Sąd Rejonowy w Bartoszycach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 2012/17
Data wyroku: 2017-08-07 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Monika Ziętarska-Kalita
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 92§1 k.w.
Teza: ukaranie

Sygn. akt II W 2012/17
(...)293/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 sierpnia 2017 roku
Sąd Rejonowy w Bartoszycach w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:SSR Monika Ziętarska - Kalita
Protokolant: sekr. sąd. Anna Swacha
za KPPB.- nie stawił się nikt, o terminie zawiadomiony prawidłowo
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca i 7 sierpnia 2017r. sprawy

J. R., synaJ.iH., z domuG.,urodzonego (...)wG.,

obwinionego o to, że:
w dniu 15 marca 2017 roku, około godz. 19:10, w miejscowościG., naulicy (...), kierując pojazd markiR., onr rej. (...)(...), nie zastosował się do znaku B-20 „STOP”,

tj. o wykroczenie z art. 92 § 1 k.w.

ORZEKA:
IobwinionegoJ. R.uznaje za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to z mocy art. 92 § 1 k.w. w zw. z art. 24 § 1 k.w. wymierza mu karę grzywny w kwocie 100 (sto) złotych;
IIna podstawieart. 119 k.p.s.w. w zw. zart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia obwinionego od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania na rzecz Skarbu Państwa.

ZARZĄDZENIE

1
odnotować;

2
z wnioskiem o uzasadnienie lub za 7 dni.

B., 7 sierpnia 2017r.
Sygn. akt II W 2012/17

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 15 marca 2017r. obwinionyJ. R., kierował samochodem osobowym markiR.,nr rej. (...). Około godziny 19:00 obwiniony jechałulicą (...)wG.i naskrzyżowaniu ulic (...)zamierzał skręcić w prawo.J. R.przed skrzyżowaniem nieco zwolnił, jednak nie zatrzymał się przed podjęciem manewru, pomimo tego, że taki obowiązek wynikał ze stojącego przed skrzyżowaniem znaku drogowego B-20 „stop”.
(dowód: wyjaśnienia J.H. R.– k. 8, 36-37, 39, 43; zeznaniaM. H.– k. 10, 37-39; zeznaniaA. M.– k. 12, 42-43; notatka urzędowa – k. 1; dokumentacja fotograficzna – k. 13, 14-16)
ObwinionyJ. R.nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień.
Przesłuchiwany na rozprawie w dniu 17 lipca 2017r. ponownie nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i wyjaśnił, że o godzinie 18:40 wiózł do pracy syna, a policjanci złośliwe trzymali go do godziny 19:10, chodzili, pisali i uśmiechali się do siebie. Zatrzymał się na znaku „stop”, może nawet podać na świadka swojego syna, ale i tak nikt by mu nie uwierzył. Tam jest znak „stop”, lustro, dojechał, zatrzymał się na sekundę i skoro tam nikt nie jechał, to przecież nie będzie tam stał. Sytuacja miała miejsce przed zmianą czasu, było wtedy ciemno, policjanci stali za rogiem i nie było możliwości, żeby zobaczyć, czy on się zatrzymał, czy nie, można nawet zrobić rekonstrukcję zdarzenia. Tam jest takie podwórko za sklepem i podejrzewa, że policjanci tam stali. Przyznał, że nie wie, gdzie tak naprawdę stali policjanci, ale uważa, że byli w odległości dobrych kilkudziesięciu metrów od niego. Policjant, który pisał wniosek do sądu, tego samego lub następnego dnia przyjeżdżał i robił zdjęcia tego znaku, a powinien był zrobić zdjęcie miejsca, w którym stali policjanci.
Potem pojechał do syna do pracy i musiał zatrzymać się na łuku drogi, pod górę, stać na światłach awaryjnych i stwarzać zagrożenie. W czasie spisywania chodził wokół samochodu, a policjant, który pisał wniosek, powiedział, że na czas spisywania może zakuć go w kajdanki oraz że mogą sprawdzać w systemie i pisać tak codziennie. Po przesłuchaniuM. H. (2)oświadczył, że ten policjant ma słabą pamięć, bo o kajdankach mówił ten, który sporządzał protokół, a świadek nic o kajdankach nie mówił, a jedynie o tym, że go ukarze za przeklinanie. Ten drugi policjant kazał mu dmuchać w automat i sprawdzał gaśnicę. Policjanci nie mieli włączonych żadnych świateł.
Na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2017r. obwiniony wyjaśnił, że policjanci nie stali kołoJ.(...), ale koło sklepu. Wysiadał z samochodu tylko dlatego, że policjant dał mu do dmuchania automat, a poza tym sprawdzano mu apteczkę i gaśnicę. Interwencja zaczęła się o godzinie 18:40 i trwała chyba do 19:20. Oświadczył, że panH.konfabuluje, bo kajdankami straszył go nie on, tylko policjant, który kierował wniosek do sądu.
(wyjaśnienia J.H. R.– k. 8, 36-37, 39, 43)

