Sąd Rejonowy w Lubaniu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 327/16
Data wyroku: 2017-05-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tuliusz Stabryn
Słowa kluczowe: Recydywa, Przestępstwo przeciwko mieniu
Podstawa prawna: art. 279§1 kk w zw. z art. 64§1 kk, art. 279§1 kk w zw. z art. 64§2 kk

Sygn. akt II K 327/16
2Ds. 54.2016

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 maja 2017 r.
Sąd Rejonowy w Lubaniu w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący SSR Tuliusz Stabryn
Protokolant Małgorzata Łasecka
w obecności Prokuratora Asesora Julii Kubasik
po rozpoznaniu dniach 14.09.2016r., 15.12.2016r., 26.01.2017r., 02.03.2017r., 18.05.2017r. , sprawy karnej
1.G. R. (1)ur. (...)wL.
s.M.iB.zd.K.,
2.E. G. (1)ur. (...)wL.
s.J.iJ.zd.R.,
oskarżonych o to, że :
w dniu 21 czerwca 2015 roku w miejscowościS., województwa(...)działając wspólnie i w porozumieniu po uprzednim wyłamaniu zabezpieczeń okna dostał się do wnętrza budynku mieszkalnegoS.nr 26 skąd dokonał kradzieży żyrandoli, kaloryferów, telewizora, szafek drewnianych oraz drobnego sprzętu AGD o łącznej wartości 500 złotych na szkodęA. M. (1)
- przy czymG. R. (1)czynu tego dopuścił się będąc uprzednio karany m.in. wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 07 marca 2012 r. sygn. akt II K 589/11 za czyn zart. 278 § 1 kkna karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, która odbył w okresie od 23 marca 2012 r. do 23 września 2012r.
tj. o czyn zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1kk
-przy czymE. G. (1)czynu tego dopuścił się będąc uprzednio karany wyrokiem Sądu Rejonowego Lubaniu z dnia 23 maja 2005 r. sygn. akt II K 60/05 za czyny zart. 279 § 1 kki inne na karę łączna 2 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności, wyrokiem Sądu Rejonowego w Raciborzu z dnia 06 grudnia 2005r. sygn. akt II K 455/05 za czyny zart. 280 § 1 kk,art. 279 § 1 kki inne na kare łączną 3 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, które to wyroki objęto następnie wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Raciborzu z dnia 11 września 2007 r. sygn. akt II K 1646/06 i wymierzono karę łączną 5 lat 5 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresach od 19 stycznia 2005r. do 14 października 2009r. oraz od 14 lutego 2012r. do 19 października 2012r. oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 28 maja 2012r. sygn. akt II K 212/12 za czyny zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki inne na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 19 października 2012 r. do 19 kwietnia 2014r.
tj. o czyn zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kk

I
uznaje oskarżonychG. R. (1)iE. G. (1)winnymi popełnienia zarzucanego im czynu, opisanego w części wstępnej wyroku tj. występku zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkw stosunku doG. R. (1), zaś zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kkw stosunku doE. G. (2)z tym, że ustala, iż przedmiotowego czynu dopuścili się w dniu 12.06.2015r. w godzinach rannych, w ten sposób, iż po dostaniu się do niezabezpieczonych pomieszczeń gospodarczych, wywarzyli drzwi wejściowe prowadzące do budynku po czym weszli do jego wnętrza skąd zabrali opisane w części wstępnej przedmioty i za to na podstawieart. 279 § 1 dkkw zw. zart. 4 § 1 kkw stosunku doG. R. (1)i na podstawieart. 279 § 1 dkkw zw. zart. 64 § 2 dkkw zw. zart. 4 § 1 kkw stosunku doE. G. (1)wymierza im kary po 1 (jednym) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychzwalania oskarżonych od ponoszenia kosztów w niniejszej sprawie i nie wymierza im opłaty.

