Sąd Okręgowy w Kielcach
II Wydział Cywilny Odwołaczy
Sygnatura akt: II Ca 1196/17
Data wyroku: 2017-10-04 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, DECISION, REASON
Sędziowie: Anna Pać-Piętak, Hubert Wicik, Rafał Adamczyk
Słowa kluczowe: Odrzucenie środka zaskarżenia
Podstawa prawna: art. 368§1 kpc, art. 373 kpc w zw. z art. 370 kpc i art. 13§2 kpc

Sygn. akt II Ca 1196/17

POSTANOWIENIE
Dnia 4 października 2017 r.
Sąd Okręgowy w Kielcach – II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący: SSO Rafał Adamczyk (spr.)
Sędziowie:  SSO Anna Pać - Piętak
SSO Hubert Wicik
po rozpoznaniu w dniu 4 października 2017 r. w Kielcach
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wnioskuR. K.
z udziałemJ. K. (1),J. K. (2),I. K.,Z. W.,S. Ł.iE. K.
o stwierdzenie nabycia spadku poJ. K. (3)
na skutek apelacji uczestniczkiI. K.od postanowienia Sądu Rejonowegow Jędrzejowie z dnia 11 lipca 2017 r., sygn. akt I Ns 289/16
postanawia:
odrzucić apelację.
SSO Anna Pać - Piętak SSO Rafał Adamczyk SSO Hubert Wicik

UZASADNIENIE
Zarządzeniem, doręczonym uczestniczceI. K.w dniu15 września 2017 r., została ona wezwana do usunięcia braków formalnych apelacjipoprzez wskazanie wniosków apelacji, tj. czy domaga się zmiany zaskarżonego postanowienia, a jeżeli tak, to w jakim zakresie, czy też jego uchylenia i przekazaniasprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji oraz do uzasadnienia wniosków apelacji – w piśmie złożonym w siedmiu egzemplarzach, w terminie siedmiudni, pod rygorem odrzucenia apelacji (k. 371).
W dniu 19 września 2017 r. (data złożenia pisma w placówce pocztowejoperatora wyznaczonego)I. K.wniosła pismo, w którym podała,że spadkodawczyniJ. K. (3)„odpisała” skarżącej pole wraz z budynkamio powierzchni 1,45 ha,I. K.otrzymała akt własności ziemi w 1972 r., którynie był przez nikogo zaskarżony do 1981 r. Uczestniczka oświadczyła, iż „nie wyrażazgody na żaden spadek po matceJ. K. (3)” i domaga się, by „Sąd nie robił spadkupo matce”, bo jak żyła, to wszystko „odpisała”I. K..

