Sąd Rejonowy w Giżycku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 423/15
Data wyroku: 2016-12-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Alina Kowalewska

Sygn. akt: I C 423/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 grudnia 2016 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Alina Kowalewska

Protokolant:

st. sekr. sądowy Donata Romanowska

po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2016 r. w Giżycku na rozprawie
sprawy z powództwaR. Ł.
przeciwkoTowarzystwu (...)wW.
o zapłatę

I
Zasądza od pozwanegoTowarzystwa (...)wW.na rzecz powodaR. Ł.kwotę 9.865,00 (dziewięć tysięcy osiemset sześćdziesiąt pięć 00/100) z ustawowymi odsetkami od dnia 30.11.2014 r. do dnia zapłaty;

II
Zasądza od pozwanegoTowarzystwa (...)wW.na rzecz powodaR. Ł.kwotę 913,86 zł (dziewięćset trzynaście 86/100) tytułem zwrotu kosztów procesu;

III
Oddala powództwo w pozostałym zakresie;

IV
Nakazuje pobrać na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Giżycku od powodaR. Ł.kwotę 689,41 zł, od pozwanegoTowarzystwa (...)wW.kwotę 1.173,87 zł tytułem wydatków.

SSR Alina Kowalewska
Sygn.akt I C 423/15

UZASADNIENIE
PowódR. Ł.wniósł o zasądzenie od pozwanegoTowarzystwa (...)wW.kwoty 15.631,11 zł tytułem odszkodowania za szkodę wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 30.11.2014 r. do dnia zapłaty. Nadto domagał się zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych. Twierdził, iż na skutek kolizji spowodowanej przezA. P.uszkodzeniu uległ stanowiący jego własność pojazd markiP. (...),nr rej. (...).
Powód podał, iż na kwotę dochodzoną pozwem składa się koszt naprawy pojazdu pomniejszony o wypłacone powodowi odszkodowanie z umowy dobrowolnego ubezpieczenia, koszt najmu pojazdu zastępczego, transportu pojazdu z miejsca zdarzenia i przechowania na parkingu do czasu przekazania do warsztatu naprawczego.
PozwaneTowarzystwo (...)z siedzibą wW.wniosło o oddalenie powództwa oraz zasądzenie na swoją rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. Pozwany zakwestionował swoją odpowiedzialność co do zasady oraz co do wysokości podając, iż do zdarzenia nie doszło z winy posiadacza pojazdu objętego ochroną ubezpieczeniową. Z ostrożności procesowej podniósł zarzut 50 % przyczynienia się kierującej pojazdem powoda do szkody poprzez niedostosowanie taktyki i techniki jazdy do warunków panujących na drodze, w tym poprzez jazdę przy osi jezdni. Nadto zakwestionował poniesione przez powoda koszty naprawy pojazdu, holowania, najmu pojazdu zastępczego i parkowania.

Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 28 października 2014 r., ok. godz. 14:00, naulicy (...)wG.doszło do kolizji pojazdu markiS. (...),nr rej. (...)kierowanego przezA. P.oraz pojazdu markiP. (...),nr rej. (...)kierowanego przezM. Ł., a stanowiącego własność powodaR. Ł.. Prowadząca pojazd markiS. (...)na łuku drogi przekraczając jej środek uderzyła w tylne drzwi i koło pojazduP. (...), na skutek czego wypadł on z drogi i zatrzymał się ok. 13m poza nią. Bezpośrednio przed kolizją kierująca pojazdemP. (...)wyprzedzała poruszającą się w tym samym kierunku rowerzystkę. Na drodze, gdzie doszło do zdarzenia nie było znaków poziomych, w tym linii wyznaczającej środek jezdni.
Na miejsce zdarzenia wezwano funkcjonariuszy Policji, którzy ustalili, iż sprawcą zdarzenia jest kierująca pojazdem markiS. (...)A. P.. Na podstawie zeznań uczestników zdarzenia, świadków oraz wykonanych pomiarów śladów hamowania stwierdzono, iż kierująca jechała zbyt szybko, przez co wyniosło ją na łuku drogi i uderzyła w poruszający się drugim pasem pojazd markiP. (...).A. P.została ukarana mandatem karnym, który przyjęła.
Bezpośrednio po zdarzeniuA. P.przyznała się do spowodowania kolizji. . Po zdarzeniu, w tym samym dniu wieczoremA. P.podpisała na prośbę powoda oświadczenie o przebiegu zdarzenia.
Dzień po zdarzeniu, po odbyciu rozmowy z rzeczoznawcą pozwanego, zmieniła stanowisko i twierdziła, iż do zdarzenia nie doszło z jej winy.
(

