Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku
X Wydział Karny
Sygnatura akt: X K 665/17
Data wyroku: 2017-11-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Julia Kuciel

Sygn. aktX K 665/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 listopada 2017 roku
Sąd Rejonowy Gdańsk – Południe w Gdańsku w X Wydziale Karnym
w składzie:
Przewodniczący:  SSR Julia Kuciel
Protokolant:   Magdalena Barska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Olsztynie –M. Z.
po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2017 roku na rozprawie sprawy
A. P.(P.),synaZ.iD.z domuD.,urodzonego (...)wG.
oskarżonego o to, że:

I
w okresie od 13 grudnia 2016 roku do 22 grudnia 2016 roku wC., gm.C.i wG., w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru używał jako autentyczne podrobiony litewski dowód osobisty nr(...)wystawiony na nazwisko i imięA. G.oraz litewskieprawo jazdy nr (...)wystawione na nazwisko i imięA. G.i tak:

- w dniu 13 grudnia 2016 roku wG.zawierając umowę z(...) S.A.GoAuto o nr(...)na ubezpieczenie samochodu m-kiR. (...)onr rej. (...)nr(...)używał dowodu osobistego wystawionego na nazwisko i imięA. G., na której to umowie w miejscu ubezpieczającego złożył podpisA.,
- w dniu 22 grudnia 2016 roku w miejscowościC., gm.C.woj.(...)będąc poddany kontroli przez funkcjonariuszy Policji użył jako autentycznego dowód osobisty nr(...)wystawiony na nazwisko i imięA. G.oraz litewskieprawo jazdy nr (...)wystawione na nazwisko i imięA. G., tj. o przestępstwo zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,

II
w dniu 22 grudnia 2016 roku na odcinku odG.doC.na drodze publicznej kierował pojazdem mechanicznym m-kiR. (...)onr rej. (...), czym nie zastosował się do decyzji nr SLp.5430.2.685.2012 o cofnięciu uprawnień o kierowaniu pojazdami kategorii B wydanej w dniu 23.10.2012 r. przez Prezydenta MiastaG., tj. o czyn zart. 180a k.k.

orzekając na podstawie przepisówustawy – Kodeks karnyw ich brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 roku iart. 4 § 1 k.k.

***

I
oskarżonegoA. P.(P.)uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt I (pierwszym) aktu oskarżenia, który kwalifikuje jako występek zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to skazuje go, a na mocyart. 270 § 1 k.k.wymierza mu za to karę 11 (jedenastu) miesięcy pozbawienia wolności,

II
oskarżonegoA. P.(P.)uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt II (drugim) aktu oskarżenia, który kwalifikuje jako występek zaart. 180a k.k.i za to skazuje go, a na mocyart. 180a k.k.wymierza mu za to karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,

III
na mocyart. 85 § 1 i 2 k.k.,art. 85a k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzone oskarżonemu w pkt I (pierwszym) i II (drugim) wyroku jednostkowe kary pozbawienia wolności łączy i w to miejsce wymierza oskarżonemuA. P.(P.)karę łączną 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności,

IV
na postawieart. 44 § 1 k.k.orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci podrobionych dokumentów tj. litewskiego dowodu osobistego nr(...)wystawionego na nazwisko i imięA. G.oraz litewskiegoprawo jazdy nr (...)wystawionego na nazwisko i imięA. G., wpisanych do wykazu dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr VI/81/17/P pod pozycjami 19 i 20 (dowody rzeczowe nr 592-593/17), a przechowywanych w składnicy KWP wO.do sprawy o sygn. akt 1 Ds.40.2016,

V
na mocyart. 626 § 1 k.p.k.,art. 627 k.p.k.,art. 1, orazart. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) zasądza od oskarżonego  na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 1010, 00 złotych (jeden tysiąc dziesięć złotych, 00/100), w tym kwotę 300 złotych (trzysta złotych) tytułem opłaty.

