Sąd Rejonowy w Ciechanowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ns 106/16
Data wyroku: 2017-10-31 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Lidia Kopczyńska
Słowa kluczowe: Podział majątku wspólnego
Podstawa prawna: art. 567 § 1 kpc i art. 212 § 2 kc
Teza: Sposób podziału majątku między małżonkami nie był między nimi sporny.

Sygn. akt I Ns 106/16

POSTANOWIENIE
Dnia 31 października 2017 r.
Sąd Rejonowy w Ciechanowie Wydział I Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Lidia Kopczyńska
Protokolant: st. sek. sąd. Elżbieta Marciniak
po rozpoznaniu na rozprawie
w dniu 18 października 2017 r. w Ciechanowie
sprawy z wnioskuJ. M.
z udziałemB. K.
o podział majątku wspólnego
postanawia:

I
ustalić, że w skład majątku wspólnego wnioskodawcyJ. M.i uczestniczki postępowaniaB. K.wchodzą:

1
spółdzielcze lokatorskie prawo dolokalu mieszkalnego nr (...)położonego w budynku wielorodzinnym przyul. (...)wC., znajdującego się w zasobachmieszkaniowych Spółdzielni Mieszkaniowej (...)wC.o wartości

172 000,00 zł (sto siedemdziesiąt dwa tysiące złotych),

2
wyposażenie lokalu mieszkalnego:

a
komplet mebli wypoczynkowych o łącznej wartości 370,00 zł (trzysta siedemdziesiąt złotych),

b
regał o wartości 420,00 zł (czterysta dwadzieścia złotych),

c
meble kuchenne o łącznej wartości 430,00 zł (czterysta trzydzieści złotych),

d
pralka o wartości 160,00 zł (sto sześćdziesiąt złotych),

e
lodówka o wartości 200,00 zł (dwieście złotych),

f
odkurzacz o wartości 70,00 zł (siedemdziesiąt złotych),

g
regał o wartości 350,00 zł (trzysta pięćdziesiąt złotych),

h
komplet wypoczynkowy o wartości 290,00 zł (dwieście dziewięćdziesiąt złotych),

i
ławo-stół o wartości 100,00 zł (sto złotych);

II
ustalić, że udziały wnioskodawcyJ. M.i uczestniczki postępowaniaB. K.w majątku wspólnym są równe i wynoszą po ½ części, tj. po 87.195 zł (osiemdziesiąt siedem tysięcy sto dziewięćdziesiąt pięć złotych);

III
dokonać podziału majątku wspólnego wnioskodawcyJ. M.i uczestniczki postępowaniaB. K.w ten sposób, że:

⚫

wnioskodawcyJ. M.przyznać na wyłączną własność komplet mebli wypoczynkowych wymienionych i opisanych w pkt I ppkt 2 lit a postanowienia, tj. o łącznej wartości 370 zł (trzysta siedemdziesiąt złotych),

⚫

uczestniczce postępowaniaB. K.przyznać na wyłączną własność pozostałe składniki majątku wspólnego wymienione i opisane w pkt I ppkt 1 i 2 lit b-i postanowienia, tj. o łącznej wartości 174.020 zł (sto siedemdziesiąt cztery tysiące dwadzieścia złotych);

IV
zasądzić od uczestniczkiB. K.na rzecz wnioskodawcyJ. M.tytułem dopłaty, kwotę 86.825 zł (osiemdziesiąt sześć tysięcy osiemset dwadzieścia pięć złotych) płatną w ciągu 1 (jednego) miesiąca od dnia uprawomocnienia się postanowienia wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie do dnia zapłaty na wypadek uchybienia terminowi płatności;

V
oddalić wnioski stron w pozostałym zakresie;

VI
nakazać wnioskodawcyJ. M.wydanie nieruchomość opisanej w pkt I ppkt 1 postanowienia, z tym, że odroczyć obowiązek jego wydania do 1 (jednego) miesiąca od chwili dokonania przez uczestniczkęB. K.całej spłaty wskazanej w pkt IV tytułem należnego wnioskodawcyJ. M.udziału w majątku wspólnym;

VII
nakazać ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Ciechanowie od wnioskodawcyJ. M.i uczestniczki postępowaniaB. K.kwoty po 1263,58 zł (jeden tysiąc dwieście sześćdziesiąt trzy złote pięćdziesiąt osiem groszy), tytułem zwrotu wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa;

VIII
pozostawić wnioskodawcęJ. M.i uczestniczkęB. K.przy pozostałych kosztach postępowania poniesionych w związku ze swoim udziałem w sprawie.