dowód

: notatka informacyjna o zdarzeniu – k. 16, zeznania świadkaM. C.– k. 64,R. G.– k. 64,M. Ł.– k. 64-65,A. P.– k. 104,K. P.– k. 104, ,P. W.– k. 103,Ł. C. (1)– k. 135, oświadczenie z 28.10.2014 r. – k. 11, oględziny miejsca zdarzenia – k. 212-213, opinia biegłegoA. S.– k. 230-255, opinia uzupełniająca – k. 279-280, oświadczenie A.P.-akta postępowania likwidacyjnego InterRisk).
Przed kolizją z pojazdu markiP. (...)korzystała córka powoda,M. Ł.. Samochodem dojeżdżała codziennie do szkoły położonej około 1,5 km od domu oraz na zajęcia pozalekcyjne. Rodzina posiadała także samochód osobowy użytkowany przez żonę powoda w celu dojazdu do pracy oraz zajęcia rekreacyjne.
(

dowód

: zeznania świadkaM. Ł.– k. 64-65, przesłuchanie powoda – k. 299)
Powód uiścił kwotę 430,00 zł za wciągnięcie i zdjęcie pojazdu z lawety, holowanie oraz sprzątanie miejsca kolizji. Od dnia kolizji do 18 listopada 2014 r. pojazd znajdował się na parkingu uI. D. (1)prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie pomocy drogowej i mechaniki pojazdowej. Z tego tytułu powód poniósł koszty na kwotę 516,60 zł.
Powód poniósł również koszt naprawy pojazdu w kwocie 15.636,71 zł. Naprawa odbyła się w terminie od 22 listopada 2014 r. do 18 grudnia 2014 r. wzakładzie (...)wS..
W związku z uszkodzeniami pojazdu, które uniemożliwiały jego dalszą eksploatację powód od dnia 30 października 2014 r. do dnia 18 grudnia 2014 r. wynajmował pojazd zastępczy za co zapłacił kwotę 6.765,00 zł.
(

dowód

:faktura nr (...)– k. 5,faktura nr (...)– k. 12,faktura nr (...),faktura nr (...), zeznania świadkaA. C.– k. 103,I. D. (2)– k. 104, fotografie – k. 260-262, przesłuchanie powoda – k. 299)
Wartość rynkowa pojazdu powoda przed kolizją wynosiła 16.400 zł, zaś po niej 6.100 zł. Koszt naprawy pojazdu przy użyciu części oryginalnych oraz średniej stawki za roboczogodzinę 100 zł wynosił 23.340,46 zł.
(

dowód

: opinia biegłegoA. S.– k. 230-255)
W chwili zdarzenia posiadacz pojazduS. (...)miał zawartą umowę obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z pozwanymTowarzystwem (...)z siedzibą wW..
(okoliczność bezsporna)
W dniu 29 października 2014 r. powód zgłosił szkodę pozwanemu, jednak ten nie uznał swojej odpowiedzialności argumentując, iż brak jest okoliczności świadczących o możliwości przypisania winy posiadaczowi pojazdu markiS. (...)i tym samym odpowiedzialności pozwanemu.
(

dowód

: z akt szkody nr(...): zgłoszenie szkody w pojeździe – k. 39-43, oświadczenieA. P.– k. 17, decyzja z dnia 07.11.2014 r. – k. 46)
Powód posiadał zawartą umowę dobrowolnego ubezpieczenia pojazdu mechanicznego z(...) S.A.Ubezpieczyciel uznał, iż na skutek kolizji doszło do szkody całkowitej i wypłacił powodowi tytułem odszkodowania kwotę 7.200 zł oraz kwotę 516,60 zł z tytułu poniesionych kosztów korzystania z parkingu.

