Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych II instancja
Sygnatura akt: VII Ua 71/16
Data wyroku: 2017-04-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marcin Graczyk, Zbigniew Szczuka, Renata Gąsior
Słowa kluczowe: Zasiłek chorobowy
Podstawa prawna: art 21 ust 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych

Sygn. akt VII Ua 71/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 kwietnia 2017 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Marcin Graczyk
Sędziowie: SO Renata Gąsior
SO Zbigniew Szczuka (spr.)
Protokolant: st.sekr.sądowy Maria Nalewczyńska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2017 r. w Warszawie
sprawyT. L.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
o zasiłek chorobowy
z udziałem zainteresowanegoM. M.prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą(...)z siedzibą wK.

na skutek apelacji wniesionej przez odwołującego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 1 sierpnia 2016 roku sygn. akt VI U 247/16
zmienia zaskarżony wyrok i poprzedzającą go decyzję w ten sposób, że przyznajeT. L.prawo do zasiłku chorobowego z tytułu wypadku przy pracy od 17 lutego 2016 r. do 18 kwietnia 2016 r. w wysokości 100 %.
SSO Renata Gąsior  SSO Marcin Graczyk  SSO Zbigniew Szczuka

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi–Północ w Warszawie VI Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych, po rozpoznaniu sprawy z odwołaniaT. L.od decyzji ZUS z dnia 13 maja 2016 r., znak:(...)w przedmiocie przyznania mu prawa do zasiłku chorobowego z tytułu wypadku przy pracy za okres od dnia 17 lutego 2016 r. do dnia 18 kwietnia 2016 r. oraz zmiany wysokości zasiłku z 80% na 100% za cały okres niezdolności do pracy powstały od 17 lutego 2016 r., oddalił odwołanie.
W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji uznał, że są podstawy do tego, aby zachowaniu odwołującego się przypisać kwalifikowaną postać winy nieumyślnej, czyli rażące niedbalstwo.T. L.przyznał bowiem, że tego dnia, gdy uległ wypadkowi pracował w okularach ochronnych, które zdjął idąc po młotek i wybijak. Nie założył ich jednak rozpoczynając wybijanie jarzma przy użyciu młotka. W ocenie Sądu RejonowegoT. L.mógł i powinien był przewidzieć, że w trakcie pracy przy wybijaniu jarzma resora w samochodzie ciężarowym przy użyciu młotka i wybijaka może dojśćdo odpryśnięcia drobinki metalu. Sąd I instancji zważył, że istotne jest w sprawie to,iż odwołujący się nie wykonywał tego dnia czynności tego rodzaju, jak wbijanie gwoździaw ścianę.T. L.pracował w warsztacie samochodowym, zajmował się naprawą samochodu ciężarowego. Odwołujący do tego celu używał szlifierki kątowej, a następnie młotka i wybijaka. Sąd I instancji doszedł do wniosku, że skoro do wcześniejszych czynnościT. L.używał okularów ochronnych to również i do tej powinien je mieć założone. W ocenie Sądu Rejonowego odwołujący się w sposób ewidentny zlekceważył obowiązek przestrzegania zasad bezpieczeństwa i higieny pracy poprzez nienałożenie okularów ochronnych w trakcie wykonywania tych konkretnych czynności. Sąd I instancji wskazał, że ocenie ubezpieczonego praca przy użyciu młotka i wybijaka była bezpiecznai nie wymagała założenia okularów. W ocenie Sądu Rejonowego było to jednak wyłącznie subiektywne przekonanie odwołującego, bowiem nie przewidywał on negatywnych konsekwencji użycia młotka i wybijaka w postaci pojawienia się odprysku opiłka metalu.Sąd Rejonowy stanął na stanowisku, że odwołujący zlekceważył obowiązek pracyw okularach ochronnych, choć miał świadomość konieczności ich noszenia przy wykonywaniu obowiązków zawodowych, będąc wcześniej przeszkolonym przez pracodawcę z zakresu bhp i ryzyka zawodowego.
