Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 437/17
Data wyroku: 2017-06-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grzegorz Kiepura
Słowa kluczowe: Przestępstwa karnoskarbowe
Podstawa prawna: art. 57 § 1 kks

Sygnatura akt VI Ka 437/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia30 czerwca 2017r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Grzegorz Kiepura
Protokolant Natalia Skalik-Paś
po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017 r.
sprawyM. Ż.synaM.iE.
ur. (...)wK.
oskarżonego zart. 57§1 kks
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 20 lutego 2017 r. sygnatura akt IX W 1726/16
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpk,art. 636 § 1 kpkw zw. zart. 113 § 1 kks

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że w punkcie 1 na podstawieart. 57 § 2 kksodstępuje od wymierzenia oskarżonemu kary;

2
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.E. R.kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) obejmującą kwotę 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

4
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki poniesione w postępowaniu odwoławczym w kwocie 536,60 zł (pięćset trzydzieści sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) i wymierza mu opłatę za II instancję w kwocie 30 (trzydzieści) złotych.

VI Ka 437/17

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 20.02.2017 r.M. Ż.został uznany za winnego tego, że jako podatnik w okresie od 25.09.2014 do 26.06.2015 r. oraz w dniu 25.09.2015 r. wG., uporczywie zaniechał terminowego wpłacenia na rachunek(...)Urzędu Skarbowego wG., podatku od towarów i usług za miesiące: od sierpnia 2014 r. do maja 2015 r. oraz za sierpień 2015 r. w łącznej wysokości 16.807 zł, czym naruszyłart. 103 ust 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11.03.2004 r.,tj. wykroczenia skarbowego zart. 57 § 1 kksi za to na podstawieart. 57 § 1 kkswymierzono mu karę grzywny w wysokości 1.000 zł.
Na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturzezarządzono od Skarbu Państwana rzecz adwokatE. R.kwotę 1.328,40 zł tytułem wynagrodzeniaza pomoc prawną udzieloną oskarżonemu z urzędu.
Na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 113 § 1 kksiart. 3 ust. 1 ustawyz dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychzasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki w kwocie 1.398,40 zł. oraz opłatę w kwocie 100 zł.
Apelacja od tego wyroku wywiodła obrońca oskarżonego, która zaskarżyła orzeczeniew całości zarzucając mu:
1) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, polegającyna uznaniu, że oskarżony uporczywie nie wpłacał podatku w terminie, podczasgdy z materiału dowodowego wynika, że działanie oskarżonego nie było nacechowane złą wolą oraz uznaniu, że oskarżony znajdował się w dobrej sytuacji materialnej, a także chciał popełnić wykroczenie, podczas gdy zgromadzony materiał dowody nie pozwala na uznanie powyższych twierdzeń za zgodne ze stanem rzeczywistym;
2) obrazę przepisów postępowania, a toart. 173 § 2 kkspoprzez prowadzenie postępowania podczas nieobecności oskarżonego w sytuacji, gdy wina sprawcyoraz okoliczności popełnionego czynu budzą wątpliwości;
W oparciu o podniesione zarzuty obrońca wniosła o zmianę zaskarżonego wyrokui uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie wyrokui przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Apelacja nie była zasadna. Wbrew jej wywodom sąd rejonowy nie naruszył przepisów postępowania ani nie popełnił błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku.
Odpowiedzialności za wykroczenie skarbowe zart. 57 § 1 kkspodlega podatnik,który uporczywie nie wpłaca w terminie podatku.
Zgodnie zart. 103 ust. 1 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usługpodatnicy oraz podmioty wymienione wart. 108są obowiązani bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczenia i wpłacenia podatku za okresy miesiąca w terminiedo 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy,na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniemart. 2 – 4 oraz art. 33 i 33 b(Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054).
Bezspornym było, żeM. Ż., jako podatnik, w okresie od 25.09.2014do 25.06.2015 r. oraz w dniu 25.09.2015 r. nie wpłacał w terminie na rachunek organu podatkowego podatku od towarów i usług – za sierpień 2014 r. w kwocie 415 zł, za wrzesień 2014 r. w kwocie 555 zł, za październik 2014 r. w kwocie 931 zł, za listopad 2014 r.w kwocie 687 zł, za grudzień 2014 r. w kwocie 10.117 zł, za styczeń 2015 r. w kwocie 848 zł, za luty 2015 r. w kwocie 751 zł, za marzec 2015 r. w kwocie 1.017 zł, za kwiecień 2015 r.w kwocie 799 zł, za maj 2015 r. w kwocie 569 zł i za sierpień 2015 r. w kwocie 119 zł. Opóźnienia w terminie płatności wynosiły od kilku dni do kilu tygodni (k.6-16,k.47).
Cykliczność i powtarzalność nieterminowego wpłacania podatku przez oskarżonego świadczy o tym, że jego zachowanie cechowała, „uporczywość” w rozumieniuart. 57 § 1 kks. Nie można uznać za usprawiedliwiające opóźnienie w regulowaniu podatku niezgromadzenia przez podatnika na czas środków finansowych na pokrycie podatku w terminie.Chodzi bowiem o brak środków na sam podatek, który reguluje się „od czegoś” (dochodu, czynności), w sytuacji, gdy istniały środki finansowe na tę transakcję, która jest podstawą oprocentowania. Zła wola podatnika polega na tym ,że gromadzi on środki nie same czynności polegające opodatkowaniu, a nie interesuje się potrzebą ich posiadania takżena podatek od tych czynności, ani nie podejmuje prób skorzystaniaz dopuszczalnych ulg przy czasowym braku środków np. z rozłożenia podatku na ratyczy odroczenia jego płatności (por.Kodeks karny– Komentarz, T. Grzegorczyk LEX 2009). Skoro zatem oskarżony przez wiele miesięcy nie płacił w ustawowym terminie podatków,ani nie występowało do organu podatkowego – w trybie ordynacji podatkowej – o rozłożenie podatku na raty bądź odroczenie terminu jego płatności, to sąd rejonowy słusznie uznał,że postępowanie oskarżonego nacechowane było złą wolą, a w konsekwencji wina sprawcyi okoliczności popełnienia przez niego czynu zabronionego nie budziły wątpliwości.Ustalenie to było możliwe na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, bez potrzeby przesłuchiwania oskarżonego.
W sytuacji zatem, gdy pomimo podejmowanych prób, nie udało się ustalić miejsca zamieszkania lub pobytu oskarżonego w kraju (k.26,k.30,k.35,k.36) zasadne było prowadzenie postępowania podczas nieobecności oskarżonego – w trybieart. 173 kksi nast.
Wyniki przeprowadzonego postępowania jednoznacznie wskazują na sprawstwoi winę oskarżonego w zakresie postawionego mu zarzutu popełnienia wykroczenia skarbowego zart. 57 § 1 kks.
Mając jednak na uwadze okoliczność, iż przed wszczęciem postępowania w sprawie oskarżony wpłacił w całości należny podatek na rzecz(...)Urzędu SkarbowegowG., sąd odwoławczy uznał za celowe zastosowanie wobec niego instytucji przewidzianej wart. 57 § 2 kks, tj. odstąpienia od wymierzenia kary. W pozostałym natomiast zakresie zaskarżony wyrok jako słuszny należało utrzymać w mocy.
Na podstawieart. 636 § 1 kpkw zw. zart. 113 § 1 kkszasądzono od oskarżonegona rzecz Skarbu Państwa wydatki poniesione w postępowaniu odwoławczym w kwocie 536,60 zł i wymierzono mu opłatę za drugą instancję w kwocie 30 zł.