    (

      dowód

    : pismo Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z 22.06.2015 r. – k. 69-70, decyzja z 05.01.2015 r. – k. 18, potwierdzenie operacji – k 19, z akt szkody nr(...): zgłoszenie szkody z 13.11.2014 r., operat szkody komunikacyjnej z 05.01.2015 r.)

Sąd zważył, co następuje:
Powództwo podlegało uwzględnieniu jedynie w części.
W pierwszej kolejności należy wskazać, iż stan faktyczny w niniejszej sprawie pozostawał pomiędzy stronami sporny, zwłaszcza w zakresie mającym wpływ na odpowiedzialność strony pozwanej – tj. przebiegu zdarzenia z dnia 28 października 2014 r. W przedmiotowej sprawie został on ustalony w oparciu o zawnioskowane przez strony i przeprowadzone w postępowaniu dowody – w szczególności zeznania uczestników zdarzenia, świadków oraz opinie biegłego sądowego z zakresu rekonstrukcji wypadków.
Zgodnie z treściąart. 822 § 1 k.c.przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na rzecz której została zawarta umowa ubezpieczenia. Stosownie zaś do treściart. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych(Dz. U. nr 124 poz. 1152 ze zm.) z ubezpieczenia OC przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem są zobowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia.
Odpowiedzialność samoistnego posiadacza pojazdu mechanicznego regulujeart. 436 k.c., przy czym zgodnie z treścią§ 2przywołanego przepisu w razie zderzenia się mechanicznych środków komunikacji odpowiedzialność posiadaczy pojazdów mechanicznych oparta jest na zasadzie winy. Przesłanki odpowiedzialności stanowią zatem szkoda, czyn niedozwolony oraz związek przyczynowy pomiędzy zawinionym zachowaniem sprawcy, a powstaniem szkody.
W ocenie Sądu ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż odpowiedzialność za zdarzenie z dnia 28 października 2014 r. ponosi kierująca pojazdemS. (...)A. P.. Powyższe wynika w pierwszej kolejności ze sporządzonej w sprawie opinii biegłego sądowego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowychA. S., który stwierdził, iż bardziej prawdopodobna jest wersja zdarzenia kierującej pojazdem markiP. (...)M. Ł.. Wniosek ten biegły oparł na analizie opisu przebiegu zdarzenia dokonanego przez jego uczestniczki i bezpośrednich świadków wypadku-M. C.iR. G.oraz osób przybyłych na miejsca zdarzenia, w szczególności policjantówŁ. C. (2)iP. W., oględzinach miejsca kolizji z udziałem uczestniczek oraz analizie uszkodzeń pojazdów. Sąd uznał opinię biegłego za pełnowartościowy materiał dowodowy, a wnioski z niej płynące za podstawę ustaleń faktycznych w sprawie. Oddaleniu podlegał zatem wniosek pełnomocnika powoda o dopuszczenie dowodu z opinii kolejnego biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych. W ocenie sądu powołany w sprawie biegły sądowy sporządził opinię na podstawie całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, w oparciu o przedłożone przez strony dowody oraz posiadane wiadomości specjalne. Zarzuty pełnomocnika powoda nie znajdują natomiast uzasadnienia w okolicznościach sprawy. Sąd nie znalazł tym samym podstaw do powołania kolejnego biegłego na okoliczność przebiegu zdarzenia.
Ustalając przebieg zdarzenia Sąd w dalszej kolejności miał na uwadze zeznaniaM. Ł.iA. P.złożone po zdarzeniu, w tym przed funkcjonariuszami Policji oraz w toku niniejszego postępowania. Bezpośrednio po zdarzeniu uczestniczki zdarzenia były bowiem zgodne, iż sprawcą kolizji byłaA. P.. Zmiana stanowiska w tym zakresie przezA. P.nie była uzasadniona okolicznościami sprawy, zwłaszcza pojawieniem się nowych faktów czy dowodów. Zdaniem sądu powoływanie sięA. P.na doznany w wyniku zdarzenia szok nie może być usprawiedliwione w ustalonych okolicznościach faktycznych tym bardziej, że przebieg zdarzenia i swoją winęA. P.przyznała już po zdarzeniu podczas spotkania z powodem w jej domu, kiedy to podpisała oświadczenie o przebiegu zdarzenia potwierdzając ustalenia policyjne.
