Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 167/17
Data wyroku: 2017-06-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Zdziarska, Adam Wrzosek, Ewa Jethon
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko mieniu
Podstawa prawna: art. 286 § 1 k.k.

Sygn. akt II AKa 167/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 czerwca 2017r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Anna Zdziarska (spr.)
Sędziowie: SA – Ewa Jethon
SA – Adam Wrzosek
Protokolant: – sekr. sąd. Łukasz Jachowicz
przy udziale Prokuratora Anny Adamiak
po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2017 r.
sprawy

1
B. B. (1), synaZ.iA. z domu W.,urodz. (...)wW.

oskarżonego o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.

2
K. J., synaT.iJ. z domu S.,urodz. w dniu (...)wW.

oskarżonego zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
na skutek apelacji, wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie
z dnia 8 lutego 2017 r. sygn. akt V K 194/15

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoK. J.i w zaskarżonej części wobec oskarżonegoB. B. (1);

2
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatów –M. N.,J. D.– Kancelarie Adwokackie wW.po 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym 23 % VAT tytułem wynagrodzenia za obronę pełnioną z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

3
zwalnia oskarżonych od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, wydatkami obciążając Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

B. B. (1),K. J.,S. O. (1)iK. G.
oskarżono o to, że:

I
w dniu 10 lipca 2010 r. wW.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu w celu osiągniecia korzyści majątkowej doprowadzili(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 259.794,01 zł poprzez zawarcie pomiędzyB. B. (1)a(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.reprezentowaną przezS. O.umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr(...)i wprowadzenie pokrzywdzonej spółki w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, uzyskując w ten sposób trzy telefonyS.G. (...)oraz telefon(...)o łącznej wartości 12.923,92 zł oraz wykorzystując w ramach umowy usługi telekomunikacyjne o wartości 246.780,09 zł,

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.

II
w dniu 18 września 2012 r. wW.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadzili(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 84.808,03 zł poprzez zawarcie przezK. G. (1)umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr(...)i wprowadzenie pokrzywdzonej spółki w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, uzyskując w ten sposób trzy telefonyN. (...)o łącznej wartości 9.293,31 zł oraz wykorzystując w ramach umowy płatne usługi telekomunikacyjne,

tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.
Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 8 lutego 2017 r., sygn. aktV K 194/15 orzekł:

I

B. B. (1),S. O. (1)iK. J.w ramach czynu zarzucanego im w pkt. I uznał za winnych tego, że w dniu 10 lipca 2012 r. wW.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu oraz z innymi nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadzili(...) sp. z o.o.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 259.794,01 zł w ten sposób, żeK. J.zaproponowałB. B. (1)zawarcie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych na jegofirmę (...)i gdyB. B. (1)wyraził na to zgodę, zawiózł go dosalonu (...)przyul (...)i polecił udać się do określonego pracownika tego salonu tj.S. O., z którym uprzednio uzgodnił, że zgłosi się do niego określona osoba, oraz ustalił, ile i jakie aparaty telefoniczne będą przedmiotem podpisanej przez nią umowy, po czymB. B. (1)w imieniu swojejfirmy (...)zawarł z(...) sp. z o.o.umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr(...), która obejmowała cztery numery i cztery aparaty telefoniczne, w tym trzy aparatymarki S. (...)i jedenm-ki I. (...), a gdy okazało się, że konieczne będzie wpłacenie kaucji przezB. B. (1)w kwocie 3.040 zł, kwotę tę przekazał muK. J., przy czym w czasie zawierania umowyS. O.starał się o to, abyB. B. (1)zachowywał się w taki sposób, który nie będzie zwracał na siebie uwagi innych pracowników salonu oraz odstąpił od własnej, subiektywnej oceny klienta, a po dopełnieniu formalności związanych z zawarciem umowy jeden z tych aparatów telefonicznych zabrał ze sobąS. O., a trzy pozostałe aparaty telefoniczne oraz cztery karty SIM zabrałK. J., czym wprowadzilispółkę (...) sp. z o.o.w błąd co do zamiaru wywiązania się przezB. B. (1)z zawartej umowy i doprowadzili ją do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci trzech aparatów telefonicznychm-ki S. (...)oraz jednego aparatu telefonicznegom-ki I. (...)o łącznej wartości 12.923,92 zł oraz połączeń telefonicznych o wartości 246.780,09 zł, z uwzględnieniem wpłaconej kaucji, tj. w łącznej kwocie 259.794,01 zł, przy czymB. B. (1),S. O. (1)iK. J.godzili się na to, że wartość wykonanych połączeń telefonicznych może stanowić mienie znacznej wartości, a ponadtoK. J.czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne tj. czynu zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w stosunku doB. B. (1)iS. O., a czynu zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w stosunku doK. J.i za czyn tenB. B. (1)iS. O.na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k., aK. J.na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazał, a na podstawieart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 60 § 3 i § 6 pkt 3 k.k.B. B. (1)wymierzył karę 10 /dziesięciu/ miesięcy pozbawienia wolności.S. O.na podstawieart. 294 § 1 k.k.iart. 33 § 2 k.k.wymierzył karę 1 /jednego/ roku pozbawienia wolności i 60 /sześćdziesięciu/ stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 50 /pięćdziesiąt/ zł, a na podstawieart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.iart. 33 § 2 k.k.K. J.wymierzył karę 3 /trzech/ lat pozbawienia wolności i 100 /stu/ stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 50 /pięćdziesiąt/ zł;

