Sąd Okręgowy w Toruniu
VIII Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Cz 1124/17
Data wyroku: 2017-09-29 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Marek Lewandowski, Marek Paczkowski, Katarzyna Borowy
Podstawa prawna: 386§1kpc w zw. z art. 397§2 kpc i art. 13§2 kpc

Sygn. akt VIII Cz 1124/17

POSTANOWIENIE
Dnia 29 września 2017 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VIII Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący – Sędzia SO Marek Lewandowski (spr.)
Sędziowie: SO Katarzyna Borowy
SO Marek Paczkowski
po rozpoznaniu w dniu 29 września 2017 r. w Toruniu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wnioskuJ. P. (1)
z udziałemJ. P. (2),J. P. (3),S. P.iGminy M.T.
o zasiedzenie
w przedmiocie wnioskuD. N.o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania na skutek zażaleniaD. N.
odpostanowienia Sądu Rejonowego w Toruniu
z dnia 28 czerwca 2017 r.
sygn. akt XI Ns 2719/16
p o s t a n a w i a : uchylić zaskarżone postanowienie.
/SSO Katarzyna Borowy/ /SSO Marek Lewandowski/ /SSO Marek Paczkowski/

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2017 r. Sąd Rejonowy w Toruniu oddalił wniosekD. N.o dopuszczenie jej do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd ten stwierdził, że(...)D. N., wnosząc o dopuszczenie jej do udziału w sprawie powoływała się na to, że jest współwłaścicielką nieruchomości objętejKW (...), która sąsiaduje z nieruchomością stanowiącą przedmiot zasiedzenia, a na której już w dniu 21 listopada 2016 r. Gmina ustanowiła na jej rzecz służebność gruntową.
Zdaniem Sądu RejonowegoD. N.nie wykazała, że jest osobą zainteresowaną w rozumieniuart. 510 § 1 zd. 1 k.p.c.W ocenie Sądu I instancji nie można pominąć, żeD. N.nie powołuje się na istnienie sporu co do przebiegu granic ani nie twierdzi, że przysługuje jej własność nieruchomości będącej przedmiotem zasiedzenia. Sam fakt, iż już po wpływie wniosku w nin. sprawie o zasiedzenie ustanowiono służebność gruntową, nie oznacza, że wynik sprawy o zasiedzenie wpływa na jej prawa i obowiązki, a mianowicie na byt prawny ustanowionej na jej rzecz służebności. W piśmiennictwie i judykaturze nie budzi bowiem najmniejszych wątpliwości, że w przypadku zasiedzenia ograniczoneprawa rzeczoweobciążające nieruchomość nie wygasają. Wykonywanie posiadania przez osobę nieuprawnioną jest skierowane przeciwko właścicielowi, a nie przeciwko osobom, którym przysługują te prawa. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd Rejonowy wskazałart. 510 § 1 zd. 1 k.p.c.a contrario.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyłaD. N., która domagała się jego uchylenia. Skarżąca zarzuciła, że Sąd I instancji błędnie ocenił, iż zaskarżone postanowienie nie narusza jej praw i obowiązków. Zdaniem skarżącej nie było podstaw prawnych i faktycznych do stwierdzenia zasiedzenia nieruchomości na rzeczJ. P. (3)iS. P.w równych częściach. Osoby wskazane w postanowieniu z 26 kwietnia 2017 r. mogły ewentualnie zasiedzieć służebność gruntową; nie mogły zaś zasiedzieć nieruchomości, która stanowi w istocie drogę gminną, z której korzystają nie tylko uczestnicy postępowania.
W odrębnych odpowiedziach na zażalenie wnioskodawczyniJ. P. (1)i uczestnik postępowaniaS. P.wnieśli o jego oddalenie i zasądzenie od skarżącej kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie okazało się uzasadnione.
Zgodnie z utrwalonym poglądem Sądu Najwyższego przepisy regulujące postępowanie o stwierdzenie zasiedzenia nie określają kręgu zainteresowanych, a zatem osoby te należy ustalić odwołując się do ustawowej definicji "zainteresowanego", zawartej w przepisie ogólnymart. 510 § 1 k.p.c., stanowiącym, że zainteresowanym w sprawie jest każdy, czyich praw dotyczy wynik postępowania. Tak szerokie określenie zainteresowanych i brak jakichkolwiek ograniczeń w tym zakresie wskazuje, że zainteresowanym jest nie tylko ten, czyich praw wynik postępowania dotyczy w sposób bezpośredni, lecz także ten, kto ma interes pośredni w określonym wyniku sprawy. Z tego względu do kręgu osób zainteresowanych w sprawie o zasiedzenie, którzy powinni być uczestnikami tego postępowania, zalicza się nie tylko dotychczasowych właścicieli nieruchomości lub ich spadkobierców oraz posiadaczy samoistnych innych niż wnioskodawca, posiadaczy gruntów sąsiednich roszczących sobie prawa do własności nieruchomości lub przygranicznych pasów gruntu iosoby, którym przysługują ograniczoneprawa rzeczowena nieruchomości,lecz także posiadaczy zależnych, posiadających nieruchomość z tytułu umowy dzierżawy, użytkowania lub na innej podstawie prawnej.Osoby te, chcąc wziąć udział w sprawie o zasiedzenie powinny jednak wykazać, że przysługuje im takie uprawnienie do nieruchomości, iż wynik tego postępowania dotknie ich praw(tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z 1 marca 2017 r., V CZ 118/16, czy w uchwale z 18 grudnia 1974 r. III CZP 88/74).
Wprawdzie Sąd I instancji trafnie uznał, że sama okoliczność, iżD. N.jest osobą, której przysługuje ograniczoneprawo rzeczowena nieruchomości, będącej przedmiotem postępowania o zasiedzenie, nie czyni jej niezbędnym uczestnikiem postępowania. Jednak, w ocenie Sądu Okręgowego, przystępując do nin. sprawy apelująca wykazała, że wydane rozstrzygnięcie narusza jej prawa jako osoby, która zawarła z konkretnym podmiotem – tj.Gminą M.T.i w określonym czasie umowę ustanowienia na jej rzecz służebności gruntowej. Nie może przede wszystkim umknąć, że w postanowieniu z 26 kwietnia 2017 r. Sąd Rejonowy uznał, iż doszło do zasiedzenia nieruchomości przez uczestników postępowaniaS. P.iJ. P. (3)z dniem 12 marca 2010 r., zaś ustanowienie przez GminęM.T.służebności gruntowej na rzecz skarżącej nastąpiło dopiero 23 listopada 2016 r. Wbrew zatem zapatrywaniu Sądu

