Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 435/16
Data wyroku: 2017-01-31 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Charuza, Gwidon Jaworski, Andrzej Ziębiński
Podstawa prawna: 258§3 kk

Sygn. akt: II AKa 435/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 31 stycznia 2017 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący

SSA Marek Charuza (spr.)

Sędziowie

SSA Gwidon Jaworski
SSO del. Andrzej Ziębiński

Protokolant

Agnieszka Przewoźnik

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Katowicach Moniki Łaty
po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2017 r. sprawy

1
A. L.s.M.iW.,ur. (...)wS.,

oskarżonego zart. 258§3 k.k.i inne

2
A. S.s.Z.iR.,ur. (...)wS.,

oskarżonego z art. 258§3k.k. i inne

3
J. W.s.A.iJ.,ur. (...)wS.

oskarżonego z art. 258§1k.k. i inne

4
R. M. (1)s.Z.iE.,ur. (...)wS.

oskarżonego z art. 279§1k.k. w zw. z art. 65§1k.k. i inne

5
A. W.s.M.iZ.,ur. (...)wC.,

oskarżonego z art. 258§1k.k. i inne

6
A. K.s.A.iH.,ur. (...)wB.,

oskarżonego z art. 258§1k.k. i inne

7
A. P.s.J.iT.,ur. (...)wS.,

oskarżonego z art. 279§1k.k. w zw. z art. 65§1k.k. i inne

8
W. N.s.R.iZ.,ur. (...)wS.,

oskarżonego z art. 279§1k.k. w zw. z art. 65§1k.k.

9
S. M.s.A.iG.,ur. (...)wK.

oskarżonego zart. 238 k.k.iart. 233§1k.k. przy zast. 11§2k.k. iart. 12 k.k.i inne

10
T. L.s.R.iR.,ur. (...)wB.,

oskarżonego z art. 13§1k.k. w zw. z art. 286§1k.k. i art. 298§1k.k. przy zast. art. 11§2k.k.

11
D. S.s.E.iJ.,ur. (...)wZ.,

oskarżonego z art. 280§1k.k. i inne

12
K. S.s.B.iB.,ur. (...)wD.,

oskarżonego zart. 291§1 k.k.
na skutek apelacji prokuratora co do oskarżonychA. S.iD. S.oraz obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 25 stycznia 2016 roku
sygn. akt XVI K 39/13

I
zmienia zaskarżony wyroku w ten sposób, że:

a
odnośnie oskarżonegoA. L.:

-

z ciągu przestępstw przypisanych mu w pkt 2 wyroku usuwa czynz pkt LIX aktu oskarżenia,

łagodzi do 3 (trzech) lat wymierzoną oskarżonemu karę łączną pozbawienia wolności (pkt 13 wyroku),

w miejsce zasądzonej solidarnie od tego oskarżonego w pkt 87 wyroku kwoty 28 000 złotych na rzecz pokrzywdzonychE.iR. P. (1)zasądza kwotę 25 000 (dwadzieścia pięć tysięcy) złotych,

b
odnośnie oskarżonegoA. S.:

-

uzupełniając podstawę wymiaru kary o przepisyart. 60 § 3 i 4 k.k.orazart. 60 § 6 pkt 3 k.k.wymierza za czyn zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart.279 § 1 k.k.iart. 65 § 1 k.k.karę 11 (jedenastu) miesięcy pozbawienia wolności (pkt 20 wyroku),

przyjmując, że czyn przypisany oskarżonemu w pkt 22 wyroku wyczerpuje ustawowe znamiona przestępstwa zart. 204 § 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 25 maja 2014 roku w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 4§1 k.k.oraz uzupełniając podstawę wymiaru kary o przepisyart. 60 § 3 i 4 k.k.orazart. 60 § 6 pkt 4 k.k.wymierza karę 300 (trzystu) stawek dziennych grzywny w wysokości po 50 (pięćdziesiąt) złotych stawka,

na podstawieart. 91 § 2 k.k.orzeka wobec oskarżonego nową karę łączną w wymiarze 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz 400 (czterystu) stawek dziennych grzywny w wysokości po 50 (pięćdziesiąt) złotych stawka,

na podstawieart. 60 § 5 k.k.zawiesza oskarżonemu warunkowo wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności tytułem próby na okres 8 (ośmiu) lat,

na podstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza oskarżonemu na poczet wymierzonej mu kary łącznej grzywny okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 5 kwietnia 2011 roku do dnia 21 czerwca 2011 roku uznając za uiszczone 156 stawek dziennych grzywny,

c
odnośnie oskarżonegoJ. W.:

-

usuwa ustalenie, że czynów z pkt CCXCIV, CCXCV, CCCVI, CCCXI, CCCXIV, CCCXV, CCCXVIII, CCCXX, CCCXXXIII, CCCXXXV, CCCXXXVIII, CCCIX, CCCXLII – CCCXLVI, CCCL – CCCLII aktu oskarżenia, wchodzących w skład ciągu przestępstw przypisanego w pkt 35 wyroku, oskarżony dopuścił się „działając w ramach założonej i kierowanej przezA. S.zorganizowanej grupy przestępczej” oraz łagodzi do 3 (trzech) lat wymierzoną za ten ciąg przestępstw karę pobawienia wolności,

na podstawieart. 91 § 2 k.k.orzeka wobec oskarżonego nową karę łączną w wymiarze 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,

d
odnośnie oskarżonegoR. M. (1):

-

okres rzeczywistego pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu na poczet wymierzonej mu kary pozbawienia wolności (pkt 41 wyroku),

w miejsce zasądzonej solidarnie od tego oskarżonego w pkt 87 wyroku kwoty 28 000 złotych na rzecz pokrzywdzonychE.iR. P. (1)zasądza kwotę 25 000 (dwadzieścia pięć tysięcy) złotych,

e
odnośnie oskarżonegoA. W.:

