Sąd Rejonowy w Mrągowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 239/16
Data wyroku: 2017-05-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Raszkiewicz
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko czci i nietykalności cielesnej
Podstawa prawna: art. 212 § 2 k.k.

Sygn. akt IIK 239/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 maja 2017 r.
Sąd Rejonowy w Mrągowie, II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Marek Raszkiewicz
Protokolant: sekr. sądowy po sekr. sąd Magdalena Plaga
w obecności prokuratora Prok. Rej. ------------
po rozpoznaniu dnia 31 01 2017 r. , 09 02 2017 r., 18 05 2017 r.. 22 05 2017 r. sprawy
B. S.córkiF.iR. z domu T.,
ur. (...)wmiejscowości M.,
oskarżonej o to, że:

I
W okresie od 2011 r. do 16.07.2014 r. za pośrednictwem środków masowego komunikowania tj. gazety „(...)” nr(...)– ukazujący się od 16.05.2013 r. do 22.05.2013 r., tj.gazety (...)/275 – ukazujący się od 10.07.2014 do 16.07.2014 r. oraz na łamach programu(...)pomówiłaH. A.o to, że spłaca jej zobowiązania, że w maju 2010 r. pojawił się u niej komornik, który chciał od niej zapłaty zobowiązania oskarżycielki prywatnej, które to postępowanie naraziło oskarżycielkę prywatną na utratę zaufania potrzebnego do rodzaju prowadzonej przez nią działalności,

tj. o przestępstwo zart. 212 § 2 k.k.

II
W okresie od dnia 12.05.2016 r. do dnia 24.05.2016 r. za pośrednictwem środków masowego komunikowania tj.gazety (...)/370 – ukazujący się od 19.05.2016 r. do dnia 24.05.2016 r. oraz na łamach programu telewizyjnego(...)pomówiłaH. A.o sfałszowanie podpisu w postaci wycofania pozwu w sprawie rozpoznawanej przez Sąd Rejonowy w Piszu pod. sygn. akt IC 145/11, stwierdzając, że zostało ono sfałszowane przez osobę, która mogła być tym zainteresowana i była wówczas ławnikiem sądowym, które to postępowanie naraziło oskarżycielkę prywatną na utratę godności, poniżenie w opinii publicznej oraz utratę zaufania potrzebnego do wykonywania funkcji ławnika,

tj. o przestępstwo zart. 212 § 2 k.k.

O R Z E K A :
I. OskarżonąB. S.uniewinnia od zarzutu popełnienia czynu II;
II. Na podstawieart. 17§1 pkt.6 k.p.k.w zw. zart.414§1 k.p.k.postępowanie karne odnośnie czynu I umarza;
III.. Na podstawieart. 632pkt 1 k.p.k.koszty procesu ponosi oskarżyciel prywatny .

