Sąd Apelacyjny w Katowicach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 703/17
Data wyroku: 2017-06-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Witold Nowakowski, Alicja Kolonko, Wojciech Bzibziak

Sygn. akt III AUa 703/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 czerwca 2017 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach
Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSA Witold Nowakowski (spr.)

Sędziowie

SSA Wojciech Bzibziak
SSA Alicja Kolonko

Protokolant

Michał Eksterowicz

po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017 r. w Katowicach
sprawy z odwołaniaZ. C.(Z. C.)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wC.
o prawo do emerytury
na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wC.
od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Częstochowie
z dnia 10 lutego 2017 r. sygn. akt IV U 1204/16

oddala apelację.
/-/ SSA W.Bzibziak /-/ SSA W.Nowakowski /-/ SSA A.Kolonko

Sędzia Przewodniczący Sędzia
Sygn. akt III AUa 703/17

UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wC.odmówiłZ. C.prawa do emerytury, bowiem na dzień 1 stycznia 1999 r. ubezpieczony nie udowodnił 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych.
W odwołaniuZ. C.domagał się zmiany zaskarżonej decyzji i przyznania prawa do wcześniejszej emerytury.
Na uzasadnienie podniósł, że od 6 maja 1978 r. do 4 maja 1991 r. oraz od 6 maja 1991 r.do 31 grudnia 1998 r. wPrzedsiębiorstwie (...)pracował w charakterze elektromontera przy remontach, montażu i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych i powołał się na zeznania świadków.
Sąd Okręgowy w Częstochowie ustalił, że organ rentowy uznał za udowodnionyna dzień 1 stycznia 1999 r. wymagany 25-letni okres składkowy i nieskładkowy.Nie uwzględnił jako pracy w warunkach szczególnych zatrudnienia ubezpieczonegood 6 maja 1978 r. do 4 maja 1991 r. wPrzedsiębiorstwie Budowlano- (...)na stanowisku elektromontera sieci elektroenergetycznych oraz od 6 maja 1991 r. do 31 grudnia 1998 r. wPrzedsiębiorstwie (...)na stanowisku elektromontera rozdzielni i sieci elektroenergetycznych. W świadectwie wykonywania pracy w warunkach szczególnych z dnia 22 lutego 2005 r.(...)S.A. wskazało, że w okresie od 6 maja 1978 r. do 4 maja 1991 r.Z. C.wykonywał prace przy remoncie i montażu urządzeń elektroenergetycznych na stanowisku elektromontera sieci elektroenergetycznych, wymienionego w dziale II, poz. 1 pkt 2 wykazu A załącznika nr 1 do zarządzenia nr 3 Ministra Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego z dnia 30 marca 1985 r. W świadectwie pracy z dnia 6 maja 1991 r.Przedsiębiorstwo (...)wskazało zatrudnienie ubezpieczonego na stanowisku elektromontera. W świadectwie wykonywania pracy w warunkach szczególnych z dnia21 stycznia 1999 r.Przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.o.wskazało, że w okresie od 6 maja 1991 r. do 31 grudnia 1998 r. ubezpieczony stalei w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace elektromontera przy montażu rozdzielnii sieci elektroenergetycznych na stanowisku elektromontera rozdzielni i sieci elektroenergetycznych, wymienionego w dziale II, poz. 1 pkt 2 wykazu A załącznika nr 1do zarządzenia nr 3 Ministra Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego z dnia 30 marca 1985 r.
„Ubezpieczony pracował naHucie (...),Hucie (...)na wydziale stalowni, elektrostalowni, siłowni, koksowni, walcowni blach grubych i gazowni.” Wykonywał tam czynności związane z przesyłaniem energii elektrycznej, układaniem zasileń kablowych z linii napowietrznych do zakładów pracy, rozbudowywał rozdzielnie, a później rozruch. Te urządzenia były pod napięciem i trzeba było je konserwować i remontować.Praca była wykonywana także na wysokościach na suwnicach, przy budowie i montażu nowych suwnic które były w ruchu. „Była tam wysoka temperatura i zapylenie. Było też zagrożenie chemią na Wydziale Koksowni wC.”. Ubezpieczony pracowałna wysokości na estakadach, na koksowni, na walcowni. Montował nowe kablena estakadach. Pracował w kanałach kablowych oraz w tunelach kablowych. „Praca ta była wykonywana w pełnym wymiarze i stale”. Przedsiębiorstwo(...)i(...)zajmowało się pracą i remontami rozdzielni, sieci. „Przedsiębiorstwo przesyłało energię elektrycznąnie wytwarzało jej.(...)wykonywał prace z przesyłaniem energii a jej wytwarzaniem.”
