Sąd Okręgowy w Słupsku
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 620/16
Data wyroku: 2017-01-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Ziniewicz, Robert Rzeczkowski, Dariusz Dumanowski

Sygn. akt VI Ka 620/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 stycznia 2017 roku
Sąd Okręgowy w Słupsku VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Robert Rzeczkowski
Sędziowie: SO Dariusz Dumanowski
SO Dariusz Ziniewicz
Protokolant sekr.sądowy Izabela Kowalik
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w CzłuchowieR. W.
po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2017 roku
sprawyT. T.
oskarżonego o czyny zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 283 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.i inne
z powodu apelacji wniesionych przez oskarżonego i jego obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego w Człuchowie
z dnia 23 września 2016 roku w sprawie II K 45/16

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

2
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.D. G.516,60 zł (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem należności za obronę oskarżonego z urzędu przed Sądem II instancji;

3
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt VI Ka 620/16

UZASADNIENIE
T. T.został oskarżony o to, że:
I. w dniu 4 września 2015 roku wC., działając wspólniei w porozumieniu zP. K., używając wobecJ. S.przemocy polegającej na skrępowaniu ruchów poprzez jego przytrzymywanie, doprowadzili go do stanu bezbronności, a następnie usiłując dokonać kradzieży pieniędzy przeszukał jego odzież oraz mieszkanie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na fakt, iż pokrzywdzony nie posiadał pieniędzy, czym działał na szkodęJ. S., z tym ustaleniem, że czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, przy czym czynu tego dopuścił sięw ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 23.02.2010 r. do 18.05.2013 r. kary pozbawienia wolności w wymiarze powyżej roku orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie w sprawie III K 122/09, objętego wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 18.12.2009 r. w sprawie III K 284/09 za umyślne przestępstwo określone wart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
tj. o przestępstwo zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw.zart. 283 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.
II. w dniu 4 września 2015 roku wC., działając wspólniei w porozumieniu zP. K., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, dokonał gwałtownego zamachu na mienie niszcząc dwa telewizoryJ. S.o łącznej wartości 450 złotych, poprzez uderzenie młotkiemw kineskopy, oraz grożąc w/w zamachem pozbawienia życia, usiłował doprowadzićJ. S.do niekorzystnego rozporządzania mieniempostaci pieniędzy w kwocie 2.000 zł, co w zagrożonym wzbudziło uzasadnioną obawę, że może zostać co najmniej pobity, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na fakt, iż pokrzywdzony nie posiadał pieniędzy oraz powiadomił funkcjonariuszy Policji, czym działał na szkodęJ. S.,z tym ustaleniem, że czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 23.02.2010 r. do 18.05.2013 r. kary pozbawienia wolności w wymiarze powyżej roku orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie w sprawie III K 122/09, objętego wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 18.12.2009 r. w sprawie III K 284/09 za umyślne przestępstwo określone wart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
tj. o przestępstwo zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw.zart. 283 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.
III. w dniu 04 października 2015r. w miejscowościJ., gm.C.działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu groził poprzez słowną zapowiedź pozbawieniem życiaB. Ł.iB. B. (1)oraz groził pozbawieniem życiaB. B. (2)orazI. B.kierując przy tym w ich stronę przedmiot przypominający broń palną, które to groźby wzbudziływ zagrożonych uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 23.02.2010 r. do 18.05.2013 r. kary pozbawienia wolności w wymiarze powyżej 6 miesięcy orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie w sprawie III K 122/09, objętego wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 18.12.2009 r. w sprawie III K 284/09 za umyślne przestępstwo podobne określonewart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
tj. o przestępstwo zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
IV. w dniu 02 listopada 2015 r. w miejscowościC.naul. (...)z budynku Międzyszkolnego Ośrodka Sportu i Rekreacji, wspólnie zP. B.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia laptopamarki D.o wartości 1000 zł na szkodę Międzyszkolnego Ośrodka Sportu i Rekreacji wC., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 23.02.2010 r. do 18.05.2013 r. kary pozbawienia wolności w wymiarze powyżej 6 miesięcy orzeczonej wyrokami Sądu Rejonowego w Wieliczce w sprawie II K 102/05 i Sądu Rejonowego dla Krakowa - Podgórza w sprawie II K 1046/09, objętych wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 18.12.2009 r. w sprawie III K 284/09 za umyślne przestępstwa podobne określone wart. 278 § 1 k.k.iart. 286 § 2 k.k.,
tj. o przestępstwo zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
V. w dniu 03 listopada 2015 r. w miejscowościC.naul. (...), bez wymaganego zezwolenia posiadał broń palną w postaci pistoletu gazowego(...)mod 85C.kal. 9 mm o nr(...),
tj. o przestępstwo zart. 263 § 2 k.k.
VI. w dniu 16 września 2015 roku wC.przyul. (...), groził poprzez słowną zapowiedź naruszeniem co najmniej nietykalności cielesnejB. B. (2), która to groźba wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 23.02.2010 r. do 18.05.2013 r. kary pozbawienia wolności w wymiarze powyżej 6 miesięcy orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie w sprawie III K 122/09, objętego wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 18.12.2009 r. w sprawieIII K 284/09 za umyślne przestępstwo podobne określone wart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
tj. o przestępstwo zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
P. K.został oskarżony o to, że

