Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 90/16
Data wyroku: 2017-10-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maria Sałacińska
Słowa kluczowe: Zasiłek macierzyński
Podstawa prawna: art. 85 Ustawy z 13.10.1988r. o systemie ubezpieczeń społecznych

Sygn. akt: VI U 90/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 października 2017 r.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi- Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSR Maria Sałacińska
Protokolant: protokolant sądowy Lena Siedlecka
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2017 r. wW.
sprawyM. S.( poprzednioC.)
przeciwko(...)
o odsetki
z odwołaniaM. S.(poprzednioC.) od decyzji(...)z dnia(...)znak:(...)
zmienia zaskarżoną decyzję(...)z dnia(...)znak:(...)w ten sposób, że przyznaje odwołującejM. S.(poprzednioC.) prawo do odsetek od wypłaconego zasiłku macierzyńskiego za okres od 24 października 2013 r. do 22 października 2014 r.
Sygn. akt VI U 90/16

UZASADNIENIE

M. S.(poprzednioC.), w dniu 29 stycznia 2016 roku, wniosła odwołanie decyzji(...)inspektorat wC.z dnia(...)znak:(...)odmawiającej wypłaty odsetek od wypłaconego dnia 12 stycznia 2016 roku:
- zasiłku macierzyńskiego za okres od 24 października 2013 roku do 22 października 2014 roku.
W uzasadnieniu odwołująca powołała się na prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 2 grudnia 2015 roku sygn. akt III AUa 1727/14, który zmienił decyzję(...)z dnia(...)nr(...)i orzekł, że odwołująca podlega dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu od dnia 1 sierpnia 2013r., co skutkuje przyznaniem jej zasiłku macierzyńskiego w wyższej niż wcześniej ustalono wysokości. Wobec powyższego zdaniem odwołującej się decyzja ZUS z dnia(...)(na mocy, której organ rentowy przyznał jej zasiłek macierzyński ustalony od podstawy wymiaru w wysokości 4.172,43 zł) była wadliwa wskutek błędu organu rentowego w wykładni zastosowanego prawa, co skutkuje odpowiedzialnością w postaci wypłaty odsetek od kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy ostatecznie ustaloną właściwą wysokością świadczenia.
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o oddalenie odwołania podnosząc, iż dokumentem niezbędnym do ustalenia uprawnień do wypłaty zasiłku macierzyńskiego w ustalonej wyższej wysokości był wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2015 roku. Organ rentowy podnosił, że wyrok ten jest wyjaśnieniem ostatniej okoliczności niezbędnej do dokonania dopłaty zasiłku macierzyńskiego. Wyrok wpłynął do Oddziału ZUS w dniu 14 grudnia 2014 roku, dopłata zasiłku nastąpiła 21 stycznia 2016 roku, a zatem w związku zart. 64 ust. 1 ustawy z dnia 25.06.1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa(tj. Dz. U. z 2014r., poz. 159 ze zm.) organ rentowy nie pozostawał w zwłoce , gdyż wypłata świadczenia powinna nastąpić nie później niż w ciągu 30 dni od daty złożenia niezbędnych dokumentów do stwierdzenia uprawnień. W związku z powyższym Zakład Ubezpieczeń Społecznych stwierdził, iż zgodnie zart. 85 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznychsą to okoliczności, za które nie ponanosi odpowiedzialności.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
M. S.(poprzednioC.), w dniu 19 lutego 2014 roku, odwołała się do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia(...)stwierdzającej, iż odwołująca podlega dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu od dnia 1 czerwca 2013 roku. W uzasadnieniu odwołująca się wniosła o zmianę decyzji poprzez ustalenie, że podlega dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu od dnia 1 sierpnia 2013r., a nie od 1 czerwca 2013r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, rozpatrując wskazane odwołanie, wyrokiem z dnia 24 lipca 2014 roku oddalił je w całości, w uzasadnieniu wskazał, że ubezpieczona jako osoba prowadząca działalność gospodarczą podlega ubezpieczeniu chorobowemu od dnia 1 czerwca 2013r., albowiem terminowo opłaciła składkę na ubezpieczenie. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie oparł swoje rozstrzygnięcie na dokumentach zawartych w aktach sprawy, aktach rentowych, zeznaniach ubezpieczonej w charakterze strony.
Powyższy wyrok ubezpieczona zaskarżyła apelacją w całości. Po rozpoznaniu sprawy, Sąd Apelacyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 2 grudnia 2015 roku zmienił zaskarżony wyrok i poprzedzającą go decyzję(...)z dnia(...)stwierdzając, żeM. C.jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą podlega dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu od 1 sierpnia 2013 roku.
(Dowód: odpis wyroku Sadu Okręgowego wraz uzasadnieniem k. 30 – 35, odpis wyroku Sądu Apelacyjnego wraz uzasadnieniem - akta rentowe)
Decyzją z dnia 30 grudnia 2015 roku,(...)stwierdził, że w związku z wyrokiem Sądu Apelacyjnego organ rentowy dokona dopłaty zasiłku macierzyńskiego za okres od 24 października 2013 roku do 22 października 2014 roku, dokując wypłaty wskazanych wyżej świadczeń bez odsetek w dniu 12 stycznia 2016r.
(Dowód: akta rentowe k. 44 i k. 46, zeznaniaM. S.poprzednioC.– protokół z rozprawy z dnia 19 lipca 2017 roku k. 70-71 verte)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach rozpoznawanej sprawy oraz w aktach organu rentowego oraz zeznań odwołującej się. Jako wiarygodne Sąd uznał dowody z dokumentów przedłożonych przez strony, w tym dokumentów zawartych w aktach rentowych, bowiem nie zostały one zakwestionowane przez żadną ze stron, zaś w toku postępowania nie ujawniły się żadne okoliczności podważające ich autentyczność, jak też prawdziwość stwierdzonych w nich faktów. Zeznania odwołującej sięM. S.(poprzednioC.) Sąd uznał za wiarygodne w całości, gdyż były one logiczne i nie budziły żadnych wątpliwości, ponadto zostały potwierdzone przez zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci dokumentów.