W dniu 26 sierpnia 2016 r.T. L.wniósł apelację od ww. wyroku zaskarżając go w całości i zarzucając mu błędną ocenę przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wydanie wyroku w oparciu o całkowicie inny przykład wykonywanych czynności. Skarżący w apelacji wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego oraz zmianę zaskarżonego wyroku w całości i jednocześnie przyznanie prawa do zasiłku chorobowegoz tytułu wypadku przy pracy za okres od dnia 17 lutego 2016 r. do dnia 18 kwietnia 2016 r. oraz zmianę wysokości zasiłku chorobowego z 80% na 100% za cały okres niezdolnoścido pracy powstały od dnia 17 lutego 2016 r. W uzasadnieniu apelacjiT. L.podniósł, że nie był zobowiązany do używania okularów ochronnych do czynności wybicia jarzma. W ocenie apelującego Sąd I instancji pominął okoliczność, iż podczas szkoleń BHP nie było mowy o użyciu okularów w warsztacie przez cały czas pracy czy też do użycia młotka/pobijaka. Ponadto, skarżący podniósł, że na szkoleniach BHP został przeszkolony przez pracodawcę, aby używać okularów ochronnych do czynności wiercenia otworów czy szlifowania.T. L.w uzasadnieniu apelacji wskazał również, że nikt nie wydał żadnych zaleceń w przedmiocie używania okularów ochronnych, a zatem jego zachowanie polegające na niezałożeniu okularów do czynności wybijania jarzma, nie może być ocenione jako rażące niedbalstwo.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
ApelacjaT. L.okazała się uzasadniona w całości i prowadziłado zmiany orzeczenia Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi–Północ w WarszawieVI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, sygn. akt VI U 247/16.
Stan faktyczny niniejszej sprawy nie był sporny. Żadna ze stron postępowania nie kwestionowała kolejności zdarzeń i okoliczności, zgodnie z którymi odwołujący uległ w dniu 17 lutego 2016 r. wypadkowi przy pracy. Ponadto ubezpieczony potwierdził, że w momencie, gdy odprysk metalu wbił mu się w oko, nie miał założonych okularów ochronnych.
Zgodnie zart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(Dz. U. z 2015 r., poz. 1242 ze zm.) zwanej dalej ,,ustawą’’ za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą:
1)podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynnościlub poleceń przełożonych;
2)podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia;
3)w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy.
Na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy, z tytułu wypadku przy pracy ubezpieczonemu przysługuje zasiłek chorobowy, o ile jego niezdolność do pracy spowodowana została wypadkiem przy pracy.
Jednocześnie, stosownie do art. 21 ust. 1 ustawy, świadczenia z ubezpieczenia wypadkowego nie przysługują ubezpieczonemu, gdy wyłączną przyczyną wypadków,o których mowa w art. 3, było udowodnione naruszenie przez ubezpieczonego przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia, spowodowane przez niego umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa.
W ocenie Sądu Okręgowego Sąd I instancji błędnie przyjął, iż zasadniczą dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy okolicznością było to, czy naruszenie przez odwołującego się przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia miało postać rażącego niedbalstwa.Sąd Okręgowy stanął na stanowisku, że istotą niniejszej sprawy było zachowanie, którego dopuścił się odwołujący oraz, czy można je zakwalifikować jako naruszenie zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, czy też nie.
