Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 91/17
Data wyroku: 2017-11-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Żyto, Mariusz Zasępa, Magdalena Zapała-Nowak, Ewa Kierebińska, Tomasz Olszewski
Słowa kluczowe: Poplecznictwo, Zabójstwo
Podstawa prawna: art. 148 § 1 kk, art. 239 § 1 kk i in.

Sygn. akt III K 91/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 listopada 2017 roku
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, w III -cim Wydziale Karnym w składzie :
Przewodniczący Sędzia SO Tomasz Olszewski (sprawozdawca)
Sędziowie Sędzia SO Magdalena Zapała-Nowak
Ławnicy Krzysztof Żyto, Ewa Kierebińska, Mariusz Zasępa
Protokolant starszy sekretarz sądowy Jolanta Kurdasińska
Przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Bełchatowie Moniki Rorat
po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017r.
sprawy : 1.D. Ł.
synaZ.iD. z domu F.
urodzonego (...)wB.
oskarżonego o to, że:
I. w dniu 29 kwietnia 2017 roku w budynku mieszkalnym położonym w m.(...)gm.B., woj.(...), działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życiaP. W., używając noża o wymiarze 32,5 cm (w tym długości ostrza 20,5 cm) spowodował u pokrzywdzonego obrażenia zewnętrzne w postaci:
- licznych powierzchownych uszkodzeń i nacięć naskórka oraz powierzchownych ran o wyglądzie kłuto-ciętym na twarzy po stronie prawej oraz obustronnie w okolicy podżuchwowej i na szyi – w liczbie 22, w tym ranę przebijającą wargę dolna ust po stronie prawej;
- głęboką ranę kłutą w okolicy podobojczykowej lewej z przecięciem mięśni podobojczykowych i tętnicy podobojczykowej lewej oraz kanale drążącym do lewej jamy opłucnej;
- licznych ran kłutych na przedniej i bocznej powierzchni klatki piersiowej po stronie prawej, w większości niezbyt głębokich (dotyczących samej tylko tkanki podskórnej lub drążących do mięśni piersiowych) – w liczbie 11, w tym rany usytuowanej w pobliżu brodawki sutkowej, o głębokim kanale drążącym do prawej jamy opłucnej; poza tym kilka występujących po tej samej stronie klatki piersiowej (w liczbie 7);
- licznych ran kłutych na prawym ramieniu, głównie bocznej i tylnej jego powierzchni (łącznie 17), w tym rany przebijającej ramię tuż powyżej zgięcia łokciowego w kanale przebiegającym poprzecznie w przestrzeni podskórnej; ponadto czterech niewielkich uszkodzeń naskórka na tym ramieniu (4); rany kłutej na bocznej powierzchni przedramienia prawego nieco poniżej stawu łokciowego;
- dwóch ran kłutych na tylno-bocznej powierzchni tułowia po stronie lewej (na wysokości kata dolnego łopatki);
- rany kłutej na tylnej powierzchni ramienia lewego; dwóch rysowatych nacięć naskórka na bocznej powierzchni okolicy stawu łokciowego lewego;
- niewielkich powierzchownych uszkodzeń naskórka w okolicy stawu śródręczno-paliczkowego palca III-go ręki lewej;
- podbiegnięcia krwawego w powłokach miękkich w miejscu wszystkich stwierdzonych obrażeń;
oraz obrażeń wewnętrznych w postaci:
- dwóch szczelinowatych ran wnikających do płuca lewego: na przedniej powierzchni płata górnego oraz na przednio-bocznej powierzchni płata dolnego (wnikających w głąb na odległość 4 cm i 5 cm); szczelinowatej rany wlotowej na przedniej powierzchni płata dolnego płuca prawego (wnikającej w głąb na odległość 4 cm); przecięcia żebra I-go po stronie lewej na przebiegu kanału rany umiejscowionej w okolicy podobojczykowej lewej; przecięcia żebra IV-go po stronie prawej na przebiegu kanału rany usytuowanej w pobliżu brodawki sutkowej; ponadto przecięcia żebra III-go po stronie prawej w linii pachowej środkowej (w miejscu jednej z ran usytuowanej w okolicy podobojczykowej prawej (nie penetrującej do jamy opłucnej); płynnej treści krwistej w lewej jamie opłucnej (około 150 ml), doprowadzając do zgonuP. W.w następstwie znacznego stopnia wykrwawienia organizmu, obustronnej odmy opłucnowej oraz zachłyśnięcia się wynaczynioną do płuc treścią krwistą – będących skutkiem doznanych licznych ran kłutych szczególnie klatki piersiowejtj. o czyn zart. 148 § 1 kk
2.Z. Ł. (1)
synaI.iM. z domu J.
urodzonego (...)wB.
oskarżonego o to, że:
II. w dniu 29 kwietnia 2017 roku wD.utrudniał postępowanie karne, pomagając synowiD. Ł.w uniknięciu odpowiedzialności karnej za zabójstwoP. W., w ten sposób, ze wspólnie z synemD. Ł.ukrył w lesie jego odzież noszącą ślady krwi pochodzącej z miejsca zdarzenia, zacierając w ten sposób ślady przestępstwatj. o czyn zart. 239 § 1 kk