I
w dniu 4 września 2015 roku wC., działając wspólniei w porozumieniu zT. T., używając wobecJ. S.przemocy polegającej na skrępowaniu ruchów poprzez jego przytrzymywanie, doprowadzili go do stanu bezbronności, a następnie usiłując dokonać kradzieży pieniędzy przeszukał jego odzież oraz mieszkanie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na fakt, iż pokrzywdzony nie posiadał pieniędzy, czym działał na szkodęJ. S., z tym ustaleniem, że czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi,

tj. o przestępstwo zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 283 k.k.
II. w dniu 4 września 2015 roku wC., działając wspólniei w porozumieniu zT. T., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, dokonał gwałtownego zamachu na mienie niszcząc dwa telewizoryJ. S.o łącznej wartości 450 złotych, poprzez uderzenie młotkiemw kineskopy, oraz grożąc w/w zamachem pozbawienia życia, usiłował doprowadzićJ. S.do niekorzystnego rozporządzania mieniemw postaci pieniędzy w kwocie 2000 zł, co w zagrożonym wzbudziło uzasadnioną obawę, że może zostać co najmniej pobity, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na fakt, iż pokrzywdzony nie posiadał pieniędzy oraz powiadomił funkcjonariuszy Policji, czym działał na szkodęJ. S., z tym ustaleniem, że czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi,
tj. o przestępstwo zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 283 k.k.
Sąd Rejonowy w Człuchowie wyrokiem z dnia 23 września 2016 r. wydanym w sprawie II K 45/16 uznał:

I
oskarżonychT. T.orazP. K.za winnych popełnienia zarzucanych im czynów w pkt I i II aktu oskarżenia ustalając, iż czyny te stanowią jedno przestępstwo polegające na tym, że w nocy 4 września 2015 roku wC., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu, używając wobecJ. S.przemocy polegającej na skrępowaniu ruchów poprzez jego przytrzymywanie, usiłowali dokonać kradzieży pieniędzy przeszukując jego odzież,a następnie mieszkanie, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na fakt, iż pokrzywdzony nie posiadał przy sobie pieniędzy, po czym dokonując gwałtownego zamachu na mienie niszcząc dwa telewizoryJ. S.o łącznej wartości 450 złotych, poprzez uderzenie młotkiemw kineskopy, przemocą polegającą na uderzeniu nogą pokrzywdzonegow twarz oraz grożąc ww. pozbawieniem życia, usiłowali doprowadzićJ. S.do rozporządzenia mieniem w postaci wydania pieniędzy w kwocie 2000 zł, co w zagrożonym wzbudziło uzasadnioną obawę, że może zostać spełnione, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na fakt, iż pokrzywdzony nie posiadał pieniędzy oraz powiadomił funkcjonariuszy Policji, czym działali na szkodęJ. S., z tym ustaleniem, iż czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, przy czym czynu tego oskarżonyT. T.dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 23.02.2010 r. do 18.05.2013 r. kary pozbawienia wolności w wymiarze powyżej roku orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 9 września 2009 r. w sprawie sygn. akt III K 122/09, objętego następnie wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 18 grudnia 2009 r.w sprawie sygn. akt III K 284/09 za umyślne przestępstwo podobne określone wart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., tj. popełnienia przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw.zart. 283 k.k.w zw. zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 283 k.k.przy zast.art. 11 § 2 k.k.i w zw. zart. 64 § 2 k.k.odnośnie oskarżonegoT. T.oraz zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 283 k.k.w zw. zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw.zart. 283 k.k.przy zast.art. 11 § 2 k.k.odnośnie oskarżonegoP. K.i za to:

a
na mocyart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 283 k.k.przy zast.art. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.skazał oskarżonegoT. T.na karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

b
na mocyart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 283 k.k.przy zast.art. 11 § 3 k.k.skazał oskarżonegoP. K.na karę roku pozbawienia wolności,