II
na podstawieart. 46 § 1 k.k.B. B. (1),S. O. (1)iK. J.zobowiązał do solidarnego naprawienia szkody wyrządzonej przypisanym im czynem w pkt. I poprzez dokonanie wpłaty kwoty 259.794,01 zł na rzecz pokrzywdzonego(...)sp.z o.o.

III
na podstawieart. 69 § 1 k.k.art. 70 § 1 pkt 1 k.k.iart. 4 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wobecS. O.warunkowo zawiesił na okres próby 4 /czterech/ lat;

IV
K. G. (1)iK. J.w ramach czynu zarzucanego im w pkt. II uznał za winnych tego, że w dniu 18 września 2012 r. wW.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu oraz z innymi, nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadzili(...) sp. z o.o.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 82.528,03 zł w ten sposób, żeK. J.zaproponowałK. G. (1)zawarcie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych na jegofirmę (...), co wymagało uprzedniego założenia tej firmy i gdyK. G. (1)zgodził się na to, zawiózł go dosalonu (...)przyul. (...), po czymK. G. (1)w imieniu swojejfirmy (...)zawarł z(...) sp. z o.o.umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr(...), która obejmowała trzy numery telefoniczne oraz trzy aparaty telefonicznem-ki N. (...)L., których wybór został skonsultowany zK. J., a gdy okazało się, że konieczne będzie wpłacenie kaucji przezK. G. (1)w kwocie 2.280 zł, kwotę tę przekazał muK. J., a następnieK. G. (1)przekazałK. J.trzy aparaty telefoniczne oraz trzy karty SIM, czym wprowadzilispółkę (...) sp. z o.o.w błąd co do zamiaru wywiązania się przezK. G. (1)z zawartej umowy i doprowadzili ją do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci trzech aparatów telefonicznychm-ki N. (...)L.o łącznej wartości 9.293,31 zł oraz połączeń telefonicznych o wartości 73.234,72 zł, z uwzględnieniem wpłaconej kaucji, tj. w łącznej kwocie 82.528,03 zł, przy czymK. J.czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne tj. czynu zart. 286 § 1 k.k.w stosunku doK. G. (1), a czynu zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w stosunku doK. J.i za czyn tenK. G. (1)na podstawieart. 286 § 1 k.k., aK. J.na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazał, i na podstawieart. 286 § 1 k.k.iart. 33 § 2 k.k.K. G. (1)wymierzył karę 1 /jednego/ roku pozbawienia wolności i 30 /trzydziestu/ stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 50 /pięćdziesiąt/ zł, a na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.iart. 33 § 2 k.k.K. J.wymierzył karę 2 /dwóch/lat pozbawienia wolności i 50 /pięćdziesięciu/ stawek dziennych grzywny, ustalają wysokość jednej stawki na 50 /pięćdziesiąt/ zł;

V
na podstawieart. 46 § 1 k.k.K. G. (1)iK. J.zobowiązał do solidarnego naprawienia szkody wyrządzonej przypisanym im czynem w pkt II poprzez dokonanie wpłaty kwoty 82.528,03 zł na rzecz pokrzywdzonego(...) sp. z o.o.;