-

przyjmując, że czyn przypisany oskarżonemu w pkt 44 wyroku wyczerpuje ustawowe znamiona przestępstwa zart. 204 § 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 25 maja 2014 roku w zw. zart.65 § 1 k.k.w zw. zart. 4§1 k.k.łagodzi do wymiaru 10 (dziesięciu) miesięcy wymierzoną oskarżonemu za ten czyn karę pozbawienia wolności,

na podstawieart. 91 § 2 k.k.orzeka wobec oskarżonego nową karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

f
odnośnie oskarżonegoT. L.:

-

przyjmuje, iż czynu przypisanego w pkt 77 wyroku oskarżony dopuścił się wspólnie i w porozumieniu zA. S.,

g
odnośnie oskarżonegoD. S.:

-

łagodzi do 2 (dwóch) lat karę pozbawienia wolności wymierzoną oskarżonemu za czyn przypisany mu w pkt 79 wyroku,

na podstawieart. 85§1 k.k.orazart. 86§1 k.k.orzeka wobec oskarżonego nową karę łączną w wymiarze 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,

II
w pozostałej części , przy czym odnośnie oskarżonychA. K.,A. P.,W. N.,S. M.orazK. S.w całości, zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

III
zasądza od Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego w Katowicach) na rzecz adwokataR. M. (2)iJ. G.– Kancelarie Adwokackie wK.kwoty po 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym 23 % VAT, z tytułu obrony z urzędu udzielonej oskarżonymR. M. (1)iA. W.w postępowaniu odwoławczym;

IV
zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego, w tym oskarżonychA. L.,J. W.iD. S.od opłaty za obie instancje, obciążając nimi Skarb Państwa.

SSO del. Andrzej Ziębiński SSA Marek Charuza  SSA Gwidon Jaworski
Sygn. akt II AKa 435/16

