Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 131/16
Data wyroku: 2017-09-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Iwona Gierula

Sygn. akt: IV K 131/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 września 2017 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie, IV Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Iwona Gierula
Protokolant: Paulina Puzia
w obecności Prokuratora: Aleksandry Krasuskiej-Szewczak
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 29 lipca 2016 r., 7 października 2016 r., 25 listopada 2016 r., 25 stycznia 2017 r., 22 marca 2017 r., 12 maja 2017 r., 24 maja 2017 r., 26 lipca 2017 r., 20 września 2017 r.
sprawy:
K. D.,
synaS.iE. z domu K.,
urodzonego (...)wŚ.,
oskarżonego o to, że:
1.  w dniach 22-23 czerwca 2006 r. poleciłA. O. (1)dokonanie kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...)powodując straty w wysokości 27.400 zł na szkodęM. S. (1), przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;
2.  w dniu 24 marca 2006 r. poleciłA. O. (1)dokonanie kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...)powodując straty w wysokości 13.000 zł na szkodę właścicielaT. W., przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;
3.  w dniach 29-30 marca 2006 r. poleciłA. O. (1)dokonanie kradzieży z włamaniem samochoduF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...)powodując straty w wysokości 25.500 zł na szkodę właścicielaW. Z., przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart.18 § l k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;
4. w dniu 11 kwietnia 2006 r. poleciłA. O. (1)dokonanie kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...)powodując straty w wysokości l6.000 zł na szkodę właścicielaAgencja (...) Sp. z o.o., przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;
5. w dniu 16 listopada 2005 r. poleciłA. O. (1)dokonanie kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...)powodując straty w wysokości 23.300 zł na szkodę właścicielaJ. S., przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;
6. w dniach 30-31 maja 2006 r. poleciłA. O. (1)dokonanie kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)wW.przy ul.(...)24, leczA. O. (1)zamierzonego czynu nie osiągnął z uwagi na zabezpieczenia pojazdu powodując straty w wysokości 1.000 zł na szkodę właścicielaS. M., przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;
7. w dniach 31 maja - 1 czerwca 2006 r. poleciłA. O. (1)dokonanie kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...)powodując straty w wysokości 30.000 zł na szkodę właścicielaP. K. (1), przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;
8. w dniach 05-06 czerwca 2006 r. poleciłA. O. (1), który działał wspólnie i w porozumieniu zP. M.dokonanie kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...)powodując straty w wysokości 30.000 zł na szkodę właścicielaA. R., przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;
9. w dniach 06-07 czerwca 2006 r. poleciłA. O. (1), który działał wspólnie i w porozumieniu zP. M., dokonanie kradzieży z włamaniem samochodu m-ki
F. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...)powodując straty w wysokości 26.000 zł na szkodę właścicielkiB. M., przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;
10. w dniach 18-19 czerwca 2006 r. poleciłA. O. (1)dokonanie kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...)powodując straty w wysokości 31.000 zł na szkodę właścicielaA. P. (1), przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart.18 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;
11. w dniu 17 lutego 2006 r. poleciłA. O. (1)dokonanie kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...)powodując straty w wysokości 30.000 zł na szkodę właścicielkiM. K. (1)przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 kk.;
12. w dniach 01-02 kwietnia 2006 r. poleciłA. O. (1)dokonanie kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...)powodując straty w wysokości 22.000 zł na szkodę właścicielaFirma (...), przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § l k.k.
13. w dniach 17-18 marca 2006 r. poleciłA. O. (1)dokonanie kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...)powodując straty w wysokości 25.100 zł na szkodę właścicielkiM. B., przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;
14. w dniach 20-21 kwietnia 2006 r. poleciłA. O. (1)dokonanie kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...)powodując straty w wysokości 35.000 zł na szkodę właścicielkiA. M., przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart.18 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;
15. w dniu 13 czerwca 2006 r. poleciłA. O. (1)dokonanie kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...)powodując straty w wysokości 23.000 zł na szkodę właścicielkiB. F., przy czym czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.;
oraz sprawy:
A. O. (1)
synaW.iB. z domu S.
urodzonego (...)wW.
oskarżonego o to, że:
1. w dniach 22-23 czerwca 2006 r. wW.przyul. (...)działając na polecenieK. D.dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)powodując straty w wysokości 27.400 zł na szkodęM. S. (1),
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;
2. w dniu 24 marca 2006 r. wW.przyul. (...)działając na polecenieK. D.dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)powodując straty w wysokości 13.000 zł na szkodę właścicielaT. W.,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;
3.  w dniach 29-30 marca 2006 r. wW.przyul. (...)działając na polecenieK. D.dokonał kradzieży z włamaniem samochoduF. (...)nr rej. (...)7(...)powodując straty w wysokości 25.500 zł na szkodę właścicielaW. Z.,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;
4.  w dniu 11 kwietnia 2006 r. wW.przyul. (...)działając na polecenieK. D.dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 16.000 zł na szkodę właścicielaAgencja (...) Sp. z o.o.,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;
5.  w dniu 16 listopada 2005 r. wW.przyul. (...)działając na polecenieK. D.dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 23.300 zł na szkodę właścicielaJ. S.,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;
6.  w dniach 30-31 maja 2006 r. wW.przy ul.(...)(...)działając na polecenieK. D.usiłował dokonać kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), lecz zamierzonego czynu nie osiągnął z uwagi na zabezpieczenia pojazdu, powodując straty w wysokości 1.000 zł na szkodę właścicielaS. M.,
tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.;
7.  w dniach 31 maja - 1 czerwca 2006 r. wW.przyul. (...)działając na polecenieK. D.dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)powodując straty w wysokości 30.000 zł na szkodę właścicielaP. K. (1),
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;
8.  w dniach 05-06 czerwca 2006 r. wW.działając na polecenieK. D.wspólnie i w porozumieniu zP. M.dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 30.000 zł na szkodę właścicielaA. R.,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;
9.  w dniach 06-07 czerwca 2006 r. wW.przyul. (...)działając na polecenieK. D.wspólnie i w porozumieniu zP. M.dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)powodując straty w wysokości 26.000 zł na szkodę właścicielkiB. M.,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;
10.  w dniach 18-19 czerwca 2006 r. wW.przyul. (...)działając na polecenieK. D.dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)powodując straty w wysokości 31.000 zł na szkodę właścicielaA. P. (1),
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;
11.  w dniu 17 lutego 2006 r. wW.przyul. (...)działając na polecenieK. D.dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)powodując straty w wysokości 30.000 zł na szkodę właścicielkiM. K. (1),
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;
12.  w dniach 01-02 kwietnia 2006 r. wW.przyul. (...)działając na polecenieK. D.dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 22.000 zł na szkodę właścicielaFirma (...),
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;
13.  w dniach 17-18 marca 2006 r. wW.przyul. (...)działając na polecenieK. D.dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)powodując straty w wysokości 25.100 zł na szkodę właścicielkiM. B.,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;
14.  w dniach 20-21 kwietnia 2006 r. wW.przyul. (...)działając na polecenieK. D.dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)(...), powodując straty w wysokości 35.000 zł na szkodę właścicielkiA. M.,
tj. o czyn zart. 279 § 1 kk.;
15.  w dniu 13 czerwca 2006 r. wW.przyul. (...)działając na polecenieK. D.dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 23.000 zł na szkodę właścicielkiB. F.,
tj. o czyn zart. 279 § 1 k.k.;

orzeka:
I. oskarżonegoK. D.w ramach czynów zarzucanych mu w pkt 1-5, 10, 12, 14 i 15 części wstępnej wyroku uznaje za winnego tego, że działając w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu, oraz w zamiarze, abyA. O. (1)dokonał kradzieży z włamaniem, swoim zachowaniem ułatwił jego popełnienie w ten sposób, że:
-  w dniu 16 listopada 2005 r. podwiózłA. O. (1)na miejsce dokonania kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...), jak również użyczył mu komputera służącego do dokonania kradzieży z włamaniem, w wyniku czego jego właścicielJ. S.poniosła straty w wysokości 23.300 zł, czym wypełnił dyspozycjęart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniu 24 marca 2006 r. podwiózłA. O. (1)na miejsce dokonania kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...), w wyniku czegoT. W.poniósł straty w wysokości 13.000 zł, czym wypełnił dyspozycjęart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 29-30 marca 2006 r. podwiózłA. O. (1)na miejsce dokonania kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...)(...)(...)wW.przyul. (...), w wyniku czegoW. Z.poniósł straty w wysokości 25.500 zł, czym wypełnił dyspozycjęart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 01-02 kwietnia 2006 r. podwiózłA. O. (1)na miejsce dokonania kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...), w wyniku czegofirma (...)poniosła straty w wysokości 22.000 zł, a następnie odebrał go z miejsca pozostawienia samochodu, czym wypełnił dyspozycjęart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniu 11 kwietnia 2006 r. podwiózłA. O. (1)na miejsce dokonania kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...), w wyniku czegoAgencja (...) Sp. z o.o.poniosła straty w wysokości l6.000 zł, a następnie odebrał go z miejsca pozostawienia samochodu, czym wypełnił dyspozycjęart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 20-21 kwietnia 2006 r. podwiózłA. O. (1)na miejsce dokonania kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...)(...)wW.przyul. (...), w wyniku czegoA. M.poniosła straty w wysokości 35.000 zł, a następnie odebrał go z miejsca pozostawienia samochodu, czym wypełnił dyspozycjęart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniu 13 czerwca 2006 r. użyczyłA. O. (1)komputera służącego do dokonania kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...), w wyniku czegoB. F.poniosła straty w wysokości 23.000 zł, a następnie odebrał go z miejsca pozostawienia samochodu, czym wypełnił dyspozycjęart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 18-19 czerwca 2006 r. podwiózłA. O. (1)na miejsce dokonania kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...), w wyniku czegoA. P. (1)poniósł straty w wysokości 31.000 zł, a następnie odebrał go z miejsca pozostawienia samochodu, czym wypełnił dyspozycjęart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 22-23 czerwca 2006 r. podwiózłA. O. (1)na miejsce dokonania kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...), w wyniku czegoM. S. (1)poniósł straty w wysokości 27.400 zł, a następnie odebrał go z miejsca pozostawienia samochodu, czym wypełnił dyspozycjęart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.;
oraz ustala, iż czyny te stanowią ciąg przestępstw zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.i za tak przypisany czyn na podstawieart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.skazuje go, zaś na podstawieart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

II
ustalając, iż czyny opisane w pkt 8, 11 i 13 części wstępnej wyroku wypełniają dyspozycjęart. 291 § 1 k.k., na podstawieart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.umarza postępowanie wobec oskarżonegoK. D.w zakresie czynów zarzucanych mu w pkt 8, 11 i 13 części wstępnej wyroku,

III
uniewinnia oskarżonegoK. D.od popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt 6, 7 i 9 części wstępnej wyroku;

IV
oskarżonegoA. O. (1)w ramach czynów zarzucanych mu w pkt od 1 do 15 części wstępnej wyroku uznaje za winnego tego, że działając w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu:

-  w dniu 16 listopada 2005 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 23.300 zł na szkodę właścicielaJ. S., czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniu 17 lutego 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 30.000 zł na szkodę właścicielkiM. K. (1), czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 17-18 marca 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 25.100 zł na szkodę właścicielkiM. B., czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniu 24 marca 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 13.000 zł na szkodę właścicielaT. W., czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 29-30 marca 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochoduF. (...)nr rej. (...)7(...), powodując straty w wysokości 25.500 zł na szkodę właścicielaW. Z., czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 01-02 kwietnia 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 22.000 zł na szkodę właścicielaFirma (...), czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniu 11 kwietnia 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 16.000 zł na szkodę właścicielaAgencja (...) Sp. z o.o., czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 20-21 kwietnia 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)(...), powodując straty w wysokości 35.000 zł na szkodę właścicielkiA. M., czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 30-31 maja 2006 r. wW.przy(...)usiłował dokonać kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), lecz zamierzonego czynu nie osiągnął z uwagi na zabezpieczenia pojazdu, powodując straty w wysokości 1.000 zł na szkodę właścicielaS. M., czym wypełnił dyspozycjęart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 31 maja - 1 czerwca 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 30.000 zł na szkodę właścicielaP. K. (1), czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 05-06 czerwca 2006 r. wW.dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 30.000 zł na szkodę właścicielaA. R., czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 06-07 czerwca 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 26.000 zł na szkodę właścicielkiB. M., czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniu 13 czerwca 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 23.000 zł na szkodę właścicielkiB. F., czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 18-19 czerwca 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 31.000 zł na szkodę właścicielaA. P. (1), czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 22-23 czerwca 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)powodując straty w wysokości 27.400 zł na szkodęM. S. (1), czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
oraz ustala, iż czyny te stanowią ciąg przestępstw zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.iart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.i za tak przypisany czyn na podstawieart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.iart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.skazuje go, zaś na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.iart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierza oskarżonemuA. O. (1)karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

V
na podstawieart. 63 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.na poczet orzeczonej oskarżonemuK. D.kary pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 23 czerwca 2006 roku do 21 września 2007 roku;

VI
na podstawieart. 63 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.na poczet orzeczonej oskarżonemuA. O. (1)kary pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 23 czerwca 2006 r. do dnia 19 września 2007 r.;

VII
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonychK. D.iA. O. (1), od obowiązku uiszczania kosztów sądowych w całości, w tym od opłaty.

