Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
III Wydział Cywilny
Sygnatura akt: III C 119/16
Data wyroku: 2017-08-04 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Grażyna Sienicka, Grażyna Sienicka

Sygnatura akt III C 119/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
S., dnia 5 lipca 2017 r.
Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie III Wydział Cywilny w następującym składzie:
Przewodnicząca: sędzia Grażyna Sienicka
Protokolantka:  sekretarz sądowy Anna Głowacka
po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2017r. w Szczecinie na rozprawie
sprawy z powództwaZ. O.
przeciwko
Towarzystwu (...) Spółce AkcyjnejwW.oraz(...) Spółce AkcyjnejwW.
o zapłatę

1
zasądza solidarnie od pozwanegoTowarzystwa (...) Spółki Akcyjnejw(...) Spółki AkcyjnejwW.na rzecz powodaZ. O.kwotę 3 000 (trzech tysięcy) złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 19 lipca 2014r. ;

2
zasądza solidarnie od pozwanych na rzecz powoda koszty postępowania w kwocie 2 051,10 (dwóch tysięcy pięćdziesięciu jeden złotych dziesięciu groszy).

Sędzia Grażyna Sienicka
Sygn. akt III C 119/16

UZASADNIENIE

w postępowaniu zwykłym
PowódZ. O.wniósł o zasądzenie solidarnie od pozwanychTowarzystwa (...) Spółki Akcyjnejw(...) Spółki AkcyjnejwW.kwoty 3 000 zł zadośćuczynienia za krzywdę doznaną wskutek upadku na zaniedbanych i oblodzonych schodach nieruchomości przyAlei (...)wS.. Powód jednocześnie domagał się zapłaty odsetek i kosztów postępowania.
W odpowiedzi na pozew każdy z pozwanych wniósł o oddalenie powództwai zasądzenie kosztów procesu kwestionując zarówno faktyczną jak i prawną podstawę odpowiedzialności.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
17 stycznia 2013 rokuZ. O.wyszedł z domu około godz. 8:30.Dzień był mroźny, zaś w nocy padał śnieg. Na schodach oficyny budynku przyAlei (...)wS., wychodząc budynku, pośliznął się na oblodzonej i nieodśnieżonej nawierzchni schodów, które dodatkowo znajdowały się w złym stanie technicznym; w wyniku czego upadł i doznał urazu skręcenia i naderwania stawu ramiennego oraz z urazu prawego barku.
Świadkiem zdarzenia byłaB. B., która tego dnia rano wyszła z psem na spacer. Stojąc na podwórku przyAl. (...)widziała jakZ. O., wychodząc z oficyny, pośliznął się na schodach i upadł.B. B.podeszła do niegoi zapytała, czy udzielić mu pomocy. Obejrzała schody, którymi schodziłZ.O.i stwierdziła, że są one w złym stanie technicznym, a nadto, iż są oblodzone. Schody były wyszczerbione, barierka przy nich była ruchoma, chybotliwa, stopnie były popękanei ruchome.
B. B.zaoferowała swoją pomoc, jednakZ. O.stwierdził, że poradzi sobie samodzielnie.
Dowód: zeznania świadkaB. B.k. 124 - 125.
Tego samego dniaZ. O.stawił się w Izbie PrzyjęćSzpitala (...)przyul. (...)wS.. Badający go lekarz rozpoznał skręcenie i naderwanie stawu ramiennego prawego. Jako przyczynę uszkodzenia ciałaZ. O.wskazał upadek, jakiego doznał w dniu badania. Pacjent skarżył się na ból i ograniczenia ruchowe. Lekarz stwierdził występowanie dolegliwości bólowych, obrzęk stawu i ograniczoną bólowo ruchomość. W badaniu Rentgena nie stwierdzono zmian kostnych urazowych. Pacjentowi założono chustę trójkątną, zalecono przyjmowanie leków przeciwbólowych oraz kontrolęw poradni ortopedycznej za dwa tygodnie, okłady z lodu i utrzymywanie unieruchomienia.W dokumencie wystawionym w Izbie Przyjęć odnotowano brak wskazań do hospitalizacji.
