Sąd Rejonowy w Giżycku
V Zamiejscowy Wydział Karny w Węgorzewie
Sygnatura akt: V K 205/16
Data wyroku: 2017-07-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Lidia Merska
Słowa kluczowe: Przywłaszczenie
Podstawa prawna: art.284§2 kk
Teza: skazanie za przywłaszczenie rzeczy powierzonej

Sygn. akt V K 205/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 lipca 2017 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku w V Zamiejscowym Wydziale Karnym z siedzibą w Węgorzewie w składzie:

Przewodniczący – SSR Lidia Merska
Protokolant – st. sekr. sąd. Danuta Betlej
w obecności Prokuratora -------------------
oskarżycieli posiłkowychM. L.iP. L.
po rozpoznaniu w dniach 11 stycznia 2017r, 11 lipca 2017 r. na rozprawie
sprawyP. S. (1)
urodzonego (...)wW.
synaW. A.iM. J. z d. P.
oskarżonego o to, że: W okresie od 03 lutego 2013 r. do dnia 29 sierpnia 2013 r. w m.K.gm.P.dokonał przywłaszczenia mienia powierzonego w postaci jachtu żaglowego typu(...)wartości 39.000 zł na szkodę właściciela jachtuP. L.oraz jego użytkownikaM. L.,

tj. o czyn zart. 284 § 2 kk

1
OskarżonegoP. S. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 284§2 kkskazuje go na karę 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności.

2
Na podstawieart. 69§1 i 2 kkiart. 70§1kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza tytułem próby na okres 2 (dwa) lat.

3
Na podstawieart. 33§2kkw zw. zart. 33§1 i 3 kkskazuje oskarżonego na karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych, przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki dziennej równa jest kwocie 20 (dwadzieścia) złotych.

4
Na podstawieart. 230§2 kpkdowód rzeczowy w postaci łodzi żaglowej(...)o nazwie(...)wraz z całym wyposażeniem w postaci: żagli grota i foka, liny, fały i kontrfały, skrzynki narzędziowej, dwóch białych obijaczy, liny, piecyka, obijacza niebieskiego, kanistra na paliwo, bosaka, wiosła, kuchenki gazowej, wc chemicznego, materacy, artykułów kuchennych, naczyń szklanych, garnków, notesu czarnego z długopisem, artykułów spożywczych zwraca oskarżycielowi posiłkowemuM. L..

5
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.I. S.kwotę 1169,96 (jeden tysiąc sto sześćdziesiąt dziewięć 96/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu, a kwota ta zwiera stawkę podatku VAT oraz kwotę 334,32 (trzysta trzydzieści cztery 32/100) złotych tytułem zwrotu kosztów dojazdu.

6
Zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowegoM. L.kwotę 2.754 (dwa tysiące siedemset pięćdziesiąt cztery) złote tytułem zwrotu kosztów procesu oraz kwotę 1287,13 (jeden tysiąc dwieście osiemdziesiąt siedem 13/100) złotych tytułem zwrotu kosztów dojazdu pełnomocnika.

7
Zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowejP. L.kwotę 2214 (dwa tysiące dwieście czternaście) złote tytułem zwrotu kosztów procesu oraz kwotę 1287,13 (tysiąc dwieście osiemdziesiąt siedem 13/100) złotych tytułem zwrotu kosztów dojazdu pełnomocnika.

8
Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 380 (trzysta osiemdziesiąt) złotych tytułem opłaty i pozostałe koszty sądowe w kwocie 9502,35 (dziewięć tysięcy pięćset dwa 35/100) złotych.

Sygn. akt VK 205/16

UZASADNIENIE

P. S. (1)wspólnie z żonąD. S.zamieszkuje w miejscowościK.gm.P.. Wcześniej pozostawał w związku małżeńskim z matkąM. L.–G. S. (1), z którą się rozwiódł.
M. L.wspólnie z żonąP. L.i dziećmi do 2010r utrzymywali bliskie kontakty rodzinne z małżonkamiS., często bywali w ich domu, prowadzili wspólne interesy.M. L.iP. L.mieli zniesioną wspólność ustawową małżeńską od 2001 bądź 2002r, aktualnie są po rozwodzie, a w 2010r podzielili miedzy sobą majątek dorobkowy.
P. S. (1)prowadził renowacje różnych rzeczy np. motocykli, łodzi, motorówek, które wcześniej kupowałM. L., sprzedawałD. S., a później sprzedawali te rzeczy z zyskiem.

