Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 472/16
Data wyroku: 2017-02-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Jarząbek
Słowa kluczowe: Renta z tytułu niezdolności do pracy
Podstawa prawna: art 57 ust 1 ustawy o emeryturach i rentach z fus

Sygn. akt VII U 472/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 lutego 2017 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Małgorzata Jarząbek
Protokolant: sekr. sądowy Monika Bąk - Rokicka
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2017 r. w Warszawie
sprawyD. J. (1)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.
o rentę z tytułu niezdolności do pracy
na skutek odwołaniaD. J. (1)
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.
z dnia 7 maja 2014 r., znak:(...)
- oddala odwołanie.
Sygn. akt VII U 472/16

UZASADNIENIE
W dniu 20 maja 2014 r. (data prezentaty w ZUS)D. J. (1)złożyłaza pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddziału wW.odwołanie od decyzji ww. organu rentowego z dnia 7 maja 2014 r. znak:(...). W uzasadnieniu odwołaniaD. J. (1)nie zgodziła się z orzeczeniami lekarzy ZUS wskazując, że jej choroba trwa nadali nie jest uleczalna, w związku z czym znajduje się w stanie zdrowia który uniemożliwia jej wykonywanie jakiejkolwiek pracy(odwołanie k. 2 a.s.).
W odpowiedzi na odwołanie z dnia 17 czerwca 2014 r.Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.wniósł o oddalenie odwołaniaD. J. (1)na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie organ rentowy wskazał, że odwołująca nie spełniła jednego z warunków niezbędnych do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy, tj. warunku uznania ubezpieczonej za osobę niezdolną do pracy. Organ rentowy podkreślił, że w toku postępowania zainicjowanego wnioskiem odwołującej o rentę została ona skierowana na badanie przez komisję lekarską ZUS, która orzeczeniem z dnia 30 kwietnia 2014 r. uznała ją za zdolną do pracy i na tej podstawie organ rentowy wydał skarżoną decyzję odmawiającą jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy(odpowiedź na odwołanie k. 3 a.s.).
Sprawie zainicjowanej odwołaniemD. J. (1)nadano sygnaturęakt VII U 1172/14(zarządzenie k. 1 a.s.).
Wyrokiem z dnia 18 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy Warszawa-PragawW.oddalił odwołanieD. J. (1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddziału wW.z dnia 7 maja 2014 r. znak:(...). Powyższe rozstrzygnięcie zostało przez odwołującą zaskarżone w drodze apelacji z dnia 12 stycznia 2015 r.(wyrok Sądu Okręgowegoz 18.11.2014 r. wraz z uzasadnieniem k. 34-41 a.s., apelacja odwołującej k. 45 a.s.).
Sąd Apelacyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy wszczętej na skutek apelacjiD. J. (1)wyrokiem z dnia 17 lutego 2016 r. uchylił wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 18 listopada 2014 r. i przekazał sprawę tutejszemu Sądowi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Sąd Apelacyjny zaznaczył, że przyczyną uchylenia skarżonego wyroku było nierozpoznanie przez Sąd Okręgowy istoty sprawy. W ocenie Sądu Apelacyjnego, Sąd Okręgowy pominął takie okoliczności jak fakt pobierania przez odwołującą rentyz tytułu niezdolności do pracy przez okres prawie 21 lat i przyznanie jej prawa do renty inwalidzkiej III grupy. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, opinia biegłego z zakresu chorób wewnętrznych i gastrologii nie mogła być wystarczająca do oceny stanu zdrowia odwołującej ze względu na charakter dolegających jej schorzeń. Ponadto Sąd Okręgowy błędnie ustalił, że odwołująca pracowała w przemyśle telekomunikacyjnym, co nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. Uchylając wyrok i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Sąd Apelacyjny zaznaczył, że Sąd Okręgowy dopuści dowód z opinii łącznej biegłych sądowych pulmonologa, neurologa i ortopedy zobowiązując ichdo oceny zdolności odwołującej do pracy zarobkowej zgodnej z poziomem posiadanych przez nią kwalifikacji zawodowych, a także wskazania, czy jej stan zdrowia powodujący 21-letnią niezdolność do pracy uległ poprawie pozwalającej na zaliczenie jej do osób zdolnych do pracy zarobkowej i na czym owa poprawa miałaby polegać.Sąd Apelacyjny wskazał również, że fakt, iż odwołująca pracuje w zakładzie pracy chronionej jako sprzątaczka nie przesądza o jej zdolności do wykonywania zatrudnienia zgodnej z posiadanymi przez nią kwalifikacjami zawodowymi(wyrok Sądu Apelacyjnego z 17.02.2016 r. wraz z uzasadnieniem k. 59-65 a.s.).
Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 marca 2016 r. sprawie nadano sygnaturę VII U 472/16(zarządzenie k. 67 a.s.).
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
D. J. (1)urodziła się w dniu (...)W okresie od 19 lutego 1979 r. do 30 kwietnia 1992 r. była zatrudniona wPaństwowym Przedsiębiorstwie (...)wW.na stanowisku telefonistki. Wcześniej odwołująca pracowała również w(...) Zakładach (...)(kwestionariusz dotyczący okresów zatrudnienia k. 3, świadectwo pracy i zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu w(...)k. 7 i 10 a.r. tom II).
W maju 1991 r. odwołująca doznała urazu kolana w drodze do pracy, w związkuz czym miała przyznane prawo do świadczenia rehabilitacyjnego od 23 marca 1992 r. do 17 marca 1993 r. Ponadto w związku ze stwierdzonym u schorzeniem układu oddechowego w postaci astmy oskrzelowej u odwołującej stwierdzono grupę inwalidzką III stopnia, a następnie częściową, okresową niezdolność do pracy.Z tych też tytułów odwołująca miała przyznane prawo najpierw do renty inwalidzkiej,a następnie do renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia 1 kwietnia 1993 r. do dnia 31 marca 2014 r.(decyzja ZUS z 17.07.1992 r. k. 12 tom I a.r. decyzje ZUS ws. niezdolności do pracy znajdujące się w tomie II i III akt rentowych).
Od dnia 23 marca 1993 r.D. J. (1)była zarejestrowana jako bezrobotna.W kolejnych latach trwania niezdolności do pracy odwołująca pracowała w zakładach pracy chronionej na podstawie umowy zlecenie– (...) S.A.z siedzibą weW.,(...)W.(...),(...) sp. z o.o.,(...)sp. j.,PHU (...)sp. j. oraz innych, zazwyczaj na stanowisku sprzątaczki

    (zaświadczenie nr(...)k. 8, zaświadczenia pracodawców znajdujące się w tomie II i III akt rentowych).

W związku z upływem terminu na jaki przyznane zostało świadczenie, ubezpieczona w dniu 27 lutego 2014 r. złożyła do organu rentowego wniosek o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy(wniosek o rentęk. 173 a.r. tom III).
Po zainicjowaniu postępowania administracyjnego przed ZUS, ubezpieczona została skierowana na badanie do Lekarza orzecznika ZUS, który po jego przeprowadzeniu wydał (w dniu 14 marca 2014 r.) orzeczenie stwierdzające, żeD. J. (1)nie jest niezdolna do pracy. Ubezpieczona złożyła sprzeciw od orzeczenia Lekarza orzecznika ZUS, wskutek czego sprawa została skierowana do Komisji lekarskiej ZUS, a ta po ponownym zbadaniu odwołującej, wydała w dniu 30 marca 2014 r. orzeczenie, iż ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy(wniosek o rentęk. 173 a.r., orzeczenia lekarzy ZUS: lekarza orzecznika k. 177 a.r. i komisji lekarskiejk. 179 a.r. tom III)
W oparciu o orzeczenie komisji lekarskiej ZUS organ rentowy wydał w dniu7 maja 2014 r. skarżoną decyzję znak:(...)odmawiającą ubezpieczonej prawa do świadczenia rentowego z tytułu niezdolności do pracy.W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podniósł, iż ubezpieczona nie spełnia przesłanek wynikających z przepisówustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a mianowicie nie jest niezdolna do pracy(skarżona decyzja ZUSz 07.05.2014 r. k. 197 t. III a.r.).
