Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 558/16
Data wyroku: 2017-03-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariusz Żak, Marcin Schoenborn, Wojciech Kopczyński
Słowa kluczowe: Pranie brudnych pieniędzy
Podstawa prawna: art. 299§1 kk

Sygn. akt: II AKa 558/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 marca 2017 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący

SSA Mariusz Żak

Sędziowie

SSA Wojciech Kopczyński (spr.)
SSO del. Marcin Schoenborn

Protokolant

Agnieszka Curyło

przy udziale Prokuratora Jacka Sławika
po rozpoznaniu w dniach 16 marca 2017 r. i 23 marca 2017 r. sprawy
P. P.s.J.iL.
ur. (...)wJ.
oskarżonego zart. 299 § 1 kkw zw. zart. 12 kk,art. 245 kkw zw. zart. 12 kk,art. 54 § 1 kksiart. 65 § 3 kksprzy zast.art. 7 § 1 kks

H.T.s.T.iE.

ur. (...)wM.
oskarżonegoart. 18 § 3 kkw zw. zart. 54 § 1 kksiart. 65 § 1 kksprzy zast.art. 7 § 1 kksw zw. zart. 6 § 2 kksprzy zast.art. 37 § 1 pkt 2 kks
na skutek apelacji obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach
z dnia 06 września 2016 roku, sygn. akt V K 61/15

1
zmienia punkt 1 zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczonej wobec oskarżonegoP. P.kary pozbawienia wolności ten sposób, że łagodzi ją do1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy,

2
przy zastosowaniuart. 440 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 1 k.p.k.zmienia punkt3 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że uchyla orzeczoną karę pozbawienia wolnościi w jej miejsce wymierza oskarżonemuP. P.karę grzywny w wysokości30 (trzydziestu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (sto) złotych każda,

3
uchyla punkt 4 zaskarżonego wyroku dotyczący kary łącznej pozbawienia wolności,

4
na mocyart. 39 § 1 i 2 k.k.s.wymierza oskarżonemuP. P.nową karęłączną pozbawienia wolności w rozmiarze 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcyoraz karę łączą grzywny w wymiarze 400 (czterystu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych i na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza na mocyart. 63 § 1 k.k.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 16 września 2014 roku godzina 06:15 do dnia 26 lutego 2015 roku,

5
przy zastosowaniuart. 440 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 1 k.p.k.zmienia punkt 7 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że eliminując z opisu czynu przypisanegoH.T.stwierdzenie „czyniąc sobie z popełnienia przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu”, a z podstawy prawnej skazania eliminując przepisart. 37 § 1 pkt 2 k.k.s., łagodzi orzeczoną wobec oskarżonego karę do 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz łagodzi orzeczoną karę grzywny do 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych,

6
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

7
zasądza od Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego w Gliwicach) na rzecz adw.D. T.kwotę 885,60 (osiemset osiemdziesiąt pięć 60/110) złotych, w tym 23 % podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuH.T.w postępowaniu odwoławczym przez obrońcę wyznaczonego z urzędu,

8
zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonegoP. P.jedną opłatę za obie instancje w kwocie 8300,00 (osiem tysięcy trzysta) złotych, a od oskarżonegoH.T.jedną opłatę za obie instancje w kwocie 1120,00 (tysiąc sto dwadzieścia) złotych oraz zwalnia oskarżonych od ponoszenia wydatków związanych z postępowaniem odwoławczym, którymi obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt II AKa 558 /16

UZASADNIENIE
P. P.oskarżony został o to, że:
I. w okresie od 17 lutego 2012 roku do dnia 8 listopada 2013 roku wŻ.i innych miejscowościach na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, środki płatnicze w kwocie 923.433,36 złotych, pochodzące z korzyści związanych z popełnieniem czynu zabronionego określonego wart. 54 § 1 kksiart. 65 § 1 kksprzyjmował na rachunek bankowy o numerze(...), utworzony i prowadzony w tym celu przezBank (...) S.A.na dane osoboweK. N., wpłaty z tytułu sprzedaży krajanki tytoniu bez polskich znaków skarbowych akcyzy, a następnie , w drodze wypłat kartą bankomatowąV. E.o nr(...), wydaną do tego rachunku, dokonywanych przezR.M., przenosił ich własność na siebie oraz inne nieustalone osoby, udaremniając lub znacznie utrudniając stwierdzenie ich przestępnego pochodzenia lub miejsca umieszczenia, ich wykrycie, zajęcie albo orzeczenie przepadku, tj. o czyn zart. 299 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
II. w okresie od dnia 13 marca 2014 roku do sierpnia 2014 roku, wŻ., działającw krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, używał groźby bezprawnej wobecR.M.poprzez grożenie mu uszkodzeniem ciała w sytuacji podtrzymania złożonych przez niego zeznań w charakterze świadka w postępowaniu prowadzonym przez Prokuraturę Okręgową w Gliwicach pod sygn. V Ds. 117/12 – późniejV ds. 40/14 przez co wywierał na niego wpływ jako na świadka, tj. o czyn zart. 245 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
III. w nieustalonej dacie lutego 2014 roku wŻ.i innych miejscowościach województwa(...), nabył od ustalonej osoby, towar akcyzowy w postaci 65,12 kg krajanki tytoniu bez polskich znaków skarbowych akcyzowo szacunkowej wartości rynkowej 38582,94 złotych przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego w kwocie 45558,00 złotych, przy czym kwota podatku narażonego na uszczuplenie była małej wartości,a następnie ten wyrób akcyzowy przekazał innej ustalonej osobie, tj. o czyn zart.54 § 1 k.k.s.iart. 65 § 3 k.k.s.przy zast.art. 7 § 1 k.k.s.