VI
na podstawieart. 69 § 1 k.k.art. 70 § 1 pkt 1 k.k.iart. 4 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wobecK. G. (1)warunkowo zawiesił na okres próby 3 /trzech/ lat;

VII
na podstawieart. 85 § 1 k.k.,art. 85a k.k.iart. 86 § 1 k.k.K. J.wymierzył karę łączną 4 /czterech/ lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 120 /stu dwudziestu/ stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 50 /pięćdziesiąt/ zł;

VIII
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczyłB. B. (1)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 25 marca 2014 r. do dnia 26 marca 2014 r., aS. O.na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 12 września 2015 r. do dnia 14 września 2015 r., uznając tę karę za wykonaną w wymiarze 6 /sześciu/ stawek dziennych;

IX
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.dowody rzeczowe Drz(...)- (...)/k 32-45/ oraz Drz(...)- (...)/k 158-170/ zwrócił(...) sp. z o.o., po zastąpieniu ich w aktach sprawy kserokopiami;

X
zwolnił oskarżonych od opłaty, a koszty postępowania przejął na rachunek Skarbu Państwa;

XI
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. N.kwotę 3.099,60 zł, a na rzecz adw.J. D.kwotę 2.066,40 zł, w tym podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonym z urzędu.

Apelację od powyższego wyroku wnieśli obrońcy oskarżonych.
Obrońca oskarżonegoK. J.wyrokowi zarzuciła:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia (art. 438 pkt 3 k.p.k.) polegający na przyjęciu przez Sąd pierwszej instancji, iż oskarżonyK. J.dopuścił się popełnienia przypisanych mu zaskarżonym wyrokiem czynów zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.a ponadto, iż czynów tych dokonał wspólnie i w porozumieniu z pozostałymi oskarżonymi co jest ustaleniem dokonanym z pominięciem wyjaśnień oskarżonego w których zaprzecza on swojemu udziałowi w jakimkolwiek procederze przestępczym, a ponadto z pominięciem wyjaśnieńK. J.wskazujących na konflikt z pomawiającym go o udział w przestępstwieB. B. (1),

2
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia (art. 438 pkt. 2 k.p.k.w zw. zart. 5 § 2 k.p.k.iart. 7 k.p.k.) polegające na przyjęciu winy oskarżonego a ponadto ustaleniu, iż oskarżonyK. J.obejmował swym zamiarem oraz godził się na wyrządzenie szkody pokrzywdzonemu(...)w wysokości odpowiednio kwoty 246 780,09 zł (w zakresie czynu I ) oraz kwoty 73 234,72 zł (w zakresie czynu II) pomimo iż wszechstronna ocena materiału dowodowego, zasady wiedzy i doświadczenia życiowego oraz istniejące w sprawie wątpliwości nie dają dostatecznych podstaw do dokonania takiego ustalenia,

ewentualnie:

3
rażącą niewspółmierność kary oraz środka karnego (art. 438 pkt. 4 k.p.k.) polegającą na wymierzeniu oskarżonemu surowej kary pozbawienia wolności, obowiązku naprawienia szkody w bardzo wysokim zakresie oraz wysokiej grzywny co wynika z błędnych i dostatecznych podstaw i ustaleń faktycznych oraz pozostaje w sprzeczności z bardzo trudną sytuacją zdrowotną i materialną oskarżonegoK. J.(cukrzyca, niepełnosprawność, uzyskiwane świadczenie z tytułu niepełnosprawności w wysokości 600 zł).

W związku z powyższym obrońca wniosła o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przypisanego mu czynu,