UZASADNIENIE
A. M. (1)jest właścicielką starego domu, do którego przylegają pomieszczenia gospodarcze, położonego wS.nr(...). Na stałe zamieszkuje ona jednak wL.gdzie studiuje. W dniu 12.06.2015 roku, około godziny 3.00,G. R. (1)wspólnie zE. G. (1)udali się do miejscowościS.. Tam postanowił dostać się do opuszczonego domu należącego doA. M. (1). Mężczyźni dostali się do niezabezpieczonych pomieszczeń gospodarczych skąd weszli na strych, a następnie wyważyli znajdujące się tam drzwi prowadzące do budynku mieszkalnego, które były zamknięte tylko na zasuwę. Po dokonaniu penetracji mieszkania zaczęli oni pakować do worków żyrandole, mały telewizor oraz drobny sprzęt AGD. Do zabrania przygotowali również drewniane szafki i kaloryfery. Przedmioty te zaczęli wystawiać na zewnątrz budynku przez okno które otworzyli od strony mieszkania.R.widząc, iż nie będą w stanie sami zabrać wszystkich rzeczy, postanowił zadzwonić po kolegę, który miał przewieść skradzione rzeczy doL.. W tym celu skontaktował się zZ. L. (1), który około godziny 6 rano udał się swoim samochodem markiM.doS.. Po przyjeździeR.wspólnie zG.zaczęli pakować skradzione rzeczy do samochoduL.. W tym czasie sąsiadA. M. (1)widząc nieznanych mężczyzn, kręcących się koło jej domu postanowił sprawdzić co się dzieje.R.iG.widząc nadchodzącego mężczyznę, wołającego w ich stronę postanowili uciec.R.wsiadł do samochodu i odjechał wrazL., natomiastG.zaczął oddalać się pieszo.
Dowód: zeznania świadkaA. M.k. 130-131;
zeznania świadkaZ. L.k. 143, 14-15;
zeznania świadkaP. B.k. 149-150;
zeznania świadkaP. S.k. 149;
zeznania świadkaJ. S.k. 164;
wyjaśnienia oskarżonegoG. R.k. 94, 95, 11-12,
64-65;
wyjaśnienia oskarżonegoE. G.k. 94-95, 59-60.
W dniu 12.06.2015 roku, godzinach rannychA. M. (1)została powiadomiona przez sąsiada o możliwości włamania do jej domu. Następnego dnia udała się doS., gdzie stwierdziła, iż doszło do włamania do jej dom, po czym zawiadomiła o powyższym Komedę Powiatową Policji wL.. Tam jednak nie odebrano od niej zawiadomienia o przestępstwie nakazując jej udanie się do jednostki właściwej tj. Komisariatu Policji wL..A. M. (1)z uwagi na brak czasu oraz nie wielką wartość skradzionych rzeczy, nie udała się doL.. Dopiero otrzymawszy ponaglenie z Policji w dniu 13.01.2016 roku zgłosiła w Komisariacie Policji wL.zaistniałe zdarzenie. W wyniku włamania do jej domu poniosła ona szkodę w wysokości 500 złotych. Skradzionych rzeczy nie odzyskała.G. R. (1)orazE. G. (1)byli uprzednio karani, a przedmiotowego czynu dopuścili się w warunkach powrotu do przestępstwa, przy czymE. G. (1)dopuścił się przedmiotowego czynu w warunkach recydywy szczególnej wielokrotnej.
Dowód: zeznania świadkaA. M.k. 130-131;
zeznania świadkaP. B.k. 149-150;
zeznania świadkaP. S.k. 149;
zeznania świadkaJ. S.k. 164;
dane zK.dotycząceG. R.k. 17-19;
dane zK.dotycząceE. G.k. 36-38;
odpisy wyroków k. 20-30, 39-51.
OskarżonyG. R. (1)zarówno w postepowaniu przygotowawczym jak i sądowym, przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, choć dopiero przed Sądem wskazał, iż do domu dostali się w inny sposób niż zostało to pisane zarówno w jego wyjaśnieniach, jaki w akcie oskarżenia. W tym zakresie wskazał, iż do domu nie weszli przez okno, a przez pomieszczenie gospodarcze. Choć wersja ta jest lakoniczna, to znajduje odzwierciedlenie w zebranym materiale dowodowym. Istotne jest również to, iż od samego początku, wskazywał on, iż przedmiotowego czynu dopuścił się wspólnie zE. G. (1), nie ograniczając jego roli w żaden sposób. Konsekwentnie twierdził, iż wspólnie zG.udali się tam, włamali, a następnie zabrali rzeczy należące doA. M. (1).
W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie zasługują na uwzględnienie. Brak jest jakichkolwiek powodów do kwestionowania ich, tym bardziej, iż w toku postepowania w żaden sposób nie ujawniono faktów mogących świadczyć, iż oskarżony próbuje pomówićE. G. (1), co do jego udziału w przestępstwie.
