudnia 2016 r. wniosku o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu techniki i budowy maszyn i samochodów celem ustalenia wartościL. (...)w dacie jego sprzedaży przez(...) Bank S.A., mimo że(...) Bank S.A.w dniu 2 czerwca 2014 r. wszedł w posiadanieL. (...), które sprzedał w dniu 10 października 2014 r. za kwotę 125.000 zł netto, mimo braku faktycznej wyceny samochodu sporządzonej przez eksperta (vide protokół rozprawy z dnia 2 grudnia 2016 r.), podczas gdy faktyczna wysokość poniesionej przez Bank szkody, lub brak faktycznego pokrzywdzenia Banku, ma istotne znaczenie dla wymiaru kary ewentualnie orzeczonej wobecR. P.w niniejszej sprawie,
3. zart. 5§2 KPKw zw. zart. 92 KPKw zw. zart. 410 KPK, poprzez ustalenie, że:
a)R. P.oskarżony o czyn opisany w części dyspozytywnej wyroku, działał wspólnie i w porozumieniu zG. P.w zamiarze niewywiązania się z zaciąganego zobowiązania przez(...) sp. z o.o.o czym miał świadczyć szereg okoliczności (vide k. 34 - 39 uzasadnienia wyroku), podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego, ocenianego zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami doświadczenia życiowego, jednoznacznie wynika, że 1) toM. W., pośrednik finansowy związany umową zlecenia z pokrzywdzoną(...) Bank S.A.namówił oskarżonych, aby to(...) sp. z o.o.zawarła rzeczoną umowę i dokonała zakupu przedmiotowego samochodu, 2)(...) sp. z o.o.w celu zawarcia umowy kredytowej dokonała wpłaty własnej w wysokości 15 % wartości umowy kredytu, tj. ok. 150.000 zł, 3) w okresie, kiedyG. P.posiadała mandat członka Zarządu(...) sp. z o.o., tj. w okresie od 28 maja 2012 r. do 11 czerwca 2013 r., spółka zapłaciła na rzecz(...) Bank (...).raty kredytu w wysokości około 128.793,32 zł, 4) raty kredytowe były spłacane przez cały okres regularnie, 5) nabywca udziałów(...) sp. z o.o.będącej stroną zawartej umowy kredytowej,K. K., jak równieżJ. A.iK. S.byli osobami całkowicie niezależnymi odR. P.orazG. P., nie mieli z nimi żadnego związku, aK. K.udziały(...) sp. z o.o.kupił w celu prowadzenia działalności gospodarczej, 6)L. (...), które zostało zakupione za środki pochodzące z udzielonego kredytu, stanowiące jedyny majątek spółki i korzyść majątkową spółki uzyskaną dzięki udzielonemu kredytowi, zostało przekazane w dniu 11 czerwca 2013 r.K. K., a co za tym idzie,G. P.iR. P.nie uzyskali ostatecznie jakiejkolwiek korzyści z tytułu zawartej umowy kredytowej, 7) sprzedaż udziałów w kapitale zakładowym(...) sp. z o.o.zorganizowałM. K.,
b)R. P.miał dostarczyć(...) Bank S.A.bilanse zysków i strat poświadczające nieprawdę, mimo że podnoszono w toku postępowania, iżR. P.nie posiadał wiadomości specjalnych pozwalających na zweryfikowanie dostarczonej przez(...) sp. z o.o.dokumentacji finansowej, a która to dokumentacja musiała być sporządzona przez profesjonalistę i jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego została przesłanaR. P.przez świadkaŁ. B., który to świadekŁ. B., zgodnie z posiadanym przez siebie upoważnieniem, składał deklaracje podatkowe w imieniu(...) sp. z o.o.nienależycie wykonując zawartą umowę i składając zerowe deklaracje podatkowe w sytuacji, gdy spółka prowadziła działalność gospodarczą, co skutkowało koniecznością złożenia przezŁ. B.pisma do Naczelnika Urzędu SkarbowegoW.,
a więc dowody, którym Sąd dał wiarę stworzyły „lukę” w możliwości przyjęcia sprawstwa i winyR. P., tj. wątpliwości co do nastąpienia tego zdarzenia, natomiast Sąd tak powstałą „lukę”, wobec braku możliwości jej realnego usunięcia, przy braku w tym zakresie dowodów bezpośrednich, usunął w formie domniemania wystąpienia w/w zdarzenia, a więc rozstrzygnął powstałe wątpliwości na niekorzyść oskarżonego,
4. zart. 410 KPKw zw. zart. 424§1 KPKpoprzez sporządzenie pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku bez wyczerpującego uzasadnienia, pominięcie w uzasadnieniu wyroku wskazania faktów jakie Sąd I Instancji uznał za nie udowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i braku spójnego i logicznego uzasadnienia, dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych,
II. spowodowany licznymi i poważnymi uchybieniami natury procesowej błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na bezprawnym i nieuzasadnionym przyjęciu, żeR. P.miał w okresie od marca do kwietnia 2012 r. rzekomo doprowadzić(...) Bank S.A.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 497.000,00 zł poprzez rzekome wprowadzenie banku w błąd, co do sytuacji majątkowej(...) sp. z o.o., która w rzeczywistości uniemożliwiała spłacenie zobowiązania wynikającego z umowy kredytowej z dnia 18 kwietnia 2012 r. zaciągniętego na zakup samochoduL.poprzez przedłożenie stwierdzających nieprawdę rachunku zysków i strat z 2011 r. oraz bilansów, a w szczególności na wadliwym przyjęciu, że:

