Sąd Rejonowy w Bełchatowie
IV Wydział Pracy
Sygnatura akt: IV P 306/15
Data wyroku: 2017-03-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zofia Szumigaj-Grochocka, Beata Grabiszewska, Katarzyna Piotrowska

Sygn. akt IV P 306/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 marca 2017 roku
Sąd Rejonowy w Bełchatowie Wydział IV Pracy
w składzie następującym:
Przewodniczący : Sędzia SR Beata Grabiszewska
Ławnicy:K. P.,Z. G.
Protokolant: Wiesława Rudzka
po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2017 roku w Bełchatowie
na rozprawie
sprawy z powództwaW. B. (1)
przeciwkoPrzedsiębiorstwu (...)Spółcez ograniczoną odpowiedzialnością wB.
o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy

1
oddala powództwo;

2
nie obciąża powodaW. B. (1)obowiązkiem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego na rzecz pozwanegoPrzedsiębiorstwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwB.;

3
nie obciąża powodaW. B. (1)obowiązkiem zwrotu poniesionychw sprawie wydatków.

Sygn. akt IV P 306/15

UZASADNIENIE
W pozwie z dnia 30 grudnia 2015 roku, skierowanym przeciwkoPrzedsiębiorstwu (...)z ograniczoną odpowiedzialnością wB., powódW. B. (1), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosił o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach, zasądzenie kwoty 9.900 zł tytułem wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy. Powód wnosił także o zasądzenie kosztów procesu.
W uzasadnieniu pozwu wskazał, że pozwany pracodawca rozwiązałz nim umowę o pracę bez wypowiedzenia z powodu ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych, polegającego na stawieniu się do pracy w stanie nietrzeźwości. Dalej powód podnosił, że przyczyna podana w oświadczeniuo rozwiązaniu umowy o pracę jest nieprawdziwa, gdyż stan powoda nie kwalifikuje się do stwierdzenia stanu nietrzeźwości, ani też stanu po użyciu alkoholu, zgodnie z definicjami zawartymi w przepisach prawa. Badanie powoda na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wskazało najwięcej 0,07 mg alkoholu w 1 dm3. Takie stężenie może powodować wypalenie jednego papierosa, spożycie jabłka, pralinki z alkoholem, czy też wypicie sfermentowanego soku. Nadto powód podnosił, że nie można mu przypisać winy.
W odpowiedzi na pozew z dnia 27 stycznia 2016 roku pozwanyPrzedsiębiorstwo (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwB., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu.
W uzasadnieniu strona pozwana podnosiła, że przyczyna rozwiązaniaz powodem umowy o pracę jest rzeczywista i konkretna, w zakresie naruszenia obowiązków pracowniczych odsyła do postanowień Regulaminu pracy, które powód naruszył swoim zachowaniem. Pozwany podkreślał, że do zachowania obowiązku trzeźwości przywiązuje duże znaczenie,w szczególności z uwagi na charakter świadczonych usług przez przedsiębiorstwo. Nadto wskazywał, że zachowaniu powoda można przypisać co najmniej rażące niedbalstwo, bowiem powód miał świadomość, iż znajduje się w stanie po spożyciu alkoholu.
W toku procesu strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie.
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
PowódW. B. (1)został zatrudniony wPrzedsiębiorstwie (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwB.od 20 lutego 2007 roku, początkowo na podstawie umowy o pracę na okres próbny, następnie na czas określony,a od 20 maja 2009 roku na czas nieokreślony. Pracował w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy ciągnika rolniczego, ostatnio za wynagrodzeniem zasadniczym w wysokości 2.400,00 zł.