o r z e k a

1
D. Ł.uznaje za winnego dokonania czynu zarzucanego w punkcieI. aktu oskarżenia, wyczerpującego dyspozycję148§ 1 kki za to na podstawie powołanego przepisu wymierza oskarżonemu karę 25 (dwadzieścia pięć) lat pozbawienia wolności;

2
Z. Ł. (1)uznaje za winnego dokonania czynu zarzucanego w punkcieII. aktu oskarżenia, wyczerpującego dyspozycję239§ 1 kki za to na podstawie powołanego przepisu wymierza oskarżonemu karę 7 (siedem) miesięcy pozbawienia wolności;

3
na podstawieart.63 § 1 kkzaliczaD. Ł.orazZ. Ł. (1)na poczet kar pozbawienia wolności okres ich tymczasowego aresztowania to jest – wobecD. Ł.– od dnia 27 października 2017r. godzina 22:35, zaś wobecZ. Ł. (1)– okres od dnia 27 października 2017r. godzina 22:35 do dnia 8 listopada 2017r. godzina 11:40;

4
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatówG. T.iJ. B.kwoty po 1.107 (tysiąc sto siedem) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonym z urzędu w postępowaniu przygotowawczym i sądowym;

5
zwalnia oskarżonych od kosztów sądowych ustalając, że poniesie je Skarb Państwa.

Sygn. akt III K 91\17

UZASADNIENIE
Ustalenia faktyczne.
I.
P. W.od wielu lat zamieszkiwał samotnie w domu w miejscowościD.. Był osobą niepełnosprawną; przeszedł kilka udarów mózgu, jego sprawność intelektualna była w związku z tym upośledzona, w związku z niedowładem kończyn dolnych poruszał się na wózku inwalidzkim. Zdolny był do wykonywania prostych i nie wymagających pełnej sprawności prac domowych. W bardziej wymagających zajęciach pomagali mu m.in.P. P.iT. C..

\zeznaniaP. P., k. 34 – 35

zeznaniaW. W., k. 38 – 40

zeznaniaT. C., k. 92 – 93\
OkazjonalnieP. W.odwiedzaliD.iZ. Ł. (2)– mieszkańcy tej samej miejscowości – którzy, z racji braku stałej pracy pomagali mu w pracach domowych, za co otrzymywali drobne wynagrodzenie.
Około półtora miesiąca przed zdarzeniemD.iZ. Ł. (2)przyszli do domuP. W.pod pretekstem pomocy. Po ich wyjściuP. W.zauważył, że zginęły mu portfel wraz z pieniędzmi oraz telefon komórkowy. Po kilku dniach jeden zŁ.przyniósłP. W.pusty portfel żądając znaleźnego w wysokości 20 zł.