Od niekorzystnej decyzji organu rentowego ubezpieczonaD. J. (1)odwołała się do tutejszego Sądu inicjując tym samym niniejsze postępowanie(odwołanie k. 2 a.s.).
Postanowieniem z dnia 30 marca 2016 r. Sąd dopuścił dowód z opinii łącznej biegłych sądowych specjalistów pulmonologa, neurologa oraz ortopedy celem ustalenia:
- czy ze względu na stan zdrowia odwołującaD. J. (1)jest zdolnado pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji,
- w razie ustalenia niezdolności do pracy – czy jest to niezdolność całkowitaczy częściowa, czy ma charakter trwały czy okresowy, jaka jest jej data powstaniai zakończenia (odzyskania zdolności do pracy),
- czy stan zdrowia ubezpieczonej, powodujący 21-letnią niezdolność do pracy uległ poprawie pozwalającej na zaliczenie odwołującej do osób zdolnych do pracy oraz ewentualnie na czym polega poprawa stanu zdrowia.
W opinii łącznej biegłych sądowych specjalistów z zakresu pulmonologiiA. D., neurologiiT. P.i ortopediiM. R.rozpoznano u odwołującej następujące schorzenia: przewlekła astma oskrzelowao przebiegu łagodnym, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego, przebyta rwa kulszowa lewostronna, poprzeczne płaskostopie stóp, wygojone złamanie kości sześciennej lewej oraz stan po odległym w czasie złamaniu kości udowej.
Biegli wskazali, że odwołująca cierpi od wielu lat na astmę oskrzelową, która ma przebieg łagodny i poddaje się leczeniu farmakologicznemu, które w przypadku odwołującej jest stosowane od lat 90. Początkowo odwołująca była leczona steroidamiD., co mimo, iż stanowiło rutynowe postępowanie przy astmie oskrzelowejto nie skutkowało poprawą zdrowia – wskazane przez biegłych badania spirometryczne z tamtego okresu zawierają informacje o ciężkich zaburzeniach wentylacyjnych.Z czasem wobec stosowania nowych środków farmakologicznych, w tym głównie steroidów wziewnych długo i krótko działających, badania spirometryczne wykazywały poprawę w zakresie występujących zaburzeń wentylacyjnych płuc, określanychod około 2003 r. jako zaburzenia o stopniu miernym oraz na pograniczu normy.W ocenie biegłych aktualne badania spirometryczne nie wykazują zaburzeń wentylacji układu oddechowego, a długoletni przebieg choroby nie doprowadził do zespołu nakładania schorzeń (astma i przewlekła obturacja płuc) ani do niewydolności oddechowej, co zdaniem biegłych, znajduje potwierdzenie w przeprowadzonych badaniach przedmiotowych na osobie odwołującej. Biegli wskazali równieżna powinność wykonywania przez odwołującą technicznej spirometrii w odstępach około 2 tygodni oraz kilkukrotnego badania gazometrycznego arterializowanej krwi kapilarnej w celu optymalnej oceny wentylacji płuc i oceny wydolności oddechowej.Z kolei badania neurologiczne i ortopedyczne wykonane przez biegłych o tych specjalnościach nie wykazały odchyleń od normy. Odwołująca zgłaszała boleści kręgosłupa w odcinku lędźwiowo-krzyżowym oraz po złamaniu w stopie lewej, jednakże wykonywała pełny zakres ruchów i miała wydolny chód.
