Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 813/16
Data wyroku: 2017-07-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Beata Łapińska
Słowa kluczowe: Emerytura wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VU 813/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 lipca 2017 roku
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:
Przewodniczący SSO Beata Łapińska
Protokolant stażysta Katarzyna Pielużek
po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2017 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie
sprawy z wnioskuS. S. (1)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
o prawo do emerytury
na skutek odwołaniaS. S. (1)
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.
z dnia 16 sierpnia 2016 r. sygn.(...)
zmienia zaskarżona decyzję w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcyS. S. (1)prawo do emerytury poczynając od(...)2016 roku.
Sygn. akt V U 813/16

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 16 sierpnia 2016 roku, znak(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.odmówił wnioskodawcyS. S. (1)prawa do emerytury. W uzasadnieniu organ rentowy podał, że wnioskodawca nie udowodnił 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Do stażu pracy w warunkach szczególnych ZUS nie zaliczył następujących okresów:
- od dnia 1 kwietnia 1973 roku do dnia 1 września 1973 roku w(...)Przedsiębiorstwie (...)wZ.na stanowisku kopacza,
- od dnia 25 kwietnia 1974 roku do dnia 30 kwietnia 1988 roku wPrzedsiębiorstwie (...)w(...)(...)wŁ.na stanowisku operatora,
ponieważ z analizy dołączonych do wniosku dokumentów brak jest możliwości ustalenia charakteru wykonywanej pracy.
W odwołaniu z dnia 31 sierpnia 2016 roku wnioskodawcaS. S. (1)wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie prawa do emerytury poprzez uwzględnienie do stażu pracy w warunkach szczególnych obu kwestionowanych przez ZUS okresów. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że w okresie od dnia 1 kwietnia 1973 roku do dnia 1 września 1973 roku świadczył czynności polegające na budowie wodociągów i kanalizacji. Natomiast w okresie od dnia 25 kwietnia 1974 roku do dnia 30 kwietnia 1988 roku w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał obowiązki operatora koparki.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powielając argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny w sprawie:
WnioskodawcaS. S. (1)urodził się w dniu (...).
(okoliczność niesporna)
W dniu 1 września 1973 roku(...)Przedsiębiorstwo (...)wZ.wystawiło świadectw pracy, w którym wskazało, żeS. S. (1)w okresie od dnia 1 kwietnia 1973 roku do dnia 1 września 1973 roku był zatrudniony na stanowisku kopacza i wykonywał swe obowiązki na odcinkuP..
(dowód: świadectwo pracy z dnia 1 września 1973 roku, k. 39 akt sprawy)
W okresie od dnia 1 kwietnia 1973 roku do dnia 1 września 1973 roku wnioskodawca był zatrudniony w(...)Przedsiębiorstwie (...), które zajmowało się robotami(...). Podczas zatrudnienia wnioskodawcy wykonywano sieć zewnętrzną dlaFabryki (...)wP.. Najpierw należało wykonać wykop, czym trudnił się operator koparki. W braku dostępu czynność tą wykonywała za pomocą łopat brygada, w skład której wchodziłS. S. (1). Następnie wnioskodawca układał rurociągi w głębokim wykopie.
(dowód: zeznania wnioskodawcy, nagranie od minuty 3:20 do minuty 7:59, k. 50v w związku z nagraniem od minuty 24:20 do minuty 25:35, protokół z rozprawy z dnia 19 lipca 2017 roku, k. 51v akt sprawy)
W dniu 25 kwietnia 1974 rokuS. S. (1)zawarł umowę o pracę zPrzedsiębiorstwem (...)w(...)(...)wŁ.(później(...) Przedsiębiorstwo (...)w(...)(...)wA.). W wystawionych angażach pracodawca różnorodnie określał zajmowane przez wnioskodawcę stanowisko pracy:
- od dnia 25 kwietnia 1974 roku do dnia 31 grudnia 1975 roku - monter,
- od dnia 1 stycznia 1976 roku do dnia 31 lipca 1977 roku - robotnik budowlany,
- od dnia 1 sierpnia 1977 roku do dnia 31 grudnia 1978 roku - monter urządzeń i instalacji wodno - kanalizacyjnych,
- od dnia 1 stycznia 1979 roku do dnia 30 kwietnia 1979 roku - monter wodociągów,
- od dnia 1 maja 1979 roku do dnia 30 kwietnia 1980 roku - monter wodno - kanalizacyjny,
- od dnia 1 maja 1980 roku do dnia 31 lipca 1980 roku - monter,
- od dnia 1 sierpnia 1980 roku do dnia 30 września 1980 roku - monter wodno - kanalizacyjny,
- od dnia 1 października 1980 roku do dnia 31 marca 1982 roku - monter,
- od dnia 1 kwietnia 1982 roku do dnia 31 lipca 1982 roku - robotnik wodociągowy,
- od dnia 1 sierpnia 1982 roku do dnia 30 czerwca 1986 roku -monter brygadzista
- od dnia 1 lipca 1986 roku do dnia 30 kwietnia 1988 roku - brygadzista operator.
