Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
VIII Wydział Rodzinny i Nieletnich
Sygnatura akt: VIII RC 156/17
Data wyroku: 2017-10-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Piotr Szarek

Sygn. akt VIII RC 156/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 października 2017 r.
Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie VIII Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie:
Przewodniczący – Sędzia Sądu Rejonowego Piotr Szarek
Protokolant – sekretarz sądowy Wioletta Rucińska
po rozpoznaniu w dniu 9 października 2017 r. w Szczecinie
na rozprawie
sprawy z powództwa małoletniejB. S.reprezentowanej przez matkęA. G.
przeciwkoJ. S.
o alimenty

I
zasądza od pozwanegoJ. S.na rzecz małoletniej powódkiB. S.alimenty w kwotach po 1 000 zł (jeden tysiąc złotych) miesięcznie, płatne z góry do dnia 10. każdego miesiąca, poczynając od dnia 1 października 2017 r., z prawem powoływania się przez pozwanegoJ. S.w toku ewentualnego postępowania egzekucyjnego na kwoty spełnione przez niego tytułem zabezpieczenia alimentów;

II
oddala powództwo w pozostałej części;

III
zasądza od pozwanegoJ. S.na rzecz małoletniej powódkiB. S.– reprezentowanej przez matkęA. G.– kwotę 1 200 zł (jednego tysiąca dwustu złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu i jednocześnie odstępuje od obciążania pozwanego obowiązkiem zwrotu kosztów procesu w pozostałej części;

IV
nakazuje pobrać od pozwanegoJ. S.na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie kwotę 600 zł (sześciuset złotych) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych;

V
wyrokowi w zakresie punktu I (pierwszego) nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt VIII RC 156/17