UZASADNIENIE
w części dotyczącej oskarżonych:A. L.,R. M. (1),A. K.,S. M.,T. L.orazK. S..
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 25 stycznia 2016r. sygn. akt XVI K 39/16 Sąd Okręgowy w Katowicach uznał za winnych popełnienia przypisanych im przestępstw 15 oskarżonych, a to:A. L.,A. S.,R. P. (2),J. W.,R. M. (1),A. W.,A. K.,Ł. S.,A. P.,M. K.,W. N.,S. M.,T. L.,D. S.orazK. S..
Apelacje od powyższego wyroku wnieśli obrońcy oskarżonychA. L.,A. S.,J. W.,R. M. (1),A. W.,A. K.,A. P.,W. N.,S. M.,T. L.,D. S.iK. S.oraz prokurator w części dotyczącej oskarżonychA. S.( na korzyść tego oskarżonego) iD. S.(na jego niekorzyść).
Z kolei wnioski o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego zostały złożone przez obrońców oskarżonychA. L.,R. M. (1),A. K.,S. M.,T. L.orazK. S..
OskarżonyA. L.został uznany za winnego popełnienia dwunastu przestępstw:
- występku zart. 258 § 3 k.k.popełnionego w okresie od września 2010 r. do kwietnia 2011r. za który na mocyart. 258 § 3 k.k.w zw. zart. 60 § 3 i 4 k.k.iart. 60 § 6 pkt 3 k.k.wymierzono mu karę 11 miesięcy pozbawienia wolności,
- ciągu przestępstw zart. 18 § 3 k.k.w zw. z 279§ 1 k.k.iart. 65 § 1 k.k.oraz zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.iart. 65 § 1 k.k., za który na mocyart. 14 i art. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.orazart. 60 § 3 i 4 k.k.iart. 60 § 6 pkt 3 k.k.wymierzono mu karę 11 miesięcy pozbawienia wolności,
- ciągu przestępstw zart. 279 § 1 k.k.iart. 65 § 1 k.k.oraz zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.iart. 65 § 1 k.k., za który na mocyart. 14 i art. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.orazart. 60 § 3 i 4 k.k.iart. 60 § 6 pkt 3 k.k.wymierzono mu karę 11 miesięcy pozbawienia wolności,
- ciągu przestępstw zart. 291 § 1 k.k.iart. 65 § 1 k.k.za który na mocyart.291 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.orazart. 60 § 3 i 4 k.k.iart. 60 § 6 pkt 4 k.k.wymierzono mu karę 100 stawek dziennych grzywny w wysokości po 50 zł stawka
- ciągu przestępstw zart. 286 § 1 k.k.iart.298 § 1 k.k.w zw. zart.12 k.k.,art. 11 § 2 k.k.orazart. 65 § 1 k.k.za który na mocyart.286 § 1 k.k.w zw. zart.11 § 3 k.k.iart. 91 § 1 k.k.orazart. 60 § 3 i 4 k.k.iart. 60 § 6 pkt 4 k.k.wymierzono mu karę 100 stawek dziennych grzywny w wysokości po 50 zł stawka,
- występku zart. 238 k.k.iart. 233 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.iart. 65 § 1 k.k.za który na mocyart.233 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.iart. 65 § 1 k.k.wymierzono mu karę 1 roku pozbawienia wolności,
- występku zart. 233 § 1 k.k.za który wymierzono mu karę 1 roku pozbawienia wolności,
- występku zart.18 § 3 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.iart. 275 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.iart. 65 § 1 k.k.za który na mocy 19§ 1 k.k.iart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.orazart. 60 § 3 i 4 k.k.iart. 60 § 6 pkt 3 k.k.wymierzono mu karę 1 roku i 11 miesięcy pozbawienia wolności,
- występku zart. 286 § 2 k.k.iart. 65 § 1 k.k.za który na mocyart. 286 § 2 k.k.orazart. 60 § 3 i 4 k.k.iart. 60 § 6 pkt 4 k.k.wymierzono mu karę 100 stawek dziennych grzywny w wysokości po 50 zł stawka,
- przestępstwa zart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart.12 k.k.za które na mocy 55 ust.3 powołanej ustawy orazart. 60 § 3 i 4 k.k.iart. 60 § 6 pkt 2 k.k.wymierzono mu karę 1 roku i 11 miesięcy pozbawienia wolności,
- występku zart.291 § 1 k.k.iart. 18 § 3 k.k.w zw. zart.286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.orazart. 65 § 1 k.k.za który na mocyart.19 § 1 k.k.iart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.orazart. 60 § 3 i 4 k.k.iart. 60 § 6 pkt 4 k.k.wymierzono mu karę 100 stawek dziennych grzywny w wysokości po 50 zł stawka,
- występku zart. 291 § 1 k.k.iart. 18 § 3 k.k.w zw. zart.286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.orazart. 65 § 1 k.k.za który na mocyart. 19 § 1 k.k.iart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.orazart. 60 § 3 i 4 k.k.iart. 60 § 6 pkt 4 k.k.wymierzono mu karę 100 stawek dziennych grzywny w wysokości po 50 zł stawka.
Na zasadzieart. 91 § 2 k.k.orzeczono wobec oskarżonegoA. L.karę łączną 4 lat pozbawienia wolności oraz 300 stawek dziennych grzywny po 50 złotych stawka.
OskarżonyR. M. (1)został uznany za winnego popełnienia dwóch przestępstw:
- ciągu przestępstw zart. 279 § 1 k.k.iart. 65 § 1 k.k.orazart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.iart. 65 § 1 k.k.za który na mocyart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.skazano go na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności,
- występku zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.za który wymierzono mu karę 9 miesięcy pozbawienia wolności.
Na zasadzieart. 91 § 2 k.k.orzeczono wobec oskarżonegoR. M. (1)karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczono temu oskarżonemu okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet kary grzywny.
OskarżonyA. K.został uznany za winnego popełnienia dwóch przestępstw:
- występku zart. 258 § 1 k.k.za który wymierzono mu karę 1 roku pozbawienia wolności
- ciągu przestępstw zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.za który na mocyart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzono mu karę 3 lat pozbawienia wolności.
Na zasadzieart. 91 § 2 k.k.orzeczono wobec oskarżonegoA. K.karę łączną 3 lat pozbawienia wolności.
OskarżonyS. M.został uznany za winnego popełnienia dwóch przestępstw:
- czynu zart. 238 k.k.iart. 233 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.orazart. 12 k.k.za który na podstawieart. 233 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.skazano go na karę 1 roku pozbawienia wolności,
- czynu zart. 286 § 1 k.k.iart. 298 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.za który na mocyart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.orazart. 33 § 2 k.k.skazano go na karę 1 roku pozbawienia wolności i 200 stawek dziennych grzywny w wysokości po 25 złotych stawka.
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.orzeczono wobec oskarżonego karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na mocyart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.warunkowo zawieszono tytułem próby na okres 4 lat.
OskarżonegoT. L.uznano za winnego popełnienia wspólnie i w porozumieniu zA. L.czynu zart.13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 298 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., i za to na mocyart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 11 § 3 k.k.orazart. 33 § 2 k.k.skazano go na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 3 letni okres próby oraz 100 stawek dziennych grzywny w wysokości po 25 złotych stawka.
OskarżonyK. S.został uznany za winnego popełnienia czynu zart.291 § 1 k.k.za który wymierzono mu karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 3 letni okres próby 100 stawek dziennych grzywny w wysokości po 25 złotych stawka.
Nadto, na zasadzieart. 46 § 1 k.k.w zw. zart. 49 § 3 k.p.k.orazart. 46 § 1 k.k.zasądzono od wskazanych oskarżonych na rzecz(...) SAwW.bądź też na rzecz wymienionych pokrzywdzonych stosowne odszkodowania pieniężne.
Obrońca oskarżonegoA. L.zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i zarzucił:
- rażącą niewspółmierność orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności w sytuacji gdy za popełnione przestępstwa wymierzono oskarżonemu w oparciu o treśćart.60 § 3 i 4 k.k.kary jednostkowe z zastosowaniem dobrodziejstwa instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary
- obrazę prawa materialnego , a toart. 60 § 5 k.k.poprzez jego niezastosowanie.
Wniósł zatem o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności i zawieszenie jej wykonania na 5 letni okres próby, ewentualnie o zawieszenie wykonania orzeczonej kary łącznej 4 lat pozbawienia wolności na 10 letni okres próby na podstawieart. 60 § 5 k.k.
Również obrońca oskarżonegoR. M. (1)zaskarżył wyrok w części dotyczącej kary i środków kompensacyjnych zarzucając orzeczeniu obrazę przepisów prawa materialnego, a to:
-art. 69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.poprzez jego niezastosowanie,
-art. 63 § 1 k.k.poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na zaliczeniu okresu rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet nieorzeczonej kary grzywny
-art. 46 § 1 k.k.poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na zasądzeniu na rzecz(...) SAsolidarnie odszkodowania w kwocie 2 565,30 złotych podczas gdy strata w mieniu pokrzywdzonegoA. B.wynosiła 2 549,35 złotych
-art. 46 § 1 k.k.poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na zasądzeniu od oskarżonychA. L.iR. M. (1)solidarnie na rzecz pokrzywdzonychE.iR. P. (1)odszkodowanie w kwocie 28 000 złotych podczas gdy strata w mieniu tych pokrzywdzonych wynosiła 25 000 złotych.
Wniesiono zatem o zmianę wyroku poprzez warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności na 5 letni okres próby, zaliczenie na poczet kary pozbawienia wolności okresu rzeczywistego pozbawienia wolności oskarżonego od 6 października 2011r. do 28 września 2012r. oraz zmianę zasądzonych odszkodowań odpowiednio do kwot 2 549,35 zł i 25 000 zł.
Obrońca oskarżonegoA. K.zaskarżył wyrok w całości odnośnie tego oskarżonego i w pierwszej kolejności zarzucił:

1
naruszenie przepisów postępowania które miało wpływ na treść wyroku, a toart.4, 7, 92 oraz 424 § 1 pkt 1 k.p.k.polegające na odstąpieniu od kodeksowej zasady swobodnej oceny dowodów i przyjęcie za podstawę orzeczenia selektywnie i wybiórczo wybranych dowodów z pominięciem dowodów świadczących na korzyść oskarżonego, a to w szczególności na daniu pełnej wiary wyjaśnieniom oskarżonegoA. L.przy jednoczesnej odnowie dania wiary wyjaśnieniom oskarżonegoA. K.który konsekwentnie nie przyznawał się do zarzuconych mu czynów wyjaśniając, że nie miał świadomości co do pochodzenia nabywanych przez siebie części

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na:

- bezzasadnym przyjęciu, że oskarżonyA. K.miał wiedzę, że części pochodzą ze skradzionych samochodów
- błędnym uznaniu, że oskarżonyA. K.miał wiedzę bądź też godził się na to, że działa w strukturach zorganizowanej grupy przestępczej w skutek podejmowania przez jej członków konkretnych czynności związanych z pozyskaniem części samochodowych co jest ustaleniem całkowicie dowolnym i bezpodstawnym, albowiem z punktu widzeniaA. K.nie miał on z czego wnioskować, żeA. L.działa wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami.
Nadto zarzucił ten skarżący rażącą niewspółmierność kary naruszającej dyrektywy sądowego wymiaru kary w sytuacji gdy oskarżony nie był wcześniej karany, od chwili popełnienia występków do chwili wyrokowania upłynęło 5 lat, w stosunku do oskarżonychA. S.iA. L.którzy jako główni oskarżeni założyli i kierowali grupą przestępczą orzeczono kary pozbawienia wolności w podobnym wymiarze.
Wniósł zatem o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzuconych mu czynów ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, względnie o zmianę wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary łącznej pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Obrońca oskarżonegoS. M.zaskarżył wyrok odnośnie tego oskarżonego w całości zarzucając obrazę prawa procesowego, a toart. 410 k.p.k.poprzez nie swobodną lecz całkowicie dowolną ocenę wyjaśnień oskarżonego, bazującą wyłącznie na tym, że nie zgadzają się one z wyjaśnieniami innego oskarżonego, z pominięciem zasad i reguł oceny dowodów, a także poprzez dowolną ocenę zeznań świadkaW. P., polegającą na wyciągnięciu niezgodnych z zasadami logiki wniosków z prawidłowo przeprowadzonego i uznanego za wiarygodny dowodu z tych zeznań.
Wniósł obrońca o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoS. M.od wszystkich stawianych mu zarzutów ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Obrońca oskarżonegoT. L.zarzucił wyrokowi obrazęart. 7 k.p.k.orazart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzuconego mu czynu ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Katowicach.
Obrońca oskarżonegoK. S.zaskarżając wyrok odnośnie winy zarzucił naruszenie prawa procesowego, a to art. 4, 7, 92, orazart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.polegające na odstąpieniu od zasady swobodnej oceny dowodów i przyjęcie za podstawę orzeczenia selektywnie i wybiórczo wybranych dowodów z pominięciem dowodów świadczących na korzyść oskarżonego oraz brak dostatecznej analizy wyjaśnień oskarżonegoA. S.w kontekście zastosowania wobec niego dobrodziejstwa zart. 60 § 3 k.k.
Nadto zarzucił wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia a mający wpływ na jego treść polegający na bezzasadnym przyjęciu, że:
- oskarżony wiedział, że właściciel samochodu zamierza zgłosić kradzież pojazdu w celu wyłudzenia odszkodowania, podczas gdy pozostaje to w oczywistej sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonego który nie przyznawał się do zarzucanego mu czynu i podał, że nie zna oskarżonegoA. S.
- czyn popełniony przez oskarżonego charakteryzował się znacznym stopniem społecznego niebezpieczeństwa i zawinienia, podczas gdy niewiedza i brak świadomości oskarżonegoS.co do faktycznego pochodzenia sprzedawanego pojazdu wyklucza działanie w warunkach umyślności.
Stawiając te zarzuty wniósł skarżący o uniewinnienie oskarżonego ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Odnosząc się do uwag ujętych w apelacji obrońcy oskarżonegoA. L.,jako zasadne ocenić należało te które dotyczyły rażącej surowości orzeczonej kary łącznej 4 lat pozbawienia wolności, co uczyniło niezbędnym złagodzenie tej kary do stosownego wymiaru trzech lat.
W pozostałym zakresie zarzuty apelacji okazały się nietrafne, acz wyrok wymagał dalszych korekt wykraczających już poza zastrzeżenia skarżącego. Są to zmiany dotyczące wyeliminowania czynu z pkt LIX aktu oskarżenia z ciągu przestępstw przypisanego oskarżonemu w pkt 2 wyroku oraz obniżenia kwoty odszkodowania zasądzonego na rzecz pokrzywdzonychE.iR. P. (1)w pkt 87 wyroku – z 28 000 złotych do 25 000 złotych.
Chybione są jednak zasadnicze zastrzeżenia apelującego zmierzającego przede wszystkim do zmiany wyroku poprzez warunkowe zawieszenie wykonania wymierzonej kary łącznej pozbawienia wolności – a to poprzez złagodzenie jej do 2 lat i następnie wykorzystanie przepisuart. 69 § 1 i 2 k.k.orazart. 70 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015r. lub też poprzez zastosowanie instytucji zart. 60 § 5 k.k.przy pozostawieniu czteroletniego wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności.