Sygn. akt IV K 131/16

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w trakcie rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
K. D.iA. O. (1)poznali się jesienią 2005 roku.K. D.zajmował się sprzedażą części samochodowych i był zainteresowany zakupem skradzionych samochodów, od początku jednak zaznaczył, że sam nie będzie brał bezpośredniego udziału w kradzieży(dowód: wyjaśnienia oskarżonegoA. O. (1)k. 233).
W dniu 16 listopada 2005 r.K. D.podwiózłA. O. (1)naul. (...)wW., gdzieA. O. (1)miał zamiar dokonać kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...), który wypatrzył już wcześniej.A. O. (1)nie miał wówczas własnego samochodu.K. D.przyjechał po niego swoim samochodem markiA. (...)na stację paliw(...)przyul. (...)wW..K. D.wiedział, żeA. O. (1)ma zamiar dokonać kradzieży z włamaniem przedmiotowego pojazdu.A. O. (1)nie posiadał wówczas własnego komputera służącego do dokonania kradzieży z włamaniem, dlategoK. D.pożyczył mu należący do niego komputer.A. O. (1)miał ze sobą śrubokręt i młotek.A. O. (1)dokonał kradzieży z włamaniem zamkniętego samochodu markiF. (...)nr rej. (...), przy użyciu komputera, który pożyczył w tym celu odK. D., wcześniej wyłamując zamek w drzwiach kierowcy i niszcząc stacyjkę. Swoim działaniem spowodował straty w wysokości 23.300 zł na szkodę właścicielaJ. S.. Skradzionym samochodem pojechał doH.na posesjęD. L., gdzie go zostawił.K. D.zabrał go wówczas zH.i odwiózł do domu(dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. O. (1)k. 172-174, k. 233-234, k. 241, k. 625, k. 1038-1041, 1407-1409, k. 2436-2437, zeznania świadkaJ. S.k. 535-540, k. 1067; częściowo zeznania świadkaD. L.k. 569-570, k. 581-583, k. 1068, k. 1533-1534, k. 2520-2522).
Na początku 2006 rokuA. O. (1)zakupił własny komputer do odpalania samochodów na giełdzie wS.oraz porozumiał się zG. O.co do zaprowadzania skradzionych pojazdów na jego posesję w związku z tym, że Policja odkryła tzw. „dziuplę” wH..G. O.poznał również zK. D..G. O.miał zajmować się rozbieraniem skradzionych samochodów, za co płacił muK. D.. Po części samochodowe przyjeżdżałK. D.swoim samochodem markiF. (...)(dowód: wyjaśnienia oskarżonegoA. O. (1)k. 234, k. 1039, k. 1408-1409, k. 2436-2437; częściowo zeznania świadkaG. O.k. 195-196, k. 211, k. 423-424, k. 847, k. 1042, k. 1447-1448, k. 2509-2515, zeznania świadkaD. O.k. 16v-18, 20v, 21-22).
W dniu 17 lutego 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem zamkniętego samochodu markiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 30.000 zł na szkodę właścicielkiM. K. (1). Samochód ten sprzedał następnieK. D., który miał wiedzę na temat jego pochodzenia(dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. O. (1)k. 172-174, k. 241, k. 1038-1041, 1407-1409, k. 2436-2437; wyjaśnienia oskarżonegoK. D.k. 1064, k. 1449, k. 2437; zeznania świadkaM. K. (2)k. 636-641, k. 1279, k. 1608).
W dniach 17-18 marca 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 25.100 zł na szkodę właścicielkiM. B.. Samochód ten sprzedał następnieK. D., który miał wiedzę na temat jego pochodzenia(dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. O. (1)k. 172-174, k. 241, k. 625, k. 1038-1041, 1407-1409, k. 2436-2437; wyjaśnienia oskarżonegoK. D.k. 1064, k. 1449, k. 2437).
W dniu 24 marca 2006 r.K. D.podwiózłA. O. (1)swoim samochodem markiA.naul. (...)wW., gdzieA. O. (1)zauważył samochód markiF. (...)nr rej. (...).K. D.wiedział, w jakim celu podwoziA. O. (1), a także żeA. O. (1)ma zamiar dokonać kradzieży z włamaniem przedmiotowego pojazdu. Po podwiezieniu na miejsceK. D.odjechał.A. O. (1)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...), odpalając go za pomocą swojego komputera. Swoim działaniem spowodował straty w wysokości 13.000 zł na szkodę właścicielaT. W..K. D.kupił ten samochód odA. O. (2)(dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. O. (1)k. 172-174, k. 235, k. 241, k. 625, k. 1038-1041, 1407-1409, k. 2436-2437; częściowo wyjaśnienia oskarżonegoK. D.k. 1064, k. 1449, k. 2437; zeznania świadkaT. W.k. 452-457, 1043, 1517, 2451).
W nocy 29-30 marca 2006 r.K. D.podwiózłA. O. (1)naul. (...)wW.swoim samochodem markiA., gdzieA. O. (1)zauważył samochód markiF. (...)nr rej. (...)7(...).K. D.wiedział, w jakim celu podwoziA. O. (1), a także żeA. O. (1)ma zamiar dokonać kradzieży z włamaniem przedmiotowego pojazdu. Po podwiezieniu na miejsceK. D.odjechał.A. O. (1)dokonał kradzieży z włamaniem zamkniętego samochodu markiF. (...)nr rej. (...)7(...), powodując straty w wysokości 25.500 zł na szkodę właścicielaW. Z..A. O. (1)pojechał samochodem doO.i tam go zostawił(dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. O. (1)k. 235, k. 241, k. 625, k. 2436-2437, k. 172-174, k. 1038-1041, 1407-1409, zeznania świadkaM. R.k. 186-188, k. 1518, k. 2448-2449).
W nocy 1-2 kwietnia 2006 r.K. D.podwiózłA. O. (1)swoim samochodem markiA.naul. (...)wW., gdzieA. O. (1)zauważył samochód markiF. (...)nr rej. (...).K. D.wiedział, w jakim celu podwoziA. O. (1), a także żeA. O. (1)ma zamiar dokonać kradzieży z włamaniem przedmiotowego pojazdu. Po podwiezieniu na miejsceK. D.odjechał.A. O. (1)dokonał kradzieży z włamaniem zamkniętego samochodu markiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 22.000 zł na szkodę właścicielaFirmy (...).A. O. (1)pozostawił skradziony samochód na posesjiG. O.wD.. NastępnieK. D.odebrał stamtądA. O. (1)(dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. O. (1)k. 172-174, k. 235, k. 241, k. 625, k. 1038-1041, 1407-1409, k. 2436-2437; częściowo zeznania świadkaG. O.k. 195-196, k. 211, k. 423-424, k. 847, k. 1042, k. 1447-1448, k. 2509-2515; zeznania świadkaP. D.k. 725-728, 1070, k. 1535-1536, k. 2522-2523; zeznania świadkaŁ. B.k. 732, 1238, 1535).
W dniu 11 kwietnia 2006 r.K. D.podwiózłA. O. (1)swoim samochodem markiA.naul. (...)wW., gdzieA. O. (1)zauważył samochód markiF. (...)nr rej. (...).K. D.wiedział, w jakim celu podwoziA. O. (1), a także żeA. O. (1)ma zamiar dokonać kradzieży z włamaniem przedmiotowego pojazdu. Po podwiezieniu na miejsceK. D.odjechał.A. O. (1)dokonał kradzieży z włamaniem zamkniętego samochodu markiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 16.000 zł na szkodę właścicielaAgencja (...) Sp. z o.o.A. O. (1)pozostawił skradziony samochód wD.na posesjiG. O.. W trakcie drogi doG. O.K. D.jechał zaA. O. (1). NastępnieK. D.odebrał stamtądA. O. (1). Pojazd ten został zakupiony przezK. D.(dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. O. (1)k. 172-174, 235, k. 241, k. 625, k. 1038-1041, 1407-1409, k. 2436-2437; częściowo wyjaśnienia oskarżonegoK. D.k. 1064, k. 1449, k. 2437; częściowo zeznania świadkaG. O.k. 195-196, k. 211, k. 423-424, k. 847, k. 1042, k. 1447-1448, k. 2509-2515; zeznania świadkaA. K. (1)k. 509-517, 519-520, 1328, 1700).
W nocy 20-21 kwietnia 2006 r.K. D.podwiózł swoim samochodem markiA.A. O. (1)naul. (...)wW., gdzieA. O. (1)zauważył samochód markiF. (...)nr rej. (...)(...).K. D.wiedział, w jakim celu podwoziA. O. (1), a także żeA. O. (1)ma zamiar dokonać kradzieży z włamaniem przedmiotowego pojazdu. Po podwiezieniu na miejsceK. D.odjechał.A. O. (1)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...)(...), powodując straty w wysokości 35.000 zł na szkodę właścicielkiA. M..A. O. (1)pozostawił skradziony samochód wD.na posesjiG. O.. W trakcie drogi doG. O.K. D.jechał zaA. O. (1). NastępnieK. D.odebrał stamtądA. O. (1)(dowód: wyjaśnienia oskarżonegoA. O. (1)k. 235, k. 241, k. 625, k. 2436-2437, częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. O. (1)k. 172-174, k. 1038-1041, 1407-1409).
