Sąd Rejonowy w Gdyni
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI GC 2104/14
Data wyroku: 2017-02-06 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Sędziowie: SSR Justyna Supińska
Słowa kluczowe: Umowa
Podstawa prawna: art.822k.c.

Sygn. akt VI GC 2104/14

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 16 lipca 2014 roku powód(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wG.domagał się zasądzenia od pozwanego(...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.kwoty 4 723,20 złotych wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi za okres od dnia 18 lutego 2014 roku do dnia zapłaty, a także kosztów procesu.
W uzasadnieniu powód wskazał, że pozwany(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.jako ubezpieczyciel w zakresie odpowiedzialności cywilnej sprawcy szkody powstałej w pojeździe markiT. (...)onumerze rejestracyjnym (...)jest zobowiązany do zapłaty odszkodowania odpowiadającego kosztom najmu pojazdu zastępczego związanego z kolizją tego samochodu w dniu 30 października 2013 roku. Powód wskazał, że poszkodowanyA. N.zlecił naprawę uszkodzonego w tej kolizji samochodu(...)i(...)wG.. Samochód został odholowany do warsztatu w dniu 30 października 2013 roku, z tym, że oględziny ponaprawcze wykonane zostały dopiero w dniu 07 listopada 2013 roku. Od daty oględzin do dnia 22 listopada 2013 roku oczekiwano na potwierdzenie okoliczności uszkodzenia pojazdu poszkodowanego przez policję. Gdy w dniu 27 listopada 2013 roku zamówiono części zamienne niezbędne do wykonania naprawy okazało się, że nie są one dostępne i trzeba je zamówić u producenta pojazdu, co wydłuży okres oczekiwania na ich dostarczenie. W dniu 10 grudnia 2013 roku pozwany przekazał do warsztatu kosztorys, zaś zamówione części zamienne zostały dostarczone w dniach 11, 18 i 21 grudnia 2013 roku. Naprawa została zakończona w dniu 23 grudnia 2013 roku i w tym samym dniu poszkodowany odebrał swój samochód z warsztatu.
Powód wskazał nadto, że poszkodowany w okresie od dnia 22 listopada 2013 roku do dnia 23 grudnia 2013 roku korzystał z pojazdu zastępczego markiT. (...)onumerze rejestracyjnym (...)wynajętego po stawce w kwocie 147,60 złotych brutto. Jednocześnie w dniu 22 listopada 2013 roku na podstawie umowy cesji wierzytelności, poszkodowany przelał na powoda swoją wierzytelność z tytułu zwrotu kosztów najmu samochodu zastępczego.
Powód(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wG.wystawiłfakturę numer (...)obejmującą koszty wynajęcia samochodu zastępczego na kwotę 4 723,20 złotych brutto i następnie pismem datowanym na dzień 07 stycznia 2014 roku wystąpił do pozwanego o zwrot kosztów najmu pojazdu zastępczego w wysokości wynikającej z tej faktury. Pozwany odmówił zwrotu kosztów utrzymując, że koszty naprawy przekraczały wartość pojazdu.
Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym w dniu 14 października 2014 roku w sprawie sygn. akt VI GNc 3579/14 referendarz sądowy Sądu Rejonowego w Gdyni uwzględnił żądanie pozwu w całości.
W sprzeciwie od powyższego orzeczenia pozwany(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.wniósł o oddalenie powództwa w całości, potwierdzając, iż w dniu 30 października 2013 roku doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzony został samochód markiT. (...)onumerze rejestracyjnym (...)należącyA. N., a do zdarzenia doszło z winy kierującego samochodem markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...)ubezpieczonego w zakresie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych u pozwanego. Pozwany wskazał, że za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu 07 listopada 2013 roku poszkodowanyA. N.został poinformowany o rozliczeniu szkody w pojeździe jako szkody całkowitej, w konsekwencji czego wypłacono mu odszkodowanie w kwocie 8 700 złotych stanowiącej różnicę pomiędzy wartością tego pojazdu w stanie nieuszkodzonym a wartością pojazdu w stanie uszkodzonym. Nadto pozwany podniósł, że poszkodowany poinformował go, iż kosztorys naprawy przekazał do warsztatu i jego pracownik niezwłocznie prześle pozwanemu kalkulację naprawy, co jednakże nie nastąpiło, zaś powoływana przez powoda data – 10 grudnia 2013 roku, jest datą kolejnego przekazania kalkulacji naprawy na wyraźne życzenie serwisu. Jak wyjaśnił pozwany, decyzja o przyjęciu przez niego odpowiedzialności została wydana w dniu 14 listopada 2013 roku, zaś w drodze decyzji z dnia 27 listopada 2013 roku potwierdzono przyznanie odszkodowania. Wypłata odszkodowania nastąpiła w dniu 28 listopada 2013 roku. W dniu 07 stycznia 2014 roku powód zgłosił pozwanemu żądanie zapłaty kwoty 4 723,20 złotych tytułem zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego, który miał być udostępniony