„WHucie (...)ubezpieczony pracował wraz zK. G.około roku. Ubezpieczony pracował przy remontach suwnic. Następnie pracowaliśmy po różnych zakładach”. Po roku 1987 pracował naHucie (...)na Wydziale Stalownii na przeładunku rur, niedaleko wielkich pieców w tunelach kablowych.
Następnie pracował wZakładach (...)wT.. Był to zakład w ruchu, tam montowaliśmy i konserwowaliśmy całą infrastrukturę galwanizerni.
Następnie ubezpieczony pracował naKopalni (...)na SzybieA.przy remoncie rozdzielni, wymieniano wszystkie urządzenia, dociągano kable, praca była wykonywana w kanałach. Była tam wymieniana rozdzielnia niskiego napięcia. Na Szybie(...)wT.była prowadzona modernizacja stacji. Były to prace remontowe. „Remont konstrukcji, przegląd, konsekracja, układanie kabli”. Na Szybie(...)praca była wykonywana od 1992 do 1999 roku i polegała na modernizacji, konserwacji, układaniu kabli na różnych wydziałach będących w ruchu. Ubezpieczony pracował w jednej brygadziezK. G.który był jego brygadzistą”
Ubezpieczony przesłuchany w charakterze strony podał, iż pracował na terenieHuty (...),T.,C.,K.. Od 1978 pracował w(...)2 jako elektromonter sieci i rozdzielni. Był oddelegowany doHuty (...)w 1978 r., wykonywał tam remonty suwnic. Praca polegała na wymianie zbieraczy prądowych, styczników, nastawników na hali w ruchu, praca była wykonywana także na wysokości. Aktualnie ubezpieczony pracuje w Koksowni.
Ustaleń powyższych dokonał Sąd Okręgowy w oparciu o akta rentowe i osobowe ubezpieczonego, zeznania świadkówA. B.iK. G.oraz wyjaśnienia ubezpieczonego.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy stwierdził, że prace jakie świadczył ubezpieczony w spornym okresie „są kwalifikowane jako prace przy wykazie A Dział II poz. 1 pkt 2.” rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz.U. z 1983 r., Nr 8, poz. 43 ze zm.).
Sąd Okręgowy wskazał dyspozycjeart. 184 ust.1 i 2, art.27, art.32 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U.z 2009 r., Nr 153, poz. 1227),§ 1 ust.1, § 2 ust.1 i 2, § 3, § 4 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.) i stwierdził, że w sprawie sporny był okres zatrudnienia ubezpieczonego w szczególnych warunkach.
W ocenie Sądu Okręgowego na podstawie przeprowadzonych dowodów należało uznać, iż ubezpieczony w spornym okresie wykonywał prace zaliczane do prac wykonywanych w szczególnych warunkach.
Z tych przyczyn Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury poczynając od dnia 20 lipca 2016 r.
Apelację od wyroku Sądu Okręgowego wniósł organ rentowy, zarzucając naruszenie:
- prawa procesowego, tj.art. 233 kpcprzez sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału oraz
- przepisów prawa materialnego, tj.art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychw związku z § 2 i § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) przez przyznanie ubezpieczonemuZ. C.prawa do emerytury z tytułu pracyw warunkach szczególnych, mimo niespełnienia przesłanek do takiego rozstrzygnięcia.
Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania ubezpieczonego oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Na uzasadnienie podniósł, że nie zgadza się z wyżej wymienionym wyrokiem Sądu I instancji oraz argumentacją Sądu zawartą w uzasadnieniu tego orzeczenia.
