Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 190/15
Data wyroku: 2017-01-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Nożykowska
Słowa kluczowe: Odszkodowanie jednorazowe
Podstawa prawna: art. 10 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową
Teza: (...) należy zaznaczyć, że przepisy ustawy nie stanowią o tym, że droga z miejsca wykonywania czynności związanych ze służbą musi być drogą do miejsca zakwaterowania żołnierz. Z przepisu art. 3 pkt 2 ustawy wynika jedynie, że droga do miejsca wykonywania czynności oznacza drogę najkrótszą i nieprzerwaną, z tym, że nie uważa się, że droga została przerwana, jeżeli przerwa była życiowo udowodniona i jej czas nie przekraczał granic potrzeby, a także wówczas, gdy droga, nie będąc najkrótszą, była najdogodniejsza za względów komunikacyjnych.

Sygn. akt VII U 190/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 stycznia 2017r.
Sąd Rejonowy dla Miasta Stołecznego Warszawy w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:
Przewodniczący:  SSR Małgorzata Nożykowska
Protokolant:   Maciej Przesmycki
po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. w Warszawie
na rozprawie
sprawy z odwołaniaA. P.
przeciwko  Szefowi Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego wW.
o jednorazowe odszkodowanie
na skutek odwołaniaA. P.
od decyzji Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego wW.
z dnia 26 lutego 2015r.  znak(...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje odwołującemuA. P.prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku pozostającego w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej w wysokości 5 (pięciu) procent stałego uszczerbku na zdrowiu.

UZASADNIENIE
Pismem z dnia 2 kwietnia 2015 r. (data wpływu k. 2)A. P.odwołał się od decyzji organu rentowego Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego wW.z dnia 26 lutego 2015 r. znak:(...)odmawiającej przyznania mu jednorazowego odszkodowania pieniężnego z tytułu wypadku zaistniałego w dniu 14 września 2014 r. jako nie pozostającego w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej.
W uzasadnieniu odwołujący wskazał, iż droga do domu rodziców może być wypadkiem w rozumieniuart. 5 pkt 5 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową(odwołanie k. 2-4).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie wskazując, iż podróż poszkodowanego miała charakter całkowicie prywatny i nie była związana z wykonywaniem obowiązków służbowych. Drogą bezpośredniąA. P.z miejsca zamieszkania do miejsca wykonywania obowiązków służbowych była droga z kwatery internatowej przyul. (...)wW.do Jednostki Wojskowej(...)wW., a nie droga z miejsca zameldowania zR.doW.(odpowiedź na odwołanie k.5-7).
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
OdwołującyA. P.jest zameldowany wR., gdzie mieszka jego żona i córka.A. P.pełnił czynną służbę wojskową w Jednostce Wojskowej(...)wW.od poniedziałku do piątku. Na czas wykonywania obowiązków służbowych odwołujący mieszkał w kwaterze internatowej przyul. (...)wW.. Co piątek odwołujący wyjeżdżał do swojej żony i córki doR.. (zeznania odwołującego k. 15-16, zapis audio-video k. 19).
W dniu 15 września 2014 r. o godz. 7.30 odwołujący miał zaplanowaną służbę w jednostce wojskowej (zeznania odwołującego k. 15-16, zapis audio-video k. 19).
W niedzielę 14 września 2014 r. w godzinach wieczornychA. P.jechał motocyklem zR.doW.. Około godziny 20.00 nadrodze krajowej nr (...)w miejscowościC.A. P.uległ wypadkowi. Na skutek powyższego wypadku drogowego,A. P.doznał stłuczenia głowy, urazu barku, biodra oraz skręcenia stawu skokowego (zeznania odwołującego k. 15-16, zapis audio-video k. 19, protokół powypadkowy-akta organu rentowego).
Po wypadku, odwołujący przebywał na zwolnieniu lekarskim przez okres 6 tygodni (zeznania odwołującego k. 15-16, zapis audio-video k. 19).
Na skutek wypadku odwołujący doznał stałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 5% z pkt 162 A tabeli uszczerbków na zdrowiu (opinia biegłego k. 58).
Decyzją z dnia 26 lutego 2015 r. znak:(...)Wojewódzki Sztab Wojskowy wW.odmówiłA. P.przyznania odszkodowania pieniężnego z tytułu wypadku zaistniałego w dniu 14 września 2014 r. jako nie pozostającego w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej (decyzja –akta organu rentowego).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów przedłożonych do akt sprawy, w tym dokumentów zawartych w aktach Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego odwołującego się, które nie zostały zakwestionowane przez żadną ze stron, podstaw ku temu nie znalazł również Sąd.
Podstawę czynionych w niniejszej sprawie ustaleń faktycznych stanowiły również zeznania odwołującegoA. P.. W ocenie Sądu zeznania odwołującego stanowią wiarygodny i pełnowartościowy materiał dowodowy. W warstwie istotnej dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy są logiczne, spójne tworząc przy tym zwięzłą i przejrzystą treść.
