Sąd Okręgowy w Słupsku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 224/17
Data wyroku: 2017-11-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janusz Blicharski
Słowa kluczowe: Zadośćuczynienie
Podstawa prawna: art. 448 k.c.

Sygn. I C 224/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 listopada 2017 r.
Sąd Okręgowy w Słupsku I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSO Janusz Blicharski

Protokolant:

stażysta Anna Pietrusiewicz

po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2017 r. w Słupsku
na rozprawie
sprawy z powództwaU. P.
przeciwko(...) Spółki AkcyjnejwW.
o zapłatę

1
zasądza od pozwanego(...) Spółki AkcyjnejwW.na rzeczU. P.kwotę 42.500 złotych (słownie: czterdzieści dwa tysiące pięćset złotych, 00/100) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie za okres od 28 października 2015 roku do dnia zapłaty;

2
oddala powództwo w pozostałym zakresie;

3
znosi koszty zastępstwa prawnego stron;

4
zasądza od pozwanego(...) Spółki AkcyjnejwW.na rzeczU. P.kwotę 2.263 złote tytułem zwrotu części opłaty od pozwu.

Na oryginale właściwy podpis.
Sygn. akt: I C 224/17

UZASADNIENIE
PowódkaU. P.wniosła na podstawieart. 448 k.c.w związku zart. 24 k.c.o zasądzenie od(...) S.A.wW.zadośćuczynienia w kwocie 90.500 zł w związku z tragiczną śmiercią córkiR. P.w sierpniu 1997 roku.
(...) S.A.wW.wniósł o oddalenie powództwa, przy czym nie kwestionował samego prawa powódki do zadośćuczynienia a tylko wysokość żądanej kwoty.
W ocenie pozwanego przyznana i wypłaconaU. P.kwota 15.000 zł zadośćuczynienia, pomniejszona o 50 % przyczynienia zmarłej w pełni rekompensuje doznane przez powódkę krzywdy i cierpienia. Przyczynienie poszkodowanej polegać miało według pozwanego na skorzystaniu z propozycji jazdy autem z nietrzeźwym kierowcą oraz na nie zapięciu w czasie jazdy pasów bezpieczeństwa.
Pozwany wniósł także o zawiadomienie o toczącym się postępowaniu sprawcy wypadkuA. Z., celem umożliwienia mu przystąpienia do udziału w sprawie w charakterze interwenienta ubocznego.
Sąd ustalił co następuje:
W dniu 24 sierpnia 1997 r. w miejscowościR.miał miejsce wypadek drogowy którego sprawcą byłA. Z.. Jako kierujący samochodem osobowym markiR. (...)i będąc w stanie nietrzeźwym nie dostosował prędkości do panujących warunków drogowych, stracił panowanie nad pojazdem, zjechał na pobocze i uderzył w przydrożne drzewo w wyniku czego spowodował uR. P.rozległe obrażenia i w konsekwencji jej zgon.