W ocenie skarżącego dowody zgromadzone w sprawie nie potwierdzają, że w czasie zatrudnienia ubezpieczonego od 6 maja 1978 r. do 4 maja 1991 r. wPrzedsiębiorstwie Budowlano- (...)oraz od 6 maja 1991 r. do 31 grudnia1998 r. wPrzedsiębiorstwie (...)Z. C.stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace w warunkach szczególnych,o których mowa w Dziale II Wykazu A stanowiącego załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze- tj. prace przy wytwarzaniui przesyłaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych.
Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Szczecinie w orzeczeniu z dnia 28 stycznia 2016 r. sygn. akt III AUa 391/15, za prace w szczególnych warunkach w energetyce mogą być uznane takie prace, które są realizowane w przedsiębiorstwie działającym w ramach tej gałęzi przemysłu (branży) i które polegają na montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych, ściśle związanymi z wytwarzaniem i przesyłaniem energii elektrycznej i cieplnej. Prace muszą być wykonywane w obrębie „systemu energetycznego”, w skład którego wchodzą zakłady wytwarzające, czy też przetwarzające energię elektrycznąi cieplną oraz przesyłające (dostarczające) tę energię do odbiorców. Prace wskazane w dziale II wykazie A załącznika dorozporządzenia z dnia7lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43) muszą charakteryzować się takim samym stopniem szkodliwości dla zdrowia i uciążliwości. Możliwe jest to tylko wówczas, gdy wszystkie te prace wykonywane są w takich samych (albo przynajmniej zbliżonych) warunkach i stanowią pewien ciąg technologiczny, który rozpoczyna się od montażu urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych służących wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektryczneji cieplnej, a następnie jest związany z ich bieżącą eksploatacją, w ramach której będzie występować konieczność przeprowadzenia remontów tych urządzeń.
Analogiczne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. akt I UK 359/14.
Skarżący podkreślił, iż zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym w samej „energetyce” nie chodzi o wszelkie roboty elektryczne, lecz tylko o wskazane w dziale II prace przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych. Branżowy charakter pracy w energetyce ma zatem znaczenie decydujące. W powołanym orzeczeniu z dnia24 czerwca 2015 r., sygn. akt I UK 359/14, Sąd Najwyższy wyjaśnia, że pojęcie pracyw szczególnych warunkach w energetyce należy rozumieć ściśle, zresztą taka wykładnia jest właściwa do prac w szczególnych warunkach z wykazu A do rozporządzenia (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2009 r., I UK 24/09. LEX nr 518067).
Dlatego też, w ocenie Sądu Najwyższego, za prace w szczególnych warunkachw energetyce mogą być uznane tylko takie prace, które są realizowane w przedsiębiorstwie działającym w ramach tej gałęzi przemysłu (branży) i które polegają na montażu, remonciei eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych, ściśle związanymi z wytwarzaniem i przesyłaniem energii elektrycznej i cieplnej. Chodzi przy tym o kwalifikowany charakter tych prac wynikający właśnie z wykonywania ich w obrębie "systemu energetycznego",w skład którego wchodzą zakłady wytwarzające (przetwarzające) energię elektrycznąi cieplną oraz przesyłające (dostarczające) tę energię do odbiorców. Z kolei, umieszczeniew dziale II Wykazu A (na takich samych. równych zasadach) prac montażowych, remontowych i eksploatacyjnych oznacza, iż każdy z tych rodzajów prac musi charakteryzować się narażeniem na ekspozycję takich samych czynników szkodliwych oraz takim samym stopniem, owej ekspozycji ”.
Sąd Najwyższy wyjaśnił również, iż prace remontowe (wymienione w dziale II Wykazu A) powinny być wykonywane przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej, analogicznie jak to ma miejsce w przypadku prac określonych w dziale XIV pod poz. 25, obejmujących bieżącą konserwację agregatów i urządzeń oraz prace budowlano-montażowei budowlano-remontowe na oddziałach będących w ruchu.
