Sąd Okręgowy w Lublinie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 423/16
Data wyroku: 2017-11-06 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

IV K 423/16

UZASADNIENIE
Po przeprowadzeniu przewodu sądowego Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:
co do oskarżonych:
Z. Z.jest bezdzietnym kawalerem. Nie posiada majątku i innych osób na utrzymaniu. Legitymuje się wykształceniem średnim. Posiada uprawnienia instruktora sportu, zatrudniony jest na umowę zlecenia wKlubie Sportowym (...)wŁ.w charakterze trenera, pozytywnie oceniany za zaangażowanie. Za osiągnięcia trenerskie powołany do kadry wojewódzkiej. Uczestniczy w akcjach charytatywnych. Leczył się odwykowo z uzależnienia od alkoholu i narkotyków, po zakończeniu terapii w styczniu 2016 r. utrzymuje abstynencję. Był dotychczas pięciokrotnie karany: za przestępstwa przeciwko mieniu, zdrowiu i życiu oraz bezpieczeństwu w komunikacji (dane o karalności: k.590-593, wywiad kuratora k. 381-381v, 615-616-641, dane co do osoby k.546, opinia(...)k.543, kwestionariusz leczenia uzależnienia k.355-367)
K. H.jest bezdzietnym kawalerem. Posiada wykształcenie średnie, z zawodu jest sprzedawcą. Utrzymuje się z prac dorywczych w ogrodnictwie, osiągając dochód w kwocie ok. 2 000 zł miesięcznie. Nie posiada majątku. W 2015 r. podjął leczenie depresji i uzależnienia od środków odurzających. Nie był dotychczas karany (dane o karalności k. 595, dane co do osoby k.546, kwestionariusz leczenia uzależnienia k.368-360)
A. K. (1)jest bezdzietnym kawalerem. Posiada wykształcenie gimnazjalne i pozostaje na utrzymaniu rodziców, nie posiada majątku. Nie był dotychczas karany (dane o karalności k.594, dane co do osoby k.546)
co do stanu faktycznego:
MieszkaniecM.W. J.urodził się (...)Utrzymywał bliskie kontakty koleżeńskie zZ. Z., w relacjach towarzyskich pozostawali także rodzice wymienionych, również zamieszkali wM..
(zeznaniaW. J.k. 30-31, 130-133,W. Z.k.568v-569,T. Z.k.584-585)
Jesienią 2012 r., podczas dożynek organizowanych na terenieM.,Z. Z.poczęstowałW. J.marihuaną, którą wspólnie z nim wypalił. Był to pierwszy kontaktW. J.ze środkami odurzającymi.
Przez okres kilku kolejnych miesięcy małoletni wówczasW. J.nie palił marihuany, aż do lata 2013 r., kiedy to kupił – także wM.- odZ. Z.0,5 grama tego środka odurzającego, który sam spalił. Uiścił za niegoZ. Z.20 zł.
W 2014 r., począwszy od lipca do października tego roku, jeszcze kilkukrotnieW. J.zakupił odZ. Z.wM.marihuanę o łącznej wadze 60 gram za łączną kwotę 1620 zł.
Ostatni razW. J.nabył wM.odZ. Z.marihuanę o wadze 2,5 grama za kwotę 80 zł w sierpniu 2015 r.
(zeznaniaW. J.k. 30-31, 130-133)
MieszkaniecS.gminyC.A. K. (1)w 2014 r. zasadził pięć krzaków konopi indyjskich w lesie w miejscowościA.województwa(...). Uprawę następnie zebrał i wysuszył liście wskazanych roślin, uzyskując ok 50 gram środka odurzającego w postaci marihuany.
W. N. (1)urodziła się (...)Zamieszkuje wK., gminyM.. W 2015 r. pozostawała w kontaktach towarzyskich zA. K. (1)iK. H..
Uzyskany z własnej uprawy środek odurzający w postaci marihuanyA. K. (1)przeznaczał na własny użytek, a także udostępniał go innym osobom, tjW. N. (1)i mieszkańcowiZ.S.gminyM.–J. G. (1). I tak w maju 2015 r. pięciokrotnie udzielił go na terenieK.W. N. (1), która go wypaliła. Następnie odpłatnie udzielał wskazany środek odurzającyJ. G. (1). W okresie pomiędzy lipcem a sierpniem wN.dziesięciokrotnie udzielił mu marihuany o łącznej wadze nie mniejszej niż 5 gram za kwotę nie mniejszą niż 250 zł oraz w tej samej miejscowości w październiku 2015 r. jednokrotnie udzielił mu marihuany o łącznej wadze 26 gram za kwotę 500 zł.
(wyjaśnieniaA. K. (1)k.66-67, 90-92, zeznaniaJ. G. (1)k. 46-47, 550v-551, zeznaniaW. N. (1)k.18-19)
K. H.w dniach 4 i 5 listopada 2015 r. poczęstował marihuanąW. N. (1), świętującą wówczas wM.swoje urodziny. Małoletnia spaliła tak uzyskaną odK. H.marihuanę.