⚫

R. P.był świadomy, i obejmował swoim bezpośrednim i kierunkowym zamiarem przedłożenie przed zawarciem z(...) Bank S.A.umowy kredytowej dokumentacji finansowej potwierdzającej nieprawdę w celu zawarcia rzeczonej umowy,

R. P.doprowadził do zawarcia umowy kredytowej z dnia 18 kwietnia 2012 r. z bezpośrednim i kierunkowym zamiarem niewykonania w przyszłości rzeczonego zobowiązania, który to zamiar miał istnieć w dacie przedkładania Bankowi dokumentacji finansowej, jak również w dacie zawarcia umowy kredytowej w dniu 18 kwietnia 2012 r. i rozporządzenia mieniem przez(...) Bank S.A.na rzecz(...) sp. z o.o.,

oraz z daleko idącej ostrożności skarżący zarzucił:
III. rażącą niewspółmierność kary polegającą na orzeczeniu wobec oskarżonegoR. P.za dopuszczenie się zarzucanego mu czynu kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz orzeczenia wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego(...) Bank S.A.z/s wW.w wysokości 200.000 zł, mimo żeR. P.jest osobą nie karaną, po popełnieniu zarzucanego czynu nie dopuścił się żadnego przestępstwa, w okresie objętym zarzutami podejmował starania o regularne spłacanie kredytu zaciągniętego przez(...) sp. z o.o.na zakupL. (...), wobec realnej wartości samochodu w dacie jego sprzedaży przez(...) Bank S.A.przejęcie przez Bank samochodu spowodowało, że ewentualna szkoda Banku z tytułu zaniechania przezK. K.spłacania kredytu jest minimalna, o ile nie nieistniejąca.
W konkluzji apelujący wniósł o zmianę wyroku i odmienne orzeczenie co do istoty sprawy przez uniewinnienie oskarżonegoR. P.od popełnienia zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania albo o zmianę wyroku poprzez orzeczenie wobecR. P.kary pozbawienia wolności w dolnym wymiarze jej ustawowego zagrożenia z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
W uzupełnieniu apelacji (pismo z dnia 7 kwietnia 2017 r.), skarżący zarzucił dodatkowo naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.art. 46§1 KKpoprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że „uwzględniając pierwotną wysokość kredytu na zakupL. (...), pomniejszoną o wpłatę własną i płatności zrealizowane przez(...)w ramach rat kredytowych, a także powstałe wątpliwości, co do faktycznej wartości sprzedanego przez bank pojazdu, sąd uznał, że kwota 200.000 zł stanowić będzie odpowiednią wysokość orzeczonego obowiązku”, gdy sąd musi uwzględnić rozmiar pokrytej już szkody, w szczególności wartość wcześniej odzyskanego mienia.
Wymieniony wyrok zaskarżył także oskarżyciel publiczny, tj. Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia - Psie Pole, w części dotyczącej orzeczenia o karze, na niekorzyść oskarżonejG. P., zarzucając:

I
niewspółmierność kary orzeczonej wobec oskarżonejG. P., poprzez wymierzenie jej kary łącznej 2 lat pozbawienia, gdy sprzeciwia się temu prawidłowa ocena stopnia zawinienia, stopień społecznej szkodliwości przypisanych czynów, wysokość wyrządzonej szkody, a także cele zapobiegawczo - wychowawcze w stosunku do sprawcy.

II
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający wpływ na jego treść, polegający na wysnuciu z okoliczności dotyczących osoby oskarżonejG. P.i popełnionych przez nią czynów, mylnego wniosku, że uzasadniają one warunkowe zawieszenie wykonania na okres próby 4 lat, orzeczonej w pkt IV wyroku kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności, podczas gdy właściwa ich ocena, a w szczególności stopienia zawinienia, stopienia społecznej szkodliwości przypisanych czynów, wysokości wyrządzonej szkody oraz celów zapobiegawczo - wychowawcze w stosunku do sprawcy, jednoznacznie przemawiają przeciwko przyjęciu, że wobec oskarżonej zachodzi pozytywna prognoza kryminologiczna, a zastosowanie wymienionego środka jest wystarczające dla osiągnięcia celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa.