UZASADNIENIE
Sąd ustalił, co następuje:
OskarżonaB. S.stanęła pod zarzutem tego , że w okresie od 2011 r. do 16.07.2014 r. za pośrednictwem środków masowego komunikowania tj.gazety (...)/215 – ukazujący się od 16.05.2013 r. do 22.05.2013 r., tj.gazety (...)/275 – ukazujący się od 10.07.2014 do 16.07.2014 r. oraz na łamach programu(...)pomówiłaH. A.o to, że spłaca jej zobowiązania, że w maju 2010 r. pojawił się u niej komornik, który chciał od niej zapłaty zobowiązania oskarżycielki prywatnej, które to postępowanie naraziło oskarżycielkę prywatną na utratę zaufania potrzebnego do rodzaju prowadzonej przez nią działalności, tj. o przestępstwo zart. 212 § 2 k.k.oraz o to , że w okresie od dnia 12.05.2016 r. do dnia 24.05.2016 r. za pośrednictwem środków masowego komunikowania, tj.gazety (...)/370 – ukazujący się od 19.05.2016 r. do dnia 24.05.2016 r. oraz na łamach programu telewizyjnego „(...)” pomówiłaH. A.o sfałszowanie podpisu w postaci wycofania pozwu w sprawie rozpoznawanej przez Sąd Rejonowy w Piszu pod. sygn. akt IC 145/11, stwierdzając, że zostało ono sfałszowane przez osobę, która mogła być tym zainteresowana i była wówczas ławnikiem sądowym, które to postępowanie naraziło oskarżycielkę prywatną na utratę godności, poniżenie w opinii publicznej oraz utratę zaufania potrzebnego do wykonywania funkcji ławnika, tj. przestępstwo zart. 212 § 2 k.k.
W miejscowościP.ukazuje się regionalny periodyk o nazwie(...). Na łamach powyższego pisma ukazał się artykuł dotyczący oskarżonejB. S.w kontekście obciążenia jej nieruchomości hipoteką skarbową. Artykuł ukazał się w nr 20/215 – i wydany został od dnia 16.05.2013 r. do 22.05.2013 roku. Koleiny artykuł, dotyczący tego samego tematu, ukazał się na łamach tej samej gazety, tj.gazety (...)/275 , ukazującej się od dnia 10.07.2014 do 16.07.2014 r. . Kolejno, powyższa sprawa była poruszana w ramach programu telewizyjnego, tj. programu(...), którego emisja miała miejsce w lipcu 2014 roku . PokrzywdzonaH. A.wszystkie ww. programy odnosiła do swoje osoby. Pokrzywdzona zna oskarżoną , są one sąsiadami z tej samej ulicy , pomiędzy nimi i w ich spawach dotyczących nieruchomości toczyły się postępowania sądowe i administracyjne. Odnośnie artykułu pierwszego informacje o nim i jego treści pokrzywdzona podjęła w okresie 2-3 dni od jego ukazania się w sprzedaży . Odnośnie drugiego artykułów i programu Interwencja pokrzywdzona podjęła wiadomości o ich treści w lipcu 2014 roku . Trzeci artykuł dotyczący podobnej jak wyżej kwestii ukazał się na łamach tej samej gazety, tj.gazety (...)/370 – ukazującej się od dnia 19.05.2016 r. do dnia 24.05.2016 roku. Ponadto w dniu 23 05 2016 roku w ramach programu ,, Państwo w Państwie,, ,stacji telewizyjnejP., wyemitowany był program telewizyjny . Program został opublikowany na stronach internetowych ww. stacji 23 05 2016roku o godzinie 12:01. Natomiast sama audycja była emitowana w ogólnodostępnym programie telewizyjnym. Konwencja ww. programu zakłada udział zainteresowanych bezpośrednio tematem osób, przedstawicieli mediów, osób publicznych czy też osób aspirujących do takiej roli. W ww. programie brali udział m.in. Starosta powiatuP.oraz sędzia sądu powszechnego. Osoby te w trakcie dynamicznie prowadzonego medialnego widowiska przedstawią swoje opinie dotyczące przedmiotu programu. Program prowadził i moderował dziennikarz ww. stacji telewizyjnej. Program nie był emitowany na ,, na żywo,,.
Powyższy stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o dowody zgromadzone w niniejszej sprawie . Mianowicie są nimi wyjaśnienia oskarżonej 70 – 71, zeznania świadków – pokrzywdzonej k 71 -73, dowodu z oględzin dokumentu zapisu elektronicznego programu tv k 89 , 93-94, 73, dowodu z dokumentów k. 96-101- k 104, kolejno z k. : 6-8, 26-28, 30-31 – kopii artykułów prasowych.
OskarżonaB. S.nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów . Oświadczyła w wyjaśnieniach, że artykuły z 2013 roku i 2014 roku wywiady ukazujące się w gazetach autoryzowała. Odnośnie artykułu w gazecie z 2016 roku oskarżona oświadczyła, że nie dokonywała autoryzacji ww. tekstu . Nie była twórcą tekstu ww. artykułu. Artykuł był pisany przez dziennikarzaGazety (...)bez jej inspiracji. W tym samym czasie jak ww. artykuł ukazał się publicznie program telewizyjny Państwo w Państwie.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej w tym zakresie w jakim nie przyznaje się do zawinienia .
