Sąd Okręgowy w Koszalinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 124/16
Data wyroku: 2017-03-17 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

IIK 124/16

UZASADNIENIE
W toku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:
J. S.mieszkała w miejscowościG., w powiecie(...), razem z mężemA. S. (1)oraz dorosłymi synamiD.iA.. Mężczyźni nadużywali alkoholu pod wpływem którego wszczynali awantury. Wyzywali wówczas oskarżoną. Dochodziło również do stosowania wobec niej przemocy. W 2015r. awantury wszczynali synowieD.iA.. Oskarżona wielokrotnie wzywała do domu Policję. Z uwagi na zachowanie synów w stosunku do niej,J. S.zgłosiła konieczność założenia tzw. „niebieskich kart”.A. S. (1)w latach wcześniejszych zachowywał się również nagannie wobec niej czego skutkiem również było założenie tzw. „niebieskiej karty”, w której został on wskazany jako osoba stosująca przemoc domową. W roku 2015r. awantury pomiędzy małżonkami przybierały postać kłótni w trakcie których oboje krzyczeli i wzajemnie się wyzywali.
(wyjaśnienia oskarżonejJ. S.- k.858-861, 376-377, 381-382; zeznaniaM. O.- k.864-865, 143-144;M. S. (1)- k.874-876, 160-161;M. S. (2)- k.872-873, 164-165;S. S. (1)(z d.S.)- k.876-878, 174-175;M. M. (1)- k.866-867, 146-148;P. K. (1)- k.878-879, 189-190; dokumenty dotyczące procedury tzw. „niebieskiej karty”- k.13-64)
W dniu 20 grudnia 2015r.A. S. (1)od rana spożywał alkohol razem z synamiD.iA.. Był to kolejny dzień picia przez nich alkoholu. Oskarżona tego dnia również piła alkohol- piwo. Po południu, po godzinie 13.00, przyszedł do ich mieszkania mieszkający po sąsiedzkuD. M.. Słyszał odgłosy awantury.J. S.i jej mąż krzyczeli na siebie i wzajemnie się wyzywali. Oskarżona chciała abyA. S. (1)przestał już pić alkohol i położył się spać ale on nie chciał i kiedy żona próbowała go podnieść z krzesła, kopnął ją. Było około godziny 15.00.J. S.chwyciła wówczas za miotłę i zaczęła bić nią męża, który zasłaniał się przed uderzeniami. Wyzywała go przy tym. Po chwili przestała go bić i wyszła z kuchni, w której przebywał pokrzywdzony.A. S. (1)zaczął wyzywać żonę. WówczasJ. S.wróciła do kuchni, wyjęła z szuflady nóż z drewnianą rękojeścią o długości ostrza 20,3cm(o długości całkowitej 32cm) i trzymając go w prawej ręce zadała nim cios z zamachem w klatkę piersiową swojego mężaA. S. (1). Następnie nóż wyciągnęła, wyszła z kuchni i odłożyła nóż w pokoju. OskarżonaJ. S.spowodowała u pokrzywdzonego powstanie rany w okolicy piersiowej lewej, przebiegającej pionowo, osełkowatego kształtu, o gładkich brzegach, o długości 21mm i największej szerokości 5mm, która przechodziła w kanał wkłuciadługości 9cmprowadzący poziomo w głąb klatki piersiowej przez pierwszą przestrzeń międzyżebrową. Doszło do przecięcia worka osierdziowego w górnej części a następnie dwukrotnego przecięcia- na przedniej i tylnej ścianie, lewej tętnicy płucnej o długości po 15mm zlokalizowanych tuż przy pniu tętnicy płucnej. Obrażenia te wywołały masywny krwotok wewnętrzny i tamponadę serca, których skutkiem był natychmiastowy zgonA. S. (1).
(wyjaśnieniaJ. S.- k.858-861, 376-376, 381-382 - w części; zeznaniaD. M.- k.94-96, 100-101; protokół oględzin miejsca z dokumentacją fotograficzną- k.212-216(odpis- k.217-219), 220-243, płyta- k.264; protokół zewnętrznych oględzin zwłokA. S. (1)na miejscu ich znalezienia wraz z dokumentacją fotograficzną- k.245-248(odpis- k.249-251), 252-256, płyta- k.264; karta medycznych czynności ratunkowych- k.338; protokół sądowo-lekarskich oględzin i otwarcia zwłokA. S. (1)- k.343; protokół oględzin i sekcji sądowo-lekarskiej zwłokA. S. (1)wraz z opinią biegłych z zakresu medycyny sądowejS. M.iM. P. (1)- k.344-350, opinia uzupełniająca sporządzona przez tych samych biegłych z zakresu medycyny sądowej- k.357-359;opinia nr (...)z zakresu genetyki sądowej sporządzona przez Laboratorium Kryminalistyczne KWP wS.- k.311-336)
OskarżonaJ. S.nie była dotychczas karana.
