Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 629/16
Data wyroku: 2016-12-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Półtorak
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 437 §1 kpk

Sygn. akt II Ka 629/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 8 grudnia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSO Dariusz Półtorak

Protokolant:

St. sekr. sąd. Agnieszka Walerczak

przy udziale Prokuratora Bartłomieja Świderskiego
po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2016 r.
sprawyT. G.
oskarżonego zart. 284 § 1 kkw zw. zart. 12 kk
na skutek apelacji, wniesionych przez obrońcę oskarżonego oraz pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej
od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim
z dnia 24 czerwca 2016 r. 1sygn. akt II K 740/14

I
wyrok zmienia w ten sposób, że:

- na podstawieart. 66 §1 i 2 kk,art. 67 §1 kkw stosunku doT. G.w ramach zarzucanego mu i przypisanego w pkt I wyroku czynu postępowanie karne warunkowo umarza na okres próby lat 2 (dwa);
- podstawę prawną orzeczonego w pkt II wyroku obowiązku naprawienia szkody uzupełnia oart. 67 §3 kk;
- uchyla zawarte w pkt IV wyroku orzeczenie o opłacie;

II
w pozostałej części wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od oskarżonegoT. G.na rzecz Skarbu Państwa 100 złotych opłaty za obie instancje oraz 10 złotych wydatków za postępowanie odwoławcze;

IV
zasądza od oskarżycielki posiłkowejI. M.na rzecz Skarbu Państwa 60 złotych opłaty za II instancję oraz 10 złotych wydatków za postępowanie odwoławcze.

