Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Cz 1559/17
Data wyroku: 2017-11-21 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Sędzia Magdalena Balion-Hajduk, Barbara Braziewicz, Marcin Rak
Słowa kluczowe: Koszty postępowania egzekucyjnego
Podstawa prawna: art. 49 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, art. 770 kpc

Sygn. akt III Cz 1559/17

POSTANOWIENIE
Dnia 21 listopada 2017 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący-Sędzia:  SO Magdalena Balion-Hajduk (spr.)
Sędziowie:   SO Barbara Braziewicz
SO Marcin Rak
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 listopada 2017 r. wG.sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela(...) Banku (...) Spółki AkcyjnejwW.
przeciwko dłużniczceK. G.(G.)
o świadczenie pieniężne
w przedmiocie wniosku dłużniczki o obniżenie opłaty egzekucyjnej
na skutek zażalenia dłużniczki
na postanowienie Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 13 marca 2017 r., sygn. akt I Co 1383/16
postanawia:
oddalić zażalenie.
SSO Marcin Rak  SSO Magdalena Balion-Hajduk SSO Barbara Braziewicz
Sygn. akt III Cz 1559/17

UZASADNIENIE
Zaskarżonym rozstrzygnięciem Sąd Rejonowy na podstawieart. 759 § 2 k.p.c.uchylił punkt 2 postanowienia komornika z 15 kwietnia 2016r. wydanego w sprawie o sygn. akt Km 847/14 w zakresie podwyższenia opłat stosunkowych ustalonych na podstawieart. 49 ust. 1 i 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucjio wartość podatku od towarów i usług. Ustalił przy tym, że opłata określona na podstawieart. 49 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucjina kwotę 22,57 zł oraz określona na podstawieart. 49 ust. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucjina kwotę 9 932,10 zł zawierają w sobie podatek od towarów i usług. W uzasadnieniu powołał się na argumentację zawartą w uchwale Sądu Najwyższego z 7 lipca 2016r. (III CZP 34/16, Biuletyn SN 2016/7).
Zażalenie na wskazane rozstrzygnięcie złożył komornik, zarzucając naruszenie zasad rządzących opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług oraz ich niewłaściwe powiązanie z zasadami ustalania opłaty egzekucyjnej oraz nieuwzględnienie orzeczenia Sądu Najwyższego z 14 września 2016r. wydanego w sprawie o sygn. III CZP 55/16. Domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenia kosztów postępowania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie mogło zostać uwzględnione.
Sąd Rejonowy odwołał się do argumentacji zawartej w uchwale Sądu Najwyższego z 7 lipca 2016 r. (III CZP 34/16). Sąd Okręgowy podziela prezentowany w tej uchwale pogląd, że komornik sądowy, określając wysokość kosztów postępowania egzekucyjnego, nie może podwyższyć opłaty egzekucyjnej, ustalonej na podstawieart. 49 ust. 1 i 2 u ustawy o komornikach sądowych i egzekucjio stawkę podatku od towarów i usług.
Zasady ponoszenia kosztów postępowania egzekucyjnego określaart. 770 k.p.c., a wysokość tych kosztów została ustalona wrozdziałach 6 i 7 ustawy o komornikach sądowych i egzekucjidotyczących odpowiednio wydatków i opłat egzekucyjnych. Żaden z powyższych przepisów nie przewiduje możliwości zwiększenia tych opłat o kwotę podatku VAT.
Jak wskazał Sąd Najwyższy w uzasadnieniu cytowanej uchwały, przy założeniu, że zachodzą przesłanki do naliczenia podatku VAT od czynności egzekucyjnych komorników, podstawowe znaczenie ma to, że wynikająca zart. 29a ust 1 i 29 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług(t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 710) konstrukcja opodatkowania zakłada, że za podstawę opodatkowania uznać należałoby wszelkie kwoty (wynagrodzenie) otrzymane w zamian za świadczone usługi, przede wszystkim więc opłaty egzekucyjne, w tym opłatę, o której mowa wart. 49 ustawy o komornikach sądowych i egzekucjiPodatek jest przy tym rozumiany jako obciążenie wliczone już do otrzymanej należności, traktowanej w przepisachustawy o podatku od towarów i usługjako wartość brutto zgodnie zasadą, znajdującą uzasadnienie także w przepisach prawa europejskiego (dyrektywa 2006/112/WE Rady), stanowiącą jeżeli cena towaru została ustalona przez strony bez żadnej wzmianki dotyczącej podatku od wartości dodanej, a dostawcą tego towaru jest podatnik, ustalona cena, w przypadku gdy dostawca nie może odzyskać od nabywcy podatku od wartości dodanej, którego żąda organ podatkowy, powinna być uznana za cenę obejmującą już ten podatek. Zapatrywanie to odnieść należy także do świadczeń, których wysokość ustalona została przez ustawodawcę, o ile ustawodawca nie sprecyzował jednocześnie, że wskazana kwota ma być podwyższona o podatek od towarów i usług. Taki wniosek wspiera konstrukcja przepisów normujących wysokość świadczeń należnych adwokatom i radcom prawnym ustanowionym z urzędu (por. np. §§ 4 ust. 3 rozporządzenia Min. Spraw. z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata/radcę prawnego z urzędu), jednoznacznie kształtująca stawkę wynagrodzenia jako wartość netto. Jeśli tego rodzaju wyjaśnienia zabraknie w akcie określającym wysokość wynagrodzenia, czy wręcz - jak wart. 49 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji- przepis wyznacza ściśle granice maksymalnej i minimalnej wysokości opłaty, należy ją traktować jako zapłatę brutto.
W konsekwencji, w sprawie której dotyczy skarga, komornik nie był uprawniony do podwyższenia obliczonej przez siebie opłaty egzekucyjnej o wartość podatku VAT, co prawidłowo ocenił Sąd Rejonowy.
Dodać też trzeba, że przedstawiona ocena prawna znajduje potwierdzenie w uchwale siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 2017 r. (III CZP 97/16) stwierdzającej, że„Komornik sądowy nie może podwyższyć opłaty egzekucyjnej, pobieranej na podstawieart. 49 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji(jedn. tekst: Dz.U. z 2016 r., poz. 1138 ze zm.), o podatek od towarów i usług.”
Z tych przyczyn Sąd Okręgowy oddalił zażalenie jako bezzasadne, a to na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.
SSO Marcin Rak  SSO Magdalena Balion – Hajduk   SSO Barbara Braziewicz