Sygn. akt: X K 665/17

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W nieustalonym czasie, jednak nie później niż 13 grudnia 2016 roku,A. P.za pośrednictwem portalu Allegro nabył od nieustalonego mężczyzny podrobiony, litewski dowód osobisty nr(...)wystawiony na nazwiskoA. G.orazprawo jazdy o nr (...)wystawiony na te same dane osobowe. W dokumentach tych umieszczone zostało zdjęcieA. P., które ten przesłał owemu nieustalonemu mężczyźnie.A. P.nabył owe dokumenty, gdyż chciał ich używać jako autentycznych, okazując je np. przy kontrolach drogowych oraz przy zawieraniu umów, w tym także ubezpieczenia.
Dowód: opinia z zakresu badań technicznych dokumentów k. 88-100; częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. P.k. 84-86, 147v., 206-207, 208-209.
W dniu 13 grudnia 2016 rokuA. P.udał się do placówki(...)wG., gdzie przedkładając podrobiony dowód osobisty wystawiony na nazwiskoA. G.zawarł umowę ubezpieczenia z(...) S.A.potwierdzonąpolisą nr (...)dotyczącą samochodu markiR. (...)onr rej. (...)nr(...). Przy zawieraniu umowy ubezpieczeniaA. P.złożył również podpis na wniosku –polisie nr (...). Przy zawieraniu rzeczonej umowy w imieniu(...)wG.występowałaA. Z..
dowód: informacje z(...)k. 137-139; kopia polisy k. 135-136; pismo(...) S.A.k. 133; wniosek – polisa k. 36,64; częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. P.k. 84-86, 147v., 206-207, 208-209.
Decyzją Prezydenta MiastaG.z dnia 23 października 2012 roku wydaną w sprawie(...).5430.2.685.2012.DSA. P.cofnięto uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie kategorii B – do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji.A. P.do dnia 22 grudnia 2016 roku (jak i w późniejszym okresie) nie przystąpił do egzaminu sprawdzającego kwalifikacje do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie kategorii B.
dowody: kopia decyzji z dnia 23 października 2012 roku k. 130-130v.; pismo z Urzędu MiastaG.k. 129.
A. P.w godzinach wieczornych w dniu 22 grudnia 2016 roku wG.rozpoczął jazdę samochodem markiR. (...)onr rej. (...), którym to zawiózł na stację paliw(...)wC.K. J.. Na terenie rzeczonej stacjiA. P.został zauważony przez funkcjonariuszy Policji poruszających się nieoznakowanym radiowozem, w tym m.in.P. W., którzy zdecydowali się poddać go kontroli. W jej tokuA. P.okazał funkcjonariuszom litewski dowód osobisty nr(...)wystawiony na nazwiskoA. G.orazprawo jazdy o nr (...)wystawiony na te same dane osobowe, jednocześnie podając, że jest obywatelem Litwy mieszkającym od 10 lat w Polsce. Celem zweryfikowania tych danych w/w funkcjonariusze Policji podjęli telefoniczną próbę potwierdzenia jego danych. Następnie udali się wraz zA. P.do Komendy Powiatowej Policji wO., a następnie do Komendy Powiatowej Policji wN., zamierzając sprawdzić jego tożsamości za pomocą systemuM.-touch. W trakcie przejazdu do w/w jednostki PolicjiA. P.przyznał, że dokumenty, którymi się legitymował były podrobione i podał swoje prawdziwe dane osobowe. Na ich podstawie w/w funkcjonariusze Policji ustalili, że prowadził on pojazd pomimo wydanej względem niego decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie kategorii B.
W konsekwencji doszło do zatrzymania i zabezpieczenia dokumentów, którymi posłużył sięA. P.w czasie kontroli oraz samochodu, którym się poruszał.
dowody: zeznania świadków:P. W.k. 116v.-117v., 207-208;K. J.k. 144v.; częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. P.k. 84-86, 147v., 206-207, 208-209; protokół zatrzymania osoby k. 5-5v., 6-6v.; protokół przeszukania osoby wraz z załącznikami k. 19-21; protokół oględzin rzeczy k. 31-32v.; protokół zatrzymania rzeczy k. 36-40.
Wyjaśniając w toku postępowania przygotowawczegoA. P.oświadczył, iż rozumie treść stawianych mu zarzutów iprzyznaje siędo popełnienia czynu zart. 270 § 1 k.k.Jednocześnie podał, w jaki sposób i w jakim celu wszedł w posiadania podrobionych dokumentów.
Słuchany ponowienie w charakterze podejrzanego podał, że rozumie treść stawianych mu zarzutów, jednak nie będzie się do nich odnosił.
W toku rozprawy, słuchany w charakterze oskarżonegoA. P.oświadczył, iż rozumie treść stawianych mu zarzutów i przyznaje się do popełniania zarzucanych mu czynów. Stwierdził nadto, że nie używał tych dokumentów w celu popełnienia żadnego oszustwa oraz, że nie przeczy, iż w dniu 22 grudnia 2016 roku prowadził wskazany zarzutem pojazd.
Z uwagi na wymóg zwięzłości uzasadnienia wynikający zart. 424 § 1 k.p.k.odstąpiono od cytowania całości wyjaśnień odstępując do wskazanych poniżej kart akt postępowania.
Vide: wyjaśnienia oskarżonegoA. P.k. 84-86, 147v., 206-207, 208-209.
A. P.ma wykształcenie średnie. Jest bezdzietnym kawalerem i nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Prowadzi własno działalność gospodarczą osiągając z tego tytułu dochód w wysokości 2.000-3.000 zł. Stan jego zdrowia jest dobry, nie był leczony psychiatrycznie, neurologicznie, ani odwykowo. Był uprzednio karany.
Dowody: dane osobopoznawcze k. 82-84; dane o karalności k. 152-153v.; odpisy orzeczeń k. 104, 106v.

Sąd zważył, co następuje:
W świetle całokształtu zgromadzonego w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego, w szczególności zaś zeznańK. J.iP. W.oraz opinii z zakresu badań technicznych dokumentów, których wiarygodność i rzetelność nie była kwestionowana, zarówno fakt popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu występków, jak i winaA. P.nie budzą wątpliwości.
Przechodząc do omówienia zeznańP. W.– funkcjonariusza Policji, który w dniu 22 grudnia 2016 roku legitymowałA. P., a następnie dokonał jego zatrzymania, Sąd uznał, że w całości zasługiwały one na wiarę. Sąd pragnie zaznaczyć, iż świadek skupiał się wyłącznie na znanych sobie faktach, nie zaś własnych domysłach czy też ocenach; nie starał się on również obciążać oskarżonego ponad miarę. Dobitnie o powyższym świadczy fakt, żeP. W.wprost zaznaczył, że w dniu 22 grudnia 2016 roku, przebywając na terenie stacji paliw LOTOS nie widział, abyA. P.jechał – kierował samochodem markiR. (...)onr rej. (...), lecz widział go jedynie siedzącego za kierownicą tego pojazdu, podczas gdy jego silnik nie był uruchomiony. Jednocześnie z zeznań świadka wynikało jednak w sposób oczywisty, z jakich względów nie miał wątpliwości co do tego, iż to właśnie oskarżony przyjechał tym pojazdem na stacją paliw – jak podał,A. P.siedział w pojeździe sam, zajmując miejsce kierowcy i oświadczył temu świadkowi, iżprzyjechał na stacjęwraz z pasażerem – autostopowiczem. Ponadto, świadek, któremu odtworzono zapis monitoringu (k.117) rozpoznał oskarżonego jako osobę, która – zaraz po zatrzymaniu się tego pojazdu na stacji paliw – tankowała paliwo do tego pojazdu. Ponadto, powyższe depozycje świadka znalazły potwierdzenie zarówno w zeznaniachK. J., jak i oświadczeniach samego oskarżonego, złożonych w toku postępowania przygotowawczego, a zatem brak było podstaw dla ich kwestionowania. Warto przy tym podkreślić, że świadek potwierdził również, iż to oskarżony by osobą, która okazała mu podczas kontroli litewskie prawo jazdy i dowód osobisty wystawione na nazwiskoG.A.; również te oświadczenia procesowe świadka są zgodne z wyjaśnieniami oskarżonego i, jako polegające na prawdzie, zasługują na wiarę.
Za podstawę ustaleń stanu faktycznego Sąd uznał również zeznaniaK. J., który zeznając na okoliczność popełniania przez oskarżonego drugiego z zarzucanych mu czynu podał, że przyjechał w dniu 22 grudnia 2016 roku na stację paliw wC.samochodem markiR. (...)z mężczyzną imieniemA.. Świadek kategorycznie stwierdził przy tym, że rzeczony(...)kierował tym pojazdem. Konfrontacja tych informacji z zapisem z kamer monitoringu ze stacji paliw LOTOS i treścią zeznańP. W.doprowadziła natomiast do wniosku, iż osobą, o której zeznawał ów świadek był oskarżonyA. P.. Jednocześnie Sąd stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie ujawniono jakichkolwiek danych, które dawałby podstawę by przypuszczać, iżK. J.miał interes w tym, by wbrew prawdzie obciążać oskarżonego. Warto przy tym mieć na uwadze, że z treści wyjaśnieńA. P.wynikało wręcz, iż mężczyźni ci są dla siebie obcy.