Sygn. akt II Ka 629/16

UZASADNIENIE
T. G.został oskarżony o to, że:
w okresie czasu od 3 stycznia do 24 lutego 2014 roku w miejscowościP.gm.S., pow.(...), woj.(...)działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru z terenu posesji nr(...)dokonał przywłaszczenia mienia w postaci ciągnika rolniczego m-ki(...)nr rej. (...)o wartości nie mniejszej niż 21.000 zł, ciągnika rolniczegom-ki U.nr rej. (...)o wartości nie mniejszej niż 24.500 zł, kabiny ciągnika rolniczego o wartości 3.000 zł, dwóch skuterówm-ki B.o wartości nie mniejszej niż 16.000 zł, dębowych desek i bali o wartości nie mniejszej niż 10.000 zł, drewna opałowego o wartości 3000 zł, metalowej dwuskrzydłowej bramy o wartości 500 zł, 20 sztuk metalowych przęseł ogrodzeniowych o wartości 1000 zł, drewnianych drzwi wejściowych o wartości 1000 zł, dwóch przedłużaczy elektrycznych o długości 50 m. o wartości 250 zł, trzech baterii łazienkowych o wartości 300 zł, zabawek dla dzieci i ozdób choinkowych o wartości 200 zł, węży gumowych ogrodowych o wartości 500 zł, narzędzi ogrodowych w postaci szpadli, grabi, wideł, siekier o wartości 500 zł, taczki o wartości 100 zł, kosiarki elektrycznej o wartości 300 zł, drewnianego stołu o wartości 600 zł, krajzegi o wartości 1500 zł, kosiarki spalinowej o wartości 1500 zł, heblarki elektrycznej o wartości 1000 zł, piły spalinowej o wartości 1000 zł, 100 arkuszy gładkiej ocynkowanej blachy o wartości 2000 zł, roweru górskiego o wartości 100 zł, roweru składaka o wartości 300 zł, sprężarki o wartości 600 zł, wózka ręcznego o wartości 150 zł, spawarki o wartości 500 zł, przedłużacza siłowego o wartości 300 zł, - rzeczy stanowiących majątek odrębny pokrzywdzonejI. G.a w części majątek wspólny małżonków o wartości 91.700 zł na szkodęI. G.,
tj. o czyn zart. 284 § 1 kkw zw. zart. 12 kk.
Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim wyrokiem z dnia 24 czerwca 2016r.:
I.oskarżonegoT. G.w ramach zarzucanego mu czynu uznał za winnego tego, że w okresie od dnia 24 grudnia 2013r. do dnia 24 lutego 2014 roku w miejscowościP.gm.S., pow.(...), woj.(...)działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru z terenu posesji nr(...)dokonał przywłaszczenia mienia o łącznej wartości nie mniejszej niż 57.532 zł w postaci: ciągnika rolniczego m-ki(...)nr rej. (...)o wartości 18.522 zł, ciągnika rolniczegom-ki U.nr rej. (...)o wartości 22.170 zł, kabiny ciągnika rolniczego o wartości 1.500 zł, dwóch skuterówm-ki B.o wartości łącznie 10.793 zł, dębowych desek i bali o wartości nie mniejszej niż 500 zł, 20 sztuk metalowych przęseł ogrodzeniowych o wartości 700 zł, węży gumowych ogrodowych o długości 50 m i wartości ok. 27,50 zł, narzędzi ogrodowych w postaci 7 szpadli, 1 sztuki grabi, 2 sztuki wideł i 1 siekiery o wartości 141,50 zł, 2 taczek o wartości 100 zł, krajzegi o wartości 200 zł, kosiarki spalinowej o wartości 200 zł, heblarki elektrycznej o wartości 100 zł, piły spalinowej o wartości 300 zł, 100 arkuszy gładkiej ocynkowanej blachy o wartości 500 zł, sprężarki o wartości 50 zł, spawarki o wartości 100 zł i przedłużacza siłowego o wartości 50 zł, które to rzeczy stanowiły majątek wspólny oskarżonego i jego byłej żonyI. M.oraz mienia w postaci: metalowej dwuskrzydłowej bramy o wartości 250 zł, drewnianych drzwi wejściowych o wartości ok. 300 zł, dwóch przedłużaczy elektrycznych o długości 50 m o wartości ok. 65 zł, trzech baterii łazienkowych o wartości ok. 150 zł, węży gumowych ogrodowych o dł. 20 m i wartości ok. 13 zł, narzędzi ogrodowych w postaci 3 szpadli, 2 sztuki grabi, 1 sztuki wideł i 2 siekier o wartości ok. 110 zł, taczki o wartości ok. 50 zł, kosiarki elektrycznej o wartości ok. 50 zł i drewnianego stołu o wartości ok. 50 zł, które to rzeczy stanowiły majątek odrębny pokrzywdzonejI. M., działając tym samym na szkodęI. M., tj. dokonania czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 284 § 1 kkw zw. zart. 12 kki za ten czyn na podstawieart. 284 § 1 kkprzy zastosowaniu dyspozycjiart. 37a kkoraz w zw. zart. 34 § 1 i § 1a pkt 1 kkorazart. 35 § 1 kkskazał go na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym;
II. na podstawieart. 46 § 1 kkorzekł wobec oskarżonegoT. G.obowiązek naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejI. M.kwoty 1.038 zł, stanowiącej wartość przywłaszczonych rzeczy wchodzących w skład jej majątku odrębnego;
III. zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowejI. M.kwotę 924 zł tytułem zwrotu wydatków poniesionych w związku z ustanowieniem w tej sprawie pełnomocnika;
IV. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2.369,90 zł tytułem zwrotu wydatków poniesionych w sprawie oraz kwotę 180 zł tytułem opłaty.
Apelacje od powyższego wyroku wnieśli oskarżony, jego obrońca praz pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej.
Obrońca oskarżonego zaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonego i zarzucił mu obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść ferowanego orzeczenia, a przede wszystkim:
I. rażące naruszenie zasad prawa karnego procesowego zawartych wart. 2 § 2, 4, 5 § 2, 7, 92 i 410 kpkprzez:

a
wadliwe ustalenie stanu faktycznego w oparciu o wybiórcze dowody, pomówienieI. M.(G.) oraz zeznania jej najbliższej rodziny a więc osób zainteresowanych korzystnym rozstrzygnięciem wyroku dla niej, a także żywotnie zainteresowanych pognębieniem oskarżonego i dokuczeniem mu;

b
bezkrytyczne przyjęcie za wiarygodne zeznańI. M.,M. M. (1),S. M.,M. M. (2)i córkiA. G.sprzecznych z obiektywnymi zeznaniami świadków obrony, dowodami z licznych dokumentów prezentowanych przez oskarżonego zaliczonych przez Sąd do materiału dowodowego;

c
naruszenie zasady prawdy obiektywnej przez przyjęcie wszystkich okoliczności wyłącznie na niekorzyść oskarżonego z rażącą obraząart. 4 kpk;

d
dokonanie ustalenia własności rzeczy rzekomo przywłaszczonych na szkodęI. M.bez jakichkolwiek dokumentów potwierdzających jej własność w postaci faktur VAT, rachunków zakupu lub darowizn;

