Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi
VIII Wydział Cywliny
Sygnatura akt: VIII C 1125/16
Data wyroku: 2017-06-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bartek Męcina

Sygn. akt VIII C 1125/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 czerwca 2017 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący:  S.S.R. Bartek Męcina
Protokolant:  st. sekr. sąd. Ewa Ławniczak
po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2017 roku w Łodzi
na rozprawie
sprawy z powództwa MiastaŁ.- Zarząd Lokali Miejskich wŁ.(poprzednio MiastoŁ.-Administracja Zasobów KomunalnychŁ.wŁ.)
przeciwkoJ. B.
o nakazanie opróżnienia lokalu mieszkalnego

1
oddala powództwo,

2
zasądza od powoda MiastaŁ.- Zarząd Lokali Miejskich wŁ.na rzecz pozwanegoJ. B.kwotę 590,40 zł. (pięćset dziewięćdziesiąt złotych czterdzieści groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt VIII C 1125/16

UZASADNIENIE
W dniu 25 marca 2016 roku powód MiastoŁ.- Administracja Zasobów KomunalnychŁ.wŁ.(obecnie MiastoŁ.– Zarząd Lokali Miejskich), reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wytoczył przeciwko pozwanemuJ. B.powództwo o nakazanie opróżnienialokalu mieszkalnego nr (...)położonego wŁ.przyulicy (...)oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu powód podniósł, że w dniu 12 kwietnia 1996 r. zawarł z pozwanym umowę najmulokalu mieszkalnego nr (...)położonego wŁ.przyulicy (...). W okresie od 4 lutego 2014 r. do 31 października 2014 r.J. B.był zameldowany czasowo wlokalu mieszkalnym nr (...)położonym wŁ.przyul. (...). Pozwany jest współwłaścicielem powyższego lokalu mieszkalnego w 3/5 razem ze swoją siostrąE. L. (1), na podstawie dziedziczenia po ojcu,C. B.. Wobec zamieszkiwania przez pozwanego w innym lokalu powód dokonał skutecznego wypowiedzenia umowy najmu na podstawie art. 11 ust. 3 pkt. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2011 r.
(pozew k. 2-3)
Postanowieniem z dnia 5 maja 2016 r. Referendarz SądowywSądzie Rejonowym dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi ustanowił dlaJ. B.pełnomocnika z urzędu.
(postanowienie k. 40)
W odpowiedzi na pozew,J. B.reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu pozwany wskazał, że nie może używaćlokalu mieszkalnego nr (...)położonego wŁ.przyul. (...)do zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych, ponieważ pozostaje w sporze z drugim współwłaścicielem lokalu, swoją siostrą.
(odpowiedź na pozew k. 72- 73)
Na rozprawie w dniu 5 września 2016 roku pełnomocnik pozwanego podtrzymał stanowisko wyrażone w odpowiedzi na pozew, a ponadto wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej pozwanemu z urzędu.
(protokół rozprawy k. 75- 76)
Na rozprawie w dniu 2 lutego 2017 roku pełnomocnik pozwanego wnosząc o oddalenie powództwa podniósł również, że wypowiedzenie umowy najmu nie wskazywało przyczyny wypowiedzenia, a ponadto dotyczyło lokalu mieszkalnego położonego wŁ.przyul. (...), gdy tymczasem pozwany mieszka w lokalu położonym w budynku przyul. (...).
(protokół rozprawy k. 99)
W piśmie złożonym na rozprawie w dniu 25 maja 2017 r. pełnomocnik powoda wyjaśnił, że w następstwie oczywistej omyłki pisarskiej wskazano w wypowiedzeniu umowy najmu nrbudynku (...), zamiast prawidłowego 67.
(pismo powoda k. 105)
W piśmie złożonym również na rozprawie w dniu 25 maja 2017 r. pełnomocnik pozwanego poza przytoczeniem dotychczasowych zarzutów podniósł, że strona powodowa nie wykazała, aby pozwany posiadał samodzielny tytuł do innego lokalu. Poza tym wskazana przez powoda podstawa wypowiedzenia umowy najmu może się odnosić wyłącznie w do lokalu, w którym czynsz jest niższy od 3 % wartości odtworzeniowej lokalu w skali roku, a powód nie wykazał, aby lokal zajmowany przez pozwanego spełniał to kryterium.
