Sąd Okręgowy w Łodzi
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 1295/16
Data wyroku: 2017-03-27 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: SSO P. Kuźma
Słowa kluczowe: Emerytura wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 7 kwietnia 2016 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wŁ.odmówiłM. J.prawa do emerytury. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że wnioskodawca nie wykazał pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze świadczonej do dnia 1 stycznia 1999 roku stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. (decyzja k.16 pliku akt ZUS zainicjowanego wnioskiem z dnia 25 lutego 2016 roku)
W dniu 11 maja 2016 rokuM. J.złożył odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o jej zmianę poprzez przyznanie prawa do emerytury oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. (odwołanie k 2-7)
Odpowiadając na odwołanie pismem z dnia 10 czerwca 2016 roku pozwany organ rentowy wniósł o jego oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. (odpowiedź na odwołanie k 17-18)
Decyzją z dnia 15 kwietnia 2016 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych – II Oddział wŁ.odmówiłM. J.prawa do emerytury pomostowej podnosząc w uzasadnieniu, że wnioskodawca nie udowodnił okresu pracy w szczególnych warunkach wynoszącego co najmniej 15 lat ani przed dniem 1 stycznia 1999 roku ani po dniu 31 grudnia 2008 roku. (decyzja k 23 pliku akt ZUS zainicjowanego wnioskiem z dnia 25 lutego 2016 roku)
M. J.odwołał się w dniu 25 maja 2016 roku od powyższej decyzji wnosząc o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury pomostowej oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. (odwołanie k 2-7 sprawy o sygn. akt VIII 1386/16)
Odpowiadając na powyższe odwołanie pismem z dnia 17 czerwca 2016 roku organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. (odpowiedź na odwołanie k 24-25 sprawy o sygn. akt VIII 1386/16)
Postanowieniem z dnia 5 września 2016 roku Sąd połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy obu odwołań wnioskodawcy. (postanowienie k 34 sprawy o sygn. akt VIII 1386/16)

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

M. J.,urodzony (...), będący członkiem otwartego funduszu emerytalnego, wnioskujący o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym na dochody budżetu państwa, w dniu 25 lutego 2016 roku złożył wniosek o emeryturę. (wniosek k. 1-8 pliku akt ZUS zainicjowanego wnioskiem z dnia 25 lutego 2016 roku)
Ogólny staż ubezpieczeniowy wnioskodawcy na dzień 1 stycznia 1999 r. wyniósł 25 lat, 5 miesięcy i 26 dni. (niesporne)
W okresie od 21 kwietnia 1972 roku do 31 sierpnia 1972 roku wnioskodawca był zatrudniony w(...) Przedsiębiorstwie (...)wŁ.w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku pomocy montera maszyn budowlanych. (świadectwo pracy k 26 pliku akt ZUS zainicjowanego wnioskiem z dnia 25 lutego 2016 roku)
W okresie od 1 lutego 1973 roku do 31 grudnia 1976 roku był pracownikiemPrzedsiębiorstwa (...)wŁ., zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy. (świadectwo pracy k 27 pliku akt ZUS zainicjowanego wnioskiem z dnia 25 lutego 2016 roku)
Początkowo – do 2 kwietnia 1975 roku zajmował stanowisko montera samochodowego, od 3 kwietnia 1975 roku - robotnika sprzętu ciężkiego. (opinia k 95, pismo k 96, świadectwo pracy k 27 pliku akt ZUS zainicjowanego wnioskiem z dnia 25 lutego 2016 roku)
Jako monter wnioskodawca stale pracował przy naprawie podwozi samochodów ciężarowych i pracę tę wykonywał tylko w kanałach. Nie był delegowany do innych prac. (zeznania świadkaJ. K.k 146 - 147, przesłuchanie wnioskodawcy k 149 w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami k 145 – płyta CD k 150)
Jako pracownik sprzętu ciężkiego zajmował się załadunkiem 40-tonowych kontenerów 16-kołowych. Robił to przy pomocy liny i wciągarki mechanicznej. (przesłuchanie wnioskodawcy k 149 w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami k 145 – płyta CD k 150)
Dźwig i suwnicę obsługiwały inne osoby – operatorzy, wnioskodawca podsuwał wózki. (zeznania świadkaJ. K.k 146 – płyta CD k 150)
