Sąd Rejonowy w Jędrzejowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 641/16
Data wyroku: 2017-08-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janusz Szumski
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: art. 178 a § 4 kk
Teza: Skazany za przestępstwo z art. 178 a § 1 kk

Sygn. akt II K 641/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 sierpnia 2017 r.
Sąd Rejonowy w Jędrzejowie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Janusz Szumski
Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Wróblewska
w obecności Prokuratora ///
po rozpoznaniu dnia 05.04.2017 r., 25.05.2017 r., 24.07.2017 r., 11.08.2017 r. sprawy
R. W. (1)synaM.iD. z domu B.
urodz. (...)wP.
oskarżonego o to, że:
w dniu 14 lutego 2016 roku w miejscowościB., gm.I., woj.(...)znajdując się w stanie nietrzeźwości – 0,36 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził pojazd mechaniczny markiR. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym, będąc wcześniej prawomocnie skazany wyrokiemT. D.P.H.S. B.wB.sygn. akt 2014/507 z dnia 6 lutego 2014 roku za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości
to jest o przestępstwo określone wart. 178a § 4 k.k.
I. w ramach czynu zarzuconego aktem oskarżenia uznaje oskarżonegoR. W. (1)winnym tego, że w dnu 14 lutego 2017 roku wB., miejscowości położonej w gminieI.w powiecie(...), prowadził w ruchu lądowym samochód markiR. (...)onumerze rejestracyjnym (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości na poziomie 0,36 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, kwalifikuje ten czyn jako przestępstwo zart. 178a § 1 k.k.i za to, na podstawieart. 178a § 1 k.k.w zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k., wymierza mu karę 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, po ustaleniu jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych;
II. na podstawieart. 42 § 2 k.k.iart. 43 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonego środek karnyw postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat;
III. na podstawieart. 63 § 2 k.k.zalicza na poczet orzeczonego środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 14 lutego 2016 roku;
IV. na podstawieart. 43a § 2 k.k.orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 5000 (pięć tysięcy) złotych;
V. na podstawieart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 3108,07 (trzy tysiące sto osiem 07/100) złotych tytułem kosztów sądowych, w tym 180 złotych tytułem opłaty od wymierzonej kary i 2928,07 złotych tytułem wydatków.
Sygn. akt II K 641/16

