Sąd Rejonowy w Suchej Beskidzkiej
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ns 213/15
Data wyroku: 2017-01-18 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Kazimierz Firlej
Słowa kluczowe: Zasiedzenie
Podstawa prawna: art. 172 kodeksu cywilnego

Sygn. akt I Ns 213/15

POSTANOWIENIE
Dnia 18 stycznia 2017 roku
Sąd Rejonowy w Suchej Beskidzkiej I Wydział Cywilny w składzie:
Przewodniczący: SSR Kazimierz Firlej
Protokolant: sekr. sądowy Katarzyna Boczek
po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 roku w Suchej Beskidzkiej na rozprawie
sprawy z wnioskuS. T.,P. T.,J. T. (1)iJ. T. (2)
z udziałemJ. M. (1),J. M. (2),J. C. (1),S. C.,F. S.,A. S. (1),S. S. (1),K. S. (1),K. S. (2),S. M.,J. T. (3),M. T. (1),B. K.,J. S. (1),M. T. (2),M. R.iA. S. (2)
o zasiedzenie
p o s t a n a w i a:

1
stwierdzić, żeP. T.synJ.iM.iJ. T. (2)córkaJ.iK., nabyli przez zasiedzenie z dniem 28 listopada 2009 roku,na prawach wspólności ustawowej, prawo własności udziału w wysokości 12/320 części wdziałkach nr: (...), położonych wS., dla których Sąd Rejonowy w Suchej Beskidzkiej IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadziksięgę wieczystą nr (...);

2
stwierdzić, żeS. T.synJ.iM.iJ. T. (1)córkaW.iB., nabyli przez zasiedzenie z dniem 28 listopada 2009 roku, na prawach wspólności ustawowej, prawo własności udziału w wysokości 12/320 części wdziałkach nr: (...), o łącznej powierzchni 0,1675 ha, położonych wS., dla których Sąd Rejonowy w Suchej BeskidzkiejIV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadziksięgę wieczystą nr (...);

3
przyznać od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Suchej Beskidzkiej na rzecz:

a
adwokataA. S. (3)kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych)z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu,

b
adwokataE. Z.kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych) z tytułu pełnienia obowiązków kuratora;

4
stwierdzić, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.

Sygn. akt I C 213/15

UZASADNIENIE
postanowienia Sądu Rejonowego w Suchej Beskidzkiej
z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt I C 213/15
Wnioskiem z dnia 10 lipca 2014 r. (k. 3) wnioskodawcyS. T.,P. T.,J. T. (1)iJ. T. (2)wnieśli o:
- stwierdzenie, żeP. T.i jego żonaJ. T. (2)nabyli przez zasiedzenie z dniem 28 listopada 2009 r. własność udziału 12/320 części w działkach ewid.(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...)i(...), objętychksięgą wieczystą nr (...), o łącznej pow. 4,4181 ha, położonych wS., w całości na prawach ustawowej wspólności;
- stwierdzenie, żeS. T.i jego żonaJ. T. (1)nabyli przez zasiedzenie z dniem 28 listopada 2009 r. własność udziału 12/320 części w działkach ewid. nr(...)i(...), objętychksięgą wieczystą nr (...), o pow. 0,1675 ha, położonych wS., na prawach ustawowej wspólności.
W uzasadnieniu wniosku (k. 5-7) wskazano, że przedmiotem postępowania są udziały w 12/320 części w nieruchomościach położonych wS., objętychksięgami wieczystymi nr (...). W księgach tych jako właściciele ujawnieniu pozostająM. M. (2)w 10/320 części iJ. S. (2)w 2/320 części. Pozostałe udziały wpisane są natomiast wksiędze wieczystej nr (...)na rzeczP. T., a wksiędze wieczystej nr (...)na rzeczS.iJ. T. (1). Wnioskodawcy podali, że przedmiotowe nieruchomości w całości wpisane były na rzeczF. S., który zmarł w dniu 28 listopada 1979 r. i jego żonyA. S. (4)zmarłej w 1997 r. Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Nowym Targu wchodzące w skład spadku poF. S.gospodarstwo rolne nabyła jego żonaA. S. (4)w 80/160 części oraz rodzeństwoS. S. (1),A. S. (5),Z. P.,M. M. (2)iB. T.po 10/160 części, a także bratankowieS. S. (1),Z. M.po 5/160 części orazJ. S. (3),Z. K.,B. S.,J. S. (2)iS. S. (1)po 2/160 części.M.(M.)(...)zmarła w dniu 23 grudnia 1985 r., a jej następcami prawnymi są dzieci:B. K.,J. S. (1),J. M. (1),J. M. (2),S. M.oraz dzieci po zmarłejZ. C., tj.M. T. (2),J. C. (1)iS. C.. Z koleiJ. S. (2)zmarł w dniu 29 marca 1996 r. pozostawiając dzieci:F. S.,A. S. (1),S. S. (1),K. S. (2),K. S. (1)iM. R..
W dalszej kolejności wnioskodawcy wskazali, że od śmierciF.przedmiotowe nieruchomości w całości znajdowały się w samoistnym posiadaniu jego żonyA. S. (4), która traktowana była jako ich właścicielka. Uprawiała ona przedmiotowe działki, sadząc na nich ziemniaki, siejąc zboże, zbierając siano. Następnie przekazała ona udziały w nieruchomości objętejksięgą wieczystą nr (...)P. T., a w nieruchomości objętejksięgą wieczystą nr (...)S. T.iJ. T. (1). Pozostałe osoby, tj. spadkobiercyF. S., a także ich następcy prawni nie interesowali się nigdy przedmiotowymi działkami. SpadkobiercyF. S., pozaM.(M.)(...)orazJ. S. (2), którzy wpisani są w księdze wieczystej przekazali swoje udziały w tych nieruchomościach na rzecz wnioskodawców. Wnioskodawcy podali, że doliczając sobie posiadanie poprzedników prawnych, a w szczególnościA. S. (4), nabyli udział w przedmiotowych nieruchomościach najpóźniej z dniem 28 listopada 2009 r.
W odpowiedzi na wniosek z dnia 30 kwietnia 2015 r. (k. 62) kurator dla nieznanych z miejsca pobytu uczestnikówJ. S. (1)iS. M., pozostawił wniosek do uznania Sądu, w razie stwierdzenia przez Sąd, że zachodzą przesłanki wymagane do zasiedzenia nieruchomości, zastrzegając jednocześnie możliwość zmiany stanowiska.
Pismem z dnia 9 grudnia 2015 r. (k. 112) uczestnikA. S. (1)wniósł o oddalenie wniosku. Podniósł, że z wniosku oraz z przedstawionych przez wnioskodawców dokumentów nie wynika, żeby użytkowali przedmiotowe nieruchomości przez wymagany ustawą okres czasu.
Pismem z dnia 5 stycznia 2016 r. (k. 122) uczestnikJ. M. (1)nie sprzeciwił się wnioskowi.
Postanowieniem z dnia 5 października 2016 r. (k. 195/2) Sąd wezwał do udziału w sprawie w charakterze uczestnikówJ. T. (3),M. T. (1)iA. S. (2).
Na rozprawie w dniu 17 stycznia 2017 r. (k. 216) kurator uczestnikówS. M.iJ. S. (1)wniósł o oddalenie wniosku.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Przedmiotem postępowania jest udział wynoszący 12/320 części w działkach ewid. o nr(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...), położonych wS., na rolach:W.,S., NaG.,K.i PodO., objętychksięgą wieczystą nr (...), w której jako właściciele wpisani sąM. M. (2), c.M.iR.w 10/320 części,J. S. (2), s.J.iM.w 2/320 części oraz wnioskodawcaP. T.w 308/320 części.
Ponadto przedmiotem postępowania jest udział w 12/320 części w działkach ewid. o nr(...)i(...), o łącznej powierzchni 0,1675 ha, położonych wS.na roliW., objętychksięgą wieczystą nr (...), w której jako właściciele widniejąM. M. (2), c.M.iR.w 10/320 części,J. S. (2), s.J.iM.w 2/320 części, wnioskodawcaS. T.w 40/320 części oraz wnioskodawczyniJ. T. (1)w 268/320 części we wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej.
Dowód: odpis zwykłyksięgi wieczystej nr (...)(k. 14), odpis zwykłyksięgi wieczystej nr (...)(k. 14)
Przedmiotowe działki należały w przeszłości doW.iK. C., którzy posiadali dwoje dzieci:J. C. (2)iA. S. (4). Po zawarciu w 1965 r. przezJ. C. (2)związku małżeńskiego, rodzice podzieli pomiędzy niego, aA. S. (4)posiadane przez siebie nieruchomości, przy czymA. S. (4)otrzymała przedmiotowe działki.
A. S. (4)pierwszy raz wyszła za mąż zaJ. M. (3). Z małżeństwa tego posiadała córkę –M. T. (3). Drugie małżeństwo zawarła zF. S..
Dowód: zeznania świadkaJ. C. (2)(k. 78/2-79), zeznania świadkaM. G.(k. 194/2-195), zeznania wnioskodawcyS. T.(k. 215/2-216), zeznania wnioskodawcyP. T.(k. 216)
A. S. (4)władała przedmiotowymi działkami najpierw wspólnie z mężemF. S., aż do jego śmierci w dniu 28 listopada 1979 r., a w dalszym okresie czasu samodzielnie.
A. S. (4)uprawiała przedmiotowe działki w całości. Siała na nich zboże, sadziła ziemniaki, zbierała siano, posiadła również inwentarz żywy.A. S. (4)pracowała na gospodarstwie rolnym i tylko z tego się utrzymywała.
Dowód: odpis skrócony aktu zgonuF. S.(k. 8), zeznania świadkaM. G.(k. 194/2-195), zeznania świadkaA. T.(k. 195-195/2), zeznania wnioskodawcyS. T.(k. 215/2-216), zeznania wnioskodawcyP. T.(k. 216)
W dniu 2 kwietnia 1993 r.A. S. (4)przekazała na podstawie umowy dożywocia, zawartej w formie aktu notarialnego Rep. A Nr(...), swojemu wnukowiP. T.udział wynoszący 240/320 części m. in. w stanowiących przedmiot sprawy działkach nr(...),(...),(...),(...)i(...).
Dowód: odpis zwykłyksięgi wieczystej nr (...)(k. 14), akt notarialny Rep. A Nr(...)(k. 218), zeznania świadkaM. G.(k. 194/2-195), zeznania świadkaA. T.(k. 195-195/2), zeznania wnioskodawcyS. T.(k. 215/2-216), zeznania wnioskodawcyP. T.(k. 216)
A. S. (4)zmarła w dniu 1 marca 1997 r.
Dowód: odpis skrócony aktu zgonuA. C.(k. 9), zeznania świadkaM. G.(k. 194/2-195), zeznania świadkaA. T.(k. 195-195/2), zeznania wnioskodawcyS. T.(k. 215/2-216), zeznania wnioskodawcyP. T.(k. 216)
WnioskodawcyP. T.iJ. T. (2)zawarli związek małżeński w dniu 23 sierpnia 1997 r.
Dowód: odpis skrócony aktu małżeństwa (k. 13)
WnioskodawcyS. T.iJ. T. (1)zawarli związek małżeński w dniu 2 września 2000 r.
Dowód: odpis skrócony aktu małżeństwa (k. 12)
W dniu 23 listopada 2001 r.A. S. (5),Z. P.,I. S.iB. T.darowali wnioskodawcyS. T.całe swoje udziały wdziałkach nr (...), postanawiając, że wejdą one w skład majątku stanowiącego dorobek jego oraz jego żonyJ. T. (1).
Działki nr (...)zostały następnie przeniesione zksięgi wieczystej nr (...)do nowej księgi nr(...).
Dowód: odpis zwykłyksięgi wieczystej nr (...)(k. 14), akt notarialny Rep. A Nr(...)(k. 218)
W dniu 22 sierpnia 2002 r.S. S. (1), s.M.iR.,S. S. (1), s.W.iK.,Z. M.,J. S. (3),Z. K.,B. S.,S. S. (1), s.J.iM.orazP. T.darowaliS.iJ. T. (1)całe swoje udziały wdziałkach nr (...).