W konkluzji apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku, poprzez orzeczenie wobecG. P., na postawieart. 85 KKiart. 86 § 1 KKkary łącznej 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, a nadto uchylenie punktu V części dyspozytywnej wyroku, na podstawie którego warunkowo zawieszono wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 4 lata.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Wobec złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego tylko przez obrońców oskarżonych, na podstawieart. 457§2 KPKw zw. zart. 422 KPKuzasadnienie wyroku ograniczono do apelacji złożonej przez obrońcęR. P., gdyż obrońcaG. P.nie zaskarżył wyroku III K 319/15 Sądu Okręgowego we Wrocławiu.
Apelacja obrońcyR. P.jest bezzasadna. Zarzuty obrazy przepisów postępowania i błędu w ustaleniach faktycznych sformułowane zostały w całkowitym oderwaniu od oceny dowodów ujawnionych na rozprawie głównej i faktów ustalonych przez sąd pierwszej instancji na podstawie tych dowodów. Podnosząc zarzut obrazy przepisuart. 7 KPKw zw. zart. 2§2 KPKw zw. zart. 4 KPKw zw. zart. 410 KPKapelujący nie podaje powodów, dla których należy odrzucić dokonaną przez sąda quoocenę dowodów, ale przedstawia własną ocenę tych dowodów, budując wersję zdarzenia alternatywną wobec ustalonej przez sąd pierwszej instancji.
Według tej apelacji (punkty 1a i 1h), sąda quodowolnie ocenił dowody i w konsekwencji wadliwie ustalił, żeR. P.chciał zawrzeć umowę kredytową z zamiarem niewywiązania się z niej, gdyż toM. W.namówił oskarżonych do zawarcia umowy kredytowej w imieniu sp.(...)i kupna samochoduL.. Tymczasem wymieniony świadek jasno zeznał, że propozycja „wzięcia” kredytu wyszła odR. P., a on jedynie doradził mu, że korzystniejsze będzie zawarcie umowy przez spółkę, niż przez osobę fizyczną, gdyż wtedy jest prostsza procedura. Takie jest też ustalenie sądua quo(s. 4 uzasadnienia wyroku). Oceniając zeznaniaM. W.wymieniony sąd stwierdził, że „celem oskarżonegoR. P.było uzyskanie kredytu na przedmiotowe auto, aspółka (...)była jedynie narzędzie wykorzystanym w tym celu” (s. 25 uzasadnienia wyroku). Dalsze stwierdzenia i argumenty przedstawione w zarzucie obrazy przepisuart. 7 KPKtakże nie wskazują na wadliwość ustalenia, żeR. P.chciał zawrzeć umowę kredytową z zamiarem niewywiązania się z niej. Apelujący traci z pola widzenia, że jednym z warunków przypisania oskarżonemu popełnienia przestępstwa oszustwa zart. 286§1 KKjest wykazanie, że wprowadził on drugą osobę w błąd w celu doprowadzenia jej do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Sąd pierwszej instancji ustalił zaś, że oskarżonaG. P.działając wspólnie i w porozumieniu z mężemR. P., w imieniu sp.(...)złożyła wA.Bank wniosek o przyznanie spółce kredytu w wysokości 550.000 zł. na zakup samochodu markiL. (...), w którym podała, że głównymi odbiorcami produkowanego przez spółkę peletu są(...) SAposiadający 25% udział w sprzedaży, sp.E.posiadająca 45% udział w sprzedaży iElektrownia (...), posiadająca 30% udział w sprzedaży. Oskarżona podała również, że w 2012 r. sp.(...)zawarła siedem kontraktów o wartości 800.000 zł., a w 2011 r. cztery kontrakty o łącznej wartości 1.800.000 zł. Nie budzi zaś wątpliwości, że wymienione dane są nieprawdziwe, a ustalenie sądua quow tym względzie prawidłowe, jak również ustalenie, że do wniosku kredytowego oskarżona dołączyła uchwałę Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników sp.(...), na której znajdowały się podrobione podpisyA. B.iM. S. (1). Wątpliwości nie budzi ustalenie sądu, że decyzję o zawarciu zA.Bank umowy kredytowanej na zakup samochodu markiL. (...)oskarżonaD.–P.podjęła z mężemR. P.i współdziałała z nim w uzyskaniu tego kredytu. Z zeznańM. W.wynika wszak, że w sprawie udzielenia kredytu rozmowy prowadził z oskarżoną i oskarżonym. Spotkań było kilka i zawsze brali w nich udział oskarżonaD.–P.i oskarżonyR. P.. Były też spotkania z każdym z oskarżonych z osobna. Spotkania zR. P.miały „charakter czysto roboczy”. Dokumenty spółki dostarczyła oskarżona, choć „pewne ustalenia odbywały się z udziałem panaR.”. Oskarżona nie włączała się do negocjacji dotyczących warunków kredytowanych, za toR. P.„ostro negocjował” (zeznaniaM. W.k. 65-66 akt sądowych).
