Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 7/17
Data wyroku: 2017-08-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Roman Chorab
Słowa kluczowe: Znieważenie, Zniewaga
Podstawa prawna: 212 § 1 KK, 216 § 1 KK, 217 § 1 KK

Sygn. akt II K 7/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 sierpnia 2017 r.
Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim II Wydział Karny w składzie:
PrzewodniczącySSR Roman Chorab
Protokolant Karolina Birulo
po rozpoznaniu w dniach: 26.05.2017r., 08.08.2017r. i 21.08.2017r.
sprawyS. S. (1),
s.B.iJ. z d. K.,
ur. (...)wL.
Oskarżonego o to, że:

I
w dniu 24.07.2015 r. wM.pomówiłA. D. (1)o to, że korzysta z telefonu służbowego do celów prywatnych, w ten sposób naraził na utratę zaufania pracodawcyfirmy (...)wL.,

tj. o czyn zart. 212 § 1 k.k.,

II
w dniu 26.07.2015 r. wP.znieważyłA. D. (1)używając w stosunku do niego słów uznawanych powszechnie za wulgarne i obraźliwe,

tj. o czyn zart. 216 § 1 k.k.,

III
w tym samym miejscu i czasie, jak w pkt II naruszył nietykalność cielesnąA. D. (1), uderzając go trzymaną torbą z zakupami,

tj. o czyn z art.art. 217 § 1 k.k.

I
oskarżonegoS. S. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt I części wstępnej wyroku czynu i za to na podstawieart. 212 § 1 kkwymierza mu karę grzywny w ilości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych przy przyjęciu jednej stawki w kwocie 10 (dziesięciu) złotych ,

II
oskarżonegoS. S. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt II części wstępnej wyroku czynu i za to na podstawieart. 216 § 1 kkwymierza mu karę grzywny w ilości 40 (czterdziestu) stawek dziennych przy przyjęciu jednej stawki w kwocie 10 (dziesięciu) złotych ,

III
oskarżonegoS. S. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt III części wstępnej wyroku czynu i za to na podstawieart. 217 § 1 kkwymierza mu karę grzywny w ilości 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych przy przyjęciu jednej stawki w kwocie 10 (dziesięciu) złotych ,

IV
na podstawieart. 85 § 1 kkiart. 86 § 1 i 2 kkłączy wymierzone oskarżonemuS. S. (1)w pkt I, II i III kary grzywny i wymierza mu łączną karę grzywny 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych przy przyjęciu jednej stawki w kwocie 10 (dziesięciu) złotych,

V
na podstawieart. 628 pkt 2 kpkiart. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonegoS. S. (1)na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 1152,72 złotych i wymierza mu opłatę w wysokości 120 złotych,

VI
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.B. K.kwotę 864,00 złotych tytułem reprezentowania z urzędu oskarżyciela prywatnegoA. D. (1)oraz dalszą kwotę 198,72 złotych tytułem podatku VAT.

Sygn. akt II K 7/17

UZASADNIENIE
W wyniku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny :
S. S. (1)w chwili obecnej jest 56 – letnim , do niedawna , stałym mieszkańcem miejscowościP.pod nr(...)w gminieL.w powiecie(...).

S. S. (1)zamieszkiwał tam w budynku wielorodzinnym pod numerem(...)wraz żoną. W budynku tym , z tym iż pod numerem(...)zamieszkuje również pokrzywdzonyA. D. (1)wraz z matką. Sąsiedzi -S. S. (1)i pokrzywdzonyA. D. (1)są od wielu lat ze sobą skonfliktowani z różnych powodów , konflikty te kończyły się kilkakrotnie różnymi postępowaniami przed sądami i innymi organami.

( dowód :

dane osobowe oskarżonegoS. S. (1)– k. 41 i k. 138v ; dane osobowe pokrzywdzonegoA. D. (1)– k. 139, zeznania pokrzywdzonegoA. D. (1)– k. 140v- 141

) .

A. D. (1)w 2015 r. , jak i w chwili obecnej zatrudniony jest wfirmie (...)z/s wL.. W ramach wykonywanej pracy w miesiącu lipcu 2015 r. pracował on jako stróż na tereniefirmy (...)mieszczącej się m.in. w miejscowościM.w powiecie(...).

( dowód:

zeznania pokrzywdzonegoA. D. (1)- k. 140v- 141 1 ; zeznania świadków :R. M.– k. 65 i k. 149v-150 ;I. U.- k. 63 i k. 150

).

