Sąd Rejonowy w Ostrołęce
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 460/17
Data wyroku: 2017-10-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Zabielska

Sygn. akt II K 460/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 października 2017 roku
Sąd Rejonowy w Ostrołęce w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący   SSR Jolanta Zabielska
Protokolant starszy sekretarz sadowy Mariola Kossakowska
po rozpoznaniu w dniu 30 października 2017 roku
sprawyR. G.
urodzonego (...)wG.
synaW.iW. z domu M.
oskarżonego o to, że:w dniu 14.05.2017r. około godz. 13.15 wO.naul. (...)kierował samochodem osobowym markiC.onr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości, przy stwierdzonej zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu z wynikami: I bad. 0,60 mg/l, II bad. 0,58 mg/l

tj. o czyn zart. 178 a § 1 kk

O R Z E K A :

1
w ramach zarzucanego aktem oskarżenia czynu uznaje oskarżonegoR. G.za winnego tego ,że w dniu 14 maja 2017 roku około godz. 13.15 wO.na placu targowiska miejskiego przyulicy (...)– w ruchu lądowym - kierował samochodem osobowym markiC.onr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości, przy stwierdzonej zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu z wynikami: I bad. 0,60 mg/l, II bad. 0,58 mg/l, to jest czynu określonego wart. 178a § 1 k.k.iza czyn ten na podstawieart. 178a § 1 k.k.skazuje go i wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

2
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego wpunkcie 1kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 2 (dwóch) lat;

3
na podstawieart. 72 § 1 pkt 1 k.k.zobowiązuje oskarżonego do informowania kuratora o przebiegu okresu próby w formie pisemnej raz na sześć miesięcy;

4
na podstawieart. 42 § 2 k.k.orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat;

5
na podstawieart. 63 § 4 k.k.zalicza na poczet orzeczonego zakazu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 14 maja 2017 roku

6
na podstawieart. 43 a § 2 k.k.orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 5.000,00 (pięć tysięcy) złotych;

7
zasądza ze Skarbu Państwa na rzecz adw.M. G.kwotę 516,60 złotych (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy w tym 23 % VAT) za obronę z urzędu

8
zwalnia oskarżonego z obowiązku uiszczenia kosztów postępowania, przejmując je na rachunek Skarbu państwa.