W ocenie biegłych stan zdrowia odwołującej oraz rozpoznane u niej schorzenia nie uzasadniają stwierdzenia u niej niezdolności do pracy(postanowienie dowodowez 30.03.2016 r. k. 68 a.s., opinia łączna z 23 maja 2016 r. k. 94-97 a.s.).
W toku postępowania odwołująca wniosła o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu pulmonologii w oparciu o przedłożone wyniki badań specjalistycznych spełniających standardy(...). Postanowieniem z dnia15 września 2016 r. Sąd dopuścił wnioskowany przez odwołującą dowód z opinii biegłego sądowego
    (pismo procesowe odwołującej k. 127 a.s., postanowienie dowodowe z 15.09.2016 r. k. 136 a.s.).

W opinii z dnia 31 października 2016 r. biegła sądowa pulmonologA. D.dokonała analizy stanu zdrowia odwołującej w oparciuo przedłożone badania spirometryczne z sierpnia i września 2016 r. i wskazała,że aktualnie przedstawione wyniki tych badań przedstawiają zaburzenia wentylacjiw stopniu łagodnym i umiarkowanym, co na tak długi okres trwania choroby zaporowej jak miało to miejsce w przypadku odwołującej stanowi bardzo dobry wynik, świadczący o tym, że nie nastąpiła ogromna przebudowa w drzewie oskrzelowym w trakcie nawracających zaostrzeń. Stopień zaburzeń wentylacji płuc odwołującej biegła oceniła jako łagodny i umiarkowany, co nie kwalifikuje odwołującej jako osoby niezdolnej do pracy(opinia biegłej z zakresu pulmonologii z 21.10.2016 r. k. 149-150 a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie dokumentacji załączonej do akt sprawy oraz akt rentowych, jak również w oparciu o opinie biegłych sądowych z zakresu pulmonologiiA. D., neurologiiT. P.i ortopediiM. R..
W skład dokumentów składających się na materiał dowodowy wchodziły przede wszystkim akta organu rentowego oraz dokumentacja medycznaD. J. (1). Dokumentacja medyczna odwołującej była bogata i zawierała kompleksowy opis historii leczenia dolegających jej schorzeń, zwłaszcza schorzeń układu oddechowego, co miało szczególną wartość dla biegłych sądowych powołanych w sprawie przy sporządzaniu przez nich opinii. W kontekście niniejszej sprawy charakter informacji płynących z zebranych dokumentów dotyczących zdrowia ubezpieczonego przesądziła o ich walorze dowodowym, a ponieważ strony nie kwestionowały ich wartości,Sąd uznał je za wartościowy dowód w sprawie i oparł na nich swoje rozstrzygnięcie.
Sąd podzielił wnioski sporządzonych na rzecz niniejszej sprawy opinii biegłych, gdyż rzeczone opinie zostały sporządzone w sposób rzetelny, zgodnie z wymaganiami fachowości i niezbędną wiedzą w zakresie reprezentowanych specjalności z zakresu medycyny. Biegli dokonali analizy stanu zdrowia ubezpieczonej stosownie do swoich specjalności oraz w oparciu o dostępny materiał dowodowy oraz badania na osobie odwołującej, a przedstawione przez nich wnioski były klarowne i precyzyjne.Opinie biegłych były pełne, nie zawierały sprzeczności ani braków, które mogłyby skutkować pozbawieniem ich mocy dowodowej.