I Ns 106/16

UZASADNIENIE
WnioskodawcaJ. M.we wniosku złożonym w dniu 13 marca 2016 r. wnosił o dokonanie podziału majątku wspólnego byłych małżonkówJ. M.iB. K..
WnioskodawcaJ. M.we wniosku wnosił o ustalenie, że w skład majątku wspólnego wchodzą:
1/ spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego położonego wC.przyul (...)o wartości 232.525 zł,
2/ komplet mebli wypoczynkowych (rok zakupu 1990) o wartości 4.007.000 zł,
3/ regał (rok zakupu 1990) o wartości 4.350.000 zł,
4/ meble kuchenne (rok zakupu 1987) o wartości 37.500 zł,
5/ urządzenia AGD (rok zakupu 1986) o wartości 50 dolarów,
6/ wyroby ze złota w ilości 25g ram o wartości 340,75 dolarów,
7 futro z lisa wartości 300 dolarów.
Wnioskodawca wnosił o dokonanie podziału wskazanego we wniosku majątku wspólnego przez przyznanie na rzecz jednej ze stron lokalu mieszkalnego z obowiązkiem spłaty 50% wartości w okresie 2-3 miesięcy, a pozostałe składniki przyznać tej stronie która go użytkuje (wniosek k. 2-3 akt).
UczestniczkaB. K., reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnegoM. M. (1), przyłączyła się do wniosku o podział majątku wspólnego, z tym że jej zdaniem do majątku wspólnego nie można zaliczyć futra i złotej biżuterii jako przedmiotów wchodzących w skład majątku osobistego uczestniczki. Ponadto uczestniczka nie zgodziła się z wyceną majątku wspólnego dokonaną przez wnioskodawcę. Uczestniczka wniosła o uwzględnienie nakładów poczynionych przez nią na remont mieszkania w łącznej kwocie 10.402,26 zł (odpowiedź na wniosek k. 12-13 akt).
W trakcie postępowania, strony zmieniły stanowisko.
Na rozprawie w dniu 16 października 2017 r.J. M.iB. K.ostatecznie zgodnie ustalili wartość spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego położonego wC.przyul (...)na kwotę 172.000 zł. Strony również zgodziły się aby lokal przypadł na własność uczestniczce z obowiązkiem spłaty wnioskodawcy, z tym, że uczestniczka wnosiła o pomniejszenie spłaty o poniesione przez nią koszty remontu mieszkania. Wnioskodawca deklarował gotowość opuszczenia lokalu w terminie 2 miesięcy, a uczestniczka wnosiła o zobowiązanie uczestnika do opuszczenia lokalu w terminie 14 dni od otrzymania przez niego spłaty.
Odnośnie ruchomości, to strony zgodziły się, na przyjęcie ich wartości tak jak zostały wycenione przez biegłąD. K.. Z rzeczy wymienionych w opinii, w posiadaniu wnioskodawcy pozostaje komplet mebli wypoczynkowych wartości 370 zł. Wszystkie pozostałe ruchomości są w posiadaniu uczestniczki. Uczestniczka podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko, że biżuteria i futro stanowią jej osobisty majątek i nie wchodzą do podziału (protokół k. 247-248 akt).
Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Strony zawarły związek małżeński w dniu 25 sierpnia 1984 r. Przed jego zawarciem, ani w jego trakcie, małżonkowieM.nie zawierali umów majątkowych małżeńskich. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 marca 1999 r. małżeństwo zostało rozwiązane przez rozwód. Dotychczas nie było podziału majątku wspólnego (dowód: odpis wyroku k. 4 akt, zeznania:J. M.k. 38-39, 248 akt,B. K.k. 39, 248 akt).
Na dzień ustania wspólności majątkowej, wnioskodawcaJ. M.i uczestniczkaB. K.byli właścicielami:
1/ spółdzielczego lokatorskiego prawa dolokalu mieszkalnego nr (...)położonego w budynku wielorodzinnym przyul. (...)wC., znajdującego się w zasobachmieszkaniowych Spółdzielni Mieszkaniowej (...)wC.o wartości 172 000,00 zł
2/ wyposażenia lokalu mieszkalnego w skład którego wchodzą:

j
komplet mebli wypoczynkowych o łącznej wartości 370,00 zł.