H.T.oskarżony został o to, że:
IV. w okresie od lutego 2012 roku do 12 czerwca 2013 roku wŻ.i innych miejscowościach, w krótkich odstępstwach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru,w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełnienia przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu, pomagałP. P.w przewożeniu i przesyłaniu wyrobu akcyzowego, w postaci tytoniu do palenia bez polskich znaków skarbowych akcyzy, w ilości co najmniej 1000 kg, o szacunkowej wartości 474.148,80 złotych, przez coP. P.naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego w kwocie 606.474,50 złotych,w ten sposób, iż świadcząc usługi kurierskie na rzecz(...) SP. z o.o.z siedzibą wW., przewoził do siedziby tej firmy kurierskiej mieszczącej sięwW., przyulicy (...), krajankę tytoniową, uprzednio posortowaną zważoną i zapakowaną, zgodnie z wymogami firmy kurierskiej w paczki, przeznaczone dla ich dalszego przesyłania określonym odbiorcom, tj. o czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart.54 § 1 k.k.s.iart. 65 § 1 k.k.s.przy zast.art. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.przy zast.art.37 § 1 pkt 2 k.k.s.
Natomiastwyrokiem z dnia 6 września 2016 roku, sygn. akt V K 61/15 Sąd Okręgowy w GliwicachWydział V karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku uznał oskarżonegoP. P.za winnego tego, że w okresie 15 czerwca 2012 roku do dnia 8 listopada 2013 roku wŻ.i innych miejscowościach na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, działającw krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, przyjmował środki płatnicze w kwocie łącznej 1 053 025,05 złotych, pochodzące z korzyści związanychz popełnieniem czynu zabronionego, polegającego na przesyłaniu i sprzedaży wyrobu akcyzowego w postaci krajanki tytoniowej bez polskich znaków akcyzy skarbowej nie ujawniając przedmiotu opodatkowania i uchylając się w ten sposób od opodatkowaniatj. czynu określonego wart. 54 § 1 k.k.s.iart. 65 § 1 k.k.s.na
- rachunek bankowy o numerze(...)utworzonyi prowadzony w tym celu przezBank (...) S.A.na dane osoboweK. N.
- oraz na rachunek bankowy o nr(...)utworzonyi prowadzony w tym celu przez(...) Bank S.A.na daneK. O.
a następnie w drodze wypłat kartą bankomatowąV. E.o nr(...), wydaną dorachunku o nr (...)dokonywanych przezR.M.i inne osoby, oraz wypłat kartą debetową o nr(...)wydanądorachunku o nr (...)dokonywanych przez nieustalone osoby przenosił ich własność w łącznej kwocie 1 042 520,00 złotych na siebie oraz inne nieustalone osoby, udaremniając lub znacznie utrudniając stwierdzenie ich przestępnego pochodzenia lub miejsca umieszczenia, ich wykrycie, zajęcie albo orzeczenie przepadku,tj. za winnego czynu zart. 299 § 1 k.k.w zw. zart. 299 § 6 k.k.w zw. zart 12 k.k.i za to na podstawieart. 299 § 6 k.k.skazał go na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz na zasadzieart. 33 § 2 k.k.wymierzył mu karę grzywny w wysokości 400 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych, (

    punkt1 zaskarżonego wyroku).

Uznał oskarżonegoP. P.za winnego tego, że w dniach od 8 bądź 9 sierpnia 2014 roku, wŻ., używał groźby bezprawnej wobecR.M.poprzez grożeniemu uszkodzeniem ciała w sytuacji podtrzymania złożonych przez niego zeznańw charakterze świadka w postępowaniu prowadzonym przez Prokuraturę Okręgowąw Gliwicach pod sygn. V Ds. 117/12 – później V ds. 40/14 przez co wywierał na niego wpływ jako na świadka, tj. za winnego o czynu zart. 245 kkw i za to na podstawieart. 245 k.k.wymierzył mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności,
    (punkt 2 zaskarżonego wyroku).

Uznał oskarżonegoP. P.za winnego tego, że w nieustalonej dacie lutego 2014 roku wŻ.i innych miejscowościach województwa(...), nabył od innej osoby, towar akcyzowy w postaci 65,12 kg krajanki tytoniu bez polskich znaków skarbowych akcyzowo szacunkowej wartości rynkowej 38582,94 złotych przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego w kwocie 45558,00 złotych, przy czym kwota podatku narażonego na uszczuplenie była małej wartości, a następnie ten wyrób akcyzowy przekazał innej ustalonej osobie, tj. o czyn zart. 54 § 2 k.k.s.iart. 65 § 3 k.k.s.przy zast.art. 7 § 1 k.k.s.i za to na podstawieart. 54 § 2 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,(punkt 3 zaskarżonego wyroku).
Na podstawieart. 39 § 1 i 2 k.k.s.połączył oskarżonemuP. P.wymierzone mu w punktach 1,2,3 wyroku kary pozbawienia wolności orzekając wobec niego jedną łączną karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,(punkt 4 zaskarżonego wyroku).
Na podstawieart. 299 § 7 k.k.orzekł wobec oskarżonegoP. P.przepadek korzyści majątkowej uzyskanej z popełnionego przestępstwa w kwocie 1 042 520,00 złotych,(punkt 5 zaskarżonego wyroku).
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonemuP. P.na poczet orzeczonej wobec niego kary łącznej pozbawienia wolności okres jego zatrzymaniai tymczasowego aresztowania od dnia 16 września 2014 roku, godz. 06.15 do dnia 26 lutego 2015 roku,(punkt 6 zaskarżonego wyroku).
Jednocześnie uznał oskarżonego

