Sąd Rejonowy w Legionowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 259/16
Data wyroku: 2016-12-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grzegorz Woźniak
Słowa kluczowe: Wyrok
Podstawa prawna: art. 178a § 1 i 4 kk

Sygn. akt II K 259/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 grudnia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Legionowie w II Wydziale Karnym
w składzie:
Przewodniczący: S.S.R. Grzegorz Woźniak
Protokolant: Sebastian Jeziórski
przy udziale prokuratora Piotra Barczewskiego
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27.10. i 7.12.2016 r.
sprawy przeciwko
P. Ł.urodz. (...)
wP.
synaW.iK.z d.J.
oskarżonego o to, że: w dniu 28 listopada 2015 r. w msc. Góra, woj.(...), prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny markiD. (...)onr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości I– 0,42 mg/l, II – 0,40 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim, sygn. akt II K 14/15 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości,
tj. o czyn zart. 178a § 1 i 4 k.k.

orzeka
I. Uznaje oskarżonegoP. Ł.za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, stanowiącego przestępstwo zart. 178a § 1 i 4 k.k.i za to na mocy 178a§ 4 k.k.wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności.
II. Na mocyart. 42 § 3 k.k.orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym.
III. Na mocyart. 43a § 2 k.k.zobowiązuje oskarżonego do uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000 (dziesięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
IV. Na podstawieart. 626 § 1 k.p.k.w zw. zart. 627 k.p.k.i art. 2 ust. 1 pkt 2 Ustawy o kosztach w sprawach karnych zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych w kwocie 324 (trzysta dwadzieścia cztery złote) złote i 95 (dziewięćdziesiąt pięć) groszy.
Sygn. akt II K 259/16

UZASADNIENIE WYROKU

z dnia 7 grudnia 2016 r.
Sąd, na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego podczas rozprawy głównej, ustalił następujący stan faktyczny:
Wyrokiem z dnia 4 marca 2015 r. Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim uznał oskarżonegoP. Ł.za winnego prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Oskarżonemu wymierzono za ten czyn karę 70 stawek dziennych grzywny i środek karny zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 roku. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 12.03.2015 r. Zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych obowiązywał w okresie od dnia 26.12.2014 r. do dnia 26.12.2015 r.
Dowód:
- odpis wyroku (k.25),
- pismo Starostwa Powiatowego (k.54 zbioru A).
W dniu 28 listopada 2015 r., mimo iż znajdował się w stanie nietrzeźwości oskarżony podjął jazdę samochodem markiD. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym, został zatrzymany do kontroli drogowej w miejscowościG.. W wyniku badania zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu okazało się, że oskarżony znajdował się pod wpływem 0,42 mg/l o godzinie 2.43 i 0,40 mg/l o godzinie 2.45.
Dowód:
- wyjaśnienia oskarżonego (k.19, 57 zbioru A, 18-19),
- zeznaniaK. W.(k.36v,38),
- protokół zatrzymania (k.2 zbioru A),
- protokół użycia alkomatu (k.4 zbioru A).
Oskarżony w toku postępowania przygotowawczego podczas pierwszego przesłuchania przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia (k.19 zbioru A). Podał, że w dniu zdarzenia spożywał alkohol w ilości 2-3 kieliszków wódki, wsiadł świadomie do samochodu i pojechał do kolegi, zatrzymała go Policja. Podczas kolejnego przesłuchania (k.57) przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Podał, że ojciec nie wrócił do pracy, on nie pracuje, pomaga mamie w utrzymaniu domu. W trakcie rozprawy przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił złożenia wyjaśnień, odpowiadał na pytania (k.18-19). Podał, że jechał zN., przejechał około 10 km. Był skazany za podobny czyn, ale minęło od niego 11 miesięcy. Podjął jazdę po pewnym czasie od spożycia alkoholu. Podjął pracę po okresie braku zatrudnienia, dostał w niej podwyżkę.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, gdyż znajdują potwierdzenie w protokole zatrzymania (k.2 zbioru A), użycia alkomatu (k.4 zbioru A) i zeznaniachK. W.(k.36v,38).
