Sąd Rejonowy w Radomsku
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 224/16
Data wyroku: 2017-02-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jakub Klekowski
Teza: Przyczyną kolizji były błędy w technice i taktyce jazdy popełnione przez W.M. Obwiniony nie zachował także szczególnej ostrożności przy wykonywanym manewrze zmiany kierunku jazdy niewłaściwie obserwując przedpole, a przede wszystkim nie zachował bezpiecznej odległości od omijanego auta D.T.

Sygn. akt VI W 224 / 16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 03 lutego 2017 r.
Sąd Rejonowy w Radomsku Wydział VI Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Jakub Klekowski
Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Piotrowska
przy udziale oskarżyciela publicznego Komendy Powiatowej Policji wR.: -
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 03 sierpnia 2016 r., 07 września 2016 r., 28 grudnia 2016 r. i 24 stycznia 2017 r.
sprawyW. M.,urodzonego w dniu (...)wR., synaJ.iG. z domu K.
obwinionego o to, że:
w dniu 08.04.2016 r. o godz. 15:00 na skrzyżowaniu na parkingusklepu (...)wR.przyul. (...)nie zachował bezpiecznej odległości jako kierujący pojazdem markiF. (...)onr rej. (...)od omijanego pojazdu markiD. (...)onr rej. (...), którego kierującyR. S.zatrzymał się na skrzyżowaniu w związku zez znakiem pionowym A-7 „ustąp pierwszeństwa” z przyczyn wynikających z warunków ruchu i doprowadził do kolizji drogowej z pojazdem markiD. (...)onr rej. (...),
tj. o wykroczenie z  art .  86 § 1 kw
- orzeka -

1
obwinionegoW. M.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu wykroczenia, wyczerpującego dyspozycję art. 86 § 1 kw i za to na podstawie art. 86 § 1 kw wymierza mu grzywnę w kwocie 800 (osiemset) złotych;

2
wymierza obwinionemu 80 (osiemdziesiąt) złotych tytułem opłaty na rzecz Skarbu Państwa oraz zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.206,98 (jeden tysiąc dwieście sześć i 98/100) złotych tytułem obowiązku zwrotu poniesionych w sprawie wydatków postępowania.

Sygn. akt VI W 224 / 16

UZASADNIENIE
SĄD USTALIŁ NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY:
W dniu 08 kwietnia 2016 r. wR.na parkingusklepu (...)przyul. (...)W. M.kierujący samochodem osobowym markiF. (...)onr rej. (...)około godz. 15 zatankował paliwo do swojego pojazdu na stacji paliw znajdującej się obok parkingusklepu (...), po czym ruszył tym autem spiesząc się do pracy. Za nim ze stacji paliw wyjechałR. S.jako kierujący samochodem osobowym markiD. (...)onr rej. (...), a w pojeździe tym jechała także jego zonaB. S.. Jadąc za autemW. M.małżonkowie(...)zauważyli, że używał on klaksonu wobec innych kierujących, wymachiwał do nich rękami i dziwnie w ich mniemaniu się zachowywał.
- częściowo wyjaśnieniaW. M., k. 46verte-47, 48verte, 49verte, 51, 83
- zeznaniaR. S., k. 16 i 47verte-48verte
- zeznaniaB. S., k. 48verte-49verte
- notatka urzędowa, k. 1
Oba w/w samochody poruszały się droga podporządkowaną i zatrzymały się na skrzyżowaniu dróg wewnętrznych parkingusklepu (...)przed znakiem pionowym A7 „ustąp pierwszeństwa” w ten sposób, żeW. M.ustawił się swoim pojazdem na środku jezdni, natomiastR. S.wjechał swoim autem w lukę pomiędzy samochodem markiF. (...)a krawężnikiem po prawej stronie jezdni i zatrzymał się obok pojazduW. M.w odległości około 50 cm.