H.T.za winnego tego, że w okresieod drugiego tygodnia czerwca 2012 roku do 5 listopada 2013 roku wŻ.i innych miejscowościach, w krótkich odstępstwach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru,w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełnienia przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu, pomagałP. P.w przewożeniu i przesyłaniu wyrobu akcyzowego, w postaci tytoniu do palenia bez polskich znaków skarbowych akcyzy, w ilości co najmniej 1000 kg, o szacunkowej wartości 474.148,80 złotych, przez coP. P.naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego w kwocie co najmniej 606.474,50 złotych, w ten sposób, iż świadcząc usługi kurierskie na rzecz(...) sp. z o.o.z siedzibą wW., przewoził za pomocą tej firmy kurierskiej mieszczącej się wW., przyulicy (...)krajankę tytoniową, uprzednio posortowaną zważoną i zapakowaną, zgodnie z wymogami firmy kurierskiejw paczki, przeznaczone dla ich dalszego przesyłania określonym odbiorcom tj. o czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 54 § 1 k.k.s.iart. 65 § 1 k.k.s.przy zast.art. 7 § 1 k.k.s.w zw. zart.6 § 2 k.k.s.przy zast.art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.w zw. zart. 4 § 1 k.k.i za to na podstawieart.19 § 1 k.k.w zw. z art. zart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s.skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych,

    (punkt 7 zaskarżonego wyroku).

Na zasadzieart. 20 § 2 k.k.s.w zw. zart. 69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt 1 k.k.zawiesił oskarżonemuH.T.wykonanie orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności na okres próby w wymiarze 3 lat i w tym czasie na podstawieart.20 § 2 k.k.s.w zw. zart. 73 § 1 k.k.oddał do pod dozór kuratora sądowego,

     (punkt8 zaskarżonego wyroku).

Na podstawieart. 33 § 1 k.k.s.orzekł wobec oskarżonegoH.T.przepadek korzyści majątkowej, którą osiągnął z opisanego w punkcie 7 wyroku przestępstwa w kwocie 13 875,00 złotych,

    (punkt 9 zaskarżonego wyroku).

Na podstawieart. 44 § 2 k.k.orzekł o przepadku dowodów rzeczowych,(punkt10 zaskarżonego wyroku).
Na zasadzieart. 29 ust 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturzew zw. z§ 14 ust.1 pkt 2 i ust. 2 pkt 5w zw. z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonejw urzędu zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.D. T.kwotę 1980,00 złotych oraz 455,40 złotych tytułem podatku VAT, łącznie 2435,40 złotych za pełnieniena rzecz oskarżonegoH.T.czynności obrońcy z urzędu,

    (punkt11 zaskarżonego wyroku).

Na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 2 ust 1 pkt 5 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 o opłatach w sprawach karnychroku zasądził od oskarżonegoP. P.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 8400,00 zł tytułem opłat oraz 1505,16 zł tytułem wydatków,(punkt 12 zaskarżonego wyroku).
Na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 2 ust 1 pkt 3 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychzasądził od oskarżonegoH.T.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2180,00 zł tytułem opłat oraz 2815,40 zł tytułem wydatków,

    (punkt 13 zaskarżonego wyroku).

Powyższy

    wyrok zaskarżyłobrońca oskarżonegoH.T.oraz jedenz dwóch obrońców oskarżonegoP. P.adw.J.W..
Przewodniczący Wydziału Karnego Sądu Okręgowego zarządzeniem z dnia28 listopada 2016 roku, (karta 1743)odmówił przyjęcia apelacjizłożonej w dniu 22 listopada 2016 roku przezdrugiego z obrońcówoskarżonegoP. P.adw.A. G.od wyroku z dnia 6 września 2016 roku, albowiem wnosząc ją uchybił terminowi do jej złożenia. Ani oskarżony, ani jego obrońca nie zaskarżyli powyższego zarządzenia.
W konsekwencjiprzyjęto apelację tylko jednego z dwóch obrońców oskarżonegoP. P..
Wspomniany wyżej

    obrońca oskarżonegoP. P.,którego apelację przyjęto, adw.J.W., zaskarżył w niej niniejszy wyrok w części co do pkt.1, 4 i 5 zarzucając mu obrazę przepisów prawa materialnego, a toart. 299 § 1 k.k.w zw.zart. 299 § 6 k.k.w zw. zart. 12 k.k.poprzez ich zastosowanie mimo poczynionych ustaleń faktycznych wskazujących, że nie zachodzą przesłanki odpowiedzialnościz przywołanych przepisów.
Tak więc we wspomnianej apelacji skarżący formalnienie zakwestionował punktu 2 i 3zaskarżonego wyroku, w których przypisano oskarżonemu przestępstwo zart. 245 k.k.i przestępstwo skarbowe zart. 54 § 2 k.k.iart. 65 § 3 k.k.
Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od zarzutu zart. 299 § 1 k.k., względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Natomiast

    obrońcaH.T.zaskarżył powyższy wyrok w całościw odniesieniu do tego oskarżonego i zarzucił mu obrazę przepisów postępowania, mających wpływ na treść orzeczenia, a to:
-art. 7 k.p.k., polegającą na wydaniu w sprawie rozstrzygnięcia na dowolnej i dokonanejz naruszeniem zasady prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego ocenie jedynie niektórych dowodów przeprowadzonych w toku postępowania, takich jak między innymi zeznania świadkaE. P. (1), czy wyjaśnień drugiegoz oskarżonychP. P., przy jednoczesnym pominięciu przy dokonywaniu całościowej oceny materiału pozostałych dowodów przemawiających na korzyść oskarżonegoH.T., takich jak między innymi jego wyjaśnienia,
-art. 4 k.p.k.iart. 5 § 2 k.p.k.poprzez całkowite pominiecie w przedmiotowej sprawie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonegoH.T., przyjecieza udowodnione okoliczności wątpliwych i niepotwierdzonych w zebranym materiale dowodowym, a także rozstrzygnięcie pojawiających się w sprawie niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść w/w oskarżonego, co skutkowało ustaleniem błędnegoi niepełnego stanu faktycznego,
Skarżący zarzucił też błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia, będący skutkiem w/w naruszeń, a polegający na ustaleniu, że w/w oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcie, iż w/w oskarżony miał świadomość swojego udziału w procederze, a także wykorzystywał go dla zwiększenia własnych dochodów.
Z ostrożności procesowej skarżący zarzucił:

a
na podstawieart. 338 pkt 4 k.p.k.– rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec w/w oskarżonegoH.T.rażąco wysokiej kary (pozbawienia wolności oraz grzywny),

b
na podstawieart.438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść orzeczenia, polegający na bezzasadnym przyjęciu, iż oskarżonyH.T.uzyskał z tytułu przewozu przesyłek jakąkolwiek korzyść majątkową, a także całkowicie dowolnym określeniu wysokości rzekomo odniesionej przez w/w oskarżonego korzyści majątkowej,

c
na podstawieart. 438 pkt 2 k.p.k.– obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść rozstrzygnięcia, a toart. 624 § 1 k.p.k.skutkujący obciążeniem oskarżonegoH.T.kosztami postępowania, w sytuacji gdy w przedmiotowej sprawie istnieją podstawy do uznania, że uiszczenie ich byłoby dla niego zbyt uciążliweze względu na sytuacje rodzinną i majątkową.

Stawiając powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od stawianego mu zarzutu, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyrokuw zakresie dotyczącym w/w oskarżonego w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Z ostrożności procesowej wniósł o wymierzenie oskarżonemu kary w najniższym wymiarze, w przypadku kary pozbawienia wolności z warunkowym jej zawieszeniemna najniższy możliwie okres próby oraz zwolnienie go od kosztów postępowania karnego.
Jako obrońca z urzędu wniósł również o zasądzenie kosztów nieopłaconejw żadnej części udzielonej oskarżonemu pomocy prawnej w II instancji.
Natomiast

    oskarżonyza pośrednictwem Sądu Okręgowego w Gliwicach złożył kierowane do Sądu Apelacyjnego uzupełniające

    pismo zdnia 30 grudnia 2016 roku,

    w którym - jak napisał - chciałby uściślić apelację swojego obrońcyadw.J.W.w związku z niekompletną argumentacją jego obrońcy.
Podkreślił, że nie przyznał się do wszystkich zarzucanych mu czynów. Wyraźnie zaznaczył, żeprosił swojego obrońcę, aby odwołał się od całości wyroku, oraz aby w jego imieniu podniósł zarzut, że wymierzona mukara jest rażąco niewspółmierna, gdyż nie uwzględnia istotnych okoliczności wpływających na złagodzenie jej wymiarui w konsekwencji uniemożliwia zastosowanie wobec niego instytucji warunkowego zawieszenia kary.
W nawiązaniu do powyższego - jak stwierdził -sprecyzował  zarzuty swojego obrońcyi wskazał na zaistniałą w jego sprawie:

1
obrazę przepisów prawa materialnego, a to przez przyjęcie błędnej kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu, jako występku zart. 299 § 1 k.k.w zw.zart. 299 § 6 k.k.w zw. zart. 12 k.k., a w konsekwencji uznanie, że czyn oskarżonego wyczerpuje znamiona przestępstwa polegającego na „praniu wartości majątkowych”, przy założeniu, że oskarżony osiągnął znaczną korzyść majątkową, obejmował swoim zamiarem wszystkie zachowania składające się na przestępstwo ciągłe, wreszcie,iż pomiędzy tymi zachowaniami występowały, „krótkie odstępy czasu”, jakkolwiek poczynione w niniejszej sprawie ustalenia faktyczne jednoznacznie wskazują, iż nie zachodzą przesłanki odpowiedzialności z przywołanych przepisów;

2
obrazę przepisu prawa materialnego, wskutek naruszeniaart. 11 § 1 k.k.stanowiącego wyraz procesowych zasad

    res iudicata i ne bis in idem, poprzez błędne przyjęcie, że oskarżony, przesyłając i sprzedając wyrób akcyzowy w postaci krajanki tytoniowej bez polskich znaków akcyzy skarbowej, nie ujawnił przedmiotu opodatkowania, uchylając się w ten sposób od opodatkowania, a następnie w drodze wypłat kartą bankomatową dokonywanych przezR.M.i inne osoby oraz wypłat kartą debetową dokonywanych przez nieustalone osoby przenosząc ich własność w łącznej kwocie 1 042 520,00 złotych na siebie oraz inne ustalone osoby, udaremniał lub znacznie utrudnił stwierdzenie ich przestępnego pochodzenia lub miejsca umieszczenia, ich wykrycia, zajęcie, orzeczenia przepadku, dopuszczając sięw ten sposób dwóch przestępstw, tj. przestępstwa zart. 299 § 1 k.k.w zw. zart. 299 § 6 k.k.w zw. zart. 12 k.k.oraz zart. 54 § 2 k.k.s.iart. 65 § 3 k.k.s.przy zastosowaniuart. 7 § 1 k.k.s., mimo, iż zgodnie z regułą wyrażona w naruszonym przepisie ten sam czyn może stanowić tylko jedno przestępstwo;

3
obrazę przepisów postępowania, mającą istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a toart. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 366 § 1 k.p.k., poprzez przyjęcie przez Sądmeritiiwadliwego opisu czynu, niezawierającego wszystkich znamion typu czynu, za który oskarżony został skazany, co było wynikiem niepoczynienia przez sąd ustaleń zarówno w zakresie zamiaru jakim kierował się oskarżony, jak i w odniesieniu do pochodzenia krajanki tytoniowej i liści tytoniu z popełnienia czynu zabronionegozart. 63 k.k.s.,art. 64 k.k.s.lubart. 73 k.k.s., co ma kluczowe znaczenie dla możliwości przypisania oskarżonemu odpowiedzialności za zarzucany czyn, czy jego prawidłowej kwalifikacji prawnej,

