Sąd Rejonowy w Gryfinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 268/16
Data wyroku: 2017-09-22 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: SSR Agnieszka Brodzińska
Słowa kluczowe: Fałszywe zeznania

Sygn. akt II K 268/16

UZASADNIENIE
W dniu 10 października 2014 r. około godziny 14.30I. O.zgłosił się na Posterunek Policji wM.. Został pouczony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań i składanie fałszywego zawiadomienia o przestępstwie. Złożył tam do protokołu zawiadomienie o popełnieniu na jego szkodę w dniu 7 października 2014 r. przestępstwa przywłaszczenia samochodu markiA. (...)onr rej. (...)przezA. P.i kierowania przez niego gróźb karalnych.
Zeznał miedzy innymi, że od stycznia 2014 r. był zastraszany przezA. P.celem wymuszenia od niego zwrotu pożyczki. Podał, żeA. P.groził mu i jego ojcuR. O., że ich zabije, poparzy im twarz kwasem. Będzie się mścił. Nie zawiadomili wcześniej policji z uwagi na to, iż obawiali sięA. P.. Zeznał też, że w dniu 21 września 2014 r.A. P.polecił mu, aby wsiadł z nim do jego(...)A4 iA. P.zawiózł go do swojego domu wD.. NakazałI. O., aby ten skontaktował się zR. O.. Po bezskutecznych próbachI. O.chciał, abyA. P.odwiózł go do domu. On wyraził na to zgodę pod warunkiem, że odda mu kluczyki do swojego samochoduA. (...). Powiedział, że dopóki nie oddadzą mu pieniędzy, nie będą mogli jeździć tym samochodem. WówczasI. O.oddał te kluczyki i postanowił schować samochód do czasu dezaktywacji kluczyka.
NastępnieI. O.zeznał, żeA. P.poszukiwał jego i jego ojca u jego ciotkiZ. K.. Wydzwaniał doI. O.i napisał mu SMS o treści „I.gdzie ty chcę ci oddać auto, za dużo pali”. WtedyI. O.zadzwonił do niego i zagroził, że zawiadomi policję. Był przekonany, żeA. P.zabrał jego samochód. Wtedy zadzwonił do niegoP. C. (1), który poinformował go, że nie ma samochodu na stawie, tam gdzieI. O.go zostawił.I. O.zeznał również, żeP. C. (1)przekazał mu, że widział jak na staw przyjechał samochódA. (...)na niemieckichnumerach rejestracyjnych (...), którym kierowałA. P.. Okoliczność ta nie była prawdziwa. NadtoI. O.zeznał, żeP. C. (1)poinformował go telefonicznie, iż jego dziewczynaP. K.będąc u niego w domu z okna widziała jak samochódI. O.wjechał na staw, a następnie wyjechał, a za kierownicą samochodu rozpoznałaA. P.. Ta okoliczność również nie polegała na prawdzie. NadtoI. O.zeznał, żeA. P.posiadał oryginalny kluczyk od jego samochodu, a w samochodzie znajdowały się dokumenty pojazdu.
W sprawie z zawiadomieniaI. O.toczyło się postępowanie przygotowawcze pod sygnaturą Ds. 1812/14. Postępowanie to zostało umorzone z powodu braku danych dostatecznie uzasadniających popełnienie czynu.
Dowód: protokół ustnego zawiadomienia o przestępstwie odI. O.i przesłuchania w charakterze świadka k.3-9
postanowienie o wyłączeniu materiałów dochodzenia do odrębnego prowadzenia  z dnia 07.01.2015 r. k. 1
postanowienie o umorzeniu postepowania k. 301
Tego samego dnia tj. 10 października 2014 r. ojciecI. R.O.około godziny 19.25 w Posterunku Policji wM.pouczony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań lub zatajenie prawdy złożył zeznania odnośnie wskazanej przezI. O.kradzieży samochodu markiA.przezA. P.. Zeznał, żeA. P.żądał od jego syna i od niego znacznych kwot pieniędzy tytułem spłaty pożyczki, która faktycznie została spłacona. Pod koniec września 2014 r.A. P.pod groźbą zabrałI. O.kluczyki do jego samochodu markiA. (...). Zeznał między innymi, żeA. P.na przestrzeni od miesiąca stycznia 2014 r. groził mu 3-4 razy. Twierdził, żeA. P.kierował wobec niego i synaI.groźby pozbawienia życia mówiąc, że go powiesi, a synowi obleje twarz kwasem celem wymuszenia na nich zwrotu pieniędzy. Nadto zeznał, że samochódA. (...)został zabranyI. O.przezA. P..P. C. (1)widział jakA. P.dokonał kradzieży samochoduA.z terenu hodowlanego wM.przyul. (...). Złożone przez niego zeznania miały stanowić dowód w prowadzonym postępowaniu.
