Sąd Apelacyjny w Katowicach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 814/17
Data wyroku: 2017-09-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Pietrzak, Tadeusz Szweda, Anna Petri

Sygn. akt III AUa 814/17
III AUz 172/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 września 2017 r.
Sąd Apelacyjny w KatowicachWydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSA Jolanta Pietrzak (spr.)

Sędziowie

SSO del. Anna Petri
SSA Tadeusz Szweda

Protokolant

Elżbieta Szewczyk

po rozpoznaniu w dniu 7 września 2017r. w Katowicach
sprawy z odwołania(...) S.A.wG.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.
przy udziale zainteresowanychM. W., Syndyka Masy Upadłości(...)(...)+H.+B.+(...) Sp. z o.o.w upadłości likwidacyjnej
o podleganie ubezpieczeniom społecznym
na skutek apelacji odwołującej(...) S.A.wG.oraz zażalenia Syndyka Masy Upadłości(...)(...)+H.+B.+(...) Sp. z o.o.w upadłości likwidacyjnej
od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bielsku-Białej z dnia 2 lutego 2017r. sygn. akt VI U 753/16

1
oddala apelację,

2
odrzuca zażalenie.

/-/SSO del. A. Petri /-/SSA J. Pietrzak /-/SSA T. Szweda

Sędzia   Przewodniczący    Sędzia
Sygn. akt III AUa 814/17
III AUz 172/17

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 2 lutego 2017r. Sąd Okręgowy- Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bielsku-Białej oddalił odwołanie płatnika składek(...) Spółki AkcyjnejwG.od decyzji organu rentowego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.z dnia 27 czerwca 2016r. na mocy której stwierdzono,że ubezpieczonaM. W.jako pracownik podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu i chorobowemu od 1.12.2012r.do 30.03.2013r. oraz od 5.12.2014r. do nadal z tytułu zatrudnienia na podstawie umowyo pracę u płatnika składek (pkt 1) oraz zasądził od płatnika składek na rzecz zainteresowanego Syndyka Masy Upadłości(...)(...)+H.+B.+(...) Sp. z o.o.w upadłości likwidacyjnej z siedzibąwO.kwotę 360,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (pkt 2).
Jako bezsporne w sprawie Sąd Okręgowy przyjął, że w dniu 1.08.2011r.weW.zawarta została pomiędzy(...).- (...) S.C.A. G.,T. K., aCentrum (...) Sp. z o.o.z/s weW.umowa o świadczenie usług.
Na mocy tej umowy Spółka Cywilna przekazała swoich pracowników zgodnie zart. 23 1 kp. firmie outsourcingowejCentrum (...) Sp. z o.o.
Byli to:A. G. (2),K. D.,M. K. (1),I. T.,P. K.,M. Z.,A. N.,J. D.,K. K.,I. S.,A. K.,A. D.,E. W.,M. S.,A. F.,M. D.,P. G.,P. T.iR. B..
A. G. (2)został zatrudniony przezCentrum (...) Sp. z o.o.weW.w dniu 1.09.2011r. na podstawie umowy na czas nieokreślony na stanowisku dyrektora generalnego w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem 1.000,00 zł brutto.
Do rozwiązania umowy o pracę doszło na mocy porozumienia stron z dniem 31.08.2013r.
(...) S.A.powstała w wyniku przekształcenia w dniu 20.10.2011r.Spółki Cywilnej (...).G.,T. K.,K. S.,T. S.,K. B.,T. G.,M. K.– wpis w Krajowym Rejestrze Sądowym został dokonany w dniu 7.11.2011r.
W dniu 1.12.2011r. pomiędzySpółką Cywilną (...)z/s wD.aR.Sp. z o.o. weW.zawarta została umowa o świadczenie usług na czas określony,tj. do 31.07.2014r.
Na mocy umowy porozumienia z dnia 31.10.2012r. pomiędzy(...) S.A.z/swW.,(...) Sp. z o.o.z/s weW.,(...)(...)+H.+B.+(...) Sp. z o.o.dotychczasowy pracodawca(...) Sp. z o.o.przekazała(...)(...)+H.+B.+(...) Sp. z o.o.wszystkich pracownikówSpółki (...)z dniem 1.11.2012r.