Okoliczność, że sp.(...)początkowo spłacała raty kredytu nie świadczy o zdekompletowaniu znamion typu czynu zabronionego zart. 286§1 KK, do których nie należy szkoda w mieniu osoby dokonującej rozporządzenia, ale niekorzystne rozporządzenie tym mieniem. Z punktu widzenia odpowiedzialności oskarżonych istotna jest zatem kwestia, czy bank udzieliłby im kredytu w wysokości 550.000 zł., gdyby oskarżeni podali prawdziwe informacje we wniosku kredytowym? Z prawidłowych ustaleń sądu pierwszej instancji wynika, że w takim wypadkuBank (...)nie udzieliłby rzeczonego kredytu. Tym samym, kredyt udzielonym oskarżonym (sp.(...)) był niekorzystny dla banku, gdyż znając prawdziwe dane i rzeczywistą sytuację spółki bank nie udzieliłby kredytu, albo udzielił kredytu odpowiednio go zabezpieczając.
Prawidłowe jest ustalenie sądu pierwszej instancji, żespółka (...)nie prowadziła działalności gospodarczej w zakresie wskazanym we wniosku o kredyt, co kwestionowane jest w zarzucie sformułowanym w punkcie „I. 1 b” apelacji obrońcyR. P.. Wskazane w tym punkcie apelacji dowody i okoliczności sprawy, w żadnym razie nie podważają przeprowadzonej przez sąda quooceny dowodów i dokonanych na ich podstawie ustaleń faktycznych (s. 26 – 30 uzasadnienia wyroku). Sąd uwzględnił wszystkie powołane w skardze dowody, a z apelacji nie wynika, z jakich powodów ocena tych dowodów uchybia dyrektywnie wyrażonej wart. 7 KPK. Wbrew twierdzeniom zawartym w apelacji, zeznaniaM. S. (1)i przedłożone przez oskarżonego faktury VAT nie dowodzą prowadzenia przez wymienioną spółkę działalności gospodarczej. Sąda quotrafnie ustalił powołując się na zeznaniaM. K., że kontrakty gospodarcze, w rzeczywistości zawarte zostały przezM. K.w imieniu sp.G.E.. W zamówieniach na towar, fakturach sprzedaży i innych dokumentach dotyczących sprzedaży biomasy doElektrowni (...), występuje nazwa sp.(...)tylko dlatego, że sp.G.E.posiadała ograniczenia ilościowe w sprzedaży biomasy i z tego powodu wymieniony produkt w ilościach przekraczających ograniczenia kontraktowane sprzedawała za pośrednictwem sp.(...), która po otrzymaniu zapłaty, przelewała te środki na rachunek sp.G.E..
Tak samo należy ocenić zarzut sformułowany w punkcie „I. 1 c” omawianej apelacji. Wskazywanie w apelacji dowodów, które sąda quorzekomo wadliwie ocenił, nie może osiągnąć zamierzonego skutku tak długo, dopóki nie wskaże się błędów, które popełnił sąd przy ocenie tych dowodów. Zamiast tego, w apelacji prezentuje się zaś subiektywną ocenę wskazanych tam dowodów, budując na tej podstawie alternatywną dla ustalonej przez sąd wersję zdarzenia, jako prawidłową. Tymczasem, jeszcze raz należy podkreślić, że sąd pierwszej instancji na rozprawie głównej ujawnił wszystkie podane w apelacji dowody, ocenił je zgodnie z dyrektywami wyrażonymi wart. 7 i 4 KPKi na tej podstawie ustalił fakty relewantne na rozstrzygnięcia o winie oskarżonych. Okoliczność, że apelujący odmiennie ocenia wymienione dowody, nie stanowi podstawy do zakwestionowania oceny dowodów przeprowadzonej przez sąd.