Dowód: odpis zwykłyksięgi wieczystej nr (...)(k. 14), akt notarialny Rep. A Nr(...)(k. 218), zeznania świadkaM. G.(k. 194/2-195), zeznania świadkaA. T.(k. 195-195/2), zeznania wnioskodawcyS. T.(k. 215/2-216), zeznania wnioskodawcyP. T.(k. 216)
S. S. (1), s.M.iR.,A. S. (5),Z. P.,B. T.,S. S. (1), s.W.iK.,Z. M.,J. S. (3),Z. K.,B. S.iS. S. (1), s.J.iM.umową darowizny, zawartą w dniu 22 sierpnia 2002 r. w formie aktu notarialnego Rep. A Nr(...), przekazali wnioskodawcyP. T.całe swoje udziały w nieruchomości objętejksięgą wieczystą nr (...).
Dowód: odpis zwykłyksięgi wieczystej nr (...)(k. 14), akt notarialny Rep. A Nr(...)(k. 218)
W dniu 5 marca 2013 r.I. S.darował wnioskodawcyP. T.swój udział wynoszący 10/320 części w nieruchomości objętejksięgą wieczystą nr (...).
Dowód: odpis zwykłyksięgi wieczystej nr (...)(k. 14), akt notarialny Rep. A Nr(...)(k. 218)
Po zawarciu umowy dożywocia zA. S. (4), wnioskodawcaP. T.objął w całości w posiadaniedziałki nr (...).
Użytkował je siejąc zboże, sadząc ziemniaki, kosząc trawę i zbierając siano. W pracach pomagał mu bratS. T..
Obecniedziałki nr (...)pozostają w posiadaniu wnioskodawcówP. T.iJ. T. (2). W dalszym ciągu są użytkowane rolniczo.
Z koleidziałki nr (...)obecnie znajdują się w posiadaniu wnioskodawcyS. T.jego żonyJ. T. (1)W 2002 r. wraz darowaniem udziałów we wskazanych działkachP. T.przekazał bratu i jego żonie również ich posiadanie.
Po przekształceniudziałek nr (...)częściowo w budowlane, w 2004 r.S. T.iJ. T. (1)rozpoczęli na nich budowę budynku mieszkalnego, w którym zamieszkują od 2006 r. Pozostałą część wykorzystują rolniczo – zbierają siano
Dowód: zeznania świadkaJ. C. (2)(k. 78/2-79), zeznania świadkaF. T.(k. 79), zeznania świadkaM. G.(k. 194/2-195), zeznania świadkaA. T.(k. 195-195/2), zeznania wnioskodawcyS. T.(k. 215/2-216), zeznania wnioskodawcyP. T.(k. 216)
Ustalenia Sądu znajdują uzasadnienie we wszystkich przeprowadzonych dowodach, które zostały powołane przy ustalaniu podstawy faktycznej rozstrzygnięcia.
Sąd nie dał wiary zeznaniom świadkówJ. C. (2)(k. 78/2-79) iF. T.(k. 79) w zakresie w jakim twierdzili oni, że córkaA. M.T.i jej mążJ. T. (3), po śmierciA. S. (4)objęli w posiadanie przedmiotowe działki. Jak wynika bowiem z materiału dowodowegoA. S. (4)przekazała przedmiotowe działki wnukowiP. T.na podstawie umowy dożywocia i to on objął je następnie w posiadanie, co potwierdzili również w swoich zeznaniach pozostali świadkowie, tj.M. G.(k. 194/2-195) iA. T.(k. 195-195/2).
Sąd zważył co następuje:
Wniosek zasługiwał na uwzględnienie.
Zasiedzenie polega na nabyciu przez osobę nieuprawnioną prawa podmiotowego z mocy samego prawa i jest konsekwencją długotrwałego faktycznego wykonywania tego prawa.
Nabycie własności w drodze zasiedzenia uzależnione zostało zgodnie zart. 172 k.c.od spełnienia dwóch podstawowych przesłanek: władania nieruchomością jako posiadacz samoistny oraz upływu ustawowego terminu zasiedzenia.
