Sąd Rejonowy w Złotoryi
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 482/17
Data wyroku: 2017-09-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Michał Misiak

Sygn. akt II K 482/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 07 września 2017 r.
Sąd Rejonowy w Złotoryi II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSR Michał Misiak

Protokolant:

Anna Rogalska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej---------------------
po rozpoznaniu w dniu 07 września 2017 r. w Złotoryi
sprawy
L. P.
urodz. (...)wJ.
synaJ.iA. z d. R.
oskarżonego o to, że:
w dniu 10 czerwca 2016 r. wS., rejonu(...), kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym markiV.onr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości, mając w kolejnych badaniach: I – 0,50 mg/l, II – 0,52 mg/l oraz III – 0,48 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu
to jest o czyn zart. 178a§1 kk

I
uznaje oskarżonegoL. P.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego występek zart. 178a§1 kki za to na podstawieart. 178a§1 kkskazuje go na karę 100 (sto) stawek dziennych grzywny po 10 (dziesięć) złotych każda stawka;

II
na podstawieart. 42§2 kkorzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzy) lat, a na podstawieart. 63§4 kkna poczet tego środka karnego zalicza oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od 10 czerwca 2016 r. do dnia 21 czerwca 2017 r. i na podstawieart. 43§3 kkzobowiązuje oskarżonego do zwrotu dokumentu prawa jazdy do Starostwa Powiatowego wZ.;

III
na podstawieart. 43a§2 kkorzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 5000 (pięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, a na podstawieart. 63§3 kkna poczet tego środka karnego zalicza oskarżonemu już uiszczoną kwotę w wysokości 1000 złotych;

IV
na podstawieart. 624§1 kpkiart. 17ust.ustawy o opłatach w sprawach karnychzwalnia oskarżonego z kosztów sądowych i nie wymierza mu opłaty.

