Sąd Rejonowy w Zielonej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 827/15
Data wyroku: 2017-05-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Robert Kuliński

Sygnatura akt II K 827/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
dnia 11 maja 2017 roku
Sąd Rejonowy w Zielonej Górze II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Robert Kuliński
Protokolant:  st. sekr. sad. Adamina Didłuch    
przy udzialeC. K.Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Zielonej Górze orazP. O.(...)Skarbowego wG.
po rozpoznaniu w dniach 1 marca 2016 roku, 12 kwietnia 2016 roku, 17 maja 2016 roku, 30 marca 2017 roku, 27 kwietnia 2017 roku sprawy
M. W., synaM.iD. z domu K.
ur. (...)wL.
oskarżonego o to, że:
działając w okresie od 10 lutego 2009 roku do 30 listopada 2009 roku wZ.jako prezes Zarządu(...) sp. z o.o.z siedziba wZ.,ul. (...)zK.(...)będąc osoba uprawnioną do zarzadzania spółką, podejmowania w jej imieniu decyzji gospodarczych i odpowiedzialną za prawidłowość rozliczeń zobowiązań podatkowych spółki, w krótkich odstępach czasu i z wykorzystaniem takiej samej sposobności wystawił i wprowadził do obrotu prawnego osiemdziesiąt cztery sztuki nierzetelnych faktur VAT dokumentujących w ich treści transakcje sprzedaży towarów (złomu) które w rzeczywistości nie były wykonane przez(...) sp. z o.o.z siedzibą wZ.ul. (...)zK.(...)na łączna kwotę 913.816,75 złotych, tj. o dużej wartości przedmiotu czynu na rzecz firm:Zakład (...) sp. z o.o.ul. (...),(...)-(...) S.,(...) SAwW.,ul. (...),(...) SA(...)-(...) W.ul. (...),Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Handlowo – Usługowego (...)I. K.(...)-(...) P.S.ul. (...),PHU (...)W. J.(...)-(...) M.(...), czym ułatwił w/w firmom podanie nieprawdy w deklaracjach VAT – 7 i odliczenie podatku naliczonego, narażając na uszczuplenie podatek od towarów i usług na kwotę 164.786,97 złotych, popełniając przestępstwa skarbowe w warunkachart. 37 § 1 pkt 1 i 2 kks, przy czym uczynił sobie z popełniania przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu
tj. o przestępstwo skarboweart. 18 § 3 kkw zw. zart. 20 § 2 kks,62 § 2 kksw zb.zart. 56 § 2 kksw zw. zart. 6 § 2 kksw zw. zart. 7 § 1 kksw zw. zart. 8 § 3 kksw zw. zart. 37 § 1 pkt 1 i 2 kks

1
oskarżonegoM. W.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej, stanowiącego przestępstwo skarbowe zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 20 § 2 kks,art. 62 § 2 kksw zb. zart. 56 § 2 kksw zw. zart. 6 § 2 kksw zw. zart. 7 § 1 kksw zw. zart. 8 § 3 kksw zw. zart. 37 § 1 pkt 1 i 2 kksi za to przyjmując z podstawę wymiaru karyart. 62 § 2 kkszart. 6 § 2 kksw zw. zart. 7 § 2 kksw zw. zart. 37 § 1 pkt 1 i 2 kksskazuje go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 200 (dwustu) stawek dziennych po przyjęciu jednej stawki dziennej na kwotę 200 (dwustu) złotych;

2
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoM. W.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza tytułem próby na okres 3 (trzech) lat;

3
na podstawieart. 627 kpki § 14 ust. 1 pkt. 2, § 14 ust. 2 pkt 3, § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku „wsprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu”w zw. z art. § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku „w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu”i w zw. z art. § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku „w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu”zasądza od od Skarbu Państwa na rzeczadw.K. B.kwotę 1.298,88 (jeden tysiąc dwieście dziewięćdziesiąt osiem 88/00) złotych, w tym VAT, tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu udzieloną oskarżonemuM. W.w postępowaniu przygotowawczym oraz przed Sądem;

4
na podstawieart. 626 § 1 kpkzasądza od oskarżonegoM. W.na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu w kwocie 7.278,16 złotych, w tym opłata w kwocie 4.180 złotych.