(zeznaniaW. N. (1)k.140-142, 567, protokół przeszukania mieszkaniaW. J.k.6-8, protokół użycia testera k.9,10, opinia chemiczna k.212-214)
co do wyjaśnień oskarżonych:
Z. Z.nie przyznał się do zarzuconych mu czynów i wyjaśnił (k.547-548), iż był w tym czasie za granicą. W okresie zarzutu z pkt I był wS., gdzie pracował jako kierowca w hurtowni odzieży używanej Hurt-mix, a do kraju wrócił dopiero w grudniu przed świętami. W okresie zarzutu z pkt II był w Holandii, gdzie pracował w rzeźni od 24 maja do sierpnia, po czym po tygodniowym pobycie w domu wyjechał do Ząbek. W okresie zarzutu z pkt III był w Anglii, pracował przez kilka dni i pomagał siostrze w opiece nad dzieckiem, nie było go też w okresie zarzutu z pkt IV.W.miał trudną sytuację w domu i próbował go wspierać, zainteresować sportem. Nadto złożył wyjaśnienia w zakresie poprawnego funkcjonowania po opuszczeniu zakładu karnego, utrzymywania abstynencji, działalności społecznej na rzecz potrzebujących. Jest mu przykro, żeW.go pomówił, zapewni dlatego, że w kłótni powiedział m, że jego tata jest gejem. Utrzymuje abstynencję od 23 miesięcy (k.612).
K. H.zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i przed Sądem, nie przyznał się do zarzuconych mu czynów i wyjaśnił, iż poznałW. N. (1)na ognisku, a potem dopiero dowiedział się, ile ona ma lat. Była dziecinna. W dniu swoich urodzin 4 listopada 2015 r. chciała stanąć blisko pociągu, żeby go widzieć i słyszeć. Palili tytoń z melasą, mogła myśleć, że to marihuana, a poza tym ona może chcieć się na nim odegrać, bo nie chciał z nią mieć kontaktów (k. 255-258, 548-548v).
A. K. (1)w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do zarzuconych mu czynów i wyjaśnił (k.66-67, 90-92, 230-232), iż posiadał narkotyki z własnej hodowli – w 2014 r. posadził pięć krzaków konopi indyjskich wyrosło z nich pięć drzewek, ziarna kupił w internecie, liście wysuszył, mogło tego być 50 gram. Palił tą marihuanę razem z dziewczyną, tj.W. N. (1)- w maju 2015 r. częstował ją marihuaną pięciokrotnie, większość wypalił sam, a resztę sprzedałJ. G. (2)– tyle ile w postawionym mu w zarzucie. Na rozprawieA. K. (1)nie przyznał się do zarzuconych mu czynów, jednakże potwierdził uprzednio złożone wyjaśnienia (k.548v-549).
co do oceny dowodów:
WyjaśnieniaA. K. (1)dotyczące uprawiania i zbioru marihuany, a następnie udzielania jej innym osobom zasługują na przymiot wiarygodności. Znajdują bowiem potwierdzenie w zeznaniachJ. G. (1)(k.46-47, 550v-551), który konsekwentnie w postępowaniu przygotowawczym i przed Sądem potwierdził tę okoliczności oraz w zeznaniachW. N. (1)k.18-19, która wskazała nadto, iż po zapaleniu udzielonej jej marihuany czuła się pobudzona i śmiała.
Za niewiarygodne Sąd uznał natomiast wyjaśnieniaZ. Z.iK. H.w zakresie w jakim zaprzeczają oni popełnieniu zarzuconych mu czynów.
WyjaśnieniaZ. Z.w zakresie w jakim twierdzi on, iż w datach czynów przebywał za granicą nie zasługują na uwzględnienie.
Sąd po analizie dowodów bez wątpliwości obdarzył stojące w sprzeczności z tymi wyjaśnieniami zeznaniaW. J.k. 30-31, 130-133. Świadek ten znał osobiścieZ. Z.i logicznie ze wskazaniem dat oraz kwot, za które udzielono mu marihuanę, spójnie przytoczył w postępowaniu przygotowawczym poszczególne zdarzenia. Z opinii psychologicznej wynika (k.146-147), iż zdolnościW. J.do spostrzegania, zapamiętywania i odtwarzania spostrzeżeń są w pełni zachowane, a jego zeznania mają istotną wartość informacyjną i cechują się wysokim stopniem wiarygodności psychologicznej.
TwierdzeniaZ. Z.odnośnie pobytów za granicą w latach 2012-2015 znajdują wprawdzie odzwierciedlenie w zeznaniach jego rodziców (W. Z.k.568v-569,T. Z.k.584-585), to jednak stoją już w zasadniczej sprzeczności z zeznaniamiE. D.k.584, z których to wynika, że oskarżony przebywał wS.w 2012 r. od połowy sierpnia do połowy września oraz od początku października do świąt Bożego Narodzenia. ZeznaniaE. D.wskazują zatem, iż jesienią 2012 r.Z. Z.nie przebywał nieprzerwanie wS., co z kolei starali się dowieść rodzice oskarżonego i on sam. Brak jest podstaw do podważenia szczerości i tym samym wiarygodności zeznań niezainteresowanej wynikiem postępowaniaE. D., a tym samym twierdzeniaZ. Z.i jego rodziców w tym zakresie nie zasługują na wiarę, stanowiąc jedynie linię obrony oskarżonego. Charakterystyczne też, iż twierdzenia o pobytach za granicą w datach czynów oskarżony zaczął wysuwać dopiero w toku przewodu sądowego, zaś przesłuchiwany w toku śledztwa, po przedstawieniu mu zarzutów, nie podnosił wskazanych okoliczności, których - co logiczne - nie pominąłby, gdyby polegały na prawdzie.
ZeznaniaW. Z.k.568v-569 iT. Z.k.584-585 w zakresie dotyczącym kontaktów towarzyskich z rodzinąW. J.i nim samym zasługują natomiast na przymiot wiarygodności - nie były kwestionowane w toku postępowania i spójnie wynikają z relacji tych świadków.
W toku przewodu sądowego zeznania zmienił takżeW. J.(k.549v-550, 582-584) twierdząc, iż uprzednio jedynie pomówiłZ. Z., a faktycznie marihuanę uzyskał od innej osoby, a nadto iż w toku przesłuchania został uderzony przez policjanta, grożono mu pobiciem i umieszczeniem w schronisku, a nadto w części jego przesłuchania nie uczestniczyła jego matka. Sąd ważąc wskazane okoliczności uwzględnił treść opinii sądowo-psychologicznejW. J.k.597-600, z której wynika, iż w toku wypowiedzi tego świadka na rozprawie zaobserwowano niewerbalne oznaki napięcia i niepokoju, zamkniętą postawę i jedynie minimalny kontakt wzrokowy, a przy relacjach dotyczącychZ. Z.wzmożone oznaki lęku i napięcia. W ocenie biegłego zaobserwowane wskaźniki w postaci niespójności komunikatów werbalnych i niewerbalnych, brak spontanicznej ekspresji, nagłe i przerywane zanikanie ekspresji, brak wiarygodnej ekspresji na czole, spojrzenie skierowane w dół, postawa obronna i uboga mimika mogą wskazywać na nieszczerość wypowiedzi opiniowanego lub niechęć do ujawnienia wszystkich faktów. W tym zakresie Sąd uwzględnił także, iżW. J.rzekome nieprawidłowości podczas jego przesłuchania przed Policją podniósł dopiero po upływie 1,5 roku od jego przebiegu, a nieprawidłowości przebiegu tej czynności nie potwierdziła opinia psychologiczna wywołana w postępowaniu przygotowawczym.
Miarodajność przebiegu przesłuchania wynika nadto ze spójnych zeznańJ. B.k.581-582,M. N.k.611v-612,P. W.k.602-602v,M. G.k.603 iG. C.k.603-603v. Rzetelność wskazanych zeznań, wskazująca na prawidłowy przebieg przesłuchaniaW. J.na Policji, logicznie wynika z faktu złożenia przezW. J.tożsamych co do istoty zeznań przed prokuratorem, a także potwierdzona została dowodem z konfrontacjiA. K. (2)iJ. B.(k.581-582). Tym samym Sąd nie uznał miarodajności zeznańW. J.złożonych przed Sądem.
Sąd obdarzył wiarą zeznaniaW. N. (1)k.140-142, 567 dotyczące udzielania jej marihuany przezK. H.. Świadek spójnie zrelacjonowała te okoliczności w toku śledztwa i przed sądem, a miarodajność zeznań tego świadka potwierdzona została nadto opinią psychologiczną (k.179-180). Tym samym Sąd nie uznał za wiarogodne wyjaśnieńK. H., w których zaprzecza on wskazanym okolicznościom, a nadto jego twierdzeń, iż faktycznie palili tytoń z melasą, który świadek mogła pomylić z marihuaną. W tym zakresie Sąd uwzględnił, iżW. N. (2)wskazała, iż po udzielonej jej marihuanie była rozluźniona i melancholijna i jest przekonana, że paliła marihuanę, gdyż wcześniej paliła już zW. J..
Susz zabezpieczony uW. J.był niewątpliwie zielem konopi innym niż włókniste (protokół przeszukania mieszkaniaW. J.k.6-8, protokół użycia testera k.9,10, opinia chemiczna k.212-214), co tym samym uwiarygadnia miarodajność zeznańW. N. (1).
Do ustaleń faktycznych nie przyczyniły się natomiast zeznaniaD. P.k. 551, który nie miał wiedzy odnośnie okoliczności istotnych dla postępowania. Sąd w pełni obdarzył natomiast wiarą dowody nieosobowe, których fachowość i rzetelność nie była w toku procesu kwestionowana.