Dowód: zeznaniaR. O.z dnia 10.10.2014 r. k. 10-14
W dniu 11 października 2014 r. podczas przesłuchania w Posterunku PolicjiM. I.O.będąc uprzedzony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań i zatajenie prawdy złożył zeznania, w których zeznał między innymi, żeA. P.zmuszał go do określonego zachowania polegającego na tym, że wymusił na nim zakup na rzecz jego córki laptopamarki L., którego zakupił w systemie ratalnym za łączna kwotę 4500 zł i spłaca go do dnia dzisiejszego. Zeznał też, żeA. P.zmusił go do zakupu głośnika za kwotę 999 złotych.I. O.zeznał też, że zakupione przedmioty przekazałA. P.w maju 2014 r.
Dowód: zeznaniaI. O.z dnia 11.10.2014 r. k. 98-100
Tego samego dnia tj. 11 października 2014 r.I. O.podżegałP. K.iP. C. (1)do złożenia przez nich fałszywych zeznań w toku postępowania Ds. 1812/14 w ten sposób, że namówił ich, aby zeznali na policji, że widzieli jakA. P.wyjeżdża jego samochodem ze stawów hodowlanych i podał im numer rejestracyjny tego samochodu.
Dowód: wyjaśnieniaP. K.k. 44-47
wyjaśnieniaP. C. (2)k. 57-60
W dniu 11 października 2014 r.P. K.na Posterunku Policji wM.w toku prowadzonego postępowania Ds. 1812/14 złożyła zeznania. Będąc pouczona o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań za namowąI. O.zeznała, że w dniu 9 października 2014 r. około godziny 18.00 widziała jak z terenu stawów hodowlanych wyjeżdżał samochódA.I. O.. O numerach rejestr.(...). Z odległości 80-100 metrów widziała jak samochodem tym kierowałA. P.. W tym momencie zadzwoniła doP. C. (1), który pojechał na staw i potwierdził, że samochód zniknął. Zeznania te nie polegały na prawdzie.
Dowód: zeznaniaP. K.z dnia 11.10.2014 r. k. 19-20
wyjaśnieniaP. K.k. 44-47
RównieżP. C. (1)przesłuchany dwukrotnie w dniu 11 października 2014 r. wM.na Posterunku Policji oraz w dniu 23 grudnia 2014 r. w Komisariacie Policji wC.w toku prowadzonego postępowania Ds. 1812/14 za namowąI. O.złożył nieprawdziwe zeznania odnośnie przyjazdu w dniu 9 października 2014 r. doM.A. P.kierującego samochodem markiA.onr rej. (...)E.
Dowód: zeznaniaP. C. (1)z dnia 11.10.2014 r. k. 22-26
zeznaniaP. C. (1)z dnia 23.12.2014 r. k. 39-40
W dniu 28 października 2014 r. podczas przesłuchania w Komisariacie Policji wC.I. O.będąc uprzedzony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań i zatajenie prawdy złożył nieprawdziwe zeznania , w których zeznał między innymi, żeA. P.groziłP. C. (1), który występował w sprawie jako świadek . Twierdził też, że w taki sam sposóbA. P.zastraszał jego, celem uzyskania od niego komputera. Zeznał też, że nie ma żadnych wątpliwości co do tego, że jego auto zabrałA. P.ponieważ w tej sprawie się z nim kontaktował za pomocą sms-a
Złożone przez niego zeznania miały stanowić dowód w prowadzonym postępowaniu.