Sygn. akt II K 460/17

UZASADNIENIENa podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i ujawnionego w toku przewodu sądowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny:W dniu 14 maja 2017 roku, w niedzielęR. G.przebywał na terenie targowiska miejskiego znajdującego się wO.przyulicy (...). Około godziny 13.15 postanowił opuścić teren targowiska. Wsiadł do samochodu markiC.onumerze rejestracyjnym (...)kierując się w stronę wyjazdu. Chcąc wyjechać z placu targowiska, skręcając w lewo przodem swojego pojazdu uderzył w tył stojącej lekkiej przyczepki samochodowej typuR.Nr rej. (...)połączonej z samochodem markiP. (...)nr rej. (...)stanowiącej własnośćK. I.. Przyczepka stała na drodze wyjazdowej z placu targowego, przy krawężniku. Gdy synK. R.I.orazM. C. (1)stający nieopodal samochodów podeszli doR. G.czuli od niego woń alkoholu, bełkotliwie się wypowiadał, mężczyźni zabrali kluczki od pojazdu uniemożliwiając kierującemu dalszą jazdę. O powyższym fakcie została powiadomiona Komenda Miejska Policji wO.. Do przyjazdu policjiR. G.nie spożywał żadnych napojów. Przybyli na miejsce funkcjonariusze policji podaliR. G.badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu i okazało się, że jest on w stanie nietrzeźwości. W celu potwierdzenia badaniaR. G.doprowadzono do Komendy Miejskiej Policji wO.gdzie na urządzeniu stacjonarnym Alkometr A2.0 z aktualnym świadectwem wzorcowania poddano go dwukrotnie badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Badanie z godziny 1423wykazało 0,60 mg/l, z godziny 1440wykazało 0,58 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu.R. G.zatrzymano prawo jazdy.R. G.nie był karany sądownie. Biegli psychiatrzy nie stwierdzili u niego upośledzenia umysłowego, choroby psychicznej ani innego zakłócenia czynności(...). W chwili zdarzenia miał całkowicie zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem ( nie zachodzą warunkiart. 31 § 1 i 2 k.k.)Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o : wyjaśnienia oskarżonegoR. G.(k.28), zeznania świadków:R. I.(k. 203, 99v-100),M. C. (1)(k. 10, 100), notatkę urzędową (k. 1), protokół oględzin miejsca (k. 5), szkic (k. 6), protokoły oględzin rzeczy (k. 7, 8), protokoły z przebiegu badania stanu trzeźwości (k. 14, 16), świadectwo wzorcowania (k. 15), informację zK.(k. 30), informację z bazy(...)(k. 43), dokumenty złożone przez oskarżonego (k. 45-67, 69-70), opinię sądowo – psychiatryczną (k. 77-81).OskarżonyR. G.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Odmówił składania wyjaśnień , oświadczając, iż wyjaśnienia złoży w Sądzie. Na termin rozprawy w dniu 30 października 2017 roku oskarżony nie stawił się.Sąd zważył co następuje:Krótkie wyjaśnienia oskarżonego ograniczające się do przyznania się do popełnienia zarzucanego mu występku należy uznać za wiarygodne. Fakt kierowania przez oskarżonego pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości potwierdza zgromadzony w sprawie materiał dowodowy.Za wiarygodne Sąd uznał zeznania przesłuchanych w sprawie świadków – naocznych obserwatorów zdarzenia -R. I.iM. C. (1). Z zeznań świadków tych wynika, że pojazd którym kierował oskarżony markiC.koloru zielonego na placu targowiska miejskiego kierował się w stronę wyjazdu i na drodze wyjazdowej uderzył przodem w tył przyczepki samochodowej. Z zeznań świadków wynika, iż kierowca był sam w samochodzie, był nietrzeźwy, a do momentu przyjazdu policji nie spożywał żadnych napojów. Z zeznań świadkaM. C.wynika nadto, iż dwa tygodnie po zdarzeniu oskarżony będąc pod wpływem alkoholu przyszedł do niego i miał pretensje, że zadzwonił na policję.Notatka urzędowa sporządzona bezpośrednio po interwencji przez funkcjonariusza policji koresponduje z zeznaniami przesłuchanych w sprawie świadków jak i pozostałymi dowodami zebranymi w sprawie.Badania z przeprowadzonych badań na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wskazują, iż w chwili badań oskarżony był w stanie nietrzeźwości. Badanie alkometrem A2.0 /04 o nr fabrycznym(...)z aktualnym świadectwem wzorcowania wskazały , iż u oskarżonego stwierdzono 0,60 mg/l, 0,58 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu. W ocenie Sądu brak jakichkolwiek podstaw, aby kwestionować rzetelność i prawidłowość powyższych badań.Biegli psychiatrzy nie stwierdzili u niego upośledzenia umysłowego, choroby psychicznej ani innego zakłócenia czynności(...). W chwili zdarzenia miał całkowicie zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem(nie zachodzą warunkiart. 