Przez cały okres obowiązywania umów o świadczenie usług rozliczenia pomiędzy odwołującą się spółką, afirmami Centrum (...),R.i(...)(...)+H.+B.+(...) Sp. z o.o.dokonywanow następujący sposób: na koniec miesiąca następowało zatwierdzenie list obecności przezSpółkę (...) S.A., na tej podstawie naliczana była lista płac, która stanowiła podstawę do wystawienia faktury VAT.
W okresie od 22.11.2011r. do 30.09.2012r. ubezpieczonaM. W.była zatrudniona w Domu Wczasowym(...)Z.Z. W.wW..
W okresie od 1.06.2012r. do 30.09.2012r.M. W.zawarła 4 kolejne miesięczne umowy o dzieło z(...).- (...) S.A.(w tym czasie ubezpieczona korzystałaz urlopu rodzicielskiego w macierzystym zakładzie pracy). Przedmiotem umów było wykonywanie telefonicznej akcji marketingowej produktów rehabilitacyjnych i przedmiotów ortopedycznych wraz z przyjmowaniem zamówień i wystawianiem faktur powyżej wartości sprzedaży 100.000,00 zł netto miesięcznie za wynagrodzeniem 1.986,00 zł brutto miesięcznie. PracęM. W.wykonywała w biurze w ówczesnej siedzibie SpółkiwP..
W dniu 27 września 2012r.M. W.zawarła z(...) Sp. z o.o.weW.umowę o pracę na czas określony od dnia 1.10.2012r. do 30.09.2013r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku pracownika biurowego za wynagrodzeniem2.060 zł brutto miesięcznie.
Z dniem 1.11.2012r. ubezpieczona została w trybieart. 231k.p.przejęta przez(...)(...)+H.+B.+(...) Sp. z o.o.
Z dniem 1.01.2013r. wynagrodzenie ubezpieczonej zostało obniżone do kwoty 1.800,00 zł brutto miesięcznie.
ObowiązkiM. W.w ramach umowy o dzieło i umowy o pracę były takie same.
Jej przełożonym był prezes zarządu(...) S.A.i jednocześnie dyrektor generalny w/w Spółek .
Stosunek pracy został rozwiązany na skutek wypowiedzenia przez pracodawcęz dniem 30 marca 2013r.
Przechodząc do rozważań prawnych Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej wskazał na treśćart. 6 ust. 1 pkt 1, art. 11 ust. 1, art. 12 ust. 1, art. 13 pkt 1 i art. 8 ust. 1 ustawyz 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych, a takżeart. 22 § 1 kpiart. 231 § 1 i § 2 kpi stwierdził, że spór dotyczył objęciaM. W.ubezpieczeniami społecznymi: emerytalnym, rentowym, chorobowym i wypadkowym w okresieod 1 października 2012r. do 30 marca 2013r. w(...) S.A.wG..
Zdaniem Sądu Okręgowego zaskarżona decyzja jest prawidłowa.
Trafnie bowiem organ rentowy przyjął, że w sprawie nie miało miejsca przejście zakładu pracy. Przejście zakładu pracy może bowiem nastąpić wyłącznie na zasadzieart. 231k.p.
Należy stwierdzić, że skoro o istnieniu jednostki gospodarczej, która mogła stanowić przedmiot przejścia decydowały składniki majątkowe (sprzedaż detaliczna wyrobów medycznych, włączając ortopedyczne, prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach), to samo „przejęcie” pracowników nie mogło spowodować skutku przejścia zakładu pracy lub części zakładu pracy w rozumieniuart. 231§ 1 k.p.(tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2012r., I PK 235/11).
W tym kontekście również umowa o pracę zawarta pomiędzyM. W.a(...) Sp. z o.o.weW.oraz późniejsze przejęcie ubezpieczonej przez(...)(...)+H.+B.+(...) Sp. z o.o.jest w świetleart. 58 k.c.nieważna.
Wszystkie czynności kierownicze, nadzorcze były sprawowane przezA. G. (2), który był prezesem zarządu(...) S.Ai jednocześnie został przejęty jako pracownik w/w Spółek będąc zatrudnionym jako dyrektor generalny.
W ślad za wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2016r. sygn. aktI UK 28/15 należy stwierdzić, że jego przejęcie w świetleart. 231k.p.było nieważne.