poszkodowanemuA. N.w okresie od dnia 22 listopada 2013 roku do dnia 23 grudnia 2013 roku. Pismem z dnia 03 lutego 2014 roku pozwany odmówił wypłaty powyższego świadczenia wskazując na brak udokumentowania naprawy uszkodzonego pojazdu w postaci kosztorysu oraz faktury VAT za naprawę, zarzucając, że powód nie udowodnił, aby wykonano naprawę samochodu markiT. (...)oraz, że do dnia 22 listopada 2013 roku nie istniała u poszkodowanego potrzeba najmu pojazdu zastępczego. Zdaniem pozwanego przyjmując, że szkoda w pojeździe markiT. (...)była szkodą całkowitą, poszkodowany winien zagospodarować pojazd w ciągu 7 dni od dnia wystąpienia szkody całkowitej i podjąć czynności zmierzające do zapewnienia sobie innego pojazdu. Pozwany wskazał, iż skoro poszkodowanyA. N.w dniu 07 listopada 2013 roku w toku rozmowy telefonicznej otrzymał od pozwanego informację o stwierdzeniu w pojeździe markiT. (...)szkody całkowitej, to już od tej daty musiał liczyć się z koniecznością nabycia innego pojazdu i powinien był podjąć w tym zakresie odpowiednie działania. W normalnym toku spraw, przy dołożeniu należytej staranności, działania te docelowo zająć powinny nie więcej niż 7 kolejnych dni kalendarzowych. Rozpatrując zaś sprawę na płaszczyźnie rozliczenia szkody jako szkody częściowej, należało założyć, że poszkodowany miałby prawo do naprawy pojazdu w sytuacji, gdy naprawa taka osiągnęłaby skutek w postaci pełnego przywrócenia pojazdu do stanu sprzed kolizji, a zarazem jej koszt byłby niższy niż wartość pojazdu przed kolizją, przy czym w niniejszej sprawie powód nie wykazał, aby taka naprawa była przeprowadzona.
Pozwany nadto wskazał, że celowy okres wynajmu nie może przekroczyć 7 dni roboczych i nie odpowiada on za nieuzasadnione przedłużenie czasu naprawy przez warsztat naprawczy. Zdaniem pozwanego naprawa samochodu markiT. (...)mogła rozpocząć się już w dniu 08 listopada 2013 roku, kiedy warsztat dysponował kalkulacją naprawy pozwanego i ustalono zakres koniecznej naprawy. Biorąc pod uwagę zakres koniecznej naprawy samochodu markiT. (...), a wymagający poświęcenia w przybliżeniu 7 dni pracy warsztatu, deklarowany przez powoda czas naprawy przedmiotowego pojazdu od dnia 08 listopada 2013 roku do dnia 23 grudnia 2013 roku został bezzasadnie wydłużony, skoro w rzeczywistości jego naprawa mogła zostać zakończona już w dniu 18 listopada 2013 roku. Powód nie wykazał zaś, zdaniem pozwanego, jakichkolwiek okoliczności, które miałby spowodować, aby naprawa nie mogła zakończyć się do tego czasu, w szczególności nie wykazał faktu zamówienia części zamiennych w dniu 27 listopada 2013 roku, ani tym bardziej okoliczności braku ich dostępności, a co za tym idzie w ogóle potrzeby ich zamówienia przez warsztat.
Zdaniem pozwanego, nawet gdyby poszkodowany rzeczywiście naprawiłby pojazd, to naprawa wymagałaby 7 dni robocizny i zakończyłaby się przed dniem 22 listopada 2013 roku, tj. pierwszym dniem najmu pojazdu zastępczego.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 30 października 2013 roku w wyniku kolizji drogowej uszkodzeniu uległ pojazd markiT. (...)onumerze rejestracyjnym (...), którego właścicielem byłA. N.. Odpowiedzialność za uszkodzenie tego pojazdu ponosił kierujący pojazdem markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...)ubezpieczony w zakresie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w(...) Spółce Akcyjnejz siedzibą wW..
W tym samym dniu, tj. w dniu 30 października 2013 roku, uszkodzony samochód został odholowany i oddany do warsztatu naprawczego prowadzonego przezK. S.pod nazwą(...)B. Z.S.i synowie”.
niesporne, a nadto: karta naprawy uszkodzonego pojazdu – k. 31 akt, zeznania świadkaA. N.– protokół skrócony rozprawy z dnia z dnia 11 września 2015 roku – k. 150-151 akt (zapis cyfrowy 00:02:05-00:25:00), twierdzenia członka zarządu powodaJ. J.– protokół skrócony rozprawy z dnia z dnia 11 września 2015 roku – k. 152 akt (zapis cyfrowy 00:25:24-00:36:45)
W dniu 04 listopada 2013 roku (poniedziałek) przedstawiciel(...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.dokonał oględzin uszkodzonego samochodu i sporządził protokół identyfikacji zdarzenia.
protokół identyfikacji zdarzenia szkody wypadkowej oc – k. 58-59 akt szkody, dokumentacja fotograficzna - k. 5-16 akt szkody
W dniu 07 listopada 2013 roku(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.sporządził kalkulację naprawy uszkodzonego pojazdu na kwotę 20 518,59 złotych brutto. Sporządzona jednocześnie została również wycena wartości rynkowej pojazdu przed szkodą oraz jego wartości w stanie uszkodzonym, z której wynikało, że wartość pojazdu w stanie sprzed szkodą wynosiła 19 300 złotych brutto, zaś wartość pozostałości (pojazd w stanie po szkodzie) – 10 613 złotych brutto.