(dowód: karta obiegowa zmiany, k. 11, angaże: z dnia 25 kwietnia 1974 roku, k.12, z dnia 16 stycznia 1976 roku, k. 13, z dnia 17 sierpnia 1977 roku, k. 14, z dnia 21 stycznia 1979 roku, k. 15, z dnia 22 maja 1979 roku, k. 16, z dnia 6 maja 1980 roku, k. 17, z dnia 13 sierpnia 1980 roku, k. 18, od dnia 13 października 1980 roku do dnia 2 marca 1981 roku, k. 19, z dnia 1 czerwca 1982 roku, z dnia 25 sierpnia 1982 roku, k. 20, z dnia 31 stycznia 1983 roku, k. 21, z dnia 29 lutego 1984 roku, z dnia 10 lipca 1984 roku, k. 23, od dnia 1 lipca 1986 roku do dnia 1 stycznia 1986 roku, k. 24, pismo z dnia 28 czerwca 1986 roku, k. 25, z dnia 15 lipca 1986 roku, k. 27, pismo z dnia 12 lutego 1988 roku, k. 28, karta obiegowa zmiany z dnia 2 maja 1988 roku, k. 29, informacja o wprowadzeniu zakładowego systemu wynagradzania z dnia 24 października 1984 roku, k. 30 akt sprawy)
Do obowiązków wnioskodawcy w okresie zatrudnienia na stanowisku brygadzisty robót wodociągowych należało wykonywanie robót w zakresie:
- wykonywania podejść do i odpływowych pod przybory sanitarne i urządzenia,
- wyznaczania kierunków i spadków rurociągów wodno - kanalizacyjnych,
- przeprowadzania prób szczelności instalacji wodociągowych,
- montażu uzbrojenia sieci kanalizacyjnej, np. wpustów i studzienek,
- dezynfekcji sieci wodociągowej, zabezpieczania rurociągów i materiałów antykorozyjnych,
- obsługi urządzeń do przepychania rur w przejściach pod drogami i torami,
- wykonywania połączeń rur AC złączamiS.iG., rur żeliwnych, rur(...),
- posadowienia rurociągów we wkopie,
- wytyczania osi i spadków prostych odcinków rurociągów i uzbrojenia,
- montażu studzienek kanalizacyjnych i uzbrojenia,
- montażu urządzeń do przepychania rur pod drogami i torami,
- układania i montażu odcinków sieci wodociągowej z armaturą wodociągową,
- prowadzeniu dokumentacji i sporządzania raportów,
- kierowaniu pracą podległej brygady w oparciu o dokumentację techniczną, zgodnie z przepisami BHP oraz zachowaniem odpowiedniej jakości wykonywanych robót.
(dowód: zakres czynności brygadzisty robót wodociągowych, k. 37 - 38 akt sprawy)
W dniu 30 kwietnia 1988 rokuPrzedsiębiorstwo (...)w(...)(...)wŁ.wystawiłoS. S. (1)świadectwo pracy, w którym wskazało, że w okresie od dnia 25 kwietnia 1974 roku do dnia 30 kwietnia 1988 roku wnioskodawca był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku operatora.
(dowód: świadectwo pracy z dnia 30 kwietnia 1988 roku, k. 10 akt sprawy)
W okresie od dnia 25 kwietnia 1974 roku do dnia 30 kwietnia 1988 rokuS. S. (1)był zatrudniony wPrzedsiębiorstwie (...)wŁ., które zajmowało się zaopatrywaniem wsi w wodę poprzez budowę wodociągów. Przedsiębiorstwo zatrudniało wyłącznie monterów wodociągowych i operatorów koparek.S. S. (1)łączył obowiązki operatora koparkiW.(...)i montera wodno - kanalizacyjnego. Brygada, w skład której wchodził wnioskodawca wykonywała wyłącznie zewnętrzne roboty wodno - kanalizacyjne. Nie wykonywano instalacji wewnątrz budynków. Najpierw wnioskodawca wykopywał koparką rów, a następnie montował rury, wodociągi i hydranty w głębokich wykopach. Pracowano w trzyosobowych zespołach składających się z operatora – montera i dwóch monterów. Pomimo posiadania rozmaitych angaży wnioskodawca nie świadczył innych obowiązków. Pracował w ten sposób w pełnym wymiarze czasu pracy.