ewentualnie

2
uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Obrońca oskarżonegoB. B. (1)w oparciu oart. 438 pkt. 4 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił rażącą niewspółmierność kary orzeczonej w wysokości 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz nieprawidłowe orzeczenie obowiązku solidarnego naprawienia szkody w wysokości 259.794,01 zł, w sytuacji gdy Sąd I instancji ustalił, że osk.B. B. (1)tuż po podpisaniu umowy na usługi telekomunikacyjne z pokrzywdzoną Spółką nawet nie wziął przedmiotowych telefonów, które sprzedawca -osk. S. O.przekazał bezpośrednioosk. K. J., a więc oskarżonyB. B.nie wykonał żadnych połączeń telefonicznych; pokrzywdzona Spółka także nie zastosowała blokady numerów telefonicznych, pomimo standardowej procedury blokowania połączeń po przekroczeniu rachunku o kilkaset zł.B. B. (1)nie spowodował szkody poprzez wykonanie drogich połączeń międzynarodowych na kwotę 246.780,09 zł, a więc powinien odpowiadać za cztery telefony od pokrzywdzonej Spółki o wartości 12.923,92, po pomniejszeniu o wpłaconą kaucję.
Na podstawieart. 427 § 1oraz ar,. 437§ 1 k.p.k.wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie kary łagodniejszej wobec osk.B. B. (1), jak również uchylenie obowiązku solidarnego naprawienia szkody.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu II instancji złożył obrońcaK. J..
Apelację obrońcy oraz wnioski w niej zawarte uznać należało za niezasadne.
W głębokim przekonaniu Sądu odwoławczego, Sąd I instancji dokonał trafnych ustaleń faktycznych w oparciu o całokształt ujawnionych w toku rozprawy głównej dowodów.
Przede wszystkim w realiach przedmiotowej sprawy nie znajduje żadnego uzasadnienia twierdzenie obrońcy, że decyzję o zawarciu umów z pokrzywdzonym samodzielnie podjęliK. G. (1)iB. B. (1), będący w trudnej sytuacji materialnej. Stanowisko to nie znajduje oparcia nie tylko w wyjaśnieniachB. B. (1)iK. G. (1), ale nawet samegoK. J., który choć umniejszał swoją rolę, to podał, że wspólnie wpadli na pomysł wzięcia z salonu telefonów i decyzję o sprzedaży. Wyjaśnił, że skontaktował się z handlarzem zW.i otrzymał za to pieniądze.
Sąd Okręgowy w logiczny i przekonujący sposób wykazał, żeK. G.iB. B.zawarli umowy na własne nazwisko i sami mogli dokonać sprzedaży aparatów. Udział oskarżonego w przestępstwie należy tłumaczyć tym, że to on był organizatorem przestępstwa, uzgadniał zS. O.szczegóły transakcji, wykładał pieniądze na kaucje, podwoził współoskarżonych swoim samochodem.
Skarżący w apelacji nie zgodził się z ustaleniem sądu, w którym zanegował istnienie bliżej nieustalonego handlarza zW..
Sądowi odwoławczemu trudno zrozumieć tok rozumowania skarżącego, bo nawet gdyby przyjąć, że taka osoba była i ona przekazywała pieniądze na kaucję, to i tak wprowadzenie trzeciego sprawcy do każdego z dwóch czynów oskarżonego nie uwalnia go od winy. Niezależnie od powyższych rozważań stwierdzić należy, że sąd meriti dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w zakresie winy i roliK. J.w przestępstwach. Ustalenia te wprost wynikają z wyjaśnieńB. B. (1)iK. G. (1), którzy się nie znali, a przestępstwa popełnili w różnym czasie, ale tą samą metodą razem zK. J.. O ile autor apelacji w przypadkuB. B. (1)wskazuje na konflikt z oskarżonym, to w odniesieniu doK. G. (1)takie argumenty nie padają. Właściwie skarżący nie wskazał żadnych powodów, które legły u podstaw zaskarżenia wyroku w punkcie II.
Nie można też zgodzić się z autorem apelacji, żeS. O.pieniądze wręczał nieK. J., tylkoB. B. (1), który na drugie imię maK.. Nie negując faktu związanego z imieniem, nie ma podstaw by twierdzić, żeB. B. (1)przedstawiał się jakoK..
Prawidłowo Sąd Okręgowy ustalił, że oskarżeni działali z zamiarem bezpośrednim doprowadzenia pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.B. B. (1)po opuszczeniu zakładu karnego na prośbęK. J.reaktywował działalność gospodarczą, aK. G. (1)na jego prośbę założył taką działalność. Obaj nie mieli pieniędzy i już w momencie zawierania umów sprzedaży telefonów i świadczenia usług telekomunikacyjnych wiadomym było, że opłat nie będą dokonywali, jak też, że nie będą z telefonów korzystali. Ostatecznie aparatami telefonicznymi rozporządziłK. J.i nawet jeśli to nie on wykonał połączenia międzynarodowe, to miał świadomość, że takie mogą zostać przeprowadzone i godził się, że kwota należności będzie stanowiła mienie znacznej wartości.
