Sąd Rejonowy w Olsztynie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1056/16
Data wyroku: 2017-07-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Pałasz
Teza: skazanie

Sygn. akt. II K 1056/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 lipca 2017r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie, II Wydział Karny, w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Pałasz
Protokolant: Małgorzata Krośnicka
przy udziale Prokuratora Krzysztofa Górskiego
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 lutego, 13 marca, 3 i 28 kwietnia, 2 i 29 czerwca 2017r.
sprawy:

1
W. W. (1), synaM.iW. z d. M.,ur. (...)wO.

oskarżonego o to, że:

I
od dnia 28 marca 2013r. do dnia 8 kwietnia 2013r. wO., działając wspólnie i w porozumieniu z inna osobą, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w7zamiarze aby inna osoba dokonała czynu zabronionego polegającego na doprowadzeniu do usunięcia spod egzekucji składników majątku zagrożonych zajęciem komorniczym i swoim zachowaniem ułatwił popełnienie tego czynu zabronionego poprzez to, że:

-

w dniu 8 kwietnia 2013r. w Kancelarii Notarialnej notariuszaE. M.przyul. (...), zawarł umowę przeniesienia zC. Ż.na siebie iG. W.prawa własności nieruchomości zabudowanej budynkiem usługowo- mieszkalnym, składającej się zdziałek o nr (...), położonej przyul. (...)wO.(nr KW OL(...)) - akt notarialny Rep. Nr(...);

a nadto pomógł w usiłowaniu do usunięcia spod egzekucji składników majątku zagrożonych zajęciem komorniczym i swoim zachowaniem ułatwił popełnienie tego czynu zabronionego poprzez to, że w siedzibieprzedsiębiorstwa (...)przyul. (...)zawarł umowy przeniesienia zC. Ż.na siebie iG. W.:

-

w dniu 28 marca 2013r. prawa własności pojazdu markiM.model 300 onr rej. (...)rok prod. 1988r. ;

w dniu 28 marca 2013r. prawa własności pojazdu markiM. (...)onr rej. (...)rok prod. 2006r.;

w dniu 4 kwietnia 2013r. prawa własności pojazdu markiV. (...)(karawan) onr rej. (...)rok. proel. 2003r.;

w dniu 4 kwietnia 2013r. prawa własności pojazdu markiV. (...)(karawan) onr rej. (...)rok. prod. 2006r.;

w dniu 4 kwietnia 2013r. prawa własności pojazdu markiV. (...)(karawan) onr rej. (...)rok. prod. 2008r.;

które mimo sprzedaży zostały zajęte przez komornika, a które to działania zostały podjęte przezC. Ż., w celu udaremnienia wykonania stanowiącego tytuł wykonawczy postanowienia Sądu Rejonowego w Olsztynie Wydziału I Cywilnego z dnia 12 kwietnia 2012r. (sygn. INs 451/10).
- tj. o czyn określony wart  18 § 3 k.k.w zw. zart.  300 § 2 kki wart  18 § 3 k.k.w zw. zart  13 § 1 kkw zw. zart. 300 § 2 kkw zw. zart.12 kk

2
S. W., synaJ.iG. z d. W.,ur. (...)wP.,

3
J. W. (1), z d.W., córkęW.iG. z d. N.

oskarżonych o to, że:

II
w okresie od dnia 28 lutego 2013r. do dnia 25 marca 2013r. wO., działając wspólnie i w porozumieniu , w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego polegającego na doprowadzeniu do usunięcia spod egzekucji składników majątku zagrożonych zajęciem komorniczym i swoim zachowaniem ułatwili popełnienie tego czynu zabronionego poprzez to, że:

w dniu 28 lutego 2013r. w siedzibieprzedsiębiorstwa (...)przyul. (...)zawarli umowę przeniesienia zC. Ż.na siebie prawa własności pojazdu markiP. (...)onr rej. (...)(...)rok prod. 2005r. oraz
w dniu 25 marca 2013r. w Kancelarii Notarialnej notariuszaK. S.przyul. (...), zawarli umowę przeniesienia zC. Ż.na siebie prawa własności  prawo własnościdziałki nr (...)zabudowanej garażem, położonej przyul. (...)wO.(nr KW OL(...)) oraz zawarli umowę przeniesienia zC. Ż.na siebie udziału w prawie użytkowania niezabudowanejdziałki nr (...)(nr KW OL(...)) - akt notarialny Rep. Nr(...),
które to działania zostały podjęte przezC. Ż., w celu udaremnienia wykonania stanowiącego tytuł wykonawczy postanowienia Sądu Rejonowego w Olsztynie Wydziału I Cywilnego z dnia 12 kwietnia 2012r. (sygn. I Ns 451/10),
- tj. o czyn  określony wart 18 §3 k.k.w zw. zart. 300§ 2 kkw zw. zart. 12 kk.

I
oskarżonegoW. W. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to z mocyart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 300 § 2 kki wart 18 § 3 k.k.w zw. zart 13 § 1 kkw zw. zart. 300 § 2 kkw zw. zart.12 kkskazuje go, a na podstawieart. 19 §1 kkw zw. zart. 300 § 2 kkwymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza wobecW. W. (1)na okres 3 (trzech) lat tytułem próby;

III
na podstawieart. 71 § 1 kkorzeka wobecW. W. (1)karę grzywny w wymiarze 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych;

IV
oskarżonychS. W.orazJ. W. (1)uznaje za winnych popełnienia zarzucanego im czynu i za to z mocyart 18 § 3 k.k.w zw. zart. 300 § 2 kkw zw. zart.12 kkkażdego z nich skazuje, zaś na podstawieart. 19 § 1 kkw zw. zart. 300 § 2 kkwymierza kary po 7 (siedem) miesięcy pozbawienia wolności każdemu z nich;

V
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwykonanie orzeczonych wobec oskarżonychS. W.iJ. W. (1)kar pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 2 (dwóch) lat tytułem próby;

