Sąd Rejonowy w Legionowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1212/13
Data wyroku: 2017-09-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Urszula Salwin-Kowalczyk
Słowa kluczowe: Wyrok
Podstawa prawna: art.13 § 1 kk w zw. art.279 § 1 kk w zw. z art.64 § 1 kk

Sygn. akt: II K 1212/13

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 września 2017 r.
Sąd Rejonowy w Legionowie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący SSR Urszula Salwin-Kowalczyk
Protokolant - Monika Malanowska
w obecności Prokuratora – Joanny Niedzielskiej
po rozpoznaniu dnia - 11 września 2014 roku,7 czerwca 2016 roku, 27 września 2016 roku, 8 grudnia 2016 roku, 3 lutego 2017 roku, 5 września 2017 roku
sprawyI.M. K. (1)
s/cZ.i wG. z d. R.,urodz. (...)wW.
II.M. B.
s.T.iB. z d. K.,urodz. (...)wL.
III.T. B.
s.Z.iT. z d. N.,urodz. (...)wW.
oskarżonych o to, że: w dniu 3 lipca 2013 roku wL.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu działając w celu przywłaszczenia usiłowali dokonać kradzieży z włamaniem do samochodu osobowego markiT. (...)onr rej. (...)wartości 10.000 złotych zaparkowanego na parkingu tymczasowym mieszczącym się w rejonie stacji PKPL.ul.(...), poprzez uszkodzenie wkładki zamka powodując w ten sposób straty w wysokości 500 złotych na szkodęA. J. (1), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na nie uruchomienie pojazdu ,
tj. o czyn zart. 13§1 kkw zw. zart.279§1 kk
zaś wobecM. B.
przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne ,
tj. o czyn zart.13§1 kkw zw. zart. 279§1 kkw zw. zart. 64§1 kk
orzeka
I.oskarżonychM. K. (1),M. B.iT. B.w ramach zarzucanego im czynu uznaje winnym tego , że w dniu 3 lipca 2013 roku wL.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu usiłowali dokonać zaboru w celu przywłaszczenia samochodu osobowego markiT. (...)onr rej. (...)wartości 10.000 złotych zaparkowanego na parkingu tymczasowym mieszczącym się w rejonie stacji PKPL.ul.(...)na szkodęA. J. (1), lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na użycie przedmiotu nie nadającego się do popełnienia przedmiotowego czynu ,tj. czynu zart. 13§2 kkw zw. zart.278§1 kk, a wobec oskarżonegoM. B.przy przyjęciu , iż czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne” ,tj. czynu zart.13§2 kkw zw. zart. 278§1 kkw zw. zart. 64§1 kki za tak przypisany im czyn skazuje ich na podstawieart.13§2 kkw zw. zart.278§1 kk, a oskarżonegoM. B.na podstawieart.13§2 kkw związku zart.278§1 kkw zw. zart.64§1 kk,zaś na podstawieart.14§1 kkw zw. zart.278§1 kkwymierza :
1.oskarżonemuM. K. (2)karę 6 (sześciu ) miesięcy pozbawienia wolności;
2.oskarżonemuM. B.karę 10 (dziesięciu ) miesięcy pozbawienia wolności;
3.oskarżonemuT. B.karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;
II.na podstawieart. 69§1 i 2 kkiart.70§1 kkw zw. zart.4§1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonegoM. K. (1)warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat próby , a wobec oskarżonegoT. B.na okres 4 (czterech) lat próby;
III.na podstawieart. 33§2 i 3 kkwymierza oskarżonymM. K. (1),M. B.iT. B.karę grzywny w wymiarze po 30 (trzydzieści ) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 20 (dwadzieścia ) złotych ;
IV.na podstawieart. 44§2 kkorzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wymienionych na k- 273 podpoz.1-5;
V.na podstawieart.230§2 kpknakazuje zwrócić pokrzywdzonejA. J. (1)dowód rzeczowy wykazany na k- 273 pod poz. 6;
VI.zasadza ze Skarbu Państwa na rzecz adw.M. W.oraz adw.J. W.kwoty po 1008 ( jeden tysiąc osiem ) złotych plus należny podatek VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu;
VII.na podstawieart. 624§1 kpkzwalnia oskarżonychM. K. (1)iT. B.od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania przejmując je na rachunek Skarbu Państwa ;
VIII.zasadza od oskarżonegoM. B.kwotę 2.128,93 (dwa tysiące sto dwadzieścia osiem złotych dziewięćdziesiąt trzy grosze ) tytułem kosztów postępowania w tym kwotę 180 (sto osiemdziesiąt ) złotych tytułem opłaty.
