Sąd Okręgowy w Sieradzu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 203/16
Data wyroku: 2017-11-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Powalska
Słowa kluczowe: Dobra osobiste pracownika
Podstawa prawna: art. 24 § 1 kc w zw. z art. 448 kc

Sygn. akt I C 203/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 listopada 2017 roku
Sąd Okręgowy w Sieradzu I Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący:SSO Katarzyna Powalska
Protokolant: sekr. sąd. Iwona Bartel
po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2017 roku w Sieradzu
na rozprawie
sprawy z powództwaB. C.
przeciwkoJ. O.
o ochronę dóbr osobistych i zadośćuczynienie

1
oddala powództwo;

2
zasądza od powodaB. C.na rzecz pozwanegoJ. O.kwotę 1097 ( jeden tysiąc dziewięćdziesiąt siedem ) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt I C 203/16

UZASADNIENIE
W pozwie z dnia 08 sierpnia 2016 r. (data wpływu) pełnomocnik powodaB. C.wniósł o nakazanie pozwanemuJ. O.zamieszczenia wgazecie (...)w najbliższym numerze po uprawomocnieniu się wyroku w niniejszej sprawie oświadczenia o następującej treści: „W związku z artykułem, który ukazał się w(...)z dnia 17 maja 2016 r. nr(...)pod tytułem „Z.” oświadczam, że negatywne informacje dotyczące charakteru pracy i wykonywanych czynności pracowniczych przez PanaB. C.jako inspektora ds.(...)Przestrzennej,Ochrony (...), Inwestycji i Środków Unijnych w Urzędzie GminyP., które artykuł zawierał pochodziły ode mnie i były nieprawdziwe, godzące w dobra osobiste- cześć, godność oraz dobre imię PanaB. C.. Przepraszam PanaB. C.za ten artykuł, którego byłem inicjatorem”, czcionką Times New Roman, rozmiar 14, w formacie nie mniejszym niż ¼ strony, na pierwszej stronie, w ramce umożliwiającej odróżnienie oświadczenia od innych artykułów z pierwszej strony wskazanej gazety. Wnosił także o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 40.000 zł tytułem zadośćuczynienia i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych

    .

W odpowiedzi na pozew pełnomocnik pozwanegoJ. O.wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.Podniósł zarzut braku biernej legitymacji procesowej, wskazując, że odpowiedzialność cywilną za naruszenie prawa spowodowane publikacją prasową ponoszą osoby, które spowodowały publikację. Pozwany nie był inicjatorem powstania przedmiotowego artykułu. Wszystkie zaś kwestie poruszone w nim przez pozwanego były uprawnioną krytyką pracodawcy wobec pracy powoda, a przytoczone okoliczności prawdziwe.
W piśmie z dnia 04 października 2016 r. (data wpływu) pełnomocnik powoda rozszerzył powództwo o ochronę dóbr osobistych poprzez zobowiązanie pozwanego do nienaruszania dóbr osobistych powoda w przyszłości,(pismo pełnomocnika powoda k. 69-75).
Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:
W dniu 17 maja 2016 r. na łamach tygodnika regionalnego(...)w numerze(...)ukazał się artykuł autorstwa dziennikarzaM. S.pod tytułem „Z.?”. Tytuł artykułu oraz podtytuły w tygodniku(...)utworzone zostały przez redaktora naczelnego gazety i autora tekstu. Artykuł stworzony został z inicjatywy samego dziennikarza, który dowiedział się o zwolnieniu z pracyB. C.i toczącym się procesie w sądzie pracy w tej sprawie. Co do okoliczności dotykających
    stricteprocesu i jego przebiegu Wójt GminyP.odmówił dziennikarzowi informacji, więc ten poprosił o informacje dotyczące powodów zwolnieniaB. C.. W ten sposób doszło do wywiadu, jakiegoJ. O.udzieliłM. S.w kontekście przyczyn wypowiedzenia umowy o pracę, objętego toczącym się postępowaniem przed Sądem Rejonowym w Wieluniu IV Wydziałem Pracy w sprawie o sygn. akt IV P 24/16 z powództwaB. C.przeciwko GminieP.reprezentowanej przez WójtaJ. O.o uznanie za bezskuteczne wypowiedzenia umowy o pracę. Przekazywane treści miały w mniemaniu pozwanego charakter informacji publicznej.
Udzielając wywiadu na potrzeby artykułu pozwanyJ. O.stwierdził, że „zarzutów jest kilkanaście. Zarzewiem całego konfliktu, który od wielu lat odczuwają mieszkańcy gminy, był fakt łączenia stanowiska z zakresu gospodarki przestrzennej i ochrony środowiska ze sprawowaniem funkcji wiceprezesa współce Elektrownie (...)wP.. Konflikt interesów polega na tym, że kierunki działań Rady Gminy, jak i moje zmierzają do tego, aby w gminieP.nie powstały turbiny wiatrowe. Z kolei interes pracownika urzędu gminy zakłada wybudowanie trzech turbin wiatrowych w gminieP.i to w bardzo bliskiej odległości od zabudowań, około 300-350 metrów, w jednym przypadku nawet 260 metrów”,

    (dowód: treść artykułu „Z.” numer(...)z dnia 17 maja 2016 r. tygodnika „K.k. 15-16, zeznania świadkaM. S.- protokół rozprawy z dnia 03 lutego 2017 r. 01:04:32-01:17:29 w zw. z k. 139v).