Dobitnym przykładem takiej postawy apelującego jest kwestionowanie w punkcie „I. 1 d” apelacji oceny zeznańŁ. B.. Z ustaleń sądu wynika, że wymieniony świadek „nie otrzymał żadnej dokumentacji w postaci umów, czy faktur VAT [dotyczących działalności sp.(...)]. Świadek podnosił, że już przy pierwszym spotkaniu oskarżeni tłumaczyli, odnosząc się do działalności sp.(...)że i tak w tej firmie nic się nie dzieje”. Jedynie na podstawie ustnego porozumieniaŁ. B.składał tzw. zerowe deklaracje VAT do Urzędu Skarbowego. Gdyby otrzymał jakiekolwiek dokumenty dotyczące działalności(...)musiałby je zaksięgować, co wykluczałoby możliwość wysyłania przez niego „zerowych” deklaracji VAT” (s. 29 uzasadnienia wyroku). Odnosząc się do faktury na kwotę 1230 zł. wystawionej na rzecz wymienionejspółki (...)podał, że na początku 2012 r. mógł wystawić taką fakturę, z czego nie wynika, że ta spółka przedstawiła mu jakiekolwiek dokumenty dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej (s. 30 uzasadnienia wyroku). Tymczasem w omawianej apelacji zarzuca się sądowi dokonanie dowolnej oceny zeznań wymienionego świadka, na co mają wskazywać dowody przedstawione w apelacji, które w całości sąd uwzględnił przy ocenie zeznań tego świadka. Pomimo, żeŁ. B.jasno i stanowczo zeznał, że nie otrzymał żadnych dokumentów potwierdzających obrót gospodarczy sp.(...)i osiągany z tego tytułu dochód oraz powód i okoliczności wystawienia faktury na 1230 zł., w apelacji twierdzi się, że zeznania tego świadka są niewiarygodne, gdyż jeżeli wystawił wymienioną fakturę, to znaczy, że zajmował się księgowością sp.(...), a tym samym musiał rozliczać dokumenty księgowe, z czego ma wynikać, że wymieniona spółka prowadziła działalność gospodarczą.
W ocenie sądu odwoławczego, bezzasadne są zarzuty sformułowane w punktach „1 e oraz 1 f” omawianej apelacji, gdyż prezentują wyłącznie subiektywną ocenę dowodów, w oderwaniu od oceny tych dowodów przeprowadzonej przez sąd pierwszej instancji. Na s. 36 i 37 uzasadnienia wyroku, sąda quowyjaśnił, dlaczego uznał za niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonej w zakresie dotyczącym braku wiedzy o podrobieniu uchwały Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników sp.(...)i obowiązku poinformowana banku o uszkodzeniu samochodu markiL.. Nawet, jeżeli wymieniony obowiązek spoczywał na spółce jako kredytobiorcy, to umowę kredytu oraz przewłaszczenia na bank tego samochodu podpisała oskarżona i zwykła lojalność wymagała powiadomienia banku o uszkodzeniu samochodu. Ignorujący dowody ujawnione na rozprawie głównej jest zarzut sformułowany w punktach „1 g” oraz „1 h” apelacji. Doświadczenie życiowe będące jednym z kryteriów oceny dowodów nakazuje uznać, że sąda quoprawidłowo ustalił, że celem sprzedaży udziałów w sp.(...)było pozbycie się obciążonego kredytem i uszkodzonego samochoduL.. Jeżeli wymieniona spółka nie prowadziła działalności gospodarczej i w związku z tym, nie osiągała dochodów, nie miała środków na spłatę rat kredytowych. W interesie oskarżonych leżało więc zbycie udziałów w spółce i przeniesienie obowiązku obsługi kredytu na nowych udziałowców w spółce. Dowody i stwierdzenia sformułowane w zarzucie „1 g” w żadnym razie nie podważają wymienionego ustalenia, tym bardziej, że opierają się na tezie, że samochódL.nie był uszkodzony. Przede wszystkim, nie podważają prawidłowego ustalenia, żeR. P.wprowadziłA.Bank w błąd, czym doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia kwotą udzielonego oskarżonemu kredytu.
Odnośnie do zarzutu sformułowanego w punkcie „1 h”, jeszcze raz należy powiedzieć, że niepodlegającym dyskusji faktem jest to, że pomysłodawcą pozyskania kredytu na zakup wymienionego samochodu był oskarżonyR. P.. Wymienionemu ustaleniu nie przeczy dowód z zeznańM. W.. Przeciwnie, wymieniony świadek potwierdził, że inicjatywa pozyskania kredytu na wymieniony cel pochodziła od oskarżonego, a on jedynie zasugerował, aby ten kredyt „wziąć” na spółkę, a nie na osobę fizyczną.