wycena wartości rynkowej pojazdu przed szkodą oraz jego wartości w stanie uszkodzonym – k. 32-35 akt szkody, kalkulacja naprawy – k. 25-31 akt szkody
W dniu 13 listopada 2013 roku Komenda Miejska Policji wG.poinformowała(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW., że winnym kolizji zaistniałej w dniu 30 października 2013 roku był kierujący samochodem markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...).
pismo – k. 38 akt szkody
W dniu 14 listopada 2013 roku(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.poinformował poszkodowanegoA. N.o przyjęciu odpowiedzialności i wyraziło gotowość do wypłaty odszkodowania w kwocie 8 700 złotych dokonując rozliczenia zaistniałej szkody jako szkody całkowitej.
decyzja o przyjęciu odpowiedzialności – k. 40 akt
PoszkodowanyA. N.nie był właścicielem innych pojazdów, codziennie dojeżdżał do pracy wG.naulicę (...)(gdzie nie kursują pojazdy komunikacji miejskiej), stąd też samochód zastępczy był mu niezbędny. Początkowo poszkodowany korzystał z samochodu syna, ale było to uciążliwe, gdyż syn również potrzebował samochodu.
oświadczenie o sposobie użytkowania samochodu – k. 26 akt, zeznania świadkaA. N.– protokół skrócony rozprawy z dnia z dnia 11 września 2015 roku – k. 150-151 akt (zapis cyfrowy 00:02:05-00:25:00)
W dniu 22 listopada 2013 roku poszkodowanyA. N.wynajął od(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wG.samochód zastępczy markiT. (...)onumerze rejestracyjnym (...)zgodnie ze stawkami za wynajem określonymi w cenniku załączonym do umowy. Jednocześnie w tym samym dniu poszkodowanyA. N.scedował wierzytelność z tytułu najmu pojazdu zastępczego przysługująca mu wobec(...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.na(...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wG..
umowa najmu wraz z załącznikiem – k. 20-21, 23 akt, cesja – k. 22 akt, karta wydania i zwrotu pojazdu – k. 24 akt, oświadczenie – k. 25 akt,  twierdzenia członka zarządu powodaJ. J.– protokół skrócony rozprawy z dnia z dnia 11 września 2015 roku – k. 152 akt (zapis cyfrowy 00:25:24-00:36:45)
W dniu 27 listopada 2013 roku(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.potwierdził poszkodowanemuA. N.przyznanie odszkodowania w kwocie 8 700 złotych jako różnicy pomiędzy wartością rynkową pojazdu ustaloną na kwotę 19 300 złotych a wartością pozostałości ustaloną na kwotę 10 600 złotych.
decyzja – k.41 akt szkody, zeznania świadkaA. N.– protokół skrócony rozprawy z dnia z dnia 11 września 2015 roku – k. 150-151 akt (zapis cyfrowy 00:02:05-00:25:00)
PoszkodowanyA. N.podjął decyzję o naprawie uszkodzonego pojazdu w warsztacie samochodowym prowadzonym przezK. S.pod nazwą(...)B. Z.S.i synowie”. W dniu 27 listopada 2013 roku zostały zamówione niezbędne części.
karta naprawy uszkodzonego pojazdu – k. 31 akt, zeznania świadkaA. N.– protokół skrócony rozprawy z dnia z dnia 11 września 2015 roku – k. 150-151 akt (zapis cyfrowy 00:02:05-00:25:00), twierdzenia członka zarządu powodaJ. J.– protokół skrócony rozprawy z dnia z dnia 11 września 2015 roku – k. 152 akt (zapis cyfrowy 00:25:24-00:36:45)
Odszkodowanie zostało wypłacone w dniu 27 listopada 2013 roku.
niesporne
Naprawa pojazdu zakończyła się w dniu 23 grudnia 2013 roku i w tymże dniu został również zwrócony wynajęty samochód.
karta naprawy uszkodzonego pojazdu – k. 31 akt, zeznania świadkaA. N.– protokół skrócony rozprawy z dnia z dnia 11 września 2015 roku – k. 150-151 akt (zapis cyfrowy 00:02:05-00:25:00), twierdzenia członka zarządu powodaJ. J.– protokół skrócony rozprawy z dnia z dnia 11 września 2015 roku – k. 152 akt (zapis cyfrowy 00:25:24-00:36:45),  karta wydania i zwrotu pojazdu – k. 24 akt, oświadczenie – k. 25 akt
W dniu 24 grudnia 2013 roku(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wG.wystawił na rzecz poszkodowanegoA. N.fakturę VAT o numerze (...)na kwotę 4 723,20 złotych brutto obejmującą koszty najmu pojazdu zastępczego w okresie od dnia 22 listopada 2013 roku do dnia 23 grudnia 2013 roku.
faktura VAT – k. 27 akt
W dniu 30 stycznia 2014 roku(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wG.zgłosił roszczenie odszkodowawcze do(...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW..
