Sąd Okręgowy w Łodzi
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 138/17
Data wyroku: 2017-05-09 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: B. Kempa
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art.184 ustawy z dn.17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Teza: faktyczne wykonywanie czynności kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 ton, w wymiarze co najmniej 15 lat, przy spełnieniu innych przesłanek ustawowych, daje prawo do wcześniejszej emerytury

Sygn. akt VIII U 138/17

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 6 grudnia 2016 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ.odmówiłJ. Ł.prawa do emerytury. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że wnioskodawca nie udowodnił wymaganych 15 lat pracy w szczególnych warunkach na dzień 1 stycznia 1999 roku. ZUS nie uwzględnił żadnego okresu pracy w szczególnych warunkach, z uwagi na brak złożenia świadectw pracy w szczególnych warunkach z podaniem stanowiska oraz powołaniem na odpowiednie rozporządzenie i zarządzenie jak również innej dokumentacji, z której wynikałoby jednoznacznie, że wykonywał prace w szczególnych warunkach. ZUS nie zaliczył okresu zatrudnienia wPrzedsiębiorstwie Handlowo Produkcyjno- Usługowym (...)do pracy w szczególnych warunkach, gdyż , przedłożone świadectwo pracy z dnia 23.08.2016r. nie spełnia wymogów formalnych , ponieważ pracodawca nie powołał stosownego rozporządzenia oraz nie ma informacji czy w całym okresie zatrudnienia , zajmował  stanowisko zaliczane do pracy w szczególnych warunkach.
(decyzja, k. 13 akt ZUS)
Odwołanie od tej decyzji,J. Ł.wniósł w dniu 12 stycznia 2017 roku. Wnosił o zaliczenie okresów zatrudnienia w szczególnych warunkach od 1972r. do 1999r. w III Oddziale(...)wŁ.na stanowisku kierowcy pojazdów ciężarowych ładowności 20 ton, o masie całkowitej 40 ton. I na te okoliczności zgłosił dowód z przesłuchania świadków.
(odwołanie, k. 2)
W odpowiedzi na odwołanie z dnia 20 stycznia 2017 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ.wniósł o jego oddalenie, podnosząc, argumenty ,jak w zaskarżonej decyzji.
(odpowiedź na odwołanie, k. 4)

Sąd Okręgowy w Łodzi ustalił następujący stan faktyczny:
J. Ł.urodził się w dniu (...). Ma wykształcenie zawodowe . Jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego , ale we wniosku o emeryturę złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem ZUS, na dochody budżetu państwa:
(okoliczności bezsporne, wniosek o emeryturę k., 3 akt ZUS)
Wnioskodawca uzyskał prawo jazdy kategorii B - 20.06. 1969r. ,kategorii C – 10.10.1972r., kategorii D – 19.07.1974r., kat. BE i CE – 14.11.1973r., DE – 19.07.1974r.
( prawa jazdy, okazane na rozprawie – e-protokół rozprawy z dnia 24.04.2017r. k. 79)
Ubezpieczony w dniu 14 listopada 2016 roku złożył wniosek o przyznanie prawa do wcześniejszej emerytury, jako osobie wykonującej pracę w szczególnych warunkach.
(wniosek o emeryturę, k. 1-4 akt ZUS)
J. Ł.w okresie od 1.06.1966r. do 31.12.1989r. był zatrudniony w KrajowejPaństwowej (...)Oddział III wŁ..
W okresie do 26.06.1969r. jako uczeń nauki zawodu w specjalności „ kierowca mechanik pojazdów samochodowych „ Nauka zawodu trwa trzy lata i polegała na zgłębianiu wiedzy teoretycznej przez trzy dni w tygodni i przez trzy dni odbywania praktyk w warsztacie w ramach nauki zawodu mechanika
/umowa o zatrudnienie w ramach nauki zawodu k. 41 – aktaS.k. 32 i następne , zeznania wnioskodawcy e-protokół rozprawy z dnia 24.04.2017r. płyta CD k. 82/
Od dnia 1 lipca 1969r. wnioskodawca podjął pracę kierowcy w III OddzialeWojewódzkiego Przedsiębiorstwa (...). Wnioskodawca kierował samochodami ciężarowymi o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony:marki S.20 ,H.– o ciężarze całkowitym 10 ton na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy
/ zeznania wnioskodawcy e-protokół rozprawy z dnia 24.04.2017r. płyta CD k. 82/Czynną służbę wojskową odbywał w okresie 7.10.1970r.do 24.06.1972r.
