Sąd Rejonowy w Olsztynie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 2807/17
Data wyroku: 2017-11-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Błesińska-Kozłowska

Sygn. akt I C 2807/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 listopada 2017 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie, I Wydział Cywilny,
w składzie:
Przewodniczący: SSR Katarzyna Błesińska-Kozłowska
Protokolant: starszy sekretarz sądowy Małgorzata Karwacka
po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 r., wO., na rozprawie,
sprawy z powództwa(...) Sp. z o.o.z siedzibą wO.
przeciwko GminieO.-Zakładowi (...)wO.
o przywrócenie naruszonego posiadania

I
oddala powództwo;

II
zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 320 (trzysta dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.

SSR Katarzyna Błesińska-Kozłowska
Sygn. akt: I C 2807/17

UZASADNIENIE
Powódka(...) spółka z o.o.wO.wniosła o nakazanie pozwanej GminieO.–Zakładowi (...)wO.przywrócenie posiadania lokalu w budynku przyul. (...)wO.. Ponadto powódka zażądała zasądzenia na jej rzecz kosztów procesu według norm przepisanych.
Motywując żądanie, powódka podała, iżlokal nr (...)przyul. (...)wO.stanowi siedzibę powodowej spółki. Wskazała ponadto, że w dniu 6 lipca 2017r. do siedziby spółki przybył Komornik Sadowy przy Sądzie Rejonowym w OlsztynieM. C., który poinformował o prowadzonej przeciwkoA. P.egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego – wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie w sprawie o sygn. X C 3702/14. Organ egzekucyjny nie przedstawił jednak żadnego tytułu prawnego do prowadzenie egzekucji ani przeciwko powodowej spółce ani przeciwko właścicielowi nieruchomości, a pomimo to – wraz z pracownikiemZakładu (...)wO.S. K.– dokonał wyłamania zamków i bezprawnie przejęli lokal.
W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie, pozwana zakwestionowała wszelkie twierdzenia pozwu, określając je jako nieuzasadnione. Zdaniem pozwanej powódka nie wykazała bowiem jakiegokolwiek tytułu prawnego do wskazanego w pozwie lokalu. Podkreśliła, że Komornik SądowyM. C.dokonał jego zajęcia na mocy wyroku w przedmiocie eksmisji.
Sąd ustalił, co następuje:
Pozwem z dnia 29 września 2014 r. GminaO.wniosła o nakazanieA. P., aby opuścił, opróżnił wraz z osobami swe prawo wywodzącymi od niego,lokal numer (...)położony w budynku przyul. (...)wO.. Do pozwu dołączono protokół zdawczo – odbiorczy wskazanego lokalu, w którym wyszczególniono z jakich pomieszczeń lokal ten się składa i jaką mają one powierzchnię. W odpowiedzi na pozew w powołanym postępowaniuA. P.wniósł o oddalenie powództwa, ponosząc, że jest współwłaścicielem nieruchomości przyul. (...)wO.. Wyrokiem z dnia 20 maja 2015 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie nakazałA. P.opuszczenie, opróżnienie i wydanie GminieO.lokalu mieszkalnego numer (...)położonego wO.przyul. (...). W pozostałej części, dotyczącej orzeczenie eksmisji osób, które swoje prawo wywodzą odA. P., oddalił powództwo, wskazując, że Sąd nie może nakładać w wyroku obowiązków na osoby nie będące stronami procesu. Wyrok uprawomocnił się w dniu 8 grudnia 2015 r.
(dowód: pozew w sprawie X C 3702/14, k. 3-4 akt X C 3702/14, protokół zdawczo – odbiorczy, k. 14 akt X C 3701/14, wyrok wraz z uzasadnieniem, k. 84 i k. 86-87, akt X C 3702/14; zarządzenie o prawomocności, k. 127 akt X C 3702/14)
W budynkach przyul. (...)wO.nie zostały wyodrębnione lokale i nie mają one założone ksiąg wieczystych. Księgi wieczyste posiadają jedynie budynki.
(bezsporne)