Sygn. akt II K 827 / 15

UZASADNIENIE
wyroku z dnia 27 kwietnia 2017 roku
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
(...) spółka z o.o.utworzona została na podstawie umowy spółki z dnia 13 grudnia 2007 roku sporządzonej w formie aktu notarialnego przed NotariuszemP. S.z Kancelarii Notarialnej wZ.. Założycielem spółki pozostawałK. G., który posiadał wszystkie udziały w spółce od 13 grudnia 2007 roku do 12 sierpnia 2008 roku. Od 12 sierpnia 2008 roku współwłaścicielami spółki pozostawaliI. K., posiadający 380 udziałów o łącznej wartości 38.000 złotych orazP. J., posiadający 120 udziałów.I. K.posiadane udziały w dniu 14 stycznia 2009 roku zbył na rzeczM. W., który od dnia 14 stycznia 2009 roku objął funkcję prezesa zarządu spółki, to jest w miejsceP. J., który funkcję tą pełnił do dnia 13 stycznia 2009 roku. Spółka nie posiadała przedmiotu przeważającej działalności przedsiębiorcy, natomiast przedmiotem pozostałej działalności spółki pozostawała sprzedaż hurtowa pojazdów samochodowych, sprzedaż hurtowa części i akcesoriów do pojazdów samochodowych, działalność agentów zajmujących się sprzedażą płodów rolnych, żywych zwierząt, surowców dla przemysłu włókienniczego i półproduktów, działalność agentów zajmujących się sprzedażą paliw, rud, metali i chemikaliów przemysłowych, działalność agentów zajmujących się sprzedażą drewna i materiałów budowlanych, działalność agentów zajmujących się sprzedażą maszyn, urządzeń przemysłowych, statków i samolotów, sprzedaż hurtowa skór, sprzedaż hurtowa mięsa i wyrobów z mięsa, sprzedaż hurtowa cukru, czekolady i wyrobów cukierniczych, sprzedaż hurtowa herbaty, kawy, kakao i przypraw, sprzedaż hurtowa paliw stałych, ciekłych, gazowych oraz produktów pochodnych, sprzedaż hurtowa drewna, materiałów budowlanych i wyposażenia sanitarnego, sprzedaż hurtowa odpadów i złomu, sprzedaż hurtowa maszyn wykorzystywanych w górnictwie, budownictwie i inżynierii lądowej i wodnej, sprzedaż hurtowa maszyn dla przemysłu włókienniczego oraz maszyn do szycia i maszyn dziewiarskich, magazynowanie i przechowywanie towarów w pozostałych składowiskach, wynajem pozostałych środków transportu lądowego, wynajem maszyn i urządzeń budowlanych, wynajem pozostałych maszyn i urządzeń, badanie rynku i opinii publicznej, doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania, zarządzanie i kierowanie w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej.
dowód:



informacja Urzędu Kontroli Skarbowej wZ., k. 6 - 28 akt,

zeznania świadkaP. J.k. 380 - 386, 398 akt,

zeznania świadkaI. K., k. 387 - 396, 398 - 399 akt,

W okresie od 10 lutego 2009 roku do 30 listopada 2009 roku wZ.M. W.jako Prezes Zarządu(...), będąc osobą uprawnioną do zarządzania spółką, podejmowania w jej imieniu decyzji gospodarczych i odpowiedzialną za prawidłowość rozliczeń zobowiązań podatkowych spółki wystawił i wprowadził do obrotu prawnego 84 faktury VAT dokumentujące w ich treści transakcje sprzedaży towarów, to jest złomu. Łączna kwota dokonanych transakcji wynikająca z faktur wyniosła 913.816,75 złotych. Zgodnie z treścią faktur sprzedaż uzyskanego przez spółkę złomu metali kolorowych została dokonana na rzecz:
Zakładu (...) Spółka z o.o.z siedzibą(...)-(...) S.,ul. (...), na rzecz którego to podmiotu wystawione zostały 52 faktury o numerach:
(...)
(...)
(...)
(...)
(...)
(...)
(...)
(...)
(...)
(...)
(...)
(...)
(...)
(...) S.A.z siedzibą(...)-(...) W.,ul. (...), na rzecz którego to podmiotu wystawione zostały 6 faktur o numerach:
(...)
(...)
(...) S.A.z siedzibą 00-302-W.,ul. (...), na rzecz którego to podmiotu wystawione zostały 3 faktury o numerach:
(...)
Przedsiębiorstwa PHU (...)W. J.z siedzibą(...)-(...) M.,(...), na rzecz którego to podmiotu wystawione zostało 8 faktury o numerach:
03/06/2009H. (...)/(...)H. (...)/(...)H. (...)/(...)P.
02/09/2009U.03/10/2009H. (...)/(...)H. (...)/(...)H.
Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Handlowo - Usługowego (...)I. K.z siedzibą(...)-(...) P.,S.,ul. (...), na rzecz którego to podmiotu wystawione zostały 15 faktur o numerach:
(...)
(...)
(...)
(...)
(...)
dowód:



kopie faktur VAT, k. 31, 35, 37, 39, 41, 43, 45, 47-50, 52, 54, 56-57, 59, 61, 63, 65, 68, 71, 74, 77, 80, 83, 86, 89, 92, 95, 98, 101, 104, 107, 110, 113, 116, 120, 123, 126, 129, 132, 135, 138, 141, 144, 147, 150, 153, 156, 159, 162, 165, 168, 170, 174, 177, 180, 183, 186, 189, 192, 195, 198, 201, 204, 207, 210,213, 216-221, 228, 230 akt,

kopie dokumentów PZ, k. 32, 36, 38, 66, 69, 72, 75, 78, 81, 84, 87, 90, 93, 96, 99, 101, 105, 108, 111, 114, 117-118, 121, 124, 127, 130, 133, 136, 139, 142, 145, 148, 151, 154, 157, 160, 163, 166, 169, 172, 175, 178, 181, 184, 187, 190, 193, 196, 199, 202, 205, 208, 211, 214 akt,

kopie dowodów wypłaty gotówkowej, k. 40, 42, 44, 46, 51, 53, 55, 58, 60, 62, 64, 67, 70, 73, 76, 79, 82, 85, 88, 91, 94, 97, 100, 102, 106, 109, 112, 115, 119, 122, 125, 128, 131, 134, 137, 140, 143, 146, 149, 152, 155, 158, 161, 164, 167, 170, 173, 176, 179, 182, 185, 188, 191, 194, 197, 200, 203, 206, 209, 212, 215 akt,

