Sąd Okręgowy w Poznaniu
XVII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XVII Ka 1258/16
Data wyroku: 2017-01-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agata Adamczewska
Słowa kluczowe: Postępowanie odwoławcze

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 stycznia 2017 r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu w XVII Wydziale Karnym-Odwoławczymw składzie:
Przewodniczący: SSO Agata Adamczewska
Protokolant: protokolant sądowy Anna Kujawińska
po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2017 r.
sprawy
E. A.obwinionej o popełnienie wykroczenia z art. 92a k.w.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionej
od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Środzie Wielkopolskiej
z dnia 13 września 2016 roku, sygn. akt II W 237/16

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,

2
zasądza od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki za postępowanie odwoławcze w wysokości 50 złotych oraz wymierza jej opłatę w kwocie 30 złotych za drugą instancję.

SSO Agata Adamczewska

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 13 września 2016 roku wydanym w sprawie II W 237/16 Sąd Rejonowy w Środzie Wielkopolskiej uznał obwinionąE. A.za winną popełnienia wykroczenia z art. 92a k.w. (k. 42-42v).
Przedmiotowy wyrok Sądu I instancji zaskarżył w całości obrońca obwinionej. Apelujący zarzucił orzeczeniu Sądumeritiobrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na jego treść, tj.art. 54 § 7 k.p.w.w zw. zart. 74 § 1 k.p.k.orazart. 75 § 1 k.p.w., a w konsekwencji obrazęart. 2 § 2 k.p.k.w zw. zart. 8 k.p.w.poprzez brak dokonania wystarczających ustaleń faktycznych dla uznania podsądnej za winnej popełnienia zarzuconego jej czynu (k. 62-63).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wywiedziona przez obrońcę obwinionej apelacja okazała się niezasadna. Weryfikacja wyroku Sądu Rejonowego nie potwierdziła trafności żadnego ze wskazanych przez skarżącego zarzutów.
Na wstępie należało podkreślić, iż przepisart. 2 § 2 k.p.k.w zw. zart. 8 k.p.w.zawiera jedynie ogólną dyrektywę - zasadę, która powinna być realizowana w toku postępowania. Naruszenie tej zasady może nastąpić tylko poprzez naruszenie przepisu procesowego o bardziej szczegółowym charakterze, zawierającego konkretny nakaz lub zakaz, który został np. zignorowany, opacznie zrozumiany lub nie doszło do jego zastosowania. Wbrew wywodom apelacji, o zasadności naruszeniaart. 2 § 2 k.p.k.w zw. zart. 8 k.p.w.nie może świadczyć podnoszone przez odwołującego rzekome naruszenie dalszych przepisów prawa procesowego. Wydanie wyroku uniewinniającego jest konieczne co prawda nie tylko wówczas, gdy wykazano niewinność obwinionej, lecz również wtedy, gdy nie udowodniono jej zgodnie z regułami procesu wykroczeniowego, że jest winna popełnienia zarzuconego jej czynu, ale do takiej sytuacji w realiach niniejszej sprawy nie doszło. Zarzut apelującego należało uznać za bezzasadny. Ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Rejonowy pozostają bowiem pod ochronąart. 7 k.p.k.w zw. zart. 8 k.p.w.
Oświadczenie o przyznaniu się obwinionej nie było żadnym dowodem „koronnym” w sprawie i podlegało ocenie jak wszystkie inne dowody. Niemniej jednak, należało zauważyć, że owo oświadczenie na etapie przedsądowym było spontaniczne, niewymuszone działaniem organu prowadzącego postępowanie, a co najważniejsze – co do zasady - konsekwentne. Nie można tracić z pola widzenia, że obwinioną jako osobę, która prawdopodobnie w dniu 13 lipca 2015 r. kierowała samochodem wskazał w trybieart. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowymjego właściciel –J. L.. Sprawa ewidentnie zmierzała do zakończenia w trybie mandatowym, a podsądna dwukrotnie składała oświadczenie, że to ona kierowała samochodem. Z uwagi na upływ terminu 180 dni od dnia zdarzenia Inspekcja Transportu Drogowego nie mogła już zakończyć postępowania poprzez nałożenie mandatu karnego naE. A.. W związku z koniecznością wniesienia wniosku o ukaranie do sądu, organ prowadzący postępowanie wezwał obwinioną do złożenia w trybieart. 54 § 7 k.p.w.wyjaśnień w formie pisemnej. Podsądna przystała na zaproponowane rozwiązanie i w dniu 25 lutego 2016 r. i złożyła pisemne oświadczenie, w którym przyznała się do popełnienia wykroczenia zart. 92ak.w. i jednocześnie złożyła wniosek o wydanie wyroku bez przeprowadzania rozprawy i wymierzenie jej grzywny w wysokości 100 zł. Ubocznie należało wskazać, żeE. A.zaczęła negować swoje sprawstwo w momencie, gdy zaczęła być reprezentowana przez obrońcę, licząc zapewne na przedawnienie orzekania (art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.).