II. naruszenieart. 167 kpkprzez niesłuszne pominięcie zgłoszonych dowodów:

a
z akt sprawy o rozwód małżonkówG.w których powódka nie zgłosiła do dnia wyroku 17 marca 2014r. żadnych zarzutów jakoby mążT. G.zabrał na jej szkodę jakiekolwiek rzeczy stanowiące wspólną lub jej własność;

b
z akt spraw karnych prowadzonych przez Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy sygn. akt V W 1466/14 i Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim sygn. akt II W 605/14, w którychT. G.został pomówiony o czyny karalne przezI. M.iA. G.jej córkę i uniewinniony, ponieważ Sąd uznał zeznania tych osób pomawiających za niewiarygodne;

c
z akt sprawy karnej nadzorowanej przez Prokuraturę Rejonową Warszawa- Ochota KRP-MS-II-19133/15, RSD-Om-1692/15 w sprawie przywłaszczenia rzeczy na szkodęT. G.znacznej wartości zakończonej postanowieniem z 25.09.2015r. o umorzeniu dochodzenia,

d
przez pominięcie dowodu z oględzin rzeczy stanowiących własnośćL. G. (1)iL. G. (2), któreT. G.tuż po zakończeniu budowy dwóch domów na nieruchomościI. M.zwrócił właścicielom (co było słuszne i logiczne), a które zostały niesłusznie potraktowane przez Sąd jako przywłaszczone;

e
pominięcie dowodu z przeszukania nieruchomościI. M.,L.iL. G. (1)oraz mieszkańT. G.wW.w poszukiwaniu rzekomo przywłaszczonych przedmiotów;

f
pominięcie dowodów w postaci umów kredytowych i umów pożyczek zaciągniętych przezT. G.na budowę domów, sprzętów, urządzeń, narzędzi, które spłaca samotnie po rozwodzie zI. M., a które pozostały na jej nieruchomości wP.;

Podnosząc powyższe zarzuty obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Oskarżony zaskarżył wyrok w całości na swoją korzyść i zarzucił mu:

I
obrazę przepisów prawa procesowegoart. 2 § 2, 4, 5 § 2, 7, 92, 410 kpkmających wpływ na treść orzeczenia:

1
przez pominięcie przez Sąd dowodów z rachunków zakupu przez oskarżonego, jego ojca świadkaL. G. (1), brataL. G. (2)wielu urządzeń i materiałów, które Sąd przyjął niesłusznie jako przywłaszczone mienie;

2
przez pominięcie przez Sąd i nieustosunkowanie się do kredytów bankowych i pożyczek jakie oskarżony pobrał w czasie trwania związku małżeńskiego na zakup urządzeń, materiałów, pojazdów, które spłaca sam po ustaniu małżeństwa;

3
przez nieustosunkowanie się przez Sąd do dowodów znajdujących się w aktach sprawy o podział majątku dorobkowego, które Sąd z urzędu wypożyczył z Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli sygn. akt I Ns 1464/14 i dokonał oględzin, a w których znajdują się dowody z faktur dotyczących wielu urządzeń, materiałów i narzędzi, które nabywał z majątku odrębnego oraz rachunki dotyczące urządzeń i materiałów stanowiących własność ojca oskarżonegoL. G. (1), brataL. G. (2)odebranych przez nich po zakończeniu budowy 2 domów wP.oraz dokumenty dotyczące kredytów i pożyczek, które oskarżony pobrał obciążając swój majątek osobisty i które sam nadal spłaca;

4
nie dokonanie przez Sąd ustaleń jakie rzeczyI. M.zabrała ze wspólnego majątku małżeńskiego i nie dokonanie ustaleń jakie rzeczy stanowiące majątek osobisty oskarżonego pozostały nadal w domu i na posesjiI. M., które zabrała dla siebie nie wpuszczając oskarżonego do domu wP.od Świąt Bożego Narodzenia 2013 roku;

5
nie dokonanie ustaleń jakie rzeczy figurujące w zarzucie jako przywłaszczone przez oskarżonego pozostały na nieruchomościI. M., a także na nieruchomości jej matkiM. M. (1);