OskarżonyE. G. (1)podobnie jakG. R. (1)przyznał się w postpowaniu przygotowawczym do przestawionego mu zarzutu, jednakże w postępowaniu sądowym zaczął zmieniać wersje zdarzanie próbując ograniczyć swój udział w zdarzeniu do obecności podczas kolejnej wizytyR.w domuM.(po uprzednim przez niego tam włamaniu) i ewentualnej zmiany kwalifikacji prawnej na czyn zart. 278 § 1 kk. W ocenie Sądu, nowa wersja zdarzenia jest nieudolną próbą uniknięcia grożących mu konsekwencji. Wyjaśnienia oskarżonego, są gołosłowne i w tym zakresie nie korespondują z zebranym materiałem dowodowym w postaci wspomnianych już wyżej wyjaśnień współoskarżonego, czy zeznań świadkówJ. S. (2),P. B. (2)iP. S. (2).
Podkreślić należy, iż również on wskazał, iż do przedmiotowego domu dostali się od strony pomieszczeń gospodarczych a nie przez okno, jak zostało to opisane zarówno w jego pierwszych wyjaśnieniach jak i w akcie oskarżenia. Również w tym przypadku Sąd uwzględnił zmianę tej części jego wyjaśnień, albowiem koresponduje ona z ustaleniami poczynionymi w toku postepowania sądowego.
W tym miejscu wskazać należy, iż z zeznańJ. S. (2)wynika, żeR.w trakcie rozmowy z nim po zatrzymaniu wskazał, iż domuA. M. (1), dostał się wspólnie zG.od strony pomieszczeń gospodarczych, po wyważeniu drzwi znajdujących się na strychu, a prowadzących do budynku mieszkalnego. Co istotne świadekP. B. (2)zeznał, iż po przybyciu na miejsce zdarzenia obszedł dom i stwierdził, iż okna i drzwi do budynku były pozamykane. Tylko jedno okno było uchylone (ruszało się), a znajdująca się tam roleta była częściowo uszkodzona, jednak nie było możliwości dostania się tamtędy do wnętrza budynku. W końcu samaA. M. (1)wskazała, że sprawcy mogli dostać się przez drzwi na strychu, od strony pomieszczeń gospodarczych, choć z uwagi na upływ czasu nie pamiętała, czy skobel był uszkodzony.
Z niezrozumiałych przyczyn sprawcom postawiono zarzut włamania się do budynku poprzez wyłamanie zabezpieczeń okna. Mając na uwadze w/w okoliczności zasadnym było zmodyfikowanie treści zarzutu poprzez przyjęcie, iż oskarżeni po dostaniu się do niezabezpieczonych pomieszczeń gospodarczych, wywarzyli drzwi wejściowe prowadzące do budynku po czym weszli do jego wnętrza skąd zabrali opisane w a/o przedmioty.
W ocenie Sądu zeznania wspomnianych już policjantówJ. S. (2),P. S. (2)iP. B. (2)nie budzą żadnych zastrzeżeń i zasługują na obdarzenie ich walorem wiarygodności. Brak w nich elementów mogących świadczyć o konfabulacji czy próbie manipulowania faktami. Nie mają oni też żadnego interesu w rozstrzygnięciu niniejszej sprawy na czyjąkolwiek korzyść. Ich zeznania stanowią relacje zaobserwowanych zdarzeń i poczynionych w trakcie czynności służbowych ustaleń.
Podobnie należy odnieść się do zeznań świadkaA. M. (1), która poinformowała organy ścigania o popełnionym na jej szkodę przestępstwie. Jej relacja ogranicza się do stwierdzenia włamania i ustalenia szkody i w tym zakresie nie budzi żadnych wątpliwości.
Na koniec należy odnieść się do zeznańZ. L. (1), którego Sąd nie miał możliwości bezpośrednio przesłuchać. Z zeznań złożonych w postepowaniu przygotowawczym wynika jednak, iż przedmiotowego dnia świadek udał się doS.poG. R. (1)iE. G. (1), gdzie ci mieli dokonać włamania do domuA. M. (1). Zeznania te tym samym potwierdzają udział oskarżonych w zarzucanym im czynie i korelują z wcześniejszymi ustaleniami poczynionymi przez Sąd. To dało podstawę do nadania im waloru wiarygodności.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż okoliczności sprawy i wina oskarżonych nie budzą żadnych wątpliwości. OskarżeniG. R. (1)iE. G. (1)swoim zachowaniem wyczerpali ustawowe znamiona zarzucanego im czynu, odpowiednio zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkiart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kk.