/dowód: umowy o pracę, porozumienia zmieniające - część B akt osobowych powoda/
Zakres obowiązków powoda został określony na piśmie. Do podstawowych obowiązkówW. B. (1)należało m. in. kierowanie pojazdem zgodnie z przepisamiPrawa o ruchu drogowym, realizowanie usług zgodnie z Ustawą o transporcie drogowym i Ustawie o czasie pracy kierowców, przestrzeganie zapisów zawartych w instrukcji stanowiskowej kierowcy, sprawdzanie stanu technicznego pojazdu przed każdym wyjazdem, posiadanie wymaganych dokumentów, dbanie o stan techniczny pojazdu.
/dowód: opis stanowiska – część B akt osobowych powoda/
W pozwanym zakładzie pracy obowiązywała instrukcja stanowiskowa kierowcy, wprowadzona zarządzeniem nr(...)Prezesa Zarządu(...) sp. z o.o.z dnia 9.12.2013 roku, z którąW. B. (2)się zapoznał. Z postanowień instrukcji wynika, że kierowca winien zgłaszać się do pracy w stanie pełnej zdolności psychofizycznej (trzeźwym, wypoczętym, nie będącym pod wpływem leków lub innych środków mających wpływ na zdolność do pracy). Jednocześnie instrukcja kategorycznie zabraniała prowadzenia pojazdu po spożyciu alkoholu i innych środkach psychotropowych i medykamentach, po zażyciu których prowadzenie pojazdów jest zabronione.
/dowód: instrukcja stanowiskowa kierowcy – k. 51-64; zeznania powoda – k. 66-67 w zw. z k.150/
U pozwanego pracodawcy obowiązuje regulamin pracy. W § 6 pkt 2 ppkt b postanowiono, że zabrania się wnoszenia i spożywania na terenie zakładu pracy lub w innym miejscu wykonywania pracy napojów alkoholowych lub innych środków odurzających bądź też przebywaniaw pracy po ich spożyciu. Jednocześnie regulamin w § 6 pkt 3 wskazuje, że za ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych uważa się między innymi stawienie się pracownika do pracy w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem działania środka odurzającego.
/dowód: Regulamin pracy – k. 11-24/
W czasie zatrudnienia pracodawca nie zgłaszał uwag do pracy powoda, nie stosował wobec niego kar porządkowych.
/dowód: zeznania powoda – k. 66-67 w zw. z k.150, k. 150-151/
W dniu 2 grudnia 2015 rokuW. B. (1)przebywał na urlopie.W tym dniu wykonywał prace fizyczne w domu, przewoził drewno. W ciągu dnia spożywał alkohol. Następnego dnia wstał około godziny 5.00, nakarmił psa, nie zjadł śniadania. Przed wyjściem na autobus do pracy napił się soku, który został otwarty 2-3 dni wcześniej. Pracę miał rozpocząć o godzinie 7.00. Do czasu wejścia na teren zakładu pracy wypalił dwa papierosy.
/dowód: zeznania powoda – k. 66-67 w zw. z k.150, k. 150-151/
Po wejściu na teren zakładu pracy powód podpisał listę obecnościi udał się doM. K.po odbiór dokumentów. WówczasM. K.poczuł od powoda woń alkoholu i poprosiłW. B. (1)do swojego pokoju w celu zbadania go na zawartość alkoholuw wydychanym powietrzu.W. B. (1)badanie wykonywał w taki sposób, że alkomat nie rejestrował czynności. Powód mówił że nie ma siły dmuchnąć w alkomat.M. K.wykonał badanie na sobiei stwierdził, że alkomat działa. Następnie z innego oddziału został dostarczony drugi alkomat bez ustnika, bardziej czuły. Na tym alkomacie również nie udało się przeprowadzić badania. Powód nadal tłumaczył, że nie ma siły dmuchnąć w alkomat. Na dyspozytorniW. B. (1)podejmował kilka prób wykonania badania, którego ostatecznie nie udało się przeprowadzić.