Odwołująca się Spółka twierdzi, że nie miało miejsca przejście części zakładuw trybieart. 231k.p., bowiem na podstawie umowy z dnia 1.08.2011r. nastąpiło samo „przejęcie pracowników”. Nie jest to jednak możliwe. Przejęcie pracowników w taki sposób, że przejmujący staje się ich pracodawcą może bowiem nastąpić tylko w wyniku spełnienia się przesłanek zart. 231§ 1 k.p.Umowa cywilno-prawna o przejęcie pracowników jest tylko zdarzeniem prawnym, które może wywołać skutek w postaci przejścia zakładu, jedynie wtedy, gdy dojdzie do faktycznego przejścia składników jednostki gospodarczej decydujących o jej tożsamości, a takie przejście nie nastąpiło. W rezultacie, skorow okolicznościach sprawy nie nastąpiło przejście zakładu pracy, to pracownicy nie zostali przejęci przez kolejne Spółki, w tym również prezes zarząduA. G. (2). Pracodawcą ubezpieczonejM. W.pozostała odwołująca sięSpółka (...) S.A.wG..
Praca przez nią wykonywana (zresztą identyczna jak ta na podstawie umów o dzieło) była na rzecz(...)G., narzędziami i w miejscu wyznaczonym przez(...)G.i pod kierownictwem prezesa(...)G..
Również teza o wykonywaniu pracy tymczasowej przezM. W.została zdaniem Sądu I instancji sformułowana na potrzeby niniejszego postępowania.
W konsekwencji Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej na mocyart. 47714§ 1 k.p.c.iart. 98 k.p.c.orzekł jak w sentencji wyroku.
Apelację od powyższego wyroku wniosła odwołująca.
Zaskarżając wyrok Sądu Okręgowego w całości, apelująca zarzuciła mu:
I.nieważność postępowania wobec naruszenia przepisuart. 174 § 1 pkt 2) k.p.c.w zw.zart. 47711§ 2 k.p.c.;
II.Naruszenie przepisów postępowania tj.art. 328 § 2 k.p.c.polegające na wadliwym uzasadnieniu wyroku poprzez nieprawidłowe i niepełne ustalenie stanu faktycznegoi enigmatyczne wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku, nie pozwalające na weryfikację motywów i stanowiska sądu;
III. Naruszenie przepisuart. 233 § 1 k.p.c.poprzez błąd w ustaleniach faktycznych polegający na błędnym uznaniu przez Sąd, że w spornym okresie, tj. od 1.10.2012r. do 30.03.2013r. pomiędzyM. W.aspółkami (...) Sp. z o.o.oraz(...)(...)+H.+(...) Sp. z o.o.nie istniał stosunek pracy, podczas gdy były spełnione wszystkie przesłanki ku takiemu uznaniu oraz uznaniu, że taki stosunek istniał pomiędzyM. W.a(...).- (...) S.A.;
IV. Naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy,a w szczególnościart. 235 § 1 k.p.c.w zw. zart. 244 k.p.c.poprzez dopuszczenie dowoduz akt składkowych organu rentowego bez wskazania dokumentów, z których przeprowadzany jest dowód oraz bez określenia numerów kart akt składkowych, z których dopuszczany jest dowód, a w konsekwencji dopuszczenie dowodu nieznanego procedurze cywilnej,co w konsekwencji uniemożliwiło odwołującemu zajęcie stanowiska co do każdegoz dokumentów;
V.Naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię i błędne zastosowanieart. 58, 60, 65 § 2 k.c., poprzez uznanie, że umowa o pracę zawarta pomiędzyM. W.a(...) Sp. z o.o.weW.oraz późniejsze przejęcie ubezpieczonej przez(...)(...)+H.+(...) Sp. z o.o.jest nieważne;
VI. Naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnięart. 22 § 1 k.p.w zw. z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. - o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 645 z późn. zm.). przez nieuwzględnienie przez Sąd, iż na mocy tego przepisu pracodawca, tj.Spółka (...) Sp. z o.o.oraz(...)(...)+H.+(...) Sp. z o.o.mogły oddelegować pracownika do pracy u innego pracodawcy, co nie rodziło skutku prawnego w postaci nawiązania stosunku pracy pomiędzyM. W.a(...)G., u którego świadczyła pracę jako wykonawca, z ramienia agencji zatrudnienia;
VII. Naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie art. 6 ust. 1 pkt 1, art. 11 ust. 1, art. 12 ust. 1 i art. 13 pkt 1 ustawy z dnia 13.10.1998r. - o systemie ubezpieczeń społecznych, w zw. zart. 22 k.p.poprzez przyjęcie,że pracodawcą (osobą zobowiązaną do płacenia składek na ubezpieczenie społeczne dla ubezpieczonejM. W.) w okresie 1.10.2012r. do 30.03.2013r. byłaspółka (...) S.A.;
VIII. Naruszenieart. 2w zw. zart. 7 i art. 22 Konstytucji RPw zakresie, w którym Sąd zaakceptował, że organ rentowy zastosowałart. 83 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznychw celu wydania decyzji polegającej na całkowicie dowolnym wskazaniu nowego płatnika składek na ubezpieczenie społeczne ubezpieczonych pomimo uznawania przez okres kilku miesięcy innych płatników, tj.(...) Sp. z o.o.oraz(...)(...)+H.+(...) Sp. z o.o.(...)i akceptowania dokonywanych przez nich wpłat na konto ubezpieczonych oraz składanych deklaracji.