\zeznaniaP. P., k. 34 – 35\
W dniu(...) syni ojciecŁ.przyszli do domuP. W.około godziny 16:00. KiedyD. Ł.rozpalił w kominku,P. W.siedzący na łóżku zaczął wyzywać, a następnie – uderzyłD. Ł.„pod oko”, po czym chwycił nóż.D. Ł.kopnięciem wytrącił nóż z ręki mężczyzny, po czym podniósł z podłogi narzędzie, którym następnie zaatakował niepełnosprawnego mężczyznę.

\wyjaśnieniaD. Ł., k. 87, 122

wyjaśnieniaZ. Ł. (1), k. 90 – 91, 114 - 115\
D. Ł.zadałP. W.kilkadziesiąt ciosów nożem trzymanym w dłoni. Część z nich wyprowadzana była z dużą siłą. W wyniku tych uderzeńP. W.doznał obrażeń ciała w postaci:
- licznych powierzchownych uszkodzeń i nacięć naskórka oraz powierzchownych ran o wyglądzie kłuto-ciętym na twarzy po stronie prawej oraz obustronnie w okolicy podżuchwowej i na szyi – w liczbie 22, w tym ranę przebijającą wargę dolną ust po stronie prawej;
- głęboką ranę kłutą w okolicy podobojczykowej lewej z przecięciem mięśni podobojczykowych i tętnicy podobojczykowej lewej oraz kanale drążącym do lewej jamy opłucnej;
- licznych ran kłutych na przedniej i bocznej powierzchni klatki piersiowej po stronie prawej, w większości niezbyt głębokich (dotyczących samej tylko tkanki podskórnej lub drążących do mięśni piersiowych) – w liczbie 11, w tym rany usytuowanej w pobliżu brodawki sutkowej, o głębokim kanale drążącym do prawej jamy opłucnej; poza tym kilka występujących po tej samej stronie klatki piersiowej (w liczbie 7);
- licznych ran kłutych na prawym ramieniu, głównie bocznej i tylnej jego powierzchni (łącznie 17), w tym rany przebijającej ramię tuż powyżej zgięcia łokciowego w kanale przebiegającym poprzecznie w przestrzeni podskórnej; ponadto czterech niewielkich uszkodzeń naskórka na tym ramieniu (4); rany kłutej na bocznej powierzchni przedramienia prawego nieco poniżej stawu łokciowego;
- dwóch ran kłutych na tylno-bocznej powierzchni tułowia po stronie lewej (na wysokości kata dolnego łopatki);
- rany kłutej na tylnej powierzchni ramienia lewego; dwóch rysowatych nacięć naskórka na bocznej powierzchni okolicy stawu łokciowego lewego;
- niewielkich powierzchownych uszkodzeń naskórka w okolicy stawu śródręczno-paliczkowego palca III-go ręki lewej;
- podbiegnięcia krwawego w powłokach miękkich w miejscu wszystkich stwierdzonych obrażeń;
oraz obrażeń wewnętrznych w postaci:
- dwóch szczelinowatych ran wnikających do płuca lewego: na przedniej powierzchni płata górnego oraz na przednio-bocznej powierzchni płata dolnego (wnikających w głąb na odległość 4 cm i 5 cm); szczelinowatej rany wlotowej na przedniej powierzchni płata dolnego płuca prawego (wnikającej w głąb na odległość 4 cm); przecięcia żebra I-go po stronie lewej na przebiegu kanału rany umiejscowionej w okolicy podobojczykowej lewej; przecięcia żebra IV-go po stronie prawej na przebiegu kanału rany usytuowanej w pobliżu brodawki sutkowej; ponadto przecięcia żebra III-go po stronie prawej w linii pachowej środkowej (w miejscu jednej z ran usytuowanej w okolicy podobojczykowej prawej (nie penetrującej do jamy opłucnej); płynnej treści krwistej w lewej jamie opłucnej (około 150 ml).
Przyczyną śmierciP. W.było znacznego stopnia wykrwawienie organizmu, obustronna odma opłucnowa, zachłyśnięcie się wynaczynioną do płuc treścią krwistą – w następstwie licznych ran kłutych, szczególnie – klatki piersiowej.