PowódB. C.był zatrudniony od 1997 r. w Urzędzie Gminy wP.na stanowisku Inspektora do(...),Ochrony (...), Inwestycji i Środków Unijnych w Urzędzie GminyP.. Był tam jedynym urzędnikiem zajmującym się takimi sprawami. W zakresie obowiązków urzędowych powoda leżało między innymi przygotowywanie projektów decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji. Jednocześnie zaś został wspólnikiem i wiceprezesemspółki z o.o. Elektrownie (...)zajmującej się montażem i eksploatacją turbin wiatrowych. Przez poprzedniego WójtaE. K.był dobrze oceniany co do jakości wykonywanej pracy w urzędzie. W 2014 r. na terenie całego kraju miały miejsce wybory samorządowe. Jednym z kandydatów na stanowisko Wójta GminyP.byłJ. O.. Pozwany zgłoszony został jako kandydat przez Komitet Wyborczy Wyborców(...)założony z inicjatywyB. S.. Głównym hasłem wyborczym pozwanego w wyborach na Wójta GminyP.było „stop wiatrakom”. PozwanyJ. O.wygrał wybory i od dnia 08 grudnia 2014 r. pełni funkcję Wójta GminyP.. Ponieważ powód był zwolennikiem powstawania farm wiatrowych i w ramachspółki z o.o. Elektrownie (...)wraz ze wspólnikami aktywnie działał na rzecz wybudowania turbin wiatrowych, zaś pozwany realizował swój program wyborczy przeciwdziałania powstawaniu turbin wiatrowych, między wymienionymi powstał konflikt. Pozwany kilkukrotnie żądał rezygnacji przez powoda z prowadzonej działalności gospodarczej współce z o.o. Elektrownie (...). W dniu 09 marca 2016 r. powód otrzymał wypowiedzenie umowy o pracę, od którego wniósł odwołanie do Sądu Rejonowego w Wieluniu IV Wydział Pracy . W trakcie trwania postępowania w sprawie o sygn. akt IV P 24/16 powód zmienił żądanie pozwu na zasądzenie odszkodowania za niesłuszne wypowiedzenie umowy o pracę. W trakcie postępowania Sąd pouczył jego strony, aby dla jego dobra zachowały wstrzemięźliwość i powstrzymały się od publicznego komentowania procesu,(dowód: kserokopia wpisu do KRS k. 44 kserokopia decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego k. 46-49, kserokopia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia k. 50-52, kserokopia pisma inwestora k. 76, wiadomość email redakcji(...)k. 77, kserokopia decyzji k. 95-96, kserokopia kontroli gospodarki finansowej i zamówień publicznych dokonanej przez Regionalną Izbę Obrachunkową wŁ.k. 131-137, zeznania świadkaE. K.–protokół rozprawy z dnia 03 lutego 2017 r. 00:04:17-00:24:48 w zw. z k. 138v, zeznania świadkaJ. R.- protokół rozprawy z dnia 03 lutego 2017 r. 00:24:48-00:32:22 w zw. z k. 138v-139, zeznania świadkaB. M.- protokół rozprawy z dnia 03 lutego 2017 r. 00:32:22- 01:00:24 w zw. z k. 139, zeznania świadkaM. S.- protokół rozprawy z dnia 03 lutego 2017 r. 01:04:32-01:17:29 w zw. z k. 139v, zeznania świadkaP. Ł.- protokół rozprawy z dnia 31 marca 2017 r. 00:25:40-00:49:09 w zw. z k. 151, kserokopia Biuletynu Komitetu Wyborczego Wyborców(...) nr (...)k. 152-155, 156, 157, kserokopia oświadczenia majątkowego powoda k. 159-163, zeznania świadkaA. K.- protokół rozprawy z dnia 02 czerwca 2017 r. 00:09:14-00:16:06 w zw. z k. 164v-165, zeznania świadkaA. O.- protokół rozprawy z dnia 02 czerwca 2017 r. 00:16:06-00:31:03 w zw. z k. 165, częściowo zeznania powodaB. C.- protokół rozprawy z dnia 08 września 2017 r. 00:04:11-01:37:51 w zw. z k. 168v-170v, zeznania pozwanego- protokół rozprawy z dnia 03 listopada 2017 r. 00:01:31-01:16:33 w zw. z k. 172-173).
Udzielając odpowiedzi na pytania redaktoraM. S.pozwany oświadczył również, że „kolejnym powodem zwolnienia powoda z urzędu była dezorganizacja zakładu pracy. Sprowadza się to do tego, że panB. C.wyłączając się z prowadzenia dwóch postępowań, w których jest inwestorem, musiał przekazać sprawę innym pracownikom, którzy nie posiadali w tym zakresie żadnego doświadczenia i przygotowania merytorycznego do wydawania decyzji środowiskowych. WójtK.przekazał postępowania w sprawie budowy trzech turbin wiatrowych wnioskowanych przez spółkę powoda, najpierw osobie, która zajmowała się mieniem komunalnym i ochroną zdrowia, następnie informatykowi, który na początku mojej kadencji przez kilka tygodni nie wykonywał żadnych czynności. Doszło do przewlekłości. Wydawałoby się, że to zwyczajne zaniedbanie spowodowane natłokiem innych spraw, ale nie dla panaC., który skrzętnie wykorzystał zaniedbanie swojego kolegi, aby złożyć do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wS.skargę na wójta i udowodnić przewlekłość w rozpatrywaniu swojej sprawy. SKO oceniając tą skargę uznało ją za zasadną i stwierdzono rażące naruszenie prawa, bo faktem było to, że w pewnym okresie czasu nie były podjęte żadne czynności. Ale to był asumpt do kolejnej skargi, którą złożyłaspółka Elektrownie (...)wP.” do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W piśmie tym domagano się nie tylko szybkiego wydania decyzji środowiskowej czy kontroli przewlekłości postępowania administracyjnego, ale przede wszystkim ukarania dyscyplinarnego wójta jako winnego niezałatwienia spraw w terminie oraz wymierzenia mu grzywny w maksymalnej wysokości. Miesiąc później rzecz się powtórzyła, bo inwestor postanowił złożyć skargę na drugie postępowanie osobno. Czy to jest normalne zachowanie pracownika samorządowego? Chcąc wyjaśnić tę sprawę mógł przecież panB.zrobić kilka kroków do pokoju kolegi, który prowadził jego postępowanie i zapytać na jakim jest etapie lub przyjść z tą sprawą do mnie. Wolał jednak skorzystać z instytucji sądu i narazić gminę na stratę finansową. Przypomina to trochę sytuację, w której pracownik chce uczynić ze swego pracodawcy zakładnika, który ma wydać tylko takie decyzje, jakie on sobie życzy, a w przeciwnym razie skarga do SKO czy WSA. Takie zachowanie jest oceniane nie tylko przez kolegów i koleżanki z pracy czy mieszkańców, którym chce zafundować budowę turbin za oknem, ale również przeze mnie. I nie trudno o stwierdzenie, że nie ma tu mowy o zaufaniu między pracodawcą i pracownikiem czy wiarygodnej lojalności, jaką postanowił mi złożyć tuż po zaprzysiężeniu, a jedynie mamy do czynienia z szukaniem haków na swego szefa”

    (dowód: treść artykułu „Z.” numer(...)z dnia 17 maja 2016 r. tygodnika „K.k. 15-16).