Od 2 stycznia 1977 roku do 31 grudnia 1978 roku ubezpieczony był pracownikiem(...) Zespołu (...)wŁ.zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku salowego. Praca ta uznana została jako praca w szczególnych warunkach. (świadectwo pracy w szczególnych warunkach – w aktach osobowych k 63)
Przypadające w okresie tym okresy nieskładkowe to: 11-15 stycznia 1977, 17 stycznia – 5 lutego 1977, 8-14 kwietnia 1977, 13-15 września 1997, 29 maja – 5 czerwca 1978, 3-6 listopada 1978) – łącznie 47 dni. (załącznik do świadectwa o wykonywaniu pracy w szczególnych warunkach – w aktach osobowych k 63)
W okresie od 2 listopada 1979 roku do 28 lutego 1982 rokuM. J.był zatrudniony wPrzedsiębiorstwie (...)wB.w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku mechanika samochodowego i kierowcy samochodowego. (świadectwo pracy k 65)
Pracując jako pomocnik - mechanika wnioskodawca przyuczał się do zawodu kierowcy. (pismo k 74, umowa o pracę k 73)
Od 1 października 1980 roku został przeniesiony na stanowisko kierowcy samochodu ciężarowego. (podanie wraz z adnotacją – k 75, opinia – k 77)
Jako mechanik wnioskodawca pracował tylko w kanale, a jako kierowca jeździł na terenie kopali ielektrowni (...). Prace te wykonywał w wymiarze 10-12 godzin dziennie. (zeznania świadkaZ. Ł.k 148, przesłuchanie wnioskodawcy k 149 w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami k 145 – płyta CD k 150)
Od 11 października 1982 roku do 11 grudnia 1990 roku wnioskodawca był ponownie zatrudniony wPrzedsiębiorstwie (...)wŁ., w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy – mechanika samochodu ciężarowego. (opinia k 104, świadectwo pracy k 105)
W okresie tym jeździł samochodem ciężarowymmarki T.z przyczepą przewożąc sypkie materiały budowlane, także do byłegoZwiązku (...). Dziennie pracował po 12 godzin. Nie był delegowany do innych prac. (zeznania świadkówJ. K.k 147,Z. Ł.k 148, przesłuchanie wnioskodawcy k 149 w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami k 145 – płyta CD k 150)
W angażach kierowców samochodów ciężarowych dopisywano stanowisko mechanika tylko po to, by nałożyć na nich obowiązek drobnej naprawy w trasie. Żadnych mechanicznych prac kierowcy nie wykonywali, byli od tego pracownicy zatrudnieni na stanowiskach mechaników. (zeznania świadkówJ. K.k 147,Z. Ł.k 148 – płyta CD k 150)
Od 12 grudnia 1990 roku do 31 marca 1992 rokuM. J.był pracownikiemPrzedsiębiorstwa (...)wŁ., zatrudnionym stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 12,5 tony. Okres ten został uznany za okres pracy w szczególnych warunkach. (świadectwo pracy w szczególnych warunkach – w aktach osobowych – k 85)
Do obowiązków wnioskodawcy nie należała naprawa samochodu, którym jeździł. (zakres obowiązków – w aktach osobowych – k 85)
W okresie od 15 kwietnia 2009 roku do 10 czerwca 2009 rokuM. J.był pracownikiemJ. W.prowadzącegofirmę (...), zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony. Praca ta nie została uznana przez pracodawcę za pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. (świadectwo pracy k 17 akt VIII U 1386/16 połączonej ze sprawą niniejszą)
Od 1 sierpnia 2010 roku do 31 grudnia 2011 roku wnioskodawca był zatrudniony uL. S.prowadzącegoprzedsiębiorstwo (...)–S.w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony. Praca ta nie została uznana przez pracodawcę za pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. (świadectwo pracy k 18 akt VIII U 1386/16 połączonej ze sprawą niniejszą)
W okresie od 12 lutego 2013 roku do 31 lipca 2013 roku, od 11 września 2013 roku do 28 lutego 2014 roku, od 5 marca 2014 roku do 31 sierpnia 2014 roku, od 2 października 2014 roku do 10 marca 2015 roku, od 2 lipca 2015 roku do 30 listopada 2015 roku ubezpieczony był pracownikiem Zarządu Dróg iZ.wP.zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego. Praca ta nie została uznana przez pracodawcę za pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. (świadectwa pracy k 19 – 23 akt VIII U 1386/16 połączonej ze sprawą niniejszą)
Powyższych ustaleń Sąd dokonał na podstawie powołanych dokumentów oraz na podstawie zeznań świadków, korespondujących z przesłuchaniem wnioskodawcy jako strony.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie jest zasadne.