\protokół oględzin miejsca zbrodni, k. 9 – 14, 151 – 153 wraz z dokumentacją fotograficzną k. 154

dokumentacja fotograficzna, k. 15

protokół oględzin zewnętrznych zwłok na miejscu zdarzenia, k. 18 – 21

opinia z sądowo – lekarskiej sekcji zwłok, k. 467 - 471

wyjaśnieniaD. Ł., k. 87, 122

wyjaśnieniaZ. Ł. (1), k. 90 – 91, 114 – 115

protokół oględzin i otwarcia zwłok, k. 162

opinia kryminalistyczna, k. 183 - 215\
D. Ł.kontynuował zadawanie ciosów nawet po tym, jak ostrze noża oddzieliło się od rękojeści.

\wyjaśnieniaD. Ł., k. 87, 122

wyjaśnieniaZ. Ł. (1), k. 90 – 91, 114 – 115

\protokół oględzin miejsca zbrodni, k. 9 – 14, 151 – 153 wraz z dokumentacją fotograficzną k. 154\
II.
W czasie, kiedyD. Ł.zaatakowałP. W.,Z. Ł. (1)przebywał na zewnątrz domu. Nie mogąc doczekać się wyjścia syna wszedł do środka. Wówczas zobaczył, jakD. Ł.zadaje ciosy nożem leżącemu na łóżku mężczyźnie (kiedyZ. Ł. (1)wszedł do środka,D. Ł.trzymał w dłoni już tylko rękojeść noża, którym wciąż uderzał leżącego mężczyznę). Widząc to, krzyknął: „Człowieku, co ty robisz?!”, po czym wyciągnął syna z domu. Znalezionym ręcznikiem, pobieżnie otarłD. Ł.z krwi, która ten był ubrudzony.

wyjaśnieniaD. Ł., k. 87, 122

wyjaśnieniaZ. Ł. (1), k. 90 – 91, 114 – 115
Po tym, jakD. Ł.przestał zadawać ciosyP. W., zabrał monety o wartości 2,50 zł leżące nieopodal łóżka, a następnie zajrzał do metalowej kasetki stojącej na szafce.

\wyjaśnieniaD. Ł., k. 122\
Po opuszczeniu domuP. W.obydwaj mężczyźni udali się do miejsca ich zamieszkania, gdzieD. Ł.umył się. Ojciec nakazał mu przebrać się w czystą odzież zaś zakrwawione elementy garderoby, któreD. Ł.miał na sobie w czasie zdarzenia zapakował do torby foliowej i wspólnie z synem wynieśli do lasu, pozostawiając je pod usypanym kopcem z gałęzi, po czym poszli na stację benzynową zakupić alkohol, który następnie wspólnie wypili.
\protokół oględzin miejsca, k. 62 – 64 wraz z dokumentacją fotograficzną, k. 65
wyjaśnieniaD. Ł., k. 87
wyjaśnieniaZ. Ł. (1), k. 90 – 91\
D. Ł.był w przeszłości karany za czyny zart.244 kk, 17a§ 4 kk,art.278 § 1 kk.
\informacja o karalności, k. 97 – 98

odpis wyroku, k. 278, 279, 283\
D. Ł.jest bezdzietnym kawalerem. Posiada wykształcenie(...). Nie ma wyuczonego zawodu. Przed zatrzymaniem był bezrobotny. Utrzymywał się z prac dorywczych.
W środowisku lokalnym ma złą opinię.

\wywiad środowiskowy, k. 257 – 258\
W czasie czynuD. Ł.miał w stopniu nieznacznym ograniczoną zdolność rozumienia znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem na skutek pozostawania pod wpływem alkoholu, którego działanie mógł przewidzieć.
D. Ł.wykazuje zaburzenia osobowości oraz cechy uzależnienia od alkoholu i środków psychoaktywnych.