.
Sygn. akt II K 482/17

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny sprawy:
W dniu 10 czerwca 2016 r. wS.około godziny 21.50L. P.jechał samochodem markiV.onumerze rejestracyjnym (...)w stanie nietrzeźwości.
W chwili badania miał następujące stężenie alkoholu w organizmie: I badanie o godz. 21.56 – 0,50 mg/l, II badanie o godz. 22.15 – 0,52 mg/l, III badanie o godzinie 22.49 – 0,48 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonegoL. P.– k. 54,
protokół badania trzeźwości – k. 2.
L. P.ma obecnie 38 lat, ma wykształcenie podstawowe, z zawodu jest mechanikiem samochodowym, jest kawalerem, żyje w konkubinacie, na utrzymaniu ma dwoje dzieci i konkubinę, utrzymuje się z prowadzonej działalności gospodarczej, z której osiąga miesięczny dochód w granicach 2000 złotych, nie leczył się psychiatrycznie ani odwykowo, był karany za przestępstwo umyślne zart. 244 kkiart. 180a kkw zw.art. 11§2 kk.
Wyrokiem z dnia 04 sierpnia 2016 r. wobecL. P.zastosowano warunkowe umorzenia postępowania karnego za czyn, będący przedmiotem niniejszego procesu. Na mocy tego wyroku orzeczono wobec niego świadczenie pieniężne w kwocie 1000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, któreL. P.uiścił. Ponadto, orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres roku (L. P.miał zatrzymane prawo jazdy od 10 czerwca 2016 r. do 21 czerwca 2017 r.).
Dowód: wyjaśnienia oskarżonego – k. 7-8, 54,
postanowienie o zatrzymaniu prawa jazdy – k. 10,
wyrok warunkowo umarzający postępowanie – k. 20,
odpis wyroku – k. 39,
informacja ze Starostwa Powiatowego – k. 52.
L. P.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
Sąd zważył, co następuje:
Wina i sprawstwo oskarżonego nie budziły wątpliwości sądu.
Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, jego wyjaśnienia zostały w pełni potwierdzone protokołem badania trzeźwości.
Żadnych wątpliwości nie budziła także kwestia kwalifikacji prawnej zachowania oskarżonego, polegającego na prowadzeniu pojazdu w stanie nietrzeźwości w ruchu lądowym, co spełnia znamiona ustawowe opisane wart. 178a§1 kk.
Wymierzając oskarżonemu karę, sąd (mogąc wymierzyć karę grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2) stosownie do treściart. 53 kk, wziął pod uwagę przede wszystkim stopień winy i społecznej szkodliwości jego czynu, które uznał za sytuujące się na poziomie średnim. Podstawowymi czynnikami, świadczącymi o stopniu winy i społecznej szkodliwości w tego typu przypadkach, są zdaniem sądu: poziom stężenia alkoholu w organizmie, rodzaj drogi na której do zdarzenia doszło oraz pora dnia. Poziom alkoholu w organizmie oskarżonego nie był wysoki, ale też nie był niski, nie przekraczał znacznie granicy między przestępstwem a wykroczeniem. Oskarżony poruszał się na drodze w małej miejscowości, o porze gdy natężenie ruchu nie jest duże.
Wymierzając oskarżonemu karę, sąd uwzględnił potrzeby prewencji indywidualnej, a także potrzeby prewencji generalnej, związane ze znaczną ilością tego typu występków, mimo surowej polityki karnej ustawodawcy w tym zakresie i licznych informacji medialnych o dużej liczbie zatrzymywanych nietrzeźwych kierowców.
Sąd, decydując o rodzaju kary, z uwagi na wspomniane okoliczności dotyczące zarówno osoby oskarżonego, jak i związane ze stopniem winy, uznał za wystarczające wymierzenie kary grzywny, a zatem kary najłagodniejszego rodzaju. Ilość stawek dziennych grzywny sąd dostosował do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, natomiast kwotę stawki dziennej sąd określił na minimalnym dopuszczalnym poziomie z uwagi na trudną sytuację materialną oskarżonego.
Mając na uwadze wskazane okoliczności, sąd uznał za sprawiedliwą karę 100 stawek dziennych grzywny po 10 złotych każda stawka, o czym na podstawieart. 178a§1 kkorzekł, jak w punkcie I części dyspozytywnej wyroku.
Sąd miał obowiązek orzec wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres co najmniej trzech lat. Określając wymiar tego środka, sąd uwzględnił opisane wcześniej kwantyfikatory stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu.
Z tych względów, sąd na podstawieart. 42§2 kkorzekł, jak w punkcie II części dyspozytywnej wyroku, określając czas trwania środka karnego na trzy lata i na podstawieart. 63§4 kkzaliczając na poczet tego środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy, wynikający z zatrzymania prawa jazdy na podstawie poprzedniego wyroku, warunkowo umarzającego postępowanie karne, a nadto na podstawieart. 43§3 kknałożył na niego obowiązek zwrotu dokumentu prawa jazdy, skoro oskarżony odebrał prawo jazdy w dniu 21 czerwca 2017 r.
Zgodnie zart. 43a§2 kk, w razie skazania sprawcy za przestępstwo zart. 178a§1 kksąd orzeka świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej pięciu tysięcy złotych.
Z uwagi na okoliczności dotyczące osoby oskarżonego, głównie jego sytuacji materialnej, ale także wspomnianego stopnia winy, sąd orzekł to świadczenie w najniższej możliwej wysokości, tj. pięciu tysięcy złotych, orzekając, jak w punkcie III wyroku.
Jako, że na mocy wyroku warunkowo umarzającego postępowanie karne, orzeczono wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 1000 złotych, którą oskarżony uiścił, tę uiszczoną kwotę należało zaliczyć na poczet świadczenia wymierzonego w punkcie. Jako, że brak ściśle wskazanej wkodeksie karnympodstawy takiego zaliczenia, sąd, uznając, że możliwe jest w prawie karnym stosowanie analogii na korzyść oskarżonego, jako podstawę takiego zaliczenia wskazałart. 63§3 kk.
Mając na względzie trudną sytuację materialną oskarżonego oraz orzeczenie świadczenia pieniężnego, sąd uznał, iż nie jest on w stanie ponieść kosztów postępowania oraz opłaty, o czym orzeczono w punkcie IV części dyspozytywnej wyroku.