VI
na podstawieart. 71 § 1 kkorzeka wobecS. W.iJ. W. (1)karę grzywny w wymiarze po 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę po 20 (dwadzieścia) złotych;

VII
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe po 1/3 części, w tym opłatę w kwocie odW. W. (1)w wysokości 320 (trzysta dwadzieścia) złotych zaś odS. W.orazJ. W. (1)po 280 (dwieście osiemdziesiąt) złotych;

VIII
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonychW. W. (1),S. W.iJ. W. (1)solidarnie na rzecz oskarżycielki posiłkowejA. Ż.kwotę 4860 (cztery tysiące osiemset sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu poniesionych wydatków;

Sygn. akt: II K 1056/16

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
A. Ż.prowadziła wspólnie z mężemC. Ż.działalność gospodarczą pod firmą:Ż. C.(...) Usługi (...)wO.w formie spółki cywilnej od roku 2001. Na mocy umowy majątkowej małżeńskiej z dnia 06 stycznia 2005 r.C.iA. Ż.wyłączyli wspólność ustawową małżeńską. Następnie w 2008 r. małżeństwoC.iA. Ż.zostało rozwiązane przez rozwód wyrokiem w sprawie VI RC 2367/07. Na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 12 kwietnia 2012 r. w sprawie I Ns 451/10 majątek wspólny małżonkówA. Ż.iC. Ż.został podzielony. Składniki majątku wspólnego o łącznej wartości 874.944,00 złote przyznano na wyłączną własnośćC. Ż.. Tytułem dopłaty przyznano na rzeczA. Ż.kwotę 445.949,00 złotych płatną w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia , tj. od dnia 04 września 2012 r. Termin zapłaty upływał w dniu 04 marca 2013 roku.C. Ż.pismem z dnia 06 marca 2013 r. za pośrednictwem swojego pełnomocnika złożyłA. Ż.oświadczenie o potrąceniu należności przysługującej mu z tytułu wskazanej nadpłaty w kwocie 146 738,29 złotych z kwotą należnąA. Ż.. Za pośrednictwem swojego pełnomocnikaA. Ż.wskazała, iż oświadczenie o potrąceniu uważa za nieskuteczne i bezzasadne.
Na wniosekA. Ż.Sąd Rejonowy w Olsztynie postanowieniem z dnia 15 marca 2013 r. w sprawie I Ns 451/10 nadał klauzulę wykonalności postanowieniu Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 12 kwietnia 2012 r., co do punktu III, tj. w zakresie zasądzonej kwoty spłaty z tytułu podziału majątku. W dniu 26 marca 2013 r.A. Ż.złożyła wniosek o wszczęcie egzekucji celem wyegzekwowania przysługującej jej wierzytelności w wysokości 445 942 zł. wskazując majątek ruchomy w postaci środków pieniężnych na rachunkach bankowych oraz samochody.C. Ż.w dniu 27 marca 2013 r. został zawiadomiony o wszczęciu egzekucji i wezwany do zapłaty wskazanej należności przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Olsztynie. Pismo zostało odebrane 28 marca 2013 r.
OskarżeniW. W. (1),J. W. (1)orazS. S.są najbliższą rodzinąG. W.. Wspomniana jest żoną oskarżonegoW. W. (1). OskarżonaJ. W. (2)jest córką małżonków, a zarazem żoną oskarżonegoS. W.od dnia 08 września 2012 r.
G. W.została zatrudniona wprzedsiębiorstwie (...)jako księgowa już po odejściu zfirmy (...).G. W.była zaufanym pracownikiemC. Ż.i jego „prawą ręką”.C. Ż.nie ukrywał informacji, że ma znaczne zadłużenie w stosunku do byłej żony i że musi je spłacić, o czymG. W.wiedziała i pomagałaC. Ż.w tych rozliczeniach.
G. W.po otrzymaniu odC. Ż.informacji o wszczętej egzekucji komorniczej zaproponowała mu, aby przeniósł na nią i oskarżonegoW. W. (1)cenniejsze składniki majątku, tj. nieruchomość składającą się z działek onumerach ewidencyjnych (...)o powierzchni 74 m2położonej wO.przyulicy (...), obręb(...)zabudowanej budynkiem usługowo-mieszkalnym wraz z wszelkim wyposażeniem znajdującym się w przedmiotowym budynku, aby uniknąć egzekucji wszczętej przezA. Ż..
Z dniem 4 kwietnia 2013 rokuG. W.rozpoczęła wykonywanie działalności gospodarczej pod nazwą(...) Usługi (...). Przedmiotem działalności była organizacja pogrzebów i usługi pokrewne. Miejsce wykonywania działalności mieściło się wO.przyul. (...).C. Ż.wyrejestrował prowadzona przez siebie działalność gospodarczą z dniem 1 maja 2013 roku.
W dniu 08 kwietnia 2013r w kancelarii NotarialnejE. M.przyul. (...)wO.C. Ż.oraz małżonkowieG.iW. W. (1)podpisali akt notarialny Rep. Nr(...), w którymC. Ż.oświadczył, że przenosi na małżonkówW.własność przedmiotowej nieruchomości (nr KW OL(...)) za cenę 360 000,00 złotych. Stawający do aktu oświadczyli, że ustanawiają dożywotnią służebność mieszkania na rzeczC. Ż., a małżonkowieW.zapłaciliC. Ż.cenę sprzedaży przed zawarciem umowy, częściowo ze środków własnych i środków pożyczonych od rodziny oskarżonegoW. W. (1). W rzeczywistości nie doszło do przekazania pieniędzy, a według operatu szacunkowego wartość rynkowa tej nieruchomości wynosiła 825 000 zł.
Równolegle z inicjatywyG. W.podpisano szereg umów, których przedmiotem były samochody służące do obsługi pogrzebów i prowadzenia działalności firmy. Umowy te zostały podpisane w siedzibieprzedsiębiorstwa (...)przyul. (...). W dniu 28 marca 2013r. podpisano umowy dotyczące pojazdu markiM.model 300 onr rej. (...)rok prod. 1988r. oraz pojazdu markiM. (...)onr rej. (...)rok prod. 2006r., na mocy którychC. Ż.przeniósł prawo własności tychże pojazdów naG. W.. W dniu 4 kwietnia 2013r. podpisano umowy dotyczące pojazdów markiV. (...)(karawan) onr rej. (...)rok. prod. 2003r., pojazdu markiV. (...)(karawan) onr rej. (...)rok. prod. 2006r. i pojazdu markiV. (...)(karawan) onr rej. (...)rok. prod. 2008r., na mocy których pojazdy te należące doprzedsiębiorstwa (...)zostały sprzedane na rzecz(...) Usługi (...). W rzeczywistości nie doszło do przekazania pieniędzy, a umowy te miały na celu udaremnienie egzekucji wszczętej przezA. Ż..