Analiza wszystkich okoliczności rzutujących na wymiar kary prowadzi do wniosku, że odnośnie oskarżonegoA. L.brak jest warunków do zastosowania dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności.
Kara łączna pozbawienia wolności możliwa była do orzeczenia temu oskarżonemu w granicach od 1 roku i 11 miesięcy pozbawienia wolności ( najniższa z kar jednostkowych ) do wymiaru 8 lat i 7 miesięcy stanowiącego sumę wymierzonych kar pozbawienia wolności, przy czymA. L.w przedmiotowej sprawie przypisano aż ponad 80 różnych przestępstw przeciwko mieniu i wymiarowi sprawiedliwości.
Oskarżony ten jest osobą wielokrotnie karaną – ostatnio w 2013r. za czyn zart. 276 k.k.na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności. Po opuszczeniu aresztu śledczego nie podjął pracy – treść wywiadu kuratora sądowego (k. 11930-11932 t. 60).
W tych warunkach brak jest podstaw do pewnego sformułowania pozytywnej prognozy kryminologicznej co do postępowania oskarżonegoA. L.w razie zawieszenia wykonania wymierzonej mu kary pozbawienia wolności. Wszakże oskarżony ten wcześniej dwukrotnie korzystał z dobrodziejstwa instytucji zart. 69 k.k., po czym wracał na przestępczą drogę.
Zaznaczyć trzeba, że nie ma racji skarżący formułując w tej sprawie zarzut obrazy prawa materialnego poprzez niezastosowanie przepisuart. 60 § 5 k.k., w którym to przepisie przewidziana jest jedynie możliwość a nie powinność skorzystania z warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności wymierzonej przy zastosowaniu instytucji zart. 60 § 3 i 4 k.k.
Podnoszone przez skarżącego okoliczności dotyczące złego stanu zdrowia matki a także i córkiA. L., nie mogą mieć wpływu na rozważania co do istnienia prognozy kryminologicznej odnośnie samej osoby oskarżonego. Okoliczności te mogą być podnoszone w razie ewentualnych starań o uzyskanie odroczenia lub przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności.
Stosownego złagodzenia wymagał natomiast wymiar kary łącznej pozbawienia wolności, albowiem w niewystarczającym stopniu została uwzględniona przez sąd orzekający ważka okoliczność związana z konsekwentnym i szerokim ujawnieniem przez oskarżonego charakteru przestępczej działalności prowadzonej przezeń z innymi osobami w warunkach zorganizowanej grupy.
Trzyletni a nie czteroletni okres izolacji oskarżonego, biorąc pod uwagę rozmiar przypisanej mu przestępczej działalności jest w tych warunkach odpowiedni i w dostateczny sposób uwzględniający także potrzebę społecznego oddziaływania kary.
Ponieważ w uzasadnieniu apelacji zwrócono uwagę na sytuację współoskarżonegoA. S.wobec którego również zastosowano instytucję zart. 60 § 3 i 4 k.k., dla porządku podnieść trzeba, że przy określaniu kary obowiązuje zasada indywidualizacji represji , stąd też niestosowne jest proste porównywanie kar wymierzonych tym oskarżonym. Jedynie na marginesie zaznaczyć wystarczy, że oskarżonyA. S.nie był wcześniej karany, po odzyskaniu wolności prowadził poprawny tryb życia, a przypisano mu o połowę mniej przestępstw niźliA. L..
Z tych wszystkich względów zarzuty skarżącego w większości oceniono jako niezasadne , zasadniczo aprobując racje wskazane przez sąd orzekający w kwestii dotyczącej wymiaru kary ( str. 105 – 106 uzasadnienia zaskarżonego wyroku ).
Zasygnalizowane na wstępie tej części rozważań zmiany zaskarżonego wyroku wynikają z tego, że oskarżonemuA. L.dwukrotnie przypisano popełnienie tego samego czynu zarzuconego mu w pkt LIX aktu oskarżenia , a to w ciągach przestępstw ujętych zarówno w pkt 2 jak i w pkt 3 wyroku. Ponieważ czyn ten popełniony był w 2009r. winien wchodzić w skład ciągu przestępstw z pkt 3 wyroku, a nie z pkt 2 wyroku dotyczącym przestępstw popełnionych w 2011r.
Ostatnia zmiana związana jest z tym, że szkoda wyrządzono pokrzywdzonymE.iR. P. (1)wynosiła nie 28 000 złotych lecz jedynie 25 000 złotych, a zatem w takiej kwocie winno być zasądzone odszkodowanie od oskarżonegoA. L.podobnie jak i od oskarżonegoR. M. (1).
Nawiązując do apelacji obrońcy oskarżonegoR. M. (1), poza trafnym zarzutem dotyczącym wysokości odszkodowania zasądzonego na rzecz pokrzywdzonychE.iR. P. (1), oczywiście słusznie podniesiono w tej apelacji błędne zaliczenieR. M. (1)okresu rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet kary grzywny, która to kara nie została wymierzona temu oskarżonemu. Odpowiedniej zmiany wymagał więc zaskarżony wyrok w pkt 41, a to poprzez zaliczenieR. M. (1)okresu rzeczywistego pozbawienia wolności od 6 października 2011r. do 28 września 2012r. na poczet wymierzonej mu kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności
Niezasadne natomiast okazały się uwagi skarżącego, zmierzające do warunkowego zawieszenia wykonania powyższej kary pozbawienia wolności ,albowiem brak jest warunków do pewnego sformułowania pozytywnej prognozy kryminologicznej co do osoby oskarżonegoR. M. (1).