6
nie wyjaśnienie przez Sąd sprzeczności w zeznaniachI. M.i powołanych przez nią świadków z najbliższej jej rodziny pomimo, że zeznania te które Sąd uznał za spójne są sprzeczne ze sobą co do wielu najistotniejszych okoliczności rzutujących na skazanie oskarżonego;

7
nie dokonanie przez Sąd oględzin nieruchomościI. M.wP., gdzie w ogrodzenie wbudował bramę i przęsła, za których przywłaszczenie oskarżony został niesłusznie skazany, a i drewno, które pociął na opał do domuI. M.;

8
nie dokonanie przez Sąd wizji i oględzin domuI. M., gdzie z pozostałych na budowie desek i bali wykonana została barierka dębowa na taras i balustrada;

9
pominięcie przez Sąd treści zeznań policjanta, który stwierdził, że żadnych rzeczy z posesjiI. M.oskarżony nie wywoził, a w dniach 14 i 24 lutego 2014r. przywiózł zW.rzeczy o które pokrzywdzona niesłusznie go oskarżała;

10
pominięcie przez Sąd akt sprawy o rozwód wnioskowanych przez obrońcę oskarżonego w których nie ma mowy do dnia wyroku, który zapadł w marcu 2014r., aby przywłaszczył jakieś rzeczy na szkodęI. M.(G.);

11
pominięcie dowodu z rachunków zakupu – na raty za piły spalinowe (pilarki), które nabyłL. G. (1)w czasie budowy 2 domów na nieruchomości wP.i zabrał jako swoją własność po zakończeniu budowy;

12
pominięcie przez Sąd bezspornego faktu, że dziadek oskarżonego, a po nim jego ojciec, prowadził warsztat stolarski w gospodarstwie rolnym wK.i na budowę 2 domów wP.przywiózł bale i deski, własną krajzegę oraz wszystkie potrzebne narzędzia: taczkę, łopaty do wykopów fundamentów i inne narzędzia potrzebne przy budowie, a po zakończeniu budowy je zabrał, bo były jego własnością;

13
pominięcie przez Sąd bezspornego faktu, że w fakturach za ciągniki i skutery figurował wyłącznieT. G.jako właściciel, bo nie były nabyte za pieniądze pochodzące z małżeństwa, a zarejestrowane w miejscu zamieszkaniaT. G.wW., a nie w miejscu zamieszkaniaI. M.wP., bo nie stanowiły jej współwłasności, gdyż nie były nabywane za jej pieniądze.

