Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 487/16
Data wyroku: 2017-01-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Witkowski
Słowa kluczowe: Wysokość renty
Podstawa prawna: art. 74 ust. 1 pkt. 1 ustawy o FUS
Teza: Wysokość emerytury ubezpieczonego była wyliczona prawidłowo i tym samym wysokość renty rodzinnej przysługującej żonie ubezpieczonego jest właściwa.

Sygn. akt IV U 487/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 stycznia 2017r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSO Jacek Witkowski

Protokolant

st. sekr. sądowy Dorota Malewicka

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2017r. wS.
odwołaniaD. S.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
z dnia 6 kwietnia 2016 r. Nr(...)
w sprawieD. S.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o wysokość renty rodzinnej

oddala odwołanie.
Sygn. akt IV U 487/16

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 6 kwietnia 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS., działając na podstawieart. 15 i art. 21w zw. zart. 19 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2015r., poz. 748 tj.) odmówiłD. S.prawa do przeliczenia renty rodzinnej z uwzględnieniem do obliczenia emerytury zmarłegoT. S.kwoty bazowej w wysokości 1327,44 zł, ponieważ kwota ta nie była kwotą bazową obowiązującą w dniu nabycia prawa do emerytury przez zmarłego, a przeliczenie wysokości świadczenia z uwzględnieniem podstawy wymiaru ustalonej zgodnie z art. 15 ustawy emerytalnej jest niekorzystne dla wnioskodawczyni.
Odwołanie od w/w decyzji złożyła ubezpieczonaD. S.reprezentowana przez córkęB. P., domagając się ponownego ustalenia wysokości renty rodzinnej z zastosowaniem w części socjalnej świadczenia kwoty bazowej 1327,44 zł (odwołanie, k. 1-4 akt sprawy).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie, k. 5-7akt sprawy).
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
UbezpieczonaD. S.jest uprawniona od dnia 16 listopada 2008r. do renty rodzinnej po zmarłym w dniu 16 listopada 2008r. mężuT. S.na mocy decyzji z dnia 16 grudnia 2008r. (decyzja z 16.12.2008r., k. 23-26 a.r.). ZmarłyT. S.do dnia 4 maja 1999r. był uprawniony do renty z tytułu niezdolności do pracy, zaś od dnia 5 maja 1999r. przyznano mu prawo do emerytury. Do ustalenia wysokości świadczenia emerytalnego przyjęto zwaloryzowaną podstawę wymiaru renty z tytułu niezdolności do pracy, ustaloną z przyjęciem wskaźnika wysokości podstawy wymiaru wynagrodzenia z 3 lat kalendarzowych wybranych z 12 lat kalendarzowych poprzedzających rok zgłoszenia wniosku o rentę, tj. z okresu 1974-1976 wynoszącego 141,79%. Organ rentowy zastosował kwotę bazową w wysokości 666,96 zł przyjętą do obliczenia renty z tytułu niezdolności do pracy (k. 5-7 a.r.).
Stosownie do treściart. 21 ust. 1 pkt 1-2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychpodstawę wymiaru emerytury dla osoby, która wcześniej miała ustalone prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy stanowi podstawa wymiaru renty – w wysokości uwzględniającej rewaloryzację oraz wszelkie kolejne waloryzacje przypadające w okresie następującym po ustaleniu prawa do renty, przy czym wskaźnik wysokości podstawy wymiaru nie może być wyższy niż 250%, albo podstawa wymiaru ustalona na nowo w myśl art. 15 ustawy.
W uchwale z dnia 29 października 2002r. wydanej w sprawie III UZP 7/02 Sąd Najwyższy wskazał, że przy ustalaniu na podstawieart. 53 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychwysokości emerytury osoby, która miała ustalone prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy i która żąda przyjęcia za podstawę wymiaru emerytury podstawy wymiaru renty (art. 21 ust. 1 pkt 1 tej ustawy), składnik emerytury wynoszący 24% kwoty bazowej oblicza się na podstawie kwoty bazowej obowiązującej w dacie zgłoszenia wniosku o emeryturę (Legalis nr 55192). Powołując się na treść w/w uchwałyT. S.wystąpił o wypłatę wyrównania emerytury. Decyzją z dnia 21 kwietnia 2006r. organ rentowy przeliczył wysokość emerytury, przyjmując do obliczenia składnika emerytury, przysługującego za okresy składkowe i nieskładkowe podstawę wymiaru renty z tytułu niezdolności do pracy w wysokości uwzględniającej waloryzację od 1.09.1996r., zaś do obliczenia składnika emerytury wynoszącego 24% kwoty bazowej, kwotę bazową obowiązującą w dniu nabycia prawa do emerytury – 5.05.1999r., tj. kwotę 1220,89 zł (k. 103-106 a.r.).