Sprzeciwia się temu zarówno wielość czynów przypisanychR. M. (1)w przedmiotowym postępowaniu – popełnił on aż 21 czynów, jak i uprzednia karalność tego oskarżonego, w tym na karę pozbawienia wolności której wykonanie musiało zostać zarządzone.
Jednocześnie zauważyć wypada, że zważywszy na jakże liczne przestępstwa których dopuścił sięR. M. (1), wymierzona mu przy zastosowaniu zasady absorbcji kara łączna 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności jest karą łagodną i w pełni odzwierciedla ważką okoliczność łagodzącą jaką było przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzuconych mu czynów.
Zaaprobować zatem należało argumenty podniesione przez sąd orzekający, który w swych rozważaniach odpowiednio odniósł się i do kwestii ewentualnego skorzystania z instytucjiart. 69 k.k.co do oskarżonegoR. M. (1)( str.128 uzasadnienia zaskarżonego wyroku ).
To, że od popełnienia przez oskarżonego przypisanych mu przestępstw do czasu wyrokowania upłynęło około 7 lat nie może zmieniać konieczności orzeczenia kary pozbawienia wolności, przy czym jej wymiar uległ już stosownemu zmiarkowaniu do 1 roku i 6 miesięcy.
Odnośnie wysokości odszkodowania zasądzonego na rzecz(...) SAwynikającego ze szkody wyrządzonej w mieniu pokrzywdzonegoA. B., ponieważ towarzystwo ubezpieczeniowe ustaliło wysokość szkody na realną sumę 2 565,30 złotych, taką też kwotę należało zasądzić od oskarżonego w trybieart. 46 § 1 k.k.
Z tych względów, poza wymienionymi zmianami, zaskarżony wyrok utrzymano w mocy odnośnie oskarżonegoR. M. (1).
Zaskarżony wyrok utrzymano w mocy i odnośnie oskarżonegoA. K., oceniając jako nietrafne zarzuty apelacji obrońcy tego oskarżonego – tak dotyczące naruszenia przepisów postępowania i błędu w ustaleniach faktycznych jak i rażącej niewspółmierności orzeczonej kary.
Odnośnie sprawstwa tego oskarżonego, kluczowe znaczenie w przedmiotowej sprawie mają poprawne ustalenia dotyczące świadomości oskarżonego, zarówno co do pochodzenia części samochodowych które dostarczał mu współoskarżonyA. L., jak i udziału oskarżonegoA. K.w zorganizowanej grupie przestępczej.
Otóż trafnie ustalone okoliczności dotyczące warunków w jakich oskarżonyA. K.przejmował części samochodowe odA. L.– ustalenia poczynione w oparciu o wyjaśnienia oskarżonychA. L.,A. S.i częściowo samegoA. K., przy uwzględnieniu treści protokołów przeszukania nieruchomości należących do osk.A. K.oraz oględzin znalezionych tam części samochodowych, w sumie dają pełną podstawę do stwierdzenia, że oskarżony miał wiedzę tak co do przestępczego pochodzenia pozyskiwanych przezeń części, jak i swego udziału w zorganizowanej grupie przestępczej.
Ustalenia te w nieodparty sposób wyłaniają się z całokształtu okoliczności w jakich przebiegała działalność oskarżonegoA. K., polegająca na przejmowaniu po bardzo niskich cenach na przestrzeni kilku lat, bo od 2009r. do 2011r., wręcz w hurtowej skali różnego rodzaju części samochodowych odA. L..
Co prawda oskarżonyA. K.zaprzeczał temu, aby wiedział o pochodzeniu części z kradzieży , a i współoskarżonyA. L.wyjaśnił, że nie wie czyA. K.wiedział, że części były kradzione bo go o to nie pytał, to jednak zważywszy na skalę działań (w sumieA. K.miał dopuścić się aż 49 czynów) oraz stwierdzony brak numerów na dostarczanych silnikach i skrzyniach biegów, wiedza oskarżonego jawi się w sposób niezaprzeczalny.
Wszakże oskarżony prowadził zawodowo działalność w zakresie sprzedaży części samochodowych i usług w tej branży, nie był zatem laikiem lecz osobą posiadającą fachową wiedzę w zakresie cech towarów koniecznych dla przyjęcia ich legalnego pochodzenia.
Tymczasem dostarczane mu części samochodowe takowych cech nie posiadały, o czym świadczy nie tylko treść protokołów oględzin części znalezionych podczas przeszukania nieruchomości oskarżonego, ale i informacje wynikające z wyjaśnień oskarżonegoA. S..
Otóż osk.A. S.podał jednoznacznie, że jak skradzione samochody były rozbierane na części, to większość szła doB.–J.( a zatem do oskarżonegoA. K.) po bardzo niskich cenach, przy czym załatwiał toL., który nadto usuwał numery silników i skrzyń biegów ( k. 11712 – 11714 t. 66 ).
Przypomniane poprawnie poczynione ustalenia faktyczne, będące rezultatem oceny dowodów przeprowadzonej właściwie przez sąd orzekający, dały w przedmiotowej sprawie pewną podstawę do przyjęcia po stronie oskarżonego sprawstwa czynów zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
Wiedza oskarżonegoA. K.o pochodzeniu części samochodowych z kradzieży wespół ze skalą i długim czasem dostaw tychże części, w sposób niebudzący wątpliwości świadczą i o tym, że oskarżonyA. K.prowadząc przypisaną mu działalność musiał mieć świadomość i tego, że jest ona elementem poczynań zorganizowanej grupy przestępczej, co w rezultacie trafnie doprowadziło do przyjęcia odpowiedzialnościA. K.i za występek zart. 258 § 1 k.k.