Wskazując na powyższe zarzuty, odwołująca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, ewentualnie zmianę zaskarżonego wyroku i stwierdzenie, żeM. W.nie podlegała obowiązkowo ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu, wypadkowemu, chorobowemuza okres od dnia 1 października 2012r. do dnia 30 marca 2013r. jako pracownik u płatnika składek(...) S.A.oraz zasądzenie na rzecz odwołującego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego za dwie instancje.
Natomiast zażalenie na postanowienie zawarte w wyroku Sądu Okręgowegow przedmiocie kosztów procesu wniósł syndyk masy upadłości(...)(...)+H.+B.+(...) Sp. z o.o.w upadłości likwidacyjnej z siedzibą wO.domagając się jego zmiany poprzez zasądzenie od odwołującej na rzecz syndyka zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, czyli kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 900 zł zamiast zasądzonej kwoty 360 zł, tj. o 450 zł więcej niżw zaskarżonym postanowieniu.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
apelacja odwołującej jako oczywiście bezzasadna podlega oddaleniu.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego, Sąd I instancji zgromadził w sprawie wystarczający materiał dowodowy, a jego ocena nie narusza granic zastrzeżonych dla swobodnej oceny materiału dowodowego (art. 233 § 1 k.p.c.).
Wbrew zarzutom podnoszonym w apelacji, Sąd I instancji wydał trafne rozstrzygnięcie, znajdujące uzasadnienie w całokształcie sprawy oraz treści obowiązujących przepisów, a Sąd Apelacyjny aprobując w pełni te ustalenia przyjmuje je za własne bez potrzeby szczegółowego ich przytaczania.
W pierwszej kolejności odnosząc się do zarzutu nieważności postępowania z uwagina niemożność udziału w postępowaniu(...) Sp. z o.o.z uwagi na brak organów uprawnionych do reprezentowania tej spółki zwrócić należy uwagę pełnomocnika apelującej, iż podmiot ten w ocenie Sądu Apelacyjnego nie jest w ogóle zainteresowanym w niniejszej sprawie w rozumieniuart. 47711§ 2 kpc.
Zgodnie z tym przepisem zainteresowanym jest ten, czyje prawa lub obowiązki zależą od rozstrzygnięcia sprawy. Zainteresowanym jest zatem ten, czyje prawa lub obowiązkiw sferze ubezpieczeń społecznych zależą bezpośrednio od rozstrzygnięcia sprawy(por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 6 września 2006r., sygn. III UZP 4/05, OSNP 2007 nr 3-4, poz. 51 i z dnia 12 grudnia 2011r., sygn. I UZP 6/11, OSNP 2012 nr 9-10, poz. 122 oraz wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 28 października 2004r., sygn. II UK 66/04,OSNP 2005 nr 10, poz. 149; z dnia 10 stycznia 2006r., sygn. I UK 121/05, OSNP 2006nr 23-24, poz. 364; z dnia 4 października 2007r., sygn. I UK 137/07, OSNP 2008 nr 23-24, poz. 356; z dnia 5 czerwca 2007r., sygn. I UK 8/07, OSNP 2008 nr 15-16, poz. 228).