UZASADNIENIE
W dniu 3 kwietnia 2017 r. małoletnia powódkaB. S.– reprezentowana przez matkęA. G.i zastępowana przez zawodowego pełnomocnika w osobie adwokata – wniosła pozew przeciwkoJ. S.o zapłatę alimentów w kwotach po 5 000 zł miesięcznie, poczynając od dnia wniesienia pozwu.
W uzasadnieniu pozwu m.in. wskazano, iż: małoletniaB. S.urodziła się w dniu (...), jako skrajny wcześniak i w związku z tym wymaga kosztownych oddziaływań leczniczych i rehabilitacyjnych; średniomiesięczne wydatki związane z utrzymaniem dziecka wynoszą 5 286 zł i do tego dochodzą wydatki m.in. na obuwie ortopedyczne, okulary, koszty wyjazdów do Szwecji; pozwany uzyskuje zarobki na poziomie ok. 6 000 zł miesięcznie.
W odpowiedzi na pozew (k. 335 i nast.) pozwanyJ. S.– reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika w osobie adwokata – wniósł o oddalenie powództwa ponad kwotę 900 zł miesięcznie.
W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew m.in. wskazano, iż: koszty utrzymania małoletniej powódki zostały zawyżone; pozwany uzyskuje średniomiesięczne wynagrodzenie na poziomie 4 166 zł netto i po zapłacie stałych zobowiązań pozostaje mu kwota 2 200 zł miesięcznie, z której to kwoty poza świadczeniem alimentacyjnym musi utrzymać siebie.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
MałoletniaB. S.,urodzona w dniu (...), pochodzi z nieformalnegozwiązku (...).
Niesporne.
MałoletniaB. S.urodziła się w 24 tygodniu ciąży, z wagą urodzeniową 600 gram, z cechami znacznej niedojrzałości morfologicznej, rozpoznaniem skrajnego wcześniactwa, niewydolnością oddechową oraz niedokrwistością. Dziecko cierpi na porażenie mózgowe czterokończynowe, ma trudności z poruszaniem. Małoletnia cierpi ponadto z powodu nawracającego zapalenia błony śluzowej nosa, zeza, niedowidzi na jedno oko, musi nosić okulary korekcyjne. Ww. jest dzieckiem funkcjonującym na poziomie upośledzenia umysłowego w stopniu umiarkowanym. W związku z powyższym małoletnich wymaga ciągłych oddziaływań rehabilitacyjnych, terapeutycznych i leczniczych.
Postanowieniem z dnia 13 lipca 2016 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt VIII Nsm 653/15, Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie: powierzyłA. G.wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletniąB. S.i jednocześnie ograniczyłJ. S.wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletniąB. S.do współdecydowania o istotnych sprawach dziecka, z wyłączeniem spraw dotyczących leczenia małoletniejB. S., w ten sposób, że ojciecJ. S.nie będzie uprawniony do współdecydowania o leczeniu ww. małoletniej córki, natomiast matka dzieckaA. G.będzie samodzielnie decydowała o leczeniu córki, a w szczególności będzie samodzielnie decydowała o wyborze placówek służby zdrowia, lekarzy, metodzie rehabilitacji, zabiegach medycznych, sposobach leczenia ww. małoletniej; ustalił kontaktyJ. S.z małoletnią córkąB. S.w ten sposób, żeJ. S.będzie miał prawo do kontaktowania się z małoletnią córkąB. S., poza miejscem zamieszkania ww. małoletniej: a) w każdy drugii czwarty weekend miesiąca – z wyłączeniem miesiąca maja w latach parzystych – od piątku od godziny 14.00 do następującego po danym weekendzie poniedziałku do godz. 08.00; b) w latach parzystych w miesiącu maju w okresie od 30 kwietnia od godz. 18.00 do 3 maja do godziny 18.00 oraz w trzeci weekend miesiąca, od piątku od godziny 14.00 do następującego po danym weekendzie poniedziałku do godz. 08.00;c) w drugi tydzień ferii zimowych od poniedziałku od godz. 08.00 do niedzieli do godz. 18.00; d) w wakacje w latach parzystych od 01 lipca od godz. 09.00 do 31 lipca do godz. 18.00 poza miejscem zamieszkania dziecka; e) w wakacje w latach nieparzystych od 01 sierpnia od godz. 09.00 do 31 sierpnia do godz. 18.00; f) podczas Świąt Bożego Narodzenia oraz przerwy świąteczno – noworocznej w latach nieparzystych od 23 grudnia od godz. 18:00 do 1 stycznia do godz. 18:00; g) podczasŚ.Wielkanocnych w latach parzystych od Wielkiej Soboty od godz. 18.00 do Poniedziałku Wielkanocnego do godz. 18:00; h) w latach nieparzystych 1 listopada, poczynając od godz. 10.00 do godz. 19.00.
Dowód:

–

zeznania przedstawicielki ustawowej małoletniej powódkiA. G., k. 367 – 370, 596 – 599.

Nadto dowody z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawyV. N.653/15:

–

karta informacyjna noworodka, k. 7 – 11, 852 – 860;

arkusz informacyjny, k. 18 – 19;

orzeczenie o niepełnosprawności, k. 20;

informacja o wynikach diagnozy psychologicznej, k. 23;

zaświadczenia, k. 489 – 490, 493, 586, 604 – 605, 642 – 643, 753 – 754, 765;

diagnoza funkcjonalna, k. 766 – 774;

postanowienie z dnia 13 lipca 2016 r. wraz z uzasadnieniem, k. 938 – 939, 957 – 974.

MałoletniaB. S.zamieszkuje wraz z matkąA. G.i kontaktuje się z ojcem w wymiarze określonym w postanowieniu Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 13 lipca 2016 r., wydanym w sprawieo sygnaturze akt VIII Nsm 653/15.
A. G.pozostaje w zarejestrowanym w Szwecji związku pozamałżeńskim zR. B.i dzięki temu małoletniaB. S.może korzystać nieodpłatnie z publicznej służby zdrowia w Szwecji i świadczeń rehabilitacyjnych na terenie Szwecji.
ObecnieA. G.przez większą część roku zamieszkuje wraz z córkąB. S.wS.przyul. (...). Przedmiotowy lokal stanowi własność siostryA. G.. Matka małoletniejB. S.ponosi koszty związane z utrzymaniem mieszkania na poziomie ok. 1 000 zł miesięcznie, w tym ok. 100 zł miesięcznie opłata za energię elektryczną.
W 2016 r.A. G.była wraz z córką w Szwecji łącznie ok. 65 dni i taki wymiar czasu planuje spędzać z dzieckiem w bieżącym roku.
WobecA. G.jest prowadzone komornicze postępowanie egzekucyjne i w związku z świadczy bezumownie pracę, z której uzyskuje średniomiesięcznie kwoty 4 000 – 5 000 zł.
A. G.korzysta nieregularnie ze wsparcia finansowego swojego ojca oraz partnera.
Dowód:

–

zeznania przedstawicielki ustawowej małoletniej powódkiA. G., k. 367 – 370, 596 – 599;

faktury VAT z(...) S.A., k. 98, 102;

ustalenie wymiaru opłaty za mieszkanie, k. 99.

MałoletniaB. S.: nie posiada żadnego majątku; nie uzyskuje żadnych świadczeń z(...)wS.. Obecnie poza pokryciem kosztów wyprawki, ubezpieczenia oraz zakupu podręcznika nie ma innych wydatków związanych z uczęszczaniem ww. małoletniej do przedszkola.
W czasie wyjazdów do Szwecji małoletniaB. S.korzystaz nieodpłatnych turnusów rehabilitacyjnych. Małoletnia korzysta z przedmiotowej formy rehabilitacji średnio dwa razy w roku – łącznie przez dwa miesiące, a koszty związanez podróżą w obie strony dla dziecka wraz z matką wynoszą jednorazowo łącznie ok. 1 500 zł, tj. 3 000 zł rocznie. W czasie pobytu w Szwecji dziecko uczęszcza na rehabilitację z matką, a koszty przejazdów metrem wS.wynoszą ok. 700 zł rocznie.
Od kilku lat małoletniaB. S.korzysta ze wsparcia terapeutycznegoE. T..A. G.przekazujeE. T.za świadczone usługi wynagrodzenie w kwocie 400 zł tygodniowo, tj. ok. 1 730 zł średniomiesięcznie (52 tygodnie x 400 zł / 12 miesięcy), przy czym nawet jak w danym okresie usługi nie są świadczone, to i tak przez cały rokE. T.otrzymuje powyżej opisane wynagrodzenie.
Ponadto przez 10 miesięcy w roku, raz w tygodniu na dwie godziny małoletniaB. S.uczęszcza na zajęcia do Gabinetu Rehabilitacyjnego i(...)Dziecięcej(...)wS.. Jedna godzina zajęć kosztuje 70 zł, tj. 140 zł tygodniowo – 490 zł średniomiesięcznie (42 tygodnie x 140 zł / 12 miesięcy). Dodatkowo małoletnia przez 10 miesięcy w roku, dwa razy w tygodniu po jednej godzinie uczęszcza na terapię sensoryczną SI w(...)Centrum (...)i Stymulacji(...)wS.. Godzina zajęć SI kosztuje 70 zł, tj. 490 zł średniomiesięcznie (42 tygodnie x 140 zł / 12 miesięcy).
Koszty związane z utrzymaniem małoletniejB. S.wynoszą ok.5 200 zł średniomiesięczniei w szczególności w wymiarześredniomiesięcznymprzedstawiają się następująco: przedszkole15 zł(60 zł rocznie wyprawka, 38 zł rocznie ubezpieczenie, 90 zł rocznie podręcznik / 12 miesięcy); lekarstwa i witaminy40 zł;600 złwyżywienie; odzież, bielizna220 zł; obuwie100 zł; kosmetyki, artykuły higieniczne, chemia gospodarcza50 zł; materiały edukacyjne, tonery do drukarki, papier300 zł; koszty zajęć terapeutycznych zE. T.ok.1 730 złmiesięcznie; koszty zajęć wC.490 zł; koszty terapii SI –490 złmiesięcznie; basen80 zł(ok.1 000 zł rocznie / 12 miesięcy); koszty zakupu paliwa na dojazdyz dzieckiem na zajęcia240 zł;500 złudział przypadający na małoletnią w kosztach utrzymania mieszkania;250 złkoszty wyjazdów do Szwecji (3 000 / 12 miesięcy);60 złkoszty przejazdów metrem wS.(700 zł / 12 miesięcy); koszty zakupu okularów35 zł(850 zł, co dwa lata).
Dowód:

–

zeznania przedstawicielki ustawowej małoletniej powódkiA. G., k. 367 – 370, 596 – 599;

faktury VAT zC., k. 43, 78, 79, 110, 209, 210, 211, 212, 213, 214, 215,

zestawienie kosztów wykonania okularów, k. 52,

potwierdzenie zapłaty za zajęcia zE. T., k. 53, 54, 55,

paragon za zajęcia na basenie, k. 80,

faktury VAT, paragony za materiały edukacyjne, k. 88, 92, 93, 113, 114, 116, 117, 160, 119, 120, 445, 446, 448, 449,

faktury VAT, potwierdzenia wpłat za bilety lotnicze, k. 122 – 127, 130 – 151.

W okresie od kwietnia 2017 r. do końca września 2017 r.J. S.łożył na rzecz małoletniejB. S.alimenty w kwotach po 1 000 zł miesięcznie.
Niesporne.
J. S.: ma ukończone 44 lata; pracuje jako przedstawiciel handlowy w(...) Sp. z o.o.z siedzibą wŁ.i uzyskuje średniomiesięczne wynagrodzenie w kwocie ok. 4 500 zł netto z czego kwota ok. 50 zł średniomiesięcznie jest potrącana z jego wynagrodzenia za korzystanie ze służbowego samochodu oraz jest potrącana kwota 44 zł z tytułu składki na ubezpieczenie; nie świadczy dodatkowej pracy i nie ma dodatkowych źródeł utrzymania; nie posiada majątku; spłaca kredytw kwocie ok. 70 000 zł, z miesięczną ratą na poziomie ok. 1 000 zł; poza małoletniąB. S.nie ma innych osób na utrzymaniu; ponosi wydatki związanez utrzymaniem mieszkania na poziomie 900 – 1000 zł miesięcznie; na wyżywienie wydaje ok. 700 zł miesięcznie; na odzież, obuwie, bieliznę wydatkuje ok. 200 zł miesięcznie; na artykuły higieniczne, kosmetyki, chemię gospodarczą wydatkuje ok. 150 zł miesięcznie; na telefon, Internet, telewizję wydatkuje łącznie ok. 170 zł miesięcznie;
J. S.zaciągnął ww. pożyczkę w celu wykonania remontu lokalu,w którym zamieszkuje. Lokal, w którym zamieszkujeJ. S.stanowi własność jego ojca.
Dowód:

–

zeznania pozwanegoJ. S., k. 599 – 603;

zaświadczenie o zarobkach, zatrudnieniu, k. 178, 234, 235, 236;

faktury VAT z(...) S.A.,(...) S.A.,(...) Sp. z o.o., k. 241 – 261;

zeznanie podatkowe, k. 261 – 263;

informacja o opłacie za użytkowanie wieczyste, k. 264;

decyzja o podatku od nieruchomości, k. 266;

zawiadomienie o wysokości raty, k. 276.