W 2009 rokuspółka (...)sporządziła i złożyła do Pierwszego Urzędu Skarbowego wZ.deklaracje VAT-7 za okres od stycznia 2009 roku do kwietnia 2009 roku, w których to miesiącach wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres, tj. za styczeń w kwocie 21.929 złotych, za luty w kwocie 15.689 złotych, za marzec w kwocie 14.457 złotych, za kwiecień w kwocie 9.720 złotych. Deklaracje te zostały sporządzone i podpisane przez prokurentaspółki (...). Spółka za miesiące od maja 2009 roku do grudnia 2009 roku nie sporządziła deklaracji VAT-7, nie sporządziła także sprawozdania finansowego za ten okres. Deklaracje VAT-7 powstawały w oparciu o dane przekazywane telefonicznie przez prezesa spółkiM. W.prokurentowispółki (...).
dowód:



kopie deklaracji VAT – 7, k. 235 – 242 akt,



zeznania świadkaI. K., k. 387 - 396, 398 – 399 akt,

informacja Urzędu Kontroli Skarbowej wZ., k. 6 – 28 akt,

OskarżonyM. W.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Z uwagi na tryb postępowania przygotowawczego, prowadzonego w oparciu przepisy dla nieobecnych oskarżony nie złożył w toku tego postępowania wyjaśnień. Słuchany natomiast przed Sądem w toku rozprawy głównej wyjaśnił, iż wszystkie faktury, na których widnieje jego podpis są fakturami rzetelnie wystawionymi. Nadto wyjaśnił, iż w akcie oskarżenia widnieje, że nie było magazynu i miejsca składowania złomu, ale jest w stanie udowodnić, że był. W pozostałym zakresie oskarżony skorzystał z przysługującego mu prawa do odmowy składania wyjaśnień (k. 428 akt).
Sąd zważył co następuje:
Sąd ustalając w niniejszej sprawie stan faktyczny dokonał wszechstronnej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności wyjaśnień oskarżonegoM. W.oraz zeznań słuchanych w sprawie świadków, a toM. Z. (1),P. J.,Ł. C.,M. P.,B. Ł.,E. D.,M. Z. (2),I. K.. Duże znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy miała również dokumentacja uzyskana przez organy podatkowe w toku postępowania przygotowawczego, dołączona do akt sprawy, której to dokumentacji Sąd przyznał pełną moc dowodową.
Ustosunkowując się w pierwszej kolejności do wyjaśnień oskarżonegoM. W., to ich szczątkowość powoduje, iż miały one marginalne znaczenie dla ustalenia stanu faktycznego niniejszej sprawy. Zaznaczyć przy tym należy, iż oskarżony faktycznie w jakikolwiek sposób nie odniósł się do zarzucanego mu aktem oskarżenia przestępstwa skarbowego, ograniczając się do wskazania, iż faktury opisane w zarzucie aktu oskarżenia zostały rzetelnie wystawione, jak też podniósł, iż nie jest prawdą, jakoby nie było magazynu i miejsca składowania złomu, co jest w stanie udowodnić. W zakresie tych ostatnich twierdzeń Sąd wprawdzie zauważa, iżspółka (...)wynajmowała na przestrzeni lat 2008 - 2009 roku halę magazynową w miejscowościP.przyulicy (...)odprzedsiębiorstwa PPHU (...), co potwierdza świadekE. D., a w aktach sprawy znajdują się kopie faktur z tytułu najmu powierzchni magazynowych, to w rzeczywistości spółka nie wykorzystywała w żaden sposób tego magazynu do prowadzenia jakiejkolwiek działalności, ani nie była kiedykolwiek obciążona jakimikolwiek kosztami z tytułu użytkowania magazynu, w tym mediów, do czego była zobowiązana umową. Co ważne, spółka nie posiadała żadnych specjalistycznych pojazdów przeznaczonych do transportu złomu, ani jakichkolwiek pracowników, a samochody widniejące na wystawionych przez spółkę fakturach sprzedaży złomu nie należały do spółki, tylko do osób trzecich, którzy swoich pojazdów spółce nigdy nie użyczali, a sama spółka nie posiadała zezwolenia na transport odpadów. Spółka nie dysponowała również środkami trwałymi, które mogłyby świadczyć usługi sprzętowe związane z obrotem złomem metali kolorowych, a sama spółka nie okazała jakiegokolwiek dokumentu, z którego wynikałoby, iż nabyła od kogokolwiek jakikolwiek złom metali kolorowych, który mógłby być składowany w hali w miejscowościP.przyulicy (...).