(karta karna- k.410, 410B)
OskarżonaJ. S.w toku rozprawy(k.858-861, 866, 873) przyznała się do popełnienia zarzucanego jej przestępstwa, oświadczając przy tym, że nie pamięta okoliczności zdarzenia ani innych wydarzeń z tego dnia. Po odczytaniu wyjaśnień, które złożyła w postępowaniu przygotowawczym(k.375, 376-377, 381-382) potwierdziła, że tej treści wyjaśnienia składała lecz wobec niepamięci zdarzenia nie potrafiła powiedzieć, czy któraś z wcześniejszych wersji odpowiadała faktom. Podczas rozpytania przed Sądem przyznała, że kilka lat wcześniej miała miejsce sytuacja kiedy dźgnęła mężaA. S. (1)nożem w policzek ale jak podkreśliła był to przypadek i mąż nie składał wówczas zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przez nią przestępstwa na jego szkodę. Oskarżona w toku rozprawy podała, że w jej domu od wielu lat dochodziło do awantur wszczynanych przez męża a w ostatnich latach przez synówA.iD. S.. Powodem był nadużywany przez męża i synów alkohol. Często oskarżona wzywała na interwencje Policję lub prosiła siostręM. O.lub córki o zawiadomienie Policji o kolejnej awanturze. Z relacjiJ. S.wynika, że była wyzywana przez męża i synów. Stosowali oni również wobec niej przemoc fizyczną. Konsekwencją było założenie tzw. „niebieskich kart”, w których jako sprawców przemocy wskazywała wcześniej męża-A. S. (1)a w 2015r. synów:D.iA. S. (2).J. S.przyznała, że również spożywała alkohol- piwo ale go nie nadużywała ponieważ pracowała w(...) Ośrodku (...)wR.jako sprzątaczka i codziennie musiała stawić się do pracy, nawet w soboty, i nigdy nie było zastrzeżeń do jej pracy ani do stanu w jakim przychodziła do pracy. Potwierdziła, że podczas awantur kiedy była wyzywana i ona wyzywała męża i synów. Zachowanie męża i synów spowodowało, żeJ. S.przestała dbać o dom i robiła zakupy tylko dla siebie. Oskarżona w toku postępowania przygotowawczego podała(k.376-377, 381-382), że w dacie zdarzenia- 20 grudnia 2015r. jej mąż i synowie od rana spożywali alkohol a kiedy ona chciała żeby mążA. S. (1)przestał pić i się położył wówczas została przez niego uderzona i kopnięta. Wtedy wzięła miotłę i kilka razy go nią uderzyła w brzuch i ramię. W mieszkaniu byli w tym czasie synowieD.iA.oraz sąsiadD. M., który po chwili opuścił jej mieszkanie. Z relacji oskarżonej, z postępowania przygotowawczego wynika, że jej mąż się nie uspokoił, że ją wyzywał i wówczas doszło do tragedii, przy czymJ. S.przedstawiła dwie sprzeczne wersje przebiegu dalszych wypadków, których efektem była śmierćA. S. (1). Podczas posiedzenia w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania w dniu 23 grudnia 2015r.(k.381-382) stwierdziła, że nie uderzyła go nożem a sam się na niego nadział kiedy szła schować nóż do kuchni, trzymając go ostrzem do góry. Potknęła się o próg a mąż, który był mocno pijany, kiwał się i wpadł jej na nóż. Wyciągnęła nóż i odrzuciła go do pokoiku. Natomiast w trakcie kolejnego przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym, w dniu 22 lutego 2016r. (k.376-377), zaprzeczyła wersji jaką przedstawiła w dniu 23 grudnia 2015r., oświadczając, że doszło do nieszczęśliwego wypadku kiedy postanowiła rzucić do skrzynki znajdującej się w rogu kuchni, na podłodze, nóż z drewnianą brązową rączką i długim wąskim ostrzem(oznaczony jako ślad nr 12).A. S. (1)stał wtedy przy zlewie. Jak wynika z tej relacji oskarżonej kiedy zamierzała rzucić nóż, trzymany za rękojeść, spadł jej klapek, skręciła się jej noga i od tego złapał ją skurcz ręki prawej, w której trzymała nóż, i niechcący rzuciła nim w innym kierunku niż zamierzała i trafiła męża. Natychmiast podbiegła do niego i wyciągnęła nóż z klatki piersiowej, i odrzuciła go na podłogę w dużym pokoju.
Sąd zważył, co następuje:
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozostawia wątpliwości, że to oskarżonaJ. S.w dniu 20 grudnia 2015r. zadała mężowiA. S. (1)cios nożem w klatkę piersiową, który spowodował jego śmierć. Powyższe ustalenie wynika z zeznańD. M.(k.94-96, 100-101), którym Sąd dał w tej części wiarę.D. M.był bezpośrednim świadkiem zdarzenia. Widział jakJ. S.nożem z brązową rękojeścią, trzymanym w prawej ręce, zadała cios z zamachem w klatkę piersiowąA. S. (1)a następnie nóż wyciągnęła i odłożyła w pokoju. Przestraszył się tego co zobaczył i pobiegł do swojego mieszkania, usytuowanego po sąsiedzku i powiedział ojcuC., żeA. S. (1)leży na podłodze w kuchni i się nie rusza. Zbudził swojego brataG. M., którego poinformował, że widział jak oskarżona zadaje cios w klatkę piersiową swojego męża.D. M.był również świadkiem awantury pomiędzy oskarżoną a pokrzywdzonym poprzedzającej zabójstwoA. S. (1), kiedy wyzywana przez męża i przez niego uderzonaJ. S.chwyciła za miotłę i zaczęła nią bićA. S. (1). Opowiedział jej przebieg i przedstawił powody jej wybuchu. Jego relacja w tym zakresie jest zgodna z wyjaśnieniamiJ. S., co uwiarygodnia zeznaniaD. M.także i co do tego, że to oskarżona uderzyła nożem męża. W swoich zeznaniachD. M.opisał użyte przez oskarżoną narzędzie-nóż z drewnianą rękojeścią, który w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego bez wątpienia był narzędziem zbrodni, użytym przezJ. S.. Potwierdziła to oskarżona w swoich wyjaśnieniach w postępowaniu przygotowawczym(k.376-377), wskazując ten właśnie nóż (oznaczony jako ślad nr 12), jako ten, którym ugodziła męża. Treść uzyskanej w toku postępowania opinii z zakresu genetyki sądowej nr H- 1990/16(k.311-336), tą okoliczność potwierdziła albowiem na ostrzu wspomnianego wyżej noża ujawniono krew ofiary(vide: str.20 opinii- k.330 akt). Biegli z zakresu medycyny sądowej, analizując ujawnione uA. S. (1)obrażenia, w szczególności długość i przebieg kanału rany, stwierdzili, że przedmiotowy nóż mógł takie obrażenia spowodować(vide: opinia- k.344-350, 357-359). Wskazanie przezD. M.narzędzia zbrodni, w ocenie Sądu, świadczy o tym, że świadek ten widział ugodzenie nożem pokrzywdzonego przez oskarżoną. Stanowiska tego nie zmienia fakt, że w pierwszych swoich zeznaniach podał, że wówczasA. S. (1)siedział na krześle(k.94-96) a w kolejnych, że stał przy zlewie(k.100-101). Bez wątpienia widział zadanie ciosu nożem przezJ. S.. Analiza treści złożonych przez niego zeznań prowadzi do wniosku, że jego celem nie było bezpodstawne pomówienie oskarżonej o popełnienie przestępstwa a dążył do odtworzenia wydarzeń, które miały miejsce w dniu 20 grudnia 2015r. w mieszkaniuS., a których był świadkiem. Potwierdzeniem powyższej oceny zeznań świadkaD. M.jest fakt przyznania przez oskarżoną w toku rozprawy przed Sądem, że klika lat wcześniej doszło do ugodzenia przez nią męża nożem w polik, o czym powiedział wcześniej w swoich zeznaniachD. M.stwierdzając, że było to przypadkowe ugodzenie.M.nie został przesłuchany przed Sądem ponieważ zmarł w dniu 12 lutego 2017r.