(kserokopia książeczki wojskowej k. 6-7 akt ZUS)
Po odbyciu służby wojskowej , wrócił do tego zakładu pracy16.10.1972r.
/uzgodnienie przyjęcia k. 39 – akta osobowe j. 32 i następne /
W dniu 24.10.1972r. wnioskodawco zawarł umowę na wykonywanie czynności dodatkowych , nie wchodzących w zakres normalnych obowiązków pracowniczych , tj. przyjęcia wspólnej odpowiedzialności materialnej za konwojowanie ładunków w ciężarowym transporcie samochodowym. Za te czynności uzyskiwał dodatkowe wynagrodzenie .
/umowa na czynności dodatkowe k. 40 – akta osobowe k. 32 i nast./
Taką umowę - na wykonywanie dodatkowych czynności tj. przyjęcia wspólnej odpowiedzialności materialnej na wykonywanie czynności spedycyjnych w pełnym zakresie związanym z za- i wyładunkiem , rozliczeniem łącznie za konwojowanie ładunków w ciężarowym transporcie samochodowym. wnioskodawca zawarł także 1.10.1974r. Za te czynności uzyskiwał dodatkowe wynagrodzenie .
/umowa k. 43 akta osobowe k. 32 i następ./
O dnia 1.11.1976r. wnioskodawca objął do stałej obsługi pojazdmarki S.200
//uzgodnienie i k. 44 – akta osobowe k. 32/
O dnia 30.11.1976r. wnioskodawca objął do stałej obsługi pojazdmarki J. (...)
//uzgodnienie i k. 44 – akta osobowe k. 32/
Od dni 1 czerwca 1987 r. zakład pracy powierzył wnioskodawcy obowiązki kierowcy autobusu. I wnioskodawca te obowiązki wykonywał w pełnym wymiarze czasu pracy.
/angaż k. 61 – akta osobowe k. 32 i nast. /
Ubezpieczony kierował pojazdami ciężarowymi o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony -marki S.28S. (...),J.316 ,S. (...)do 1981r.. Jeździł bez konwojenta. Przewoził, po całej Polsce różne towary: przędzę , bawełnę, , drobnicę, pobieraną zmagazynów (...),. W ramach przewozów międzynarodowych przewoził wyroby gotowe, surowce np. gwoździe , szkło ze(...). Zawiera umowy na wykonywania czynności ładunku i rozładunku towarów, w miarę potrzeb zakładu pracy .
Ubezpieczony nie jeździł pojazdami osobowymi ani dostawczymi o ciężarze całkowitym poniżej 3,5 tony.
/ akta osobowe, opinia , angaże k. 32 i nast. , zeznania wnioskodawcy, zeznania świadków:E. K.,J. D.- e-protokół rozprawy z dnia 24.04.2017r. płyta CD k. 82/  /
W dniu 1.10.1979r. wnioskodawca zawarł z zakładem umowę na wykonywania dodatkowych czynności , nie wchodzących w skład normalnych obowiązków pracowniczych na wykonywanie czynności spedycyjnych związanych z załadunkiem i wyładunkiem, rozliczenie, łącznie z przyjęciem odpowiedzialności za konwojowanie przewożonych ładunków.
W okresie od1.10.1991r.do 22.01.1995r.ubezpieczony wykonywał pracę wPrzedsiębiorstwie Handlowo-Produkcyjno-Usługowym (...)wŁ., także w pełnym wymiarze czasu pracy jako kierowca . Ubezpieczony kierował samochodami ciężarowymi o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tonymarek:M.z naczepą,V. (...).