O tym, czy konkretna osoba posiada status zainteresowanego ze względu na przedmiot postępowania w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych, przesądza nie jej subiektywne przekonanie, ale obiektywna okoliczność, że w danym wypadku prawa lub obowiązki tej osoby „zależą” od rozstrzygnięcia sprawy. Rozstrzygnięcie sprawy powoduje bowiem zmianę w sferze prawnej zainteresowanego. Może ona polegać na zyskaniu prawa, bądź jego utracie, albo na pojawieniu się powinności, ewentualnie jej wygaśnięciu (v. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 października 2008r., sygn. I UK 79/08, OSNP 2010 nr 7-8, poz. 99).A zatem wskazany w omawianym przepisie związek zależności musi mieć charakter bezpośredni, co oznacza, że z samej mocy wydanej decyzji muszą płynąć dla zainteresowanego prawa lub obowiązki wynikające z prawa ubezpieczeń społecznych, które mogą być podtrzymane w wyroku sądu ubezpieczeń społecznych przez oddalenie odwołania (art. 47714§ 1 kpc) bądź też uchylone przez zmianę decyzji (art. 47714§ 2 kpc).
W konsekwencji tylko wtedy, gdy wynik postępowania prowadzi do stworzenia indywidualnej normy prawnej oddziałującej nie tylko na adresata decyzji, lecz także na inny podmiot, można uznać, że prawa lub obowiązki tego podmiotu zależą od rozstrzygnięcia sprawy.
W takiej właśnie sytuacji występuje bezpośrednia zależność, o której mowawart. 47711§ 2 kpc. Tak jest w szczególności w przypadku decyzji ustalającej pracowniczy tytuł ubezpieczenia społecznego skierowanej do płatnika składek, która wprost kształtuje sytuację prawną pracownika (ubezpieczonego).
Wymagany przezart. 47711§ 2 kpczwiązek bezpośredniej zależności między wydaną decyzją a prawami i obowiązkami danego podmiotu dotyczy wyłącznie osnowy decyzji, nie zaśz motywów przedstawiających ocenę prawną ustalonych okoliczności faktycznych.
Zauważyć należy, że z decyzji ustalającej podleganie danej osoby ubezpieczeniom społecznym jako pracownik wynikają prawa i obowiązki w zakresie: zgłaszaniado ubezpieczeń społecznych, przebiegu ubezpieczeń społecznych oraz ustalania wymiaru składek i ich poboru (art. 83 ust. 1 pkt 1-3austawy o systemie ubezpieczeń społecznych)i dotyczą one odpowiednio ubezpieczonego i wskazanego w decyzji płatnika składek.
Z perspektywy obowiązków przypisanych płatnikom składek przez tę ustawę, decyzja taka rozstrzyga wyłącznie to, czy dany podmiot jest płatnikiem składek (pracodawcą) a nie to, czy jest nim (lub nie) inny podmiot. Jest tak nawet wtedy, gdy w motywach rozstrzygnięcia (uzasadnieniu decyzji) ocenia się status prawny innego podmiotu.
Zatem warunkiem uzyskania statusu zainteresowanego (strony postępowania)na podstawie postanowienia sądu jest bezpośrednie oddziaływanie rozstrzygnięcia w danym postępowaniu na prawa i obowiązki podmiotu wezwanego do udziału w sprawie.Dla uzyskania prawa do bycia stroną nie wystarczy zatem sam akt procesowy sądu, ale konieczne jest spełnienie przesłanek kreujących status zainteresowanego. Dlatego formalna decyzja sądu tylko wtedy wywołuje przewidziane w niej skutki (nabycie statusu zainteresowanego jako strony określonej wart. 47711§ 1 kpc), gdy ma oparciew bezpośredniej relacji między przyszłym rozstrzygnięciem, a sferą prawną wezwanego podmiotu. Stąd też wadliwe postanowienie nie może wywołać skutku procesowego i uczynić podmiot nieuprawniony stroną postępowania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2017r., sygn. I UK 279/16, niepublik.).
W konsekwencji uznać więc należało, że(...) Sp. z o.o.weW.nie ma przymiotu zainteresowanego, a tym samym nie jest stroną postępowania.
Zatem zarzut nieważności postępowania z uwagi na brak możności działania tejże spółki nie ma żadnego znaczenia dla rozpoznawanej sprawy.