Sygn.akt II K 1212/13

UZASADNIENIE
Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie , Sąd ustalił następujący stan faktyczny :
W dniu 3 lipca 2013 roku oskarżeni :M. K. (1),M. B.iT. B.wspólnie uzgodnili , że pojadą doL., aby dokonać kradzieży z włamaniem do samochodu markiT. (...), który miał być zaparkowany na rampie w rejonie stacji PKP.W/w udali się tam w godzinach popołudniowych samochodem markiO. (...)onr rej. (...), którym kierował oskarżonyT. B.. OskarżonyM. B.wziął ze sobą jednostkę centralną sterującą silnikiem , dwie pary rękawiczek , śrubokręt i nóż , które miały służyć mu do dokonania kradzieży z włamaniem. Po dojechaniu doL., oskarżonyT. B.zaparkował swój samochód pod wiaduktem , po czym oskarżeni :M. K. (1)iM. B.poszli w kierunku rampy , a oskarżonyT. B.został w samochodzie i na nich czekał. Gdy w/w doszli na przedmiotową rampę , zauważyli na niej szereg zaparkowanych samochodów , jednakże nie było tam samochodu , którego zaboru mieli dokonać. Gdy chodzili po w/w rampie , w pewnej chwili zauważyli zaparkowany przy ogrodzeniu posesji przyul. (...), samochód ,markiT. (...)onr rej. (...), której właścicielem jest pokrzywdzonaA. J. (1). Drzwi w w/w pojeździe od strony pasażera były otwarte. W/w wsiedli do przedmiotowego pojazdu , jednakże nie mogli go uruchomić z uwagi, iż nie posiadali przy sobie stosownych narzędzi . Z uwagi na powyższe, postanowili wrócić do czekającego na nichT. B.. W drodze powrotnej , naul. (...)zostali zatrzymani przez funkcjonariuszy Policji.
OskarżonyM. B.był skazany przez Sąd Rejonowy dlaW.wyrokiem z dnia 04.10.2010 r. , sygn..akt: IV K 90/10 za czyn 279§1 kkna karę 2 lat pozbawienia wolności , którą odbył w okresie od 11.10.2011 r do 06.10.2012 r.
Oskarżeni:M. K. (1)iT. B.byli badani przez biegłych lekarzy psychiatrów. U oskarżonegoT. B.biegli rozpoznali cechy nieprawidłowej osobowości oraz przebyte zaburzenia adaptacyjne . Natomiast u oskarżonegoM. K. (1)biegli rozpoznali hazard patologiczny. U obu oskarżonych biegli nie rozpoznali jednak choroby psychicznej , ani upośledzenia umysłowego . Obaj oskarżeni mieli zachowaną zdolność do rozpoznania znaczenia czynu oraz zdolność do pokierowania swoim postępowaniem . W ocenie biegłych ich poczytalność nie budzi żadnej wątpliwości.
Powyższy stan faktyczny , Sąd ustalił w oparciu o : częściowo wyjaśnienia oskarżonych :M. K. (1)/k-139-140,163-164,176-177, 515/,M. B./k-145,166-167,174-175, 253-254,515-516/,T. B./k-154-158,170-171,516/, zeznania pokrzywdzonejA. J. (1)/k-517/, zeznania świadków :B. K./k-5-6,517-519/,K. S./k-134v-135,510-520/,D. J./k-584-585/,P. W./k-603/, protokołów oględzin /k-10-13v,56-59,84-85v,105-110,120-126/ protokołów zatrzymania osoby /k-14-14v, 18-18v,20-20v/, protokołów przeszukania /k-22-24, 26-28,30-32, 34-36,38-40, 45 ,64-66, 102-103/protokołów zatrzymania /k-42-44,48-50,86-88 /materiał poglądowy /k-60-63/, opinie /k-187-191,215-222, 345-347v,362-364,432-433, 633-636, 647-655/, wyroki /k-235-237/ , informację /k-304-305/
OskarżonyM. K. (1)słuchany w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił ,że w dniu zdarzenia ok godz. 11.00 umówił się z oskarżonymT. B.na myjni przyul. (...)wW.. Następnie obaj jeździli samochodem markiO. (...)należącym do oskarżonegoT. B.. W pewnej chwili oskarżonyM. K. (1)zadzwonił do oskarżonegoM. B., z którym umówił się przy cmentarzu wR.. OskarżonyM. B.wsiadał do samochodu oskarżonegoT. B.. Miał ze sobą reklamówkę, w której jak stwierdził ma komputer do samochodu markiT.i zaproponował kradzież pojazdu tej marki. Wspólnie ustalili , że w tym celu pojadą doL.. Tam oskarżonyT. B.zaparkował samochód pod wiaduktem , a on wraz z oskarżonymM. B.udali się na parking za torami