W dniu 6 lipca 2017 r. KomornikM. C.na wniosek wierzyciela GminyO.w sprawie Km 748/16 przeprowadził egzekucję wyroku eksmisyjnego zlokalu nr (...)przyul. (...). Wobec niewyodrębnienialokalu nr (...)przyul. (...)oraz ujawnienia przez Komornika w toku wykonywania czynności egzekucyjnych, że lokal ten łączy się dalej zlokalem oznaczonym nr (...)położnym w budynku przyul. (...), GminaO.dostarczyła Komornikowi rzutlokalu nr (...)w budynku przyul. (...). Pomieszczenia oznaczone na nim pokrywają się pomieszczeniami wskazanymi w protokole zdawczo – odbiorczym dołączonym do pozwu w sprawie X C 3702/14 Sądu Rejonowego w Olsztynie.
(dowód: dokumenty z akt Km 748/16, k. 76-100)
Sąd zważył, co następuje.
Powodowa spółka domagała się ochrony posiadania, wnosząc o przywrócenie jej posiadanialokalu nr (...)przyul. (...)stanowiącego siedzibę(...) sp. z o.o.Wskazywała, że komornik dokonał zajęcia pomieszczeń powódki, nie mając tytułu wykonawczego przeciwko tej spółce.
W niniejszej sprawie bez znaczenia są kwestie własności pomieszczeń, których dotyczyła eksmisji. Zgodnie bowiem zart. 478 k.p.c.w sprawach o naruszenie posiadania sąd bada jedynie ostatni stan posiadania i fakt jego naruszenia, nie rozpoznając samego prawa ani dobrej wiary pozwanego. Wobec powyższego Sąd nie badał, kto jest właścicielem lokalu, a jedynie czy doszło do naruszenia posiadania, które podlega ochronie, a w szczególności czy doszło do samowolnego jego naruszenia i czy GminaO.jako pozwana dysponowała prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego powołanego do rozpoznawania spraw tego rodzaju organu państwowego stwierdzającym, że stan posiadania powstały na skutek naruszenia jest zgodny z prawem. Trzeba bowiem wyraźnie zaznaczyć, że samo naruszenie posiadania nie powoduje automatycznie jego przywrócenia i nie zawsze takie naruszenie może być uznane za bezprawne, zwłaszcza że GminaO.nie wkroczyła do przedmiotowego lokalu samowolnie, a realizowała wyrok eksmisyjny i posługiwała się przy tym powołanymi do tego organami egzekucyjnymi. Wyrok wykonywał bowiem Komornik.
Zgodnie zart. 342 k.c.nie wolno naruszać samowolnie posiadania, chociażby posiadacz był w złej wierze. Samowolność oznacza działanie z pominięciem organów egzekucyjnych, co niniejszej sprawie nie miało miejsca.
Z kolei zgodnie zart. 344 § 1 k.c.przeciwko temu, kto samowolnie naruszył posiadanie, jak również przeciwko temu, na czyją korzyść naruszenie nastąpiło, przysługuje posiadaczowi roszczenie o przywrócenie stanu poprzedniego i o zaniechanie naruszeń. Roszczenie to nie jest zależne od dobrej wiary posiadacza ani od zgodności posiadania ze stanem prawnym, chyba że prawomocne orzeczenie sądu lub innego powołanego do rozpoznawania spraw tego rodzaju organu państwowego stwierdziło, że stan posiadania powstały na skutek naruszenia jest zgodny z prawem.
Wobec treści powołanego przepisu, Sąd badał, czy GminaO.posiadała wyrok eksmisyjny dotyczący lokalu, w którym przeprowadzano egzekucję, czy na podstawie tego wyroku mogła prowadzić egzekucję także przeciwko powodowej spółce.(...) sp. z o.o.A. P.podnosił bowiem, że dokonano eksmisji zlokalu (...)przyul. (...)i naruszono posiadaniespółki (...), podczas gdy wyrok dotyczyłA. P.jako osoby fizycznej orazlokalu nr (...)przyul. (...).