W drodze zasiedzenia możliwe jest nabycie także prawa współwłasności rzeczy, obejmującego udział w prawie własności. Konieczną przesłanką zasiedzenia udziału w prawie własności jest samoistne posiadanie, którego ustawową definicję zawieraart. 336 k.c.Stosownie doart. 336 k.c.posiadanie ma charakter posiadania samoistnego, jeżeli posiadacz włada rzeczą jak właściciel, a więc wykonuje wszelkie uprawnienia składające się na treść prawa własności we własnym imieniu i na własny rachunek. O tym, czy posiadanie ma charakter posiadania samoistnego, decydują okoliczności faktyczne o charakterze przede wszystkim zewnętrznym (zachowanie się posiadacza względem przedmiotu posiadania dostrzegalne dla innych osób, np. zagospodarowanie gruntu zgodnie z jego przeznaczeniem).
W sytuacji natomiast, gdy prawo własności do jednej rzeczy, przysługujące kilku osobom, wskazać należy, iż objęcie udziału innej osoby we współwłasności nieruchomości w posiadanie powinno być wyraźnie i jednoznacznie zamanifestowane na zewnątrz, w taki sposób, aby nie było wątpliwości, że posiadanie jest wykonywane także kosztem innego współwłaściciela. Ponadto zgodnie z rozkładem ciężaru dowodowego to współwłaściciel żądający stwierdzenia zasiedzenia udziału innego współwłaściciela powinien udowodnić, że zmienił (rozszerzył) zakres swego samoistnego posiadania i uzewnętrznił tę zmianę wobec współwłaściciela (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2010 r., sygn. akt III CSK 300/09, LEX nr 852670).
W ramach niniejszego postępowania Sąd w całości podzielił stanowisko wnioskodawców. Ze zgromadzonego materiału dowodowego bezspornie wynika bowiem, że przedmiotowe działki, po ich przekazaniu przezW.iK. C., stanowiły własnośćA.iF. S., a po śmierciF. S., pozostawały w samoistnym posiadaniuA. S. (4), która następnie umową o dożywocie zawartą w 1993 r. przekazała swój udział 240/320 części wnioskodawcyP. T., jak również w sposób nieformalny posiadanie całości przedmiotowych nieruchomości. W dalszym okresie czasu, kolejnymi umowami darowizny w formie aktów notarialnych, pozostali współwłaściciele przedmiotowych działek przekazali swoje udziały wdziałkach nr (...)na rzeczP. T., natomiast wdziałkach nr (...)na rzeczS.iJ. T. (1). Jak wynika z zeznań przesłuchiwanych w sprawie świadków,J. C. (2),F. T.,M. G.iA. T., którzy byli jako osoby obce dla stron postępowania, osobami bezstronnymi w sprawie, zarównoA. S. (4), jak iP. T., a następnie pozostali wnioskodawcy władali przedmiotowymi działkami w całości, z wyłączeniem pozostałych współwłaścicieli, użytkując je rolniczo: siejąc zboże, sadząc ziemniaki, zbierając siano.
Powyższe okoliczności wskazują, iż posiadanie przedmiotowych działek przezA. S. (4), a następnie przez wnioskodawców miało charakter posiadania samoistnego. Podkreślenia wymaga ponadto, iż zgodnie zart. 339 k.c.domniemywa się, że ten kto rzeczą faktycznie włada, jest posiadaczem samoistnym. W trakcie postępowania domniemanie to nie zostało skutecznie obalone.
Należy stwierdzić, iż przewidziana wart. 172 k.c.przesłanka samoistnego posiadania przedmiotowych działek została spełniona, przy czym niewątpliwie posiadanie to było nieprzerwane, co wynika z zeznań świadków i przesłuchania wnioskodawców.
Drugą przesłanką, której spełnienie prowadzi do zasiedzenia nieruchomości jest upływ czasu, który w zależności od dobrej lub złej wiary posiadacza wynosi odpowiednio 20 i 30 lat. Stosownie do art. 176 § 1 jeżeli podczas biegu zasiedzenia nastąpiło przeniesienie posiadania, obecny posiadacz może doliczyć do czasu, przez który sam posiada, czas posiadania swego poprzednika. Jeżeli jednak poprzedni posiadacz uzyskał posiadanie nieruchomości w złej wierze, czas jego posiadania może być doliczony tylko wtedy, gdy łącznie z czasem posiadani obecnego posiadacza wynosi przynajmniej lat trzydzieści.