A. P. (1), mieszkaniecM.od 2008r, był właścicielem jachtu żaglowego typu(...)od 1989r. Łódź ta była przygotowana do żeglugi morskiej, więc musiał ją przerobić – maszt tak żeby można było go złożyć oraz wykonać miejsce do zamontowania silnika. Łódź ta nosiła nazwę(...), miała nadanynumer rejestracyjny (...)i nr(...). W roku 2005 albo 2006 łódź tę zakupił odA. P. (1)W. S., również mieszkaniecM.. Łódź ta była nietypowa jak naM., ponieważ była przeznaczona do podróży dalekomorskich, miała charakterystyczną linię oraz kolor – ecru, łódź była wówczas bez nazwy.
Latem 2008r roku na nabrzeżu jeziora wM.łódź tę zauważyłM. L., a ponieważ planował zakup łodzi, odnalazł właściciela –W. S.i zaproponował jej kupno, dał również zaliczkę. Przebywał naM.w towarzystwie kolegów, był to wyjazd motocyklowy, wspólnie z nim był m.in.M. B..M. L.korzystał wówczas z konta i karty bankomatowej żonyP. L.. Jego żona prowadziła w tamtym czasie dobrze prosperującą działalność gospodarczą, firma miała zdolność kredytową na poziomie kilkuset tysięcy złotych. Ostatecznie ustalono cenę zakupu na 18 tysięcy złotych, zaś transakcję finalizowałaP. L.. W dniu 30 sierpnia 2008rP. L.wspólnie z mężem przyjechała doM.kupić łódź, strony podpisały umowę –W. S.iP. L..
Po transakcji do państwaS.przyjechałP. S. (1), łódź była na wodzie. Łódź przewieziono do domuP. S. (1), a on zajął się jej remontem, przebudową, małżonkowieL.pozostawili u niego również wszystkie dokumenty łodzi – dowód rejestracyjny oraz dokumentacją techniczną i umowę. Łodzi po remoncie nadano nazwę(...).
Remont i renowację łodzi wykonywałP. S. (1), całość prac finansowaliM.iP. L.. Przelewy pieniędzy były wykonywane na konto należące doD. S., ponieważ w tym czasieP. S. (1)prowadził proces z byłą żonąG. S. (1)o alimenty i nie chciał wykazywać żadnych dochodów.
W roku 2010rP. L.w ramach podziału majątku z byłym mężem przekazała łódźM. L., małżonkowie postanowili się rozstać. O tej sytuacji był informowanyP. S. (1), na zachowanie męża żaliła mu się żonaP. L., chodziło o to, żeM. L.związał się z inną kobietą.
Na początku 2011rP. S. (1)zgłosił się doA. P. (1)(w dalszym ciągu figurował on jako właściciel w dowodzie rejestracyjnym łodzi) wraz z dokumentem – umową kupna sprzedaży łodzi, z podrobionym podpisem(...), z prośbą o wypełnienie brakujących danych mówiąc, iż nie może on zarejestrować łodzi. W tej umowie kupującym byłP. S. (1), a sprzedającyA. P. (1). Podpis ten nie był autentycznym podpisemA. P. (1), więc pomyślał on, żeW. S.sporządził umowę sprzedaży na jego nazwisko i podrobił jego podpis. ZaproponowałP. S. (1), że sporządzą oryginalną umowę z autentycznymi podpisami. Umowa nie miała daty jej sporządzenia, zaś zapisy dotyczące swoich danych osobowych oraz łodzi wypełniłA. P. (1).A. P. (1)nie skontaktował się zW. S.aby potwierdzić swoje przypuszczenia co do tego, że sprzedał on łódź posługując się jego danymi osobowymi, zaśP. S. (1)w jego obecności dokumentu fałszywej umowy nie zniszczył.
Pod koniec 2013rG. S. (2)– synP. S. (1)– poinformowałM. L., że jego łódź jest wystawiona do sprzedaży na portaluA.. W grudniu 2013r, państwoL.pojechali doW. S.z zapytaniem czy nie ma on egzemplarza umowy, którą zawarli kilka lat temu.W. S.powiedział, że minęło pięć lat od obowiązkowego przechowywania dokumentów i wyrzucił dokument. WówczasP. L.zaproponowała sporządzenie pisemnego oświadczenia odnośnie sprzedaży dla niej łodzi(...)w latach 2007 – 2008; oświadczenie to zostało sporządzone w dniu 27.12.2013r przezP. L.i podpisane przezW. S..

