Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 2752/16
Data wyroku: 2017-02-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Izabella Gabriel
Teza: ukaranie

Sygnatura akt VI W 2752/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 luty 2017 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny
w składzie:
PrzewodniczącySSR Izabella Gabriel
Protokolant:  Marcin Truchła
po rozpoznaniu w dniu 14 luty 2017 r.
sprawy przeciwkoT. M. (1)(M.)
synowiZ.iW.z domuK.
urodzonemu (...)weW.
obwinionemu o to, że
1. jako osoba reprezentująca pracodawcę wPPHU (...) Sp. z o.o.ul. (...)weW.do dnia kontroli, tj. 10.06.2016 r. nie opłacił wymaganej składki na Fundusz Pracy za m-c kwiecień 2016 r. w kwocie 245,18 zł
tj. za wykroczenia zart. 122 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy(Dz. U. z 2016 r. poz. 645 ze zmianami z 2016 r.poz. 691) w zw. zart. 104 i 107 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy( Dz. U. z 2016 r. poz. 649 ze zmianami z 2016 r.poz. 691)
2. jako osoba reprezentująca pracodawcę wPPHU (...) Sp. z o.o.ul. (...)weW.do dnia 10.06.2016 r. nie zgłosił wymaganych danych mających wpływ na wymiar składek na Fundusz Pracy zaA. B., której powierzył pracę w okresie 18.03.2016 – 30.04.2016 r. i której wypłacił 1360 zł.
tj. za wykroczenie zart. 122 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy(Dz. U. z 2016 r. poz. 645 ze zmianami z 2016 r.poz. 691) w zw. zart. 104 i 107 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy( Dz. U. z 2016 r. poz. 649 ze zmianami z 2016 r.poz. 691)
******************

I
uznaje obwinionegoT. M. (1)za winnego popełnienia czynów opisanych w części wstępnej wyroku i za to na podstawieart. 122 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracyw zw. zart. 9 § 1kw wymierza mu łącznie karę grzywny w wysokości 3000 (trzech tysięcy) zł;

II
na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpwzwalnia obwinionego od ponoszenia kosztów postępowania zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.