Bezzasadny jest zarzut obrazyart. 170§1 pkt 2 i 5 KPKw zw. zart. 193 KPK, sformułowany wpunkcie I.2omawianej apelacji. Uszkodzenie samochoduL.jest faktem, co do którego nie ma żadnej wątpliwości. Dowody wskazujące na to ustalenie, sąd omówił na s. 17, 37 i 45 uzasadnienia wyroku. Ustalenia, co do rodzaju i wysokości uszkodzeń w przedmiotowym samochodzie sąd oparł m.in. na ekspertyzie technicznej sporządzonej przez sp.D.. Ustalenie, co do ceny sprzedaży tego samochodu przez bank, sąd oparł na dowodzie z pisemnej informacji przedstawionej przezA.Bank. Zasadnie sąda quonie uwzględnił wniosku o powołanie biegłego, celem ustalenia wartości rzeczonego auta, co szczegółowo uzasadnił na rozprawie w dniu 2 grudnia 2016 r., tym bardziej, że od 10 października 2014 r. auto nie było już w posiadaniu banku.
Pozbawione racji są zarzuty obrazy przepisówart. 5§2, art. 92 KPK,art. 410 KPKiart. 424 pkt 1 KPK. Stanowczo należy stwierdzić, że sąda quo, stosownie do dyrektywny wyrażonej wart. 4 KPKuwzględnił okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonych, czemu dał wyraz w uzasadnieniu wyroku wskazując jakie fakty uznał za udowodnione i na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, stosownie doart. 424§1 pkt 1 KPK. Sąd pierwszej instancji nie miał też żadnych wątpliwości, co do ustaleń faktycznych. Tym bardziej nie wystąpiły wątpliwości, których nie dało się usunąć, co nakazywałoby zastosowanie przepisuart. 5§2 KPK. Natomiast wyrażone w apelacji wątpliwości obrońcy oskarżonego, co do kwestionowanych ustaleń, nie dają podstawy do zastosowania wymienionego przepisu. Bezzasadny jest zarzut obrazy przepisuart. 410 KPK, gdyż nie ma cienia wątpliwości, że podstawę wyroku stanowią dowody, które zostały ujawnione na rozprawie głównej. Zresztą w apelacji nie podano żadnych rzeczowych argumentów przemawiających za zasadnością podniesionego zarzutu, a zwłaszcza nie wskazano dowodów, na których sąd oparł swe ustaleniach, choć nie zostały one ujawnione na rozprawie głównej.
Bezzasadny jest zarzut błędu w ustaleniach faktach mających istotne znaczenie dla zaskarżonego wyroku. Podniesiony zarzut ma charakter polemiki z prawidłowymi ustaleniami sądua quoi nie dostarcza argumentów mogących podważyć tok rozumowania zaprezentowany w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, tym bardziej, że źródłem błędnych ustaleń jest rzekomo dowolna ocena kluczowych dowodów ujawnionych w sprawie. Stwierdzić więc należy, że sąd pierwszej instancji wnikliwie i prawidłowo rozważył wszystkie dowody i okoliczności ujawnione w toku rozprawy, na ich podstawie poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne oraz należycie wykazał winę oskarżonego w zakresie przypisanego mu przestępstwa. Materiał dowodowy oceniony został przez sąd pierwszej instancji wszechstronnie i obiektywnie, nie narusza granic swobodnej oceny i jest zgodny z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, co zostało wcześniej omówione.
Niezasadny jest zarzut obrazy przepisuart. 46§1 KK. Zważyć należy, że stosownie do wymienionego przepisu, w razie skazania sąd może orzec obowiązek naprawienia szkody w całości lub w części. W rozpoznawanej sprawie, sąd zasądził obowiązek naprawienia szkody w części ustalając, że od pierwotnej wysokości kredytu, a zatem kwoty 550.000 zł należy odjąć wpłatę własną w wysokości 82.500 zł. oraz płatności zrealizowane przez sp.(...)w wysokości 128.793,32 zł. oraz cenę sprzedaży samochoduL.uzyskaną przez bank w wysokości 125.000 zł. Daje to 213.706,68 zł., a zatem szkodę wyższą od zasądzonych 200.000 zł.
Częściowo zasadny jest zarzut rażącej niewspółmierności kary wymierzonej oskarżonemu.  Z treści zarzutu apelacyjnego wynika, że rażąca niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności, wynika stąd, że:

1
oskarżony nie był wcześniej karany,

2
po popełnieniu zarzuconego przestępstwa nie popełnił innych czynów karalnych,

3
spłacał raty kredytu,

4
szkoda banku jest nieznaczna, o ile w ogóle ma miejsce.

W orzecznictwie SN przyjmuje się, że rażąca niewspółmierność kary występuje wtedy, gdy orzeczona kara nie uwzględnia w należyty sposób stopnia społecznej szkodliwości przypisywanego czynu oraz nie realizuje wystarczająco celu kary, ze szczególnym uwzględnieniem celów zapobiegawczych i wychowawczych. Przesłanka rażącej niewspółmierności kary jest zatem spełniana tylko wtedy, gdy na podstawie ustalonych okoliczności sprawy, które powinny mieć decydujące znaczenie dla wymiaru kary, można przyjąć, że zachodzi wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną, a karą, która powinna zostać wymierzona w wyniku prawidłowego zastosowania dyrektyw wymiaru kary oraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo (por. wyr. SN z 11.04.1985 r., V KRN 178/85; wyr. SN z 26.06.2006 r., SNO 28,06; wyr. SN z 22.10.2007 r., SNO 75/07; wyr. SN z 30.06.2009 r., WA 19/09). O rażącej niewspółmierności kary należy mówić również w razie nieuwzględnienia przez sąd funkcji prewencyjnej i wychowawczej kary.
Wymiar kary wymierzonej oskarżonemuR. P.oraz oskarżonejG. P.za przypisane im przestępstwa limitowany jest stopniem winy. Zgodnie zart. 53§1 KKdolegliwość wymierzanej kary nie może przekroczyć stopnia winy przypisanej sprawcy przestępstwa. Wymieniona zasada jest bezwzględna. Zatem, inne cele kary, związane zwłaszcza z tzw. prewencją generalną (ogólną) oraz indywidualną (szczególną), nie mogą spowodować wykroczenia (wyjścia) sankcji karnej, poza granice wyznaczone stopniem winy (por. wyr. SA w Lublinie z 17.11.1999 r., II AKa 183/99, OSA 2000, z. 4, poz. 25). W tym znaczeniu przepisart. 53§1 KKustanawia nieprzekraczalną granicę dolegliwości kary (por.A.Zoll(red.) Kodeks karny. Komentarz. Część ogólna, Zakamycze 2004, s. 809).
W piśmiennictwie prawniczym przyjmuje się, że na stopień winy wpływają wszelkie okoliczności, które decydują o zakresie swobody sprawcy w wyborze i realizacji zachowania zgodnego z prawem, zwłaszcza:

1
możliwość rozpoznania faktycznego i społecznego znaczenia czynu, warunkowaną poziomem rozwoju intelektualnego, emocjonalnego i społecznego sprawcy, stanem wiedzy, doświadczenia, zdolnościami odbioru bodźców i informacji oraz ich analizy,

2
możliwości podjęcia decyzji zgodnego z prawem zachowania, co warunkowane jest normalną sytuacją motywacyjną, zdolnością przeciwstawiania się szczególnym naciskom motywacyjnym, umiejętnością dokonywania wyboru spośród wielu możliwych sposobów zachowań, odpornością na nacisk bodźców zewnętrznych (sytuacyjnych), poziomem przyswojenia reguł moralnych,

3
możliwość faktycznego sterowania swoim postępowaniem w wykonaniu podjętej decyzji (por.A.Zoll, tamże, s. 812).