W dniu 25.11.2016r. wnioskodawca załączył, do wniosku o ustalenie kapitału początkowego, - świadectwo pracy z dnia 23.08.2016r.Przedsiębiorstwa Handlowo-Produkcyjno-Usługowego (...)wŁ., w którym –pracodawca zaznaczył, że wnioskodawca wykonywał prace w szczególnych warunkach: Wykaz A Dział VIII poz. 2
/akta osobowe z(...)k. 20, zeznania wnioskodawcy e-protokół rozprawy z dnia 24.04.2017r. płyta CD k. 82, świadectwo pracy z dnia 21.01.1995r. k. 12 akt ZUS – akta kapitałowe, świadectwo pracy z dnia 23.08.2016r. k. 13 akt ZUS /
Wnioskodawca udowodnił sumaryczny staż pracy 32 lata , 6 miesięcy 25 dni – w tym okresy składkowe wynoszą 32 lata, 6 miesięcy i 10 dni, natomiast okresy nieskładkowe – 15 dni.
( decyzja, k.13 akt ZUS,)
Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie zgromadzonych dokumentów , głównie w postaci akt osobowych z obu zakładów pracy: KrajowejPaństwowej (...)Oddział III wŁ.iPrzedsiębiorstwa Handlowo-Produkcyjno-Usługowego (...)wŁ.oraz osobowych źródeł dowodowych w postaci zeznań wnioskodawcy i zeznań świadków:J. D.iE. K.,pracujących z wnioskodawcą w KrajowejPaństwowej (...)Oddział III wŁ.Zeznania świadków nie budzą wątpliwości co do ich wiarygodności. Świadkowie pracowali z wnioskodawcą w KrajowejPaństwowej (...)Oddział III wŁ., mieli zatem możliwość zaobserwowania czynności – faktycznie wykonywanych przez wnioskodawcę i mają, w związku z tym , pełną wiedzę odnośnie do charakteru zatrudnienia wnioskodawcy w spornym okresie – świadkowie jednoznacznie zeznali, że wnioskodawca pracował w(...)jako kierowca - tylko samochodów ciężarowych o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, nie kierował samochodami dostawczymi ani osobowymi, co znajduje potwierdzenie w zeznaniach wnioskodawcy . Podkreślić należy, iż zeznania świadków i wnioskodawcy nie zostały podważone przez organ rentowy w toku procesu, były logiczne, spójne, wzajemnie się uzupełniały i znalazły potwierdzenie w dokumentacji zawartej w aktach osobowych ubezpieczonego z obu zakładów pracy .
Sąd Okręgowy w Łodzi zważył, co następuje:
Odwołanie zasługuje na uwzględnienie i skutkuje zmianą zaskarżonej decyzji.
W myślart. 184 ust. 1ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. 2013 r. poz. 1440 z późn. zm.), ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz
2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Ustęp 2 w/w przepisu (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2013 roku) stanowi, że emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
Zgodnie z art. 27 ustawy, ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 roku przysługuje emerytura, jeżeli spełnili łącznie następujące warunki: osiągnęli wiek emerytalny wynoszący co najmniej 65 lat (dla mężczyzn) oraz mają okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 25 lat (dla mężczyzn). Stosownie zaś do treści art. 32 ust. 1 w/w ustawy, ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 roku, będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2 – 3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 ust. 2 i 3.
Według treści§ 3 i 4 rozporządzeniaRady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnychwarunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.), za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej „wymaganym okresem zatrudnienia”, uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia. Pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn;

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Powołany wykaz wskazuje wszystkie te prace w szczególnych warunkach, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego.
W świetle § 2 ust. 1 i 2 tegoż rozporządzenia oraz zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku, przy czym powyższe okoliczności pracownik jest obowiązany udowodnić (por. wyrok Sądu Najwyższego z 15 grudnia 1997 r., II UKN 417/97,(...)i US(...)i wyrok Sądu Najwyższego z 15 listopada 2000 r., II UKN 39/00, Prok. i Prawo(...)). Okresy pracy w szczególnych warunkach stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy (§ 2 ust. 2 rozporządzenia).
W przedmiotowym stanie faktycznym nie budzi wątpliwości okoliczność, iż wnioskodawca spełnia przesłanki ustawowe co do wieku oraz wymaganych lat okresów składkowych i nieskładkowych, a nadto nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego.
W ocenie Sądu, wnioskodawca spełnia również warunek co do posiadania 15 lat pracy w warunkach szczególnych.
Analiza treści wykazu A do powołanegorozporządzenia z dnia 7 lutego 1983roku wskazuje, że wymienionaw pkt 2 działu VIIIpraca kierowców samochodówciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony jest pracą w szczególnych warunkach.