- częściowo wyjaśnieniaW. M., k. 46verte-47, 48verte, 49verte, 51, 83
- częściowo zeznaniaR. S., k. 16 i 47verte-48verte
- częściowo zeznaniaB. S., k. 48verte-49verte
- częściowo zeznaniaK. M., k. 50-50verte
- szkic miejsca zdarzenia, k. 6
W. M.zaczął wówczas wymachiwać rękami i coś mówić doR. S., ale on nie słyszał przez zamknięte szyby w drzwiach auta. WtedyR. S.odsunął szybę w swoich drzwiach i zapytałW. M., co wyprawia, a on w odpowiedzi ruszył powoli w prawą stronę i uderzył prawym przednim bowiem swojego samochodu w lewy przedni bok pojazdu małżonków(...). Wyjeżdżając z drogi podporządkowanejW. M.nie ustąpił jednocześnie pierwszeństwa przejazduK. M., czyli kierującemu stojącym na drodze wyjazdowej z parkingu busem markiR. (...)w odległości 5-6 metrów od w/w aut.
- częściowo zeznaniaR. S., k. 16 i 47verte-48verte
- częściowo zeznaniaB. S., k. 48verte-49verte
- częściowo zeznaniaK. M., k. 50-50verte
- szkic miejsca zdarzenia, k. 6
Błędem popełnionym przezW. M.w taktyce jazdy było niewłaściwe ustawienie się na jezdni z zamiarem skrętu w prawo z lewej części jezdni, co mogło sugerować innym uczestnikom ruchu drogowego, że autoF. (...)będzie poruszało się przez skrzyżowanie na wprost lub w lewo. Błędem popełnionym przezW. M.w technice jazdy była niewłaściwa obserwacja przedpola jazdy i niezachowanie bezpiecznej odległości od pojazdu omijanego.
– opinia biegłego z dziedziny rekonstrukcji wypadków drogowych, k. 65-79
Po uderzeniu w samochódR. S.W. M.pierwszy wyszedł z ze swojego pojazdu i powiedział do niego, że zajechał mu drogę i wymusił pierwszeństwo, dlatego też dzwoni na Policję.R. S.wysiadł wtedy ze swojego auta i podszedł doK. M.z zapytaniem, czy widział zdarzenie.K. M.odpowiedział, że w swoim busie ma videorejestrator i zgodził się poczekać na przyjazd Policji jako świadek zdarzenia.K. M.wyjechał swoim samochodem naul. (...)i zaparkował go po drugiej stronie ulicy. W tym czasieW. M.zaczął przepraszaćR. S.mówiąc, że się spieszy. Małżonkom(...)również spieszyło się, ponieważ mieli zaplanowaną popołudniu wizytę u lekarza, dlatego zaproponowaliW. M.sporządzenie pisemnego oświadczenia i zapłacenie im kwoty 200 zł za uszkodzenie auta, ale on się nie zgodził. Zaczął zachowywać się arogancko w stosunku do małżonków(...), zasłaniał tablicę rejestracyjną samochoduF. (...), dlatego teżR. S.wezwał Policję.
- częściowo zeznaniaR. S., k. 16 i 47verte-48verte
- częściowo zeznaniaB. S., k. 48verte-49verte
- częściowo zeznaniaK. M., k. 50-50verte
Po upływie 45 minut na miejsce zdarzenia przybyli funkcjonariusze Policji w osobach: sierż.M. R.i sierż. szt.A. P., którzy dokonali oględzin obu pojazdów biorących udział w zdarzeniu oraz przeprowadzili badanie trzeźwości obu kierujących urządzeniemA. I.. ZarównoW. M., jak iR. S.byli trzeźwi. W(...)policjanci stwierdzili zarysowany zderzak przedni z lewej bocznej strony na wysokości od 37 cm do 50 cm od podłoża, natomiast w samochodzie markiF. (...)zauważyli zarysowany zderzak przedni z prawej bocznej strony na wysokości od 40 cm do 68 cm od podłoża oraz błotnik prawy przedni przy zderzaku. Podczas tej kolizji uszkodzenia w pojeździeF. (...)mogły powstać tylko w zakresie wysokości 0,4-0,5 metra, a pozostałe powstały wcześniej i w innych okolicznościach.