(pismo pełn. pozwanego k. 106- 107)
Do zamknięcia rozprawy stanowisko stron nie uległo zmianie, przy czym na rozprawie w dniu 25 maja 2017 r. pełnomocnik pozwanego na wypadek uwzględnienia powództwa, wniósł o orzeczenie, że pozwanemu przysługuje prawo do lokalu socjalnego.
(protokół rozprawy k. 108- 109)

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 12 kwietnia 1996 rokuJ. B.zawarł z poprzednikiem prawnym powoda umowę o najemlokalu mieszkalnego numer (...)położonego wŁ.przyul. (...). Przedmiotowa umowa, zawarta na czas nieoznaczony, upoważniała najemcę do korzystania z tego lokalu w zamian za opłacanie czynszu oraz opłat zaliczkowych za świadczenia związane z jego eksploatacją.
(umowa najmu lokalu mieszkalnego k. 24- 25, zeznania pozwanego k. 108 w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami pozwanego k. 75, okoliczności bezsporne)
Postanowieniem z dnia 16 lutego 2005 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi stwierdził, że spadek poC. B.na podstawie testamentu nabyłJ. B.w 3/5 części iE. L. (1)w 2/5 części.
(postanowienie k. 17)
W skład spadku poC. B.wchodzilokal mieszkalny nr (...)położony wŁ.przyul. (...), składający się z kuchni, łazienki oraz dwóch pokojów.
(bezsporne, zeznania pozwanego k. 108 w zw. z informacyjnymi wyjaśnieniami pozwanego k. 75)
W okresie od 5 kwietnia 2013 r. do 31 stycznia 2014 r.J. B.był zameldowany na pobyt czasowy wlokalu mieszkalnym nr (...)położonym wŁ.przyul. (...).
(potwierdzeniem zameldowania na pobyt czasowy k. 18)
Pismem z dnia 19 listopada 2014 r. Administracja Zasobów KomunalnychŁ.wŁ.wypowiedziałaJ. B.umowę o najemlokalu mieszkalnego numer (...)położonego wŁ.przyul. (...)ze skutkiem na dzień 31 grudnia 2014 roku. Jako podstawę wypowiedzenia powód wskazał art. 11 ust. 3 pkt. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2011 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego.
(wypowiedzenie umowy najmu k. 20, zwrotne potwierdzenie odbioru k. 20 v.- 21)
Pismami z dnia 11 lutego 2015 r. i 20 kwietnia 2015 r. Administracja Zasobów KomunalnychŁ.wŁ.wezwałaJ. B.do opróżnienia zajmowanego lokalu mieszkalnego.
(pismo k. 14 i 15)
J. B.nie jest obciążany opłatą za wywóz śmieci, na skutek złożenia przez pozwanego oświadczenia o nie zamieszkiwaniu w lokalu.J. B.nie jest obciążany również opłatą za wodę.
(zeznania świadkaE. L. (2)k. 102)
Do dnia wyrokowania pozwany nie zdał i nie opuścił przedmiotowego lokalu mieszkalnego.
(okoliczność bezsporna)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił bądź jako bezsporny, bądź na podstawie znajdujących się w aktach sprawy dowodów z dokumentów, które nie budziły wątpliwości, co do prawidłowości ani rzetelności ich sporządzenia, nie były także kwestionowane przez żadną ze stron procesu. Ponadto Sąd oparł swoje ustalenia na podstawie dowodów z zeznań świadkówM. K.,A. R.iE. L. (2), a częściowo także na podstawie zeznań pozwanego.
Natomiast Sąd nie dał wiary zeznaniomT. W.w części, w której podała, że widywałaJ. B.codziennie od kilku lat. Relacja świadka jest sprzeczna z zeznaniami świadkówM. K.,A. R.iE. L. (2).

Sąd Rejonowy zważył co następuje:
Powództwo nie jest zasadne i zasługuje na oddalenie w całości.
W przedmiotowej sprawie MiastoŁ.- Administracja Zasobów KomunalnychŁ.wŁ.(obecnie MiastoŁ.– Zarząd Lokali Miejskich) wniósł o nakazanieJ. B.opróżnienialokalu mieszkalnego nr (...)położonego wŁ.przyulicy (...).