Mając powyższe na względzie oskarżony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie go, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim.
Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej zaskarżył wyrok w części orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego i zarzucił wyrokowi rażącą łagodność, a tym samym niewspółmierność orzeczonej kary ograniczenia wolności wyrażającą się w nienależytym uwzględnieniu celów wychowawczych kary oraz stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, nienależytym uwzględnieniu dyrektywy wymiaru kary, a w szczególności sposobu zachowania się oskarżonego po popełnieniu czynu, w tym toku postępowania.
Wskazując na powyższy zarzut pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego za przypisany mu czyn kary 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat oraz orzeczenie kary 150 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki na poziomie 10 zł.
W toku rozprawy odwoławczej obrońca oskarżonego poparł swoją apelację i apelację oskarżonego oraz wnioski w nich zawarte, przy tym wniósł o nieuwzględnienie apelacji pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej.
Oskarżony poparł swoją apelację oraz apelację swojego obrońcy oraz zwarte w obu tych apelacjach wnioski, jednocześnie wniósł o nieuwzględnienie apelacji pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej.
Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej poparł własną apelację i wnioski w niej zawarte, wniósł przy tym o nieuwzględnienie apelacji oskarżonego i jego obrońcy.
Prokurator wniósł o nieuwzględnienie wszystkich apelacji i utrzymanie wyroku w mocy.
Oskarżycielka posiłkowa przyłączyła się do stanowiska swojego pełnomocnika.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacje wniesione przez oskarżonego, jego obrońcę oraz pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej są bezzasadne i jako takie nie zasługują na uwzględnienie.
Tytułem wstępu podniesienia wymaga, iż przy wydaniu przez sąd odwoławczy wyroku zmieniającego lub utrzymującego w mocy wyrok sądu I instancji, jeżeli orzeczenie sądu ad quem zapada po dniu 01 lipca 2015r., w pełni obowiązuje w zakresie uzasadnienia takiego orzeczenia nowy§ 2 art. 457 kpk, a więc wyrok taki uzasadnia się tylko na wniosek określonej strony i tylko w zakresie objętym jej środkiem odwoławczym, nawet gdyby środki te zostały złożone jeszcze przed datą wejścia w życie w/w nowelizacji (post. SN z 30.06.2016r., III KK 120/16, OSNKW 2016/10/67, Legalis nr 1471867).Podzielając powyższe stanowisko judykatury stwierdzić należy, iż wobec skutecznego złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 08 grudnia 2016r. przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej zasadnym jest sporządzenie uzasadnienia tego wyroku jedynie w zakresie zarzutu podnoszonego w jego apelacji, a więc tylko w zakresie zarzutu rażącej łagodności kary wymierzonej oskarżonemu w niniejszej sprawie.
Sąd Okręgowy uznając za słuszne stanowisko Sądu Rejonowego w zakresie sprawstwaT. G., nie podzielił jednak stanowiska tego Sądu odnośnie represji karnej jaką za przedmiotowy czyn ponieść ma oskarżony, uznając ją za zbyt surową i dokonał w tym zakresie modyfikacji stosując w odniesieniu doT. G.dobrodziejstwo instytucji warunkowego umorzenia postępowania. Podkreślenia zatem w tym miejscu wymaga, iż warunkowe umorzenie postępowania jest jednym z tzw. środków probacyjnych, czyli takich, które wiążą się z poddaniem sprawcy przestępstwa próbie. Cel owej próby leży w ukształtowaniu właściwej postawy sprawcy bez zastosowania kary, tym bardziej, że zgodnie z treściąart. 66 § 1 kk, dotyczy to sprawcy, który nie był wcześniej karany za przestępstwo umyślne, a czyn o nieznacznej szkodliwości społecznej popełnił z nieznacznym stopniem winy. Poza tym sprawca taki charakteryzować się musi określoną, pozytywną postawą oraz właściwościami i warunkami osobistymi, a także pozytywnie oceniany być musi jego dotychczasowy sposób życia. Wszystkie te przesłanki uzasadniać muszą przypuszczenie, iż sprawca przestrzegać będzie porządku prawnego. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy uznać należy, że wina i społeczna szkodliwość przypisanego oskarżonemu czynu nie są tak znaczne, jak wskazuje Sąd Rejonowy, ani tym bardziej jak uważa pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż pomiędzy stronami w okresie zarzutu jak i wcześniej trwał konflikt dotyczący wspólnego majątku, co finalnie stanowiło asumpt do złożenia przezI. G.