Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1445/17
Data wyroku: 2017-11-22 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Rękojmia
Podstawa prawna: art. 8 ust. 4 ust. o szczególnych warunkach sprzedaży komunikacyjnej

Sygn. akt III Ca 1445/17

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 12 lipca 2017 roku Sąd RejonowywP.zasądził od pozwanegoŁ. B.na rzecz powódkiU. C.kwotę 7 700,00 zł złotych ustawowymi odsetkami od 30 czerwca 2015 roku do 31 grudnia 2015 roku oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty, a także orzekło kosztach procesu.
Powyższy wyrok wynikał z uznania za zasadne i podlegające uwzględnieniu w całości żądanie zapłaty w całości dochodzonej w pozwie kwoty odpowiadających sumie cenie zakupu dwóch kotłów grzewczych. Sąd Rejonowy przyznał rację powódce, że awarie przedmiotowych urządzeń stanowią o niezgodności towaru z umową w rozumieniu przepisówustawyz dnia 27 lipca 2002 roku o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego. Powódka udowodniła, że naprawy i czyszczenia kotłów dokonywane przez pozwanego nie doprowadziły do usunięcia wady. Powódka wykazała także, że skutecznie wezwała pozwanego do wymiany towaru na wolny od wad, zaś odpowiedź odmowna pozwanego z dnia 18 czerwca 2015 r. została jej udzielona po upływie14 dniowego terminu, liczonego od daty otrzymania wezwania. Mając na uwadze, że udzielenie odpowiedzi po terminie jest równoznaczne z uznaniem żądanie za uzasadnione, późniejsze oświadczenie powódki o odstąpieniu od umowy należy uznać za skuteczne.
W apelacji od przedmiotowego wyroku pozwany podniósł następujące zarzuty:
- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, iż zakupione przez powódkę piecyki posiadały wadę w dacie wydania towaru powódce;
- naruszenieart. 278 k.p.c.poprzez oddalenie wnioskuo przeprowadzenie dowodów z opinii biegłego z zakresu inżynierii urządzeń grzewczych na okoliczność nie posiadania wad przez zakupione przez powódkę piecyki, w sytuacji, gdy okoliczność miała istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności dla obalenia domniemania, iż towar posiadał wadę w dacie jego wydania powódce;
- naruszenieart. 258 k.p.c.poprzez oddalenie wniosku dowodowegoo przeprowadzenie dowodu z zeznań świadkaM. L.w sytuacji, gdy zeznania świadka miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy a w szczególności dla obalenia domniemania, iż towar posiadał wadę w dacie jego wydania powódce;
- naruszenieart. 233 § 1 k.p.c.polegające na dowolnej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego i uznaniu, iż powódka zachowała dwumiesięczny termin wynikający zart. 9 ust. 1 ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnegow sytuacji, gdy okoliczność powyższa nie wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego, nie została w żaden sposób wykazanaw uzasadnieniu wyroku;
- naruszenieart. 8 ust. 4 ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnegoprzez jego niezasadne zastosowanie i przyjęcie, iż powódka miała prawo odstąpić od umowy pomimo, iż w toku postępowania nie wykazano istotnej niezgodność towaruz umową.
W konkluzji pozwany sformułował wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także o zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów postępowania, a w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na apelację powódka wniosła o jej oddalenie i zasądzenie od pozwanego na jej rzecz kosztów postępowania apelacyjnego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
apelacja jest niezasadna.
Ustalenia faktyczne, jak również ocena prawna przedstawionaw uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia przez Sąd Rejonowy, znajdują pełną akceptację Sądu Okręgowego. Stan faktyczny ustalony w I instancji Sąd odwoławczy uznaje za własny.