Na wstępie analizy dowodów Sąd meiti wskazuje na kierunek analizy dowodów dokonanych przez ten Sąd. Mianowicie wskazuje na ,,medialny,, kontekst sprawy w tym rozumieniu funkcjonowania mediów w jakim działają one w przestrzeni publicznej oraz w jakim wykorzystują one możliwości kreowania emocji wokół problemu i włączania do tej konwencji osób nie mających ,,medialnego,, obycia. Takie stanowisko Sądu wynika z oceny sposobu prowadzenia i moderowania programu . Przedawniania go w formie spektaklu z rożnymi ,,teatralnymi,, atrybutami . Przedstawiania stanowisk w sposób afektacyjny, moderowanie wypowiedzi poprzez wchodzenia w ciąg wypowiedzi .Jest to jak to można rozumieć konwencja programu dla określonego rodzaju publiczności. Z tą konwencją medialną powiązane są logicznie artykuły ukazujące się lokalnie związane z przedmiotem sprawy. Takie wnioskowanie wynika z oceny wyjaśnień oskarżonej, która miała kontakt z dziennikarką występująca w programie telewizyjnym, kolejno ze zbieżności czasowej programu telewizyjnego i akcesoryjności tematycznej artykułu gazetowego do programu tv.
Powyższe zważenia służą do oceny, w tym wypadku, wyjaśnień oskarżonej a także oceny zeznania pokrzywdzonej, gdyż ona również znalazła się w trybie, co jest zrozumiałe, emocjonalnych ocen tak wywołanych i przedstawianych w enuncjacjach medialnych.
Przechodząc do faktów dotyczących , w ocenie sądu zasadniczej, bo o największym publicznym zasięgu, audycji telewizyjnej. Analiza materiału dowodowego w postaci zapisu video programu pod kątemprzedmiotu zarzutu IIz a/o (,,..o sfałszowanie podpisu w postaci wycofania pozwu w sprawie rozpoznawanej przez Sąd Rejonowy w Piszu pod. sygn. akt IC 145/11, stwierdzając, że zostało ono sfałszowane przez osobę, która mogła być tym zainteresowana i była wówczas ławnikiem sądowym, które to postępowanie naraziło oskarżycielkę prywatną na utratę godności, poniżenie w opinii publicznej oraz utratę zaufania potrzebnego do wykonywania funkcji ławnika..,,), prowadzi do wskazania dwóch fragmentów tego programu związanych z wypowiedziami oskarżonej . Mianowicie są nimi zapisy od godziny ok. 17:30 do ok. 19:27. W tym czasie oskarżona nie wypowiada słów , które wyczerpują opisany w akcie oskarżenia zarzut. Można stwierdzić , że to prowadzący program dziennikarz o godzinie 17 :30 podaje …,, ktoś dołączył pismo do sprawy sądowej z podrobionym podpisem…,, . Nie wypowiada tych słów oskarżona. Stwierdzenia oskarżonej są neutralne : ,,..wtedy nie wiedziałam, ze paniH.jest ławnikiem.. ,,, absolutnie nie pisałam wniosku , nie podpisywałam się, ktoś w moim imieniu złożył wniosek,, , .. ,,Będę składała zawiadomienie do prokuratury rejonowej bo jest popełnione przestępstwo przez Sąd ….,, . ( zapisy godzina 17:56, 18:20, 18:42, 19:05, 19:27). Kolejny zapis zidentyfikowany przez Sąd dotyczy wypowiedzi oskarżonej z godzin 37:05 – 37:50 i wzakresie zarzutusprowadza się do zapisu o godzinie 37:40 do stwierdzenia ,, …gdyby nie paniK.z tego programu ja bym nie wiedziała , że te pisma zostały złożone , to jest dla mnie sprawa życia i śmierci.,, .
Natomiast odnośnie artykułu prasowego zgazety (...)/370 – ukazującego się od 19.05.2016 r. do dnia 24.05.2016 r. powiązanego z ww. programem. Sąd dał wiarę oskarżonej, że nie była autorem ww. artykułu. W tym zakresie wyjaśnienia są wiarygodne i oceniane przez Sąd z punktu widzenia całości materiału dowodowego i zasad logiki. Przede wszystkim oskarżona nie byłaby w stanie stworzyć i opublikować pod własnym imieniem, w gazecie nie należącej do niej, ww. artykułu. Natomiast Sąd dokonał analizy treści ww. artykułu, w części wskazanej przez pokrzywdzoną i dotyczącej przedmiotu sprawy zakreślonego w zarzucie aktu oskarżenia. Mianowicie jedynym cytatem oskarżonej ww. artykule są słowa zawarte w jego zapisie od słów,, - od kilkunastu lat,, do słów ,, którego nie złożyłam ,, . We wspomnianym wyżej fragmencie nie ma stwierdzeń wyczerpujących zarzut aktu oskarżenia. Mianowicie nie ma w nich chociażby wskazania pokrzywdzonej. Oskarżona nie tworzyła artykułu prasowego ani też nie jej wytworem jest jego kompozycja przytaczanych w tym artykule faktów czy stwierdzeń.