\opinia sądowo – psychiatryczna, k. 413 – 414\
Z. Ł. (1)był w przeszłości karany za czyny zart.178a § 2 kk,art.209 § 1 kk,art.291 § 1 kkiart.278 § 1 kk.

\ informacja o karalności, k. 100 – 101

odpis wyroku, k. 279, 283\

Z. Ł. (1)posiada wykształcenie(...), zawód przyuczony -(...)Nie ma wyuczonego zawodu. Przed zatrzymaniem był bezrobotny. Utrzymywał się z prac dorywczych.
Z. Ł. (1)jest alkoholikiem. W środowisku lokalnym ma złą opinię. Postrzegany jest jako osoba arogancka i konfliktowa.

\wywiad środowiskowy, k. 241 – 242\
Ocena dowodów.
Postępowanie dowodowe bezpośrednio dotyczące czynów przypisanych oskarżonym właściwe ograniczyło się do ich wyjaśnień, które Sąd ocenił jako szczere. ZarównoD., jak iZ. Ł. (2)opisali przebieg zajścia w sposób jednobrzmiący (ich wyjaśnienia różnią się nieznacznie, a różnice dotyczą mniej istotnych elementów zdarzeń, co nie wpłynęło na ocenę ich wiarygodności). Opis sposobu, w jakiD. Ł.pozbawił życiaP. W.koreluje z dowodami o charakterze ze swej natury obiektywnymi, w tym: protokołami oględzin miejsca popełnienia przestępstwa, wspartego dokumentacją fotograficzną, oględzinami narzędzia zbrodni, wynikami sekcji zwłok pokrzywdzonego.
W torbie ukrytej przezZ. Ł. (1)na skraju lasu znajdowały się ubrania zabrudzone krwią pokrzywdzonego, należące doD. Ł., co potwierdza tożsamość sprawcy zbrodni wynikającą ze zgodnych relacji ojca i syna.
Pozostałe dowody, w tym te z dokumentów w postaci informacji o karalności, kwestionariuszy wywiadu środowiskowego, a także opinie sądowo psychiatryczne, oraz sądowo – lekarską opinię sekcyjną opisującą obrażenia ciała, jakich doznałP. W.oraz określającą przyczynę jego śmierci Sąd uznał za wiarygodne i nie budzące żadnych wątpliwości.
Rozważania prawne.
I.
Czyn przypisanyD. Ł.stanowi zbrodnię zabójstwa.
Oskarżony z zamiarem bezpośrednim pozbawił życiaP. W.. Zadając wielokrotnie z dużą siłą ciosy przy użyciu noża kuchennego w okolice ciała pokrzywdzonego, które znamionuje położenie narządów wewnętrznych newralgicznych dla życia człowieka, takich, jak: serce, płuca, główne naczynia krwionośne, głowa i twarz,D. Ł.działał z chęci zabicia swej ofiary. W ten sposób zrealizował znamionaart.148 § 1 kk.
II.
Z. Ł. (1), ukrywając w lesie odzież zabrudzoną krwiąP. W., którą jego syn miał na sobie w momencie popełnienia zbrodni, działał w zamiarze udzielenia pomocyD. Ł.w uniknięciu odpowiedzialności karnej za czyn zart.148 § 1 kk. Działając w ten sposób oskarżony wypełnił znamionaart.239 § 1 kkstając się poplecznikiem swego syna w zbrodni zabójstwa.
Wymiary kar.
Czyn, który został przypisanyD. Ł.w punkcie 1. wyroku budzi szczególną odrazę i zasługuje na wyjątkowe potępienie.
Mając świadomość, że kara dwudziestu pięciu lat pozbawienia wolności, jako kara o charakterze izolacyjnym ma charakter wyjątkowy Sąd uznał, że stanowi ona jedyną adekwatną odpłatę za zbrodnię, której dopuścił się oskarżony. Za taką właśnie formą reakcji karnej przemawiają, obok względów o charakterze indywidualnym, związanych tak z samym czynem, jak i osobą sprawcy, argumenty związane z tzw. prewencją indywidualną oraz społecznym poczuciem sprawiedliwości.
