Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim
VII Wydział Karny
Sygnatura akt: VII K 576/17
Data wyroku: 2016-12-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariusz Wieczorek
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: art. 177§1 kk

Sygn. akt VII K 576/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 grudnia 2016 roku
Sąd Rejonowy – w Piotrkowie Tryb. VII Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:SSR Mariusz Wieczorek
Protokolant: st. sekretarz sądowy Anita Cichosz
przy udziale Prokuratora: xxx
po rozpoznaniu w dniu 13.12.2016 roku
sprawy
W. S.,synaA.iA.z domuS., urodzonego 2 m aja 1978 roku wŁ.

oskarżonego o to, że:
w dniu 3 sierpnia 2017 roku ok. godz. 15:40 naul. (...)wP., nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym przez to, że kierując minikoparkąmarki Y.podczas wykonywania manewru cofania ze skręconym wprawą stronę ramieniem z łyżką doprowadził do zderzenia z poruszającym się przy prawej krawędzi jezdni kierującym roweremS. K., w wyniku którego nieumyślnie spowodował u niego obrażenia ciała w postaci złamania łuku jarzmowego lewego, złamania skrzydła kości klinowej (na podstawie mózgu - po lewej), stłuczenia i otarcia skóry głowy i twarzy w okolicy skroniowo - ciemieniowej lewej, stłuczenia uda lewego i stawu kolanowego prawego z otarciami naskórka oraz rany tłuczonej podudzia lewego w okolicy kostki przyśrodkowej, które to obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na okres dłuższy niż 7 dni,
tj. o czyn zart. 177 § 1 kk.
Orzeka:

1
na podstawieart. 66 § 1 i 2 kkiart. 67 § 1 kkwarunkowo umarza postępowanie karne wobec oskarżonegoW. S.na okres próby 1 (jednego) roku,

2
na podstawieart. 67 § 3 kkiart 39 pkt 7 kkzasądza od oskarżonegoW. S.na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 200,00 (dwieście) złotych,

3
na podstawieart. 67 § 3 kkiart 39 pkt 7 kkzasądza od oskarżonegoW. S.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoS. K.kwotę 2.000,00 (dwa tysiące) złotych tytułem nawiązki,

4
zasądza od oskarżonegoW. S.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoS. K.kwotę 516,60 (pięćset szesnaście złotych 60/100 groszy) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

5
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 147,84 zł (sto czterdzieści siedem złotych osiemdziesiąt cztery groszy) tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 100,00 (sto) złotych tytułem opłaty.

Sygn. aktVII K 576/17

UZASADNIENIE
(ograniczenie uzasadnienia na zasadzieart. 423 § 1a kpk)
W. S.stanął pod zarzutem popełnienia czynu polegającego na tym, że:
w dniu 3 sierpnia 2017 roku ok. godz. 15:40 naul. (...)wP., nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym przez to, że kierując(...)marki Y.podczas wykonywania manewru cofania ze skręconym wprawą stronę ramieniem z łyżką doprowadził do zderzenia z poruszającym się przy prawej krawędzi jezdni kierującym roweremS. K., w wyniku którego nieumyślnie spowodował u niego obrażenia ciała w postaci złamania łuku jarzmowego lewego, złamania skrzydła kości klinowej (na podstawie mózgu - po lewej), stłuczenia i otarcia skóry głowy i twarzy w okolicy skroniowo - ciemieniowej lewej, stłuczenia uda lewego i stawu kolanowego prawego z otarciami naskórka oraz rany tłuczonej podudzia lewego w okolicy kostki przyśrodkowej, które to obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na okres dłuższy niż 7 dni,
tj. o czyn zart. 177 § 1 kk.
Zgromadzony materiał dowodowy daje podstawy do oceny, iż oskarżony dopuścił się popełnienia tego czynu.
W sprawie nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające bezprawność czynu oskarżonego, albo jego winę. W momencie podejmowania czynu zarzucanego oskarżonemu działania przestępnego był ona osobą dojrzałą i w pełni poczytalną. Oskarżony jest zdolny do rozpoznania bezprawności swojego czynu, znajduje się w sytuacji, która nie wyklucza możliwości dania posłuchu normie prawnej. Znajdował się on w normalnej sytuacji motywacyjnej, zatem można było od niej wymagać zachowań zgodnych z prawem, a nie zachowań realizujących znamiona przestępstw.
W toku postępowania przygotowawczego i sądowego oskarżony przyznał się do popełnienia czynu i wyraził skruchę oraz złożył wniosek w trybieart.336 kpkpo uzgodnieniu z oskarżycielem publicznym - o warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec niego na okres 1 roku, zasądzenie od niego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej świadczenia pieniężnego w kwocie 200 złotych, zasądzenie od niego na rzecz pokrzywdzonego nawiązki w kwocie 2000 zł oraz obciążenie kosztami postępowania oraz opłatą.
Dlatego Sąd też uwzględnił w/w wniosek, gdyż uznał, że na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego okoliczności popełnienia występku zarzucanego oskarżonemu nie budzą wątpliwości. Warunkowe umorzenie postępowania karnego jest środkiem probacyjnym, który Sąd może zastosować wobec sprawcy przestępstwa zagrożonego karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 5 lat w sytuacji, gdy wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie on przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.
Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu Sąd wziął pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rodzaj zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym naruszenia których dopuścił się oskarżony, oraz fakt iż w tym zakresie oskarżonemu należy przypisać nieumyślność.
Rozważając kwestię warunkowego umorzenia postępowania karnego w stosunku do oskarżonego nie sposób nie przeanalizować jego dotychczasowego sposobu życia, uprzedniej niekaralności oraz zaprezentowanej w toku postępowania postawy, tj. oskarżony od początku przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, wyrażał gotowość dobrowolnego poddania się karze, wyraził skruchę.
W realiach tej sprawy uzasadnione jest przypuszczenie, że oskarżony pomimo warunkowego umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Wskazuje na to postawa oskarżonego. Zauważyć przy tym należy, że czyn zarzucany oskarżonemu, na tle jego dotychczasowej drogi życiowej ma charakter incydentalny i wyjątkowy. Dotychczasowy, ustabilizowany styl życia oskarżonego, pozwala na ocenę, że oskarżony akceptuje utrwalony porządek prawny i zasadniczo go przestrzega, poza incydentem jaki miał miejsce w dniu 03.08.2017 r. Mając powyższe na uwadze, Sąd sformułował wobec oskarżonego pozytywną prognozę kryminologiczną, oznaczając okres próby na okres jednego roku. Okres ten w sposób dostateczny pozwoli na weryfikację postawionej wobec oskarżonego pozytywnej prognozy kryminologicznej.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd warunkowo umorzył postępowanie karne w stosunku do oskarżonegoW. S., uznając, że mimo warunkowego umorzenia postępowania karnego, będzie on przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa.
Jednocześnie na podstawieart. 67 § 3 kkw zw. zart. 39 pkt 7 kkSąd zobowiązał oskarżonego do uiszczenia świadczenia poprzez zapłatę kwoty 200 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej, mając na względzie kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa, jak i dla podkreślenia naganności zachowania oskarżonego.
Ponieważ pokrzywdzony zawnioskował o zasądzenie od oskarżonego na jego rzecz, nawiązki /zadośćuczynienia/ za doznana krzywdę, domagając się z tego tytułu kwoty 2.000 złotych, a oskarżony wyraził zgodę na takie orzeczenie Sąd również na podstawieart. 67 § 3 kkw zw. zart. 39 pkt 7 kkzasądził od oskarżonego w/w kwotę. Tutaj Sąd nie określił terminu do takiego naprawienia szkody, albowiem nie ma ku tego podstaw.
Bowiem wart. 67 § 3 kkwymienione zostały odrębne cztery kategorie środków karnoprawnych: obligatoryjny obowiązek naprawienia szkody w całości lub części, następnie fakultatywne w orzekaniu przez sąd: poszczególne obowiązki zart. 72 § 1 k.k., świadczenie pieniężne zart. 39 pkt 7 k.klub nawiązkę oraz zakaz prowadzenia pojazdów wymieniony wart. 39 pkt 3 k.k.W ocenie Sądu, nawiązka o jakiej mowa wart. 67 § 3 kkwykazuje podobieństwa do pojęcia „nawiązki” o jakim mowa wart.47 § 3 kk, który analogicznie jest środkiem karnym. Również jak świadczenie pieniężne wskazane w tym samym przepisie wart. 67 § 3 kkjestśrodkiem kompensacyjnym.
Zatem analogicznie jak naprawienie szkody zart.46 § 1 kknie może być ujmowana jako obowiązek probacyjny (osobny rodzaj rozstrzygnięć możliwych przy warunkowym umorzeniu postępowania), bo do takich zostały wprost wskazane w§ 3 art. 67 kk, poprzez odwołanie się doart. 72 § 1 kk, a tylko w odniesieniu do takich obowiązków przepisyKodeksu karnegostawiają wymóg określenia czasu i sposobu ich wykonania. Potwierdza to również treść przepisuart. 68 § 2 k.k., który przewiduje możliwość podjęcia warunkowo umorzonego postępowania w przypadku uchylania się od wykonania nałożonego obowiązku lub orzeczonego środka kompensacyjnego, środka karnego(wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 30.09.2008r., II AKa 282/08,LEX nr 477637, Prok.i Pr.-wkł. 2009/6/43, KZS 2009/6/79).
Rozstrzygnięcie o kosztach sądowych uzasadnia treśćart. 627 kpk, w myśl którego w sprawach z oskarżenia publicznego sąd zasądza od skazanego na rzecz Skarbu Państwa poniesione koszty sądowe i wydatki.
Wysokość opłaty ustalono w oparciu o treśćart. 7 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych(t.j. Dz.U.z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.).