Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 468/17
Data wyroku: 2017-05-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Teresa Kalinka
Słowa kluczowe: Wysokość emerytury
Podstawa prawna: art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. aktVIII U 468/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 maja 2017 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Teresa Kalinka

Protokolant:

Ewa Grychtoł

po rozpoznaniu w dniu9 maja 2017 r. w Gliwicach
sprawyJ. B.(B.)
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
owysokość emerytury
na skutek odwołaniaJ. B.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
z dnia6 lutego 2017  r.nr(...)
oddala odwołanie.
(-) SSO Teresa Kalinka
Sygn. VIII U 468/17

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 6 lutego 2017 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.odmówił prawa do ponownego przeliczenia podstawy wymiaru emerytury wJ. B.i na podstawieartykułu 110 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychoraz na podstawie art. 110 a tej ustawy. W wyniku ponownego przeliczenia podstawy wymiaru świadczenia ustalono wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynoszący 247,28 % z 20najkorzystniejszych lat wybranych w okresie od 1972 do 1995, a więc nowo ustalony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest niższy niż 250% .Do przeliczenia podstawy wymiaru 20 lat organ rentowy przyjął zarobki za lata od 1972 do 1995 z zaświadczeń o zatrudnieniu i wynagrodzeniu - to jest druków Rp- 7.
Ubezpieczony w odwołaniu domagał się zmiany decyzji , dopuszczenia dowodu z opinii biegłego z zakresu wyliczania emerytur i rent na okoliczność uzyskiwanych wynagrodzeń w latach 1970 do 1971 i zobowiązania(...)do przedstawienia dokumentacji dotyczącej zatrudnienia i wynagrodzenia odwołującego.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania przytaczając treśćart. 110 a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń SpołecznychWskazał ,że ustalony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru na podstawie druków Rp 7 z od 1972 do 1995 wyniósł 242, 76 %.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
J. B.urodził się (...). Od dnia 22 kwietnia 1995 roku jest uprawniony do emerytury . Kontynuował zatrudnienie do dnia 31 lipca 1995 roku . W późniejszym okresie nie pracował.
W grudnia 2016 roku złożył wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia emerytalno-rentowego załączając druk Rp- 7 w z(...) SA Zakładu (...)wT.zawierający zarobki od 1972 roku do 1995 roku . W oparciu o to wynagrodzenie organ rentowy ustalił wskaźnik wysokości podstawy wymiaru w wysokości 242, 76 % . Z druków Rp- 7 wynika że ubezpieczony jedynie w latach 1982, 1983, 1984 ,1985, 1986,1987 1988 osiągał wynagrodzenia w wysokości przekraczającej 250 % Najniższy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest z roku 1995. Te zarobki organ rentowy musiał przyjąć do ustalenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru, ponieważ jest to jedyny okres w którym ubezpieczony podlegał ubezpieczeniu po przejściu na emeryturę.
J. B.był zatrudniony od 2 lutego 1970 roku do daty przejścia na emeryturę wKopalni (...). Z akt osobowych wynika, że został przyjęty do pracy ze stawką 80 zł ,która uległa zwiększeniu od maja 1972 do 94 złotych.