D. Ł.dopuścił się bowiem zbrodni ze wszech miar ohydnej; motywowany niepohamowaną i niekontrolowaną pobudką pozbawił życia drugiego człowieka. Tej niewątpliwie surowej oceny zbrodni, której dopuścił się oskarżony nie umniejsza fakt, że bezpośrednio przed dokonaniem przypisanego mu czynuD. Ł.został uderzony przezP. W.. Oceniając ów czyn z punktu widzenia zasad wymiaru kar nie może umknąć uwadze to, że pokrzywdzony był osobą niepełnosprawną, nie posiadającą zdolności samodzielnego poruszania się, a do tego osobą wychudzoną i słabą i znacznie starszą od swego oprawcy. Owa dysproporcja sił i cech fizycznych, jaka dzieliła ofiarę od jej agresora tym bardziej wspiera surowość oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu przypisanegoD. Ł., bowiem poczynione w sprawie ustalenia prowadzą do niechybnego wniosku, że oskarżony – mężczyzna w sile wieku, znacznie wyższy, potężniejszy i fizyczne mocniejszy – w sposób bezrefleksyjny zabił bezbronnego człowieka, nie dając mu żadnych szans obrony.
Zbrodnia ta zasługuje na szczególne potępienie także z tego względu, że oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim – chciał pozbawić życiaP. W.. Dowodzą tego zarówno narzędzie, które dobrał do realizacji przyjętego celu (nóż kuchenny), jak i metoda działania (wielość ciosów, którymi godził ze znaczną i dużą siłą w miejsca newralgiczne z punktu widzenia położenia ważnych organów wewnętrznych człowieka).
O surowości kary przesądził również opisany wyżej sposób działania sprawcy;D. Ł.zadałP. W.kilkadziesiąt ciosów, kontynuował ich zadawanie także wtedy, gdy pokrzywdzony nie był zdolny do jakiejkolwiek obrony, a nawet po tym, jak ułamało się ostrze noża, którym się posłużył. Okoliczności te dowodzą niebywałej determinacji bezprawnych działań oskarżonego, nie pozostawiając wątpliwości co do jego głębokiej demoralizacji, jak i powiązanej z nią chęci pobawienia życiaP. W..
Co znamienne, sprawca po dokonaniu przypisanego mu czynu nie okazał żadnej skruchy; w żaden sposób nie próbował udzielić pomocy swej ofierze, nie wykazał żadnego ludzkiego odruchu wskazującego na zrozumienie karygodności swego zachowania. Pytany na rozprawie głównej o subiektywny stosunek do popełnienia zbrodni z przerażająco rozbrajającą szczerością wyznał: „nie doszedłem do żadnych wniosków. (…) Nie mam w związku z tym żadnych przemyśleń.” k. 540).
Jako okoliczności obciążające Sąd uznał również: dokonanie czynu pod wpływem alkoholu, uprzednią karalność oskarżonego oraz fatalną opinię, jaką posiada on w środowisku lokalnym.D. Ł.jawi się jako przestępca głęboko zdemoralizowany.
Wymierzając karęZ. Ł. (1)Sąd wziął pod uwagę moralnie i społecznie niejednoznaczną ocenę przestępstwa, którego się dopuścił. Nie można bowiem stracić z pola widzenia faktu, żeZ. Ł. (1)pomagał w ukryciu dowodów zbrodni popełnionej przez własnego syna. O ile dla potępienia strasznego czynu, którego dopuścił sięD. Ł.nie potrzeba przeprowadzać wysublimowanego rozumowania, to działanie, za które odpowiedzialność poniósł jego ojciec wymaga dokonania wartościowania przez pryzmat archetypicznej relacji łączącej rodzica i dziecko. Sąd wyraża przy tym pogląd, że naturalnym odruchem w tego rodzaju sytuacjach jest chęć ochrony własnego potomstwa przed katastrofalnymi skutkami jego własnych działań. Dla przełamania tego wręcz atawistycznego odruchu wymagana jest silna dyscyplina moralna, głębokie poczucie praworządności i uczciwości, którego bezsprzecznieZ. Ł. (1)nie posiada.
