Sąd Rejonowy w Raciborzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 881/16
Data wyroku: 2017-04-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Maksoń-Prach

Sygn. akt II K 881/16
PR 1 Ds 889/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 kwietnia 2017r.
Sąd Rejonowy w R a c i b o r z u  Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Maksoń-Prach
Protokolant: Agata Maruniak
w obecności Prokuratora: ---
po rozpoznaniu w dniu: 15/03/2017r., 27/04/2017r.
sprawy:
A. T.
s.M.iS.
ur. (...)wG.
oskarżonego o to, że:
w dniu 7 sierpnia 2016r. wR.naul. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości (1,15mg/l oraz w kolejnych badaniach 1,18mg/l; 1,17mg/l i 1,02mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) prowadził pojazd mechaniczny markiF. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym,

tj. o czyn zart. 178a § 1 kk

1
uznaje oskarżonegoA. T.za winnego popełnienia zarzucanego mu przestępstwa zart. 178a § 1 kki za to na podstawie tego przepisu w zw. zart. 34 § 1 i § 1a pkt 1 kkiart. 35 § 1 kkskazuje go na karę 1 (roku) i 2 (dwóch) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

2
na podstawieart. 42 § 2 kkorazart. 43 § 3 kkorzeka wobec oskarżonego tytułem środka karnego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres wynoszący 3 (trzy) lata oraz zobowiązuje go do zwrotu posiadanego prawa jazdy do właściwego miejscowo starostwa powiatowego w terminie 7 dni od daty uprawomocnienia się orzeczenia;

3
na podstawieart. 43a § 2 kkorzeka świadczenie pieniężne w kwocie 5000 (pięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

4
na podstawieart. 63 § 1 kkzalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 07. 08. 2016r. godz. 14:15 do dnia 08. 08. 2016r. godz. 11:05 tj. jeden dzień przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dniom kary ograniczenia wolności;

5
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych i od opłaty w sprawie.