Dowód: dokument zatytułowany „P.ambulatoryjna” z dnia 17 stycznia 2013r. k. 32.
22 stycznia 2013 roku wZ. O.stawił się(...) Spółka AkcyjnawS., gdzie został zarejestrowany.
28 marca 2013 roku pacjentowi wystawiono zaświadczenie lekarskie o niezdolności do pracy w okresie od 28 marca do 25 kwietnia 2013r.
25 kwietnia 2013 roku lekarz specjalista ortopediiM. P.uczynił w karcie choroby pacjenta adnotację „powrót do pracy”.
Dowód: historia choroby k. 32 verte - 33.
Zarząd Wspólnotą Mieszkaniową(...)nr(...)wS.przyAlei (...)oficyna powierzonoAdministracji (...)z ograniczoną odpowiedzialnością wK.Oddział wS.i był on sprawowany przez ten podmiot w dniu wypadkuZ. O..
Spółka ta posiadała ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej wTowarzystwie (...) Spółka AkcyjnawW..
Niesporne.
1 października 2006 roku wS.Wspólnota Mieszkaniowa(...)nr(...)wS.przyul. (...)oficyna, w imieniu której działałaAdministracja (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwK., zawarła umowę zFirmą Usługową (...)wS., reprezentowaną przezR. S.. Przedmiotem umowy było kompleksowe świadczenie usług przez wykonawcęR. S.na rzecz zamawiającego(...) Spółka z o.o.w zakresie utrzymania czystości i porządku. W § 2 umowy określono, że w ramach umowy wykonawca jest zobowiązany m.in. do utrzymania czystości i porządku w budynku oraz na terenach przyległych, a także oczyszczanie ze śniegu lodu i błota chodników, dojść do pojemników na odpady komunalne, usypywanie śniegu w pryzmy, posypywanie po opadach śmiechui w okresie występowania gołoledzi ww. powierzchni piaskiem. Czynności te powinny być wykonywane, przy ciągłych opadach śniegu 2 razy dziennie, to jest od godz. 6:00 do 8.00 oraz od godziny 13.00 do 15.00 bez względu na dzień tygodnia, w przypadku występowania gołoledzi do usuwania jej skutków wykonawca powinien przystąpić natychmiast niezależnie od pory dnia. ObowiązkiemR. S.było również podejmowanie doraźnych środków niezbędnych do ochrony mieszkańców przed niebezpiecznymi dla życia lub mienia skutkami uszkodzeń lub wadliwego działania urządzeń poprzez bezzwłoczne zawiadamianie zamawiającego o dostrzeżonych uszkodzeniach lub wadliwym działaniu instalacji i urządzeń technicznych budynków na przyległym terenie. Miał on również obowiązek wykonywania stałego nadzoru nad stanem użytkowo technicznym budynków i terenów do nich przyległych polegającego na zgłaszaniu do zamawiającego wszelkiego rodzaju usterek technicznych np. braku światła czy żarówek. Umowa została zawarta na czas nieokreślony począwszy od dnia 1 października 2006 roku.
Dowód: umowa k. 16.
Obowiązek informowania zarządcy o degradacji budynku i jego otoczenia był realizowany poprzez składanie zarządcy, przez pracownikówR. S., oświadczeń na druku(...), opracowanym przez zarządcę.
Dowód: zeznania świadkaR. S.k. 198 - 199.
R. S.w chwili zdarzenia posiadał ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej, stosownie do umowy ubezpieczenia zawartej zTowarzystwem (...)i (...) Spółka AkcyjnawW..
Pismem z dnia 5 maja 2014 rokuZ. O.zawiadomiłTowarzystwo (...) Spółka AkcyjnawW.o zaistniałym wypadkui zwrócił się o wypłatę zadośćuczynienia.
