Sąd Rejonowy w Bartoszycach
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 682/16
Data wyroku: 2016-12-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: SSR Ewa Kurasz
Słowa kluczowe: Przedawnienie roszczeń
Podstawa prawna: art.118 k.c.

Sygn. akt I C 682/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 grudnia 2016 roku
Sąd Rejonowy w Bartoszycach, I Wydział Cywilny
w składzie: Przewodniczący: SSR Ewa Kurasz
Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Zentkowska
po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 roku w Bartoszycach
sprawy z powództwa(...)Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego - Subfunduszu(...)z siedzibą wW.przeciwkoS. T.o zapłatę
oddala powództwo.
Sygn. akt I C 682/16

UZASADNIENIE

      Powód(...)Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty -Subfundusz(...)z siedzibą wW.
wniósł o zasądzenie od pozwanegoS. T.kwoty 8.604,76 złotych wraz z odsetkami oraz kosztami procesu.
W uzasadnieniu pozwu pełnomocnik powoda wskazał, że w dniu 22 lutego 2007 roku pozwany zawarł z(...) Bankiem Spółką Akcyjnąz siedzibą wW., będącym poprzednikiem prawnym(...) Banku Spółki Akcyjnejz siedzibą wW., umowę o kredyt gotówkowy. Pierwotna kwota kredytu wynosiła 3.256,40 złotych.
W związku z niewywiązaniem się przez pozwanego z zawartej umowy pierwotny wierzyciel wystawił bankowy tytuł egzekucyjny, na podstawie którego prowadził sądowe postępowanie egzekucyjne, które jednak nie doprowadziło do zaspokojenia roszczenia w całości.
W dniu 22 kwietnia 2015 roku bank przelał na powoda wierzytelność wobec pozwanego z tytułu umowy kredytu wraz z prawem do naliczania odsetek. W chwili wniesienia pozwu na kwotę roszczenia 8.604,76 złotych składały się: 2.926,19 złotych niespłaconej kwoty kapitału, 120,05 złotych odsetek umownych, 4.895,48 złotych odsetek umownych karnych oraz 663,04 złote tytułem kosztów z tytułu wezwań, monitów i innych opłat. Ponieważ pozwany nie zaspokoił dobrowolnie roszczeń powoda, wniesienie pozwu w niniejszej sprawie było uzasadnione(pozew k. 2-4, pismo k. 52-53).
PozwanyS. T.na rozprawie w dniu 12 października 2016 roku wniósł o oddalenie powództwa.
Potwierdził, że zawarł umowę kredytu, z której powód wywodzi swoje roszczenia i podniósł zarzut przedawnienia roszczenia(protokół rozprawy k. 73).

Sąd ustalił, co następuje:

W dniu 22 lutego 2007 roku pozwanyS. T.zawarł z(...) Bankiem Spółką Akcyjnąz siedzibą wW.umowę kredytu konsumpcyjnego gotówkowego numer(...). W umowę kwotę kredytu określono na kwotę 3.256,40 złotych, z czego kredytobiorcy faktycznie wypłacono 2.825,64 złotych. Jej spłata miała nastąpić w równych miesięcznych ratach do dnia 20 lutego 2010 roku. W umowie zastrzeżono dla banku prawo do naliczania odsetek umownych oraz odsetek umownych „karnych” w razie opóźnienia w płatności należności z umowy.
Pismem z dnia 08 sierpnia 2007 roku, w związku z powstaniem zaległości w spłacie kredytu, bank dokonał wypowiedzenia umowy kredytu.
(dowody: umowa k. 56-58,
pisma k. 59-60)
Dnia 30 czerwca 2009 roku(...) Bank Spółka Akcyjnaz siedzibą wK.wystawiła bankowy tytuł egzekucyjny dotyczący wierzytelności wynikającej z umowy zawartej z pozwanym. Na dzień wystawienia bankowego tytułu egzekucyjnego należność wynosiła 4.339,84 złotych i składała się z kwoty kapitału 2.926,19 złotych, odsetek umownych w kwocie 120,05 złotych, odsetek karnych w kwocie 1.286,60 złotych i kosztów w kwocie 7 złotych.
Postanowieniem z dnia 09 września 2009 roku, wydanym w sprawie I Co 543/09 Sądu Rejonowego w Bartoszycach bankowemu tytułowi egzekucyjnemu nadano klauzulę wykonalności, zasądzając na rzecz wierzyciela kwotę 127 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
(dowody: bankowy tytuł egzekucyjny k . 61-62,
postanowienie k. 63-64)
W dniu 04 stycznia 2010 roku nastąpiło połączenie(...) Banku Spółki Akcyjnejz siedzibą wK.jako spółki przejmowanej z(...) Bankiem Spółką Akcyjnąz siedzibą wW.w trybieart. 494 k.s.h.. Jednocześnie spółka przejmująca zmieniła nazwę na(...) Bank Spółką Akcyjnaz siedzibą wW..
(dowody: odpisy pełne z KRS k. 17-27)
Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2010 roku, wydanym w sprawie I Co 708/10 Sąd Rejonowy w Bartoszycach nadał klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu na rzecz nowego wierzyciela(...) Banku Spółki Akcyjnejz siedzibą wW., zasądzając na jego rzecz dalsze kwotę 127 złotych tytułem zwrotu koszów postępowania.
W dniu 28 września 2011 roku bank sporządził wniosek egzekucyjny, na podstawie którego Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w BartoszycachW. N.prowadził przeciwko pozwanemu egzekucję należności w sprawie Km 1532/11. Postanowieniem z dnia 22 listopada 2011 roku postępowanie egzekucyjne uległo umorzeniu z uwagi na bezskuteczność egzekucji. Koszty postępowania egzekucyjnego ustalono na kwotę 70,89 złotych, a koszty zastępstwa adwokackiego w egzekucji na kwotę 300 złotych.
(dowody: postanowienia k. 65-66, 70
wniosek egzekucyjny k. 67,
zajecie wierzytelności k. 68-69)
Z dniem 01 czerwca 2012 roku nastąpiło przeniesienie całego majątku(...) Banku Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.na(...) Bank Spółkę Akcyjnąz siedzibą wW.. Z tym dniem spółka przejmująca zmieniła tez nazwę na(...) Bank Spółkę Akcyjnąz siedzibą wW..
(dowody: odpisy pełne z KRS k. 17-27)
Dnia 22 kwietnia 2015 roku powód(...)Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny zawarł z(...) Bankiem Spółką Akcyjnąz siedzibą wW.umowę rozporządzającą przelewu wierzytelności, na mocy której powód nabył od banku wierzytelności wskazane w załączniku numer(...)do umowy.
W związku z przelewem wierzytelności zbywca i nabywca sporządzili w dniach 22 i 28 kwietnia 2015 roku pisma skierowane do pozwanego, informujące go o zawartej umowie.
(dowody: wyciąg z umowy z załącznikiem k. 14-16, 28
pisma k. 29, 30)

Sąd zważył, co następuje:

Stan faktyczny w sprawie ustalono więc w oparciu o przedłożone przez powoda dowody z dokumentów. W trakcie postępowania nie ujawniły się żadne okoliczności podważające ich autentyczność lub wiarygodność osób je sporządzających, ustalony w sprawie stan faktyczny w istocie nie był sporny.
Powództwo wniesione w sprawie nie było zasadne.
Powód przedłożonymi dokumentami wykazał, że jego poprzednik prawny zawarł z pozwanym umowę kredytu, zdefiniowaną w art.art. 69 ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 roku prawo bankowe(t.j. Dz. U. z 2016 roku, poz. 1988). Pozwany przyznał powyższą okoliczność, nie kwestionował także wysokości należności wynikających z umowy oraz późniejszych czynności podejmowanych przez powoda i jego poprzedników prawnych. Podniósł natomiast zarzut przedawnienia roszczenia.
Zgodnie zart. 117 § 1 i 2 k.c.z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu, a po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Jednakże zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne. Z koleiart. 118 k.c.stanowi, że jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata.
W niniejszej sprawie roszczenie powoda jest niewątpliwie roszczeniem związanym z prowadzeniem działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług bankowych. Ponieważustawa prawo bankowenie ustanawia odmiennych od ogólnych regulacji terminów przedawnienia tego typu roszczeń, należy przyjąć, że zgodnie z ogólną normąart. 118 k.c.przedawnią się one po upływie 3 lat.
Zgodnie zart. 120 § 1 zd. 1 k.c.bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Według twierdzeń powoda dochodzone roszczenie było w 2007 roku, kiedy jego poprzednik prawny wystosował oświadczenie o wypowiedzeniu umowy. Na pewno było zaś wymagalne w dniu 09 września 2009 roku, kiedy to nadano sądowa klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu obejmującemu tę wierzytelność. Według przedłożonych przez powoda dokumentów termin przedawnienia należności zaczął ostatnio ponownie w dniu 22 listopada 2011 roku, kiedy to wydano postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego wobec pozwanego. Nawet przyjmując, że termin przedawnienia zaczyna biec ponownie po jego przerwaniu w dniu uprawomocnienia się tego orzeczenia, z zasad doświadczenia życiowego wynika, że nastąpiło to najpóźniej z końcem 2011 roku. Dochodzona wierzytelność przedawniła się więc na ogólnych zasadach najpóźniej z końcem 2014 roku, gdy tymczasem pozew w sprawie wniesiono w dniu 28 marca 2016 roku (data stempla pocztowego k. 33).
Niezależnie od powyższego należy wskazać, że Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd prawny wyrażony w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2016 roku (sygn. akt III CZP 29/16), że następca prawny banku nie może się skutecznie powołać na wynikający z nadania bankowemu tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności zarzut przerwania biegu terminu przedawnienia roszczenia.
W niniejszej sprawie powód dochodził również skapitalizowanych odsetek umownych od roszczenia głównego. Kwestia terminu przedawnienia odsetek jest sporna. Nie przytaczając wszystkich wysuwanych w tym przedmiocie koncepcji i propozycji rozwiązań tego zagadnienia trzeba wskazać, iż Sąd orzekający w sprawie podziela pogląd wyrażony w uchwale Sądu Najwyższego 7 sędziów z dnia 26 stycznia 2005 roku (III CZP 42/04), zgodnie z którym roszczenie o odsetki za opóźnienie przedawnia się najpóźniej z chwilą przedawnienia się roszczenia głównego. Odsetki za opóźnienie w spełnieniu świadczenia głównego są bowiem tak dalece powiązane z tym świadczeniem, że uzasadnione pozostaje twierdzenie o ich akcesoryjności wobec tego świadczenia. W konsekwencji wraz z przedawnieniem roszczenia głównego przedawniają się roszczenia o świadczenia uboczne, choćby nie upłynął jeszcze termin ich przedawnienia (patrz również wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 02 czerwca 2005 roku, I ACa 1867/04).
W ocenie Sądu powyższe twierdzenie znajdzie zastosowania również do należności ubocznych jakimi są opłaty i koszty związane z windykacją należności. Są one bowiem w równym stopniu powiązane z roszczeniem głównym jak odsetki i jako należności akcesoryjne winny dzielić jego los.
W związku z powyższym, na podstawieart. 117 § 1 i 2 k.c.Sąd oddalił powództwo.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c., mając na względzie wynik sprawy, zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Ponieważ pozwanyS. T.nie domagał się zasądzenia na jego rzecz tych kosztów, a z akt sprawy nie wynika, poniósł jakieś koszty związane z niniejszą sprawą, wyrok nie zawiera rozstrzygnięcia w tym przedmiocie.