G. W.stwierdziła, że nie może przyjąć wszystkich składników majątkuC. Ż., gdyż byłoby to dla niej zbyt duże obciążenie. Zaproponowała, aby najmniej wartościowe składniki przepisać niektórym pracownikom przedsiębiorstwa, a samochód markiP. (...)onr rej. (...), rok prod. 2005, a także prawo własnościdziałki nr (...)zabudowanej garażem, położonej przyul. (...)wO.(nr KW OL(...)) oraz udział w prawie użytkowania niezabudowanejdziałki nr (...)(nr KW OL(...)) przepisać na jej córkęJ. W. (1)i jej mężaS. W..C. Ż.wyraził na to zgodę i wymienieni oskarżeni w siedzibieprzedsiębiorstwa (...)podpisali umowę sprzedaży pojazdu markiP. (...)onr rej. (...)za kwotę 50 000 zł. Umowę opatrzono datą 28 luty 2013 r. Dnia 25 marca 2013 r. w Kancelarii Notarialnej notariuszK. S.przyul. (...)wO.oskarżeni zawarli umowę w formie aktu notarialnego dotyczącą sprzedaży własnościdziałki nr (...), za kwotę 8 000 zł, które miały być zapłacone przed zawarciem tej umowy oraz umowę darowizny udziału w prawie użytkowaniadziałki nr (...). W rzeczywistości nie doszło do przekazania pieniędzy tytułem ceny, ani do wydania przedmiotu sprzedaży. Samochód został przerejestrowany na nazwiskoS. W.i jego żonyJ., ale ubezpieczenie za samochódP.C.było płacone przezC. Ż.. On także miał w posiadaniu dowód rejestracyjny i kartę pojazdu tegoż samochodu.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: postanowienie Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 12 kwietnia 2012 r. w sprawie I Ns 451/10 (k.11-13), postanowienie Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 15 marca w 2013 r. w sprawie I Ns 451/10 (k.14), akt notarialny Rep A(...)z dnia 8 kwietnia 2013 r. (k.20-23v), akt notarialny Rep A(...)z dnia 25 marca 2013 r. (k.49-52v), umowa sprzedaży pojazdu markiP. (...)(k.53), oświadczenie o potrąceniu wierzytelności (k.80), kserokopia akt Km(...)(k. 95-98v), operaty szacunkowe dotyczące wyceny nieruchomości (k. 139-148), dowód ubezpieczenia samochoduP.(k. 86), kserokopia dowodu rejestracyjnego samochoduP.(k. 150-152), zeznania świadkówA. Ż.(k. 557558v, 84-85, 132-134, 157v-158v, 389v-391),E. Ż.(k. 572v-574, 77v-78),C. Ż.(k. 587v-590, 597v-598, 59-60, 62-62v, 64-64v, 66-66v, 73-74v, 82-83, 93, 153v-157, 408-409v, 410),E. G.(k. 598v-599, 165v-166v, 395-395v),S. R.(k. 599-599v, 127v-128, 289v-290, 412v-413v).
OskarżeniW. W. (1),J. W. (1)iS. W.zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i na rozprawie nie przyznali się dopopełnienia zarzucanego im czynu i odmówili składania wyjaśnień(k. 556-557).
Na ostatnim terminie rozprawy głównej oskarżonyW. W. (1)złożył wyjaśnienia uzupełniające. Wyjaśnił, że nie wiedział o jakichkolwiek zobowiązaniachC. Ż.wobec jego byłej małżonki, podobnie jak jego żona. Stwierdził, że nie było żadnych przeciwskazań do zakupu niniejszej nieruchomości, zarówno w akcie notarialnym, jak i księdze wieczystej. Oskarżony wyjaśnił również, że gdyby wiedział o tej całej sytuacji, to nie podjąłby decyzji o zakupie nieruchomości (k. 645-645v).
Sąd zważył, co następuje.
Stanowisko oskarżonych, kwestionujących sprawstwo zarzucanych im czynów, w ocenie Sądu nie polega na prawdzie. Stanowi jedynie realizację przysługującego im procesowego prawa i taktykę obrony. Stanowisko to jest bowiem sprzeczne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, który wskazuje na winę oskarżonych. Takiej oceny twierdzeń oskarżonych nie zmieniają uzupełniające wyjaśnienia oskarżonegoW. W. (1)złożone na ostatniej rozprawie. W ocenie Sądu są one nieprawdziwe i nie sposób dać im wiarę. Wyjaśnienia te stoją bowiem w sprzeczności z zebranymi w sprawie dowodami, które były oceniane z punktu widzenia zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego.
W pierwszym rzędzie należy wskazać, iż na winę oskarżonych jednoznacznie wskazują zeznania świadkaC. Ż.. Świadek zeznał, że w momencie, kiedy otrzymał od komornika pismo udał się do swojej księgowejG. W., która podsunęła mu pomysł z pozornym przekazaniem składników majątku na nią i jej męża oskarżonegoW. W. (1), a także na córkę i zięcia tj. oskarżonychJ. W. (1)iS. W.w celu uniknięcia egzekucji komorniczej wszczętej przezA. Ż..C. Ż.konsekwentnie w toku wielu toczących się postępowań wskazywał, że zawarte umowy miały charakter fikcyjny, ich celem nie było rzeczywiste przeniesienie własności, ale uchronienie majątkuC. Ż.przed egzekucją. Świadek twierdził, iż od żadnego z oskarżonych nie otrzymał żadnej gotówki. Sąd dał wiarę temu twierdzeniuC. Ż., albowiem znajduje ono potwierdzenie w zeznaniachA. Ż.orazE. Ż.. Nadto z zeznańE. G.(k. 598v-599, 165v-166v, 395-395v) iS. R.(k. 599-599v, 127v-128, 289v-290, 412v-413v) także wynika, że zawarte umowy miały charakter fikcyjny.