k
regał o wartości 420,00 zł ,

l
meble kuchenne o łącznej wartości 430,00 zł,

m
pralka o wartości 160,00 zł,

n
lodówka o wartości 200,00 zł,

o
odkurzacz o wartości 70,00 zł,

p
regał o wartości 350,00 zł,

q
komplet wypoczynkowy o wartości 290,00 zł,

r
ławo-stół o wartości 100,00 zł

(dowód: zaświadczenie k. 22 akt, zeznania:J. M.k. 38-39 akt,B. K.k. 39 akt opinia biegłegoJ. J.k. 107-142 akt, opinia biegłejD. K.k. 233-235 akt).
W lokalu położonym wC.przyul (...)strony mieszkają wspólnie.B. K.z córką i wnuczkiem zajmują większy pokój, aJ. M.zajmuje mniejszy pokój. Strony wspólnie korzystają z kuchni i łazienki. Nie ma zadłużenia w związku z użytkowaniem lokalu, ponieważ strony podzieliły opłaty pomiędzy sobą i uiszczają je na bieżąco ( dowód: zeznania:J. M.k. 38-39, 248 akt,B. K.k. 39, 248 akt).
W latach 2004-2010 uczestniczkaB. K.przeprowadziła remont mieszkania. W przedpokoju została zastąpiona boazeria płytami gipsowo-kartonowymi zaciągniętymi tynkiem szlachetnym, Ponadto w przedpokoju została zamontowana szafa z drzwiami przesuwnymi z lustrem, wymieniono podłogi i oklejenie drzwi wejściowych. W kuchni zostały położone płytki, stiuk na ścianach, nowe oświetlenie i wykonano zabudowę kuchenną. W łazience na ścianie został położony stiuk, płytki na podłodze, oświetlenie, wymieniono umywalkę z obudową, w wc wymieniono próg, muszlę klozetową, zabudowano rurę kanalizacyjną i częściowo wymieniono płytki podłogowe, wykonano malowanie wszystkich pomieszczeń i ocieplono balkon (dowód: opinia biegłegoJ. J.k.107-138 akt).
Wnioskodawca ma w posiadaniu komplet mebli wartości 370 zł. Pozostałe ruchomości są w posiadaniuB. K.. Ponadto uczestniczka posiada biżuterię wartości 2525 zł i futro wartości 480 zł (dowód: zeznania:J. M.k. 38-39, 248 akt,B. K.k. 39, 248 akt, opinia biegłejD. K.k. 233-235 akt).
Wnioskodawca i uczestniczka zgodnie wskazali, że powyżej opisane składniki wchodzą do ich majątku wspólnego. Ponadto zgodzili się, że nie podlegają podziałowi wcześniej zgłoszone, a już podzielone w trakcie postępowania przez same strony, składniki majątku. Strony zgodziły się na przyjęcie wyceny ruchomości zgodnie z opinią sporządzoną przez biegłąD. K.i zgodnie ustaliły wartość nieruchomości na kwotę 172.000 zł (dowód: stanowisko stron w protokole k. 247-248 akt).
Strony zgodnie wskazały sposób podziału ruchomości: wnosiły o przyznanie na rzecz wnioskodawcy kompletu mebli wypoczynkowych wartości 370 zł. Pozostałe ruchomości miały przypaść uczestniczce. Strony również zgodziły się aby lokal przypadł na własność uczestniczce z obowiązkiem spłaty wnioskodawcy, z tym, że uczestniczka wnosiła o pomniejszenie spłaty o poniesione przez nią koszty remontu mieszkania. Ponadto przedmiotem sporu był termin opuszczenia lokalu przezJ. M.. Wnioskodawca deklarował gotowość opuszczenia lokalu w terminie 2 miesięcy, a uczestniczka wnosiła o zobowiązanie uczestnika do opuszczenia lokalu w terminie 14 dni od otrzymania przez niego spłaty (dowód: stanowisko stron w protokole k. 247-248 akt).
WnioskodawcaJ. M.ma 57 lat, jest z zawodu ekonomistą. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę (dowód: zeznania wnioskodawcy k. 38-39, 248 akt).