Regulacja cytowanego wcześniej § 2 ust. 2 rozporządzenia, statuująca ograniczenia dowodowe i obowiązująca w postępowaniu przed organem rentowym, nie ma zastosowania w postępowaniu odwoławczym przed sądem pracy i ubezpieczeń społecznych. W konsekwencji okoliczność i okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach sąd uprawniony jest ustalać także innymi środkami dowodowymi niż dowód z zaświadczenia zakładu pracy – w tym zeznaniami świadków (uchwała Sądu Najwyższego z 27 maja 1985 r., III UZP 5/85, LEX nr 14635 i uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984 r., III UZP 6/84, LEX nr 14625).
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na okoliczność pracy wykonywanej przez wnioskodawcę w szczególnych warunkach dopuścił dowód z zeznań świadków i zeznań wnioskodawcy, a także zachowanej dokumentacji pracowniczej ze spornego okresu zatrudnienia.
Należy zauważyć, iż wnioskodawca będąc zatrudnionym w KrajowejPaństwowej (...)Oddział III wŁ.nie miał możliwości wystąpienia do sądu pracy z roszczeniem o sprostowanie świadectwa pracy z dnia 31.12. 1989 roku [ k. 33] , ani , będąc zatrudnionym wPrzedsiębiorstwie Handlowo-Produkcyjno-Usługowym (...)wŁ.- z roszczeniem o sprostowanie świadectwa pracy z dnia 21.01. 1995 roku [ k. 12 akt kapitałowych ZUS] . W tym bowiem okresie świadectwo pracy nie zawierało punktu o wykonywaniu pracy w warunkach szczególnych. Obowiązek dotyczący wskazywania, w świadectwie pracy, okresów pracy w szczególnych warunkach wszedł w życie dopiero od dnia 2 czerwca 1996 roku i został wprowadzony przepisamirozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania(Dz. U. Nr 60, poz. 282, z późn. zm.). Do tego czasu świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach były wystawiane na podstawie zarządzeń wydawanych przez poszczególnych ministrów (wg wzoru w postaci załącznika do zarządzeń), zgodnie z§ 1 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Ma rację organ rentowy, że złożone w dniu 25.11.2016r. przez wnioskodawcę , do wniosku o ustalenie kapitału początkowego, - świadectwo pracy z dnia 23.08.2016r. zPrzedsiębiorstwa Handlowo-Produkcyjno-Usługowego (...)wŁ., w którym –pracodawca zaznaczył, że wnioskodawca wykonywał prace w szczególnych warunkach: Wykaz A Dział VIII poz. 2 ,nie spełnia wymogów świadectwa pracy w szczególnych warunkach .
I dlatego Sad przeprowadził szczegółowe postępowanie dowodowe, aby ustalić jakie faktycznie prace wykonywał wnioskodawca – w obu zakładach pracy
Podkreślić należy, iż istotnym jest jakie pracerealniew toku swojego zatrudnienia wykonywał skarżący oraz czy prace te są wymienione w cytowanym wyżejrozporządzeniu z dnia 7 lutego 1983 roku, gdyż właśnie to rozporządzenie jest aktem prawnym, w oparciu o który należy orzekać, czy dana praca była pracą w warunkach szczególnych. Sama natomiast nazwa stanowiska (lub brak tej nazwy) nie może dyskwalifikować rzeczywiście wykonywanych prac w spornym okresie zatrudnienia (por. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z 1 czerwca 2010 r., II UK 21/2010, LEX Delta nr 3026684).
Z dokonanych ustaleń wynika, że wnioskodawca w okresie od 1.06.1966r. do 26.06.1969r. był, wprawdzie zatrudnionym w(...)ale jako uczeń nauki zawodu w specjalności „ kierowca mechanik pojazdów samochodowych „ Z dokowanych ustaleń wynika, że nauka zawodu trwa trzy lata i polegała na zgłębianiu wiedzy teoretycznej przez trzy dni w tygodni i przez trzy dni odbywania praktyk w warsztacie w ramach nauki zawodu mechanika . Ja zatem wynika, że dokonanych ustaleń , w okresie 1.06.1966-26.-06.1969r. wnioskodawca nie wykonywał pracy w szczególnych warunkach, gdyż dopiero uczył się – wykonywać czynności pracownicze .