Decydującym momentem dla oceny, czy posiadaczowi należy przypisać dobrą, czy złą wiarę, jest chwila uzyskania posiadania. Zgodnie z ugruntowanym poglądem judykatury, dobra wiara posiadacza polega na usprawiedliwionym w danych okolicznościach przekonaniu, że przysługuje mu takie prawo do władania rzeczą, jakie faktycznie wykonuje właściciel. Natomiast w złej wierze będzie ten, kto ma świadomość, że prawo własności danej nieruchomości mu nie przysługuje. Momentem decydującym dla oceny dobrej lub złej wiary posiadacza jest zgodnie zart. 172 k.c.chwila objęcia nieruchomości w posiadanie, a późniejsza świadomość co do osoby właściciela nieruchomości posiadacza, która mogłaby mieć wpływ na zmianę dobrej wiary na złą wiarę nie ma wpływu na sposób liczenia terminu, po którym następuje stwierdzenie zasiedzenia. Domniemanie istnienia dobrej wiary (art. 7 k.c.) może być obalone przez same okoliczności faktyczne, wskazujące w niewątpliwy sposób na istnienie złej wiary posiadacza.
W ocenie Sądu – mając na względzie zebrany w sprawie materiał dowodowy – poprzedniczka prawna wnioskodawcówA. S. (4)uzyskała posiadanie udziałów w przedmiotowych działkach w złej wierze. Obejmując bowiem samodzielnie posiadanie ww. działki po śmierci męża miała świadomość, iż nie jest ona ich właścicielką w całości.
Pozostawanie przezA. S. (4)w złej wierze oznacza, iż wymagany okres do zasiedzenia przedmiotowych działek w złej wierze wynosił zgodnie zart. 172 § 2 k.c.30 lat.
Za początek biegu terminu Sąd przyjął dzień 28 listopada 1979 r., tj. moment śmierciF. S., od któregoA. S. (4)objęła posiadanie przedmiotowych działek w całości. Skutkowało to ustaleniem, że z dniem 28 listopada 2009 r. wnioskodawcyP. T.iJ. T. (2)nabyli przez zasiedzenie do majątku objętego wspólnością ustawową małżeńską prawo własności udziału w wysokości 12/320 części w położonych wS.,działkach nr: (...), a wnioskodawcyS. T.iJ. T. (1)nabyli przez zasiedzenie do majątku objętego wspólnością ustawową małżeńską prawo własności udziału w wysokości 12/320 części w położonych wS.działkach oznaczonychnumerami geodezyjnymi (...), o powierzchni 0,1675 ha, o czym Sąd orzekł w punkcie 1 i 2 sentencji postanowienia.
Stosownie do przepisuart. 31 § 1 k.r.o.z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
W dacie nabycia przez wnioskodawców udziałów w prawie własności nieruchomości pozostawali oni w związku małżeńskim i w ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, dlatego też nabyte w drodze zasiedzenia udziały weszły do majątku wspólnego wnioskodawców.
W pkt 3a sentencji postanowienia Sąd na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze(Dz. U. z 2016 r., poz. 1999 j.t.) oraz w oparciu o § 6 pkt 3 w zw. z§ 8 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z 2002 nr 163 poz. 1348), przyznał od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Suchej Beskidzkiej na rzecz adw.A. S. (3)kwotę 738,00 zł (w tym 23 % Vat) z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu uczestnikowiA. S. (1). W pkt 3b sentencji Sąd orzekł stosownie do § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. 2013, poz. 1476) w zw. § 6 pkt 3 w zw. z§ 8 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. z 2002 nr 163 poz. 1348) przyznając adw.E. Z.kwotę 738,00 zł (w tym 23% Vat) z tytułu pełnienia funkcji kuratora dla nieznanych z miejsca pobytu uczestnikówJ. S. (1)iS. M..
O kosztach postępowania Sąd orzekł jak w pkt 4 sentencji w myślart. 520 § 1 k.p.c.