4
obrazę przepisów postępowania, a toart. 366 § 1 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.orazart. 7 k.p.k., mająca istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, wyrażającą się dowolną, a w konsekwencji błędną oceną materiału dowodowego oraz oparcia orzeczenia o winie oskarżonego tylko na dowodach obciążających i pominięciu podczas ustalania podstawy faktycznej orzeczenia wyjaśnień oskarżonego w zakresie, w jakim przemawiają na jego korzyść, jak również nienadaniem właściwej wagi okolicznościom wynikającym z zeznań świadkówA. B. (1),S. P.,J. B.,Z. H.,J. R.,B. K.,A. B. (2),R. U.czyE. N., którzy to zeznawali, iż albo w ogóle nie zamawiali wyrobów tytoniowych, albo, że otrzymywali zamiast zamówionego tytoniu ziemię, trociny czy używane ubrania, co w rezultacie doprowadziło do skazania oskarżonego;

5
obrazę przepisów postępowania, mającą istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a toart. 366 § 1 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.orazart. 4 k.p.k., poprzez nieuwzględnienie przez Sąd szeregu okoliczności, mających istotne znaczenie dla sprawy i przemawiających na korzyść oskarżonego, takich jak brak motywu działania, kontekst sytuacyjny, a w szczególności niestwierdzenie istnienia „przestępstwa bazowego” w postępowaniu go dotyczącym z powodu braku wykrycia ewentualnych sprawców, co w konsekwencji doprowadziło do niesłusznego i bezkrytycznego naruszenia gwarancji procesowych przysługujących oskarżonemu;

6
obrazę przepisów postępowania, mającą istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a toart. 366 § 1 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.orazart. 7 k.p.k., polegającą na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów przez uznanie, że oskarżony groziłR.M.uszkodzeniem ciała, przy czym groźba ta wzbudzić miałau pokrzywdzonego uzasadniona obawę, że zostanie spełniona, podczas gdy prawidłowa ocena wypowiedzi oskarżonego dokonana przy uwzględnieniu swobody jej oceny, zasad prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego powinna prowadzić do wniosku, że była to wypowiedź w stanie stresu i wzburzenia uzasadnionego okolicznościami i jako taka nie mogła wzbudzić żadnej obawy jej spełnienia;

7
błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mających istotny wpływ na treść orzeczenia, a polegające na;

- niesłusznym uznaniu, że działania oskarżonegoP. P.polegającena systematycznym wypłacaniu środków majątkowych z różnych bankomatów, przy czym wypłaty te były dokonywane przez osoby powiązane z osobą oskarżonego (tożsamość tych osób została w toku postępowania ustalona), prowadziłydo periodycznego wprowadzania do systemu gospodarczego dóbr pochodzącychz przestępstwa, podczas gdy działania te miały jedynie zagwarantować tajemnicę danych sprzedawcy tytoniu (oskarżonego),
- nieprawidłowym przyjęciu, że zachowanie oskarżonegoP. P.na stacji benzynowej wŻ.wywołało uR.M.uzasadnioną obawę zagrożenia zdrowia i życia, podczas gdy kontekst sytuacyjny i umiejscowienie tego zdarzeniaw powiązaniu z cechami osobowościowymi pokrzywdzonego prowadzą do wniosku przeciwnego,
- niesłusznym pominięciu w wyliczeniu ilości wyrobów akcyzowych okoliczności,że oskarżony przywoził doE. P. (1)liście tytoniu, które do stycznia 2013 roku mogły być legalnym przedmiotem obrotu handlowego,
- błędnym przyjęciu, że sprzedaż partii tytoniu, o której mowa powyżej, nie miała wpływu na ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd ani w zakresie odpowiedzialności oskarżonego,
- niesłusznym uznaniu, że jedynie orzeczenie kary bezwzględnej pozbawienia wolności będzie stanowić odpowiednie narzędzie prewencji generalneji indywidualnej, podczas gdy w odniesieniu do wszystkich okoliczności sprawy wymierzona kara jawi się jako niewspółmiernie surowa,
- pominięciu przy wymierzaniu sprawcy kary istotnego stanowiska, iż w odniesieniu do przestępstw karnoskarbowych, ustawodawca kładzie nacisk przede wszystkimna zwrot uszczuplonych należności publicznoprawnych, nie zaś na pozbawienie sprawcy przestępstwa wolności, który podczas izolacji nie ma możliwości naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody.
Nadto, gdyby podniesione w niniejszej apelacji zarzuty obrazy bledów w ustaleniach faktycznych oraz obrazy prawa procesowego i materialnego okazały się w ocenie Sądu odwoławczego niezasadne, z najdalej posuniętej ostrożności procesowej, na zasadzieart. 438 pkt 4 k.p.k.zaskarżonemu wyrokowizarzucił rażącą niewspółmierność kary,przejawiająca się orzeczeniem wobec oskarżonegoP. P.kary łącznej 2 lati 6 miesięcy pozbawienia wolności, która to kara nie uwzględnia stopnia winy i społecznej szkodliwości przypisanych mu czynów, w tym zwłaszcza istotnych okoliczności wpływających na złagodzenie wymiaru kary, podczas gdy przy całościowym uwzględnieniu dyrektyw wymiaru kary Sąd I instancji winien był orzec wobec oskarżonego karę w takim wymiarze, aby możliwe było warunkowe zawieszenie jej wykonania.
Stawiając powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Z ostrożności procesowej wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt.4 poprzez orzeczenie wobec oskarżonegoP. P.w wyroku kary nieprzekraczającej2 lat pozbawienia wolności przy jednoczesnym warunkowym zawieszeniu jej wykonaniana zasadzieart. 69 § 1 i 2 k.k.
Powyższe

    pismo oskarżonegonazwane uściśleniem apelacji jego obrońcy adw.J.W.