Niesporne.
Pismem z dnia 18 czerwca 2014r. ubezpieczyciel odmówił wypłaty świadczenia.12 stycznia 2015r.Z. O.zakwestionował powyższe stanowisko TUW., które w odpowiedzi udzielonej w dniu 4 lutego 2015r. ponownie zakwestionowało podstawę swojej odpowiedzialności.
Dowód: pisma k. 8 – 11.
Pismem z dnia 9 maja 2013 rokuZ. O.zawiadomił(...) Spółka AkcyjnawW.o zaistniałym wypadku i zwrócił się o wypłatę zadośćuczynienia. Ubezpieczyciel odmówił wypłaty świadczenia, kwestionując podstawę swojej odpowiedzialności.
Niesporne.
Schody, na których pośliznął sięZ. O.zostały wyremontowane kilka miesięcy po wypadku.
Dowód: zeznania świadkaB. B.k. 124 - 125.
Z. O.doznał wskutek upadku w dniu 17 stycznia 2013 roku skręcenia prawego stawu ramiennego, co skutkowało trzymiesięczną niezdolnością do pracy, koniecznością przyjmowania środków przeciwbólowych przez okres ponad dwóch tygodni, utrudniało codzienne czynności przez okres 3 tygodni i ograniczyło wykonywanie cięższych prac przez okres 3 tygodni. Aktualnie staw barkowy jest w pełni ruchomy, pozbawiony cech bolesności podczas ruchu, nie występują zaniki mięśni. Uraz nie spowodował trwałych ani długotrwałych następstw, zaś okres leczenia nie spełniał kryteriów długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.
Dowód: pisemna opinia biegłego z zakresu ortopedii k. 222 – 224, k. 248,
ustna, uzupełniająca opinia biegłego z zakresu ortopedii k. 282 – 283.
Niniejszy stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o dowody zgromadzone w aktach sprawy w postaci dokumentów, zeznań świadków oraz opinii biegłego ortopedy. Żaden z ww. dowodów nie został skutecznie przez strony zakwestionowany.
Sąd uznał opinię biegłego, za wiarygodną, wyczerpującą i przydatną dla wyjaśnienia sprawy albowiem jej merytoryczna zawartość i wnioski sformułowane przez ekspertasą zasadnicze, poprawnie uzasadnione i nie pozostawiają żadnej płaszczyzny wątpliwości Opinia jest jasna, precyzyjna, profesjonalna, wyczerpująca, pozbawiona treści przekazanych w sposób niezrozumiały, nadto wyjaśnia wszystkie wątpliwości zgłaszane w pismach procesowych jak i na rozprawie. Okoliczności te uzasadniają twierdzenie, że biegły starannie i logicznie ustosunkował się do każdego z pytań zadanych mu w zleceniu.
Postępowanie dowodowe przeprowadzone w sprawie pozwoliło więc na poczynienie ustaleń faktycznych adekwatnych do treści dowodów, wyjaśniających kwestie istotne dla rozstrzygnięcia sprawy.
Sąd zważył, co następuje.
Powództwo o zapłatę, skierowane przeciwko pozwanym okazało się uzasadnione.
Powód wystąpił z żądaniem zapłaty kwoty 3 000 zł tytułem zadośćuczynieniaza doznaną krzywdę.
Zakres odpowiedzialności ubezpieczyciela, wynikający z umowy ubezpieczenia OC, określaart. 822 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny(Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem, zakład ubezpieczeń zobowiązany jest do zapłacenia określonego w umowie ubezpieczenia odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na rzecz której została zawarta umowa ubezpieczenia.