Podobnie, Sąd nie miał zastrzeżeń co do wiarygodności opinii z przeprowadzonych badań technicznych dokumentów. W swojej opinii biegły w sposób kategoryczny i poprzedzony wyjaśnieniem zastosowanej metodologii wskazał, iż dokumenty którymi posługiwał się oskarżony, w postaci litewskiego prawa jazdy i dowodu osobistego, wystawionych na dane(...), nie są dokumentami autentycznymi. Opinia ta nie budzi w ocenie Sądu wątpliwości, została bowiem sporządzona przez biegłego w zakresie jego specjalności zawodowej, zgodnie ze wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia. Zaprezentowane zaś wnioski korespondują z całokształtem materiału dowodowego w zakresie, w jakim został on uznany za wiarygodny. Z tych względów, Sąd uznał ją za miarodajny dowód na przytoczone okoliczności i dokonał ustaleń w powyższym zakresie również na jej podstawie.
Sąd nie znalazł również podstaw do zakwestionowania autentyczności dokumentów w postaci: danych o karalności, danych osobo poznawczych, protokołów znajdujących się w aktach sprawy oraz decyzji Prezydenta MiastaG.z dnia 23 października 2012 roku wydaną w sprawie(...).5430.2.685.2012.DS. Brak w sprawie innych dokumentów, które mogłyby podważyć autentyczność wymienionych, bądź też zakwestionować ich autorstwo i treści w nich zawarte. Mając ponadto na uwadze zgodność danych wynikających z powyższych dokumentów z treścią zeznań świadka oraz co do zasady wyjaśnień oskarżonego, brak było podstaw do zakwestionowania wiarygodności wskazanych dowodów.
Jednocześnie Sąd dokonał również w niniejszej sprawie ustaleń na podstawie dokumentów w postaci litewskiego dowodu osobistego nr(...)wystawionego na nazwiskoA. G.orazprawa jazdy o nr (...)wystawionego na te same dane osobowe. Dowody te mają szczególny charakter, gdyż w korelacji z umowami ubezpieczenia oraz wskazaniami opinii z badań technicznych dokumentów, stanowią jedną z podstaw do ustalenia sprawstwaA. P.w zakresie zarzucanego mu czynu zart. 270 k 1 k.k.
Mając na względzie przedstawioną powyżej ocenę materiału dowodowego Sąd uznał przyznanie się przez oskarżonego do winy w zakresie obu zarzucanych mu czynów za niebudzące wątpliwości. Jednocześnie, analizując treść wyjaśnieńA. P., Sąd uznał, że nie zasługiwało na wiarę oświadczenie oskarżonego, jakoby nie pamiętał on, czy prowadził pojazd mechaniczny w dniu 22 grudnia 2016 roku (k.208v) – uwzględniając bowiem fakt, że oskarżony nie miał problemów z odtworzeniem pozostałych zdarzeń tego dnia, w szczególności zaś tego, że po przybyciu na stację paliw i podczas kontroli przez funkcjonariuszy Policji legitymował się litewskim prawem jazdy i dowodem osobistym na nazwisko(...)stwierdzić należy, że tego rodzaju postawa stanowi wyłącznie wyraz przyjętej przezA. P.linii obrony. Ponadto, nie sposób uznać, ażebyA. P.w sposób selektywny był w stanie zapamiętywać wydarzenia tego dnia. Należy także zauważyć, że zgodnie z innymi wyjaśnieniamiA. P.w dacie tej miał on przyjechać na stację paliw wC.z obcą sobie osobą, rzeczony pojazd był zaś stale użytkowany przez niego (co potwierdza treść wyjaśnień oskarżonego z dnia 07 kwietnia 2017 roku oraz okoliczność ubezpieczenia go przezA. P.przy użyciu fałszywych danych). Co więcej, jak przyznał sam oskarżony, owe podrobione dokumenty były mu potrzebne właśnie na wypadek kontroli przez Policję, gdy będzie on jechał samochodem (k.85), a zatem przyjęcie, że tego dnia znalazł się w miejscowościC.w inny sposób, niż prowadząc swój samochód, byłoby sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.