    jestw istocie rzeczy

    powieleniem apelacji sporządzonej przez drugiegoz obrońcówoskarżonego adw.A. G.,

    która nie została przyjęta do rozpoznania, gdyż zasłała złożona po terminie.
Tak więc pismo skazanego jest próbą obejścia granic zaskarżenia wyraźnie zakreślonych w apelacji przyjętej do rozpoznania. Cytowane pismo będące „uściśleniem apelacji” poprzez uzupełnienie niekompletnej zawartej w niej argumentacji może więc dotyczyć tylko i wyłącznie skarżonej części wyroku, to skazania za przestępstwo zart. 299§ 1 i § 6 k.k.oraz kary łącznej. Tylko w tym zakresie wspomniane pismo może być przedmiotem rozważań instancji odwoławczej, w zakresie szerszym o tyle o ile wskazujena uchybienia uwzględniane z urzędu. W pozostałym niezaskarżonym zakresie wspomniane pismo może być tylko sygnałem ewentualnego wystąpienia okoliczności określonych aart. 439 § 1 k.p.k.,art. 440 k.p.k.
Sąd Apelacyjny stwierdził, co następuje:
Apelacja obrońcyP. P.częściowo zasługiwała na uwzględnienie,a to w zakresie kary pozbawienia wolności orzeczonej za czyn ciągły zart. 299 § 1w zw.zart. 299 § 6 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w punkcie 1 zaskarżonego wyroku wobec uznania,że jest ona niewspółmiernie rażąco surowa. W konsekwencji Sąd odwoławczy złagodziłją do 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, uznając, że powinna być zbliżona do kary prawomocnie już wymierzonej za tzw. „przestępstwo bazowe”. W tym miejscu należy przypomnieć, że wyrokiem Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 9 maja 2016 roku sprawieo sygn. akt II K 635/14P. P.został prawomocnie skazany za to, że w okresieod lutego 2012 roku do 26 sierpnia wŻ.i innych nieustalonych miejscach na terenie RP, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu,w wykonaniu tego samego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nabywałi przechowywał wyrób akcyzowy w postaci tytoniu do palenia oraz suszu tytoniowego bez polskich znaków akcyzy w łącznej ilości nie mniejszej niż 3.224.212,00 złotych, przezco naraził Skarb Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego w wielkiej wartościw kwocie nie mniejszej niż 4.124.027,00 złotych, tj. występku zart. 65 § 1 k.k.s.w zw.zart. 6 § 2 k.k.s.przy zast.art. 37 § 1 pkt 1 k.k.s.i za to na podstawieart. 65 § 1 k.k.s.w zw. zart. 38 § 2 k.k.s.skazał go na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolnościi grzywnę w wysokości 800 stawek po 200 złotych każda.
Natomiast podstawowy zarzut sformułowany w apelacji obrońcy oskarżonegoP. P., a wskazujący na obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 299 § 1 k.k.w zw. zart. 299 § 6 k.k.w zw. zart. 12 k.k., okazał się całkowicie chybiony. Ustalenia faktyczne poczynione w powyższej sprawie w pełni uzasadniały przyjętą przez SądI instancji ocenę prawną działań oskarżonego.
W zakresie wspomnianego przestępstwa zart. 299 § 1 k.k.Sąd I instancji starannie przeprowadził postępowanie dowodowe, a następnie dokonał wszechstronnej i wnikliwej analizy i oceny przeprowadzonych dowodów. Dokonując zaś ustaleń faktycznych nie naruszył żadnego z przepisów prawa procesowego. Podstawą rozstrzygnięcia uczynił całokształt okoliczności ujawnionych w toku procesu. Uwzględnił przy zarówno okoliczności przemawiające na korzyść oskarżonego, jak i na jego niekorzyść. Sam oskarżonyP. P., choć nie przyznał się do popełniania tego czynu, to opisał okoliczności porcjowania, pakowania, wysyłki oraz handlu tytoniem do palenia, krajanką tytoniową bez polskich znaków akcyzy.
Wyjaśnienia oskarżonegoP. P.korelują z relacjami osób któremu w tym pomagały, a które zostały we wcześniejszych wyłączonych do odrębnego rozpoznania sprawach prawomocnie skazane za udział w tym przestępczym procederze. Chodzi tu w szczegółowo omówione przez Sąd I instancji zeznaniaE. P. (1),E. P. (2),R.M.iR. G..
Sąd I instancji dokonując ustaleń faktycznych zwrócił nadto uwagę na to, że oprócz typowej krajanki tytoniowej porcjowano i pakowano do paczek także wysuszone liście tytoniu, które co do zasady do 1 stycznia 2013 roku nie były objęte podatkiem akcyzowym. Trafnie jednak ocenił, że pakowanie tego rodzaju tytoniu stanowiło nikły procent w porównaniu z ilością krajanki tytoniowej, którą oskarżony sprzedawał. Poza tym, jak wynika z relacji świadków, miało to miejsce na początku ich przestępczej działalności, a jak prawidłowo ustalił to Sąd I instancji, wpływy ze sprzedaży krajanki tytoniowej, przechodzące na konto należące doK. N., nie pochodziły jużze sprzedaży liści tytoniu, o których wspominał w swoich wyjaśnieniachP. P..
