Sąd Rejonowy w Otwocku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 372/16
Data wyroku: 2017-05-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Maszner
Słowa kluczowe: Akt oskarżenia
Podstawa prawna: art. 288 §1 kk w zw. z art. 64§1 kk

Sygn. akt II K 372/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 maja 2017 r.
Sąd Rejonowy w Otwocku w Wydziale II Karnym w składzie :
Przewodniczący:  SSR Agnieszka Maszner
Protokolant: Marzena Kwiatek
Bez udziału- Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Otwocku
po rozpoznaniu w dniach 17 stycznia 2017 r., 3 marca 2017 roku, 17 marca 2017 roku i 26 maja 2017 roku
sprawy
1.I. G., c.R.iI.z d.K.,ur. (...)wW.
2.A. K., s.J.iD. z d. L.,ur. (...)wO.
oskarżonego o to, że:

I
w bliżej nieustalonym dniu, w okresie od 5 maja 2013 roku do 19 maja 2013 roku wO.województwa(...), przyulicy (...), działając wspólnie i w porozumieniu, dokonali uszkodzenia drzwi tylnych barakowozu poprzez wyrwanie i uszkodzenie zasuwy, uszkodzenie skobla, oraz wyszczypanie drewna na powierzchni drzwi, w wyniku czego powstały straty w łącznej kwocie 500 złotych na szkodęB. B. (1), przy czymI. G.czynu tego dopuściła się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne to jest o czyn zart. 288 § 1 k.k.wobecA. K.i o czyn zart. 288§1 kkw zw zart. 64§1 kkwobecI. G.

II
w nocy z 16 na 17 maja 2013 roku wO.województwa(...), działając wspólnie i w porozumieniu, wybijając szybę w drzwiach, włamali się do wnętrza sklepu nr 29 przyulicy (...)
(...)nr 6, skąd zabrali w celu przywłaszczenia papierosy różnych marek i ilości, i alkoholu o łącznej wartości 4258,66 złotych na szkodę(...)(...), przy czymI. G.czynu tego dopuściła się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne tj. o czyn zart. 279 § 1 k.kwobecA. K.i o czyn zart. 279§1 kkw zw zart. 64§1 kkwobecI. G.

III
w nocy z 18 na 19 maja 2013 roku wO.województwa(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, wybijając szybę w drzwiach, włamali się do wnętrza sklepu nr 29 przyulicy (...)(...)nr 6, skąd dokonali zaboru w celu przywłaszczenia alkoholu o łącznej wartości 271,45 złotych na szkodę(...)(...), przy czymI. G.czynu tego dopuściła się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślna przestępstwo podobne tj. o czyn zart. 279 § 1 k.kwobecA. K.i o czyn zart. 279§1 kkw zw zart. 64§1 kkwobecI. G.

a ponadtoI. G.oskarżonej o to że:

IV
dniu 19 maja 2013 roku wO.województwa(...), wdarła się na teren posesji przyulicy (...), a następnie do usytuowanego na tej posesji barakowozu, bez wiedzy i zgodyB. B. (1)będącej osobą uprawnioną do rozporządzenia tym obiektami tj o czyn zart. 193 kk

a ponadtoA. K.oskarżonego o to że:

V
dniu 19 maja 2013 roku wO.województwa(...), wdarł się na teren posesji przyulicy (...), a następnie do usytuowanego na tej posesji barakowozu, bez wiedzy i zgodyB. B. (1)będącej osobą uprawnioną do rozporządzenia tym obiektami tj o czyn zart. 193 kk

ORZEKA

I
na podstawieart. 5 § 1 pkt. 4 k.p.w.w zw. zart. 45 § 1k.w. umarza postępowanie karne wobec oskarżonychI. G.iA. K.w zakresie czynu z pkt I przy czym ustala, iż czyn oskarżonych polegał na tym że: w bliżej nieustalonym dniu, w okresie od 5 maja 2013 roku do 19 maja 2013 roku wO.województwa(...), przyulicy (...), działając wspólnie i w porozumieniu zM. W. (1), dokonali uszkodzenia drzwi tylnych barakowozu poprzez wyrwanie i uszkodzenie zasuwy, uszkodzenie skobla, oraz wyszczypanie drewna na powierzchni drzwi, w wyniku czego powstały straty w łącznej kwocie 500 złotych na szkodęB. B. (1)i czyn ten kwalifikuje jako wykroczenie zart. 124 § 1k.w. w zw zart. 4§1 kk

II
oskarżonąI. G.uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej w pkt(...)czynu zart. 279 § 1 kkw zw zart. 64§1 kk, przy czym ustala iż dokonała go działając wspólnie i w porozumieniu zA. K.iM. W. (2)i na tej podstawie skazuje ją , a na podstawieart. 279§1 kkwymierza jej karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33§ 1, 2 i 3 kkkarę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych w wysokości po 10 zł. (dziesięć złotych) każda stawka;

III
oskarżonegoA. K.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego jemu w pkt(...)czynu zart. 279 § 1 kk, przy czym ustala iż dokonał go działając wspólnie i w porozumieniu zI. G.iM. W. (2)i na tej podstawie wymierza jemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33§ 1, 2 i 3 kkkarę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych w wysokości po 10 zł. (dziesięć złotych) każda stawka;

IV
oskarżonąI. G.uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej w pkt III czynu zart. 279 § 1 kkw zw zart. 64§1 kk, przy czym ustala, iż dokonała go działając wspólnie i w porozumieniu zA. K.iM. W. (2)i na tej podstawie skazuje ją , a na podstawieart. 279§1 kkwymierza jej karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33§ 1, 2 i 3 kkkarę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych w wysokości po 10 zł. (dziesięć złotych) każda stawka;

V
oskarżonegoA. K.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego jemu w pkt III czynu zart. 279 § 1 kk, przy czym ustala, iż dokonał go działając wspólnie i w porozumieniu zI. G.iM. W. (2)i na tej podstawie wymierza jemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33§ 1, 2 i 3 kkkarę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych w wysokości po 10 zł. (dziesięć złotych) każda stawka;

VI
oskarżonąI. G.uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej wpkt IVczynu zart. 193 kk, i na tej podstawie wymierza jej karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

VII
oskarżonegoA. K.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego jemu wpkt Vczynu zart. 193kk, i na tej podstawie wymierza jemu karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

VIII
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.łączy orzeczone wobec oskarżonej kary i wymierza oskarżonejI. G.karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz łączną karę grzywny w rozmiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając na podstawieart. 33 § 3 k.k.wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych,

IX
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.łączy orzeczone wobec oskarżonego kary i wymierza oskarżonemuA. K.karę łączną 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz łączną karę grzywny w rozmiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając na podstawieart. 33 § 3 k.k.wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych,

X
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wykonanie orzeczonych kary łącznych pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonymI. G.iA. K.na okres prób po 5 (pięć) lat w stosunku do każdego z oskarżonych,

XI
na podstawieart. 73 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.oddaje oskarżonychI. G.iA. K.okresie próby pod dozór kuratora;

XII
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary grzywny zalicza oskarżonejI. G.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 19 maja 2013 roku godzina 6:15 do dnia 20 maja 2013 roku godzina 19:25 oraz od dnia 27 maja 2013 roku godzina 10:30 do dnia 28 maja 2013 roku godzina 17:40 i uznaje iż kara grzywny została wykonana w wymiarze 8 dni,

XIII
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary grzywny zalicza oskarżonemuA. K.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 19 maja 2013 roku godzina 6:15 do dnia 20 maja 2013 roku godzina 17:15 oraz od dnia 27 maja 2013 roku godzina 10:30 do dnia 28 maja 2013 roku godzina 17:40 i uznaje iż kara grzywny została wykonana w wymiarze 8 dni,

XIV
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonychI. G.iA. K.od ponoszenia kosztów sądowych, wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa.

    Sygn. akt II K 372/16

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
WO.przyulicy (...)przy stacji PKPŚ.Spółdzielnia (...)ma usytuowany sklep spożywczy nr 29. Kierownikiem sklepu w 2013 roku byłaE. K., zaś jej zastępcąM. C..
W dniu 16 maja 2013 roku sklep zamykałaM. C.i w chwili jego zamknięcia wszystko było w porządku.
W nocy z 16 maja 2013 roku na 17 maja 2013 rokuM. W. (3),I. G.iA. K.spędzali czas na stacji PKP wŚ.. Na stacji spędzili kilka godzin a następnie postanowili dokonać włamania do sklepu przyulicy (...). Wspólnie we trójkę udali się pod sklep. Tam dokonali podziału ról w planowanym włamaniu. Wspólnie ustalili, iż do sklepu wejdąI. G.iA. K.zaśM. W. (2)zostanie na czatach.I. G.iA. K.znali ten sklep ponieważ wcześniej w nim byli i zostali zauważeni przezM. C..
Oskarżeni wybili szybę w drzwiach wejściowych do sklepu, a następnie dokonali kradzieży z jego wnętrza papierosy różnych marek w tymM.i LM oraz alkoholu w tym wódek różnych marek o łącznej wartości 4258,66 zł, a następnie oddalili się z miejsca przestępstwa.
W chwili wybicia szyby w sklepie włączył się alarm. Na miejsce zdarzenia udał sięA. S.pracownikAgencji Ochrony (...), który miał wtedy dyżur.A. S.na miejscu zdarzenia był po upływie 3 minut od otrzymania zgłoszenia jednak na miejscu nie było już nikogo.A. S.o zdarzeniu zawiadomił policję. O godzinie 1.25 o włamaniu została powiadomiona kierowniczkasklepu (...), która przybyła na miejsce. Po przybyciuE. K.wraz z policjantami weszła do sklepu. Policjanci dokonali oględzin miejsca kradzieży.
Po oględzinach w drzwiach wejściowych w miejsce zbitej szyby została wstawiona dykta.
W dniu 18 maja 2013 rokuE. K.była w sklepie przyulicy (...)do godziny 17.00 o tej porze zamknęła sklep i włączyła alarm.
W dniu 18 maja 2013 roku oskarżeni orazM. W. (2)ponownie spotkali się na stacji PKPŚ.i ponownie postanowili dokonać włamania do tego samego sklepu co w dniu 17 maja 2013 roku. Wyżej opisani odczekali do zmroku i wspólnie udali się do sklepu, usiłowali wejść przez płytę zabezpieczającą umocowaną w miejscu gdzie wybili szybę poprzednim razem jednak im to się nie udało. Wtedy sprawcy wybili szybę w drugich wąskich drzwiach i wspólnie weszli do środka sklepu. Następnie oskarżeni wraz zM. W. (2)w czasie kiedy był już włączony alarm dokonali kradzieży alkoholu o wartości 271,45 zł i uciekli z miejsca zdarzenia. W tym dniu służbę w(...)pełniłD. P.po otrzymaniu informacji z bazy natychmiast udał się na miejsce jednak nie było tam już żadnego ze sprawców. Widział jak wzdłuż torów biegło dwóch mężczyzn jednak ich nie zatrzymał. Na miejsce została wezwana Policja która również nie zatrzymała sprawców zdarzenia. O włamaniu została również zawiadomionaE. K.która przyjechała do sklepu.
B. B. (1)jest właścicielką działki rekreacyjnej położonej wO.przyulicy (...). Na działce usytuowany jest wóz cygański do którego są dwa wejścia. Tylne wejście jest zamykane na skobel i zasuwę zaś wejście główne jest zamykane od zewnątrz na dużą kłódkę.B. B. (1)na działce była w dniu 5 maja 2013 roku. W tym dniu zamknęła barakowóz z obu stron.
Po tym dniuM. W. (2),I. G.iA. K.postanowili skorzystać z barakowozu. Nie mieli pozwolenia od pokrzywdzonej na korzystanie z działki. Wobec tego weszli do niego przez tylne drzwi barakowozu które wyłamali co spowodowało uszkodzenie zabezpieczających drzwi zasuwy i skobla oraz wyszczypanie drewna w drzwiach. Później oskarżeni orazM. W. (2)korzystali z barakowozu oraz przedmiotów w nim pozostawionych.
W dniu 14 lub 15 maja 2013 roku pokrzywdzona przyjechała na działkę zobaczyła, iż ktoś dostał się do środka barakowozu oraz z niego korzystał. Na miejscu nie zastała nikogo. Nie zamykała barakowozu. Postanowiła złapać sprawców dlatego wraz zW. K.przyjechała na działkę w dniu 19 maja 2013 roku o godzinie 6.00. Na miejscu zastała śpiących na łóżkuI. G.orazA. K.. Nie wchodząc do barakowozuB. B. (1)zawiadomiła policję. Policja na miejscu o godzinie 6.30 zatrzymała oskarżonych. W chwili zatrzymaniaI. G.była trzeźwa. Natomiast oskarżonyA. K.został poddany badaniu urządzeniem typu alkomat na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. W wyniku tego badania uzyskano następujące wyniki: o godzinie 7.21 – 1,87 promila, o godzinie 7.22 – 1,88 promila w wydychanym powietrzu.
W chwili zatrzymania oskarżeni nie mieli skradzionych wcześniej przedmiotów. Z barakowozu nic nie zostało nic skradzione wartość szkód wyrządzona przez oskarżonych wynosiła 500 zł.
Oboje oskarżeni byli wcześniej wielokrotnie karani.
I. G.została skazana między innymi wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy PragiP.z dnia 17 czerwca 2008 roku, sygn. akt III K 337/08 za czyn zart. 279 §1 k.k., na karę 1 roku pozbawienia wolności oskarżona orzeczoną karę odbywała w okresie od 20 listopada 2010 roku do 30 listopada 2011 roku.
w postępowaniu przygotowawczym ujawnionym na podstawieart. 387 § 4 k.p.k.:

⚫

częściowych wyjaśnieńI. G.(k. 94) orazA. K.(k 94);

zeznań świadków:B. B. (1)(k 94-95),W. K.(k 95),B. B. (2)(k95),H. K.(k 95),M. C.(115-116),A. S.(k 116),D. P.(k 116) iE. K.(k 116);

częściowych zeznań świadkaM. W. (2)(k 114-115)

⚫

innych dowodów: z akt sprawy II K 675/13protokołów użycia alkomatu (K 8, 12), protokołów przeszukania (k9-10, 13-14, 129-130, 134-135, 137-138) protokołów zatrzymania (k 11, 15, 17-19, 132, 140-141), świadectwo wzorcowania (k 16), protokołów oględzin miejsca (k 20 -22, 95-97, 149-151), wyroków (k 83-87, 309-313, 532) notatki użycia psa (k 98, 163) dokumentacji fotograficzna (k 152) dokumentacji szkody- (...)(...)(k 210 – 303) oraz z akt sprawy II K 372/16 dane o karalności (k 22-25)

Przesłuchiwana po raz pierwszy w toku postępowania przygotowawczegoI. G.przyznała się do zarzucanych jej czynów zart. 288§1 kki193kk. Składając wyjaśnienia w dniu 20 maja 2013 oświadczyła że kilka dni wcześniej ona iA. K.spotkali się zM. W. (2)na stacji PKPŚ.potem pili alkohol w pobliskim lesie przyulicy (...). Nie pamięta w jaki sposób dostała się do barakowozu usytuowanego na tej ulicy pamięta jedynie jak siedziała następnego dnia przed barakowozem i wygoniła ich z działki. Potem była w różnych miejscach. W sobotę spotkała się zA. K.wypili wspólnie cztery piwa i udali się przespać do barakowozu następnego dnia obudzili ich policjanci. Oskarżona wyjaśniła, iż nie prosiła właścicieli barakowozu o pozwolenie na korzystanie z działki i korzystała z barakowozu i posesji bez ich wiedzy i zgody. Oskarżona w wyjaśnieniach złożyła wniosek w trybieart. 335 kpk.
Przesłuchiwana ponownie oskarżona podtrzymała złożone wyjaśnienia.
Przesłuchiwana po raz trzeci w czasie postępowania przygotowawczego oskarżona nie przyznała się do czynów zart. 279§1 kkw zw zart. 64§1 kk. Oskarżona wyjaśniła iż nie dokonała włamania do sklepu przyul (...)(...)chociaż wie gdzie jest ten sklep. Wyjaśniła iż całe dnie spędzała nad rzekąŚ.wraz zA. K.. Przesłuchiwana po raz czwarty oskarżona nie przyznała się do czynów zart. 279§1 kkw zw zart. 64§1 kki odmówiła składania wyjaśnień.
Na rozprawie Sąd ujawnił wyjaśnienia oskarżonej w trybieart. 479§2 kpk. Oskarżona, która stawiła się na kolejną z rozpraw oświadczyła iż nie chce składać wyjaśnień.
OskarżonyA. K.przesłuchiwany po raz pierwszy w trakcie postępowania przygotowawczego nie przyznał się do zarzucanych mu czynów zart. 288§1 kki193 kk. Wyjaśnił, iż w dniu 18 maja 2013 roku udał się zI. G.na spacer poulicy (...)potrzebowała skorzystać z toalety więc udali się na posesję przyulicy (...). W tym czasieA. K.stwierdził, iż drzwi do barakowozu są otwarte, wtedy odeszli z tego miejsca. Jednak następnego dnia postanowili się przespać w barakowozie. Oskarżony znalazł siatkę z czterema piwami które wypił w barakowozie. Oskarżony wyjaśnił iż nie prosił właścicieli barakowozu o pozwolenie na korzystanie z działki i korzystał z barakowozu i posesji bez ich wiedzy i zgody.
Przesłuchiwany po raz drugi w postępowaniu przygotowawczym oskarżony przyznał się do zarzucanych mu czynów zart. 279§1 kk. Wyjaśnił iż spotkali zI. G.M. W. (1)wspólnie spacerowali poŚ.. Oskarżony wraz zM. W. (1)wpadli na pomysł włamania dosklepu (...)koło stacji PKPŚ..I. G.oświadczyła że nie chce mieć z tym nic wspólnego i odeszła. Oskarżony zM. W. (1)udał się do sklepu wspólnie wybili szybę w drzwiach i weszli do środka.A. K.ukradł 3 butelki wódki zaśM. W. (2)7-10 paczek papierosów oraz 2 l coca coli więcej nic nie zabrali a w sklepie byli do jednej minuty. W tym czasie cały czas był włączony alarm. Po włamaniu udali się na polankę zasklepem (...)gdzie wypili skradzioną wódkę. Następnego dnia ponownie udali się zM. W. (1)do sklepu również i tym razem nie było z nimiI. G.. Oskarżony kopał w dyktę która była przykręcona w miejscu wybitej poprzednio szyby jednak nie udało mu się jej usunąć. WtedyM. W. (2)wybił szybę w okienku na prawo od drzwi. Oskarżony zabrał 4 butelki wódki zaśM. W. (2)3 butelki. Nic więcej nie ukradli. Po włamaniu udali się również na polankę gdyM. W. (2)zasnął oskarżony zI. G.odeszli z polanki. Oskarżony oświadczył iż wartość obu kradzieży jest wielokrotnie zawyżona.
Przesłuchany po raz trzeci w postępowaniu przygotowawczym oskarżony ponownie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów zart. 279§1 kki złożył wniosek w trybieart. 335 kpk.
Przesłuchany po raz ostatni w postępowaniu przygotowawczym oskarżony oświadczył iż przyznaje się do wszystkich zarzucanych mu czynów jednak nie chce korzystać z prawa do dobrowolnego poddania się karze. Oskarżony podkreślił iż wartość skradzionych przedmiotów została znacznie zawyżona gdyż skradli tylko kilka butelek wódki
Na rozprawie Sąd ujawnił wyjaśnienia oskarżonego w trybieart. 479§2 kpk. Oskarżony zawiadomiony o terminie rozprawy w trybieart. 374§1 kpknie wniósł o doprowadzenie na rozprawę.
Sąd zważył, co następuje:
W opinii Sądu wyjaśnieniaI. G.w zakresie czynów zart. 288§1 kki193 kkzłożone w postępowaniu przygotowawczym zasługują na atrybut wiarygodności. W ocenie Sądu oskarżona relacjonując okoliczności powyższych zdarzeń mówiła prawdę wyjaśnienia te są spójne z pozostałym zebranym w sprawie a uznanym za wiarygodny. Wyjaśnienia oskarżonej w tej części stały się podstawą ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej kiedy nie przyznała się do popełnienia czynów zart. 279§1 kki opisała iż nie brała w nich udziału spędzając cały czas zA. K.nadŚ.W tej części wyjaśnienia te są sprzeczne z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym w szczególności w postaci części zeznańM. W. (1)oraz częściowych wyjaśnieńA. K., który przyznał się do popełnienia czynu zart. 279§1 kk, które Sąd uznał za wiarygodne. W ocenie Sadu wyjaśnienia w tej części były przyjętą przez oskarżoną i konsekwentnie realizowaną przez nią linią obrony. W ocenie Sądu oskarżona która już odbywała karę pozbawienia wolności dążyła do uniknięcia odpowiedzialności karnej za popełnione czyny.
W opinii Sądu wyjaśnieniaA. K.w zakresie czynów zart. 279§1 kkzłożone w postępowaniu przygotowawczym zasługują na atrybut wiarygodności w części. Sąd dał wiarę oskarżonemu kiedy przyznał się do zarzucanego mu czynu oraz wskazał iż czyn ten popełnił wraz zM. W. (2). W ocenie Sądu oskarżony składając powyższe wyjaśnienia mówił prawdę, wyjaśnienia te są spójne z pozostałym zebranym w sprawie a uznanym za wiarygodny zwłaszcza z wiarygodną częścią zeznańM. W. (1). Wyjaśnienia oskarżonego w tej części stały się podstawą ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd. Sąd nie dał wiary oskarżonemu kiedy oświadczył iż we włamaniu nie brała udziałuI. G.. W ocenie Sądu wiarygodne w tym zakresie są pierwsze zeznaniaM. W. (2)który wiarygodnie wskazał iż we włamaniach brała udział oskarżona. Sąd zważył iż same wyjaśnienia oskarżonego są wewnętrznie sprzeczne gdyż wskazał iż oskarżona oddaliła się kiedy dokonywali drugiego włamania a potem z nimi już była nie wskazując jednocześnie aby się gdzieś spotkali. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonemu kiedy nie przyznała się do popełnienia czynów zart. 288§1 kki193 kkopisał iż do barakowozu wszedł gdyż był otwarty. W tej części wyjaśnienia te są sprzeczne z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym w szczególności w postaci części zeznańM. W. (1)oraz częściowych wyjaśnieńI. G., która przyznała się do popełnienia czynu zart. 288§1 kki193 kk, a które Sąd uznał za wiarygodne. W ocenie Sadu wyjaśnienia w tej części były przyjętą przez oskarżonego i konsekwentnie realizowaną przez niego linią obrony oraz pomocą linii obrony przyjętej przez oskarżoną.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadków:B. B. (1),W. K.,B. B. (2),H. K.,M. C.,A. S.,D. P.iE. K.albowiem te są konsekwentne, logiczne a dodatkowo znajdują potwierdzenie w pozostałym wiarygodnym materiale dowodowym. Świadkowie zrelacjonowali jedynie to, co sami zaobserwowali nie uzupełniając swych zeznań zbędnymi konfabulacjami. Zeznania te nie noszą cech braku obiektywizmu bądź też zatajania prawdy. Wobec powyższego Sąd uznał, iż zeznania te mogą służyć za podstawę ustalonego stanu faktycznego.
Sąd dał wiarę zeznaniomB. B. (1), która wiarygodnie opisała okoliczności w jakich dokonała wykrycia przestępstwa zart. 288§1 kkoraz zart. 193 kk. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka kiedy wskazała, iż wartość szkody jaką wyrządzili oskarżeni wraz zM. W. (1)wynosiła 500 zł.
W ocenie Sądu świadkowieW. K.,B. B. (2)iH. K.spójnie i jasno opisali okoliczności w jakich doszło do ujawnienia zniszczeń na działceB. B. (1)i okoliczności zatrzymania na niej oskarżonych
Sąd nie kwestionował zeznańM. C.,A. S.,D. P.iE. K.. Na podstawie zeznań świadków Sąd ustalił okoliczności obu włamań, podejmowanych przez świadków czynności po ich wykryciu. Wskazania przedmiotów jakie zostały skradzione oraz faktu iż oskarżeni zbiegli z miejsca zdarzenia. Sąd zważył, iż mężczyźni dostrzeżeni przezD. P.nie musieli być sprawcami włamania zwłaszcza, iż świadek nie zauważył aby coś nieśli w rękach.
Sąd da wiarę zeznaniom świadkaM. W. (1)w części. Sąd zważył, iż świadek był współsprawcą czynów przypisanych oskarżonym i został za nie wcześniej prawomocnie skazany. Sąd dał wiarę świadkowi kiedy opisał okoliczności w jakich doszło do uszkodzenia mieniaB. B. (1)zeznania w tej części są spójne z wyjaśnieniamiI. G.. W ocenie Sądu odnośnie czynów zart. 279§1 kkwiarygodne są jedynie pierwsze dwa wyjaśnienia świadka złożone w charakterze podejrzanego kiedy opisał dokładnie okoliczności obu włamań wskazał, iż dokonali ichI. G.iA. K.oraz on. Sąd uznał, iż wyjaśnienia te są zgodne spójne i jasne oraz stały się podstawą ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd. Sąd uznał iż wyjaśnienia te były złożone zanimM. W. (2)ustalił z oskarżonymi linię obronyI. G., której jako działającej w warunkachart. 64§1 kkgroziła największa kara. Wobec powyższych ustaleń Sąd dał wiarę jedynie pierwszym wyjaśnieniom złożonym w postępowaniu przygotowawczym pozostałym odmawiając wiary. Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka złożonym w niniejszym postępowaniu. W ocenie Sądu świadek nie pamiętał zdarzeń na okoliczność , których miał zeznawać co znalazło odzwierciedlenie w jego zachowaniu na sali Sądowej oraz temu iż nie potrafił wskazać jednej wersji zdarzenia potwierdzając sprzeczne ze sobą wyjaśnienia złożone wcześniej.
Sąd dał wiarę wszystkim ujawnionym dowodom z dokumentów, albowiem nie były one kwestionowane przez żadną ze stron nie budziły wątpliwości Sądu a w połączeniu z osobowymi źródłami dowodowymi pozwalały na pełne odtworzenie obrazy czynu popełnionego przez oskarżonego. Sąd dał wiarę zwłaszcza dokumentom potwierdzającym wartość przedmiotów jaka została skradziona przez oskarżonych iM. W. (2).
I. G.orazA. K.zostali oskarżeni o to że:

VI
w bliżej nieustalonym dniu, w okresie od 5 maja 2013 roku do 19 maja 2013 roku wO.województwa(...), przyulicy (...), działając wspólnie i w porozumieniu, dokonali uszkodzenia drzwi tylnych barakowozu poprzez wyrwanie i uszkodzenie zasuwy, uszkodzenie skobla, oraz wyszczypanie drewna na powierzchni drzwi, w wyniku czego powstały straty w łącznej kwocie 500 złotych na szkodęB. B. (1), przy czymI. G.czynu tego dopuściła się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne to jest o czyn zart. 288 § 1 k.k.wobecA. K.i o czyn zart. 288§1 kkw zw zart. 64§1 kkwobecI. G.

VII
w nocy z 16 na 17 maja 2013 roku wO.województwa(...), działając wspólnie i w porozumieniu, wybijając szybę w drzwiach, włamali się do wnętrza sklepu nr 29 przyulicy (...)(...)nr 6, skąd zabrali w celu przywłaszczenia papierosy różnych marek i ilości, i alkoholu o łącznej wartości 4258,66 złotych na szkodę(...)(...), przy czymI. G.czynu tego dopuściła się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne tj. o czyn zart. 279 § 1 k.kwobecA. K.i o czyn zart. 279§1 kkw zw zart. 64§1 kkwobecI. G.

VIII
w nocy z 18 na 19 maja 2013 roku wO.województwa(...), działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, wybijając szybę w drzwiach, włamali się do wnętrza sklepu nr 29 przyulicy (...)(...)nr 6, skąd dokonali zaboru w celu przywłaszczenia alkoholu o łącznej wartości 271,45 złotych na szkodę(...)(...), przy czymI. G.czynu tego dopuściła się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślna przestępstwo podobne tj. o czyn zart. 279 § 1 k.kwobecA. K.i o czyn zart. 279§1 kkw zw zart. 64§1 kkwobecI. G.

a ponadtoI. G.została oskarżona o to że:

IX
dniu 19 maja 2013 roku wO.województwa(...), wdarła się na teren posesji przyulicy (...), a następnie do usytuowanego na tej posesji barakowozu, bez wiedzy i zgodyB. B. (1)będącej osobą uprawnioną do rozporządzenia tym obiektami tj o czyn zart. 193 kk

a ponadtoA. K.został oskarżony o to że:

X
dniu 19 maja 2013 roku wO.województwa(...), wdarł się na teren posesji przyulicy (...), a następnie do usytuowanego na tej posesji barakowozu, bez wiedzy i zgodyB. B. (1)będącej osobą uprawnioną do rozporządzenia tym obiektami tj o czyn zart. 193 kk

Przestępstwa uregulowane wart. 279 kk– kradzież z włamaniem i wart. 278 kkkradzież zwykła należą do najczęstszych a nawet nagminnych przestępstw przeciwko mieniu. Kradzież zwykła polega na zaborze w celu przywłaszczenia cudzej rzeczy ruchomej. Przez zabór należy rozumieć wyjęcie spod władztwa osoby nią władającej i objęcie we własne posiadanie. Kradzież z włamaniem jest kwalifikowanym typem kradzieży. Kradzież z włamaniem zachodzi wtedy, gdy jej sprawca zabiera mienie w celu przywłaszczenia w następstwie usunięcia przeszkody materialnej, będącej częścią konstrukcji pomieszczenia zamkniętego lub specjalnym zamknięciem tego pomieszczenia, utrudniającym dostęp do jego wnętrza. (25 czerwca 1980 roku uchwała SN VII KZP 48/78 OSNKW 1980/8/65). Włamanie oznacza zachowanie polegające na usunięciu przeszkody chroniącej dostęp do przedmiotu kradzieży. Sąd podziela stanowisko Sądu Najwyższego, że„kradzież z włamaniem zachodzi wtedy, gdy jej sprawca zabiera mienie w celu przywłaszczenia w następstwie usunięcia przeszkody materialnej, będącej częścią konstrukcji pomieszczenia zamkniętego lub specjalnym zamknięciem tego pomieszczenia, utrudniającym dostęp do jego wnętrza.” (tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2002 r., III KKN 423/00LEX nr 75463). Przedmiotowe przestępstwo można popełnić jedynie umyślnie w zamiarze bezpośrednim.
Przestępstwo zart. 288 § 1 k.k.polega na tym, iż sprawca niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku cudzą rzecz. Przedmiotowy czyn może być popełniony jedynie umyślnie zarówno w zamiarze bezpośrednim jak i ewentualnym. Istotną cechą omawianego przestępstwa jest również konieczność wykazania związku przyczynowo skutkowego pomiędzy zachowaniem sprawcy a zniszczeniem, uszkodzeniem lub uczynieniem danej rzeczy niezdatną do użytku.Art 288§1 kpknależy do tzw czynów przepołowionych i w przypadku, gdy wartość wyrządzonej szkody stanowi kwotę 500 zł i poniżej tej kwoty czy ten należy zakwalifikować jako wykroczenie zart. 124 § 1 k.k.
Przestępstwo zart. 193 KKpolega na naruszeniu miru domowego poprzez wdarcie się do cudzego obiektu lub jego nieopuszczenia pomimo żądania osoby uprawnionej. Poprzez „mir domowy” należy rozumieć prawo niezakłóconego korzystania z domu, mieszkania, lokalu, pomieszczenia lub ogrodzonego terenu, a więc czynienia w tych miejscach tego, co dysponent dobrem zażyczy i nie będzie stanowiło to naruszenie norm prawnych. Oprócz tego, tylko on jest uprawniony do podejmowania decyzji o tym, jakie osoby postronne, kiedy i na jakich warunkach mogą w tych pomieszczeniach przebywać Przestępstwo naruszenia miru domowego ma charakter powszechny. Sprawca tego przestępstwa może być każdy, z tym jednak ograniczeniem, że nie może to być osoba uprawniona do przebywania w danym miejscu, także wbrew woli innej osoby uprawnionej. Do istoty tego czynu należy wkroczenie do miejsca chronionego w perspektywie prawa do prywatności, wbrew woli osoby uprawnionej do przebywania w tym miejscu "Wdarcie" oznacza każdy dowolny sposób ingerencji fizycznej w cudze miejsce chronione tymże przepisem, z pogwałceniem wyraźnie wyartykułowanej lub domniemanej woli osoby uprawnionej. Stronę przedmiotową występku wyczerpywało będzie każde zachowanie się sprawcy polegające na przedostaniu się do miejsca określonego w tym przepisie (cudzego domu, mieszkania, lokalu) wbrew wyraźnej lub dorozumianej woli gospodarza tego miejsca (post. SN z 14.8.2001 r., V KKN 338/98, Legalis). W tej części opisu strony przedmiotowej typ czynu zabronionego wymaga realizacji znamion przez działanie. Do istoty tej czynności sprawczej należy przełamanie przede wszystkim innych niż fizyczne barier przed wkroczeniem do miejsca objętego ochroną wynikającą z prawa to prywatności. Pojęcie to należy wykładać w kontekście zamachu na wolność korzystającego z mieszkania, a nie jako zamach na mienie lub wolność od przymusu lub innych postaci naruszenia dóbr wolnościowych pokrzywdzonego (ten pogląd sięga aż do poglądu
    J. Makarewicza:
    tegoż, Kodeks karny, 1935, s. 430; wyr. SN z 15.4.1935 r., III K 196/35, OSNK 1935, Nr 12, poz. 500). W przypadku pokonania zapory o charakterze fizycznym (np. zabezpieczeń przed wtargnięciem) mamy do czynienia z "włamaniem", w znaczeniu, jakie nadaje się temu znamieniu wart. 279 Kodeksu karnego. Nie zmienia to jednak faktu, że jednocześnie, także w tym przypadku będziemy mieli do czynienia ze szczególną postacią "wdarcia się" osoby do cudzego pomieszczenia, jeżeli sens czynności sprawczej i treść zamiaru finalizują się jedynie w tym akcie sprawczym. Ta forma ingerencji w prawo nietykalności mieszkania w swym założeniu wyraża się wyłącznie w działaniu zmierzającym do sforsowania wszelkich przeszkód uniemożliwiających osobom postronnym wkroczenie do określonych pomieszczeń wbrew woli i bez zgody ich gospodarza. Przy czym wchodzą tu w grę wszelkie sposoby przedostania się do miejsca określonego w treściart. 193 KPKbez chociażby zgody domniemanej, a więc gwałtem, podstępem, pod fałszywym pozorem, groźbą. Zatem w przypadku „wdarcia się”, w przeciwieństwie do „włamania się”, nie chodzi jedynie o pokonanie czy przełamanie przeszkody fizycznej, lecz pogwałcenie czyjejś woli, powodujące przedostanie się do określonego miejsca bez podstawy prawnej.
Zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy pozwolił na ustalenie, iżI. G.,A. K.orazM. W. (2)działając wspólnie i w porozumieniu dokonali w nocy z 16 na 17 maja 2013 roku oraz w nocy z 18 na 19 maja 2013 r dwóch włamań do sklepu należącego do(...)(...)położonego wO.przyulicy (...)(...). W pierwszym włamaniu sprawcy dokonali kradzieży papierosów oraz alkoholu o łącznej wartości 4258,66 zł zaś w drugim włamaniu oskarżeni skradli alkohol o wartości 271,45 zł. Sąd nie miał również wątpliwości, iż w okresie od 5 maja 2013 do 19 maja 2013 roku wyżej opisane osoby wchodząc do barakowozu należącego doB. B. (1)uszkodziły go wywołując szkody na kwotę 500 zł. Sąd uznał również, iż wchodząc na teren posesjiB. B. (1)a następnie wdzierając się do usytuowanego na niej barakowozu bez zgody i wiedzy właścicielki popełnili czyn zart. 193 kk.
Biorąc powyższe ustalenia pod uwagę Sąd przypisując oskarżonym popełnienie czynów zart. 279§1 kkzmienił opis czynów zarzucanych oskarżonym w ten sposób że ustalił iż dokonali ich działając wspólnie i w porozumieniu zM. W. (1), który został wcześniej skazany za te czyny.
OskarżonaI. G.zarzucanych jej czynów zart. 279§1 kkdopuściła się działając w ramach powrotu do przestępstwa określonego wart. 64 § 1 k.k.Recydywa zwykła ma miejsce wówczas, gdy sprawca popełnił przestępstwo umyślne, został za nie skazany na karę pozbawienia wolności, odbył co najmniej sześć miesięcy orzeczonej kary, popełnił przestępstwo umyślne podobne do tego, za które został skazany, a także popełnił je w ciągu pięciu lat od odbycia kary co najmniej sześciu miesięcy pozbawienia wolności. Przestępstwo podobne zostało określone wart. 115 § 3 k.k.przy użyciu trzech kryteriów: tożsamości rodzajowej dobra prawnego; popełnienie przestępstwa z użyciem przemocy lub groźby jej użycia; popełnienie przestępstwa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Podobieństwo przestępstw należy ustalaćin concreto.
Sąd przypisał oskarżonym popełnienia czynów zart. 193 kknie dokonując w ich opisie żadnej zmiany.
Sąd umorzył postępowanie w zakresie dotyczącym czynu zart. 288§1 kk, bowiem jak wynika z zeznań pokrzywdzonejB. B. (1), wartość zniszczonego przez oskarżonych mienia wynosiła 500 złotych. Zgodnie zaś z obowiązującymi przepisami, aby móc przypisać w tym zakresie oskarżonym przestępstwo zniszczenia mienia kwota ta powinna przekraczać wartość 500,00 złotych. Wobec powyższego Sąd uznał, iż w tym zakresie czyn ten stanowi wykroczenie zart. 119 § 1k.w. Zgodnie z przepisemart. 45 § 1k.w. karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność ustaje z upływem 2 lat od popełnienie czynu. Mając na uwadze, iż czyn ten miał miejsce w okresie od 5 maja 2013 do 19 maja 2013 roku, przedawnienie karalności nastąpiło w dniu 19 maja 2015 roku. Z tych też względów Sąd zgodnie z przepisemart. 4§1 k.k.zastosował aktualnie obowiązującą ustawę i w tym zakresie umorzył postępowanie co do tego czynu. Sąd zważył, iż wymierzając oskarżonym kary za poszczególne czyny orzekał na podstawie przepisów obowiązujących w chwili popełnienia zarzucanych oskarżonym czynów jednak w ocenie Sądu nie zachodzi w tym wypadku sprzeczność w wyroku. Sąd uznał iż w sytuacji kiedy czyn stanowi wykroczenie w stosunku do tego czynu stosuje się przepisykodeksu wykroczeńa nie przepisukodeksu karnego. Przepisart. 2a§1kw nakłada na Sąd obowiązek dokonywania stałej kontrawercjonalizacji czynów przepołowionych co do których został już wydany wyroku skazujący. Wobec tego Sąd uznał iż przepis ten uniemożliwia stosowanie wobec oskarżonych przepisów kranych obowiązujących w chwili popełnienia przez nich czynów nawet bowiem skazanie w niniejszym procesie powodowałoby konieczność zastosowaniaart. 2a§1 kk
Biorąc pod uwagę postać zamiaru, jaki towarzyszył sprawcom w momencie popełnienia czynów – zamiar bezpośredni, jego motywację, rodzaj i charakter naruszonych dóbr prawnie chronionych oraz wysokość wyrządzonej szkody, Sąd uznał, że czyny, który popełnili oskarżeni, były czynami o stopniu szkodliwości społecznej większym niż niski.
Uznając winę oskarżonejI. G.Sąd wymierzył jej za poszczególne czyny kary:



za czyn z pkt.(...)na podstawieart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33 § 1, 2 i 3 k.k.karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych

za czyn zpkt. IIIna podstawieart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33 § 1, 2 i 3 k.k.karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych

za czyn zpkt. IVna podstawieart. 193 k.k.karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności

Na podstawieart. 85 §1 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.Sąd wymierzył oskarżonejI. G.karę łączną 2 (dwóch) lat oraz karę łączną grzywny w wymiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu)
Uznając winę oskarżonegoA. K.Sąd wymierzył jej za poszczególne czyny kary:



za czyn z pkt.(...)na podstawieart. 279 § 1 k.k.karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33 § 1, 2 i 3 k.k.karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych

za czyn zpkt. IIIna podstawieart. 279 § 1 k.k.karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 33 § 1, 2 i 3 k.k.karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych

za czyn zpkt. Vna podstawieart. 193 k.k.karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności

Na podstawieart. 85 §1 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.Sąd wymierzył oskarżonemuA. K.karę łączną 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu)
Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd miał na względzie treśćart. 4 § 1 k.k.zgodnie z którą jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy.
Sąd uznał, że przepisy obowiązujące przed dniem 1 lipca 2015 roku były względniejsze dla oskarżonych z uwagi na to, iż przepisy obowiązujące w chwili popełniania przez oskarżonych zarzucanych im czynów przewidywały możliwość warunkowego zawieszenia wykonania kary wobec oskarżonego uprzednio karanego na karę pozbawienia wolności. Wobec powyższych ustaleń Sąd orzekając w przedmiocie przestępstw przypisanych oskarżonym, zgodnie z dyspozycjąart. 4 § 1 k.k.zastosował wobec nich przepisy obowiązujące w dniu popełnienia przez niego przestępstw to jest w  dniu 19 maja 2013 roku albowiem były one względniejsze dla oskarżonych.
Wymierzając oskarżonym kary za popełnione przestępstwa Sąd kierował się zasadami wymiaru kary określonymi wart. 53 § 1 i 2 k.k.i uwzględnił całokształt okoliczności zarówno obciążających jak i łagodzących.
Wśród okoliczności obciążających oskarżonych Sąd miał na uwadze szkodliwość społeczną popełnionych przez nich czynów, fakt iż popełnili je będąc pod wpływem alkoholu oraz ich wcześniejszą wielokrotną karalność, w tym fakt iżI. G.działała w granicachart. 64§1 kk.
Jako okoliczności łagodzące Sąd poczytał fakt, iż oskarżeni przyznawali się do części zarzucanych im czynów zaś od ich popełnienia upłynął okres 4 lat w którym oskarżeni nie popełnili nowych przestępstw – późniejsze skazania dotyczą bowiem tego samego okresu co czyny będące podstawą niniejszego postępowania.
Dodatkowo wymierzając kary grzywny oskarżonym Sąd baczył, by ich wysokość odpowiadała stopniowi zawinienia oskarżonych oraz nie przekraczała ich zdolności zarobkowych.
Podstawową kwestią podlegającą analizie przy wymiarze kary łącznej,w szczególności decydującą o zastosowaniu zasady absorpcji, asperacji lub kumulacji, jest istnienie ścisłego, odległego bądź też brak związku przedmiotowego pomiędzy czynami objętymi wyrokiem. Sąd rozważając w niniejszej sprawie kwestię bliskości podmiotowo-przedmiotowej pomiędzy poszczególnymi przestępstwami stwierdził, że jedność czasu i miejsca popełnienia przestępstw, przemawia za istnieniem ścisłego związku pomiędzy nimi. Jednak związek ten nie przemawia sam przez się za stosowaniem pełnej absorpcji przy wymiarze kary łącznej. Należy podkreślić, iż nawet podobny sposób działania i podobna kwalifikacji czynów, nie przemawiają za stosowaniem pełnej absorpcji przy wymiarze kary łącznej, jeżeli każdy z przypisanych czynów odznacza się znacznym stopniem społecznej szkodliwości (wyrok SN z dnia 7 stycznia 1974 r.,III KR 339/73, OSNKW 1974, nr 5, poz. 89). W niniejszej sprawie oskarżenia popełnił przestępstwa zart. 279 § 1 k.k.iart. 193 § 1 k.k., każde z nich, z opisanych wyżej względów charakteryzowało się znacznym stopniem szkodliwości społecznej, zaś oskarżonaI. G.działała w ramach recydywy stąd też w ocenie Sądu zastosowanie wobecI. G.absorpcji w stopniu większym ponad tą, która pozwala na wymierzenie kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności zaś wobecA. K.kary łącznej 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności nie znajdywałoby żadnego uzasadnienia.
Wobec powyższego Sąd uznał, iż wymierzone oskarżonym kary spełnią swoje cele zapobiegawcze i wychowawcze jak również w zakresie społecznego oddziaływania. Pozwoli oskarżonym w pełni zrozumieć naganność ich zachowania, jak również wrócić na drogę postępowania zgodnego z prawem. W ocenie Sądu kara ta jest adekwatna zarówno do stopnia winy oskarżonych jak również społecznej szkodliwości popełnionych przez nich czynów.
W ocenie Sądu w przypadku istnieją przesłanki określone wart. 69 § 1 i 2 k.k.pozwalające na warunkowe zawieszenie wykonania wobec oskarżonych orzeczonych wobec nich kar pozbawienia wolności. Sąd uznał iż wobec faktu iż czyny popełnienie których Sąd przypisał oskarżonym miały miejsce 4 lata przed wydaniem wyroku zaś oskarżeni od tego czasu nie popełniali innych przestępstw w ocenie Sądu można postawić wobec oskarżonych pozytywną prognozę kryminologiczną. Wobec powyższego Sąd na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonych wobec oskarżonych kary łącznych pozbawienia wolności na okres próby wynoszący po 5 lat w stosunku do każdego z nich. W ocenie Sądu najdłuższy przewidziany przez ustawę okres próby pozwoli na weryfikację zachowania oskarżonych w tym przyjętej pozytywnej prognozy kryminologicznej.
Zgodnie z przepisemart. 73 § 1 k.k.Sąd oddał oskarżonych w okresie próby pod dozór kuratora. W ocenie Sądu kurator sprawując nadzór nad oskarżonymi nie tylko będzie służył im pomocą i weryfikował ich zachowanie w zakresie przestrzegania porządku prawnego, ale także będzie kontrolował, czy oskarżeni przestrzegają ogólnie przyjętych norm społecznych i prawnych.
Będąc zobligowanym treściąart. 63 § 1 k.k.Sąd zaliczył na poczet orzeczonych kar grzywny okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie oskarżonejI. G.od dnia 19 maja 2013 roku godzina 6:15 do dnia 20 maja 2013 roku godzina 19:25 oraz od dnia 27 maja 2013 roku godzina 10:30 do dnia 28 maja 2013 roku godzina 17:40 zaśA. K.od dnia 19 maja 2013 roku godzina 6:15 do dnia 20 maja 2013 roku godzina 17:15 oraz od dnia 27 maja 2013 roku godzina 10:30 do dnia 28 maja 2013 roku godzina 17:40 i uznał iż kary grzywny orzeczone wobec oskarżonych zostały wykonane w wymiarze 8 dni,
Analizując sytuację majątkową i rodzinną oskarżonych Sąd uznał, iż nie są oni w stanie pokryć kosztów sądowych bez pociągania zbyt ciężkich skutków. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonych w całości od kosztów sądowych, obciążając wydatkami Skarb Państwa.