Odwołująca w toku postępowania wniosła zastrzeżenia do opinii łącznej z dnia23 maja 2016 r. wskazując, że ocena biegłych opiera się na badaniach spirometrycznych nie spełniających standardów(...), co zresztą sami biegli w rzeczonych opiniach przyznali (k. 117 a.s.). Uznając powyższe zastrzeżenie Sąd dopuścił kolejny dowód z opinii biegłej z zakresu pulmonologii celem uwzględnienia przy ocenie stanu zdrowia przedłożonych przez nią badań spirometrycznych z dnia 30 sierpnia 2016 r.i 7 września 2016 r. spełniających standardy o których mowa powyżej. BiegłaA. D.w opinii z dnia 21 października 2016 r. potwierdziła stawianąw opinii łącznej diagnozę co do zdolności odwołującej do pracy w kontekście dolegającego jej schorzenia układu oddechowego. Ustosunkowując się do powyższej opinii odwołująca ponownie wniosła zastrzeżenia (k. 157 a.s.) wskazując, że nie zgadza się z dokonaną przez biegłą oceną stanu zdrowia i powołując się na przewlekłość dolegającego jej schorzenia oraz apelując o uwzględnienie jej zdania, gdyż ma lepszą wiedzę co do tego czy jest zdolna do pracy czy też nie. Sąd zastrzeżeń odwołującej nie podzielił. Biegła sporządziła bowiem opinię w oparciu o uzupełniony materiał dowodowy, natomiast subiektywne odczucia strony co do jej zdolności bądź niezdolności do pracy nie mogą skutkować wzruszeniem wiarygodności oceny dokonanej przez biegłego specjalistę z zakresu medycyny.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
OdwołanieD. J. (1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.z dnia 7 maja 2014 r. znak:(...), było niezasadne i jako takie podlegało w całości oddaleniu.
W myślart. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 887; ze zm. – dalej jako ustawa emerytalna)renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:

1
jest niezdolny do pracy,

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,

3
niezdolność do pracy powstała w okresach składkowych wymienionychw ustawie albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

W treści wskazanej powyżej regulacji zostały określone warunki koniecznedo powstania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Warunki te musząbyć spełnione łącznie.
Niezdolność do pracy jest kategorią ubezpieczenia społecznego łączącą sięz całkowitą lub częściową utratą zdolności do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu bez rokowania jej odzyskania po przekwalifikowaniu(art. 12 ustawy emerytalnej). Przy ocenie stopnia i trwałości tej niezdolnościoraz rokowania, co do jej odzyskania uwzględnia się zarówno stopień naruszenia sprawności organizmu, możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, jak i możliwość wykonywania pracy dotychczasowejlub podjęcia innej oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia,wiek i predyspozycje psychofizyczne ubezpieczonego (art. 13 ust. 1 ustawy emerytalnej)(wyrok Sądu Najwyższego z 28 stycznia 2004 roku, II UK 222/03).Prawo do świadczenia rentowego z tytułu niezdolności do pracy przysługuje zatemw wypadku wypełnienia wszystkich przesłanek z art. 57 pkt. 1 ustawy emerytalnej.
Przepis art. 12 powołanej wyżej ustawy rozróżnia dwa stopnie niezdolności do pracy - całkowitą i częściową. Zgodnie z ust. 3 w/w przepisu częściowo niezdolnądo pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnejz poziomem posiadanych kwalifikacji. Z kolei całkowita niezdolność do pracy polega na utracie zdolności do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Przesłanka niezdolnoścido jakiejkolwiek pracy odnosi się do każdego zatrudnienia w innych warunkachniż specjalnie stworzone na stanowiskach pracy odpowiednio przystosowanychdo stopnia i charakteru naruszenia sprawności organizmu(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2000 roku, II UKN 134/00 i z dnia 7 września 1979 r.,II URN 111/79).
Istotą sporu w niniejszym postępowaniu było ustalenie, czy stan zdrowia odwołującejD. J. (1)na dzień złożenia ponownego wniosku o rentę z tytułu niezdolności do pracy uległ poprawie w stosunku do stanu poprzedniego i czyw związku z tym odwołująca jest zdolna do pracy czy też nie.
Zaznaczenia wymaga, że pierwotnie zapadłe w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie zostało uchylone na mocy wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2016 r. Po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania Sąd Okręgowy przeprowadził postępowanie dowodowe zgodnie z zaleceniami wskazanymiw uzasadnieniu wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie i dopuścił dowód z opinii łącznej biegłych z zakresu pulmonologii, neurologii oraz ortopedii celem oceny zdolności odwołującej do pracy zarobkowej zgodnej z poziomem posiadanych przez nią kwalifikacji zawodowych oraz wskazania, czy jej stan zdrowia powodujący 21-letnią niezdolność do pracy uległ poprawie pozwalającej na zaliczenie jej do osób zdolnychdo pracy zarobkowej i na czym owa poprawa miałaby polegać.