W rozpoznawanej sprawie, sąda quowymierzając obojgu oskarżonym karę uwzględnił okoliczności, w jakich doszło do zdarzenia. Sąd ustalił, że oskarżeni (R. P.iG. P.) mieli wiedzę, co do sytuacji finansowej spółki i zdawali sobie sprawę, że przedłożone do wniosku kredytowego załączniki były sfałszowane i nie odzwierciedlały rzeczywistej sytuacji finansowej spółki. Oskarżeni są doświadczeni życiowo, z doświadczeniem w prowadzeniu działalności gospodarczej, poczytalni. Znajdowali się w normalnej sytuacji motywacyjnej i należało oczekiwać od nich zachowania zgodnego z prawem.
Wobec wymienionych okoliczności, których apelujący nie kwestionuje w skardze odwoławczej, sąd pierwszej instancji uznał, że „wina oskarżonego jest znaczna”. Wymienione ustalenie dotyczy obojga oskarżonych. Należy więc wyraźnie powiedzieć, że w niniejszej sprawie, apelujący nie kwestionuje ustalonych przez sąda quookoliczności, które miały wpływ na ustalenie stopnia jego winy. Wynika to z braku zarzutu dokonania przez sąd błędnych ustaleń faktycznych mających znaczenie dla ustalenia stopnia winy oskarżonego. Tym samym, ustalenie przez sąda quo, że wina oskarżonego jest znaczna, limituje wymiar kary, stosownie doart. 53§1 KK.
Z cytowanego przepisu wynika również, że wymierzając karę w granicach wyznaczonych stopniem winy, sąd obowiązany jest uwzględnić stopień społecznej szkodliwości czynu oraz wziąć pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do sprawcy, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, do czego sąd pierwszej instancji odniósł się stwierdzając, że „w świadomości oskarżonych kara powinna wzbudzić przekonanie o konieczności przestrzegania norm prawnych i wykształcenia krytycznego stosunku do popełnionego czynu”. Stosownie doart. 53§1 KKwymierzona sprawcy kara ma spełniać nie tylko cel zapobiegawczy, polegający na zapobieżeniu popełnienia przez sprawcę nowego przestępstwa, ale także cel wychowawczy, polegający na trwałej zmianie postawy sprawcy wobec wartości chronionych przez prawo oraz cel ogólny w postaci kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Według sądu pierwszej instancji, wymierzonaR. P.kara będzie zatem odstraszać, a więc oddziaływać na sferę emocjonalną potencjalnych sprawców przestępstw, a także – wzmacniać poczucie obowiązywania norm prawnych oraz wartości społecznych uporządkowanych w określonej hierarchii.
Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika zatem, że wymierzając oskarżonym karę pozbawienia wolności za przypisane im przestępstwa, sąd pierwszej instancji uwzględnił stopień ich winy i stopień społecznej szkodliwości przypisanych im czynów oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze. Z niezrozumiałych dla sądu odwoławczego względów, sąd pierwszej instancji zróżnicował jednak wymiar kary w stosunku do obojga oskarżonych, wymierzającR. P.karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, aG. P.karę łączną 2 lat pozbawienia wolności. Jeżeli karę pozbawienia wolności wymierzonąG. P.należy zaakceptować, jako zgodną z dyrektywami i zasadami jej wymiaru, to nie można tego powiedzieć o karze wymierzonej oskarżonemuR. P., choćby z tego względu, że zostało mu przypisane popełnienie jednego przestępstwa, gdy oskarżonejD.–P.dwóch przestępstw. Mając zatem na względzie ustalenie sądua quoo wyższym stopniu zawinienia oskarżonego niż oskarżonej, a także tzw. wewnętrzną sprawiedliwość wyroku, należało skorygować zaskarżony wyrok wobecR. P.poprzez obniżenie kary pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie III części rozstrzygającej do 2 lat.
Natomiast oskarżyciel publiczny w wywiedzionej apelacji trafnie podniósł, że sąda quobłędnie ustalił okoliczności uzasadniające warunkowe zawieszenie wykonania kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wobecG. P.. Podzielając ten zarzut i argumenty zawarte w apelacji oskarżyciela publicznego, sąd odwoławczy uchylił rozstrzygnięcie zawarte w punkcie V zaskarżonego wyroku o warunkowym zawieszeniu wykonania kary łącznej pozbawienia wolności.
Sąd odwoławczy nie podziela oceny prawnej zachowania oskarżonejG. P.zaproponowanej przez oskarżyciela publicznego i przyjętej przez sąd pierwszej instancji w postaci jednoczynowego (kumulatywnego) zbiegu przepisówart. 286§1 KKiart. 296§1 KK. Oszustwo nie stanowi bowiem zachowania, do którego dochodzi w związku z realizacją, choćby niewłaściwą, obowiązku lub uprawnienia. Nie można przyjąć, że np. obowiązkiem członka zarządu spółki handlowej jest powstrzymywanie się od wprowadzenia w błąd kontrahenta, czy innej osoby. Jeżeli więc osoba zajmująca się sprawami majątkowymi lub działalnością gospodarczą wyrządza szkodę podmiotowi, o którym mowa wart. 296§1 KKw związku z czynem, który nie jest związany z jej uprawnieniami lub obowiązkami, to takie zachowanie nie stanowi naruszenia tychże powinności, a zatem nie wypełnia znamion strony przedmiotowej typu czynu zart. 296§1 KK. Dlatego oszustwo dokonane przez osobę wymienioną wart. 296§1 KKnależy kwalifikować wyłącznie zart. 286§1 KK.
Należy mieć także na względzie, że oskarżona wprowadzając w błąd bank, nie działała w celu doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem sp.(...), aleA.Bank. Ponadto, następstwem zachowania oskarżonej (normatywnym skutkiem) nie jest powstanie szkody w mieniu sp.(...), ale przysporzenie majątkowe dla tej spółki w postaci środków pieniężnych pochodzących z kredytu i samochodu markiL.nabytego za te środki. Tym samym, oskarżona nie wypełniła ustawowych znamion typu czynu zart. 296§1 KK, co wyklucza możliwość kwalifikowania jej zachowania zart. 286§1 KKiart. 296§1 KKw zw. zart. 11§2 KK. Konsekwencją tego jest zmiana zaskarżonego wyroku wobec oskarżonejG. P.w sposób opisany w punkcie I wyroku sądu odwoławczego, dokonana na podstawieart. 440 KPK.
Mając na względzie wymienione okoliczności, orzeczono, jak na wstępie.
SSA Barbara Krameris SSA Jerzy Skorupka SSA Edyta Gajgał