Pod koniec 2012 r.spółka z o.o. Elektrownie (...)złożyła wniosek w Urzędzie Gminy wP.o ustalenie decyzji środowiskowej dla trzech elektrowni wiatrowych. Ponieważ powód tym właśnie zagadnieniem zajmował się we wskazanym urzędzie, dlatego też w tym samym dniu złożył wniosek o wyłączenie go z tego postępowania. Decyzją ówczesnego Wójta GminyP.E. K.B. C.został wyłączony od postępowania w sprawie wnioskuspółki z o.o. Elektrownie (...). W związku z wyłączeniem powoda z udziału w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla budowy jednej turbiny wiatrowej o mocy do 1 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, liniami kablowymi, przyłączem do krajowej sieci elektroenergetycznej, zlokalizowaną na działce o nr ewidencyjnym(...)obrębP.oraz budowy dwóch turbin wiatrowych o łącznej maksymalnej mocy do 2MW wraz z urządzeniami do przesyłania energii elektrycznej oraz infrastrukturą towarzyszącą przewidzianej do realizacji na działce o nr ewidencyjnej(...), obrębP.prowadzenie sprawy powierzono najpierwA. K.podinspektorowi ds. zamówień publicznych i służby zdrowia, a następnieM. D.- informatykowi. Pracownicy ci wcześniej nie prowadzili tego typu spraw i mieli znaczne problemy z przeprowadzeniem postępowania i terminowym wydaniem decyzji. Prezes spółki z o.o.Elektrownie (...)– wspólnik powoda jako prezes zarządu spółki, złożył skargę na przewlekłość postępowania administracyjnego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wS., które uznało skargę za uzasadnioną, wyznaczyło dodatkowy termin rozpoznania sprawy i stwierdziło, że niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. PonadtoP. Ł.złożył skargę na bezczynność w sprawie wydania decyzji środowiskowych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wŁ., który wyrokiem z dnia 08 marca 2016 r. w sprawie sygn. akt II SAB/Łd 214/15 i wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2016 r. w sprawie sygn. akt II SAB/Łd 35/16 uwzględnił skargę i nałożył na organ administracyjny karę grzywny,
    (dowód: zeznania świadkaE. K.–protokół rozprawy z dnia 03 lutego 2017 r. 00:04:17-00:24:48 w zw. z k. 138v, zeznania świadkaJ. R.- protokół rozprawy z dnia 03 lutego 2017 r. 00:24:48-00:32:22 w zw. z k. 138v-139, zeznania świadkaB. M.- protokół rozprawy z dnia 03 lutego 2017 r. 00:32:22- 01:00:24 w zw. z k. 139, zeznania świadkaM. D.- protokół rozprawy z dnia 31 marca 2017 r. 00:08:12-00:17:40 w zw. z k. 150v, zeznania świadkaB. D.- protokół rozprawy z dnia 31 marca 2017 r. 00:17:40-00:21:10 w zw. z k. 150v, zeznania świadkaP. Ł.- protokół rozprawy z dnia 31 marca 2017 r. 00:25:40-00:49:09 w zw. z k. 151,A. K.- protokół rozprawy z dnia 02 czerwca 2017 r. 00:09:14-00:16:06 w zw. z k. 164v-165, zeznania świadkaA. O.- protokół rozprawy z dnia 02 czerwca 2017 r. 00:16:06-00:31:03 w zw. z k. 165, częściowo zeznania powodaB. C.- protokół rozprawy z dnia 08 września 2017 r. 00:04:11-01:37:51 w zw. z k. 168v-170v, zeznania pozwanego- protokół rozprawy z dnia 03 listopada 2017 r. 00:01:31-01:16:33 w zw. z k. 172-173).

W przedmiotowej publikacji padły też słowa pozwanego, jakoby powód miał wpływ na przestrzeni wielu lat na rozwój przestrzenny gminy, poprzez wybór lokalizacji inwestycji wiatrakowych, w sytuacji braku planu zagospodarowania przestrzennego. Do powstania tego planu wcale zaś nie dążył, bo dawało to możliwość dowolnej lokalizacji turbin wiatrowych, co do których decyzje wydawał powód. „Przez dziesięć lat sporządzał umowy zP. Ł.ifirmą (...), która wykonywała projekty decyzji o warunkach zabudowy……Nieprowadzenie konkurencyjnego trybu wyboru wykonawcy i niewysyłanie tego typu propozycji innym firmom pozwalało tym panom decydować o kierunkach rozwoju przestrzennego gminy”.
Udzielając wywiadu pozwanyJ. O.wskazał, że „każdy pracownik jest zobowiązany do tego aby zamawiać różnego typu usługi w sposób oszczędny i konkurencyjny. Przykładem jest choćby zaproponowanie usług firmy, która miała wykonywać inwentaryzację azbestu w całej gminie za 25.000 zł. Aby się o tym przekonać wystarczyło zamieścić na stronie internetowej zapytanie ofertowe co dziś jest regułą, za wcześniejszych włodarzy nie było. Okazało się że usługa ta na rynku kosztuje maksymalnie 26.000 zł, a najniższa oferta opiewa na 7.000 zł. Podobnie było w przypadku nadzoru nad konserwacją wodociągów. Umowa podpisywana była od lat z tą samą osobą. Również w tej sprawie musiałem wykonać pracę za swego pracownika i dokonać konkurencyjnego wyboru. Na początku 2015 r. mieliśmy program naprawczy, zobowiązania wymagalne i każda oszczędność była na wagę złota”,

    (dowód: treść artykułu „Z.” numer(...)) z dnia 17 maja 2016 r. tygodnika „K.k. 15-16).

Pozwany powierzył powodowi wyłonienie wykonawcy zadania inwentaryzacji azbestu. Powód zorganizował spotkanie z wykonawcą zS., który zaoferował wykonanie za cenę 25.000 zł. Po pewnym czasie na polecenieJ. O.powód wysłał zapytanie ofertowe do kilku firm oraz umieścił zapytanie ofertowe na stronie Biuletynu Informacji Publicznej. W odpowiedzi oferty złożyło kilku wykonawców z czego najdroższa opiewała na kwotę 26.000 zł, zaś najniższa 7.000 zł. Powód powierzył w formie umowy wykonanie zadania kontrahentowi oferującemu wykonanie zadania za najniższą cenę. W 2015 r.B. C.przedstawił pozwanemu umowę o nadzór nad konserwacją wodociągów z dotychczasowym wykonawcąG. B.opiewającą na 4 % kosztów naprawy w danym miesiącu. Aby sprawdzić warunki złożonej oferty przeprowadzono rozeznanie cenowe, w wyniku którego wyłoniono innego wykonawcęR. P., który zgodził się nadzorować konserwację wodociągów w gminie za 2 % kosztów naprawy w danym miesiąc,(dowód: zeznania świadkaJ. R.- protokół rozprawy z dnia 03 lutego 2017 r. 00:24:48-00:32:22 w zw. z k. 138v-139, zeznania świadkaB. M.- protokół rozprawy z dnia 03 lutego 2017 r. 00:32:22- 01:00:24 w zw. z k. 139, zeznania świadkaM. D.- protokół rozprawy z dnia 31 marca 2017 r. 00:08:12-00:17:40 w zw. z k. 150v, zeznania świadkaB. D.- protokół rozprawy z dnia 31 marca 2017 r. 00:17:40-00:21:10 w zw. z k. 150v,A. K.- protokół rozprawy z dnia 02 czerwca 2017 r. 00:09:14-00:16:06 w zw. z k. 164v-165, zeznania świadkaA. O.- protokół rozprawy z dnia 02 czerwca 2017 r. 00:16:06-00:31:03 w zw. z k. 165, częściowo zeznania powodaB. C.- protokół rozprawy z dnia 08 września 2017 r. 00:04:11-01:37:51 w zw. z k. 168v-170v, zeznania pozwanego- protokół rozprawy z dnia 03 listopada 2017 r. 00:01:31-01:16:33 w zw. z k. 172-173).
Udzielając wywiadu na potrzeby artykułu do tygodnika(...)J. O.dotknął także kwestii poświadczenia przez powoda nieprawdy przy odbiorze inwestycji dotyczącej stacji uzdatniania wody. Oznajmił, że „oczywiście pewną niefrasobliwością wykazali się inspektorzy, którzy dokonywali odbioru, ale potwierdzał to także pracownik urzędu, który zamiast sprawdzić stan faktyczny z dokumentacją podpisał, że wszystko jest w porządku. Istniało realne ryzyko ze strony Urzędu Dozoru Technicznego, że z tego powodu hydrofornia wP., która już pracowała i dostarczała wodę, mogła zostać wyłączona z eksploatacji”,