W nocy 30-31 maja 2006 r. wW.przy ul.(...)24A. O. (1)usiłował dokonać kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...). Po włamaniu się do środka zamkniętego samochodu i podłączeniu komputera nie mógł uruchomić silnika z uwagi na dodatkowe odcięcie zasilania pompy paliwowej.A. O. (1)odłączył swój komputer. Swoim działaniem spowodował straty w wysokości 1.000 zł na szkodę właścicielaS. M.(dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. O. (1)k. 172-174, k. 1038-1041, 1407-1409, k. 235, k. 241, k. 2436-2437, k. 625, zeznania świadkaS. M.k. 474-475, k. 1067).
W nocy 31 maja - 1 czerwca 2006 r. wW.przyul. (...)A. O. (1)dokonał kradzieży z włamaniem zamkniętego samochodu markiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 30.000 zł na szkodę właścicielaP. K. (1).K. D.w żaden sposób nie uczestniczył w tej kradzieży z włamaniem(dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. O. (1)k. 172-174, k. 241, k. 1038-1041, 1407-1409, k. 2436-2437).
W dniach 05-06 czerwca 2006 r. wW.A. O. (1)dokonał kradzieży z włamaniem zamkniętego samochodu markiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 30.000 zł na szkodę właścicielaA. R..K. D.nie było na miejscu kradzieży tego pojazdu.A. O. (1)w okolice miejsca dokonania kradzieży z włamaniem podwiózłP. M.samochodem należącym doA. O. (1). Skradziony samochód został następnie zakupiony przezK. D., który wiedział, że pochodzi on z kradzieży z włamaniem(dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. O. (1)k. 172-174, k. 241, k. 625, k. 1039-1041, 1407-1409, k. 2436-2437, zeznania świadkaP. M.k. 1041, k. 2716-2717; wyjaśnienia oskarżonegoK. D.k. 1064, k. 1449, k. 2437, zeznania świadkaA. R.k. 247-254, k. 703-706, k. 1065).
W dniach 06-07 czerwca 2006 r. wW.przyul. (...)A. O. (1)dokonał kradzieży z włamaniem zamkniętego samochodu markiF. (...)nr rej. (...), przy użyciu swojego komputera, powodując straty w wysokości 26.000 zł na szkodę właścicielkiB. M..K. D.nie było na miejscu kradzieży tego pojazdu.A. O. (1)w okolice miejsca dokonania kradzieży z włamaniem podwiózłP. M.samochodem należącym doA. O. (1).K. D.nie był zainteresowany zakupem tego samochodu(dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. O. (1)k. 172-174, k. 241, k. 625, k. 1039, 1407-1409, k. 2436-2437, zeznania świadkaP. M.k. 1041, k. 2716-2717; zeznania świadkaB. M.k. 255-259, k. 487-496, k. 1066).
W godzinach porannych dnia 13 czerwca 2006 r. wW.A. O. (1)czekał na swoją dziewczynęA. P. (2), aby odwieźć ją do szkoły. Zobaczył czerwonegoF. (...)i postanowił dokonać jego kradzieży. Nie miał jednak przy sobie komputera potrzebnego do włamania do pojazdu, dlatego zadzwonił doK. D.z prośbą o pożyczenie mu komputera.K. D.przyjechał na miejsce i użyczyłA. O. (1)komputera, wiedząc, że będzie on służył do dokonania kradzieży z włamaniem pojazdu.K. D.odwiózłA. P. (2). Tego dnia przyul. (...)wW.A. O. (1)dokonał kradzieży z włamaniem zamkniętego samochodu markiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 23.000 zł na szkodę właścicielkiB. F..A. O. (1)pojechał skradzionym pojazdem doD.na posesjęG. O., pozostawił go na jego posesji, skąd następnie odebrał goK. D..K. D.kupił ten samochód odA. O. (1)(dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. O. (1)k. k. 172-174, k. 236, k. 241, k. 625, k. 2436-2437, k. 1038-1041, 1407-1409; częściowo wyjaśnienia oskarżonegoK. D.k. 1064, k. 1449, k. 2437, zeznania świadkaB. F.k. 689-692, k. 1069; częściowo zeznania świadkaG. O.k. 195-196, k. 211, k. 423-424, k. 847, k. 1042, k. 1447-1448, k. 2509-2515).
W nocy 18-19 czerwca 2006 r.K. D.iA. O. (1)jeździli poW.samochodem należącym doK. D.markiA. (...), szukając samochodu, któryA. O. (1)mógłby ukraść.A. O. (1)znalazł taki samochód naul. (...)wW., zabrał narzędzia z samochoduK. D.i kazał mu odjechać.K. D.wiedział, żeA. O. (1)ma zamiar dokonać kradzieży z włamaniem przedmiotowego pojazdu.A. O. (1)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 31.000 zł na szkodę właścicielaA. P. (1).A. O. (1)pozostawił skradziony samochód na posesjiG. O.wD.. W trakcie drogi doG. O.K. D.jechał zaA. O. (1). NastępnieK. D.odebrał stamtądA. O. (1)i zawiózł go na stację paliw(...)wM.. Pojazd ten został następnie zakupiony przezK. D., przy czymK. D.nie zapłaciłA. O. (1), bowiem ten miał u niego dług(dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. O. (1)k. 1041, k. 172-174, k. 236, k. 241, k. 625, k. 2436-2437, k. 1038-1041, 1407-1409; częściowo zeznania świadkaG. O.k. 195-196, k. 211, k. 423-424, k. 847, k. 1042, k. 1447-1448, k. 2509-2515).
W nocy 22-23 czerwca 2006 r.K. D.podwiózłA. O. (1)swoim samochodem markiA. (...)naul. (...)wW., gdzieA. O. (1)zauważył samochód markiF. (...)nr rej. (...).K. D.wiedział, żeA. O. (1)ma zamiar dokonać kradzieży z włamaniem przedmiotowego pojazdu.A. O. (1)pytał go, czy będzie zainteresowany zakupem takiego pojazdu, na coK. D.odpowiedział twierdząco.K. D.pozostawiłA. O. (1)i odjechał.A. O. (1)wyłamał śrubokrętem zamek w zamkniętych drzwiach kierowcy, otworzył maskę pojazdu i zamontował w miejsce fabrycznego swój moduł sterujący, następnie młotkiem rozbił stacyjkę, uruchomił silnik i odjechał. W ten sposóbA. O. (1)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...), w wyniku czegoM. S. (1)poniósł straty w wysokości 27.400 zł.K. D.zadzwonił doA. O. (1), pytając, czy ma jak wrócić.A. O. (1)poprosił go, aby po niego przyjechał.A. O. (1)pozostawił skradziony samochód na posesjiG. O.wD.. NastępnieK. D.odebrał stamtądA. O. (1)i dał mu za ten pojazd 100 zł, mówiąc, że pozostałą część zapłaci mu później.K. D.wysadziłA. O. (1)pod jego domem(dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. O. (1)k. 172-174, k. 241, k. 625, k. 2436-2437, k. 1038-1041, 1407-1409; częściowo wyjaśnienia oskarżonegoK. D.k. 1064, k. 1449, k. 2437, zeznania świadkaM. S. (1)k. 156-159, k. 430-431, k. 1043; częściowo zeznania świadkaG. O.k. 195-196, k. 211, k. 423-424, k. 847, k. 1042, k. 1447-1448, k. 2509-2515).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów szczegółowo wymienionych powyżej, a także szeregu dowodów z dokumentów wymienionych na k. 2523-2525 oraz na k. 2718 akt sprawy.
OskarżonyK. D.w postępowaniu przygotowawczym nie przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień (k. 206, 220, 628, 857).
Również w postępowaniu sądowym odmówił składania wyjaśnień (k. 1037). Następnie przyznał, że zakupił odA. O. (1)pojazdy z zarzutów nr 1, 3, 5, 9, 11, 12, 14 i 16 aktu oskarżenia, wiedząc, że pochodzą z kradzieży (k. 1064, 1447, 1064).
OskarżonyK. D.przesłuchany na rozprawie po uchyleniu sprawy do ponownego rozpoznania także przyznał, że zakupił odA. O. (1)pojazdy z zarzutów nr 1, 3, 5, 9, 11, 12, 14 i 16 aktu oskarżenia, wiedząc, że pochodzą z kradzieży. Podkreślił, że nie zlecał żadnej kradzieży, odmówił odpowiedzi na pytania (k. 2437-2438).
OskarżonyA. O. (1)w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do popełnienia pierwszego z zarzucanych mu czynów (k. 172-174). Wskazał, że w dniu 22 czerwca 2006 r.K. D.swoim samochodem zawiózł go pod(...), wiedząc, że przyjechał tam po to, aby ukraść samochód markiF. (...). W drzwiach samochodu od strony kierowcy wyłamał śrubokrętem zamek i otworzył drzwi. Następnie otworzył maskę auta i zamontował swój moduł sterujący, który zakupił na giełdzie wS.. Młotkiem rozbił stacyjkę, uruchomił silnik i odjechał, a samochód zaprowadził doG. O.doD.. Z jego posesji odjechał razem zK. D., którego wcześniej poprosił przez telefon o przyjazd. Za pojazdK. D.przekazał mu 100 zł, mówiąc, że resztę otrzyma później. Wskazał, iż samochody zaprowadzał doG. O., a płacił mu za nieK. D.. Wskazywał, iż kradzieży dokonywał sam, a raz zawiózł go na niąK.. Podawał, że on tylko kradł samochody i sprzedawał jeK. D..
Podczas przesłuchania w dniu 24 czerwca 2006 r. potwierdził swoje dotychczasowe wyjaśnienia (k. 191).
Szczegółowe wyjaśnienia oskarżonyA. O. (1)złożył w dniu 24 czerwca 2006 r. (k. 233-236). Wyjaśnił, iżK. D.poznał przez kolegę, który powiedział mu, że ten zajmuje się sprzedażą części na(...).K. D.miał mu powiedzieć, że jego koledzy przestali mu przyprowadzać skradzione samochody.A. O. (1)zaproponował, że mogą pojechać wspólnie w okoliceulic (...), gdzie znalazłF. (...).K. D.od razu zaznaczył, że sam nie będzie „się dotykał”.A. O. (1)włamał się do pojazdu za pomocą komputera pożyczonego odK. D.i zaprowadził go do dziupliD. L., skąd zabrał go współoskarżony. NastępnieA. O. (1)namówiłG. O., aby ten rozbierał pojazdy. Oskarżony w swoich wyjaśnieniach szczegółowo opisywał kradzieże z włamaniem dokonywane naU.,O., przyul. (...)orazul. (...). Oskarżony wyjaśnił również o nieudanej próbie kradzieży z włamaniem naU..A. O. (1)wyjaśnił również, że dwukrotnie w okolice kradzieży z włamaniem zawiózł go jego samochodemP. M.. Pojazd markiF. (...), który znalazł przyul. (...)wW., sprzedałG. O.. Oskarżony wyjaśnił również na temat kradzieży z włamaniem pojazdu, który znalazł przyul. (...)wW., gdy odwoził swoją dziewczynę do szkoły. Ponieważ nie miał wówczas komputera, poprosił o przyjazdK. D., który mu go użyczył. Pojazd zaprowadził na posesjęG. O..
W postępowaniu sądowymA. O. (1)przyznał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów. Wskazywał, że kradł samochody, ale nie robił tego na czyjeś zlecenie, w tym nie zlecał mu tegoK. D.. Podawał, żeK. D.„po prostu ode mnie kupował samochody”.Potwierdził pierwsze składane przez siebie wyjaśnienia, jednocześnie podnosząc, iż presję wywierał na nim przesłuchujący go policjant. Wyjaśnił, żeP. M.nie wiedział, w jakim celu jedzie z nim. Podał również, które samochody zakupił od niegoK. D., były to pojazdy z pkt 1, 3, 5, 9, 11, 12, 14 i 16 zarzutów aktu oskarżenia. Jednak nie za każdym razem, gdyK. D.nabywał od niego skradziony pojazd, jechał z nim wcześniej na miejsce kradzieży. Wskazywał, żeK. D.nie miał nic wspólnego z samochodem z pkt 8 aktu oskarżenia. W innym miejscuA. O. (1)wyjaśnił, iż „K. D.był tylko paserem. Kupował ode mnie samochody. Czasami też mnie zawoził” (k. 1038-1041 tom V).
Ponownie przesłuchany na rozprawie przyznał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów. Potwierdził, że na kradzieże jeździł razem zK. D., lecz ten nie zlecał mu kradzieży. Wiedział natomiast, że jedzie ukraść samochód. Wskazywał, że nie potrafi powiedzieć, podczas których kradzieży był z nimK. D., ale był z nim „praktycznie za każdym razem”. Wyjaśniał również, że otrzymywał pieniądze odK. D.za skradzione pojazdy. Podawał również, że on sam wybierał pojazdy, aK. D.jeździł z nim, bo miał samochód i można powiedzieć, że „stał na czatach” (k. 1407-1409 tom IX).
Przesłuchany na rozprawie po uchyleniu sprawy do ponownego rozpoznania oskarżonyA. O. (1)przyznał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów i odmówił zarówno składania wyjaśnień, jak i odpowiedzi na pytania (k. 2436-2437).
Sąd zważył, co następuje:
Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonegoK. D.za wiarygodne jedynie w tej części, w której przyznał się do zakupu pojazdów skradzionych przezA. O. (1)z zarzutów nr 1, 3, 5, 9, 11, 12, 14 i 16 aktu oskarżenia, wiedząc, że pochodzą z kradzieży. Należy zauważyć, że w tym zakresie wyjaśnieniaK. D.w całości korespondują z wyjaśnieniamiA. O. (1), który również wskazał, iż to te pojazdy nabył od niegoK. D., przekonująco uzasadniając okoliczności, z powodu którychK. D.nie zakupił od niego innych pojazdów wymienionych w zarzutach.
Sąd nie podzielił jednak twierdzeń oskarżonego, iż wyłącznie na tym polegał jego udział w procederze kradzieży z włamaniem pojazdów markiF.dokonywanych przezA. O. (1). Sąd uznał, iż w przypadku dziewięciu spośród piętnastu zarzutów stawianych oskarżonemuK. D.jego rola polegała na pomocnictwie do kradzieży z włamaniem. W tym zakresie Sąd dał w całej rozciągłości wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoA. O. (1), zwłaszcza tym złożonym w postępowaniu przygotowawczym, w szczególności jego pierwszym wyjaśnieniom złożonym od razu po zatrzymaniu (k. 172-174) oraz szczegółowym wyjaśnieniom złożonym w dniu 24 czerwca 2006 r. (k. 233-236). W tych bowiem wyjaśnieniach oskarżonyA. O. (1)szczegółowo opisywał sposób dokonania poszczególnych czynów, jak i udział w nich oskarżonegoK. D.. Należy zauważyć, żeA. O. (1)nie pozostawał w żadnym sporze zK. D.i nie miał żadnego powodu, aby bezpodstawnie go obciążać, tym bardziej, że składając je, przede wszystkim obciążył samego siebie. W swoich wyjaśnieniach od początku różnicuje on zachowaniaK. D., wyraźnie podając, jaki był jego udział w poszczególnych kradzieżach z włamaniem lub wskazując, iż nie było go na miejscu kradzieży z włamaniem bądź też wyłącznie zakupił skradziony pojazd czy też nie był nim zainteresowany. Sąd nie znalazł żadnych przyczyn, aby tym wyjaśnieniom odmówić wiary i uznać, iż rolaK. D.nie polegała na tym, że w wypadku pewnych czynów podwiózłA. O. (1)na miejsce kradzieży z włamaniem, wiedząc, w jakim celu przyjechał, w innych dodatkowo odebrał go z miejsca pozostawienia skradzionych pojazdów, a w jeszcze innych użyczył swojego komputera w celu dokonania kradzieży z włamaniem. Należy zauważyć również, żeA. O. (1)od początku podkreślał, że sam kradł samochody w tym znaczeniu, iżK. D.od początku zaznaczył, że się „nie dotyka”. Co prawda wyjaśnieniaA. O. (1)nie są już tak konsekwentne w postępowaniu przed Sądem co do roliK. D., ale w ocenie Sądu wynika to przede wszystkim z upływu czasu.A. O. (1)wprost wskazywał, iż niemal za każdym razem był z nimK. D., przy czym nie był w stanie na etapie postępowania sądowego podać, przy których czynach był obecny i pomagał mu, a przy których jego rola ograniczyła się wyłącznie do paserstwa. Wiarygodności zeznań oskarżonegoA. O. (1)zwłaszcza z postępowania przygotowawczego nie zmienia w żadnym wypadku okoliczność, iż przesłuchany w postępowaniu sądowym wyjaśnił „K. D.był tylko paserem. Kupował ode mnie samochody”,tym bardziej, iż zaraz obok tych zdań dodał „czasami też mnie zawoził” (k. 1038-1041 tom V).A. O. (1)nie jest prawnikiem i znaczenie pojęcia paserstwa nie musi mu być precyzyjnie znane. Ponadto nawet w tych wyjaśnieniach wskazywał, iżK. D.zawoził go na miejsce kradzieży z włamaniem, co świadczy o tym, iż jego rola w zakresie części zarzucanych mu czynów wykraczała poza rolę pasera w rozumieniukodeksu karnego. Wiarygodności wyjaśnień oskarżonegoA. O. (1)z postępowania przygotowawczego nie podważają jego późniejsze twierdzenia, iż przesłuchujący go funkcjonariusze Policji wywierali na nim presję. Sąd przesłuchał żyjących funkcjonariuszy Policji biorących udział w tych czynnościach, nadto zwrócił się z zapytaniem o ewentualne skargi, które wpłynęły w związku z przesłuchaniem, jednak nie znalazł żadnego dowodu świadczącego o tym, iżA. O. (1)nie złożył swobodnych wyjaśnień. Zarzuty takie pojawiły się zresztą dopiero w czasie postępowania sądowego.
Sąd uznał za wiarygodne w przeważającej części wyjaśnienia oskarżonegoA. O. (1)złożone w postępowaniu przygotowawczym z przyczyn, o których częściowo była już mowa powyżej. W ocenie Sądu oskarżony złożył wówczas szczere wyjaśnienia i w żaden sposób nie próbował umniejszać swojego udziału w popełnieniu zarzucanych mu czynów, poza tym pamiętał wiele szczegółów na temat popełnianych przestępstw i udziału w nichK. D.. Wiarygodne były jego pierwsze wyjaśnienia, w których przyznał się do popełnienia pierwszego z zarzucanych mu czynów, przy czym od początku konsekwentnie nie przyznawał się do działania w zorganizowanej grupie przestępczej. Należy zauważyć, że te jego wyjaśnienia były szczegółowe, odnosiły się bowiem do ostatniego przestępstwa kradzieży z włamaniem, którego dopuścił się przed zatrzymaniem. Z wyjaśnień tych wynika, iżK. D.nie tylko zakupił samochód markiF. (...), ale i pomógłA. O. (1)w popełnieniu przestępstwa kradzieży z włamaniem. W ocenie Sądu, twierdzenieA. O. (1), że kradzieży dokonywał sam, odpowiada prawdzie o tyle, że, jak wskazywał w innym miejscu,K. D.od razu zaznaczył, że sam „się nie dotyka”. W ocenie Sądu, w żadnym z zarzutów nie można mówić o współsprawstwie oskarżonegoK. D., albowiem jego rola ograniczała się w zakresie 9 czynów z aktu oskarżenia do podwiezienia na miejsce zdarzenia lub użyczenia komputera do podłączenia do kradzionego samochodu, dodatkowo przy części czynów również zabraniaA. O. (1)z miejsca pozostawienia pojazdu. W ocenie Sądu nie jest natomiast prawdziwe twierdzenie oskarżonego, iż tylko raz na kradzież zawiózł goK. D.. Szczegółowe wyjaśnienia oskarżonyA. O. (1)złożył bowiem w dniu 24 czerwca 2006 r. (k. 233-236), kiedy to szeroko opisywał udziałK. D.w zarzucanych mu czynach, wskazując, iż kilkukrotnie zawoził go na miejsce kradzieży, wiedząc, w jakim celu przyjechał. W ocenie Sądu, te wyjaśnieniaA. O. (1)zasługują na wiarę również z tego powodu, że w znacznej części odpowiadają zeznaniomG. O., zwłaszcza tym złożonym w postępowaniu przygotowawczym, albowiem będąc przesłuchiwanym w postępowaniu sądowym jako świadek próbował dyskredytować swoje wyjaśnienia, kiedy to występował w sprawie w charakterze oskarżonego, powołując się między innymi na presję, którą mieli wywierać na nim przesłuchujący go funkcjonariusze. Przeprowadzone przez Sąd czynności, polegające między innymi na przesłuchaniu w charakterze świadka przesłuchującego go funkcjonariusza Policji, nie potwierdziły w żadnym wypadku jego twierdzeń o zmuszaniu go do złożenia wyjaśnień określonej treści. WyjaśnieniaA. O. (1)korespondują również z zeznaniamiP. M.. W ocenie Sądu, wyjaśnienia tego oskarżonego w zakresie, w którym przyznaje się do winy i opisuje udziałK. D., polegają na prawdzie również dlatego, iżA. O. (1)opisuje poszczególne czyny i wyraźnie wskazuje nie tylko te sytuacje, w czasie których towarzyszył muK. D., ale i szczegółowo wyjaśnia, podczas których kradzieży nie był w ogóle obecny, a kiedy jego rola ograniczyła się jedynie do zakupu skradzionego pojazdu. Należy zauważyć, żeK. D.iA. O. (1)nie pozostawali w żadnym konflikcie, aA. O. (1)nie miał żadnego powodu, aby go bezpodstawnie obciążać, tym bardziej, że sam nie umniejszał swojej winy i nie próbował uniknąć odpowiedzialności karnej kosztemK. D.. Ponadto wyjaśnieniaA. O. (1)cechuje logika, a także konsekwencja, pomimo niewielkich różnic między wyjaśnieniami z postępowania sądowego i przygotowawczego, związanych jednak przede wszystkim z upływem czasu. Należy zauważyć, żeA. O. (1)przekonująco uzasadniał na temat powodów, dla których większość pojazdów pozostawiał uG. O., a niektóre w innych miejscach, a także na temat przyczyn, dla których dwukrotnieK. D.użyczył mu komputera w celu dokonania kradzieży, a także na temat powodów, które skłaniałyK. D.do zakupu jednych pojazdów i rezygnacji z zakupu innych.