C. Ż.zeznał ponadto, że nie ukrywał tego, że ma zobowiązania pieniężne wobec swojej byłej żonyA. Ż.i wszyscy w przedsiębiorstwie – w tymG. W.- mieli tego świadomość. To twierdzenie jest spójne z zeznaniami świadków, którzy byli pracownikami wprzedsiębiorstwie (...) Usługi (...):A. R.(k. 376-378, 415-416),M. J.(k. 373-375, 414) iJ. B. (1)(k. 370-372, 394v-395). Z zeznańC. Ż.wynika również, żeG. W.i oskarżeni mieli świadomość działania na szkodę wierzycielkiA. Ż., ponieważ wszystkie czynności były dokonywane bez przepływu kapitału pieniężnego i załatwiane w bardzo krótkim czasie. Wprawdzie świadek przyznał, że nie kontaktował się z oskarżonymi przed dokonaniem czynności, a wszystko to było przygotowane przezG. W., jednakże skoro oskarżeni osobiście brali udział w podpisaniu umów dotyczących rzekomego nabycia przez nich nieruchomości i pojazdów, to musieli być wtajemniczeni w proceder przezG. W.i zdawali sobie sprawę z tego, iż umowy te zawierają nieprawdę, chociażby co do zapłaty ceny sprzedaży (dowód: akt notarialny Rep A nr(...)nabyciadziałki (...)z garażem k.43-52, umowa sprzedaży pojazdu markiP. (...)k. 53, akt notarialny Rep A(...)z dnia 8 kwietnia 2013 r. k.20-23v). Sąd dał wiarę zeznaniomC. Ż.co do tego, iż umowy miały charakter pozorny, że nie otrzymał on pieniędzy z żadnej z nich oraz że nie doszło do przekazania samochoduP.C.oraz garażu małżonkomW..C. Ż.użytkował bowiem pojazd, opłacał ubezpieczenie, dysponował dowodem rejestracyjnym. Podobnie był posiadaczem garażu, którego właścicielami rzekomo byli małżonkowieW.. Prawdziwość zeznańC. Ż.w tym zakresie potwierdzają zeznaniaE. G.iS. R.. Ten ostatni świadek szczerze przynał, że sam zgodził się brać udział w tym procederze i był fikcyjnym nabywca samochoduV.. Podkreślić należy, iżS. R.składał szczere zeznania, narażając samego siebie na nieprzyjemności. Dlatego też jego zeznania tym bardziej należy uznać za wiarygodne.
Sąd nie dał wiary początkowym zeznaniomC. Ż.składanym w trakcie innych postepowań, w których utrzymywała on, że umowy sprzedaży zawarte przez niego i jego kontrahentów nie były umowami pozornymi oraz że całą kwotę uzyskaną tytułem sprzedaży dorobku swojego życia przeznaczył w całości na hulaszczy tryb życia, w tym hazard (32 i 37). Takie twierdzenia świadek wygłaszał jedynie początkowo i wiarygodnie wyjaśnił, dlaczego tak robił. Przyznał, że wszystkie umowy z wyjątkiemumów sprzedaży (...)garaży, które zakupiłaM. M., były podpisane, lecz nie została zapłacona cena sprzedaży poszczególnych składników majątkowych. Potwierdził również, że w niektórych przypadkach nie doszło nawet do wydania przedmiotu umowy sprzedaży, a chodzi tu o pojazd markiP. (...)i garaż, w którym było parkowane auto.C. Ż.wyjaśnił, że zmienił swoje wyjaśnienia, ponieważ zorientował się, że rodzinaW.nie zamierza zwrócić mu przekazanych im składników majątku. Podał, że wcześniejsze zeznania składał według instrukcjiG. W.. RelacjaC. Ż.od momentu, gdy zdecydował się on mówić prawdę, jest niezmienna i spójna. Konsekwentnie podaje on tożsame okoliczności w różnych postępowaniach, nawet gdy występował on w charakterze podejrzanego. TwierdzeniaC. Ż.obciążają także jego samego. Na ich podstawie został on skazany na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary tytułem próby na okres 2 lat. Świadek w swoich wyjaśnieniach, jeszcze jako oskarżony, mówił prawdę, nie ukrywając okoliczności, które go obciążały.C. Ż.szczerze opisywał powody i okoliczności zawierania umów przeniesienia własności, nie ukrywając okoliczności które go obciążają, w tym kierującego nim celu uniknięcia egzekucji komorniczej, a jego zeznania są spójne i logiczne (odpis wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 16 czerwca 2016 r., sygn.. akt II K 605/14 k 424, zeznania świadekM. M.k. 158-159, 400-400v). Z tych tez powodów Sąd podzielił je w całości.
ZeznaniaC. Ż.znajdują potwierdzenie także z zeznaniach świadkówE. Ż.iA. Ż..E. Ż.zeznała, że w okresie, kiedy były zawierane przedmiotowe umowy nie miała kontaktu z teściem. Wielokrotnie bezskutecznie usiłowała skontaktować się z wymienionym. W kwietniu 2013 r. udała się do siedzibyprzedsiębiorstwa (...), aby spotkać się zC. Ż., lecz pracownica powiedziała jej, że jest on w sanatorium. W maju 2013 r. udało jej się porozmawiać ze wspomnianym i ten powiedział, że wszystko załatwił i jest bezpieczny. Podczas następnego spotkania rozmawiała z teściem o całej sytuacji.C. Ż.wyznał jej wówczas, że przeniósł własność składników majątkowych naG. W.i oskarżonych oraz że ma z tego powodu problemy, ponieważ nie może ich odzyskać.E. Ż.potwierdziła, żeC. Ż.do chwili obecnej korzysta zP.C.i garażu (k.572v-574). Z kolei z zeznańA. Ż.wynika, żeG. W.musiała wiedzieć o zobowiązaniachC. Ż.względem niej. Poza tymG. W.była obecna przy szacowaniu wartości nieruchomości przyul. (...), w której to czynności świadek brała udział,znała zatem jej wartość (k. 557-558v). Z zeznań obu pań wynika ponadto, iżC. Ż.nigdy nie przejawiał skłonności do hazardu i hulaszczego trybu życia, co potwierdziła takżeT. D.. Wynika także, ze sytuacja finansowaC. Ż.w chwili obecnej jest trudna. Praktycznie pozostaje on na utrzymaniu dzieci. Trudno uznać za wiarygodne twierdzenie, że w ciągu zaledwie kilku tygodni wydał on wszystkie rzekomo otrzymane pieniądze. Podkreślić należy, iżC. Ż.jak tylko zorientował się w tym, iżG. W.podstępnie pozbawiła go majątku, to z faktu tego zwierzył sięE. Ż., szukając u niej porady. ZeznaniaA. Ż.dotyczą jednakże w większości okoliczności zasłyszanych właśnie odE. Ż.bądź też czynności prawnych, których wystąpienie nie budzi wątpliwości.