- zeznaniaM. R., k. 21 i 49verte-50
- zeznaniaA. P., k. 19 i 58verte-59
– notatka urzędowa, k. 1
– protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości, k. 2, 3
– protokół oględzin pojazdu markiD. (...), k. 4
– protokół oględzin pojazdu markiF. (...), k. 5
– szkic miejsca zdarzenia, k. 6
– płyta DVD ze zdjęciami, k. 62
– opinia biegłego z dziedziny rekonstrukcji wypadków drogowych, k. 65-79
Funkcjonariusz PolicjiM. R.obejrzał także nagranie z videorejestratora zamontowanego w busie markiR. (...)i po wysłuchaniu relacji uczestników kolizji policjanci zaproponowali mandat karny w wysokości 250 złW. M., który stanowczo odmówił jego przyjęcia. W czasie interwencji PolicjiW. M.robił zdjęcia, nagrywał zachowanie policjantów swoim telefonem komórkowym, odmówił policjantom podania numerów rejestracyjnych swojego pojazdu. Następnie przyjechała na miejsce zdarzenia żonaW. M., jako pierwszy odjechał z miejsca kolizjiK. M.później małżonkowie(...), a na końcu funkcjonariusze Policji iW. M.za nimi na Komendę Powiatową Policji wR.. Nagranie zarejestrowane na videorejestratorzeK. M.po kilku dniach samo się skasowało.Sklep (...)także nie posiada obecnie nagrania z monitoringu obejmującego parking z dnia kolizji drogowej.
- zeznaniaM. R., k. 21 i 49verte-50
- zeznaniaA. P., k. 19 i 58verte-59
- częściowo zeznaniaR. S., k. 16 i 47verte-48verte
- częściowo zeznaniaB. S., k. 48verte-49verte
- częściowo zeznaniaK. M., k. 50-50verte
- pismoC.R.z dnia 18 stycznia 2017 r., k. 85
W. M.ma 53 lata, jest żonaty, ma na utrzymaniu 2 córki w wieku 25 lat i 19 lat. Legitymuje się wykształceniem wyższym, z zawodu elektroenergetykiem. Jest zatrudniony w(...)B.wB.jako obsługa bloku energetycznego z wynagrodzeniem 4.000 zł netto.W. M.jest współwłaścicielem wraz z żoną domu o powierzchni 110 m2na działce o powierzchni 24 ary i samochodu osobowego markiF. (...)rok produkcji 2007, nie był dotychczas karany sądownie.
- oświadczenieW. M., k. 46verte
ObwinionyW. M.w toku całego postępowania nie przyznał się do winy. W postępowaniu wyjaśniającym odmówił składania wyjaśnień, natomiast na rozprawie stwierdził, że zdarzenie było w okolicach godziny 15.00 w czerwcu 2016 roku. Jechał do pracy, zatankował paliwo w markecieC.i próbował jak najszybciej dostać się do pracy. Był na drodze z pierwszeństwem przejazdu i koncentrowałem się na dojeździe doul. (...), która miała pierwszeństwo. W pewnej chwili jadąc poczuł z prawej strony pojazdu otarcie przedniego zderzaka z boku. Zatrzymał się w celu wyjaśnienia zdarzenia i wtedy człowiek określany jako pokrzywdzony wyszedł do niego i powiedział: „Kasa, albo inaczej dzwonię na policję i będziesz miał wyrobione”. W tym momencie możliwość ugody z tym człowiekiem się skończyła.W. M.oczekiwał na policję, którą obaj wezwali. Czekali długo, jakieś 40 minut. Przyjechała policja, umożliwiła mu powiedzenie 2-3 zdań, były pobrane testy alkoholowe, które wykazały u niego 0,00. Później policjant poszedł wysłuchać strony przeciwnej. Niby oglądał zapis na kamerce samochodu, który stał z tyłu i to wszystko zarejestrował. Obwiniony zgłosił chęć obejrzenia tego zapisu i wtedy usłyszał burknięcie policjanta typu „won stąd”, czy coś takiego. Poczuł się jak pies styrany, a pokrzywdzony krzyczał, żeby mu wrzucić mandat za przejście przez podwójną ciągłą, podczas gdy sami przechodzili przez podwójną ciągłą.W. M.dodał, że gdyby zobaczył to nagranie, to podszedłby do tego inaczej. Był bardzo wyszydzany przez tych ludzi, że jest chory psychicznie, że chce sobie auto wyklepać na ich koszt. Obwiniony jechałF. (...), drugi