Przechodząc do podniesionego przez skarżącego zarzutu rażącej niewspółmierności kary 3 lat pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemuA. K., i ten zarzut oceniono jako bezzasadny.
Aby uznać, że kara wymierzona sprawcy jest rażąco surowa, stwierdzić trzeba, że zachodzi wyraźna i nie dająca się zaakceptować różnica pomiędzy karą wymierzoną a tą, którą należałoby orzec przy poprawnym zastosowaniu wszystkich dyrektyw wymiaru kary.
W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie zaistniała, choć krytycznie ocenić należy pogląd sądu orzekającego zawarty w motywach wyroku, że okolicznością obciążającą dla oskarżonegoA. K.jest to, że nie przyznał się on do popełnienia zarzucanych mu przestępstw ( str. 135 uzasadnienia ), co wszakże było skorzystaniem przez oskarżonego z przysługujących mu uprawnień procesowych.
Pomimo tej uwagi stwierdzić trzeba, że wysoki stopień społecznej szkodliwości czynów oskarżonego wynikający z wyjątkowo szerokiej skali przestępczej działalności prowadzonej w sposób wręcz zawodowy na przestrzeni długiego czasu i w ramach grupy przestępczej, wymagał wymierzenia adekwatnej do tych okoliczności kary izolacyjnej.
Podkreślenia wymaga, że bez działań oskarżonegoA. K.czerpiącego pokaźne zyski z przestępczej działalności i zapewniającego zbyt na części z kradzionych samochodów, nie byłoby możliwe tak szerokie rozwinięcie całego przestępczego procederu, obejmującego wszystkie etapy – od kradzieży wytypowanych pojazdów, poprzez ich rozebranie na części a skończywszy na ich dostawie stałemu paserowi.
Kara wymierzona oskarżonemuA. K.– odnosząc się do racji ujętych w motywach apelacji – nie odbiega od kar wymierzonych innym oskarżonym zaangażowanym w przedmiotowy proceder, przy czym wbrew zdaniu skarżącego oskarżony ten był osobą uprzednio karaną.
Z tych wszystkich względów zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy w części dotyczącej oskarżonegoA. K..
Jako bezzasadne ocenić należało i zarzuty apelacji obrońcyoskarżonegoS. M..
Otóż sąd orzekający przeprowadził w przedmiocie czynów zarzuconych temu oskarżonemu wyczerpujące postępowanie dowodowe, obejmujące i przesłuchanie świadkaW. P.– u którego to świadka oskarżonyS. M.przebywał w czasie gdy dokonano uzgodnionej z oskarżonymA. S.fikcyjnej kradzieży samochodu.
Pogląd wyrażony w motywach zaskarżonego wyroku, że świadek ten nie wiedział o uzgodnieniach pomiędzy oskarżonymiA. S.iS. M.i co za tym idzie mógł „dać się zwieść” twierdzeniomS. M.(str. 66 – 67, 145-148 uzasadnienia wyroku Sądu I instancji), w niczym nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów zakreślone zasadą zart. 7 k.p.k.a skarżący, poza ponownym zaprezentowaniem wersji osk.S. M., nie przedstawił okoliczności czyniących ocenę wyrażoną przez sąd orzekający sprzeczną z zasadami logicznego rozumowania bądź doświadczeniem życiowym.
Podobnie rzecz przedstawia się z poddanym przez skarżącego krytyce stwierdzeniem sądu orzekającego, że o uzgodnieniu kradzieży świadczy fakt dokonania jej sprzed mieszkaniaW. P., co wszakże w uzasadnieniu wyroku zostało dalej logicznie umotywowane zamiarem ograniczenia podejrzeń organów ścigania i towarzystwa ubezpieczeniowego (str. 67 uzasadnienia wyroku).
OskarżonyA. S.na rozprawie konsekwentnie podtrzymał szczegółową wersję zdarzeń którą ujawnił w toku śledztwa (k. 76 – 77), czyniąc to będąc i konfrontowany z oskarżonymS. M.( k. 12823, 12824-12825 t. 64).
Znaczące jest, że świadekW. P.w swych zeznaniach nic nie wspomniał o tym, abyA. S.dzwonił do niego z propozycją zwrotu auta skradzionegoS. M.( zeznaniaW. P.k. 12447 t. 62, 13047 -13048 t. 65 ), co sprzeczne jest z wyjaśnieniami oskarżonegoS. M.twierdzącego, że oskarżonyA. S.najpierw zadzwonił z taką propozycją właśnie do jego kolegiW. P.( k.11609 -11610 t. 58 ), przy czym podkreślić trzeba, że oskarżonyA. S.niezmiennie zaprzeczał aby takie rozmowy z kimkolwiek prowadził.
Odnośnie ewentualnych motywów jakie miały kierować oskarżonymA. S., zdaniem skarżącego złośliwie pomawiającym oskarżonegoS. M.o dokonanie w rzeczywistości niepopełnionego przestępstwa, to choć istotnie świadekW. P.podał, żeA. S.o coś pokłócił się zS. M.( k.13048 t.65 ), a i świadekS.S.zeznał o nieporozumieniach między tymi oskarżonymi ( k.12825 t. 64 ), to jeśli nawet przyjąć, że takowe nieporozumienia istniały pomiędzyA. S.iS. M., to jednak nie można z tego wyprowadzać prostego wniosku o niewiarygodności wyjaśnieńA. S., jakże szczegółowo i konsekwentnie opisującego działalność prowadzoną wspólnie zS. M..
Z tych zatem względów, aprobując kwalifikację prawną czynów oskarżonegoS. M.przyjętą w zaskarżonym wyroku i nie dopatrując się rażącej surowości wymierzonych mu kar grzywny oraz pozbawienia wolności – tej ostatniej orzeczonej z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, utrzymać należało w mocy zaskarżony wyroku co do oskarżonegoS. M..
Zarzut apelacji obrońcy oskarżonegoT. L.dotyczący obrazy procesowej normyart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.ocenić należało jako częściowo zasadny, co doprowadziło do koniecznej zmiany zaskarżonego wyroku poprzez wskazanie na osobę osk.A. S., z którym to współoskarżonym - a nie błędnie ujętym w pkt 77 wyroku współoskarżonymA. L.- oskarżonyT. L.faktycznie współdziałał w popełnieniu przypisanego mu czynu.