Sąd w całości dał natomiast wiarę tym wyjaśnieniom oskarżonego, w których opisał on okoliczności, w jakich wszedł on w posiadanie podrobionych dokumentów, a także odnośnie celów, dla jakich chciał on je wykorzystywać – brak było bowiem w przedmiotowej sprawie innych, wiarygodnych danych, które przeczyłyby tym depozycjom.
Na podstawie przedstawionej powyżej oceny materiału dowodowego Sąd doszedł do przekonania, iż oskarżonyA. P.dopuścił się zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu kwalifikowanego zart. 270 § 1 k.k.
W myśl tego przepisu karze podlega ten, kto w celu użycia za autentyczny podrabia lub przerabia dokument lub takiego dokumentu jako autentycznego używa. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie ulega wątpliwości, iż oskarżony wyczerpał swoim działaniem przesłanki zart. 270 § 1 k.k., jednocześnie działając w warunkach czynu ciągłego; już nabywając bowiem podrobiony litewski dowód osobisty nr(...)wystawiony na nazwisko i imięA. G.oraz litewskieprawo jazdy nr (...)wystawione na nazwisko i imięA. G.powziął on zamiar używania ich jako autentycznych, zarówno przy zawieraniu umów, jak i w czasie kontroli drogowych, który to zamiar następnie konsekwentnie zrealizował. I tak, w dniu 13 grudnia 2016 roku wG.zawierając umowę z(...) S.A.GoAuto o nr(...)na ubezpieczenie samochodu m-kiR. (...)onr rej. (...)nr(...)używał on dowodu osobistego wystawionego na nazwisko i imięA. G., na której to umowie w miejscu ubezpieczającego złożył podpisA., zaś w dniu 22 grudnia 2016 roku w miejscowościC., będąc poddany kontroli przez funkcjonariuszy Policji użył jako autentycznego dowód osobisty nr(...)wystawionego na nazwisko i imięA. G.oraz litewskieprawo jazdy nr (...)wystawionego na nazwisko i imięA. G.. Z tego też względu Sąd przyjął, że owo zachowanie oskarżonego wypełniało znamiona występku kwalifikowanego zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.Niewątpliwie również oskarżonemu można przypisać winę w odniesieniu do tego popełnienia przez niego tego występku, albowiem, mimo możliwości zachowania się zgodnego z prawem, oskarżony zdecydował się na nabycie, za sumę kilku tysięcy złotych, podrobionych dokumentów, ze z góry powziętym zamiarem, że będzie się o nimi w przyszłości posługiwał jak autentycznymi.A. P.przypisać można było zatem również bezpośredniość zamiaru w odniesieniu do w/w czynu.
Sąd doszedł również do przekonania, że oskarżony dopuścił się drugiego z zarzucanych mu czynów, a kwalifikowanego zart. 180a k.k.Karze za wskazany występek podlega ten, kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu, prowadzi pojazd mechaniczny, nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. Jak wynika bowiem z zeznań świadkówK. J.iP. W., w dniu 22 grudnia 2016 rokuA. P.kierował on pojazdem mechanicznym m-kiR. (...)onr rej. (...). Z akt sprawy wynika przy tym, że wobec oskarżonego wydana została w dniu 23.10.2012 r. przez Prezydenta MiastaG.decyzja nr SLp.5430.2.685.2012 o cofnięciu mu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B, co z kolei w pełni wpisuje się w znamiona występku zart. 180a k.k.Owa decyzja została przy tym wydana przez uprawniony do tego organ, Prezydenta MiastaG.