Oceny Sądu co do przydatności wyjaśnień oskarżonegoA. O. (1)w zakresie dokonywanych ustaleń faktycznych nie zmienia jego postawa w trakcie postępowania sądowego, kiedy to powoływał się m.in. na niepamięć i presję ze strony funkcjonariuszy Policji. Zdaniem Sądu, wiarygodne było w szczególności jego przyznanie się do winy w zakresie kradzieży z włamaniem samochodów ze wszystkich zarzutów aktu oskarżenia, które było konsekwentne przez cały okres postępowania, zarówno na etapie postępowania przygotowawczego, jak i sądowego. Sąd uznał również za prawdziwą tą część jego wyjaśnień, którą również cechuje konsekwencja, że nie działał na czyjeś zlecenie, w tym na zlecenieK. D., albowiemA. O. (1)wyraźnie wskazywał, na czym polegała rola współoskarżonego przy poszczególnych czynach i nie powoływał się na taki sposób jego działania, który mógłby świadczyć o sprawstwie kierowniczym lub polecającym. Sąd odrzucił natomiast jego twierdzenia o braku swobody składanych przez niego wyjaśnień, gdyż nie potwierdziły tego dowody przeprowadzone przez Sąd, w szczególności funkcjonariusz Policji dokonujący przesłuchania, nie wpłynęły również z tego tytułu żadne skargi, a żaden z oskarżonych nie powołał się na jakąkolwiek presję w trakcie posiedzenia w przedmiocie rozpoznania wniosku o zastosowanie tymczasowego aresztowania. Sąd za wiarygodne uznał natomiast twierdzenia oskarżonego, iżP. M.nie wiedział, w jakim celu odwozi go doW., co koresponduje z zeznaniami świadkaP. M.. Obdarzyć wiarą należało także te twierdzeniaA. O. (1), w których podaje, które samochody zakupił od niegoK. D.. Te jego wyjaśnienia pozostają spójne z wyjaśnieniamiK. D., ponadto są konsekwentne w postępowaniu przygotowawczym i sądowym. W ocenie Sądu wiarygodne jest również twierdzenieA. O. (1), iż nie za każdym razem, gdyK. D.nabywał od niego skradziony pojazd, jechał z nim wcześniej na miejsce kradzieży, co również świadczy o konsekwencji złożonych przez niego wyjaśnień na każdym etapie postępowania. Przesłuchiwany bowiem w postępowaniu przygotowawczym wyraźnie wskazywał również te sytuacje, kiedyK. D.nie było z nim na miejscu kradzieży. Sąd obdarzył wiarą także wyjaśnieniaA. O. (1), w których podaje, żeK. D.nie miał nic wspólnego z samochodem z pkt 8 aktu oskarżenia, bowiem to jego twierdzenie również pozostaje konsekwentne. Tej oceny wyjaśnień oskarżonego nie zmienia wypowiedziane przezA. O. (1)twierdzenie, iż „K. D.był tylko paserem. Kupował ode mnie samochody”,tym bardziej, iż za chwilę dodał „Czasami też mnie zawoził” (k. 1038-1041 tom V), co świadczy jedynie o złej interpretacjiA. O. (1)w zakresie pojęcia pasera, a nie o tym, że jego działanie nie polegało co do części czynów również na pomocnictwie, skoro wyraźnie wymienia czynności podejmowane przezK. D.w celu ułatwienia mu dokonania kradzieży. Przesłuchany ponownie na rozprawie również potwierdził, że na kradzieże jeździł razem zK. D., lecz ten nie zlecał mu kradzieży, ale wiedział, że jedzie ukraść samochód, co znów świadczy o konsekwencji jego wyjaśnień. Nie zmienia tego okoliczność, że przed Sądem nie potrafił już powiedzieć, podczas których kradzieży był z nimK. D., ale był z nim „praktycznie za każdym razem”, co bez wątpienia świadczy o tym, że nie były to zdarzenia sporadyczne. Wyjaśniał również, że otrzymywał pieniądze odK. D.za skradzione pojazdy, czemu równieżK. D.nie przeczył, stąd także te jego wyjaśnienia należało obdarzyć wiarą. Wiarygodne i konsekwentne było także jego twierdzenie, że on sam wybierał pojazdy, aK. D.jeździł z nim, bo miał samochód, co odpowiada także doświadczeniu życiowemu. Sąd nie uznał natomiast za wiarygodnego twierdzenia, iżK. D.„stał na czatach” (k. 1407-1409 tom IX), albowiem pojawia się ono jeden raz i świadczy zapewne o niewłaściwym rozumieniu tego zwrotu. W żadnej części swoich wyjaśnieńA. O. (1)nie odwoływał się do tego, iżK. D.miał mu dać znać, gdyby ktoś zbliżał się w okolice kradzieży, co więcej podawał, iż był podwożony, a następnie kazał odjeżdżaćK. D., mówiąc, że da sobie radę. Współoskarżony czasami jechał za nim doG. O., ale zwykle zabierał go po jakimś czasie dopiero odG. O., a w innych wypadkach jego rola ograniczała się do zawiezieniaA. O. (1)na miejsce włamania. Zdaniem Sądu, złożone przezA. O. (1)wyjaśnienia nie pozwalały na uznanie, abyK. D.stał na czatach w rozumieniu doktryny prawa karnego, tym bardziej, że nie wspomina o tym w wyjaśnieniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym.
Reasumując, wyjaśnienia oskarżonegoA. O. (1)z postępowania przygotowawczego należało uznać za wiarygodne w całości, albowiem są one logiczne, spójne, szczegółowe, zgodne z doświadczeniem życiowym oraz zeznaniamiP. M.i w przeważającej częściG. O.. Ponadto wyjaśnienia oskarżonego cechuje również konsekwencja. W postępowaniu sądowymA. O. (1)również przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, wskazywał, które ze skradzionych pojazdów zakupił od niegoK. D., podawał, że podwoził go na miejsce kradzieży z włamaniem wielu, lecz nie wszystkich samochodów, wyjaśniał, iż kradzieży pojazdów nie dokonywał na niczyje zlecenie. W ocenie Sądu, nieznaczne rozbieżności w treści wyjaśnieńA. O. (1)złożonych w postępowaniu sądowym są wynikiem między innymi naturalnego procesu zapominania, wyjaśnienia te składał on bowiem kilka lat od zdarzenia, co zważywszy na znaczną liczbę zarzutów nie jest niczym dziwnym. W zakresie jednak istotnym dla dokonania ustaleń faktycznych przez SądA. O. (1)nie zmienił linii swoich wyjaśnień.
Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadków:T. W.,S. M.,M. S. (1),P. D.,Ł. B.,B. F.,M. K. (2),A. K. (1),M. R.,B. M.,A. R.,J. S., albowiem są one konsekwentne, bezstronne, zgodne z dowodami z dokumentów, a także wyjaśnieniami oskarżonegoA. O. (1). Sąd jednocześnie miał na względzie, iż miały one charakter uzupełniający, albowiem wskazywali oni datę i miejsce kradzieży z włamaniem pojazdów, jednak nie mieli żadnej wiedzy na temat osoby sprawców czy sposobu, w jaki dokonywali przestępstw, za wyjątkiem tego, że musiało nastąpić włamanie, gdyż pojazd został przez nich zamknięty.
Za wiarygodne jedynie w części Sąd uznał zeznania świadkaG. O.. W ocenie Sądu, zasługują na wiarę te jego zeznania, które składał występując w sprawie w charakterze podejrzanego, a także oskarżonego, albowiem były one szczegółowe, logiczne oraz złożył je w krótkim czasie od daty czynów zarzucanych aktem oskarżenia, a ponadto były spójne z wyjaśnieniamiA. O. (1). W postępowaniu sądowym, będąc przesłuchiwany jako świadek,G. O.wyraźnie próbował nie zaszkodzićK. D., zaprzeczał przeważającej części zeznań, które złożył poprzednio, oraz powoływał się na stosowaną wobec jego osoby presję. Sąd tej części jego zeznań nie obdarzył wiarą. Twierdzenia o rzekomej presji nie znalazły potwierdzenia, pomimo tego, że Sąd przeprowadzał czynności celem wyjaśnienia podnoszonych zarzutów i przesłuchiwał m.in. funkcjonariusza Policji dokonującego jego przesłuchania -A. G. (1)(k. 2913-2914). Ponadto jego twierdzenia przedstawione na rozprawie w dniu 7 października 2016 r. w dużej mierze były nielogiczne i niespójne. Sprzeczne z zasadami logicznego rozumowania było między innymi twierdzenieG. O., iż auta na jego posesję przyprowadzałA. O. (1), a zabierałK. D., choć nikt mu nie mówił, że po auto przyjedzie inna osoba. W ocenie świadka, nie ma nic dziwnego w tym, że auto zostawiała jedna osoba, a wydawał je innej, pomimo że właściciel auta nie mówił, że świadek może je oddać innej osobie. Jak wskazał „ja każdemu wydałbym te części, gdyby po nie przyszedł, również mojemu sąsiadowi” (k. 2510). Świadek wskazywał również, że nie wiedział, w czym uczestniczy, co jest zupełnie nielogiczne w świetle całokształtu materiału dowodowego, w tym depozycji świadka, które złożył będąc przesłuchiwany w charakterze oskarżonego. Świadek wskazywał także, że kiedy rozbierał auto, to nie przyglądał się mu, nie oglądał go, „tylko po prostu patrzył”, wskazywał również, iż „nie było śladów włamania” oraz „nie widziałem, czy były ślady włamania” (k. 2510). Skoro świadek rozbierał samochody na części, to niewątpliwie musiał je oglądać, stąd również ta część jego zeznań razi brakiem logiki.
Sąd ocenił jako wiarygodne w przeważającej części zeznania świadkaD. O.złożone w postępowaniu przygotowawczym, albowiem są spójne, logiczne i zgodne z doświadczeniem życiowym oraz odpowiadają zeznaniomG. O.w części uznanej przez Sąd za wiarygodne oraz wyjaśnieniomA. O. (1). Jednakże Sąd uznał, iż świadek nie miała szczegółowej wiedzy co do każdego z zarzutów i wypowiadała się ogólnie na temat procederu, w którym uczestniczył jej mążG. O.. Wskazywała, że samochody przyprowadzałA. O. (1), zaś po części przyjeżdżałK. D., który miał dzwonić przed przyprowadzeniem każdego samochodu przezA. O. (1), przy czym nie mogło być to podstawą ustaleń Sądu, że istotnie kwestię przyprowadzenia każdego samochodu ustalałK. D., gdyż, jak wynika ze szczerych wyjaśnieńA. O. (1), jego rola w odniesieniu do kradzionych samochodów była zróżnicowana. Natomiast przesłuchana przed Sądem świadekD. O.wielokrotnie zasłaniała się niepamięcią co do kwestii zupełnie podstawowych jak choćby ta, czy jej mąż zajmował się samochodami, czy na ich posesji były różne pojazdy, a także czy przyjeżdżał do nichA. O. (1)i wiele innych. Również w trakcie rozprawy wskazywała na wywieraną na nią presję podczas przesłuchania, przy czym podała, odnosząc się do uprzednio złożonych zeznań, „chyba nie mówiłam nic, co byłoby nieprawdą” (k. 2445). Świadek nie potrafiła powiedzieć, dlaczego obecnie pamięta okoliczności przesłuchania, a nie pamięta nic na temat relacji jej męża z oskarżonymi, o czym szeroko zeznawała. W ocenie Sądu, złożone przez świadka w postępowaniu sądowym zeznania były pokrętne, świadek nie chciała „zaszkodzić” oskarżonym, co skłaniało ją do zasłaniania się niepamięcią i to nawet w sprawach o charakterze zupełnie podstawowym. Z tych przyczyn to zeznania świadka złożone w postępowaniu przygotowawczym były podstawą dokonywania ustaleń faktycznych w sprawie.