UZASADNIENIE
Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Wyrokiem Sądu Policyjnego wH.Wydział wB.(P.H.,A. B.), wydanym w dniu 6 lutego 2014 roku w sprawie prowadzonej pod sygnaturą akt(...),R. W. (1)uznany został winnym tego, że w dniu 28 lipca 2013 roku wE., w miejscu publicznym prowadził pojazd, kierował prowadzącym lub szkolił kierowcę będąc w stanie nietrzeźwym lub podobnego rodzaju między innymi wskutek przyjęcia środków odurzających lub leków, a czyn karalny został spowodowany z jego osobistej winy, co stanowiło czyn zabroniony kwalifikowany zart. 35 ustawy o policjiw ruchu drogowym – Dekret królewski w sprawie koordynacji z dnia 16 marca 1968 roku oraz tego, że w dniu 28 lipca 2013 roku wE.w miejscu publicznym prowadził pojazd, kierował pojazdem lub szkolił kierowcę, podczas gdy badanie alkomatem wykazało stężenie alkoholu co najmniej 0,35 miligrama na litr wydychanego powietrza lub badanie krwi wykazało stężenie alkoholu co najmniej 0,8 grama na litr krwi, a czyn karalny został spowodowany z jego osobistej winy, co stanowiło czyn zabroniony kwalifikowany zart. 34 § 2 ust. 1, art. 38 § 1 ust. 1 ustawy o policjiw ruchu drogowym – Dekret królewski w sprawie koordynacji z dnia 16 marca 1968 roku. Wskazana czynność sprawcza polegała na kierowaniu pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości. Za przypisane czyny Sąd Policyjny wH.wymierzył oskarżonemu łącznie karę grzywny (częściowo zawieszoną) oraz orzekł zakaz prowadzenia wszystkich pojazdów silnikowych na okres 1 miesiąca. Przedmiotowe orzeczenie, zgodnie z przepisemart. 619belgijskiegoKodeksu postępowania karnegouległo zatarciu, bowiem od daty jego uprawomocnienia się upłynęło 3 lata.
(dowód: tłumaczenie wyroku Sądu Policyjnego wH.wraz z uzasadnieniem – k. 93 – 96, informacja złożona przez Departament Współpracy Międzynarodowej i Praw Człowieka Ministerstwa Sprawiedliwości – k. 202)
W dniu 14 lutego 2016 roku, około godziny 20.00, oskarżony kierował samochodem markiR. (...)onumerze rejestracyjnym (...), po drodze powiatowej prowadzącej z jego miejsca zamieszkania wT.do miejscowościM.. Uprzednio, w godzinach przedpołudniowych, spożywał alkohol w postaci piwa. Pomimo tego postanowił pojechać samochodem do sklepu. W miejscowościB., położonej w gminieI.w powiecie(...),R. W. (1)został zatrzymany do rutynowej kontroli, przez patrolujących ten teren policjantów z Komendy Powiatowej Policji wJ.. W trakcie rozmowy z kierującym pojazdem, funkcjonariusze wyczuli od niego woń alkoholu, toteż postanowili zbadać stan jego trzeźwości,
(dowód: wyjaśnienia oskarżonego – k. 17v – 18, zeznaniaP. P.– k. 20v)
Pierwszy pomiar przeprowadzony został przy użyciu urządzenia przenośnego typu Alkometr A20/04 o numerze fabrycznym(...)13 godzinie 20.07 wykazał w powietrzu wydychanym przez oskarżonego stężenie alkoholu na poziomie 0,36 mg/l. Trzy kolejne próby, przeprowadzone o godzinie 20.12, 20.16 i 20.19 wykazały odpowiednio – 0,08 mg/l, 0,43 mg/l i 0,443 mg/l alkoholu w powietrzu wydychanym przezR. W. (1). Bardzo niski drugi wynik spowodowany był za krótkim czasem nadmuchiwania powietrza do urządzenia, nie przekraczającym trzech sekund. Pomiar ten w konsekwencji był wadliwy. Oskarżony został zatrzymany i przewieziony do budynku Komendy Powiatowej Policji wJ..
(dowód: zeznaniaP. P.– k. 20v, protokoły z przebiegu badania stanu trzeźwości – k. 2, 3)
OskarżonyR. W. (1)zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i na rozprawie, przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. Składając pierwotne wyjaśnienia podał, że zdecydował się jechać samochodem, bowiem sądził, że alkohol jaki pil w godzinach przedpołudniowych, został już wyeliminowany z organizmu. Na rozprawie potwierdził swe wyjaśnienia. Dodał nadto, że przez sąd belgijski skazany został za czyn będący wykroczeniem.
(dowód: wyjaśnienia oskarżonego – 17v – 18, 200v)
R. W. (2)ma 41 lat, jest żonaty, na jego utrzymaniu pozostaje dwoje dzieci. Oskarżony ma wykształcenie zawodowe, utrzymuje się z pracy zarobkowej podejmowanej w budownictwie. Był już uprzednio karany za przestępstwa życiu i zdrowiu i bezpieczeństwu w komunikacji.
(dowód: informacjaK.– k.10 – 11, dane o osobie oskarżonego k. 17v)

Sąd zważył co następuje:

W przedmiotowej sprawie nie jest sporne, że w dniu 14 kwietnia 2016 rokuR. W. (1)kierował pojazdem mechanicznym po drodze publicznej, znajdując się w stanie nietrzeźwości. Okoliczność tę jednoznacznie przyznał sam oskarżony, wynika ona także niezbicie z niekwestionowanych zeznań świadkaP. P.potwierdzonych treścią protokołów z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym. Twierdzenia wskazanego świadka były logiczne i przekonujące. Zrelacjonował on w nich rzeczowo spostrzeżenia poczynione w toku przeprowadzonych czynności służbowych. Nie było też podstaw do kwestionowania wyjaśnień oskarżonego, który nie negował faktu, iż w chwili podjęcia wobec niego kontroli drogowej pozostawał w stanie nietrzeźwości.
Podobnie nie jest kwestionowane, że w dniu 6 lutego 2014 roku belgijskiP.wH., skazałR. W. (1)za przestępstwo polegające na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Aby w tym stanie rzeczy rozstrzygnąć o przedmiocie postępowania wyjaśnić należało natomiast, jakie skutki prawne dla oskarżonego miało, w ustalonych okolicznościach sprawy, uprzednie skazanie przez sąd obcy.
W szczególności, stosownie do treściart. 114a § 1 k.k.wyrokiem skazującym jest również prawomocne orzeczenie skazujące za popełnienie przestępstwa wydane przez sąd właściwy w sprawach karnych w państwie członkowskim Unii Europejskiej, chyba że według ustawy karnej polskiej czyn nie stanowi przestępstwa, sprawca nie podlega karze albo orzeczono karę nieznaną ustawie. Wyrażenie „wyrokiem skazującym jest również” relewantne jest w realiach niniejszej sprawy na gruncieart. 178a § 4polskiegoKodeksu karnego. Przepis ten penalizuje zachowanie polegające na prowadzeniu pojazdu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego w ruchu lądowym w sytuacji, gdy sprawca tego czynu był uprzednio prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone wart. 173 k.k.,174 k.k.,177 k.k.lubart. 355 § 2 k.k.popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się takiego czynu związku ze skazaniem za przestępstwo. Gdyby zatem przyjąć, że wyrok wydany przezP.wH.jest owym wyrokiem skazującym, określonym w pierwszej części normy wyrażonej wart. 114a § 1 k.k., to niewątpliwie oskarżony, ponownie kierując pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości (w dniu 14 lutego 2016 roku wB.), zrealizowałby przedmiotowe znamiona występku zart. 178a § 4 k.k.W ocenie Sądu jasna dyspozycjaart. 114a § 1 k.k.prowadzi do pozytywnej konstatacji w tym zakresie. Pomimo tego jednak aktualnie brak jest podstaw do przypisaniaR. W. (1)sprawstwa występku opisanego wart. 178a § 4 k.k.Zauważyć bowiem trzeba, że stosownie doart. 114a § 2 pkt 2 k.k.w razie skazania przez sąd właściwy w sprawach karnych w państwie członkowskim Unii Europejskiej, w kwestii zatarcia skazania stosuje się ustawę obowiązującą w miejscu skazania. Zgodnie zaś z art. 619 belgijskiegoKodeksu postępowania karnegookres zatarcia skazania na grzywnę wynosi 3 lata od uprawomocnienia się wyroku (a nie jego wykonania). W tym stanie rzeczy, zważywszy na datę wyrokuP.wH.– 6 lutego 2014 roku – stwierdzić trzeba, że uległ on już zatarciu. Nie można zatem obecnie już przyjąć, żeR. W. (1)popełnił czyn zabroniony w warunkach określonych wart. 178a § 4 k.k.Co więcej, jakkolwiek czyn przypisany w wyroku sądu belgijskiego popełniony został w okresie, w którym nie nastąpiło jeszcze zatarcie skazania w związku z wyrokiem Sądu Rejonowego wP.z dnia 15 lutego 2017 roku w sprawie II K 464/06, to jednak i ta okoliczność nie ma znaczenia, bowiem zgodnie z przywołanym wyżejart. 114a § 2 k.k., w odniesieniu do oceny czy nastąpiło zatarcie skazania przez sąd właściwy w sprawach karnych w państwie członkowskim Unii Europejskiej, przepisuart. 108 k.k.nie stosuje się. Niezależnie Sąd zweryfikował i tę okoliczność, ustalając że w sprawie II K 464/06 w upłynął już okres próby i kolejnych sześciu miesięcy, orzeczoną karę grzywny oskarżony wykonał w dniu 11 stycznia 2008 roku, zaś nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego zapłacił w dniu 25 lipca 2007 roku. WprawdzieR. W. (1)uiścił na rzecz każdego z pokrzywdzonych tylko po 100 złotych, zaś w wyroku nałożony został obowiązek solidarnej zapłaty nawiązki od każdego z sześciu wówczas skazanych na rzecz każdego z pokrzywdzonych w kwotach po 600 złotych, ale i tak nastąpiło już (z dniem 23 lutym 2017 roku) przedawnienie wykonania środka karnego.