    (dowód: treść artykułu „Z.?” numer(...)) z dnia 17 maja 2016 r. tygodnika „K.k. 15-16).

GminaP.realizowała inwestycję między innymi w postaci budowy stacji uzdatniania wody wP.. Zapłaciła za wykonanie wymienionego obiektu budowlanego zgodnie z projektem budowlanym. Projekt obejmował również montaż zaworów bezpieczeństwa, które nie zostały pierwotnie zamontowane. Powód wraz z innymi inspektorami potwierdził w protokole wykonanie inwestycji zgodnie z dokumentacją powykonawczą. Brak zaworów został wykryty w czasie kontroli przez Urząd Dozoru Technicznego. W dniu 23 czerwca 2015 r.B. C.złożył w imieniu Gminy w Urzędzie Dozoru Technicznego wniosek o dopuszczenie do eksploatacji wskazanych urządzeń. Pismem z dnia 06 lipca 2015 r. Urząd Dozoru Technicznego wezwał Gminę do uzupełnienia wniosku o wskazane w nim dokumenty. Pismem z dnia 10 lipca 2015 r. przesłano wymagane dokumenty, jednak okazało się że instalacja nie spełnia wymagań technicznych, albowiem nie wykonano zaworów bezpieczeństwa. Ponieważ powód od 08 września 2015 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim sprawą zajął się inny urzędnik GminyP.. Wykonawca po wezwaniu ze strony Sekretarza GminyP.zamontował bez dodatkowych opłat brakujące zawory bezpieczeństwa,(dowód: zeznania świadkaB. D.- protokół rozprawy z dnia 31 marca 2017 r. 00:17:40-00:21:10 w zw. z k. 150v, zeznania świadkaJ. R.- protokół rozprawy z dnia 03 lutego 2017 r. 00:24:48-00:32:22 w zw. z k. 138v-139, zeznania świadkaB. M.- protokół rozprawy z dnia 03 lutego 2017 r. 00:32:22- 01:00:24 w zw. z k. 139, zeznania świadkaM. D.- protokół rozprawy z dnia 31 marca 2017 r. 00:08:12-00:17:40 w zw. z k. 150v,A. K.- protokół rozprawy z dnia 02 czerwca 2017 r. 00:09:14-00:16:06 w zw. z k. 164v-165, zeznania świadkaA. O.- protokół rozprawy z dnia 02 czerwca 2017 r. 00:16:06-00:31:03 w zw. z k. 165, częściowo zeznania powodaB. C.- protokół rozprawy z dnia 08 września 2017 r. 00:04:11-01:37:51 w zw. z k. 168v-170v, zeznania pozwanego- protokół rozprawy z dnia 03 listopada 2017 r. 00:01:31-01:16:33 w zw. z k. 172-173).
Odpowiadając na pytania dziennikarza tygodnika(...)pozwany oświadczył, że „jedną z niezrozumiałych rzeczy dokonanych przez panaC.było także wyniesienie laptopa służbowego z miejsca pracy na czas zwolnienia lekarskiego, które, jak się okazało, trwało 182 dni. Mimo licznych telefonów pracowników nie zwracał komputera. Nie poskutkowało również wysłanie listu poleconego, nie odbierał bowiem awiza. Poczuł się natomiast zbulwersowany, kiedy zapukał do jego drzwi policjant i poprosił go o jak najszybszy zwrot własności pracodawcy. Laptop został zwrócony po pięciu tygodniach z wykasowaną całą zawartością. Można zadać retoryczne pytanie: dlaczego dokumenty, które wytworzył pracownik w godzinach pracy i za które pobierał przez lata wynagrodzenie, zostały zniszczone? Podejrzewając, że to zwolnienie lekarskie potrwa dłużej niż dwa tygodnie, byłem zmuszony zatrudnić osobę na część etatu, która mogłaby zajmować gospodarkę przestrzenną. Osoba ta, nie mając narzędzia do pracy po swoim poprzedniku ani żadnych projektów dokumentów, musiała je wytworzyć na nowo”,

    (dowód: treść artykułu „Z.” numer(...)z dnia 17 maja 2016 r. tygodnika „K.k. 15-16).