Dlategotego okresu Sąd nie zaliczył do pracy w szczególnychwarunkach.
Z dokonanych ustaleń wynika, że od dnia 1 lipca 1969r. wnioskodawca podjął pracę kierowcy w III OddzialeWojewódzkiego Przedsiębiorstwa (...). Wnioskodawca kierowałsamochodami ciężarowymi o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony:marki S.20 ,H.– o ciężarze całkowitym 10 ton na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy
Z dokonanych ustaleń wynika, ze czynną służbę wojskową wnioskodawca odbywał w okresie 7.10.1970r.do 24.06.1972r.
Po odbyciu służby wojskowej , wrócił do zakładu pracy16.10.1972r. , a więc po upływie 30 dni od zakończenia służby wojskowej.
Z dokonaniach ustaleń wynika, ze w dniu 24.10.1972r. wnioskodawca zawarł umowę na wykonywanie czynności dodatkowych , nie wchodzących w zakres normalnych obowiązków tj. przyjęcia wspólnej odpowiedzialności materialnej za konwojowanie ładunków w ciężarowym transporcie samochodowym.
Z dokonanych ustaleń wynika, że taką umowę - na wykonywanie dodatkowych czynności tj. przyjęcia wspólnej odpowiedzialności materialnej na wykonywanie czynności spedycyjnych w pełnym zakresie związanym z za- i wyładunkiem , rozliczeniem łącznie za konwojowanie ładunków w ciężarowym transporcie samochodowym. wnioskodawca zawarł także 1.10.1974r.
Z dokonanych ustaleń wynika, że od dnia 1.11.1976r. wnioskodawca objął do stałej obsługi pojazdmarki S.200, a od dnia 30.11.1976r. wnioskodawca objął do stałej obsługi pojazdmarki J. (...)
Z dokonanych ustaleń wynika, ze od dni 1 czerwca 1987 r. zakład pracy powierzył wnioskodawcy obowiązki kierowcy autobusu. I wnioskodawca te obowiązki wykonywał w pełnym wymiarze czasu pracy.
Z dokonanych ustaleń wynika, ze ubezpieczony kierował pojazdami ciężarowymi o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony -marki S.28S. (...),H.,J.316 ,S. (...)do 1981r..Jeździł bez konwojenta. Przewoził, po całej Polsce różne towary: przędzę , bawełnę, , drobnicę, pobieraną zmagazynów (...),. W ramach przewozów międzynarodowych przewoził wyroby gotowe, surowce np. gwoździe , szkło ze(...).
Z dokonanych ustaleń wynika , że w dniu 1.10.1979r. wnioskodawca zawarł z zakładem umowę na wykonywania dodatkowych czynności , nie wchodzących w skład normalnych obowiązków pracowniczych na wykonywanie czynności spedycyjnych związanych z załadunkiem i wyładunkiem, rozliczenie, łącznie z przyjęciem odpowiedzialności za konwojowanie przewożonych ładunków.
Zawierał umowy na wykonywania czynności ładunku i rozładunku towarów, w miarę potrzeb zakładu pracy. Za te czynności uzyskiwał dodatkowe wynagrodzenie. To, że wnioskodawca , na podstawie formalnie zwartej umowy, wykonywał także czynności za - i wyładunkowe , nie implikuje konieczności odliczenia , od czasu pracy kierowcy , czasu przeznaczonego na te czynności załadunkowe , bowiem te czynności zwiększają jedynie zakres odpowiedzialności [ co bezspornej także wynika z zawartych umów o czynności dodatkowe] . Z istoty charakteru pracy kierowcy pojazdów ciężarowych wynika, ze że przemieszczają oni, prowadzone przez siebie pojazdy , w celu przewożenia określonych ładunkowa . Przerw w kierowaniu pojazdami, przeznaczonymi na za – i rozładunek, nie odliczało się i nadal ,nie odlicza , od czasu pracy kierowcy. Co prawda, w spornym okresie, nie obowiązywały odrębne odkodeksu pracy, regulacje dotyczące czasu pracy kierowców , to jednak , w celu ustalenia istoty tej pracy , można posiłkować się , przykładowo treścią przepisów, nieobowiązującej już ,ustawy z dnia 24 .08.2001r. o czasie pracy kierowców(Dz. U nr 123 poz. 1354) .Ustawa tą , po raz pierwszy kompleksowo uregulowano wszystkie kwestie , związane z czasem pracy kierowców. I tamże ,w art. 20 ust 1 tej ustawydo czasu pracy kierowców zaliczało się : prowadzenie pojazdu , załadunek i rozładunek , kontrolę i nadzór nad osobami wsiadającymi i wysiadającymi , kontrolne sprawdzanie pojazdu i ładunku, czynności spedycyjne itd. Podobnie tę materię regulujeart. 6 ust.1 ustawy z dnia 16.04.2004r. o czasie pracy kierowców(Dz. U z 2004r. nr 92 poz. 879 z późn. zm) Nie ma potrzeby inaczej traktować charakter i czas pracy kierowców samochodów ciężarowych sprzed wejścia w życie cytowanych przepisów , gdyż istota pracy kierowców nie uległa zmianie . Dozwykłych czynności kierowców samochodów ciężarowych należy i należał - nadzór nad załadunkiem i rozładunkiem przewozu .