kolejowymi . OskarżonyT. B.miał na nich czekać w samochodzie , a gdyby ukradli jakiś samochód miał jechać przed nimi. OskarżonyM. B.wziął ze sobą reklamówkę , w której były narzędzia niezbędne do kradzieży samochodu. Gdy doszli na parking , od razu zauważyli samochód markiT. (...)koloru srebrnego. Gdy do niego podeszli , zauważyli , że ma włączony alarm. Nie dotykali go , jedynie oskarżonyM. B.przykucnął przy masce tego pojazdu i na coś patrzył. Innych pojazdów nie oglądali , od razu wrócili do oskarżonegoT. B., po czym odjechali doW.. Naul. (...)zostali zatrzymani przez Policję. W/w oskarżony słuchany kolejny raz w toku postępowania przygotowawczego podał nadto , że wszyscy trzej wiedzieli , że jadą doL., aby dokonać kradzieży samochodu markiT., którą potem mieli sprzedać na części. Żaden z nich nie miał żadnych obiekcji , aby to zrobić. OskarżonyM. B.miał włamać się do jakiegoś samochodu, on w tym czasie miał stać na czatach , a oskarżonyT. B.miał ich przywieźć i w razie czego odwieźć. OskarżonyM. K. (1)słuchany na rozprawie przed Sądem , również przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu jednakże zaprzeczył , aby on i współoskarżeni usiłowali dokonać przedmiotowego włamania /k-139-140,163-164,176-177,515/
OskarżonyM. B.słuchany w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił , że w dniu zdarzenia umówił się z oskarżonymM. K. (1)wR.. Dzień wcześniej uzgodnili , że pojadą doL., aby ukraść samochód markiT. (...), o której słyszał że stoi zaparkowany w okolicy stacji PKP i nie ma żadnych zabezpieczeń. OskarżonyM. K. (1)przyjechał zT. B.jego samochodem. W/w miał wiedzę po co jadą doL.. Na miejscu zaparkował samochód pod wiaduktem , a on i oskarżonyM. K. (1)udali się na parking. Oskarżony wziął ze sobą reklamówkę , w której miał ze sobą komputer służący do uruchamiania samochodów , rękawiczki i śrubokręt. Na przedmiotowym parkingu nie znaleźli jednakT. (...). W drodze powrotnej zauważyli jednak zaparkowanąT. (...)koloru czerwonego . Podeszli do niej ,aby zobaczyć czy nie można jej ukraść. Z uwagi jednak, iż pojazd był uzbrojony w autoalarm , zrezygnowali z kradzieży. W/w zaprzeczył , aby dotykali tego pojazdu oraz aby uszkodzili w nim wkładkę zamka. Oskarżony podał nadto , że z zawodu jest mechanikiem samochodowym i zna obsługę modułu sterującego do oddalania samochodu. Oskarżony słuchany kolejny raz w postępowaniu przygotowawczym podał nadto , że gdy odjeżdżali z miejsca zdarzenia , to widzieli że są obserwowani przez Policję. Moduł zaś , który miał ze sobą służył do uruchomienia samochodów markiT. (...)rocznik 2007-2008 r. Oskarżony słuchany na rozprawie przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił , że jak wraz ze współoskarżonymi wjeżdżał doL., to już wiedział że są obserwowani przez Policję. Miał wiedzę jakim jeżdżą nieoznakowanym radiowozem. Razem z oskarżonym,M. K. (1)udał się parking w pobliżu stacji PKP . Stała tamT. (...)koloru srebrnego, jednakże miała włączony alarm. Aby ją ukraść , oskarżony musiałby go uszkodzić , a nie sprzyjały temu warunki . Odstąpili więc od jej kradzieży. Gdy wracali , zauważyli drugąT. (...)koloru czerwonego , rocz.2009-2010 . Oskarżony stanął obok niej, blisko drzwi kierowcy, jednakże nie uszkodził wkładki w zamku , ani jej nie dotykał. Z uwagi ,iż był gorąco jego but utkwił w rozgrzanym asfalcie. Po drugiej stronie , w samochodzie oskarżony wiedział siedzącą w samochodzie policjantkę , która ich obserwowała. Oskarżony podał nadto , że wcześniej się przyznał , jednakże tylko do tego , ze przyjechał wraz ze współoskarżonymi doL.w celu kradzieżyT. (...)(disel) .T. (...)(benzyna ) nie była w ich zainteresowaniu /k-166-167,174-175,253-254,515-516/.
