Sąd Apelacyjny w Gdańsku
V Wydział Cywilny
Sygnatura akt: V ACa 185/17
Data wyroku: 2017-06-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Teresa Karczyńska-Szumilas, Anna Daniszewska, Maryla Domel-Jasińska
Słowa kluczowe: Sprostowanie, Dobra osobiste
Podstawa prawna: art. 23 k.c., art. 24 k.c., art. 21 prawa prasowego

Sygn. akt V ACa 185/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 czerwca 2017 r.
Sąd Apelacyjny w Gdańsku – V Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący:

SSA Anna Daniszewska

Sędziowie:

SA Maryla Domel-Jasińska (spr.)
SO del. Teresa Karczyńska - Szumilas

Protokolant:

sekretarz sądowy Karolina Petruczenko

po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2017 r. w Gdańsku na rozprawie
sprawy z powództwaF. L.
przeciwkoP. D.oraz
J. S.,P. D.,B. M. (1)iW. H.– wspólnikomspółki cywilnej (...)wB.
o ochronę dóbr osobistych, odszkodowanie i nakazanie
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Okręgowego wS.
z dnia 24 czerwca 2016 r. sygn. akt I C 419/14

I
oddala apelację;

II
zasądza od powoda solidarnie na rzecz pozwanych kwotę 540 (pięćsetczterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.

Na oryginale właściwe podpisy.
V ACa 185/17

UZASADNIENIE
PowódF. L.w pozwie wniesionym do Sądu Okręgowego w
S.przeciwkoP. D.- redaktorowi naczelnemu(...)

(...)orazJ. S.,B. M. (2),W. H.iP. D.- prowadzącym wspólnie działalność gospodarczą pod firmą
(...)S.C wB., domagał się od pozwanych usunięcia skutków naruszenia dóbr osobistych powoda, do którego doszło wskutek opublikowania w(...)artykułu(...)poprzez;

1
zasądzenie solidarnie od pozwanych na wskazany cel społeczny -(...)

(...)wW.kwoty 55.000 zł tytułemnaruszenia dobra osobistego powoda w postaci czci oraz dobrego imienia wskutek publikacji na łamach gazety materiału prasowego,

2
zobowiązanie solidarnie pozwanych do opublikowania w terminie 7 dni od uprawomocnienia się wyroku na łamach tygodniowego wydania(...)(...)" na str. 2 w górnym prawym rogu, okolonego ramkami oświadczeniaoraz na łamach portalu internetowego o następującej treści:

(...)

a

(...)

(...)

(...)w.
(...).

b

(...)

(...)

(...)

(...)
(...)

c

(...)

(...)

(...)(...)

d

(...)

(...)

(...)

(...)

(...)

(...)
(...)

3
Dodatkowo powód domagał się na podstawieart. 39 ustawy prawo prasowe, zobowiązania pozwanegoP. D., jako redaktora naczelnego
(...)do zamieszczenia na łamach tegoż pisma na str. l wgórnym prawym rogu okolonego ramkami sprostowania o następującej treści;

a

(...)

(...)

(...)

(...)

(...)

(...)

(...)

(...)

Pismem procesowym z dnia 21 maja 2016r. powód zmodyfikował powództwo wczęści dotyczącej żądania zasądzenia roszczenia pieniężnego na cel społeczny w ten sposób,że z żądanej kwoty 55.000 zł, 30.000 zł wskazał na rzecz:(...)

(...)wS.i 25.000 zł na dotychczas wskazany(...)wW..
PozwaniP. D.orazJ. S.,B. M. (2),W.
H., prowadzący wspólnie działalność gospodarczą podfirmą (...)S.C wB.w odpowiedzi na pozew, wnieśli o oddalenie powództwa, podnosząc w uzasadnieniu swojego stanowiska, że artykuł pt.(...)został opartywyłącznie na treści postanowienia Sądu Okręgowego wS.
(...)

