Sąd Rejonowy w Bełchatowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1161/16
Data wyroku: 2017-04-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bartłomiej Niedzielski

Sygn. akt II K 1161/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 kwietnia 2017 roku
Sąd Rejonowy w Bełchatowie, II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Bartłomiej Niedzielski
Protokolant: st. sekr. sąd. Jadwiga Jankowska
przy udziale Prokuratora: --------------------------
po rozpoznaniu na rozprawie 24 kwietnia 2017 r.
sprawyK. J.urodzonego (...)wP.synaM.iG. z domu K.,
oskarżonego o to, że:
w okresie od 26 lipca 2016 r. do 30 listopada 2016 r. wB., woj.(...), uporczywie nękałI. B. (1)oraz jej małoletniego synaK. C., w ten sposób, że wystawał pod blokiem w miejscu ich zamieszkania żądając widzenia z synem pokrzywdzonej, zaczepiał małoletniegoK. C.przed blokiem, wydzwaniał domofonem, groziłI. B. (1)uprowadzeniem syna, przesiadywał na ławce pod blokiem pokrzywdzonej wołając ją i jej syna, śpiewając i krzycząc, czym wzbudził u pokrzywdzonych uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia,
to jest o czyn zart. 190 a § 1 kk

1
uznajeK. J.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego znamionaart. 190a § 1 kki za to na podstawieart. 190a § 1 kkwymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

2
na podstawieart. 41a § 1 i 4 kkorzeka na okresy po 2 (dwa) lataK. J.środki karne w postaci:

a
zakazu kontaktowania się zI. B. (1);

b
zakazu kontaktowania się zK. C.;

c
zakazu zbliżania się doI. B. (1)na odległość mniejszą niż 25 metrów;

d
zakazu zbliżania się doK. C.na odległość mniejszą niż 25 metrów;

3
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.P. L.kwotę 723,24 zł (siedmiuset dwudziestu trzech złotych i dwudziestu czterech groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu;

4
pobiera odK. J.kwotę 120 (stu dwudziestu) złotych opłaty i zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.549,24 zł (jednego tysiąca pięciuset czterdziestu dziewięciu złotych i dwudziestu czterech groszy) tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków.