Ponadto Sąd oparł swoje ustalenia na treści opinii biegłego sądowego z zakresu(...)(k. 58).
W ocenie Sądu opinia biegłego sądowegoL. J.jest zupełna, a przede wszystkim sporządzona przez osobę o odpowiednim doświadczeniu oraz niezbędnej wiedzy specjalistycznej w zakresie ortopedii i traumatologii. Jest jednocześnie jasna i w pełni zrozumiała, a wnioski wyciągnięte przez biegłego i sposób rozumowania biegłego są logiczne. W konsekwencji Sąd uznał, iż opinia biegłego sądowegoL. J.została sporządzona w sposób rzetelny, fachowy, a wnioski w niej zawarte nie budziły wątpliwości. Ostatecznie przed zamknięciem rozprawy, żadna ze stron ustaleń biegłego nie kwestionowała.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
OdwołanieA. P.należało uwzględnić.
Nie kwestionowaną okolicznością w niniejszej sprawie był fakt, że wskutek zdarzenia z dnia 14 września 2014 r.A. P.doznał obrażeń ciała skutkujących stałym 5 % uszczerbkiem na zdrowiu.
Okolicznością sporną i decydującą o wyniku sprawy było natomiast ustalenie, czy wypadek jakiemu uległA. P.pozostawał w związku ze służbą wojskową w rozumieniu obowiązujących przepisów.
Zgodnie bowiem z treściąart. 10 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową(Dz. U. 2014r. Nr 213 t.j.), żołnierzowi, który wskutek wypadku albo choroby doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie.
W świetle art. 11 jednorazowe odszkodowanie przysługuje w wysokości 20% przeciętnego wynagrodzenia za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, z zastrzeżeniem art. 28 ust. 1.
W świetle art. 5 cytowanej ustawy za wypadek uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które zaszło podczas lub w związku:
1)z wykonywaniem obowiązków służbowych albo poleceń przełożonych;
2)z wykonywaniem czynności w interesie służby wojskowej, nawet bez polecenia przełożonych;
3)z ratowaniem ludzi z grożącego niebezpieczeństwa albo ratowaniem mienia przed zniszczeniem lub zagarnięciem;
4)z udziałem w pościgu lub ujęciu osób podejrzanych o popełnienie przestępstwa albo ochroną innych osób przed napaścią;
5)z odbywaniem drogi do miejsca i z miejsca wykonywania czynności określonych w pkt 1 i 2.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wypadekA. P.mieści się w definicji wypadku, o którym mowa w art. 5 pkt 5 w/w ustawy. Jak wynika z ustalonego w sprawie stanu faktycznego miejscem faktycznego zamieszkania odwołującego byłR., nie kwatera przyul. (...). Zgodnie zart. 25 kcmiejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Z materiału dowodowego wynika, że toR.był centrum życiowym odwołującego, który posiadał tam najbliższą rodziną i był tam zameldowany.
Ponadto nawet gdyby przyjąć stanowisko organu, że miejsce zamieszkania odwołującego było miejsce zakwaterowania wW., to i tak zdarzenia mieści się w zakresie definicji z art. 5 ustawy. Jak wynika z utrwalonego w orzecznictwie poglądu przepisy ustawy nie stanowią o tym, że droga z miejsca wykonywania czynności związanych ze służbą ma być drogą do miejsca stałego zamieszkania żołnierza. Z przepisu art. 3 pkt 3 ustawy wynika jedynie, że droga do miejsca i z miejsca wykonywania czynności oznacza drogę najkrótszą i nieprzerwaną, z tym że nie uważa się, że droga została przerwana, jeżeli przerwa była życiowo uzasadniona i jej czas nie przekraczał granic potrzeby, a także wówczas, gdy droga, nie będąc najkrótszą, była najdogodniejsza ze względów komunikacyjnych. (tak m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2010 r. (sygn. akt II UK 267/09, OSNAPiUS 2011 nr 17-18, poz. 240, str. 767). Wskazać nadzy, ze Sad Najwyższy wskazał, że nawet zdarzenie w drodze do domu rodziców może być wypadkiem w rozumieniuart. 5 pkt 5 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową(Dz.U. Nr 83, poz. 760 ze zm.).