VI W 2752/16

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku postępowania jurysdykcyjnego Sąd ustalił następujący stan faktyczny
ObwinionyT. M. (1)pełni funkcję prezesa zarządu spółkiPPHU (...) sp. z o.o.W związku z tym jest osobą reprezentującą pracodawcę i odpowiedzialną za terminowe opłacanie składek na Fundusz Pracy. Obwiniony w wymaganym terminie nie odprowadził składki na Fundusz Pracy za miesiąc kwiecień 2016 roku w kwocie 245,18 złotych.
dowód:wyjaśnienia obwinionegoT. M.k. 39 – 40; protokół kontroli PIP k. 7
A. B. (1), obywatelka Białorusi, poszukiwała pracy na portalu(...).pl top i zauważyła tam ogłoszenie o ,,pracy w hostelu na recepcji.” Wysłała swoje CV, po przyjeździe do Polski skontaktowała się z niąM. M. (2), która jest współwłaścicielką hostelu. Doszło do spotkania na, którym ustalono, że do obowiązkówA. B.będzie należało meldowanie i wymeldowanie gości hosteluG.Hostel i przygotowanie dla nich śniadań.A. B. (1)otrzymała do wypełnienia kwestionariusz osobowy, ale przedstawiciele hostelu nigdy go od niej nie odebrali. Osobą, która wydawała poleceniaA. B.i wypłacała jej wynagrodzenie był obwinionyT. M. (1).A. B. (1)pracowała wG.Hostelu od 18 marca do 30 kwietnia 2016 roku. Początkowo jej pracę kontrolowaliM. M. (2)i obwiniony, a po nabraniu przez nią doświadczenia pracowała samodzielnie.A. B. (1)upominała się u obwinianego o zawarcie umowy, która formalizowałaby jej zatrudnienie, ale on ją zbywał. Wynagrodzenie za marzec 2016 roku obwiniony wypłaciłA. B.bez pokwitowania. PonieważA. B. (1)znalazła inną pracę postanowiła zrezygnować z pracy wG.Hostelu i telefonicznie poinformowała o tym obwinionego. Potem doszło do spotkania obwinionego iA. B.na, którym obwiniony wypłacił jej kwotę 1360 złotych, a ona otrzymanie tej sumy pokwitowała.A. B. (1)pracowała wG.Hostelu bez formalnej umowy w okresie od 18 marca do 30 kwietnia 2016 roku. Ponieważ poczuła się oszukana tym, że nie zawarto z nią umowy oraz uważała, iż należało się jej większe wynagrodzenieA. B. (1)zawiadomiła o sprawie Policję, a następnie Państwową Inspekcję Pracy.
dowód:częściowo wyjaśnienia obwinionegoT. M.k. 40 – 41; zeznania świadkaA. B.k. 6 i 45 – 47
ObwinionyT. M. (1)jest prezesem zarządu spółkiPPHU (...) sp. z o.o.i osiąga dochód w wysokości 200 złotych miesięcznie. Obwiniony nie był karany za przestępstwa.
dowód:wyjaśnienia obwinionegoT. M.k. 39; dane o karalności obwinionegoT. M.k. 38
ObwinionyT. M. (1), przesłuchiwany zarówno w toku czynności wyjaśniających, jak też przed Sądem, przyznał się do popełnienia wykroczenia opisanego wart. 122 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy(Dz. U. z 2016r. poz.645 z późn. zmianami) i wyjaśnił, że nie opłacił w terminie składki na Fundusz Pracy za miesiąc kwiecień 2016 roku z powodu braku środków, ale uregulował ją w trakcie kontroli PIP.
Jednocześnie też, ani na etapie czynności wyjaśniających, ani też na etapie postępowania sądowego, obwiniony nie przyznał się do popełnienia wykroczenia opisanego wart. 122 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy(Dz. U. z 2016r. poz.645 z późn. zmianami) i wyjaśnił, że istotnie początkowo zamierzał zatrudnićA. B.na umowę o pracę, ale ponieważ jest ona obywatelką Białorusi i wiązałoby się to z dużą ilością formalności, odstąpił od tego pomysłu. Obwiniony podał, że po kilku dniachA. B. (1)ponownie nawiązała z nim kontakt i zaproponowała, że poprowadzi recepcję hostelu w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Pracę miała wykonywać wspólnie z pracownikami jej firmy. Obwiniony wyraził zgodę na jej propozycję. Dalej obwiniony podał, że po upływie około miesiąca uznał, że nie jest zadowolony zusług (...)i postanowił zakończyć współpracę. Podczas rozliczenia zażądał, abyA. B. (1)wystawiła fakturę, ale ona - jak oświadczył - zaczęła twierdzić, że on chce ją oszukać. Obwiniony wyjaśnił, że chcąc uniknąć sporu wypłacił jej pieniądze za pokwitowaniem, a ona zobowiązała się dostarczyć fakturę. Dodał, że potemA. B. (1)unikała z nim kontaktu. Obwiniony kategorycznie zaprzeczył, aby zatrudniałA. B.na innych warunkach niż podał w swoich wyjaśnieniach.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionegoT. M. (1)odnoszącym się do czynu zart. 122 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, gdyż są one zgodne z całym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.
Natomiast za niewiarygodne w znacznej części Sąd uznał wyjaśnienia obwinionego odnoszące się do czynu z art. 122 ust.1 pkt 2 w/w ustawy, a to z uwagi na to, że są one sprzeczne z zeznaniami świadkaA. B.oraz zasadami logiki i przeciętnego doświadczenia życiowego. Sąd dał im wiarę tylko w zakresie faktów bezspornych.