Sąd zważył, co następuje:
Powództwo małoletniejB. S.o zasądzenie alimentów okazało się częściowo zasadne.
Ustalony powyżej stan faktyczny oparty został na całokształcie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, a w szczególności na powyżej powołanych dowodach z dokumentów znajdujących się w aktach niniejszej sprawy, albowiem strony nie kwestionowały zarówno autentyczności, jak i treści tychże dokumentówi jednocześnie Sąd nie powziął wątpliwości, co do wiarygodności przedmiotowych dokumentów. Pozostałe dokumenty nie wymienione w stanie faktycznym uzasadnienia zgromadzone w sprawie nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, a tym samym nie stanowiły podstawy powyższych ustaleń faktycznych.
Ponadto podstawę ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie stanowiły zeznania przedstawicielki ustawowej małoletniej powódkiA. G.oraz zeznania pozwanegoJ. S., albowiem w zakresie istotnym z punktu widzenia przedmiotu niniejszego postępowania zeznania te korespondowały z treścią dokumentów zgromadzonych w sprawie, które z wyżej wymienionych względów zostały uznane przez niniejszy Sąd za wiarygodne. Ponadto zeznania ww. osób w tym zakresie, w którym strony opisywały wysokość poszczególnych wydatków odpowiadały zasadom doświadczenia życiowego i zawodowego w zakresie cen za poszczególne dobra i usługi, a które to wydatki są ponoszone przez strony niniejszego postępowania.
Sąd nie oparł ustaleń faktycznych o zeznania świadkaP. A., albowiem nie wniosły one nic istotnego dla rozstrzygnięcia przedmiotu sprawy.
W toku postępowania Sąd oddalił wnioski dowodowe strony pozwanej zawarte w odpowiedzi na pozew w pkt 9, 10 (k. 336 – 337 w zw. z k. 365), albowiem kwestie związane z leczeniem, rehabilitowaniem małoletniej zostały powierzone matce dziecka na mocy postanowienia wydanego w sprawieV. N.653/15 i rolą Sądu w sprawie alimentacyjnej nie była ponowna kontrola, w jaki sposóbA. G.prowadzi proces leczenia i rehabilitacji dziecka. Sąd oddalił również wniosek dowodowy z pkt 6 odpowiedzi na pozew (k. 336 w zw. z k. 621), albowiem partnerA. G.nie jest zobowiązany do łożenia na rzecz małoletniejB. S.i w konsekwencji nie było podstaw do zobowiązywania strony powodowej do przedłożenia dokumentów obrazujących jego dochody.
Ponadto Sąd oddalił wnioski dowodowe strony powodowej (k. 621), zawartew piśmie procesowym z dnia 11 września 2017 r. w punktach 2 i 3, albowiem w świetle dowodów zgromadzonych w sprawie nie zmierzały one już do wyjaśnienia okoliczności przedmiotowo istotnych, a jedynie spowodowałyby przedłużenie postępowaniaw sprawie.
Powództwo małoletniejB. S.zostało oparte oart. 133 § 1 k.r.o.Zgodnie z powołanym unormowaniem, rodzice są obowiązani do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Należy przy tym wskazać, iż stosownie do treściart. 135 § 1 k.r.o., zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.
W ocenie Sądu, przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dowodowe w sposób jednoznaczny wykazało, że usprawiedliwione koszty związanez utrzymaniem małoletniej powódkiB. S.opiewają na kwotę ok. 5 200 zł miesięcznie.
W ocenie Sądu, wszystkie wydatki wyszczególnione w stanie faktycznym niniejszego uzasadnienia, jako koszty związane z utrzymaniem małoletniej powódkii we wskazanej tam wysokości, są wydatkami usprawiedliwionymi w rozumieniuart. 135 § 1 k.r.o., a więc wydatkami, które powinny być pokrywane w pierwszej kolejności przez rodziców dziecka. Podkreślenia wymaga przy tym fakt, iż przedmiotowe wydatki (oraz ich wysokość) – oceniana przez pryzmat zasad doświadczenia życiowego i zawodowego – są adekwatne do potrzeb małoletniej powódki przy uwzględnieniu jej wieku, stanu zdrowia, dotychczasowego poziomu życia, potrzeb rozwojowych, emocjonalnych, społecznych dziecka, potrzeby stymulowania jej rozwoju, a także przy uwzględnieniu cen dóbr i usług jakie wiążą się z zaspokajaniem poszczególnych potrzeb.
W tym miejscu należy jeszcze wskazać, iż Sąd ma świadomość tego,że wysokość kosztów związanych z utrzymaniem małoletniejB. S.ustalona na potrzeby niniejszego postępowania jest bardzo wysoka i znacznie odbiegająca od kosztów utrzymania w Polsce dzieci w takim wieku jak małoletnia. Niemniej nie można tracić z pola widzenie okoliczności, że małoletnia powódka jest dzieckiem, które cierpi na szereg deficytów rozwojowych, schorzeń, które wymagają oddziaływań leczniczych, rehabilitacyjnych i terapeutycznych. Wątpliwości Sądu nie budził fakt, że wydatki wskazywane przez matkę dziecka, jako koszty związanez utrzymaniem małoletniejB. S.nie były w sposób „sztuczny” wygenerowane na potrzeby niniejszego postępowania. Lektura dokumentów zgromadzonych już w sprawieV. N.653/15 wskazuje, że inicjatywy podejmowane przezA. G.w celu poddawania małoletniej różnorakim formom oddziaływań leczniczych, rehabilitacyjnych wynikają li tylko i wyłącznie z jej troski o rozwój dziecka. Powyższe skutkowało tym, że ww. sprawie Sąd powierzył tylkoA. G.podejmowanie decyzji w kwestiach związanych z rehabilitacją i leczeniem dziecka.W niniejszej sprawie rolą Sądu nie było badanie zasadności poddawania dziecka określonym zabiegom, albowiem w powołanej sprawieV. N.653/15 Sąd już prawomocnie rozstrzygnął, że postępowanie matki małoletniej jest nacechowane ogromnym zaangażowaniem i podporządkowaniem jej wszelkich aktywności potrzebom dziecka. Podkreślenia wymaga przy tym fakt, że w sprawie nie ujawniły się żadne okoliczności, które by pozwoliły Sądowi na wysnucie odmiennego wniosku od tego, które legł u podstaw rozstrzygnięcia w powołanej sprawieV. N.653/15. W konsekwencji, należy powtórnie podkreślić wydatki ponoszone przez matkę na zaspokojenie potrzeb dziecka są w pełni usprawiedliwione. Niewykluczone,że w okresie, gdy dziecko zamieszkiwało jeszcze z obojgiem rodziców wydatki były mniejsze, ale nie można tracić z pola widzenia okoliczności, że dziecko się rozwija i rosną wydatki związane z utrzymaniem małoletniej, a pozwany nie zamieszkujez dzieckiem już od kilku lat i jego wiedza w zakresie wydatków związanychz utrzymaniem dziecka musiała siłą rzeczy ulec ograniczeniu. Zatem argumenty strony pozwanej, że wydatki związane z utrzymaniem dziecka są zawyżone opierają się na błędnym założeniu, że nie mogą one wzrastać wraz z upływem czasu i dorastaniem dziecka.
Odnosząc się do wysokości poszczególnych wydatków, to należy wskazać,iż nie było podstaw do uznania, że wydatek związany z wynagrodzeniemE. T.jest nieusprawiedliwiony, albowiem – w ocenie Sądu –A. G.przedstawiła w pełni przekonywującą argumentację dlaczego wypłaca wynagrodzenie ww. osobie przez cały rok. W szczególności należy podnieść, że argumenty, iżE. T.jest wdrożona w opiekę nad małoletnią i podnosi swoje umiejętnościw kwalifikacje, które są przydatne dla małoletniej, za które na „wolnym rynku” należałoby płacić znacznie wyższe kwoty są w pełni przekonujące i nie wymagają dalszego uzasadnienia.
W ocenie Sądu, kwestia wyjazdów do Szwecji z małoletnią nie jest motywowana jedynie chęcią spotkania sięA. G.z obecnym partnerem, albowiem w czasie tych wyjazdów małoletnia jest poddawana zabiegom, których dostępnośćw Polsce jest nader ograniczona lub wiąże się ze znacznymi wydatkami, nawet wyższymi niż te, które są ponoszone na dojazd do i ze Szwecji.
Rozwijając powyższą argumentację brak jest również podstaw do przyjęcia, że wydatki na zajęcia dla dziecka wC., metodą SI, czy na basenie są zbędne, skoro całokształt powyższych oddziaływań wpływa pozytywnie na rozwój dziecka.