W całości wiarygodne były zeznania świadkaP. M., który wiedział, żeA. O. (1)kradnie samochody, jednak nie miał własnej wiedzy na temat roliK. D., a jedynie prezentował wiedzę nabytą w trakcie postępowania, w którym również był jednym z oskarżonych. Wskazywał, iż istotnie podwoziłA. O. (1)dwukrotnie doW., albowiem korzystał z jego samochodu, jednak nie do końca wiedział, w jakim celu go podwozi. Zeznania świadkaP. M.odpowiadają wyjaśnieniom oskarżonegoA. O. (1). Ponadto świadek został prawomocnie uniewinniony od popełnienia zarzucanych mu czynów tj. współsprawstwa kradzieży z włamaniem oraz udziału w zorganizowanej grupie przestępczej.
Nie wniosły nic do sprawy zeznania świadkówA. L.iD. L., którzy w zasadniczej części zeznań zasłaniali się niepamięcią i nie przekazali żadnych szczegółów dotyczących działalności oskarżonych czy ich wzajemnych relacji.
W ocenie Sądu, nie wniosły wiele do sprawy zeznania świadkówM. H.,P. K. (2),A. K. (2)orazR. K., albowiem ograniczyły się one do stwierdzenia, iż nabywali części samochodowe odK. D., jednak twierdzili, że nie mieli wiedzy, skąd pochodzą sprzedawane przez niego części samochodowe. JedynieM. H.stwierdził, iż słyszał, żeK. D.otrzymywał te części odA. O. (1), ale miał nie wiedzieć, skąd ten je posiada. Sąd zważył, iż wszyscy ww. świadkowie zostali prawomocnie skazani za paserstwo części samochodowych nabywanych odK. D., zaś ich wiedza jest z pewnością znacznie większa aniżeli zaprezentowali na rozprawie, kiedy to powoływali się głównie na swoją niepamięć i niewiedzę. Podobnie niewiele wniosły do sprawy zeznania świadkaW. D..
Niczego nie wniosły do sprawy zeznania świadkówH. M.iG. B., podobnie jakD. Z. (1),D. Z. (2)iP. Z., albowiem nie mieli oni żadnej wiedzy na temat zarzutów stawianych oskarżonym, zaś w charakterze świadków wystąpili wyłącznie dlatego, że bądź zamieszkiwali na terenie posesji sąsiedniej w stosunku do posesjiG. O.bądź byli członkami rodzinyG. O.. Podobnie wartości dowodowej nie miały zeznania świadkaE. R., byłej konkubinyK. D., która nie dysponowała żadną wiedzą na temat zdarzeń objętych aktem oskarżenia.
Zeznania świadkaA. G. (1)orazA. G. (2)nie potwierdziły wersji świadkaG. O.,D. O.oraz wersji pojawiającej się w jednej części wyjaśnień oskarżonegoA. O. (1), jakoby w trakcie postępowania przygotowawczego wywierana była na nich presja. Sąd podzielił te zeznania, uznając je za wiarygodne, tym bardziej, że zarzuty wobec przesłuchujących pojawiły się dopiero na etapie postępowania sądowego, wcześniej zaś nie były podnoszone, a w sprawie nie składano jakichkolwiek skarg na czynność przesłuchania (k. 3008).
Nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zeznania świadkaM. S. (2), który jedynie sporządził notatkę z rozpytaniaG. O.. W notatce tej spisał jedynie informacje, które uzyskał odG. O.. Nie miał żadnej innej wiedzy na temat zdarzeń objętych aktem oskarżenia.
Nie stanowiły podstawy ustaleń faktycznych zeznania świadkaR. R., podobnie jakT. T.– funkcjonariuszy Policji, którzy wiedzę o sprawie czerpali z materiałów operacyjnych Policji, a te, zgodnie z wiążącym tut. Sąd Rejonowy stanowiskiem Sądu Okręgowego, „nie mogą stanowić dowodu w niniejszym postępowaniu prowadzonym o czyny zart. 279 § 1 k.k.” (k. 2211).
Odnośnie dowodów z dokumentów zgromadzonych w sprawie, zaliczonych w poczet materiału dowodowego, Sąd uwzględnił je przy ustalaniu stanu faktycznego, nie znajdując podstaw do zakwestionowania ich autentyczności ani prawdziwości zawartej w nich treści. Dokumentów tych nie kwestionowała również żadna ze stron. Szczególnie istotne były orzeczenia sądowe w postaci wyroków, które zapadły w sprawach VIII K 373/13 (k. 2359-2370), VIII K 196/13 (k. 219-225), VIII K 717/10 (k. 2644-2696), akt oskarżenia w sprawie 5 Ds. 7/09 (k. 2584-2643), postanowienie o umorzeniu śledztwa 5 Ds. 257/09 (k. 1897-1926), dane o karalności (k. 3003-3004, 3006-3007) oraz kwestionariusze wywiadów środowiskowych (k. 2977-2978, k. 2984-2987), a także informacja z Komisariatu PolicjiW.T.(k. 3008), umowa o pracę (k. 2910), odpis skrócony aktu urodzenia dziecka (k. 211).
W świetle tak ukształtowanego materiału dowodowego, opierając się na szczerych, szczegółowych i logicznych wyjaśnieniachA. O. (1), Sąd uznał oskarżonegoK. D.w ramach czynów zarzucanych mu w pkt 1-5, 10, 12, 14 i 15 części wstępnej wyroku za winnego tego, że działając w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu, oraz w zamiarze, abyA. O. (1)dokonał kradzieży z włamaniem, swoim zachowaniem ułatwił jego popełnienie w ten sposób, że:
-  w dniu 16 listopada 2005 r. podwiózłA. O. (1)na miejsce dokonania kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...), jak również użyczył mu komputera służącego do dokonania kradzieży z włamaniem, w wyniku czego jego właścicielJ. S.poniosła straty w wysokości 23.300 zł, czym wypełnił dyspozycjęart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniu 24 marca 2006 r. podwiózłA. O. (1)na miejsce dokonania kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...), w wyniku czegoT. W.poniósł straty w wysokości 13.000 zł, czym wypełnił dyspozycjęart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 29-30 marca 2006 r. podwiózłA. O. (1)na miejsce dokonania kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...)7(...)wW.przyul. (...), w wyniku czegoW. Z.poniósł straty w wysokości 25.500 zł, czym wypełnił dyspozycjęart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 01-02 kwietnia 2006 r. podwiózłA. O. (1)na miejsce dokonania kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...), w wyniku czegofirma (...)poniosła straty w wysokości 22.000 zł, a następnie odebrał go z miejsca pozostawienia samochodu, czym wypełnił dyspozycjęart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniu 11 kwietnia 2006 r. podwiózłA. O. (1)na miejsce dokonania kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...), w wyniku czegoAgencja (...) Sp. z o.o.poniosła straty w wysokości l6.000 zł, a następnie odebrał go z miejsca pozostawienia samochodu, czym wypełnił dyspozycjęart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 20-21 kwietnia 2006 r. podwiózłA. O. (1)na miejsce dokonania kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...)(...)wW.przyul. (...), w wyniku czegoA. M.poniosła straty w wysokości 35.000 zł, a następnie odebrał go z miejsca pozostawienia samochodu, czym wypełnił dyspozycjęart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniu 13 czerwca 2006 r. użyczyłA. O. (1)komputera służącego do dokonania kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...), w wyniku czegoB. F.poniosła straty w wysokości 23.000 zł, a następnie odebrał go z miejsca pozostawienia samochodu, czym wypełnił dyspozycjęart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 18-19 czerwca 2006 r. podwiózłA. O. (1)na miejsce dokonania kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...), w wyniku czegoA. P. (1)poniósł straty w wysokości 31.000 zł, a następnie odebrał go z miejsca pozostawienia samochodu, czym wypełnił dyspozycjęart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 22-23 czerwca 2006 r. podwiózłA. O. (1)na miejsce dokonania kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...)wW.przyul. (...), w wyniku czegoM. S. (1)poniósł straty w wysokości 27.400 zł, a następnie odebrał go z miejsca pozostawienia samochodu, czym wypełnił dyspozycjęart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.
Sąd ustalił nadto, iż czyny te stanowią ciąg przestępstw zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż Sąd zmienił kwalifikację prawną wyżej opisanych czynów, uznając, iż nie wypełniają oneart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k., leczart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.Sprawstwo polecające można bowiem przypisać temu, kto wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, poleca jej wykonanie czynu zabronionego. Jak wskazuje się w orzecznictwie, sprowadza się to do swoistego władztwa nad bezpośrednim wykonawcą, bez władztwa nad realizacją czynu zabronionego przez bezpośredniego wykonawcę, który pozostaje w zależności od polecającego, wynikającej z konkretnego, choćby niemającego formalnego charakteru. Chodzi więc o rodzaj podporządkowania, podległości (nie tylko służbowej) czy szczególnego położenia osoby, wobec której sprawca kieruje polecenie, co sprawia, że wykonanie polecenia jest dla wykonawcy konieczne, bo odmowa spowoduje dla niego negatywne skutki (tak: wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 26 listopada 2015 r., II AKa 197/15).
Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy należy zauważyć, że tego typu relacja z pewnością nie występowała pomiędzy współoskarżonymi.A. O. (1)nie pozostawał bowiem w zależności odK. D., choćby nieformalnej, nie był mu podporządkowany, zaśK. D.nie wydawał mu poleceń co do kradzieży z włamaniem pojazdów.A. O. (1)podejmował decyzje samodzielnie zarówno co do faktu kradzieży, jak i konkretnego przedmiotu, który każdorazowo wybierał, zaś jego działanie było podyktowane chęcią zysku, nie zaś koniecznością wykonywania poleceńK. D.. Zaprzestanie przezA. O. (1)popełnienia przestępstw zart. 279 § 1 k.k.z pewnością nie spowodowałoby dla niego negatywnych konsekwencji. Ich relacja w zakresie czynów przypisanychK. D.polegała na pomocnictwieA. O. (1)do popełnienia czynów zart. 279 § 1 k.k., najczęściej polegającym na podwiezieniu na miejsce przestępstwa ze świadomością, w jakim celuA. O. (1)się tam udaje, zaś w dwóch przypadkach również pożyczenie komputera służącego do włamania. Często, choć nie w każdym wypadku, oskarżonyK. D.nabywał następnie pojazd odA. O. (1). Należy zauważyć, żeA. O. (1)w swoich wyjaśnieniach wyraźnie dwukrotnie zaprzeczył, aby kradł samochody na zlecenie kogokolwiek, w tymK. D.(k. 1038-1041 tom V, k. 1407-1409 tom IX).