W związku z faktem , że pomiędzyS. S. (1), aA. D. (1)istnieje wieloletni konflikt ,A. D. (1)podczas jednej ze swoich nocnych zmian , będąc w pracy wfirmie (...)w miejscowościM.w nieustalonym czasie, lecz przed dniem 24 lipca 2015 r. zatelefonował z aparatu telefonicznego wskazanej wyżej firmy do Niemiec , do pracodawcy (B. H.) u którego zatrudniony jestS. S. (1). Jednakże z uwagi na nieznajomość języka niemieckiego ,A. D. (1)pracodawcy temu nie przekazał żadnej informacji i połączeniu zostało przerwane i nie trwało ono zatem dłużej niż jedną minutę.

( dowód:

zeznania pokrzywdzonegoA. D. (1)- k. 140v- 141 1 ; zeznania świadków :R. M.– k. 65 i k. 149v-150 ;I. U.- k. 63 i k. 150 ; wyjaśnienia osk.S. S. (1)–k. 138 v- w części

).

Po przekazaniu przezB. H.– pracodawcyS. S. (2), informacji o próbie kontaktu telefonicznegoA. D. (1)i ustaleniu , że numer telefonu przypisany jest do firmy , w której swoją pracę wykonywałA. D. (1),S. S. (1)udał tam się w dniu 24 lipca 2015r. Na terenie firmy wM.zastał onR. M., informując go , żeA. D. (1)wydzwania po nocach do jego pracodawcy i go szkaluje. Mówił to podniesionym głosem i był mocno zdenerwowany, sprawiając wrażenie , iż rzeczywiścieA. D. (1)wielokrotnie wydzwaniał do jego pracodawcy i go szkalował.
Po mimo , że wiedział on iż przedmiotowe połączenie było tylko jedno i nie zawierało żadnej informacji, to jednakS. S. (1)przedstawił to w taki sposób , że połączeń musiało być kilka, a rozmowy trwały dłużej. To spowodowało, żeR. M.powiadomił pracodawcęA. D. (1), że jego pracownicy korzystają ze służbowych telefonów prywatnie „wydzwaniając” m.in. również za granicę. Po uzyskaniu takiej informacji pracodawcaA. D. (1)zwrócił się o bilingi połączeń i rozważał nawet kwestię jego zwolnienie, gdyby okazało się , że koszty tych połączeń są znaczne. Niemniej jednak jak ustalono, żeA. D. (1)wykonał tylko jedno połączenie którego koszt wyniósł poniżej 1 złotych , nie wyciągnięto wobec niego żadnych konsekwencji , a jedynie jemu i innym pracownikom zabroniono korzystania w miejscu wykonywania pracy korzystania z telefonów służbowych.

( dowód:

zeznania pokrzywdzonegoA. D. (1)- k. 140v- 141 1 ; zeznania świadków :R. M.– k. 65 i k. 149v-150 ;I. U.- k. 63 i k. 150 ; wyjaśnienia osk.S. S. (1)–k. 138 v- w części

).

W dniu 26 lipca 2015 r. w godzinach porannychA. D. (1), zauważył jakS. S. (1)wyszedł ze swojego mieszkania udając się po zakupy. JakA. D. (1)zauważył , żeS. S. (1)już wraca do domu , wychylił się przez okno swojego mieszkania na piętrze i zwrócił się doS. S. (1), aby ten nie jeździł do jego pracodawcy i nie domagał się jego zwolnienia. Wówczas toS. S. (1)zaczął wyzywać go słowami wulgarnymi takim i jak „ty(...)”. NastępnieS. S. (1)będąc już na schodach zamachnął się w stronę okna w którym znajdował sięA. D. (1)torbą w której miał zakupy , prawdopodobnie , pieczywo żeby uderzyć w głowęA. D. (1).A. D. (1)zdążył jednak zasłonić głowę ręką w związku z czym wskazaną torbą z zakupami został uderzony w lewą rękę, natomiastS. S. (3)udał się do swojego mieszkania.

( dowód:

zeznania pokrzywdzonegoA. D. (1)- k. 140v- 141 1 ; materiał poglądowy – k. 148 ; wyjaśnienia osk.S. S. (1)–k. 138 v- w części

).