31 § 1 i 2 k.k.) . Opinia biegłych jest rzeczowa, jasna, sporządzona przez kompetentne osoby, posiadające specjalistyczną wiedzę.Pozostałe pozaosobowe dowody zebrane w sprawie nie budzą wątpliwości co do wiarygodności z rzeczywistym stanem rzeczy. Nie były w toku postępowania kwestionowane zez strony. Protokoły oględzin miejsca, protokoły oględzin rzeczy, szkic informacja z Krajowego Rejestru Karnego, informacja z bazy(...)zostały sporządzone przez kompetentne do tego organy, ich treść nie pozostawia wątpliwości co do prawdziwości zawartych w nich informacji. Złożona przez oskarżonego dokumentacja medyczna stanowi potwierdzenie tego, iżR. G.boryka się z problemami zdrowotnymi i osobistymi.Zgromadzony materiał dowodowy pozwala w ocenie Sądu przyjąć, że oskarżonyR. G.dniu 14 maja 2017r. około godz. 13.15 wO.na placu targowiska miejskiego przyulicy (...)– w ruchu lądowym - kierował samochodem osobowym markiC.onr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości, przy stwierdzonej zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu z wynikami: I bad. 0,60 mg/l, II bad. 0,58 mg/l, czyn jego wyczerpuje znamionaart. 178a § 1 k.k.Pomimo tego, że oskarżony spożywał wcześniej alkohol, zdecydował się na kierowanie pojazdem w ruchu lądowym, co wskazuje na to, że działał umyślnie w formie zamiaru bezpośredniego. Ruch lądowy nie ogranicza się on w szczególności do ruchu po drogach publicznych, lecz dotyczy wszelkich ogólnodostępnych i przeznaczonych do ruchu dróg, placów, stref, parkingów i ich części. Jak stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 5 grudnia 1995 roku (publ. w OSNKW 1996, z.3-4, poz. 19) „ruch lądowy ma miejsce wszędzie tam, gdzie odbywa się ruch pojazdów przeznaczonych lub przystosowanych do poruszania się po drogach i w związku z czym istnieje możliwość zagrożenia bezpieczeństwa dla tego ruchu, a zatem także poza drogami publicznymi, w miejscach dostępnych dla użytku szerszego niż indywidualnie oznaczony”.W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wina oskarżonego wątpliwości nie budzi. Zachowaniem swoim wyczerpał on całokształt ustawowych znamion czynu zabronionego określonego wart. 178 a § 1 kk, za które ustawodawca przewidział alternatywnie karę grzywny albo ograniczenia wolności , albo pozbawienia wolności do lat 2 (dwóch).Analizując zachowanie oskarżonego stwierdzić należy, iż oskarżony spożywając wcześniej alkohol zdawał sobie sprawę z tego, iż nie powinien kierować pojazdem mechanicznym, a mimo to dopuścił się takiego zachowania, umyślnie naruszając zasadę ruchu drogowego, tj. zasadę trzeźwości. Oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu z winy umyślnej. Spożywał alkohol i ignorując ten fakt podjął decyzję o kierowaniu pojazdem mechanicznym. Oskarżony był świadomy skutków spożywania alkoholu i bezsprzecznie musiał zdawać sobie sprawę z tego, iż spożywanie alkoholu upośledza funkcję układu nerwowego, zdolność postrzegania.Rozważając przez pryzmat dyrektyw zart. 53 k.k.kwestię wymiaru kary Sąd orzekł karę za przypisane oskarżonemu przestępstwo według swego uznania w granicach określonych ustawą, biorąc pod uwagę cele prewencji indywidualnej i generalnej, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu.Podkreślić w tym miejscu należy, iż prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości stanowi umyślne , świadome działanie i naruszenie jednej z najbardziej podstawowych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Prowadzenie jakiegokolwiek pojazdu wymaga przede wszystkim świetnej koordynacji wzrokowo – ruchowej, a ta niewątpliwie przez spożycie alkoholu jest zaburzona. Stan po spożyciu alkoholu lub stan nietrzeźwości stanowi jedną z podstawowych przyczyn wypadków w ruchu drogowym, w których zostają ranni lub giną inni użytkownicy drogi. Nie ulega wątpliwości, iż przestępstwa komunikacyjne popełnione zwłaszcza w stanie nietrzeźwości stanowią poważne zagrożenie społeczne.OskarżonyR. G.pogwałcił fundamentalną zasadą kierującego pojazdem mechanicznym jaką jest trzeźwość. Za przypisany czyn Sąd na podstawieart. 178 a § 1 kkwymierzył oskarżonemuR. G.karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary warunkowo zawieszając na okres próby 2 (dwóch) lat. Na podstawieart. 