(dowód: zeznania wnioskodawcy, nagranie od minuty 7:59 do minuty 13:13, k. 50v w związku z nagraniem od minuty 24:20 do minuty 25:35, zeznania świadkaJ. J., nagranie od minuty 14:46 do minuty 21:02, zeznania świadkaW. K., nagranie od minuty 21:02 do minuty 24:20, protokół z rozprawy z dnia 19 lipca 2017 roku, k. 50v - 51v akt sprawy)
W dniu 6 listopada 2015 rokuS. S. (1)złożył wniosek o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego.
(dowód: wniosek o świadczenie przedemerytalne, k. 1 - 3 akt o świadczenie przedemerytalne)
Decyzją z dnia 30 listopada 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.odmówił wnioskodawcy przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego, a to z tego względu, że jego stosunek pracy zZakładem (...)wG.nie został rozwiązany z przyczyn dotyczących pracodawcy, a za wypowiedzeniem przez pracodawcę.
(dowód: świadectwo pracy z dnia 7 kwietnia 2015 roku, k. 30, decyzja z dnia 30 listopada 2015 rok, k. 57 akt o świadczenie przedemerytalne)
W dniu(...)2016 roku wnioskodawca złożył wniosek o przyznanie prawa do emerytury. Wskazał, że nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego.
(dowód: wniosek o emeryturę, k. 1 - 3 akt emerytalnych)
Wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2016 roku, sygn. akt V U 6/16 Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w sprawie z wnioskuS. S. (1)przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT.o prawo do świadczenia przedemerytalnego oddalił odwołanie.
(dowód: wyrok z dnia 4 sierpnia 2016 roku, sygn. akt V U 6/16, k. 74 akt o świadczenie przedemerytalne)
Decyzją z dnia 16 sierpnia 2016 roku organ rentowy odmówił wnioskodawcy przyznania prawa do emerytury. ZUS uznał, że wnioskodawca wykazał co najmniej 25 lat ogólnego stażu pracy. Do stażu pracy wnioskodawcy w warunkach szczególnych organ rentowy zaliczył 2 lata, 4 miesiące i 24 dni, to jest okres zatrudnienia wnioskodawcy od dnia 1 sierpnia 1996 roku do dnia 21 stycznia 1997 roku i od dnia 5 lutego 1997 roku do dnia 31 grudnia 1998 roku na stanowiskach operatora sprzętu i operatora koparek. Okresy te zostały uwzględnione jako odpowiadające wymienionej pod poz. 3 Działu V Wykazu A stanowiącego załącznik do rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 roku, pracy maszynisty ciężkich maszyn budowlanych (koparek).
(dowód: zaświadczenie z dnia 28 czerwca 2016 roku, k. 42, świadectwo pracy w warunkach szczególnych z dnia 3 sierpnia 2016 roku, k. 46, decyzja z dnia 16 sierpnia 2016 roku, k. 48 akt emerytalnych, odpowiedź na odwołanie, k. 5 akt sprawy)
Sąd Okręgowy dokonał oceny dowodów i zważył co następuje:
Odwołanie podlega uwzględnieniu, co skutkuje zmianą zaskarżonej decyzji.
Stosownie doart. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2016 r. poz. 887) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (tj. w dniu 1 stycznia 1999 r.) osiągnęli:
1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat – dla kobiet i 65 lat – dla mężczyzn oraz
2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa (ust. 2).
W świetle powyższych regulacji żądanie wnioskodawcy należało rozpoznaćw aspekcie przepisówrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U. Nr 8 poz. 43 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem. Z treści § 4 tego rozporządzenia wynika, iż pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w Wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn,

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Ten „wymagany okres zatrudnienia” to okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia (§ 3 rozporządzenia), natomiast pracą w warunkach szczególnych jest praca świadczona stale i w pełnym wymiarze na stanowiskach wskazanych w załączniku do tegoż aktu (§ 1 i § 2 rozporządzenia).
W przedmiotowej sprawie kwestią sporną między stronami było to, czy wnioskodawca posiada wymagany 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach. Spełnienie pozostałych przesłanek nie było przedmiotem sporu, a jednocześnie nie budzi żadnych wątpliwości – wnioskodawca ma wymagany okres zatrudnienia, to jest 25 lat, a w dniu(...)2015 roku ukończył 60 lat i nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego.
Prawidłowe rozumienie pojęcia pracy w szczególnych warunkach nie jest możliwe bez wnikliwej analizyrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Z zestawienia § 1 i 2 tegoż rozporządzenia wynika, że pracą w szczególnych warunkach jest praca świadczona stale i w pełnym wymiarze na stanowiskach wskazanych w załączniku do tego aktu. Warunek wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy jest spełniony tylko wówczas, gdy pracownik w ramach obowiązującego go pełnego wymiaru czasu pracy na określonym stanowisku pracy nie wykonuje czynności pracowniczych niezwiązanych z tym stanowiskiem pracy, ale stale, tj. ciągle wykonuje prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 2000 roku, II UKN 39/00, OSNAP 2002/11/272).
Stosownie do§ 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U. Nr 8 poz. 43 z późn. zm.), okresy pracy w warunkach szczególnych, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia lub w świadectwie pracy. Brak takiego świadectwa nie wyklucza jednak dokonania ustalenia zatrudnienia w warunkach szczególnych innymi środkami dowodowymi w toku postępowania sądowego.
W konsekwencji niewystawienie przez zatrudniające skarżącego zakłady pracy świadectw wykonywania prac w warunkach szczególnych, nie może być wyłączna podstawą odmowy przyznania prawa do emerytury. Dla spełnienia wymogu wykonywania pracy w szczególnych warunkach istotne jest to, czy taka praca była przez pracownika faktycznie wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przewidzianym dla stanowiska, na którym te warunki występowały (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 2012 roku, sygn. akt I UK 9/12). Rolą Sądu w przedmiotowym postępowaniu było zatem ustalenie faktycznego zakresu obowiązków skarżącego w kwestionowanych przez ZUS okresach zatrudnienia.
W tym miejscu podkreślić należy, że wnioskodawca domagał się zaliczenia do stażu pracy w warunkach szczególnych okresów zatrudnienia:
- od dnia 1 kwietnia 1973 roku do dnia 1 września 1973 roku w(...)Przedsiębiorstwie (...)wZ.na stanowisku kopacza,
- od dnia 25 kwietnia 1974 roku do dnia 30 kwietnia 1988 roku wPrzedsiębiorstwie (...)w(...)(...)wŁ.na stanowisku operatora,
Sam fakt zatrudnienia wnioskodawcy w kwestionowanych przez organ rentowy okresach był niesporny w świetle dokumentów znajdujących się w jego aktach emerytalnych i osobowych. Spornym pozostawał charakter pracy wykonywanej przez wnioskodawcę w tych okresach, to jest czy były to prace wykonywane w szczególnych warunkach, czy też nie. Stało się tak dlatego, że wnioskodawca nie dysponował świadectwami pracy w szczególnych warunkach, a jego pracodawcy nie określili precyzyjnie zajmowanych przezeń stanowisk.
Wobec powyższego to na wnioskodawcy, zgodnie z treściąart. 6 k.c., spoczywał ciężar wykazania pracy w szczególnych warunkach. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że wystarczające dla przyznania roszczącemu wnioskowanego prawa było zaliczenie do stażu pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia od dnia 25 kwietnia 1974 roku do dnia 30 kwietnia 1988 roku wPrzedsiębiorstwie (...)w(...)(...)wŁ.na stanowisku operatora. Skarżący podźwignął ciężar dowodu w tym zakresie i wykazał, że ww. okresie świadczył wymienione w powołanym rozporządzeniu prace wodnokanalizacyjne w głębokich wykopach. Szczególne warunki pracy wnioskodawcy Sąd ustalił w oparciu o zalegającą w aktach sprawy dokumentację, to jest wystawione przez pracodawcę angaże i pismo precyzujące zakres czynności brygadzisty robót wodociągowych oraz spójne i logiczne, a co za tym idzie wiarygodne zeznania świadków:J. J.iW. K.. Świadkowie ci w spornych okresach pracowali razem ze skarżącym, a zatem posiadają szczegółową wiedzę na temat jego codziennej pracy i obowiązków. Sąd oparł się także na zeznaniach samego wnioskodawcy, albowiem było one spójne i kompatybilne ze stanowiskiem świadków. Zeznania świadków ani wnioskodawcy nie były kwestionowane przez organ rentowy.