Dowód: zeznaniaI. O.z dnia 28.10.2014 r. k. 101-103
W dniu 21 listopada 2014 r. w Komisariacie PolicjiC.I. O.będąc uprzedzony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań i zatajenie prawdy w toku czynności konfrontacji zA. P.oświadczył, nie podtrzymuje złożonych wcześniej zeznań i nie wycofuje złożonego przez niego wniosku o ściganieA. P.za groźby karalne i kradzież samochodu. Dalej oświadczył, że pomówiłA. P.o te przestępstwa i nie wie kto dokonał kradzieży tego samochodu. Stwierdził też, żeA. P.nie wymusił na nim przekazania mu laptopa, a jeśli chodzi o wiadomość jaką przesłał muA. P.to był to żart.
Dowód: protokół konfrontacji z dnia 21.11.2014 r. k. 104-105
W dniu 21 listopada 2014 r. w Komisariacie PolicjiC.R. O.będąc uprzedzony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań i zatajenie prawdy w toku czynności konfrontacji zA. P.oświadczył, że nie podtrzymuje złożonych w dniu 10 października 2014 r. zeznań. Oświadczył, że bezpodstawnie oskarżyłA. P.i nigdy nie widział, abyA. P.jeździł należącym do jego syna samochodemA. (...). Wycofał również wniosek o ściganieA. P.za przestępstwo gróźb karalnych twierdząc, że musiał źle zinterpretować jego słowa.
Dowód:protokół konfrontacji z dnia 21.11.2014 r. k. 105-106 akt
W dniu 10 sierpnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Gryfinie w sprawie II K 244/15 wydał wyrok skazujący w stosunku doP. K.iP. C. (1)za czyny polegające na składaniu fałszywych zeznań w postępowaniu pod sygn. Ds. 1812/14 kwalifikowane zart. 233§1 kk.
Dowód: wyrok z dnia 10 sierpnia 2015 r. k. 153
I. O.ma 22 lata. Jest kawalerem, ma wykształcenie średnie. Z zawodu jest piekarzem. Według oświadczenia bezrobotny i bez dochodów. Był karany za przestępstwa zart.286 § 1 kki inne.
Dowód:dane osobopoznawcze k. 95
karta karna k. 415-415v.
R. O.ma 49 lat. Jest rozwiedziony. Z zawodu jest piekarzem. Według oświadczenia bezrobotny i bez dochodów. Jest właścicielem piekarni wM.. Był karany za przestępstwa zart.286 § 1 kki inne.
Dowód: dane osobopoznawcze k. 92
karta karna k. 417-417v.
OskarżeniR. O.iI. O.nie przyznali się do popełnienia zarzucanych im czynów i odmówili składania wyjaśnień.
Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu w świetle zgromadzonego materiału dowodowego brak jest podstaw do przyjęcia, iż zeznaniaI. O.iR. O.w części dotyczącej kierowania przezA. P.gróźb karalnych wobec oskarżonych, wymuszaniu na nich zwrotu pieniędzy i przywłaszczenia samochodu markiA. (...)należącego doI. O.są fałszywe.
I. O.w swoim zawiadomieniu o przestępstwie i złożonych wówczas zeznaniach szczegółowo opisał proceder wymuszania na nim zwrotu pożyczki, której miał udzielić muA. P.a także wejścia przezA. P.w posiadanie kluczyków do samochodu. Podczas kolejnego przesłuchania podtrzymał te zeznania, a następnie uzupełnił je, wskazując okoliczności dotyczące wymuszenia przezA. P.komputeramarki L.. W tej części zeznaniaI. O.znalazły potwierdzenie w zeznaniachR. O., który w podobny sposób relacjonował zachowanieA. P.i podejmowane przez niego próby wymuszenia pieniędzy przy użyciu gróźb.
NiewątpliwieI. O.w toku konfrontacji zA. P.stwierdził, iż pomówił go o przywłaszczenie samochodu i laptopa, natomiast nie wycofał swoich zeznań w części dotyczącej gróźb karalnych (k.104). PodobnieR. O.stwierdził, że nie podtrzymuje wcześniejszych zeznań i wycofuje wniosek o ściganie (k.106). Zdaniem Sądu powyższa okoliczność nie jest wystarczająca dla przyjęcia, iż pierwotne zeznania oskarżonych były fałszywe. Przeciwwagę dla zeznańI.iR. O.miałyby stanowić zeznaniaA. P., który zaprzeczył jakoby wymuszał zwrot pieniędzy i groził oskarżonym. Odnośnie samochodu marki A8 świadek zeznał, że nic nie wie na temat tego pojazdu, nie jest w jego posiadaniu i nigdy nie był (k.30v.-31).