W ocenie Sądu, nie było również podstaw do kwestionowania wydatków ponoszonych na zakup paliwa przezA. G., albowiem dla każdego użytkownika samochodu wS.wysokość przedmiotowego wydatku na poziomie ok. 240 zł miesięcznie nie jawi się wygórowana przy uwzględnieniu ilości miejsc, w które w każdym tygodnia matka musi się udać z dzieckiem.
Z uwagi na to, że alimenty na rzecz małoletniej powódki mają być płatne co miesiąc, to Sąd dokonał ustalenia wysokości poszczególne wydatków związanychz utrzymaniem dziecka w wymiarze średniomiesięcznym. Wydatki na terapie dziecka wS.wC., wS.należało ograniczyć do 42 tygodniu w ciągu roku(a sumę wydatków z 42 tygodni [42 x 140 zł] podzielić przez liczbę miesięcy w roku,tj. 12), skoro przez ponad dwa miesiące w roku dziecko przebywa w Szwecji i wówczas nie korzysta wS.z ww. świadczeń.
Reasumując dotychczasowe rozważania należy powtórnie wskazać,iż postępowanie dowodowe wykazało, że usprawiedliwione wydatki związanez utrzymaniem małoletniej powódkiB. S.wynoszą ok. 5 200 zł miesięcznie i taka też kwota stanowi punkt wyjścia do dalszych rozważań, w jakim zakresie rodzice winni pokryć przedmiotowe wydatki.
W odniesieniu do kwestii możliwości zarobkowych pozwanego należy wskazać, że kształtują się one na poziomie ok. 4 500 zł netto średniomiesięcznie. W ocenie Sądu – w polskich realiach – wysokość wynagrodzenia uzyskiwanego przez pozwanego jest adekwatna do poziomu jego wykształcenia, posiadanych kompetencji, doświadczenia zawodowego i nie może być uznana za zbyt niską. Nie ma podstaw, aby obligować pozwanego do podejmowania dodatkowej działalności zarobkowej, skoro pracuje on na cały etat, a czasami jest zobligowany do świadczenia pracy również poza wyznaczonymi godzinami pracy. Nie ma również dowodów, które by wskazywały,że pozwany ma dodatkowe źródła utrzymania. Zestawiając wysokość dochodów pozwanego z jego wydatkami – wyszczególnionymi w stanie faktycznym niniejszego uzasadnienia – Sąd doszedł do wniosku, że nie jest on w stanie łożyć alimentóww wyższej kwocie aniżeli 1 000 zł miesięcznie. W okolicznościach sprawy pewne wątpliwość mogła budzić kwestia, czy spłata pożyczki wyprzedza obowiązek alimentacyjny pozwanego. Zdaniem Sądu, pozwany miał prawo zaciągnąć przedmiotowe zobowiązane, aby poprawić warunki bytowe w mieszkaniu, w którym podczas kontaktów przebywa również małoletniaB. S.. Wynajęcie mieszkania na wolnym rynku nie spowodowałoby znaczącego obniżenia wydatkóww gospodarstwie domowym pozwanego, a tym samym nie spowodowałoby uwolnienia większej ilości środków na świadczenie alimentów. W konsekwencji, wydatek na spłatę pożyczki nie mógł być uznany przez niniejszy Sąd za zbędny.
Sąd ma świadomość tego, że kwota 1 000 zł tytułem alimentów stanowi nieznaczny wkład w utrzymanie dziecka i nawet częściowe zwalnianie się przez pozwanego z obowiązku alimentacyjnego poprzez osobistą pieczę nad dzieckiem podczas kontaktów nie zmienia powyższego zapatrywania. Niemniej – jak już sygnalizowano – Sąd musi brak pod uwagę sytuację majątkową osoby obowiązanej do alimentacji nawet, gdy usprawiedliwione potrzeby osoby uprawnionej do alimentów są na bardzo wysokim poziomie.
W tym miejscu należy jeszcze wskazać, iż matka dziecka musi rozważyć kwestię podjęcia działań, aby małoletnia stała się podopieczną jednej lub kilku fundacji, w ramach których istniałaby możliwość przekazywania 1 % podatku dochodowego na potrzeby dziecka. W świetle zasad doświadczenia życiowego i zawodowego powyższe działania mogłyby skutkować wpływem środków finansowych w takiej kwocie, które by stanowiły realne odciążenie w kosztach utrzymania dziecka.
