Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 1135/16
Data wyroku: 2017-02-06 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: SSR Katarzyna Szuba - Łozińska
Słowa kluczowe: Przywłaszczenie, Kradzież
Podstawa prawna: art. 278 § 1 KK
Teza: uzasadnienie wyroku skazującego

Sygn. akt IV K 1135/16

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 9 lutego 2016 roku oskarżonyA. W.udał się do sklepuT.znajdującego się przy ul.(...)wW.z zamiarem dokonania kradzieży jakichś przymiotów, które potem mógłby sprzedać, aby mieć pieniądze na życie.
OskarżonyA. W.będąc w sklepie udał się na dział z kosmetykami, gdzie wziął trzy szczoteczki elektryczne markiO. (...)o wartości 249,99 zł każda i udał się z nimi do przebieralni. Po chwili oskarżony wyszedł z przebieralni nie trzymając już w ręku przedmiotowego towaru. Następnie oskarżony udał się do wyjścia dla osób, które nie robiły zakupów, gdzie za linią kas został ujęty przez pracownika ochrony. Wówczas oskarżony dobrowolnie w nienaruszonym stanie oddał skradzione rzeczy pracownikowi ochrony jeszcze przed przybyciem wezwanych na miejsce zdarzenia funkcjonariuszy policji.
W związku z powyższym stwierdzono, iżA. W.czynem swym dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci trzech szczoteczek elektrycznych markiO. (...)o wartości 249,99 zł każda, czym spowodował straty w łącznej kwocie 749,97 zł na szkodęT. (...)Sp. z o.o.

Oskarżony był wielokrotnie karany, w tym m.in. za przestępstwo zart. 13 § 1 k.k.w zw. z 282k.k., za które został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego wL.z dnia 25 lipca 2005r. w sprawie o sygnaturze II K 319/04, na karę 2 lat pozbawienia wolnościw zawieszeniu na okres 5 lat próby, którą odbywał w okresie od dnia 11.04.2009 r. do dnia 09.04.2011r.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: wyjaśnień oskarżonego (k. 21 – 23), zeznań świadków:A. G. (1)(k. 6 – 7),A. G. (2)(k.11 – 12), a także dokumentów: protokołu zatrzymania osoby (k. 2), notatki z ujęcia osoby (k. 8), danych o karalności (k. 33 – 36), odpisów wyroków wrazz danymi co do odbycia kary (k. 39 – 43, k. 105 – 108, k. 115 – 120), opinii sądowo– psychiatrycznej (k. 153 – 161).
OskarżonyA. W., podczas przesłuchania w toku postępowania przygotowawczego, przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, po czym złożył wyjaśnienia całkowicie zgodnie z ustalonym przez Sąd Rejonowy stanem faktycznym niniejszej sprawy. W szczególności, należy podkreślić, iż oskarżony przyznał się do tego, iżw dniu 9 lutego 2016 roku poszedł do sklepu w celu dokonania kradzieży, nie miał konkretnego celu i tak wyszło, że dokonał kradzieży szczoteczek do zębów. Ponadto przyznał, iż skradzione szczoteczki miał zamiar gdzieś sprzedać aby mieć pieniądze na życie. Oskarżony ostatecznie wyraził chęć dobrowolnego poddania się karze w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności. W toku posiedzenia w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy w trybieart. 335 k.p.k.,A. W.– ponownie wyraził chęć dobrowolnego poddania się karze.
Sąd Rejonowy nie ma żadnych wątpliwości, iż wyjaśnienia oskarżonego polegają na prawdzie. Przedmiotowe przyznanie się oraz złożone wyjaśnienia bezpośrednio korespondują z zeznaniami całkowicie wiarygodnych świadkówA. G. (1)(k. 6 – 7),A. G. (2)(k.11 – 12), jak również znajdują dodatkowe potwierdzenie w protokole zatrzymania osoby (k. 2).
Oskarżony w żaden sposób nie kwestionuje ich wiarygodności, natomiast są one ponadto potwierdzone dowodem w postaci protokołu zatrzymania osoby oraz notatki z jego ujęcia. Stwierdzić można w sposób kategoryczny, iż zeznania świadków w całości polegają na prawdzie i relacjonują obiektywnie przebieg przedmiotowego zdarzenia.
Reasumując, zdaniem Sądu Rejonowego, przyznanie sięA. W.do popełnienia zarzuconego mu czynu było szczere, zgodne z rzeczywistym stanem rzeczyi odzwierciedla nastawienie psychiczne sprawcy przestępstwa do swojego czynu. Teza ta znajduje swoje ostateczne potwierdzenie w fakcie uznania swojej winy i skorzystaniuz możliwości jaką daje instytucja prawna zart. 335 k.p.k.