OskarżonyT. B.słuchany w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił , że w dniu zdarzenia umówił się telefonicznie z oskarżonymM. K. (1), że odwiezie w/w oraz jego kolegę , którego wcześniej wiedział trzy razy , swoim samochodem doL., bo w/w mieli tam jakieś sprawy do załatwienia. Na miejscu , oskarżonyM. K. (1)kazał mu zaparkować pod wiaduktem , zaś on i jego kolega poszli w kierunku torów kolejowych. Jeden z nich miał ze sobą reklamówkę , jednakże on nie wie co w niej było. Wrócili po upływie ok. 5 minut , a po chwili zatrzymała ich Policja. Oskarżony podał , że do końca nie był świadomy po co jadą doL., bo dopiero w trakcie jazdy , w/w oskarżeni mówili , że chcą zobaczyć jakiś samochód. W/w dopiero wtedy zorientował się , że chcieli go ukraść. Oskarżony wyjaśnił nadto ,że po operacji usunięcia woreczka żółciowego przeszedł sepsę i obecnie bardzo jest schorowany. Oskarżony słuchany kolejny raz na etapie postępowania przygotowawczego częściowo przyznał się do winy. Podał , że dopiero w trakcie drogi doL.dowiedział się , że współoskarżeni jadą ukraść samochód , a on ma ich tam zawieść /k-154-158,170-171/.
Sąd zważył , co następuje :
Materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie , dał podstawy do uznania oskarżonych :M. K. (1),M. B.iT. B.winnych czynu przypisanego im przez Sąd. Oskarżeni:,M. B.iT. B.nie przyznali się do winy , a oskarżonyM. K. (1)co prawda przyznał się , jednakże w swoich wyjaśnieniach nie potwierdził swojego sprawstwa . Sąd jednak dał wiarę ich wyjaśnieniom tylko w części , w której podali , że w dniu zdarzenia przyjechali doL., aby dokonać kradzieży w włamaniem do samochodu markiT.oraz , ze nie uszkodzili wkładki w zamku pojazdu pokrzywdzonej . W tym bowiem zakresie są one zgodne z materiałem dowodowym , który Sąd obdarzył wiarygodności. W pozostałej zaś części , a zwłaszcza w tej , w której oskarżonyT. B.podał , że dopiero w trakcie podróży doL.dowiedział się, że współoskarżeni chcą dokonać kradzieży samochodu , są niewiarygodne i mają na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej za przypisany im czyn. W/w wyjaśnienia oskarżonegoT. B.są także sprzeczne z wyjaśnieniami współoskarżonych , którzy podali , że w/w od samego początku wiedział jaki jest cel ich podróży doL.. Za sprawstwem oskarżonych przemawiają przede wszystkim zeznania pokrzywdzonejA. J. (1), zeznania świadków :B. K.,K. S.,D. J.iP. W.. I tak pokrzywdzonaA. J. (2)zeznała , że jest właścicielką samochodu osobowego markiT. (...). Podczas jej pobytu w Belgii , pojazd ten użytkuje jej bratB. K.. W/w pojazd został sprowadzony z Francji i był uszkodzony, jednakże ona nie wie w jakim zakresie. Podobnie zeznał świadekB. K.. Podał on, że w dniu zdarzenia zaparkował samochód swojej siostry na tymczasowym parkingu niestrzeżonym na wysokości stacji PKP wL.. Samochód z pilota zamknął na auto alarm , jednakże nie sprawdzał , czy drzwi się zamknęły. Przed zdarzeniem , w okresie zimowym miał problemy z drzwiami od strony pasażera , albowiem często się nie otwierały. Następnie świadek udał się pociągiem do pracy doW.. Około godziny 15.30 zostały telefonicznie poinformowany przez swoją siostręM. Ż., że było włamanie do w/w pojazdu. Po przybyciu na miejsce zdarzenia w obecności technika kryminalistyki uczestniczył w oględzinach pojazdu. Pojazd nie miał żadnych uszkodzeń i nie nosił śladów penetracji. Jedynie kierownica była zablokowana i skręcona lekko w prawo, a świadek był pewny , że zostawił ją w pozycji wyprostowanej , bo ma tym polu obsesję. Świadek nie stwierdził jednak , aby zamek w drzwiach od strony pasażera nosił ślady uszkodzenia. W/w nie był w stanie stwierdzić , czy w dniu zdarzenia zamykając samochód z pilota , zamknął drzwi od strony kierowcy i pasażera , czy tylko od strony kierowcy. Wskaźnik pokazujący stan zamknięcia drzwi od strony pasażera był w pozycji otwartej. W/w próbował z pilota zamknąć drzwi , ale zamykały się tylko drzwi od strony kierowcy. Wartość samochodu świadek wycenił na kwotę 10.000 zł. Świadek słuchany na rozprawie przed Sądem podał nadto , że na prośbę funkcjonariusza Policji wymontował z prawych drzwi cały zamek z wkładką. Wówczas okazało się , że silniczek od centralnego zamka był niesprawny. Sprawny kupił na Allegro za kwotę ok. 80 zł. Nie pamiętał kiedy ten zamek otwierał kluczem . Otwierali go na pewno funkcjonariusze Policji i był on sprawny. Na Komendzie , funkcjonariusz Policji próbował otworzyć wymontowany zamek kilkoma kluczami do samochodów markiT., jednakże nie udało mu się to.