P. S. (1)w dniu 18.02.2013 złożył do Urzędu Skarbowego wG.deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych z daty wykonania czynności – 03.02.2013r – kupno jachtu żaglowego typ(...)nr rej. (...)rok produkcji 1989.
W dniu 29.08.2013rP. S. (1)sprzedał jacht typu(...)nr rej. (...)swojemu znajomemuJ. P.za kwotę 10.000zł, a ten z kolei w dniu 01.06.2014rK. W.za kwotę 20.000zł.K. W.zmienił nazwę łodzi na(...).
Informację o tym, że jacht jest wystawiony na portaluA.-M. L.przekazałP. Z.w 2014r, który dowiedział się iż jest konflikt miedzyP. S. (1)a jego pasierbem odnośnie własności łodzi. Przekazał tę informacjęK. W., ale ten zdecydował się na jej kupno. Cześć należności przekazałJ. P., a kolejne 10 tys. złP. S. (1)jak odbierał łódź z terenu jego nieruchomości.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: zeznań świadków –M. L.k. 1080v- 1082,P. L.k 1082 – 1083v,A. P. (1)k. 1083v – 1084v,W. S.k. 1084v – 1085,O. S.k. 1085v – 1086, ujawnionych w trybieart. 442§2 kpk-K. W.k. 1230,P. T.k. 1230,M. B.k. 1230,J. B.k. 1230,A. P. (2)k. 1230,M. T.k. 1230v,P. Z.k. 1230v,D. S.k. 1230v,K. Ć.k. 1230v,M. G. (2)k. 1230v,G. M.k. 1230v, oświadczenia k. 25, 26, umowy k. 29, oferty sprzedaży k. 3 – 11, umowy k. 30, 31 – 32, dokumentacji rejestracyjnej jachtu k. 21 – 23, kopii najmu stanowiska portowego k. 46 – 51, faktury k. 488, 489, informacje z US wG.wraz z deklaracją k. 193 – 195, faktury k. 252, 253, potwierdzenia transakcji k. 254, 255, a także częściowo na podstawie wyjaśnień oskarżonego k. 1081v.
OskarżonyP. S. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił iż to on kupił łódź z pomocąM. L., miał ją wyremontować, używać i później odsprzedaćM. L.. Transakcja kupna – sprzedaży łodzi wM.była za pieniądze oskarżonego i w jego imieniu. Ponieważ oskarżony nie lubił pisania i czytania umów, to nie był obecny przy zawarciu umowy. Wiedział kto był sprzedawcą łodzi, bo od niego później ją odbierał. Zauważyć należy jednak, że później kiedy sporządzał umowę na swoje dane osobowe nie udał się w to samo miejsce, tylko doA. P. (1), zamiast doW. S., od którego jak twierdzi łódź kupił. Oskarżony podał, iż dostał papier umowy podpisany przezP.i był przekonany że to ten mężczyzna, bo się sobie nie przedstawili. Biegła grafologS. J.wykluczyła by autorem podpisu(...)na k. 656 (fragmencie umowy, który miał otrzymać odM. L.oskarżony po sprzedaży łodzi w 2008r) mógł być:P. S. (1),D. S.,W. S.,J. S.,P. L.iM. L.(k. 895, 1202), a to z kolei świadczy o tym, że ten fragment dokumentu k. 656 złożonego przez oskarżonego wówczas nie powstał. Dodatkowo oskarżony wyjaśnił, iż w 2013r proponowałM. L.żeby od niego odkupił łódź, a gdy ten nie był zainteresowany postanowił ją sprzedać. Oskarżony twierdził, iż w 2013r udał się doA. P. (1), bo w umowie którą otrzymał w dniu transakcji nie było wszystkich danych sprzedającego pozwalających na przerejestrowanie łodzi. Tylko, że z zeznańA. P. (1)wynika, iż oskarżony zgłosił się do niego na początku 2011r, zatem dwa lata wcześniej. W tym czasie małżeństwoL.przeżywało kryzys, małżonkowie się rozstali i prowadzili podział majątku. Oskarżony zM. L.prowadził liczne interesy, polegały on również na zakupie różnych rzeczy, które następnie po remoncie były sprzedawane z zyskiem, tylko że w tych umowach nigdy nie figurowałP. S. (1)a jego żonaD. S.. Z zeznań żony oskarżonego –D. S.wynika, iż łódź kupił jej mąż, dysponowała umową gdzie kupującym był oskarżony a sprzedawcąA. P. (1). Taką umowę przekazał jej oskarżony po transakcji wM.. Tylko, że takiego dokumentu wówczas nie było, ponieważ umowę sprzedaży podpisałW. S.iP. L.. Świadek nie podała żadnej kwoty, którą wydałaby na remont łodzi ani nie dołączyła żadnego rachunku. Potwierdziła, że od 2010r zaczął się konflikt między oskarżonym aM. L., a dotyczył rozliczeń finansowych oraz wierności oskarżyciela posiłkowego wobec żony. Zaprzeczyła byM. L.finansował remont łodzi, zaś wskazała na rok 2013 jako czas gdy oskarżony pojechał doA. P. (1)aby uzupełnić umowę. Podała, że mąż wrócił zdenerwowany boW. S.podpisał się jakoA. P. (1). Te zeznania potwierdzają wersję oskarżonego, ale przeczą im inne dowodowy – zeznania świadkaA. P. (1)co do daty sporządzenia umowy z oskarżonym oraz opinia biegłej grafolog. Sąd ocenił zeznaniaD. S.jako niewiarygodne.