Nie bez znaczenia jest też to, że świadkowie mówili o suchych liściach tytoniu, które łamano, porcjowano i wkładano do paczek. Tymczasem, co prawdaustawaz dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowymnie wymieniała wśród wyrobów akcyzowych suszu tytoniowego, to jednak wyrobem akcyzowym był już wtedy, tj. przed1 stycznia 2013 roku, tzw. tytoń do palenia. Z uwagi na to, że porcjowano niewątpliwie suche liście tytoniu, to taki produkt mógł być uznany za tzw. tytoń do palenia, objęty akcyzą. Charakterystyczne jest to, że obecna definicja suszu tytoniowego obejmuje również wilgotne liście tytoniu, które nie są połączone z rośliną.Art. 99a 1 ustawyo podatku akcyzowymza susz tytoniowy uznaje bez względu na wilgotność tytoń, który nie jest połączony z żywą rośliną. Obecnie nawet niepocięte, nieskręcone i niesprasowane liście tytoniu to susz podlegający opodatkowaniu, o ile będzie się nadawał do palenia.Do końca 2012 roku liść tytoniu stawał się towarem akcyzowym dopiero gdy został pocięty, podzielony, rozczłonkowany i taki tytoń z znikomym zakresie porcjowały osoby współpracujące z oskarżonym. Tyko liście w całości nie podlegały akcyzie.
Znamienne jest to, że we wcześniejszym, cytowanym na wstępie, prawomocnym już wyroku dotyczącym przestępstwa bazowego przypisanego oskarżonemui odnoszącym się do tej samej partii tytoniu co w powyższej sprawie, Sąd i instancji uznał, że był to „tytoń do palenia oraz susz tytoniowy”.
Bezpodstawne są też sugestie obrony wskazujące na to, że niestwierdzono tzw. przestępstwa bazowego. Zacytowana na wstępie powyższego uzasadnienia treść wyroku Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 9 maja 2016 r., II K 635/14 przeczy tym sugestiom. Tak więc korzyść majątkowa pochodziła nie z działalności przestępczej mającej związekz jakimś bliżej nieokreślonym czynem zabronionym, ale pochodziła z konkretnego prawomocnie ustalonego przestępstwa przypisanego sprawcy.
Niezasadne są też twierdzenia obrony jakoby czyn bazowy, to jest narażeniena uszczuplenie podatku akcyzowego o wielkiej wartości i czyn polegający z praniu brudnych pieniędzy, przypisany oskarżonemu w zaskarżonym wyroku, stanowiły jedno przestępstwo. W wypadku tych czynów inny był sposób działania, zaniechania sprawcy, inne były jego zamiary i w końcu inne były też fazy ich realizacji. Pranie brudnych pieniędzy następowało dopiero po tym, jak narażono na uszczuplenie podatku akcyzowego.
Fakt, że oskarżony groziłR.M.próbując wpłynąć na zmianę jego zeznań nie może być kwestionowany. Pokrzywdzony w tym zakresie był konsekwentnyi okoliczności, które przedstawił jednoznacznie wskazywały na to, że obawiał się ich spełnienia. Sam oskarżony w toku procesu potwierdzał słowa pokrzywdzonego.
Nie było też podstaw do kwestionowania sprawstwa oskarżonego w zakresie trzeciego z przypisanych mu czynów. Oskarżony do jego popełnienia przyznał sięw postępowaniu przygotowawczym. To, iż nabył przeszło 65 kg. krajanki tytoniowej potwierdzili też świadkowie.
Natomiast wspomniane orzeczenie, zawarte w nieskażonej części wyrokutj. w punkcie 3, wymagało gruntownej zmiany, albowiem Sąd Okręgowy ustalając,że kwota podatku narażonego na uszczuplenie jest małej wartości i przyjmując w związku z tym kwalifikację prawną tego czynu oskarżonegoP. P.zart. 54§ 2 k.k.s.iart. 65 § 3 k.k.s.przy zast.art. 7 § 1 k.k.s.przeoczył, to że to przestępstwo skarbowe zagrożone jest tylko karą grzywny. Powyższe uchybienie z zakresu prawa materialnego, stwierdzone poza granicami zaskarżenia i podniesionymi zarzutami, wpłynęło i to istotnie na treść orzeczenia, czyniąc je rażąco niesprawiedliwym.W konsekwencji tego błędu Sądu I instancji bezpodstawne wymierzono oskarżonemu karę pozbawienia wolności za przestępstwo skarbowe dotyczące narażeniana uszczuplenia podatku akcyzowego małej wartości, które ustawowo zagrożone jest tylko karą grzywny.
Uchybienia tego nie dostrzegły strony, które nie zaskarżyły tego punktu orzeczenia Sądu I instancji. W związku z tym niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów konieczna był zmiana wyroku w tej części na korzyść oskarżonego i wymierzenieP. P.zamiast kary pozbawienia wolności kary grzywny. W ocenie Sądu odwoławczego grzywna w wysokości 30 stawek jest współmierna do stopnia zawinienia oskarżonego i stopnia społecznej szkodliwości czynu którego się dopuścił. Natomiast przyjęta kwota 100 złotych, jako wysokość jednej stawki, uwzględnia dochody sprawcy oraz jego sytuację rodzinną i majątkową.
W związku z tym, że Sąd Apelacyjny dokonując zmianypunktu 3zaskarżonego sięgnął po instytucje określoną wart. 440 k.p.k., a więc uznał, iż utrzymanie orzeczenia zawartego w tym punkcie byłoby rażąco niesprawiedliwe, wyszedł poza granice zaskarżenia i podniesione zarzutu, celowym było powołanie w podstawie prawnej rozstrzygnięciaart. 440 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 1 k.p.k.(zob.Kodeks Postępowania Karnego, Komentarz, Tom II, 2. red, nauk. D. Świecki, 2 wydanie, 2015, teza 11 doart. 440 k.p.k, str. 182)
W konsekwencji zmian orzeczeń zawartych w punkcie 1 i 3 kwestionowanego wyroku konieczne było orzeczenie wobec tego oskarżonego nowej kary łącznej pozbawienia wolności i orzeczenie kary łącznej grzywny. Sąd odwoławczy wymierzył je tak jak Sąd pierwszej instancji na zasadzie pełnej absorpcji.
Natomiast apelacja obrońcy

