Sąd Okręgowy w Poznaniu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 96/17
Data wyroku: 2017-03-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Hanna Bartkowiak, Leszek Matuszewski, Dariusz Śliwiński

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 marca 2017 r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu IV Wydział Karny – Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Dariusz Śliwiński
Sędziowie:  SSO Leszek Matuszewski
SSO Hanna Bartkowiak (spr.)
Protokolant:  st. prot. sąd.M. K.
przy udziale Prokuratora Prokuratury RejonowejP.wP.K. G.
po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2017 r.
sprawy skazanegoA. J. (1)
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku łącznego Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto wP.
z dnia 1 grudnia 2016 r. sygn. akt III K 727/16

1
Uchyla zaskarżony wyrok i na podstawieart. 572 kpkpostępowanie w sprawie umarza.

2
Kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa.

H. B.D. L.M.

UZASADNIENIE
SkazanyA. J. (1)złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego, składając w tym zakresie pismo z dnia 12 maja 2016 r. (data złożenia w administracji Aresztu Śledczego, k. 2-4).
Sąd Rejonowy Poznań – Stare Miasto wP., wyrokiem łącznym z dnia 1 grudnia 2016 r. wydanym w postępowaniu o sygn. akt III K 727/16, wskazał, żeA. J. (1)został skazany następującymi wyrokami:

I
Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 13 września 2005 r. w sprawie XXIII K 1819/05 za przestępstwo popełnione w dniu 4 lutego 2005 roku zart. 281 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kkna karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat tytułem próby i karę 40 stawek dziennych grzywny po 10 złotych stawka. Postanowieniem z dnia 13 marca 2007 r. Sąd Rejonowy w Poznaniu w sprawie XXIV Ko 1500/07 zarządził skazanemu wykonanie kary pozbawienia wolności;

II
Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 26 lipca 2006 roku w sprawie XXIII K 1243/06 za przestępstwa:

a
zart. 278 § 1 kkpopełnione w dniu 30 stycznia 2006 r. na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności i karę 80 stawek dziennych grzywny po 10 złotych stawka;

b
zart. 233 § 1 kkiart. 238 kkw zw. zart. 11 § 2 kkpopełnione w dniu 31 stycznia 2006 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.

Kary jednostkowe połączono i wymierzono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat tytułem próby. Na mocy postanowienia Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 2 września 2008 roku w sprawie VIII Ko 3129/08 zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności.
Następnie Sąd Rejonowy w omawianym wyroku łącznym orzekł:

1
na podstawieart. 575 § 1 kkrozwiązał węzeł kary łącznej orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 26 lipca 2008 roku w sprawie XXIII K 1234/06;

2
na podstawie przepisów obowiązujących do dnia 30 czerwca 2015 roku –art. 85 kkiart. 86 § 1 kkw zw. zart. 569 § 1 kpki art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z dnia 20 marca 2015 r.) połączył kary pozbawienia wolności orzeczone w wyroku Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 13 września 2005 r. w sprawie XXIII K 1819/05 oraz w wyroku Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 26 lipca 2006 r. w sprawie XXIII K 1243/06 i wymierzył skazanemu karę łączną 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności i karę łączną grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych grzywny po 10 złotych każda,

3
na podstawieart. 577 kpkna poczet orzeczonej kary łącznej grzywny zaliczył kwotę 800 złotych tytułem zapłaty grzywny orzeczonej w sprawie XXIII K 1243/06, uznając karę grzywny za wykonaną co do 80 stawek dziennych,

4
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił skazanego od obowiązku zapłaty kosztów sądowych (k. 44-45).

Powyższy wyrok zaskarżył w całości na niekorzyść skazanego prokurator. Zarzucił obrazę prawa materialnego, to jestart. 85 kkw brzmieniu do dnia 30 czerwca 2015 r., polegającą na błędnym uznaniu, że w niniejszej sprawie zachodzą warunki do wydania wyroku łącznego.
Podnosząc tak, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego (k. 59-60v).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja prokuratora była zasadna i zasługiwała na uwzględnienie.
Przystępując do opisania powodów tego rozstrzygnięcia, pomocnym będzie przypomnienie, że wskazana w apelacji obraza przepisów prawa materialnego obejmuje naruszenie każdej dziedziny prawa materialnego, która była stosowana przez organ orzekający. Najczęściej chodzi tu o materialne prawo karne, ale w grę może też wejść np. prawo cywilne, administracyjne, finansowe czy wykroczeń.
Sama obraza może zaś polegać na: a) błędnej wykładni przepisu;
b) zastosowaniu nieodpowiedniego w świetle poczynionych ustaleń przepisu prawa karnego materialnego lub
c) zastosowaniu go w niewłaściwy sposób albo
d) zastosowaniu danego przepisu mimo zakazu określonego rozstrzygania lub
e) niezastosowaniu normy, której stosowanie było obowiązkowe(por. komentarz do 438 kpk [w:] T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego - komentarz, Lex 2014).
Analiza akt sprawy, a przede wszystkim dokumentów obejmujących wyroki skazujące wydane względemA. J. (1)oraz pisemnych motywów wyroku pierwszoinstancyjnego, potwierdziła zarzut, że objęcie wyrokiem łącznym kar wymierzonych w sprawach Sądu Rejonowego w Poznaniu o sygn. akt. XXIII K 1819/05 oraz XXIII K 1243/06 nastąpiło z obrazą prawa materialnego. To jest z naruszeniemart. 85 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r., a stosowanym w sprawie w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U z 2015 r., poz. 396).
Przypomnienia w tym miejscu wymaga, że w brzmieniu do dnia 30 czerwca 2015 r. przepisart. 85 § 1 kkokreślał, iż sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa,jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z nich i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu.
W sprawie nie budzi wątpliwości, że wyrok Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 13 września 2005 r. w sprawie XXIII K 1819/05 został wydany przed popełnieniem przez skazanegoA. J.przestępstw zart. 278 § 1 kkoraz zart. 233 § 1 kkiart. 238 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, tj. czynów objętych wyrokiem w sprawie XXIII K 1243/06. Te popełnione bowiem zostały odpowiednio: w dniu 30 stycznia 2006 r. i w dniu 31 stycznia 2006 r.
Z powyższego wynika, iż kary wymierzone w obu postępowaniach nie kwalifikowały się przez to do połączenia i podlegać będą odrębnemu wykonaniu. Rację miał zatem prokurator apelując, że zaskarżony wyrok był nieprawidłowy i winien ulec uchyleniu. Na marginesie dostrzec trzeba, iż Sąd Rejonowy w uzasadnieniu wyroku łącznego dostrzegł swój błąd w zakresie prawa materialnego i przyznał, że w niniejszej sprawie brak było warunków do połączenia kar orzeczonych wobec skazanegoA. J. (1).
Konsekwencją tego ustalenia była konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i w oparciu oart. 572 kpk, umorzenia postępowania w sprawie.
Podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w sprawie stanowiłart. 632 pkt 2 kpkw zw. zart. 574 kpk. Wobec umorzenia postępowania obciążono nimi w całości Skarb Państwa.
H. B.D. L.M.