Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1158/16
Data wyroku: 2017-03-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Sosnowska
Słowa kluczowe: Kara łączna
Podstawa prawna: art 86 § 1 i 4 kk

Sygn. akt II K 1158/16

WYROK ŁĄCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 03 marca 2017 r.

Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku w Wydziale II Karnym

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSR Agnieszka Sosnowska
Protokolant:  Małgorzata Kwasigroch
w obecnościA. B.- Prokuratora Prokuratury RejonowejG.–O.wG.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03.03.2017 r.
wniosku o wydanie wyroku łącznego
w sprawie
K. L., synaH.iJ. z domu D.,urodzonego w dniu (...)wG.
skazanego prawomocnymi wyrokami:

1
wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 16.06.2016 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 375/16, którym połączono jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami:

- Sądu Rejonowego w Sopocie z dnia 16.07.2014 r. w sprawie II K 138/14,
- Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 01.09.2015 r. w sprawie IX K 683/15,
- Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 11.03.2016 r. w sprawie II K 6/16
i wymierzono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, którąskazany odbywa od 05.06.2016 r. do 04.06.2018 r.;

2
wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku z dnia 14.10.2016 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 712/16, za przestępstwo zart. 278 § 1 kkw zb. zart. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kkna karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;kara została wprowadzona do wykonania w okresie od 04.06.2018 r. do 01.12.2018 r.

I
na mocyart. 569 § 1 kpk,art. 570 kpk,art. 86 § 1 i 4 kkłączy orzeczone wobec skazanegoK. L.wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 16.06.2016 r. sygn. akt II K 375/16 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku z dnia 14.10.2016 r., sygn. akt II K 712/16, kary pozbawienia wolności i wymierza w ich miejscekarę łączną 2 (dwóch) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

II
w pozostałym zakresie wyroki podlegające łączeniu pozostawia do odrębnego wykonania;

III
na mocyart. 577 kpkna poczet orzeczonej w punkcie I wyroku kary łącznej pozbawienia wolności zalicza skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie Sądu Rejonowego w Sopocie z dnia 16.07.2014 r. sygn. akt II K 138/14, objętej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 16.06.2016 r., sygn. akt II K 375/16–w dniu 12.12.2013 r., przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze(tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataP. Z.kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych 60/100) brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu;

V
na mocyart. 626 § 1 kk,art. 624 § 1 kkzwalnia skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.

UZASADNIENIE
K. L.został skazany prawomocnymi wyrokami:

1
wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 16.06.2016 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 375/16, którym połączono jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami:

- Sądu Rejonowego w Sopocie z dnia 16.07.2014 r. w sprawie II K 138/14,
- Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 01.09.2015 r. w sprawie IX K 683/15,
- Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 11.03.2016 r. w sprawie II K 6/16
i wymierzono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, którąskazany odbywa od 05.06.2016 r. do 04.06.2018 r.;

2
wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku z dnia 14.10.2016 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 712/16, za przestępstwo zart. 278 § 1 kkw zb. zart. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kkna karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;kara została wprowadzona do wykonania w okresie od 04.06.2018 r. do 01.12.2018 r.

(dowód: dane o karalności k. 12-13; odpisy wyroków k. 8-9, 10, informacje o pobytach i orzeczeniach k. 3-6)
K. L.obecnie osadzony jest w Zakładzie Karnym wG.-P.. W trakcie swojego pobytu skazany był wielokrotnie nagradzany, kilka razy był też karany dyscyplinarnie. Nie było konieczności stosowania wobec skazanego środków przymusu bezpośredniego. Nie deklaruje udziału w podkulturze więziennej. Nie odnotowano zachowań agresywnych. Karę pozbawienia wolności odbywa w systemie programowanego oddziaływania. Skazany jest zatrudniony odpłatnie na terenie ZK. Prognoza penitencjarna odnośnie skazanego jest pozytywna.
(dowód: opinia o skazanym k. 17-18)