Obwiniony wyjaśnił, że początkowo miał zamiar zatrudnićA. B.na umowę o pracę, a powodem zmiany zdania miały być formalności związane z zatrudnieniem cudzoziemca. Jest to nieprzekonywujące ponieważ od początku wiedział o tym, że jest ona obywatelką Białorusi – wynikało to z przesłanego przez nią CV. Nadto należy zauważyć, żeA. B. (1)posiadała kartę Polaka, która zezwala jej na podjęcie pracy bez konieczności ubiegania się o zgodę na zatrudnienie obcokrajowca. Nadto obwiniony utrzymując, żeA. B. (1)miała prowadzić recepcję wG.Hostelu w ramach swojej działalności gospodarczej, nie sprawdzał w żaden sposób - co sam przyznał - czy faktycznie ona taką działalność prowadzi. Obwiniony nie dążył też do zawarcia zfirmą (...)pisemnej umowy o zlecenie jej prowadzenia recepcji wG.Hostelu.
W ocenie Sądu podniesione wyżej okoliczności całkowicie dyskwalifikują wiarygodność wyjaśnień obwinionego w sprawie formy wykonywania pracy przezA. B.wG.Hostelu.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaA. B.ponieważ są one spójne i logiczne oraz konsekwentne. Świadek w przesłanym do obwinionego CV informowała o istotnych okolicznościach jej dotyczących, między innymi o tym, że jest obywatelką Białorusi.A. B. (1)nie prowadziła działalności gospodarczej, a więc nie mogła zgodzić się na taki rodzaj współpracy o jakim mówił w swoich wyjaśnieniach obwiniony. Zależało jej na pracy w formie umowy zlecenia lub umowy o pracę. Nie miała żadnego doświadczenia w prowadzeniu własnej firmy, w związku z czym tym bardziej mało prawdopodobne jest, aby taką działalność chciała wykonywać w obcym kraju.A. B. (1)posiada kartę Polaka, która zezwala jej na podjęcie pracy bez konieczności ubiegania się o zgodę na zatrudnienie obcokrajowca, co w znaczny sposób ułatwia jej starania o zatrudnienie bez konieczności poszukiwania dróg obejścia przepisów o zatrudnianiu cudzoziemców.
Pozostałe zgromadzone w sprawie dowody w postaci ujawnionych dokumentów takich jak protokół kontroli, pisemne oświadczenie obwinionego, pokwitowanie wystawione przezA. B., deklaracje rozliczeniowe oraz dane o karalności obwinionego, Sąd także uznał za wiarygodne, nie znajdując podstaw do przyjęcia innej oceny tych środków dowodowych.
Sąd zważył co następuje
Po dokonaniu analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd uznał, że wina obwinionegoT. M. (1)w zakresie zarzucanych mu czynów nie może budzić żadnych wątpliwości.
Bezsporne jest, że obwinionyT. M. (1), będąc prezesem zarządu spółkiPPHU (...) sp. z o.o., reprezentując pracodawcę, nie odprowadził w określonym terminie wymaganej składki w kwocie 245,18 złotych na Fundusz Pracy za miesiąc kwiecień 2016 roku. Wynika to jednoznacznie z wyjaśnień obwinionego oraz protokołu kontroli PIP. W związku z powyższym Sąd uznał go za winnego popełnienia wykroczenia opisanego w art. 122 ust.1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy.
Nadto Sąd uznał obwinionegoT. M. (1)za winnego popełnienia wykroczenia opisanego w art. 122 ust.1 pkt 2 tejże ustawy, polegającego na tym, że będąc osobą reprezentującąfirmę PPHU (...) sp. z o.o., do dnia 10 czerwca 2016 roku, nie zgłosił wymaganych danych mających wpływ na wymiar składek na Fundusz Pracy zaA. B., której powierzył pracę w okresie od 18 marca do 30 kwietnia 2016 roku, i której wypłacił 1360 złotych.
Bezsporne jest, że w okresie między 18 marca a 30 kwietnia 2016 rokuA. B. (1)wykonywała pracę w recepcjiG.Hostelu. W ocenie Sądu wszystkie okoliczności wskazują na to, że obwiniony zatrudniał tamA. B.z naruszeniem stosownych przepisów prawa.
Jak wcześniej podniesiono zasady doświadczenia życiowego oraz logika wskazują na to, że okoliczności sprawy wyglądają tak jak przedstawia jeA. B. (1). Obwiniony wiedział z jej CV, że jest ona Białorusinką, nie było to dla niego zaskoczeniem. Jednocześnie na mocy Karty Polaka mogła ona podjąć pracę bez konieczności uzyskiwania pozwolenia. Nie byłoby więc kłopotu z formalnościami, o których mówił obwiniony.A. B. (1)nigdy nie prowadziła działalności gospodarczej i w związku z tym nie mogła zaproponować obwinionemu, że poprowadzi recepcjęG.Hostelu w ramach tej działalności. Obwiniony nie sprawdził czy istotnieA. B. (1)taką działalność prowadziła i nie starał się zawrzeć z jej firmą stosownej umowy.
W ocenie Sądu wszystkie te okoliczności, w sposób jednoznaczny wskazują na to, że obwiniony zatrudniałA. B.wbrew obowiązującym w tej materii przepisom.
W tej sytuacji Sąd uznał obwinionegoT. M. (1)za winnego popełnienia zarzucanych mu wykroczeń, przewidzianych odpowiednio wart. 122 ust.1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy(Dz. U. z 2016r. poz.645 z późn. zmianami).
Orzekając o ukaraniu obwinionego za dwa wykroczenia Sąd, zgodnie z treścią art. 9 § 2 kw, wymierzył mu łącznie karę grzywny, błędnie powołując przy tym przepis § 1 w/w przepisu zamiast § 2.
Ustalając wysokość grzywny Sąd kierował się dyrektywami jej wymiaru określonymi wart. 24 § 3kw. Sąd uznał, że biorąc pod uwagę wysokość dochodu obwinionego wystarczająco dolegliwe będzie orzeczenie grzywny w jej minimalnej wysokości ustalonej przepisemart. 122 ust.1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, to jest w kwocie 3000 zł.
Jednocześnie też, działając w oparciu o powołane przepisy, Sąd zwolniłT. M. (1)z ponoszenia kosztów sądowych i zaliczył je na rachunek Skarbu Państwa gdyż, zdaniem Sądu, obciążanie go nimi byłoby dla obwinionego zbyt uciążliwe z uwagi na wysokość jego dochodów.