Podstawą żądania nakazania opróżnienia lokalu mieszkalnego jestart. 222 § 1 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z tym przepisem, właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. W myśl zaś przepisuart. 675 § 1 k.c., po zakończeniu najmu najemca obowiązany jest zwrócić rzecz w stanie niepogorszonym. Treścią roszczenia opisanego w treściart. 222 k.c., jest żądanie wydania rzeczy, które wypływa z prawa własności.
Jako podstawę wypowiedzenia umowy najmu strona powodowa wskazała zart. 11 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(t.j. Dz.U. 2014, poz. 150), zgodnie z którym właściciel może rozwiązać umowę o najem lokalu mieszkalnego z zachowaniem miesięcznego terminu wypowiedzenia, na koniec miesiąca kalendarzowego, osobie której przysługuje tytuł prawny do innego lokalu położonego w tej samej miejscowości, a lokator może używać tego lokalu, jeżeli lokal ten spełnia warunki przewidziane dla lokalu zamiennego.
Wnosząc o oddalenie powództwa strona powodowa podniosła szereg zarzutów, a mianowicie, że nie może używaćlokalu mieszkalnego nr (...)położonego wŁ.przyul. (...)do zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych, ponieważ pozostaje w sporze z drugim współwłaścicielem lokalu, swoją siostrą, że wypowiedzenie umowy najmu nie wskazywało przyczyny wypowiedzenia, a ponadto dotyczyło lokalu mieszkalnego położonego wŁ.przyul. (...), gdy tymczasem pozwany mieszka w lokalu położonym w budynku przyul. (...). Dodatkowo zdaniem pozwanego strona powodowa nie wykazała, aby pozwany posiadał samodzielny tytuł do innego lokalu. Poza tym wskazana przez powoda podstawa wypowiedzenia umowy najmu może się odnosić wyłącznie w do lokalu, w którym czynsz jest niższy od 3 % wartości odtworzeniowej lokalu w skali roku, a powód nie wykazał, aby lokal zajmowany przez pozwanego spełniał to kryterium.
Odnosząc się do pierwszego z wymienionych zarzutów, w ocenie Sądu należy uznać, że jest on chybiony.J. B.twierdził, że nie może używaćlokalu mieszkalnego nr (...)położonego wŁ.przyul. (...)do zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych, ponieważ pozostaje w sporze z drugim współwłaścicielem lokalu, swoją siostrą. Nie jest wykluczone, że relacje pozwanego z są niepoprawne, jednak nie zmienia to faktu, że pozwany mieszkał w lokalu odziedziczonym po swoim ojcu.M. K., która mieszka w budynku położonym wŁ.przyul. (...)na tym samym piętrze , co lokalJ. B.zeznała, że w okresie sprzed 4- 5 miesięcy przed rozprawą w dniu 2 lutego 2017 r. widywała pozwanego rzadko, raz w miesiącu, raz do roku. Co prawda świadek pracuje od poniedziałku do piątku w godzinach od 8- 19 oraz w sobotę od godziny 8 do 16, jednak w ocenie SąduM. K.mogła zauważyć, że pozwany nie mieszka w sąsiednim lokalu, a jedynie do niego przychodzi. Podobnie zeznałaA. R., której mieszkanie jest również położone na tym samym piętrze co lokal pozwanego. Świadek stwierdził, że widywałJ. B.2 lub 3 razy w miesiącu. Również przesłuchany pracownik powoda,E. L. (2)jasno zeznała, że pomimo wielu wizyt pod drzwiami lokaluJ. B., nigdy pozwanego w lokalu nie zastała. Administratorka nieruchomości przychodziła na nieruchomość położoną wŁ.przyul. (...)od stycznia lub lutego 2016 r. w celu doręczenia pism informujących o podwyżkach czynszów lub rozliczeniach opłat za media. PonadtoE. L. (2)w związku z tym, że otrzymała polecenie ustalenia, czyJ. B.zajmuje przedmiotowy lokal, rozmawiała z jego sąsiadami, od których dowiedziała się, że pozwany tam nie mieszka. Poza tym z zeznań administratora nieruchomości wynika, żeJ. B.nie jest obciążany opłatą za wywóz śmieci, na skutek złożenia przez pozwanego oświadczenia o nie zamieszkiwaniu w lokalu. Zeznania wymienionych świadków znajdują również umocowanie w potwierdzeniu zameldowania na pobyt czasowy, z którego jasno wynika, że w okresie od 5 kwietnia 2013 r. do 31 stycznia 2014 r.J. B.był zameldowany na pobyt czasowy wlokalu mieszkalnym nr (...)położonym wŁ.przyul. (...). Co prawda zameldowanie jest czynnością administracyjną, jednak w sposób pośredni w zestawieniu z innymi dowodami, wskazuje na to, żeJ. B.zamieszkiwał w lokalu odziedziczonym po swoim ojcu, a dolokalu nr (...)położonym wŁ.przyul. (...)przychodził jedynie sporadycznie. Zresztą samJ. B.potwierdził fakt przebywania wlokalu mieszkalnym nr (...)położonym wŁ.przyul. (...), najpierw w związku z opieką nad swoim chorym ojcem, a następnie w celu gotowania posiłków oraz kąpieli. Ponadto pozwany stwierdził, że w powyższym lokalu nikt nie przebywa, posiada do niego klucze oraz trzyma tam swoje rzeczy.