Powód od dnia 08 września 2015 r. przebywał na wielomiesięcznym zwolnieniu lekarskim. W związku z koniecznością wykonywania obowiązków powoda, pozwany zatrudnił nowego pracownikaŁ. K., co z kolei wiązało się z koniecznością zorganizowania mu stanowiska pracy oraz zapewnienia odpowiednich urządzeń. W tym celu pozwany wystąpił do powoda o zwrot komputera służbowego typu laptop, któryB. C.przetrzymywał w domu. Ponieważ powód nie odbierał telefonów od pracodawcy, podjęto próbę skontaktowania się z nim poprzez osoby utrzymujące z nim kontakty towarzyskie. Ponieważ zarówno ta próba nie przyniosła powodzenia, a także wezwanie listowne nie odniosło spodziewanego skutku, pozwanyJ. O.poprosił o interwencję funkcjonariuszy policji, którzy w tej sprawie faktycznie byli w domu powoda. Sprzęt ostatecznie został zwrócony przezB. C.. Po zwrocie laptopa okazało się, że powód usunął znajdujące się na nim dokumenty i oddał urządzenie, na którym znajdowały się jedynie dane, które były na nim w chwili przekazania laptopa do użytkowaniaB. C.,(dowód: notatka służbowa k. 53, zeznania świadkaD. P.- protokół rozprawy z dnia 03 lutego 2017 r. 01:00:24-01:04:32 w zw. z k. 139-139v, zeznania świadkaM. P.- protokół rozprawy z dnia 02 czerwca 2017 r. 00:31:03-00:34:22 w zw. z k. 165-165v).
W dniu 09 marca 2016 r.K. K. (2)z polecenia Sekretarz Gminy przekazała powodowi sprawy, które prowadziła pod jego nieobecność. Były to dokumenty dotyczące między innymi konserwacji wodociągów. W trakcie rozmowy zK. K. (2)powód powziął informację, że pozwany dokonał zamówienia na dostawę wodomierzy. W dniu 22 marca 2016 r., czyli po wypowiedzeniu warunków pracy powodowi,B. C.złożył w Urzędzie GminyP.wniosek o udzielenie informacji publicznej w sprawie konkurencyjnego trybu wyboru dostawcy wodomierzy. W dniu 05 kwietnia 2016 r. GminaP.udzieliła żądanej informacji powodowi. W przedmiotowej publikacji prasowej pozwany ocenił te sytuację jako wprowadzanie nerwowej atmosfery po powrocie ze zwolnienia lekarskiego i szukanie argumentów do kolejnego ataku na pracodawcę(zeznania świadkaB. D.- protokół rozprawy z dnia 31 marca 2017 r. 00:17:40-00:21:10 w zw. z k. 150v, zeznania świadkaJ. R.- protokół rozprawy z dnia 03 lutego 2017 r. 00:24:48-00:32:22 w zw. z k. 138v-139, zeznania świadkaB. M.- protokół rozprawy z dnia 03 lutego 2017 r. 00:32:22- 01:00:24 w zw. z k. 139, zeznania świadkaM. D.- protokół rozprawy z dnia 31 marca 2017 r. 00:08:12-00:17:40 w zw. z k. 150v,A. K.- protokół rozprawy z dnia 02 czerwca 2017 r. 00:09:14-00:16:06 w zw. z k. 164v-165, zeznania świadkaA. O.- protokół rozprawy z dnia 02 czerwca 2017 r. 00:16:06-00:31:03 w zw. z k. 165, częściowo zeznania powodaB. C.- protokół rozprawy z dnia 08 września 2017 r. 00:04:11-01:37:51 w zw. z k. 168v-170v, zeznania pozwanego- protokół rozprawy z dnia 03 listopada 2017 r. 00:01:31-01:16:33 w zw. z k. 172-173)
Powód otrzymał pisemne wypowiedzenie umowy o pracę w dniu 9 marca 2016 r. i okoliczności zawarte w wypowiedzi pozwanego, na bazie której powstał przedmiotowy artykuł prasowy mieściły się w treści tego wypowiedzenia jako przyczyny takiej decyzji pracodawcy( dowód : pisemne wypowiedzenie k. 12-14 akt IV P 24/16 S.R. wW.)
Przed publikacją przedmiotowego artykułu powód odmówił jego autorowi odniesienia się do podanych tam treści i przedstawienia swojej ich oceny, nie chciał także anonimizacji jego danych osobowych( bezsporne).
Po publikacji materiału z dnia 17 maja 2016 r.B. C.skontaktował się z redakcjągazety (...)i dopiero wówczas odniósł się do poruszanych kwestii, efektem czego był kolejny artykuł w wymienionym tygodniku, który pojawił się w dniu 07 czerwca 2016 r. oraz artykuł w(...). W dniu 21 czerwca 2016 r. powód i pozwany w trakcie postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym w Wieluniu w sprawie o sygn. akt IV K 24/16 zawarli ugodę. Powód zrezygnował z powrotu do poprzedniego miejsca pracy, a pozwany zgodził się wypłacić mu odszkodowanie, (dowód: kserokopie artykułów prasowych z tygodnika(...)k. 54-64, k. 427 akt sprawy IV P 24/16, kserokopia artykułu prasowego z tygodnika(...)k. 87, 88, zeznania świadkaD. S. (1)- protokół rozprawy z dnia 00:34:22-00:39:17 w zw. z k. 165v).
Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie powołanych przy nim dowodów. W pełni dał wiarę załączonym dokumentom, których autentyczności nie kwestionowała żadna ze stron. Dał wiarę także zeznaniom świadków:E. K.,A. K.,J. R.,B. M.,D. P.iM. S.,M. D.,P. Ł.,B. D.,K. K. (2),A. O.,M. P.,D. S. (2). Przedstawione przez nich fakty nie były bowiem rozbieżne i uzupełniały się. Istotą sporu w przedmiotowej sprawie była bowiem odmienna ocena obu stron takich zaistniałych okoliczności. Sąd przyznał także walor wiarygodności zeznaniom stron w części potwierdzonej powyższymi wiarygodnymi dowodami.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje :
Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.
W przedmiotowej sprawie powód dochodził zadośćuczynienia pieniężnego i zamieszczenia w prasie oświadczenia z przeprosinami przez pozwanego w konsekwencji naruszenia jego dóbr osobistych. Precyzował, że wskutek zachowaniaJ. O.jako Wójta GminyP.doszło do naruszenia jego czci, godności osobistej i dobrego imienia poprzez podanie w artykule twierdzeń świadczących o niewłaściwym postępowaniu powoda w życiu zawodowym, co spowodowało w następstwie brak możliwości podjęcia przezB. C.dalszego zatrudnienia. Zdaniem powoda, wypowiadane w tej publikacji treści mogły narazić powoda na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania zawodu, bądź innej działalności Sama instytucja zadośćuczynienia pieniężnego wkodeksie cywilnym(art. 448 k.c.) ma na celu majątkową rekompensatę szkody niemajątkowej powstającej w wyniku naruszenia dóbr osobistych. Katalog tych dóbr jest dość szeroki i nie kończy się na treściart. 