Sygn. akt II K 1161/16

UZASADNIENIE
I. B. (1)mieszka wB.razem ze swoim synem z poprzedniego małżeństwa – małoletnimK. C.oraz obecnym mężemI. B. (2).
/zeznaniaI. B. (1)k. 2, 14, 108, 109 i 169-171, zeznaniaI. B. (2)k. 10 i 171-172 /
W dniu 26 lipca 2016 r. w godzinach porannychI. B. (1)wychodząc na spacer z psem zastała przed swoim blokiemK. J., który blokował jej swobodne przejście i podążał za nią. Poza tym dopytywał pokrzywdzoną dlaczego nie przyszła na jego urodziny? Oskarżycielka posiłkowa zachowywała się biernie i z obawy przed oskarżonym przeszła w rejon, który objęty jest monitoringiem. Wezwana została Policja.
/zeznaniaI. B. (1)k. 2, 14, 108, 109 i 169-171, zeznaniaI. B. (2)k. 10 i 171-172, notatka dot. interwencji k. 13/
W dniu 1 września 2016 r. przed godziną 10I. B. (1)wychodziła z domu z synem na rozpoczęcie roku szkolnego. Po wyjściu przed blok spotkałaK. J., który siedział na ławce. Oskarżony zaczął zaczepiaćK. C.mówiąc, że zabierze go na ryby i wszystkiego nauczy. Chciał się z nim widzieć. Syn pokrzywdzonej przestraszył się zachowańK. J..I. B. (1)w obawie przed tym, abyK. J.nie poszedł za nimi do szkoły i nie narobił wstydu wezwała na interwencję Policję.
/zeznaniaI. B. (1)k. 2, 14, 108, 109 i 169-171, notatka dot. interwencji k. 13/
W dniu 6 października 2016 r. około godziny 17 w czasie kiedyI. B. (1)z mężem przebywali na zakupachK. J.przyszedł do miejsca zamieszkania pokrzywdzonych i krzyczał przed blokiem oraz dzwonił domofonem. Przebywający w mieszkaniuK. C.przestraszył się, założył słuchawki na uszy i zajął się graniem.
/zeznaniaI. B. (1)k. 2, 14, 108, 109 i 169-171, zeznaniaI. B. (2)k. 10 i 171-172 /
W dniu 7 października 2016 r. w godzinach porannychK. J.po raz kolejny przyszedł do miejsca zamieszkania pokrzywdzonych i dzwonił do mieszkania domofonem. Z obawy przed oskarżonym PaństwoB.nie wyszli punktualnie do pracy. Wezwana została Policja.K. J.wykrzykiwał wówczas jakieś wojskowe hasła i dopytywał funkcjonariuszy Policji o rodzaj broni.
/zeznaniaI. B. (1)k. 2, 14, 108, 109 i 169-171, zeznaniaI. B. (2)k. 10 i 171-172 /
W okresie do 30 listopada 2016 r.K. J.wielokrotnie nachodził miejsce zamieszkania pokrzywdzonych. Między innymi miało to miejsce jeszcze 12 i 13 października 2016 r. Krzyczał i śpiewał pod blokiem. Wołał po imieniuK. C.twierdząc, że jest jego ojcem.I. B. (1)oraz jej syn obawiają się oskarżonego, gdyż jego zachowanie jest irracjonalne i trudno przewidzieć co jest w stanie zrobić.
/zeznaniaI. B. (1)k. 2, 14, 108, 109 i 169-171, zeznaniaI. B. (2)k. 10 i 171-172, notatka dot. interwencji k. 13/
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie z 8 czerwca 2016 r.K. J.został skazany za czyn zart. 190a § 1 kkpopełniony w okresie od listopada 2015 r. do 6 lutego 2016 r. na szkodęI. B. (1)na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności oraz zobowiązany do powstrzymywania się od kontaktowania się z pokrzywdzoną.
/kserokopia odpisu ww. wyroku k. 6, informacja o osobie zK.k. 107/
W październiku 2016 r.K. J.na portaluF.podszywając się za ojcaK. C.wypisywał niewybredne teksty na temat jego dojrzałości seksualnej.
/wydruku zF.k. 16 – 21/
K. J.ma 31 lat; jest kawalerem; zdobył wykształcenie zawodowe (monter – mechanik maszyn i urządzeń przemysłowych); pracuje jako pracownik gospodarczy; zarabia 200 zł netto miesięcznie; był karany za czyny z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciw. narkom.,art. 291 § 2 kkiart. 190a § 1 kk.
/protokół przesłuchania k. 91-92, informacja o osobie zK.k. 106 (137)/
Oskarżony nie jest chory psychicznie, ani upośledzony umysłowo. Jest uzależniony od substancji psychoaktywnych. W czasie popełnienia zarzucanego mu czynu mógł rozpoznać jego znaczenie i pokierować swoim postępowaniem. W aktualnym stanie zdrowia psychicznego może brać udział w prowadzonym przeciwko niemu postępowaniu karnym.
/opinie sądowo-psychiatryczne k. 99-101 i 153 - 155/
K. J.na etapie dochodzenia przyznał się w całości do zarzucanego mu czynu i żałował swojego postępowania. Tłumaczył je chęcią nawiązania i utrzymywania kontaktu zK. C., który - jak twierdzi - jest biologicznie jego synem, gdyż utrzymywał zażyłą relację zI. B. (1)w trakcie jej poprzedniego małżeństwa. Na rozprawie natomiast przyznawał się werbalnie częściowo, ale ze złożonych wypowiedzi wynikało, że tak w zasadzie nie kwestionował swojego sprawstwa (k. 91-92 i 143-144).
Sąd zważył, co następuje:
Zebrany materiał dowodowy w pełni potwierdził zarzut postawiony oskarżonemu.
Dokonując ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie Sąd opierał się przede wszystkim na zeznaniachI. B. (1)iI. B. (2). Pokrzywdzona i jej obecny mąż byli naocznymi świadkami zachowańK. J.oraz bardzo precyzyjnie, logicznie i zgodnie je opisywali. Poza tym ich relacja znalazła poparcie w niekwestionowanym fakcie wielokrotnego wzywania Policji z racji wizyt oskarżonego. W ocenie Sądu nie występowały także żadne istotne okoliczności i powody, które podważałyby wiarygodność relacji wymienionych osób. Przede wszystkim natomiast wersja podawana przez wymienionych została poparta pierwotnymi wyjaśnieniami oskarżonegoK. J., który w całości przyznał się do postawionego mu zarzutu. Na rozprawie już co prawda przyznawał się jedynie częściowo, ale z treści jego wypowiedzi i tak jasno wynikało to, że wielokrotnie nachodził pokrzywdzonych i przesiadywał pod ich blokiem. W związku z tym, Sąd uznał, że „formalne” wycofanie się z pierwotnych wyjaśnień i zmiana stanowiska w sądzie tak w zasadzie nie ma istotnego znaczenia. Z całokształtu bowiem procesowych wypowiedziK. J.jasno wynika, że nie kwestionował on swojego sprawstwa. W związku z powyższym, Sąd doszedł do przekonania, że na prawdzie polegają pierwotne wyjaśnienia oskarżonego, w których w pełni przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Twierdzenia natomiast postawione na rozprawie o jedynie częściowym przyznaniu się jako nie korespondujące z treścią rzeczywistych wypowiedzi stanowiły nieudolną próbę swojej obrony.
Za wiarygodną uznano treść dokumentów ujawnionych i zaliczonych w poczet materiału dowodowego za zgodą stron bez ich odczytywania, gdyż zostały one wydane przez uprawnione do tego organy oraz stwierdzają okoliczności niekwestionowane w toku postępowania.
Mając na względzie dokonaną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowegoi poczynione na jej podstawie ustalenia faktyczne, Sąd uznałK. J.za winnego tego, że w okresie od 26 lipca 2016 r. do 30 listopada 2016 r. wB., woj.(...), uporczywie nękałI. B. (1)oraz jej małoletniego synaK. C., w ten sposób, że wystawał pod blokiem w miejscu ich zamieszkania żądając widzenia z synem pokrzywdzonej, zaczepiał małoletniegoK. C.przed blokiem, wydzwaniał domofonem, groziłI. B. (1)uprowadzeniem syna, przesiadywał na ławce pod blokiem pokrzywdzonej wołając ją i jej syna, śpiewając i krzycząc, czym wzbudził u pokrzywdzonych uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i przez to wypełnił dyspozycjęart. 190a § 1 kk.
Przepisart. 190a § 1 kkpenalizuje zachowanie polegające na uporczywym nękaniu innej osoby lub osoby jej najbliższej, które to ma na celu wzbudzenie u tej osoby uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia lub istotne naruszenie jej prywatności.
Głównym przedmiotem ochronyart. 190 a § 1 kkjest przede wszystkim szeroko rozumiana wolność, zarówno w aspekcie wolności „od czegoś”, a to na przykład od strachu, od nagabywania, od niechcianego towarzystwa innej osoby, jak i wolność „do czegoś”, a to przede wszystkim do zachowania swej prywatności, przy czym indywidualnym przedmiotem ochrony dalszym, drugoplanowym, ubocznym, jest też zdrowie, tak psychiczne jak i fizyczne osoby pokrzywdzonej tego rodzaju działaniem przestępczym. Stanem pożądanym jest natomiast dobrostan psychiczny określonej osoby oraz jej prawo do prywatności.
Prawo do prywatności zagwarantowane jest nie tylko w ustawodawstwie krajowym, ale i także m.in. zgodnie z art. 17 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych nikt nie może być narażony na samowolną lub bezprawną ingerencję w jego życie prywatne, rodzinne, dom czy korespondencję. Każdy ma również prawo do ochrony prawnej przed tego rodzaju ingerencjami i zamachami. Według rezolucji Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy nr 42 z 1970 r. prawo do prywatności wyraża się przede wszystkim w prawie do prowadzenia własnego życia z minimum ingerencji. Obejmuje prywatne rodzinne i domowe życie, fizyczną i psychiczną integralność, honor i reputację, prawo do tego, aby nie być przedstawianym w fałszywym świetle, do nieujawniania zarówno faktów obojętnych, jak i kłopotliwych, do zakazu publikacji bez zgody własnej wypowiedzi i wizerunku, ochronę przed ujawnianiem informacji przekazanych lub otrzymanych w warunkach poufności.