Zgodnie z brzmieniemart.184 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t. j. Dz. U z 2013 r., poz.1440 z późn. zm.) (dalej: ustawa emerytalna) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art.32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:

1
okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz

2
okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.

W myśl art.184 ust.2 ustawy emerytalnej emerytura, o której mowa w ust.1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy - w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem.
Z przepisu art.32 ustawy emerytalnej wynika z kolei, że możliwe jest wcześniejsze przejście na emeryturę przez pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Zasady przechodzenia na wcześniejsze emerytury oraz wykazy stanowisk do tego uprawniających określaRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r., nr 8, poz. 43 z późn. zm).
Według treści § 3 i 4 tego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia. Pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn;

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Powołany wykaz wskazuje wszystkie te prace w szczególnych warunkach, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego. Analiza treści wykazu A stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. wskazuje, że do prac w warunkach szczególnych należą wymienione w dziale VIII pod poz. 2 „prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów”.
Do prac tego rodzaju należą wymienione w załączniku do zarządzenia nr 19 Ministra Handlu Wewnętrznego i Usług z dnia 10 listopada 1986 roku w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach, wykazie A dziale VIII poz. 2 pkt 2 prace na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony.
Do prac w szczególnych warunkach zalicza się także wymienioną w wykazie A do powołanego rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. wymienione w poz. 16 działu XIV – prace wykonywane w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych lub szynowych.
W wykazie A stanowiącym załącznik do zarządzenia nr 9 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 1 sierpnia 1983 r. (Dz. Urz. MB z 1983 roku, Nr 3, poz.6) „w sprawie wykazu stanowisk pracy w zakładach pracy nadzorowanych przez Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach uprawniające do wcześniejszego przejścia na emeryturę oraz wzrostu emerytury i renty” w dziale XIV poz. 16 pkt.1 wymieniona została praca na stanowisku mechanika samochodowego stale wykonującego prace w kanałach remontowych.
Także praca salowego na zamkniętym oddziale psychiatrycznym w bezpośrednim kontakcie z pacjentami jest wymieniona we wskazanym wykazie A rozporządzenia dziale XII, pkt 1 oraz w wykazie A dziale XII poz 1b) pkt 15 zarządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 12 lipca 1983 roku w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w zakładach pracy resortu zdrowia i opieki społecznej (Dz.Urz. MZ z 1989 roku, Nr 6, poz.27)
Stosownie zaś do treści § 2 ust.1 cytowanego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach w nim określonych są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Środkiem dowodowym stwierdzającym okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest - w myśl § 2 ust. 2 - świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawione według określonego wzoru lub świadectwo pracy, w którym zakład pracy stwierdza charakter i stanowisko pracy w poszczególnych okresach oraz inne okoliczności, od których jest uzależnione przyznanie emerytury z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach.