(miasta na prawach powiatu), i oparta została o ówcześnie obowiązującą treśćart. 140 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym. Stosownie do tego przepisu starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia utraty kwalifikacji, na podstawie wyniku egzaminu państwowego, do którego oskarżony w ogóle nie przystąpił, a zatem z którego nie uzyskał wyniku pozytywnego. Warto przy tym podkreślić, że oskarżony miał świadomość tego, że uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi kategorii B zostały mu w/w decyzją cofnięte, albowiem odebrał decyzję z dnia 23 października 2012 roku osobiście (k.130v). Zdaniem Sądu, oskarżonemu przypisać zatem również można winę w popełnieniu przypisanego mu czynu. Oskarżony jest zdolny ze względu na wiek do ponoszenia odpowiedzialności karnej, a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dostarcza podstaw do przyjęcia, iż w chwili czynu był niepoczytalny lub znajdował się w anormalnej sytuacji motywacyjnej.
Przechodząc do omówienia kwestii kar wymierzonychA. P.za opisane wyżej występki w pierwszej kolejności, wyjaśnić należy, dlaczego Sąd w niniejszej sprawie zastosował przy orzekaniu wyroku przepisykodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym przed 01 czerwca 2017 roku w zw. zart. 4 § 1 k.k.W związku z tym, że przepisykodeksu karnegoobowiązujące w czasie popełnienia przez oskarżonego przypisanych mu przestępstw zostały w istotny sposób zmienione ustawą z dnia 23 marca 2017 r. o zmianie ustawy —Kodeks karnyoraz niektórych innych ustaw, Dz.U. z 2017 r. poz. 966 – należało rozstrzygnąć kwestię tzw. konkurencji ustaw, czyli rozstrzygnąć, która z ustaw byłaby dla oskarżonego względniejsza. Stosownie do zgodnego stanowiska doktryny i orzecznictwa, które Sąd orzekający w sprawie w pełni podziela, ocena, która z konkurujących ustaw jest względniejsza dla oskarżonego, zawsze wymaga uwzględnienia okoliczności konkretnej sprawy (vide: uchwała SN z dnia 24 listopada 1999 r., I KZP 38/99, OSNKW 2000, nr 1-2, poz. 5). Aprobując przytoczony pogląd, Sąd orzekający w sprawie dostrzegł, iż wobec obowiązujących aktualnie przepisów Sąd zobligowany jest do orzeczenie względem sprawcy występku zart. 180a k.k.środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Wskazana konstrukcja nie była zaś przewidziana przez przepisu obowiązujące przed dniem 01 czerwca 2017 roku. Tym samym należało uznać, że przepisy obowiązujące obecnie są mniej korzystne dla oskarżonego niż przepisy dotychczasowe. Z tych względów, Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie zastosować należało, przy orzekaniu wyroku przepisykodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym przed 01 czerwca 2017 roku w zw. zart. 4 § 1 k.k.
Sąd, przy określaniu kar, które należało wymierzyć oskarżonemu za przypisane mu występki, miał na względzie przesłanki określone w dyrektywach jej wymiaru ujętych wart. 53 k.k.W myśl tego przepisu sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego (prewencja szczególna), a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa i zaspokojenie potrzeby poczucia sprawiedliwości (prewencja ogólna). Wymierzając karę sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości.
