Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 210/17
Data wyroku: 2017-08-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ireneusz Szulewicz, Paweł Rysiński, Ewa Gregajtys
Słowa kluczowe: Reformationis in peius
Podstawa prawna: art.434 kpk

Sygn. akt II AKa 210/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 sierpnia 2017 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SA  - Ewa Gregajtys
Sędziowie:  SA  - Paweł Rysiński (spr.)
SO (del.) - Ireneusz Szulewicz
Protokolant: st. sekr. sąd. Łukasz Jachowicz
przy udziale oskarżyciela subsydiarnego(...)Sp. z o.o., po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2017r. w Warszawie
sprawy:
1/J. G.,urodzonego (...)wŁ., synaJ.,
2/K. P.,urodzonego (...)wB.–N., synaM.,
3/J. F.,urodzonego (...)wR., synaH.
oskarżonych zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela subsydiarnego i zażalenia obrońcy oskarżonegoJ. F.
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 27 stycznia 2017 r., sygn. akt XVIII K 218/12

1
zmienia zaskarżony wyrok w części dotyczącej kosztów należnych za obronę z urzędu (pkt II wyroku) w ten sposób, że zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. S.2066 zł 40 gr (w tym VAT)z tytułu zwrotu kosztów obrony z urzędu oskarżonegoJ. F.przed sądem pierwszej instancji;

2
utrzymuje w mocy wyrok w pozostałej części;

3
zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżyciela subsydiarnego(...) Sp. z o.o.koszty procesu należne za postępowanie odwoławcze, w tym 240 zł opłaty;

4
zasądza od oskarżyciela subsydiarnego(...) Sp. z o.o.na rzecz oskarżonychJ. G.iK. P.po 600 zł z tytułu zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej przez obrońców w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE
Oskarżyciel subsydiarny(...) Sp. z o.o.wS.oskarżyłJ. G.,K. P.iJ. F.o to, że:
- w dniu 3 listopada 2003 roku wW., działając wspólnie i w porozumieniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadzili pokrzywdzonąfirmę (...) Sp. z o.o.wS.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 458.527,33 złotych poprzez celowe wprowadzenie w błąd, co do istnienia towaru w postaci mieszanki kamiennej będącego przedmiotem umowy z dnia 3 listopada 2003 roku zawartej pomiędzyFundacją (...)z siedzibą wW.w imieniu której działał prezes zarząduJ. F., afirmą (...) S.A.z siedzibą wW.w imieniu której działali członek zarząduJ. G., dyrektorBiura (...)i posłużenia się przy tym jako autentycznymi podrobionymi dokumentami dotyczącymi składowania, przechowywania towaru, w następstwie czego, wykorzystując przekonanie pokrzywdzonego, co do prawdziwości istnienia przedmiotu tej umowy, doprowadzili w oparciu o nią do zawarcia umowy z dnia 3 listopada 2003 roku pomiędzyfirmą (...) Sp. z o.o.wS., afirma (...) S.A.wW.reprezentowaną przezJ. G.członka zarządu iK. P.dyrektoraBiura (...)przedmiotem której był nieistniejący towar wymieniony w umowie pomiędzyFundacją (...), afirmą (...) S.A.w wyniku czego, w następstwie firma windykacyjna(...)zW.prowadzi postępowanie egzekucyjne kwoty 458.537,33 złotych od pokrzywdzonego na rzecz(...) S.A.,
tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
Po rozpoznaniu sprawy wyrokiem z dnia 27 stycznia 2017 r. Sąd Okręgowy w Warszawie uniewinnił oskarżonych od popełnienia zarzucanego im przestępstwa uznając, że brak podstaw do przyjęcia by oskarżeni doprowadziliSpółkę (...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez celowe wprowadzenie jej w błąd, a nadto by swym zachowaniem wypełnili nadto znamiona czynu zart. 270 § 1 k.k.
Apelację od powyższego wyroku wniósłoskarżyciel -Spółka (...).
Zarzucił w niej orzeczeniu:
1. błąd w ustaleniach faktycznych polegających na przyjęciu, iż oskarżeni swoimi działaniami nie wyczerpali znamion czynów zabronionych wskazanych w akcie oskarżenia;
2. naruszenie przepisów postępowania poprzez nieuwzględnienie na niekorzyść oskarżonych przeprowadzonych w sprawie dowodów, a nadto przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i zastąpienie jej oceną dowolną;
3. nieprzeprowadzenie wszystkich niezbędnych w sprawie dowodów a w szczególności z zeznań świadkówR. K. (1),R. B. (1),M. D. (1)na okoliczność ustalenia okoliczności nawiązania współpracy pomiędzy pokrzywdzoną a(...) S.Aoraz innymi podmiotami wskazanymi w treści aktu oskarżenia, a także warunków płatności i dostaw towaru, sposobu księgowania w/w operacji gospodarczych
4. sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego wyroku niespełniającego wymogów ustawowych poprzez niewskazanie podstaw wydanego wyroku, a w szczególności podstaw odmowy uznania za wiarygodne dowodów wskazanych w akcie oskarżenia na poparcie jego tez.
W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
W sprawie w której wniesiono apelację na niekorzyść oskarżonego Sąd odwoławczy może orzec na niekorzyść tylko wtedy, gdy stwierdzi zaistnienie uchybień podniesionych w środku odwoławczym –art. 434§ 1 k.k.
Powyższa regulacja ustawowa wymaga by skarżący w zarzucie odwoławczym wskazał taką przyczynę (konkretne chybienie) zart. 438 k.p.k., które może prowadzić do uchylenia, bądź zmiany wyroku. Rzeczą Sądu odwoławczego jest zbadanie trafności zarzutu, co w tym układzie procesowym oznacza ustalenie, czy wskazane w zarzucie uchybienie rzeczywiście zaistniało. Chodzi bowiem o przeprowadzenie merytorycznej, a nie formalnej kontroli zaskarżonego orzeczenia, to zaś oznacza przy orzekaniu w instancji odwoławczej na niekorzyść oskarżonego, na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnego, ograniczenie podniesionymi zarzutami, które urzeczywistniają się w konkretnie wskazanych uchybieniach.
W sprawie niniejszej wniesiona apelacja nie zdołała wykazać zaistnienia uchybień prowadzonych do uchylenia zaskarżonego wyroku.
Stawiając orzeczeniu zarzuty:
- błędnych ustaleń faktycznych,
- dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów,
- niekompletności dostępnych dowodów i wad uzasadnienia wyroku skarżący wskazuje na uchybienie polegające na nieuwzględnieniu przy dokonywaniu ustaleń i ocen decyzji „organów kontroli skarbowej”, które uznały, że sprzedaż mieszanki kamiennej między spółkami nie miała w rzeczywistości miejsca, co jego zdaniem winno – po myśliart. 8 § 2 k.p.k.– skutkować takim właśnie, a nie innym ustaleniem, a w następstwie przypisaniem oskarżonym winy.
Pogląd ten i użyta na jego poparcie argumentacja jest oczywiście chybiona. Orzeczenia organów podatkowych i dokonywane dla celów podatkowych przez te organy ustalenia, w żaden sposób nie wiążą Sądu rozpoznającego sprawę karną.
Sąd karny samodzielnie rozstrzyga zagadnienia faktyczne (dokonuje ustaleń faktycznych) w zakresie zachowań objętych stawianym oskarżonym zarzutem, a następnie dokonuje subsumpcji tych zachowań pod właściwy przepisKodeksu karnego. Całokształt ustaleń opartych o liczne okoliczności sprawy różni się znacząco od ustaleń dla celów podatkowych, które nie mogą, jak chce skarżący, determinować orzeczenia w sprawie karnej, tak ze względów faktycznych, jak i prawnych –art. 8 § 1 k.p.k.
Z tych przyczyn wskazane powyżej uchybienie nie mogło być uznane za rzeczywiste i realne, a tym samym mogące być przesłanką rozstrzygnięcia na niekorzyść oskarżonych.
Drugie ze wskazanych w apelacji uchybień to wady uzasadnienia wyroku, które to uzasadnienie, zdaniem skarżącego, nie spełnia wymogów ustawowych. Po pierwsze, pisemne motywy wyroku, jako akt następczy – sporządzony po wydaniu orzeczenia, nie mogą, co oczywiste, mieć wpływu na jego treść, dlatego o ile wyrok poddaje się kontroli odwoławczej, a tak jest w sprawie niniejszej, nie dochodzi do obrazyart. 424 k.p.k.w sposób mogący skutkować uchylenie lub zmianę orzeczenia po myśliart. 438 pkt 2 k.p.k.Co więcej zarzuty w tym zakresie – co do treści uzasadnienia okazały się oczywiście bezzasadne.
Sąd obszernie, logicznie i przekonująco umotywował dlaczego uniewinnił oskarżonych od popełnienia czynu zarzucanego im w subsydiarnym akcie oskarżenia. Uzasadnienie zawiera wszystkie niezbędne elementy zgodnie z wymogamiart. 424 k.p.k., co sprawia, że wyrok poddaje się kontroli apelacyjnej.
Argumenty skarżącego mają charakter wyłącznie polemiczny, a jako takie, nie mogą być uznane za skuteczne i prowadzące do uwzględnienia wniosków apelacji.
Wreszcie skarżący zarzuca Sądowi uchybienie w postępowaniu dowodowym przez nie przesłuchanie (z urzędu) w toku rozprawy w charakterze świadkówR. K.,R. B.iM. D.. Nie wskazuje przy tym jak ewentualne zeznania tych osób miałyby wpłynąć na ustalenia i oceny jakich dokonał Sąd, a tylko wówczas gdyby zeznania te prowadziły do odmiennych ustaleń i innego rozstrzygnięcia co do winy oskarżonych – zarzut i użyta na jego poparcie argumentacja mogłaby zostać uznana za zasadną. Ponieważ skarżący tego nie uczynił Sąd odwoławczy nie stwierdza zaistnienia wskazywanego w tym zakresie uchybienia.
Tylko na marginesie w tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że oskarżyciel w toku procesu nie wykazał należytej inicjatywy, skoro zarzuca Sądowi, że to on winien wykazać inicjatywę dowodową z urzędu, a sam nie zgłosił stosownych wniosków mimo, że był inicjatorem postępowania sądowego, jako składający subsydiarny akt oskarżenia.
Z tych wszystkich przyczyn nie stwierdzając zaistnienia uchybień podniesionych w apelacji Sąd Apelacyjny nie mógł rozstrzygnąć na niekorzyść oskarżonych, co skutkowało orzeczeniem o utrzymaniu zaskarżonego wyroku w mocy.