Te ostatnie rozważania mają jednak w niniejszej sprawie tylko uboczny charakter. Istotne jest to, że w związku z zatarciem skazania przez sąd belgijski, oskarżony nie popełnił przestępstwa kierowania pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości, w warunkach uprzedniego skazania za analogiczny czyn. Ostatecznie zatem należało przyjąć, że dopuścił się występku kwalifikowanego zart. 178a § 1 k.k.i dokonać odpowiedniej modyfikacji przypisanego czynu. Działaniem podjętym w dniu 14 lutego 2017 roku, polegającym na kierowaniu w stanie nietrzeźwości na poziomie 0,36 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, w ruchu lądowym, w miejscowościB., samochodem osobowym onumerze rejestracyjnym (...), oskarżonyR. W. (1)wyczerpał znamiona przestępstwa kwalifikowanego zart. 178a § 1 k.k.Stan nietrzeźwości stwierdzony został w sposób niewątpliwy stosownym i właściwie wzorcowanym urządzeniem pomiarowym. Zgodnie przy tym z treściąart. 115 § 16 pkt 2 k.k.stan nietrzeźwości zachodzi gdy zawartość alkoholu w 1 dm3wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Tymczasem badanie przeprowadzone u oskarżonego wykazało stężenie znacznie wyższe. Oskarżony samochodem osobowym po drodze powiatowej, która stanowi drogę publiczną w rozumieniu przepisuart. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych, zatem niewątpliwe uczestniczył w ruchu lądowym.
Stopień zawinienia przez oskarżonego przypisanego czynu jest pełny. Mając nieskrępowaną możność dania posłuchu sankcjonującej normie prawnej oskarżony świadomie wybrał zachowanie w normę tę godzące, a przy tym nie zachodziły żadne okoliczności ograniczające czy wyłączające jego swobodę jego postąpienia.
Stopień społecznej szkodliwości przypisanegoR. W. (1)czynu jest znaczny. Działał on bowiem umyślnie i z zamiarem bezpośrednim. Swoim zachowaniem godził w istotne społecznie, chronione prawem dobra, jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji. Oskarżony kierował pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości nie bacząc na możliwe negatywne konsekwencje tego postępowania. Oczywistym jest przecież, że sprawność psychofizyczna tak nietrzeźwego kierowcy jest radykalnie obniżona, a jego reakcje często nieprzewidywalne, niezależnie od subiektywnego przeświadczenia samego sprawcy. Z drugiej strony zważyć trzeba, że stan nietrzeźwości nie był znaczny, a świetle powyższych uwag stwierdzić trzeba, że oskarżony nie był uprzednio karany.
W tej sytuacji Sąd przyjął, iż właściwym będzie wymierzenieR. W. (1)kary grzywny w rozmiarze 60 stawek dziennych. Kara w takim wymiarze nie przekracza stopnia zawinienia popełnionego przestępstwa, ani też nie jest niższa od stopnia jego społecznej szkodliwości. Będzie miała właściwy wpływ na kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa, a w szczególności na zachowanie oskarżonego uświadamiając mu surowość konsekwencji płynących z popełniania przestępstw i skłaniając go do podejmowania w przyszłości właściwych, społecznie oczekiwanych postaw. Wymiar jednej stawki dziennej Sąd określił zgodnie z możliwościami zarobkowymi i majątkowymi oskarżonego na kwotę 30 złotych.
Sąd orzekł także, na podstawieart. 42 § 3 k.k., obligatoryjny środek karny zakazu prowadzenia pojazdów. Wymiar wskazanego środka karnego Sąd określił na 3 lata.
Na podstawieart. 43a § 2 k.k.Sąd orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej obligatoryjną nawiązkę w wysokości 5000 złotych. Już nawet minimalna, przewidziana w przywołanym przepisie nawiązka, jest na tyle surowa, że było celowe rozważanie możliwości jej wymierzenia powyżej dolnej granicy zagrożenia ustawowego.
Rozstrzygniecie o kosztach sądowych znajduje oparcie w treściart. 627 k.p.k.Na wskazane koszty, których uiszczenie nie będzie stanowić dla oskarżonego nadmiernej uciążliwości, jako że ma on możność pozyskiwania dochodów, złożyły się:

-

30 złotych za uzyskanie informacji o karalności (na podstawie§1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 sierpnia 2003 roku w sprawie określenia wysokości opłaty za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego– Dz. U. z 2003 r., Nr 151, poz. 1468)

40 złotych tytułem kosztów doręczeń w postępowaniu przygotowawczym i sądowym (na podstawie§1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym– Dz. U. z 2003 r., Nr 108, poz. 1026 ze zm.), podzielone pomiędzy pięciu oskarżonych; o wydatkach z tytułu doręczeń w postępowaniu przygotowawczym orzeczono wyroku wydanym w sprawie II K 150/06 tut. Sądu;

180 złotych tytułem opłaty od kary pozbawienia wolności (na podstawieart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(t.j. Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223);

2858,07 złotych tytułem wynagrodzenia biegłego tłumacza języka niderlandzkiego;

Oskarżony jest zdolnym do pracy mężczyzną w sile wieku, toteż obowiązek poniesienia wskazanych kosztów (spowodowanych przy tym jego własnym działaniem) nie będzie stanowił dla niego nadmiernej uciążliwości. Wyłożenie wydatków na tłumaczenie dokumentów z języka obcego było przy tym w pełni celowe i uzasadnione na etapie postępowania przygotowawczego.