Z lat 1970 - 1971 zachowały się karty zasiłkowe, z których wynika że w marcu 1970 roku dzienny zasiłek chorobowy wynosił 65 zł 26 gr, wynagrodzenie za okres od czerwca do sierpnia 1970 roku wyniosło 9 549 zł a w okresie od sierpnia do października wynagrodzenie wyniosło 7416 zł ( średnio miesięcznie 2472 zł). W oparciu o te dane można ustalić przybliżoną wysokość wynagrodzenia przyjmując stawkę 65,20 zł x 25 dni x5 miesięcy + 9549 zł + 4944 zł ( wrzesień, październik ) +(...)( listopad) +(...)(, grudzień - z podstawy wymiaru zasiłku z roku1972) Łącznie daje to kwotę.29452 zł – to jest. 109,81% średniej krajowej. Ubezpieczony korzystał również zasiłku chorobowego w roku 1971 W okresie od grudnia 1970 roku do lutego 1971 roku zarobek wyniósł 13 012 zł, co daje 4337 złotych miesięcznie, w okresie od lipca do września ubezpieczony osiągnął zarobek w wysokości 8088 zł od października do grudnia 10778 zł. Sąd przyjął że w okresie od stycznia do czerwca 1971 roku ubezpieczony zarobił 26 022 zł od lipca do września 8088 zł a od października do grudnia 10 778 zł co dało łącznie 44 898 zł Taka kwota taka kwota stanowiła 158,67% średniego rocznego wynagrodzenia
Sąd oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu emerytur i rent uznając ten dowód za zbędny. Na podstawie posiadanych dowodów zarobkowych można było ustalić w sposób bardzo zbliżony do rzeczywistego zarobku wysokość dochodów osiąganych w latach 1970 -1971 Za pozostałe lata wysokość zarobków nie była kwestionowana.
Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie akt organu rentowego oraz akt osobowych iJ. B.zKopalni (...)tym dowodom dał wiarę.
Sąd zważył co następuje
Odwołanie dotyczyło wyłącznie ponownego ustalenia wskaźnika podstawy wymiaru emerytury w celu przeliczenia świadczenia na podstawieart. 110 a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W tym zakresie Sąd przeprowadził postępowanie.
Zgodnie z tym przepisem wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w artykule 15, z uwzględnieniem art. 110 ust. 3, a jeżeli jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o których mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250 %. Ustalenie wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 może nastąpić tylko raz.
Warunkiem koniecznym do uzyskania prawa do przeliczenia emerytury w oparciu o cytowany przepis jest udowodnienie wskaźnika podstawy wymiaru wyższego niż 250 %, z tym że podstawa ta musi obejmować również wymiar składki przypadającej w części po przyznaniu świadczenia ( w niniejszej sprawie jest to zarobek z roku 1995)/. Zdaniem Sądu, w oparciu zgromadzony materiał dowodowy należy wykluczyć , że średnie wynagrodzenie ubezpieczonego z 20 lat przekraczało 250 % rocznego wynagrodzenia. Jak wskazano powyżej, jedynie w latach 80-tych poprzedniego wieku wskaźnik wysokości podstawy wymiaru był wyższy niż 250 %
Biorąc pod uwagę, że górnicy osiągali najlepsze zarobki w latach osiemdziesiątych, nie można przyjąć że przed 1972 rokiem ubezpieczony jako młody pracownik osiągał zarobki w wysokości przekraczającej 250 %. Skoro ustalony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru 20 lat wyniósł 242,76 % , to ubezpieczony do skorzystania z dobrodziejstwa artykułu 110 a ustawy emerytalno-rentowej musiałby wykazać, że w roku 1971 osiągnął zarobek w wysokości przekraczającej 250%/ Zachowane karty zasiłkowe pozwoliły ustalić wysokość otrzymanego w tym okresie wynagrodzenia i wyniosło ono 158,67%. Średniej krajowej
Po wyliczeniu potencjalnego wynagrodzenia w oparciu o zachowane karty zasiłkowe okazało się, że tak ustalone wynagrodzenie jest niższe od wymaganego do przeliczenia emerytury w oparciu o art. 110 a ustawy emerytalno - rentowej.
Nie uszło uwadze Sądowi Okręgowemu że pomiędzy drukami Rp 7 z załączonymi do wniosku z roku 2017 a drukami Rp- 7 stanowiącymi podstawę obliczenia emerytury w roku 1995 istnieją nieścisłości, ale są one tak nieznaczne że nie wpłyną na ustalenie Sądu , iż wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z 20 lat jest niższy od 250%.
Wyrok wydano na podstawie art. 47714par. 1 k..p.c.
(-) SSO Teresa Kalinka