Sąd Okręgowy w Szczecinie
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII Gz 43/17
Data wyroku: 2017-04-12 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, DECISION, REASON
Sędziowie: Anna Górnik, Natalia Pawłowska-Grzelczak, Patrycja Baranowska

Sygn. akt VIII Gz 43/17

POSTANOWIENIE
Dnia 19 kwiecień 2017 r.
Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VIII Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Natalia Pawłowska-Grzelczak
Sędziowie: SO Patrycja Baranowska
SO Anna Górnik (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 19 kwiecień 2017 r. w Szczecinie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wniosku dłużnikaM. P.
o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika
na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin- Centrum w Szczecinie z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. akt XII GU 120/16 w przedmiocie odrzucenia wniosku
postanawia:
oddalić zażalenie.

    SSO P. Baranowska SSO N. Pawłowska-Grzelczak SSO Anna Górnik

UZASADNIENIE
W dniu 22 czerwca 2015 r. dłużnikM. P.złożył wniosek o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku. Sprawa została zarejestrowana w repertorium GU pod numerem 147/15.   Zarządzeniem z dnia 9 lipca 2015 r. dłużnik został zobowiązany do usunięcia braków formalnych wniosku, w terminie 7 dni pod rygorem jego zwrotu.
W piśmie z dnia 31 sierpnia 2015 r. dłużnik wskazał, że nie zostało mu doręczone wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku ani też nie otrzymał zawiadomienia o nadejściu przesyłki pocztowej. Jednocześnie wniósł o ponowne, prawidłowe, doręczenie wezwania. Zarządzeniem z dnia 28 września 2015 r. Przewodniczący w Sądzie Rejonowym Szczecin–Centrum w Szczecinie zarządził zwrot wniosku przyjmując, że zarządzenie wzywające do usunięcia braków formalnych zostało doręczone dłużnikowi prawidłowo w dniu 4 sierpnia 2015 r., a tym samym wyznaczony termin do usunięcia braków upłynął bezskutecznie.
W piśmie datowanym nadzień 22 października 2015 r. dłużnik złożył zażalenie na powyższe zarządzenie domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, zarzucając zarządzeniu błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu prawidłowego doręczenia wezwanie do usunięcia braków formalnych.
W kolejnym piśmie złożonym w tym samym dniu, tj. 22 października 2015 r., podtrzymując argumentację powyższego zażalenia, dłużnik przedłożył dokumenty mające stanowić uzupełnienie złożonego wniosku.
Zarządzeniem z dnia 30 października 2015 r. przewodniczący wezwał dłużnika do wskazania, czy pismo z dnia 22 października 2015 r. stanowi nowy wiosek o ogłoszenie upadłości wraz z uzupełnieniem braków formalnych i czy w związku z jego złożeniem podtrzymuje zażalenie na zarządzenie w przedmiocie zwrotu wniosku.
W wykonaniu powyższego zobowiązania w piśmie z dnia 26 grudnia 2015 r. dłużnik wskazał, że podtrzymuje zażalenie na zarządzenie o zwrocie wniosku, jednocześnie zaznaczył, że pismo z dnia 22 października 2015 r. nie stanowi nowego wniosku o ogłoszenie upadłości lecz wyłącznie uzupełnienie braków poprzedniego wniosku, ponieważ nigdy nie otrzymał przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienie braków wniosku.
Postanowieniem z dnia 17 lutego 2016 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie oddalił zażalenia dłużnika na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Rejonowym Szczecin–Centrum w Szczecinie z dnia 28 września 2015 r., sygn. akt XII GU 147/15 w przedmiocie zwrotu wniosku. Sąd Okręgowy podzielił ustalenia faktyczne i konsekwencje prawne, jakie na ich podstawie wywiódł Sąd Rejonowy, doprowadzające do zwrotu wniosku o ogłoszenie upadłości. Wskazując na niekwestionowany fakt, że wniosek dłużnika z dnia 22 czerwca 2015 r. dotknięty był wieloma brakami formalnymi, których dłużnik nie usunął w ustawowym terminie, Sąd wskazał na skuteczność doręczenie wezwania do ich uzupełnienia, w świetle obowiązujący regulacji prawnych.
W piśmie złożonym w dniu 25 marca 2016 r., wobec oddalenia zażalenia na zarządzenie o zwrocie wniosku, dłużnik wniósł o potraktowanie pisma z dnia 22 października 2015 r. jako nowego wniosku o ogłoszenie upadłości i rozpoznanie sprawy na podstawie złożonych do akt dokumentów.
Sprawę zarejestrowano w repertorium GU pod nowym numerem 120/16.
Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2016 r. Sąd Rejonowy odrzucił wniosek dłużnika. Analiza akt sprawy doprowadziła Sąd do wniosku, iż wobec dłużnika nie zaistniały przesłanki do ogłoszenie jego upadłości w rozumieniu działu II tytułu I części pierwszej ustawy Prawo upadłościowe z uwagi na brak zdolności upadłościowej. Podstawę rozstrzygnięcia stanowiło ustalenie, że wnioskodawcaM. P.wykreślony został z rejestru dnia 1 października 2014 r., zaś wniosek o ogłoszenie upadłości jako przedsiębiorcy został przez niego skutecznie złożony dopiero w dniu 25 marca 2016 r. W ocenie Sądu w myśl przepisówPrawa upadłościowegow brzmieniu na dzień 1 stycznia 2016 r. wnioskodawca nie może domagać się ogłoszenia upadłości gdyż nie posiada legitymacji do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości toczącej się wg przepisów dotyczących upadłości wobec osób prowadzących działalność gospodarczą. Zgodnie bowiem z aktualnym brzmieniem przepisów (nowelizacja z dnia 15 maja 2015 r., która weszła w życie 1 stycznia 2016 r.) ustawodawca zlikwidował dla wniosków o ogłoszenie upadłości osób fizycznych, złożonych po dniu 1 stycznia 2016 r., możliwość prowadzenia postępowania wg przepisów o upadłości przedsiębiorców już na drugi dzień po wykreśleniu działalności z rejestru. Na mocyustawy prawo upadłościowe i naprawczesprzed nowelizacji z dnia 15 maja 2015 r., można było żądać ogłoszenia upadłości osoby fizycznej, która była przedsiębiorcą, także po zaprzestaniu prowadzenia przez nią działalności gospodarczej, jeżeli od dnia wykreślenia z właściwego rejestru nie upłynął rok.
Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył dłużnik domagając się jego uchylenia i merytoryczne rozpoznanie wniosku o ogłoszenie upadłości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił błędne przyjęcie, że wniosek o ogłoszenie upadłości został skutecznie złożony dopiero w dniu 25 marca 2016 r., podczas gdy został on skutecznie złożony w dniu 22 października 2015 r.
W uzasadnieniu zażalenia, przedstawiając przebieg postępowania, skarżący wskazał, że po zwrocie wniosku z czerwca 2015 r., w dniu 22 października 2015 r. złożył zażalenie na zarządzenie w tym przedmiocie. Następnie pismem z dnia 5 listopada 2015 r. został przez Sąd zobowiązany do sprecyzowania czy przesłane wcześniej dokumenty są uzupełnieniem wniosku składanego w czerwcu 2015 r. czy też stanowią nowy wniosek oraz czy podtrzymuje złożone zażalenie. W odpowiedzi, w piśmie z dnia 26 listopada 2015 r. skarżący wskazał wyraźnie, że nie jest to nowy wniosek tylko uzupełnienie już złożonego wniosku.
W dalszej kolejności, w związku z oddaleniem zażalenie postanowieniem z dnia 18 lutego 2016 r., skarżący złożył w dniu 25 marca 2016 r. pismo, w którym zwrócił się o potraktowanie pisma z dnia 22 października 2015 r. jako nowy wniosek o ogłoszenie upadłości. Z uwagi na powyższe, zdaniem skarżącego, nie sposób przyjąć, że wniosek został złożony dopiero w dniu 25 marca 2016 r., bowiem miało miejsce wyraźne odwoływania się do wcześniej złożonego wniosku. Za powyższym przemawiają też względy słuszności, w całej niniejszej sprawie skarżący ponosi bowiem negatywne konsekwencje zaniechań InPostu. Za niezrozumiały skarżący uznał nadto sposób, w jaki po szeregu pism kierowanych do niego i przez niego Sąd uznał, że wcześniejsze pismo nie stanowiło skutecznego wniosku o ogłoszenie upadłości.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zażalenie okazało się nieuzasadnione.
Sąd Okręgowy w pełni podziela ustalenia i rozważania prawne zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Skarżący powoływał się na błędne ustalenie przez Sąd I instancji daty złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, iż pierwotnie złożony wniosek z dnia 22 czerwca 2015 roku został prawomocnie zwrócony – zażalenie oddalono postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 17 lutego 2016 roku. Wniosek ten nie wywołał więc żadnych skutków prawnych związanych z jego wniesieniem.
Wyraźnie wskazać także należy, iżM. P.– po złożeniu pisma z dnia 22 października 2015 roku wraz z uzupełnieniem braków formalnych, w odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego, jednoznacznie wskazał, iż pismo z 22 października 2015 roku nie stanowi nowego wniosku o ogłoszenie upadłości. Dopiero po otrzymaniu postanowienia oddalającego zażalenie na zwrot wniosku, dłużnik, pismem wniesionym 25 marca 2016 roku, wniósł o potraktowanie jego pisma z 22 października 2015 roku jako nowego wniosku o ogłoszenie upadłości. Z datą więc 25 marca 2016 roku uznać należy nowy wniosek za złożony. Tak też prawidłowo przyjął Sąd Rejonowy.
Niespornym było, iż dłużnik zakończył działalność gospodarczą z dniem 1 października 2014 roku. Z dniem 1 stycznia 2016 roku, zgodnie zart. 5 Prawa upadłościowego, można ogłosić upadłość wyłącznie wobec przedsiębiorców. Przedsiębiorcą, zgodnie zart. 431kodeksu cywilnegojest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna, o której mowa wart. 33 § 1, prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową oraz w myślart. 5 ust 2 ustawy prawo upadłościowe i naprawczeprzedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna albo jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową.
M. P.w dacie 25 marca 2016 roku przedsiębiorcą już nie był i to dłużej niż rok. Nie przysługiwało mu uprawnienie do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Jednocześnie wniosku nie złożył także wierzyciel, który zgodnie zart. 8 Prawa upadłościowegoma uprawnienie do złożenia takiego wniosku wobec byłego przedsiębiorcy jeżeli od wykreślenia nie upłynął rok.
Nawet przy przyjęciu – jak tego chce skarżący, iż ponowny wniosek został złożony pismem z dnia 22 października 2015 roku, nie sposób uznać, iż dłużnik miał w tamtej dacie legitymację do złożenia wniosku o upadłość. Treśćart. 8 Prawa upadłościowegoobowiązującego w dacie 22 października 2015 roku umożliwiała wprawdzie także dłużnikowi złożenie wniosku o upadłość ale w sytuacji, jeżeli od wykreślenia rejestru przedsiębiorców nie upłynął rok. Przyjęcie więc tej daty za datę złożenia wniosku o upadłość również nie dawałobyM. P.legitymacji do wniesienia wniosku albowiem także w stosunku do tej daty upłynął rok od wykreślenia dłużnika z rejestru.
Mając na uwadze powyższe uznać trzeba, iż Sąd Rejonowy prawidłowo odrzucił wniosekM. P.albowiem nie posiada on zdolności upadłościowej w świetle przepisówPrawa upadłościowego.
W tym stanie rzeczy na podstawieart. 397 § 2 k.p.c.w zw. zart. 385 k.p.c.zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu.

    SSO P. Baranowska SSO N. Pawłowska-Grzelczak SSO Anna Górnik

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...)

3
(...)