23 k.c.Sąd rozpoznający sprawę o ochronę dóbr osobistych w pierwszej kolejności winien poddać ocenie czy i jakie dobro osobiste zostało naruszone, a następnie ocenić na zarzut pozwanego czy pomimo naruszenia tych dóbr nie zachodzi podstawa do wyłączenia jego odpowiedzialności ze względu na brak bezprawności działania ( por. orzecz. S.N. z dnia 19.12.2002r.,II CKN 167/01,L.). Przepisart. 24 § 1 k.c., wymieniając przesłanki ochrony dóbr osobistych, którymi są : istnienie dobra osobistego, zagrożenie lub naruszenie tego dobra oraz bezprawność zagrożenia lub naruszenia, determinuje jednocześnie w sposób logiczny kolejność rozpatrywania wystąpienia tych przesłanek. Każda z kolejno wymienionych wyżej przesłanek ma wobec wcześniejszej charakter wtórny, co oznacza, że potrzeba jej badania zachodzi dopiero po kategorycznym stwierdzeniu wystąpienia przesłanki wcześniejszej. Tym samym warunkiem badania naruszenia dóbr osobistych jest uprzednie stwierdzenie ich istnienia, z kolei stwierdzenie naruszenia dóbr otwiera drogę do rozważań w zakresie obalenia domniemania bezprawności tego naruszenia ( por. wyrok S.A. w Białymstoku z dnia 31 sierpnia 2017 r. , I ACa 212/17, LEX nr 2369642).
Powód upatrywał naruszenia swoich dóbr osobistych w tym, że pozwany będąc Wójtem Gminy czyli podmiotu , gdzie był zatrudniony wypowiedział niepochlebną o nim opinię, która została następnie upubliczniona poprzez zamieszczenie jej w artykule prasowym autorstwaM. S.pt. „Z.?”. Wskazywał zatem na źródło naruszenia w postaci zarówno braku podstaw rzeczowych do wyrażenia takiej o nim opinii, jak i samego faktu upublicznienia tej oceny poprzez zamieszczenie go w publikacji prasowej.
Artykuł 24 k.c.stanowiący podstawę roszczeń z tytułu naruszenia dóbr osobistych nie wymaga dla odpowiedzialności winy sprawcy oraz przewiduje domniemanie bezprawności działania naruszającego dobra osobiste. Powoduje to, iż dochodzący ochrony nie musi tej przesłanki udowadniać, bo na sprawcy ciąży obowiązek wykazania , że jego działanie było zgodne z prawem. Jednakże dla samego uzyskania ochrony konieczne jest udowodnienie przez domagającego się ochrony, że miało miejsce zachowanie sprawcy, w wyniku którego doszło do naruszenia (art. 6 k.c.).
W przedmiotowej sprawie poza sporem był fakt zamieszczenia w cytowanej publikacji prasowej wypowiedzi pozwanego będącej oceną jakości pracy powoda i jego funkcjonowania w Urzędzie Gminy łączonego z działalnością gospodarczą w spółce, której przedmiot zazębiał się częściowo z zakresem obowiązków urzędniczych . Wszystko to działo się od momentu, gdyJ. O.wygrał wybory w 2014 r. i objął urząd Wójta Gminy, a pomiędzy nim a powodem zaczął narastać konflikt. Tłem tego sporu był kierunek polityki pozwanego, który wygrał wybory propagując hasła wyzbycia się i zahamowania stawiania na terenie gminyP.turbin wiatrowych, który wyraźnie stał w opozycji do interesów powoda uprawianych współce Elektrownie (...)wP.”, gdzie wspólnikiem byłP. Ł..
Niezależnie jednak od tego trzeba podnieść, iż kwestia naruszenia dóbr osobistych powinna być ujmowana na płaszczyźnie faktycznej i prowadzić do ustalenia, czy dane zachowanie, biorąc pod uwagę przeciętne reakcje ludzkie, mogło obiektywnie stać się podstawą do negatywnych odczuć po stronie pokrzywdzonego. Abstrahuje się tu od subiektywnych odczuć osób nadwrażliwych oraz takich, które z różnych względów (np. choroba psychiczna, wiek) nie mają zdolności do reagowania emocjonalnego na określone zachowania innych podmiotów (por. wyr. SN z 23.5.2002 r., IV CKN 1076/00, OSN 2003, Nr 9, poz. 121; wyr. SN z 26.10.2001 r., V CKN 195/01, niepubl.; wyr. SN z 11.3.1997 r., III CKN 33/97, OSN 1997, Nr 6-7, poz. 93; wyr. SN z 5.4.2002 r., II CKN 953/00, niepubl.).
Dlatego przy ocenie, czy doszło do naruszenia dobra osobistego decydujące znaczenie nie ma subiektywne odczucie osoby, jej indywidualne wartości uczuć i stanu psychicznego, ale to, jaką reakcję wywołuje naruszenie w społeczeństwie. Należy więc przyjmować koncepcję obiektywną naruszenia dobra osobistego w kontekście całokształtu okoliczności sprawy (por. wyr. SN z 26.10.2001 r., V CKN 195/01, niepubl.).
W przedmiotowej sprawie nie budziło wątpliwości w oparciu o zebrany materiał dowodowy, że pozwany nie był inicjatorem przedmiotowej publikacji prasowej. Wynika to jednoznacznie z zeznań dziennikarza –M. S., który stwierdził, że dopiero kiedy poprosił o wywiad, w ramach informacji publicznej, którą Wójt jako urzędnik publiczny ma obowiązek udzielać , mógł dowiedzieć się jakie były przyczyny podjęcia decyzji o wypowiedzeniu powodowi umowy o pracę. Sam artykuł nie jest więc autoryzowanym wywiadem ale publikacją prasową opartą na wywiadzie . Oznacza to, iż cały jego wydźwięk publiczny, na który wpływa tytuł główny „Z.?”, i kolejne podtytuły „G.”, „(...)”, „(...)” zostały wytworzone przez gazetę publikującą tekst. Stąd też pozwany nie może odpowiadać w ramach odpowiedzialności za naruszenie dóbr osobistych powoda odbiorem artykułu jako całości przez opinię publiczną i jego wydźwięku społecznego. W tym kontekście więc pozwany istotnie nie jest biernie legitymowany w tym procesie.
Nie budzi jednak wątpliwości, że sytuacje opisywane przez pozwanego, ujęte w treści artykułu miały miejsce we wzajemnych relacjach stron. Każda z nich podaje jednak odmienną w tym kontekście ocenę. Tak więc jeśli idzie o kwestię wiodącą, jaką jest konflikt interesów po stronie powoda jako wspólnika spółki i urzędnika gminnego nie można nie dostrzegać, że w odbiorze społecznym może istnieć i budzić wątpliwości bezstronność działań powoda jako urzędnika.B. C.zajmował się przecież w Urzędzie Gminy prowadzeniem postępowań i wydawaniem decyzji ściśle związanych z działalnością ogólnie pojętych inwestycji wiatrakowych, które były także przedmiotem jego działalności gospodarczej, a z których wrazP. Ł.czerpał zyski. Nie ma wpływu na trafność takiego wniosku stwierdzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wŁ.zawarte w dwóch wyrokach wydanych w sprawach o sygnaturach : II SA/Łd 708/14 i II SA/Łd 706/14, zgodnie z którym skoro powód został na swój wniosek wyłączony z prowadzenia czynności w sprawach zainicjowanych wnioskami o określenie środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji przez spółkę, której był wspólnikiem, to nie doszło do konfliktu interesów. Stwierdzenie to należy bowiem odnosić wyłącznie do tych postępowań , których prowadzenia dotyczyło wyłączenie, bez wpływu na odbiór społeczny i wydźwięk łączenia przez powoda tych aktywności zawodowych w codziennym finkcjonowaniu.
