Sąd Rejonowy w Olsztynie
IX Wydział Karny
Sygnatura akt: IX W 1378/17
Data wyroku: 2017-05-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aneta Żołnowska

Sygn. akt IX W 1378/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 maja 2017 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Aneta Żołnowska
Protokolant: asyst. sędz.K. P.
w obecności oskarżyciela publ.D. K.
po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2017 r. sprawy
A. F. (1)
s.A.iB. z domu S.
ur. (...)wO.
obwinionego o to, że:
w dniu 09.03.2017r. o godz. 23.52 wO.na skrzyżowaniuul. (...)zul. (...)kierując samochodem m – kiV. (...)onr rej. (...)nie ustąpił pierwszeństwa osobie pieszej znajdującej się na oznakowanym przejściu dla pieszych w wyniku czego doprowadził do jej potracenia oraz zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym

- tj. za wykroczenie zart. 86 § 1kw w zw. zart. 26 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym

ORZEKA:

I
obwinionegoA. F. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art.86 § 1 kwskazuje go nakarę 1000,- (jeden tysiąc złotych) złotych grzywny;

II
na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpwzwalnia obwinionego od kosztów postępowania i opłaty.

III
na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 119 kpwzasądza od obwinionego na rzecz oskarżyciela posiłkowegoK. A. (1)kwotę 1230 (jeden tysiąc dwieście trzydzieści) złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych z tytułu ustanowienia pełnomocnika w sprawie.

