Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 1032/14
Data wyroku: 2017-01-31 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jakub Wiliński

sygn. akt IV K 1032/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 31 stycznia 2017 r.
Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie IV Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSR Jakub Wiliński
Protokolant Joanna Marczyńska
bez udziału prokuratora
po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2016 r., 6 października 2016 r. i. 31 stycznia 2017 r.
sprawy z oskarżenia prywatnegoT. G.
przeciwkoD. M.urodzonemu (...)wS., synowiA.iI. z domu C.,

oskarżonemu o to, że:
w dniu 20 listopada 2014 r. wS.uderzyłT. G.z pięści w twarz w okolicy lewego policzka i ucha,
to jest o czyn zart. 217 § 1 kk,

I
uniewinniaD. M.od popełnienia zarzuconego mu czynu,

II
na podstawieart. 632 pkt. 1 kpkkoszty procesu ponosi oskarżyciel prywatnyT. G..

sygn. akt IV K 1032/13

UZASADNIENIE
D. M.oskarżony został przezT. G.– prywatnym aktem oskarżenia – o to, że 20 listopada 2014 r. wS.uderzyłT. G.z pięści w twarz w okolicy lewego policzka i ucha, to jest o czyn zart. 217 § 1 kk.
Sąd ustalił w tej sprawie następujący stan faktyczny.
D. M.iT. G.zamieszkują w jednym budynku – przyulicy (...)wS.. W tym samym budynku zamieszkują takżeM. G.iD. O..D. M.pozostaje w konflikcie zT. G..
Dowody:
- wyjaśnienia oskarżonegoD. M., k. 102,
- zeznania świadkaT. G., k. 109,
- zeznania świadkaM. G., k. 119,
- zeznania świadkaD. O., k. 119v-120.
W dniu 21 listopada 2014 r.T. G.udał się doPrzychodni (...) sp. z o.o.wS., gdzie lekarz medycynyM. J.stwierdziła u niego stan po urazie okolicy policzka przed lewym uchem – w wywiadzie – po uderzeniu pięścią.T. G.uskarżał się też na szumy w uchu lewym. Skierowany został do poradni audiologicznej.
Dowody:
- zaświadczenie lekarskie, k. 2,
- skierowanie do poradni specjalistycznej, k. 5.
Biegli medycy zdiagnozowali uT. G.obustronny fizjologiczny ubytek słuchu nakładający się z lewostronnym osłabieniem graniczącym z przytępieniem słuchu, a nadto lewostronne szumy uszne. Biegli nie potrafili z całą pewnością wyłączyć, iż ubytek ten mógł powstać na skutek zdarzenia, o któreT. G.oskarżyłD. M..
Dowody:
- opinie biegłych, k. 51-57,
- dokumentacja medyczna, k. 63-64, 80-82.
D. M.nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. Zakwestionował, by w ogóle do zdarzenia takiego doszło. Nie pamiętał, co robił w dniu 20 listopada 2014 r. Oskarżonego ocenił jako osobę konfliktową, która nie jest lubiana przez sąsiadów, gdyż wytacza im różne sprawy o kwestie nieistotne. Tak też ocenił fakt prowadzonej przeciwko niemu sprawy. Potwierdził znajomość – sąsiedzką – zD. O.. Nie zna natomiastM. G..
Sąd dał wiarę wyjaśnieniomD. M.. Fakt negowania zdarzenia, na jakie wskazywał oskarżyciel, znalazł bowiem potwierdzenie w zeznaniachD. O.iM. G.. Każda z nich – choć są to sąsiadki takT. G.jak iD. M.– podobnie jakD. M.zanegowały, by w ich obecności dojść miało do sytuacji, w którejT. G.uderzony miał zostać przezD. M.. Zeznania obu kobiet jawiły się jako zborne i przekonujące. Były wzajemnie zgodne i konsekwentne. Wbrew relacjom oskarżyciela nie ustalono też, byD. O., czyM. G.miały powody obawiać sięD. M., a stąd zatajać prawdę. Zważywszy zaś na to, że żadna z nich nie potwierdziła opisanego przez oskarżyciela zdarzenia, do jakiego dojść miało w ich obecności, sąd za wiarygodne uznał także wyjaśnieniaD. M., który zajściu takiemu zaprzeczył.
ZeznaniaT. G.– jako odosobnione – nie zasługiwały na wiarę. Oskarżyciel przekonywał, żeD. M.uderzył go pięścią w okolice ucha lewego, powodując jednocześnie znaczny ubytek słuchu. Choć jednakT. G.twierdził, że zdarzenie takie miało miejsce, a nadto że bezpośrednimi jego świadkami byłyM. G.iD. O.– obie kobiety temu zaprzeczyły. Fakt więc, iż oskarżyciel relację swą próbował oprzeć o zeznania osób postronnych, które jednak tego nie potwierdziły, czynił relację tą niewiarygodną. Także sygnalizowana przez oskarżyciela okoliczność, iż to rzekome uderzenieD. M.spowodowało uszkodzenie ucha i niedosłuch, nie znalazła potrzebnego wsparcia w dalszym materiale dowodowym. Powołani przez sąd biegli medycy zdiagnozowali u oskarżyciela co prawda ubytek słuchu w uchu lewym, ale ostateczna jego przyczyna nie została przez nich w sposób pewny wykazana. Głównie z powodu braku dokumentacji medycznej, jaką oskarżyciel miał posiadać, a jakiej ostatecznie nie przedstawił. Przedmiotowa opinia, jak i dowody z dokumentacji medycznej, nie budziły w sprawie większych wątpliwości, z racji urzędowego ich charakteru i profesjonalizmu wykonania.
W efekcie w niniejszym procesie karnym doszło do sytuacji, gdzie to wyłącznie twierdzenia oskarżyciela były dowodem sprawstwaD. M.– pozostały zaś materiał tego nie potwierdzał, a nadto temu przeczył. W szczególności zeznaniom oskarżyciela zaprzeczył samD. M., który wykluczył zaistnienie sytuacji opisanej w zarzucie. Jednocześnie twierdzenia oskarżyciela jawiły się jako nieprzekonujące, gdyż oparciem dla nich miały być zeznania postronnych świadków, którzy jednak nie potwierdzili zajścia, o którym mówił oskarżyciel. W tej sytuacji sąd nie znalazł podstaw do przypisaniaD. M.sprawstwa co do zarzuconego mu czynu i uniewinnił go od tego (art. 17 § 1 pkt. 1 kpkw zw. zart. 414 § 1 kpk).
Następstwem takiego rozstrzygnięcia było też obciążenie oskarżyciela kosztami procesu.