Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 241/17
Data wyroku: 2017-06-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Ładny

Sygn. akt IV K 241/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 czerwca 2017 r.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie w IV Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący SSR Tomasz Ładny
Protokolant: Karolina Jeżowska
w obecności Prokuratora: Marii Kwak - Piwowarczyk
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12.06.2017r.
sprawyM. K.,s.S.iA.,ur. (...)wG.
oskarżonego o to, że:

I
w dniach 4 i 27 stycznia 2017 roku wW., będąc uprzedzonym o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, podczas przesłuchania w charakterze świadka w ramach dochodzenia prowadzonego przez Komendę Rejonową PolicjiW.VI sygn.(...)
(...).(...).(...).2016 dwukrotnie podał nieprawdę zeznając, że podpisy złożone na upoważnieniach do odbioru dokumentów dlaW. J.z dnia 14 września 2012 roku orazJ. J.nie są jego podpisami, podczas gdy zostały nakreślone przez niego,

tj. o czyn zart. 233§1 kk

II
w dniu 14 września 2016 roku wW., przedZ.wW., fałszywie oskarżył pracownika tegozakładu (...), o popełnienie przestępstwa sfałszowania upoważnienia do odbioru zaświadczeń wystawionego w rzeczywistości przez niego,

tj. o czyn zart. 234 kk
orzeka

I
Oskarżonego

M. K.w ramach zarzucanego mu w pkt I czynu uznaje za winnego tego, że działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, dwukrotnie, w dniach 4 i 27.01.2017r., składając zeznania mające służyć za dowód w postępowaniu przygotowawczym, będąc uprzedzonym o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, podczas przesłuchania w charakterze świadka w ramach dochodzenia prowadzonego przezK.sygn.(...)
(...).(...).(...).2016 podał nieprawdę zeznając w dniu 4.01.2017r., że podpis złożony na upoważnieniu do odbioru dokumentów dlaJ. J.nie jest jego podpisem, a w dniu 27.01.2017r. podał nieprawdę zeznając, że podpis na upoważnieniu dlaW.J.z dnia 14 września 2012r. nie jest jego podpisem, tj. czynu zart. 233§1 kkw zw. zart. 12 kki za to skazuje go, a na mocyart. 233§1 kkw zw. zart. 37a kkwymierza mu za to karę 1 (jednego) roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin miesięcznie,

II
OskarżonegoM. K.uniewinnia od popełnienia czynu opisanego w pkt II.

III
Na mocyart. 632 pkt 2 kpkkosztami postępowania w części uniewinniającej obciąża Skarb państwa.

IV
Na mocyart. 627 kpkzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w części w kwocie 230 (dwieście trzydzieści) złotych, w tym 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem opłaty.