Z dokonanych ustaleń wynika, że ubezpieczony kierował tylko samochodami ciężarowymi o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, nie jeździł pojazdami osobowymi ani dostawczymi o ciężarze całkowitym poniżej 3,5 tony.
Z dokonanych ustaleń wynika, ze w okresie od1.10.1991r.do 22.01.1995r.ubezpieczony wykonywał pracę wPrzedsiębiorstwie Handlowo-Produkcyjno-Usługowym (...)wŁ., także w pełnym wymiarze czasu pracy jako kierowca . Ubezpieczony kierował samochodami ciężarowymi o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tonymarek:M.z naczepą,V. (...).
W dniu 25.11.2016r. wnioskodawca załączył, do wniosku o ustalenie kapitału początkowego, - świadectwo pracy z dnia 23.08.2016r.Przedsiębiorstwa Handlowo-Produkcyjno-Usługowego (...)wŁ., w którym –pracodawca zaznaczył, że wnioskodawca wykonywał prace w szczególnych warunkach: Wykaz A Dział VIII poz. 2
To stanowisko -kierowcy samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, spełnia przesłanki określone w dziale VIII pkt 2wykazu Arozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.) ,a ten akt prawny jest źródłem prawa ,ale także spełnia przesłanki wymienione wWykazie A Dziale VIII poz. 2 pkt 1 i 5wykazu stanowiącegozałącznik nr 1 do zarządzenia Ministra Komunikacjizdnia 29.06.1983r.w sprawie wykazu stanowisk, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach (…) . Czyli: punkt - 1/ kierowca autobusu o liczbie miejsc siedzących powyżej 15 i - punkt 5/ Kierowca samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony .
Mając powyższe na uwadze należało uznać, że wnioskodawca wykazał przed Sądem, że przepracował ponad 15 lat w warunkach szczególnych w okresie od26.10.1972r. do 31.12.1989r. .[ bez uwzględniania służby wojskowej - bo nie powrócił do poprzedniego zakładu pracy w ciągu 30 dni]
Ponieważ wnioskodawcanie przedstawił żądnych świadkówswojej pracy w(...)1.01.1991r. – 22.01.1995r. , zatem Sąd nie uwzględnili także tego okresu pracy w szczególnych warunkach .
Reasumując, zdaniem Sądu Okręgowego, w przedmiotowej sprawie z zebranego materiału dowodowego wynika jasno, iż w spornym okresie wnioskodawcastale, a wiec w sposób ciągły, w ramach obowiązującego go pełnego wymiaru czasu pracywykonywał pracekierowcy samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, i kierowcy autobusu o liczbie miejsc powyżej 15 , określone w dziale VIII pkt 2wykazu Arozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Na mocyart. 129 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu. Ubezpieczony złożył wniosek o emeryturę w dniu 14 listopada 2016 roku, a zatem prawo do emerytury należało wnioskodawcy przyznać od dnia 1.11.2016 roku.
W świetle poczynionych rozważań Sąd Okręgowy, na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w wyroku.

Zarządzenie:

odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi organu rentowego, wyrażając zgodę na wypożyczenie akt emerytalnych wnioskodawcy oraz – doręczyć wnioskodawcy .