W tym miejscu należy zaznaczyć, że przepisy ustawy nie stanowią o tym, że droga z miejsca wykonywania czynności związanych ze służbą musi być drogą do miejsca zakwaterowania żołnierza.. Z przepisu art. 3 pkt 2 ustawy wynika jedynie, że droga do miejsca i z miejsca wykonywania czynności oznacza drogę najkrótszą i nieprzerwaną, z tym, że nie uważa się, że droga została przerwana, jeżeli przerwa była życiowo uzasadniona i jej czas nie przekraczał granic potrzeby, a także wówczas, gdy droga, nie będąc najkrótszą, była najdogodniejsza ze względów komunikacyjnych. Tak więc i z tego przepisu nie wynika, że chodzi wyłącznie o drogę do miejsca stałego zamieszkania. Wskazać należy, że bardzo podobny problem był rozstrzygnięty w sprawie I UK 81/07, gdzie przedmiotem rozstrzygnięcia był wypadek funkcjonariusza Policji. Podkreślić należy, że przepisyustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o odszkodowaniach przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji(Dz.U. Nr 53, poz. 345, ze zm.) nie określają docelowych miejsc bezpośredniej drogi. Wypadek komunikacyjny miał zaś miejsce w drodze na zajęcia w szkole wyższej. Sąd Najwyższy stwierdził, że odszkodowawcza ochrona powypadkowa funkcjonariuszy Policji obejmuje także drogę z miejsca wykonywania czynności służbowych do miejsca odbywania nauki lub studiów. Sąd Najwyższy jednoznacznie stwierdził, że z treści analizowanego przepisu nie wynika, iż wypadek podczas lub w związku z odbywaniem bezpośredniej drogi z miejsca wykonywania czynności służbowych powinien nastąpić wyłącznie do miejsca zamieszkania (domu) poszkodowanego. Sąd Najwyższy stwierdził również, że do uznania zdarzenia wypadkowego za wypadek pozostający w związku z pełnieniem służby w Policji wymagane jest udowodnienie związku normatywnego pomiędzy nagłym zdarzeniem wywołanym przyczyną zewnętrzną (wypadkiem) a odbywaniem bezpośredniej drogi z miejsca wykonywania czynności służbowych.
Tak, jak i w przypadku wypadkowych odszkodowań policyjnych również w przypadku przepisów dotyczących żołnierzy nie ma przeszkód, a nawet występuje potrzeba analogicznego stosowania przepisu art. 57b ustawy o emeryturach i rentach. Stanowisko takie prezentuje Sąd Najwyższy w wyroku I UK 81/07. Także w doktrynie twierdzi się, że ze względu na jednolitość systemu prawa oraz taki sam kontekst funkcjonalny możliwe jest korzystanie z dorobku orzecznictwa nagromadzonego pod rządem ustawy wypadkowej także do wypadków pozostających w związku ze służbą wojskową (U. Jackowiak: Glosa do wyroku SN z dnia 28 stycznia 1998 r., II UKN 456/97, OSP 1999, nr 4, poz. 74).
Zgodnie z art. 57b ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach za drogę do pracy lub z pracy uważa się oprócz drogi z domu do pracy lub z pracy również drogę do miejsca lub z miejsca: innego zatrudnienia lub innej działalności stanowiącej tytuł ubezpieczenia rentowego, zwykłego wykonywania funkcji lub zadań zawodowych albo społecznych, zwykłego spożywania posiłków i odbywania nauki lub studiów. Można więc uznać, że zarówno powyższe regulacje prawne, jak i dorobek orzecznictwa przemawiają przeciwko przyjęciu zawężającej wykładni przepisu art. 5 pkt 5 ustawy, polegającej na przyjęciu, że wypadkiem jest jedynie zdarzenie w drodze do (lub z) domu. Należy zgodzić się z poglądem, że ustawowe określenie „dom” należy rozumieć jako synonim ze sfery spraw prywatnych ubezpieczonego będącego celem jego przemieszczania się (tak.I. J.: Wypadek w drodze do pracy lub z pracy,(...)2003, nr 11 s. 20).
Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że wypadek jakiemu uległ odwołujący niewątpliwie spełniał przesłanki uznania go za wypadek w świetle art. 5 pkt 5 ustawy. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, jest okoliczność, że wypadek ten wydarzył się poza miejscem jednostki wojskowej i nie w drodze bezpośredniej z kwatery do jednostki. Nie ulega natomiast wątpliwości, że odwołujący w trakcie zdarzenia zmierzał do jednostki w celem podjęcia obowiązków służbowych z miejsca, które stanowiło jego centrum życiowe i miejsce zamieszkania jego najbliższej rodziny. Jak już wyżej wskazano, jest to okoliczność uzasadniająca uznanie tego zdarzenia za pozostające w związku ze służbą wojskową.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd – na podstawieart. 10 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskowąw związku zart. 4778§2 ust.3 k.p.c.w zw. zart. 47714§ 2 k.p.c.– orzekł jak w wyroku, zmieniając zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał odwołującemuA. P.jednorazowe odszkodowanie pieniężne z tytułu wypadku zaistniałego w dniu 14 września 2014 r. pozostającego w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej w wysokości 5 % (pięciu) uszczerbku na zdrowiu.
Wysokość uszczerbku na zdrowiu została przez Sąd ustalona w oparciu o niekwestionowaną przez strony opinie biegłego.