Sąd Rejonowy w Człuchowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 486/17
Data wyroku: 2017-10-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mirosława Dykier-Ginter
Słowa kluczowe: Pożyczka
Podstawa prawna: art. 720 k.c., art. 320 k.c.

Sygn. akt: I C 486/17 upr.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 października 2017 roku
Sąd Rejonowy w Człuchowie I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący:

SSR Mirosława Dykier - Ginter

Protokolant:

Pracownik biurowy Marta Bzowska

po rozpoznaniu w dniu 24 października 2017 roku w Człuchowie
na rozprawie
sprawy z powództwa
(...)z siedzibą wW.

przeciwkoP. W.
o zapłatę

1
zasądza od pozwanejP. W.na rzecz powoda(...) S.A.z siedzibą wW.kwotę 978,89 zł (dziewięćset siedemdziesiąt osiem złotych osiemdziesiąt dziewięć groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w wysokości 7% od dnia 23 maja 2017 roku do dnia 24 października 2017 roku,

2
całą zasądzoną w pkt 1 wyroku należność, tj. kwotę 1.007,80 zł (jeden tysiąc siedem złoty osiemdziesiąt groszy) rozkłada na 3 miesięczne raty w wysokości:

a
pierwsza rata w kwocie 207,80 zł (dwieście siedem złotych osiemdziesiąt groszy)

b
druga i trzecia rata w kwocie po 400,00 zł (czterysta złotych),

płatne do 28 dnia każdego miesiąca poczynając od miesiąca następnego od tego, w którym niniejszy wyrok się uprawomocni, z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w razie nie uiszczenia poszczególnych rat w terminie,

3
zasądza od pozwanejP. W.na rzecz powoda(...) S.A.z siedzibą wW.kwotę 317 zł (trzysta siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt I C 768/17 upr.

UZASADNIENIE
Powód(...) S.A.z siedzibą wW.wniósł do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew przeciwkoP. W.o zapłatę kwoty 978,89 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu, do rozpoznania w elektronicznym postępowaniu upominawczym.
W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż w dniu 23 sierpnia 2016 roku zawarł z pozwaną umowę kredytu konsumenckiego nr(...), na mocy której powód zobowiązał się udzielić pozwanej pożyczki w kwocie 1.000,00 zł na okres 6 miesięcy, natomiast pozwana zobowiązała się zwrócić pożyczkę zgodnie z harmonogramem spłaty określonym umową wraz z odsetkami umownymi w wysokości 10%, opłatą administracyjną w wysokości 00,00 zł miesięcznie oraz jednorazową opłatą przygotowawczą w kwocie 380,00 zł. Podkreślił, iż z uwagi na opóźnienie w spłacie zadłużenia wynikającego z umowy, powód wypowiedział pozwanej umowę pożyczki i wszystkie należności wynikające z tej umowy w łącznej kwocie 978,89 zł ( z tytułu kapitału pożyczki, naliczonych odsetek, oraz opłaty przygotowawczej) stały się wymagalne.
Wobec braku podstaw do wydania nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin – Zachód w Lublinie postanowieniem z dnia 14 czerwca 2017 roku wydanym w sprawie VI Nc-e(...)przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Człuchowie.
PozwanaP. W.na rozprawie w dniu 24 października 2017 roku uznała powództwo. Przyznała, iż zawarła przedmiotową umowę pożyczki i że nie wywiązała się z niej. Jednocześnie wniosła o rozłożenie zasądzonego świadczenia na miesięczne raty - 3 w przypadku zasądzenia od dnie na rzecz powoda również kosztów procesy. Pozwana oświadczył, iż wspólnie z mężem wychowują dwoje małoletnich dzieci w wieku 7 i 9 lat. Z tytułu zatrudnienie otrzymuje wynagrodzenie w kwocie ok. 1.800-1.900 złoty miesięcznie. Jej mąż w związku z orzeczoną niepełnosprawnością – z powodu zawansowanej cukrzycy - pobiera świadczenie w kwocie ponad 700 zł. Poza świadczeniami związanymi z wychowywaniem dzieci nie mają innych dochodów. Pożyczkę u powoda zaciągnęła dla bratu, który początkowo regulował raty pożyczki, lecz później przestał spłacać ponieważ stracił pracę.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 23 sierpnia 2016 roku powód(...) S.A.z siedzibą wW.zawarł z pozwaną PartycjąW.umowę pożyczki nr (...)na kwotę 1.000,00 zł, na okres 6 miesięcy. Pozwana zobowiązała się zwrócić pożyczkę w terminach płatności określonych zgodnie z umową i harmonogramem poprzez wpłatę rat kapitałowych i odsetek, powiększonych o opłatę przygotowawczą w kwocie 380,00 zł
(bezsporne, nadto dowód:umowa pożyczki nr (...)z dnia 23/08/2016r. k. 15-21)
W dniu 24 sierpnia 2016 roku powód przekazał pozwanej harmonogram spłat pożyczki.
(bezsporne, nadto dowód: pismo zawierające harmonogram z dnia 24/08/2016r. k. 23)
Pozwana uregulowała jedynie część ciążącego na niej zobowiązania.
(bezsporne)
Pismem z dnia 9 stycznia 2017 roku powód wypowiedział pozwanej umowę pożyczki z zachowaniem dwutygodniowego okresu wypowiedzenia i wezwał pozwaną do zapłaty całości wymagalnego zadłużenia w terminie do 23 stycznia 2017 roku.
(bezsporne, nadto dowód: wypowiedzenie umowy pożyczki oraz wezwania do zapłaty z dnia 4/11/16r, 6/12/16r. i 22/12/16 r. k.24-27, a także dowód nadania k. 28)
Do zapłaty pozostało: kwota 690,19zł z tytułu kapitału, kwota 35,36 zł z tytułu odsetek oraz kwota 253,34 zł. z tytułu opłaty.
( bezsporne)
PozwanaP. W.wspólnie z mężem wychowują dwoje małoletnich dzieci w wieku 7 i 9 lat. Pozwana pracuje w systemie trzyzmianowym za wynagrodzeniem miesięcznym od 1800zł. do 1900zł. Jej mąż z tytułu niepełnosprawności uzyskuje świadczeniu w wysokości 700zł. Mąż choruje na cukrzycę od dziecka. Stadium choroby jest znacznie zaawansowane - miał przeprowadzony przeszczep trzustki i nerki, przeszedł liczne zabiegi w związku ze stopą cukrzycową, w związku z którymi noga uległa deformacji w okolicach kostki. Mąż powódki ma problemy z chodzeniem nie może podjąć zatrudnienie. Pozwana nie ma wartościowego majątku. Wraz z rodziną mieszka w wynajmowanym lokalu. Pobiera na dzieci świadczenie - zasiłek rodzinny oraz świadczenie 500 plus. Nie zalega z płatnością innych zobowiązań. W szczególności reguluje raty z tytułu spłaty drugiej zaciągniętej pożyczki - pozostają jej jeszcze do spłaty cztery miesięczne raty po 120 zł.
(okoliczności bezsporne wynikające ze stanowiska pozwanej na rozprawie w dniu 24 października 2017 roku w okresie od 00:06:44 do 00:14:55 – porównaj protokół k. 47v)

Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z treściąart. 213 § 2 k.p.c.Sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.
W niniejszej sprawie stan faktyczny był w zasadzie bezsporny. Pozwana nie kwestionowała faktu, iż zawarła z powodem przedmiotową umowę pożyczki i nie kwestionowała postanowień umowy. Przyznała również, iż nie wywiązała się z zaciągniętego zobowiązania wskazując, że znalazła się w trudnej sytuacji finansowej, po tym jak brat dla którego zaciągnęła pożyczkę zaprzestał jej spłaty. Powód z kolei nie odnosił się do wskazywanej przez pozwaną sytuacji rodzinnej i majątkowej oraz okoliczności dotyczących zaprzestania spłaty pożyczki.
Z treściart. 229 k.p.c.wynika, że nie wymagają dowodu fakty przyznane w toku postępowania przez stronę przeciwną, jeżeli przyznanie nie budzi wątpliwości. Z koleiart. 230 k.p.c.stanowi, że gdy strona nie wypowie się co do twierdzeń strony przeciwnej o faktach, sąd, mają na uwadze wyniki całej rozprawy, może fakty te uznać za przyznane.
W ocenie Sądu uznanie powództwa przez pozwaną jest skuteczne i nie budzi wątpliwości.
Wobec uznania roszczenia sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 978,89 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w wysokości 7% od dnia 23 maja 2017 roku do dnia 24 października 2017 roku .
O odsetkach od zasądzonej należności głównej orzeczono na podstawieart. 481 § 1 i 2 k.c.zasądzając zgodnie z żądaniem powoda odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu, albowiem w chwili wniesienia pozwu pozwana znajdowała się w zwłoce.
Wedługart. 320 k.p.c.w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenia, a w sprawach o wydanie nieruchomości lub o opróżnienie pomieszczenia wyznaczyć odpowiedni termin do spełnienia tego świadczenia. Przepisart. 320 k.p.c.obok charakteru proceduralnego ma także – mimo zamieszczenia go wkodeksie postępowania cywilnego– cechy normy materialno-prawnej. Uprawnia on bowiem sąd do modyfikacji treści łączącego strony stosunku zobowiązaniowego, dając sądowi możliwość orzekania o sposobie spełnienia świadczenia w sposób bardziej dogodny dla zobowiązanego, aniżeli wynikałby to z regulacji prawno-materialnej. Sąd rozkładając na raty należne wierzycielowi świadczenie dokonuje modyfikacji dotychczasowego stosunku cywilno-prawnego łączącego strony. Uprawnienia do rozłożenia zasądzonego świadczenia na raty przysługuje sądowi w szczególnie uzasadnionych wypadkach, a więc w sytuacjach w których ze względu na stan majątkowy, rodzinny czy zdrowotny spełnienie zasądzonego świadczenia byłoby dla pozwanego niemożliwe do wykonania lub w każdym razie bardzo utrudnione i narażałby go na niepowetowane szkody. Trudności w spełnieniu świadczenia mogą być obiektywne bądź subiektywne, w tym spowodowane działaniem samego dłużnika. (porównaj: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 2015r. II CSK 409/14, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 kwietnia 2014r. V CSK 302/13, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 2015r. II CSK 383/14, wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 14 marca 2014r. I ACa 1239/13,)
Przepisart. 320 k.p.c.określa zatem szczególną regułę wyrokowania, dotyczącą przedmiotu orzekania, dającą sądowi możliwość uwzględnienia także interesu pozwanego w zakresie czasu wykonania wyroku, a interesu powoda, przez uniknięcie bezskutecznej egzekucji. Ze swej istoty norma ta ingeruje w słuszne prawa wierzyciela odsuwając termin, od którego uprawniony może egzekwować swoje prawo w drodze przymusu (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 kwietnia 2014 roku V CSK 302/13).