S. S. (1)w przeszłości nie był karany sądownie.

( dowód:

zapytanie o karalność dotyczące osoby oskarżonegoS. S. (1)– k. 52

)

S. S. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i złożył wyjaśnienia. Wskazał w nich , że był zakładzie pracy gdzie pracujeA. D. (1), ale powiedział jedynie , żeA. D. (1)w godzinach pracy , wieczorem , dzwonił do jego szefa Niemczech. Zaprzeczył również , że wyzywałA. D. (1)w dniu 26 lipca 2015 r. oraz , że go uderzył , gdyż toA. D. (1)jego wielokrotnie wyzywał , jak również , że nie mógł go uderzyć ze schodów , bo jest to fizycznie niemożliwe z uwagi na usytuowanie okna w którym miał byćA. D. (2)w stosunku do samych schodów( k. 139v- k. 140).

Sąd zważył, co następuje:

Przechodząc do oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności do oceny wyjaśnień oskarżonegoS. S. (1)należy wskazać, że te wyjaśnienie praktycznie w całości ( co do istoty sprawy ) na wiarygodność nie zasługują.
Sąd doszedł do takiego przekonania, dokonując oceny wyjaśnień osk.S. S. (1)łącznie z oceną mocy dowodowej pozostałego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Pozostały zaś materiał dowodowy, w szczególności w zdecydowanej większości postaci zeznań świadków , a przede wszystkim samego pokrzywdzonejA. D. (1)pozwala przyjąć , iż wyjaśnienia składane przez oskarżonegoS. S. (1)w znacznej części są wykrętne , nieprawdziwe i tym samym, zdaniem Sądu, stanowią jedynie przyjętą przez tego oskarżonego linię obrony.
Niemniej jednak nie w całości , zdaniem Sądu nie są bowiem możliwe do zakwestionowania jego wyjaśnienia w tej części gdzie twierdzi on , że rzeczywiście był w miejscu pracy , w miejscowościM.,A. D. (1). Jednakże jego wyjaśnienia odnośnie tego co przekazał będącemu na miejscuR. M.na wiarygodność nie zasługują. Przesłuchany bowiem dwukrotnie w charakterze świadkaR. M.konsekwentnie i przekonywująco potwierdzał , żeS. S. (1)był wzburzony , zdenerwowany , podniesionym głosem , a nawet wprost krzyczał , że zatrudnieni tam pracownicy , w tym wskazując naA. D. (1)wydzwaniają do jego szefa w Niemczech i go szkalują. Oczywistym zatem jest , że takie twierdzenia wskazują , że tych rozmów telefonicznych było co najmniej kilka i że były podczas nich przekazywane jakieś treści rozmów , co przecież nie polegało na prawdzie. To , żeS. S. (1)był przekonywujący w swoich , w rzeczywistości nieprawdziwych twierdzenia, świadczy choćby to , żeR. M.postanowił ustalić ile rzeczywiście takich rozmów telefonicznych było. O tym również , że przedmiotowa informacjaS. S. (1), nie była jakąś błahostką świadczy także fakt, że pracodawcyA. D. (1)rozważali jego zwolnienie gdyby rzeczywiście z bilingów okazało się , że tych połączeń telefonicznych było więcej niż jedno , a ich koszty znaczne. Na powyższe wprost również konsekwentnie wskazywała przesłuchana , również dwukrotnie w charakterze świadkaI. U.. Zdaniem Sądu wskazani świadkowi nie mieli żadnych powodów aby składać takie , a nie inne zeznania , gdyż z żadną ze stron nie są na tyle związani w żaden sposób , żeby zeznawać na korzyść jednej , bądź drugiej strony.
Na wiarygodność nie zasługują również wyjaśnienia osk.S. S. (1)odnoście zdarzeń z dnia 26 lipca 2015 r. , gdyż zdaniem Sądu stoją one w oczywistej sprzeczności z zeznaniami pokrzywdzonegoA. D. (1), którym to w ocenie Sądu wiarygodności odmówić nie można było.
Pokrzywdzony ten bowiem również konsekwentnie i w tym zakresie ( tak samo jak i w poprzednim zdarzeniu) podawał ,że w dniu 26 lipca 2015 r. w godzinach rannych znajdując się w oknie swojego mieszkania najpierw został znieważony słowami wulgarnymi przezosk. S. S., a następnie uderzony torbą z zakupami. Nie było żadnego powodu , aby tych zeznań nie uznać za wiarygodne. Tym bardziej , iż osk.S. S. (1)absolutnie wykluczył możliwość uderzenia pokrzywdzonego , twierdząc , że będąc na schodach z uwagi na położenie schodów względem okna , było to fizycznie nie możliwe.