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja podlega odrzuceniu.
Stosownie doart. 368 § 1 k.p.c., apelacja powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto zawierać: oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości czy w części; zwięzłe przedstawienie zarzutów; uzasadnienie zarzutów; powołanie, w razie potrzeby, nowych faktów i dowodów oraz wykazanie, że ich powołanie w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji nie było możliwe albo że potrzeba powołania się na nie wynikła później; wniosek o zmianę lub o uchylenie wyroku z zaznaczeniem zakresu żądanej zmiany lub uchylenia. Przepis ten stosuje sięodpowiednio do apelacji od postanowień co do istoty sprawy, wydawanychw postępowaniu nieprocesowym (art. 13 § 2 k.p.c.). Ponadto, stosowniedoart. 128 § 1 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c., do pisma procesowego należy dołączyćjego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich uczestniczącym w sprawieosobom.
Dopełnienie wymagań formalnych apelacji determinuje dopuszczalność jej rozpoznania przez sąd drugiej instancji oraz określa zakres rozpoznania. Do warunków konstrukcyjnych apelacji należy także obowiązek zamieszczenia w tym środku odwoławczym wniosku o zmianę lub uchylenie wyroku (postanowienia co do istoty sprawy), z zaznaczeniem żądanej zmiany lub uchylenia (art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c.).Wiąże się on nie tylko z potrzebą dokładnego określenia granic apelacji, ale równieżz koniecznością stwierdzenia, jeśli zaskarżenie dotyczy tylko części orzeczenia sądu pierwszej instancji, w jakim zakresie wyrok (postanowienie co do istoty sprawy) uprawomocnił się. Wniosek apelującego w tej kwestii musi być sprecyzowanyprzez określenie na czym ma polegać zmiana, czyli jakiego rozstrzygnięcia domaga się skarżący. Granice rozpoznania sprawy przez sąd drugiej instancji wyznacza zakres zaskarżenia oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z zaznaczeniem zakresu żądanej zmiany lub uchylenia, które powinny się pokrywać w całości. Jeżeli zakres przedmiotowy zaskarżenia orzeczenia sądu pierwszej instancji jest szerszy od zakresu przedmiotowego wniosku apelacyjnego, apelacja nie spełnia wymagań określonychwart. 368 § 1 pkt 1 i 5 k.p.c.i podlega odrzuceniu (por. uchwałę Sądu Najwyższegoz dnia 26 kwietnia 2007 r., III CZP 20/07, OSNC 2008/6/61 oraz postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2006 r., II CZ 53/06, LEX nr 607260 i z dnia 4 października 2006 r., II CZ 65/06, LEX nr 607262). Wobec tego braki,niedokładności lub sprzeczności we wskazaniu granic zaskarżenia oraz zaznaczeniuzakresu żądanej zmiany lub uchylenia kwestionowanego orzeczenia stanowiąokoliczność uniemożliwiającą nadanie apelacji właściwego biegu.
Z treści apelacji nie wynikało, czyI. K.zaskarżyła postanowienie Sądu Rejonowego w całości, czy w części dotyczącej orzeczenia o dziedziczeniugospodarstwa rolnego i jakiego rozstrzygnięcia domagała się skarżąca od Sądu odwoławczego. Oświadczenia zawarte w piśmie wniesionym w dniu19 września 2017 r. nadal nie są jednoznaczne i nie wyjaśniają, w jakim zakresiezostało zaskarżone orzeczenie Sądu pierwszej instancji i czy uczestniczka wnosio zmianę, czy o uchylenie postanowienia i w jakim zakresie. Analiza twierdzeń apelacjii pisma mającego stanowić usunięcie jej braków może prowadzić do różnych konkluzjiw tym przedmiocie – skarżąca wyraża niezadowolenie z tego, że Sąd orzekało gospodarstwie rolnym, zdaje się negować, iż wchodziło ono w skład spadku,być może kwestionuje tylko kwalifikacjeR. K.do dziedziczenia gospodarstwa rolnego albo też nie zgadza się z całym orzeczeniem o stwierdzeniunabycia spadku – przy czym nie wiadomo, jakiego rozstrzygnięcia oczekujeI.K.od Sądu Okręgowego. Niepodanie tych elementów uniemożliwia nadanie biegu apelacji. Sąd nie może sam uzupełnić luk dotyczących wymogów konstrukcyjnychapelacji, a następnie rozpatrywać taki środek odwoławczy. Każde z wymagańformalnych, wyszczególnionych wart. 368 § 1 pkt 1do 5k.p.c.ma samodzielny zespół swoistych cech, które w apelacji powinny być jednoznacznie oznaczone (por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 1 marca 2017 r., IV CZ 124/16, LEX nr 2281264).
Ponadto, uczestniczka złożyła pismo mające usuwać braki formalne apelacji w jednym egzemplarzu, zamiast żądanych siedmiu. Do pisma będącego odpowiedzią na wezwanie do usunięcia braków apelacji, nie stosuje się, w odniesieniu do skutków niewywiązania się z nałożonego obowiązku,art. 130 § 1 i 2 k.p.c., ponieważ takąmożliwość wyłączyłart 370 k.p.c.Braki formalne pisma mającego uzupełniać apelacjęnie podlegają procedurze naprawczej. Nieusunięciem braków apelacji jest zarówno niewykonanie wezwania, jak i nieprawidłowe jego wykonanie, skutkujące odrzuceniem apelacji na podstawieart. 370 k.p.c.(por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia29 lipca 2003 r., III PZP 10/03, OSNP 2004/3/43).
Stosownie doart. 373 k.p.c., sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniuniejawnym apelację, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji. Jeżeli dostrzeże braki, do których usunięcia strona nie była wezwana, zażąda ich usunięcia.W razie nieusunięcia braków w wyznaczonym terminie apelacja ulega odrzuceniu.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Okręgowy na podstawie 373k.p.c.w zw. zart. 370 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.odrzucił apelację wniesioną przezI. K..
SSO Anna Pać - Piętak SSO Rafał Adamczyk SSO Hubert Wicik

ZARZĄDZENIE
(...)
-(...)
-(...)