Istotnym było także, iż winaA. P.została stwierdzona przez funkcjonariuszy Policji na podstawie wykonanych pomiarów śladów hamowania oraz zeznań świadków zdarzenia (videzeznania świadkaP. W.– k. 103,Ł. C. (1)– k. 135). Mimo, iż w sprawie nie zostały utrwalone wyniki przeprowadzonych czynności, to nie zaistniały jednocześnie żadne okoliczności mogące wywoływać uzasadnione wątpliwości co do wiarygodności zeznań wskazanych świadków, którzy wskazali, iż z poczynionych ustaleń wynikało, iż sprawcą zdarzenia jestA. P..
Uwzględniając zatem powyższe Sąd uznał, iż powód skutecznie wykazał odpowiedzialnośćA. P.za zdarzenie z dnia 28 października 2014 r. – udowodnił bowiem zawinione zachowanie kierującej pojazdemS. (...)oraz jego związek z doznaną szkodą. Jednocześnie Sąd nie podzielił twierdzeń pełnomocnika pozwanego o przyczynieniu się kierującej pojazdem markiP. (...)do powstania kolizji poprzez niedostosowanie taktyki i techniki jazdy. Z ustaleń dokonanych w sprawie nie wynika bowiem by kierująca w jakikolwiek sposób naruszyła zasady ruchu drogowego, a tym samym, przyczyniła się do powstania lub zwiększenia szkody.
Zgodnie z treścią powołanegoart. 822 § 1 k.c.odpowiedzialność za zdarzenie ponosi zatem pozwany. Jego odpowiedzialność obejmuje obowiązek naprawienia szkody – tj. strat, które poniósł poszkodowany oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono (art. 361 § 2 k.c.). Szkodą natomiast w rozumieniu przywołanego przepisu jest różnica pomiędzy stanem majątku poszkodowanego, jaki zaistniał po zdarzeniu wywołującym szkodę, a stanem tego majątku, jaki istniałby gdyby nie wystąpiło to zdarzenie. Wysokość należnego odszkodowania winna zatem odpowiadać rozmiarom wyrządzonej szkody.
W niniejszej sprawie zdaniem sądu powód poniósł szkodę całkowitą definiowaną jako wystąpienie takich uszkodzeń pojazdu, które wyłączają możliwość naprawy, bądź przypadek gdy koszt naprawy pojazdu jest znacznie wyższy od jego wartości przed uszkodzeniem. W takiej sytuacji świadczenie odszkodowawcze obejmuje kwotę odpowiadającą różnicy wartości pojazdu sprzed i po wypadku. Odnosząc się w tym zakresie do żądania zgłoszonego w pozwie, gdzie powód domagał się zwrotu kosztów naprawy pojazdu należy wskazać, iż sąd nie jest związany zastosowaną przez poszkodowanego metodą ustalenia rozmiaru szkody i jej rezultatem, a jedynie wysokością żądanego odszkodowania i okolicznościami faktycznymi wskazanymi dla jej udowodnienia (vide
    wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2008 r., III CSK 228/08, nr(...)
). Sąd miał przy tym na uwadze, iż szkodę całkowitą przyjął także ubezpieczyciel(...) S.A., którego ustaleń powód nie kwestionował (
    videakta szkody nr(...)). Powód nie kwestionował również twierdzeń pozwanego co do wystąpienia szkody całkowitej.
Z uwagi na powyższe Sąd ustalił wysokość należnego powodowi odszkodowania jako różnicę pomiędzy wartością pojazdu przed i po wypadku. Wartość tę Sąd przyjął w oparciu o opinię biegłego sądowegoA. S., której w zakresie ustalenia wartości pojazdu strony nie kwestionowały. Ustalona w ten sposób wysokość szkody (16.400 zł – 6.100 zł = 10.300 zł) podlegała dodatkowo obniżeniu o kwotę uzyskaną przez powoda z dobrowolnego ubezpieczenia pojazdu – tj. 7.200 zł. Sąd zasądził zatem od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3.100 zł tytułem odszkodowania za uszkodzenia pojazdu markiP. (...)(10.300 zł – 7.200 zł).