W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca spełnił warunki do uzyskania emerytury w zakresie wymaganego wieku (ukończone 60 lat), ogólnego stażu pracy (co najmniej 25 lat).
Spór dotyczył uznania za pracę w szczególnych warunkach okresów zatrudnienia wnioskodawcy:
- w okresie od 21 kwietnia 1972 roku do 31 sierpnia 1972 roku w(...) Przedsiębiorstwie (...)wŁ.,
- w okresie od 1 lutego 1973 roku do 31 grudnia 1976 roku wPrzedsiębiorstwie (...)wŁ.,
- w okresie od 2 stycznia 1977 roku do 31 grudnia 1978 roku w(...) Zespole (...)wŁ.,
- w okresie od 2 listopada 1979 roku do 28 lutego 1982 roku wPrzedsiębiorstwie (...)wB.,
- w okresie od 11 października 1982 roku do 11 grudnia 1990 roku wPrzedsiębiorstwie (...)wŁ.,
- w okresie od 12 grudnia 1990 roku do 31 marca 1992 roku wPrzedsiębiorstwie (...)wŁ..
Jeżeli chodzi o pierwszy ze wskazanych okresów pracy wnioskodawcy w(...) Przedsiębiorstwie (...), materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie daje podstawy do uznania go za zatrudnienia w warunkach szczególnych. Poza świadectwem pracy w sprawie niniejszej nie został przedstawiony żaden przekonujący dowód na to, że praca wnioskodawcy na stanowisku pomocy montera maszyn budowlanych była pracą w szczególnych warunkach wykonywaną stale w pełnym wymiarze czasu pracy. Twierdzenia wnioskodawcy w tym zakresie, jako nieudowodnione, pozostają gołosłowne.
Materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie wykazał natomiast, że w okresie zatrudnieniaM. J.od 1 lutego 1973 roku do 31 grudnia 1976 roku wPrzedsiębiorstwie (...)wŁ., początkowo – do 2 kwietnia 1975 roku zajmował on stanowisko montera samochodowego, od 3 kwietnia 1975 roku - robotnika sprzętu ciężkiego, przy czym – jak wynika ze spójnych zeznań świadkaK.i przesłuchania odwołującego - jako monter wnioskodawca stale pracował przy naprawie podwozi samochodów ciężarowych i pracę tę wykonywał tylko w kanałach. Nie był delegowany do innych prac. Dlatego też pracę tę należy zaliczyć do prac w szczególnych warunkach w wymiarze2 lat, 2 miesięcy i 2 dni.
Pozostały okres tego zatrudnienia – od 3 kwietnia 1975 roku do 31 grudnia 1976 roku, podczas któregoM. J.wykonywał pracę na stanowisku pracownika sprzętu ciężkiego, polegającej na załadunku 40-tonowych kontenerów 16-kołowych przy pomocy liny i wciągarki mechanicznej nie może być zaliczony do prac w szczególnych warunkach, bowiem stanowisko takie nie jest uwzględnione w cytowanym rozporządzeniu.
Okres zatrudnienia wnioskodawcy od 2 stycznia 1977 roku do 31 grudnia 1978 roku w(...) Zespole (...)wŁ.na stanowisku salowego jest okresem pracy w warunkach szczególnych, co bezpośrednio wynika ze świadectwa pracy wykonywanej w szczególnych warunkach. Wskazanie niewłaściwego punktu wykazu przez pracodawcę nie zmienia tego stanowiska. Odliczając od okresu zatrudnienia – 1 roku, 11 miesięcy i 30 dni okres nieskładkowy w wymiarze 47 dni, pozostaje okres1 roku, 10 miesięcy i 23 dnipracy w tych warunkach.
Jeśli chodzi o okres od 2 listopada 1979 roku do 28 lutego 1982 roku wPrzedsiębiorstwie (...)wB., wskazać należy, żeM. J.do końca września 1980 roku pracował jako pomocnik mechanika wykonując tylko prace w kanałach, a od 1 października 1980 roku kiedy to został przeniesiony na stanowisko kierowcy samochodów ciężarowych i zaczął jeździć samochodamimarki T.iK.o masie całkowitej powyżej 3,5 tony. W związku z tym zaliczyć mu należy do pracy w szczególnych warunkach okres2 lat, 3 miesięcy i 29 dni.