Sąd dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonej i świadkaB. K., albowiem szczerze relacjonują swoją wiedzę o zdarzeniu.
ŚwiadekK. S.zeznała , że w dniu zdarzenia patrolując rejon rampy kolejowej  PKP wL., gdzie w ostatnim czasie dochodziło do kradzieży samochodów japońskich marek , zauważyła oskarżonychM. B.iM. K. (1), którzy oglądali stojące tam samochody i nerwowo się rozglądali. Gdy zorientowali się ,że są obserwowani , pospiesznie udali się do nieopodal zaparkowanego samochodu matkiO. (...)onr rej. (...), a następnie oddalili się w kierunkuul. (...). W związku z tym , że świadek miała wiedzę pozaprocesową , że w/w mogą być sprawcami kradzieży samochodu markiT. (...)w miejscowościR., postanowiła dokonać ich zatrzymania. W tym celu wezwała drugą jednostkę w osobachM. P.iT. S., którzy zatrzymali w/w pojazd naul. (...). Podczas przeszukania pojazdu , w reklamówce którą miał ze sobą oskarżonyM. B.ujawniono moduł do odpalania samochodów , dwie pary rękawic, śrubokręt i narzędzie wielofunkcyjne w etui. Jednocześnie załogi z Wydziału Prewencji i Kryminalnego dokonali penetracji w/w rampy, podczas której ujawnili samochód markiT. (...)onr rej. (...), który był otwarty. Świadek podała nadto , że podczas gdy obserwowała oskarżonych , nie słyszała , aby wył alarm w jakimś samochodzie.
Sąd dał wiarę zeznaniom tego świadka , albowiem mają one potwierdzenie w materiale dowodowym zgromadzonym w przedmiotowej sprawie , a także częściowo w wyjaśnieniach oskarżonegoM. B., który podał , że widział jak byli obserwowani przez Policję. W/w zeznała jednak ,że czynność tą prowadziła jak już w/w z oskarżonym zM. K. (1)był na rampie. Nie widziała zaś momentu , kiedy na niej się znaleźli. Nie była zatem świadkiem jak oskarżeni wsiedli do samochodu pokrzywdzonej.
ŚwiadekD. J.zeznał , że razem z technikiem kryminalistyki robił oględziny pojazdu pokrzywdzonej. Podczas tej czynności technik sporządził dokumentację fotograficzną , którą następnie oddał do Sekretariatu(...)L., jednakże nie wiadomo gdzie ona potem trafiła. W/w nie pamiętał jak był ubrany technik , gdy zabezpieczał ślady i pobierał ,materiał do badań.
ŚwiadekP. W.zeznał , że wraz zD. J.dokonywał oględzin pojazdu pokrzywdzonej. Podczas tej czynności stwierdzono , że drzwi od strony pasażera były otwarte. Świadek przez minimum 30 minut pobierał materiał osmologiczny .W tym czasie miał na rękach rękawiczki ochronne , nie miał odzieży ochronnej. Do pobierania materiału używał pensety . Pobrany materiał włożył do słoiczka typu twist , na który nałożył nakrętkę i metryczkę. W/w nie pobierał od oskarżonych materiału porównawczego. W trakcie oględzin sporządził dokumentację fotograficzną , którą zdał w Sekretariacie(...)L..
Sąd dał wiarę zeznaniom w/w świadków , albowiem są to osoby obce dla oskarżonych i brak podstaw do przyjęcia , że składają obciążające ich zeznania. W/w szczerze podali , że nie znają losów dokumentacji fotograficznej z oględzin pojazdu pokrzywdzonej , którą sporządzili na miejscu zdarzenia. Zdaniem Sądu brak tej dokumentacji nie wpływa jednak na brak sprawstwa oskarżonych.