Niezasadnie obrońca uważa, że skoroK. J.nie wchodził do siedziby(...), to nie znał warunków umów. Skarżący pomija wyjaśnieniaB. B. (1), z których wynika, że dojeżdżając na miejsce przeznaczeniaK. J.kontaktował się telefonicznie zS. O.i instruował następnieB. B.do kogo ma się udać. OskarżonyJ.wiedział też, że aparaty są wyposażone w aktywne karty SIM. Sąd Okręgowy wszechstronnie przeanalizował dowody nie tylko w kwestii winy, ale także kary i obowiązku naprawienia szkody. Nie doszło do obrazyart. 7 i art. 5 § 2 k.p.k.Zasadain dubio pro reoma zastosowanie jedynie wówczas, gdy pomimo prawidłowej oceny dowodów pozostaną nie dające się usunąć wątpliwości. Taka sytuacja w tej sprawie nie zaistniała.
Sąd odwoławczy zdaje sobie sprawę z tego, że podmiotem oszustwa może być osoba fizyczna, która została wprowadzona w błąd, lub której błąd wyzyskano i doprowadzono do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. W niniejszej sprawie nie można powiedzieć, że pracownik(...)–S. O.został przez kogokolwiek wprowadzony w błąd. Zaistniała jednak szczególna sytuacja. Osobiste zaangażowanie pracownika w weryfikację wiarygodności klientów doprowadziło do tego, że system zabezpieczeń nie zadziałał i szkodę poniósł(...).
Orzekanie o karze ma charakter indywidualny i jest procesem do pewnego stopnia subiektywnym, obejmującym dokonanie wyboru i zastosowanie odpowiedniej represji karnej właściwej dla konkretnej sytuacji i konkretnego sprawcy. Z tych powodów zasady i dyrektywy orzekania w przedmiocie kary zawarte wart. 53 k.k.pozostawiają organowi orzekającemu pewien zakres swobody w procesie jej wymierzania a granice
tej swobody zakreśla wskazana w przepisieart. 438 pkt 4 k.p.k."rażąca niewspółmierność kary".
Pojęcie niewspółmierności rażącej oznacza znaczną, wyrażającą oczywistą, a więc nie dającą się zaakceptować dysproporcję między karą wymierzoną, a karą sprawiedliwą (zasłużoną).
Zgodnie zart. 53 § 1 k.k.istotnymi wyznacznikami tego czy dana kara jest sprawiedliwa jest to, czy była orzeczona w granicach przewidzianych przez ustawę, a jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy. Ponadto winna uwzględniać stopień społecznej szkodliwości czynu oraz brać pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Sąd Okręgowy wymierzył karę, która może zostać uznana za surową, lecz nie w stopniu „rażącym”. Oskarżony jest osobą wielokrotnie karaną sądownie, w jednym przypadku dopuścił się przestępstwa w stosunku do mienia znacznej wartości. Nie dopatrzono się istnienia okoliczności łagodzących. Stan zdrowia podnoszony w apelacji może stanowić powód ewentualnego odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności.
Obowiązek naprawienia szkody w przypadku złożenia zasadnego wniosku jest obligatoryjny. Taki wniosek został złożony na etapie postępowania przygotowawczego. Sąd ma obowiązek orzec go w całości, albo w części. Uważa się przy tym, że całościowemu obowiązkowi naprawienia szkody stoi na przeszkodzie sytuacja, kiedy utrudnione i wymagające dodatkowego postępowania jest dochodzenie wysokości (niewątpliwej) szkody. Obowiązek naprawienia szkody nosi w sobie cechy zarówno represyjne, jak i kompensacyjne.
W tym kontekście warunki materialne sprawcy pełnią drugorzędną rolę, albowiem funkcja wychowawcza nie powinna dominować nad kompensacyjnym aspektem kary.
O wynagrodzeniu za obronę pełnioną z urzędu orzeczono na podst. § 4 ust. 3 i § 17 ust. 1 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz. U. z dnia 18 października 2016 r.).
Na podst.art. 634 k.p.k.,art. 624 § 1 k. p. k.orzeczono o kosztach procesu.
Z tych wszystkich względów Sąd Apelacyjny, w oparciuo dyspozycjęart. 437 § 1 k.p.k.orzekł jak w wyroku.