W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia 03 lutego 2014 roku(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.wskazał, iż odszkodowanie obejmujące koszty wynajmu pojazdu nie przysługuje, albowiem nie udowodniono przeprowadzenia naprawy uszkodzonego samochodu, wobec czego brak jest możliwości przekwalifikowania szkody ze szkody całkowitej na szkodę częściową.
pismo z dnia 07 stycznia 2014 roku wraz z dowodem nadania – k.28-29 akt, pismo z dnia 03 lutego 2014 roku – k. 51 akt,  twierdzenia członka zarządu powodaJ. J.– protokół skrócony rozprawy z dnia z dnia 11 września 2015 roku – k. 152 akt (zapis cyfrowy 00:25:24-00:36:45)
W dniu 23 stycznia 2015 rokuK. S.prowadząca warsztat samochodowy pod nazwą(...)B. Z.S.i synowie”wystawiła na rzeczA. N.fakturę VAT numer (...)obejmującą koszty naprawy pojazdu markiT. (...)onumerze rejestracyjnym (...)w związku ze szkodą z dnia 30 października 2013 roku na kwotę 18 547,45 złotych brutto. Faktura VAT została wystawiona na podstawie kalkulacji naprawy numer(...).
Celowe i ekonomicznie uzasadnione koszty naprawy obejmowały 242 jc prac blacharskich, 7 jc prac dodatkowych oraz 127 jc prac lakierniczych oraz 1 548 złotych tytułem zakupu materiału lakierniczego, części zamienne w kwocie 9 442,67 złotych, normalia 188,85 złotych. W efekcie koszt naprawy pojazdu wynosił 19 047,69 złotych brutto.
kalkulacja naprawy – k.104-108 akt, faktura VAT – k. 109 akt, opinia biegłego sądowegoT. C.– k. 203-215 akt
Pismem z dnia 10 lutego 2015 roku(...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.poinformował poszkodowanegoA. N.o dopłaceniu do dotychczas wypłaconego odszkodowania kwoty 9 897,45 złotych obejmującej naprawę zgodnie z przedstawionymi fakturami VAT oraz koszt badania technicznego naprawionego pojazdu w wysokości 50 złotych.
decyzja z dnia 10 lutego 2015 roku – k. 167 akt, faktury VAT – k. 172v-173 akt
Łączny czas naprawy uszkodzonego pojazduT. (...)onumerze rejestracyjnym (...)(z uwzględnieniem dni weekendowych) wynosił 23 dni i obejmował: 12 dni oczekiwania na oględziny i pozyskanie oceny technicznej, 3 dni na organizację części zamiennych, 7 dni na naprawę (czas technologiczny), 2 dni weekendowe oraz 2 dni badania techniczne i przekazanie pojazdu właścicielowi.
opinia biegłego sądowegoT. C.– k. 203-215 akt, uzupełniająca opinia biegłego sądowegoT. C.– protokół skrócony rozprawy z dnia 11 stycznia 2017 roku – k. 325-327 akt (zapis cyfrowy 00:02:21-00:36:57)

Sąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów przedłożonych przez strony w toku postępowania, których prawdziwość nie była przez nie kwestionowana i które nie budziły wątpliwości Sądu co do swej wiarygodności, a zatem brak było podstaw do odmowy dania im wiary. Pozostałe dokumenty zgromadzone w aktach sprawy nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż nie wnosiły do sprawy żadnych nowych, istotnych okoliczności.
Sąd ustalając stan faktyczny oparł się także, uznając je za spójnie i logiczne, na zeznaniach świadkaA. N.w zakresie, w jakim znajdowały one potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, w szczególności odnośnie przyczyn dotyczących wynajęcia pojazdu zastępczego dopiero z dniem 22 listopada 2013 roku – świadek ten wskazywał, że dojeżdżał do pracy doG.naulicę (...), gdzie nie kursuje komunikacja publiczna i początkowo korzystał z samochodu syna, ale było to uciążliwe, gdyż syn również potrzebował samochodu, a także w zakresie momentu podjęcia przez niego decyzji o naprawie pojazdu. Jak bowiem wskazywał świadek informację o charakterze szkody (całkowitej) mógł on wprawdzie otrzymać telefonicznie już w dniu 07 listopada 2013 roku, jednakże nie stanowiło to dla niego wiążącej deklaracji i nie świadczyło o przyjęciu przez pozwanego odpowiedzialności za szkodę, stąd też oczekiwał on do ostatecznego pisemnego jej potwierdzenia i wypłaty odszkodowania.
Za wiarygodne Sąd uznał także twierdzenia członka zarządu powodaJ. J., aczkolwiek Sąd zważył, iż świadek ten nie posiadał bezpośredniej wiedzy o okolicznościach dotyczących naprawy pojazdu uszkodzonego i najmu pojazdu zastępczego, gdyż informacje te powziął z posiadanych dokumentów dotyczących poszkodowanego.