Z wyżej wskazanych przyczyn Sąd przypisał oskarżonemuK. D.wyłącznie pomocnictwo do czynów zart. 279 § 1 k.k.Działanie pomocnika polega bowiem na tym, iż w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, między innymi dostarczając narzędzie (tu: własnego komputera służącego do dokonania kradzieży z włamaniem) i środek przewozu. W doktrynie wymienia się za jeden z rodzajów pomocnictwa również przywiezienie sprawców na miejsce zdarzenia, co w przypadkuK. D.miało miejsce najczęściej. Do pomocnictwa wystarcza, aby sprawca swym zachowaniem obiektywnie ułatwił innej osobie popełnienie czynu zabronionego i aby mając tego świadomość, co najmniej godził się na to (wyrok SA we Wrocławiu z 29.6.2011 r., II AKa 150/11, Prok. i Pr. – wkł. 2013, Nr 5, poz. 32). W niniejszej sprawie zarówno podwożącA. O. (1)na miejsce przestępstwa, mając pełną świadomość, w jakim celu to robi, jak również użyczając mu komputera do dokonania kradzieży z włamaniem,K. D.ułatwiłA. O. (1)popełnienie czynu zabronionego.
Po znacznej części czynów oskarżonegoK. D.polegających na pomocnictwie do dokonania kradzieży z włamaniem,A. O. (1)sprzedawał mu skradzione przez siebie samochody. W tej jednak sytuacji Sąd nie przypisywał oskarżonemu dodatkowo paserstwa, albowiem „relacja między czynem wypełniającym znamiona przestępstwa umyślnego paserstwa, a tym wyczerpującym dyspozycjęart. 279 § 1 k.k., w przypadku zaistnienia więzi czasowo-sytuacyjnej, da się określić jako czyn współukarany następczy. Prowadzi to do uznania, że przy skazaniu za kradzież z włamaniem bezkarne jest to co sprawca zrobi z produktami tego przestępstwa” (tak m.in.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 kwietnia 2013 r., III KK 334/12).
Jednocześnie, wobec zatarcia skazań, które legły u podstaw przyjęcia, iżK. D.dopuścił się czynów przestępczych w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64 § 1 k.k., Sąd wyeliminował wskazany przepis zarówno z opisu czynu, jak i przyjętej kwalifikacji prawnej czynów.
W związku z tym, żeK. D.działał w podobny sposób oraz w krótkich odstępach czasu, Sąd uznał, iż przypisanych czynów oskarżonyK. D.dopuścił się działając w ramach ciągu przestępstw zart. 91 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.
Jednocześnie Sąd ustalił, iż nie wszystkie czyny zarzucane oskarżonemuK. D.nosiły znamiona pomocnictwa. W zakresie czynów opisanych w części wstępnej wyroku w pkt 8, 11 i 13 Sąd uznał, iż wypełniają wyłącznie dyspozycjęart. 291 § 1 k.k.
Jeśli chodzi o czyn z pkt 8 części wstępnej wyroku, dotyczącego kradzieży z włamaniem w dniu 5-6 czerwca 2006 r. samochodu markiF. (...)nr rej. (...),K. D.nie było na miejscu kradzieży tego pojazdu. Jak wynika zarówno z wyjaśnieńA. O. (1), jak i zeznańP. M., to ten ostatni podwiózłA. O. (1)w okolice miejsca dokonania kradzieży z włamaniem samochodem należącym doA. O. (1). Samochód ten został następnie zakupiony przezK. D., który wiedział, że pochodzi on z kradzieży z włamaniem.
K. D.nie pomógłA. O. (1)również przy kradzieży z włamaniem dokonanej w dniu 17 lutego 2006 r. wW.przyul. (...)samochodu markiF. (...)nr rej. (...). Samochód ten sprzedał jedynieK. D., który miał wiedzę na temat jego pochodzenia, jednak z żadnych wyjaśnieńA. O. (1)nie wynika, aby przy tej kradzieży w jakikolwiek sposób pomagał muK. D..
Podobnie brak jest dowodów na to, abyK. D.pomógłA. O. (1)przy popełnieniu kradzieży z włamaniem samochodu markiF. (...)nr rej. (...)w dniach 17-18 marca 2016 r. na szkodę właścicielkiM. B.. Samochód ten sprzedał następnieK. D., który miał wiedzę na temat jego pochodzenia.
Z uwagi na powyższe ustalenia stanu faktycznego Sąd doszedł do przekonania, iż wypełniają one wyłącznie dyspozycjęart. 291 § 1 k.k., albowiem we wszystkich przypadkachK. D.nabywał rzeczy uzyskane za pomocą czynu zabronionego, dysponując wiedzą na temat ich pochodzenia.
W związku z tym, iż wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ z dnia 12 sierpnia 2013 r., sygn. akt VIII K 373/13,K. D.skazano za przestępstwa paserstwa popełnione w czynie ciągłym w okresie od 6 lutego 2006 r. do 23 czerwca 2006 r., Sąd uznał, iż wobec przestępstw paserstwa popełnionych w tym okresie zachodzi powaga rzeczy osądzonej i z tej przyczyny na podstawieart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.umorzył postępowanie wobec oskarżonegoK. D.w zakresie czynów zarzucanych mu w pkt 8, 11 i 13 części wstępnej wyroku.
Jednocześnie Sąd nie podzielił poglądu obrońców oskarżonegoK. D., jakoby również do innych czynów oskarżonego popełnionych w okresie od dnia 6 lutego 2006 r. do 23 czerwca 2006 r. zachodziła powaga rzeczy osądzonej z uwagi na treść postanowienia z dnia 31 grudnia 2009 r. o umorzeniu śledztwa w sprawie o sygn. V Ds. 257/09 (k. 1897-1926), którym umorzono postępowanie między innymi przeciwkoK. D.o czyny zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.iart. 279 § 1 k.k.wobec niepopełnienia przez podejrzanego zarzucanych mu przestępstw z tym uzasadnieniem, iż sprawcy kradzieży pojazdów kontaktowali się zK. D.po dokonaniu przestępstw celem zbycia pojazdów, zaś materiał dowodowy nie potwierdza wydawania poleceń przezK. D.ani jego udziału w czynie zart. 279 § 1 k.k.Zdaniem obrońców, okoliczność, żeK. D.był wyłącznie paserem wynika również z wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ z dnia 12 sierpnia 2013 r., sygn. akt VIII K 373/13, którymK. D.skazano za przestępstwa paserstwa popełnione w czynie ciągłym w okresie od 6 lutego 2006 r. do 23 czerwca 2006 r.
W ocenie Sądu, z tym stanowiskiem nie sposób się zgodzić. W ww. postanowieniu o umorzeniu śledztwa odniesiono się do zupełnie innych czynów aniżeli te, które były przedmiotem rozpoznania w sprawie niniejszej, stąd ustalenie, że tamte czyny nie wyczerpują dyspozycjiart. 279 § 1 k.k., nie może być wiążące w postępowaniu, które dotyczy innych przestępstw. Ponadto nie może być dla Sądu wiążąca treść uzasadnienia tego postanowienia, skoro, zgodnie zart. 8 § 1 k.p.k., sąd karny rozstrzyga samodzielnie zagadnienia faktyczne i prawne oraz nie jest związany rozstrzygnięciem innego sądu lub organu. Wiążące są wyłącznie prawomocne rozstrzygnięcia sądu kształtujące prawo lub stosunek prawny, a do takich owo postanowienie nie należy.
Natomiast wobec treści wyroku, którym uznanoK. D.za winnego przestępstw paserstwa popełnionych w czynie ciągłym w okresie od 6 lutego 2006 r. do 23 czerwca 2006 r., Sąd uznał, jak już wyżej wskazano, iż wobec przestępstw paserstwa popełnionych w tym okresie zachodzi powaga rzeczy osądzonej i z tej przyczyny na podstawieart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.umorzył postępowanie wobec oskarżonegoK. D.w zakresie czynów zarzucanych mu w pkt 8, 11 i 13 części wstępnej wyroku. Jednak nie może być to podstawa umorzenia postępowania w zakresie czynów polegających na pomocnictwie do kradzieży z włamaniem, nawet jeśli oskarżony dopuścił się ich w okresie tożsamym z okresem, w którym dopuścił się przestępstw paserstwa w czynie ciągłym, za które został prawomocnie skazany. Z przesłanką powagi rzeczy osądzonej mamy bowiem do czynienia wyłącznie w przypadku, gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone. Pomocnictwo do kradzieży z włamaniem nie jest bynajmniej czynem tożsamym z przestępstwem paserstwa. Jak wskazuje się w orzecznictwie, prawomocne skazanie za czyn ciągły stwarza stan prawomocności materialnej i w związku z tym nie jest dopuszczalne dodatkowe osądzenie sprawcy za później ujawnione zachowania, które w świetle przesłanekart. 12 KKweszłyby w zakres osądzonego już czynu ciągłego, gdyż stoi temu na przeszkodzie zakaz ne bis in idem (tak: Sąd Apelacyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 22 grudnia 2014 r., II AKa 137/14). Jednak przypisaneK. D.przedmiotowym wyrokiem przestępstwa pomocnictwa do kradzieży z włamaniem nie weszłyby w zakres osądzonego już czynu ciągłego, gdyby sprawę rozpoznawano łącznie, gdyż nie są to czyny tożsame przedmiotowo. Przyjęcie odmiennego stanowiska oznaczałoby brak możliwości przypisania jakiekolwiek nowego przestępstwa, o ile tylko oskarżony dopuściłby się go w czasie tożsamym z okresem czynu ciągłego, za który został prawomocnie skazany, co z pewnością nie było intencją ustawodawcy i sprzeciwia się wykładni językowej i celowościowej pojęcia res iudicata.
Sąd zdecydował ponadto o uniewinnieniu oskarżonegoK. D.od popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt 6, 7 i 9 części wstępnej wyroku.
W zakresie czynu z pkt 6A. O. (1)nie udało się go dokonać z uwagi na zabezpieczenia pojazdu. Opisując udziałK. D.wskazuje jedynie, że był „zK.naU.” i ten odwiózł go do domu po tym, jak nie udało mu się ukraść ciemnej Pandy. Zarówno czynność polegająca na odwiezieniu, w sytuacji, gdy nie ustalono, czyK. D.obiecałA. O. (1)odwiezienie z miejsca przestępstwa, jak i byciu wspólnie naU., w ocenie Sądu nie jest wystarczająca, aby przypisaćK. D.przestępstwo pomocnictwa do usiłowania kradzieży z włamaniem. Ponadto opisując rolęK. D.na k. 235 oskarżonyA. O. (1)podaje zdecydowanie zbyt mało danych pozwalających na identyfikację samochodu, do którego usiłował się włamać, inaczej niż przy pozostałych samochodach nie podając nazwy ulicy, na której miało dojść do zdarzenia, czy choćby początku numeru rejestracyjnego. Z tych przyczyn w przypadku tego zarzutu Sądu uznał, iż brak jest danych dostatecznie uzasadniających jego popełnienie przezK. D..
Sąd uniewinnił oskarżonegoK. D.również od czynu z pkt 7 części wstępnej wyroku, albowiemA. O. (1)wyraźnie wskazał, iż współoskarżony „nie miał z tym nic wspólnego”, zaś samA. O. (1)czynu tego dokonał w porozumieniu z „M.zeS.” (k. 1040).
Konieczne było uniewinnienie oskarżonegoK. D.także od zarzutu z pkt 9 części wstępnej wyroku, albowiem, jak wynika zarówno z wyjaśnieńA. O. (1), jak i zeznańP. M.,K. D.nie było na miejscu kradzieży tego pojazdu.A. O. (1)w okolice miejsca dokonania kradzieży z włamaniem podwiózłP. M.samochodem należącym doA. O. (1).K. D.nie był zainteresowany zakupem tego samochodu.