H.T.okazała się skutecznao tyle, że doprowadziła do zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie opisu czynu przypisanego temu oskarżonemu, podstawy prawnej rozstrzygnięcia i orzeczonejza ten czyn kary pozbawienia wolności i kary grzywny. W konsekwencji doszłodo postulowanego przez skarżącego złagodzenia orzeczonej kary.
Pozostałe zarzuty zawarte w apelacji obrońcy oskarżonegoH.T.tj. obrazy przepisów postępowania, błędów w ustaleniach faktycznych, nie zasługiwałana uwzględnienie. Konsekwentne w toku procesu wyjaśnieniaP. P., wsparte zeznaniami świadków, dawała wystarczającą podstawę do uznania, żeH.T.dopuścił się on przypisanego mu przestępstwa. Nie było tylko podstaw do obostrzenia wymierzonej za ten czyn kary.
Z relacjiP. P.wyraźnie wynika, że kurier -H.T.miał świadomość tego, że uczestniczy w przestępczym procederze. Doskonale wiedział co zawierają przesyłki nadawane przez osoby współpracujące z oskarżonymP. P.. Za każdą z nich oprócz taryfowych opłat kurierskich dostawał od niego dodatkowo od 150 do 200 złotych. Właśnie pieniądze, które otrzymywał odP. P.to korzyść majątkowa, którą uzyskiwał z przestępstwa. Przy czym brak najmniejszych podstawdo kwestionowania wyliczenia tej korzyści majątkowej. Tym bardziej, że Sąd I instancji dokonując stosownych ustaleń przyjmował wartości najbardziej korzystne dla oskarżonego.
Sąd I instancji błędnie jednak ustalił, że oskarżonyH.T.przestępstwa skarbowego zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 54 § 1 k.k.s.iart. 65 § 1 k.k.s.przy zast.art.7 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.dopuścił się „czyniąc sobie z popełnienia przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu”, gdy tymczasem przypisano mu tylko jeden czyn ciągły. W konsekwencji Sąd Okręgowy błędnie uznał, że są podstawy do obostrzenia kary przewidziane wart. 37 § 1 pkt 2 k.k.
Wspomniany przepis prawa wymaga zaistnienia co najmniej dwóch przestępstw skarbowych. Podobne regulował toart. 65 § 1 k.k., w odniesieniu do przestępstw powszechnych. Niemniej jednak w wyniku nowelizacji, która weszła w życie z dniem1 maja 2004 r.,, nowyart. 65 § 1 k.k.wymaga tylko popełnienia jednego przestępstwa. Nie znowelizowano jednakart. 37 §1 pkt 2 k.k.s., który nadal wymaga popełnieniaco najmniej dwóch przestępstw.
Tak więc niemożliwe jest stosowanie nadzwyczajnego obostrzenia kary wobec oskarżonego, któremu przypisano jedno przestępstwo skarbowe popełnionew warunkach czynu ciągłego.
W związku z tym, Sąd odwoławczy, także przy zastosowaniuart. 440 k.p.k.w zw.zart. 438 pkt 1 k.p.k.zmienił punkt 7 zaskarżonego wyroku w ten sposób,że wyeliminował z opisu czynu przypisanegoH.T.stwierdzenie „czyniąc sobie z popełnienia przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu”, a z podstawy prawnej skazania wyeliminował przepisart. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.
Wyeliminowanie z opisu czynu okoliczności wpływających na obostrzenie kary musiało doprowadzić do znacznego złagodzenia orzeczonej wobec tego oskarżonego kary, albowiem waga czyny została w ten sposób umniejszona.
Sąd Apelacyjny złagodził orzeczoną wobec oskarżonegoH.T.karędo 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz złagodził orzeczoną karę grzywny do 50 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych. W ocenie instancji odwoławczej kary w tej wysokości jest współmierne do stopnia zawinienia oskarżonegoi społecznej szkodliwości przypisanego mu przestępstwa. Należy w tym miejscu przypomnieć, że rola oskarżonego w przestępstwie była drugoplanowa, przypisanomu tylko pomocnictwo i nie był do tej pory karany. W związku z tym, że oskarżony pracuje i zarabia nie było podstaw do całkowitego zwolnienia go od kosztów sądowych.
Reasumując, Sąd Apelacyjny zmienił punkt 1 zaskarżonego wyroku Sądu I instancji w części dotyczącej orzeczonej wobec oskarżonegoP. P.kary pozbawienia wolności w ten sposób, że złagodził ją do 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności,(punkt 1 wyroku sądu odwoławczego).
Przy zastosowaniuart. 440 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 1 k.p.k.zmienił punkt3 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że uchylił orzeczoną karę pozbawienia wolnościi w jej miejsce wymierzył oskarżonemuP. P.karę grzywny w wysokości30 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych,(punkt2 wyroku sądu odwoławczego).
Ponadto uchylił punkt 4 zaskarżonego wyroku dotyczący kary łącznej pozbawienia wolności i na mocyart. 39 § 1 i 2 k.k.s wymierzył oskarżonemuP. P.nową karę łączną pozbawienia wolności w rozmiarze 1 roku i 6 miesięcy oraz orzekła karę łączną grzywny w wymiarze 400 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawkina kwotę 100 złotych. Jednocześnie na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuP. P.na mocyart. 63 § 1 k.k.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 16 września 2014 roku godzina 06:15 do dnia 26 lutego 2015 roku.(punkt 3 i 4 wyroku sądu odwoławczego).
Natomiast przy zastosowaniuart. 440 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 1 k.p.k.zmienił punkt 7 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że wyeliminował z opisu czynu przypisanegoH.T.stwierdzenie „czyniąc sobie z popełnienia przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu”, a z podstawy prawnej skazania wyeliminował przepisart. 37 § 1 pkt2 k.k.s.i złagodził orzeczoną wobec oskarżonego karę do 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz złagodził orzeczoną karę grzywny do 50 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych.

    (punkt 5 wyroku sądu odwoławczego)

W pozostałym zakresie Sąd Apelacyjny zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.(punkt 6 wyroku sądu odwoławczego).
Zasądził też koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuH.T.przez obrońcę wyznaczonego z urzędu. W związku z tym,że złagodzono orzeczone kary Sąd odwoławczy wymierzył każdemu z oskarżonychpo jednej opłacie za obie instancje. Jednocześnie Sąd odwoławczy zwolnił oskarżonych od wydatków związanych z postępowaniem odwoławczym, którymi obciążył Skarb Państwa.