    Dowód:akta sprawy karnej II K(...)Sądu Rejonowego wC..
Za przestępstwo którego dopuścił sięA. Z.wyrokiem z dnia 29 stycznia 1998 r. wydanym przez Sąd Rejonowy wC.skazany został na karę 2 lat pozbawienia wolności i jednocześnie orzeczono wobec niego 5- letni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych.
Dowód:wyrok wydany w sprawie II K(...)k.15 akt sprawy.
R. P.w chwili wypadku była trzeźwa, jednak wsiadła do pojazdu którego kierowca był pijany /1,6 promille/ a nadto w czasie jazdy nie miała zapiętych pasów bezpieczeństwa w związku z czym po uderzeniu w drzewo poszkodowana wypadła z samochodu.
Dowód:wyniki badań krwi kierowcy k. 42 akt sprawy karnej oraz dokumentacja fotograficzna z miejsca wypadku akta jak wyżej.
Poszkodowana w chwili śmierci miała zaledwie 18 lat, zaś powódka lat 48. Zmarła była najmłodszym dzieckiem powódki, uczyła się w Technikum Odzieżowym, razem z matką miała pracować w zakładzie krawieckim który powódka w tym czasie organizowała załatwiając niezbędne formalności.
W chwili śmierci córki powódka była rozwiedziona w związku z czym w najtrudniejszych chwilach mogła liczyć wyłącznie na wsparcie i pomoc dwojga pozostałych dzieci. Powódka uczestniczyła w pogrzebie dziecka. Do dziś regularnie odwiedza grób córki. Z pomocy psychiatry ani psychologa nie korzystała, zażywała jedynie ziołowe środki uspokajające. Dwa miesiące po śmieci córki powódka otworzyła zakład krawiecki, zmusiła ją do tego sytuacja materialna a głównie zaciągnięte jeszcze za życia córki kredyty na rozpoczęcie działalności.
W chwili obecnej powódka jest na emeryturze /939 zł/ , tymczasowo mieszka z córką zaś syn mieszka podC..
Dowód:zeznania powódki k. 65 akt sprawy.
W wyniku przeprowadzonego postępowania likwidacyjnego pozwany wypłacił powódce kwotę 7.500 zł tytułem zadośćuczynienia i odszkodowania za znaczne pogorszenie sytuacji życiowejU. P.po śmierci córkiR.. Wypłacona kwota obejmowała już 50 % potrącenie z tytułu przyczynienia się ofiary do skutku w postaci śmierci /nie zapięte pasy bezpieczeństwa oraz jazda z nietrzeźwym kierowcą/.
Dowód:decyzja z dnia 27 października 2015 r. k. 13-14 akt sprawy.
Sprawca wypadkuA. Z.obecnie nie żyje.
Dowód:informacja z bazy(...)-SAD k. 60-61 akt sprawy.
Sąd zważył co następuje:
Odpowiedzialność pozwanego w niniejszej sprawie była niesporna tak co do zasady jak i podstawy prawnej. Wynika to przede wszystkim z decyzji wydanej 27 października 2015 r., na podstawie której wypłacono powódce zarówno odszkodowanie z tytułu pogorszenia sytuacji życiowej powódki jak i zadośćuczynienie z racji naruszenia dóbr osobistychU. P.pod postacią utraty prawa do życia w pełnej rodzinie i zerwania więzi rodzinnych.
Sporne w sprawie były jedynie wysokość przysługującego świadczenia oraz to czy poszkodowana przyczyniła się do powstania szkody/śmierci/.
Biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym głównie:
- młody wiek poszkodowanej;
-silne więzy łączące powódkę ze zmarłą córką /najmłodszą z dzieci/;
- plany wspólnego prowadzenia zakładu krawieckiego/do czego poszkodowana czyniła przygotowania poprzez choćby naukę w Technikum Odzieżowym czy praktyczną naukę u matki/;
- gwałtowność zdarzenia w wyniku którego zginęła córka powódki oraz drastyczny przebieg wypadku i charakter obrażeń ofiary/zdeformowana głowa/,
należy dojść do wniosku, że przyznaneU. P.zadośćuczynienie w żadnym wypadku nie może być uznane za wystarczająco rekompensujące jej ból i cierpienie wywołane śmiercią dziecka.
Mimo znacznego upływu czasu od wypadku i z pewnością częściowego zabliźnienia ran kwota 15.000 zł w żaden sposób nie rekompensuje krzywdy powódki.
Kwotą odpowiednią - zdaniem Sądu - jest kwota 75.000 zł.
Utrata dziecka na dodatek dopiero wchodzącego w dorosłe życie, z którym rodzic wiąże określone i realne plany na przyszłość musi być traktowana niemal zawsze jako zdarzenie wyjątkowo niekorzystnie odbijające się na bieżącym i przyszłym życiu - w tym przypadku - samotnej matki.
Relacje wzajemne między powódką a jej zmarłą córką dowodzą, że właśnie wR.powódka pokładała największe nadzieje na przyszłość i liczyła na jej wsparcie na starość. Nadzieje te bezpowrotnie straciła po 24 sierpnia 1997 r.
Analizując kwestię przyczynienia sięR. P.do szkody w postaci własnej śmierci, dla Sądu nie ulega żadnej wątpliwości iż przyczynienie się ze strony poszkodowanej miało miejsce. Przyczynienie to polegało na jeździe z nietrzeźwym kierowcą oraz na nie zapięciu pasów bezpieczeństwa w czasie jazdy. Nietrzeźwość kierowcy wynika wprost z wyników badań jego krwi po wypadku. Sama poszkodowana była trzeźwa i w związku z tym wsiadając do samochodu musiała wyczuwać silną - z uwagi na stopień nietrzeźwości kierowcy - woń alkoholu.R. P.była co prawda w chwili wypadku małoletnia, jednak brakowało jej zaledwie kilku tygodni do pełnoletniości, a w związku z tym musiała znać już charakterystyczną woń alkoholu.
Z akt sprawy karnej, a w szczególności ze znajdującej się w nich dokumentacji z miejsca wypadku wynika, że poszkodowana nie była przypięta pasami bezpieczeństwa/wypadła z samochodu po uderzeniu w drzewo/.
Oczywistym jest iż okoliczność ta miała wpływ na przebieg i przede wszystkim skutki wypadku dla poszkodowanej.
Oceniając jednak wpływ zachowań poszkodowanej na przebieg i skutki wypadku z 24 sierpnia 1997 r. nie da się stwierdzić - jak to czyni pozwany - że poszkodowana aż w 50 % przyczyniła się do szkody. Nie można na równi traktować osoby kierującej po spożyciu znacznej ilości alkoholu z osobą która lekkomyślnie podejmuje jazdą z osobą nietrzeźwą a także bez zapiętych pasów bezpieczeństwa. W ocenie Sądu można mówić jedynie, iżposzkodowana w 1/3 przyczyniła się do wypadku i jego skutkówa to powoduje, że ustalone przez Sąd zadośćuczynienie należało pomniejszyć o 1/3.
Przy należnej powódce - o czym mowa wyżej - kwocie 75.000 zł, kwotą którą należy przyznać dodatkowoU. P.jest 42.500 zł /75.000 minus 1/3 = 50.000 minus wypłacone 7.500 zł = 42.500 zł/ z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od 31 dnia po wydaniu pozytywnej w przedmiocie przyznania świadczenia w kwocie 7.500 zł tj. od 28 października 2015 r. do dnia zapłaty.
W pozostałym zakresie powództwo z przyczyn wskazanych wyżej nie znajduje uzasadnienia w związku z czym należało je oddalić.
Z uwagi na ostateczny wynik procesu i stopień uwzględnienia żądania powódki w trybieart. 100 k.p.c.zniesiono pomiędzy stronami koszty zastępstwa prawnego i zasądzono od pozwanego na rzeczU. P.odpowiednią część uiszczonej przez nią opłaty od pozwu.