Zdaniem Sądu Rejonowego, brak jest również jakichkolwiek podstaw, aby podważyć fachowość i rzetelność sporządzonej przez biegłych lekarzy psychiatrówG. W.iJ. S.opinii sądowo – psychiatrycznej (k. 153 – 161). Biegli stwierdzili w niej kategorycznie, iżA. W.nie cierpi na żadną chorobę psychiczną, ani nie ma zespołu psychoorganicznego. U oskarżonego zostało natomiast rozpoznane upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim. Jednakże stan psychicznyA. W.nie znosił ani nie ograniczał zdolności rozpoznania znaczenia jego czynu ani zdolności pokierowania swoim postępowaniem.
Sąd uznał za wiarygodne wszystkie pozostałe dokumenty i protokoły zgromadzonew aktach sprawy, a ujawnione na rozprawie głównej. Ich autentyczność oraz wartość dowodowa nie budziły wątpliwości Sądu, gdyż zostały one sporządzone przez właściwe organy, w granicach ich kompetencji oraz w przepisanej prawem formie.
Dokumenty te przyczyniły się do pełniejszego zobrazowania okoliczności niniejszego zdarzenia. Całość ujawnionego w niniejszej sprawie materiału dowodowego jest wewnętrznie spójna, jego analiza prowadzi do konsekwentnych i logicznych wniosków.
W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zasadny staje się wniosek, że oskarżonyA. W.dopuścił się zarzucanego mu przestępstwa zart. 278 §1 k.k.a jego wina nie budzi żadnych wątpliwości.
Oskarżonemu zostało zarzucone naruszenieart. 278 §1 k.k.. Sąd Rejonowy uznał, iż kwalifikacja prawna czynu popełnionego przez oskarżonego została określona przez Prokuratora prawidłowo. W ocenie Sądu, oskarżony naruszył dyspozycjęart. 278 §1 k.k.Warunkiem odpowiedzialności z tego artykułuKodeksu Karnegojest dokonanie zaboruw celu przywłaszczenia cudzej rzeczy ruchomej. Jednocześnie przy ocenie wyczerpania wszystkich znamion przestępstwa opisanego w tym przepisie należy mieć na względzie treśćart. 119 §1 k.k.. W ocenie Sądu RejonowegoA. W.umyślnie, w zamiarze bezpośrednim, popełnił przestępstwo polegające na dokonaniu zaboru w celu przywłaszczenia (kradzieży) trzech szczoteczek elektrycznych markiO. (...)o wartości 249,99 zł każda czym spowodował straty w łącznej kwocie 749,97 zł na szkodęT. (...)Sp. z o.o.

Z przyjętego przez Sąd stanu faktycznego wynika niezbicie, iż oskarżony wyczerpał czasownikowe znamię „zaboru” rzeczy, w ten sposób, że ukrył szczoteczki elektryczne markiO. (...)pod kurtką, a następnie przekroczył linię kas bez uiszczenia ich ceny. Nie ma również wątpliwości, że celem działania oskarżonego było wyjęcie tego przedmiotu spod władztwa prawnego właściciela i włączenia go do swojego majątku, a więc jego przywłaszczenie. Na wskazaną powyżej formę zamiaru oskarżonego (zamiar bezpośredni) jednoznacznie wskazuje przemyślany i zorganizowany sposób jego działania, poprzez podjęcie działań zmierzających najpierw do ukrycia przedmiotu przestępstwa, a następnie opuszczenie wraz z nim miejsca popełnienia tego czynu zabronionego. Nie ulega również wątpliwości, iż szczoteczki elektryczne stanowią „rzecz ruchomą” w rozumieniuart. 278 §1 k.k., co wyczerpuje ostatnie znamię opisanego w tym przepisie typu przestępstwa. Tymczasem, wartość skradzionych rzeczy (749,97 zł), wyznacza rodzaj popełnionego przezA. W.czynu zabronionego przez ustawę – przestępstwa zart. 278 §1 k.k,a nie wykroczenia zart. 119 §1k.w.
Czyn oskarżonego popełniony został w warunkach tzw. recydywy szczególnej zwykłej, o której mowa wart. 64 §1 k.k.Warunkiem surowszej kwalifikacji czynuz przywołanego artykułuKodeksu Karnegojest popełnienie przez sprawcę kolejnego przestępstwa umyślnego w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne. Jak wynika z odpisu wyroku w sprawie o sygn. II K 319/04 Sądu Rejonowego wL.,A. W.został prawomocnie skazany za przestępstwo zart. 13 § 1 k.k.w zw. z 282k.k.(a więc oczywiście podobne do przestępstwa zart. 278 §1 k.k.) na karę 2 lat pozbawienia wolności w zawieszeniu na okres 5 lat próby. Oskarżony odbywał w niniejszej sprawie karę w okresie od dnia 11.04.2009 r. do dnia 09.04.2011r. ( k. 106 - 107 odpis wyroku), tak więc łącznie ponad wymagane przezart. 64 §1 k.k.6 miesięcy. Z powyższych względów zaistniały wszystkie przesłanki do zakwalifikowania czynuA. W.również zart. 64 §1 k.k.