Obie panieŻ.zeznawały w sposób logiczny i spójny. Zeznania te w zakresie istotnym w realiach niniejszej sprawy wzajemnie się uzupełniają. Sąd uznał je za w pełni wiarygodne.
W ocenie Sądu na uznanie za wiarygodne zasługują także zeznania świadków, którzy byli pracownikamiprzedsiębiorstwa (...), ale obecnie nie współpracują już zG. W.a mianowicieE. G.,S. R., ale takżeM. J.,A. R.iJ. B. (1).
E. G.potwierdziła, że pracowała wprzedsiębiorstwie (...)i słyszała rozmowę wymienionego zG. W., z której wynikało, żeG. W.miała świadomość o istnieniu przysługującejA. Ż.wierzytelności i to ona zaproponowała zawarcie umów, aby uniknąć egzekucji komorniczej. Świadek podała, iżG. W.przekonywałaC. Ż.do tego rozwiązania i argumentowała tę potrzebę, tym że komornik odbierze wspomnianemu cały majątek, on sam wyląduje na bruku, a pracownicy pozostaną bez pracy. Świadek przyznała, że nie wie, czy rodzinaG. W.miała wiedzę o wierzytelnościA. Ż.i toczącym się postępowaniu egzekucyjnym. Sąd uznał za wiarygodne zeznania tego świadka, ponieważ były one spójne i logiczne (k. 598v-599). Świadek w ocenie Sądu starała się być obiektywna i nie była uprzedzona do oskarżonych, o czym świadczy jej przyznanie co do tego, że nie wie, jaki był udział oskarżonych w tej sprawie.
Za w pełni wiarygodne Sąd uznał zeznania świadkaS. R.. Świadek narażając się na odpowiedzialność przyznał, że zawarł zC. Ż.fikcyjną umowę sprzedaży samochoduV.. Świadek zeznał, że namawiała go do tegoG. W., argumentując, iż inni także zawarli takie umowy.S. R.szczerze przyznał, że miał pretensje doC. Ż., że oddałP.C.„w obce ręce” podczas, gdy on był wieloletnim pracownikiem. Świadek potwierdził, że nie miało miejsce przekazanie żadnych pieniędzy, Potwierdził, że analogiczna sytuacja miała miejsce z pięcioma karawanami, firmą i innymi samochodami.
Pozostali pracownicy, tj.M. J.,A. R.iJ. B. (1)potwierdzili, że wszyscy pracownicyprzedsiębiorstwa (...)mieli świadomość jego zobowiązań wobec byłej żony i znali powagę sytuacji. Z ich zeznań wynika, żeC. Ż.rozmawiał z pracownikami o istniejącym zobowiązaniu wobecA. Ż.i żeG. W.doskonale orientowała się w kwestiach postępowania egzekucyjnego.
Wszyscy omawiani świadkowie w sposób spójny i logiczny przedstawili swoją wiedzę na temat sprawy. Ich zeznania są zbieżne, korespondują ponadto z zeznaniamiC. Ż., iE. Ż.. Z tych powodów Sąd uznał je za wiarygodne w całości.
ZeznaniaT. D.nie pomogły w ustaleniu odpowiedzialności oskarżonych. Świadek zeznała, że nie słyszała rozmów pomiędzyC. Ż.aG. W.. Z takim twierdzeniem trudno polemizować. W ocenie Sądu świadek nie chce zaszkodzić żadnej ze stron i unika zabrania stanowiska w tej sprawie, w szczególności zasłania się niepamięcią ponieważ nadal jest pracownicą zakładu pogrzebowego prowadzonego przezG. W.. Nie chce się zatem narazić pracodawcy.
Sąd nie dał wiary zeznaniom świadkówK. M.iG. R., albowiem są one sprzeczne z zebranymi w sprawie dowodami, w szczególności z zeznaniami świadkówE. G.,S. R., ale takżeM. J.,A. R.iJ. B. (1), ale także samegoC.Ż.. ŚwiadekK. M.w swoich twierdzeniach był nielogiczny i chwiejny. Ostatecznie zeznał, że zakupił odC. Ż.samochód markiV.na raty, przez co chciał zaprzeczyć, że zawarł bezpłatną umowę na szkodę wierzycielkiA. Ż.. Przyznał jednak, że nie zapłaciłC. Ż.ani złotówki, ba, nawet nie ustalili wysokości ani terminu płatności rat. Nie doszło także do wydania świadkowi auta, które nadal było w posiadaniuC. Ż.. Mimo tegoK. M.upierał się, że umowa miała charakter rzeczywisty a nie fikcyjny. W ocenie Sadu świadek stara się umniejszyć swoja odpowiedzialność i dlatego nie mówi prawdy. Jego zeznań nie można uznać za wiarygodnych.
Za niewiarygodne Sąd uznał także zeznania świadkaG. R.. Stwierdził on, że zakupił odC. Ż.dwie łodzie oraz dwie przyczepy za bardzo atrakcyjną cenę, tj. za kwotę nieprzekraczającą 1 tys. zł. Podał, że nie wiedział o toczącym się postępowaniu egzekucyjnym p-koC. Ż.ani o jego zobowiązaniach wobecA. Ż.. Z jego zeznań wynika, że pozbył się łodzi i przyczep, oddając je bezpłatnie z powrotemC. Ż., gdy dowiedział się o egzekucji komorniczej. Zeznania tego świadka prócz tego, że stoją w sprzeczności z wyżej wskazanymi dowodami, to dodatkowo są niespójne wewnętrznie i nielogiczne. Zachowanie świadka przeczy zasadom panującym w obrocie gospodarczym. Trudno sobie bowiem wyobrazić, by kupujący zapłacił cenę, ale przedmiot sprzedaży pozostawił w posiadaniu sprzedającego, a po pewnym czasie nieodpłatnie z powrotem przeniósł na niego prawo własności.