Istotne znaczenie dla rekonstrukcji stanu faktycznego w niniejszej sprawie miał dowód z opinii biegłego sądowego w dziedzinie techniki samochodowej, eksploatacji i ruchu drogowegoT. C.sporządzonej na okoliczności celowego i ekonomicznie uzasadnionego okresu najmu pojazdu zastępczego na czas naprawy pojazdu markiT. (...)onumerze rejestracyjnym (...)oraz stawek stosowanych w dacie naprawy za wynajem pojazdów o klasie porównywalnej do pojazdu markiT. (...)stosowanych przez warsztaty naprawcze oraz współpracujące z nimi wypożyczalnie z terenuT.w dacie likwidacji szkody, z tym, że wskazać należy, iż z treści sprzeciwu od nakazu zapłaty złożonego w postępowaniu upominawczym w niniejszej sprawie (k. 58-62 akt) wynikało, że pozwany nie kwestionuje przyjętej przez powoda stawki najmu za dobę w kwocie 147,60 złotych brutto, stąd też i Sąd nie oparł się na opinii biegłego w tym zakresie, na marginesie wskazując jednakże, iż zastosowana przez powoda stawka znajdowała potwierdzenie w opinii biegłego sądowego.
Z treści sporządzonej przez biegłego sądowego opinii w zakresie będącym odpowiedzią na postawione przez Sąd pytanie, wynikało, że łączny czas naprawy uszkodzonego pojazdu markiT. (...)onumerze rejestracyjnym (...)(a przez to równoważny mu celowy i ekonomicznie uzasadniony okresu najmu pojazdu zastępczego) wynosi łącznie 23 dni. Wniosek ten Sąd w całości podziela.
Zarzuty dotyczące opinii zostały zgłoszone przez obie strony odnośnie przyjęcia przez biegłego sądowego, iż najem pojazdu powinien zakończyć się z dniem 26 listopada 2013 roku, co zdaniem biegłego sądowego oznaczałoby, że powodowi przysługuje zwrot kosztów najmu jedynie za 5 dni, tj. za okres od dnia 22 listopada 2013 roku do dnia 26 listopada 2013 roku. Ze stanowiskiem takim nie zgodził się powód podnosząc, iż poszkodowany miał prawo do zwrotu kosztów z tytułu najmu pojazdu za rzeczywisty okres naprawy, pozwany zaś wskazywał, że jego zdaniem naprawa pojazdu mogłaby rozpocząć się już w dniu 08 listopada 2013 roku po zamówieniu części w dniu 04 listopada 2013 roku i zakończyć się w ogóle jeszcze przed dniem wynajęcia pojazdu przez poszkodowanego.
Mając na względzie powyższe zważyć należy, iż do zadań biegłego sądowego należało określenie celowego i ekonomicznie uzasadnionego okresu najmu pojazdu zastępczego na czas naprawy pojazdu markiT. (...)onumerze rejestracyjnym (...)(co wiązało się z okresem naprawy tego pojazdu), albowiem ustalenie tych okoliczności wymaga wiadomości specjalnych. Nie należało natomiast do biegłego sądowego ustalenie momentu, od którego należałoby liczyć okres najmu, z tych też względów Sąd w zakresie, w jakim biegły sądowy wykroczył poza zakreśloną tezę dowodową, nie oparł się na jego ocenach i wnioskach, dokonując własnych ustaleń stanu faktycznego i jego ocen prawnych.
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2017 roku wydanym na rozprawie Sąd oddalił wniosek pozwanego o przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego dla miasta stołecznego Warszawy na podstawieart. 200 k.p.c.w związku zart. 20 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych(tekst jednolity: Dz.U. 2013 roku, poz. 392 ze zmianami) mając na względzie, iż poszkodowanyA. N.ma miejsce zamieszkania wG.. Sąd oddalił wprawdzie także wniosek o zobowiązanie(...)B. Z.S.i(...)z siedzibą wG.do przedłożenia dokumentacji związanej z naprawą uszkodzonego pojazdu, jednakże zważyć należy, iż dokumentacja taka została przez ten podmiot złożona i znajduje się w aktach sprawy (k. 103-140 akt). Nadto, Sąd oddalił również wniosek o zobowiązanie(...) spółki jawnej(...).W.iT. W.z siedzibą wC.do przedłożenia dokumentacji związanej z naprawą uszkodzonego pojazdu mając na uwadze, że z dokumentów, w tym przedłożonych przez powoda, a znajdujących się w aktach sprawy nie wynika, ażeby podmiot ten uczestniczył w jakichkolwiek czynnościach naprawczych przedmiotowego pojazdu, jak również z uwagi na fakt, że powód w żaden sposób nie wykazał, że zwracał się o uzyskanie takich informacji do tego podmiotu i że ma jakiekolwiek trudności w ich zdobyciu.
W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że pozwany(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.początkowo ustalił w pojeździe poszkodowanegoA. N.szkodę całkowitą informując go o tym już w dniu 07 listopada 2013 roku telefonicznie. Również pismami z dnia 14 listopada 2013 roku i z dnia 27 listopada 2013 roku pozwany konsekwentnie stanowisko to podtrzymywał i przyznał poszkodowanemu odszkodowanie za uszkodzony pojazd w wysokości 8 700 złotych, stanowiące różnicę między wartością pojazdu sprzed wypadku (19 300 złotych) a wartością pojazdu w stanie uszkodzonym (10 613 złotych). Pozwany dopiero pismem z dnia 10 lutego 2015 roku zmienił kwalifikację szkody, jaką poniósł poszkodowany, zmieniając ją ze szkody całkowitej na szkodę częściową i podniósł wysokość odszkodowania o kwotę 9 897,45 złotych (k. 167 akt). Poza sporem pozostawała przy tym okoliczność, że poszkodowany od dnia 22 listopada 2013 roku do dnia 23 grudnia 2013 roku, a więc w okresie poprzedzającym decyzję ubezpieczyciela o zmianie klasyfikacji szkody, korzystał z pojazdu zastępczego. Koszt tej usługi wyniósł 4 723,20 złotych i wierzytelność ta została scedowana na powoda.