72 § 1 pkt 1 k.k.zobowiązano oskarżonego do informowania kuratora o przebiegu okresu próby w formie pisemnej raz na sześć miesięcy.Wymierzona oskarżonemu kara w ocenie Sądu jest adekwatna do stopnia zawinienia, jego społecznej szkodliwości. Jej dolegliwość nie przekracza stopnia winy. Sąd przekonany jest, że osiągnie cele zapobiegawcze i wychowawcze i będzie wystarczającym odstraszeniem od ponownego wejścia na drogę przestępstwa. Zdaniem Sądu orzeczona kara jest wystarczająca by oskarżony zrozumiał naganność swojego postępowania i nie wszedł ponownie w konflikt z prawem. Tak orzeczona kara jest słuszna i sprawiedliwa stanowiąc równocześnie stosowne zadośćuczynienie społecznemu poczuciu sprawiedliwości.W tym miejscu podkreślić należy, iż kara innego rodzaju, czy to grzywny, czy ograniczenia wolności w sytuacji finansowej, zdrowotnej oskarżonego byłaby nie do wykonania.W razie skazania za przestępstwo zart. 178 a § 1 kkSąd jest zobowiązany na podstawieart. 42 § 2 kk– orzec wobec sprawcy zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych lub pojazdów mechanicznych określonego rodzaju.Art. 42 § 2 k.k.nakazuje obligatoryjne orzekanie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na czas nie krótszy niż trzy lata.R.legis środka karnego - zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych polega bowiem na tym by osoby nie przestrzegające zasad bezpieczeństwa, zagrażające bezpieczeństwu ruchu, z ruchu tego wyłączyć. Jest to najskuteczniejszy sposób wzmożenia bezpieczeństwa, zmuszania naruszających zasady bezpieczeństwa do ich przestrzegania w przyszłości, przekonania wszystkich uczestników ruchu o potrzebie bezwzględnego podporządkowania się ustalonym zasadom ruchu (wyrok SN z dnia 24 kwietnia 1982 roku V KRN 106/82 OSNPG 1982 Nr 8, poz. 108).Na podstawieart. 42 § 2 kkSąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 (trzech) lat.Orzeczony zakaz uchroni innych uczestników ruchu drogowego przez realnym niebezpieczeństwem stwarzanym przez nieodpowiedzialnego kierowcę, jakim jest oskarżony. Oskarżony musi zdawać sobie sprawę, że picie alkoholu przez kierowcę uniemożliwia bezpieczna jazdę a ryzyko wypadku drogowego rośnie wraz ze wzrostem zawartości alkoholu w organizmie kierowcy. Powinno do oskarżonego dotrzeć, iż warunkiem uczestnictwa w ruchu drogowym jest nie tylko uprzednie nabycie umiejętności i uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, lecz przed wszystkim zachowanie trzeźwego umysłu. Oskarżony zdawał sobie sprawę , że wcześniej spożywał alkohol, zlekceważył zasady bezpieczeństwa, wsiadł za kierownicę pojazdu. Okoliczności te nakazują uznać stopień społecznej szkodliwości czynu i stopień winy za znaczne. Nie trzeba tłumaczyć jak wpływa spożyty alkohol na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych. Alkohol wzmaga senność, obniża zdolność kontroli własnego zachowania i poruszania się, pogorsza wzrok, występuje problem z dostrzeganiem szczegółów, świateł, znaków, pieszych i innych przeszkód. Nietrzeźwy kierowca posiada obniżoną samokontrolę , samokrytycyzm. Jego rażące lekceważące zachowanie uzasadnia pozbawienie oskarżonego możliwości uczestnictwa w ruchu drogowym jako zmotoryzowanego kierowcy.Ponieważ oskarżonemu zostało zatrzymane prawo jazdy, Sąd na podstawieart. 63 § 4 k.k.zaliczył na poczet orzeczonego zakazu okres zatrzymania prawa jazdy od 14 maja 2017 roku.Zgodnie z brzmieniemart. 43a § 2 k.k.w razie skazania sprawcy z przestępstwo określone wart. 178a § 1 k.k.Sąd orzeka świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5.000,00 (pięciu tysięcy) złotych. Wobec obligatoryjności orzekania powyższego świadczenia Sąd na podstawieart. 43 a § 2 k.k.orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 5.000,00 (pięciu tysięcy) złotych. Jest to szczególny środek karny, mający charakter dolegliwości finansowej. Świadczenie pieniężne – jak podkreśla się w doktrynie – jest środkiem karnym przekreślającym wrażenie nieponoszenia odpowiedzialności karnej, niebędącym formą naprawienia szkody, pełniącym funkcję związaną z potrzebą kształtowania świadomości prawnej.Analizując zgromadzony materiał dowodowy Sąd stwierdził, że czyn jakiego dopuścił się oskarżony o wysoki stopniu społecznej szkodliwości, co wyklucza możliwość warunkowego umorzenia postępowania.Z uwagi na sytuację finansową, majątkową oskarżonego Sąd zwolnił go z obowiązku uiszczenia kosztów postępowania przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.O kosztach za obronę z urzędu orzeczono w oparciu o § 17 ust. 2 pkt 3  rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.