Tymczasem zeznaniaA. P.są niespójne i nielogiczne. Na rozprawie świadek początkowo zeznał, że nie widział tego samochodu, nie wiedział, że oskarżeni go mieli, po czym wskazał, że nie wie czy, dysponował kluczykami od samochodu, a następnie stwierdził, żeI. O.dał mu dowód rejestracyjny i kluczyki od tego pojazdu. Świadek zeznał, że było to w ramach rozliczeń pomiędzy nimi iI. O.zobowiązał się, że odda mu pieniądze (k.304v.-305). Powyższe zeznania świadka pozostają w całkowitej sprzeczności z zeznaniami z postepowania przygotowawczego. Gdyby rzeczywiścieA. P.dysponował kluczykiem do samochodu przekazanym niejako w zastaw istniejących zobowiązań, nie miałby żadnych powodów ukrywać tego w postępowaniu przygotowawczym i po prostu by tą okoliczność ujawnił. Tymczasem zataił swoją wiedzę na temat pojazdu i co najmniej wejście w posiadanie kluczyka i dokumentów. Powyższa rozbieżność w zeznaniach świadka wskazuje, iżA. P.mógł wejść w posiadanie kluczyka od pojazdu w sposób opisany przezI. O., a więc nie w wyniku dobrowolnego przekazania kluczyka ale jego wymuszenia przy użyciu bezprawnej groźby. W świetle zmiennych zeznańA. P.nie da się zdaniem Sądu wykluczyć takiej możliwości.
Będąc przesłuchiwany na rozprawieA. P.nie był w stanie przypomnieć sobie kwoty, jaką mieli być mu winni oskarżeni, podczas gdy wcześniej mówił o kwocie rzędu 100 000 zł. Jest mało prawdopodobne, by świadek rzeczywiście ten fakt zapomniał, skoro była to tak znaczna kwota. Jeszcze w postępowaniu przygotowawczym, w toku konfrontacji zI. O.,A. P.pytany o sms-a przesłanego doI. O., z którego wynikało, że chce oddać mu samochód, bo za dużo pali zeznał, iż nie wie o jaki samochód chodzi i nawet nie wiedział, żeI. O.jest w posiadaniu takiego pojazdu (k.104v.-105). To twierdzenie także pozostaje w sprzeczności z jego zeznaniami złożonymi na rozprawie.A. P.nie zaprzeczył, by takiego sms-a przesłał, a treść tej wiadomości może wskazywać na wejście w posiadanie nie tylko kluczyka i dokumentów ale także samego pojazduA. (...).
W świetle wskazanych wyżej rozbieżności nie jest zatem wykluczone, że zeznaniaA. P.w całości nie polegają na prawdzie. Tym samym ich treść nie może być stanowczą podstawą do uznania zeznańI. O.iR. O.za niewiarygodne. Niewątpliwie oskarżonych iA. P.łączyły jakieś bliżej nieokreślone zależności finansowe, czego skutkiem mogły być groźby czy też wymuszenie naI. O.kluczyka od pojazdu celem „zabezpieczenia” zapłaty żądanej sumy pieniędzy.
Sąd analizował również wersję wskazaną przezA. P.dotyczącą zgłoszenia przezI. O.fikcyjnej kradzieży pojazdu. Zauważyć jednak należy, iż przy takim fałszywym zawiadomieniu o kradzieży pojazduI. O.nie byłby zainteresowany wskazywaniemA. P.czyli przypadkowej osoby jako sprawcy przestępstwa. Jak wynika z zeznańA. P.iP. C. (1)samochód ten krótko potem „znalazł się” i ponownie był użytkowany przezI. O., a następnie ponownie skradziony. Fakt ten potwierdza także informacja przekazana przez Komisariat Policji wC.z dnia 17 listopada 2015 r., z której wynika, iż w nocy z 26 na 27 października 2015 r. wM.miała miejsce ponowna kradzież pojazdu (k.231).
