Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 315/17
Data wyroku: 2017-11-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maciej Schulz
Słowa kluczowe: Wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji
Podstawa prawna: art. 92 § 1 kw, art. 145 kw

Warszawa, dnia 6 listopada 2017 r.
Sygn. akt VI Ka 315/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Maciej Schulz
protokolant: sekretarz sądowy Monika Oleksy
po rozpoznaniu dnia 6 listopada 2017 r.
sprawyJ. K.synaF.iJ.ur. (...)w miejscowościK.
obwinionego o wykroczenie z art. 92 § 1 k.w., art. 145 k.w.
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie
z dnia 16 listopada 2016 r.    sygn. akt IV W 706/16
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie art. 39 § 1 kw odstępuje od wymierzenia kary wobec obwinionegoJ. K.; w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.
VI Ka 315/17

UZASADNIENIE

J. K.został obwiniony o to, że w dniu 12 kwietnia 2016 roku około godziny 00:10 wW.przy skrzyżowaniuul. (...)/(...)na oznakowanym przejściu dla pieszych nie zastosował się do sygnalizatora świetlnego, który nadawał światło czerwone, tj. o wykroczenie z art. 92 § 1 k.w. oraz o to, że w dniu 12 kwietnia 2016 roku około godziny 00:10 wW.przy skrzyżowaniuul. (...)/(...)zaśmiecił chodnik niedopałkiem papierosa.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie wyrokiem z dnia 16 listopada 2016 roku, IV W 706/16 obwinionegoJ. K.uznał za winnego popełnienia obu zarzucanych mu czynów i za to skazał go, a na podstawie art. 92 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. wymierzył mu łącznie karę grzywny w wysokości 300 zł; zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 130 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych, w tym kwotę 30 zł tytułem opłaty.
Od powyższego wyroku apelację wniósł obwiniony zaskarżając wyrok w całości. Obwiniony wniósł o uniewinnienie go ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I Instancji. Zwrócił się również o dołączenie akt sprawy Pr 1 Ds. 90.2016 prowadzonej przez Prokuraturę RejonowąW.wW., który to wniosek został uwzględniony przez tutejszy Sąd.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
W ocenie Sądu Okręgowego choć zasadnicza argumentacja obwinionego nie zasługuje na uwzględnienie, to w wyniku zainicjowanego wniesioną apelacją postępowania odwoławczego za zasadnym uznano dokonanie modyfikacji w części dotyczącej kary. W pierwszej kolejności odnosząc się do stanu faktycznego wskazać należy na prawidłowość poczynionych przez Sąd Rejonowy ustaleń w tym zakresie. Przedstawiona przez obwinionego wersja stanowi w ocenie tutejszego Sądu wyłącznie jego linię obrony mającą na celu uniknięcie odpowiedzialności za wykroczenia. JakK.konsekwentnie podnosił, żeD. G., był nieumundurowany i poruszał się w nieoznakowanym pojeździe, a nadto mimo jego licznych próśb nie przedstawił legitymacji potwierdzającej, że jest funkcjonariuszem Policji. Ta okoliczność, zdaniem obwinionego stanowi usprawiedliwienie dla jego zachowania, w tym próby oddalenia się. Obwiniony podnosił także, że funkcjonariusze Policji, którzy przybyli na miejsce zdarzenia również nie wylegitymowali się i przystąpili od razu do czynności w stosunku do niego. Z kolei, w odniesieniu do wyrzuconego na chodnik niedopałka papierosa obwiniony twierdził, że to brak pojemnika na śmieci w jego bezpośrednim otoczeniu stanowił powód rzucenia go na chodnik. Wyszczególnione twierdzenia obwinionego nie zasługują na akceptację. Funkcjonariusze Policji zeznali, iż przestrzegali obowiązujących procedur, także dotyczących podania swoich danych wraz z zajmowanym stopniem. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że odnośnie prawidłowości przebiegu zatrzymania i przekroczenia uprawnień przez funkcjonariusza Policji wszczęte zostało odrębne postępowanie. Przedmiotowe postępowanie zostało prawomocnie zakończone poprzez umorzenie śledztwa na podstawieart. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.(Pr 1 Ds. 90.2016). Nie ma tym samym podstaw do prowadzenia rozważań w tym kontekście, gdyż pozostają one bez znaczenia dla przedmiotu niniejszego postępowania.
Dodać trzeba, że nagranie z monitoringu znajdującego się w aktach sprawy potwierdza wersję wydarzeń przedstawioną przezD. G., który ujawnił popełnienie wykroczeń przez obwinionego. Wbrew zarzutom obwinionego dołączone nagranie przedstawia zapis kamery z chwili zdarzenia tj. gdy przekraczał jezdnie. Nie ma zatem podstaw, aby kwestionować wiarygodność zeznań w/w funkcjonariusza Policji ani też podważać wartość dowodu w postaci nagrania z monitoringu.
W tym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy podzielił zapatrywania Sądu I Instancji o winie obwinionego. Z uwagi jednakże na okoliczności towarzyszące zdarzeniu, tj. późną porę nocną, niewielki ruch drogowy na danym odcinku w tym czasie, a co za tym idzie nieznaczny stopień zagrożenia dla innych uczestników ruchu drogowego Sąd Okręgowy za zasadnym uznał dokonanie zmiany w rozstrzygnięciu o karze poprzez odstąpienie od jej wymierzenia.Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.