Sąd Okręgowy na rozprawie w dniu 11 stycznia 2017 r., zgodnie z wnioskiem apelującego, postanowił uzupełnić postępowanie dowodowe i dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu BHP celem ustalenia, czyT. L.naruszył zasady Bezpieczeństwa i Higieny Pracy przy wykonywaniu pracy w dniu 17 lutego 2016 r., a jeżeli tak, to w jaki sposób oraz czy musiał mieć założone okulary ochronne przy czynności polegającej na wybijaniu jarzma resorowego. W ocenie Sądu II instancji sporządzona przez biegłego sądowego opinia miała fundamentalne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Biegły w opinii z dnia 7 lutego 2017 r. stwierdził, że jeśli w dokumentacji oceny ryzyka brakuje zapisu o konieczności stosowania okularów ochronnych przy czynnościachz użyciem młotka, wybijaka oraz innych prostych narzędzi ręcznych, to nie można mówićo nieprzestrzeganiu zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Dodatkowo, pracodawca był świadomy, że zatrudnia osobę niemającą doświadczenia w zawodzie mechanika samochodowego. W ocenie biegłego sądowego sporządzającego opinię,T. L.nie naruszył ani zasad bezpieczeństwa i higieny pracy ani też przepisów bezpieczeństwai higieny pracy przy wykonywaniu pracy w dniu 17 lutego 2016 r. Biegły wskazał również,że jedynie udowodnione naruszenie przepisów - nie zasad - może pozbawić poszkodowanego pracownika prawa do świadczeń wymienionych w Ustawie. Podsumowując, biegły wskazał, żeustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowychwart. 21stanowi, że świadczenia z ubezpieczenia wypadkowego nie przysługują ubezpieczonemu, gdy wyłączną przyczyną wypadków,o których mowa wart. 3było udowodnione naruszenie przez ubezpieczonego przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia, spowodowane przez niego umyślnie lub wskutek niedbalstwa. W konsekwencji, w ocenie biegłego w trakcie czynności polegającejna wybijaniu jarzma resorowego, odwołujący nie musiał mieć założonych okularów ochronnych, jeżeli nie wynikało to z wewnętrznych uregulowań prawnych pracodawcy, takich jak regulamin pracy, szczegółowej instrukcji bhp wprowadzonej do stosowania przez pracodawcę, a określające postępowanie przy tego rodzaju czynnościach lub z dokumentacji oceny ryzyka zawodowego.
Sąd Okręgowy, oceniając zgromadzony materiał dowodowy uznał, iż opinia biegłego jest wiarygodnym i kluczowym dowodem w sprawie, gdyż wydana została w oparciuo dokumentację dotyczącą wypadku, która nie była kwestionowana przez żadną ze stron. Zdaniem Sądu Okręgowy biegły sądowyA. P.prawidłowo wykonał swoje czynności, a treść i wnioski płynące z jego opinii w sposób niebudzący wątpliwości zostały zredagowane. Biegły powołany w niniejszej sprawie jest specjalistą w swojej dziedziniei posiada wieloletnie doświadczenie w opiniowaniu spraw. Strony w toku postępowania nie wnosiły uwag do opinii biegłego, a zatem nie było żadnych podstaw do dopuszczania innych dowodów w niniejszej sprawie. Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do dalszego prowadzenia postępowania dowodowego. Sąd II instancji w pełni podzielił stanowisko biegłego z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy, uznając, że odwołujący przy wykonywaniu czynności wybijania jarzma resorowego bez użycia okularów ochronnych nie naruszył przepisów ani zasad bezpieczeństwa i higieny pracy.
W ocenie Sądu Okręgowego kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie miał dowódz opinii biegłego, dlatego też rozważania co do pozostałych twierdzeń przyjętych przez Sąd Rejonowy są bezprzedmiotowe. Jedynie należy nadmienić, że w ocenie Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy nie dostrzegł istoty sprawy i bez przeprowadzenia niezbędnego postępowania dowodowego w tym zakresie przyjął, iż odwołujący się miał obowiązek pracować używając okularów ochronnych. Sąd Okręgowy zważył, że z materiału dowodowego zgromadzonegow niniejszej sprawie nie wynikał obowiązek noszenia okularów ochronnych przez pracowników, co również podkreślił biegły w swojej opinii.
Przy tak ustalonym stanie faktycznym, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyroki poprzedzającą go decyzję w ten sposób, że przyznałT. L.prawodo zasiłku chorobowego z tytułu wypadku przy pracy od dnia 17 lutego 2016 r. do dnia18 kwietnia 2016 r. w wysokości 100%.
SSO Renta Gąsior  SSO Marcin Graczyk   SSO Zbigniew Szczuka (spr.)
Zarządzenie:(...)
(...)