K. W.zeznał w postępowaniu przygotowawczym (k.36v), iż zatrzymał do kontroli drogowej pojazdD. (...), kierował nim oskarżony, kierowca został poddany kontroli trzeźwości z wynikami 0,42 mg/l i 0,40 mg/l. Podczas rozprawy zeznał (k.38), że nie pamiętał szczegółów zdarzenia, zatrzymali kierującego samochodemD. (...)w miejscowościG.lubJ.. Od mężczyzny czuć było zapach alkoholu, został on zatrzymany i przebadany na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu.
Sąd dał wiarę zeznaniom tego świadka, gdyż są logiczne, rzeczowe i znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonego, protokole zatrzymania (k.2 zbioru A) oraz użycia alkomatu (k.4 zbioru A).
Sporządzone w toku postępowania dokumenty w postaci: protokołu użycia alkomatu (k.4), protokołu zatrzymania (k.2), odpisu wyroku (k.35), obliczenia kary (k.37) zostały sporządzone przez powołane do tego osoby, były sporządzone bezstronnie i obiektywnie, nie były kwestionowane przez strony, stąd stały się podstawą ustalenia stanu faktycznego.
Ustalony stan faktyczny stanowi spójną, logicznie uzasadnioną całość. Poszczególne wiarygodne dowody wzajemnie się uzupełniają i potwierdzają. Na podstawie tego stanu faktycznego wina i okoliczności popełnienia czynu przypisanego oskarżonemu nie mogą budzić wątpliwości.
Sąd zważył, co następuje:
Udział w ruchu drogowym, a zwłaszcza prowadzenie pojazdu w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym wymaga rozwagi i zachowania ostrożności, by uniknąć wszelkich zagrożeń bezpieczeństwa w tym ruchu. Ruch lądowy odbywa się różnymi pojazdami i na różnych drogach, ale każdy z uczestników ruchu obowiązany jest przestrzegać przepisów i zasad bezpiecznego korzystania z drogi. Oskarżony naruszył podstawowy warunek bezpiecznego uczestnictwa w ruchu lądowym w postaci obowiązku trzeźwości uczestników ruchu, wyrażonego wart. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
W dniu 28 listopada 2015 r. oskarżony prowadził samochód około godziny 1-ej w miejscowościG., będąc w stanie nietrzeźwości, gdyż stężenie alkoholu w wydychanym przez niego powietrzu wynosiło 0,42 mg/l, a drugie badanie wykazało wynik niższy o 0,02 mg/l. Ten stan nietrzeźwości spowodował, że stwarzał zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego, mógł spowodować kolizję lub wypadek drogowy. Ponadto przed zdarzeniem oskarżony był już prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Był to wyrok Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt II K 14/15, wyrok uprawomocnił się w dniu 12.03.2015 r. Wówczas Sąd orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku (k.25). Środek ten obowiązywał od dnia 26.12.2015 r. do dnia 26.12.2016 r. (k.54 zbioru A).
Czyn oskarżonego należy zakwalifikować jako przestępstwo zart. 178a § 1 i 4 k.k., gdyż polegał na tym, że oskarżony poruszał się pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości, który ustalony został przez ustawodawcę wart. 115 § 16 pkt 2 k.k.na 0,25 mg/l alkoholu w litrze wydychanego powietrza. Oskarżony przekroczył ten ustawowy próg nietrzeźwości o 0,17 mg/l. Ponadto oskarżony przed zdarzeniem został uznany za winnego tego, że prowadził pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości i orzeczono wobec niego zakaz prowadzenia pojazdów, który niewątpliwie obowiązywał w dniu zdarzenia (k.25, 54 zbioru A).
Oskarżony ma 22 lata, jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu, zdobył wykształcenie zawodowe, pracuje i zarabiał ok. 2.600 złotych miesięcznie (oświadczenie z k.18), był jeden raz karany (k.13). Z wywiadu środowiskowego (k.28-30) wynika, że mieszka z rodzicami, uczestniczy w kosztach utrzymania mieszkania, poprawnie funkcjonuje w środowisku rodzinnym.
Stopień społecznej szkodliwości czynu był znaczny, gdyż stan nietrzeźwości oskarżonego przekraczał ustawowo dopuszczalną możliwość prowadzenia pojazdu mechanicznego o 0,17 mg/l, przez co oskarżony zagrażał bezpieczeństwu w ruchu drogowym. Stopień winy oskarżonego nie był mały, ze względu na uprzednią karalność oskarżonego, i to za podobne przestępstwo (k.13).