Wyrażony wyżej pogląd znajduje potwierdzenie w normatywnej konstrukcjiart.239 kk. Zwrócić należy uwagę, że sam ustawodawca, statuując swoiste wyjątki od normy podstawowej zawartej w§ 1, ujęte w§ 2 i 3omawianego przepisu, wskazuje na potrzebę łagodniejszego potraktowania poplecznika, który pomaga osobie najbliższej.Art.239 § 2 kkstanowi wprost, że nie podlega karze ten, kto ukrywa osobę najbliższą.§ 3tego przepisu jest z kolei szczególną podstawą dla nadzwyczajnego złagodzenia kary dla poplecznika, który udzielił pomocy osobie najbliższej. Nadmienić trzeba, że Sąd Okręgowy oceniając zachowanieZ. Ł. (1)z punktu widzenia wymiaru kary za przypisany mu czyn analizował tę kwestię także poprzez unormowanie zawarte w omawianym przepisie, dochodząc finalnie do wniosku, że okoliczności związane tak z osobą oskarżonego, jak i przypisanym mu czynem nie powalają na orzeczenie wobecZ. Ł. (1)kary nadzwyczajnie złagodzonej. Wskazują na to poniższe powody.
Z. Ł. (1)ukrywając dowody zbrodni popełnionej przez swojego syna dopuścił się przypisanego mu występku po pewnym czasie od dokonania przestępstwa zabójstwa, którego był bezpośrednim świadkiem. Miał więc czas, by przemyśleć to, co się wydarzyło i pokusić się o społecznie pożądaną refleksję. Nie bez znaczenia w kontekście powyższych rozważań pozostaje fakt, żeZ. Ł. (1)nie zmierzał do ochrony syna, który dopuścił się kradzieży sklepowej, bądź innego pospolitego występku; w grę wchodziła bowiem zbrodnia zart.148 § 1 kk.
Co więcej, oskarżony, podobnie jak jego syn, był już w przeszłości, kilkakrotnie karany, posiada fatalną opinię w środowisku lokalnym, a dokonując przypisanego mu czynu działał będąc pod wpływem alkoholu.
Powołane wyżej okoliczności stanęły na przeszkodzie zastosowaniu wobec tego oskarżonego instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary, a także – warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności.
Jednocześnie Sąd uznał, że karą adekwatną z punktu widzenia omówionych wyżej okoliczności, odpowiadającą zarówno zawinieniu, jak i społecznej jego szkodliwości jest kara siedmiu miesięcy pozbawienia wolności.
Dodać przy tym należy, że choć penalizowane działaniaZ. Ł. (1)zmierzały wprost do ukrycia śladów zbrodni popełnionej przez jego syna, formalnie wypełniając znamionaart.239 § 1 kk, to dalsza procesowa postawa obydwu oskarżonych, którzy dokonali szczerej i jednoznacznej autodenuncjacji – co znamienne – w zakresie obydwu czynów ujętych w zarzutach aktu oskarżenia – umniejszyła skutki występku popełnionego przezZ. Ł. (1).
Podstawą prawną zaliczenia okresu rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet kar orzeczonych wobec oskarżonych byłart.63 § 1 kk. W trakcie ich tymczasowego aresztowania zostały oskarżonym wprowadzone do wykonania kary pozbawienia wolności orzeczone w innych sprawach (k. 145, 146).
Sąd zwolnił obydwu oskarżonych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych mając na uwadze to, że nie posiadają oni majątku (Z. Ł. (1)nie osiąga dochodów, jest osobą bezrobotną), a także długoterminową karę pozbawienia wolności, która została orzeczona wobecD. Ł., a której odbywanie realnie uniemożliwi oskarżonemu osiąganie dochodów.