W zakresie oceny prawnej:

W zakresie czynu zarzuconegoZ. Z.w pkt I orazK. H.w pkt V Sąd uznał, iż wymienieni udzielając bezpłatnie małoletniemu środka odurzającego w postaci marihuany o nieustalonej wadze dopuścili się czynu zart. 58 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii( t.j. Dz. U. z 2017r. Poz. 783). Odpłatne udzielenie środka odurzającego małoletniemu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, zarzuconeZ. Z.wpkt II, III, IV, wyczerpało znamiona czynu zart. 59 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii( t.j. Dz. U. z 2017r. Poz. 783), przy czym w ramach czynu zarzuconego wpkt IIIZ. Z.przedmiotowego zachowania dopuścił się w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru –art. 12 kk.
Działanie polegające na uprawie konopi należy uznać za przestępstwo, wyczerpujące znamiona określone w przepisach art. 63 ust. 3 ustawy z 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Znamieniem tego przestępstwa jest "znaczna ilość" środków odurzających. W rozumieniu wskazanej ustawy jest to taka ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, która mogłaby jednorazowo zaspokoić potrzeby, co najmniej kilkudziesięciu osób uzależnionych.1.W judykaturze i orzecznictwie wyklarował się pogląd, iż jednostkowa dawka ziela konopi innych niż włókniste mieści się w przedziale pomiędzy 0,3 grama a 1 grama.2A. K. (1)uprawiał 5 roślin konopi innych niż włókniste, z których otrzymał 50 gram marihuany, a zatem znaczną ilość. Tym samym zakwalifikować należało czyn przypisanyA. K. (1)wpkt IXzart. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.
W zakresie czynów zarzuconychA. K. (1)wpkt VI, VIIi VIII Sąd zważył, iż oskarżony w ich ramach podejmował działania w bezpośredniej bliskości czasowej i z góry powziętego zamiaru (art. 12 kk). W ramach jedności motywacyjnej – udzielania (odpłatnego i nie) środka odurzającego, pochodzącego z jednego źródła. Uzasadnione jest zatem potraktowanie czynów zarzuconych mu wpkt VI-VIIIw kategoriach jednego czynu w rozumieniuart. 11 § kk, w ramach któregoA. K. (1)wypełnił znamionaart. 58 ust 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart 12 kk(w odniesieniu do małoletniejW. N. (1)) w zb. zart. 59 ust 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(w odniesieniu doJ. G. (3)w celu osiągnięcia korzyści majątkowej).