II
mocyart. 46 § 1 k.k.orzekł solidarnie od oskarżonychT. T.iP. K.obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłacenie kwoty 450 zł na rzecz pokrzywdzonegoJ. S.za czyn przypisany oskarżonym w pkt I,

III
na mocyart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 2 k.k.warunkowo zawiesza oskarżonemuP. K.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres 5 (pięciu) lat próby,

IV
na mocyart. 73 § 2 k.k.oddaje oskarżonegoP. K.na okres próby pod dozór kuratora sądowego,

V
oskarżonegoT. T.uznał za winnego popełnienia tego, że:

a. w dniu 04 października 2015 r. w miejscowościJ., gm.C., poprzez słowną zapowiedź pozbawienia życia groziłB. Ł.a groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu5 lat od odbycia w okresie od 23.02.2010 r. do 18.05.2013 r. kary pozbawienia wolności w wymiarze powyżej 6 miesięcy orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 9 września 2009 r. w sprawie sygn. akt III K 122/09, objętego wyrokiem łącznym Sądu OkręgowegowK.z dnia 18 grudnia 2009 r. w sprawie sygn. akt III K 284/09 za umyślne przestępstwo podobne określone wart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., tj. popełnienia występku zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
b. w dniu 04 października 2015 r. w miejscowościJ., gm.C., poprzez słowną zapowiedź pozbawienia życia groziłB. B. (1)a groźba ta wzbudziła w zagrożonej uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 23.02.2010 r. do 18.05.2013 r. kary pozbawienia wolności w wymiarze powyżej 6 miesięcy orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 9 września 2009 r. w sprawie sygn. aktIII K 122/09, objętego wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Krakowiez dnia 18 grudnia 2009 r. w sprawie sygn. akt III K 284/09 za umyślne przestępstwo podobne określone wart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., tj. popełnienia występku zart. 190 § 1 k.k.w zw.zart. 64 § 1 k.k.,
c. w dniu 04 października 2015 r. w miejscowościJ., gm.C., poprzez słowną zapowiedź pozbawienia życia oraz przyjęcie postawy do oddania strzału groziłB. B. (2)a groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 23.02.2010 r. do 18.05.2013 r. kary pozbawienia wolności w wymiarze powyżej 6 miesięcy orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowiez dnia 9 września 2009 r. w sprawie sygn. akt III K 122/09, objętego wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 18 grudnia 2009 r. w sprawie sygn. akt III K 284/09 za umyślne przestępstwo podobne określone wart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,tj. popełnienia występku zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
d. w dniu 04 października 2015 r. w miejscowościJ., gm.C., poprzez słowną zapowiedź pozbawienia życia oraz przyjęcie postawy do oddania strzału groziłI. B.a groźba ta wzbudziła w zagrożonej uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 23.02.2010 r. do 18.05.2013 r. kary pozbawienia wolności w wymiarze powyżej 6 miesięcy orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 9 września 2009 r. w sprawie sygn. akt III K 122/09, objętego wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 18 grudnia 2009 r. w sprawie sygn. akt III K 284/09 za umyślne przestępstwo podobne określone wart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., tj. popełnienia występku zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
e. czynu zarzucanego mu w pkt VI aktu oskarżenia, tj. występkuzart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
przyjmując, iż czyny te stanowią ciąg przestępstw na mocyart. 190 § 1 k.k.przy zast.art. 91 § 1 k.k.skazał go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