Za sprawstwem oskarżonych przemawia także opinia osmologiczna sporządzona przez eksperta kryminalistykiM. R.. W/w stwierdził zgodność zapachową pomiędzy śladem osmologicznym nr 2 (zabezpieczonym podczas oględzin pojazdu pokrzywdzonej z siedziska fotela przedniego pasażera ) ,a materiałem porównawczym pobranym odM. K. (1)iM. B.oraz zgodność zapachową pomiędzy śladem osmologicznym nr 3 (zabezpieczonym podczas oględzin pojazdu pokrzywdzonej z siedziska fotela kierowcy ) , a materiałem porównawczym pobranym odM. K. (1). Ekspert nie stwierdził zaś zgodności zapachowej pomiędzy śladem osmologicznym nr 2 , a materiałem porównawczym pobranym odT. B., jak również pomiędzy śladem osmologicznym nr 3 ,a materiałem porównawczym pobranym odT. B.iM. B., Ekspert w uzupełniającej ustnej opinii dodał , że wnioski wyciągnął na podstawie badań psów , które prawidłowo wykonały próby kontrolne. Dalej podał , że w literaturze wskazuje się, że wskazania dwóch psów tej samej osoby , upoważnia eksperta do wyciągnięcia wniosku, że stwierdzono zgodność zapachową. W przedmiotowej sprawie , prób kontrolnych było trzy, a prób właściwych minimum trzy w stosunku do jednej osoby. Badania były robione zgodnie z obowiązującą na tamten czas metodyką. Większa liczba prób miała na celu większe uwiarygodnienie , że badania były przeprowadzone prawidłowo i te wskazania psów nie budzą żadnych wątpliwości. Opinia eksperta jest kategoryczna.
Jak wynika zaś z opiniiR. C.– biegłego rzeczoznawcy samochodowego , posiadany przez oskarżonegoM. B.w dniu zdarzenia przyrząd w postaci jednostki centralnej sterującej silnikiem nie nadawał się do uruchomienia pojazdu pokrzywdzonej. Jest on właściwy do uruchomienia pojazdów markiT. (...)iY.z silnikiem diesla 1,4 l do maja 2015 roku.
Sąd dał wiarę powyższym opiniom , albowiem zostały sporządzone zgodnie z wiedzą i doświadczeniem biegłych , nadto nie były kwestionowane przez żadną ze stron.
Z tych samych względów , Sąd dał wiarę opinii z zakresu badań daktyloskopijnych. Wynika z niej , że ślady linii papilarnych zabezpieczone podczas oględzin pojazdu pokrzywdzonej ,nie spełniają kryteriów kwalifikacyjnych do badań porównawczych.
Istotną zaś opinią w zakresie sprawstwa czynu przypisanego oskarżonym przez Sąd jest opinia z zakresu badań mechanoskopijnych. Wynika z niej , że na wewnętrznych elementach wkładki zamka drzwi samochodu pokrzywdzonej nie stwierdzono śladów świadczących o otwieraniu jej za pomocą innych narzędzi niż klucze. Ślady występujące na wewnętrznych elementach w/w wkładki pochodzące od kluczy , nie nadają się badań identyfikacyjnych. Natomiast zabezpieczone klucze od oskarżonegoM. B.są kluczami dorobionymi przeznaczonymi do zamków zamontowanych w samochodach markiT.. Za pomocą tych kluczy nie można było obrócić bębenka wkładki- otworzyć zamka drzwi.
Sąd obdarzył tę opinię wiarygodnością , albowiem jest jasna , pełna i kompleksowa.
Sąd dał także wiarę dowodom z dokumentów , albowiem albowiem dokumenty powyższe zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych, nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu , by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia . Autentyczność i wiarygodność tych dokumentów nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości.
M. K. (1),M. B.iT. B.zostali oskarżeni o to , że : w dniu 3 lipca 2013 roku wL.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu działając w celu przywłaszczenia usiłowali dokonać kradzieży z włamaniem do samochodu osobowego markiT. (...)onr rej. (...)wartości 10.000 złotych zaparkowanego na parkingu tymczasowym mieszczącym się w rejonie stacji PKPL.ul.(...), poprzez uszkodzenie wkładki zamka powodując w ten sposób straty w wysokości 500 złotych na szkodęA. J. (1), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na nie uruchomienie pojazdu ,
tj. o czyn zart. 13§1 kkw zw. zart.279§1 kk
zaś wobecM. B.
przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne ,
tj. o czyn zart.13§1 kkw zw. zart. 279§1 kkw zw. zart. 64§1 kk
Sąd w ramach zarzucanych im czynów , uznał ich winnym tego , że: w dniu 3 lipca 2013 roku wL.woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu usiłowali dokonać zaboru w celu przywłaszczenia samochodu osobowego markiT. (...)onr rej. (...)wartości 10.000 złotych zaparkowanego na parkingu tymczasowym mieszczącym się w rejonie stacji PKPL.ul.(...)na szkodęA. J. (1), lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na użycie przedmiotu nie nadającego się do popełnienia przedmiotowego czynu ,tj. czynu zart. 13§2 kkw zw. zart.278§1 kk, a wobec oskarżonegoM. B.przy przyjęciu , iż czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne” ,tj. czynu zart.13§2 kkw zw. zart. 278§1 kkw zw. zart. 64§1 kk.
