Sąd Rejonowy w Olkuszu
III Wydział Rodzinny i Nieletnich
Sygnatura akt: III RC 265/16
Data wyroku: 2017-03-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Halamus-Dyląg
Teza: oddalono

Sygn. akt. III RC 265/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 marca 2017 r.
Sąd Rejonowy w Olkuszu III Wydział Rodzinny i Nieletnich
w składzie następującym:
Przewodniczący SSR Barbara Halamus-Dyląg
Protokolant  st.sekr.sądowy Katarzyna Piątek
po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2017 r. w Olkuszu
na rozprawie
sprawy z powództwaK. S.
przeciwkoS. S. (1)
o alimenty
I.Oddala powództwo.
II.Przyznaje ze Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Olkuszu na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.Z. K.kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej powódce z urzędu.
III. Odstępuje od obciążania pozwanego kosztami sądowymi w sprawie.
Sygn.akt III RC 265/16

UZASADNIENIE
W pozwie wniesionym do tut. Sądu w dniu 23 września 2016r. powódkaK. S.wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanegoS. S. (1)alimentów w kwocie po 500 złotych miesięcznie płatne do dnia 10-go każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat poczynając od daty wniesienia pozwu.
W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała , że jej małżeństwo z pozwanym zostało rozwiązane przez rozwód wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 25 października 2011r. sygn.akt XI C 2750/10 bez orzekania o winie. Powódka podała , że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialno-bytowej , jest schorowana i żyje w niedostatku , podczas gdy pozwany zawarł nowy związek małżeński , posiada zarówno on jak i jego żona emerytury i dochody z gospodarstwa rolnego .
PozwanyS. S. (1)wniósł o oddalenie powództwa podnosząc , że jest ono bezzasadne. Podał , że powódka pracuje lub do niedawna pracowała i pobiera emeryturę. Powódka mieszka z synem , który dokłada się do kosztów utrzymania domu , w ostatnim roku przeprowadziła remont domu , założyła m.in. centralne ogrzewanie.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny :
Wyrokiem z dnia 25 października 2011r. sygn.akt XI C 2750/10 Sąd Okręgowy w Krakowie rozwiązał małżeństwo powódkiK. S.i pozwanegoS. S. (1)– bez orzekania o winie. Wyrok uprawomocnił się z dniem 16 listopada 2011r.
W dacie orzekania rozwodu powódkaK. S.miała orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności , pracowała jako kucharz z wynagrodzeniem ok. 1037 złotych netto , była zobowiązana do łożenia alimentów na rzecz córkiP. S.umieszczonej w pieczy zastępczej w kwocie po 250 złotych miesięcznie. PozwanyS. S. (1)miał przyznaną rentę w wysokości po 760 złotych miesięcznie i także był zobowiązany do łożenia alimentów na rzecz córkiP..
O.małżonkom w dacie orzekania rozwodu przysługiwała wynikająca z wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 3 kwietnia 2008r. sygn. akt I C 149/06 wierzytelność odJ. S.iA. S. (1)– brata i bratowej pozwanego w kwocie 184.268 złotych z tytułu nakładów poczynionych na jego nieruchomość ( strony wybudowały dom w którym mieszkały w trakcie trwania małżeństwa na nieruchomości wZ.o nrdziałki (...)będącej własnościąJ.iA.małż.S.).

dowód : akta sprawy Sądu Okręgowego w Krakowie o sygn. XI C 2750/10.
Po orzeczeniu rozwodu toczyła się pomiędzy stronami sprawa o podział majątku wspólnego , a także sprawa z powództwaJ. S.przeciwkoK. S.o bezumowne korzystanie przez nią zbudynku mieszkalnego nr (...)położonego na jego nieruchomości o nr 504/1. Wszczęte zostało także na skutek wnioskuK. S.postępowanie egzekucyjne przeciwkoJ. S.celem wyegzekwowania przysługującej jej odJ. S.wierzytelności.
Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2014r. w sprawie o sygn. I Ns 414/12 Sąd Rejonowy w Olkuszu dokonał podziału majątku wspólnego stron przyznając powódceK. S.1/2 część wierzytelności w stosunku doJ.iA.małż.S.stwierdzonej wyrokiem S.O wK.z dnia 3.04.2008r. sygn.akt I C 149/06 tj. wierzytelność w kwocie 92.143 złotych z odsetkami w kwocie 60.974,46 złotych oraz dalszymi odsetkami ustawowymi od kwoty 92.143 złotych poczynając od dnia 27.09.2013r. PozwanemuS. S. (1)Sąd przyznał środki pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym w kwocie 9.116,28 złotych , środki pieniężne w kwocie 2.000 złotych stanowiące równowartość konia oraz 1/2 część wierzytelności w stosunku doJ.iA.małż.S.stwierdzonej wyrokiem S.O wK.z dnia 3.04.2008r. sygn.akt I C 149/06 tj. wierzytelność w kwocie 92.143 złotych wraz z odsetkami w kwocie 60.974,46 złotych oraz dalszymi odsetkami ustawowymi od kwoty 92.143 złotych poczynając od dnia 27.09.2013r. Ponadto Sąd zasądził odS. S. (1)na rzeczK. S.kwotę 2.424,67 złotych tytułem dopłaty płatną w terminie jednego miesiąca od uprawomocnienia się orzeczenia.
Dnia 15 kwietnia 2015r. przed NotariuszemW. K.w Kancelarii Notarialnej wW.powódkaK. S.zawarła z wierzycielemJ. S.aktem notarialnymR.A nr 2981/2015 umowę przeniesienia własności w celu zwolnienia z długu. Na mocy tej umowyJ. S.w celu zwolnienia z długu względemK. S., który na dzień 15 kwietnia 2015r. wynosił 193.273,45 zł przeniósł na nią udział 1/2 części nieruchomości o nrdziałki (...)o powierzchni 0,1495 ha położonej wT.( nieruchomość na której zamieszkiwały bez tytułu prawnego strony w trakcie trwania małżeństwa i na której wybudowały dom ) i dopuścił ją do współposiadania z datą zawarcia aktu notarialnego. Powódka w umowie oświadczyła , że ww umowa wyczerpuje wszelkie jej roszczenia względemJ. S.zobowiązała się złożyć u Komornika w związku z zawarciem ww umowy wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego z jej wniosku przeciwkoJ. S..
W tut. Sądzie pod sygn.akt I C 28/09 toczyła się także sprawa z powództwaJ. S.przeciwkoK. S.o bezumowne korzystanie przez pozwaną zbudynku mieszkalnego nr (...)znajdującego się nadziałce o nr (...). W sprawie tej na mocy ugody zawartej w dniu 21 września 2015r. powódkaK. S.zobowiązała się zapłacićJ. S.kwotę 15.000 złotych płatną w 36 ratach , pierwsze 35 rat w kwotach po 420 złotych każda , a ostatnia 36 rata w kwocie 300 złotych do dnia 20-go każdego następującego po sobie miesiąca , poczynając od stycznia 2016r. , z zastrzeżeniem odsetek ustawowych na wypadek opóźnienia w zapłacie oraz zobowiązała się zapłacić na rzecz Skarbu Państwa kwotę 757,80 złotych tytułem wynagrodzenia biegłego. Z koleiJ. S.oświadczył , że ww ugoda wyczerpuje całość jego roszczeń z tytułu bezumownego korzystania przez pozwaną z budynku mieszkalnego znajdującego się nadziałce (...).
dowód : odpis postanowienia tut. Sądu z dnia 8.04.2014r. sygn.akt I Ns 414/12 – k. kopia wypisu aktu notarialnego z dnia 15 kwietnia 2015r. zawarta przed NotariuszemW. K.w Kancelarii Notarialnej wW.Rep A nr 2981/2015 k. 82 , kopia ugody z dnia 21 września 2015r. sygn.akt I C 28/09 k. 12.
Po orzeczeniu pomiędzy stronami rozwodu powódka pozostała i nadal zamieszkuje w domu wZ., której od dnia 15 kwietnia 2015r. jest współwłaścicielką w 1/2 części razem zJ. S.. Na piętrze domu zamieszkuje syn stronA. S. (2), który rozlicza się zJ. S.w związku z korzystaniem z tego lokalu.
Od daty rozwodu do dnia 31 grudnia 2016r. powódkaK. S.nieprzerwanie pracowała uzyskując do dochody. Powódka początkowo pracowała jako kucharz , a następnie od miesiąca maja 2012r. pracowała w firmie S.O.S. Sp. z.o.o. wK.jako osoba sprzątająca z wynagrodzeniem 1450 złotych netto. Powódka dojeżdżała codziennie do pracy ponosząc koszty związane z dojazdami busem i tramwajem w łącznej kwocie około 300 złotych miesięcznie. Powódka rozwiązała z dniem 1.01.2017r. umowę o pracę ponieważ nabyła uprawnienia do uzyskania emerytury i złożyła wniosek o jej przyznanie do(...) OddziałwC.. Decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wC.z dnia 23.02.2017r. przyznano powódce od dnia 1.01.2017r. emeryturę w wysokości 803,15 złotych netto. Powódka nie posiada innych dochodów.
dowód : świadectwo pracy z dnia 2.01.2017r. k. 46 , zaświadczenia o zatrudnieniu powódki z dnia 04.10.2016r. i z dnia 12.12.2016r. k. 62 -63 , decyzja(...) OddziałwC.z dnia 23.02.2017r. k. 98 , zeznania powódkiK. S.k. 101-102.
Powódka ponosi koszty utrzymania domu w którym mieszka w kwocie ok. 500 złotych miesięcznie. Powódka spłacaJ. S.płacąc mu miesięcznie kwotę 420 złotych – a to zgodnie z ugodą zawartą w dniu 21.09.2015r. opisaną powyżej. W ubiegłym roku powódka zawarła umowę pożyczki zS.Bank na kwotę 20.000 złotych , którą spłaca w ratach po 570 złotych miesięcznie. Środki z tej pożyczki powódka przeznaczyła na zakup i usługę wymiany pieca centralnego ogrzewania , która to inwestycja kosztowała 16.000 złotych. Pozostałą kwotę 4.000 złotych powódka przeznaczyła na zakup węgla i bieżące życie.
Powódka posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności poczynając od dnia 10.04.2012r. , wcześniej od dnia 26.01.2004r. posiadała lekki stopień niepełnosprawności. Powódka pozostaje w leczeniu kardiologicznym i w związku ze schorzeniem kręgosłupa , ma podejrzenie schorzenia onkologicznego , jest w trakcie diagnostyki. Koszt realizacji leków przepisywanych powódce wynosi ok. 250 złotych miesięcznie , powódka nie zawsze realizuje wszystkie recepty , zdarza się że wykupuje najpotrzebniejsze leki i leki przeciwbólowe. Powódce sporadycznie pomaga finansowo jej ojciec przekazując podczas wizyt u niego 100-200 złotych. Powódka nie posiada żadnych oszczędności.
dowód : rachunki i faktury dot. utrzymania powódki k. 5 , 7-11 , k. 14-15 ,k. 55-61 , k. 64 , decyzja w sprawie wymiaru podatku rolnego za 2016r. k. 6 , dokumentacja medyczna dot. przebiegu leczenia i schorzeń powódki k. 16-19 ,k.48- 49 ,k. 51-52 orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 15.06.2016r. k. 50 , zeznania powódkiK. S.k. 101-102.
PozwanyS. S. (1)dnia 30 listopada 2013r. zawarł w Urzędzie Stanu Cywilnego wW.związek małżeński zW. S.. W dniu 22 sierpnia 2016r. pozwany zawarł z żonąW. S.przed NotariuszemJ. K.umowę majątkową małżeńską ustanawiając z dniem 23 sierpnia 2016r. rozdzielność majątkowa.
dowód : wypis aktu notarialnego sporządzonego w dniu 22.08.2016r. w Kancelarii Notarialnej wW.przed notariuszemJ. R.A Nr(...)– k. 31.
PozwanyS. S. (1)zamieszkuje wraz z żoną w jej domu jednorodzinnym wG.. Pozwany od 6 lat ma przyznaną z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wC.emeryturę , którą pobiera w kwocie 2046,15 złotych miesięcznie. Żona pozwanego także pobiera emeryturę , posiada gospodarstwo rolne o powierzchni 1,5 ha , które nie jest uprawiane. Pozwany nie posiada żadnych innych dochodów poza emeryturą. Pozwanemu przysługiwała wierzytelność względem brataJ. S.w kwocie ok. 170.000 złotych i kwotę tąJ. S.zapłacił pozwanemu. Pozwany rozdysponował tą kwotą w ten sposób , że spłaciłJ. S.w kwocie 20.000 złotych , a pozostałą kwotę darował córkom. Pozwany nie posiada żadnych oszczędności. Pozwany prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną , której przekazuje na utrzymanie domu i rodziny kwotę 1500 złotych miesięcznie. Koszty utrzymania domu wynoszą ok. 600 złotych miesięcznie.
Pozwany pozostaje w specjalistycznym leczeniu w poradni pulmonologicznej w związku w chorobą płuc , zażywa stale leki i ponosi koszty ich zakupu.
dowód : kopia decyzji(...) OddziałwC.z dnia 01.03.2016r. k. 37 , rachunki i faktury VAT dot. utrzymania pozwanego i domu w którym mieszka – k. 68- 72 , k. 73 ,75-76 , k. 92-97 , potwierdzenie zawarcia umowy ubezpieczenia rolnego z dnia 3.02.2016r. k. 74 , zaświadczenie lekarskie dot. pozwanego k. 91 , przesłuchanie pozwanegoS. S. (1)k. 102.
Powyższy stan faktyczny Sad ustalił w oparciu o przesłuchanie stron oraz dokumenty których prawdziwości i wiarygodności strony nie kwestionowały.

Sąd zważył , co następuje :
Podstawą prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie są przepisyart. 60 § 1 i 3 krio.
Przepis ten w § 1 stanowi , że małżonek rozwiedziony , który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia i który znajduje się w niedostatku , może żądać od drugiego małżonka rozwiedzionego dostarczenia środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym zobowiązanego. Przepis § 3 zd. 2 stanowi że jeżeli zobowiązanym jest małżonek , który nie został uznany za winnego rozkładu pożycia , obowiązek ten wygasa także z upływem 5 lat od orzeczenia rozwodu , chyba że ze względu na wyjątkowe okoliczności sąd , na żądanie uprawnionego , przedłuży wymieniony termin pięcioletni.
Stan niedostatku w rozumieniuart. 60 § 1 kriozachodzi i można o nim mówić wówczas, kiedy małżonek własnymi siłami nie może zaspokoić w całości lub w części swoich usprawiedliwionych potrzeb, a nadto nie może zapewnić sobie dodatkowych źródeł dochodu z racji braku koniecznych kwalifikacji, których z kolei nie może nabyć z uwagi na konieczność sprawowania opieki czy też z uwagi na stan zdrowia. Innymi słowy jest to sytuacja, kiedy osoba dochodząca roszczenia nie ma możliwości majątkowych i zarobkowych pozwalających sprostać swoim uzasadnionym potrzebom , a dodatkowo nie jest w zdolna własnymi siłami i przy pomocy własnych środków zapewnić sobie właściwych warunków bytowych.
Sąd Najwyższy uznał za osoby znajdujące się w niedostatku takie, które "nie posiadają własnych środków w postaci wynagrodzenia za prace, emerytury czy renty, ani też dochodów z własnego majątku", przy czym zauważył również, że "nie można mówić o niedostatku osoby, która przez zbycie swego majątku lub jego części mogłaby sama i to na dłuższy czas z własnych środków zaspokoić swe usprawiedliwione potrzeby"(uchwała SN z 16 grudnia 1987, III CZP 91/86, OSNC 1988/4/42).Warto przywołać w tym miejscu także stanowisko prezentowane w literaturze przedmiotu, iż "niedostatkowi w rozumieniukodeksu rodzinnego i opiekuńczegoodpowiada termin bieda absolutna, tj. brak możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb człowieka: żywnościowych, mieszkaniowych i zdrowotnych"(T. Smyczyńki "System prawa prywatnego. Prawo rodzinne i opiekuńcze. ", Wyd. CH Beck, W-wa 2003, s. 701).
Bezspornym w niniejszej sprawie jest to , że rozwód stron został orzeczony wyrokiem z dnia 25 października 2011r. , który uprawomocnił się w dniu 16 listopada 2011r. , a rozwiązanie małżeństwa stron nastąpiło bez orzekania o winie za rozkład pożycia małżeńskiego. W tej sytuacji zgodnie zart. 60 § 1 kriopowódka mogła po orzeczeniu rozwodu stron domagać się alimentów od pozwanego o ile pozostawała w niedostatku. Zgodnie jednak zart. 60 § 3 krioobowiązek alimentacyjny pomiędzy małżonkami , z których żaden nie został uznany za winnego rozkładu pożycia małżeńskiego wygasa z upływem pięciu lat od orzeczenia rozwodu stron , a przedłużenie tego obowiązku alimentacyjnego ponad ten pięcioletni termin może nastąpić jedynie ze względu na wyjątkowe okoliczności. Podnieść jednak należy , że przedłużenie pięcioletniego terminu przewidzianego wart. 60 § 3 kriomoże nastąpić tylko wtedy , gdy wyjątkowe okoliczności , o których mowa w tym przepisie , powstały przed upływem 5 lat od orzeczenia rozwodu( tak m.in. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 28 stycznia 1999r. w sprawie III CKN 1041/98 ), choć sam pozew o alimenty może być wniesiony także po upływie tego pięcioletniego terminu( tak m.in. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 15 września 1978r. w sprawie III CZP 57/78 ).
W niniejszej sprawie powódka wystąpiła z pozwem 23.09.2016r. , a więc na dwa miesiące przed upływem 5-letniego terminu o którym mowa wart. 60 § 3 krio. W dacie wyrokowania w niniejszej sprawie ( 16.03.2017r. ) Sąd orzekał już po upływie owego 5 - letniego okresu o którym mowa wart. 60 § 3 krio, albowiem termin ten upłynął z dniem 16 listopada 2016r. ( wyrok rozwodowy z dnia 25.10.2011r. uprawomocnił się dnia 16.11.2011r., a zatem 5 lat minęło 16.11.2016r. ) .
Zgodnie z zasadą rozkładu ciężaru dowodu przewidziana wart. 6 kc, to powódka zobligowana była w toku niniejszej sprawy do wykazania nie tylko tego , że obecnie pozostaje w niedostatku i obecnie zachodzą wyjątkowe okoliczności przemawiające za przedłużeniem czasu trwania obowiązku alimentacyjnego pozwanego wobec niej, ale także , że ten stan niedostatku i okoliczności uzasadniające przedłużenie czasu trwania obowiązku alimentacyjnego zgodnie zart. 60 § 3 krioistniały przed upływem 5 lat od orzeczenia rozwodu , a więc najpóźniej w połowie listopada 2016r.
W ocenie Sądu analiza materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie prowadzi do wniosku , że nie sposób przyjąć , iż powódka wykazała , że przed upływem pięcio- letniego terminu od orzeczenia rozwodu stron popadła ona w niedostatek , a zatem , że w ogóle w tym okresie powstał obowiązek alimentacyjny pozwanego wobec niej , a tym bardziej powódka nie wykazała , że w dodatku wystąpiły już w tym okresie szczególne okoliczności przemawiające za przedłużeniem czasu trwania obowiązku alimentacyjnego pozwanego wobec niej.
Powódka przez cały pięcioletni okres po rozwodzie pracowała z wynagrodzeniem ok. 1450 złotych netto. Wprawdzie wynagrodzenia za pracę powódki było skromne ale dochód ten uzyskiwany regularnie co miesiąc pozwalał powódce na zaspokajanie jej potrzeb bytowych i mieszkaniowych. Z całą pewnością nie można mówić , że w tym okresie powódka znajdowała się w niedostatku. Podnieść należy , że to powódka mając możliwość dalszego zatrudnienia w dotychczasowej firmie z dniem 31.12.2016r. , a więc już po upływie pięcioletniego terminu o którym mowa w niniejszej sprawie , rozwiązała z pracodawcą umowę o pracę pozbawiając się dotychczasowych dochodów. Rezygnacja z dalszej pracy przez powódkę była podyktowana tym , iż z dniem 01.01.2017r. nabyła prawo do świadczenia emerytalnego , które przyznane jej zostało w kwocie 803 złotych. Gdyby jednak powódka zdecydowała się dłużej pracować w dotychczasowej zatrudniającej ją firmie – a miała taką możliwość - nadal uzyskiwałaby wyższe o ponad 600 złotych w porównania z obecną emeryturą wynagrodzenie za pracę , a dzięki dalszemu świadczeniu pracy , jej emerytura z czasem byłaby ustalona w wyższej kwocie.
Ponadto w okresie pięcioletniego terminu od rozwodu, tym bardziej nie może być mowy o niedostatku powódki w sytuacji gdy ta podejmowała w tymże okresie poważne decyzje finansowe i majątkowe. Powódka w 2016r. zawarła umowę pożyczki zBankiem (...)w kwocie 20.000 złotych z obowiązkiem spłaty rat po 570 zł. miesięcznie. Podejmując tego typu decyzję powódka musiała dokonać oceny swoich możliwości finansowych i liczyć się z obowiązkiem spłaty tej pożyczki. Wysokość zaciągniętego zobowiązania z zestawieniu z wysokością jej ówczesnych dochodów świadczy o tym , że powódka swoją kondycję finansową musiała oceniać na co najmniej dobrą decydując się na tak wysoką pożyczkę i na raty po 570 zł. miesięcznie , tym bardziej że powódka była już obciążona ratami w kwocie 420 zł miesięcznie na rzeczJ. S.z tytułu ugody sądowej z dnia 21.09.2015r.
Ponadto w toku pięcioletniego terminu o którym mowa , powódka nabyła wierzytelność odJ. S., która na dzień 15 kwietnia 2015r. wynosiła 193.273,45 zł. W zamian za zrzeczenie się przez powódkę tej wierzytelnościJ. S.przeniósł na nią udział 1/2 części nieruchomości o nrdziałki (...)o powierzchni 0,1495 ha położonej wT.tj. m.in. domu w którym powódka aktualnie mieszka , a gdzie wcześniej w trakcie jeszcze trwania małżeństwa z pozwanym mieszkała bez tytułu prawnego. Toczące się postępowania sądowe i czynności prawne podejmowane przez powódkę doprowadziły zatem do nabycia przez powódkę majątku w postaci połowy nieruchomości z domem w którym obecnie mieszka. Przejmując na współwłasność dom powódka musiała liczyć się z tym , że będzie ją obciążał nie tylko obowiązek utrzymania tego domu , ale także konieczność przeprowadzania jego niezbędnych remontów i napraw. Powódka mieszkając w tym domu kilkadziesiąt lat miała świadomość w jakim jest on stanie i jakich napraw i remontów wymaga.
Podejmowane przez powódkę tak poważne majątkowe i finansowe decyzje opisane powyżej tym bardziej przemawiają przeciwko przyjęciu , że w okresie pięcioletniego terminu od rozwodu powódka pozostawała w niedostatku.
Podkreślić należy , że Sąd nie kwestionuje , że powódka obecnie znajduje się w ciężkiej sytuacji materialnej i być może pozwalałaby ona na przyjęcie oceny , że znajduje się obecnie w niedostatku , biorąc pod uwagę wysokość jej emerytury i obciążających ją zobowiązań finansowych. Niemniej jednak powódka znalazła się w tej obecnej sytuacji już po upływie pięcioletniego terminu o którym mowa wart. 60 § 3 krioi to na skutek podjęcia świadomie zbyt pochopnej decyzji o przejściu na emeryturę ( mając możliwość dalszej pracy i wypracowania w przyszłości wyższej emerytury oraz mając świadomość obciążających ją zobowiązań ). Dlatego brak jest podstawy do zasądzenia na rzecz powódki alimentów od pozwanego gdyż ewentualny obowiązek alimentacyjny pozwanego względem powódki , zgodnie zart. 60 § 3 kriowygasł wraz z upływem pięcioletniego okresu od uprawomocnienia się wyroku rozwodowego stron , a nie wykazane zostały aby przed upływem tego terminu powstały jakieś szczególne okoliczności , które uzasadniałyby przedłużenie tego obowiązku.
Z tego względu Sąd oddalił powództwo jako bezzasadne.
W oparciu o przepisy § 10 ust 1 pkt 9 i § 4 ust 1 i 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu ( Dz.U. z dnia 5 listopada 2015r ) Sąd przyznał ze Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.Z. K.tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej powódce z urzędu kwotę 147,60 złotych wraz z podatkiem VAT.
W niniejszej sprawie Sąd obowiązkiem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego powódki nie obciążył pozwanego , gdyż powódka w całości przegrała sprawę , a zatem brak jest podstaw do obciążania pozwanego kosztami zastępstwa procesowego powódki.
Sąd pragnie podnieść , że nie podziela stanowiska Sądu Najwyższego wyrażonego w uchwale z dnia 21 października 2015r. w sprawie III CZP 68/15 w której to uchwale Sąd Najwyższy stwierdził , że :„Jeżeli osoba zobowiązana do alimentów nie została obciążona obowiązkiem zwrotu kosztów adwokatowi ustanowionemu z urzędu dla strony uprawnionej do alimentów przyznaje się od Skarbu Państwa wynagrodzenie ustalone na podstawie§ 7 ust 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu”.
Zdaniem Sądu uchwała ta jest bowiem sprzeczna z jednoznacznym brzmieniem powołanego w niej przepisu , stąd też Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie orzekł zgodnie z tą uchwałą , która w niniejszej sprawie nie jest wiążąca , zgodnie bowiem zart. 390 § 2 kpcuchwała Sądu Najwyższego rozstrzygająca zagadnienie prawne jest wiążąca w danej sprawie , a zatem nie musi być stosowana również w innych sprawach.
Sąd w oparciu o treśćart. 98 kpcodstąpił od obciążania pozwanego kosztami sądowymi w sprawie albowiem w sytuacji gdy pozwany w całości wygrał sprawę brak było podstaw do obciążania go jakimikolwiek kosztami w sprawie.
SSR Barbara Halamus-Dyląg