Po dokonaniu analizy zgromadzonej w aktach sprawy dokumentacji medycznejD. J. (1)oraz przeprowadzeniu badań przedmiotowych na jej osobie biegli nie znaleźli podstaw do stwierdzenia, że odwołująca jest osobą niezdolną do pracy.Na uwagę zasługiwały w szczególności wnioski biegłej pulmonologA. D., która w sposób dokładny prześledziła historię choroby układu oddechowego odwołującej. Według oceny biegłej stan zdrowia odwołującejw przeciągu niemal 21 lat chorowania na astmę oskrzelową uległ zdecydowanej poprawie w stosunku do stanu początkowo u niej rozpoznanego. Biegła wskazała,że leczenie przy pomocy nowych środków farmakologicznych, któremu odwołująca została poddana od 2003 r. przyniosło pozytywne efekty i prowadziło do zmniejszenia objawów astmy oskrzelowej, co skutkowało obniżeniem stopnia zaburzeń wentylacji płuc, aktualnie utrzymujących się na poziomie łagodnym i umiarkowanym.Z kolei biegli z zakresu neurologii i ortopedii nie stwierdzili w badaniach przedmiotowych odchyleń od norm w zakresie reprezentowanych specjalności.Mimo, iż odwołująca podczas przeprowadzonych przez biegłych wywiadów skarżyła się na zespoły bólowe kręgosłupa oraz lewej nogi biegli stwierdzili, że odwołująca porusza się w sposób sprawny i swobodny oraz wykonuje pełen zakres ruchów ciała.
Mając na względzie kompleksowy i rzetelny charakter sporządzonej na rzecz niniejszej sprawy opinii łącznej Sąd podzielił wnioski opinii biegłych w całości. Zaznaczenia wymaga, że odwołująca wnosiła w toku postępowania zastrzeżeniado powyższych opinii, kwestionując ich wartość dowodową ze względu na brak precyzyjności wyników badań spirometrycznych, na których biegli opierali się przy wydawaniu opinii łącznej. Sąd uznał te zastrzeżenia za zasadne o tyle, o ile na fakt ten wskazywali sami biegli, co w dalszym toku prowadziło do przeprowadzenia przez odwołującą dodatkowych badań spirometrycznych spełniających standardy(...). Dodatkowe wyniki badań wykonanych przez odwołującą stanowiły uzupełnienie materiału dowodowego w zakresie dokumentacji medycznej w oparciu o którą swoją opinię w sprawie wydała biegłaA. D.. Biegła potwierdziła formułowane w opinii łącznej wnioski po analizie przedstawionej przez odwołującą aktualnej dokumentacji medycznej odwołującej w postaci badań spirometrycznychz września i sierpnia 2016 r. spełniających standardy(...),które w przeciwieństwie do pozostałych wyników badań tego typu były bardziej precyzyjne. Nie zasługiwały natomiast na uwzględnienie zastrzeżenia do opinii biegłej pulmonolog podniesione przez odwołującą w piśmie procesowym z dnia 23 listopada 2016 r. Odwołująca wskazała, że nie zgadza się z wnioskami biegłej pulmonolog,gdyż przez wiele lat była chora, a ponadto wie najlepiej czy może pracować czy też nie. Z taką oceną nie sposób się jednak zgodzić. Ocena stanu zdrowia danej osobyw kontekście jej zdolności do pracy musi odbywać się w oparciu o kryteria obiektywne, do których odczucia tej osoby nie należą. Subiektywne odczucie strony co do jej stanu zdrowia nie może skutkować wzruszeniem wniosków poczynionych przez biegłychz zakresu medycyny, którzy są specjalistami w swoich dziedzinach i którzy ponadto wydali opinię w oparciu o całokształt udostępnionej w toku postępowania dokumentacji medycznej oraz badanie przedmiotowe wnioskodawcy oraz w sposób przekonywujący uzasadnili swoje stanowisko

    (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 1998 r., II UKN 466/97).Odwołująca nie kwestionowała natomiast wniosków formułowanych przez biegłych ortopedę i laryngologa w opinii łącznej 23 maja 2016 r.
