Sąd Okręgowy w Częstochowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 1716/16
Data wyroku: 2017-06-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marzena Górczyńska-Bebłot
Słowa kluczowe: Renta z tytułu niezdolności do pracy
Podstawa prawna: art.57 w zw. z art.12 ust.2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2017 roku, poz. 1383 ze zm.)

Sygn. akt IV U 1716/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 czerwca 2017 roku

Sąd Okręgowy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wC.
w składzie:
Przewodniczący: SSO Marzena Górczyńska-Bebłot
Protokolant: Oliwia Rajewska
po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2017 roku w Częstochowie
sprawyA. N.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wC.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
na skutek odwołaniaA. N.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wC.
z dnia 10 listopada 2016 roku Nr(...)

oddala odwołanie
Sygn. akt IV U 1716/16

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 10 listopada 2016 roku nr(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wC.odmówił przyznaniaA. N.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS z dnia 2 listopada 2016 roku ubezpieczony nie został uznany za niezdolnego do pracy, wobec czego nie przysługuje mu prawo do żądanego świadczenia.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósłA. N., domagając się jej zmiany i przyznania mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:
A. N.urodził się w dniu (...)i posiada kwalifikacje zawodowe ślusarza. W okresach od 21 października 2005 roku do 30 kwietnia 2014 roku oraz od 2 września 2015 roku do 31 października 2016 roku ubezpieczony był uprawniony do pobierania renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, a w dniu 21 września 2016 roku złożył wniosek o przyznanie mu prawa do tego świadczenia na dalszy okres czasu. Rozpoznając powyższy wniosek organ rentowy skierował odwołującego na badanie przez lekarza orzecznika ZUS, który orzeczeniem z dnia 11 października 2016 roku stwierdził, że badany nie jest niezdolny do pracy. Sprzeciw od powyższego orzeczenia wniósł ubezpieczony, jednak orzeczeniem z dnia 2 listopada 2016 roku komisja lekarska przy Oddziale ZUS wC.podtrzymała stanowisko lekarza orzecznika.
(v. akta rentowe)
Orzeczeniem(...)Zespołu ds. Orzekania o NiepełnosprawnościwC.z dnia 19 lutego 2015 rokuA. N.został zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności na okres do dnia 28 lutego 2017 roku, ze wskazaniem że jego niepełnoprawność istnieje od 8-go roku życia, a ustalony stopień niepełnosprawności od 2008 roku.
(v. orzeczenie z dnia 19 lutego 2015 roku k. 3)
Aktualnie u odwołującego rozpoznaje się zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego, przykurcze w stawach łokciowych i stawach palców rąk, rwę kulszową lewostronną w wywiadzie, nadciśnienie tętnicze oraz naczyniaki wątroby, które to schorzenia nie czynią go jednak całkowicie ani częściowo niezdolnym do pracy z przyczyn neurologicznych. Ubezpieczony od dzieciństwa miał stwierdzone przykurcze stawów łokciowych oraz palców obu rąki z tą niepełnosprawnością wszedł w okres ubezpieczenia. Nadto badany od wielu lat odczuwa bóle kręgosłupa w odcinku lędźwiowo-krzyżowym, promieniujące do kończyn, a zwłaszcza lewej i z tego powodu leczony jest farmakologiczniei rehabilitacyjne, a w przeszłości także sanatoryjnie w ramach prewencji ZUS. Obecnie w badaniu przedmiotowym stwierdza się jedynie niewielkie ograniczenie ruchomości kręgosłupa w odcinku lędźwiowo-krzyżowym przy prawidłowym napięciu mięśni przykręgosłupowych. Objawy korzeniowe są ujemne, brak jest objawów ubytkowych, zaś zgłaszane osłabienie czucia powierzchniowego na kończynie dolnej lewej jest związane z przebytą rwą kulszową lewostronną i nie ma wpływu na wydolność chodu. Badanie przedmiotowe nie wykazuje istotnego upośledzenia funkcji statyczno-dynamicznej kręgosłupa ani sprawności ruchowej odwołującego.W stosunku do badania ubezpieczonego z dnia 6 października 2015 roku nastąpiław jego stanie zdrowia poprawa, polegająca na ustąpieniu objawów korzeniowychi rozciągowych. Nie stwierdza się również obecnie zespołu bólowo-korzeniowego,a zgłaszane przez odwołującego przed laty bóle głowy były diagnozowane, jednak nie znaleziono ich przyczyny organicznej i nie mają one wpływu na orzekanieo niezdolności do pracy.