Uczestniczka postępowaniaB. K.ma 55 lat, jest pracownikiem cywilnym wojska. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę (dowód: zeznania uczestniczkiB. K.k. 39, 248 akt).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy IV C 2054/98 Sądu Okręgowego w Warszawie i zgromadzonych w niniejszej sprawie, zeznań świadkaM. M. (3)k. 223-224 akt, zeznań stron:J. M.k. 38-39, 248 akt,B. K.k. 39, 248 akt, opinii biegłych: z zakresu szacowania nieruchomościJ. J.k. 107-142 akt i szacowania ruchomościD. K.k. 233-235 akt.
Sąd uwzględnił dołączone dokumenty, ich prawdziwość nie była kwestionowana ani nie budzi wątpliwości. Przedłożone przez strony dokumenty rzeczywiście były sporządzone, a w ich treść nie ingerowano, nie były przerabiane.
Za wiarygodne Sąd uznał zeznania świadkaM. M. (3)i stron, gdyż w zasadzie wzajemnie się uzupełniały. Przedmiotem sporu była okoliczność czy do majątku wspólnego należy zaliczyć złotą biżuterię i futro, jednakże sam fakt istnienia tych przedmiotów strony nie kwestionowały.
Chociaż początkowo strony wskazywały na inny skład majątku i jego wartość, to w trakcie postępowania zgodnie wskazali na składniki majątku, które stanowią ich majątek wspólny i zaakceptowali wartość wynikającą z opinii biegłych.
Sąd uwzględnił opinię biegłych sądowych:J. J.,D. K.. Sporządzone dla potrzeb niniejszej sprawy opinie zasługiwały na walor wiarygodności, gdyż sporządzone zostały przez osoby dysponujące odpowiednią wiedzą, po przeprowadzeniu oględzin i analizy dokumentów. Opinie sporządzono w sposób rzeczowy i merytorycznie poprawny, a ponadto strony nie kwestionowały rzetelności tych wycen. Zdaniem Sądu brak jest zatem jakichkolwiek podstaw aby dyskredytować te dowody.
Skład i wartość majątku wspólnego stron postępowania Sąd ustalił w oparciu o zeznania każdej ze stron, które w ocenie Sądu w sposób najdokładniejszy oddają sytuację tych osób. Należy przy tym podkreślić, że strony w zasadzie były zgodne co do składu majątku wspólnego i jego wartości. Przedmiotem sporu była okoliczność czy biżuteria i futro weszły do majątku wspólnego, czy stanowiły majątek osobisty uczestniczki, jednakże okoliczności te wynikają z oceny prawnej, a nie stanu faktycznego.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie zart. 567 § 1 k.p.c., w postępowaniu o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami sąd rozstrzyga także o żądaniu ustalenia nierównych udziałów małżonków w majątku wspólnym oraz o tym, jakie wydatki, nakłady i inne świadczenia z majątku wspólnego na rzecz majątku osobistego lub odwrotnie podlegają zwrotowi. Stosownie zaś do § 2 w/w artykułu, w razie sporu co do ustalenia nierównych udziałów w majątku wspólnym sąd może w tym przedmiocie orzec postanowieniem wstępnym. Z kolei § 3, stanowi, że do postępowania o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami, a zwłaszcza do odrębnego postępowania w sprawach wymienionych w§ 1stosuje się odpowiednio przepisy o dziale spadku.
Stosownie do przepisów o dziale spadku, Sąd ustala skład i wartość spadku ulegającego podziałowi (art. 684 k.p.c.), co po przeniesieniu tego na grunt sprawy o podział majątku wspólnego, oznacza obowiązek Sądu ustalenia składu i wartości majątku wspólnego.
W niniejszej sprawie przeprowadzone postępowanie dowodowe pozwoliło ostatecznie przyjąć, że w skład majątku wspólnego stron postępowania wchodzą:
1/ spółdzielcze lokatorskie prawo dolokalu mieszkalnego nr (...)położonego w budynku wielorodzinnym przyul. (...)wC., znajdujące się w zasobachmieszkaniowych Spółdzielni Mieszkaniowej (...)wC.o wartości 172 000,00 zł
2/ wyposażenie lokalu mieszkalnego:

a
komplet mebli wypoczynkowych o łącznej wartości 370,00 zł.

b
regał o wartości 420,00 zł ,

c
meble kuchenne o łącznej wartości 430,00 zł,

d
pralka o wartości 160,00 zł,

e
lodówka o wartości 200,00 zł,

f
odkurzacz o wartości 70,00 zł,

g
regał o wartości 350,00 zł,

h
komplet wypoczynkowy o wartości 290,00 zł,

i
ławo-stół o wartości 100,00 zł .

Zgodnie zart. 33 pkt 4 k.r.io. do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe służące wyłącznie do zaspokajania osobistych potrzeb jednego z małżonków.
Zgłoszone przez wnioskodawcę do podziału biżuteria i futro jest użytkowana wyłącznie przez uczestniczkę. Wartość tych ruchomości nie jest tak znaczna aby można je uznać za lokatę kapitału. Dlatego Sąd uznał, że biżuteria i futro stanowi majątek osobisty uczestniczki i nie podlega on podziałowi.
W myślart. 53 § 1 k.r.io. w zw. zart. 501k.r.io. oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, także po ustaniu wspólności. Zgodnie zart. 53 § 2 k.r.io. z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać, ażeby ustalenie udziałów w majątku wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w którym każdy z nich przyczynił się do powstania tego majątku.
Ponieważ strony nie zgłosiły wniosku o ustalenie nierównych udziałów, Sąd ustalił, że udziały stron postępowania w majątku wspólnym są równe.
NatomiastB. K.podniosła, że poniosła nakłady na remont mieszkania w latach 2004-2010 i wnosiła o rozliczenie tych kosztów. Sąd nie uwzględnił jej wniosku z tego względu, że nakłady zostały poczynione przez uczestniczkę na lokal już po ustaniu wspólności majątkowej, a ponadto nakłady dotyczą lokalu, który przyznany zostałB. K.. Ponieważ strony zgodziły się aby mieszkanie przypadłoB. K., a wartość nakładów na mieszkanie nie miała wpływu na ustalenie wartości lokalu do podziału, Sąd uznał za niezasadne ustalanie wartości tych nakładów i ich rozliczanie.
Sposób podziału majątku między małżonkami nie był między nimi sporny. Strony zgodnie wniosły o przyznanie na wyłączną własność uczestniczki nieruchomości w postaci mieszkania oraz ruchomości będących w jej posiadaniu, a w odniesieniu do wnioskodawcy strony wnosiły o przyznanie na jego kompletu wypoczynkowego wartości 370 zł. Tym samym Sąd przychylił się ku zgodnemu wnioskowi i postanowił o powyższym w pkt III sentencji postanowienia.
Na podstawieart. 212 § 2 k.c.Sąd zasądził na rzecz wnioskodawcy od uczestniczki dopłatę, którąB. K.co do zasady zgodziła się uiścić. Wysokość dopłaty dla wnioskodawcy z prawa przyznanego uczestniczce własności nieruchomości oraz określonych wyżej ruchomości wynosiła 86.825 zł. Natomiast na podstawieart. 212 § 3 k.c.Sąd orzekł o obowiązku jej uiszczenia w terminie 1 miesiąca od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, biorąc pod uwagę wniosek uczestniczki, na który przystał wnioskodawca wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie na podstawieart. 481 § 1 i 2 k.c.na wypadek uchybienia terminowi płatności, o czym orzekł w pkt IV sentencji postanowienia.
Jako, że podział majątku co do zasady nastąpił wg. zgodnych wniosków storn (art. 622 § 2 k.p.c.w zw. zart. 688 k.p.c., które to regulacja po myśliart. 567 § 3 k.p.c.) Sąd o obowiązku wydania nieruchomości uczestniczce postanowił w pkt VI sentencji postanowienia,odraczając obowiązek ich wydania do czasu dokonania odpowiednio - przez uczestniczkę postępowania całej spłaty wskazanej w pkt IV tytułem należnego wnioskodawcy udziału w majątku wspólnym.
Sąd wziął pod uwagę okoliczność, że wnioskodawca zadeklarował gotowość opuszczenia lokalu w terminie 2 miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia. W takiej sytuacji ustalony przez Sąd 1 miesięczny termin od dokonania dopłaty przez uczestniczkę koresponduje z deklaracją wnioskodawcy i dlatego Sąd taki termin zakreślił.
Oznaczenie sposobu i terminu uiszczenia spłat powinno być dokonane przez sąd z urzędu (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 1974 r.III CRN 2/74, Lex nr 7431).
Sąd z urzędu decyduje o zasądzeniu odsetek na podstawie art. 212 § 3 (uchwała Izby Cywilnej SN z dnia 15 grudnia 1969 r., III CZP 12/69, OSNCP 1970, nr 3, poz. 39).