Sąd ocenił opinię biegłejS. J.jako wiarygodną, popartą wiedzą i doświadczeniem zawodowym.
Zauważyć należy, iż składając oświadczenie w Sądzie odnośnie stanu majątkowego w sprawie o alimenty w 2009r oskarżony nie wskazał, że jest właścicielem łodziJ., co wynika z zeznańP. L., która była świadkiem w tej sprawie k. 1071.
Oskarżony aby uwiarygodnić swoją wersję celowo udał się doA. P. (1)i doprowadził do podpisania oryginalnej umowy między nimi. ZarównoA. P. (1)jak i oskarżony złożyli autentyczne podpisy i nie można byłoby mieć zastrzeżeń do tego dokumentu, poza tym, że nie jest to odzwierciedlenie sytuacji faktycznej, nie przenosił prawa własności jachtu. Ponieważ umowę na zakup łodzi zA. P. (1)najpierw zawarłW. S., a później odW. S.łódź kupiłaP. L.. Oskarżony skorzystał z tego, że w dowodzie rejestracyjnym łodzi nie było wpisów innych właścicieli pozaA. P. (1), więc prostym rozwiązaniem było podpisanie umowy właśnie z nim tak, żeby było legalne przeniesienie prawa własności, uwiarygodnione autentyczną umową. Tylko, że takiej umowy w rzeczywistości nigdy nie było, boA. P. (1)sprzedał łódźW. S.(co również potwierdził świadekG. M., a jego zeznania Sąd ocenił jako wiarygodne, ponieważ zrelacjonował iż łódź przez pewien czas była zima na jego posesji w tartaku). Oskarżony zaaranżował zawarcie umowy zA. P. (1), tak aby legitymować się prawdziwymi dokumentami, później łódź zbył dla swojego znajomegoA. P. (2)a ten z koleiK. W.. Tylko, że oskarżonemu nigdy prawo własności do tej łodzi nie przysługiwało. Uwiarygodnieniem tej wersji służyło również zgłoszenie transakcji do US – deklaracji(...)z dnia 18.02.2013r k. 194 – podatek od czynności cywilnoprawnej, ale w treści zeznania nie jest wymieniony sprzedawca. Data wypełnienia deklaracji to 15.03.2013r – k. 195, data wykonania czynności – 03.02.2013r, zaś data złożenia do US to 18.02.2013r. Zatem oskarżony był przygotowany od kilku lat, żeby uwiarygodnić swoje czynności w zakresie zakupu łodzi przez niego. Po to przygotował umowę zA. P. (1)już w 2011r, zaś pozory jej legalności nadał w lutym 2013r, kiedy przedstawił ją w US wG.do uiszczenie podatku od czynności cywilnoprawnej – „kupno jachtu żaglowego Typu(...)nr rej. (...)rok produkcji 1989” – k. 194. Oskarżony w ten sposób wyeliminowałP. L.jako nabywcę łodzi odW. S.i tym samym stworzył pozory legalności transakcji zA. P. (1). Zaaranżował stworzenie autentycznej umowy, dopełnił formalności podatkowych, a następnie zbył łódź.
Z opinii biegłej grafologS. J.wynika, iż żadna z występujących w postępowaniu osób nie sporządziła zapisów widniejących na fragmencie umowy k. 656 poza kwotą „10 tysięcy złotych”. Zatem nikt, żaden ze świadków ani stron nie jest autorem widniejących tam treści, co z kolei potwierdza, iż dokument ten został spreparowany przez nieustaloną osobę, nie wiadomo na czyje polecenie, ale na pewno posługiwał się nim oskarżony w momencie gdy okazał goA. P. (1)i go nie zniszczył w jego obecności po tym, jak podpisali autentyczny dokument umowy kupna – sprzedaży.
Zwrócić należy uwagę, iż na k. 655 znajduje się umowa zawarta międzyD. S.aO. E.dotycząca sprzedaży motocyklaB. B., gdzie cenę sprzedaży wpisałM. L.(podobieństwo charakteru pisma z k. 655 i 656 jest oczywiste), a to z kolei potwierdza zeznaniaM. L.odnośnie tego, że prowadził interesy z oskarżonym.M. L.kupował np. motocykl, gdzie nabywcą byłaD. S., a później sprzedawcą, ale całość transakcji przeprowadzałP. S. (1)– dokumentacja wiadomości e-mail – k. 650 – 654. Poza tymM. L.był pełnomocnikiemP. S. (1)w transakcjach dotyczących nieruchomości k. 636 – 646.
Odnośnie zeznań świadkaA. P. (1), to zauważyć należy iż dowód osobisty, którego numer widnieje w umowie k. 29 został wydany w dniu 25.10.2010r (k. 1084), zatem dokument umowy sprzedaży jachtu zP. S. (1)mógł podpisać po tej dacie jak podał z pół roku później, a nie w 2009r. Natomiast w tej umowie jest data 03.02.2013r, taka jaka pasowała do wpisania oskarżonemu. Sąd ocenił zeznania świadka jako wiarygodne, świadek konsekwentnie przestawią tę samą wersję od początku postępowania w sprawie i nie jest zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy.