Dalej idące roszczenia z tego tytułu z przyczyn wyżej wskazanych są nieuzasadnione.
Odnosząc się do żądania zwrotu kosztów poniesionych z tytułu najmu pojazdu zastępczego należy wskazać, iż za szkodę podlegającą naprawieniu przez ubezpieczyciela można uznać tylko koszty niezbędne, ekonomicznie uzasadnione i rzeczywiście poniesione przez poszkodowanego na najem pojazdu zastępczego. Okres najmu winien zatem obejmować czas konieczny i niezbędny do naprawy samochodu uszkodzonego w wypadku komunikacyjnym albo przy szkodzie całkowitej do nabycia nowego pojazdu. Nie może to być jednak czas dłuższy, niż czas do zapłaty odszkodowania. Odpowiedzialność ubezpieczyciela kończy się bowiem co do zasady z chwilą wypłaty odszkodowania (videwyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2004 r., IV CK 672/03). W niniejszym postępowaniu powód wykazał konieczność najmu pojazdu zastępczego w okresie, w którym nie mógł korzystać z własnego samochodu – tj. do czasu ukończenia naprawy. Wykazał także, iż uszkodzony pojazd wykorzystywany był przez córkę powoda do dojazdów do szkoły i na zajęcia pozalekcyjne. Z uwagi na obowiązki zawodowe powoda i jego żony oraz potrzeby córki korzystającej z dodatkowych zajęć w różnych porach dnia w związku z przygotowaniami do egzaminu maturalnego, inny samochód, jakim dysponował powód, nie zapewniał właściwej organizacji czasu i przemieszczania się z miejsca zamieszkania do pracy i szkoły. Należy też zauważyć, że odszkodowanie, jakie powód otrzymał z tytułu ubezpieczania auto casco nie wystarczało na zakup innego samochodu a podjęcie ewentualnych prób sprzedaży samochodu uszkodzonego wymagałoby czasu. Istotne jest także, że(...) SAgotów był wypłacić należność z auto casco dopiero 8 stycznia 2015r.
Mając to na uwadze należy uznać, że powód nie mógł nabyć innego samochodu za wypłacone odszkodowanie więc potrzeba najmu pojazdu zastępczego jest oczywista.
Sąd uwzględnił również dochodzoną kwotę 430 zł tytułem poniesionych przez powoda kosztów związanych z zagospodarowaniem pojazdu bezpośrednio po zdarzeniu, gdyż stanowiły one normalne następstwa uszkodzenia pojazdu.
Poniesione koszty najmu pojazdu oraz holowania uszkodzonego samochodu z miejsca zdarzenia wynikają ze złożonych dokumentów, których strona pozwana skutecznie nie zakwestionowała.
Oddaleniu podlegało natomiast żądanie kwoty 516,60 zł tytułem opłaty parkingowej. Kwota ta została bowiem zwrócona powodowi w toku postępowania likwidacyjnego prowadzonego przez(...) S.A., co wynika z akt szkody przedłożonych przez ubezpieczyciela.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 100 k.p.c.stosunkowo je rozdzielając. Pozwany wygrał sprawę w 37 %, winien zatem zwrócił powodowi koszty procesu w takim stosunku. Poniesione przez powoda koszty procesu to opłata sądowa- 782zł, opłata skarbowa- 17zł, wydatki w postępowaniu dowodowym- 581,40zł i wynagrodzenie pełnomocnika- 2400zł- łącznie 3780,40zł. Koszty pozwanego stanowi wynagrodzenie pełnomocnika- 2400zł, opłata skarbowa- 17zł i wydatki w postępowaniu dowodowym- 1550zł- łącznie 3967zł.
Nieuiszczone koszty sądowe w kwocie 1.863,28 zł Sąd nakazał pobrać od stron na rzecz Skarbu Państwa w stosunku do wyniku procesu, zgodnie z treściąart. 113 ust 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz. U. z 2014 r., poz. 1025 ze zm.).
SSR Alina Kowalewska