Orzekając o karze, Sąd uwzględnił w całości złożony przez oskarżonego wnioseko skazanie bez przeprowadzenia rozprawy w całości. Za popełnione przestępstwo Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności. Orzeczenie o karze zostało wydane w oparciu o dyrektywy jej wymiaru zawarte wart. 53 k.k.orazart. 58 §1 k.k.Za popełnienie zarzuconego czynu, oskarżonemu groziła kara pozbawiania wolności w zakresie od 3 miesięcy do 7 lat i 6 miesięcy. W ocenie Sądu, społeczna szkodliwość czynu oskarżonego jest znaczna. Na podkreślenie zasługuje w tym miejscu przede wszystkim postać winy oskarżonego (zamiar bezpośredni), przy ewidentnym działaniu z pełną premedytacją,w sposób niejako „zawodowy”. Nadto, jako okoliczność zdecydowanie obciążającą, poczytana została oskarżonemu wielokrotna karalność za przestępstwa podobne (dane o karalności k. 33 – 36), odpisy wyroków wraz z danymi co do odbycia kary k. 39 – 43, k. 105 – 108, k. 115 – 120), oraz popełnienie czynu w warunkach recydywy szczególnej, co wskazywać musi na znaczny stopień jego demoralizacji. Jednakże za wymiarem karyw dolnych granicach ustawowego zagrożenia przemawiała w niniejszej sprawie waga okoliczności łagodzących. Należy zauważyć, że wartość skradzionego przez oskarżonego mienia wynosi 749,97 złotych. Ponadto, nawet i ta stosunkowo niewysoka w sumie szkoda została niezwłocznie zrekompensowana, poprzez zwrot przedmiotów kradzieży w nienaruszonym stanie. Powyższe okoliczności skłoniły Sąd Rejonowy do orzeczenia kary pozbawienia wolności właśnie w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności, co jest adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości czynu i stanowi wypadkową wziętych pod uwagę okoliczności łagodzących i obciążających. Na szczególne uwzględnienie zasługuje ponadto postawa oskarżonego, który od początku postępowania prezentował postawę odpowiedzialną, przyznając się do popełnienia zarzuconego mu czynu i rozumiejąc oczywistą niewłaściwość swojego postępowania.
W ocenie Sądu Rejonowego, brak jest jednak podstaw do orzeczenia tej karyz warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Dyrektywy zastosowania tej instytucji prawa karnego można odnaleźć w treściart. 58 §1 k.k.oraz69 § 1 i 2 k.k.Podstawową przesłanką warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności jest stwierdzenie, iż „sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary”. Wśród „celów kary” na plan pierwszy wysuwają się cele ukarania sprawcy związane z prewencją indywidualną i ogólną (art. 53 §1 k.k.). Zdaniem Sądu, zarówno pierwszy, jak i drugi z tych elementów wymaga orzeczenia w tym przypadku bezwzględnej kary pozbawienia wolności. W ramach przesłanki spełnienia celów zapobiegawczych i wychowawczych w stosunku do oskarżonego, podkreślić należy, że był on już kilkukrotnie skazany za różne przestępstwa, w tym przestępstwa podobne. Oskarżony, swoim zachowaniem wykazał, że niezależnie od rodzaju kary orzeczonej przez inne Sądy, nie spełniają one swoich zadań wychowawczych i nie osiągają skutku odstraszającego od popełniania kolejnych czynów zabronionych. Można jednocześnie stwierdzić, że jedynie kara izolacyjna ma szanse spełnić swoje cele wychowawcze w stosunku do oskarżonego, który w ocenie Sądu jest osobą głęboko zdemoralizowaną, lekceważącą ostentacyjnie obowiązujący w Polsce porządek prawny, aczkolwiek w jego przypadku na plan pierwszy wysuwa się funkcja sprawiedliwościowa i izolacyjna orzekanej kary, traktowanej jako odpłata za popełnione przestępstwo. Biorąc powyższe pod uwagę, należy wyrazić przekonanie, iż orzeczona kara jest w pełni adekwatna do winy oskarżonego i stopnia społecznej szkodliwości jego czynu, a także zadośćuczyni społecznemu poczuciu sprawiedliwości.
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet wymierzonejA. W.kary pozbawienia wolności należało zaliczyć okres rzeczywistego pozbawienia wolnościw sprawie w postaci zatrzymania w dniach od 09.02.2016r. do 10.02.2016r, uznając tym samym 2 dni kary pozbawienia wolności za odbyte.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.orazart. 17 ust 1 Ustawy z dnia 23.06.1973 o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r. Nr.49, poz. 223z póź. zm.), zwalniając oskarżonego w całości od ich ponoszenia, mając na względzie jego sytuację zarobkową, majątkową oraz fakt odbywania kary pozbawienia wolności w innej sprawie.