Sąd Rejonowy w Olsztynie
X Wydział Cywilny
Sygnatura akt: X C 1890/16
Data wyroku: 2017-01-11 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

X C 1890/16

UZASADNIENIE
Powódka GminaO.wniosła o nakazanie pozwanymW. P.iP. P. (1)oraz małoletnimK. P.iN.P.opuszczenia i opróżnienia lokalu komunalnego położonego przyul.(...)wO.i wydanie go powodowi.
GminaO.wniosła nadto o orzeczenie, że pozwanym nie przysługuje prawo od lokalu socjalnego.
W uzasadnieniu wskazała, iż od dnia 01 października 2010 r. tj. po upływie okresu na jaki została zawarta umowa najmu pozwani zajmują go bez podstawy prawnej. Pozwani zamieszkują przedmiotowy lokal nie ponosząc żadnych opłat z tego tytułu i zaległość na dzień wniesienia pozwu wynosi 48.145,68 zł. Pozwani zajmują lokal bez tytułu prawnego zatem na podstawieart.222 § 1 kcpowinni go opuścić i opróżnić.
PozwanyW. P.wniósł o oddalenie powództwa. Przyznał, że zamieszkuje w lokalu przyul.(...)wO.i nie ma żadnego tytułu prawnego do lokalu. Odnośnie małoletnich dzieciK. P.iN.P.podał, że zamieszkują razem z nim. Ponadto wskazał, że w mieszkaniu tym zamieszkuje z partnerkąK. N.oraz jej małoletnią córką.
PozwanyP. P. (1)wniósł o oddalenie powództwa podając, iż nie mieszka w przedmiotowym mieszkaniu od 10 lat, gdyż ma własne mieszkanie naul.(...)wO..
Wezwane do udziału w sprawieK. N.wraz z małoletnią córkąN. P.wniosły o oddalenie powództwa potwierdzając, że zamieszkują w mieszkaniu, którego dotyczy pozew o eksmisję.
Powódka na rozprawie w dniu 24 listopada 2016 r. (k.93) cofnęła powództwo co do pozwanegoP. P. (1).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W lokalu komunalnym przyul.(...)wO.zamieszkują aktualnieP. P. (1), jako syn byłego najemcy, z małoletnimi dziećmiK. P.iN.P.oraz konkubinaP. K.N.ze swoją małoletnią córkąN. P..
Osoby te nie mają tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu. Uprzednio umowa najmu lokalu dotycząca tego lokalu wiązała matkęP. L.P.i GminęO.i pozwanyW. P.zamieszkiwał razem z matką. Umowa najmu zostałaL. P.wypowiedziana ze skutkiem na 30.09.2010 r. NastępnieL. P.zmarła.
Istnieje zaległość w opłatach za lokal wynosząca na dzień wniesienia pozwu 48.145,68 zł. Pomimo wezwania kwota ta nie została uiszczona, pozwanyW. P.nie uregulował stosunku prawnego, na podstawie którego zajmuje lokal ani go nie opuścił.
PozwanyW. P.pracuje na umowę na czas określony od dnia 05.05.2015 r. do 04.08.2017 r. z wynagrodzeniem ok.2300 zł miesięcznie z czego po potrąceniu z tytułu zajęcia komorniczego wynagrodzenie wynosi ok.1300 zł. PozwanaK. N.pracuje jako stażysta z wynagrodzeniem 800 zł miesięcznie.
( dowód: wypowiedzenie umowy najmuL. P.–k.14, saldo karty lokalu –k.5, pismo powódki z dnia 23.12.2015 r. z dowodem nadania -k.7-8, oświadczenie co do osób zajmujących lokal-k.9,12, 83, wypowiedzenie umowy najmuL. P.–k.14-15, umowa najmu z dnia 10.01.2008 r.–k.18-20, zaświadczenie o zarobkach –k.91, zeznaniaK. N.-k.92v, zeznaniaJ. W.–k.92v-93, zeznaniaW. P.–k.93)
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.
Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie przedłożonych przez strony postępowania dokumentów, których prawdziwość nie została zakwestionowała w toku procesu oraz na podstawie informacji uzyskanych z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wO.i Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.. Sąd oparł się również na zeznaniach pozwanych, którym dał wiarę w całości.
W przedmiotowej sprawie bezspornym był fakt, iż lokal mieszkalny objęty żądaniem pozwu i zajmowany przez pozwanych stanowi własność powoda. W przedmiotowej sprawie pozwani nie zaprzeczyli również, że zajmują lokal należący do powoda bez tytułu prawnego. Bezspornym był fakt, że powódka nie zawarła z pozwanymi umowy najmu. Jak wynika ze zbieżnych zeznańJ. W.orazW. P.ich małoletnie dzieci mieszkają razem z ojcem zajmując pokój w lokalu przyul.(...)zaś u matki jedynie pomieszkują z uwagi na brak warunków lokalowych.