Sąd zważył, co następuje:
OdwołanieM. S.(poprzednioC.) zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 85 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych, jeżeli organ rentowy - w terminach przewidzianych w przepisach określających zasady przyznawania i wypłacania świadczeń pieniężnych z ubezpieczeń społecznych lub świadczeń zleconych do wypłaty na mocy odrębnych przepisów albo umów międzynarodowych - nie ustalił prawa do świadczenia lub nie wypłacił tego świadczenia, jest obowiązany do wypłaty odsetek od tego świadczenia w wysokości odsetek ustawowych określonych przepisami prawa cywilnego. Nie dotyczy to przypadku, gdy opóźnienie w przyznaniu lub wypłaceniu świadczenia jest następstwem okoliczności, za które organ nie ponosi odpowiedzialności.
Zagadnieniem, które należy rozważyć w przedmiotowej sprawie, jest wskazanie okoliczności, za które zakład nie ponosi odpowiedzialności. Sąd Najwyższy w swoich rozważaniach wielokrotnie podejmował wskazane zagadnienie. W wyroku z 25 stycznia 2005 r., I UK 159/04 (LEX nr 155928), przyjął, że w sytuacji, gdy możliwe było wydanie decyzji zgodnej z prawem, zwłaszcza w sytuacji gdy ubezpieczony wykazał wszystkie przesłanki świadczenia oznacza, że opóźnienie w spełnieniu świadczenia jest następstwem okoliczności, za które organ rentowy ponosi odpowiedzialność, choćby nie można mu było zarzucić niestaranności w wykładni i zastosowaniu prawa. Podobny pogląd Sąd Najwyższy wyraził w wyroku z dnia 7 lutego 2006 r., I UK 191/05 ( LEX nr 212654), w którym przyjął, że ze stanów faktycznych, powodujących wyłączenie odpowiedzialności organu rentowego, należy wyłączyć błąd obciążający organ rentowy.
Taka wykładnia omawianego artykułu, przyjęta została również w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2010 r., I UK 345/09 (LEX nr 987574) oraz wyroku z dnia 21 czerwca 2012 r., III UK 110/11 (LEX nr 1227452). W pierwszym z nich Sąd Najwyższy stwierdził, iż organ rentowy ponosi odpowiedzialność za odmowę przyznania świadczenia, jeżeli niezbędne okoliczności faktyczne uzasadniające nabycie prawa zostały ustalone w postępowaniu przed tym organem a odmowa przyznania świadczenia jest wynikiem błędu wykładni lub zastosowania prawa materialnego. W kolejnym wyroku Sąd Najwyższy skonstatował, iż organ rentowy musi zapłacić odsetki od nie przyznanego świadczenia, jeśli sąd przyznał prawo do niego na podstawie dokumentów znanych już zakładowi.
W przedmiotowej sprawie, mając na względzie stan faktyczny oraz wykładnięart. 85 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych, w ocenie Sądu,(...)Inspektorat wC.zobowiązany jest do wypłaty odsetek za opóźnienie w spełnieniu świadczenia.
Twierdzenia(...), że ostatnią okoliczność niezbędną do wydania decyzji przyznającej prawo do zasiłku wyjaśnił wyrok Sądu, a wypłata zasiłku nie nastąpiła z opóźnieniem, są bezzasadne.
Organ rentowy błędnie stał na stanowisku, że wypłacił świadczenie w terminie. W toku postępowania zostało wykazane, że ubezpieczonej wypłacono tylko część przysługującego jej zasiłku macierzyńskiego z powodu błędnej wykładni prawa przez organ rentowy, co zostało stwierdzone wyrokiem Sądu Apelacyjnego. Mając na uwadze powyższe rozważania, opóźnienie w spełnieniu świadczenia (wypłaty należnej części zasiłku macierzyńskiego) jest następstwem okoliczności, za które organ rentowy w tym wypadku ponosi odpowiedzialność.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie, zgodnie zart. 85 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych, nie zaszły okoliczności , za które Zakład nie ponosi odpowiedzialności. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, organ rentowy ponosi odpowiedzialność za odmowę przyznania świadczenia, gdy wszystkie okoliczności faktyczne uzasadniające nabycie prawa zostały ustalone w postępowaniu przed tym organem, a odmowa przyznania świadczenia jest wynikiem błędu w wykładni lub zastosowaniu prawa materialnego, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. W takiej sytuacji organ rentowy jest zobowiązany do zapłaty odsetek za opóźnienie wypłaty należnego świadczenia.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.