Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I1 C 1382/17
Data wyroku: 2017-11-22 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Kokowska-Kuternoga

Sygn. akt: I 1 C 1382/17 upr.

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 listopada 2017 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Ewa Kokowska-Kuternoga
Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marta Bona
po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2017 r. w Gdyni
sprawy z powództwa(...)N. (...)z siedzibą wW.
przeciwkoD. G.
o zapłatę
Izasądza od pozwanejD. G.na rzecz powoda(...)N. (...)z siedzibą wW.kwotę 547,58 zł (pięćset czterdzieści siedem złotych 58/100) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 31.8.2016r. do dnia zapłaty; ;
IIoddala powództwo w pozostałej części;
IIIzasądza od pozwanejD. G.na rzecz powoda(...)N. (...)z siedzibą wW.kwotę 407,00 zł ( czterysta siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym 360,00zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;
IVwyrokowi w pkt I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

UZASADNIENIE
Powód ,S.N. (...)z siedzibą wW.domagał się zasądzenia od pozwanego,D. G., kwoty 549,59 zł wraz z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu.
(pozew  – k. 2-7v)
Powód wskazał, że na podstawie umowy cesji z dnia 25.11.2015rS.N. (...)przejął od Spółki zoo(...)wG.prawa do wierzytelności wobec pozwanej z tytułu umowy pożyczki. Nadto powód wyjaśnił, że dochodzi od pozwanej zapłaty kwoty 526 zł na która składają się : 396 zł – należność główna, 130 zł –koszty windykacyjne.
(pozew - k.2-7v.)
Postanowieniem z dnia 24.11.2016r Sąd Rejonowy Lublin - Zachód w Lublinie przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Gdyni
(postanowienie, k.8)
Po wpłynięciu sprawy do Sądu Rejonowego w Gdyni powód ,S.N. (...)z siedzibą wW., usunął braki formalne pozwu i wniósł o zasądzenie od pozwanego kwoty 549,59 zł wraz z odsetkami umownymi i ustawowymi i kosztami postępowania. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że na podstawie umowy o pożyczki zawartej przez pozwaną nr(...)z dnia 3.8.2015r powstała wierzytelność wobec pozwanego. Nadto powód wyjaśnił, że umową cesji z dnia 25.11.2015r przejął dług wobec pozwanego.
Pozwana nie zajęła stanowiska w sprawie, nie wdała się w spór.
S ąd ustalił następujący stan faktyczny:
M.sp.zoo wG.zawarła z pozwanym ,D. G., umowę pożyczki w dniu 3.8.2013r, której przedmiotem było udzielenie pożyczki w kwocie 300 zł z zobowiązaniem zwrotu w 30 dni. Ostateczny termin spłaty kredytu to 2.9.2013r. Ostatecznie do zwrotu była kwota 396 zł z uwzględnieniem opłaty za zawarcie umowy oraz odsetkami umownymi.
niesporne, a nadto umowa po życzki, k. 34-36
W dniu 3.11.2015r optima sp. zoo wG., następca prawnyM.sp.zoo wG.zawarł umowę spółki komandytowej wnosząc m. in. aport w postaci w/w pożyczki udzielonejW. Ż..
niesporne, a nadto akt notarialny sp ółki ,k. 37-52, odpisy z KRS k. 79-93,102-110,
W dniu 25.11.2015r powód nabył wierzytelnośćD. G.wynikającą z umowy pożyczki z dnia 3.8.2013r
niesporne, a nadto umowa przelewu ,k. 54-78
Powód zażądał w pozwie kwot: 396 zł – niespłacony kapitał, 130 zł – koszty windykacyjne.
(niesporne)
Powód sprecyzował w piśmie procesowym swoje żądanie poprzez wskazanie , że na kwotę dochodzoną pozwem składają się odsetki ustawowe w wysokości skapitalizowanej w kwocie 23, 59 zł liczone od dnia 2.11.2015r
(niesporne, nadto pozew, k.19)
, a cesja wierzytelności nastąpiła dnia 25.11.2015r i dopiero wtedy powód miał prawo naliczać swoje odsetki za opóźnienie
Pozwany nie stawił się na rozprawę, nie zajął stanowiska w sprawie .
S ąd zważył, co następuje:
Pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, nie złożył odpowiedzi na pozew, ani w inny sposób nie zajął stanowiska w sprawie. Zaszły więc warunki zart. 339 § 1 k.p.c.do wydania wyroku zaocznego w stosunku do pozwanego. Jednocześnie § 2 tego przepisu wskazuje, iż w takim przypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości. Niezależnie od ustalenia podstawy faktycznej sąd zawsze jest zobowiązany rozważyć, czy żądanie pozwu jest zasadne w świetle norm prawa materialnego. Negatywny wynik takiej analizy powoduje wydanie wyroku zaocznego oddalającego powództwo (por. m.in. wyrok SN z dnia 7 czerwca 1972 r., III CRN 30/72, LEX nr 70940
Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów przedłożonych przez stronę powodową i pozwaną w toku postępowania, których prawdziwość nie budziła wątpliwości Sądu co do swej wiarygodności, a zasadność ich wystawienia , ale nie wiarygodność, była kwestionowana przez stronę pozwaną, jednak brak było podstaw do odmowy dania im wiary. Pozostałe dokumenty złożone w sprawie nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż nie wnoszą do sprawy nowych istotnych okoliczności.
W myśl ogólnych zasad na powodzie spoczywa ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie, zaś na pozwanym obowiązek udowodnienia okoliczności uzasadniających jego wniosek o oddalenie powództwa.
Ustalając stan faktyczny sprawy Sąd miał na względzie okoliczności zawarcia i realizacji umowy , w szczególności przyczyny, sposobu, daty i strony, która umowy rozwiązała, a także na okoliczności wzajemnych rozliczeń stron wynikające z przedłożonych przez powoda dokumentów.
Powód domagając się zasądzenia od pozwanego kwoty wskazanej w pozwie powoływał się na umowę pożyczki zawartą przez pozwanego z poprzednikiem prawnym powoda, z której wywodził swoje roszczenie objęte pozwem. Jednocześnie powód wskazywał, że wierzytelność dochodzoną pozwem nabył na podstawie umowy o przelew wierzytelności, zgodnie zart. 509 k.c.
Roszczenie powoda znajduje swoje normatywne podstawy w treści przepisuart. 720 k.c:” przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Zatem z istoty umowy pożyczki wynika obowiązek jej zwrotu, choć to od stron zależy, w jaki sposób zwrot jej nastąpi.
W niniejszej sprawie powód domagał się zapłaty od pozwanego ostatecznie kwoty 549, 59 zł wraz z odsetkamiustawowymitytułem nieuregulowanej należności głównej , tytułem odsetekustawowychi kar windykacyjnych. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany nie zaprzeczył twierdzeniom powoda ,poza kwestią odsetek umownych , co do których nie było żądania w pozwie, tym samym przyznał fakty wskazane w pozwie / porart. 230 kpc/.
W myślart. 471.k.cDłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
Zaśart. 481.k.cstanowi:”§ 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
§ 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.
§ 3. W razie zwłoki dłużnika wierzyciel może nadto żądać naprawienia szkody na zasadach ogólnych.”
Skoro pozwany nie spłacił długu wynikającego z umowy pożyczki na rzecz poprzednika powoda, to poprzednik powoda miał podstawę do żądania zwrotu pożyczonej kwoty wraz z opłatą od udzielenia pożyczki i odsetkami umownymi nie większymi niż maksymalne odsetki ustawowe za opóźnienie. Żądanie powoda w tym zakresie jest więc całkowicie zasadne, bowiem pozwany nie spłacił pożyczki i nie negował faktów wskazanych w pozwie ani dokumentów przedstawionych przez powoda w niniejszej sprawie.
Wobec powyższego za zasadne Sąd uznał żądanie powoda dotyczące zapłaty odsetek ustawowych i kosztów windykacji .
W odniesieniu do wysokości naliczonych kosztów to - jak już wyżej wskazano - zostały ona określone – w ocenie Sądu – w sposób jednoznaczny i precyzyjny i niezakwestionowane prze pozwanego ani co do zasady, ani co do wysokości.
Podsumowując powyższe rozważania Sąd uznał, iż żądanie powoda zasługuje na uwzględnienie w całości. Powód wykazał bowiem zasadność oraz wysokość swoich żądań. Jednakże powód zażądał odsetek skapitalizowanych od dnia 2.11.2015r , a cesja wierzytelności nastąpiła dnia 25.11.2015r i dopiero wtedy powód miał prawo naliczać swoje odsetki za opóźnienie, które wobec tego wynoszą nie 23, 59 zł, ale 21,58 zł.
Sąd zasądził więc w pk-cie I kwotę 547,58 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 31.8.2016r do dnia zapłaty, a w zakresie 2,01 zł oddalił powództwo.
O kosztach procesu Sąd orzekł w pkt. II wyroku, na podstawieart. 98 k.p.c.w zw. z § 2 ust. 1 oraz § 6 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów ,obciążając pozwanego jako stronę przegrywającą postępowanie kwotą 407,00 zł tytułem kosztów procesu, na którą składają się: kwota 30,00 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu, kwota 360,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego oraz kwota 17,00 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

ZARZĄDZENIE
1.Odnotować w rep.C
2.wyrok doręczyć pełn. powoda i pozwanej/mu z pouczeniem o sprzeciwie
3.Przedłożyć z wpływem lub za 25 dni.