(...)które zostało wydane w sprawie z wnioskuJ. K.z udziałemF. L.o wydanie orzeczenia w trybie wyborczym, jak również woparciu o treść jego uzasadnienia. Artykuł miał na celu jedynie informowanie o przebiegu iwyniku sprawy sądowej toczącej się pomiędzy dwoma kandydatami na stanowisko(...)
T.w wyborach(...). Jedyną nieścisłością było zamieszczenie w artykule informacji, że Sąd Okręgowy wS.nakazałF.W.L.wycofaniez internetu treści szkalujących jego konkurenta w wyborach na(...)T.. Wkonsekwencji(...)PanP. D.opublikował(...)artykułu w trybie autosprostowania, gdyż ciążył na nim taki obowiązek w związku zpowzięciem wiadomości o opublikowaniu w artykule nieścisłej informacji.
Obie strony wnosiły o zasądzenie od strony przeciwnej na swoją rzecz kosztówpostępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2016r. Sąd Okręgowy wS.oddalił powództwo izasądził od powoda na rzecz pozwanych solidarnie kwotę 394 zł tytułem zwrotu częścikosztów procesu, oraz postanowił nie obciążać powoda pozostałymi kosztami procesuponiesionymi przez pozwanych, czyniąc następujące ustalenia faktycznie i rozważaniaprawne.
PowódF. L.kandydował(...)na(...)
T..Na potrzeby jego kampanii wyborczej został założony na portalu społecznościowym
(...)profil o nazwie(...), na którym umieszczony został wpisprzedstawiający w negatywnym świetleJ. K.-(...)T., który ponownie ubiegał się o wybór na to stanowisko.

(...)
J. K.jako zarejestrowany kandydatna(...)T.wystąpił do Sądu Okręgowego wS.z wnioskiem o wydanie orzeczenia w trybie art. 111 §1 kodeksu wyborczego, domagając się wobecF. L.:
a) zakazania rozpowszechniania niezgodnych z prawdą treści umieszczonych na portalu społecznościowym(...)na profilu o nazwie:(...)wzakładce(...), dotyczących rzekomych korupcjogennych i nielegalnych działań
(...)T., polegających na wplątaniu się w aferę z planami zagospodarowania przestrzennego pod przemysłowe(...),
b) nakazanie uczestnikowi postępowania sprostowania w/w wpisu poprzez publikację naportalu społecznościowym(...)profil o nazwie(...),
(...), dodatku lokalnym(...)
P.-D.,dodatku lokalnym(...)następującej treści:
(...)

(...)

(...)
(...)
c) nakazanie uczestnikowi przeproszenia wnioskodawcy, poprzez zamieszczenie na stronieportalu społecznościowego(...)oraz w lokalnej prasie przeprosin o następującej treści:
(...)

(...)

Sąd Okręgowy wS.postanowieniem(...)
(...)wydanym w trybie wyborczym nakazałF. L.(powodowi w niniejszej sprawie) sprostowania wpisu umieszczonego(...)na portalu społecznościowym(...)na profilu o nazwie(...)poprzez publikację następującej treści:(...)(...)

(...)a w pozostałym zakresie wniosek oddalił. Żadna ze stronnie wniosła od wydanego orzeczenia zażalenia.

(...)na stronie(...)(...)opublikowanoartykuł pt.(...)Jego treść w znacznej części (merytorycznej) oparta była wyłącznie na dosłownym przywołaniu treści uzasadnieniapostanowienia Sądu Okręgowego wS.
(...)

(...)Jedynie w podtytule artykułu znalazła się nieścisłość,(...)