Sędzia:
Sygn. akt II K 881/16

UZASADNIENIE
W dniu 07 sierpnia 2016 r.K. W.,M. P.iK. S.znajdowali się naul. (...)wR.. W pewnym momencie zauważyli jak pod blokbudynku nr (...)podjechał samochód markiF. (...)onr rej. (...)koloru niebieskiego. Kierowcą samochodu był oskarżonyA. T., pasażerem –Ł. P. (1). Wykonując manewr parkowania oskarżony uderzył w znajdujący się przed nim pojazd. W pewnym momencieŁ. P. (1)wysiadł z samochodu. W sposób agresywny zwrócił się doK. W.,M. P.iK. S.. Zniszczył okularyK. W.. W tym czasie oskarżony spokojnie przyglądał się całemu zdarzeniu. Gdy oskarżony szedł w kierunku klatki nr(...)K. S.oraz jego koledzy zauważyli, iż znajduje się on w stanie nietrzeźwości.
Na miejsce zdarzenia wezwano funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji wR.. Przybyłym na miejsce funkcjonariuszomK. W.,M. P.orazK. S.oświadczyli, iż oskarżonyA. T.prowadził pojazdF. (...)znajdując się po użyciu alkoholu. W tym czasie oskarżony wyszedł z budynku. W związku z tym został zatrzymany przez funkcjonariuszy i wylegitymowany. Następnie przewieziono go do Komendy Powiatowej Policji wR., gdzie przeprowadzono badanie retrospektywne na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Uzyskane wyniki, tj.: 1,15 mg/l, 1,18 mg/l, 1,17 mg/l oraz 1,02 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu potwierdziły, iż oskarżony znajduje się w stanie nietrzeźwości.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:
- zeznań świadków:M. P.(k. 7, 67),K. S.(k. 9),Ł. P. (2)(k. 22 – 23, 67),R. C. (1)(k. 40 – 41, 67v.) orazP. S.(k. 43 – 44, 67v. – 68)
- protokołu użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego (k. 2)
- protokołu zatrzymania osoby (k. 4)
- protokołów konfrontacji (k. 25 – 26, 30 – 31, 32 – 33, 36 – 37)
OskarżonyA. T.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W wyjaśnieniach złożonych na rozprawie w dniu 15 marca 2017 r. podkreślił, iż nie prowadził pojazdu markiF. (...)onr rej. (...). Dodał, iż samochodem kierował jego właściciel –Ł. P. (2). Równocześnie oskarżony podtrzymał jedynie w części wyjaśnienia złożone w postępowaniu przygotowawczym. Jak stwierdził oskarżony składając wyjaśnienia w dniu 08 sierpnia 2016 r. został zastraszony przez funkcjonariuszy i obawiał się zatrzymania na 48 godzin. Dodał także, iż nie pamięta całego samego zdarzenia.
OskarżonyA. T.nie był w przeszłości karany sądownie.
Dowód:
- wyjaśnienia oskarżonegoA. T.(k. 14 – 15, 66v.)
- karta karna (k. 63)
Postawa oskarżonego, który nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu stanowi linię jego obrony. W trakcie postępowania oskarżony składał sprzeczne wyjaśnienia. Początkowo przyznał się do popełnienia czynu zart. 178a § 1 kki podał, iż obawiał się konsekwencji swojego czynu. Z kolei na rozprawie sądowej nie podtrzymał tej części wyjaśnień i stwierdził, że został do nich zmuszony. Równocześnie stanowczo przyznał, iż toŁ. P. (2)był kierowcą samochoduF. (...), by następnie podać, iż zdarzenia w ogóle nie pamięta. Zdaniem Sądu postawa oskarżonego jednoznacznie zmierza do uniknięcia konsekwencji popełnionego czynu.
ŚwiadekK. S.w złożonych zeznaniach stanowczo podkreślił, iż toA. T.był kierowcą samochodu markiF. (...). W obszernych i szczegółowych zeznaniach przyznał, iż w dniu zdarzenia wybierał się wraz z kolegami nad jezioro. Gdy wsiadał do samochodu zauważył nadjeżdżający pojazd markiF. (...). Kierowca pojazdu w trakcie parkowania uderzył w poprzedzający go samochód. Jak podkreślił świadek – był w tym czasie zajęty rozmową zK. W.. PasażerF.