Przepisart. 279 § 1 kkstanowi kwalifikowaną postać kradzieży. Polega ona, bowiem na zaborze rzeczy ruchomej po uprzednim usunięciu zabezpieczenia pomieszczenia, w którym kradziona rzec się znajduje. Niewątpliwie, oskarżeni zabrali nienależące do nich rzeczy w postaci żyrandoli, kaloryferów, telewizora, drewnianych szafek i drobnego sprzętu AGD po uprzednim wywarzeniu drzwi zabezpieczających pomieszczenia dla nich niedostępne.
Przedmiotowego czynu oskarżeni dopuścili się w warunkach powrotu do przestępstwa określonym wart. 64 § 1 kkwzględemG. R. (1)i wart. 64 § 2 kkwzględemE. G. (1).
G. R. (1)był uprzednio karany Wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 7.03.2012 roku w sprawie II K 589/11 za czyn zart. 278 § 1 kkna karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 23.03.2012 roku do 23.09.2012 roku, zaś przedmiotowego czynu dopuścił się w okresie 5 lat, po odbyciu, co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności w tejże sprawie.
E. G. (1)był uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 23.05.2005 roku w sprawie II K 60/05 za przestępstwo zart. 279 § 1 kki inne na karę łączną 2 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności, następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w Raciborzu z dnia 06.12.2005 roku w sprawie II K 445/05 za czyn zart. 280 § 1 kk, zart. 279 § 1 kki inne na karę łączną 3 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, który to wyrok zostały objęte wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Raciborzu z dnia 11.09.2007 roku w sprawie II K 1646/06 na podstawie, którego wymierzono mu karę łączną 5 lat i 5 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 19.01.2005 roku do 14.10.2009 roku oraz od 14.02.2012 roku do 19.10.2012 roku, oraz wyrokiem Sadu Rejonowego w Lubaniu z dnia 28.05.2012 roku w sprawie II K 212/12 za czyny zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki inne na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 19.10.2012 roku do 19.04.2014 roku, a przedmiotowego przestępstwa kradzieży z włamaniem dopuścił się po odbyciu, co najmniej kary 1 roku pozbawienia wolności w okresie 5 lat od jej wykonania.
WymierzającG. R. (1)na podstawieart. 279 § 1 dkkw zw. zart. 4 § 1 kkorazE. G. (1)na podstawieart. 279 § 1 dkkw zw. zart. 64 § 2 dkkw zw. zart. 4 § 1 kkkary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności dla każdego z nich Sąd miał na uwadze dotychczasowy charakter i sposób życia oskarżonych, ich uprzednia karalność, popełnienie czynów w warunkach powrotu do przestępstwa, wielkość szkody, znaczny stopień społecznej szkodliwości zarzucanego im czynu przejawiający się brakiem poszanowania cudzej własności i prawa do wyłącznego nim rozporządzania, uczynienie sobie z przestępstwa źródła dochodu oraz okazanie skruchy.
Wymierzenie oskarżonym kary o charakterze wolnościowym byłoby tylko i wyłącznie pobłażaniem ich zachowaniu, co w konsekwencji mogłoby doprowadzić do eskalacji ich przestępczego zachowania. Mimo wielokrotnej karalności i stosowania wobec sprawców kar bezwzględnych pozbawienia wolności, oskarżeni swoja postawą wykazują rażącą ignorancję dla obowiązującego porządku prawnego. Ich zachowanie świadczy o wysokiej demoralizacji i konieczności odizolowania ich od społeczeństwa. Brak jest jakichkolwiek przesłanek do uznania, iż w przyszłości będą oni przestrzegać zasad współżycia społecznego i porządku prawnego.
Uwzględniając sytuacje materialną i rodzinna oskarżonych Sąd stosownie do przepisówart. 624 § 1kpkiart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnychzwolnił ich od ponoszenia kosztów niniejszego postępowania i nie wymierzył im opłaty, uznając, iż poniesienie ich byłoby dla nich zbyt uciążliwe.