W ocenie Sądu, w odniesieniu do czynów przypisanych oskarżonemu w przedmiotowej sprawie, na niekorzyść oskarżonej przemawiał w ocenie Sądu wysoki stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez nią czynu wyrażający się w sposobie i okolicznościach jego popełnienia, ich zaplanowanym i metodycznym charakterze. Za okoliczność obciążającą Sąd uznał to, że oskarżony okazał lekceważący stosunek do porządku prawnego, a także fakt, iż działał on z bezpośrednim, kierunkowym zamiarem. Na niekorzyść oskarżonego poczytano również jego uprzednią karalność, w tym za czyn zart. 180a k 1 k.k.Sąd uwzględnił również ustawowe zagrożenie czynów przypisanych oskarżonemu. Uwzględniając wskazane dyrektywy, Sąd doszedł do przekonania, iż najwłaściwszą karą dla oskarżonego za czyn kwalifikowany zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.będzie kara 11 miesięcy pozbawienia wolności, zaś za czyn zart. 180a k.k.– kara 4 miesięcy pozbawienia wolności. Tym samym, w ocenie Sądu nie mogło być mowy o wymierzeniu oskarżonemu kar łagodniejszego rodzaju aniżeli właśnie kary pozbawienia wolności we wskazanych wymiarach.
W związku z tym, żeA. P.dopuścił się popełnienia dwóch przestępstw, zanim w stosunku do któregokolwiek z nich zapadł wyrok, Sąd w punkcie III uzasadnianego orzeczenia, na podstawieart. 85 § 1 i 2 k.k.,art. 85a k.k.iart. 86 § 1 k.k.połączył orzeczone względem niego kary i orzekł karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności – przy zastosowaniu zasady asperacji zbliżonej do zasady pełnej kumulacji. W ocenie Sądu za wymierzeniem oskarżonemu kary łącznej we wskazanym wymiarze przemawiała z jednej strony okoliczność, iż oba występki popełnione zostały w krótkich odstępach czasu; z drugiej zaś, że były one skierowane przeciwko różnym dobrom prawnym. Nadto podkreślenia wymaga, iż Sąd nie dopatrzył się względem oskarżanego żadnych szczególnych okoliczności, które przemawiałyby za zastosowaniem przy łączeniu wymierzonych mu kar zasady pełnej absorpcji lub też kumulacji.
Z uwagi na wysokość orzeczonej wobecA. P.kary, jak i fakt, że był on uprzednio karany na karę pozbawienia wolności, nie było potrzeby rozważania celowości warunkowego zawieszenia wykonania wymierzonej mu kary pozbawienia wolności (art. 69 § 1 k.k.).
W pkt IV wyroku Sąd orzekł natomiast przepadek dowodów rzeczowych w postaci podrobionych dokumentów tj. litewskiego dowodu osobistego nr(...)wystawionego na nazwisko i imięA. G.oraz litewskiegoprawo jazdy nr (...)wystawionego na nazwisko i imięA. G..
O kosztach procesu Sąd orzekł na mocyart. 626 § 1 k.p.k.,art. 627 k.p.k.,art. 1, orazart. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.), zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 złotych tytułem opłaty i pozostałe koszty sądowe w kwocie 1.010 zł. Sąd uznał bowiem, iż nie ma podstaw do zwolnienia oskarżonego od obowiązku poniesienia tych kosztów. Sąd przy rozstrzyganiu tej kwestii kierował się ogólną zasadą sprawiedliwego postępowania, zgodnie z którą każdy, kto przez swoje zawinione zachowanie spowodował wszczęcie postępowania karnego, zobowiązany jest do poniesienia jego kosztów.A. P.jest osobą młoda i zdolna do pracy zarobkowej, nadto nie ma nikogo na swoim utrzymaniu, zatem w ocenie Sądu zobowiązanie go do poniesienia wskazanych kosztów nie będzie stanowiło dla niego zbytniego obciążenia.