Sąd Okręgowy w Legnicy
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V Pa 88/16
Data wyroku: 2016-12-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Główczyński, Jacek Wilga, Andrzej Marek
Słowa kluczowe: Rozwiązanie Stosunku Pracy Bez Wypowiedzenia Z Winy Pracownika
Podstawa prawna: art. 52 § 1 pkt 1 kp

Sygn. aktV Pa 88/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia8 grudnia 2016 r.
Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy
w składzie następującym:
PrzewodniczącySSO Jacek Wilga
Sędziowie:SSO Krzysztof Główczyński, SSO Andrzej Marek (spr.)
Protokolantstar. sekr. sądowy Ewa Sawiak
po rozpoznaniu w dniu8 grudnia 2016 r.w Legnicy
na  rozprawie
sprawy z powództwaT. S.
przeciwko(...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąweW.
o odszkodowanie
na skutek apelacjipowoda
od wyrokuSądu Rejonowego w Legnicy IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia20 września 2016 r.
sygn. aktIV P 223/15

I
oddala apelację,

II
zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 90 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

SSO Andrzej Marek SSO Jacek Wilga  SSO Krzysztof Główczyński

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 20 września 2016 r. Sąd Rejonowy – Sąd Pracyi Ubezpieczeń społecznych w Legnicy oddalił powództwo o odszkodowanie za nieuzasadnione rozwiązanie umowy o prace w trybie natychmiastowymz winy pracownika wskazując, że do obowiązków powoda, jako kierownika sklepu wZ.należało m.in.: dbanie o właściwe użytkowaniei zabezpieczenie mienia pracodawcy, przejawianie troski o mienie sklepu(za które odpowiada materialnie) i korzystanie z tego mienia zgodnie z jego przeznaczeniem oraz informowanie przełożonych o wszystkich zjawiskach, które mogą stworzyć zagrożenie dla mienia i bezpieczeństwa firmy.
Powód naruszył sposób ciężki te obowiązki wystawiając w lipcu 2015 r. fikcyjne dowody wypłaty (KW) oraz wpłaty (KP) na kwotę 16.500. Powyższe operacje powód przeprowadził w celu ukrycia braku w kasie sklepu strony pozwanej wZ.kwoty 16 500 zł. Okoliczność te strona pozwana ustaliła w dniu 24 lipca 2015 r. na podstawie rozliczenia utargów. Kierownik RegionuM. Ł., na polecenieN. Z., ustalił bezpośrednio w sklepie wZ.brak w/w kwoty. Praktyka wystawiania przez powoda dokumentów KW iKPw przedmiocie fikcyjnych operacji trwała od miesiąca maja 2015 r. Powyższej praktyki nie stwierdzono w innych sklepach strony pozwanej.
Apelację od powyższego wyroku wywiódł powód zarzucając :
- mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku błąd Sądu I instancjiw ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięciaa polegający na uznaniu, że brak gotówki w kasie spowodowany był samodzielnym działaniem powoda bez wiedzy kierownika regionalnego sprzedaży, gdy tymczasem kierownik ten nie tylko posiadał wiedzę ale nawet wydawał polecenia w zakresie przesuwania towarów pomiędzy podległymi sklepami oraz wystawiania stosownych dokumentów księgowych,
- mające wpływ na treść zaskarżonego wyroku naruszenie prawa procesowego, a mianowicieart. 233 k.p.c.poprzez dowolną a nie swobodną ocenę dowodów poprzez uznanie że powód nie informowało nieprawidłowościach kierownika sprzedaży bo brak jest e maili w tym zakresie, gdy tymczasem ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci zeznań świadkówR. Ł.,D. R.,F. P.i kierownika regionalnego sprzedaży oraz wyjaśnień powoda wynika, ze informacje przekazywano drogą telefoniczną zgodniez poleceniem.
Podnosząc te zarzuty powód wniósł o zmianę wyroku poprzez zasądzenie na jego rzecz odszkodowania za niegodne z prawem rozwiązanie umowy pracę ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
Sąd Okręgowy – na podstawie prawidłowych ustaleń Sądu Rejonowego - zważył co następuje.
Apelacja nie zawierała żadnych zarzutów mogących podważyć prawidłowość rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym wyroku Sąd Rejonowego.
Przyczyną rozwiązania umowy o prace z powodem było generował fikcyjne dokumentów kasowychKPi KW w celu ukrycia braku gotówki (16.500 zł). Przyczyna ta znalazła pełne potwierdzenie w dowodach przeprowadzonym w postępowaniu pierwszoinstancyjnym w szczególnościw postaci przedłożonych w sprawie raportów kasowych i zestawienia tych raportów, a nadto z zeznań świadkówN. Z.,M. Ł.iP. P.. Sad Rejonowy nie popełnił zatem błędu w ustaleniach faktycznych, a dowody ocenił zgodnie z dyspozycjąart. 233 k.p.c.
Warto w tym miejscu podkreślić, że jeżeli wnioski wyprowadzone przez sąd orzekający z zebranego materiału dowodowego są logicznie poprawnei zgodne z doświadczeniem życiowym, ocena tego sądu nie narusza przepisuart. 233 § 1 k.p.c.i musi się ostać, choćby z materiału tego dawały się wysnuć również wnioski odmienne. Tylko wówczas, gdy brakuje logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami lub gdy wnioskowanie sądu wykracza poza schematy logiki formalnej albo, wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia jednoznacznych związków przyczynowo - skutkowych, przeprowadzona przez sąd orzekający ocena dowodów może być skutecznie podważona (vide:wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2005 roku IV CK 122/05).
Apelacja nie dostarczyła żadnych argumentów skutkujących podważeniem oceny dowodów dokonanej przez Sad Rejonowy.
W apelacji kładzie się główny nacisk na to, że wiedzę o zarzucanych powodowi nieprawidłowościach miał kierownik regionalny sprzedaży, który wręcz – jak twierdzi skarżący – wydawał powodowi polecenia dokonywania fikcyjnych operacji kasowych celem ukrycia niedoboru gotówki w kasie. Problem jednak w tym, że okoliczność ta w żaden sposób nie wynika ze zgromadzonych w sprawie dowodów (w szczególności zeznań świadków powołanych w apelacji). Generalnie głównym mankamentem apelacji jest to, że zawiera ona własną wersje zdarzeń i motywacji działania powoda, która nie ma zakotwiczenia w dowodach zaoferowanych przez strony, przeprowadzonych i prawidłowo ocenionych przez Sąd Rejonowy. Nawet jednak – na co słusznie zwrócił uwagę Sad Rejonowy – przyjmując,iż przełożony powoda wiedział o nieprawidłowościach i nie reagował na nie - to nie mogło to ekskulpować powoda, skoro miał on jako kierownik sklepu szczególny (podstawowy) obowiązek dbać o mienie pracodawcy. Dokonując fikcyjnego obrotu dokumentami w celu ukrycia niedoboru na dość znaczną kwotę (16.500 zł.) zł) w sposób ciężki obowiązek ten naruszył.
Z tych względów apelacja – jako nieuzasadniona – podlegała oddaleniu (art. 385 k.p.c.).
O kosztach zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym orzeczono na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.oraz §§ 9 ust.1 pkt 1 i 10 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804).
SSO Andrzej Marek SSO Jacek Wilga  SSO Krzysztof Główczyński