Odnosząc się dalej do wyjaśnień oskarżonegoM. W., to jest w zakresie miejsca składowania złomu oraz przedstawienia przez niego dowodów, to żaden ze słuchanych w sprawie świadków nie potrafił wskazać jak miałby w ogóle wyglądać obrót złomem przezspółkę (...). ŚwiadekM. Z. (1), pełniący funkcję prokurenta spółki, słuchany w toku postępowania przygotowawczego podniósł, iż w imieniu spółki nie zawierał żadnych umów sprzedaży handlowych, gdyż jego rola kończyła się na przerejestrowaniu spółki i zawarciu umowy najmu pomieszczeń biurowych wZ., a z działalnością gospodarzą spółki nie miał nic wspólnego. W tym samym zeznaniachM. Z. (1)podniósł wprawdzie, że wystawił kilka faktur, ale miało to na celu jedynie nauczenieM. W.samodzielnego wypełniania faktur. Na pytanie o magazyn wP.M. Z. (1)zeznał, iż nie ma żadnej wiedzy co do miejsca składowania złomu w magazynie w tej miejscowości, ale domniemywa, że miejscowość ta to dobry plan na pozyskiwanie złomu od rolników i dobre miejsce na powstanie skupu złomu, jak też zeznał, iż „z tego co pamięta” spółka wynajmowała magazyny wG.iL., a nie wP.. Na pytanie czy spółka posiadała bądź wynajmowała środki transportowe zeznał, iż spółka prowadząc taki rodzaj działalności zmuszona była do korzystania ze sprzętu specjalistycznego, jednakże nie widział jakichkolwiek dokumentów z tym związanych. Świadek ten słuchany następnie przed Sądem zeznał, iż faktury, które sporządzał, to były takie faktury, jakie wskazali mu właściciele spółki, bo „oni wiedzieli jakie mają być faktury”, zaznaczył przy tym, że nigdy nie był bezpośrednim uczestnikiem jakiejkolwiek transakcji, to jest załadunku, czy też kupna złomu. Wprawdzie w zeznaniach złożonych przed Sądem świadek wskazał również, że spółka wynajmowała place składowe wP., gdzie osobiście „kiedyś był”, to we wcześniejszych zeznaniach złożonych w toku postępowania przygotowawczego stanowczo zaznaczył, że nie ma żadnej wiedzy o magazynie wP., gdyż spółka wynajmowała magazyny wG.iL., gdzie akurat spółka żadnych magazynów nie wynajmowała. Wymowa zeznań świadkaM. Z. (1), a przede wszystkich ich zmienność, niespójność i niekonsekwentność powoduje, iż są one dla sądu bezwartościowe. Świadek w widoczny sposób stara się odłączyć swoją osobę od działalności spółki, ale też podejmuje próbę udzielenia pomocy swojemu mocodawcy w uniknięciu odpowiedzialności karnej, dostosowując swoje zeznania złożone przed Sądem do faktów, o których wcześniej jednoznacznie wskazał, że nie ma wiedzy, ocierając się przy tym o dyspozycję zawartą w treściart. 233 kk.
Odnosząc się do dalej do słuchanych w sprawie świadków, w szczególności tych, którzy mogli mieć wiedzę o przedmiocie działalnościspółki (...), toP. J., wspólnikM. W.w złożonych zeznaniach podniósł, że nie angażował się w działalność spółki, a jedynie dokonał wkładu finansowego na rzecz wskazanej spółki i na tym zakończył on jakąkolwiek działalność w spółce, będąc jednocześnie w niewielkim stopniu zorientowanym co do przedmiotu jej działalności, miejsca prowadzenia działalności oraz innych elementów wymaganych przy prowadzeniu tego rodzaju przedsięwzięcia. Na zadane pytanie jednoznacznie podkreśli, iż nie posiada wiedzy co do zaplecza magazynowego spółki, nie pamięta, czy były zawierane jakieś umowy na skup metali, nie wie w jaki sposób i przez kogo był dostarczany towar do spółki, nie wie nic na temat tego, czy towar był ważony i przez kogo, ani w jaki sposób skup i sprzedaż złomu były dokumentowane i ewidencjonowane, jak też nie wie kto dokonywał sprzedaży złomu i w jakiej formie dokonywane były płatności.
Treść omówionych wyżej zeznańP. J.powoduje, iż podobnie jak w przypadkuM. Z. (1)zeznania te są bezwartościowe dla ustalenia stanu faktycznego niniejszej sprawy, niemniej jednak z przyczyn odmiennych, aniżeli w przypadkuM. Z. (1), gdyżP. J.wyraźnie podkreśla, iż pełniąc wcześniej funkcję prezesa spółki nigdy nawet nie był w jej siedzibie, pozostając jedynie jej figurantem, a wszelkie decyzje podejmowałM. Z. (1).