(vide: odpis aktu zgonu- k.870). ZeznaniaD. M.dotyczące wydarzeń w mieszkaniuS., w dniu 20 grudnia 2015r., potwierdził jego bratG. M.(k.862-863, 129-130), z którego relacji wynika, że bezpośrednio po zdarzeniuD. M.powiedział mu, żeS.zadała cios nożem swojemu mężowi w serce. O tym, że to oskarżona ugodziła nożem męża świadczą zeznania funkcjonariusza PolicjiT. S. (1)(k.874, 197-198), przybyłego na miejsce zdarzenia, którego poinformował o tym syn oskarżonej i ofiaryD. S.. ZeznaniaD. S.iA. S. (2), którzy przebywali w mieszkaniu, w chwili przestępstwa, Sąd pominął ponieważ skorzystali oni z przysługującego im jako synom oskarżonejJ. S.prawa do odmowy złożenia zeznań(k.861). OskarżonaJ. S.w toku rozprawy przed Sądem przyznała się do zabójstwa męża potwierdzając tym samym zeznaniaD. M.w tym zakresie. W postępowaniu przygotowawczym również potwierdziła, że to jej zachowanie spowodowało śmierćA. S. (1)chociaż aby uniknąć odpowiedzialności karnej za zabójstwo podkreślała, że ugodzenie męża nożem było przypadkowe. Była przy tym niekonsekwentna ponieważ w trakcie posiedzenia w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania, w dniu 23 grudnia 2015r.(k.381-382) podała, że doszło do nieszczęśliwego wypadku iA. S. (1)nadział się na trzymany przez nią w ręku nóż a podczas przesłuchania w dniu 22 lutego 2016r.(k.376-377) zaprzeczyła tej wersji, oświadczając, że tragiczne w skutkach zdarzenie było efektem podjętej przez nią próby wrzucenia noża do skrzynki znajdującej się w kuchni, próby nieudanej, która wskutek nieszczęśliwego zbiegu okoliczności doprowadziła do ugodzenia jej męża w klatkę piersiową. Sąd odrzucił jako niewiarygodne przedstawione przezJ. S.w postępowaniu przygotowawczym wersje przebiegu wydarzeń w wyniku których doszło do śmierciA. S. (1). Oskarżona była niekonsekwentna a jej wyjaśnienia w tym zakresie były nielogiczne i sprzeczne z opinią biegłych z zakresu medycyny sądowejM. P. (1)iS. M., którzy sporządzili opinię, w której odnieśli się zarówno do sposobu działania sprawcy zabójstwa opisanego przezD. M.oraz okoliczności w jakich miało dojść do zgonuA. S. (1)według oskarżonej(vide: opinia uzupełniająca- k.357-359). Biegli stwierdzili, że lokalizacja rany kłuto-ciętej w górnej części klatki piersiowej, dość długi kanał jej wkłucia- 9cm oraz uszkodzenie wzdłuż przebiegu kanału rany narządów wewnętrznych, świadczą o celowym działaniu sprawcy, z dużą siłą i dlategoA. S. (1)mógł doznać obrażeń klatki piersiowej w okolicznościach podawanych przezD. M..M. P. (1)iS. M.odnosząc się do wersji przedstawianych przez oskarżoną w postępowaniu przygotowawczym co do okoliczności w jakich miało dojść do powstania obrażeń uA. S. (1)w dniu 20 grudnia 2015r., wykluczyli żeby w następstwie opisanych mechanizmów mogła powstać rana o tak długim kanale wkłucia oraz uszkodzenia narządów wewnętrznych. Zwrócili uwagę, że pod naporem ciała pokrzywdzonego w sytuacji przypadkowego nadziania się na nóż trzymany przez oskarżoną, jej ręka by się cofnęła pod wpływem oddziałującej na nią siły i obrażenia jakie stwierdzono uA. S. (1)by nie powstały. Tym bardziej w ocenie biegłych obrażenia stwierdzone u ofiary nie mogły powstać przy odrzucaniu noża, kiedy nie działa się z dużą siłą albowiem jak podkreślili gdyby taka rana miałaby być wynikiem rzucenia nożem, to osoba rzucająca musiałaby działać z dużą siłą, niewątpliwie z zamachem, co wykluczałoby przypadkowość rzutu. Opinia sporządzona przez biegłych z zakresu medycyny sądowejM. P. (1)iS. M.(k.357-359) jest zupełna i jasna a przedstawiony w niej wywód logiczny, świadczący o dużej wiedzy specjalistycznej i doświadczeniu biegłych i dlatego też Sąd uwzględnił ją zarówno co do treści jak i zawartych w niej wniosków. Stanowi ona kolejny argument za przyjęciem, że to oskarżonaJ. S.zadała mężowi cios nożem w klatkę piersiową aD. M.to widział. Oskarżona także w rozmowie z córkąM. S. (1)podczas widzenia w jednostce penitencjarnej przyznała, że ugodziła męża nożem, mówiąc, że było to przypadkowe(vide: zeznaniaM. S. (1)- k.160-161). Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na kategoryczne ustalenie, że działanie oskarżonej nie było przypadkowe. Powyższe ustalenia były powodem dla którego Sąd odrzucił pierwsze wyjaśnieniaJ. S.z postępowania przygotowawczego(k.375), w których oświadczyła, że jest niewinna i że nie zrobiła tego co jej się zarzuca, tzn., że ona nie zabiła męża, uznając, że stanowiły realizację przyjętej przez nią linii obrony, której celem było uniknięcie odpowiedzialności karnej wbrew faktom. Zdaniem Sądu kolejne składane przez nią wyjaśnienia były skutkiem uświadomienia sobie przez oskarżoną, że nie uniknie odpowiedzialności za śmierć męża i miały na celu umniejszenie jej odpowiedzialności za skutek swojego karygodnego zachowania. Przedstawionej przez Sąd oceny dowodów i dokonanych na ich podstawie ustaleń co do sprawstwaJ. S.w zakresie zarzucanej jej zbrodni zabójstwa nie zmieniają zeznania siostry oskarżonej-M. O.(k.864-865, 143-144), w których podała, że kiedyJ. S.była wyprowadzana przez policjantów krzyknęła do niej, że nie zabiła męża ponieważ informacja przekazana wówczas przez oskarżoną świadkowi była wyrazem zadziałania mechanizmu obronnego(wyparcia) i nie miała nic wspólnego z rzeczywistością. Oskarżona nie chciała być źle postrzegana przez bliskie jej osoby.