W orzecznictwie poświęconemu zasadności ponoszenia kosztów przez ubezpieczyciela za wynajem samochodu zastępczego w przypadku szkody całkowitej ukształtował się pogląd, że odpowiedzialność ubezpieczyciela z tytułu umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych obejmuje celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki na najem pojazdu zastępczego poniesione przez poszkodowanego w okresie niezbędnym do nabycia innego pojazdu mechanicznego, jeżeli odszkodowanie ustalone zostało w wysokości odpowiadającej różnicy pomiędzy wartością pojazdu mechanicznego sprzed zdarzenia powodującego szkodę a wartością pojazdu w stanie uszkodzonym, którego naprawa okazała się niemożliwa lub nieopłacalna (tzw. szkoda całkowita). Okres ten może obejmować także koszty najmu pojazdu zastępczego do chwili zapłaty odszkodowania (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 08 września 2004 roku, sygn. akt IV CK 672/03, Lex numer 14632 oraz w uchwale z dnia 22 lipca 2013 roku, sygn. akt III CZP 76/13, Lex numer 1392609). Postulat pełnego odszkodowania przemawia więc za przyjęciem stanowiska o potrzebie zwrotu przez ubezpieczyciela tzw. wydatków koniecznych, potrzebnych na czasowe używanie zastępczego środka komunikacji w związku z niemożliwością korzystania z niego wskutek zniszczenia, z zastrzeżeniem jednak, że najem uzasadniony jest jedynie za okres między dniem zniszczenia a dniem, w którym poszkodowany może nabyć analogiczny pojazd, nie dłuższy niż za czas do zapłaty odszkodowania, a w przypadku naprawy samochodu za okres konieczny i niezbędny do naprawy pojazdu – w przypadku szkody częściowej (tak też Sąd Najwyższy w wyroku z 05 listopada 2004 roku, sygn. akt II CK 494/03, Lex numer 145121).
W zaistniałym stanie faktycznym, pozwany ubezpieczyciel początkowo zakwalifikował szkodęA. N.jako całkowitą, o czym poinformował go telefonicznie i pismami z dnia 14 listopada 2013 roku i z dnia 27 listopada 2013 roku, a zatem poszkodowany, w świetle stanowiska pozwanego, uprawniony był do wynajmu pojazdu zastępczego na czas niezbędny do nabycia nowego samochodu lub wypłaty odszkodowania. Jednocześnie, z materiału dowodowego wynika, że poszkodowany nie nabył nowego samochodu do czasu zakończenia umowy najmu pojazdu zastępczego i pomimo stanowiska pozwanego (o szkodzie całkowitej) podjął on ostatecznie decyzję o jego naprawie. Trudno jest jednak z tego powodu czynić zarzuty wobec poszkodowanego, skoro od jego autonomicznej decyzji zależało to, w jaki sposób przywrócił on poprzedni stan swego majątku (sprzed wypadku). Zaniżenie kwoty odszkodowania i zakwalifikowanie jako szkody całkowitej faktycznie uniemożliwiało poszkodowanemu nabycie innego pojazdu w miejsce uszkodzonego. Nawet wypłata części odszkodowania przez pozwanego w kwocie 8 700 złotych nie stanowiła wypełnienia zobowiązania, tj. „zapłaty odszkodowania”, o której mowa w cytowanych wyżej orzeczeniach Sądu Najwyższego. Logicznym jest bowiem, że chodzi o zapłatę pełnego odszkodowania, nie zaś niewielkiej jego części, w przeciwnym razie zakłady ubezpieczeń zwalniałyby się z odpowiedzialności za najem pojazdów zastępczych płacąc wręcz symboliczne kwoty odszkodowań (tak również Sąd Okręgowy w Suwałkach w wyroku z dnia 17 lipca 2014 roku, sygn. akt I Ca 230/14). Zdaniem Sądu rozpoznającego sprawę nie sposób uznać w okolicznościach niniejszej sprawy, ażeby poszkodowany zobowiązany był do podjęcia decyzji o naprawie pojazdu wcześniej, aniżeli uzyskał odszkodowania. Zauważyć bowiem należy, że do końca tego okresu pozwany uznawał niecelowość naprawy pojazdu poszkodowanego i przyjął pewnego rodzaju fikcję, że istnieje konieczność zakupu nowego samochodu. W ocenie Sądu, nie można jednak pominąć, że zakup innego samochodu jest dużym przedsięwzięciem, mając na uwadze wysokość kosztów niezbędnych do naprawy uszkodzonego pojazdu i wysokość przyznanego odszkodowania. Zakup innego pojazdu musi zostać poprzedzony wyszukaniem odpowiedniego pojazdu, negocjacjami w zakresie ceny; często, sprawdzeniem stanu technicznego. Pomimo rozbudowanego rynku pojazdów używanych i szerokiej oferty w tym zakresie trudno jest znaleźć pojazd odpowiadający w pełni oczekiwaniom nabywcy. Tym bardziej, gdy