Sąd Okręgowy w Kaliszu
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II Cz 447/17
Data wyroku: 2017-09-13 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Jacek Chmura, Janusz Roszewski, Barbara Mokras

Sygn. akt II Cz 447/17

POSTANOWIENIE
K., dnia 13 września 2017 r.

Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:

Przewodniczący:  SSO Jacek Chmura

Sędziowie:   SSO Janusz Roszewski

SSO Barbara Mokras
po rozpoznaniu w dniu 13 września 2017 r. w Kaliszu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy ze skargi dłużnikaW. G.
na czynność Komornika przy Sądzie Rejonowym w JarocinieT. W.w sprawie Km 21/16
przy udziale wierzyciela Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Jarocinie
w przedmiocie zażalenia dłużnika
na postanowienie Sądu Rejonowego w Jarocinie
z dnia 7 września 2016 r., sygn. akt I Co 359/16
p o s t a n a w i a :

I
zmienić pkt 1. zaskarżonego postanowienia w ten sposób, że nadać jemu następujące brzmienie:

„1. zmienić pkt 2. i 3. postanowienia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w JarocinieT. W.z dnia 25 marca 2016 r., sygn. akt Kms 21/16, w ten sposób, że ustalić koszty postępowania egzekucyjnego na kwotę 165,42 zł;
2. oddalić skargę w pozostałym zakresie.”
a dotychczasowy punkt 2. zaskarżonego postanowienia opatrzyć numerem 3.;

II
oddalić zażalenie w pozostałym zakresie;

III
nie obciążać stron nieuiszczonymi kosztami sądowymiw postępowaniu zażaleniowym.

SSO Janusz Roszewski SSO Jacek Chmura SSO Barbara Mokras

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 7 września 2016 r. Sąd Rejonowy w Jarocinie oddalił skargę dłużnikaW. G.na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w JarocinieT. W.w sprawie(...)– punkt 2. i 3. postanowienia z dnia 25 marca 2016 r. (pkt 1) oraz nie obciążył stron kosztami postępowania. (pkt 2).
Od powyższego orzeczenia dłużnik wniósł zażalenie, zaskarżając postanowieniew części, tj. w zakresie punktu. 1. i wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie skargiw całości, tj. – w istocie - uchylenia punktu 2. i 3. postanowienia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w JarocinieT. W.z dnia 25 marca 2016 r. obciążającego dłużnika kosztami postępowania(...)z uwagi na dokonanie przez dłużnika dobrowolnej spłaty należności egzekucyjnej.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na częściowe uwzględnienie.
Analiza akt egzekucyjnych(...)wskazuje, że spłata przez dłużnika należności głównej dochodzonej w toku przedmiotowej egzekucji nastąpiła w dniu 11 marca 2016 r.,tj. w dniu doręczeniu dłużnikowi zawiadomienia wszczęciu postępowania egzekucyjnego,co skutkowało umorzeniem postępowania egzekucyjnego na podstawieart. 825 pkt 1 k.p.c.
Stosownie do dyspozycji przepisuart. 49 ust. 2 zd. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji(t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1277) w sprawacho egzekucję świadczeń pieniężnych w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela […] komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 5% wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania, jednak nie niższej niż 1/20 i nie wyższej niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego, z tym zastrzeżeniem, że w razie umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela zgłoszony przed doręczeniem dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 1/20 przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.
Świadczeniem pozostałym do wyegzekwowania, w rozumieniu art. 49 ust. 2 zd. 1 powołanej ustawy, jest także świadczenie spełnione przez dłużnika bezpośrednio wierzycielowi, jeżeli nastąpiło to po zawiadomieniu dłużnika o wszczęciu egzekucji. Wynika to z faktu, że - zgodnie zart. 804 k.p.c.- organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, co oznacza, że gdy dłużnik w toku postępowania egzekucyjnego spełni świadczenie do rąk wierzyciela, a ten nie zażąda umorzenia postępowania, organ egzekucyjny zobligowany jest kontynuować egzekucję zgodnie z treścią tytułu wykonawczego (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia29 października 2009 r., III CZP 82/09, OSNC 2010, nr 5, poz. 67).
Powyższe oznacza, że w niniejszej sprawie Komornikowi Sądowemu przysługiwała opłata stosunkowa naliczona na podstawie ww. przepisu w pomniejszonej wysokości, tj. 5% (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2005 r., III CZP 116/05, OSNC 2006, nr 12, poz. 2356; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 2009 r., III CZP 142/08, OSNC 2009, nr 12, poz. 163), a więc 165,42 zł (5% z kwoty 500,00 zł). Pismo wierzycielaz informacją o dokonanej przez dłużnika spłacie należności głównej wpłynęło bowiem do Komornika w dniu 25 marca 2016 r., czyli już po doręczeniu dłużnikowi zawiadomieniao wszczęciu egzekucji.
Należy jednak uznać, że Komornik bezzasadnie ustalił powyższą kwotę opłaty egzekucyjnej wraz z należnym od tej kwoty podatkiem VAT. Wynika to z tego, że pobieranie przez komorników sądowych podatku VAT ponad nominalną sumę opłaty egzekucyjnej, ustaloną na podstawie obowiązujących przepisów, nie znajduje uzasadnieniaw obowiązujących przepisach prawa. W obecnie obowiązującym stanie prawnym brak jest przepisu, który byexplicitestanowił o tym, iż opłatę egzekucyjną pobieraną przez komornika sądowego, będącego podatnikiem obowiązanym do rozliczenia podatku od towarów i usług, podwyższa się o odpowiednią kwotę podatku od towarów i usług. W ocenie Sądu Okręgowego, orzekającego w niniejszej sprawie, podstawą obciążenia strony postępowania egzekucyjnego tego rodzaju podatkiem od towarów i usług mogłaby być tylko regulacja prawna wyraźnie zezwalającą do podwyższenia opłaty egzekucyjnej o kwotę takiego podatku (per analogiam:uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 1997 r., III CZP 11/97, OSNC z 1997 r., nr 8, poz. 102, uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 21 grudnia 2006 r., III CZP 127/06, OSNC z 2007 r., nr 10, poz. 150, uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 1995 r., III CZP 4/95, OSNC z 1995 r., nr 5, poz. 79, uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2007 r., III CZP 95/06, OSNC z 2007 r., nr 12, poz. 179, wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 kwietnia 2016 r., sygn. akt SK 67/13; oraz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2016 r., III CZP 34/16, Biul. SN 2016 nr 7 i 9; MoP 2016, nr 15, str. 787). Należy uznać, że bez istnienia takiej podstawy nie ma podstaw do pobierania opłaty egzekucyjnej ponad wysokość ustaloną w przepisachart. 49 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji(t. j, Dz. U. z 2015 r. , poz. 790).
Powyższe oznacza, że w tym zakresie zażalenie dłużnika było zasadne.
Dlatego, na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c., orzeczono, jak w punkcie I. sentencji.
W pozostałym zakresie zażalenie podlegało oddaleniu na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c..
O kosztach postępowania orzeczono na podatnie przepisuart. 102 k.p.c.iart. 108 § 1 zd. 1 k.p.c.
SSO Janusz Roszewski SSO Jacek Chmura  SSO Barbara Mokras