ŚwiadkowieW. S.iT. S.kategorycznie podali, że nabywcą łodzi byli małżonkowieL., nie pamiętali czy mąż czy żona, ale na pewno oni.T. S.podała, iż toP. L.pisała umowę odręcznie, była sporządzona w dwóch egzemplarzach. Tylko, że jeden z nich zniszczyłW. S., a drugi był w dyspozycji oskarżonegoP. S. (1)wraz z innymi dokumentami. Istnienie umowy kupna sprzedaży łodzi międzyW. S.a małżonkamiL.potwierdziła ich córka –O. S., która podała również iż widziała jakL.pływali łodzią po jeziorach. Zięć małżonkówS.–M. G. (2)- potwierdził, iż łódź sprzedali jakiemuś mężczyźnie prawdopodobnie w 2008r.W. S.nie podpisał umowy(...), co próbował dowodzić oskarżony. Biegła grafolog wykluczyła by ktokolwiek z nich był autorem tego podpisu oraz innych zapisów z fragmentu umowy złożonej przez oskarżonego k. 656. Okoliczność czy przy podpisywaniu umowy na terenie nieruchomości byłP. S. (1)sam czy z żoną nie ma żadnego znaczenia w sprawie, bo to nie oni byli stronami umowy. Na pewno zabrał łódź odW. S.oskarżony, przewiózł na swoja nieruchomość i zaczął remontować.
Niewątpliwie oskarżony dołożył wielu starań aby uwiarygodnić swoją wersję tzn. przejścia prawa własności łodzi na niego, po to zgłosił się doA. P. (1)już w 2011r (wiedział że małżeństwoL.się rozpada, więc zabezpieczał swoje roszczenia finansowe), ale datę zawarcia umowy wpisał na rok 2013, kiedy był już pewny żeM. L.iP. L.nie są razem, po to złożył do US deklaracje(...)i opłacił podatek od czynności cywilno-prawej – kupna łodzi. Umowy dotyczące cumowania łodzi w porcie też figurowały na jego dane osobowe, a wszystkie te czynności miały sprawiać wrażenie że to on jest właścicielem łodzi. Jak wynika z informacji k. 700(...)nie wymaga przedstawienia dokumentów potwierdzających własności łodzi, bazują jedynie na oświadczeniach osób zawierających umowy. Poza tym jachty żaglowe o długości kadłuba do 12 m używane wyłącznie do uprawienia sportu lub rekreacji nie podlegają obowiązkowi rejestracji śródlądowej. W tym zakresie zeznania składał równieżM. T., zarządca portu. Późniejsze rozporządzenie łodzią – sprzedażA. P. (3)tylko uwiarygodniała wersję oskarżonego. To oskarżony dysponował dowodem rejestracyjnym łodzi, gdzie właścicielem byłA. P. (1), a on przecież miał autentyczną umowę z tą osobą. Umowę, co do wiarygodności której nie może mieć nikt wątpliwości bo została sporządzona miedzy nimi. Tylko, że ta umowa nie potwierdza czynności prawnych między nimi, bo takich czynności faktycznie nie było. Zupełnie innych obraz przejścia prawa własności wynika z dokumentów. Przecież gdyby było tak, żeM. L.miałby podpisać umowę w imieniu oskarżonego, to on sam by tą umowę przedstawił, tym bardziej że nią dysponował.M. L.znalazł łódź, inną niż wszystkie, kupił ją z żoną dla rodziny bo chciał w ten sposób spędzać czas wolny. Ze zdjęć wynika, iż oskarżony włożył mnóstwo pracy w renowację łodzi, jej remont, ale nie oznacza to automatycznie, iż był jej właścicielem. Niewątpliwie oskarżonego iM. L.łączyły wspólne interesy, a sporządzane dokumenty – umowy kupna sprzedaży były w istocie pozorne, bo jako sprzedający figurowałaD. S., a faktycznie był toP. S. (1).R.między nimi były nieudokumentowane choćby dlatego, zeP. S. (1)zależało na niewykazywaniu dochodów.
Świadkowie –K. W.,J. P.są późniejszymi nabywcami łodzi, którą właścicielem wg przedstawionych im dokumentów był oskarżonyP. S. (1). Ich udział w tej sprawie jest tylko formalny, ponieważ nie mogli nabyć prawa własności rzeczy, skoro sprzedawcy –P. S. (1)nie przysługiwało prawo własności łodzi(...). Wytworzone przez oskarżonego pozory autentyczności dokumentów – najpierw umowa kupna zA. P. (1), późniejsza deklaracja podatkowa(...)miały posłużyć uwiarygodnieniu jego wersji, a nie rzeczywistemu przebiegowi transakcji kupna sprzedaży międzyP. L.aW. S.. Przecież gdyby miałoby być tak, że to oskarżony nabył łódź odW. S., to wystarczyłoby gdyby zgłosił się do niego i poprosił o wydanie umowy. Tylko, że oskarżony tę umowę miał i kupującym byłaP. L., a nie on.