IV K 241/17

UZASADNIENIE
Na podstawieart. 423§1a kpkuzasadnienie ogranicza się do części wyroku, jakiej dotyczy wniosek.
Na podstawie materiału dowodowego ujawnionego w trakcie rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
M. K.był partneremW.J.. W czasie ich związku wystawił jej matce –J. J.- upoważnienie do złożenia wniosku o wydanie i odbioru zaświadczeń z ZUS potrzebnych mu do załatwienia jego prywatnych spraw, ponieważ pracowała ona w ZUS wW.i w związku z tym mogła go za niego zarówno złożyć wniosek jak i je odebrać. PonadtoJ. J.posiadała nabytą w pracy wiedzę o tym jak takie upoważnienie powinno być napisane i postanowiła mu pomóc, ponieważ był konkubentem jej córki. Od sierpnia 2015r. związek w/w zakończył się i są oni w konflikcie. Pismem złożonym w dniu 14.09.2014 rokuM. K.zawiadomił ZUS wW., żeJ. J.podrobiła upoważnienie na dostęp do jego dokumentów i stwierdził, że nigdy nie upoważniał jej do wglądu, a tym bardziej odbioru. Do pisma załączył kserokopię upoważnienia. O powyższym ZUS zawiadomił Prokuraturę, a w toku postępowania przygotowawczego w oparciu m.in. o opinię biegłego z zakresu badania pisma ręcznego ustalono, że upoważnienie zawiera autentyczny podpisM. K.i nie zostało podrobione. W następstwie tych ustaleńM. K.przedstawiono m.in. zarzut tego, że w dniu 14 września 2016 roku wW., przedZ.wW., fałszywie oskarżył pracownika tegozakładu (...), o popełnienie przestępstwa sfałszowania upoważnienia do odbioru zaświadczeń wystawionego w rzeczywistości przez niego, tj czynu zart. 234 kk.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: zeznańJ. J.(k.9v.-10), opinii z zakresu badań pisma ręcznego i podpisów (k.19-28) oraz innych dowodów przeprowadzonych na rozprawie, w tym w szczególności dokumentów w postaci zawiadomienia (k.7) i upoważnień (k.4 i 5).
Oskarżony w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu wskazując, że po odnalezieniu upoważnień stwierdził, że ich nie wypisywał i udał się do ZUS-u informując, że napisano je bez jego wiedzy. Po tygodniu poszedł tam ponownie i powiedziano mu, że Dyrektor ZUS nie dostrzegł, aby jego podpis na upoważnieniu był podrobiony.
Sąd nie uwzględnił wyjaśnień oskarżonego, bowiem pozostają one w sprzeczności z dokonanymi ustaleniami, z których wynika bezspornie, że złożył on do ZUS-u pisemne(...)o treści wskazanej wyżej.
Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania rzetelności dowodów w postaci opinii biegłego z zakresu badania pisma ręcznego jak i zeznańJ. J., które wzajemnie się uzupełniają i w zestawieniu z treścią dokumentów załączonych do akt sprawy nie pozostawiają wątpliwości co do prawidłowości dokonanych ustaleń faktycznych.
Należy zważyć co następuje:
W ocenie Sądu akt oskarżenia w części dotyczącej w/w czynu jest chybiony, albowiem zarzucony oskarżonemu czyn zart. 234 kknie wyczerpuje znamion tego przestępstwa. Z dyspozycjiart. 234 kkwynika, że sprawcą tego czyn jest osoba, która przed organem powołanym do ścigania lub orzekania w sprawach o przestępstwo, w tym przestępstwo skarbowe, wykroczenie, wykroczenie skarbowe lub przewinienie dyscyplinarne fałszywie oskarża inną osobę o popełnienie tych czynów zabronionych lub przewinienia dyscyplinarnego. Oskarżony w piśmie z dnia 14.09.2014r. zawiadomił ZUS o podrobieniu dokumentu upoważnienia, a zatem zawiadomienie to dotyczyło popełnienia przestępstwa podrobienia dokumentu. ZUS nie jest organem właściwym do ścigania lub orzekania o przestępstwo, a zatem zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa oskarżony skierował do organu innego niż „powołany do ścigania lub orzekania w sprawie o przestępstwo” i tym samym nie doszło do realizacji tego znamienia. W literaturze funkcjonuje jednolity pogląd, zgodnie z którym nie wyczerpuje znamion czynu zart. 234 kktzw. oskarżenia „pośrednie” tj. skierowane do innego organu niż wymieniony wart. 234 kk. (np. Kodek Karny, Komentarz pod redakcją prof. dr hab. Ryszarda A. Stefańskiego). W konsekwencji Sąd przyjął, że pisemne zawiadomienie oskarżonego o popełnieniu przestępstwa skierowane do organu, który nie jest powołany do ścigania lub orzekania w sprawach przestępstw jest w/w oskarżeniem „pośrednim” i czyn taki nie wyczerpuje znamion przestępstwa zart. 234 kk. Dodać tu należy, że po przeprowadzeniu rozprawy Prokurator wniósł o modyfikację opisu czynu poprzez przyjęcie, że oskarżony działał przed organem powołanym do ścigania przewinienia dyscyplinarnego. Sąd wniosku tego nie uwzględnił, bowiem jakkolwiek ZUS jest pracodawcąJ. J., to załatwiane przez nią przy wykorzystaniu tych upoważnień sprawy miały wyłącznie charakter prywatny – nie związany z wykonywaniem przez nią obowiązków służbowych i tym samym nie sposób przyjąć, aby jej działanie można było rozpatrywać w kategoriach przewinienia dyscyplinarnego – bez wątpienia związanego wyłącznie z jej czynnościami służbowymi. Nie budzi także wątpliwości fakt, że z zawiadomienia oskarżonego nie wynika, aby zawiadamiał on ZUS o przewinieniu dyscyplinarnym jego pracownika.
Mając powyższe na uwadze Sąd uniewinnił oskarżonego od popełnienia tego czynu, a kosztami postępowania w tej części obciążył Skarb Państwa.