    a quowydane orzeczenie może wywołać daleko idące skutki prawne w zakresie ustanowionej na rzecz skarżącej przezGminę M.T.służebności gruntowej.
Nie można też pominąć, że w zażaleniu skarżąca powoływała się na to, że nabywcy nieruchomości uniemożliwiają jej wykonywanie służebności. Trzeba podkreślić, że okoliczności tej uczestnicy nie zaprzeczyli w odpowiedziach na zażalenie, a wnioskodawczyniJ. P. (1)podkreśliła nawet, że skarżąca nie musi korzystać z ustanowionej na jej rzecz służebności gruntowej, dojeżdżając do swojej nieruchomości z innej strony.
W rezultacie Sąd II instancji uznał, że skarżąca wykazała, iż posiada status zainteresowanego w rozumieniuart. 510 § 1 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.Natomiast rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. Postanowienie reformatoryjne o uchyleniu decyzji Sądu I instancji o odmowie dopuszczenia apelującej do udziału w sprawie w charakterze uczestniczki postępowania nie kończy postępowania w sprawie, nie uzasadnia zatem orzekania o kosztach postępowania zażaleniowego przed zakończeniem postępowania (art. 108 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.).
/SSO Katarzyna Borowy/ /SSO Marek Lewandowski/ /SSO Marek Paczkowski/