Sąd oceniając zeznaniaK. W.miał na uwadze jego wcześniejsze skazania również za przestępstwa przeciwko mieniu oraz to, że mijała się z prawdą odnośnie tego, że nie widywał na tej konkretnej łodziM. L.. Przeczą temu zeznaniaM. L.jak iJ. B.. Zdaniem SąduK. W.kupując jacht odJ. P.zdawał sobie sprawę, że transakcja ta może dotyczyć jachtu należącego do jego znajomego, a mimo to nie zaniechał kupna. Również świadekP. Z.uprzedzał go, że mogą być wątpliwości co do własności łodzi, komu to prawo przysługuje k. 738v. NiewątpliwieK. W.jest osobą zainteresowaną rozstrzygnięciem sprawy, skoro do tej pory korzysta z zakupionej za kwotę 20 tys zł. łodzi – teraz o nazwie(...). Tylko, że późniejsze transakcje kupna - sprzedaży zJ. P.iK. W.zdaniem Sądu są bezskuteczne, nie przeniosły prawa własności łodzi, ponieważ to prawo oskarżonemuP. S. (1)w momencie jej zawarcie nie przysługiwało. Znamienne jest, iżJ. P.jest przyjacielem oskarżonego od około 40 lat, kupił łódź za 10 tys. zł, a ani razu jej nie użytkował, cały czas była na posesji oskarżonego. Kolejny właściciel toK. W., który ogłoszenie o sprzedaży znalazł na portaluA.który kupił ją za 20 tys. zł w dniu 01.06.2014r – przekazałJ. P.kwotę 10 tys. zł w obecnościP. S. (2), a koleją ratę przekazał już oskarżonemu przy odbiorze łodzi z jego posesji. Okoliczności zawarcia umowy wskazują, iż łódź cały czas była w dyspozycji oskarżonego, a nieJ. P.. Przy zmianie właścicielaJ. P.zarobił 10 tys. zł, które nie pamięta kiedy przekazał mu oskarżony.
Z faktur k. 252, 253 wynika iż 19.09.2009rP. L.w sklepie żeglarskim wM.zakupiła przedmioty do remontu łodzi i jej wyposażenia na kwotę ponad 8.500zł. Z potwierdzenia transakcji z dnia 13.04.2011r (k. 255) wynika, iżM. L.przelał na kontoD. S.kwotę 1100zł, tytułem „opłaty za wynajem miejsca w porcie”. Z potwierdzenia transakcji k. 254 wynika, iżM. L.na kontoD. S.przekazał w dniu 20.04.2012r kwotę 1760zł tytułem – „S.+ 500(...). Są to opłaty za cumownie łodzi w porcie wS.oraz koszty jej remontu. Należności przekazywane na kontoD. S., żony oskarżonego. Z dokumentacji fotograficznej k. 257 – 343 wynika, iż małżonkowieL.wspólnie z dziećmi i przyjaciółmi użytkowali tę łódź, pływali po jeziorach a relację z wakacji umieszczali również na portalu społecznościowym. Problemy finansoweP. L.zaczęły się kilka lat później, po zakupie łodzi k. 706 – 724. Wcześniej, jeszcze w 2008r firma prosperowała dobrze, skoro bank ocenił jej zdolność kredytową na 200.000zł i takiego kredytu jej udzielił k. 1064 – 1069, kolejnego na 150 tys. zł k. 1070,
ŚwiadekP. T.potwierdził, iż właścicielem łodzi(...)byłM. L., z którym pływał poM.właśnie tą łodzią. Potwierdził, iż remont i renowację przeprowadzałP. S. (1), zaś jego koszty ponosiłM. L.. Płacił również oskarżonemu za wykonywane prace. Opowiadał o tym, jak korzystali wspólnie z łodzi, a jego relacja jest w ocenie Sądu wiarygodna. Świadek opisał swoje spostrzeżenia, rozmowy i rozliczenia między stronami, w których uczestniczył.M. L.swobodnie dysponował łodzią, bo był jej właścicielem, a z faktu iż zimowana była w pomieszczeniach należących do oskarżonego, nie można wyprowadzić wniosku iż był on jej właścicielem.
ŚwiadekM. B.potwierdził okoliczności w jakichM. L.znalazł łódź, która należała wówczas doW. S.. Przebywał wM.razem zM. L.. Potwierdził, iż dał zadatek sprzedającemu i toM. L.był właścicielem jachtu, a naprawiał goP. S. (1). Nigdy nie było wątpliwości do kogo należy łódź. Są to relacje świadka zdaniem Sądu wiarygodne, potwierdzające zeznania oskarżyciela posiłkowego co do tego, w jakich okolicznościach znalazł jacht i jak doszło do transakcji, a także późniejszego użytkowania. Poza tym świadek nie jest spokrewniony z żadną ze stron, nie zależy mu na rozstrzygnięciu sprawy.
ŚwiadekJ. B.podał, że chyba w 2010r był przy wodowaniu jachtuM. L., który to jacht wcześniej naprawiał oskarżony. Potwierdził, iż pływał tą łodzią zM. L., widywał go również na szlakach naM., nie było wątpliwości iż właścicielem byłM. L.. Sąd ocenił te zeznania jako wiarygodne, ponieważ świadek nie jest zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy.
Sąd ocenił zeznania oskarżycieli posiłkowychM. L.iP. L.jako wiarygodne, ponieważ potwierdzają je inne dowody w sprawie – zeznania innych świadków, osób postronnych – braciB.,P. T., małżonkówS., ich córkiO.,P. Z.. Nie sposób przyjąć, by namówili wszystkich tych ludzi aby zeznawali na ich korzyść, aby składali fałszywe zeznania. Z zaświadczenia lekarskiego k. 1073 wynika, iż podjęte przezP. L.leczenie mogło mieć wpływ na jej pamięć choćby w zakresie tego, że przekazała mężowi jacht po tym jak się rozstali. Dołączone zdjęcia do akt obrazują zakres wykonanej pracy przezP. S. (1)ale również to, że z łodzi korzystali tylkoM. L.z rodziną i znajomymi. Niewątpliwie międzyM. L.a oskarżonymP. S. (1)istnieje konflikt co do rozliczeń finansowych z lat poprzednich, ale nie może on stanowić o tym że oskarżyciele posiłkowi składali fałszywe zeznania.
Reasumując przedstawione powyżej dowody należy stwierdzić, iż prowadzony proces jest procesem o ustalenie prawa własności łodziJ.ponieważ to ustalenie przesądza o odpowiedzialności karnej oskarżonego. Zdaniem Sądu oskarżonyP. S. (1)nie był właścicielem jachtu żaglowego(...)o nazwie początkowo(...)(k. 23), później(...)a w końcu(...). Oskarżony świadomie i celowo podjął szereg czynności aby uwiarygodnić swoje prawo własności, po to zgłosił się doA. P. (1)już w 2011r, w 2013r złożył deklarację(...)do US wG., a następnie sprzedał łódź przyjacielowiJ. P..
Przestępstwo określone wart. 284§2 kkjest przestępstwem indywidualnym, które może popełnić jedynie sprawca mający określone kwalifikacje, a mianowicie osoba, której powierzono cudzą rzecz ruchomą. Przestępstwo określone wart. 284§2 kkma charakter materialny. Do jego znamion należy skutek w postaci utraty przez właściciela (posiadacza) rzeczy ruchomej powierzonej sprawcy. Skutek stanowiący znamię sprzeniewierzenia powstaje w chwili rozporządzenia rzeczą przez sprawcę z wyłączeniem osoby uprawnionej, a więc gdy wola rozporządzenia rzeczą zostaje uzewnętrzniona poprzez zachowanie sprawcy. Skutek polegający na przywłaszczeniu rzeczy powierzonej powstaje w chwili rozporządzenia tą rzeczą jak własną przez sprawcę, nie zaś dopiero w momencie wystąpienia osoby powierzającej o zwrot powierzonej rzeczy. Powierzenie rzeczy ruchomej polega na przekazaniu władztwa nad rzeczą sprawcy, z zastrzeżeniem jej zwrotu właścicielowi (posiadaczowi) lub osobie posiadającej inne prawo do rzeczy. Powierzenie oznacza więc przeniesienie władztwa nad rzeczą z uprawnionego na sprawcę bez prawa rozporządzania nim jak swoją własnością, z jednoczesnym konkretnym oznaczeniem sposobu jego wykonywania przez osobę, której rzecz jest powierzana (por. J. Makarewicz, Kodeks karny z komentarzem, s. 456; O. Górniok (w:) System prawa karnego..., s. 413; W. Świda (w:) I. Andrejew, W. Świda, W. Wolter, Kodeks karny..., s. 617).
Rzecz ruchoma może zostać przekazana z jednoczesnym upoważnieniem sprawcy do czynienia z niej użytku (użyczenie lub wynajęcie rzeczy) lub bez takiego uprawnienia (np. oddanie w depozyt, zastaw) albo z poleceniem postępowania z rzeczą w określony przez przekazującego sposób (np. wręczenie pieniędzy z poleceniem wpłacenia ich na określone konto). Przestępstwo określone wart. 284§2 kknależy do kategorii tzw. przestępstw kierunkowych. Kodeks wymaga, aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym jest włączenie powierzonej rzeczy do majątku sprawcy lub postępowanie z nią jak z własną w inny sposób. Istotnym elementem strony podmiotowej sprzeniewierzenia nie jest sam fakt odmowy wydania rzeczy powierzonej, lecz powody niezwrócenia, a więc wola włączenia rzeczy do swojego majątku lub wola postępowania z nią jak z własną (wyrok SN z 14 stycznia 2003 r., II KKN 273/01, Prok. i Pr. 2003, nr 7-8, poz. 9).
Bezprawnie rozporządzenie cudzą rzeczą stanowi przywłaszczenie karalne na podstawieart. 284 k.k.tylko wówczas, gdy wskazuje na zamiar pozbawienia osoby uprawnionej własności tej rzeczy, bez żadnego tytułu i ekwiwalentu, w szczególności na zamiar uczynienia z niej swojej własności. Ten zamiar może urzeczywistniać się bądź w bezprawnym zatrzymaniu cudzej rzeczy na własność, np. przez odmowę zwrotu, zaprzeczenie otrzymania, zapewnienie o zwrocie, ukrywanie itp., bądź przekazanie tej rzeczy na własność osobie trzeciej (sprzedaż, zamiana, darowizna), bądź też na bezprawnym jej zużyciu, przerobieniu – wyrok SN z dnia 14.11.2014r sygn. akt IV KK 101/14; LEX 1567487.
Niewątpliwie oskarżonyP. S. (1)postąpił z jachtem Jaśmin tak jakby był jego właścicielem. Łódź została mu pozostawiona do remontu a później przechowywania zgodnie z jej przeznaczeniem, przy czym małżonkowieL.nie dali oskarżonemu prawa do rozporządzania rzeczą, a w szczególności zbycia.
Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego Sąd doszedł do przekonania, iż jest on znaczny. Oskarżony nie respektował prawa własności swojego pasierbaM. L.i jego żonyP. L.. Konflikt miedzy nimi trwa już kilku lat, a oskarżony wcześniej wiele lat współpracował zM. L., korzystał z jego pomocy, udzielał mu pełnomocnictwa do dokonywania transakcji finansowych. Oskarżony złożył ogłoszenie o sprzedaży na portalu internetowym, nie ukrywał swojego zamiaru zbycia rzeczy, do czego w końcu doprowadził. Najpierw sprzedał łódź bliskiemu znajomemu, a później pilotował jej dalszą sprzedaż.
Sąd wymierzył oskarżonemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, mając na względzie wartość przywłaszczonego mienia, a także okoliczności w jakich nim rozporządzał.
Wykonanie kary Sąd warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat. Zdaniem Sądu orzeczenia kary wraz z warunkowym zawieszeniem jej wykonania będzie wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów zapobiegawczych i wychowawczych kary i zapobiegnie powrotowi oskarżonego do przestępstwa. Oskarżony nie był dotychczas karany, jest osobą starszą i schorowaną, zatem orzekanie wobec niego kary bezwzględniej było by nadmiernie surowe, zaś kary ograniczenia wolności niecelowe ze względu na stan zdrowia. Sąd nie zastosował normyart. 4§1 kkponieważ wymiar kary oraz okres warunkowego zwieszenia jej wykonania nie uległ żadnej modyfikacji, którą należałoby stosować wobec oskarżonego. Zdaniem Sądu oskarżony dopuścił się popełnienia tego przestępstwa po to aby osiągnąć korzyść majątkową i taką osiągnął sprzedając jacht za 10 tys. zł.
Zgodnie zart. 230§2kpkSąd nakazał zwrócić oskarżycielowi posiłkowemuM. L.zwrot łodzi żaglowej, jako prawowitemu właścicielowi rzeczy.
Zgodnie z treściąart. 230 § 2 kpkzatrzymaną rzecz należy zwrócić osobie uprawnionej niezwłocznie po stwierdzeniu je zbędności dla postępowania karnego.K. W.nabywając łódź miał świadomość tego, iż są wątpliwości co do prawa własności, o czym uprzedzał go kolegaP. Z.. Mimo toK. W.zdecydował się na zakup, na własne ryzyko. Zatem nie sposób przyjąć, by działał w dobrej wierze i by mógł w dalszym ciągu dysponować rzeczą, co do której prawo własności mu nie przysługuje.
Wynagrodzenie należne obrońcy oskarżonego ustanowionego z urzędu wyliczono zgodnie ze stawkami przewidzianymi w§ 14 i § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. Nr 163, poz. 1348) – do spraw wszczętych przed 01.01.2016r stosować należy poprzednio obowiązujące przepisy - §21 rozporządzenia MS z dnia 22.10.2015r (Dz. U. z 05.11.2015r). Wysokość wynagrodzenia obejmuje należność za I instancję przy poprzednim rozpoznaniu sprawy oraz ponownym postępowaniu, powiększony o stawkę podatku VAT oraz zwrot kosztów dojazdu.
Zgodnie z treściąart. 627 kpkSąd zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowegoM. L.kwotę 2.754 zł tytułem zwrotu kosztów procesu oraz kwotę 1287.13 złotych tytułem zwrotu kosztów dojazdu pełnomocnika oraz na rzecz oskarżycielki posiłkowejP. L.kwotę 2214 zł tytułem zwrotu kosztów procesu oraz kwotę 1287,13 tytułem zwrotu kosztów dojazdu pełnomocnika. Należność ta uwzględnia postępowanie w I i II instancji, a zaznaczyć należy iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy pełnomocnik nie stawił się na rozprawę ani razu, tylko że poprzedni nakład pracy, ilość składanych wniosków dowodowych uzasadniała zastosowanie wyższej stawki przyznanego wynagrodzenia.
O kosztach sądowych orzeczono stosownie do treściart. 627 kpkiart. 2 ust. 1 pkt 3 oraz art. 3 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych( Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) Wysokość kosztów sądowych wynika z należności powstałych w toku postępowania przed I instancją przy pierwszym i drugim rozpoznaniu sprawy, a są to: opłaty za informacje z Krajowego Rejestru Karnego, zwrot kosztów dojazdu świadków, koszty opinii biegłej, ryczałt za doręczenie wezwań świadkom oraz zwrot należności z tytułu ustanowionego w sprawie obrońcy z urzędu.
W toku rozpoznania sprawy ustalono, iż majątek deklarowany przez oskarżonego jest znacznie mniejszy niż przez niego posiadany. Zdaniem Sądu oskarżony jest w stanie ponieść stosowne koszty postępowania.