Również drugi zarzut dotyczący braków formalnych wypowiedzenia umowy najmu Sąd ocenił, jako niezasadny. Nie można się zgodzić, że pismo powoda zawierające oświadczenie o wypowiedzeniu umowy najmu nie wskazywało przyczyny. Należy zwrócić uwagę, że w piśmie z dnia 19 listopada 2014 r. Administracja Zasobów KomunalnychŁ.wŁ.wypowiedziałaJ. B.przedmiotową umowę ze skutkiem na dzień 31 grudnia 2014 roku, a jako podstawę wypowiedzenia powód wskazał art. 11 ust. 3 pkt. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2011 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego. Co prawda w treści pisma nie wskazano konkretnie, żeJ. B.przysługuje prawo dolokalu mieszkalnego nr (...)położonego wŁ.przyul. (...), jednak w piśmie z dnia 19 listopada 2014 r. strona powodowa przytoczyła treść przepisu będącego przyczyną wypowiedzenia, zatem nie mogło być w tym zakresie żadnych wątpliwości.
Akceptacji Sądu nie znalazł również zarzut, że doręczoneJ. B.wypowiedzenie umowy najmu dotyczyło zupełnie innego lokalu mieszkalnego, a mianowicie lokalu położonego wŁ.przyul. (...), gdy tymczasem pozwany mieszka w lokalu położonym w budynku przyul. (...). W ocenie Sądu powyższa okoliczność nie miała znaczenia dla skuteczności rozwiązania umowy najmy, gdyż tak jak wyjaśnił pełnomocnik powoda w złożonym na rozprawie w dniu 25 maja 2017 r. piśmie, było to następstwem oczywistej omyłki pisarskiej.
Nie można się również zgodzić z kolejnym zarzutem, podniesionym w piśmie złożonym na rozprawie w dniu 25 maja 2017 r., a mianowicie braku samodzielnego tytułu prawnego do lokalu. W ocenie Sądu przysługującyJ. B.na podstawie dziedziczenia udział w wysokości 3/5 w prawie własnościlokalu mieszkalnego nr (...)położonego wŁ.przyul. (...)spełnia w zupełności przesłankę posiadania tytułu prawnego do innego lokalu, o której mowa wart. 11 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego
Natomiast na uwzględnienie zasługuje podniesiony przez stronę pozwaną zarzut braku udowodnienia przez stronę powodową, że czynsz wlokalu nr (...)położonym wŁ.przyul. (...)jest niższy od 3 % wartości odtworzeniowej lokalu w skali roku. Jest to istotna okoliczność, gdyż wskazana przez powoda podstawa wypowiedzenia umowy najmu, a mianowicieart. 11 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(t.j. Dz.U. 2014, poz. 150), może się odnosić wyłącznie do lokali, w których czynsz jest niższy od wskazanej wartości. Obowiązek udowodnienia powyższej okoliczności po stronie powoda był wyraźnie podkreślony przez pełnomocnika pozwanego w piśmie złożonym na rozprawie w dniu 25 maja 2017 r. Pełnomocnik pozwanego jasno podniósł, że powód nie wykazał, aby czynsz w lokalu zajmowanym przez pozwanego był niższy od 3 % wartości odtworzeniowej lokalu w skali roku. Należy zauważyć, że wartość odtworzeniowa lokalu mieszkalnego na dzień złożenia wypowiedzenia umowy najmu jest możliwa do ustalenia w oparciu o treść obwieszczenia nr(...)Wojewody(...)z dnia 17 września 2014 r. w sprawie ustalenia wysokości wskaźników przeliczeniowych kosztu odtworzenia 1 m2powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych dla województwa(...)z wyłączeniem miastaŁ.i dla miastaŁ., na okres półroczny: IV kwartał 2014 roku i I kwartał 2015 roku. Zgodnie z § 2 skazanego aktu prawa miejscowego ustalono na okres IV kwartału 2014 roku i I kwartału 2015 roku dla miastaŁ.wskaźnik przeliczeniowy kosztu odtworzenia 1 m2powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych w wysokości 4224 zł/m2. Jednak strona powodowa nie przedstawiła żadnego dowodu potwierdzającego wysokość czynszu w przedmiotowym lokalu w dacie dokonania wypowiedzenia umowy najmu. Wysokość czynszu wynika jedynie z umowy zawartej pomiędzy stronami w dniu 12 kwietnia 1996 r., jednak jest ona z oczywistych powodów dawno nieaktualna.
Zgodnie zaś z treścią przepisuart. 6 k.c., ciężar udowodnienia twierdzenia faktycznego spoczywa na tej stronie, która z tego twierdzenia wywodzi skutki prawne. W przedmiotowej sprawie to powód winien udowodnić wszystkie przesłanki pozwalające na złożenie skutecznego oświadczenia o rozwiązaniu umowy najmu na podstawieart. 11 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Stosownie bowiem do treściart. 232 k.p.c.to strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Oznacza to, że obecnie Sąd nie jest odpowiedzialny za wynik postępowania dowodowego, a ryzyko nieudowodnienia podstawy faktycznej żądania ponosi powód. Wskazać przy tym należy, że obowiązujące przepisy (art. 207 § 6 k.p.c.) nakazują stronom postępowania przytaczanie okoliczności faktycznych i dowodów, co do zasady wraz z pierwszym pismem, w którym zajmuje stanowisko w sprawie (pozwie, odpowiedzi na pozew, sprzeciwie). Już zatem w treści pozwu powód winien niezwłocznie przedstawić wszelkie wnioski dowodowe i dowody na uzasadnienie swoich twierdzeń faktycznych(B. K., Rozważania o "braku zwłoki" jako podstawie uwzględnienia spóźnionego materiału procesowego na gruncieart. 207 § 6 oraz 217 § 2 k.p.c.Artykuł.S. P..(...)-148),a nie zrobił tego. Wskazać bowiem należy, że§ 2 art. 217 k.p.c.jasno wskazuje, że fakty i dowody winny być przytaczane „we właściwym czasie” pod rygorem ich pominięcia jako spóźnionych(por. Komentarz do art. 217 Kodeksu postępowania karnego: P. Telenga i inni, Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. WKP, 2012; T. Żyznowski i inni, Kodeks postępowania karnego. Komentarz. Tom I. Artykuły 1-366. Lex, 2013; B. Karolczyk, Rozważania o "braku zwłoki" jako podstawie uwzględnienia spóźnionego materiału procesowego na gruncie art. 207 § 6 oraz 217 § 2 k.p.c. Artykuł. St.Prawn. 2012/1/123-148).
Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił żądanie o nakazanieJ. B.opróżnienialokalu mieszkalnego nr (...)położonego wŁ.przyul. (...). Sąd chciałby jeszcze zwrócić uwagę na okoliczności, które pojawiły się w zeznaniachG. S., która opisała pozwanego jako spokojnego i bezproblemowego sąsiada. Nie może ujść uwadze również to, że pozwany nie zalegał z zapłatą czynszu i opłat związanych z korzystaniem z przedmiotowego lokalu.
Pozwany wygrał proces w całości, a zatem należy mu się od powoda zwrot kosztów procesu –art. 98 k.p.c.– w myśl zasady odpowiedzialności stron za wynik procesu. Mając powyższe na względzie, Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 590,40 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, na które złożyły się: wynagrodzenie pełnomocnika - adwokata z tytułu zastępstwa procesowego w sprawie w stawce minimalnej - 480 złotych na podstawie par. 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie, powiększonej o 23 % z tytułu stawki podatku VAT.
Z tych względów, orzeczono jak w sentencji wyroku.