W pierwszej kolejności rozważenia wymagał zarzut naruszeniaart. 233§ 1 k.p.c., którego zasadności pozwany upatruje w nieprawidłowym jego zdaniem ustaleniu, że powódka dotrzymała dwumiesięcznego terminu do zawiadomienia go o niezgodności zakupionych pieców z umową. Ze stanowiskiem powyższym nie sposób się zgodzić, albowiem ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd Rejonowy wyciągnął trafne wnioski w tym zakresie. Dla uzasadnienia tego poglądu podnieść trzeba, iż powódka konsekwentnie wskazywała, że wielokrotnie informowała telefonicznie sprzedawcę o nieprawidłowości w działaniu pieców grzewczych, w następstwie czego pracownicy pozwanego podejmowali próby ich usunięcia. Co prawda nie wykazała ona w jakim konkretnie miało to miejsce terminie, ale już z treści pozwu wynika, że po ich zakupie i zamontowaniu „okazało się, że piece są wadliwe”. Powyższe potwierdził także świadekA. C.zeznając, że z upływem około miesiąca od zakupu zaczęły się problemyz działaniem urządzeń. Pozwany natomiast nie zaprzeczył twierdzeniom powódki. Przeciwnie, potwierdził fakt czyszczenia kotłów na skutek telefonicznych zgłoszeń powódki, a wyeksponował jedynie niezachowanie przez nią pisemnej formy zawiadomienia o ewentualnej wadzie produktu. Okoliczność ta pozostaje jednak bez znaczenia dla oceny skuteczności zawiadomienia skarżącego przez powódkę o niezgodności towaru z umową. Miarodajny bowiem w tym względzie przepis art. 9 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 27 lipca 2002 roku o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianieKodeksu cywilnego(Dz.U. Nr 141, poz. 1176 ze zm.) nie zastrzega dla oświadczenia wiedzy kupującego wymogu zachowania szczególnej formy, a zatem może on to uczynić w sposób dowolny, w tym także telefonicznie.
Nie można także podzielić zarzutu naruszenia art. 8 ust. 4 cyt. powyższej ustawy. Skarżący prezentując stanowisko, że powódce nie przysługiwało prawo do odstąpienia od umowy nie uwzględnia skutków wynikającychz brzemienia art. 8 ust. 3 tejże ustawy. Stanowi on, że jeżeli sprzedawca, który otrzymał od kupującego żądanie doprowadzenia towaru do stanu zgodnegoz umową przez nieodpłatną naprawę albo wymianę na nowy, nie ustosunkował się do tego żądania w terminie 14 dni, uważa się, że uznał je za uzasadnione. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż powódka w piśmie z dnia 26 maja 2015 roku zażądała wymiany zakupionych pieców na wolne od wad. Przedmiotowe pismo zostało doręczone pozwanemu w dniu 2 czerwca 2015 roku, który dopiero w dniu 18 czerwca 2015 roku,a zatem po upływie 14 dni ustosunkował się do żądania swojej klientki. Stwierdzenie to ma charakter podstawowy, albowiem rzutuje na zakres zarzutów jakie przysługują pozwanemu w aktualnym postępowaniu. Przywołać w tym miejscu należy pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 5 lipca 2012 roku wydanym w sprawie o sygn. akt CSK 75/12, iż po bezskutecznym upływie terminu określonego w art. 8 ust. 3 cyt. ustawy sprzedający, który nie udzielił w ustawowym terminie odpowiedzi na żądanie naprawy albo wymiany towaru, nie może w procesie skutecznie kwestionować swojej odpowiedzialności za niezgodność towaru z umową ( publ. OSNC 2013 nr 3, poz. 40, str. 81). Co więcej, w rozpoznawanej sprawie, pozwany nie może także dowodzić, że w chwili wydania towar był zgodny z umową, gdyż działa wynikające z art. 4 ust. 1 omawianej ustawy domniemanie istnienia niezgodności towaru z umową w chwili wydania. Wszakże piece zamontowano powódce w dniu 5 września 2015 roku, a w świetle ustaleń przedstawionych powyżej do stwierdzenia ich niezgodności z umową doszło przed upływem sześciu miesięcy od tej daty. Wreszcie, w ocenie Sądu Okręgowego nie budzi także wątpliwości, że wada zakupionych przez powódkę urządzeń grzewczych przejawiająca się w cyklicznym, wyłączeniu ich z eksploatacji na czas niezbędny do wykonania skomplikowanych dla przeciętnego użytkownika czynności konserwacyjnych, o konieczności dokonania których sprzedawca nie poinformował powódki w chwili wydania produktów, przesądza o jej istotności w rozumieniu przepisów cyt. ustawy.
W konsekwencji chybione okazały się zarzuty naruszenia prawa procesowego, w ramach których pozwany zwalcza odmowę dopuszczenia dowodów z opinii biegłego i zeznań świadka na okoliczność nie posiadania przez sporne piece wad w chwili ich wydania kupującej. Skoro jak wyjaśniono powyżej pozwany utracił możliwość kwestionowania swojej odpowiedzialności za niezgodność towaru z umową, jego wnioski dowodowe w tym zakresie nie zasługiwały na uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy uznał, iż apelacja nie zawiera uzasadnionych zarzutów mogących podważyć stanowisko Sądu Rejonowego, a tym samym jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawieart. 385 k.p.c.
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawieart. 98§ 1 k.p.c.w związku z § 2 pkt 4 i § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia22 października 2015 roku ( Dz.U.2015.1804. ze zm.). Na koszty te złożyła się kwota 900 złotych kosztów zastępstwa procesowego.