Istotą ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, określonego wart. 822 § 1 k.c.jest wejście ubezpieczyciela na podstawie umowy w sytuację prawną ubezpieczającego,w zakresie ponoszonej przez niego odpowiedzialności odszkodowawczej. Z chwilą wyrządzenia szkody przez ubezpieczającego powstaje sui generis trójstronny stosunek prawny łączący sprawcę szkody (ubezpieczającego), zakład ubezpieczeń oraz poszkodowanego. Zakres odpowiedzialności ubezpieczyciela nie zawsze jednak pokrywa się w pełni z zakresem odpowiedzialności samego ubezpieczającego. Przede wszystkimo zakresie odpowiedzialności decyduje umowa ubezpieczenia oraz treść ogólnych warunków ubezpieczenia jak i przepisyk.c.Ubezpieczyciel może odpowiadać za wszystkie zobowiązania do wysokości zobowiązań samego ubezpieczającego, może jednak ustalićw umowie tzw. sumę gwarancyjną, stanowiącą górną granicę odpowiedzialności ubezpieczyciela jak też sumę minimalną, poniżej której nie ponosi odpowiedzialnościa stanowiącą tzw. udział własny ubezpieczającego (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowiez dnia 20 kwietnia 2016 r. I ACa 22/16).
Solidarna współodpowiedzialność kilku podmiotów na podstawieart. 441 § 1 k.c.dotyczy przypadków, gdy konsekwencją ich zachowania jest jedna szkoda. Ma ona miejsce wówczas, gdy w sferze dóbr prawnie chronionych poszkodowanego nie można oznaczyć (wydzielić) uszczerbków wywołanych zachowaniami poszczególnych podmiotów, za nie odpowiadających. Innymi słowy, szkoda jest z natury niepodzielna lub nie jest możliwe przypisanie poszczególnym podmiotom uszczerbku, który złożył się na całość szkody doznanej przez poszkodowanego (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia13 czerwca 2016 r. V ACa 659/14).
Stosownie do treści przepisuart. 445 § 1 k.c., w wypadkach przewidzianychw artykule poprzedzającym (art. 444 § 1 k.c.) sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego. Przepis ten odnosi się więc do treściart. 444 § 1 k.c., który stanowi, że w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty.
Krzywda ujmowana jest jako cierpienie fizyczne oraz cierpienia psychiczne, moralne (ujemne uczucia przeżywane w związku z cierpieniami fizycznymi lub następstwami uszkodzenia ciała). Zadośćuczynienie pieniężne ma na celu, przede wszystkim, złagodzenie owych doznań. Obejmuje ono wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne, zarówno już doznane jak i te, które wystąpią w przyszłości.
Przepisart. 445 k.c.znajduje zastosowanie do szkody na osobie, której poszkodowany żąda naprawienia na podstawie reguł odpowiedzialności deliktowej. Ogólną regułę dla odpowiedzialności za szkodę, do której doszło wskutek zdarzeń nazywanych czynami niedozwolonymi (odpowiedzialność deliktowa) określa przepisart. 415 k.c.
Zgodnie zart. 415 k.c.kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Przewidziana w przepisieart. 415 k.c.odpowiedzialność oparta jest na zasadzie winy. Prawo cywilne nie definiuje pojęcia winy. W doktrynie i judykaturze przyjmuje się, że pojęcie to zawiera dwa elementy składowe: obiektywny i subiektywny. Element obiektywny oznacza niezgodność zachowania się sprawcy szkody z obowiązującymi normami postępowania, a więc szeroko rozumianą bezprawność. Element subiektywny dotyczy stosunku woli i świadomości działającego do swojego czynu. Stąd też winę można przypisać podmiotowi prawa tylko wtedy, kiedy istnieją podstawy do negatywnej oceny jego zachowania z punktu widzenia obu tych elementów. Określane jest to mianem „zarzucalności postępowania” (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 26 września 2003r. , sygn. akt IV CK 32/02, LEX nr 146462).