W tych okolicznościach Sąd nie miał podstaw do stwierdzenia, żeD. J. (1)jest osobą niezdolną do pracy. Wnioski sformułowane przez biegłychw zakresie wpływu dolegających jej schorzeń narządów ruchu oraz układu oddechowego nie pozostawiają wątpliwości co do możliwości wykonywania przez odwołującą pracy zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami. Mimo przewlekłego charakteru astmy oskrzelowej, na którą odwołująca choruje od ponad dwóch dekad, dolegliwość objawów tej choroby uległa istotnemu zmniejszeniu, a układ oddechowy odwołującej nie doznał poważnych naruszeń w trakcie ostrzejszych momentów schorzenia. Przyczyną poprawy stanu zdrowia jest fakt, iż odwołująca znajduje się pod kontrolą pulmonologiczną i leczy się farmakologicznie, co przekłada się na umiarkowany stan dolegającego jej schorzenia. Nie stwierdzono natomiast w toku postępowania, aby dolegliwości natury ortopedycznej i neurologicznej, na które odwołująca się uskarża, miały istotny wpływ na obniżenie jej sprawności w kontekście wykonywania pracy. Stąd też w ocenie Sądu należało uznaćD. J. (1)za osobę zdolną do pracy.
Co do samych kwalifikacji odwołującej Sąd miał na względzie, że wykonywany przez nią na przełomie końca lat 70 i początku lat 90 zawód telefonistki z powodu rozwoju technologicznego przestał być potrzebny, sama natomiast odwołująca przez okres ponad 20 lat przebywała na rencie i podejmowała jedynie zatrudnieniew zakładach pracy chronionej, na podstawie krótkoterminowych umów zlecenie,gdzie wykonywała lekką pracę fizyczną, np. sprzątaczki. Okoliczności te nie pozostają wpływu na poziom kwalifikacji odwołującej, a wzięcie pod uwagę wieku odwołującej (aktualnie 57 lat) oraz zasad doświadczenia życiowego musi prowadzić do wniosku,że jej sytuacja na rynku pracy nie będzie korzystna. Powyższe nie może jednak przemawiać za rozstrzygnięciem sprawy na korzyść odwołującej, gdyż w przypadku wniosku o rentę kwestią decydującą o przyznaniu prawa do świadczenia jest stan zdrowia wnioskodawcy oraz jego wpływ na możliwość wykonywania pracy danego rodzaju, nie zaś sam poziom posiadanych przez wnioskodawcę kompetencjido wykonywania tego rodzaju pracy. W ocenie Sądu kwalifikacje odwołującej należy rozpatrywać pod kątem doświadczenia zawodowego nabytego w zakładach pracy chronionej, gdyż praca wykonywana w tych okresach, w szczególności wobec zaniku potrzeby zatrudniania pracowników na poprzednio piastowane przez nią stanowisko,ma charakter dominujący w historii jej zatrudnienia. Stąd też Sąd uznał, że odwołująca posiada kwalifikacje do wykonywania lekkich prac fizycznych i takie pracy,mając na względzie jej obecny stan zdrowia, może wykonywać bez przeszkód natury zdrowotnej.
Mając na względzie powyższe Sąd Okręgowy uznał odwołanieD. J. (1)Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.z dnia 7 maja 2014 r. znak:(...)za niezasadne i orzekając na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.odwołanie to oddalił, o czym orzeczono w sentencji wyroku.
Zarządzenie:(...)
(...)