Przewidziana wart. 212 § 3 k.c.możliwość rozkładania na raty tylko dopłat i spłat nie wyłącza możliwości rozkładania na raty na zasadach ogólnych (art. 320) innych należności zasądzanych w orzeczeniach działowych -art. 618 § 1 i art. 686(wyrok SN dnia 24 kwietnia 1969 r., III CRN 61/69, OSNC 1970, nr 1, poz. 13).
Mając na uwadze powyższe orzeczenia, Sąd ustalił termin płatności dopłaty na 1 miesiąc od dnia uprawomocnienia się postanowienia z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie uchybienia terminowi płatności. Sąd odroczył termin płatności na 1 miesiąc mając na uwadze okoliczność, żeB. K.zadeklarowała, że jest w stanie wypłacić należność w krótkim terminie. Termin płatności nie może być zbyt odległy, gdyż spłata powinna mieć realny charakter i odpowiadać wartości majątku ustalonemu przez Sąd. Mając na uwadze ogólną wartość majątku i fakt, że sprawa toczy się od 2 lat, Sąd uznał, że termin 1 miesiąca deklarowany przez uczestniczkę jest realny do wywiązania się ze zobowiązania i nie jest zbyt odległy.
Orzeczenie o kosztach znajduje uzasadnienie w treściart. 520 § 1 k.p.c., po myśli którego każdy z uczestników ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. Z uwagi na fakt, iż podziałem majątku dorobkowego zainteresowana jest każda ze stron, Sąd uznał, ze każda z nich powinna ponieść po połowie koszty sądowe związane z toczącym się postępowaniem. Łącznie koszty postępowania sprowadzały się do opłaty sądowej od wniosku w kwocie 1.000,00 zł poniesione przez wnioskodawcę, koszty pełnomocnika poniesione przez uczestniczkę oraz koszty wynagrodzenia biegłych sądowych. Zaliczkę na koszty związane za sporządzenie przez nich opinii poniosła uczestniczka w kwocie 1000 zł oraz w kwocie 2527,16 zł Skarb Państwa z sum budżetowych. Wyżej cytowany przepisart. 520 § 1 k.p.c.ustanawiający zasadę orzekania o kosztach w postępowaniu nieprocesowym jest przepisem szczególnym w stosunku do ogólnych zasad dotyczących kosztów postępowania, zawartych wart. 98 i nast. k.p.c.Obowiązek poniesienia kosztów postępowania związanych z udziałem w sprawie oznacza, że uczestnik ponosi koszty nie tylko tych czynności, które sam dokonał, ale i tych, które zostały dokonane przez sąd na jego wniosek. Odpowiednio do postępowania nieprocesowego stosuje się przepisyart. 98 k.p.c.w zakresie, w jakim określają one koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i do celowej obrony. Należy brać pod uwagę specyfikę poszczególnych spraw, należących do postępowania nieprocesowego, które mogą uzasadniać uznanie za koszty niezbędne również te, które w danej sprawie poniesione być muszą (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 1987 r., sygn. akt III CZP 37/87). Do takich kosztów w niniejszej sprawie należy zaliczyć wydatki związane z przeprowadzeniem dowodu z opinii biegłych sądowych. Zgodnie zart. 83 ust 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz. U. z 2010r. nr 90 poz. 594 z późn. zm.) jeżeli przepisy ustawy przewidują obowiązek działania i dokonywania czynności połączonej z wydatkami z urzędu, sąd zarządzi wykonanie tej czynności, a kwotę potrzebną na ich pokrycie wykłada tymczasowo Skarb Państwa. Dotyczy to także dopuszczenia i przeprowadzenia przez sąd z urzędu dowodu niewskazanego przez stronę. Na podstawie art 83 ust. 2 ustawy w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie sąd orzeka o poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa wydatkach, stosując odpowiednio przepisyart. 113. Na podstawieart. 113 ust 1 i ust 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz.U.10.90.594 j.t.). Mając na uwadze, ze dotychczas wnioskodawca poniósł opłatę 1000 zł, a uczestniczka zaliczkę na koszty biegłego również w kwocie 1000 zł, Sąd obciążył wnioskodawcę i uczestniczkę postępowania wydatkami poniesionymi z sum budżetowych związanymi ze sporządzeniem opinii przez biegłych rozdzielając je po połowie. Mając na uwadze powyższe Sąd nakazał ściągnąć kwoty odpowiednio po 1263,58 zł od wnioskodawcy i uczestniczki postępowania tytułem zwrotu sum budżetowych wydatkowanych na sporządzenie opinii, a w pozostałym zakresie pozostawił strony przy kosztach przez siebie poniesionych, o czym orzeczono w pkt VII i VIII sentencji postanowienia.
Z tych względów Sąd orzekł jak w postanowieniu.