Pozostały zarzut apelacji dotyczący obrazy normyart. 7 k.p.k.uznano za bezzasadny, efektem czego stało się zasadnicze utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy co do oskarżonegoT. L.– za wyjątkiem naprowadzonej wyżej korekty.
Skarżący formułując w apelacji zarzut obrazyart. 7 k.p.k., nie wskazał na czym konkretnie w przedmiotowej sprawie polegać miałoby wykroczenie przez sąd orzekający poza granice swobodnej oceny dowodów, przy czym w uzasadnieniu apelacji ograniczono się do przytoczenia kilku orzeczeń Sądu Najwyższego oraz Sądu Apelacyjnego w Katowicach, odnoszących się do wymogów jakie spełniać musi sądowa ocena dowodów podlegająca ochronie przewidzianej w kardynalnej zasadzie zart. 7 k.p.k.
Zaznaczyć wypada, że poza ocenę sądu orzekającego nie pozostały wyjaśnienia oskarżonego nieprzyznającego się do popełnienia zarzuconego mu występku – str. 72 uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Odrzucenie tych wyjaśnień jako nieprzekonujących i wsparcie się przy dokonywaniu ustaleń faktycznych na uznanych za wiarygodne wyjaśnieniach współoskarżonegoA. S., zostało w sposób niezbędny omówione przez sąd orzekający, a apelujący nie wskazał okoliczności które nakazywałyby odrzucenie wersji przedstawionej przez współoskarżonegoA. S..
Brak jest wszakże jakichkolwiek danych mogących świadczyć o tym, że współoskarżonyA. S.pomawiając oskarżonegoT. L.mijał się z prawdą, mając na celu np. pomniejszenie swej odpowiedzialności.
Wszakże oskarżonyA. S.na rozprawie jasno podał, że to on namówiłT. L.do napisania oświadczenia o fikcyjnej kradzieży ( k. 11713,11713v ).
Z tego powodu odrzucić należało w przedmiotowej sprawie zarzut obrazy normyart. 7 k.p.k.
Jak to już na wstępie zaznaczono, jako częściowo zasadna okazała się uwaga skarżącego wskazująca na naruszenie normyart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.
Otóż sprzecznie z trafnymi ustaleniami faktycznymi, w zaskarżonym wyroku jako osobę współdziałającą z oskarżonymT. L.ujęto zamiastA. S.innego ze współoskarżonych , a toA. L..
W zasadzie nieścisłość ta – biorąc pod uwagę tak treść aktu oskarżenia w którym wskazano naA. S.( pkt DXXI ) jak i uzasadnienie zaskarżonego wyroku ( str. 72 – 73 ) – wykazuje cechy oczywistej omyłki pisarskiej, jednak biorąc pod uwagę fakt, że dotyczy ona ważnego elementu opisu czynu przypisanego ostatecznie oskarżonemuT. L., wymagała odpowiedniej zmiany pkt 77 zaskarżonego wyroku.
Dla porządku zaznaczyć jeszcze wypada, że i w uzasadnienie apelacji wkradła się omyłka polegająca na wpisaniu personaliów osoby niewystępującej w przedmiotowej sprawie, a toK. P.( str. 4 motywów środka odwoławczego).
Dodać należy , że na bazie celnych ustaleń faktycznych dokonano w rozpatrywanej sprawie stosownej kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, a i wymierzone mu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz grzywny, nie wykazują żadnych cech rażącej niewspółmierności.
Z tych zatem względów orzeczono jak w wyroku.
Jako bezzasadne ocenić należało zarzuty podniesione w apelacji obrońcy oskarżonegoK. S., dotyczące tak obrazy wymienionych przepisów postępowania jak i błędów w ustaleniach faktycznych.
Skarżący, sprzeciwiając się dokonanej przez sąd orzekający ocenie wyjaśnień współoskarżonychA. S.iA. L.nie wskazał w apelacji konkretnych uwag wykazujących dlaczego sądowa ocena tych wyjaśnień miałaby wykraczać poza granice zakreślone kardynalną zasadą zart. 7 k.p.k., ograniczając się w zasadzie do przypomnienia faktu skorzystania przez oskarżonegoA. S.z dobrodziejstwa przewidzianego wart. 60 § 3 i 4 k.k.
Tymczasem obaj wymienieni współoskarżeni szczegółowo i konsekwentnie przedstawili na czym polegała przestępcza działalność tak ich jak i innych oskarżonych, nie pomijając w swych relacjach okoliczności niekorzystnych dla nich samych.
I w tym przypadku zaaprobować należało racje powołane w motywach zaskarżonego wyroku (str. 150 – 151), którym to argumentom skarżący nie przeciwstawia żadnych konkretnych zarzutów, zaś sąd orzekający w toku przedmiotowego postępowania nie dopuścił się uchybień normom procesowym powołanym przez skarżącego.
Także dokonane ustalenia faktyczne nie ujawniają błędów o jakich mowa w zarzutach apelacji.
Ponieważ i kwalifikacja prawna czynu przypisanego oskarżonemuK. S.nie budzi zastrzeżeń, a i wymierzone mu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz grzywny nie wykazują żadnych cech rażącej niewspółmierności, zaskarżony wyrok w tej części należało utrzymać w mocy.
Na zasadzieart. 624 § 1 k.p.k.zwolniono oskarżonych od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego, a to z uwagi na wymierzone im kary pozbawienia wolności oraz ciążące na nich zobowiązania finansowe związane z nałożonymi obowiązkami wyrównania szkód wyrządzonych przestępczą działalnością.
SSO del. Andrzej Ziębiński SSA Marek Charuza  SSA Gwidon Jaworski