W tym ostatnim zaś aspekcie pozwany miał prawo do własnej odmiennej oceny, którą wyraził w wywiadzie. Taką oceną jest również stwierdzenie o dezorganizacji przez powoda pracy urzędu wobec łączenia płaszczyzn zawodowych. Skoro bowiem powód w Urzędzie GminyP.był jedynym, wieloletnim specjalistą od wydawania decyzji środowiskowych, w momencie wyłączenia wpływał na konieczność podjęcia innych decyzji co do organizacji pracy. Z punktu widzenia pozwanego, odpowiedzialnego za sprawne funkcjonowanie urzędu mogło to oznaczać dezorganizację pracy. Podobny charakter miała wypowiedź dotycząca złożenia skargi na przewlekłość postępowania administracyjnego, w konsekwencji której doszło do nałożenia na organ gminy kary. Bez znaczenia jest okoliczność, że skargę złożyłP. Ł.będący prezesem zarządu spółki „Elektrownie (...)wP.”, skoroB. C.był tam wiceprezesem. Pracownik niezależnie bowiem od aspektu przysługujących mu praw w sferze publicznej, w tym prawa składania skarg na przewlekłe procedowanie administracyjne, ma także obowiązek zachowania lojalności wobec pracodawcy. Skoro więc poprzez fakt łączenia stanowisk powoduje pośrednio konieczność zmiany organizacji pracy, skutkującej wydłużeniem czasu załatwienia wniosku, a następnie składa skargę na przewlekłość , godzi w zasadę lojalności. Pozwany nie przeczył wszakże, że powód miał prawo złożyć skargę, ale przedstawiał swój punkt widzenia w tym sporze i uważał, że nie negując prawa strony do wniesienia skargi, takie postępowanie odebrał jako godzące w lojalność zawodową powoda. W kontekście właśnie lojalności i odbioru społecznego postawy powoda, pracodawca prosił powoda wielokrotnie o rezygnację z jednej z uprawianych przez niego form aktywności zawodowej, nawet jeśli zakaz bezpośredni w tej mierze nie wynikał wprost z przepisów prawa.
Tymczasem pozostając w stosunku zatrudnienia pracownik musi liczyć się z dokonywaną przez pracodawcę oceną jakości jego pracy i wyrażania w tej mierze opinii. Zgodnie z unormowaniemart. 111k.p.pracodawca jest obowiązany szanować godność i inne dobra osobiste pracownika, wymienione szczegółowo w treści powoływanego wyżejart. 23 k.c.Ponieważ wskazywane w pozwie wypowiedzi pozwanego oceniające powoda mają swoje źródło w stosunku pracyB. C.trzeba podnieść, że pojęcie „godności osobistej pracowniczej”, czy „dobrego imienia pracowniczego” są swoistym rodzajem dóbr osobistych w szerszym ujęciu niż zawarte w treściart. 23 i 24 k.c.Narażenie tych dóbr osobistych może wystąpić zwłaszcza przy dokonywaniu ocen predyspozycji zawodowych pracowników, czy jakości wywiązywania się przez nich z powierzonych obowiązków służbowych. Ocena nieprzydatności pracownika na zajmowanym dotychczas stanowisku sama przez się nie godzi w dobre imię pracownika i nie oznacza utraty do niego zaufania, Podobnie ocena , że pracownik ma charakter konfliktowy , choćby nawet była oceną błędną, nie uwłacza czci pracownika i w związku z tym nie uzasadnia przyjęcia naruszenia przez pracodawcęart. 23 i 24 k.c.( por. wyrok S.N. z dnia 30 kwietnia 1976 r. , I PRN 21/76, OSPiKA 1977 nr 7-8, poz. 125, wyrok S.N. z dnia 24października 1972r., I PR 302/72, OSNCP 1973 nr 5, poz. 91). Dlatego ocena poziomu kwalifikacji zawodowych i jakości wykonywanej pracy przez pracownika w kontekście także jego przydatności na określonym stanowisku zawodowym powinna zawierać rzeczową ocenę, choć nie musi zawierać tylko pozytywnych sformułowań. Negatywne oceny profesjonalne - jeżeli są rzeczowe i nie mają na celu wyłącznie, czy też w przeważającym stopniu dyskryminacji i szykany, a pochodzą od osoby kompetentnej w określonej hierarchii zawodowej - nie mają charakteru bezprawnego, chyba że zawierają sformułowania wykraczające poza rzeczywistą potrzebę oceny dla określonych celów zawodowych. Opinia taka nie powinna z reguły wówczas zawierać ocen i sformułowań , które poniżają godność osobistą człowieka ( por. wyrok S.N. z dnia 30 października 1980 r., II CR 384/81, LEX Polonica nr 318372). Ochrona dóbr osobistych gwarantowana przepisami prawa nie powinna służyć eksponowaniu przejawów zwykłego pieniactwa wywołanego kłótniami zawodowymi, animozjami osobistymi. Jeśli zatem wypowiedź sprawcy była uzasadniona rzeczową potrzebą i nie wykraczała poza nią, a w dodatku nie naruszała czyjejkolwiek godności, nie może być potraktowana jako działanie bezprawne uzasadniające dochodzenia roszczeń zart. 24 k.c.( por. wyrok S.N. z dnia 16 stycznia 1976r., II CR 692/75, OSNCP 1976 nr 11, poz. 251, NP. 1977 nr 7-8, s. 1144 ).
Zgodnie z przytoczonymi poglądami i zasadami także pracownik winien szacunek pracodawcy, przez którego jest zatrudniany. Tymczasem pozwany otrzymując wiadomość mailową od powoda z dnia 19 marca 2015 r. dowiedział się o swoim „mizernym” doświadczeniu zawodowym i o tym, że praca z pozwanym nie jest już dla powoda przyjemnością. Zatem prawdziwa była treść wypowiedziana przez pozwanego w rozmowie zM. S., iż powód w trakcie konfliktu z pracodawcą „zaczął unikać z nim kontaktu i wysyłać obraźliwe maile”.