/dowód: zeznania świadków:M. K.– k. 67-69;R. W. (1)– k. 97;R. W. (2)– k. 96-97/
NastępnieW. B. (1)został przewieziony do straży przemysłowejElektrowni (...)w celu wykonania badania na zawartość alkoholu urządzeniem stacjonarnym. Badanie wykonano urządzeniemo nazwie A. (...), które posiada zaświadczenie o kalibracji i analizie poprawności.W. B. (1)wyraził zgodę na przeprowadzenie badaniai został poinformowany, w jaki sposób badanie należy wykonać. Powód podjął 3 nieudane próby wykonania badania, symulował, że dmuchaw ustnik, robił to umiejętnie. Następnie o godz. 7.59 udało się przeprowadzić badanie, a uzyskany wynik wynosił 0,07 mg/dm3. Kolejne badanie zostało przeprowadzone o godz. 8.21 i dało wynik 0,05 mg/dm3.Z przeprowadzonych badań został sporządzony protokół, do którego załączono wydruki z wynikami badań. Do protokołu powód podał, że poprzedniego dnia spożywał alkohol w postaci 100 mg wódki i jednego piwa.W. B. (1)zapoznał się z protokołem z przebiegu badania, nie wnosił do niego zastrzeżeń i podpisał go. Powód został poinformowany o możliwości poddania się badaniu krwi na zawartość alkoholu. Przeprowadzenia takiego badania powód nie żądał. OdW. B. (1)czuć było woń alkoholu.
/dowód: zeznania świadków:M. K.– k. 67-69;T. K.– k. 112-113;A. W.– k. 113; protokół badania wraz z wynikami badań – k. 102-104; zaświadczenia – k. 105-106/
Ok. godziny 13.00W. B. (1)spotkał się z dyrektorem OddziałuR. W. (2). Powód czekał na niego na korytarzu.R. W. (2)czuł od powoda woń alkoholu.
/dowód: zeznania świadkaR. W. (2)– k. 96-97/
Pismem z dnia 9 grudnia 2015 roku pozwany pracodawca zawiadomił(...) Związek Zawodowy (...)o zamiarze rozwiązaniazW. B. (1)umowy o pracę bez wypowiedzenia z jego winy z powodu ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych – naruszenie obowiązku trzeźwości w dniu 3 grudnia 2015 roku. Organizacja związkowa nie wyraziła zgody na rozwiązanie umowy o pracę z powodem, wnosiła o ponowne rozpatrzenie sprawy i zastosowanie kary dyscyplinarnej.
/dowód: zawiadomienie z dnia 9.12.2015r., odpowiedź organizacji związkowej z dnia 9.12.2015 r. - w aktach osobowych powoda, część C)
Oświadczeniem z dnia 14 grudnia 2015 roku, doręczonym powodowiw dniu 23 grudnia 2015 roku, pozwana Spółka rozwiązała zW. B. (1)umowę o pracę bez wypowiedzenia, na podstawieart. 30 § 1 pkt 3w związku zart. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu Pracy, z powodu ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych, polegającego na stawieniu się do pracy w stanie nietrzeźwości, co narusza przepisy zawarte w Regulaminie Pracy § 6 pkt 2 b i pkt 3.
/dowód:  oświadczenie z dnia 14.12.2015 roku – w aktach osobowych powoda, część C/
Stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu w ilościach wskazanychw protokole badania oraz (z uwzględnieniem szybkości spalania dla powoda – 0,06 mg/l/godz.) w ilości 0,13 mg/l o godzinie 7.00 wpływa negatywnie na zdolność wykonywania obowiązków pracowniczych, w tym szczególnie na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych. Z punktu widzenia toksykologicznego nie jest możliwe, by po wypiciu soku owocowegoi wypaleniu papierosów uzyskać poziom alkoholu, jaki stwierdzono u powoda w protokole badania.
/dowód:  opinia biegłego z zakresu toksykologii:P. R.– k. 117-128/
Po rozwiązaniu stosunku pracy powód pracował w okresie od 13.09.2016 roku do 31.01.2017 roku. Umowa o pracę nie została z nim przedłużona. ObecnieW. B. (1)nie pracuje.