Ochrona, jaką zapewnia dłużnikowiart. 320 k.p.c.wymaga jednak uwzględnienia wszystkich okoliczności sprawy, w tym uzasadnionego interesu podmiotu inicjującego proces. Decydując o rozłożeniu zasądzonego w wyroku świadczenia na raty należy odpowiednio wyważyć interesy obu stron. Rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty jest racjonalne, gdy dłużnik wykaże, że dysponować będzie środkami umożliwiającymi tak zmodyfikowanego obowiązku w sposób odczuwalny ekonomicznie przez wierzyciela (porównaj: Wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 31 maja 2012 roku IACa 242/12 i wyrok Sąd Apelacyjny w Warszawie z dnia 14 maja 2014 roku IACa 1681/13).
Rozłożenie na raty może więc mieć miejsce wtedy, gdy w sprawie ustalone zostało, że pozwany będzie w stanie realizować spłatę w ratach, że będzie dysponował środkami dla wykonania zmodyfikowanego obowiązku. Tylko to bowiem gwarantuje wykonanie wyroku bez wszczęcia i prowadzenia postepowania egzekucyjnego, a więc cel, któremu przyświeca regulacja wynikająca zart. 320 k.p.c.
Rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty ma jednak ten skutek, że wierzycielowi nie przysługują odsetki od ratalnych świadczeń za okres od daty wyroku do daty płatności poszczególnych rat (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego - zasada prawna z dnia 22 września 1970 roku, III PZP 11/70, OSNC 1971, nr 4, poz. 61).
W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, zasądzone roszczenie na mocyart. 320 k.p.c.należało rozłożyć na raty, z uwagi na trudną sytuację materialną i osobistą pozwanej. Nie zastosowanie w tym wypadku przepisuart. 320 k.p.c.mogłoby narazić pozwaną i jej bliskich na niepowetowaną szkodę.
Zauważyć należy, że zgodnie z niekwestionowanym stanowiskiem pozwanej zaprzestanie spłacania zobowiązania wynikającego z przedmiotowej umowy pożyczki spowodowane było zaprzestaniem regulowania należności przez brata pozwanej, który utracił pracę. Wysokość dochodów rodzinie pozwanej oraz trudna sytuacja wynikając ze stanu zdrowia męża pozwanej (pozwana wraz z mężem ma na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci, mąż powódki boryka się z poważnymi problemami zdrowotnymi - choruje na choroby przewlekłe; podstawowym źródłem utrzymania rodziny jest wynagrodzenie za pracę uzyskiwane przez powódkę, jej mąż z uwagi na stan zdrowia nie może świadczyć pracy, wymaga opieki ponieważ ma problemy z poruszeniem się)  uzasadniają twierdzenie, że nie jest ona w stanie jednorazowo uregulować zasądzonego roszczenia.
Zdaniem sądu pozwana aktualnie będzie mogła regulować należności wobec powoda jedynie w razie rozłożenie jej na trzy raty, przy czym wysokość tych rat jest wyższa niż raty ustalone przez strony w umowie. Aktualna sytuacja rodzinna i finansowa pozwanej nie pozwala jej na zapłatę wyższej należności, tym bardziej że pozwana obciążona została również kosztami niniejszego procesu. Wobec powyższego uznając, że zaistniały przesłanki określone wart. 320 k.p.c.sąd rozłożył zasądzone świadczenie na 3 raty miesięcznych – pierwsza w wysokości 207,80 zł, a dwie kolejne w wysokości po 400 zł. - określając obowiązek zapłaty odsetek ustawowych za opóźnienie w razie uchybienia terminowi płatności poszczególnych rat. Zasądzając świadczenie sąd przyznał powodowi również odsetki od zasądzonego roszczenia za okres do dnia wydania wyroku (porównaj w tym zakresie uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 22 września 1970 roku III CZP 11/70).
Brak innych nierealizowanych zobowiązań uzasadnia twierdzenie, iż pozwana będzie w stania realizować w terminie tak określone zobowiązanie.
O kosztach procesu orzeczono na mocyart. 98 k.p.c, przyznając powodowi od pozwanej koszty procesu w łącznej kwocie 317 zł, na które składają się: uiszczona opłata sądowa od pozwu w kwocie 30,00 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 270,00 zł, – zgodnie z § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804 z póź zniam.) - f oraz koszty opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł.