Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 38/17
Data wyroku: 2017-03-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agata Wilczewska

Sygn. akt II Ka 38/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 marca 2017r.
Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący : SSO Agata Wilczewska
Protokolant : st. sekr. sąd. Arleta Wiśniewska
przy udziale Magdaleny Frantczak – Dybki Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Koninie
po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2017r.
sprawyW. J.
oskarżonego z art.178a§4k.k. i art.180ak.k. w zw. z art.11§2k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie
z dnia 5 grudnia 2016r. sygn. akt II K 848/16

I
Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok.

II
Zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków za postępowanie odwoławcze w należnej od niego ½ części oraz od opłaty za to postępowanie.

III
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataM. G.kwotę 516,60zł ( w tym VAT) z tytułu kosztów nieopłaconej obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

Sygn. akt IIKa 38/17

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2016r. w sprawie po sygn. akt IIK 1391/15 Sąd Rejonowy w Koninie uznał oskarżonegoW. J.za winnego tego, że w dniu 18.10.2015r. około godziny 17.15 wK.naul. (...)kierowałw ruchu lądowym samochodem osobowym markiV. (...)nr rej. (...)będącw stanie nietrzeźwości – 1,09 mg/dm3zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, będąc wcześniej prawomocnie skazanym przez Sąd Rejonowy w Koninie wyrokiem z dnia 18.09.2012r. w sprawie o sygn. akt IIK 740/12 za przestępstwo z art.178a§4k.k., tj. przestępstwa z art.178a§4k.k. i za przestępstwo to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności. Nadto na podstawie art.42§2k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, a na podstawie art.43a§2k.k. orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 10.000zł.
Powyższy wyrok zaskarżony został przez obrońcę oskarżonego w części dotyczącej orzeczenia o karze. Obrońca zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej kary za przypisany oskarżonemu czyn w szczególności poprzez orzeczenie kary jednego roku pozbawienia wolności, której dolegliwość przekracza stopień winy oraz stopień społecznej szkodliwości czynu, co sprawia, że wymierzona kara pozbawiona jest waloru celowości w zakresie oddziaływania społecznego, jak i wychowawczego na sprawcę. W oparciu o ten zarzut obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie w stosunku do oskarżonego kary zdecydowanie łagodniejszej. Ewentualnie o uchylenie wyrokuw zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd odwoławczy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy okazała się bezzasadna.
Na wstępie należy podnieść, że skarżący nie kwestionował poczynionych przez Sąd Rejonowy ustaleń faktycznych ani też przyjęcia, że zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona przestępstwa zart. 178a § 4 k.k.Ponieważ Sąd odwoławczy nie dostrzegł podstaw do ingerencji w powyższym zakresie w zaskarżony wyrok (brak przesłanek zart. 439 k.p.k.iart. 440 k.p.k.), dlatego też rozważania swoje ograniczy tylko do zarzutu podniesionego w apelacji.
Sąd odwoławczy wbrew zarzutowi obrońcy nie dopatrzył się, by w niniejszej sprawie zachodziła podstawa do zmiany wyroku, przewidziana wart. 438 pkt 4 k.p.k.Pamiętać bowiem trzeba, iż o rażącej niewspółmierności kary w rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k.można mówić tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć wpływ na wymiar kary, można by przyjąć, że zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez sąd I instancji, a karą, która byłaby prawidłowa w świetle dyrektywart. 53 k.k.Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Wymierzona wobecW. J.kara pozbawienia wolnościw wymiarze 1 roku uwzględnia wszystkie okoliczności wiążące sięz poszczególnymi ustawowymi dyrektywami i wskazaniami, co do ich wymiaru,a granice swobodnego uznania sędziowskiego nie zostały przekroczone, czego dowodem jest treść pisemnych motywów wyroku (s. 6 uzasadnienia wyroku). Wysoki stan nietrzeźwości oskarżonego, nie zatrzymanie się do kontroli, podjęcie ucieczki przed funkcjonariuszami, zagrożenie jakie oskarżony stworzył dla bezpieczeństwaw ruchu drogowym, wszystko to sprawia, że stopień winy a także stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego wbrew zarzutom obrońcy był znaczny, a już na pewno nie był znikomy tak jak tego chce obrońca. Oskarżonyw chwili czynu był też poczytalny. Zauważyć przy tym należy, że wymierzona kara jest bliska dolnej granicy za przypisane oskarżonemu przestępstwo, a w związku z tym również z tego względu nie może być uznana za rażąco surową.
Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności, Sąd odwoławczy – nie znajdując uchybień określonych wart. 439 k.p.k.lubart. 440 k.p.k., podlegających uwzględnieniu z urzędu i powodujących konieczność zmiany bądź uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia – na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.orzekł jakw wyroku.
Sąd odwoławczy zwolnił oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, zgodnie z art. 6341k.p.k.w zw. z art.624§1k.p.k. uznając, że ich uiszczenie w obecnej sytuacji materialnej oskarżonego byłoby dla niego zbyt uciążliwe.
Na podstawie § 4 ust. 1 i 3, § 17 ust. 2 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) Sąd zasądził na rzecz adwokataM. G.kwotę 516,60 zł, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym.
Agata Wilczewska
Agata Wilczewska