/dowód:  zeznania powoda – k. 66-67 w zw. z k.150, k. 150-151/
Stan faktyczny rozpoznawanej sprawy Sąd ustalił na podstawie dokumentów załączonych do akt sprawy, w szczególności protokołu badania na zawartość alkoholu, regulaminu pracy, instrukcji stanowiskowej kierowcy, dokumentów zawartych w aktach osobowych powoda,a także na podstawie zeznań świadków:M. K.,R. W. (2),R. W. (1),T. K.iA. W.oraz częściowo na podstawie zeznań powodaW. B. (1).
Zeznania wskazanych świadków są spójne, wzajemnie się uzupełniająi wskazują na logiczny ciąg zdarzeń. Korespondują z dokumentami załączonymi do akt sprawy.
Ustalając stan faktyczny sprawy, Sąd uwzględnił opinię biegłegoz zakresu toksykologiiP. R., którą uznał za jasną, pełną, logiczną i należycie uzasadnioną. Biegły sporządził opinię po zapoznaniu sięz aktami sprawy, przy uwzględnieniu fachowej literatury i dostępnego piśmiennictwa w zakresie diagnostyki analitycznej i działania alkoholu. Opinię poparł również wieloletnim doświadczeniem klinicznym. W opinii tej biegły wskazał, że powód w dzień poprzedzający zdarzenie musiał spożyć znacznie większą ilość alkoholu niż podał, o czym świadczą, przy uwzględnieniu szybkości spalania alkoholu, wyniki badania powoda na jego zawartość. Biegły wskazał również, że z punktu widzenia toksykologicznego nie jest możliwe, by po wypiciu soku owocowego i wypaleniu papierosów uzyskać poziom alkoholu, jaki stwierdzono u powoda w protokole badania.
Dlatego też Sąd nie dał wiary zeznaniom powoda w tej części, w której podaje, że w dniu poprzedzającym zdarzenie spożył wyłącznie 100 mg wódkii jedno piwo. Poza treścią opinii biegłego, za niewiarygodnością zeznań powoda przemawia jego zachowanie podczas przeprowadzania badań, udaremnianie kolejnych prób wykonania badania w celu jego odsunięciaw czasie, tak by wynik badania był jak najbardziej dla niego korzystny.W związku z tym Sąd nie dał wiaryW. B. (1), że nie miał trudności z wykonaniem badania, lecz przyjął, że działanie powoda było celowe.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Zgodnie z treściąart. 52 § 1 kppracodawca może rozwiązać umowęo pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie m. in. ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych (pkt 1) oraz popełnienia przez pracownika w czasie trwania umowy o pracę przestępstwa, które uniemożliwia dalsze zatrudnianie go na zajmowanym stanowisku, jeżeli przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem (pkt 2).
W razie rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony, z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umówo pracę bez wypowiedzenia, pracownikowi przysługuje roszczenieo przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach alboo odszkodowanie. O przywróceniu do pracy lub odszkodowaniu orzeka sąd pracy (art. 56 § 1 kp).
Przepisart. 52 kpwymaga do rozwiązania umowy o pracę przez pracodawcę istnienia uzasadniającej je przyczyny, przy czym to pracodawcę obciąża obowiązek udowodnienia wskazanej przyczyny rozwiązania umowyo pracę bez wypowiedzenia.
Pracodawca ma obowiązek wskazania w oświadczeniu o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika jego przyczyny. Oznacza to, że powinna być ona określona w sposób, który jednoznacznie wskazuje, na czym w opinii pracodawcy polega wina pracownika (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 1999 roku, I PKN 444/99 OSNAPiUS 2001, nr 9, poz. 313). W przypadku sporu przed Sądem Pracy, tak jakw niniejszej sprawie, Sąd każdorazowo musi badać, czy wskazanaw oświadczeniu pracodawcy przyczyna jest prawdziwa, czy została wskazana konkretnie i czy uzasadnia rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia (orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1998 roku, I PKN 105/98, OSNAPiUS 1999 nr 10, poz. 335).