Zgodnie z przepisemart. 222 § 1 k.c.właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. Treścią roszczenia przewidzianego wart. 222 § 1 k.c., zwanego też roszczeniem wydobywczym (rei vindicatio), jest więc przyznane właścicielowi żądanie wydania oznaczonej rzeczy przez osobę, która włada jego rzeczą. Służy to przywróceniu właścicielowi władztwa nad rzeczą, a więc ochronie jednego z podstawowych atrybutów prawa własności. Dlatego obrazowo określa się je jako roszczenie nieposiadającego właściciela przeciwko posiadającemu niewłaścicielowi (por.S. Wójcik (w:) System prawa cywilnego, t. II, 1977, s. 475; E. Gniewek, Komentarz, 2001, s. 491; E. Skowrońska-Bocian (w:) K. Pietrzykowski (red.) Komentarz, t. I, 2005, s. 623). Żeby można było mówić o roszczeniu windykacyjnym, muszą być spełnione dwa warunki: po pierwsze, treścią roszczenia jest żądanie wydania rzeczy, po drugie zaś, wynika ono z prawa własności. Brak jednego z tych znamion powoduje, że nie ma ono charakteru roszczenia windykacyjnego. Obie przesłanki zaistniały w niniejszej sprawie, wobec czego Sąd nakazał pozwanym opróżnienie z rzeczy, opuszczenie i wydanie powodowi lokalu mieszkalnego przyul.(...)wO.i orzekł jak w pkt 1 wyroku.
Kolejną kwestią wymagającą rozważenia w niniejszej sprawie było ustalenie czy pozwanym przysługuje prawo do lokalu socjalnego. Przepisart. 14 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(Dz.U.2005.31.266, dalej: u.o.p.l.) stanowi bowiem, iż w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu. Sąd, badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, orzeka o uprawnieniu osób, o których mowa wust. 1, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez nie z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną. Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec osób, o których mowa w ust. 4 wymienionego artykułu, czyli: 1)kobiety w ciąży, 2) małoletniego, niepełnosprawnego w rozumieniu przepisówustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej(Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414, z późn. zm.) lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą, 3) osoby obłożnie chorej, 4) emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej, 5) osoby posiadającej status bezrobotnego oraz6) osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały, chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany. Sąd bada z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego i orzeka o przedmiotowym uprawnieniu, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania z lokalu oraz szczególną sytuację materialną i rodzinną osób, których dotyczy nakaz opróżnienia lokalu.
Bezsporne było, że pozwany zajmował lokal jako syn byłego najemcy. Jak wskazał Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały z dnia 04.10.2002 r., III CZP 60/02 (OSNC 2003, nr 9, poz.118) przepisart. 14 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(Dz.U.2005.31.266 ), nie posługuje się pojęciem lokatora a „osoby, której nakaz (eksmisji) dotyczy” i są w doktrynie poglądy, iż przepis ten nakazuje sądowi rozstrzyganie o uprawnieniu do lokalu socjalnego w stosunku do wszystkich osób, które zajmują lokal, niezależnie od ich statusu i tytułu prawnego a nie tylko w stosunku do lokatorów w rozumieniuart.2 ust.1 pkt 1u.o.p.l.
Pozwani jak wynika z ich zeznań, które Sąd uznał za wiarygodne, nie mają możliwości zamieszkania w innym lokalu.W. P.wspólnie zamieszkiwał z osobą, która była najemcą to jest matkąL. P.. Wobec tego należy uznać go za lokatora w myśl przepisów art.2 ust.1 pkt 1 u.o.p.l. Odnośnie zaśK. N., zgodnie z art.24 u.o.p.l., przyznanie uprawnienia do lokalu socjalnego jest możliwe jeżeli w świetle zasad współżycia społecznego byłoby to szczególnie usprawiedliwione. Mając na względzie okoliczność, że pozwana sprawuje piecze nad małoletnią córką i nie ma innego miejsca, w którym mogłaby zamieszkać, przesłanki do przyznania jej prawa do lokalu socjalnego zostały spełnione. Zgodnie z cytowanym wyżej przepisem art.14 ust.4 pkt 2 u.o.p.l. Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do lokalu socjalnego wobec małoletniego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą. ZarównoW. P.jak iK. N.zamieszkują wspólnie z małoletnimi pozwanymi jak i sprawują nad nimi opiekę. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w punkcie 2 wyroku.
Z uwagi na cofniecie pozwu wobec pozwanegoP. P. (1)Sąd na podstawieart.203 § 1 i 2 kpcw zw. zart.355 §1 kpcumorzył postępowanie co do niego.
Z uwagi na trudną sytuację życiową pozwanegoW. P., który co prawda pracuje jednak ciążą na nim zobowiązania alimentacyjne wobec dwójki dzieci jak i zobowiązanie względem GminyO., Sąd uznał, że zachodzą podstawy do zastosowania wobec niego i jego małoletnich dzieci przepisuart.102 kpci nie obciążył ich kosztami procesu. PozwanaK. N.pracuje na stażu z wynagrodzeniem 800 zł i ma na utrzymaniu córkę zatem także w stosunku do niej i małoletniej córki zachodzi wypadek szczególnie uzasadniony o jakim mowa w przepisieart.102 kpc.