Sąd zważył co następuje:
Na wstępie wskazać należy, iż rozważając kwestie istotne dla rozpoznania wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego należy przede wszystkim zbadać, czy zachodzą podstawy do wydania takiego wyroku.
K. L.został skazany dwoma wyrokami: wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 16.06.2016 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 375/16 i  wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku z dnia 14.10.2016 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 712/16.
W efekcie uznać należało, iż wszystkie wymierzone prawomocnie wobec skazanego kary zostały prawomocnie orzeczone po dniu 01 lipca 2015 r., a zatem w niniejszej sprawie możliwe było zastosowanie jedynie przepisów aktualnie obowiązujących, tj. stanu prawnego wprowadzonego z dniem 01 lipca 2015 r.
Następnie w niniejszej sprawie zbadać należało, czy na podstawie aktualnie obowiązujących przepisów zachodziły podstawy do wydania wyroku łącznego.W myślart. 569 § 1 kpkiart. 85 § 1 i 2 kkprzesłanki wydania wyroku łącznego są spełnione wtedy, gdy zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej i gdy oskarżony został już prawomocnie skazany lub wobec którego orzeczono karę łączną wyrokami różnych sądów. Natomiast warunki do orzeczenia kary łącznej uznaje się za spełnione wówczas, gdy sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, a nadto podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu w całości lub w części kary lub kary łączne.
Zgodnie z treściąart. 86 § 4 kk, zasady wymiaru kary łącznej określone wart. 86 § 1 – 3 kkstosuje się odpowiednio, jeżeli przynajmniej jedną z kar podlegających łączeniu jest już orzeczona kara łączna.
Następnym wymogiem jest możliwość połączenia orzeczonych kar, tj. są to kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. W zakresie omawianych dwóch wyroków skazanemuK. L.wymierzono kary pozbawienia wolności, a więc kary tego samego rodzaju.
Mając powyższe na względzie, Sąd zważył, że warunki do wydania wyroku łącznego zaszły w odniesieniu do prawomocnych skazańK. L.wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 16.06.2016 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 375/16 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku z dnia 14.10.2016 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 712/16, a łączeniu podlegały kary pozbawienia wolności.
Powyższe wynika z informacji o pobytach i orzeczeniach, dotyczącychK. L.. Aktualnie odbywa on bowiem od 05.06.2016 r. do 04.06.2018 r. karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, orzeczoną wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 16.06.2016 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 375/16, następnie w okresie od 04.06.2018 r. do 01.12.2018 r. do wykonania wprowadzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku z dnia 14.10.2016 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 712/16. W efekcie uznać należało, iż wyżej wskazane, orzeczone wobecK. L.kary pozbawienia wolności są karami wymierzonymi na mocy prawomocnych wyroków i podlegają wykonaniu.
Przechodząc do kwestii wysokości orzeczonej wyrokiem kary łącznej przede wszystkim wskazać należy, iż dokonując oceny wymiaru kary łącznej, która powinna zostać wymierzona, Sąd wydający wyrok łączny nie odnosi się do kwestii mających znaczenie przy wymiarze poszczególnych kar podlegających łączeniu, te zostały już bowiem uwzględnione przy orzekaniu właśnie tych kar. Sąd orzekający karę łączną bierze natomiast pod uwagę, zgodnie z treściąart. 85a kk, przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Jednocześnie Sąd uwzględnił ustawowe dyrektywy jej wymiaru określone wart.86 § 1 kkoraz postulaty orzecznictwa nakazujące rozważyć także stopień związku przedmiotowego i podmiotowego w odniesieniu do zbiegających się przestępstw (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 października 1983 r., OSNKW 1984/5-6/65), a także względy humanitarne leżące u podstaw instytucji kary łącznej (L. Tyszkiewicz, komentarz do Kodeksu Karnego, tom II, Gdańsk 2001, s. 268) oraz inne okoliczności, które dotyczą postawy skazanego już po zapadnięciu wyroków objętych postępowaniem.
Zgodnie zart. 86 § 1 kk, karę łączną sąd wymierza w graniach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa (zasada absorpcji kar) do ich sumy (zasada kumulacji), nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności.
Zaznaczyć przy tym należy, że zgodnie z aktualnym orzecznictwem, ideą wydania wyroku łącznego jest uporządkowanie sytuacji prawnej skazanego, a nie działanie jedynie na korzyść skazanego w każdym aspekcie orzekania o wyroku łącznym. Teza o niepogarszaniu sytuacji skazanego w wyroku łącznym nie znajduje oparcia w żadnym z przepisów zamieszczonych wrozdziale IX k.k.ani też w przepisachrozdziału 60 k.p.k.Trudno także uznać za uzasadnione wywodzenie tej zasady z zakazu reformatonis in peius, który z oczywistych powodów nie obowiązuje w procesie wymiaru kary łącznej w ramach wyroku łącznego. W konsekwencji stwierdzić należy, że wprowadzenie tej pozaustawowej zasady do kręgu dyrektyw ograniczających swobodę sądu w procesie wymiaru kary łącznej, nie znajduje ustawowego oparcia, zaś jej konsekwencją jest naruszenie zasad wymiaru kary. (tak wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 15 marca 2011r. II AKa 14/11, KZS 2011/7-8/77). Przy orzekaniu kary łącznej nie może być dowolności w przypadku istnienia kilku możliwych wariantów orzeczenia kar łącznych prowadzącej do tego, że wybiera się wariant najbardziej korzystny dla skazanego. (tak wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 07.12.2011r., II AKa 228/11, KZS 2012/1/25).