W ocenie Sądu nie zasługują na uznanie za wiarygodne zeznania świadkówR. R. (1),R. R. (2),W. W. (7),E. W.orazM. S..Zeznania te miały na celu dowiedzenie, iż oskarżeni dysponowali pieniędzmi, które rzekomo przekazaliC. Ż.. W pierwszym rzędzie wskazać należy, iż żadna z tych osób nie była obecna przy przekazaniu pieniędzyC. Ż.. Nawet gdyby przyjąć, żeW. W. (1)i jego żona rzeczywiście pożyczyli pieniądze od wymienionych świadków, to – co wynika wprost z wiarygodnych zeznańC. Ż.– pieniędzy tych mu nie przekazali. Po drugie twierdzenia świadków są nielogiczne i sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego. Twierdzą oni bowiem, że pożyczyli oskarżonemu znaczne kwoty pieniędzy po kilkadziesiąt tysięcy złotych, które pochodziły z oszczędności. Przy czym żadna z wymienionych osób nie należy do osób bardzo zamożnych.R. R. (1)nigdy nie pracowała, otrzymuje rentę po zmarłym mężu,R. R. (2)jest zatrudniony w urzędzie państwowym,M. S.jest księgową zatrudnioną na etacie i matką samotnie wychowującą dziecko,W. W. (7)jest emerytką, aE. W.rolnikiem utrzymującym się z dopłat i prac dorywczych za granicą. Zdaniem Sądu nie jest możliwe, aby wymienione osoby były w stanie zgromadzić tak znaczne sumy pieniężne przy deklarowanym poziomie dochodów. Nadto rodzinaW.pomimo posiadania rachunków bankowych twierdzi, że oszczędności całego swojego życia przechowuje w swoim miejscu zamieszkania bez żadnych zabezpieczeń. Może nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie kwoty tych rzekomych oszczędności. Trudno uznać za zgodne z doświadczeniem życiowym twierdzenieE. W., iż 85 tys zł, stanowiące oszczędności 25 lat życia jej i męża, trzymała ona przez cały czas w swoim domu, tym bardziej, że na konto bankowe otrzymuje ona dopłaty. Z koleiM. S.utrzymywała, że 80 tys złotych trzymała ukryte w trzech miejscach w domu, m. in. w zabawkach jej dorosłej córki, a pieniądze były w banknotach po 100 zł.W. W. (7)– obecnie emerytka w wieku 78 lat – nie dość, że twierdziła, że 50 tys złotych trzymała w domu – co w przypadku starszych ludzi możnaby uznać za prawdopodobne – to utrzymywała, że pieniądze te sama osobiście przywiozła w torbie autobusem komunikacji publicznej zM.doO.. W ocenie Sądu świadkowie, którzy są rodziną oskarżonych, starają się ich uchronić od odpowiedzialności karnej i dlatego zeznają nieprawdę. Sąd odmówił im wiarygodności.
Zeznania świadekM. M.nie wskazują na istotne dla tej sprawy okoliczności. Z zeznań wynika, że zawarła zC. Ż.umowę sprzedaż (...)garaży. Po podpisaniu aktu notarialnego zgłosiła się do niejG. W., proponując jej umowę najmu. W garażach tych miały być przechowywane pojazdy służące do obsługi pogrzebów.
ŚwiadekJ. B. (2)zeznał, że prowadzi sprawę egzekucji wierzytelności przysługującejA. Ż.. Wyjawił, że odbioru zawiadomienia o wszczęciu egzekucji dokonałaG. W.. Świadek potwierdził, że w momencie, gdy zamierzał zabezpieczyć i przeprowadzić licytację pojazdówprzedsiębiorstwa (...)oznajmiła mu, że wspomniana jest nowym właścicielem tych pojazdów.
Sąd postanowił dać wiarę zeznaniom tych świadków, ponieważ w sposób spójny i logiczny przedstawiali swoją wiedzę na temat tej sprawy.
Zeznania świadkaA. K.niewiele wniosły do sprawy, albowiem świadek zasłaniał się niepamięcią. Niemniej jednak przyznał, że prowadził sprawęC. Ż.i sporządził pismo o dokonaniu potrącenia wierzytelności przysługującejA. Ż., z tytułu nadpłaty wypłaconej w związku z rozliczeniami udziałów w spółce. Świadek potwierdził, żeG. W.dostarczała mu dokumenty potrzebne do reprezentowaniaC. Ż., a dodatkowo stwierdził, że nie prowadził z wymienioną rozmów na temat egzekucji komorniczej.
Sąd podzielił opinię sądowo-psychiatryczną, dotyczącą poczytalności oskarżonejJ. W. (1). Opinia jest w ocenie sądu spójna, jasna i zupełna. Biegli w sposób szczegółowy odpowiedzieli na zadane im pytania, a swoje wnioski uzasadnili. Z opinii jednoznacznie wynika, że oskarżona w czasie popełnienia przestępstwa mogła rozpoznać znaczenie czynu i kierować swoim postępowaniem (opinia sądowo-psychiatryczna k. 492-495).
Sąd uznał za wiarygodne zgromadzone w sprawie dokumenty. Ich autentyczność nie była kwestionowana.
Za wiarygodne zostały uznane dokumenty zgromadzone i sporządzone w postępowaniach skierowanych p-koC. Ż.iG. W.. Nie budzą one żadnych wątpliwości i nie były przez nikogo podważane.
Jakkolwiek Sąd uznał, że umowy pożyczek, które podpisał oskarżonyW. W. (1)z członkami swojej rodziny, nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń, to jednak autentyczność tych dokumentów nie budzi wątpliwości. Jak wskazano powyżej w ocenie Sądu jest mało prawdopodobne, aby członkowie rodzinyW.byli w stanie zgromadzić tak znaczne środki pieniężne znajdując się w przytaczanych przez nich sytuacjach życiowych. (dow. umowy pożyczek k. 187-188, 191-192, 195-196, 200-201, 204-205).
Dokumenty w postaci umów sprzedaży i aktów notarialnych Sąd uznał za wiarygodne, ale jedynie w takim zakresie, w jakim wskazują, że wskazane w ich treści osoby złożyły oświadczenia woli co do umów sprzedaży i darowizny. W ocenie Sądu umowy te miały charakter pozorny, ponieważ z analizy zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że nie nastąpiło rzeczywiste przeniesienie własności i przekazanie środków pieniężnych tytułem ceny.
Sąd dał wiarę sprawozdaniom w sprawie ustalenia składników majątku oskarżonych oraz danym z urzędów skarbowych. Po analizie tych dokumentów Sąd stwierdził, że wymienieni nie byliby w stanie dokonać zakupu spornych składników majątkuC. Ż., co tylko potwierdza prawdziwość zeznań tego świadka.
Dokumenty w postaci opinii w postaci operatu szacunkowego nieruchomości przyul. (...)Sąd uznał za miarodajne w takim zakresie, w jakim wskazują, że opinia taka została sporządzona. Dokumenty te potwierdzają zeznania świadkówA.iC. Ż., a dodatkowo pozwalają przyjąć, żeG. W.miała świadomość, że prowadzone jest postępowanie o podział wspólnego majątkuC.iA. Ż.oraz znała wartość tej nieruchomości.
Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd uznał, że w świetle zgromadzonego w sprawie materiału, że wina oskarżonych nie budzi wątpliwości i polega ona na tym, że:

1

W. W. (1)

od dnia 28 marca 2013r. do dnia 8 kwietnia 2013r. wO., działając wspólnie i w porozumieniu zG. W., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w zamiarze, abyC. Ż.dokonał czynu zabronionego polegającego na doprowadzeniu do usunięcia spod egzekucji składników majątku zagrożonych zajęciem komorniczym i swoim zachowaniem ułatwił popełnienie tego czynu zabronionego poprzez to, że:

-

w dniu 8 kwietnia 2013r. zawarł umowę przeniesienia zC. Ż.na siebie iG. W.prawa własności nieruchomości zabudowanej budynkiem usługowo- mieszkalnym, składającej się zdziałek o nr (...), położonej przyul. (...)wO.,

a nadto pomógł w usiłowaniu do usunięcia spod egzekucji składników majątku zagrożonych zajęciem komorniczym i swoim zachowaniem ułatwił popełnienie tego czynu zabronionego poprzez to, że zawarł umowy przeniesienia zC. Ż.na siebie iG. W.:

-

w dniu 28 marca 2013r. prawa własności pojazdu markiM.model 300 onr rej. (...)rok prod. 1988r. ;

w dniu 28 marca 2013r. prawa własności pojazdu markiM. (...)onr rej. (...)rok prod. 2006r.;

w dniu 4 kwietnia 2013r. prawa własności pojazdu markiV. (...)(karawan) onr rej. (...)rok. proel. 2003r.;

w dniu 4 kwietnia 2013r. prawa własności pojazdu markiV. (...)(karawan) onr rej. (...)rok. prod. 2006r.;

w dniu 4 kwietnia 2013r. prawa własności pojazdu markiV. (...)(karawan) onr rej. (...)rok. prod. 2008r.;

które mimo sprzedaży zostały zajęte przez komornika, a które to działania zostały podjęte przezC. Ż., w celu udaremnienia wykonania stanowiącego tytuł wykonawczy postanowienia Sądu Rejonowego w Olsztynie Wydziału I Cywilnego z dnia 12 kwietnia 2012r. (sygn. INs 451/10).
Czyn ten wypełnia znamiona przestępstwa zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 300 § 2 kki wart 18 § 3 k.k.w zw. zart 13 § 1 kkw zw. zart. 300 § 2 kkw zw. zart.12 kk.

