Sąd Okręgowy w Olsztynie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 1664/16
Data wyroku: 2017-05-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Madej

Sygn. akt IV U 1664/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 maja 2017 r.
Sąd Okręgowy w Olsztynie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Tomasz Madej

Protokolant:

st. sekr. sądowy Katarzyna Krajewska

po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2017 r. w Olsztynie
na rozprawie
sprawyA. G.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
na skutek odwołaniaA. G.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.
z dnia 19 września 2016 r. nr(...)
zmienia zaskarżoną decyzję i przyznajeA. G.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 1 sierpnia 2016 r. do dnia 31 lipca 2018 r.

SSO Tomasz Madej
Sygn. akt 1664/16

UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją, na podstawieustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity; Dz. U. z 2016 r., poz. 887), organ rentowyodmówił prawa do renty z powodu braku częściowej lub całkowitej niezdolności do pracy odwołującemuA. G..
W odwołaniu od tej decyzji ubezpieczony, zaskarżając ją w całości wniósł o jej zmianę i uznanie, że jest niezdolny do pracy, spełnia warunki wymagane do uzyskania renty.
Zaskarżonemu orzeczeniu skarżący zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegający na tym, że ZUS oparł zaskarżone orzeczenie w całości na orzeczeniu Komisji Lekarskiej ZUS, które jest sprzeczne z rzeczywistym stanem faktycznym dotyczącym stanu zdrowia skarżącego.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie domagał się oddalenia odwołania, gdyż skarżący w toku postępowania orzeczniczego przed ZUS, nie został uznany za niezdolnego do pracy.
Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Olsztynie - ustalił, co następuje:
Wnioskodawca,urodzony dnia (...), posiada zawód technika mechanika, ostatnio zatrudniony jako likwidatora szkód majątkowych.
Skarżący pobierał rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy do31.07.2016r.
Na skutek wniosku o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy zdnia 14.07.2016 r.zostało przeprowadzone badanie wnioskodawcy przez Lekarza Orzecznika, który orzeczeniem z dnia09.08.2016 r.uznał badanego za częściowo niezdolnego do pracy do 31.08.2017 r. Skarżący w dniu24.08.2016 r.złożył sprzeciw od orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS.
W związku z koniecznością zasięgnięcia opinii specjalistycznej lekarza konsultanta, organ rentowy w dniu 01.09.2016 r. wydał kolejną opinię lekarską oraz skierował skarżącego na konsultację kardiologiczną, która odbyła się w dniu 07.09.2016 r.
Komisja Lekarska ZUS po zapoznaniu się z opinią specjalistyczną lekarza konsultanta oraz dokumentacją medyczną, orzeczeniem z dnia12.09.2016 r.stwierdziła, iż skarżącynie jest niezdolny do pracy,zmieniając tym samym orzeczenie Lekarza Orzecznika.
W konsekwencji nie została spełniona przesłanka zart. 57 ust.l pkt. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychtj. nie występuje u skarżącego niezdolność do pracy.
W związku z powyższym organ rentowy zaskarżoną decyzją na podstawie art. 12, 102 oraz art. 107 cytowanej ustawy odmówił prawa do rentyz powodu braku całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy.
Zważywszy, iż do rozstrzygnięcia powyższej kwestii potrzebna jest wiedza specjalna, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych z zakresu neurologii i kardiologi.
Na podstawie osobistego badania i analizy zebranej w aktach sprawy dokumentacji lekarskiej biegły specjalista kardiolog rozpoznał u odwołującego :
-Choroba niedokrwienna serca stabilna wielonaczyniowa CCS II. Przebyty zawał serca ściany dolnej.
-Stan po implantacji stentów do RCA oraz Cx.
-Zaburzenia lipidowe w wywiadzie.
- Nadciśnienie tętnicze.
- Otyłość.
Biegły uznał odwołującego za osobę częściowo niezdolną do pracy nadal po dniu 31 lipca 2016 r. do 31 lipca 2018 r..
Biegły w uzasadnieniu opinii wskazali, iż zapoznał się z dokumentacją zgromadzoną w aktach sprawy po czym zbadała wnioskodawcę by na tej podstawie ustalić rozpoznanie . W ocenie biegłego powód jest nadal niezdolny do pracy .Biorąc pod uwagę charakter zmian miażdżycowych w naczyniach wieńcowych - zmiany wielonaczyniowe, brak pełnej rewaskularyzacji choroby wieńcowej istnieje duże ryzyko kolejnego zawału serca niezależnie czy powód wykonywał by pracę fizyczną czy umysłową. W ocenie biegłego kardiologa osoba opiniowana wymaga systematycznego leczenia farmakologicznego, k kontroli kardiologicznej celem wtórnej profilaktyki zawału serca. Opinia biegłego kardiologa jest zgodna z oceną Lekarza Orzecznika a odmienna od Komisji Lekarskiej ZUS. dowód k- 11-12 akt.
Strony nie kwestionowały opinii biegłych .
Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Olsztynie – zważył, co następuje:
Między stronami sporny był stan zdrowia wnioskodawcy, a mianowicie ustalenie, czy jest niezdolny do pracy. W celu wyjaśnienia tej kwestii Sąd zebrał dokumentację leczniczą, a następnie dopuścił dowód z opinii biegłego lekarza neurologa i ortopedy, stosownie doart. 278 § 1 k.p.c., ponieważ ocena zdolności do pracy wymagała wiadomości specjalnych.
Na podstawie osobistego badania i analizy zebranej w aktach sprawy dokumentacji lekarskiej biegły specjalista kardiolog rozpoznał u odwołującego :
-Choroba niedokrwienna serca stabilna wielonaczyniowa CCS II. Przebyty zawał serca ściany dolnej.
-Stan po implantacji stentów do RCA oraz Cx.
-Zaburzenia lipidowe w wywiadzie.
- Nadciśnienie tętnicze.
- Otyłość.
Biegły uznał odwołującego za osobę częściowo niezdolną do pracy nadal po dniu 31 lipca 2016 r. do 31 lipca 2018 r..
Zgodnie z przepisemart. 57 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:

1
jest niezdolny do pracy,

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,

3
niezdolność do pracy powstała w okresach składkowych bądź nieskładkowych, wymienionych w tym przepisie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Jednocześnie, w myśl art. 12 przywołanej ustawy:
1. niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu,

2
całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy,

3
częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.

Sąd orzekający przyjął opinię ww. lekarzy biegłych, o czym była mowa wyżej, za wiarygodny dowód w sprawie. Powyższe opinie wraz z opiniami uzupełniającymi są jasne i logiczne, a wnioski co do oceny zdolności do pracy wnioskodawczyni zostały sformułowane po przeanalizowaniu dokumentacji medycznej ubezpieczonej oraz po zbadaniu skarżącej. Badający lekarze biegli dokonali starannego i wszechstronnego rozpoznania, a wydane orzeczenia należycie i przekonująco uzasadnili. Autorzy opinii w przekonaniu Sądu legitymują się wysoką wiedzą medyczną, doświadczeniem zawodowym oraz znajomością zasad orzeczniczych.
Opinia biegłego lekarza neurologa nie buduje stanu faktycznego przedmiotowej sprawy.
A zatem na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.orzeczono jak na wstępie