Powyższe zdaniem Sądu dowodzi, iż samochódA. (...)ponownie znalazł się w posiadaniuI. O., co podważa wersję o zgłoszeniu fikcyjnej kradzieży. Nie jest zatem wykluczone, że odwołanie zeznań przezI. O.iR. O.dotyczących kradzieży pojazdu przezA. P.mogło być po prostu spowodowane faktem zwrotu pojazdu przezA. P.I. O.na skutek złożonego zawiadomienia na policję. W tym momencieI. O.nie był już zainteresowany ściganiemA. P.i wycofał złożone zeznania. Zdaniem Sądu takiej wersji w świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie da się wykluczyć. Tym samym zeznania co do kierowanych gróźb, wymuszeniu kluczyka i wejściu w posiadanie pojazdu mogły polegać na prawdzie. Z ustaleń Sądu poczynionych przy ponownym rozpoznaniu sprawy wynika, iżI. O.ma obecnie postawiony zarzut wyłudzenia leasingu na powyższy pojazd a następnie nieuprawnionego zbycia pojazdu (k.375), ale powyższe zbycie dotyczy zdarzenia z 26 na 27 października 2015 r. a nie zdarzenia z 7 października 2014 r.
Podstawą do uznania w całości za niewiarygodne zeznańI. O.iR. O.nie mogą być zeznania i wyjaśnieniaP. K.iP. C. (1). Nie budzi wątpliwości fakt, iż świadkowie ci złożyli fałszywe zeznania w sprawie Ds.1812/14, które następnie odwołali podczas kolejnych przesłuchań w toku postępowania przygotowawczego. Zauważyć należy, iż zeznania zarówno te fałszywe jak i późniejsze dotyczą wąskiego fragmentu zdarzenia, w szczególności zaboru pojazduA. (...)ze stawów, gdzie był parkowany.P. K.zeznała, iż jej pierwsze zeznania, w których podała, że widziała jakA. P.wyjeżdża przedmiotowym pojazdem z terenu stawów nie polegały na prawdzie i do ich złożenia została namówiona przezI. O.. Podobne zeznania złożyłP. C. (1). W toku postępowania IIK 244/15 świadkowie ci poddali się dobrowolnie karze za czyny zart.233 § 1 kk. W świetle powyższego nie budzi wątpliwości, iż zeznania w których ujawnili, iż nie zeznawali wcześniej prawdy oraz ich wyjaśnienia, w których przyznali się do popełnienia zarzucanych im czynów są w pełni wiarygodne.
Także w niniejszej sprawieP. C. (1)potwierdził złożenie fałszywych zeznań, zaprzeczył jednak, aby namawiał go do tegoI. O.. Powyższe oświadczenie nie zasługuje na wiarę, gdyż pozostaje w sprzeczności z wyjaśnieniami, któreP. C. (1)złożył w sprawie (k.59-60). W tych wyjaśnieniach wyraźnie wskazał, że do złożenia fałszywych zeznań zarówno ją jak iP. K.namówiłI. O.. Na rozprawie próbował umniejszyć odpowiedzialność oskarżonego wskazując, że zeznania takie złożył sam nie wiadomo dlaczego. Twierdzenia świadka z rozprawy nie mogą być zatem uznane za wiarygodne. PodobnieP. K.nie potrafiła na rozprawie jednoznacznie wskazać, które zeznania miały być prawdziwe a które nie i zaprzeczyła jakobyI. O.lubP. C. (1)namawiali ją do złożenia fałszywych zeznań. Podobnie w tym wypadku Sąd nie uznał za wiarygodne zeznańP. K.złożonych na rozprawie i oparł się na je stanowczych zeznaniach z postępowania przygotowawczego z dnia 27 października 2014 r. (k.33-34) i jej wyjaśnieniach z dnia 27 lutego 2015 r. (k.46-47).
