Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 822/17
Data wyroku: 2017-09-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Firkowski
Słowa kluczowe: Postępowanie odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437 §2 kpk

Sygn. akt VII Ka 822/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 września 2017 r.
Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:
Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski
Protokolant: st. sekr. sądowy Jolanta Jankowska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Olsztynie Piotra Miszczaka
po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 r.
sprawyP. T.ur. (...)wB., synaA.iA. z domu J.
oskarżonego zart. 291§1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Lidzbarku Warmińskim z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt II K 408/16
I uchyla zaskarżony wyrok i sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Lidzbarku Warmińskim przekazuje,
II zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataJ. C.kwotę 420 ( czterysta dwadzieścia ) zł tytułem opłaty za obronę z urzędu oskarżonegoP. T.wykonywanej w postępowaniu odwoławczym oraz kwotę 96,60 (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy ) zł tytułem podatku od towarów i usług od tej opłaty.
Sygn. akt VII Ka 822/17

UZASADNIENIE

P. T.
został oskarżony o to, że w okresie od 22 sierpnia 2016 roku do końca sierpnia 2016 roku wO.woj.(...), przyjął od nieustalonej osoby laptop(...)wartości 2500 zł, laptopA. (...)wartości 2000 zł, telefon komórkowymarki L. (...)wartości 600 zł oraz telefon komórkowymarki S. (...)pro wartości 50 zł pomimo, iż wiedział, że zostały one uzyskane za pomocą czynu zabronionego
tj. o czyn zart. 291 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Lidzbarku Warmińskim wyrokiem z dnia 20 czerwca 2017 r.
I uniewinniłP. T.od popełnienia zarzucanego mu czynu;
II na podstawieart. 29 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturzew zw. z § 17 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii adw.J. C.kwotę 420,00 zł, powiększoną o należną stawkę podatku VAT tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego z urzędu w postępowaniu sądowym;
III na mocyart. 632 pkt 2 k.p.k.ustalił, że koszty procesu ponosi Skarb Państwa.
Powyższy wyrok zaskarżył prokurator w całości na niekorzyść oskarżonego i orzeczeniu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na uznaniu, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala przyjąć, iżP. T.dopuścił się przestępstwa paserstwa określonego wart. 291 § l k.k., co w konsekwencji doprowadziło do jego uniewinnienia, podczas gdy analiza całokształtu materiału dowodowego prowadzi do wniosku, iż wymieniony wchodząc w posiadanie i zbywając następnie "cudze" mienie, to jest: laptop(...)wartości 2500 zł., laptopA. (...)wartości 2000 zł., telefon komórkowymarki L. (...)wartości 600 zł oraz telefon komórkowyS. (...)pro wartości 50 zł. a więc mienie o łącznej wartości 5150 zł. - za kwotę 300 zł., miał świadomość, że zostały one uzyskane za pomocą czynu zabronionego i co najmniej godził się na to.
W oparciu o powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest słuszna, albowiem sprawa ta nie została należycie wyjaśniona.
Analiza akt niniejszej sprawy, wbrew temu co przyjął Sąd Rejonowy, prowadzi do wniosku, że wątpliwości Sądu odnośnie sprawstwa i winy oskarżonego wynikają z niedostatecznie pogłębionej i wnikliwej analizy dowodów w ich wzajemnym powiązaniu.
Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku istotnie wynika, że przedmiotowe przedmioty: laptop(...), laptopA. (...), telefon komórkowymarki L. (...)oraz telefon komórkowymarki S. (...)(...)pochodziły z kradzieży dokonanej w dniu 22 sierpnia 2016 r. na szkodęK. M.,T. M.iM. Z.i w ich posiadanie wszedł oskarżony, który za kwotę 300 zł zbył goR. G.. Wyjaśnienia oskarżonego w tej części, w której zaprzeczał tej okoliczności Sąd Rejonowy uznał za niewiarygodne, wobec ich podważenia zeznaniami świadkaR. G.z postępowania przygotowawczego i zeznaniami świadków w osobach funkcjonariuszy Policji: K,.C.,T. H.iP. K.. Wydaje się zatem, że u podstaw zapadłego wyroku uniewinniającego oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu umyślnego paserstwa legło uznanie, że „w obliczu zgromadzonego materiału dowodowego „nie sposób przyjąć ponad wszelką wątpliwość, kiedy oraz w jaki sposób oskarżony wszedł w posiadanie telefon, a tym bardziej, by nabył go od nieustalonej osoby” -cytat z uzasadnienia k. 234 odw.).
Wbrew temu, co przyjął Sąd I instancji, odpowiedź na pytanie, kiedy oskarżony wszedł w posiadanie skradzionych przedmiotów nie może nastręczać zasadniczych trudności. Kradzież wzmiankowanych komputerów i telefonów nastąpiła „w dniu 22 sierpnia 2016 r. wO.naul. (...)…z mieszkania” (k. 234), zaś jego zbycie przez oskarżonegoR. G.w okresie od 22 sierpnia 2016 r. do końca sierpnia 2016 r. (w dniu 17 września 2016r. przedmiotowe laptopyS.iL.oraz telefonL. (...)zabezpieczono w trakcie dokonanego przeszukania uR. G.– k. 20-22).
Oczywistym jest, że teza aktu oskarżenia nie opiera się na założeniu, że oskarżony jest sprawcą tej kradzieży, albowiem w świetle przeprowadzonych dowodów tezy tej nie da się obronić, jednakże odpowiedzialność za popełnienie umyślnego bądź nieumyślnego paserstwa nie jest uzależniona od ustalenia personaliów osoby, której sprawca pomaga do zbycia rzeczy uzyskanej za pomocą czynu zabronionego albo od której tę rzecz przyjmuje lub pomaga do jej ukrycia.
Przypomnieć w tym miejscu trzeba, że przestępstwo zart. 291 § 1 k.k.jest przestępstwem umyślnym, a znamiona strony podmiotowej zostają wypełnione zarówno wtedy, gdy sprawca wie (ma pełną świadomość), że rzecz wobec której podejmuje czynność sprawczą określoną w tym przepisie (nabycie, pomoc do zbycia, przyjęcie, pomoc do ukrycia) została uzyskana za pomocą czynu zabronionego, jak i wówczas, gdy na podstawie okoliczności związanych np. z nabywaniem rzeczy poweźmie przypuszczenie, że rzecz ta pochodzi z czynu zabronionego.
Oczywistym jest, że świadomości pochodzenia rzeczy z czynu zabronionego nie wolno domniemywać, ale należy ją wykazać w sposób wykluczający jakiekolwiek wątpliwości, jednakże możliwe jest wnioskowanie o znamionach strony podmiotowej w oparciu o kompleksową ocenę okoliczności przedmiotowych.
Zachowanie się sprawcy przestępstwa zart. 291 § 1 k.k.może przybierać różne formy, wyliczone w tym przepisie i polegać na nabywaniu przez sprawcę rzeczy uzyskanej za pomocą czynu zabronionego, udzielaniu pomocy do jej zbycia, przyjmowaniu takiej rzeczy, udzielaniu pomocy w jej ukryciu.
Skoro zatem Sąd Rejonowy uznał – wbrew wyjaśnieniom oskarżonego, który negował sprzedaż R.G.skradzionych przedmiotów – że przeprowadzone w tej sprawie dowody podważają wiarygodność jego relacji, to obowiązkiem tego Sądu była staranna analiza tych dowodów pod kątem wypełnienia znamion zart. 291 § 1 k.k., ewentualnieart. 292 § 1 k.k.tj. nieumyślnego paserstwa i oceny, czy układ okoliczności towarzyszących dokonanej przez oskarżonego transakcji jest typowy, czy nietypowy i czy nie można wyciągnąć z niego żadnych wniosków co do pochodzenia rzeczy i oczywiście świadomości oskarżonego w tym zakresie.
Niestety uzasadnienie zaskarżonego wyroku w odniesieniu do tych okoliczności jest dość powierzchowne i te mankamenty zaskarżonego wyroku czynią koniecznym jego uchylenie i przekazanie Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania-art.437§2 kpk,art.438pkt.3 kpk
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy jeszcze raz przeprowadzić wszystkie dowody, a następnie poddać je bardziej wnikliwej i pogłębionej ocenie przy uwzględnieniu powyższych uwag i wynikających z nich konkluzji.
O wynagrodzeniu za obronę z urzędu oskarżonego w postępowaniu odwoławczym orzeczono po myśliart. 29 ust 1 ustawy – prawo o adwokaturze.