uczestnik zdarzeniaD. (...). NastępnieW. M.pokazał uszkodzenie zderzaka swojego samochodu i stwierdził, że uszkodzenia świadczą o tym, że kontakt był stykowy. Podkreślił, że był na drodze z pierwszeństwem przejazdu na prawym pasie, aT.chciało się wcisnąć z prawej strony, ale nie miało miejsca, aby się wcisnąć i kierujący tym autem próbował wymusić pierwszeństwo. Poszkodowany rozmawiał ze świadkiem z tej sprawy, śmiali się. To było zachowanie irracjonalne, bo zdarzenie było smutne. Pokrzywdzony cały czas pukał się po głowie, wymachiwał doW. M., który wystraszył się, bo nie wiedział, o co mu chodziło. Obwiniony ma prawo jazdy od 1983 roku, nie tylko jeździ po Polsce, ale także za granicę. Teraz wszystko idzie w kierunku kultury na jezdni, a nie prymitywnych zachowań. Przyjechali policjanci, być może pokrzywdzony miał tam jakieś koneksje, boW. M.nie miał nic do powiedzenia. Policjant zachowywał się wulgarnie i dopiero przestał, jak oskarżony zaczął go nagrywać na telefon, o czym go poinformował. Policjant się nazywałA. P..W. M.złożył na zachowanie policjantów skargę do Komendanta Policji wR., gdzie został zgaszony jak pies. Złożył skargę do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, ale nie dostał odpowiedzi. Skarga do komendanta była telefoniczna, a do MSWiA drogą e-mailową. Obwiniony odmówił składania wyjaśnień na policji, bo uznał, że nie ma sensu z nimi rozmawiać.W. M.odmówił przyjęcia mandatu karnego w kwocie 250 zł, bo nie czuł się winny, a oskarżenie, że zrobił to celowo, jest ubliżaniem. Obwiniony rozmawiał w samochodzie z żoną przez zestaw głośnomówiący, co nie powinno nikomu przeszkadzać, spieszył się do pracy, a na miejscu zdarzenia pozostał, aby nie być potraktowanym jako ktoś, kto uciekł z miejsca zdarzenia. Przez cały czas był obrażany, że ma(...)i chce sobie ich kosztem auto wyklepać, ale on tego nie chciał i nie chciał nikomu nic uszkodzić, bo koncentrował się na wyjeździe naulicę (...).W. M.nie zgodził się z opinią biegłego, że najechał pokrzywdzonego, bo było odwrotnie, a sam był ustawiony przodem w kierunkuul. (...).
- wyjaśnieniaW. M., k. 46verte-47, 48verte, 49verte, 51, 83
SĄD DOKONAŁ NASTĘPUJĄCEJ OCENY DOWODÓW:
Zgromadzony w sprawie nieosobowy materiał dowodowy w postaci: notatki urzędowej, protokołów użycia alcosensorów, protokołów oględzin pojazdów, szkicu miejsca zdarzenia wykonanego przez funkcjonariusza Policji i pismaC.R., choć częściowo był w toku postępowania podważany przez obwinionego, to jednak Sąd nie znalazł żadnych podstaw, by kwestionować jego wiarygodność.
Na wiarę zasługuje również dowód o charakterze rzeczowym w postaci zdjęć zapisanych na płycie DVD wskazujące na sprawstwoW. M.w zakresie przypisanego mu czynu.
Dla potrzeb poczynionych ustaleń Sąd odwołał się do wniosków opinii biegłego z dziedziny rekonstrukcji wypadków drogowychS. S., którą ocenił jako pełną i fachową. Przedstawione w niej wnioski są jasne i logiczne, odpowiadają wyczerpująco na pytania Sądu, a sama analiza przebiegu kolizji została przeprowadzona w sposób rzetelny i dogłębny z wykorzystaniem przez biegłego wiadomości specjalnych i doświadczenia z zakresu posiadanej specjalności. Biegły oparł swe wnioski na wszechstronnej analizie całości materiału dowodowego, w szczególności wziął pod uwagę zarówno relacje uczestników zdarzenia, jak i rzeczowy materiał dowodowy w postaci zdjęć wykonanych na miejscu kolizji. Wyniki przeprowadzonej analizy zostały wyczerpująco omówione i uzasadnione w części motywacyjnej pisemnej opinii, a Sąd wziął pod uwagę także renomę biegłegoS. S..