W przedmiotowej sprawie pozwany stwierdził, że powód nie dążył do opracowania planu zagospodarowania przestrzennego gminy, a faktem jest że gmina planu takowego nie miała. Wójt wskazywał, że kwestia „wiatrakowa” i rozbieżność interesów na tym tle doprowadziła do narastania konfliktu pomiędzy stronami, a w konsekwencji porozumiewania się wyłącznie za pomocą pism i maili, stawiania pracodawcy określonego czasu na udzielenie odpowiedzi. Wymieniając zastrzeżenia do jakości pracy powoda, pozwany podniósł problem z wyborem najkorzystniejszej oferty na usługę inwentaryzacji azbestu. Powód zaproponował firmę oferującą cenę 25.000 złotych, a po zamieszczeniu zapytania ofertowego na stronie internetowej, przyjęto ofertę najniższąfirmy (...)za 7000 złotych. Zatem podana tu okoliczność jest prawdziwa. Jako ocenę pracy powoda jego przełożony wskazał także przykład nadzoru nad konserwacją wodociągów, gdzie sam dokonał rozeznania cenowego i wybrał ofertę najkorzystniejszą. Tym samym zmniejszył koszt ponoszony w tej mierze przez gminę z 4 do 2% kosztów naprawy w danym miesiącu. To jest fakt, a pozostałe argumenty podawane przez powoda o tym, że taki był poziom kosztów przez ostatnie dziesięć lat i nikt ich nie kwestionował, jest jedynie polemiką z tym twierdzeniem. Padło także oskarżenie o poświadczenie nieprawdy w dokumentach dotyczących inwestycji stacji uzdatniania wody. Chodziło o nie zamontowanie wymienionych w dokumentacji powykonawczej zaworów bezpieczeństwa, których istnienie wynikało z odbiorów podpisanych przez inspektorów nadzoru, ale potwierdzone było także przez powoda. Tekst artykułu w relacji Wójta sprowadza się do podania tych właśnie faktów. Także jako polemikę należy traktować w tym względzie argumenty, iż powód był jedną z dziewięciu osób, które podpisały protokół odbioru, czy to że pozwany był wcześniej o tym informowany. Wreszcie kwestia zwrotu służbowego laptopa, który istotnie powód miał w domu, przebywając na długotrwałym zwolnieniu lekarskim i który zwrócił bez wytworzonej przez siebie zawartości dokumentowej. Pozwany interweniował przez funkcjonariuszy policji, co funkcjonariusze ci w osobachD. P.iM. P.w toku procesu potwierdzili. Pozwany jako pracodawca negatywnie zaś ocenił postępowanieB. C., który uznał, że skoro dokumenty te były efektem jego pracy, to ma prawo je usunąć. Z zeznań świadkaK. K. (2)wynikało, iż nie miało miejsca wytwarzanie przez nią jakiejkolwiek dokumentacji po fakcie, a do ujawnienia tej okoliczności miało służyć wystąpienie powoda o udzielenie informacji publicznej. Oczywistym jest, że pozwany miał prawo ocenić takie zachowanie jako wprowadzanie nerwowej atmosfery w miejscu pracy.
To wszystko daje podstawy do uznania rzeczowych podstaw dokonanej przez pozwanego oceny pracy powoda w tamtym czasie, do czego pozwany był uprawniony zajmując stanowisko Wójta GminyP., zatrudniającego powoda. Skoro wypowiedź ta nacechowana była jedynie sformułowaniami krytycznymi, będącymi własną oceną zaistniałych zdarzeń, bez użycia słów obraźliwych czy powszechnie uznawanych za obelżywe , mieści się ona w granicach kompetencji ocennych przełożonego powoda, którym w chwili formułowania tej wypowiedzi był pozwany. Jednocześnie trzeba też wskazać, że istotnie wykracza poza przyjęte standardy wyrażanie takich ocen publicznie, na łamach prasy bez zamieszczenia stanowiska drugiej strony konfliktu. W tym aspekcie jednak trzeba mieć na względzie fakt, że powód odmówił przedstawienia swojej wersji i oceny powyższych okoliczności wraz z tym, że nie wyraził zgody na anonimizację swoich danych personalnych.
Wreszcie nie można zapominać, że powód piastował funkcję urzędnika publicznego w Urzędzie GminyP.. W ocenie sądu orzekającego w tej sprawie trzeba więc przytoczyć pogląd wyrażony przez Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 25 sierpnia 2017 r. w sprawie I ACa 1349/16, Lex nr 2369679, zgodnie z którym „ 1. Działanie nie jest bezprawne, chociażby zagrażało dobru osobistemu lub nawet je naruszało, przede wszystkim wówczas , gdy jest oparte na obowiązującym przepisie prawa, stanowi wykonywanie prawa podmiotowego lub też stanowi działanie w obronie uzasadnionego interesu społecznego lub prywatnego. 2 .Wobec osób publicznych przy ocenie ewentualnych naruszeń dóbr osobistych należy stosować inną miarę aniżeli wobec osób prywatnych. Granice dopuszczalnej krytyki w stosunku do osób publicznych oraz ich działalności są szersze, aniżeli wobec osób nieprowadzących takiej działalności. W konsekwencji ich odporność na krytykę musi być podwyższona.”. Właśnie przy takim zaopatrywaniu, zgodnym z podstawową zasadą funkcjonującą w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka na gruncie art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, osoby podejmujące działalność publiczną w sposób nieunikniony i świadomy wystawiają się na kontrolę i reakcję ze strony opinii publicznej i muszą być odporne na krytykę w aspekcie wywiązywania się ze swoich obowiązków urzędniczych.
Dlatego nie można uznać, aby zamieszczona na łamachgazety (...)wypowiedź pozwanego w przedmiocie oceny pracy powoda i jego postawy w konflikcie z pozwanym nosiła znamię bezprawności, a istniejące w tej mierze domniemanie pozwany zdołał skutecznie w tym procesie obalić.
Niezależnie od tego trzeba też podnieść, że powód nie wykazał istnienia związku przyczynowego pomiędzy ukazaniem się przedmiotowej publikacji a brakiem możliwości znalezienia zatrudnienia w późniejszym czasie, na co się powoływał. Zatem brak jakichkolwiek podstaw do uznania, że negatywne znaczenie w tej mierze miał przywoływany artykuł prasowy.
Z tych wszystkich względów powództwo podlegało oddaleniu w świetle przepisówart. 24 k.c.iart. 448 k.c.
O kosztach procesu sąd orzekł na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy. Poniesione przez pozwanego koszty stanowiły wynagrodzenie radcowskie w jednej stawce minimalnej ( § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych– Dz. U. z 5 .11.2015 r., poz. 1804 ze zm. ) oraz opłata od pełnomocnictwa.