(obecnieM.) pozwu rozwodowego. Na tle ustrojów majątkowych małżeństwaG.dochodziło do licznych spięć i nieporozumień. Stwierdzić na tym polu należy, iż obie strony niniejszego postępowania próbowały w najkorzystniejszy dla siebie sposób zaanektować dla siebie poszczególne składniki majątku wspólnego oraz odrębnego każdego z małżonków. W wyniku realizacji swojego prawa własności do poszczególnych ruchomości oskarżony podejmował w czasookresie zarzutu liczne próby przejęcia rzeczy znajdujących się na posesji wP.. W tym celu kilkukrotnie udawał się na przedmiotową posesję i wywoził stamtąd różne ruchomości. Fakt ten potwierdzony został zeznaniami wiarygodnych świadków i dokumentacją fotograficzną. Proceder ten zakończony został w dniu 24 lutego 2014r. poprzez uniemożliwienie oskarżonemu dostania się na teren tejże posesji. Nie ulega także wątpliwości, co podkreślał oskarżony i jego obrońca, iż cała sprawa ma stricte cywilny charakter i powinna zleźć finał w procesie cywilnym, co też ma miejsce w sprawie o podział majątku małżeństwaG.. Powyższe nie umniejsza wprawdzie winy oskarżonego w zakresie przypisanego mu czynu, jednakże bezsprzecznie rzutuje to na motywację takiego a nie innego jego zachowania, a mianowicie poczucie pokrzywdzenia zaistniałą między nim a jego żoną sytuacją. Oskarżony w ten właśnie sposób próbował wyrównać sobie poczucie straty wynikające z zainwestowania poważnych środków finansowych na nieruchomość pokrzywdzonej. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż oskarżony na rzeczonej posesji dokonał wiele prac, w tym wybudował wspólnie z żoną dwa domy dla wspólnych dzieci oraz wyremontował stary dom oskarżonej, który posiadała z poprzedniego małżeństwa. Nie bez znaczenia pozostaje także fakt, iż oskarżony poczynił na owe budowy i remont nakłady finansowe, co do wielkości których wypowie się jednak sąd cywilny. Pragnąc zatem „zrekompensować” sobie poniesione nakłady finansowe, oskarżony zagarnął dla siebie w przypisanym mu zarzucie ruchomości, co było oczywiście niezgodne z prawem. W tamtym jednak momencie takie rozwiązanie w pewien iluzoryczny sposób wyrównywało jego stratę materialną. Biorąc zatem pod uwagę charakter niniejszego postępowania, relacje panujące w rodzinie oskarżonego i pokrzywdzonej, jego motywację stwierdzić należy, iż oskarżonemu powinna być wymierzona łagodniejsza represja karna. Z wymienionych wyżej względów nie mógł także zostać uwzględniony zarzut pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej i wniosek co do zaostrzenia kary wymierzonej wobec oskarżonego.
Reasumując w tym zakresie stwierdzić należy, iż niewątpliwym jest, że oskarżony swoim postępowaniem naruszył takie dobra chronione przez obowiązującą ustawę karną jak własność i prawa majątkowe, to jednak sam charakter naruszenia tych dóbr nie miał tak drastycznego charakteru aby wymuszał konieczność stosowania wobec oskarżonego sankcji karnej. Przy ocenie stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu nie mogą bowiem pozostać obojętne w/w okoliczności o charakterze majątkowym. Nadto za zastosowaniem instytucji warunkowego umorzenia postępowania przemawiają także warunki i właściwości osobisteT. G.. Jego dotychczasowa niekaralność oraz dotychczasowy sposób życia i pozytywne o nim opinie przy uwzględnieniu specyfiki relacji łączących w owym czasie małżonków, uzasadniają przypuszczenie, iż będzie on przestrzegać porządku prawnego, a w szczególności nie wejdzie po raz kolejny w konflikt z prawem. Zdaniem Sądu Okręgowego zastosowanie w odniesieniu do oskarżonegoT. G.warunkowego umorzenia postępowania czyni zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości, dowodząc braku bezkarności dla tego typu zachowań. Jest przy tym wystarczające do tego, by podziałało na oskarżonego powstrzymująco i uświadomiło mu nieuchronność poniesienia odpowiedzialności za naruszenie porządku prawnego w przypadku kolejnego wejścia w konflikt z wymiarem sprawiedliwości. Orzeczenie takie czyni również wyrok bardziej wewnętrznie sprawiedliwym, dlatego Sąd Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawieart. 66 § 1 i 2 kk,art. 67 § 1 kkw stosunku doT. G.w ramach zarzucanego mu i przypisanego czynu postępowanie karne warunkowo umorzył na okres próby lat 2. Jednocześnie, ze względu na zastosowanie wobec oskarżonego instytucji warunkowego umorzenia postępowania uzupełnił oart. 67 § 3 kkpodstawę prawną orzeczonego w pkt II wyroku obowiązku naprawienia szkody. Z tych samów względów co wyżej Sąd Odwoławczy uchylił zawarte w pkt IV wyroku orzeczenie o opłacie. W pozostałej części wyrok został utrzymany w mocy.
Mając zaś na uwadze charakter dokonanych w zaskarżonym wyroku zmian dotyczących osobyT. G., Sąd Odwoławczy na podstawieart. 7 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973r.(Dz.U.z 1983r. Nr 49, poz. 223 z 83r. z późń. zm.)obciążył go opłatą za obie instancje w wysokości 60 złotych. Oskarżycielka posiłkowa na podstawie art. 13 ust. 2 w/w ustawy została przez Sąd Okręgowy obciążona opłatą za II instancję w kwocie 60 zł. Sąd ten także obie w/w strony obciążył wydatkami postępowania odwoławczego w kwocie po 10 złotych.
Z tych względów Sąd Okręgowy w Siedlcach, orzekł jak w wyroku.