Przechodząc do kolejnego świadka powiązanego zespółką (...), to jest doI. K., to świadek ten po sprzedaży udziałów na rzeczM. W.nie posiadał żadnej istotnej wiedzy co do dalszej działalności tej spółki. Niemniej jednak, prowadząc na własny rachunek działalność gospodarczą polegającą na obrocie złomem metali kolorowych, precyzyjnie nakreślił sposób prowadzenia tej działalności, wskazując na sposób zakupu towaru, posiadany sprzęt do rozładunku i załadunku, sposób kwalifikacji złomu przez pracowników, zakres ich obowiązków, przebieg procesu płatności za towar, sposób ważenia towaru na wadze elektronicznej znajdującej się wewnątrz hali, jak też wskazał na posiadane stosowne zezwolenia na transport odpadów. Nakreślony przezI. K.sposób prowadzenia działalności nie sposób zestawić z tym prowadzonym przezspółkę (...), gdyż żaden ze świadków mających wiedzę co do prowadzonej przez tą spółkę działalności nie potrafił poza ogólnikami nakreślić jak wyglądał proces zakupu i sprzedaży złomu, w szczególności jaki specjalistyczny sprzęt był do tego celu wykorzystywany, oczywiście poza jednym pojazdem typu bus, którym poruszać się miał prezes spółkiM. W., przy czy pojazd ten nie pozostawał własnością spółki, aniM. W., jak też zarówno spółka, jak iM. W.nie przedstawiły jakichkolwiek dokumentu wskazującego na użytkowanie tego pojazdu.
Sąd podzielił zeznaniaI. K.jedynie w zakresie, w jakim opisał on wykonywane czynności w ramach prowadzonej przez siebie działalności, w pozostałym zakresie uznając je za nieprawdziwe. Mianowicie świadek ten słuchany w toku postępowania przygotowawczego zeznał, iżM. W.szukał dla niego złom i złom ten rzeczywiście przywoził białym busem, którego numery rejestracyjne widnieją na fakturach, ale były to małe ilości. Składając te zeznania przed Inspektorem Urzędu Kontroli SkarbowejI. K.nie do końca posiadał wiedzę, jaka w rzeczywistości ilość faktur została wystawiona przezspółkę (...)na rzeczspółki (...). Mianowicie 15 faktur objętych zarzutem aktu oskarżenia wystawionych przez(...)na rzecz spólki(...)to łącznie ponad 27.000 kg złomu w przeważającej części mosiądzu, miedzi i aluminium, a trudno przyjąć, jak wskazałI. K., iż złom ten mógł zostać nabyty przezM. W.od miejscowych rolników i to w okresie niespełna 3 miesięcy. Co ważne, pomimo, iż obrót pomiędzyspółką (...)to obrót pomiędzy dwoma przedsiębiorstwami prowadzonymi identyczną działalność gospodarcza, to obrót ten miał charakter niemal wyłącznie gotówkowy, a w trakcie 15 przyjazdówM. W.do siedzibyspółki (...),I. K.miał wypłacićM. W.gotówką kwotę ponad ćwierć miliona złotych. Wprawdzie słuchany przed SądemI. K.zeznał, iż wypłaty dokonywane były zarówno gotówką, jak i przelewem, to jedynie jedna faktura, to jest z dnia 23 kwietnia 2009 roku na kwotę 19.393,12 złotych nie posiada adnotacji o wypłacie gotówkowej, co znajduje swoje odzwierciedlenie w zestawieniu konta bankowego wskazanego nafakturze nr (...), przez co kwoty tej Sąd nie wliczył do wymienionej wcześniej kwoty ćwierć miliona złotych.
Omawiając dalej zeznania świadkaI. K.pamiętać należy, iż faktury wystawione zostały przez(...)na rzecz(...)w okresie od 8 marca 2009 roku do dnia 28 maja 209 roku, a jeszcze w styczniu 2009 rokuI. K.pozostawał współudziałowcemspółki (...), a zatem posiadał wiedzę ospółce (...), w szczególności w zakresie możliwości pozyskiwania przez spółkę złomu i jego składowania. Co ważne, spółka należąca doI. K.wykorzystuje magazyn zlokalizowany wP.przyulicy (...), gdzie wynajmuje halę magazynową odspółki (...). Dokładnie pod tym samym adresem wynajmować halę składową miałaspółka (...)i to zarówno w okresie, gdy jej udziałowcem pozostawałI. K., jak i wtedy, gdy miało on nabywać złom odspółki (...), składowany przez spólkę(...)dokładnie pod tym samym adresem. Okoliczności te potwierdzają dokumenty uzyskane w dniu 19.01.2013 odPPHU (...), z których wynika, żespółka (...)zawarła umowę dzierżawy obowiązującą od 1.09.2008 na czas niekreślony. Jakkolwiekspółka PPHU (...)rzeczywiście wystawiła na rzeczspółki (...)faktury w okresie od stycznia 2009 roku do czerwca 2009 roku z tytułu opłat za czynsz, to w okresie tym spółka ta nie zużyła żadnych mediów, w tym wody i energii. Przy takich ustaleniach co najmniej za niezrozumiałe uznać należy zeznaniaI. K., w których wskazał, iż wszelkie uzgadniane terminy dostaw złomu do siedzibyspółki (...)przezM. W.odbywały się telefonicznie, a czasemM. W.przyjeżdżał osobiście do magazynu spółki wP.przyulicy (...), gdzie ustalali dostawę złomu, a przecież oba magazyny, co wynika z dokumentów, miały znajdować się w tym samym miejscu i pod tym samym adresem. Wymowa zeznańI. K., a przede wszystkim ich niedorzeczność powoduje, iż są one dla sądu bezwartościowe, a w żadnym wypadku nie sposób uznać je za prawdziwe.
Przechodząc do kolejnego świadka powiązanego zespółką (...), to jest doŁ. C., to zeznania tego świadka są niezwykle pokrętne i nielogiczne, przez co dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego niniejszej sprawy również pozostawały bezwartościowe. Mianowicie świadek ten zeznał, iż w 2009 roku pozostawał pracownikiemfirmy (...)wP., należącej doK. N.i w ramach obowiązków jako kierowca tej firmy woził złom należący dospółki (...)do skupów złomu. Na zadane mu pytania odnośniespółki (...)zeznał iż, nigdy z nikim zespółki (...)nie współpracował, nigdy nie widział magazynów składowych tej firmy, ani jakiegokolwiek pracownika tej firmy, nigdy też nie poznał prezesa spółkiM. W.. Niemniej jednak potwierdził, iż podbijał „jakieś”faktury pieczątkąspółki (...), gdyż miał pieczątkę tej spółki, a na skutek okazania mu 51 faktur VAT wystawionych w 2009 przezSpółkę (...)na rzeczSpółki (...)potwierdził też, iż wszystkie te faktury zostały wystawione przez niego, a co istotne, każda z tych faktur posiadała właściwy kolejny numery ewidencyjnyspółki (...). Ta niedorzeczność wzajemnie wykluczających się twierdzeń świadka nie pozwala na uznanie, iż mają one cokolwiek wspólnego z prawdą, w szczególności nie sposób przyjąć, iż wystawione przez świadka 51 faktur odzwierciedla fakt dokonanych przezspółkę (...)dostaw ponad 58.000 kilogramów złomu metali kolorowych.
Podobna wartość dowodowa jak zeznań świadkaŁ. C.jest wartość zeznań świadkówM. P., kierownikaoddziału Zakładu (...) Spółka z o.o.z siedzibą(...)-(...) S.,ul. (...), który to oddział znajdował się weW.przyulicy (...)oraz świadkaM. Z. (2), prowadzącego weW.przyulicy (...)skup złomu metali kolorowych na rzecz(...) S.A.z siedzibą(...)-(...) W.,ul. (...). Świadkowie ci podobnie jakŁ. C.zeznali, iż nabywali złom metali kolorowych odspółki (...), która to spółka wystawiła na ich rzecz szereg faktur potwierdzających ten zakup. Świadkowie ci opisali zasady prowadzonej przez nich działalności gospodarczej, sposób dokonywanych zakupów metali, proces ważenia, czy też wypłat należności. Jakkolwiek Sąd co do zasady podzielił zeznania tych świadków w zakresie istniejących procedur i wymogów w zakresie obrotu odpadem metali kolorowych, to nie sposób się zgodzić, iż okoliczności te dotyczącą równieżspółki (...). Mianowicie spółka ta nigdy nie posiadała towaru będącego przedmiotem dostaw, nigdy nawet nie wykazała jakiegokolwiek dostawcy złomu, ani jakichkolwiek innych alternatywnych źródeł jego pochodzenia, a także jakiegokolwiek dowodu zakupu złomu, który wykazany został na fakturach VAT wystawionych przez(...)na rzecz obydwu podmiotów, to jest(...)oraz(...) S.A.. Podobnie spółka nie dysponowała środkiem transportu, który wykazany został na poszczególnych fakturach, jak też nie wykazała dokumentów wskazującymi na zakup usług transportowych. Dalej, w toku postępowania przygotowawczego pomimo podjętych czynności nie zdołano uzyskać jakikolwiek dokumentów prowadzonej działalności przez spółkę, w szczególności jakichkolwiek dokumentów księgowych spółki, a na rachunkach samej spółki nie stwierdzono wypłat wskazujących na dokonywanie zakupu jakiegokolwiek złomu.
Co do świadkaM. Z. (2)dodatkowo zauważyć należy, iż świadek ten słuchany na wniosek obrońcy oskarżonegoM. W.przed Sądem Wezwanym, Sądem Rejonowym dla Wrocławia Śródmieście we Wrocławiu zeznał, iż kojarzy osobęM. W.i potrafi nawet opisać jak wygląda, gdyż kupował od jego firmy złom, osobiście przy tym bezpośrednio z nim uzgadniał dostawę, cenę, ilość i płatność. Zestawienie faktur wskazane w części wstępnej uzasadnienia wskazuje, iż na przestrzeni 2009 roku oddział prowadzony przezM. Z. (2)jedynie 6 razy miał otrzymać dostawę złomu odfirmy (...)- (...), jednakże świadek nie tylko zapamiętał tego jednego klienta, ale zawsze osobiście z nim uzgadniał dostawę towaru i płatność. Twierdzenia te trudno zestawić z kolejnymi jego zeznaniami, w których podniósł, iżw tamtym czasie pracowało w skupie 6 do 9 magazynierów, którzy byli cały czas na oddziale wW.i dostawali od niego dyspozycje telefonicznie, ale sam również był świadkiem dostaw, a od 2006 roku przez oddział przewinęło się setki firm. Treść złożonych zeznań wydaje się podważać wiarygodność zeznań złożonych w zakresie tego jednego z wielu klientów, jakim pozostawać miałaspółka (...)