źle zinterpretował zachowanie świadka oraz jego kolegów, w związku z czym wysiadł z samochodu. Zachowywał się w sposób agresywny. Wywiązała się awantura w wyniku, której doszło do uszkodzenia okularówK. W.. Na miejsce zdarzenia wezwano Policję. Świadek dodał, iż oskarżony jedynie przypatrywał się zdarzeniu, które miało dynamiczny charakter. Następnie poszedł do domu. Świadek podkreślił, iż oskarżony chwiał się na nogach. Widać było, iż znajduje się pod wpływem alkoholu. Dodał także, iż z całą pewnością to oskarżony był kierowcą samochodu markiF. (...). Pasażer samochodu różnił się od oskarżonego posturą i wiekiem – pasażer był zdecydowanie młodszy i wyższy. Odznaczał się również większą tężyzną fizyczną. Zdaniem świadka nie ma żadnej możliwości, by oskarżony zamienił się z pasażerem samochodu miejscami.
Zeznania świadkaK. S.zostały w znacznej mierze potwierdzone przezM. P.. Wprawdzie na rozprawie sądowej świadek przyznał, iż nie jest całkowicie pewny, że to właśnieA. T.był kierowcą samochodu markiF. (...), jednak równocześnie podtrzymał zeznania złożone w postępowaniu przygotowawczym stwierdzając, że były one prawdziwe i złożone „na świeżo”. Stanowcze i jednoznaczne zeznania świadek ten złożył w postępowaniu przygotowawczym. Pierwsze zeznania złożył już w dniu zdarzenia i jednoznacznie opisał kierowcęF. (...). Nie miał żadnych wątpliwości, iż był to oskarżony, którego zatrzymała Policja. Również podczas konfrontacji z oskarżonym nie miał żadnych wątpliwości, że to oskarżony, a nieŁ. P. (2)był kierowcą samochoduF.. Istotne w sprawie jest również to, że świadkowieK. S.iM. P.byli trzeźwi i mieli znakomitą widoczność na parking, na który wjechał oskarżony. Oskarżony iŁ. P. (2)tak znacznie różnili się wiekiem, wzrostem i posturą, że nie można ich było pomylić.
Zdaniem Sądu zeznania świadkaK. S.zasługują na wiarę w całości. Świadek w sposób spójny, logiczny i konsekwentny przedstawił przebieg zdarzenia z dnia 07 sierpnia 2016 r. Jego wypowiedź była spontaniczna i szczera. Pomimo, iż z uwagi na upływ czasu część pozostałych świadków nie pamiętała już szczegółów zdarzenia, Sąd nie znalazł żadnych podstaw, by kwestionować wiarygodność zeznań tego świadka.
ŚwiadekŁ. P. (2)w zeznaniach złożonych na rozprawie sądowej podkreślił, iż to on prowadził samochód markiF. (...)w dniu zdarzenia. Dodał, iż samochód stanowi własność jego brata. Równocześnie świadek przyznał, iż w tym dniu przebywał razem z oskarżonym, który znajdował się pod wpływem alkoholu. Razem byli uR. C. (2). Po pewnym czasie oskarżony zasnął. Świadek dodał, iż po opuszczeniu mieszkaniaR. C. (2)zawiózł oskarżonego naul. (...). Musiał pomóc mu wysiąść z samochodu. Doszło do awantury z mężczyznami, którzy siedzieli w samochodzie markiB.zaparkowanym w pobliżu. Mężczyźni ci śmiali się ze stanu w jakim znajdował się oskarżony. W takcie awantury oskarżony podszedł do samochodu od strony kierowcy, aby wyjąć portfel. Świadek dodał, iż następnie zaprowadził oskarżonego do domu.
R. C. (1)potwierdził zeznaniaŁ. P. (2). Przyznał, iż oskarżony orazŁ. P. (2)przebywali u niego z wizytą. Oskarżony znajdował się pod wpływem alkoholu. W pewnym momencie zasnął. Świadek dodał, iż widział jak mężczyźni odjeżdżali niebieskimF., gdyż w tym czasie wyszedł na balkon by zapalić papierosa.
Zdaniem Sądu zeznań tych świadków nie można uznać za wiarygodne. Podając, iż oskarżony nie był kierowcą samochodu markiF. (...)chcieli by uniknął on odpowiedzialności za swoje zachowanie. Równocześnie na uwagę zasługuje fakt. iż obaj świadkowie zgodnie przyznali, iż oskarżony znajdował się pod wpływem alkoholu. DodatkowoŁ. P. (2)przyznał, iż oskarżony nadużywa alkoholu.
Zeznania świadkaP. S.mają drugorzędne znaczenie w przedmiotowej sprawie. Z uwagi na upływ czasu, na rozprawie w dniu 15 marca 2017 r. nie kojarzył osoby oskarżonego oraz okoliczności zdarzenia. Równocześnie podtrzymał zeznania złożone w postępowaniu przygotowawczym, z treści których wynika, iż to oskarżony miał być kierowcą samochoduF. (...).