Z ustaleń Sądu wynika nadto, że w okresie od 11 października 1982 roku do 11 grudnia 1990 roku wnioskodawca był ponownie zatrudniony wPrzedsiębiorstwie (...)wŁ., w pełnym wymiarze czasu pracy i w okresie tym jeździł samochodem ciężarowymmarki T.z przyczepą przewożąc sypkie materiały budowlane, także do byłegoZwiązku (...). Dziennie pracował po 12 godzin. Nie był delegowany do innych prac. Pomimo, że w angażu dopisano mu stanowisko mechanika, pracy tej – jak wynika ze spójnych zeznań świadków – żaden kierowca samochodu ciężarowego nie wykonywał. W angażach tych dopisywano bowiem stanowisko mechanika tylko po to, by nałożyć na kierowców obowiązek drobnej naprawy w trasie. Żadnych mechanicznych prac kierowcy nie wykonywali, byli od tego pracownicy zatrudnieni na stanowiskach mechaników. Uznać zatem należy, że cały powyższy okres zatrudnienia (8 lat i 2 miesiące) zaliczyć należy do pracy w szczególnych warunkach.
Materiał dowodowy wykazał także, że w okresie od 12 grudnia 1990 roku do 31 marca 1992 rokuM. J.był pracownikiemPrzedsiębiorstwa (...)wŁ., zatrudnionym stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 12,5 tony i okres ten został uznany przez byłego pracodawcę za okres pracy w szczególnych warunkach. Podkreślenia wymaga, ze do obowiązków wnioskodawcy nie należała naprawa samochodu, którym jeździł. W związku z tym zaliczeniu podlega jako praca w szczególnych warunkach okres1 roku, 3 miesięcy i 19 dni.
Sumując wszystkie okresy pracy wnioskodawcy w warunkach szczególnych – łączny okres pracy w tych warunkach przewyższa 15 lat.
Dlatego też Sąd na podstawieart.47714§ 2 k.p.c.przyznałM. J.prawo do żądanego świadczenia począwszy od dnia 29 lutego 2016 roku, tj. ukończenia 60 roku życia.
Rozpoznając odwołanie wnioskodawcy od decyzji z dnia 15 kwietnia 2016 roku Sąd na podstawieart.16 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych(tj. Dz.U. z 2015 r. poz. 965) uznał, że wobec przyznania wnioskodawcy prawa do emerytury na podstawie art.184 cytowanej ustawy o emeryturach i rentach z FUS nie może on nabyć równocześnie prawa do emerytury pomostowej, która ustaje z dniem poprzedzającym dzień nabycia prawa do emerytury, która jest ustalona decyzją organu rentowego lub innego organu emerytalno-rentowego, określonego w odrębnych przepisach.
Nadto, poza świadectwami pracy obejmującymi okres zatrudnienia wnioskodawcy po dniu 31 grudnia 2008 roku, z których nie wynika w żaden sposób wykonywanie w tym okresie pracy w szczególnych warunkach lub pracy o szczególnym charakterze w rozumieniu przepisuart.3 ust.1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych, nie przedstawił on żadnych dowodów na tę okoliczność.
Dlatego też Sąd na podstawieart.47714§ 1 k.p.c.oddalił odwołanie od decyzji z dnia 15 kwietnia 2016 roku jako niezasadne.
Stosownie do wyników postępowania, na podstawieart.98 k.p.c.Sąd obciążył organ rentowy obowiązkiem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego poniesionych przez wnioskodawcę w zakresie odwołania od decyzji z dnia 7 kwietnia 2016 roku. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika Sąd ustalił na podstawie § 9 ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800) – w brzmieniu obowiązującym w dacie wniesienia odwołania.
Z tych wszystkich względów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.