2
S. W.iJ. W. (1)

w okresie od dnia 28 lutego 2013r. do dnia 25 marca 2013r. wO., działając wspólnie i w porozumieniu , w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w zamiarze, abyC. Ż.dokonał czynu zabronionego polegającego na doprowadzeniu do usunięcia spod egzekucji składników majątku zagrożonych zajęciem komorniczym i swoim zachowaniem ułatwili popełnienie tego czynu zabronionego poprzez to, że:
- w dniu 28 lutego 2013r. zawarli umowę przeniesienia zC. Ż.na siebie prawa własności pojazdu markiP. (...)onr rej. (...)(...)rok prod. 2005r.
- w dniu 25 marca 2013r. zawarli umowę przeniesienia zC. Ż.na siebie prawa własności  prawo własnościdziałki nr (...)zabudowanej garażem, położonej przyul. (...)wO.oraz zawarli umowę przeniesienia zC. Ż.na siebie udziału w prawie użytkowania niezabudowanejdziałki nr (...), które to działania zostały podjęte przezC. Ż., w celu udaremnienia wykonania stanowiącego tytuł wykonawczy postanowienia Sądu Rejonowego w Olsztynie Wydziału I Cywilnego z dnia 12 kwietnia 2012r. (sygn. I Ns 451/10),
Czyn ten stanowi wypełnia znamiona przestępstwa zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 300 § 2 kkw zw. zart. 12 kk.
Oskarżeni w okresie od dnia 28 lutego 2013 r. do dnia 8 kwietnia 2013 r. zawarli opisane w zarzutach umowy sprzedaży oraz darowizny składników majątkowych należących doC. Ż.. Umowy te obejmowały prawo własności pojazdów markiP. (...)i innych, nieruchomości położonej przyul. (...), prawo własności garażu przyul. (...)oraz udział w prawie użytkowania działki nr. 230. Jak wynika z poczynionych ustaleń wskazane składniki zostały usunięte spod egzekucji w toczącym się postępowaniu o sygn.. akt KM 482/12. Jedynie karawany pomimo sprzedaży zostały przez komornika zajęte. Niewątpliwie zawierane przez oskarżonych umowy ułatwiłyC. Ż.usunięcie wskazanych w nich środków majątkowych spod egzekucji, a w konsekwencji uniknięcie egzekucji komorniczej. Jest to forma zjawiskowa pomocnictwa określona wart. 18 § 3 kk.
W ocenie Sądu oskarżonyW. W. (1)został przez swoją zonęG.wtajemniczony w proceder i wiedział o powodzie sprzedaży nieruchomości przyul. (...)i karawanów przezC. Ż.. Będąc w związku małżeńskim zG. W.i uczestnicząc w podpisaniu umowy, musiał wiedzieć o powodzie sprzedaży nieruchomości i planach swojej małżonki odnośnieprzedsiębiorstwa (...). Jest wręcz niemożliwym, aby oskarżony zdecydował się na udział w takim przedsięwzięciu bez rozmowy ze swoją małżonką o sytuacjiC. Ż., zwłaszcza, ze w umowie zapisano, że przekazano kwotę pieniężną jako cenę zakupu podczas gdy w rzeczywistości fakt taki nie miał miejsca.
Także oskarżeniJ. W. (1)iS. W.mieli świadomość tego, że wobecC. Ż.jest prowadzone postepowanie egzekucyjne. Zawarte przez nich umowy opiewały na bardzo wysoką kwotę, której według ustaleń Sądu nie byli w stanie zapłacić. Jako że oskarżona jest córkąG. W.i utrzymuje z nią stały kontakt, a ta miała świadomość tej sytuacji, to nasuwa się wniosek, żeG. W.zaangażowała do tych działań swoją córkę i zięcia. Podkreślić należy, iżG. W.wprost mówiła, że nie może przejąć na siebie wszystkich składników majątkowychC. Z., dlatego koniecznym jest przepisanie ich części na jej córkę i zięcia.
Wymierzając karę oskarżonym, Sąd miał na uwadze całokształt okoliczności zarówno łagodzących, jak i obciążających, w szczególności stopień społecznej szkodliwości czynu i stopień winy. Określając wysokość kary Sąd uwzględnił również cele zapobiegawcze i wychowawcze kary w stosunku do sprawców, a ponadto potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Mając powyższe wskazania na uwadze, Sąd przy wymiarze kary poszczególnym sprawcom wziął pod uwagę kwotę, na jaką opiewały umowy. Należy podkreślić, że w przypadku wszystkich oskarżonych kwoty te są znaczne.
Do okoliczności obciążających należało zaliczyć sposób działania oskarżonych, którzy wspólnie zG. W.w sposób przemyślany podejmowali działania, zmierzające do ułatwieniaC. Ż.popełnienia przestępstwa i pozbawieniaA. Ż.faktycznego uzyskania należnej jej części majątku wspólnego.
Jako okoliczność łagodzącą Sąd przyjął uprzednią niekaralność oskarżonych.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, w szczególności stopień zawinienia oskarżonych Sąd uznał, że adekwatną reakcją prawno-karną na popełnione przestępstwo będzie:

a
kara pozbawienia wolności w wymiarze 10 miesięcy oraz kara grzywny w wymiarze 70 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych w stosunku do oskarżonegoW. W. (1)

b
kara pozbawienia wolności w wymiarze 7 miesięcy pozbawienia wolności oraz kara grzywny w wysokości 50 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę po 20 złotych w stosunku do oskarżonychJ. W. (1)iS. W..

Okoliczności popełnienia czynu, a także dotychczasowy ustabilizowany tryb życia oskarżonych, ich dotychczasowa niekaralność przemawiają za wywiedzeniem pozytywnej prognozy kryminologicznej względem oskarżonych i warunkowym zawieszeniem wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. Okres próby pozwoli na weryfikację postaw skazanych i będzie wystarczający dla osiągnięcia celów orzeczonej kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Orzeczona kara grzywny wzmocni wychowawcze oddziaływanie kary i uświadomi oskarżonym nieopłacalność naruszania norm prawnych.
Wymierzając karę Sąd zastosowałart. 4 § 1 kkuznając, iż przepisy ustawy karnej obowiązujące w dniu popełnienia czynów zabronionych były korzystniejsze od przepisów obowiązujących w dniu orzekania z uwagi na niższy wymiar kary umożliwiający warunkowe zawieszenie jej wykonania oraz konieczność nałożenia obowiązku przy warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności.
Wobec charakteru rozstrzygnięcia o zwrocie wydatków poniesionych na reprezentację prawną przez oskarżycielkę posiłkowąA. Ż.orzeczono na podstawieart. 627 kpk.
Sąd zasądził od oskarżonych koszty sądowe po 1/3 części, w tym opłatę w kwocie odW. W. (1)w wysokości 320 złotych, zaś odS. W.iJ. W. (1)po 280 złotych, przyjmując, iż sytuacja materialna wymienionych nie uzasadnia zwolnienia od ich poniesienia.