Przy ustalaniu faktów Sąd pominął dowód ze szkicu sporządzonego przez obwinionego (k. 45) jako całkowicie sprzecznego z ustaleniami biegłego z dziedziny ruchu drogowego.
Dokonując oceny osobowego materiału dowodowego jako najbardziej obiektywne i w całości wiarygodne Sąd uznał zeznania funkcjonariuszy Policji przybyłych na miejsce zdarzenia, tj.M. R.iA. P.. Ich depozycje są kategoryczne, szczere, tworzą logiczna całość, wzajemnie się uzupełniają i znajdują potwierdzenie w w/w dokumentach sporządzonych na miejscu zdarzenia, a także z ustaleniami biegłego z dziedziny rekonstrukcji wypadków drogowych. Świadkowie ci szczegółowo i rzetelnie przedstawili wydarzenia, które rozegrały się już po ich przybyciu na miejsce kolizji, a więc nerwowe zachowanie obwinionego, zakres podjętych czynności i fakt odmowy przyjęcia przezW. M.zaproponowanego mu mandatu karnego. Podkreślić należy, żeM. R.iA. P.mimo upływu prawie pół roku od zdarzenia nie zasłaniali się niepamięcią co do okoliczności mających znaczenie zasadnicze, co pozytywnie wpływa na walor dowodowy ich relacji.
Sąd ocenił jako wiarygodne prawie w pełni zeznaniaR.iB. S.ze względu na ich precyzyjność i spontaniczność, ale też szczerość i logikę wypowiedzi. Stanowczy ton składania tych depozycji wskazuje na to, że opisywane przez nich zdarzenia rzeczywiście miały miejsce, a ponadto wypowiedzi tych świadków pozostają w zgodzie z dokumentem w postaci szkicu miejsca zdarzenia i z ustaleniami biegłego z zakresu wypadków drogowych. Poza tym ich wersje zdarzeń korelują ze sobą, są wewnętrznie spójne i wzajemnie się uzupełniają. Sąd dał także wiarę obu małżonkom(...)co do przedstawionego przez nich opisu zachowaniaW. M.wobec nich i interweniujących policjantów. Jedynie w niewielkim zakresie Sąd nie dał się przekonać zapewnieniom w/w świadków odnośnie umyślności działania obwinionego, który ich zdaniem miał celowo uderzyć swoim samochodem w ich pojazd, albowiem przeczą temu nie tylko wnioski postawione przez biegłegoS. S., ale także wiarygodna cześć zeznań świadkaK. M..
Świadek ten ze szczegółami, szczerze i spontanicznie opisał przebieg wydarzeń począwszy od zauważenia obu aut po swojej prawej stronie, skończywszy na udostępnieniu policjantom nagrania z videorejestratora.K. M.nie potrafił jednak dokładnie określić odległości dzielącej oba samochody sprawcy i pokrzywdzonego, a także ich położenia wypadkowego na szkicach, jak również zasłaniał się niepamięcią co do niektórych okoliczności, jednakże zdaniem Sądu nie wpływa to ujemnie na ocenę jego depozycji tym bardziej, że jego stanowisko nie stoi w sprzeczności z ustaleniami biegłegoS. S.oraz dokumentami sporządzonymi przez Policję na miejscu kolizji. Świadek ten kategorycznie zapewnił, że obwiniony ruszył „delikatnie”, a później dokładnie przedstawił zachowanieW. M.na miejscu kolizji. O uczciwościK. M.świadczy też to, że udostępnił policjantom nagranie z videorejestratora, po czym stwierdził po pewnym czasie, iż skasowało się automatycznie na skutek wyczerpania się wolnej pamięci.