Zdaniem apelującegoPrzedsiębiorstwo Budowlano- (...)orazPrzedsiębiorstwo (...),nie zajmowały się ani wytwarzaniem, ani przesyłaniem energii elektrycznej i cieplnej. Materiał dowodowy potwierdził, że w spornych okresach ubezpieczony wykonywał czynności związane z układaniem linii, zasileń kablowych naziemnych i napowietrznychna zewnątrz i wewnątrz, rozbudową już istniejących linii energetycznych, związanez rozruchem urządzeń elektrycznych, ich wymianą, konserwacją i przeglądami, jednak praca ta nie stanowiła zatrudnienia elektromontera w energetyce, o którym mowa w dziale II wykazu A, stanowiącego załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkachlub w szczególnym charakterze.
Ponadto jak wynika zprotokołu nr (...)odnośnie ustalenia okoliczności przyczyn wypadku - znajdującego się w aktach sprawy - do czynności ubezpieczonego na stanowisku elektromontera należało również układanie płytek betonowych wokół urządzeń podstacjina poz. +0,0. Dowód ten potwierdza zatem, że jako elektromonter ubezpieczony wykonywał szereg różnych czynności zleconych przez pracodawcę, które nie mogą być uznane za prace przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz przy montażu, remonciei eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych.
W związku z powyższym nie sposób zgodzić się z ustaleniami Sądu Okręgowego,że w spornych okresach zatrudnienia ubezpieczony wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracę przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych.
Wcześniejszą emeryturę może uzyskać jedynie ubezpieczony, który pracęw szczególnych warunkach wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy (tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2010 r., I UK 3/10). Nie jest dopuszczalne uwzględnianie do okresów pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, wymaganych do nabycia prawa do emeryturyw niższym wieku emerytalnym, innych równocześnie wykonywanych prac w ramach dobowej miary czasu pracy, które nie oddziaływały szkodliwie na organizm pracownika. Wykonywanie takiej pracy nie uprawnia do uzyskania emerytury na podstawie art. 32 ust. 1i 2 u.e.r.f.u.s.- takie stanowisko zajął Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 lipca 2011 r.,sygn. akt II UK 2/11. Z tych względów nieuzasadnione jest przyznanie ubezpieczonemu wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
apelacja jest bezzasadna, choć zatrudnienie ubezpieczonego w spornych okresach nie może być zakwalifikowane jako praca w warunkach szczególnych wymieniona w Dziale II Wykazu A, Załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze.
Sąd Okręgowy przeprowadził prawidłowe postępowanie dowodowe, lecz nieprawidłowo wskazał materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia.
Należy przypomnieć, że jak wskazał Sąd Najwyższy (m. in. w postanowieniu z dnia 22 marca 2012 r. sygn. akt I UK 403/11, LEX nr 1214549), źródłem prawa do emeryturyza pracę w szczególnych warunkach jestustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychirozporządzenie z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Nie jest nim natomiast zarządzenie resortowe, jako że nie stanowi źródła prawa (art. 87 Konstytucji). Wykazy resortowe wydane na podstawie§ 1 ust. 2 i 3 rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzemają charakter informacyjny, techniczno - porządkujący, uściślający oraz mogą mieć znaczeniew sferze dowodowej, stanowiąc podstawę domniemania faktycznego.
Przedstawione przez ubezpieczonego świadectwa pracy w warunkach szczególnych powoływały się na Dział II, poz. 1 pkt 2 wykazu A, załącznika nr 1 do zarządzenia nr 3 Ministra Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego z dnia 30 marca 1985 r. Natomiast Dział II(W energetyce) Wykazu A, Załącznika dorozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, obejmuje (bez podziału na pozycje), jedną kategorię - Prace przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz przy montażu, remonciei eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych. Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku stwierdził, że: prace jakie świadczył ubezpieczony w spornym okresie „są kwalifikowane jako prace przy wykazie A Dział II poz. 1 pkt 2”rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz.U. z 1983 r., Nr 8, poz. 43ze zm.). Należy domniemywać, że zapis „poz. pkt 2” to oczywista omyłka,zaś rozstrzygnięcie Sądu I instancji, prócz przepisów art. 184 ust. 1 i 2 w zw. zart. 32 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, oparte zostało na Dziale II Wykazu A, Załącznika dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.
