Sąd Rejonowy w Olsztynie
IX Wydział Karny
Sygnatura akt: IX W 878/17
Data wyroku: 2017-04-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aneta Żołnowska

Sygn. akt IX W 878/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 kwietnia 2017 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Aneta Żołnowska
Protokolant: Wojciech Sowul
w obecności oskarżyciela publicznegoD. K.
po rozpoznaniu w dniach 5 i 26 kwietnia 2017 r. sprawy
S. H. (1)
s.T.iM.z domuP.
ur. (...)wT.
obwinionego o to, że:
w dniu 21 października 2016 r. o godzinie 15:40 wO.naul. (...)kierując samochodem m-kiR.onr rej. (...)nie zachował bezpiecznego odstępu od omijanego pojazdu m-kiV.onr rej. (...)w wyniku czego doprowadził do zderzenia i uszkodzenia pojazdów, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
- tj. za wykroczenie zart. 86§1kw w związku zart. 23 ust. 2 ustawy Prawo o Ruchu Drogowym

ORZEKA:

I
obwinionegoS. H. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art.86§1kwskazuje go nakarę 300 (trzysta) złotych grzywny;

II
na podstawieart. 118 § 1 kpwiart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnychobciąża obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100 (sto) złotych i opłatą w kwocie 30 (trzydzieści) złotych.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 21 października 2016r. około godz. 15.40P. F. (1)kierował samochodem m - kiV.onr rej. (...). Jechałul. (...)wO.od stronyul. (...)w kierunkuul. (...). Pasażerką jego pojazdu była małżonkaE. F. (1). Bezpośrednio przed wjazdem na parking znajdujący się po prawej stronieul. (...), samochód nieoczekiwanie zatrzymał się i kierujący nim nie mógł uruchomić silnika. Widząc nadjeżdżający pojazd m – kiR.onr rej. (...), włączył światła awaryjne. Kierujący tym samochodemS. H. (2)zatrzymał się naV.i użył sygnału dźwiękowego. Następnie ominął stojący pojazd z lewej strony i skręcił we wjazd na parking. Manewr ten wykonywał w niewielkiej odległości i prawym tylnym kołem najechał na lewy przedni narożnik zderzaka pojazduV..
W wyniku zdarzenia w pojeździeR.nie powstały żadne widoczne uszkodzenia. W samochodzieV.funkcjonariusze Policji ujawnili świeże otarcie lewego narożnika zderzaka przedniego z widocznym śladem toczenia opony.
(dowody: zeznania świadkówP. F.k.44v, 8v,E. F.k. 47, 11v, notatka urzędowa k. 3, szkic miejsca zdarzenia k. 4, protokoły oględzin pojazdów k 5 – 6, zdjęcia k. 28, 46)
ObwinionyS. H. (2)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż jadącul. (...)zauważył stojący na jego pasie ruchu samochód. Zatrzymał się za nim w bezpiecznej odległości. Z pojazdu wysiadała pasażerka, a kierujący nim włączył światła awaryjne. Przyznał, iż użył ostrzegawczo sygnału dźwiękowego, ale tylko w celu uprzedzenia o swojej obecności. Następnie rozpoczął manewr omijania i zmiany kierunku ruchu w prawo, gdyż chciał wjechać na parking. Przed wjazdem zatrzymał się aby udzielić pierwszeństwa pieszej, a gdy chciał kontynuować jazdę, zauważył, iż pojazdV.najechał na tylne koło jego samochodu. ( k. 44 – 44v)
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego albowiem stoją w oczywistej sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, w szczególności uszkodzeniami pojazduV.. Obwiniony argumentował, iż to pojazd pokrzywdzonego musiał stoczyć się na jego samochód, gdyż koło pojazdu nie wystaje poza obrys nadwozia. Jak widać na zdjęciu wykonanym bezpośrednio po zdarzeniu przezE. F.– tylne kołoR.jest skręcone i opona znajduje się poza krawędzią nadkola. Na miejscu funkcjonariusze Policji stwierdzili zarysowania zderzaka pojazdu m – kiV.z naniesieniem substancji koloru(...)i widocznymi śladami toczenia. Takie uszkodzenie mogły powstać jedynie w przypadku, gdy koło samochodu obwinionego obracało się. Odwzorowanie ruchu koła nie powstałoby w wyniku uderzenia w nie przez staczający się pojazd. Dodatkowo należy podkreślić, iż wyjaśnienia obwinionego nie są logiczne w innych kwestiach. Obwiniony przyznał się do użycia sygnału dźwiękowego, choć z doświadczenia życiowego wiadomym jest, iż było to nieuzasadnione. Samochód pokrzywdzonego nie blokował mu drogi i wykonanie manewru omijania nie musiało być poprzedzone użyciem sygnału dźwiękowego. Obwiniony bardzo szeroko uzasadniał również powód swojego zatrzymania przed samochodem pokrzywdzonego. Miała być to piesza, której chciał udzielić pierwszeństwa. Mając na względzie usytuowanie pojazdów w momencie ich kontaktu, wydaje się to mało prawdopodobne, bowiem tak zatrzymanyR.tarasował wręcz przejście.
ŚwiadkowieP.iE. F. (1)zgodnie zeznali, iż do kontaktu pojazdów doszło w momencie, gdy ich pojazd stał. W ich ocenie tor ruchu w bezpośredniej odległości od ich samochodu był przez obwinionego obrany umyślnie, aby zajechać im drogę. Nie sposób nie przyznać im racji, uwzględniając fakt, iż obwiniony miał wystarczająco dużo miejsca, by wykonać manewr zmiany kierunku ruchu w dużo większej odległości od pojazdu pokrzywdzonych.
Sąd dał wiarę zeznaniom wyżej wymienionych świadków bowiem są one jasne, konsekwentne i wzajemnie się uzupełniają. Potwierdzają je zarówno wzajemne usytuowanie pojazdów w momencie zdarzenia jak i uszkodzenia pojazduV..
Zgodnie z przepisemart. 23 ust 1 pkt 2kierujący pojazdem przy omijaniu jest obowiązany zachować bezpieczny odstęp od omijanego pojazdu lub przeszkody. W przypadku braku możliwości zachowywania bezpiecznego odstępu, winien odstąpić od manewru. Warunkiem koniecznym jest oczywiście zachowanie ostrożności i unikanie wszelkiego działania, które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa lub porządku w ruchu drogowym, ruch ten utrudnić albo narazić kogokolwiek na szkodę (art. 3 ust 1 Prawa o ruchu drogowym).
W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu wina obwinionego jest ewidentna i została mu udowodnioną.S. H. (2)w dniu 21 października 2016r. ok. godz. 15.40 wO.naul. (...)kierując samochodem m – kiR.onr rej. (...)nie zachował bezpiecznego odstępu od omijanego pojazdu m – kiV.onr rej. (...), w wyniku czego doprowadził do zderzania i uszkodzenia pojazdów, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Czyn ten wyczerpuje znamiona wykroczenia zart. 86§1kw w zw. zart. 23 ust 2 pkt 1 Prawa o ruchu drogowymi z mocy tego przepisu obwiniony został skazany i wymierzono mu karę jak w sentencji wyroku.
Wymierzając obwinionemu karę Sąd miał na uwadze uprzednią niekaralność obwinionego za wykroczenia drogowe oraz niewielki rozmiar uszkodzeń pojazdu pokrzywdzonego ( wydruk z(...)k. 36).
Wobec powyższego, w ocenie Sądu, kara wymierzona obwinionemu jest adekwatna do stopnia jego zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Tak ukształtowana wpłynie na niego wychowawczo i zapobiegawczo oraz spełni swe zadania w zakresie prewencji ogólnej.
Wobec skazania obwiniony został obciążony kosztami postępowania i opłatą.