Przekładając powyższe rozważania na karę łączną orzeczoną w niniejszej sprawie, łącząc orzeczone wobec skazanegoK. L., podlegające łączeniu kary pozbawienia wolności, Sąd mógł orzec karę łączną w wysokości od 2 lat pozbawienia wolności (najwyższa z kar orzeczonych wskazanymi wyżej trzema wyrokami) do 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności (suma kar orzeczonych wskazanymi wyżej wyrokami).
Sąd zdecydował w zakresie kar pozbawienia wolności o wymierzeniu kary łącznej 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności pozbawienia wolności, stosując zasadę asperacji czy też, innymi słowy, częściowej absorpcji. Za takim rozstrzygnięciem przemawiał szereg okoliczności. W kontekście celów zapobiegawczych i wychowawczych, które kara łączna ma osiągnąć w stosunku do skazanego, Sąd zdecydował o braku podstaw do zastosowania w stosunku do skazanego zasady pełnej absorpcji. Skazany mimo, iż były wobec niego orzekane kary z warunkowym zawieszeniem ich wykonania (co wynika z karty karnej), nie wykorzystywał szansy jaką daje ten środek probacyjny i każdorazowo powracał na drogę przestępstwa, co ostatecznie skutkowało zarządzaniem ich wykonywania. Jednocześnie jednak Sąd uwzględnił postulaty orzecznictwa nakazujące rozważyć także stopień związku przedmiotowego i podmiotowego w odniesieniu do zbiegających się przestępstw oraz inne okoliczności, które dotyczą postawy skazanego już po zapadnięciu wyroków objętych postępowaniem i ta okoliczność zdecydowała o zastosowaniu zasady asperacji, nie zaś pełnej kumulacji. Sąd nie zastosował w stosunku do oskarżonego kumulacji pełnej, co już zasygnalizowano, także z uwagi na treść opinii o skazanym z zakładu karnego, w którym odbywa on karę. Opinia o skazanym wskazuje na to, iż skazany wykazuje pewien krytycyzm w stosunku do swojego zachowania i popełnionych przez siebie przestępstw, prezentuje postawę regulaminową. Powyższe wskazuje, iż orzeczone wobec skazanego kary wprawdzie nie odnoszą zamierzonego skutku, jednak dokonane ustalenia rokują w sposób pozytywny na przyszłość, wskazują bowiem na postępującą resocjalizację skazanego. Dlatego Sąd wydał wyrok łączny w oparciu o zasadę częściowej absorpcji, pozostając w przekonaniu, że skrócenie kar pozbawienia wolności o trzy miesiące należycie uwzględnia także i fakt jego regulaminowego zachowania w zakładzie karnym.
Podkreślić należy przy tym, iż także w obecnym stanie prawnym nie sposób pominąć przy wymiarze kary łącznej także prewencyjnego oddziaływania kary, w znaczeniu prewencji indywidualnej i ogólnej. Popełnienie więcej niż dwóch przestępstw jest zawsze istotnym czynnikiem prognostycznym, przemawiającym za orzekaniem kary łącznej surowszej od wynikającej z dyrektywy absorpcji (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 20 września 2001 r., sygn. akt II AKa 154/01, Prok. i Pr. 2002/4/26).K. L.popełnił szereg przestępstw, zatem należało brać pod uwagę stojące przed karą cele prewencyjne, o czym już jednak wspomniano, jak również kwestie związane z kształtowaniem świadomości prawej społeczeństwa (jako dyrektywa wymiaru kary łącznej wskazane także w treściart. 85a kk), nie do pogodzenia z którymi byłoby swoiste nadmierne premiowanie sprawcy, który popełnił znaczną ilość przestępstw, tylko dlatego, że złożony został wniosek o wydanie wyroku łącznego w czasie umożliwiającym zastosowanie instytucji kary łącznej.
Wspomniane wyżej okoliczności przemawiały za zastosowaniem w omawianym zakresie przy łączeniu kar zasady asperacji i zdaniem Sądu orzeczona, wskazana wyżej kara łączna pozbawienia wolności w należytym stopniu uwzględnia przedmiotowe okoliczności.
W konsekwencji Sąd w zakresie omawianych kar połączył je w sposób wyżej wskazany, orzekając jak w punkcie I wyroku łącznego, a w pozostałym zakresie wyroki podlegające łączeniu Sąd pozostawił do odrębnego wykonania.
W punkcie III wyroku na poczet orzeczonej w punkcie I wyroku kary łącznej pozbawienia wolności Sąd zaliczył skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie Sądu Rejonowego w Sopocie z dnia 16.07.2014 r. sygn. akt II K 138/14, objętej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 16.06.2016 r., sygn. akt II K 375/16–w dniu 12.12.2013 r., przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.
Ponadto Sąd orzekł o kosztach procesu na podstawie powołanych w wyroku przepisów zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokataP. Z.kwotę 147,60 zł brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu. Nadto Sąd na podstawieart. 626 § 1 kk,art. 624 § 1 kkzwolnił skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości uznając, że jego aktualna sytuacja materialna, w tym fakt, iż jeszcze przez pewien czas będzie on przebywać w warunkach penitencjarnych, przemawia za uznaniem, że uiszczenie tych kosztów byłoby dla skazanego zbyt uciążliwe.