Tymczasem pokrzywdzonyA. D.przedłożył do akt sprawy zdjęcie z którego wynika , że dorosły mężczyzna stojąc na owych schodach , bez problemy , posiadając w ręku torbę z zakupami może „zamachnąć” się nią tak , że może uderzyć znajdującego się w tym oknie pokrzywdzonego. Zresztą nawet sam osk.S. S. (1)widząc to zdjęcie nie zakwestionował jego prawdziwości i rzetelności wykonania , chociaż było ono wykonane przez samego pokrzywdzonegoA. D. (1).
Przechodząc zatem do dalszej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego , w tym zeznań powyżej już wspomnianego pokrzywdzonegoA. D. (1)i przesłuchanych w charakterze świadkówR. M.iI. U.nie sposób nie dać wiary tym zeznaniom.
Jeszcze raz należy z całą stanowczością podkreślić , iż zeznania tych świadków są wewnętrznie spójne , jasne i logiczne , a nade wszystko , co już powyżej zostało nadmienione , wskazane zeznania nawzajem się uzupełniają i potwierdzają tworząc jedną logiczną całość zdarzeń.
Dokonując zatem całościowej oceny materiału dowodowego, należy stwierdzić, iż wyjaśnienia oskarżonegoS. S. (1), są w zdecydowanej większości niewiarygodne , zaś zebrany w sprawie materiał dowodowy i omówiony powyżej wskazuje jednoznacznie, że oskarżonyS. S. (1)dopuścił się popełnienia zarzucanych mu prywatno-skargowym aktem oskarżenia trzech przestępstw.
Należy zatem wskazać, że osk.S. S. (1)swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa zart. 212 § 1 kk. w ten sposób, że :
- w dniu 24.07.2015 r. w miejscowościM.pomówiłA. D. (1)o to , że korzysta z telefonu służbowego do celów prywatnych , w ten sposób naraził go na utratę zaufania pracodawcyfirmy (...)wL.,
następnie , że osk.S. S. (1)swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa zart. 216 § 1 kk. w ten sposób, że :
- w dniu 26.07.2015 r. w miejscowościP.znieważyłA. D. (1)używając w stosunku do niego słów uznanych powszechnie za wulgarne i obraźliwe,
oraz , że w dniu 26.07.2015 r. w miejscowościP.naruszył nietykalnośćA. D. (1), uderzając go trzymaną torbą z zakupami.
W ocenie Sądu powyższe kwalifikacje prawne nie mogą budzić wątpliwości.
Wskazując na przestępstwo zart. 212 § 1 kk. to należy wziąć pod uwagę , że przestępstwo zniesławienia jest przestępstwem gdzie chronione jest m.in. dobre imię człowieka. Przez pomówienie należy rozumieć przekazywanie wiadomości innej osobie za pomocą różnych sposobów ( ustnie , na piśmie , drukiem ) i wiadomości te muszą mieć charakter hańbiący tę osobę (pomawianą ) godzące w cześć , dobre imię tej innej osoby. Skoro zatem osk.S. S. (1)przekazał takie nieprawdziwe informacje na temat zachowania w pracyA. D. (1), że jego pracodawca rozważał nawet jego zwolnienie , to niewątpliwie w ten sposób zostało naruszone dobre imięA. D. (1)w oczach jego pracodawcy zfirmy (...).
Natomiast, jeśli wziąć pod uwagę , że przestępstwo zniewagi (art. 216 kk. ) jest przestępstwem przeciwko godności osobistej, to przez tę zniewagę należy zatem rozumieć zachowanie wyrażające pogardę dla innej osoby. Nazwanie więc innej osoby „ty(...)” z pewnością dla tej osoby jest obraźliwe.
Jeśli zaś chodzi o czyn opisany wpkt. III, to w ocenie Sądu powyższa kwalifikacja ( czynu opisanego wpkt. III) również nie może budzić żadnych wątpliwości. Jakiekolwiek i czymkolwiek uderzenie drugiej osoby jest bowiem uznawane za naruszenie jej nietykalności w rozumieniu przepisuart. 217 kk.
Działanie osk.S. S. (1)miało oczywiście również charakter umyślny , a stopień społecznej szkodliwości tych czynów należało uznać za znaczny.
Przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę całokształt okoliczności zarówno obciążających, jak i łagodzących dotyczących osoby sprawcy –S. S. (1). Zdaniem Sądu do okoliczności obciążających należy zaliczyć wielokrotne używanie przez osk.S. S.wobecA. D. (1)słów wulgarnych i wyzwisk, nasilenie złej woli ze strony osk.S. S. (1)do którego nie może „dotrzeć” fakt , iż nie można bezkarnie obrażać innej osoby nawet wówczas jeśli ma się do niej nawet uzasadnione pretensje , czy też jest się skonfliktowanym z nią od wielu lat.
Za okoliczności łagodzące , a dotyczące osk.S. S. (1), w o ocenie Sądu należało uznać to, że oskarżony ten w przeszłości nie był karany sądownie , oraz , że do naruszenia nietykalności doszło jedynie poprzez jednokrotne uderzenie z pewnością niezbyt ciężka torbą , skoro miało w niej być , jak twierdził sam pokrzywdzony , pieczywo.
Łącząc wyżej wymienione okoliczności z dyrektywami wymiaru kary zart. 53 § 1 i 2 kk. , Sąd uznał, że wymierzenie oskarżonemuS. S. (1)na podstawieart. 212 § 1 kk. za czyn opisany w pkt. I części wstępnej wyroku kary pięćdziesięciu stawek dziennych grzywny przy przyjęciu jednej stawki w kwocie dziesięć złotych , na podstawieart. 216 § 1 kk. za czyn opisany w pkt. II części wstępnej wyroku kary czterdziestu stawek dziennych grzywny przy przyjęciu jednej stawki w kwocie dziesięciu złotych, a za czyn opisany w pkt. III części wstępnej wyroku kary osiemdziesięciu stawek dziennych grzywny przy przyjęciu jednej stawki w kwocie dziesięciu złotych jest adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości popełnionych przez niego czynów – przy czym spełni w stosunku do tego oskarżonego rolę wychowawczą i zapobiegawczą , czyniąc nadto zadość prewencji ogólnej.
W ocenie Sądu wskazać należy jeszcze raz , iż stopień winy i społecznej szkodliwości czynów popełnionych przez tego oskarżonego był znaczny , o czym , co jeszcze raz należy podkreślić świadczy bezpośredni zamiar, motywacja oskarżonego oraz sposób i okoliczności ( miejsce publiczne ) popełnienia czynów.
Na podstawieart. 85 § 1 kk. iart. 86 § 1 i 2 kk. , Sąd połączył wymierzone wpkt. I , II i IIIoskarżonemuS. S. (1)kary grzywny i wymierzył mu łączną karę grzywny w wysokości stu dwudziestu stawek dziennych grzywny przy przyjęciu jednej stawki w kwocie dziesięć złotych.
W tym zakresie Sąd kierował się zasadą asperacji , z uwagi na tą samą osobę pokrzywdzonegoA. D. (1), a nadto , że wskazane czyny zostały popełnione w bardzo bliskim odstępie czasu, z drugiej zaś jednak strony wszystkie trzy czyny stanowiły różne przestępstwa. Niemniej jednak były one związane z jedną i ta samą od wielu lat sytuacją trwającego konfliktu pomiędzy stronami.
Sąd zasądził od oskarżonegoS. S. (1)na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 1.152,72 złote i wymierzył mu opłatę w kwocie 120 złotych. Oskarżyciel prywatny został bowiem zwolniony od uiszczenia zryczałtowanych wydatków z tytułu prywatnego aktu oskarżenia , a nadto został mu przyznany pełnomocnik z urzędu.
Skoro zatemS. S. (1)został uznany winnym popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów winien on pokryć wskazane koszty sądowe na które złożyły się ryczałty za doręczenia w kwotach 20 złotych ( x 3 ) , gdyż niniejsza sprawa dwukrotnie toczyła się w I instancji , jednokrotnie w II instancji , zapytanie o karalność - 30 złotych , pozostała kwota to koszty zastępstwa procesowego z urzędu osk. prywatnego A.D.tj. kwota 864 zł. oraz tytułem podatku VAT – kwota : 198,72 zł. , co łącznie dało kwotę: 1.152,72 zł.
Podstawę rozstrzygnięć w powyższym zakresie stanowiły przepisyart. 628 pkt. 2 kpk. iart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych, oraz przepisy§ 11 ust. 2pkt. § 17 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ( Dz. U. poz.1800 ).
Wreszcie Sąd mając na względzie te ostatnie z cytowanych przepisów zasądził od Skarbu Państwa na rzeczA..B. K.kwotę 864 złote , tytułem reprezentowania z urzędu osk. prywatnegoA. D., oraz dalsza kwotę 198, 72 tytułem podatku VAT.