Nadto wbrew twierdzeniom apelującej, Sąd Okręgowy nie dopuścił się żadnych uchybień w zakresie gromadzenia materiału dowodowego oraz dokonał jego właściwej oceny. W istotnym dla rozstrzygnięcia zakresie Sąd Okręgowy dokonał logicznej i zgodnejz zasadami doświadczenia życiowego oceny zgromadzonego materiału dowodowego, czyli zgodnie z dyspozycjąart. 233 § 1 k.p.c.W omawianym aspekcie odnoszącym się do postępowania dowodowego i oceny dowodów podkreślenia wymaga, że ze względu na zasadę bezpośredniości postępowania to Sąd I instancji jest przede wszystkim instancją powołanądo oceny wiarygodności przeprowadzonych dowodów.
Z tego względu zarzut naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c.może być uznany za słuszny tylko wówczas, gdyby apelujący wykazał uchybienie podstawowym regułom służącym ocenie wiarygodności i mocy poszczególnych dowodów czyli regułom logicznego myśleniai właściwego kojarzenia faktów oraz zasadom doświadczenia życiowego.
Co więcej wskazać należy, iż nawet jeżeli z określonego materiału dowodowego można wywnioskować inną wersję wydarzeń, lecz sąd wyprowadził wnioski logicznie poprawnei zgodne z doświadczeniem życiowym czyli ocena sądu nie narusza reguł swobodnej oceny dowodów (art. 233 § 1 k.p.c.), to ocena ta musi się ostać. Tylko bowiem w wypadku, gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami lub gdy wnioskowanie sądu wykracza poza schematy logiki formalnej albo, wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia jednoznacznych, praktycznych związków przyczynowo - skutkowych,to przeprowadzona przez sąd ocena dowodów może być skutecznie podważona (por. wyroki Sądu Najwyższego z dni: 14 stycznia 2000r., I CKN 1169/99, 16 maja 2000r., CKN 1097/00, 23 stycznia 2001r., IV CKN 970/00, 27 września 2002r., IV CKN 1316/00, 6 lipca 2005r.,III CK 3/05).
W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd I instancji wyjaśnił motywy, którymi się kierował oceniając przeprowadzone w sprawie dowody. W świetle tychże dowodów w pełni uprawniony był wniosek leżący u podstaw oddalenia odwołania, żeM. W.w spornym okresie była pracownikiem odwołującej i to odwołująca jest płatnikiem składekza ten okres.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego ustalenia poczynione przez Sąd Okręgowy w oparciuo zgromadzony w sprawie materiał dowodowy są logiczne oraz zgodne z zasadami doświadczenia życiowego, a apelacja płatnika składek w tym zakresie stanowi jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu I instancji. W tym miejscu dodać nadto należy,że chybiony jest także zarzut naruszeniaart. 328 § 2 k.p.c.Naruszenieart. 328 § 2 k.p.c., który wskazuje jakie elementy konstrukcyjne winno zawierać uzasadnienie wyroku, aby mogło stanowić skuteczny zarzut apelacji winno przybrać postać kardynalnych braków uniemożliwiających kontrolę instancyjną. Tego rodzaju wadliwości uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia nie zawiera. Przeciwnie zaprezentowane przez Sąd Okręgowy pisemne motywy wyroku zawierają wszystkie konieczne elementy wymagane wart. 328 § 2 k.p.c., tym samym ocena instancyjna sfery motywacyjnej zaskarżonego wyroku nie nastręcza trudności. Zdaniem Sądu Apelacyjnego to właśnie uzasadnienie zarzutu naruszeniaart. 328§ 2 k.p.c.należy uznać za lakoniczne i pozbawione jakichkolwiek podstaw.
Natomiast odnosząc się do zarzutu naruszeniaart. 235 § 1 k.p.c.w zw. zart. 244 k.p.c.poprzez dopuszczenie dowodu z akt składkowych organu rentowego bez wskazania dokumentów, z których przeprowadzany jest dowód, zwrócić należy uwagę pełnomocnikowi odwołującej, że nie przysługuje mu prawo do powoływania się na etapie postępowania apelacyjnego na ten zarzut. Zgodnie bowiem zart. 162 k.p.c.strony mogą w toku posiedzenia, a jeżeli nie były obecne, na najbliższym posiedzeniu zwrócić uwagę sąduna uchybienia przepisom postępowania, wnosząc o wpisanie zastrzeżenia do protokołu. Stronie, która zastrzeżenia nie zgłosiła, nie przysługuje prawo powoływania się na takie uchybienia w dalszym toku postępowania, chyba że chodzi o przepisy postępowania, których naruszenie sąd powinien wziąć pod rozwagę z urzędu, albo że strona uprawdopodobni,iż nie zgłosiła zastrzeżeń bez swojej winy.