Zdaniem Sądu w świetle analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie budzi wątpliwości ustalenie, że oskarżonaJ. S.przez wiele lat była ofiarą przemocy domowej, najpierw stosowanej wobec niej przez mężaA. S. (1)a w ostatnim okresie, w szczególności w roku 2015 przez synówD. S.iA. S. (2). Zachowanie w stosunku do niej w/w mężczyzn było powodem dla którego oskarżona wzywała do domu Policję na interwencje i skutkowało założeniem tzw. „niebieskich kart” przeciwko mężowi a w roku 2015 ze wskazaniem synówD.iA.jako sprawców przemocy wobec matki. Oskarżona przyznała, żeA. S. (1)w ostatnim czasie nie stosował wobec niej przemocy, natomiast nadużywał alkoholu pijąc razem z synami, pod wpływem którego dochodziło do awantur. Wyjaśnienia oskarżonej w tym zakresie Sąd uznał za wiarygodne ponieważ zostały potwierdzone zeznaniami jej siostryM. O.(k.864-865, 143-144) oraz jej córek:M. S. (1)(k.874-876, 160-161),M. S. (2)(k.872-873, 164-165) iS. S. (4) z d. S.(k.876-878, 174-175) a także kadrowej z(...) Ośrodka (...)wR., w którym od 2008r. pracowałaJ. M.M.(k.866-867, 146-148), której oskarżona opowiadała wielokrotnie o tym co dzieje się w jej domu. Wskazane osoby w złożonych przez siebie zeznaniach zbieżnie zrelacjonowały sytuację panującą w rodzinieJ. S.. Przekazywane przez w/w osoby informacje uzupełniały się pozwalając odtworzyć obraz stosunków panujących w domu oskarżonej, i zachowanie w stosunku do niej męża i synów. Obraz jaki wyłania się z tych zeznań wskazuje, że oskarżona przez wiele lat doświadczała przemocy fizycznej a jej reakcją na naganne zachowania pijanych mężczyzn były wyzwiska. Wymienieni świadkowie zbieżnie podali, żeJ. S.nie wiedziała jak sobie z tą trudną sytuacją poradzić. Nie potrafiła zerwać więzów z mężem i synami, i wyprowadzić się z mieszkania wG.. Pomimo cierpień, których od nich zaznała, obawiała się, że sami sobie nie poradzą. Z relacji w/w świadków wynika, że faktycznie w roku 2015 mąż nie był osobą stosującą przemoc wobec oskarżonej a bardzo źle zachowywali się w stosunku do niej synowieD.iA., w szczególności ten drugi. Sąd dał wiarę zeznaniomM. O.,M. S. (1),M. S. (2),S. S. (1)(z d.S.) iM. M. (1)ponieważ są logiczne i spójne a ponadto są zgodne z wyjaśnieniami oskarżonej, które w tym zakresie Sąd uznał za wiarygodne, a także znajdują potwierdzenie w dokumentach dotyczących procedury tzw. „niebieskiej karty”(k.13-64) oraz zeznaniach funkcjonariuszy Policji, którzy przyjeżdżali na interwencje do mieszkaniaJ. S., o czym szerzej w dalszej części uzasadnienia.
OskarżonaJ. S.przyznała w wyjaśnieniach, że spożywała alkohol w postaci piwa, również w dniu zdarzenia, co znalazło potwierdzenie w treści protokołu z przebiegu badania stanu jej trzeźwości urządzeniem elektronicznym Alcosensor IV, w dniu 20 grudnia 2015r. o godzinie 16.05, z którego wynika, że stężenie alkoholu w wydychanym przez nią powietrzu wynosiło 0,58mg/l (k.364).
Zdaniem Sądu zeznaniaP. K. (1)(k.878-879, 189-190) funkcjonariusza Policji, dzielnicowego w miejscowościG., zasługują na uwzględnienie ponieważ są one konsekwentne, wewnętrznie spójne i logiczne oraz zgodne z wyjaśnieniamiJ. S.. Z zeznań tego świadka wynika, że w mieszkaniuS.często dochodziło do awantur i interweniowała Policja. On również bywał tam wielokrotnie jako dzielnicowy a także w związku z procedurą tzw. „niebieskiej karty”, które były założone ze względu na przemoc jakiej dopuszczano się w stosunku doJ. S.. Przy czym w okresie, w którym on nadzorował miejscowośćG., jako osoby stosujące przemoc wobec oskarżonej byli wskazywani jej synowieD. S.- już w roku 2013r. orazA. S. (2). Natomiast w tym okresieJ. S.na męża się nie skarżyła. Świadek opisał również warunki panujące w tym mieszkaniu- nieustanny bałagan.P. K. (1)zaobserwował, że oskarżona spała w łóżku, w którym były śmieci i resztki jedzenia.
ZeznaniaT. S. (1)(k.874, 197-198), funkcjonariusza Policji, zasługują na uwzględnienie ponieważ w sposób logiczny i wewnętrznie spójny opisał on wydarzenia w których uczestniczył z udziałem członków rodzinyS.. Przyjechał na wezwanie w dniu zdarzenia będącego przedmiotem rozpoznania i rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu, i w jego obecnościD. S.syn ofiary i oskarżonej powtarzał, że matka zabiła ojca. Świadek ten przyjeżdżał na interwencje doS.już wcześniej jak wynika z jego relacji. W jego obecności oskarżona kłóciła się z synemD..
W ocenie Sądu zeznaniaW. D.(k.867, 153) orazP. G.(k.178-179), funkcjonariuszy Policji, przybyłych na miejsce zdarzenia w dniu 20 grudnia 2015r. są wiarygodne, ponieważ wzajemnie się uzupełniają i znajdują potwierdzenie w treści protokołów z przebiegu badania trzeźwości urządzeniem elektronicznym(k.89, 106, 127, 134, 364), które to badania w/w świadkowie przeprowadzili. ŚwiadekD.zeznawał również na temat wcześniejszej interwencji w mieszkaniuS.- w „andrzejki” 2015r., w wyniku zgłoszeniaJ. S.. Po przybyciu na miejsce był świadkiem awantury pomiędzy oskarżoną a synami. Obecny w mieszkaniuA. S. (1), w niej nie uczestniczył. Jego relacja jest zbieżna z zeznaniami innego funkcjonariusza biorącego udział w tej interwencjiM. B. (1)(k.180-181) i dlatego też Sąd dał wiarę zeznaniom obu tych funkcjonariuszy.