Odnośnie zarzutu I w kwestii przedawnienia Sąd wywiódł swoje wnioskowanie w oparciu o zeznanie pokrzywdzonej. Powyższe wnioski o terminie powzięcia informacji o czynach zawartych w zarzucie I wynikają z depozycji pokrzywdzonej wprost odnośnie artykułu z ukazującego się od 16.05.2013 r. do 22.05.2013 r.gazety (...)/275. Kolejna natomiast z analizy zeznania odnośnie artykułu z ukazującego się od 10.07.2014 do 16.07.2014 r., o którym wiedzę pokrzywdzona uzyskała po emisji audycjiI., w lipcu 2014 roku. W tym zakresie również , w ocenie dowodu , Sąd kieruje się wskazaniami logiki wynikającej z oceny dowodów. Mianowicie pokrzywdzona jest osobą zainteresowaną sprawą i wypowiedziami medialnymi związanymi z jej osobą. W zeznaniach dotyczących ww. artykułu pokrzywdzona czasowo wiązała go z emitowanym w lipcu 2014 roku programem ,,Interwencja,, .
W sprawie Sąd dopuścił dowody z dokumentów : z zapisu video . Dowód ten nie był kwestionowany przez strony. Dopuszczano dowody z zapisu kopii artykułów. Dowody powyższe nie były kwestionowane przez strony. Dopuszczono dowód z dokumentu w zawiadomienia dłużnika o terminie czynności oraz wyciągu z akt sprawy karnej tut. sądu II K 31/17 przeciwko oskarżonejB. S..
Sąd zważył co następuje:
Przepisart. 212§1 i 2 k.k.służy przede wszystkim ochronie wolności osobistej w postaci czci i dobrego imienia, określonej osoby lub grupy osób . Z drugiej strony funkcjonuje konstytucyjnie gwarantowana swoboda wypowiedzi i wyrażania poglądów . Granice obu wolności wyznacza zasada realnej możliwości realizacji obu tych wolności
Dla ustalenia , czy określone zachowania sprawcy mają charakter zniesławiający decydujące znaczenie mają kryteria obiektywne. Dla realizacji znamion przestępstwa zawierających zniesławienie czy zniewagę w rozumieniu zart.212 i 216 k.k.nie jest bowiem istotne, czy według odczuć osoby, do której kierowane było dane zachowanie, została naruszona nim jej godność osobista. Jeśli bowiem dana wypowiedź nie zawiera elementów, które obiektywnie i wedle powszechnych standardów kulturowych nie są uznawane za obraźliwe, nie mamy do czynienia ze zniewagą czy zniesławieniem , choćby nawet odbierający ją adresat czuł się jej treścią znieważony. W przedmiotowej sprawie również należy odseparować wypowiedzi oskarżonej od wypowiedzi innych uczestników programu i kontekstu ,,medialnego,, , o którym Sad wspominał na początku analizy dowodów .
Z tak przeprowadzonej oceny nie wynika, by wypowiedzi oskarżonej były przesadnie ekspresyjne czy nie dotyczyły przytaczanych przez nią faktów ( np. faktu złożenia zawiadomienia). Powyższa okoliczność istotna jest w ocenie zamiaru który można krótko zdefiniować, posługując się sformułowaniem zaczerpniętym orzeczenia(...)(sprawaO.przeciwko Austrii - orzeczenie z dnia 1 lipca 1997 r.,), stwierdzając, iż nie mieści się w ramach dopuszczalnej krytyki - "złośliwy atak osobisty". W ocenie Sądu, wypowiedziane przez oskarżoną słowa nie stanowiły, opisanych w akcie oskarżenia przypadków. Analizę powyższego rozpocząć i zakończyć należy od dokonania oceny wypowiedzianych przez oskarżoną zwrotów a nie innych wypowiedzi pojawiających się w emitowanym programie telewizyjnym i w artykule prasowym.. Słowa użyte przez oskarżoną są powszechnie znane, a ich znaczenie jednoznaczne..
Dyspozycjaart. 212§ 1i 2 k.k.posługuje się terminem ,, pomawia .,,. Naruszenie czci zewnętrznej jest kwestię interpretacji tego pojęcia . Jest ono poddane ocenie funkcjonującemu w społeczeństwie systemowi ocen i rozumienie tego znamienia winno odpowiadać treściom, jakie nadaje mu język potoczny. W ocenie Sądu wypowiedziom oskarżonej nie można przypisać naruszenia czci pokrzywdzonej, w jej ujęci wartości osobistej , jaką pokrzywdzona posiada wśród innych osób. Wypowiedzi oskarżonej nie są również, wedle ujęcia słownikowego, znieważaniem czy tez ubliżeniem w rozumieniu zachowania, mające obelżywy, obraźliwy charakter, polegające na uczynieniu sobie ... (z pokrzywdzonego) pośmiewiska, okazywaniu pogardy. ( ocena wynikająca zart. 214 k.k.).
Dlatego uniewinniono oskarżoną od czynu II a/o.
Odnośnie czynu I Sąd umorzył postępowanie z uwagi na treśćart. 17§1pkt 6 k.p.k.- przedawnienie karalności czynów zarzucanych oskarzonej.(art. 101§2 k.k.)
O kosztach orzeczono jak w wyroku.