Sąd zważył, co następuje:

Wyjaśnieniom obwinionego, w których nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu Sąd nie dał wiary, albowiem pozostają one w oczywistej sprzeczności z zebranym w sprawie materiałem dowodowym w postaci wiarygodnych zeznań policjantów przeprowadzających interwencję -M. H. (2)iA. M. (2). Wymienieni świadkowie są osobami obcymi w stosunku do obwinionego i nie mieli żadnych powodów, by składać zeznania niekorzystne w swej treści dlaJ. R..
Ze spójnych ze sobą zeznań -M. H. (2)iA. M. (2)- policjantów, którzy w dniu 15 marca 2017r. zatrzymali obwinionego, wynika w sposób nie budzący wątpliwości, żeJ. R.dojeżdżając do znaku B-20 „stop” nie zatrzymał samochodu. Właśnie to wykroczenie było przyczyną, dla której funkcjonariusze zatrzymali, a następnie skontrolowali obwinionego. WyjaśnieniaJ. R., w których utrzymywał, że zastosował się do nakazu wynikającego ze znaku „stop” stanowią jedynie przyjętą przezeń linię obrony i nie zasługują na podzielenie. Ze zgodnych relacji policjantów wynika, że tylko nieprawidłowy manewr obwinianego był przyczyną interwencji - nie mieli oni zatem jakiejkolwiek innej przyczyny, by chcieć zatrzymywaćJ. R., który spieszył się, by na czas odwieźć syna do pracy.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na niewątpliwe uznanie, że obwinionyJ. R.nie zastosował się do znaku pionowego B-20 „stop” i nie zatrzymał się przed podjęciem manewru skręcania naskrzyżowaniu ulic (...). Obwiniony swoim zachowaniem wypełnił znamiona czynu opisanego w art. 92 § 1 k.w. Jego wina nie budzi wątpliwości.
Wymierzona kara jest adekwatna w stosunku do stopnia zawinienia obwinionego oraz społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu. W ocenie Sądu spełni ona swoje cele zarówno w zakresie prewencji indywidualnej, jak i ogólnej.
Sąd nie doszukał się szczególnych okoliczności obciążających po stronie obwinionego.
Okolicznością łagodząca przy wymiarze kary była stosunkowo późna pora popełnienia wykroczenia przez obwinionego, kiedy to natężenie ruchu nie było znaczne, a zatem naruszenie przepisów nie spowodowało znacznego zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Sąd wymierzył obwinionemu karę grzywny, która będzie stanowiła realną dolegliwość wynikającą z popełnionego wykroczenia. Jej wysokość jest dostosowana do możliwości majątkowych i zarobkowych obwinionego, który otrzymuje emeryturę. Osiągany miesięczny dochód pozwoliJ. R.na uiszczenie niewygórowanej grzywny bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny.
Sąd na podstawieart. 119 k.p.s.w. w zw. zart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił obwinionego od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania uznając, że ich uiszczenia byłoby dlań nadmierną dolegliwością.
SSR Monika Ziętarska - Kalita

ZARZĄDZENIE
1. odnotować;
2. odpis doręczyć:
- obwinionemu;
3. za 7 dni lub z apelacją.
B., 28 sierpnia 2017r.