Kara powinna przekonać oskarżonego i ogół społeczeństwa, że popełnianie przestępstw nie jest opłacalne i zamiast spodziewanych korzyści przynosi dolegliwości. Celem kary jest również kształtowanie w społeczeństwie szacunku dla norm prawnych oraz wskazywanie, że reguły bezpiecznego użytkowania dróg publicznych obowiązują wszystkich i należy w taki sposób prowadzić pojazdy by uniknąć możliwych i przewidywalnych zagrożeń bezpieczeństwa, a tym samym zapobiegać wypadkom i kolizjom na drogach. Oskarżony umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w komunikacji lądowej, stwarzał przez to zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Karygodnym jest zwłaszcza to, że oskarżony był już sądownie karany za podobne przestępstwo.
Do okoliczności obciążających należy zaliczyć przede wszystkim nagminność przestępstw prowadzenia pojazdów pod wpływem alkoholu w całym kraju i naruszenie przez oskarżonego tej samej normy prawnej, mimo że od poprzedniego wyroku minęło 8 miesięcy, na korzyść oskarżonego przemawia stosunkowo niewielki stopień nietrzeźwości (k.4 zbioru A), popełnienie wcześniej tylko jednego przestępstwa (k.13) i pozytywny wywiad środowiskowy (k.28-30).
Zwrócić uwagę należy, że z dniem 18 maja 2015 r. istotnej zmianie uległKodeks Karnyw części dotyczącej sprawców przestępstw zart. 178a § 1 i 4 k.k., gdyż po tym dniu orzeka się zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych dożywotnio i obligatoryjnie orzeka świadczenie pieniężne w kwocie co najmniej 10.000 złotych.
Biorąc pod uwagę wyżej omówione cele kary i warunki oraz właściwości osobiste oskarżonego Sąd uznał, że karą adekwatną i sprawiedliwą oraz zdolną spełnić cele wychowawcze i poprawcze wobec oskarżonego powinna być kara 4 miesięcy pozbawienia wolności.
Zgodnie z treściąart. 69 § 1 i 2 k.k.Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary do 1 roku pozbawienia wolności wymierzonej sprawcy, jeśli warunki i właściwości osobiste sprawcy, jego postawa, dotychczasowy sposób życia i zachowanie po popełnieniu przestępstwa wskazują na uzasadnione przypuszczenie, że sprawca nie popełni więcej czynów karalnych. Jednak ustawodawca przewidział w treściart. 69 § 4 k.k., że warunkowe zawieszenie wykonania kary w sytuacji skazania za przestępstwo zart. 178a § 4 k.k.może nastąpić tylko w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Szczególnie uzasadniony wypadek powinien obejmować całość strony podmiotowej i przedmiotowej zdarzenia oraz szczególną sytuację sprawcy. Mogłoby to dotyczyć sprawcy prowadzącego pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości zbliżonym do minimalnego stopnia, a jednocześnie prowadzącego pojazd na bardzo krótkim odcinku drogi.
Oskarżony prowadził samochód w stanie nietrzeźwości przekraczającym ustawowy próg o 68 %, jest zdrowy, w pełni intelektualnie sprawny, nie znajduje się w trudnej sytuacji życiowej lub rodzinnej. Jego sytuacja życiowa należy do normalnych, typowych. Nie ma zatem w niniejszej sprawie możliwości zawieszenia wykonania kary, gdyż nie zachodzą szczególnie uzasadnione względy przemawiającego za takim zawieszeniem wykonania kary.
Podsądny umyślnie naruszył reguły bezpieczeństwa ruchu drogowego i zgodnie z treściąart. 42 § 3 k.k.obligatoryjnym jest wobec niego orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych dożywotnio. Zgodnie z treściąart. 43a § 2 k.k.orzeczenie świadczenia pieniężnego w kwocie co najmniej 10.000 złotych jest obligatoryjne wobec oskarżonego. Okoliczności sprawy przemawiają za orzeczeniem tego świadczenia w minimalnej wysokości.
Oskarżony ma stałą pracy i może uiścić koszty postępowania, które nie powinny być przerzucone na podatników.