Na gruncie niniejszej sprawy pełnomocnik odwołującej pomimo obecnościna rozprawie przed Sądem Okręgowym w dniu 6 grudnia 2016r. i wydania przez ten Sąd postanowienia o dopuszczeniu dowodu z akt składkowych nie wniosła wymaganego prawem zastrzeżenia do protokołu rozprawy (k. 37-39 a.s.).
Mało tego, wniosła tak jak w odwołaniu „o przeprowadzenie dowodu z dokumentów objętych aktami sprawy prowadzonej przez organ w niniejszej sprawie”. Pełnomocnik zarzucając zatem Sądowi I instancji nieprawidłowe dopuszczenie dowodu z akt rentowych bez wskazania konkretnych dokumentów mających być przedmiotem dowodu, nie tylko,że nie zwrócił uwagi na to Sądowi Okręgowemu podczas rozprawy, ale nawet sam wnioskując o dopuszczenie dowodu z dokumentów akt organu rentowego nie sprecyzowało jakie dokumenty mu chodziło.
Całkowicie chybionym pozostają również zarzuty w kwestii naruszeniaart. 2w zw.zart. 7 i art. 22 Konstytucji RPw zakresie, w którym Sąd I instancji zaakceptował, że organ rentowy zastosowałart. 83 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Na gruncie orzecznictwa nie budzi bowiem żadnych wątpliwości to, że organ rentowy na podstawieart. 83 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychjest uprawniony, a zarazem zobowiązany do wydawania decyzji w zakresie indywidualnych spraw dotyczących między innymi zgłaszania do ubezpieczeń społecznych czy też przebiegu ubezpieczeń. Od decyzji organu rentowego wydanych w tym przedmiocie przysługuje stronie odwołanie do sądu celem skontrolowania jej prawidłowości, co niewątpliwie powoduje,iż przytoczone wyżej normyKonstytucjinie zostały naruszone.
Przypomnieć należy, że spór w rozstrzyganej sprawie dotyczył oceny, czy zainteresowanaM. W.w okresie od 1 października 2012r. do 30 marca 2013r., podlegała obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym określonym wart. 6 ust. 1 pkt 1, art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy z 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych(tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 963 ze zm.) jako pracownik płatnika składek –(...) S.A.wG..
Z treści art. 6 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 13 pkt 1 tej ustawy wynika, że osoby fizyczne będące na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej pracownikami podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu i chorobowemuod dnia nawiązania stosunku pracy do dnia jego ustania. Płatnikami składek w stosunkudo nich jest pracodawca (art. 4 pkt 2 lit. a). Z kolei, zgodnie zart. 8 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychza pracownika (z zastrzeżeniemust. 2 i 2a) uważa się osobę pozostającą w stosunku pracy. Przepis ten odsyła więc do przepisówkp, a w szczególnościdoart. 22 § 1, w myśl którego przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem, w miejscu i czasie wyznaczonym przez niego, a pracodawca do zatrudnienia pracownikaza wynagrodzeniem.
Ze wskazanych przepisów wynika, że obowiązek pracodawcy polegającyna dokonaniu zgłoszenia do ubezpieczenia społecznego dotyczy zatrudnionych pracowników. Powstaje on jedynie wówczas, gdy stosunek pracy jest realizowany.
W utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że podstawędo objęcia ubezpieczeniami społecznymi stanowi nie samo formalne zawarcie umowyo pracę, wypłata wynagrodzenia, przystąpienie do ubezpieczenia i opłacenie składki, czy wystawienie świadectwa pracy, ale faktyczne i rzeczywiste realizowanie elementów charakterystycznych dla stosunku pracy wynikających zart. 22 § 1 kp, czego apelująca zdaje się nie rozumieć. Istotne jest więc, aby stosunek pracy zrealizował się przez wykonywanie zatrudnienia o cechach pracowniczych, a okoliczności wynikające z formalnie zawartej umowy o pracę nie są wiążące w postępowaniu o ustalenie podlegania obowiązkowi pracowniczego ubezpieczenia społecznego (por. m.in. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia19 lutego 2008r., sygn. II UK 122/07, LEX nr 448905; z dnia 24 lutego 2010r., sygn.II UK 204/09, LEX nr 590241; z dnia 19 października 2007r., sygn. akt II UK 56/07,LEX nr 376433; z dnia 13 lutego 2012r., sygn. akt I UK 271/11, LEX nr 169837 oraz z dnia 18 maja 2006r., sygn. akt II UK 164/05, LEX nr 192462).