W zakresie kary:

Uwzględniając stopień winy oskarżonegoZ. Z., społecznej szkodliwości popełnionych przez niego czynów, nadto jego dotychczasową karalność oraz ilość udzielanego środka odurzającego, a także mając na uwadze dyrektywy prewencji szczególnej i ogólnej Sąd uznał za zasadne wymierzyć kary:

-

za czyn zpkt 1wyczerpujący dyspozycjęart. 58 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Z 2017 r. poz.783) – 6 miesięcy pozbawienia wolności;

za czyn zpkt 2wyczerpujący dyspozycjęart. 59 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. Z 2017 r. poz.783) przy zastosowaniu jej nadzwyczajnego złagodzenia na zasadzieart. 60 § 2 i § 6 pkt 2 kk– roku pozbawienia wolności oraz na zasadzieart. 45 § 1 kkprzepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z tego przestępstwa w w kwocie 20 zł;

za czyn zpkt 3wyczerpujący dyspozycjęart. 59 ust 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii( t.j. Dz. U. z 2017r. poz. 783) w zw. zart. 12 kkprzy zastosowaniu jej nadzwyczajnego złagodzenia na zasadzieart. 60 § 2 i § 6 pkt 2 kk– roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz na zasadzieart. 45 § 1 kkprzepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z tego przestępstwa w w kwocie 1620 zł;

za czyn zpkt 4wyczerpujący dyspozycjęart. 59 ust 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii( t.j. Dz. U. z 2017r. poz. 783) przy zastosowaniu jej nadzwyczajnego złagodzenia na zasadzieart. 60 § 2 i § 6 pkt 2 kk– roku pozbawienia wolności oraz na zasadzieart. 45 § 1 kkprzepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z tego przestępstwa w w kwocie 80 zł;

Kary te – biorąc pod uwagę okoliczności czynu i ich ciężar gatunkowy – są dosyć łagodne, aczkolwiek pozwalają stwierdzić, że ich wykonanie będzie stanowiło minimalną represję, która w przyszłości zapobiegnie powrotowiZ. Z.do przestępstwa.
Na podstawieart. 85 § 1 i 2 kkw zw. zart. 86 § 1 kktak orzeczone kary pozbawienia wolności należało połączyć. Mając na uwadze z jednej strony bliski związek czasowy poszczególnych czynów oraz fakt, że zostały one skierowane przeciwko tym samym dobrom prawnie chronionym, przyjmując zasadę asperacji, Sąd wymierzył oskarżonemu rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Zgodnie z treściąart.63 § 1 kkna poczet orzeczonej wobecZ. Z.kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności w niniejszej sprawie od 6.10.2016 r. godz. 8.00 do 5.04.2017 r. godz. 15.35.
Sąd zważył, iż wina i społeczna szkodliwość czynów przypisanych oskarżonymK. H.iA. K. (1)nie jest tak znaczna jak w przypadku czynów przypisanychZ. Z.. Nadto Sąd wziął pod uwagę dotychczasową niekaralność tych oskarżonych oraz w odniesieniu doA. K. (1)uwzględnił przyznanie się tego oskarżonego do winy i złożenie szczerych wyjaśnień.
Mając na uwadze powyższe, Sądy wymierzył kary:

-

K. H.za czyn z pkt V na mocy art.58 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 37a kk- roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym;

A. K. (1)za czyn w ramach zarzuconych w pkt VI, VII i VIII z art. 59 ust. 1 w zb. z art. 58 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 kkw zw. zart. 11 § 2 kkna podstawie art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 11 § 3 kkw zw. zart. 37b kk- 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę roku ograniczenia wolności obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym oraz na zasadzieart. 45 § 1 kkSąd zobligowany był orzec przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z tego przestępstwa w kwocie 750 zł;

A. K. (1)za czyn z pkt IX na mocy art.63 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 37a kk– grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 50 zł każda stawka.

Kary te są dosyć łagodne, aczkolwiek pozwalają stwierdzić, że ich wykonanie będzie stanowiło minimalną represję, która w przyszłości zapobiegnie powrotowiA. K. (1)iK. H.do przestępstwa.
Zgodnie z treściąart.63 § 1 kkna poczet orzeczonej wobecA. K. (1)kary pozbawienia wolności zaliczył okres zatrzymania w niniejszej sprawie od 17.11.2015 r. godz. 13.25 do 18.11.2015 r.
Z uwagi na sytuację materialno–finansową oskarżonych oraz wymiar orzeczonych względem nich kar Sąd uznał, że obciążanie ich kosztami procesu będzie bezcelowe i zbyt uciążliwe, i dlatego na zasadzieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych i opłat.
1wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 12 września 2013 roku, II AKa 141/13, LEX nr 1378751
2m.in. wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 18 marca 2013 roku, II AKa 22/10, KZS 2011/7-8/83