Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 390/16
Data wyroku: 2016-12-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Słowa kluczowe: Świadczenia rehabilitacyjne
Podstawa prawna: art. 18 ustawy z dn. 25.06.1999 r.

Sygn. akt VI U 390/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 grudnia 2016 roku.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
PrzewodniczącySSR Przemysław Chrzanowski
Protokolant  Patrycja Wielgus
po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2016 roku w Warszawie
na rozprawie
sprawy z odwołaniaF. L.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych(...)wW.
o świadczenie rehabilitacyjne

1
odmawia odrzucenia odwołania,

2
zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)wW.z dnia(...)roku, znak:(...), w ten sposób, że przyznaje odwołującemuF. L.prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres od dnia 28 września 2016 roku do dnia 28 lutego 2017 roku.

Sygn. akt VI U 390/16

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia(...)roku, znak:(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)wW.odmówiłF. L.prawa do świadczenia rehabilitacyjnego na okres od dnia 28 września 2016 roku, z powodu uznania za zdolnego do pracy.
F. L.złożył odwołanie od powyższej decyzji wskazując, że bezzasadnie uznano go za zdolnego do pracy. Wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie świadczenia rehabilitacyjnego.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)wW.w odpowiedzi wnosił o odrzucenie odwołania i oddalenie odwołania. Wskazał, że Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia(...)roku uznałaF. L.za zdolnego do pracy.

Sąd ustalił i zważył, co następuje:
W sprawie bezsporne jest, żeF. L.otrzymywał świadczenie rehabilitacyjne przez okres 5 miesięcy do dnia 27 września 2016 roku.
Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia(...)roku uznała, żeF. L.nie jest niezdolny do pracy i na tej podstawie Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)wW.zaskarżoną decyzją odmówił mu prawa do świadczenia rehabilitacyjnego na okres od dnia 28 września 2016 roku.
Z decyzją organu rentowego nie zgodził sięF. L.wnosząc przedmiotowe odwołanie do Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.
Zgodnie z treściąart. 278 § 1 k.p.c.w wypadkach wymagających wiadomości specjalnych sąd po wysłuchaniu wniosków stron co do liczby biegłych i ich wyboru może wezwać jednego lub kilku biegłych w celu zasięgnięcia ich opinii.
Celem zweryfikowania zasadności decyzji organu rentowego i twierdzeń odwołującego należało dopuścić dowód z opinii biegłego sądowego lekarza specjalisty z zakresu kardiologii celem ustalenia, czy odwołującyF. L.był niezdolny do pracy po dniu 27 września 2016 roku, a jeżeli tak to przez jaki okres i czy dalsze leczenie lub rehabilitacja odwołującego rokowały odzyskanie zdolności do pracy (karta 5 akt sprawy).
Biegły sądowy dr n. med.K. K.w swojej obszernej opinii stwierdził, że ze względu na schorzenia kardiologiczne i ich zaawansowanie, badany był niezdolny do pracy po dniu 27 września 2016 roku do dnia 28 lutego 2017 roku. Ponadto odwołujący rokuje odzyskanie zdolności do pracy (k. 10-17).
Odwołujący nie wniósł uwag do opinii.
Organ rentowy pisemnie oświadczył, że nie wnosi uwag do opinii (k. 25).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym o wskazaną powyżej dokumentację znajdującą się w aktach sprawy i organu rentowego oraz w oparciu o sporządzoną i niekwestionowaną opinię biegłego sądowego dra n. med.K. K..
Sąd swoje rozstrzygnięcie oparł na rzetelnej i przekonywującej opinii biegłego specjalisty dra n. med.K. K..
W ocenie Sądu opinia biegłego jest wiarygodna, jasna, rzeczowa i spójna. Została sporządzona przez specjalistę z zakresu choroby rozpoznanej uF. L., po dogłębnej analizie całej dokumentacji medycznej oraz dodatkowo po przeprowadzeniu przez biegłego badania lekarskiego odwołującego. Biegły przekonywująco i szczegółowo uzasadnił swoje stanowisko zawarte w obszernej opinii, jak również odniósł się do przedłożonej dokumentacji lekarskiej.
Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Sądu wszystkie okoliczności dotyczące sprawy zostały wyjaśnione treścią pisemnej opinii biegłego sądowego dra n. med.K. K.. Dopuszczenie dowodu z kolejnej opinii biegłego nie było zatem celowe i konieczne.
Opinię biegłego dra n. med.K. K., jako logiczną i wyczerpującą, Sąd uznał za podstawę merytorycznego rozstrzygnięcia, przyjmując zawarte w niej ustalenia za własne.
Ponadto Sąd uznał, że niezasadny jest wniosek organu rentowego o odrzucenie odwołania. Sąd nie miał wątpliwości, że w przepisanym terminieF. L.odwołał się do Sądu Ubezpieczeń Społecznych, zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)wW.z dnia(...)roku, znak:(...).
Najpierw odwołujący – zgodnie z pouczeniem zawartym w orzeczeniu lekarza orzecznika ZUS – złożył sprzeciw do Komisji Lekarskiej ZUS. NastępnieF. L.– zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)wW.z dnia(...)roku, znak:(...), do której załączono orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS – wniósł odwołanie do Sądu. W tym ostatnim pouczeniu, znajdującym się w w/w decyzji ZUS, wyraźnie wskazano, że może wnieść odwołanie za pośrednictwem ZUS do:
Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.
Także też swoje(...)skierowałF. L.– karta 1 akt sprawy – do:
Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.
Również na rozprawie sądowej odwołujący potwierdził, że nie zgadza się z decyzją organu rentowego i wnosi o jej zmianę.
W konsekwencji Sąd stwierdza, że było żadnych wątpliwości co do zaskarżenia przedmiotowej decyzji.
Także organ rentowy nie miał żadnych wątpliwości i prawidłowo zakwalifikował odwołanieF. L.i „zidentyfikował” zaskarżoną decyzję.
W konsekwencji na podstawie przepisówart. 4779k.p.c.iart. 47710k.p.c.Sąd odmawia odrzucenia odwołania.
W świetle poczynionych powyżej ustaleń faktycznych, w tym na podstawie opinii biegłego, w ocenie Sądu odwołujący jest nadal niezdolny do pracy od dnia 28 września 2016 roku do dnia 28 lutego 2017 roku i rokuje odzyskanie zdolności do pracy.
Zgodnie z treściąart. 18 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy. Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej niż przez 12 miesięcy.
W świetle powyższego należy uznać, że odwołanie jako zasadne podlegało uwzględnieniu na podstawieart. 477(
    14)§ 2 k.p.c.w związku zart. 18 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Należało zatem zmienić zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)wW.z dnia(...)roku i przyznać odwołującemuF. L.prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres od dnia 28 września 2016 roku do dnia 28 lutego 2017 roku.