Rozwiązanie umowy o pracę w trybieart. 52 kpjest uważane przez judykaturę za nadzwyczajny sposób rozwiązania stosunku pracy. Powinno więc być stosowane przez pracodawcę wyjątkowo i z ostrożnością. Musi być uzasadnione szczególnymi okolicznościami, które w zakresie winy pracownika polegają na jego złej woli lub rażącym niedbalstwie (wyr. Sądu Najwyższego z 21.06.2005 r., II PK 305/04, MP 2005 r., Nr 12).
W rozumieniuart. 52 § 1 pkt 1 kpciężkie naruszenie przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych zachodzi wówczas, gdy zachowaniu pracownika (działanie lub zaniechanie) można przypisać winę umyślną lub rażące niedbalstwo (wyr. Sadu Najwyższego z 21.07.1999 r., I PKN 169/99, OSNAPiUS 2000, Nr 20, poz. 746). Oprócz bezprawności działania koniecznym warunkiem zastosowaniaart. 52 § 1 pkt 1 kpjest stosunek psychiczny sprawcy do skutków swojego postępowania, określony wolą i możliwością przewidywania (świadomością). W pojęciu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych mieści się wina umyślna oraz rażące niedbalstwo - rodzaj winy nieumyślnej, której nasilenie wyraża się w całkowitym ignorowaniu przez pracownika następstw swojego działania, chociaż rodzaj wykonywanych obowiązków lub zajmowane stanowisko nakazują szczególną ostrożność i przezorność w działaniu (wyr. Sądu Najwyższego z 11.09.2001 r., I PKN 634/00, OSNP 2003, Nr 16, poz. 381). Bezprawność zachowania nie uzasadnia rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia w trybieart. 52 § 1 pkt 1 kp, jeżeli stosunek psychiczny pracownika do skutków postępowania określony jego świadomością nie wskazuje ani na winę umyślną, ani na rażące niedbalstwo (wyr. Sadu Najwyższego z 7.02.2008 r., II PK 162/07, OSNP 2009, Nr 7–8, poz. 98).
Artykuł 52 § 1 pkt 1 kpposługuje się pojęciem ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych. Zakres podstawowych obowiązków pracowniczych nie został w przepisach prawa pracy uregulowany. Przykładowe obowiązki pracownika zostały wymienione w art. 100 i jak wynika z treści tego przepisu, mogą one, mimo braku takiej deklaracji ustawodawczej, stanowić podstawowe obowiązki pracownicze lub stać się nimi w konkretnych sytuacjach. Ma to miejsce wówczas, gdy ich naruszenie będzie analizowane w powiązaniu z rodzajem wykonywanej pracy. Częstokroć podstawowe obowiązki pracownika są wyszczególnionew indywidualnym zakresie czynności.
Zgodnie z treściąart. 100 kppracownik jest obowiązany wykonywać pracę sumiennie i starannie oraz stosować się do poleceń przełożonych, które dotyczą pracy, jeżeli nie są one sprzeczne z przepisami prawa lub umową o pracę. W szczególności pracownik jest obowiązany przestrzegać czasu pracy ustalonego w zakładzie pracy, przestrzegać regulaminu pracyi ustalonego w zakładzie pracy porządku, dbać o dobro zakładu pracy, chronić jego mienie.
Zakres obowiązków wynikał również z opisu stanowiska pracy powoda. Do podstawowych obowiązkówW. B. (1)należało m. in. kierowanie pojazdem zgodnie z przepisamiPrawa o ruchu drogowym, realizowanie usług zgodnie z Ustawą o transporcie drogowym i Ustawie o czasie pracy kierowców, przestrzeganie zapisów zawartych w instrukcji stanowiskowej kierowcy, sprawdzanie stanu technicznego pojazdu przed każdym wyjazdem, posiadanie wymaganych dokumentów, dbanie o stan techniczny pojazdu.
W przedmiotowej sprawie pozwany pracodawca rozwiązał zW. B. (1)umowę o pracę bez wypowiedzenia, na podstawieart. 30 § 1 pkt 3w związku zart. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu Pracy, z powodu ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych, polegającego na stawieniu się do pracy w stanie nietrzeźwości, co narusza przepisy zawarte w Regulaminie Pracy § 6 pkt 2 b i pkt 3.
W bezpośrednim zbiegu z obowiązkiem sumiennego i starannego wykonywania pracy pozostają wszelkie zachowania pracowników związanez zakazem używania alkoholu bądź środków odurzających.
Od dawna zarówno doktryna prawa pracy, jak i judykatura ze znacznym rygoryzmem odnosiły się do wszelkich naruszeń obowiązku trzeźwości. Nawet jednorazowe jego pogwałcenie może być uznane za ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych. W tym kontekście warto zaakcentować, że wedle poglądu Sądu Najwyższego wyrażonego w wyrokuz dnia 2 grudnia 2004 r. (I PK 86/04, M.Prawn. 2005/14/711) o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia w trybieart. 52 § 1 pkt 1 k.p.decyduje jednostkowy czyn, a nie przebieg dotychczasowej kariery zawodowej.
W wymiarze przedmiotowym uprawnienie pracodawcy wynikającez przepisuart. 52 § 1 pkt 1 kpodnosi się do pełnej gamy zachowań pracowników związanych z alkoholem, począwszy od stawienia się do pracy w stanie nietrzeźwości, poprzez wykonywanie pracy pod wpływem alkoholu, skończywszy na jego spożywaniu w miejscu pracy. Przy zarzucie ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków wskutek świadczenia pracy po użyciu alkoholu nie mają znaczenia okoliczności i przyczyny, które doprowadziły do jego spożywania przez pracownika, od którego rodzaj wykonywanych obowiązków wymaga bezwzględnego zachowania trzeźwości.
Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, żeW. B. (1)w dniu 3 grudnia 2015 roku stawił się do pracy w stanie po spożyciu alkoholu. Po wejściu na teren zakładu pracy powód został poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Po wielu próbach wykonania badania stwierdzono u niego stężenie alkoholu w ilości 0,07 mg/l. Powtórne badanie dało wynik 0,05 mg/l. Okoliczności te nie były sporne. Powód przyznał, że poprzedniego dnia spożywał alkohol.
Jednocześnie z opinii biegłego toksykologa wynika, że powód w dzień poprzedzający zdarzenie musiał spożyć znacznie większą ilość alkoholu niż podał. Świadczą o tym świadczą wyniki badania powoda po uwzględnieniu szybkości spalania alkoholu.
W. B. (1)był zatrudniony w pozwanym zakładzie pracy jako kierowca. W toku procesu potwierdził, że znana mu jest treść instrukcji stanowiskowej kierowcy. Powód wiedział, że z postanowień instrukcji wynika, iż kierowca winien zgłaszać się do pracy w stanie pełnej zdolności psychofizycznej - trzeźwym, że instrukcja kategorycznie zabraniała prowadzenia pojazdu po spożyciu alkoholu. Wiedział, że zasadą obowiązującą u pracodawcy jest obowiązek zachowania trzeźwości. Treść tego obowiązku została określona w znanym powodowi regulaminie pracy, który w § 6 pkt 2 ppkt b stanowi, że zabrania się wnoszenia i spożywania na terenie zakładu pracy lub w innym miejscu wykonywania pracy napojów alkoholowych lub innych środków odurzających bądź też przebywania w pracy po ich spożyciu. Jednocześnie regulamin w § 6 pkt 3 wskazuje, że za ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych uważa się między innymi stawienie się pracownika do pracy w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem działania środka odurzającego.
Pozwany pracodawca wymaga od pracowników kategorycznego przestrzegania obowiązku trzeźwości, który z uwagi na świadczenie usług transportowo-sprzętowych ma dla pracodawcy bardzo duże znaczenie. Obowiązek ten może być przez pracodawcę określony w sposób bardziej rygorystyczny niż w przepisachKodeksu karnegoiustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.
W wyroku z dnia 9 lipca 2015 r. w sprawie I PK 247/14 (opubl.:L.) Sąd Najwyższy wyraził pogląd, że świadczenie przez pracownika pracy w stanie nietrzeźwości z reguły jest bezprawne i zawinione, a więc powinno być kwalifikowane jako ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych.
Podzielając powyższe stanowisko należy wskazać, że świadczenie pracy po użyciu alkoholu przez pracownika stwarza potencjalne zagrożenie dla interesu pracodawcy i rodzi konsekwencje w zakresie ryzyka popełnienia błędów podczas wykonywania czynności. W zależności od rodzaju prowadzonej działalności przez pracodawcę może także rodzić zagrożenie dla życia i zdrowia innych osób.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, bowiem powód pracował na stanowisku kierowcy. Z opinii biegłego toksykologa wynika, że stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu w ilościach wskazanych w protokole badania powoda oraz (z uwzględnieniem szybkości spalania dla powoda – 0,06 mg/l/godz.) w ilości 0,13 mg/l o godzinie 7.00wpływa negatywnie na zdolność wykonywania obowiązków pracowniczych,w tym szczególnie na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych.
Należy podkreślić, żeW. B. (2)wiedział, że jest pod wpływem alkoholu i w sposób świadomy podjął decyzję o pójściu do pracy w takim stanie. Nie pomyślał o konsekwencjach swojego zachowania. Świadczy too całkowitym zignorowaniu przez niego następstw swojego działania. Podkreślić trzeba, że rodzaj wykonywanych przez powoda obowiązków nakazywał szczególną ostrożność i przezorność w działaniu. Nic nie stało na przeszkodzie, by powód zamiast stawiać się do pracy w stanie po spożyciu alkoholu, skorzystał na przykład z urlopu na żądanie. O świadomości powoda, co do pozostawania pod działaniem alkoholu, świadczy jego zachowanie podczas wykonywania badania na zawartość alkoholu, zmierzające do udaremnienia tego badania.
Bez znaczenia dla oceny zachowania powoda i rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy pozostaje okoliczność, że pozwany pracodawcaw oświadczeniu wskazał jako przyczynę rozwiązania stosunku pracy stawienie się powoda do pracy w stanie nietrzeźwości, a nie w stanie po spożyciu alkoholu. Odwoływanie się do definicji ustawowych „stanu nietrzeźwości”, czy też „stanu po użyciu alkoholu” nie wpływa na ogólną ocenę zachowania powoda i przyczyny rozwiązania z nim stosunku pracy. Bezspornym jest, że powód naruszył obowiązek trzeźwości oraz wiedziało jakie zdarzenie chodzi i faktu tego nie kwestionował.
Reasumując, zachowanie powoda było bezprawne. Można mu również przypisać winę co najmniej w postaci rażącego niedbalstwa.W. B. (1)mógł przewidzieć skutki swojego zachowania, decyzję o pójściu do pracyw stanie po spożyciu alkoholu podjął świadomie. Zdawał sobie również sprawę z naruszenia dyscypliny pracy, a jego zachowanie powodowało zagrożenie interesów pracodawcy.
Wskazana przez pracodawcę przyczyna, w ocenie Sądu, jest rzeczywista i uzasadnia rozwiązanie umowy o pracę z powodem bez wypowiedzenia z jego winy. Dlatego też Sąd na podstawieart. 56 kpoddalił powództwo, jako nieuzasadnione.
Na zasadzie słuszności wyrażonej wart. 102 kpc, Sąd nie obciążył powoda kosztami procesu, mając na uwadze w szczególności okoliczność,że powód obecnie nie pracuje.