W świetle tych zeznań i wyjaśnieńP. C. (1)iP. K.nie ulega wątpliwości, iż oskarżonyI. O.nakłonił świadków do złożenia fałszywych zeznań odnośnie tego, iż widzieli jakA. P.wyjeżdżał z terenu stawów a następnie poruszał się samochodemI. O.. W tym zakresie zeznaniaI. O.nie polegają na prawdzie. Ani bowiemP. K.aniP. C. (1)takiego faktu nie widzieli i w tej części zeznania świadków zostały uzgodnione i są oczywiście nieprawdziwe. Natomiast nakłonienie przezI. O.P. K.iP. C. (1)do potwierdzenia, iżA. P.wyjeżdżał samochodemA. (...)nie świadczy, iż zeznaniaI. O.co do całości nie polegają na prawdzie. Świadkowie nie mieli wiedzy co do wszystkich relacji pomiędzy oskarżonymiI. O.iR. O.aA. P.. Nie jest zatem wykluczone, iżA. P.w nieustalonych okolicznościach zabrał samochód dysponując kluczykiem do niego, aI. O.nakłonił świadków do potwierdzenia tych faktów, aby uzyskać dowody w postępowaniu. Nie daje to jednak podstaw do jednoznacznego stwierdzenia, iż zeznaniaI. O.w całości są fałszywe.
W świetle powyższego Sąd uznał, iż zachodzą wątpliwości co do wiarygodności zeznańI. O.. Za niewątpliwie fałszywe mogą być one uznane jedynie w tej części, w której oskarżony podawał jakoby świadkowieP. K.iP. C. (1)widzieli pojazd kierowany przezA. P.. Taki fakt nie miał miejsca i w tym zakresieI. O.złożył fałszywe zeznania i do złożenia takich zeznań namówił świadków.
W przypadku oskarżonegoR. O.istnieją również nie dające się usunąć wątpliwości co do wiarygodności jego zeznań. Jak już wyżej wskazano podstawą do podważenia tych zeznań nie mogą być relacjeA. P.ani fakt, iż w konfrontacji zA. P.oskarżony nie podtrzymał wcześniejszych zeznań i wniosku o ściganie. W przeciwieństwie doI. O.R. O.nie uczestniczył w nakłanianiuP. K.iP. C. (1)do złożenia fałszywych zeznań. Z zeznańR. O.wynika, iżA. P.wielokrotnie mu groził i wiedział on o groźbach kierowanych wobec syna, a także przekazaniu pod wpływem gróźb kluczyka doA.. W świetle powyżej opisanych okoliczności nie da się zdaniem Sądu ustalić ponad wszelką wątpliwość, iż okoliczności takie nie miały miejsca. Oskarżony wyraźnie wskazywał, iż obawia sięA. P., podobnie jak jego syn, co mogło skłonić go do odstąpienia od ściganiaA. P.za groźby karalne. W swoich zeznaniach z dnia 10 października 2014 r.R. O.niewątpliwie podał nieprawdziwą informację, iż fakt zabrania pojazduA. (...)ze stawów widziałP. C. (1). Sam jednak fakt podania w protokole nieprawdziwej okoliczności nie jest wystarczającą podstawą do przyjęcia, iż oskarżony złożył w tej części fałszywe zeznania. Przestępstwo to polega na podawaniu okoliczności nieprawdziwych w sytuacji, kiedy świadek miał wiedzę, iż nie miały one miejsca. W tym wypadku zdaniem Sądu nie da się tego ustalić. Oskarżeni odmówili składania wyjaśnień, a z zeznańP. C. (1)iP. K.wynika, iż fałszywe zeznania uzgadniali wspólnie zI. O.. Nie jest zatem wykluczone, żeR. O.powziął taką informację odI. O.i nie miał wiedzy, że nie jest to prawda. Z protokołu przesłuchaniaR. O.nie wynika skąd oskarżony miał taką wiedzę.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż brak jest podstaw do przyjęcia, iż oskarżonyR. O.złożył fałszywe zeznania w tej sprawie w formie opisanej w zarzucie i uniewinnił go od popełnienia zarzucanego mu czynu.