Włamanie , polega na przełamaniu zabezpieczeń, chroniących przedmiot czynności wykonawczej przed kradzieżą. Najczęściej sprowadza się ono do ich fizycznego przełamania. Przesłanką uznania pomieszczenia za "zamknięte" jest zarówno jego zamknięta konstrukcja, jak i zaopatrzenie w specjalne przeszkody utrudniające dostęp do wnętrza (bramy, zamki w drzwiach, kłódki, plomby, mechanizmy szyfrowe itp.). Rodzaj zabezpieczenia, jego skuteczność czy łatwość pokonania nie ma jednak znaczenia dla stwierdzenia włamania, jeżeli tylko z charakteru zabezpieczenia wynika zamiar użytkownika niedopuszczenia do niego niepowołanych osób . W tym zakresie Sąd podzielił stanowisko Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 8 października 2002 roku , sygn. akt: VII Aka 505/02 z którego wynika , że istota włamania sprowadza się nie tyle do fizycznego uszkodzenia lub zniszczenia bariery chroniącej dostęp do rzeczy , lecz polega na zachowaniu , którego podstawową cechą jest nieposzanowanie woli dysponenta rzeczy zabezpieczenia jej przed innymi osobami. Przy czym, istotą zabezpieczenia nie jest uczynienie całkowicie niemożliwym dostępu osobom nieuprawnionym do zabezpieczonego przedmiotu w taki sposób , iż dostęp ten możliwy jest jedynie dzięki zastosowaniu siły fizycznej lub specjalnych środków technicznych , lecz stworzenie zewnętrznej bariery jednoznacznie sygnalizującej , że celem jej zainstalowania było wykluczenie dostępu do tych przedmiotów przez osoby nieuprawnione. Podobne stanowisko zajął Sąd Apelacyjny w Warszawie z dnia 25.10.2005 r. zgodnie z którym, pojęcie włamania jest rozumiane bardzo szeroko , gdyż do jego istoty należy wdarcie się do zamkniętego pomieszczenia.
Zgodnie zart. 278 § 1 kk, kradzież polega na zaborze w celu przywłaszczenia cudzej rzeczy ruchomej . Przez zabór należy rozumieć wyjęcie rzeczy spod władztwa osoby nią władającej (właściciela, posiadacza lub dzierżyciela) i objęcie we własne władanie. Chodzi tutaj o faktyczne władztwo nad rzeczą, które w wyniku zaboru zostaje wbrew woli posiadacza naruszone. W swych konsekwencjach jednak zabór taki godzi w prawo własności, gdyż sprawca zaboru działa w celu przywłaszczenia zabranej rzeczy, tj. włączenia jej do swego stanu posiadania lub bezprawnego rozporządzenia nią na rzecz innej osoby. Należy podkreślić, że stanowiący istotę kradzieży zabór następuje bezprawnie, bez żadnej ku temu podstawy i bez zgody właściciela lub osoby, której mienie (rzecz) zabrano.
Usiłowanie natomiast może przybrać postać usiłowania udolnego (art. 13 § 1) oraz usiłowania nieudolnego (art. 13 § 2). Usiłowanie udolne zachodzi wówczas, gdy sprawca w zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje. Usiłowanie nie zawiera samodzielnych znamion czynu zabronionego, a jest odniesione do poszczególnych typów czynu; usiłowanie dotyczy konkretnych przestępstw, np. zabójstwa, kradzieży. Usiłowanie nieudolne jest niemożliwe ze względu na: 1) brak przedmiotu nadającego się do popełnienia na nim – jak stanowiart. 13 § 2 KK– zachodzi wtedy, gdy sprawca nie uświadamia sobie, że dokonanie czynu zabronionego jest niemożliwe; 2) użycie środka nienadającego się do popełnienia czynu zabronionego.
W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie nie dał podstaw do uznania oskarżonych winnych czynu przypisanego im przez Prokuratora. Mianowicie nie ma żadnych nie budzących wątpliwości dowodów , że oskarżeni :M. B.iM. K. (1)dostając się do samochodu pokrzywdzonej , przełamali jakieś zabezpieczenie. Przede wszystkim samB. K.zeznał , że miał problemy z prawymi drzwiami , które w okresie zimowym nie chciały się otworzyć. Nadto , nie wie czy w dniu zdarzenia zamykając pilotem centralny zamek w w/w pojeździe , zamknął drzwi od strony kierowcy i pasażera , czy tylko od strony kierowcy. Faktem na pewno jest , że podczas oględzin w/w próbował polotem zamknąć drzwi , ale zamykały się tylko drzwi od strony kierowcy . Nadto wskaźnik pokazywał , że drzwi od strony pasażera są otwarte. Zdaniem Sądu nie da się zatem stwierdzić , czy drzwi od strony pasażera były otwarte , czy też nie , zwłaszcza wbrew temu co zarzucił prokurator w akcie oskarżenia , wkładka zamka tych drzwi nie była uszkodzona , co stwierdził już samB. K.. W/w podał że niesprawny był silniczek od centralnego zamka. Nie wiadomo jednak kiedy i w jaki sposób do tego doszło. Dlatego też nie można przypisać oskarżonym uszkodzenia wkładki do tego zamka.