VI
oskarżonegoT. T.uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt IV aktu oskarżenia z tą zmiana, iż ustalił, że czyn ten polegał na tym, że w dniu 02 listopada 2015 r. w miejscowościC.naul. (...)z budynku Międzyszkolnego Ośrodka Sportu i Rekreacji, działając wspólnie i w porozumieniu z ustalona osobą dokonał zaboru w celu przywłaszczenia laptopamarki D.o wartości 532,00 zł na szkodę MiędzyszkolnegoOśrodka (...)i(...)wC., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu5 lat od odbycia w okresie od 23.02.2010 r. do 18.05.2013 r. kary pozbawienia wolności w wymiarze powyżej 6 miesięcy orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 9 września 2009 r.w sprawie sygn. akt III K 122/09, objętego wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 18 grudnia 2009 r. w sprawie sygn. akt III K 284/09 za umyślne przestępstwo podobne określone wart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 282 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., tj. popełnienia występku zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na mocyart. 278 § 1 k.k.skazał go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

VII
oskarżonegoT. T.uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt V aktu oskarżenia, tj. występku zart. 263 § 2 k.k.i za to na mocyart. 263 § 2 k.k.skazuje go na karę roku pozbawienia wolności,

VIII
VIII. .na mocyart. 44 § 1 i 6 k.k.orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci pistoletu gazowego(...)mod 85C.kal. 9 mm o nr(...),

IX
na mocyart. 91 § 2 k.k.łączy orzeczone wobec oskarżonegoT. T.jednostkowe kary pozbawienia wolności i orzeka karę łączną2 (dwa) lat i 3 (trzy) miesiące pozbawienia wolności,

X
na mocyart. 63 § 1 i 5 k.k.zalicza oskarżonemuT. T.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania od dnia 8 września 2015 r. godz. 10:00 do dnia 9 września 2015 r. godz. 14:00 oraz okres tymczasowego aresztowania od dnia 3 listopada 2015 r. godz. 13:30 do dnia 22 lutego 2016 r. i od dnia 21 maja 2016 r. do dnia23 września 2016 r. przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności,

XI
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.D. G.kwotę 1343,16 zł (tysiąc trzysta czterdzieści trzy złote 16/100) tytułem kosztów nieopłaconej obrony z urzędu oskarżonegoT. T.,

XII
na mocyart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonych od kosztów sądowych, którymi obciąża Skarb Państwa.

Apelacje od wskazanego wyroku wniósł obrońca oskarżonegoT. T.zaskarżając go w części dotyczącej orzeczonej wobec oskarżonego karyi zarzucił mu;
- obrazę przepisów prawa materialnego tj.art. 53 § 1 i 2 k.p.k.poprzez niedostateczne uwzględnienie przy wymiarze kary pozbawienia wolności niektórych okoliczności na korzyść oskarżonego, a w szczególności przyznanie się do winy, okoliczności faktycznych leżących u źródeł popełnienia przez oskarżonego czynu zabronionego
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mających wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że oskarżony dopuścił się czynu zart. 278 § 1 k.k.opisanego w pkt VI wyroku, podczas gdy prawidłowa analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego winna prowadzić do zakwalifikowania tego czynu jako występek mniejszej wagizart. 278 § 3 k.k., co winno skutkować wymierzeniem wobec oskarżonegoT. T.kary 2 miesięcy pozbawienia wolności
- rażącą niewspółmierność (surowość) kary łącznej orzeczonej w pktIX wyroku poprzez orzeczenie wobecT. T.kary łącznej 2 lati 3 miesięcy pozbawienia wolności , podczas gdy wystarczające i uzasadnione byłoby dla osiągnięcia – w szczególności celów prewencji ogólnej- orzeczenie wobec oskarżonegoT. T.kary łącznej 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Wskazując na powyższe obrońca oskarżonego wniósł o:

1
rozwiązanie orzeczonej w pkt IX wyroku kary łącznej wobec oskarżonegoT. T.;

2
zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie wobec oskarżonegoT. T.kary pozbawienia wolności za czyn opisany w pkt VI wyroku kary2 miesięcy pozbawienia wolności;

3
zmianę zaskarżonego wyroku i połączenie orzeczonych wobec oskarżonego kar jednostkowych kary pozbawienia wolności i orzeczenie kary łącznejroku i 8 miesięcy pozbawienia wolności;

4
zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów obrony z urzędu, wykonanej na rzecz oskarżonego, która nie została opłacona ani w całości, ani w części.

