Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 29/16
Data wyroku: 2016-12-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Morycz
Podstawa prawna: 141 kw

Sygn. akt II W 29/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 grudnia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim II Wydział Karny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Tomasz Morycz
Protokolant: Sekretarz sądowy stażysta Jolanta Frąckiewicz
bez udziału oskarżyciela publicznego
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 27 czerwca 2016 r., 4 października 2016 r., 8 listopada 2016 r. i 6 grudnia 2016 r.
sprawyE. B.
s.Z.iZ.zd.M.
ur. (...)wN.
obwinionego o to, że:
w dniu 08 czerwca 2015r wZ.ulica (...)podczas przeprowadzanej interwencji używał słów nieprzyzwoitych w miejscu publicznym, tj. „kurwa”, które wypowiadał bardzo głośno, co wzbudziło zainteresowanie przechodniów,
to jest o czyn z art. 141 kw

o r z e k a
I. w ramach czynu zarzucanego obwinionemuE. B.uznaje za winnego tego, że w dniu 8 czerwca 2015 r. wZ.przyul. (...), podczas interwencji policji, użył słowa nieprzyzwoitego w miejscu publicznym, to jest czynu z art. 141 kw, na podstawie art. 39 § 1 kw odstępując od wymierzenia mu kary;
II. na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpwzwalnia obwinionego od kosztów sądowych w całości, którymi obciąża Skarb Państwa.
Sygn. akt II W 29/16

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego ustalono następujący stan faktyczny:
W dniu 8 czerwca 2015 r.E. B.zgłosił potrzebę interwencji Policji w miejscowościZ.przyul. (...). Wskazał, że jego małoletnia córkaW. B.znajduje się sama w domu bez opieki osób dorosłych. Na miejsce udał się funkcjonariusz PPZ.w osobieG. K., któremu chciał złożyć zawiadomienie o popełnieniu wykroczenia przezG. M., będącego partnerem jego żonyJ. B., twierdząc że ten usiłował go rozjechać. Ponadto chciał złożyć zawiadomienie o przestępstwie polegającym na pozostawieniu córki bez opieki i narażeniu jej na niebezpieczeństwo. WówczasG. K., który dokonał odmiennych ustaleń dotyczących córki, pouczył go, żeby zrobił to w KPPN.. Słysząc toE. B., który był bardzo zdenerwowany i mówił podniesionym głosem, powiedział słowo „kurwa”. Uczynił to w miejscu publicznym, wzbudzając zainteresowanie przechodniów. Wobec tegoG. K.nałożył naE. B.mandat karny kredytowy, a ten odmówił jego przyjęcia, kwestionując podejmowane przez niego czynności poprzez składanie różnego rodzaju zawiadomień i skarg.
Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie:notatek urzędowych (k.1, 113), pism (k.19, 20, 21, 22, 23, 24, 71, 86, 110), postanowień (k.43-45, 65-67), zażalenia (k.46-46v), notatki służbowej (k.92-93), notatnika służbowego (k.104-108), zeznań świadkaG. K.(k.4, 95-97 - czas 00:03:36-00:30:04) i częściowo wyjaśnień obwinionegoE. B.(k.16v, 72 - czas 00:07:31-00:28:07, 96 - czas 00:10:36-00:11:12).