Trafnie jednak zarzuca apelacja, że zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy, dotyczący w szczególności obowiązków wykonywanych przez ubezpieczonego w spornych okresach, z całą pewnością nie pozwala na uznanie ich za prace przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych.
Za ustalony należy bowiem uznać pogląd Sądu Najwyższego, iżnie wystarcza wykonywanie prac przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych, jeśli nie są związane i nie wynikają z podstawowej działalności jaką jest wytwarzaniei przesyłanie energii elektrycznej. Odnosi się to również do robót elektroenergetycznych(por. wyrok z dnia 15 września 2015 r., sygn. akt II UK 301/14, LEX nr 1816558), a także, iż:nie jest uzasadnione zaliczanie do prac szkodliwych w „energetyce”, w rozumieniurozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.), wszystkich prac związanych z montowaniem oraz eksploatacją wszelkich instalacjii urządzeń elektrycznych(por. wyrok z dnia 16 czerwca 2009 r., sygn. akt I UK 24/09,LEX nr 518067). Ponad wszelką wątpliwość przedmiotem działalności pracodawców ubezpieczonego w spornych okresach nie było wytwarzanie ani też (wbrew niczymnie popartemu poglądowi Sądu I instancji) przesyłanie energii elektrycznej.
Niezależnie od powyższego, w ocenie Sądu Apelacyjnego zebrany w sprawie materiał dowodowy daje dostateczne podstawy do przyjęcia, żeZ. C.w spornych okresach, stale i w pełnym wymiarze czasu, jak wymaga tego § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r., wykonywał pracę w warunkach szczególnych. Ubezpieczony wykonywał prace elektromontera przy montażu, remontach i konserwacji rozdzielni i sieci elektroenergetycznych, na terenie hut:K.,C.,Zakładów (...)wT.oraz Kopalni (rud cynku i ołowiu)T..
Prace te odbywały się na będących w ruchu oddziałach tych hut i kopalni, w których jako podstawowe wykonywane były prace wymienione w wykazie. Na terenie hut były to wydziały: stalowni, elektrostalowni, koksowni, walcowni blach grubych, gazownii galwanizerni, wymienione w Dziale III Wykazu A (W hutnictwie i przemyśle metalowym), a podstawowe prace wykonywane wKopalni (...), objęte są poz.3 Działu I Wykazu A (W górnictwie), wymieniającej  (między innymi) wydobywanie, obróbkę i przeróbkę surowców skalnych. Podstawę takich ustaleń stanowią zgodne w tej mierze zeznania świadków, zaś świadectwa pracy w warunkach szczególnych są wadliwe o tyle, że nie odwołując się do postanowień rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. niewłaściwie kwalifikują obowiązki ubezpieczonego w spornych okresach, choć – co do zasady – prawidłowo uznają je za pracę w warunkach szczególnych.
Reasumując, w spornych okresach ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu, (przez ponad 15 lat) wykonywał prace wymienione w Dziale XIV Wykazu A, w pozycji 25, obejmującej bieżącą konserwacja agregatów i urządzeń oraz prace budowlano-montażowei budowlano-remontowe na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie.
Zatem przyznanieZ. C.prawa do spornej emerytury znajduje oparcie wart. 184 ust. 1 i 2w zw. zart. 32 ust. 1 i 4 ustawy z 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Z tych przyczyn zaskarżony wyrok odpowiada prawu, zaś apelacja, jako bezzasadna, została oddalona po myśliart. 385 kpc.
/-/ SSA W.Bzibziak /-/ SSA W.Nowakowski /-/ SSA A.Kolonko

Sędzia Przewodniczący Sędzia
ek