Sąd zważył co następuje:
Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, iż oskarżonyA. T.dopuścił się zarzucanego mu przestępstwa wyczerpującego znamiona czynu zart. 178a § 1 kk.
W świetle poczynionych ustaleń Sąd uznał oskarżonegoA. T.za winnego popełnienia przestępstwa zart. 178a § 1 kk. Oskarżony w dniu 07 sierpnia 2016 r. wR.naul. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości (1,15 mg/l oraz w kolejnych badaniach: 1,18 mg/l, 1,17 mg/l i 1,02 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) prowadził pojazd mechaniczny markiF. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym.
Uznając oskarżonegoA. T.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego znamiona występku zart. 178a § 1 kk, Sąd na podstawieart. 178a § 1 kkw zw. zart. 34 § 1 i § 1a kkorazart. 35 § 1 kkskazał go na karę 1 roku i 2 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.
Przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę dyrektywy wymiaru kary zart. 53 kk. Oskarżony swoim zachowanie naruszył porządek prawny w sferze bezpieczeństwa w ruchu lądowym. Kierowanie pojazdem mechanicznym wymaga od kierowcy pełnej zdolności do spostrzegania oraz reagowania na zdarzania na drodze, jak również stabilnego i pewnego zachowania. Nie ma wątpliwości, iż stan nietrzeźwości zmniejsza sprawność psychofizyczną kierowcy, czego najczęstszą konsekwencją jest brak opanowania pojazdu oraz stworzenie niebezpieczeństwa na drodze, mogące prowadzić do wypadku lub kolizji. Sytuacja ta stwarza wysokie zagrożenie dla niego samego oraz dla innych uczestników ruchu drogowego. Przestępstwo zart. 178a § 1 kkjest przestępstwem formalnym i sam fakt kierowania pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości spowoduje zrealizowanie jego znamion.
Oskarżony dopuścił się przestępstwa z winy umyślnej. Wiedział, że spożywał alkohol– świadomie kierował samochodem i był uczestnikiem ruchu drogowego. Oskarżony kierując pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości wykazał się całkowitym brakiem wyobraźni, zdrowego rozsądku oraz odpowiedzialności. Waga naruszonych przez oskarżonego obowiązków ciążących na nim jako uczestniku ruchu drogowego, stopień ich naruszenia oraz postać winy pozwalają na stwierdzenie znacznego stopnia społecznej szkodliwości czynu.
Sąd uznał, iż w stosunku do oskarżonegoA. T.możliwe jest wymierzenie kary ograniczenia wolności. Na korzyść oskarżonego przemawia przede wszystkim jego dotychczasowa niekaralność. W ocenie Sądu wymierzona kara będzie oddziaływać na oskarżonego wychowawczo i zapobiegawczo, a ponadto spełni swoje zadania w zakresie prewencji ogólnej. Tak ukształtowana kara będzie oddziaływać na oskarżonego wychowawczo i zapobiegawczo, a ponadto spełni swoje zadania w zakresie prewencji ogólnej.
Na podstawieart. 42 § 2 kkorazart. 43 § 3 kkSąd orzekł wobec oskarżonego tytułem środka karnego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat i zobowiązał go do zwrotu posiadanego prawa jazdy do właściwego miejscowo starostwa powiatowego w terminie 7 dni od daty uprawomocnienia się orzeczenia. Uzasadniona jest bowiem eliminacja oskarżonego z uczestnictwa w ruchu drogowym jako kierowcy pojazdów mechanicznych. W ocenie Sądu dotychczasowa niekaralność oskarżonego powoduje, iż orzeczony zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych jest adekwatny do indywidualnych okoliczności leżących po stronie oskarżonego i zapewni osiągniecie celów w zakresie prewencji indywidualnej. Powszechnie wiadomym jest bowiem nagminne występowanie pijanych kierowców. W celu eliminowania tego zjawiska należy ze szczególną surowością traktować sprawców, gdyż pobłażanie dla takiego zachowania rodzić będzie przeświadczenie, iż jest ono tolerowane i znajduje akceptację społeczną, a takie stanowisko stać się nie może.
Na podstawieart. 43a § 2 kkSąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5000 zł.
Te elementy składowe kary w opinii Sądu uczynią zadość społecznemu poczuciu, które nie ucierpi i nie spowoduje odczucia, że oskarżony pozostał bezkarny, lecz sprawiedliwie ukarany. Zdaniem Sądu dotkliwość tej kary w przypadku oskarżonego pozwoli na osiągnięcie celu kary. Zdaniem Sądu dotkliwość tej kary w przypadku oskarżonego pozwoli na osiągnięcie celu kary, jakim jest przede wszystkim zapobieżenie popełnianiu podobnych przestępstw w przyszłości. Kara ta winna również oddziaływać na kształtowanie świadomości społeczeństwa i umocnić przeświadczenie, że każdy pijany uczestnik ruchu musi się liczyć z nieuchronną odpowiedzialnością za swoje czyny.
Na podstawieart. 63 § 1 kkSąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 07 sierpnia 2016 r., godz. 14:15 do dnia 08 sierpnia 2016 r., godz. 11:05 – tj. jeden dzień przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm dniom kary ograniczenia wolności.
Na podstawieart. 624 § 1 kpkiart. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(t.j.: Dz. U. z 1983 r., nr 49, poz. 223 z późn. zm.) Sąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych i opłaty w sprawie obciążając nimi Skarb Państwa.

Sędzia: