Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1509/16
Data wyroku: 2016-12-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Leszek Dąbek
Słowa kluczowe: Waloryzacja
Podstawa prawna: art. 358^1^ § 3 kc

Sygn. akt III Ca 1509/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 grudnia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Leszek Dąbek
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 grudnia 2016 r. wG.
sprawy z powództwaM. K.iT. K.
przeciwko GminieR.
o zapłatę
na skutek apelacji powodów
od wyroku Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej
z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt I C 929/16

oddala apelację.

SSO Leszek Dąbek
Sygn. akt III Ca 1509/16

UZASADNIENIE
PowodowieM. K.iT. K.żądali zasądzenia na ich rzecz od pozwanej GminyR.kwoty 5 913,03 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 07 08 2015r. do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów procesu.
W uzasadnieniu żądania twierdzili, że pomimo wygaśnięcia stosunku najmu lokalu mieszkalnego pozwana nie zwróciła im zwaloryzowanej kaucji mieszkaniowej.
Pozwana GminaR.wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie zwrotu kosztów procesu.
Zarzuciła, że powodowie nie przedstawili uzasadnienia i podstaw do zaproponowanego przez siebie sposobu waloryzacji, w tym przyjętego miernika porównawczego, czyli stawek czynszu.
Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiejw wyroku z dnia 7 07 2016r. Zasądził po pozwanej na rzecz powodów solidarnych kwotę 2 040,43 z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, w pozostałej części powództwo oddalił i orzekł o kosztach procesu.
W motywach orzeczenia przywołał regulacje:art. 3581§ 3 k.c.orazart. 36 ust. 1 ustawy z dnia 21 06 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianiekodeksu cywilnego. Stwierdził, że kaucja została wpłacona przez powódkę w sierpniu 1994r., zatem nastąpił znaczny spadek wartości siły nabywczej pieniądza, wzrost cen towarów i usług, a także dewaluacja złotego, co uzasadnia zastosowanie waloryzacji sądowej. Następnie opierając się na kryterium przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w okresie kiedy powódka wpłacała kaucję, uznał zasadność roszczenia do wysokości 2 040,43zł, przy uwzględnieniu wpłaconej kwoty przez pozwaną - 301,20zł.
O kosztach procesu orzeczono na podstawie regulacjiart. 100 k.p.c.
Wyrok zaskarżylipowodowieM. K.iT. K.w części oddalającej powództwo, którzy wnosili o jego zmianę poprzez zasądzenie na rzecz powodów kwoty 3 872,60zł zł, bądź jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na ich rzecz od pozwanej kosztów postępowania za obie instancje.
Skarżący zarzucili orzeczeniu naruszenie regulacji:

-

art. 3581§ 3 k.c.w zw. zart. 36 ust. 1 ustawy z dnia 21 06 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianiekodeksu cywilnegopoprzez dokonanie ich błędnej wykładni do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego;

art. 230 k.p.c.w zw. zart. 233 § 1 k.p.c.poprzez uznanie przez Sąd, iż strona powodowa nie wykazała żadnym dokumentem aktualnej stawki czynszowej.

W uzasadnieniu podnosili między innymi, iż pozwana od początku wiedziała, iż kaucja w zwaloryzowanej wysokości należy się powodom jednakże nie zapłaciła dobrowolnie żadnej kwoty i nie chciała zawrzeć ugody.
Sąd Odwoławczy ustalił i zważył, co następuje:
Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował roszczenia powodów a na-stępnie prawidłowo rozpoznał sprawę oraz skonstruował prawidłową podstawę faktyczną orzeczenia.
Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną orzeczenia mają podstawę w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, który jest logiczny, wewnętrznie spójny i brak w nim zasadniczych sprzeczności, zaś informacje zawarte
w poszczególnych źródłach dowodowych nawzajem się uzupełniają i potwierdzają
i jako takie są w pełni wiarygodne.
Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji.
Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego jest prawidłowa i Sąd odwoławczy ją podziela oraz przyjmuje za własną (orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. III C 473/34, ZB. Urz. 1935r. nr 12, poz. 496),
Skarżący w apelacji w istocie kwestionuje przyjętą przez Sąd pierwszej instancji metodę waloryzacji należnej mu od pozwanej kaucji.
Prawodawca regulując wart. 3581§ 3 k.p.c.instytucję waloryzacji świadczeń nie sprecyzował bliżej w jaki sposób ma ona być przeprowadzana (ograniczył się jedynie do ogólnego wskazania, iż sąd dokonując waloryzacji powinien uwzględnić interesy stron i zasady współżycia społecznego), pozostawiając to zagad-nienie judykaturze i doktrynie prawa.
W akceptowanej przez doktrynę prawa dorobku orzeczniczym prze-rachowania kaucji mieszkaniowej dokonuje się przy zastosowaniu miernika waloryzacji w postaci średniego miesięcznego wynagrodzenia w wymiarze brutto z daty wymagalności waloryzowanego świadczenia oraz z daty orzekania.
Ewentualne odstępstwa od tej metody mogą mieć zatem miejsce tylko
w wyjątkowych, specyficznych wypadkach.
Z taką sytuacją nie mamy jednak do czynienia w niniejszej sprawie, więcej skarżący nawet na się to nie powołują.
Wyklucza to zatem zastosowanie w sprawie proponowanej przez skarżących
w pozwie i w apelacji metody przerachowania kaucji - przy zastosowaniu miernika
w postaci stawki czynszu za 1m2powierzchni wynajmowanego przez niego lokalu - która zmiana - co należy podkreślić - na dodatek nie była w żaden sposób związana
ze spadkiem siły nabywczej pieniądza w okresie objętym pozwem.
Sąd Rejonowy ferując zaskarżone orzeczenie i dokonując przerachowania wysokości dochodzonej przez skarżącego kaucji w sposób prawidłowy zastosował podany miernik (w postaci średniego miesięcznego wynagrodzenia w wymiarze brutto), przeprowadził prawidłowe wyliczenia a następnie ustalając jej ostateczną wysokości trafnie uwzględnił interesy obu stron oraz zasady współżycia społecznego.
Czyni to apelację bezzasadna w rozumieniu regulacjiart. 385 k.p.c.,
a to jej mocy tej regulacji prowadziło do jej oddalenia.
Resumując zaskarżony wyrok jest prawidłowy i dlatego apelację powoda jako bezzasadną oddalono w oparciu o regulacjęart. 385 k.p.c.