Winę bezpośredniego sprawcy szkody, w realiach niniejszej sprawy, należy rozpatrywać przez pryzmat nieprzestrzegania powszechnie obowiązujących norm postępowania, nakazujących zapewnienie bezpieczeństwa użytkowania nieruchomości. Warunkiem koniecznym dla uzyskania przez stronę powodową orzeczenia sądowego uwzględniającego zgłoszone w postępowaniu cywilnym roszczenie jest udowodnienie faktów prawotwórczych dotyczących podnoszonych twierdzeń. Jest to ogólna zasada prawa cywilnego wynikająca z treści przepisuart. 6 k.c., zgodnie z którym ten kto powołującsię na przysługujące mu prawo żąda określonego świadczenia od innej osoby, jest obowiązany udowodnić fakty uzasadniające to żądanie. Obowiązkiem powoda domagającego się udzielenia ochrony roszczeniu, zgłoszonemu na podstawieart. 415 k.c., było zatem wykazanie bezprawności działania, winy oraz związku przyczynowego pomiędzy zdarzeniem, a szkodą (krzywdą).
Sąd nie miał wątpliwości co do tego, iż bezprawność działania przedsiębiorcy działającego podfirmą (...), posiadającego umowę ubezpieczenia zawartą z TUW., polegała na zaniedbaniu porządkowania schodów i terenu przyległego do budynku, poprzez usunięcie śniegu i oblodzenia.
Obowiązek utrzymywania czystości i porządku na terenie nieruchomości jest obowiązkiem wynikającym z treści przepisu art. 5 ust 1 pkt 4) Ustawy z dnia 3 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jednolity) Dz.U.2013.1399 ze zmianami, zgodnie z którym właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystościi porządku przez uprzątnięcie błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z chodników położonych wzdłuż nieruchomości, przy czym za taki chodnik uznaje się wydzieloną część drogi publicznej służącą dla ruchu pieszego położoną bezpośrednio przy granicy nieruchomości; właściciel nieruchomości nie jest obowiązany do uprzątnięcia chodnika, na którym jest dopuszczony płatny postój lub parkowanie pojazdów samochodowych.
Podmiotowy zakres zastosowania ww. obowiązku określa art. 2, który w ust 1. pkt 4), wskazuje, iż ilekroć w ustawie jest mowa o właścicielach nieruchomości - rozumie się przez to także współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością.
W analizowanej sprawie niesporny pozostawał fakt zarządzania nieruchomością przez(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwK., który wykonanie obowiązku utrzymania czystości zlecił wyspecjalizowanemu podmiotowi tj.R. S..
Stosownie do treści przepisuart. 61 Ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlanewłaściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany:
1) utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2;
2) zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych odziaływujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury, takich jak: wyładowania atmosferyczne, wstrząsy sejsmiczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, osuwiska ziemi, zjawiska lodowe na rzekachi morzu oraz jeziorach i zbiornikach wodnych, pożary lub powodzie, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska.
Obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniemi wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznymi estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowychi sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa wust. 1 pkt 1-7(art. 5 ust. 2 Ustawy Prawo Budowlane).
Zarząd Wspólnotą Mieszkaniową(...)nr(...)wS.przyAlei (...)oficyna powierzonoAdministracji (...)z ograniczoną odpowiedzialnością wK.Oddział wS..
W umowie z dnia 1 października 2006 roku postanowiono, żeR. S.ma obowiązek wykonywania stałego nadzoru nad stanem użytkowo technicznym budynkówi terenów do nich przyległych polegającego na zgłaszaniu do zamawiającego wszelkiego rodzaju usterek technicznych np. braku światła czy żarówek. Obowiązek informowania zarządcy o degradacji budynku i jego otoczenia był realizowany poprzez składanie oświadczeń na druku(...), opracowanym przez zarządcę i składanym mu przez pracownikówR. S.. Obowiązek utrzymywania budynku w należytym stanie technicznym spoczywał więc nieprzerwanie na zarządcy WspólnotyMieszkaniowej (...)nr(...)wS.przyAlei (...)tj.Spółce (...).