poszkodowany nie miał wcześniej, przed wypadkiem, zamiaru pojazdu zmieniać, a przyznana kwota odszkodowania była prawie o połowę zaniżona. Brak było przy tym podstaw do przyjęcia, że poszkodowany przyczynił się do ustalenia początkowej błędnej kwalifikacji szkody. W świetle powyższego Sąd uznał, że zasadnym było dochodzenie rekompensaty kosztów związanych z najmem samochodu zastępczego za okres 23 dni (jako okresu celowego i ekonomicznie uzasadnionego w niniejszej sprawie). Jednocześnie należy mieć na uwadze, że zmiana kwalifikacji szkody, która miała miejsce w niniejszej sprawie, powoduje także zmianę w zakresie uznanego za uzasadniony okresu najmu pojazdu zastępczego. Przy tym nie sposób zgodzić się z powodem, że poszkodowany był uprawniony do najmu pojazdu od dnia 22 listopada 2013 roku do dnia 27 listopada 2013 roku (do wypłaty odszkodowania) w związku ze szkodą całkowitą, zaś od dnia 28 listopada 2013 roku do dnia 23 grudnia 2013 roku w związku ze szkodą częściową przez okres rzeczywistego czasu naprawy. Skoro w niniejszej sprawie ostatecznie pozwany ubezpieczyciel zmienił kwalifikację szkody, powoduje to również konieczność przyjęcia zasad związanych z najmem pojazdu zastępczego w związku z likwidacją takiej szkody (częściowej). W takim zaś przypadku zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego koszty najmu przez poszkodowanego tzw. samochodu zastępczego obejmować mogą tylko okres konieczny i niezbędny do naprawy pojazdu (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 05 listopada 2004 roku, sygn. akt II CK 494/03, Biuletyn Sądu Najwyższego 2005/3/11).
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w części.
W niniejszej sprawie powód(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wG.domagał się zasądzenia od pozwanego(...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.kwoty 4 723,20 złotych wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi za okres od dnia 18 lutego 2014 roku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów wynajmu pojazdu zastępczego w związku z uszkodzeniem pojazdu markiT. (...)onumerze rejestracyjnym (...), za które odpowiedzialność ponosił sprawca szkody ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych u pozwanego.
Zasada odpowiedzialności pozwanego(...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.z tytułu przedmiotowej szkody jest uregulowana w ramach treściart. 822 § 1 k.c., zgodnie z którym przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na której rzecz została zawarta umowa ubezpieczenia. Źródłem odpowiedzialności sprawcy jest z kolei treśćart. 436 § 2 k.c., który stanowi, iż w razie zderzenia się mechanicznych środków komunikacji poruszanych za pomocą sił przyrody, wymienione wart. 435 k.c.osoby mogą wzajemnie żądać naprawienia poniesionych szkód tylko na zasadach ogólnych, czyli na statuowanej przez treśćart. 415 k.c.zasadzie winy. W ramach obowiązkowego ubezpieczenia komunikacyjnego ubezpieczyciel zobowiązuje się do wypłaty odszkodowania, jakie sprawca szkody komunikacyjnej zobowiązany jest zapłacić poszkodowanemu. Poszkodowany może natomiast dochodzić roszczeń z tego tytułu bezpośrednio od ubezpieczyciela sprawcy szkody. Odpowiedzialność ubezpieczyciela wobec poszkodowanego jest więc rozpatrywana w kategoriach odpowiedzialności deliktowej, a jej zakres zależy od zakresu odpowiedzialności sprawcy szkody.
Podstawowe znaczenie dla ustalenia wysokości szkody, a tym samym zakresu odpowiedzialności odszkodowawczej pozwanego, ma przepisart. 361 § 2 k.c.ustanawiający zasadę pełnej kompensacji szkody oraz przepisart. 363 § 1 k.c., zgodnie z którym naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru dokonanego przez poszkodowanego, poprzez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej bądź przywrócenie stanu poprzedniego.
Nie ulega wątpliwości, że szkoda majątkowa może wyrażać się w braku możliwości korzystania z określonej rzeczy – w realiach niniejszej sprawy – z samochodu stanowiącego własność poszkodowanego. Jeżeli więc poszkodowany ponosi w związku z tym koszty wynajmu pojazdu zastępczego, które były konieczne, to mieszczą się one w pojęciu szkody podlegającej wyrównaniu przez ubezpieczyciela.