Sygn. akt IX W 1378/17

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 9 marca 2017r. o godz. 23.52A. F. (2)kierował taksówką - samochodem m – kiV. (...)onr rej. (...). Przewoził trójkę pasażerów. Jechał środkowym pasemul. (...)wO.od skrzyżowania zul. (...)w kierunku skrzyżowania zul. (...). Widoczność była dobra, natężenie ruchu małe, odcinek drogi dobrze oświetlony, nawierzchnia mokra.
W tym samym czasie przez dwuetapowe przejście dla pieszych znajdujące się za skrzyżowaniemul. (...)przechodził od strony(...)K. A. (1). Mężczyzna przeszedł pierwszą jezdnię i pas rozdzielający jezdnie. O godz. 23.52.54 wszedł na jezdnię dla ruchu w kierunkuul. (...). W tym samym momencie pojazdA. F. (1)znajdował się przed linią warunkowego zatrzymania przed skrzyżowaniem, w odległości ok. 38 – 40 metrów od przejścia dla pieszych. Wjeżdżając na skrzyżowanie kierujący nim, rozpoczął zmianę pasa ruchu na prawy, a zobaczywszy pieszego wchodzącego na jezdnię - manewr hamowania.A. F. (1), zobaczywszy w bezpośredniej odległości samochód, znajdując się na linii rozdzielającej lewy i środkowy pas ruchu, rozpoczął bieg w kierunku chodnika. Gdy znajdował się bezpośrednio przed chodnikiem został potrącony przez taksówkę, upadł na chodnik, zaś samochód zatrzymał się ok. 9 metrów dalej.
Zarówno kierujący jak i pieszy byli trzeźwi.K. A. (1)doznał jedynie stłuczeń. W pojeździeV. (...)interweniujący policjanci ujawnili otarcie kurzu na pokrywie silnika i zarysowany przedni zderzak z prawej strony.
(dowody: wyjaśnienia obwinionego k. 46, zeznania świadkaK. A.k. 46v, notatka urzędowa k. 3, protokoły badania na zawartość alkoholu k. 4,5, protokół oględzin pojazdu k. 6 – 7, szkic miejsca zdarzenia k. 8, kopia dokumentacji medycznej k. 10 – 12,. Dokumentacja fotograficzna k. 39, nagranie z monitoringu miejskiego k. 11 akt IX Ko 707/17)
ObwinionyA. F. (1)przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, zaznaczając jednocześnie, że jego zdaniem wina leży po obu stronach. Wyjaśnił, iż natychmiast gdy zobaczył pieszego zaczął hamować, a zobaczył go, gdy był w trakcie zmiany pasa ruchu.
Sąd co do zasadny dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego, albowiem znajdują one potwierdzenie przed wszystkim w nagraniu z monitoringu miejskiego, będącego najbardziej obiektywnym dowodem w sprawie. Ma rację obwiniony twierdząc, iż gdyby pieszy stanął w miejscu, a nie podbiegł w stronę chodnika, nie doszłoby do zdarzenia. Pamiętać należy jednak, iż to pieszy znajdował się w sytuacji uprzywilejowanej znajdując się na przejściu dla pieszych. Kierujący zbliżając się do przejścia dla pieszych winien zachować szczególną ostrożność i ustąpić pierwszeństwa pieszym nim się znajdującym (art. 26 ust 1 Prawa o ruchu drogowym). Dodatkowo pieszy znalazł się w sytuacji granicznej i trudno wymagać od niego w takim momencie racjonalnego zachowania. Podkreślić należy, iż sam obwiniony przyznał, iż zobaczył pieszego dopiero na skrzyżowaniu, gdy ten wchodził na przejście, gdy samochód nie przekroczył jeszcze linii warunkowego zatrzymania przed skrzyżowaniem, więc był obiektywnie widoczny dla kierującego. Dodatkowo, należy pamiętać, iż warunki drogowe, ze względu na porę nocną były utrudnione, stąd też nawet ta okoliczność obligowała kierującego do zwiększenia uwagi i zmniejszenia prędkości.
ŚwiadekK. A. (1)zeznał zgodnie z ustalonym stanem faktycznym. Sąd dał wiarę jego zeznaniom albowiem są jasne i potwierdzają je pozostałe dowody zgromadzone w sprawie.
Wobec powyższych ustaleń, w ocenie Sądu, wina obwinionego nie budzi wątpliwości i została mu udowodniona. W dniu 09.03.2017r. o godz. 23.52 wO.na skrzyżowaniaul. (...)zul. (...)kierując samochodem m - kiV. (...)onr rej. (...)nie ustąpił pierwszeństwa osobie pieszej znajdującej się na oznakowanym przejściu dla pieszych w wyniku czego doprowadził do jej potracenia oraz zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Czyn ten wyczerpuje znamiona wykroczenia zart. 86§1kw w zw z at. 26ust 1 Prawa o ruchu drogowymi z mocy tego przepisu obwiniony został skazany i wymierzono mu karę jak w sentencji wyroku.
Wymierzając obwinionemu karę Sąd miał na uwadze okoliczności obciążające i łagodzące leżące po jego stronie. Do tych pierwszych zaliczyć trzeba dotychczasową karalność obwinionego za wykroczenia drogowe ( k. 32), naruszenie przez niego jednej z ważniejszych zasad ruchu drogowego oraz stopień zagrożenia w ruchu drogowym, jakie swym zachowaniem ukarany spowodował. Okolicznością łagodzącą jest przyznanie się do winy i szczegółowe wyjaśnienie okoliczności zdarzenia.
W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu, kara wymierzona obwinionemu, nota bene zaproponowana przez niego samego i zaaprobowana przez oskarżycieli, jest adekwatna do stopnia jego zawinienia i społecznej szkodliwości jego czynu. Tak ukształtowana wpłynie na obwinionego wychowawczo i zapobiegawczo i spełni swe zadania w zakresie prewencji ogólnej.
Wobec trudnej sytuacji materialnej obwiniony został zwolniony od kosztów postępowania i opłaty.
Sąd zasądził od obwinionego na rzecz oskarżyciela posiłkowegoK. A. (1)kwotę 1230 zł., będąca zwrotem wydatków oskarżyciela na ustanowienie pełnomocnika w sprawie.