Analiza zeznań świadków i zeznań wnioskodawcy oraz dokumentów osobowych prowadzi do wniosku, że wnioskodawca w okresie od dnia 25 kwietnia 1974 roku do dnia 30 kwietnia 1988 roku pracował w warunkach szczególnych wPrzedsiębiorstwie (...)w(...)(...)wŁ.(później(...) Przedsiębiorstwo (...)w(...)(...)wA.). Wprawdzie w świadectwie pracy oraz angażach z tego okresu pracodawca ubezpieczonego nie wskazywał, aby wnioskodawca stale pracował w głębokich wykopach, jednakże ta okoliczność została wykazana za pomocą zeznań świadków. Należy mieć na uwadze, że o szczególnych warunkach pracy nie decyduje nazwa stanowiska – jak chce organ rentowy – ale rodzaj rzeczywiście wykonywanej pracy. A ta przez cały okres zatrudnienia, jak wynika z zeznań świadków i wnioskodawcy, była niezmienna i polegała na montażu instalacji zewnętrznych – rur kanalizacyjnych i wodnych, wpustów, studzienek, hydrantów – w głębokich wykopach.
W okresie od dnia 25 kwietnia 1974 roku do dnia 30 kwietnia 1988 roku wnioskodawca pracował na stanowisku montera wodnokanalizacyjnego. Mianowicie montował rury kanalizacyjne i wodne, podłączał wodę i kanały ciepłownicze oraz wykonywał studnie w głębokich wykopach ziemnych. Ubezpieczony stale świadczył obowiązki na zewnątrz budynku, niezależnie od warunków atmosferycznych. Innych prac nie wykonywał Dodać należy, że do przedmiotu działalności przedsiębiorstw, w których był zatrudniony należało wykonywanie instalacji zewnętrznych - wodnych, deszczowych i kanalizacyjnych.
Prace wodnokanalizacyjne wykonywane w głębokich wykopach, a takie prace wnioskodawca wykonywał w okresie od dnia 25 kwietnia 1974 roku do dnia 30 kwietnia 1988 roku są pracami w szczególnych warunkach wymienionymi w Dziale V poz. 1 wykazu A stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r.
Powyższego nie niweczy fakt świadczenia przez wnioskodawcę w ww. okresie również obowiązków operatora koparkiW.(...). Skarżący obsługiwał bowiem tą maszynę wykonując głęboki wykop, w którym następnie montował rurociągi, hydranty, czy też studnie. Świadczenie takich obowiązków również należy uznać za wykonywanie pracy w warunkach szczególnych. Praca taka jest wymieniona w Dziale V poz. 3 wykazu A stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r., to jest prace maszynistów ciężkich maszyn budowlanych. Tożsame stanowisko zajął organ rentowy, który zaliczył do pracy w warunkach szczególnych zatrudnienie wnioskodawcy na stanowisku operatora koparki w innym przedsiębiorstwie, mianowicieZakładzie (...) s.c.S. C.,Ł. C.wC..
Zaliczenie do stażu pracy wnioskodawcy okresu zatrudnienia od dnia 25 kwietnia 1974 roku do dnia 30 kwietnia 1988 roku, implikuje uzyskanie przez niego 15-letniego stażu pracy w warunkach szczególnych, a w konsekwencji spełnienie wszystkich warunków, wymaganych do przyznania wnioskowanego prawa. Tym samym nie było już potrzeby ustalania charakteru wykonywanej przez wnioskodawcę pracy od dnia 1 kwietnia 1973 roku do dnia 1 września 1973 roku. Z zeznań wnioskodawcy, które Sąd uznał za wiarygodne i przekonujące wynikało jednak, że także wtedy wykonywał on pracę w warunkach szczególnych wymienioną w Dziale V poz. 1 wykazu A stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r, to jest roboty wodnokanalizacyjne w głębokich wykopach.
Biorąc pod uwagę, iż skarżący spełnił pozostałe wymagane przepisami rozporządzenia warunki, to jest posiada wymagany okres zatrudnienia (25 lat), osiągnął wiek emerytalny (60 lat) i nie jest członkiem OFE, należy uznać, że żądanie wnioskodawcy zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy przyznał wnioskodawcy prawo do emerytury z dniem(...)2016 roku, to jest z dniem złożenia wniosku o przyznanie prawa do emerytury.
Z tych wszystkich względów, na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.Sad Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych orzekł jak w sentencji wyroku.