Apelacje osobistą wniósł także oskarżonyT. T.kwestionując swoje sprawstwo i winę w zakresie czynu opisanego w pkt Vb wyroku oraz wymiar orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności, żądając jej obniżenia do wymiary 1 roku i 8 miesięcy.
Oskarżyciel publiczny wniósł o utrzymanie zaskarżonego wyrokuw mocy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wniesione w niniejszej sprawie apelacje nie zasługiwały na uwzględnienie.
Podniesione w osobistej apelacji oskarżonegoT. T.zarzuty kwestionujące jego sprawstwo i winę co czynu przypisanego oskarżonemuw pkt V c i d wyroku, a tyczącego zdarzenia z dnia 4 października 2015 r. należało uznać za oczywiście bezzasadne. W ocenie Sądu Okręgowego- wbrew twierdzeniom oskarżonego - Sąd I instancji przeprowadziłw niniejszej postępowanie dowodowe w sposób umożliwiający poczynienie stanowczych ustaleń faktycznych istotnych dla zweryfikowania postawionych oskarżonemu zarzutów, rozważył wszystkie dowody i okoliczności ujawnione w toku rozprawy i na ich podstawie należycie wykazał zarówno sprawstwo jak i winę oskarżonego. Ocena materiału dowodowego dokonana została przez Sąd Rejonowy z uwzględnieniem reguł sformułowanychw przepisachart. 5 i 7 k.p.k.i nie narusza granic oceny swobodnej, jest zgodna z zasadami wiedzy i doświadczeniem życiowym oraz nie zawiera błędów faktycznych lub logicznych. Swoje stanowisko Sąd I instancjiw sposób szczegółowy i przekonywujący umotywował w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Uzasadnienie to jako pełne, jasnei logiczne, odpowiadające wymogom zart. 424 k.p.k., zasługuje na akceptację i umożliwia pełną kontrolę odwoławczą zaskarżonego rozstrzygnięcia.
W ocenie Sądu Okręgowego podniesiony przez oskarżonego zarzut oderwany jest od materiału dowodowego sprawy, albowiem oskarżonyw postępowaniu sądowym przyznał, iż faktycznie groziłB. B. (2)iI. B.wypowiadając do nich słowa groźby używając wulgaryzmów. Nadto, co umknęło oskarżonemu, Sąd I instancji z opisu czynu przypisanego w pkt V c i d wyroku wyeliminował posługiwanie się przez oskarżonego przedmiotem przypominającym broń wskazując, że w okolicznościach przebiegu zdarzenia, bardzo dynamicznego, gdzie strony były rozemocjonowane, nie można było jednoznacznie ustalić, czy oskarżony posługiwał się bronią czy też było to jedynie subiektywnym i podświadomym uzupełnieniem pamięci na podstawie zewnętrznego zachowania oskarżonego. Tym samym podnoszone w apelacji przez oskarżonego zarzuty w tym zakresie uznać należy za bezzasadne.
Apelacja obrońcy oskarżonego kwestionuje poprawność orzeczeniao karze. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w apelacji przez obrońcę oskarżonego nie zakwalifikowania przez Sądmeritiiczynu opisanego w pktVI części rozstrzygającej wyroku, jako wypadku mniejszej wagi wskazać należy, iż poczynione ustalenia faktyczne, nie dawały podstaw do przyjęcia, zgodnie z żądaniem apelacji, iż czyn oskarżonego stanowił wypadek mniejszej wagi w rozumieniuart. 278 § 3 k.k.. Wskazać bowiem należy, iż o wypadku mniejszej wagi, o którym mowa wart. 278 § 3 k.k., nie świadczy tylko wartość przedmiotu czynu. Jest to tylko jeden z wyznaczników, pozwalający miarkować, czy mamy do czynienia z występkiem w jego typie podstawowym, uprzywilejowanym, czy też kwalifikowanym. Przy takiej ocenie nie można też pomijać, co jest już ugruntowane w orzecznictwie, a do czego odnosi się także Sąd Rejonowy, okoliczności towarzyszących popełnieniu czynu. Oczywiście przestępstwo kradzieży może być popełnione jedynie w zamiarze bezpośrednim. Inna jest jednakże ocena stopnia społecznej szkodliwości czynu, kiedy okoliczności zdarzenia przekonują, iż u sprawcy zamiar taki ukształtował się nagle, a inna, kiedy okoliczności te wskazują, iż taki czyn sprawcy był przemyślany, co daje podstawy do konstatacji o determinacji sprawcy i natężeniu jego złej woli. Z taką zaś sytuacją mieliśmy do czynienia w niniejszej sprawie. Czyn oskarżonego nie był przypadkowy. DziałaniaT. T.nie były nagłe. Kiedy uwzględni się, że oskarżony po wejściu do budynku Ośrodka Sportu i Rekreacji w celu