- (...), ale świadek rzeczywiście dobrze znaM. W.i wie jak wygląda, gdyż prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 17 kwietnia 2014 roku w sprawie VIII K 777/12M. Z. (3)skazany został za wystawienie na przestrzeni 2010 roku na rzeczspółki (...) S.A., dla której złom w oddziale weW.rzekomo skupować miałM. Z. (2), szereg fikcyjnych faktur na łączną kwotę 385.338 złotych, przy czym w tym czasieM. W.pozostawał prezesem spółki Hanssen(...), oczywiście z siedzibą pod tym samym adresem,(...) spółka (...)- (...).
Przechodząc w tym miejscu do słuchanego w sprawie świadkaE. D., to świadek ten zeznał na okoliczność wynajmu na rzecz(...)hali magazynowej wP.przyulicy (...), a nawet wskazał, iż widział złom w magazynie wynajmowanym przez(...). Okoliczności co do samego najmu hali są bezsporne, gdyż w aktach sprawy znajduje się 6 kopii faktur wystawionych na rzecz(...)przezprzedsiębiorstwo Handlowo usługowe (...), jednakże jak Sąd zauważył już wyżej, wiarygodność rzeczywistego najmu powierzchni magazynowej jest wątpliwa, gdyżspółka (...)nigdy nie została obciążona jakimikolwiek kosztami z tytułu użytkowania magazynu, do czego była zobowiązana zawartą umową, w tym wodą i energią, których nigdy nie zużyła.Spółka (...)nie posiadała specjalistycznych pojazdów przeznaczonych do transportu złomu, zezwoleń na transport odpadów, sprzętów służących do załadunku i wyładunku, czy też jakichkolwiek pracowników wykonujących pracę przy obrocie złomem, który według sporządzonych przez spółkę faktur dotyczył setek ton odpadów różnych gatunków metali, w tym mosiądzu, miedzi, aluminium, stali nierdzewnej i kwasowej, ołowiu o wartości setek tysięcy złotych, co także Sąd podniósł już wyżej. Wprawdzie świadekE. D.jednoznacznie zeznał, iż jeden raz widział raz złom w magazynie przyulicy (...)wP., to świadek w swoich zeznaniach pomija fakt, iż pod tym samym adresem powierzchnie magazynowe wynajmowałI. K., rzeczywiście prowadzący działalność gospodarczą polegająca na obrocie złomem metali kolorowych. Sąd nie podejmuje się rozstrzygnąć, czy świadek ten wprost podaje nieprawdę, czy też zeznaje na okoliczności spostrzeżenia złomu należącego doPrzedsiębiorstwa PHU (...)I. K., niemniej jednak na tym jednym niejednoznacznym stwierdzeniu świadka nie sposób oprzeć się, przy ustalaniu stanu faktycznego niniejszej sprawy.
Odnosząc się w tym miejscu do ostatniego świadka, a toB. Ł., właścicielaprzedsiębiorstwa PHU (...)z siedzibą wO.przyulicy (...), to zeznania tego świadka nie miały żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Świadek potwierdza wprawdzie swoje kontakty handlowe zespółką (...), to jednakże kontakty te miały mieć miejsce znacznie wcześniej, aniżeli okres zarzutu aktu oskarżenia i nie były objęte przedmiotem niniejszego postępowania, ani przedmiotem szczegółowych dociekań Sąd.
Wymienione wyżej okoliczności odnoszące się do braku jakichkolwiek możliwości pozyskania, przechowywania, przewożenia złomu metali kolorowych, a co zatem idzie jego sprzedaży, dotyczą także faktur wystawionych przez(...)na rzecz(...) S.A.z siedzibą(...)W.,ul. (...), na rzecz którego to podmiotu wystawione zostały 3 faktury orazPrzedsiębiorstwa PHU (...)W. J.z siedzibą(...)-(...) M.,(...), na rzecz którego wystawione zostało kolejnych 8 faktur, a odrębne wykazanie braku możliwości sprzedaży na rzecz tych podmiotów złomu metali kolorowych za pomocą tych samych omówionych wyżej dowód wydaje się bezprzedmiotowe. Zauważyć jedynie należy, iż wykonane w toku postępowania przygotowawczego czynności nie pozwoliły na ustalenie chociażby jednego dostawcy złomu, który następnie mógłby wskazanym spółkom zostać sprzedaży, a również sama spółka pomimo wezwań nigdy nie przedstawiła nie tylko jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego zakup, ale jakiejkolwiek ewidencji wskazującej na prowadzony skup złomu metali kolorowych.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd doszedł do przekonania, że oskarżonyM. W.dopuścił się popełnienia czynu bezprawnego opisanego w części wstępnej wyroku, zagrożonego karą, którego społeczna szkodliwość nie jest znikoma, zaś czynu tego dopuścił się w sposób zawiniony, nie działając przy tym w okolicznościach uchylających jego bezprawność. Zdaniem Sądu wina i sprawstwo oskarżonegoM. W.w zakresie zarzucanego mu czynu pozostaje bez wątpliwości.