ZeznaniaG. M.(k.862-863, 129-130) iC. M.(k.119-120, 123-124) zasługują na uwzględnienie ponieważ są logiczne.G. M.dowiedział się od brataD.o tym, żeJ. S.ugodziła swojego męża nożem w serce i ten się nie rusza. Poszedł do mieszkaniaS.gdzie zobaczył leżącego na podłodze w kuchni pokrzywdzonego. ŚwiadekC. M.uzyskał od synaD.informację, żeA. S. (1)leży na podłodze i się nie rusza.C. M.dodatkowo zeznał, że w mieszkaniuS.dochodziło do awantur pod wpływem alkoholu, szczególnie często kiedy zamieszkali w nim synowie oskarżonej i pokrzywdzonego-D.iA.. W tym zakresie relacja świadka jest zgodna z wyjaśnieniamiJ. S..
Sąd dał wiarę zeznaniomT. S. (2)(k.865, 158) orazS. W. (1)(k.151),P. T.(k.168-169),M. P. (2)(k.171-172),A. R.(k.192),M. B. (2)(k.194),P. K. (2)(k.206), funkcjonariuszy Policji, którzy brali udział w interwencjach, w mieszkaniuS., w miejscowościG., w wyniku zgłoszeńJ. S.ponieważ są logiczne i znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonejJ. S., która wielokrotnie zawiadamiała Policję o awanturach wszczynanych przez męża i synów, przy czym w roku 2015r. były to niemal wyłącznie awantury wywoływane niewłaściwym zachowaniem synówD.iA.. Z relacji funkcjonariuszy wynika, że podczas wspomnianych interwencji, w 2015r., nie byli świadkami nagannego zachowaniaA. S. (1)wobecJ. S.. Natomiast nawet w ich obecności podczas interwencji oskarżona krzyczała na synów a oni na nią.
ZeznaniaW. G.(k.200),P. S.(k.208) iT. K.(k.210), członków zespołu ratowniczego, przybyłego na miejsce zdarzenia w dniu 20 grudnia 2015r., Sąd uznał za wiarygodne ponieważ są logiczne i ze sobą zbieżne a ponadto znajdują potwierdzenie w zapisach, w karcie medycznych czynności ratunkowych(k.338).
Sąd pominął zeznaniaM. S. (3)(k.184-185) iM. W.(k.187) jako nieprzydatne dla dokonania ustaleń w przedmiotowym postępowaniu.
ZeznaniaB. O.iS. S. (5)Sąd pominął wobec cofnięcia wniosku o ich przesłuchanie przez oskarżyciela publicznego, zaakceptowanego przez obrońcę oskarżonej.
W toku postępowania został sporządzony protokół oględzin i sekcji sądowo-lekarskiejA. S. (1)wraz z opinią biegłych z zakresu medycyny sądowejS. M.iM. P. (1)(k.344-350), z której wynika, że u pokrzywdzonego stwierdzono w okolicy piersiowej lewej pionowo przebiegającą osełkowatego kształtu ranę o gładkich brzegach o długości 21mm i największej szerokości 5mm. Oddalona jest ona o 131cm od podeszwy stopy i 5,5cm od linii pośrodkowej przedniej a także znajduje się w odległości 5cm przyśrodkowo i 8cm powyżej brodawki sutka lewego. Rana ta przechodzi wkanał wkłucia długości 9cmprowadzącym poziomo w głąb klatki piersiowej przez pierwszą przestrzeń międzyżebrową. Biegli w przebiegu kanału wkłucia stwierdzili przecięcie pierwszej przestrzeni międzyżebrowej, worka osierdziowego w górnej części a następnie dwukrotne przecięcie(na przedniej i tylnej ścianie) lewej tętnicy płucnej o długości po 15mm zlokalizowane tuż przy pniu tętnicy płucnej.S. M.iM. P. (1)- biegli z zakresu medycyny sądowej, stwierdzili, że w świetle przeprowadzonych oględzin i sądowo-lekarskiej sekcji zwłok oraz badań dodatkowych,bezpośrednią przyczyną śmierciA. S. (1)stała się rana kłuto-cięta klatki piersiowej z masywnym krwotokiem wewnętrznym i tamponadą serca. W ocenie biegłych rana ta powstała w wyniku jednego urazu zadanego narzędziem twardym i ostrokończystym oraz ostrokrawędzistym, którego cechy posiada każdy z zabezpieczonych noży(nr 12- z brązową rączkąi nr 16- metalowy). Biegli zwrócili uwagę na to, że w chwili śmierciA. S. (1)znajdował się w stanie nietrzeźwości bardzo silnego stopnia. Sporządzona przez biegłych z zakresu medycyny sądowejS. M.iM. P. (1)opinia jest jasna i zupełna. Została sporządzona zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie regulacjami a przedstawiony przez biegłych wywód jest logiczny i świadczy o dużej wiedzy specjalistycznej i dużym doświadczeniu biegłych. Dlatego też Sąd uwzględnił przedmiotową opinię zarówno co do treści jak i zawartych w niej wniosków i na jej podstawie dokonywał ustaleń w sprawie. Poczynione przez Sąd ustalenia w sprawie potwierdzają, że obrażenia stwierdzone przez w/w biegłych były skutkiem pojedynczego ciosu zadanego nożem z brązową rączką(ślad nr 12). Wskazali na toD. M.oraz oskarżona. Z kolei wniosek dotyczący stanu nietrzeźwości ofiary w chwili śmierci odpowiada treści opinii z zakresu badania toksykologicznego krwi na zawartość alkoholu sporządzonej przezS. W. (2)iM. P. (3)zZakładu (...)wS.(k.341).
Biegli z zakresu medycyny sądowejS. M.iM. P. (1)sporządzili również opinię uzupełniającą(k.357-359) dotyczącą mechanizmu powstania stwierdzonych u ofiary obrażeń, której analizę i ocenę Sąd przedstawił wcześniej w uzasadnieniu(vide: str.6-7).
W toku postępowania uzyskano opinię sądowo-psychiatryczną dotyczącą oskarżonejJ. S.sporządzoną przez biegłych psychiatrów:H. M.iB. B.(k.487-491). Wynika z niej, że u oskarżonej nie występują objawy choroby psychicznej w sensie ostrej psychozy. Biegłe rozpoznały natomiast u niej upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim a także cechy nieprawidłowej osobowości i uzależnienie od alkoholu.H. M.iB. B.podkreśliły, żeJ. S.w chwili dokonywania zarzucanego jej czynu znajdowała się w prostym upiciu alkoholem i przesłanki zart.31§1aniart.31§2kknie zachodzą. Zdaniem biegłych aktualny stan psychiczny oskarżonej pozwala jej na udział w postępowaniu przy udziale obrońcy a jej poczytalność w toku postępowania nie budzi wątpliwości. Biegli psychiatrzy podkreślili, że stwierdzone w badaniu psychologicznym zmiany organiczne o niewielkim nasileniu związane są ze słabym, niepełnowartościowym typem układu nerwowego i nie mają wpływu na poczytalność oskarżonej. Zdaniem biegłych ujawnia ona obniżony krytycyzm w ocenie swojego postępowania ze skłonnością do przyjmowania prymitywnych postaw obronnych(zaprzeczania). Oskarżona w ocenie biegłych ma uczuciowość wyższą niedokształconą, ubogą. Opinia sądowo-psychiatryczna jest jasna i zupełna. Została sporządzona zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie regulacjami i dlatego zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotowa opinia nie była kwestionowana przez strony.