Nie można również wykluczyć sytuacji, że osoby obowiązane do alimentacji w dalszej kolejności (m.in. dziadkowie) winny być zobligowane do częściowego pokrywania kosztów związanych z utrzymaniem dziecka, skoro rodzice mają trudnośćw samodzielnym zaspokajaniu wszystkich usprawiedliwionych potrzeb dziecka.
Zgodnie zart. 316 § 1 k.p.c., po zamknięciu rozprawy sąd wydaje wyrok, biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy;w szczególności zasądzeniu roszczenia nie stoi na przeszkodzie okoliczność, że stało się ono wymagalne w toku sprawy. Z uwagi na to, iż do końca września 2017 r. pozwany spełniał na mocy udzielonego w sprawie zabezpieczenia alimentyw kwotach po 1 000 zł miesięcznie, to Sąd nie mógł ponownie zasądzać odJ. S.świadczeń alimentacyjnych za okres od kwietnia 2017 r. do września 2017 r. Wobec powyższego świadczenia alimentacyjne – na mocy uzasadnianego obecnie wyroku – zostały zasądzone od października 2017 r. Jednoznacznego podkreślenia wymaga przy tym okoliczność, że alimenty za okres sprzed października 2017 r. były jak najbardziej zasadne i rozstrzygnięcie Sądu nie stanowi podstawy do zwrotu jakiejkolwiek części przedmiotowych świadczeń.
Mając na względzie całokształt powyższych ustaleń orzeczono, jakw punktach I i II wyroku.
Rozstrzygnięcie o kosztach procesu zostało oparto oart. 98 k.p.c.oraz oart. 102 k.p.c.W okolicznościach niniejszej sprawy wątpliwości Sądu nie budził fakt, że skoro pozwany przegrał częściowo niniejszą sprawę, to również częściowo winien zwrócić stronie powodowej poniesione koszty procesu. Niemniej Sąd nie mógł abstrahować od sytuacji majątkowej pozwanego, a więc uzyskiwanych przez niego dochodówi faktu, że w pierwszej kolejności musi łożyć alimenty na rzecz dziecka.W konsekwencji, Sąd zasądził od pozwanego kwotę 1 200 zł tytułem kosztów procesui w pozostałym zakresie – odwołując się do szczególnie uzasadnione przypadku w rozumieniuart. 102 k.p.c.– odstąpić od obciążania pozwanego obowiązkiem zwrotu kosztów procesu w pozostałej części. W tym miejscu należy jeszcze wskazać,iż podstawę ustalenia wynagrodzenia pełnomocnika strony powodowej stanowił § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800). Przy tym – co oczywiste – wysokość należnego stronie powodowej zwrotu kosztów procesu była ograniczona również normą wyrażoną wart. 98 § 1 k.p.c.– statuującą zasadę odpowiedzialności za wynik procesu.
Z tych też względów orzeczono, jak w punkcie III wyroku.
Kolejno należy wskazać, iż małoletnia powódka była z mocy ustawy zwolniona od kosztów sądowych, albowiem zgodnie z art. 96 ust. 1 pkt 2 u.k.s.c. nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona dochodząca roszczeń alimentacyjnych. Stosownie do treści art. 113 ust. 1 u.k.s.c., kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić, sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji obciąży przeciwnika, jeżeli istnieją do tego podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu. Z uwagi na to, iż zasądzono alimenty w kwotach po 1 000 zł miesięcznie, to należało uznać,że nieuiszczone koszty sądowe (stricteopłata od pozwu) opiewają w niniejszej sprawie na kwotę 600 zł. Zgodnie bowiem z art. art. 13 ust. 1 u.k.s.c., opłatę stosunkową pobiera się w sprawach o prawa majątkowe; wynosi ona 5 % wartości przedmiotu sporu (1 000 zł x 12 miesięcy x 5 %).
Z tych też względów orzeczono, jak w punkcie IV wyroku.
Stosownie do treściart. 333 § 1 pkt 1 k.p.c., sąd z urzędu nada wyrokowi przy jego wydaniu rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli zasądza alimenty – co do rat płatnych po dniu wniesienia powództwa, a co do rat płatnych przed wniesieniem powództwa za okres nie dłuższy niż za trzy miesiące.
Z tych też względów orzeczono, jak w punkcie V wyroku.