W odniesieniu doI. S.uznał, iż wina i sprawstwo oskarżonego w zakresie przypisanych mu czynów nie budzi wątpliwości. Ponieważ w odniesieniu do czynu opisanego w pkt 1 aktu oskarżenia oskarżyciel zawarł również stwierdzenie, iżI. O.złożył nieprawdziwe zeznania odnośnie między innymi kradzieży samochoduA. (...)przezA. P.Sąd nie wychodząc poza granice aktu oskarżenia mógł zmodyfikować opis czynu i odnieść go tylko do okoliczności, iżP. C. (1)iP. K.mieli widzieć jakA. P.wyjeżdżał tym pojazdem z posesji, co oczywiście nie polegało na prawdzie.
Mając na uwadze powyższe Sąd uzna, iżI. O.w dniu 10.10.2014r. wM.w toku prowadzonego postępowania pod sygn. Ds. 1812/14 będąc prawidłowo pouczonym o odpowiedzialności karnej za składanie złożenie nieprawdziwych zeznań lub zatajanie prawdy złożył nieprawdziwe zeznania odnośnie faktu, iżP. C. (1)iP. K.widzieli jakA. P.w dniu 7.10.2014r. wyjeżdżał z terenu posesji wM.przyul. (...)samochodem markiA. (...)nr rej. (...)należącym doI. O., które to zeznania miały stanowić dowód w prowadzonym postępowaniu, czym wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa zart. 233 § 1 kk.
NadtoI. O.w dniu 11.10.2014r. wM.podżegałP. K.orazP. C. (2)do złożenia przez nich fałszywych zeznań w toku prowadzonego postępowania pod sygn. Ds 1812/14 wiedząc o tym, iż złożone przez nich zeznania mają stanowić dowód w prowadzonym postępowaniu przygotowawczym czym wyczerpał znamiona występku zart. 18 § 2 kkw zw. zart. 233 § 1 kk.
Przy wymiarze kary za czyny przypisaneI. O.Sąd miał na uwadze stopień winy i społecznej szkodliwości czynów oskarżonego. Co do stopnia społecznej szkodliwości czynów to zadaniem Sądu jest on dość znaczny, biorąc pod uwagę stopień winy, naruszenie dobra chronionego prawem jakim jest prawidłowe funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości. Oskarżony działał w sposób przemyślany i zaplanowany. Nie tylko sam złożył fałszywe zeznania, ale także namówił inne osoby do złożenia takich zeznań, co skutkowało poniesieniem przez te osoby odpowiedzialności karnej. Okolicznością obciążającą jest też dotychczasowa karalność oskarżonego.
Przy wymiarze kary Sąd zastosował przepisykodeksu karnegow brzemieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015r. jako względniejsze dla oskarżonych z uwagi na korzystniejsze dla sprawcy przesłanki i warunki zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Obecnie obowiązująca ustawa zawiera także wyższe zagrożenie karą pozbawienia wolności.
Mając powyższe na uwadze Sąd wymierzyłI. O.za przestępstwo opisane w punkcie 1 części wstępnej wyroku karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, a za czyn opisany w punkcie 2 wyroku – 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Przy orzekaniu kary łącznej Sąd zastosował zasadę częściowej absorpcji. Przestępstwa zostały popełnione w tym samym czasie i dotyczyły tego samego zdarzenia. Dlatego zdaniem Sądu orzeczona kara łączna w rozmiarze 1 roku zdaniem Sądu odpowiada sumie okoliczności przemawiających na niekorzyść i korzyść oskarżonegoI. O..
Wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności Sąd warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat. W dacie popełnienia czynu oskarżony nie był karany. Okoliczności co do późniejszej karalności oskarżonego nie mogą mieć wpływu na orzeczenie kary bez warunkowego zawieszenia z uwagi na obowiązujący zakazreformationis in peius.
W celu wzmocnienia wychowawczego oddziaływania kary w stosunku do oskarżonegoI. O., który w chwili zdarzenia miał 20 lat, Sąd określił okres próby na 3 lata i oddał go w okresie próby pod dozór kuratora sądowego - zgodnie z wymogami określonymi wart. 70§2 kk. Nadto orzekł grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych po 20 złotych każda. Wymierzona kara grzywny będzie realną dolegliwością dla oskarżonego.
Sąd zasądził od oskarżonegoI. O.na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w tym opłatę, nie znajdując podstaw do zwolnienia go od tych kosztów, a w części uniewinniającej kosztami obciążył Skarb Państwa.