I tak oskarżonyM. W.działając w okresie od 10 lutego 2009 roku do 30 listopada 2009 roku wZ.jako prezes Zarządu(...) sp. z o.o.z siedziba wZ.,ul. (...)zK.(...), będąc osoba uprawnioną do zarządzania spółką, podejmowania w jej imieniu decyzji gospodarczych i odpowiedzialną za prawidłowość rozliczeń zobowiązań podatkowych spółki, w krótkich odstępach czasu i z wykorzystaniem takiej samej sposobności wystawił i wprowadził do obrotu prawnego osiemdziesiąt cztery sztuki nierzetelnych faktur VAT dokumentujących w ich treści transakcje sprzedaży towarów (złomu) które w rzeczywistości nie były wykonane przez(...) sp. z o.o.z siedzibą wZ.ul. (...)zK.(...)na łączna kwotę 913.816,75 zł, tj. o dużej wartości przedmiotu czynu na rzecz firm:Zakład (...) sp. z o.o.ul. (...),(...)-(...) S.,(...) SAwW.,ul. (...),(...) SA(...)-(...) W.ul. (...),Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Handlowo – Usługowego (...)I. K.(...)-(...) P.S.ul. (...),PHU (...)W. J.(...)-(...) M.(...), czym ułatwił w/w firmom podanie nieprawdy w deklaracjach VAT – 7 i odliczenie podatku naliczonego, narażając na uszczuplenie podatek od towarów i usług na kwotę 164.786,97 zł, popełniając przestępstwa skarbowe w warunkachart. 37 § 1 pkt 1 i 2 kks, przy czym uczynił sobie z popełniania przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu, popełnionym czynem wyczerpał znamiona przestępstwa skarbowego opisanego wart. 18 § 3 kkw zw. zart. 20 § 2 kks,62 § 2 kksw zb. zart. 56 § 2 kks, w zw. zart. 6 § 2 kks, w zw. zart. 7 § 1 kksw zw. zart. 8 § 3 kksw zw. zart. 37 § 1 pkt 1 i 2 kks.
Za popełniony przezM. W.czyn Sąd przyjmując z podstawę wymiaru karyart. 62 § 2 kkszart. 6 § 2 kksw zw. zart. 7 § 2 kksw zw. zart. 37 § 1 pkt 1 i 2 kkswymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 200 stawek dziennych po przyjęciu jednej stawki dziennej na kwotę 200 złotych. Przy wymiarze kary Sąd do okoliczności łagodzących zaliczył fakt niekaralności w chwili popełnienia czynu, natomiast do okoliczności obciążających zaliczył znaczną wysokość wyrządzonej swoim działaniem szkody podatkowej.
Zdaniem Sądu wymierzona oskarżonemuM. W.kara uwzględnia dyrektywyart. 53 kk, a w szczególności stopień winy oskarżonego, stopień społecznej szkodliwości czynu, którego się dopuścił, jak też wymogi prewencji ogólnej w zakresie potrzeby kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd wprawdzie dostrzegł uprzednią karalność oskarżonego, to doszedł do przekonania, że istnieje możliwość przyjęcia pozytywnej prognozy wobec oskarżonego, a orzeczona kara pozbawienia wolności pomimo warunkowego zawieszenia jej wykonania będzie karą wystarczającą, a co najważniejsze spełni swoje cele również w zakresie prewencji szczególnej.
Orzekając karę wobecM. W.karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, Sąd mając na uwadze dyspozycjęart. 62 § 2 kks, dla bezpośredniego i realnego odczucia konsekwencji popełnionego czynu, orzekł wobec oskarżonego obok kary pozbawienia wolności także karę grzywnę, a jakkolwiek jej wymiar jest znaczy, to oskarżony jako prezes kolejnych spółek dokonując obrotu kwotami o znacznym wymiarze musiał liczyć się z konsekwencjami takiego postępowania, a w swoim działaniu przewidywać konieczność ponoszenia znacznych kosztów, również tych związanych z postępowaniem skarbowym i sądowym.
Na podstawie powołanych w wyroku przepisów Sąd zasądził od oskarżonegoM. W.na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu uznając, iż koszty te jest w stanie ponieść, albowiem jest zdolny to pracy, a zatem zdolności zarobkowe posiada. Nadto Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. B.wynagrodzenie za obronę z urzędu udzieloną oskarżonemuM. W.w postępowaniu przygotowawczym oraz przed Sądem, uwzględniając przy tym okoliczność, iż obrona ta miała miejsce w trzech stanach prawnych w zakresie tego wynagrodzenia, co znalazło swoje odzwierciedlenie w treści wyroku.