Konsekwencją powyższej oceny zeznań świadków jest danie wiary wyjaśnieniom obwinionego jedynie w części, w której opisał on swój cel podróży, rodzaj czynności podjętych na miejscu kolizji przez funkcjonariuszy Policji, a także uwierzył w jego kilkukrotne zapewnienia, iż nie uderzył celowo swoim samochodem w pojazdR. S., co wynika przecież z treści opinii biegłego z dziedziny rekonstrukcji wypadków drogowych. Te elementy jego wypowiedzi są szczere, kategoryczne i pozostają w zgodzie z wiarygodnymi relacjami małżonków(...)i policjantów. Pozostała część jego depozycji jest chwiejna, niespójna, pozostaje w sprzeczności z wiarygodnymi zeznaniami pokrzywdzonego i jego żony oraz brzmi miejscami nielogicznie i nieprawdopodobnie. Wymowna jest również odmowa składania wyjaśnień przezW. M.w toku czynności wyjaśniających, gdy był odpowiedni czas na to, aby podać okoliczności świadczące o jego niewinności. Oceniając wypowiedź obwinionego Sąd miał na względzie także jego negatywną postawę wobec funkcjonariuszy Policji i wrogość wobecR. S., którego pomawiał nawet na sali rozpraw. Pamiętać trzeba, iżW. M.błędnie rozumie stawiany mu zarzut jako celowe działanie, podczas gdy już w toku rozprawyM. R.podał, iż czynności nie były prowadzone przez Policję w kierunku umyślnego uszkodzenia mienia. Z uporem maniaka obwiniony domagał się również dowodu z nagrania z videorejestratoraK. M., a później z nagrania z monitoringusklepu (...)nie rozumiejąc tego, że takie nagrania po prostu skasowały się z uwagi na upływ czasu. Sąd doszedł do przekonania, iż prezentowany przezW. M.przebieg zdarzeń został stworzony na potrzeby sprawy i stanowi jedynie jego uporczywą linię obrony, zmierzającą do uniknięcia przez niego odpowiedzialności. Także zapewnienie obwinionego, że toR. S.najechał swoim samochodem na jego auto, świadczy zdaniem Sądu o próbie „przerzucenia” odpowiedzialności na pokrzywdzonego i umniejszenia swojej roli w drogowym zdarzeniu.
SĄD ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:
Mając na uwadze poczynione ustalenia faktyczne i dokonując oceny dowodów jak w powyższy sposób Sąd uznał, że wina popełnienia zarzucanego obwinionemu czynu została mu udowodniona, to znaczy, żeW. M.w dniu 08.04.2016 r. o godz. 15:00 na skrzyżowaniu na parkingusklepu (...)wR.przyul. (...)nie zachował bezpiecznej odległości jako kierujący pojazdem markiF. (...)onr rej. (...)od omijanego pojazdu markiD. (...)onr rej. (...), którego kierującyR. S.zatrzymał się na skrzyżowaniu w związku zez znakiem pionowym A-7 „ustąp pierwszeństwa” z przyczyn wynikających z warunków ruchu i doprowadził do kolizji drogowej z pojazdem markiD. (...)onr rej. (...). Dokonując karnoprawnej oceny zachowania obwinionego Sąd podzielił zapatrywanie Policji, że jego działanie wyczerpało dyspozycję art. 86 § 1 kw.
W myśl art. 86 § 1 kw „kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu, nie zachowując należytej ostrożności, powoduje zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, podlega karze grzywny”.
Zgodnie zart. 23 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym(tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 128 z późn. zm.) „kierujący pojazdem jest obowiązany przy omijaniuzachować bezpieczny odstępod omijanego pojazdu, uczestnika ruchu lub przeszkody, a w razie potrzeby zmniejszyć prędkość. Wprawdzie odstęp ten nie jest ostro określony przepisami, ale Sąd Najwyższy wyraził pogląd, że bezpieczeństwo ruchu wymaga, aby odstęp ten nie był mniejszy niż 1,5 m (wyrok z dnia 24.02.1982 r., sygn. V KRN 313/81, niepubl.).