(v. opinia biegłej sądowej z zakresu neurologiiM. R.k. 25-27)
Dodatkowo podczas hospitalizacji ubezpieczonego w sierpniu 2016 roku stwierdzono u niego naczyniaki w wątrobie oraz hepatopatię i hiperlipidemię mieszaną. Odwołujący nie leczył się z powodu uszkodzenia wątroby, zaś badania laboratoryjne wykazały jedynie nieznacznie podwyższony AspAT, przy niezmienionych innych parametrach wątrobowych. Z kolei badanie obrazowe TK ujawniło w IV segmencie wątroby 2 naczyniaki, które nie wymagają leczenia tylko obserwacji. Ewentualne leczenie chirurgiczne konieczne mogłoby być w przypadku powiększania się naczyniaków z objawami uciskowymi. Zmiany w wątrobie ubezpieczonego nie są podstawą do uznania go za niezdolnego do pracy zawodowej z przyczyn hepatologicznych, albowiem nie są one na tyle duże, aby upośledzały pracę tego narządu.
(v. opinia biegłego sądowego z zakresu hepatologiiA. P.k. 44)
W aktach sprawy oraz aktach rentowych brak jest dokumentacji medycznej potwierdzającej leczenie odwołującego u lekarza reumatologa i zgodnie z jego własnym oświadczeniem nie leczy się on w zakresie schorzeń reumatologicznych.
(v. pismo procesowe ubezpieczonego k. 24)
A. N.nie wnosił żadnych uwag do opinii sporządzonychw sprawie przez biegłych sądowych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity Dz. U. z 2017 roku poz. 1383) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:
1) jest niezdolny do pracy;
2)ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;
3)niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.
W myśl art. 12 ust. 1 w/w ustawy, niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowejz powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy (art. 12 ust. 2), a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnejz poziomem posiadanych kwalifikacji (art. 12 ust. 3).
W rozpoznawanej sprawie niesporne jest, żeA. N.spełnia warunki nabycia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy określonew przepisach art. 57 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy emerytalnej, zaś spór dotyczy jedynie tego, czy jest on obecnie całkowicie lub częściowo niezdolny do pracy.
Oceniając stan zdrowia odwołującego Sąd Okręgowy oparł się na opiniach biegłych sądowych z zakresu neurologii oraz hepatologii, zgodnie z którymi nie jest on całkowicie ani częściowo niezdolny do pracy.
Powyższe opinie Sąd uznał za miarodajne, albowiem zostały one wydane przez biegłych sądowych specjalizacji właściwych dla schorzeń, na które cierpi ubezpieczony, legitymujących się wieloletnim doświadczeniem zawodowymi orzeczniczym. Wydanie opinii każdorazowo poprzedzone zostało bezpośrednimi badaniami ubezpieczonego oraz szczegółową analizą dokumentacji medycznejz przebiegu jego dotychczasowego leczenia. Opinie te uwzględniają także wiek odwołującego, jego wykształcenie i poziom posiadanych kwalifikacji zawodowych oraz przebieg dotychczasowego zatrudnienia. Istotne przy tym jest, że biegła neurolog w oparciu o bezpośrednie badanie odwołującego oraz zgromadzonąw aktach sprawy dokumentację medyczną jednoznacznie ustaliła poprawę stanu jego zdrowia w stosunku do badania z dnia 6 października 2015 roku i precyzyjnie wyjaśniła, na czym ta poprawa polega (ustąpienie objawów korzeniowychi rozciągowych, brak zespołu bólowo-korzeniowego). Opinii tej ubezpieczonyw żaden sposób nie kwestionował, nie wnosił o jej uzupełnienie lub dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego tej specjalizacji.