RoląR. S.w tym zakresie było jedynie komunikowanie zarządcy nieprawidłowości, które ten przeoczył. Powierzenie wyspecjalizowanemu podmiotowi czynności w zakresie utrzymywania ładu na terenie nieruchomości oraz w zakresiejej zimowego utrzymania nie może być traktowane jako podstawa zwolnienia się zarządcy od obowiązku utrzymywania budynku w należytym stanie technicznym.
Z treści zeznań świadkaB. B.wynika, żeZ. O.upadł na schodach oblodzonych i nieodśnieżonych, które dodatkowo znajdowały się w złym stanie technicznym. Przyczyna upadku pozostawała więc niejednorodna, jednakże powiązana ze sobą na tyle ściśle, że nie istniała możliwość jednoznacznego określenia czy jedna z nich miała charakter wiodący. W tej sytuacji decydujące znaczenie miały spostrzeżenia świadkaB. B., która opisała je w ww. sposób.
Taki stan faktyczny, w ocenie Sądu, przesądza o istnieniu solidarnej odpowiedzialności obu ubezpieczycieli.
Związek przyczynowy między rodzajem wypadku a rodzajem urazu został udowodniony na podstawie opinii biegłego.
Odnośnie szkody jaką poniósł powód, wskazać należy, iż opinia biegłych potwierdziła istnienie urazu fizycznego wskazanego przez powoda, jego rozmiaru, długotrwałościi odczuwalności w codziennym życiu.
Przechodząc do rozważań w przedmiocie zasadności żądań pozwu co do wysokości dochodzonego zadośćuczynienia, w pierwszej kolejności zauważyć należy, że zadośćuczynienie ma za zadanie rekompensować w sposób finansowy krzywdę doznanąna skutek zaistnienia zdarzeń, o których mowa wart. 445 § 1 k.c.Nie może co prawda zmienić negatywnych odczuć, zatrzeć wspomnień związanych z przykrymi przeżyciami, ma jednakże stanowić materialny wyraz swoistego wyrównania krzywdy przez sprawcę, któryją wyrządził. Zasądzenie zadośćuczynienia pozostawione jest swobodzie oceny sędziowskiej, co nie oznacza dowolności oceny. Jedynie bowiem w wyjątkowych przypadkach sąd może odmówić zasądzenia jakiegokolwiek zadośćuczynienia. Odmowa taka winna być oparta na obiektywnych podstawach, co oznacza, że muszą wystąpić weryfikowalne przesłanki na brak krzywdy w danym wypadku lub jej znikomość (por. wyrok SN z dnia 27.08.1969 r. , I PR 224/69, OSNC 1970, Nr 6, poz. 111; wyrok SN z dnia 23.01.1974r. , II CR 763/73, OSP 1975, Nr 7, poz. 171). Takowych w realiach sprawy brak.
Sąd biorąc pod uwagę całokształt okoliczności sprawy, a przede wszystkim „rodzaj naruszonego dobra, intensywność naruszenia oraz jego skutków dla poszkodowanego” (wyrok SN z 13 czerwca 2002 r., V CKN 1421/00, Komentarz do kodeksu cywilnego, księga trzecia, Warszawa 2004, t. 1, s. 464), uznał, że kwotą adekwatną zadośćuczynienia za doznane cierpienia psychiczne i fizyczne powoda będzie kwota 10.000 zł.
Ustalając wysokość należnego powodowi zadośćuczynienia Sąd baczył, aby z jednej strony przyznane świadczenie stanowiło realną i ekonomicznie odczuwalną wartość,z drugiej zaś aby nie stanowiło bezpodstawnego wzbogacenia poszkodowanego. Sąd określając wysokość należnego zadośćuczynienia na poziomie ww. kwoty uwzględnił stopień i czas trwania cierpień fizycznych i psychicznych.