Sąd zważył, co następuje:
W świetle całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego wina obwinionegoE. B.i okoliczności popełnienia zarzucanego mu czynu nie budzą żadnych wątpliwości.
Sąd jedynie częściowo dał wiaręwyjaśnieniom obwinionegoE. B.(k.16v, 72 - czas 00:07:31-00:28:07, 96 - czas 00:10:36-00:11:12), uznając że w zakresie przyczyn podjęcia interwencji, miejsca interwencji i sposobu jej zakończenia, w tym pouczenia o możliwości złożenia zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa w KPPN.nie budzą żadnych wątpliwości. Powyższe koresponduje z pozostałym materiałem dowodowym, który obdarzono tym walorem, w szczególności notatką urzędową, notatką służbową, notatnikiem służbowym i zeznaniami świadkaG. K.. Sąd nie dał natomiast wiary jego wyjaśnieniom, w których wskazał, iż nie był zdenerwowany i nie używał żadnych wulgaryzmów. Odmienna wersja wydarzeń wynika ze wskazanych wyżej dokumentów, jak również relacji świadkaG. K., który nie miał najmniejszych wątpliwości, że do takiego zdarzenia doszło. W tym miejscu wskazać należy, że Sądowi z urzędu wiadomym jest, że pomiędzy obwinionymE. B.oraz jego żonąJ. B.i jej partneremG. M.istnieje silny konflikt, związany w szczególnością z władzą rodzicielską i miejscem zamieszkania wspólnych dzieci, w tym małoletniejW. B.. W związku z powyższym wielokrotnie dochodzi pomiędzy nimi do różnego rodzaju zdarzeń, którym towarzyszą silne emocje. W ocenie Sądu tak też było w tej sytuacji, kiedy obwinionyE. B., zdenerwowany sposobem zakończenia interwencji i mówiący podniesionym głosem, powiedział słowo „kurwa”. Ponadto uczynił to w miejscu publicznym, zwracając uwagę przechodniów, co jednoznacznie wynika z zeznań świadkaG. K..
Zdaniem Sądurelacja świadkaG. K.(k.4, 95-97 - czas 00:03:36-00:30:04)zasługuje na wiarę, będąc spójna, logiczna i wzajemnie uzupełniająca się. Wbrew twierdzeniom obwinionegoE. B., który nie tylko w tym postępowaniu usiłował zdyskredytować jego osobę, nie miał żadnego powodu, żeby składać niekorzystne dla niego zeznania. Wprawdzie go zna, podejmował z racji pełnionej funkcji interwencje w dotyczących go sprawach i zdarzało się, że sposób ich zakończenia był dla niego niekorzystny, jednak nie oznacza to automatycznie, że przedstawił nieprawdziwy obraz wydarzeń. W ocenie Sądu świadekG. K.przedstawił całą swoją wiedzę w niniejszej sprawie, sposób spontaniczny, dokładny i obiektywny opisując to, co wówczas się wydarzyło. Dlatego w oparciu o jego zeznania dokonano odpowiednich ustaleń.
Sąd dał również wiarędokumentom w postaci notatek urzędowych (k.1, 113), pism (k.19, 20, 21, 22, 23, 24, 71, 86, 110), postanowień (k.43-45, 65-67), zażalenia (k.46-46v), notatki służbowej (k.92-93)inotatnika służbowego (k.104-108), które zostały sporządzone przez uprawnione osoby i podmioty, nie budząc żadnych wątpliwości. Szczególne znaczenie mają tu notatka urzędowa, notatka służbowa i notatnik służbowy, z których wynika przyczyna, miejsce i przebieg interwencji, w tym zachowanie obwinionegoE. B.. Korespondują one z zeznaniami świadkaG. K., pozwalając odtworzyć przebieg zdarzenia. Z pozostałych wynika, że obwinionyE. B.kwestionuje prawidłowość postępowania świadkaG. K., jednak prowadzone w związku z tym postępowania nie doprowadziły dotąd podnoszonych przez niego zarzutów.
Dokonując analizy zgromadzonego materiału dowodowego stwierdzić należy, że wina obwinionegoE. B., opis czynu - ze zmianą w zakresie doprecyzowania okoliczności i przyjęcia, że było to jedno nieprzyzwoite słowo oraz wskazana kwalifikacja prawna nie budzą żądnych wątpliwości.
Wykroczenie z art. 141 kw polega na umieszczeniu nieprzyzwoitego ogłoszenia, napisu lub rysunku albo używania słów nieprzyzwoitych w miejscu publicznym. Do popełnienia czynu polegającego na używaniu słów nieprzyzwoitych może dojść wskutek ich wypowiadania, wykrzykiwania czy śpiewania. Miejsce publiczne to miejsce dostępne dla nieograniczonej liczby osób. Nie ma zatem znaczenia, czy w momencie używania słów nieprzyzwoitych ktoś jest przy tym obecny. Jest to wykroczenie powszechne, materialne, a w przypadku wypowiadania słów nieprzyzwoitych formalne oraz zarówno umyślne, jak i nieumyślne. Biorąc pod uwagę, że obwinionyE. B.powiedział słowo „kurwa”, czyniąc to podczas interwencji policji przyul. (...)wZ., chciał użyć słowa nieprzyzwoitego w miejscu publicznym. Nie zaistniały tu jakiekolwiek okoliczności wyłączające jego winę.
Mimo to Sąd uznał, że zaistniały okoliczności wynikające z art. 39 § 1 kw, które wskazywały na zasadność odstąpienia od wymierzenia obwinionemuE. B.kary. Przemawia za tym w szczególności fakt, że był zdenerwowany zaistniałą sytuacją, która miała związek z pozostawieniem bez opieki jego małoletniej córkiW. B.i oczekiwał korzystnego dla siebie sposobu zakończenia interwencji. Ponadto słowa „kurwa” użył tylko jeden raz i dopiero w sytuacji, kiedy poinformowano go, że zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa może złożyć nie w PPZ., który znajdował się w pobliżu, ale w KPPN., która znajdowała się w znacznej odległości. Ponadto słowo, którym posłużył się obwinionyE. B.nie było określeniem szczególnie nieprzyzwoitym. Zdaniem Sądu w zaistniałej sytuacji wystarczające było poprzestanie na pouczeniu, a w przypadku skierowania wniosku o ukaranie należało ograniczyć się do stwierdzenia, że obwinionyE. B.swoim zachowaniem wyczerpał znamiona wykroczenia. W ocenie Sądu będzie to odpowiednia reakcja na czyn, którego się dopuścił.
Jednocześnie Sąd, na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpw, zwolnił obwinionegoE. B.od kosztów sądowych w całości, którymi obciążył Skarb Państwa. Powyższe rozstrzygnięcie wynikało przede wszystkim z faktu, że odstąpiono od wymierzenia obwinionemuE. B.kary. W pocenie Sądu przemawiały za tym zasady słuszności. Dodatkowo wskazać należy na sytuację materialną i rodzinną obwinionegoE. B., który jest osobą bezrobotną i mającą na utrzymaniu troje dzieci.