Sąd podzielił wnioski opinii biegłego z dziedziny rekonstrukcji wypadków drogowychS. S., zgodnie z którymi przyczyną kolizji były błędy w taktyce i technice jazdy popełnione przezW. M., natomiast takich błędów nie można przypisaćR. S.. Obwiniony nie zachował także szczególnej ostrożności przy wykonywanym manewrze zmiany kierunku jazdy niewłaściwie obserwując przedpole, a przede wszystkim nie zachował bezpiecznej odległości od omijanego autaD. (...).
Sąd przyjął, iż okoliczności podawane przezW. M.odnośnie położenia kolizyjnego pojazdów względem siebie oraz najechania jego samochodu przez pojazd pokrzywdzonego są nie tylko totalnie sprzeczne z konkluzjami biegłegoS. S., ale również z wiarygodną częścią zeznań świadkaK. M., który widział to zdarzenie z innej perspektywy. Wersji zdarzeń obwinionego nikt nie potwierdził, a on sam – nie wiedzieć czemu – poczuł się obwiniony o celowe najechanie na autoR. S.. Brak obiektywnych dowodów w postaci nagrań z monitoringu sklepu lub z videorejestratora zamontowanego w busie nie mogą świadczyć o niewinnościW. M., gdyż jego winę w zakresie zarzucanego mu wykroczenia można stwierdzić na podstawie dowodów wskazanych w faktycznej podstawie rozstrzygnięcia, które łączą się w logiczną całość. W ocenie Sądu obwiniony po prostu nie ma odwagi przyznać się do popełnienia wykroczenia, być może ze względu na swój upór, a obarczanie przez niego pokrzywdzonego winą za spowodowanie zdarzenia wykracza zdecydowanie poza jego prawo do obrony.W. M.nie potrafił wskazać, jakie błędyR. S.mógł popełnić w taktyce czy technice jazdy, a błędów takich nie dopatrzył się przecież biegły z dziedziny rekonstrukcji wypadków drogowych. Zachowanie przez obwinionego większej odległości od autaD. (...)niż pół metra z pewnością pozwoliłoby mu na uniknięcie kontaktu fizycznego obu samochodów tym bardziej, że poruszał się z minimalną prędkością.
SĄD WYMIERZYŁ NASTĘPUJĄCĄ KARĘ:
WymierzającW. M.karę za przypisany mu czyn Sąd miał na względzie dyrektywy zawarte w art. 33 § 1 i 2 kw - w szczególności niewielki stopień zawinienia i społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu. W ocenie Sądu orzeczona kara grzywny w umiarkowanej wysokości 800 zł, uwzględniającej dobre możliwości zarobkowe sprawcy, spełni swe cele w zakresie zarówno prewencji indywidualnej, uświadamiając obwinionemu wagę naruszonej przez niego normy prawnej oraz lekkomyślny sposób działania, jak i adekwatna będzie z punktu widzenia społecznego poczucia sprawiedliwości w aspekcie tzw. prewencji generalnej.
Jako okoliczności obciążające Sąd uznał zachowanieW. M.polegające na pomawianiuR. S.na miejscu zdarzenia i w toku procesu, natomiast do okoliczności łagodzących Sąd zaliczył: dotychczasową niekaralność obwinionego oraz fakt, iż zagrożenie bezpieczeństwa pokrzywdzonego nie było znaczne, a także naruszenie zasad ruchu drogowego w sposób nieumyślny.
Na podstawieart. 118 § 1kpsw, mając na względzie brak przesłanek określonych wart. 624 § 1 kpk, Sąd zasądził odW. M.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, na które złożyły się:

⚫

opłata w kwocie 80 zł, ustalona na podstawieart. 3 ust. 1 i art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawie karnych(tekst jedn. Dz.U. z 1983 r., nr 49, poz. 233 ze zm.);

1.206,98 zł tytułem obowiązku zwrotu wydatków poniesionych w sprawie, w tym zryczałtowane wydatki w kwocie 120 zł oraz suma 1.086,98 zł tytułem należności za opinię biegłego z dziedziny rekonstrukcji wypadków drogowych;

uznając, że aktualna sytuacja majątkowa i zarobkowa obwinionego uzasadnia przyjęcie, że będzie on w stanie ponieść je bez finansowego uszczerbku dla siebie i pozostających na jego utrzymaniu córek.