W wyroku z dnia 15 lipca 1977 roku, w sprawie II CKN 273/97, nie opublikowanym Sąd Najwyższy stwierdził, iż „zdrowie jest dobrem szczególnie cennym; przyjmowanie niskich kwot zadośćuczynienia w przypadkach uszkodzeń ciała prowadzi do niepożądanej deprecjacji tego zdrowia”. W wyroku z dnia 28 września 2001 roku w sprawie sygn. akt III CKN 427/00, opublikowanym w zbiorze LEX nr 52766 stwierdził, że pojęcie "sumy odpowiedniej" użyte wart. 445 § 1 k.c.w istocie ma charakter niedookreślony, niemniej jednak w judykaturze wskazane są kryteria, którymi należy się kierować przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia. Zadośćuczynienie ma mieć przede wszystkim charakter kompensacyjny, wobec czego jego wysokość nie może stanowić zapłaty symbolicznej, lecz musi przedstawiać jakąś ekonomicznie odczuwalną wartość. Jednocześnie wysokość ta nie może być nadmierną w stosunku do doznanej krzywdy, ale musi być "odpowiednia" w tym znaczeniu, że powinna być - przy uwzględnieniu krzywdy poszkodowanego – utrzymanaw rozsądnych granicach, odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa.
Dla oceny czy określona suma jest „odpowiednia” w rozumieniuart. 445 § 1 k.c., tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę nie ma wpływu sytuacja – w szczególności majątkowa – sprawcy szkody - zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 1998 roku, sygn. akt. III CKN 756/97 , nie publikowane).
Zachowując w polu widzenia wyżej przedstawione kryteria i poglądy Sąd doszedłdo przekonania, iż kwota żądana pozwem jest z jednej strony wyważona, nieoderwana od realiów ekonomicznych, z drugiej zaś nie prowadzi do bezpodstawnego wzbogacenia powoda. Oceniając rozmiar krzywdy doznanej przezZ. O., Sąd wziął pod uwagę fakt, iż w wyniku wypadku doznał on obrażeń ciała, które przez trzy miesiące rzutowały na jakość jego codziennego życia, a także na funkcjonowanie jego rodziny. Wszystkie dolegliwości i ograniczenia zostały szczegółowo omówione w stanie faktycznymi w ocenie sądu kwota 3 000 zł jest wartością adekwatną do poziomu cierpienia, jego intensywności i ograniczeń, w tym w zakresie możliwości wykonywania pracy i kwota ta,w ocenie sądu, posiada wartość odpowiednią do doznanej krzywdy.
Roszczenie o odsetki znajduje swoje oparcie w treściart. 481 § 1 k.c., który stanowi, iż jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Tym samym data od której powódka zażądała w pozwie zapłaty odsetek ustawowych jest w pełni usprawiedliwiona.
Rozstrzygając o kosztach procesu Sąd miał na względzie, wyrażonąwart. 98 § 1 k.p.c., zasadę odpowiedzialności stron za wynik procesu, zgodnie z którą strona przegrywająca spór ma obowiązek zwrócić przeciwnikowi koszty jakie poniósłon w związku ze skierowaniem sprawy na drogę sądową.
Na zasądzoną kwotę kosztów procesu składają się wpis od pozwu w kwocie 150 zł , 1 200 zł wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika, wydatek w kwocie 684,10 zł tytułem wynagrodzenia biegłych wypłaconego z zaliczki uiszczonej przez powoda oraz 17 zł opłaty skarbowej od złożonego w sprawie pełnomocnictwa.
Sędzia Grażyna Sienicka

ZARZĄDZENIE

1
Odnotować.

2
Odpis wyroku wraz z odpisem uzasadnienia doręczyć pełnomocnikom stron.

3
Wykonać zarządzenie w terminie 14 dni.

4
Przedłożyć akta po wpłynięciu pisma lub 21 dni po doręczeniu.

Sędzia Grażyna Sienicka