Należy przy tym podkreślić, że w sprawach o prawo do renty nie wystarczy udowodnienie, że występują określone schorzenia, lecz konieczne jest wykazanie,w jakim stopniu wpływają one na utratę zdolności do pracy zgodnejz posiadanymi kwalifikacjami. Innymi słowy mówiąc, dla ustalenia prawa do rentyz tytułu niezdolności do pracy nie jest wystarczające samo li tylko występowanieu ubezpieczonego określonego schorzenia lub schorzeń (naruszenia sprawności organizmu), ale takie ich nasilenie, które powoduje całkowitą lub częściową niezdolność do pracy. W niniejszej sprawie biegli nie negowali, że badany cierpi na określone schorzenia, jednak zgodnie wskazywali, że obecne nasilenie tych schorzeń nie czyni go całkowicie lub częściowo niezdolnym do pracy.
Nie ma także decydującego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy fakt, że do dnia 28 lutego 2017 rokuA. N.był zaliczany do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Nawet bowiem niepełnosprawność znacznego stopnia, nie jest tożsama z niezdolnością do pracy. Co prawda zgodniezart. 5 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodoweji społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych(tekst jednolity Dz. U. z 2016 roku, poz. 2046 ze zm.), orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o:
1)całkowitej niezdolności do pracy, ustalone na podstawieart. 12 ust. 2,i niezdolności do samodzielnej egzystencji, ustalone na podstawieart. 13 ust. 5 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychtraktowane jest na równi z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
1a)niezdolności do samodzielnej egzystencji, ustalone na podstawie art. 13 ust. 5 ustawy wymienionej w pkt 1, jest traktowane na równi z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
2)całkowitej niezdolności do pracy, ustalone na podstawie art. 12 ust. 2 ustawy wymienionej w pkt 1, jest traktowane na równi z orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności;
3)częściowej niezdolności do pracy, ustalone na podstawie art. 12 ust. 3, oraz celowości przekwalifikowania, o którym mowa w art. 119 ust. 2 i 3 ustawy wymienionej w pkt 1, jest traktowane na równi z orzeczeniem o lekkim stopniu niepełnosprawności,
jednakże nie ma żadnych przepisów, które przewidywałyby analogiczne zasadyw odwrotną stronę, tzn. że orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności ma być traktowane na równi z orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS o całkowitej niezdolności do pracy, ustalonej na podstawie art. 12 ust. 2 ustawy emerytalnej. Wiąże się to z różnymi w pewnym stopniu przesłankami orzeczenia o całkowitej niezdolności do pracy w rozumieniu przepisów rentowych i orzeczeniao niepełnosprawności w rozumieniuustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, trybem orzekania w tych sprawach oraz różnicami w zakresie celów, którym orzeczenia te mają służyć.
Nadto powyższa okoliczność była znana biegłym sądowym w dacie badania ubezpieczonego i została przez nich wzięta pod uwagę przy ocenie jego zdolności do pracy.
Na mocyart. 227 k.p.c.a contrario Sąd oddalił wniosek dowodowy ubezpieczonego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu reumatologii, albowiemA. N.nie leczy się reumatologicznie i na występowanie u niego tego rodzaju schorzeń nie wskazywała również sporządzona w sprawie opinia neurologiczna.
Wobec powyższego Sąd Okręgowy, na mocyart. 47714§ 1 k.p.c.oraz przepisów powołanych w treści uzasadnienia, oddalił odwołanieA. N.jako bezzasadne.