W ocenie Sądu na podstawie wyroku eksmisyjnego wydanego przeciwkoA. P.w sprawie X C 3702/14 Sądu Rejonowego w Olsztynie Komornik mógł dokonać egzekucji także w odniesieniu do(...) sp. z o.o.Stosownie bowiem do treściart. 791 § 1 k.p.c.tytuł wykonawczy zobowiązujący do opróżnienia pomieszczenia upoważnia do prowadzenia egzekucji także przeciwko każdemu, kto uzyskał władanie nad tym przedmiotem po wszczęciu postępowania, w którym wydano tytuł egzekucyjny. Zgodnie zaś zart. 791 § 2 k.p.c.tytuł wykonawczy zobowiązujący do opróżnienia pomieszczenia upoważnia do prowadzenia egzekucji nie tylko przeciw dłużnikowi, lecz także przeciwko jego domownikom, krewnym i innym osobom reprezentującym jego prawa. Obrona osób wskazanych w§ 1 i 2 art. 791 k.p.c.przewidziana została wart. 791 § 3 k.p.c., który stanowi, że jeżeli dłużnik twierdzi, że przysługuje mu prawo skuteczne wobec wierzyciela, komornik wstrzyma się względem niego z czynnościami egzekucyjnymi, pouczając, że w terminie tygodnia może wytoczyć powództwo o pozbawienie w stosunku do niego tytułu wykonawczego wykonalności. Należy wyraźnie podkreślić, że Komornik o treści wskazanego przepisu pouczyłA. P.w toku egzekucji, co znalazło odzwierciedlenie w treści protokołu z przeprowadzanych czynności z dnia 29 czerwca 2017 r. (k. 82).
Niewątpliwie problemem, który Sąd dostrzegł w niniejszym postępowaniu, było również i to, że wyrok eksmisyjny dotyczył lokalu przyul. (...), gdzy tymczasem wbudynku nr (...)przyul. (...)nie wyodrębniono lokali iA. P.konsekwentnie podnosił, że jeden pokój, do którego wszedł Komornik, nie należał dolokalu nr (...)lecz dolokalu nr (...). Chodzi o pokój o powierzchni 22,01 m2.A. P.zarówno przed Sądem rozpoznającym niniejszą sprawę, jak i w toku postępowania egzekucyjnego podnosił, że pokój ten należy dolokalu (...)i na dowód powyższego składał zaświadczenie PrezydentaO.z dnia 4 lipca 2012 r. wraz z rzutem lokalu (k. 59-62). Faktycznie zgodnie z tym zaświadczeniem pokój ten należy dolokalu (...). Trzeba jednak jeszcze raz podkreślić, że lokalu tego nigdy nie wyodrębniono. GminaO.żądając eksmisji zlokalu nr (...)wbudynku nr (...)przyul. (...), obejmowała swoim żądaniem także przedmiotowy pokój, co jasno wynika z załączonego do pozwu protokołu zdawczo – odbiorczego z 2008 r. (k. 14 akt X C 3702/14), który koreluje ze szkicem przedłożonym Komornikowi w toku egzekucji (k. 85). Wobec innych obliczeń powierzchnia spornego pokoju wynosi w tych dokumentach 22,87 m2, niemniej chodzi w nich o ten sam pokój, co wymienionym we wsadzamy zaświadczeniu (wszystkie pomieszczenia wskazane na rzucie z k. 62, mają minimalnie mniejsze wymiary niż wskazane na szkicu z k. 85). Co więcej, gdy Komornik dokonywał egzekucji pokój ten bezspornie przynależał dolokalu nr (...)przyul. (...). Wchodziło się do niego wejściem z tego budynku i aby wejść do wspomnianego pokuje trzeba było przejść przez pozostałepokoje lokalu nr (...). Pokój ten został odgrodzony odlokalu (...)trwałą ścianą gipsowo – kartonową, zaś jak podałA. P.na rozprawie,lokal (...)jest wynajmowany osobie prywatnej, która nie jest powiązana zespółką (...).
Reasumując, od samego początku GminaO.wnosiła o eksmisjęA. P.zlokalu nr (...)przyul. (...)wO., który składał się z 3 pokoi, w tym pokoju, który został objęty zaświadczeniem dotyczącymlokalu (...). Faktycznie pokój ten do lokalu przynależał w chwili wykonywania wyroku. Samo zaświadczenie o samodzielnościlokalu (...)wydane nota bene na wniosek samegoA. P., nie może przesądzać, że wyrok eksmisyjny nie obejmowała spornego pokoju, skoro – co należy jeszcze raz podkreślić – lokale w tym budynku formalnie nigdy nie zostały wyodrębnione.
Mając na uwadze powyższe, wobec stwierdzenia, że GminaO.prawidłowo realizował prawomocny wyrok eksmisyjny, mając tytuł wykonawczy przeciwko powódce (art. 791 k.p.c.) i dokonując eksmisji jedynie z pomieszczeń objętych wyrokiem eksmisyjnym Sąd oddalił powództwo.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 98 § 1 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Na koszty procesu w niniejszej sprawia składa się opłata od pozwu w wysokości 200 zł oraz koszt zastępstwa procesowego w wysokości 120 zł.
SSR Katarzyna Błesińska – Kozłowska