rzekomego zapytaniao możliwość wynajęciaS.treningowej i zauważeniu otwartych drzwi do gabinetu dyrektora postanowił wejść tam w celu dokonania zaboru jakiejś rzeczy bo potrzebował pieniędzy, pozostawiając towarzyszącego muP. B.na tzw. czatach to bez wątpienia jego działanie było przemyślane. Oskarżony w sytuacji występowania u niego problemów finansowych był zdeterminowany dokonać zaboru w celu przywłaszczenia mienia, w tym wypadku dotyczyło to laptopamarki D.. Dokonując oceny zachowania oskarżonego nie można też tracić z pola widzenia faktu, że czynu tego dopuścił się oskarżony w ciągu 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne, a więc w warunkach recydywy. Dlatego też w ocenie Sądu Okręgowego w rozpoznawanej sprawie, nie było żadnych podstaw do uznania, że Sąd I instancji nie oceniając czynu oskarżonego, jako wypadku mniejszej wagi w rozumieniuart. 278 § 3 k.k., dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych.
Niezasadne są także dalsze zarzuty naruszeniaart. 53 k.k.i rażącej niewspółmierności kary podnoszone tak przez oskarżonego jak i jego obrońcę. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 19 grudnia 2000 sygn. akt II AKa 218/00 (KZS 2001/1/33) „nie każda nietrafność orzeczenia o karze, ale tylko jej rażąca niewspółmierność uzasadnia zmianę orzeczenia o karze (art. 438 pkt 4 k.p.k.). Niewspółmierność rażąca to znaczna, zasadnicza, "bijąca w oczy" różnica między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą (tak SA pod poz.37 KZS 10/00)”. Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 12 lipca 2000 r. sygn. akt II AKa 116/00 (opublik. w Prok. i Pr. 2002/1/29) wskazał natomiast, iż „rażąca niewspółmierność kary, o której mowa wart. 438 pkt4 k.p.k., zachodzić może tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można było przyjąć, iż zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez Sąd I instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary przewidzianych wart. 53 k.k.oraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo Sądu Najwyższego. Na gruncie cytowanego przepisu nie chodzi bowiem o każdą ewentualną różnicę w ocenach co do wymiaru kary, ale o różnice ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby - również w potocznym znaczeniu tego słowa - "rażąco" niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować.” W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy prawidłowo zastosował dyrektywy wymiaru kary przewidziane wart. 53 k.k.Sąd I Instancji trafnie ustalił stopień winy oskarżonego oraz stopień społecznej szkodliwości przypisanych mu czynów. Kontrola podniesionych w apelacji okoliczności prowadzi do wniosku, że skarżący nie wykazał, aby Sąd I instancji dokonując wymiaru kary w sposób nienależyty dokonał wartościowania i oceny ustalonych w sprawie okoliczności obciążających i łagodzących. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił katalog okoliczności łagodzącychi obciążających, mających znaczenie przy wymiarze kary, przydając im właściwą rangę i znaczenie. Wymierzone oskarżonemu kary jednostkowei kara łączna są adekwatne do stopnia jego winy, wagi poszczególnych przestępstw i stopnia społecznej szkodliwości każdego z czynów. Uwzględniają tez cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Reasumując, wymierzone oskarżonemu kary jednostkowe pozbawienia wolności jak i kara łączna wbrew twierdzeniom obrońcy spełniają wszelkie kryteria limitujące kodeksowy wymiar kary.
W niniejszej sprawie nie zachodzą żadne inne okoliczności wymienione wart. 439 k.p.k., czy 440k.p.k., podlegające uwzględnieniu z urzędu, które skutkować by mogły ingerencją Sądu Odwoławczego w zapadłe przed Sądem Rejonowym rozstrzygnięcie.
Z tych przyczyn Sąd Odwoławczy, uznając obie apelacje za bezzasadne, na zasadzieart. 437 § 1 k.p.k.zaskarżony wyrok jako trafny utrzymałw mocy.
O kosztach za udzieloną oskarżonemu z urzędu pomoc prawną rozstrzygnięto na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.z 2016 r., poz.1714).
O kosztach za postępowanie odwoławcze orzeczona na podstawieart. 626 k.p.k.iart. 624 k.p.k..