Sąd Rejonowy w Słupsku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 3099/16
Data wyroku: 2017-05-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Hanna Kaflak-Januszko

Sygn. akt I C 3099/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 maja 2017r.
Sąd Rejonowy w Słupsku I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodnicząca:SSR Hanna Kaflak-Januszko
Protokolant:st. sekr. sądowyA. C.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2017 r. wS.sprawy
z powództwaS.
przeciwkoZ. Ł.
o zapłatę

I
zasądza od pozwanegoZ. Ł.na rzecz powodaS.kwotę 138,95 zł (sto trzydzieści osiem 95/100) z odsetkami ustawowymi od 01.04.2014r. do 31.12.2015r. i z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 01.01.2016r. do dnia zapłaty;

II
umarza postępowanie w pozostałym zakresie;

III
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 85,00 zł (osiemdziesiąt pięć 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu;

IV
nie obciąża pozwanego nieuiszczonymi kosztami sądowymi.

I C 3099/16

UZASADNIENIE
PowódS.domagał się zapłaty 138,95 zł z odsetkami ustawowymi od 1.04.2013 r. tytułem czynszu za dzierżawę nieruchomości powoda przez pozwanego.
Powództwo zostało uwzględnione poprzez wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym.
PozwanyZ. Ł.zaskarżył nakaz w całości sprzeciwem i wniósł o oddalenie powództwa, twierdząc, że korzystał z nieruchomości poprzez koszenie trawy, a wobec tego nie ma obowiązku płacić czynszu za miesiące, w których nie ma możliwości koszenia.
Powód na rozprawie cofnął pozew i zrzekł się roszczenia o odsetki, wnosząc o ich zasądzenie od 1.04.2014 r.

Sąd ustalił, co następuje
           :

28.04.2011 r. strony zawarły umowę dzierżawy nieruchomości powoda na 3 lata do 28.04.2011r. , gdzie m.in. wpisano zobowiązanie pozwanego do koszenia trawy lub wypasu bydła.
Co do czynszu ustalono, że jest płatny do 31 marca każdego roku dzierżawy w wysokości powiększanej o ustalony w umowie wskaźnik.
dowód: umowa – k. 9-10
Pozwany nie zapłacił dochodzonej kwoty z tytułu reszty czynszu, płatnego w 2014 r.
fakt przyznany

Sąd zważył, co następuje
           :

Powództwo podlegało uwzględnieniu w podtrzymanym zakresie.
Roszczenie zostało wywiedzione z umowy dzierżawy regulowanejart. 693 i n. kci oczywisty był obowiązek zapłaty czynszu dzierżawnego zgodnie z postanowieniami umowy, łączącej strony.
Pozwany powinien zatem zapłacić czynsz za okres, na jaki była zawarta umowa. Przekonanie pozwanego, iż wobec braku możliwości koszenia trawy - obowiązek ustaje, nie znajdował uzasadnienia w treści umowy stron ani w inny sposób nie został wykazany. Tylko dodatkowo można zauważyć, iż umowa nie przewidywała czynszu za możność koszenia trawy, ale dodatkowo zobowiązywała pozwanego do tego, by trawa była przycinana. Obowiązek ten z przyczyn naturalnych był inaczej określony w czasie, jak i możliwy do realizacji. Natomiast rozliczenie w zakresie czynszu przewidziano jako uzależnione od czasu, na jaki zawarto umowę, a nie od istniejących możliwości korzystania z nieruchomości. Umowa przewidywała inne rozliczenie w przypadku zmiany umowy, ale takie także nie zostały wykazane.
Wysokości niezapłaconej kwoty, wskazywanej w wezwaniach do zapłaty, sporządzonych w oparciu o umowę stron, nie była kwestionował. Pozwany bowiem negował sam obowiązek zapłaty.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji. Na podstawieart. 355 §1w zw. zart. 203 kpcpostępowanie zostało umorzone w zakresie ograniczonego powództwa, która to czynność była oczywista wobec terminu wymagalności, wynikającego z umowy stron.
O kosztach rozstrzygnięto na podstawieart. 98 §1 kpcw zw. z § 6 ust. 1 rozporządzenia z 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych …– /Dz.U. 02.162.1349 ze zm/ z uwzględnieniem art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Sąd nie zastosowałart. 102 kpc, gdyż trudna sytuacja finansowa pozwanego mogła uzasadniać zwolnienie z kosztów sądowych (reszta opłaty od pozwu), ale pozbawienie powoda kosztów, jakie musiał ponieść, wytaczając powództwo nie znajdowało uzasadnienia, zwł. iż postępowanie wymagało nakładu pracy mimo niedużej wartości przedmiotu sporu.