W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, iż w majątku poszkodowanegoA. N.– poprzednika prawnego powoda powstała szkoda majątkowa, której część stanowią – uwzględniając dokonaną zmianę kwalifikacji szkody – uzasadnione koszty wynajmu pojazdu zastępczego na czas dokonywanej naprawy pojazdu uszkodzonego w wyniku kolizji z dnia 30 października 2013 roku. Nie podlega bowiem wątpliwości, iż w sytuacji gdyby do kolizjide factonie doszło, nie powstałyby dodatkowe koszty związane z najmem pojazdu. Jak wynika z okoliczności niniejszej sprawy wynajęcie pojazdu zastępczego przez poszkodowanego było zasadne – samochód zastępczy był niezbędny poszkodowanemu do bieżących spraw życia codziennego. Nie sposób zatem odmówić zasadności twierdzeniu, że koszty z tytułu najmu pojazdu zastępczego stanowią w tej sytuacji szkodę majątkową powstałą w związku z zaistniałą kolizją drogową. Wynajęcie pojazdu zastępczego było w takiej więc sytuacji niewątpliwie normalnym następstwem zdarzenia polegającego na uszkodzeniu pojazdu, a w konsekwencji naprawy tegoż pojazdu.
Odnosząc się do uzasadnionego okresu najmu pojazdu zastępczego w niniejszej sprawie, uwzględniając zmianę kwalifikacji szkody pociągającą za sobą zmianę nie tylko zakresu świadczenia odszkodowawczego (za naprawę pojazdu), ale również i inne zasady rozliczania najmu pojazdu zastępczego, to wskazać należy, jak już podniesiono w powyższej części uzasadnienia, że Sąd podziela opinię biegłego sądowego, że uwzględniając wszystkie czynności niezbędne i celowe do przywrócenia stanu pojazdu sprzed kolizji z dnia 30 października 2013 roku, okres naprawy pojazdu uszkodzonego i odpowiadający mu uzasadniony okres najmu pojazdu zastępczego wynosi 23 dni (obejmując: 12 dni oczekiwania na oględziny i pozyskanie oceny technicznej, 3 dni na organizację części zamiennych, 7 dni na naprawę (czas technologiczny), 2 dni weekendowe, 2 dni na badania techniczne i przekazanie pojazdu właścicielowi).
Mając powyższe na uwadze należało uznać, iż w niniejszej sprawie uzasadniony jest najem pojazdu zastępczego przez okres 23 dni, które stanowią niezbędny i celowy czas naprawy pojazdu uszkodzonego, przy uwzględnieniu stawki w wysokości 147,60 złotych brutto za dobę. W związku z tym należne powodowi(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wG.koszty z tytułu najmu pojazdu zastępczego wynoszą 3 394,80 złotych brutto i kwotę tę na podstawieart. 822 k.c.w zart. 361 k.c.Sąd w punkcie I wyroku z dnia 24 stycznia 2017 roku zasądził na jego rzecz od pozwanego(...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW..
Wypłata odszkodowania w kwocie zawierającej podatek VAT nie była kwestionowana przez pozwanego. Podobnie, termin naliczania odsetek, stąd o żądaniu w tym zakresie zgodnie z treścią pozwu Sąd rozstrzygnął w oparciu o treśćart. 481 § 1 k.c.w zw. zart 13 ust. 2 i art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych(tekst jednolity: Dz.U. 2013 roku, poz. 392 ze zmianami).
Uznając zaś dalej idące żądanie pozwu za niezasadne, Sąd oddalił je w punkcie II wyroku na podstawie wymienionych wyżej regulacji stosowanycha contrario
O kosztach procesu Sąd orzekł zgodnie z zasadą stosunkowego rozdzielenia kosztów na podstawieart. 100 k.p.c., zgodnie z którą to zasadą każda ze stron powinna ponieść koszty procesu w takim stopniu, w jakim przegrała sprawę.
W niniejszej sprawie powód wygrał sprawę w 72% (zasądzona kwota stanowi 72% kwoty dochodzonej pozwem). Natomiast pozwany wygrał sprawę w 28%, tj. w zakresie, w jakim Sąd oddalił przedmiotowe skierowane przeciwko niemu powództwo. W świetle powyższego, powodowi należy się zwrot w 72% poniesionych przez niego kosztów, zaś pozwanemu należy się zwrot poniesionych przez niego kosztów w 28%.
Koszty procesu poniesione przez powoda wyniosły 1 518,20 złotych (237 złotych – opłata od pozwu, 600 złotych – koszty zastępstwa procesowego, 17 złotych – opłata skarbowa od pełnomocnictwa oraz 664,20 złotych tytułem wynagrodzenie biegłego sądowego), zaś koszty procesu poniesione przez pozwanego wyniosły kwotę 617 złotych (600 złotych – koszty zastępstwa procesowego oraz 17 złotych – opłata skarbowa od pełnomocnictwa). Powodowi zatem należy się kwota 1 093,10 złotych tytułem zwrotu w 72% poniesionych przez niego kosztów, zaś pozwanemu należy się kwota 172,36 złotych tytułem zwrotu w 28% poniesionych przez niego kosztów. Kompensując obie kwoty pozwany powinien zwrócić powodowi kwotę 920,34 złotych, którą Sąd zasądził w punkcie III wyroku, stosując powyższą zasadę stosunkowego rozdzielenia kosztów.

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...)

3
(...)

4
(...)

SSR Justyna Supińska
Gdynia, dnia 06 lutego 2017 roku