Z wyżej wskazanych przyczyn Sąd uniewinnił oskarżonegoK. D.od popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt 6, 7 i 9 części wstępnej wyroku, uznając, iż albo czynu nie popełniono, jak w przypadku zarzutów z pkt 7 i 9 części wstępnej wyroku albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia, jak w przypadku zarzutu z pkt 6 części wstępnej wyroku.
W świetle zebranego materiału dowodowego i ustalonego stanu faktycznego Sąd uznałA. O. (1)za winnego tego, że działając w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu:
-  w dniu 16 listopada 2005 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 23.300 zł na szkodę właścicielaJ. S., czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniu 17 lutego 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 30.000 zł na szkodę właścicielkiM. K. (1), czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 17-18 marca 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 25.100 zł na szkodę właścicielkiM. B., czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniu 24 marca 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 13.000 zł na szkodę właścicielaT. W., czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 29-30 marca 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochoduF. (...)nr rej. (...)7(...), powodując straty w wysokości 25.500 zł na szkodę właścicielaW. Z., czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 01-02 kwietnia 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 22.000 zł na szkodę właścicielaFirma (...), czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniu 11 kwietnia 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 16.000 zł na szkodę właścicielaAgencja (...) Sp. z o.o., czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 20-21 kwietnia 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)(...), powodując straty w wysokości 35.000 zł na szkodę właścicielkiA. M., czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 30-31 maja 2006 r. wW.przy ul.(...)24 usiłował dokonać kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), lecz zamierzonego czynu nie osiągnął z uwagi na zabezpieczenia pojazdu, powodując straty w wysokości 1.000 zł na szkodę właścicielaS. M., czym wypełnił dyspozycjęart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 31 maja - 1 czerwca 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 30.000 zł na szkodę właścicielaP. K. (1), czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 05-06 czerwca 2006 r. wW.dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 30.000 zł na szkodę właścicielaA. R., czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 06-07 czerwca 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 26.000 zł na szkodę właścicielkiB. M., czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniu 13 czerwca 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 23.000 zł na szkodę właścicielkiB. F., czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 18-19 czerwca 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...), powodując straty w wysokości 31.000 zł na szkodę właścicielaA. P. (1), czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
-  w dniach 22-23 czerwca 2006 r. wW.przyul. (...)dokonał kradzieży z włamaniem samochodu m-kiF. (...)nr rej. (...)powodując straty w wysokości 27.400 zł na szkodęM. S. (1), czym wypełnił dyspozycjęart. 279 § 1 k.k.;
oraz ustalił, iż czyny te stanowią ciąg przestępstw zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.iart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.
Oskarżony od początku przyznawał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów, opisywał sposób ich dokonania, w szczególności okoliczność przełamania zabezpieczeń, albowiem wszystkie ww. pojazdy były zamknięte, co wynika również z zeznań pokrzywdzonych właścicieli skradzionych pojazdów lub ich użytkowników. OskarżonyA. O. (1)w jednym przypadku wyjaśnił, dlaczego do dokonania kradzieży z włamaniem mimo podejmowanych prób nie doszło i skończyło się usiłowaniem. Nie budziło wątpliwości Sądu, iż oskarżony zabierał wyżej wymienione pojazdy, stanowiące dla niego rzeczy cudze, w celu ich przywłaszczenia, m.in. wyłamując zamek w drzwiach kierowcy, niszcząc stacyjkę, również używając komputera, należącego bądź doK. D.bądź będącego jego własnością.
W związku z tym, żeA. O. (1)działał w podobny sposób oraz w krótkich odstępach czasu, Sąd uznał, iż przypisanych czynów oskarżony dopuścił się działając w ramach ciągu przestępstw zart. 91 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.
Przy wymiarze kary Sąd jako okoliczność łagodzącą w przypadkuK. D.uznał znaczny upływ czasu pomiędzy czynami przypisanymi mu w wyroku, polegającymi na pomocnictwie do kradzieży z włamaniem, a okresem wyrokowania w niniejszej sprawie. Sąd wziął pod uwagę również ustalenia wywiadu środowiskowego, zgodnie z którymi oskarżony prowadzi ustabilizowany tryb życia i krytycznie ocenia swą przeszłość (k. 2978). Sąd zważył także, iżK. D.był pomocnikiem, nie zaś współsprawcą bądź sprawcą polecającym.
Z drugiej jednak strony Sąd uznał, iż jego pomoc miała dlaA. O. (1)ogromne znaczenie.K. D.podwoził współoskarżonego, gdy ten nie miał środka przewozu, użyczał mu komputera do dokonania włamania do samochodu, gdyA. O. (1)go jeszcze nie zakupił lub gdy zapomniał go na miejsce przestępstwa. W dodatku po znacznej części czynów oskarżonegoK. D.polegających na pomocnictwie do dokonania kradzieży z włamaniem,A. O. (1)sprzedawał mu skradzione przez siebie samochody, co stanowiło co prawda czyn współukarany następczy, lecz również winno być zauważone przy wymiarze kary. Sąd uznał, iż nie ma podstaw, aby nadzwyczajnie złagodzićK. D.karę. Tym bardziej, iż czynu tego dopuścił się, działając w ciągu przestępstw. Pomoc, której udzielałA. O. (1), nie miała charakteru jednorazowego, lecz wielokrotny. Ponadto Sąd zważył, iż oskarżony w dacie wyrokowania był karany.
Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności zarówno łagodzące, jak i obciążające, Sąd uznał, iż konieczne jest wymierzenie oskarżonemuK. D.kary 2 lat pozbawienia wolności za 9 czynów polegających na pomocnictwie do kradzieży z włamaniem popełnionych w ciągu przestępstw, zważywszy na znaczny stopień społecznej szkodliwości czynów oraz rozmiary wyrządzonej nimi szkody, w tym wielość osób pokrzywdzonych. Zważywszy na to, że Sąd mógł za przypisany oskarżonemu ciąg przestępstw wymierzyć karę od 1 roku do 15 lat pozbawienia wolności, wymierzona kara 2 lat pozbawienia wolności nie jawi się w ocenie Sądu jako nadmiernie surowa, przeciwnie – uwzględnia znaczy upływ czasu od rozpoznawanych czynów i dobrą opinię o oskarżonym wyrażoną przez kuratora w wywiadzie środowiskowym.
Podobnie jak w przypadkuK. D., Sąd jako okoliczność łagodzącą w stosunku doA. O. (1)uznał znaczny upływ czasu pomiędzy czynami przypisanymi mu w wyroku, polegającymi na ciągu kradzieży z włamaniem, a okresem wyrokowania w niniejszej sprawie. Jednak jako najpoważniejszą okoliczność łagodzącą Sąd potraktował przyznanie się oskarżonego do winy oraz szczere i szczegółowe jego wyjaśnienia, które pozwoliły ustalić stan faktyczny niniejszej sprawy, która to okoliczność łagodząca nie zaszła w przypadku współoskarżonego. Sąd zważył, iż oskarżony pracuje, zaś w tym roku urodziło mu się dziecko (k. 2910-2911).
Za okoliczność obciążającą Sąd uznał wyniki wywiadu środowiskowego, stosownie do którego oskarżony nie wywiązał się z nałożonego przez tut. Sąd w sprawie VIII K 196/13 obowiązku naprawienia szkody oraz w okresie próby wszedł w konflikt z prawem, co stało się przyczyną skierowania przez kuratora wniosku o zarządzenie wykonania warunkowo zawieszonej kary (k. 2986). PonadtoA. O. (1)w dacie wyrokowania był dwukrotnie karany.
Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności zarówno łagodzące, jak i obciążające, Sąd uznał, iż konieczne jest wymierzenie oskarżonemuA. O. (1)kary 2 lat pozbawienia wolności za 15 kradzieży z włamaniem popełnionych w ciągu przestępstw, zważywszy na znaczny stopień społecznej szkodliwości czynów oraz rozmiary wyrządzonej nimi szkody, w tym wielość osób pokrzywdzonych. Zważywszy na to, że Sąd mógł za przypisany oskarżonemu ciąg przestępstw wymierzyć karę od 1 roku do 15 lat pozbawienia wolności, wymierzona kara 2 lat pozbawienia wolności nie jawi się w ocenie Sądu jako nadmiernie surowa, nawet przy uwzględnieniu, iż mogły być one rozpoznawane wraz z innymi czynami zart. 279 § 1 k.k., które zostały wyłączone do odrębnego rozpoznania w innej sprawie. Zdaniem Sądu kara 2 lat pozbawienia wolności za ww. czyny uwzględnia znaczy upływ czasu od rozpoznawanych czynów i postawę oskarżonego w trakcie rozpoznawania przedmiotowej sprawy, ale bierze również pod uwagę stopień winy, społecznej szkodliwości czynów oraz wyjątkowo znaczne rozmiary wyrządzonej szkody.
Przeciwko orzeczeniu w stosunku do obu oskarżonych kar pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania lub kar o charakterze wolnościowym przemawia ich dotychczasowy sposób życia, ale przede wszystkim okoliczności popełnienia ciągu przestępstw. W ocenie Sądu, zważywszy na fakt, iż kradzieże z włamaniem nie dotyczyły przedmiotów drobnych, lecz całych samochodów, zaś podejmowane czyny przestępcze stanowiły dla oskarżonych sposób zarobkowania, niezależnie od upływu czasu, wymierzenie oskarżonym kar z warunkowym zawieszeniem ich wykonania za 15 kradzieży z włamaniem pojazdów w przypadkuA. O. (1)i za 9 czynów polegających na pomocnictwie do kradzieży z włamaniem pojazdów w przypadkuK. D.– popełnionych w ciągu przestępstw – byłoby w społecznym odczuciu karą niesprawiedliwą. Sąd w tym względzie podziela pogląd Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 9 kwietnia 2015 r., zgodnie z którymart. 69 § 1 i 2 k.k.ustanawia zgodnie z jego treścią - prawo sądu do oceny tej sytuacji, nie może jednak być stosowany wówczas, gdy ze względu na charakter sprawy, okoliczności towarzyszące popełnieniu przestępstwa, jego społeczną szkodliwość, wreszcie wzgląd na społeczne oddziaływanie kary przeciwko temu przemawiają (II AKa 81/15). Należy także w tym miejscu przytoczyć pogląd Sądu Apelacyjnego w Katowicach wyrażony w wyroku z dnia 4 grudnia 2014 r., stosownie do którego „ustawodawca aktualnie zrezygnował przy wymienianiu przesłanek zastosowania określonej wart. 69 § 1 i 2 KKinstytucji probacyjnej ze wskazania, że warunkowe zawieszenie wykonania kary możliwe jest tylko wówczas, gdy nie sprzeciwiają się temu względy na społeczne oddziaływanie kary. Niemniej jednak nie oznacza to, iż przesłanka ta nie odgrywa obecnie żadnej roli, gdyż wymierzając karę z warunkowym zawieszeniem jej wykonania sąd bierze pod uwagę wszystkie dyrektywy sądowego wymiaru kary zart. 53 KK” (II AKa 404/14).
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.na poczet orzeczonej oskarżonemuK. D.kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia go wolności w sprawie od dnia 23 czerwca 2006 roku do 21 września 2007 roku, zaśA. O. (1)- okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 23 czerwca 2006 r. do dnia 19 września 2007 r.
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.Sąd zwolnił oskarżonychK. D.iA. O. (1), od obowiązku uiszczania kosztów sądowych w całości, w tym od opłaty.