Opisane powyżej przestępcze zachowanie i postępowanie określone wart. 190a § 1 kkzaliczane jest do tak zwanej przemocy emocjonalnej, która w sposób istotny ingerując w psychikę innej osoby, godzi jednocześnie w jej emocje oraz wywołuje negatywne dla niej skutki, zarówno jednorazowe, jak i długotrwałe. Skutki te mogą ujawnić się od razu lub mogą być odsunięte w czasie, przy czym do specyfiki każdej przemocy emocjonalnej, także w postaci nękania, należy powtarzalność zachowania sprawcy, wyczerpującego z kolei pojęcie uporczywości, tej właśnie wymaganej dyspozycją przepisuart. 190a § 1 kk, jako ustawowego znamienia. Tak więc znamię „uporczywie” oznacza charakter postępowania sprawcy, które albo ma trwać przez pewien czas albo powtarzać się kilkakrotnie, też wielokrotnie.
W ocenie Sądu, przypisaneK. J.zachowania z pewnością można określić mianem uporczywych, gdyż powtarzały się one dość często. Ponadto ingerowały one w prywatność pokrzywdzonych i wywołały u nich poczucie zagrożenia.I. B. (1)iK. C.obawiają się tego co może zrobićK. J., gdyż wypowiada się on dziwacznie i z racji używania substancji psychoaktywnych zachowuje się nieobliczalnie. Pokrzywdzeni nie czują się swobodnie wychodząc z domu. Mają poczucie ciągłego nachodzenia. Działania oskarżonego uniemożliwiają normalne funkcjonowanieI. B. (1)i jej syna w życiu codziennym.K. C.boi się wychodzić samemu z mieszkania. Pokrzywdzona spóźnia się do pracy i nie mogła razem z dzieckiem uczestniczyć w rozpoczęciu roku szkolnego.
Przypisany oskarżonemu czyn miał charakter zawiniony. W ustalonym stanie faktycznymK. J.mógł zachować się zgodnie z prawem i nie zachodziły żadne okoliczności, które wyłączałyby jego winę. Ponadto, przypisany oskarżonemu czyn był bezprawny, a stopień jego społecznej szkodliwości jest wyższy niż znikomy.
Przy wymierzaniu kary oskarżonemu Sąd na jego niekorzyść wziął pod uwagę uprzednią karalność.
W ocenie Sądu wymierzonaK. J.na podstawieart. 190a § 1 kkkara 6 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego oraz społecznej szkodliwości jego czynu. Ponadto, zaś pozwala na osiągnięcie zapobiegawczych i wychowawczych celów kary w stosunku do oskarżonego, a także czyni zadość potrzebie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Podkreślić bowiem należy, iż oskarżony działał umyślnie i konsekwentnie. Będąc pod działaniem substancji psychoaktywnych wielokrotnie bowiem nachodził pokrzywdzonych oraz ich zaczepiał i z całą stanowczością, a także premedytacją zmierzał do zakłócenia ich normalnego funkcjonowania. Wszystko to oznacza, że stopień niedochowania wierności prawu przez oskarżonego jest wyraźny i najlepiej odpowiada mu kara pozbawienia wolności w wymiarze 6 miesięcy.
Z uwagi na treśćart. 69 § 1 kkmożliwość warunkowego zawieszenia wykonania kary w przypadku oskarżonego jest wykluczona z tego powodu, że w czasie popełnienia przestępstwa był on już skazany na karę pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 41a § 1 i 4 kkSąd orzekłK. J.zakazy kontaktowania się zI. B. (1)iK. C.oraz zbliżania się do wymienionych na odległość mniejszą niż 25 metrów na okresy po dwa lata. Oskarżony został bowiem skazany za przestępstwo przeciwko wolności, a wcześniej orzeczony wobec niego obowiązek powstrzymywania się od kontaktowania się zI. B. (1)był przez niego ignorowany. Dla zapewnienia zatem ochrony pokrzywdzonym przed kolejnymi zachowaniami ze strony oskarżonego wymaganym jest orzeczenie wymienionych zakazów, ale w minimalnym ustawowym zakresie. Wniosek bowiem oskarżycielki posiłkowej o orzeczenie ich na okresy po 15 lat nie podlegał uwzględnieniu, gdyż jest całkowicie oderwany od realiów niniejszej sprawy, stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu.
O kosztach obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu, Sąd orzekł na podstawie § 2, § 4 oraz § 17 ust. 2 pkt 3 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 poz. 1714).
Na podstawieart. 627 kpkSąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 zł tytułem opłaty (por.art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychDz. U. z 1983r. Nr 229 poz. 2272 z późn. zm.) oraz kwotę 1.549,24 zł tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków, na którą to sumę składają się: 30 zł tytułem opłaty za uzyskanie informacji o osobie zK., 40 zł tytułem zryczałtowanych kosztów doręczeń w postępowaniu przygotowawczym oraz sądowym, 756 zł tytułem wynagrodzenia za opinie sądowo – psychiatryczne oraz 723,24 zł tytułem wynagrodzenia obrońcy ustanowionego z urzędu.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w wyroku z 26 kwietnia 2017 r.