Sąd Rejonowy w Olsztynie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1323/17
Data wyroku: 2017-09-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Juszczyszyn

Sygn. akt I C 1323/17

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 września 2017 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie, I Wydział Cywilny,
w składzie:
Przewodniczący: SSR Paweł Juszczyszyn
Protokolant: starszy sekretarz sądowy Justyna Kochan - Rogoż
po rozpoznaniu w dniu 21 września 2017 r., wO., na rozprawie,
sprawy z powództwaP. (...)z siedzibą weW.
przeciwkoL. D.
o zapłatę
powództwo oddala.
SSR Paweł Juszczyszyn
Sygn. akt I C 1323/17 upr.

UZASADNIENIE
PowódP. (...)z siedzibą weW.wniósł do zasądzenie od strony pozwanej –L. D.kwoty 21.813,33 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu wskazano, że powód na podstawie umowy cesji nabył wierzytelność z tytułu umowy bankowej zawartej przez stronę pozwana z pierwotnym wierzycielem(...) Bank (...) S.A.(poprzednio(...) Bank S.A.)
Strona pozwana nie stawiła się na rozprawie, nie złożyła odpowiedzi na pozew i nie złożyła wyjaśnień w sprawie.
Sąd ustalił, co następuje:
PozwanaL. D.w dniu 6 stycznia 2009 r. zawarła z(...) Bank S.A.umowę pożyczki gotówkowej na kwotę 12.210,39 zł, której nie spłaciła.
(dowód: umowa pożyczki gotówkowej k. 29-33, dokumenty k. 34 - 40)
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
Sąd ustalił stan faktyczny w oparciu o dopuszczone dowody w postaci odpisów dokumentów przedłożonych przez powoda, które zostały opatrzone podpisem, zostały prawidłowo poświadczone za zgodność z oryginałem i były – w ocenie Sądu – wiarygodne. Pozostałe wnioskowane dowody zostały pominięte, gdyż nie stanowiły dokumentów lub ich odpisów w rozumieniu przepisówkodeksu postępowania cywilnegobądź nie było pewne, czy stanowią odzwierciedlenie oryginałów, czy zostały sporządzone przez uprawnione osoby, czy pochodzą od wskazanego w nich autora, czy też zostały doręczone stronie pozwanej.
Zdaniem Sądu powód nie wykazał tego, aby dochodzone roszczenie rzeczywiście mu przysługiwało. Powód nie przedstawił wystarczających dowodów wskazujących na to, że nabył od tego wierzyciela konkretną wierzytelność dochodzoną niniejszym pozwem.
Zgodnie zaś z generalną dyrektywą wyrażoną w przepisieart. 6 kc, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Na gruncie prawa procesowego odpowiednikiem przepisuart. 6 kcjest przepisart. 232 kpc, zgodnie z którym strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.W myśl przytoczonych przepisów, to na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie. Powód winien zatem wykazać wszystkie okoliczności stanowiące podstawę żądania pozwu.
Powód natomiast nie wykazał w sposób należyty, że nabył wierzytelność przeciwko stronie pozwanej. Nie ulega wątpliwości, że wierzytelność, która ma stanowić przedmiot rozporządzenia, powinna być w dostateczny sposób oznaczona (zindywidualizowana). Z przedłożonych do sprawy dokumentów zaś nie wynika to, że pierwotny wierzyciel przeniósł wierzytelność przeciwko stronie pozwanej na rzecz powoda.
Nadto należy zauważyć, że z kopi umowy cesji złożonej przez powoda, choć jej treść nie została w całości odpowiednio poświadczona za zgodność z oryginałem, wynika, że przeniesienie objętych umową cesji wierzytelności miało nastąpić pod warunkiem zapłaty całości ceny za sprzedawane wierzytelności, podczas gdy powód nie przedstawił odpowiedniego dowodu na zapłatę ceny za przelew wierzytelności, a tym samym nie wykazał tego, że skutecznie nabył wierzytelność przeciwko pozwanej.
Powód wprawdzie przedłożył zawiadomienie o zmianie wierzyciela skierowane do pozwanej (k. 41), jednakże nie zostało ono poświadczone za zgodność z oryginałem, a ponadto pismo te nie stanowi dokumentu, skoro opatrzono je jedynie faksymile.
Skoro zaś powód nie wykazał tego, że doszło do nabycia przez powoda konkretnej wierzytelności przeciwko stronie pozwanej, powództwo podlegało oddaleniu jako nieudowodnione.
W tym miejscu wskazać należy również na to, że w sprawach cywilnych rzeczą Sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też Sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy – obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach(por. Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz pod red. A. Zielińskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, wyd. 6, Warszawa 2012, s. 431). Od tego obowiązku nie zwalnia bynajmniej powoda treść przepisuart. 339 kpc, zgodnie z którym, jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą. Z treści tego przepisu wynika bowiem również to, iż twierdzeń powoda nie przyjmuje się za prawdziwe, jeśli budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
Z tych wszystkich powodów powództwo podlegało oddaleniu.
SSR Paweł Juszczyszyn