W ocenie Sądu Apelacyjnego zebrany w sprawie materiał dowodowy - wbrew temu co twierdzi pełnomocnik apelującej - dawał podstawy do przyjęcia, że płatnikiem składekna ubezpieczenia społeczne zaM. W.w okresie od 1 października 2012r.do 30 marca 2013r., powinna być(...) S.A.wG..
M. W.pomimo, iż w tym czasie miała formalnie zawarte umowyo prace z(...) Sp. z o.o.i(...)(...)+H.+B.+(...) Sp. z o.o., to faktycznie wszystkie elementy stosunku pracy były realizowane w stosunku do(...) S.A.
Praca była bowiem wykonywana na rzecz tej Spółki, w czasie i miejscu wyznaczonym przez nią, a nadto pod jej kierownictwem.
Wskazać w tym miejscu należy, że prezesem zarządu Spółki(...)G.jestA. G. (2), któremu faktycznieM.W.podlegała w trakcie całego okresu zatrudnienia.
Podkreślić należy, żeA. G. (2)dokonywał naboru pracowników do pracyw(...) S.A.
Wprawdzie z jego wyjaśnień wynika, iż czynił to jako pracownik zatrudnionyna stanowisku dyrektora w(...)(...)+H.+B.+(...) Sp. z o.o., do której (ostatecznie po kolejnych zmianach podmiotu przejmującego) zostali przekazani w trybieart. 231kppracownicy(...) S.C.A. G.,T. K.(przekształconej w dniu 20 października 2011r.w(...) S.A.).
Przejęcie w tym trybie samych pracowników(...)G.w drodze kolejnych porozumień zawieranych przez nią z(...) Sp. z o.o.i(...)(...)+H.+B.+V.- bez przejścia zakładu pracy - było niemożliwe. Tym samym pracodawcą tych pracowników nadal pozostawała Spółka(...)G..
Oznacza to, żeA. G. (2)dokonując naboru pracowników formalniew imieniu(...)(...)+H.+B.+(...) Sp. z o.o.do pracyw(...) S.A., faktycznie czynił to jako prezes tej Spółki.
Również mechanizm rozliczania między Spółkami wskazuje, iż faktycznie wynagrodzenie za pracę było realizowane przezSpółkę (...). To ona bowiem zatwierdzała listę obecności, na podstawie której sporządzano listę płac stanowiącą podstawę do wystawienia faktury za świadczone przez(...)(...)+H.+B.+(...) Sp. z o.o.usługi.
W świetle przedstawionych okoliczności zasadnie zatem Sąd Okręgowy przyjął,że płatnikiem składek zaM. W.w okresie od 1 października 2012r.do 30 marca 2013r., powinna być(...) S.A., w której doszło do faktycznej realizacji wszystkich istotnych elementów stosunku pracy między tymi stronami.
Mając powyższe względy na uwadze skoro apelacja odwołującej okazała się bezzasadna, Sąd II instancji na mocyart. 385 kpcoddalił apelację.
Natomiast zażalenie syndyka masy upadłości(...)(...)+H.+B.+(...) Sp. z o.o.w upadłości likwidacyjnej z siedzibąwO.podlegało odrzuceniu.
W ocenie Sądu Apelacyjnego żalący nie jest bowiem stroną w rozumieniuart. 47711§ 2 k.p.c., z tych samych przyczyn co przytoczone wyżej odnośnie(...) Sp. z o.o.weW..
W konsekwencji uznać więc należało, że jego zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (art. 373 kpcw związku zart. 370 kpcw związku zart. 397 § 2 zdanie pierwsze k.p.c.).
/-/SSO del. A. Petri /-/SSA J. Pietrzak/-/SSA T. Szweda

Sędzia  Przewodniczący Sędzia
ek