Uzyskana została również w toku postępowania opinia sądowo-psychologiczna dotycząca oskarżonejJ. S., którą sporządziła biegła psychologM. R.(k.492-498). Wydanie opinii zostało poprzedzone diagnostyczną rozmową psychologiczną i obserwacją zachowania osoby badanej. Biegła psycholog korzystała także z metod psychometrycznych: WAIS-R(PL), Test Płynności Figuralnej Ruffa, Test Pamięci Wzrokowej Benton, Kolorowy Test Połączeń. BiegłaM. R.stwierdziła u oskarżonej poziom funkcjonowania intelektualnego w obszarze upośledzenia umysłowego stopnia lekkiego. W ocenie biegłej stopień upośledzenia umysłowego oraz ujawnione uJ. S.zmiany organiczne w ośrodkowym układzie nerwowym o niewielkim nasileniu a także cechy osobowości nie miały wpływu na zdolności postrzegania, zapamiętywania i odtwarzania zdarzeń, w których uczestniczyła. Biegła psycholog podkreśliła, że nie jest ona chora psychicznie i posiadała zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia czynu oraz pokierowania swoim postępowaniem. Biegła psycholog nie odnotowała symptomów wskazujących na uzależnienie oskarżonej od alkoholu, środków odurzających lub substancji psychotropowych.M. R.zgodziła się z biegłymi z zakresu psychiatrii, że jej aktualny stan zdrowia psychicznego pozwala na udział w postępowaniu karnym. W swojej opinii biegła psycholog podkreśliła, że osobowośćJ. S.została ukształtowana nieprawidłowo i jest ona osobą niedojrzałą emocjonalnie i społecznie, i chociaż jej osobowość nie wykazuje cech rozpadu psychologicznego to charakteryzuje się biernością, niskim poczuciem własnej wartości a także bezradnością. Od wielu latJ. S.doznawała przemocy psychicznej i fizycznej ze strony męża i synów, którzy codziennie pili alkohol i pod jego wpływem ją wyzywali, wyśmiewali się z niej, popychali i bili. W konsekwencji były zakładane tzw. „niebieskie karty”, w którychJ. S.była wskazywana jako ofiara przemocy domowej, w ostatnim okresie w związku z karygodnym zachowaniem synówD.iA.wobec niej a wcześniej taka „karta” była założona w związku z nagannym postępowaniem jej mężaA. S. (1). Biegła psycholog zwróciła uwagę w swojej opinii, że przemoc jakiej doznawała oskarżona od wielu lat w połączeniu z niskim poczuciem własnej wartości, biernością, bezradnością, słabością mechanizmów radzenia sobie oraz braków w sferze umiejętności społecznych spowodowało pojawienie się u podejrzanej tzw. wyuczonej bezradności. Zdaniem biegłejM. R.oskarżonejJ. S.towarzyszyło przekonanie, że nie ma możliwości aby sytuacja w której się znalazła uległa zmianie i dlatego prezentowała zachowania bierne, rezygnacyjne, i nie podejmowała efektywnych działań aby zmienić swoją sytuację. Dlatego też przeżywała uczucie zmęczenia, apatii, depresji ale też wrogości. Opinia wydana przez biegłą psychologM. R.została sporządzona zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie regulacjami i jest zupełna oraz jasna. Przedstawiona przez biegłą analiza świadczy o jej dużej wiedzy specjalistycznej i dużym doświadczeniu, a zaprezentowane przez nią stanowisko dotyczące postawy przyjętej przez oskarżoną- bezradności, apatii, w pełni koreluje z zeznaniami córek oskarżonej oraz jej siostryM. O.i znajomej z pracyM. M. (1). Wobec powyższego Sąd uwzględnił opinię sporządzoną przez biegłą psychologM. R.zarówno co do treści jak i zawartych w niej wniosków. Przedmiotowa opinia nie była przez strony kwestionowana.
W toku postępowania uzyskano opinię nr H- 1990/16 z zakresu genetyki sądowej(k.311-336), która została wydana przez KWP wS.Laboratorium Kryminalistyczne. Poddano w niej analizie szereg śladów zabezpieczonych na miejscu zdarzenia, w tym na przedmiotach typowanych jako narzędzie, którego użył sprawca. Z przeprowadzonych badań wynika, że na ostrzu noża z drewnianą rękojeścią o długości całkowitej 32cm i długości ostrza 20,3cm, znalezionym w drugim pokoju za kuchnią(ślad nr 12; próbka 1990/17a z ostrza) ujawniono krew ludzką o profilu DNA ofiaryA. S. (1). Przedmiotowa opinia jest jasna i zupełna a zaprezentowany w niej wywód logiczny. Dlatego też Sąd uznał ją za wiarygodną zarówno co do treści jak i zawartych w niej wniosków i na jej podstawie dokonywał ustaleń w sprawie. Opisany powyżej nóż jako narzędzie zbrodni wskazała oskarżona oraz bezpośredni świadek zdarzeniaD. M..
Opinia z zakresu badania toksykologicznego krwi na zawartość alkoholu sporządzona przezS. W. (2)iM. P. (3)zZakładu (...)wS.(k.341), z której wynika, że we krwi pobranej od ofiary stwierdzono 3,1‰ alkoholu, co świadczy o tym, że w chwili śmierciA. S. (1)znajdował się w stanie nietrzeźwości bardzo silnego stopnia, została sporządzona zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie regulacjami, jest jasna i zupełna. Wobec powyższego Sąd ją uwzględnił zarówno co do treści jak i zawartych w niej wniosków.
Sąd pominął jako nieprzydatną do dokonywania ustaleń w sprawie opinię nr H- 1988/16 z zakresu badań daktyloskopijnych(k.302-305) ponieważ jak wynika z jej treści na powierzchni noża kuchennego z drewnianą rękojeścią(ozn. jako ślad nr 12) oraz noża metalowego(ozn. jako ślad nr 16) nie ujawniono śladów linii papilarnych.