Natomiast nie ma żadnej wątpliwości , że oskarżeni dopuścili się usiłowania nieudolnego kradzieży zwykłej przedmiotowego pojazdu , z uwagi na użycie przedmiotu nie nadającego się do popełnienia tego czynu. Sąd wskazuje , że oskarżonyM. B.dopiero na rozprawie przed Sądem zorientował się , ze samochód pokrzywdzonej był z roku 2003 roku, a nie jak myślał że z lat 2009-2010. Nie ma też żadnych wątpliwości , że oskarżeniM. K. (1)iM. B.dostali się do wnętrza tego pojazdu , o czym świadczy opinia z zakresu osmologii , jak również zeznaniaB. K., który podał , że zawsze zostawia kierownicę ustawioną prosto , a tego dnia była lekko skręcona w prawo. Bezspornym jest też ,że z w/w oskarżonymi współdziałał oskarżonyT. B., albowiem jak wyjaśnili w/w oskarżeni od początku wiedział że jadą doL.dokonać kradzieży jakiegoś samochodu. Dodatkowo oskarżonyM. B.działał w warunkachart.64§1 kk, albowiem był skazany przez Sąd Rejonowy dlaW.IV Wydział Karny wyrokiem z dnia 04.10.2010 r. , sygn..akt: IV K 90/10 za czyn 279§1 kkna karę 2 lat pozbawienia wolności , którą odbył w okresie od 11.10.2011 r do 06.10.2012 r.
Z tych też względów, Sąd uznał oskarżonych winnych czynu zart.13§2 kkw zw. zart.278§1 kk(a wobec oskarżonegoM. B.przy przyjęciu recydywy zwykłej ) i za to na podstawieart. 14§1 kkw zw. zart.278§1 kkwymierzył oskarżonym :
-M. K. (1)karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;
-M. B.karę 10 miesięcy pozbawienia wolności;
-T. B.karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Wymierzona oskarżonym kara pozbawienia wolności- w ocenie Sądu- jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu , którego się dopuścił , uwzględnia także element prewencji ogólnej , jak i szczególnej.
Ustalając wymiar kary , jako okoliczności obciążające Sąd wziął pod uwagę uprzednią karalność oskarżonych /k- 670-675/. Sąd jednocześnie nie doszukał się żadnych okoliczności łagodzących w zachowaniu oskarżonych.
Sąd na podstawieart. 69§1i2kkw zw. zart.70§1 kkprzy zastosowaniuart.4§1 kkwarunkowo zawiesił wykonanie orzeczonych kar pozbawienia wolności wobec oskarżonegoM. K. (1)na okres 3 lat próby ,a wobec oskarżonegoT. B.na okres 4 lar próby. W ocenie Sądu to wystarczając dla osiągniecia celów kary.
Ponieważ oskarżeni działali w celu osiągnięcia korzyści majątkowej , Sąd na podstawieart. 33§2 i 3 kkwymierzył wszystkim oskarżonym karę grzywny w wymiarze po 30 stawek dziennych , przyjmując wysokość jednej stawki dziennej za równoważną kwocie 20 zł.
Sąd na podstawieart. 44§2 kkorzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wykazanych na k- 273 podpoz. 1-5, albowiem były przeznaczone do popełnienia czynu zabronionego.
Sąd na podstawieart. 230§1 kpknakazał zwrócić pokrzywdzonej dowód rzeczowy wykazany na k- 273 pod zpo. 6 jako zbędny dalszego postępowania.
Sąd na podstawieart. 624§1 kpkzwolnił oskarżonychM. K. (1)iT. B.od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania przejmując je na rachunek Skarbu Państwa , albowiem z uwagi na ich sytuację , rodzinną i wysokość dochodów , obciążenie nimi byłoby dla nich zbyt uciążliwe.
O kosztach postępowania zasądzonych od oskarżonegoM. B.Sąd orzekł na podstawieart. 627 kpk.
O wynagrodzeniu adwokackim Sąd orzekł na podstawie §14 pkt 3 w zw. z §16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w spr. opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu (Dz. U. Nr 163 , poz. 1348 z poź. zm.).