Sąd Rejonowy w Lubaniu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 474/16
Data wyroku: 2017-04-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tuliusz Stabryn
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, Narkotyki

Sygn. akt IIK 474/16
1 Ds. 664/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11.04.2017r.
Sąd Rejonowy w Lubaniu Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Tuliusz Stabryn
Protokolant: Małgorzata Łasecka
przy udziale asesora Prokuratury Rejonowej w Lubaniu: Macieja Prabuckiego
po rozpoznaniu w dniach 24.01.2017r., 07.03.2017r., 11.04.2017r.
sprawy karnej
przeciwko

D. F.,s.Z.iU.
ur. (...)wL.
oskarżonemu o to, że :
w dniu 27 sierpnia 2015 roku w miejscowościL.woj.(...)w ruchu lądowym prowadził samochód osobowy marki(...)wnumerach rejestracyjnych (...)po drodze publicznej znajdując się pod wpływem środków odurzających działających podobnie do alkoholu w postaci amfetaminy w stężeniu 46,4 ng/ml we krwi oraz metaamfetaminy w stężeniu 231,2 mg/ml we krwi;
tj. o czyn zart. 178a § 1 kk

I
uznaje oskarżonegoD. F.winnym popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego czyn zart. 178a§ 1 kki za to na podstawieart. 178a § 1 kkwymierza mu karę 10 ( dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne wskazanej przez Wójta GminyS.w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w skali miesiąca,

II
na podstawieart. 42 § 2 kkorzeka wobec oskarżonegoD. F.środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 (trzech) lat,

III
na podstawieart. 63 § 4 kkna poczet orzeczonego środka karnego zalicza oskarżonemuD. F.okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 28.10.2015r. do dnia 11.04.2017r.

IV
na podstawieart. 43a § 2 k.k.zasądza od oskarżonegoD. F.na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w Warszawie, świadczenie pieniężne w kwocie 5 000 (pięć tysięcy) złotych,

V
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonegoD. F.na rzecz Skarbu Państwa koszty niniejszego postepowania, zaś na podstawieart. 17 ust.1 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnychnie wymierza mu opłaty.

UZASADNIENIE
W sierpniu 2015 rokuD. F.pozostawał w związku małżeńskim zK. F.. Z uwagi na zachowanie męża oraz zaprzestanie terapii od uzależnień związanych z zażywaniem narkotyków,K. F.wyprowadziła się do swoich rodziców. W dniu 27 sierpnia 2015 rokuD. F.przed godzina 15.00 zadzwonił do swojej żony informując ją, iż przyjedzie do niej, do pracy.K. F., obawiając się awantury wyszła przedsklep (...)znajdujący się wL.przyul. (...), w którym była zatrudniona. Po chwili zobaczyła jak zul. (...)na parking przy sklepie wjeżdża(...)onr rej. (...), kierowane przezD. F.. Między małżonkami doszło do kłótni. Widząc dziwne zachowanie męża, który w jej odczuciu mógł być pod wpływem narkotyków, zadzwoniła po teścia prosząc go pomoc, a następnie w związku z awanturą zgłosiła interwencję w Komendzie Powiatowej Policji wL..Z. F.przyjechał na wskazane miejsce. Widząc zachowanie syna oraz przypuszczając, iż może on znajdować się pod wpływem narkotyków, wspólnie z synową postanowił uniemożliwić mu dalszą jazdę samochodem. W tym celu ustawił swój pojazd przed zaparkowanym(...), uniemożliwiając mu wyjazd z miejsca parkingowego. Około godziny 15.10 Dyżurny KPP wL.wysłał na miejsce zgłoszenia patrol interwencyjny wskładzie (...)orazA. N. (1).K. F.orazZ. F.zrelacjonowali funkcjonariuszom Policji przebieg zdarzenia, oraz poinformowali ich o swoich podejrzeniach, co do faktu znajdowania sięD. F.pod wpływem środków odurzających oraz jego uzależnienia od nich. W trakcie interwencjiD. F.był pobudzony, trudno było nawiązać z nim kontakt, udzielane odpowiedzi były pozbawione sensu. W związku z podejrzeniem kierowania pojazdem pod wpływem środków odurzającychD. F.został zatrzymany w celu przewiezienia go do(...)na pobranie krwi.
Dowód: zeznania świadkaM. W.k. 147, 21, 96;
zeznania świadkaA. N.k. 147, 19, 101;
opinia sądowo-psychiatryczna k. 63-64.
O godzinie 16.40 w(...)wL.pobrano odD. F.próbkę krwi. Jak wynika z protokołu badania chemiczno-toksykologicznego w pobranej próbce stwierdzono amfetaminę w stężeniu 46,4 ng/ml oraz metamfetaminę w stężeniu 231,2 ng/ml. Biegły z zakresu medycyny sądowej Lesław Kroczak, stwierdził, iżD. F.już przed godzina 14 znajdował się pod wpływem środków odurzających, co oznacza, iż w chwili kierowania pojazdem mechanicznym był pod ich działaniem w rozumieniuart. 178a § 1 kk.D. F.nie był dotychczas karany.
Dowód: zeznania świadkaM. W.k. 147, 21, 96;
zeznania świadkaA. N.k. 147, 19, 101;
protokół pobrania krwi k. 26;
protokołu badania chemiczno-toksykologicznego k. 22-25;
opinia sądowo-lekarska L. Kroczaka k. 150-152;
ustna uzupełniająca opinia biegłego L. Kroczaka k. 154-155;
karta karna k. 40.
OskarżonyD. F.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W złożonych wyjaśnieniach przedstawił swoja wersję zdarzenia, wskazując, iż dopiero po przyjechaniu doL., pod sklep, w którym pracowała jego żona i po kłótni z nią udał się do parku, gdzie miał przebywać około 2 godzin, w trakcie których, wypalił dwa papierosy, które dostał od nieznajomego mu mężczyzny. I to te papierosy według niego musiały zawierać jakiś narkotyk. W związku z czym, w chwili prowadzenia pojazdu nie mógł się znajdować pod wpływem środków odurzających. Zaprezentowana wersja nie znajduje, jednak żadnego odzwierciedlenia w zebranym materiale dowodowym, co w ocenie Sądu świadczy, iż stanowiła ona nieudolną próbę uniknięcia odpowiedzialności.
Po pierwsze wskazać należy, iż oskarżony był w tym czasie osobą uzależnioną od środków odurzających. Wskazują na to zeznania świadkówM. W.oraz A.N.. Co prawda w dużej mierze, okoliczności te są im znane tylko i wyłącznie z relacji żony i ojca oskarżonego. JednakżeM. W.jako dzielnicowy (w obrębie miejsca zamieszkania oskarżonego) posiadał wiedzę o uzależnieniu oskarżonego od środków odurzających, a nawet leczeniu w poradni uzależnień. Co istotne wskazał on, iż z jego spostrzeżeń wynika, że oskarżony nadal czynnie zażywa narkotyki. Zeznania świadków w tym zakresie zostały potwierdzone przez opinie sądowo-psychiatryczną, w której biegli wskazali, iż „Rozpoznajemy u niego uzależnienie od alkoholu oraz środków psychoaktywnych” (k. 64).
Po drugie z zeznańM. W.i A.N.wynika, iż przybyli na interwencję zgłoszoną przez żonę oskarżonego, która w rozmowie z nimi, udzielając im informacji co do okoliczności zdarzenia i przyczyn zgłoszenia wskazała, iż widziała jakD. F.kierował pojazdem marki(...)onr rej. (...), tuż przed godziną 15, co stoi w sprzeczności z gołosłowną wersją oskarżonego. Podkreślić przy tym należy, iż zachowanie oskarżonego skłoniło ją do wezwania na pomoc ojca oskarżonego w celu uniemożliwienia mu dalszej jazdy samochodem z uwagi na podejrzenie, iż znajduje się pod działaniem narkotyków. Takie informacje przekazał również policjantomZ. F..
Po trzecie to zachowanie, nadpobudliwość, brak logicznego kontaktu, udzielanie dziwnych odpowiedzi skłonił funkcjonariuszy do zatrzymania oskarżonego w celu pobrania od niego próbki krwi. Jej badania potwierdziły wcześniejsze przypuszczenia, iżD. F.znajdował się pod wpływem amfetaminy o stężeniu 46,4 ng/ml oraz metamfetaminy o stężeniu 231,2 ng/ml.
Po czwarte biegły L. Kroczak zarówno w opinii pisemnej, jaki ustnej uzupełniającej wskazał, iż oskarżony w dniu zdarzenia, już około godziny 14.00 znajdował się pod wpływem substancji psychotropowych z grupy amfetaminy. Okoliczność ta potwierdza zatem fakt, iż w chwili, kiedyD. F.kierował samochodem marki(...), około godziny 15, co przekazałaK. F.funkcjonariuszom Policji, znajdował się pod wpływem środków odurzających.
Na marginesie należy odnieść się jeszcze do mało precyzyjnej wersji oskarżonego, co do godzin, w których miał on kierować przedmiotowym samochodem. W pierwszych wyjaśnieniach wskazał, iż wstał około godziny 10 lub 11, po śniadaniu około godziny 11 lub 12 wyjechał doL., gdzie udał się pod sklep żony, a po kłótni z nią poszedł do parku, w którym był około 2 godzin, w trakcie których wypalił 2 papierosy, a następnie wrócił pod sklep, gdzie byli już policjanci wraz z żona i ojcem. Wersja pojawienia się oskarżonego pod sklepem w żaden sposób nie odpowiada ustaleniom dokonanym przez Sąd w oparciu o zeznania świadkówM. W.i A.N.i uzyskanych przez nich informacji od żony i ojca oskarżonego. Tym samy spekulowanie, co do innego czasu poruszania się samochodem przez oskarżonego jest dalece nieuzasadnione, skoro nie wskazują na to żadne inne okoliczności.
Rozważając niniejszą sprawę Sąd nie miał możliwości oprzeć się na zeznaniachK. F.orazZ. F., albowiem osoby te jako najbliższe dla oskarżonego skorzystały z prawa do odmowy składania zeznań.
W ocenie Sądu brak jest jednak jakichkolwiek przesłanek, które nie pozwalałby dokonać powyższych ustaleń w oparciu o szczegółowe i obszerne informacje, które przekazali w/w świadkowie interweniującym funkcjonariuszom Policji, a następnie oni przedstawili je w swoich zeznaniach.
Zdaniem Sądu zeznania świadkówM. W.i A.N.są spójne i logiczne, korelują z zebranym materiałem dowodowym w postaci protokołu pobrania krwi, protokołem badania chemiczno-toksykologicznego, opinią sądowo-psychiatryczną, opiniami biegłego L. Kroczaka, tworzą dokładny obraz zaistniałego zdarzenia. W relacji świadków brak jest elementów świadczących o konfabulacji czy próbie manipulowania faktami. Ich zeznania choć obszerne, zawierają tylko istotne elementy dla sprawy, brak w nich emocji czy ocen postepowań oskarżonego. Świadczy to o ich obiektywnym walorze.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż okoliczności sprawy i wina oskarżonego nie budzą żadnych wątpliwości.D. F.swoim postepowaniem wyczerpał ustawowe znamiona zarzucanego mu czynu zart. 178a § 1 kk.
Oskarżony kierując po drodze publicznej samochodem pod wpływem środków odurzających w postaci amfetaminy o stężeniu 46,4 ng/ml oraz metamfetaminy o stężeniu 231,2 ng/ml we krwi, naruszył normy powołanego wyżej przepisu. Przepis ten, bowiem penalizuje odpowiedzialność sprawcy, w przypadku kierowania pojazdem mechanicznym, a niewątpliwie takim jest samochód, między innymi pod wpływem środków odurzających.
WymierzającD. F.na podstawieart. 178a § 1 kkkarę 10 miesięcy ograniczenia wolności, z obowiązkiem wykonania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny wskazany przez Wójta GminyS.w wymiarze 30 godzin w skali miesiąca, Sąd miał na uwadze dotychczasowy charakter i sposób życia oskarżonego, jego uprzednią nie karalność, znaczny stopień społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu przejawiający się ignorowaniem zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym i narażaniem innych jego uczestników na utratę życia lub zdrowia, świadome i umyślne postępowanie sprawcy oraz brak skruchy.
Tak wymierzona kara będzie nie tylko realnie dolegliwa, ale również adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonego, a nadto będzie czynić zadość społecznemu odczuciu sprawiedliwości. Oskarżony musi zrozumieć, iż każde zachowanie sprzeczne z ustalonym porządkiem prawnym nie pozostanie bez odpowiedniej sankcji.
Stosownie do obowiązujących przepisów Sąd był zobligowany do orzeczenia wobec oskarżonego, na podstawieart. 42 § 2 kk, środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym. W tym przypadku Sąd uznał, iż minimalny okres przedmiotowego zakazu, tj. 3 lata, swoją realną dolegliwością winien wpłynąć wychowawczo na oskarżonego i uświadomić mu niebezpieczeństwo grożące innym użytkownikom dróg ze strony kierujących znajdujących się pod działaniem środków odurzających.
Na podstawieart. 63 § 4 kkna poczet orzeczonego środka karnego Sąd zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od 28.10.2015 roku do 11.04.2017 roku
Dla wzmożenia dolegliwości Sąd zasądził od oskarżonego w oparciu o przepisart. 43a § 2 kkświadczenie pieniężne na rzecz funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w Warszawie w kwocie 5.000 zł, płatne po uprawomocnieniu się wyroku.
Na podstawieart. 627 kpkSąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty niniejszego postępowania, nie znajdując podstaw do zwolnienia go od ich poniesienia, zaś na podstawieart. 17 ust 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychnie wymierzy mu opłaty uznając, iż jej poniesieni byłoby dla sprawcy zbyt uciążliwe.