    Brak podstaw do kwestionowania dowodów z dokumentów:odpisu zupełnego aktu zgonuA. S. (1)- k.6; informacji z Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych wB.- k.12; materiałów z procedury „niebieskiej karty”- k.13-64; materiałów postępowania karnego Prokuratury Rejonowej w Białogardzie o sygn. Ds 1878/10- k.65-70; materiałów postępowania karnego Prokuratury Rejonowej w Białogardzie o sygn. Ds 1360/15- k.71-86; protokołów zatrzymania osób- k.87, 103(odpis- k.104), k.132, 361(odpis- k.362); protokołów z przebiegu badania trzeźwości urządzeniem elektronicznym- k.89(odpis- k.90), 91(odpis- k.92), 106(odpis- k.107), 108(odpis- k.109), 127(odpis- k.128), 134(odpis- k.135), 136(odpis- k.137), 364(odpis- k.365), k.372(odpis); protokołów oględzin miejsca z dokumentacją fotograficzną- k.212-216(odpis- k.217-219), 220-243, płyta- k.264; protokołu zewnętrznych oględzin zwłokA. S. (1)na miejscu ich znalezienia wraz z dokumentacją fotograficzną- k.245-248(odpis- k.249-251), 252-256, płyta- k.264; protokołu oględzin osobyA. S. (2)wraz z dokumentacją fotograficzną- k.266-267, płyta- k.268, 269-272; protokołu oględzin osobyJ. S.wraz z dokumentacją fotograficzną- k.274-275(odpis- k.276-277), 278-281; protokołu zatrzymania rzeczy- k.282-286; protokołu oględzin rzeczy wraz z dokumentacją fotograficzną- k.287, płyta- k.288, 289-294; płyty CD z zapisem zgłoszeń telefonicznych Centrum Powiadamiania Ratunkowego(...)wS.- k.296, 296B; płyty CD uzyskanej z Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego wS.z zapisem zgłoszeń telefonicznych wraz z protokołem jej oględzin- k.299; protokołu pobrania wymazu ze śluzówki policzków odJ. S.- k.307(odpis- k.308); karty medycznych czynności ratunkowych- k.338; protokołu sądowo-lekarskich oględzin i otwarcia zwłokA. S. (1)- k.343; odpisu aktu zgonuD. M.- k.870; zaświadczenia lekarskiego dotyczącegoC. M.- k.869; danych o karalności – k.410, 410b, danych ze zbioru danych osobowych GOPS wB.- k.411, informacji z PUP wŚ.- k.412, danych z rejestru mieszkańców UG wB.- k.413, informacji o nr NIP z US wB.- k.414, kwestionariusza wywiadu środowiskowego- k.416-418, dokumentacji medycznej- k.421-454, 455-464, 470-484, informacji z Gabinetu Specjalistycznego Psychiatryczno-Psychologicznego wK.- k.468- dotyczących oskarżonejJ. S..
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że sprawstwo i wina oskarżonejJ. S.co do popełnienia przypisanego jej w wyroku przestępstwa nie budzą wątpliwości.
OskarżonaJ. S.w dniu 20 grudnia 2015r. w miejscowościG.pow.(...), woj.(...), działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życiaA. S. (1), tj. chcąc pozbawić go życia, zadała mu uderzenie nożem, powodując ranę kłuto-ciętą klatki piersiowej z masywnym krwotokiem wewnętrznym oraz tamponadą serca, skutkującą śmiercią pokrzywdzonego.
Sąd ustalił dodatkowo w wyroku, żeJ. S.działała z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życiaA. S. (1)żeby podkreślić postać zamiaru, który zrealizowała w dniu zdarzenia.
Swoim zachowaniem wyczerpała znamiona zbrodni zart.148§1kk.
Sąd przyjął, że oskarżonaJ. S.działała z zamiarem bezpośrednim dokonania zbrodni zabójstwa zart.148§1kkponieważ obejmowała swoją świadomością wszystkie znamiona tego przestępstwa. Zachowanie oskarżonej, zarówno od strony podmiotowej jak i przedmiotowej, wskazuje jednoznacznie, że miała wolę popełnienia tego przestępstwa, tj. chciała je popełnić albowiem podjęła konkretne działania sprzeczne z prawem karnym, niebezpieczne dla życia człowieka.
Oskarżona zanim zadała cios nożem mężowi w dniu 20 grudnia 2015r. użyła wobec niego przemocy. Kiedy próbowała nakłonić męża do zaprzestania picia alkoholu została przez niego wyzwana i uderzona. Wówczas chwyciła miotłę i zaczęła bić nią męża, który zasłaniał się przed uderzeniami. Wyzywała go przy tym.A. S. (1)nie odpowiedział przemocą na jej atak. Próbował się tylko bronić przed kolejnymi ciosami.Oskarżona po chwili przestała go bić i wyszła z kuchni, w której przebywał pokrzywdzony.A. S. (1)zaczął wyzywać żonę.J. S.niezadowolona z tego, że jej wcześniejsze zachowanie wobec męża nie przyniosło oczekiwanego przez nią rezultatu, tzn. mąż jej nie posłuchał odnośnie zaprzestania picia alkoholu a ponadto zaczął ją wyzywać, zdecydowała się na użycie w stosunku doA. S. (1)noża ażeby go „uciszyć”. Powstał u niej zamiar pozbawienia męża życia i przystąpiła natychmiast do jego realizacji. Wyjęła z szuflady nóż z brązową rękojeścią o wąskim, długim ostrzu- 20,3cm, podeszła doA. S. (1)i uderzyła go trzymanym w prawej ręce nożem z zamachem w klatkę piersiową na wysokości serca. Cios był silny i spowodował ranę o kanale wkłucia o długości 9cm. Doszło do masywnego krwotoku wewnętrznego i tamponady serca, co skutkowało natychmiastowym zgonemA. S. (1)na miejscu zdarzenia. Pokrzywdzony nie miał szans na przeżycie z czego doskonale zdawała sobie sprawęJ. S.. Powszechnie jest bowiem wiadome, że uderzenie nożem i to z zamachem w klatkę piersiową jest ekstremalnie niebezpieczne dla życia osoby zaatakowanej. Nie trzeba dysponować specjalistyczną wiedzą medyczną żeby wiedzieć, że w klatce piersiowej znajdują się istotne dla życia człowieka organy, w szczególności serce i cios w serce nożem powoduje zgon. Przyjętej przez Sąd oceny nie zmienia ani treść opinii sądowo-psychiatrycznej ani treść opinii psychologicznej. Oskarżona w chwili czynu była poczytalna, rozumiała znaczenie swojego czynu i miała zachowaną zdolność pokierowania swoim postępowaniem. Znajdowała się w stanie nietrzeźwości ale w postaci upicia prostego, i to czy występowały u niej cechy uzależnienia od alkoholu czy też nie, nie miało wpływu na zgodne stanowisko biegłych psychiatrów i psychologa, że w chwili czynu, będąc pod wpływem alkoholu, była poczytalna. Biegła psycholog wskazując na rozpoznane uJ. S.upośledzenie umysłowe stopnia lekkiego oraz ujawnione u oskarżonej zmiany organiczne w ośrodkowym układzie nerwowym o niewielkim nasileniu a także cechy osobowości, podkreśliła, że nie miały one wpływu na postrzeganie przez nią zdarzeń, w których brała udział.J. S.była świadoma w czym uczestniczy i jakie będą skutki jej działań.
Wobec powyższego, z uwagi na użyte przezJ. S.narzędzie, siłę ciosu(o czym świadczy długość kanału rany- 9cm) i miejsce jego zadania, Sąd przyjął, żeJ. S.w dniu 20 grudnia 2015r. działała z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia swojego męża, że podjęte przez nią wówczas karygodne działania były realizacją uświadamianej przez nią woli pozbycia się męża, zabicia go.
Sąd skazał oskarżonąJ. S.za przypisaną jej zbrodnię zart.148§1kk, na podstawieart.148§1kk,art.60§2i§6pkt2kk nakarę 6(sześciu) lat pozbawienia wolności.
Wymierzając karę Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary zart.53kki uwzględnił okoliczności obciążające oraz łagodzące.
Do okoliczności obciążających zaliczyć należy wysoki stopień społecznej szkodliwości przypisanegoJ. S.przestępstwa i wysoki stopień jej winy wynikające ze sposobu działania i rodzaju zaatakowanego przez nią dobra chronionego przez prawo jakim jest ludzkie życie. Oskarżona do realizacji swojego zamiaru użyła noża o długim, wąskim ostrzu- narzędzia niebezpiecznego ze względu na swoje właściwości. Swoim postępowaniem okazała brak poszanowania ludzkiego życia a łatwość z jaką podjęła decyzję o zadaniu ciosu nożem w serce i błahy powód takiego jej zachowania, świadczy o tym, że jest osobą niebezpieczną. Okolicznością obciążającą jaką Sąd uwzględnił było także działanie pod wpływem alkoholu.
Do okoliczności łagodzących Sąd zaliczył uprzednią niekaralność oskarżonej. Sąd uwzględnił również jej przyznanie się do winy w toku rozprawy aczkolwiek nie można tego faktu przeceniać wobec treści złożonych później wyjaśnień.
Analizując powyższe okoliczności stwierdzić należy, że gdyby Sąd orzekając sankcję wobec oskarżonej oparł się jedynie na wskazanych wyżej przesłankach kara wymierzonaJ. S.powinna być surowsza niż orzeczona kara sześciu lat pozbawienia wolności. Przedstawiony powyżej przebieg wydarzeń z tego dnia, działanie oskarżonej pod wpływem alkoholu, oceniane w oderwaniu od osoby sprawcy, od przebiegu jej dotychczasowego życia, nie dawały podstaw do zastosowania w stosunku doJ. S.nadzwyczajnego złagodzenia kary.
Sąd zdecydował o zastosowaniu w stosunku doJ. S.nadzwyczajnego złagodzenia kary mając na uwadze jej osobowość, upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim i zmiany organiczne, stwierdzone przez biegłą psycholog, które chociaż nie miały wpływu na poczytalność oskarżonej w chwili czynu, pozwalały w większym stopniu, na uwzględnienie wcześniejszych doświadczeń życiowychJ. S., przy kształtowaniu sankcji wobec niej za to czego dopuściła się w dniu 20 grudnia 2015r.- za zabicie męża.J. S.od wielu lat doświadczała przemocy w miejscu zamieszkania. Najpierw ze strony męża a potem ze strony dorosłych synówD. S.iA. S. (2). Wymienieni mężczyźni stale nadużywali alkoholu pod wpływem którego wszczynali awantury. Oskarżona była ich świadkiem, doświadczała również nagannego zachowania z ich strony- wyzwisk a nawet przemocy. Interwencje Policji, założenie tzw. „niebieskich kart”, nie powodowały zmiany w zachowaniu w/w mężczyzn. Opisana sytuacja, powodowała poczucie apatii, bezradności. Jak wynika z opinii psychologicznejJ. S.nie potrafiła sobie z tą sytuacją poradzić.
Powyższe spowodowało, że Sąd uznał, że nawet najniższa kara przewidziana za przypisane oskarżonej przestępstwo- w tym przypadku 8 lat pozbawienia wolności, byłaby niewspółmiernie surowa i dlatego zastosował nadzwyczajne złagodzenie kary z art.60§2i§6pkt2kk, i wymierzył jej karę poniżej dolnego progu zagrożenia za zbrodnię zabójstwa.
Zdaniem Sądu orzeczona wobecJ. S.kara6 (sześciu) latpozbawienia wolności, jest karą łagodną ale nie rażąco łagodną i stanowi właściwą reakcję na przestępcze zachowania oskarżonej. Realizuje cele kary o charakterze wychowawczym i zapobiegawczym w stosunku doJ. S.. Uświadomi oskarżonej naganność jej postępowania a z uwagi na wymiar kary będzie oddziaływać na nią w przyszłości, zniechęcając przed popełnieniem kolejnych przestępstw, umożliwiając, z uwagi na jej wymiar, resocjalizacjęJ. S.. W zakresie prewencji ogólnej wymierzona oskarżonej kara pozbawienia wolności, zdaniem Sądu kształtuje świadomość prawną społeczeństwa pokazując wysoką społeczną szkodliwość przestępstw przeciwko życiu i zdrowiu, a jednocześnie jest sygnałem, że każde takie zachowanie spotka się ze stosowną reakcją ze strony organów wymiaru sprawiedliwości, uwzględniającą wszystkie okoliczności dotyczące samego przestępstwa i osoby sprawcy.
Na podstawieart.63§1kkSąd zaliczył oskarżonejJ. S.okres rzeczywistego pozbawienia jej wolności od dnia 20 grudnia 2015r., godz.16.00 do dnia 2 marca 2017r.
Sąd zwolniłJ. S.od obowiązku uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów procesu, w tym opłaty, na podstawieart.624§1kkiart.17ust.1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych, uznając, że byłoby to zbyt uciążliwe dla oskarżonej ze względu na jej trudną sytuację materialną i wymiar kary bezwzględnego pozbawienia wolności orzeczonej w stosunku do niej.
Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji wyroku.