W odwołaniuD. S.domagała się przeliczenia wysokości emerytury zmarłegoT. S., co bezpośrednio wpływa na wysokość uzyskiwanej przez nią renty rodzinnej, z zastosowaniem kwoty bazowej 1.327,44 zł ogłoszonej na I kwartał 1999r. przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w komunikacie z dnia 11 maja 1999r. przed terminem waloryzacji świadczeń od 1.06.1999r., tj. kwoty bazowej, o której mowa wart. 19, art. 20, art. 53 ust. 1 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychw brzmieniu obowiązującym w maju 1999r., a nie przy przyjęciu innej kwoty bazowej.
Zgodnie z art. 19 w/w ustawy w brzmieniu obowiązującym w dacie nabycia przezT. S.prawa do emerytury (5.05.1999r.) kwota bazowa wynosiła 100% przeciętnego wynagrodzenia pomniejszonego o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia społeczne, określone w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych w kwartale kalendarzowym poprzedzającym termin waloryzacji. Nie można zgodzić się z wnioskodawczynią, iż w odniesieniu do emeryturyT. S.należało przyjąć kwotę bazową obowiązującą w kwartale kalendarzowym poprzedzającym pierwszą waloryzację świadczenia emerytalnego, co nastąpiło w dniu 1 czerwca 1999r. Niewątpliwie w tej dacieT. S.był już uprawniony do emerytury, którą nabył od dnia 5 maja 1999r. Tym samym organ rentowy prawidłowo przyjął, że ostatnia waloryzacja przed nabyciem prawa do emerytury przezT. S.nastąpiła od 1 września 1998r., a w okresie od 1.09.1998r. do 31.05.1999r. kwota bazowa przyjmowana do ustalenia wysokości świadczeń była ustalana na podstawie przeciętnego wynagrodzenia z drugiego kwartału 1998r., które wynosiło 1220,89 zł. Z kolei kwota 1327,44 zł – zastosowania której domagała się ubezpieczona w złożonym odwołaniu – stanowi kwotę przeciętnego wynagrodzenia w pierwszym kwartale 1999r. i może być przyjęta do ustalenia wysokości świadczeń, do których prawo powstało w okresie od 1.06.1999r. do 31.05.2000r. Organ rentowy słusznie zatem uznał, iż brak jest przesłanek do przyjęcia w/w kwoty do ustalenia wysokości świadczenia, do którego prawo powstało od 5.05.1999r.
Ponadto organ rentowy dokonał obliczenia emeryturyT. S.z przyjęciem podstawy wymiaru ustalonej w myśl art. 15 w zw. z art. 21 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy, przyjmując przy tym za okresy, za które nie udokumentowano wynagrodzenia, minimalne wynagrodzenie obowiązujące w tych okresach. Wysokość emerytury zmarłego obliczona z przyjęciem do ustalenia wysokości emerytury podstawy wymiaru ustalonej na podstawie art. 15 w/w ustawy wyniosła 1544,36 zł i jest niższa od emerytury obliczonej na podstawie wymiaru renty z tytułu niezdolności do pracy z uwzględnieniem waloryzacji, która wynosi na dzień zgonuT. S.1718,79 zł. Zgodnie zart. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychrenta rodzinna dla jednej osoby uprawnionej wynosi 85% świadczenia, które przysługiwałoby zmarłemu, w niniejszej sprawie jest to kwota emerytury. Renta rodzinna dlaD. S.stanowiąca 85% świadczenia zmarłego wyniosła zatem 1460,97 zł (85% x 1718,79 zł).
Sąd podzielił stanowisko organu rentowego, że w dacie nabycia przez zmarłegoT. S.prawa do emerytury kwota bazowa w wymiarze 1327,44 zł nie obowiązywała, a tym samym brak jest podstaw do przyjęcia jej przy wyliczaniu renty rodzinnej przysługującej ubezpieczonejD. S.. Nie zachodziła również przesłanka przeliczenia świadczenia z uwzględnieniem podstawy wymiaru ustalonej zgodnie z art. 15 w/w ustawy, gdyż jest to wariant niekorzystny dla wnioskodawczyni. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja z dnia 6 kwietnia 2016r. jest prawidłowa, a argumentacja zawarta w pismach procesowych ubezpieczonej nie zasługiwała na uwzględnienie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawieart. 47714§ 1 kpc, odwołanie podlegało oddaleniu.