Można mieć oczywiście zastrzeżenia do budowy urzędowego formularza, który sztucznie dzieli treści oświadczeń obwinionych, ale nie zmienia to faktu, że złożone na nim oświadczenia i wyjaśnienia mogły być odczytane na rozprawie. Z daleko idącej ostrożności procesowej, Sąd Rejonowy zdecydował się na odczytanie oświadczenia o przyznaniu się do stawianego zarzutu (k. 23) w trybieart. 40 § 3 k.p.w.Bezzasadnie podnosi więc obrońca zarzut naruszeniaart. 54 § 7 k.p.w.w zw. zart. 74 § 1 k.p.w., skoro Sąd Rejonowy dokonał rozróżnienia depozycji składanych przez podsądną na wyjaśnienia i oświadczenia. Ewidentnie oświadczenie obwinionej o uznaniu swojego sprawstwa nie zostało potraktowane jako integralna część wyjaśnień złożonych w trybieart. 54 § 7 k.p.w.Trudno jednak przyjąć, żeE. A.przyznawałaby się do zarzuconego jej wykroczenia oraz złożyła przedmiotowy wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy, będąc jednocześnie przekonaną o własnej niewinności. Należy podkreślić, iż obwiniona była pouczona o przysługujących jej prawach – w tym o uprawnieniu do odmowy składania wyjaśnień. Istotą zarzutu naruszenia prawa procesowego jest wykazanie jego potencjalnego wpływu na treść orzeczenia. Skoro jednak oświadczenia i wyjaśnienia obwinionej mogły być bezsprzecznie ujawnione na rozprawie, to zastosowanie trybu, którego nie aprobuje apelujący, nie może świadczyć o uchybieniu Sądu Rejonowego, które miałoby dodatkowo przeniknąć do sentencji wyroku.
Bezzasadny okazał się również zarzut naruszeniaart. 75 § 1 k.p.w.poprzez przyjęcie za źródło dowodowe oświadczenia złożonego przezJ. L., w którym wskazał on prawdopodobnego sprawcę wykroczenia, albowiem Sąd Rejonowy nie ujawnił tego dowodu we wskazanym przez apelującego trybie, lecz na podstawieart. 76 § 1 i 2 k.p.w.Stosownie do dyspozycjiart. 76 § 1 k.p.w.,  sąd może odczytywać na rozprawie protokoły oględzin, przeszukania, zajęcia, zatrzymania przedmiotów, opinie, notatki urzędowe, o których mowa wart. 37 § 2, oraz innedokumentyznajdujące się w aktach sprawy lub przedkładane przez strony (…). Nie ulega wątpliwości, że oświadczenieJ. L.było złożone na urzędowym formularzu Inspektoratu Transportu Drogowego, a jednocześnie stanowiło wypełnienie ustawowego obowiązku. Zatem należało uznać je za dokument.
Z uwagi na zakres zaskarżenia Sąd Okręgowy dokonał analizy wyroku Sądu I instancji pod kątem względnej przesłanki odwoławczej zawartej wart. 438 pkt 4 k.p.k.w zw. zart. 109 § 2 k.p.w.Oceniając karę wymierzonąE. A.stwierdzić należało, że nie można przypisać jej miana rażąco niewspółmiernej. Wykroczenie z art. 92a k.w. jest zagrożone karą grzywny, której wysokość może wynieść od 20 zł do 5000 zł (art. 24 § 1 k.w.). Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, że biorąc pod uwagę stopień społecznej szkodliwości czynu, a także nastawienie obwinionej do postawionego jej zarzutu, orzeczenie kary grzywny w wysokości 100 zł, a więc w dolnej granicy ustawowego zagrożenia, jest wystarczające i spełni w należyty sposób cele kary.
O kosztach orzeczono na podstawieart. 118 § 1 k.p.w.(który na podstawieart. 634 k.p.k.w zw. zart. 119 k.p.w.znajduje odpowiednie zastosowanie do kosztów procesu za postępowanie odwoławcze) w zw.§ 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r.w sprawie zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz.U.2001.118.1269), zasądzając ich zwrot od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa. Nadto na podstawieart. 3 ust. 1 i art. 8w zw. zart. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(t.j. Dz.U.1983.49.223 ze zm.) wymierzonoE. A.opłatę w wysokości 30 zł za drugą instancję.
Agata Adamczewska