(...)
W dniu 5 listopada 2014r. do redaktora naczelnego(...)wB.P. D.skierowane zostało pismo w imieniuF. L.podpisane z jego upoważnienia przezM. G., z żądaniem opublikowania sprostowania nieprawdziwej informacji zawartej w materiale prasowym.
W dniu 6 listopada 2014r.P. D.opublikował(...)artykułuw trybie autosprostowania, na tej samej stronie i w tym samym miejscu, co poprzednioartykuł oraz na podkładzie, aby wyróżnić jego treść. W(...)użyto czcionkiwiększej niż poprzednio w artykule, ponadto w jego treści szczegółowo opisano, na czympolegała nieścisłość w artykule, jak również zawarto przeprosiny za pomyłkę.
Wskazał Sąd Okręgowy, iż w niniejszej sprawie powód wystąpił w istocie z dwoma, niezależnymi od siebie roszczeniami. Pierwsze z żądań związane było z ochroną jego dóbrosobistych naruszonych publikacją prasową(...)zatytułowaną
(...)natomiast drugie stanowiło powództwoo sprostowanie rzeczonego materiału prasowego. Powód domagał się ochrony prawnejpodnosząc, iż sporna publikacja prasowa naruszyła jego dobre imię i cześć. Naruszeniedobrego imienia powód wywodził z nieprawdziwych twierdzeń zawartych w spornymartykule dotyczących jego osoby. Podkreślił Sąd Okręgowy, iż punktem wyjścia rozważańwinno być na wstępie wskazanie, iż stosownie do treściart.24 §1 k.c.przesłankami ochronydóbr osobistych, które muszą być spełnione łącznie są - istnienie dobra osobistego, zagrożenielub naruszenie tego dobra, bezprawność zagrożenia lub naruszenia. Dalej podał SądOkręgowy, iżkodeks cywilnynie zawiera definicji dóbr osobistych, lecz ogranicza się do stwierdzenia, że dobrami osobistymi człowieka są w szczególności; zdrowie, wolność cześć,swoboda sumienia, nazwisko (…), natomiast przepisart. 23 k.c.ma charakter szczególny. Jestw nim zawarta, bowiem jedynie ogólna zasada, że dobra osobiste wymienione w nimprzykładowo pozostają pod ochroną prawa cywilnego. Nie wskazuje on natomiast środkówochrony, a więc sankcji przewidzianych za ich naruszenie. Te zostały wymienione wart. 24k.c.Oba przepisy pozostają, zatem w ścisłym związku. Różnorodność występowania w życiu społecznym dóbr osobistych podlegających ochronie cywilnoprawnej, przesądza oniemożliwości jakiegoś systematycznego ujęcia przesłanek ogólnych, których występowaniemogłoby przesądzić o tym czy konkretne zdarzenie lub wypowiedź stanowią naruszeniektóregoś z nich. Ocena musi być, i jest w praktyce orzeczniczej, dokonywana na tlekonkretnego stanu faktycznego. To Sąd w świetle konkretnego stanu faktycznego winien

ocenić – stosując kryteria obiektywne – czy doszło do naruszenia dobra osobistego i czyzachodzą przesłanki do zastosowania któregoś ze środków ochrony przewidzianych wart.24k.c.(por. orz. SN z dnia 8 października 1987r. IICR 269/87, OSNCP 4/89, poz.66).
Następnie podkreślił Sąd Okręgowy, że przepisart.23 k.c.zawiera katalog otwartydóbr osobistych, z których jednym z tych dóbr jest cześć. W literaturze przedmiotu podnosisię, że „przez cześć człowieka zwykło się rozumieć dwa jej aspekty: tzw. cześć zewnętrzną w znaczeniu dobrej sławy, dobrego imienia, opinii innych ludzi i szacunku, którym obdarzadaną osobę otoczenie, oraz tzw. cześć wewnętrzną w znaczeniu godności osobistej,wyobrażenia o własnej wartości oraz oczekiwaniu szacunku ze strony innych ludzi. Obiepostacie naruszenia czci objęte są zakresem ochronyart. 23 i 24 k.c.w granicach przeciętnychocen obecnie stosowanych w społeczeństwie, a nie w indywidualnym odczuciu osoby, któradomaga się ochrony prawnej (por. uchwała SN (7) z 28.05.1971 r., OSN 1971 poz. 188)” –por. Z. Radwański „Prawo cywilne – część ogólna” Warszawa 2007 str. 163.
Dalej wskazał Sąd Okręgowy, iż w obecnym stanie prawnym każde naruszenie dobra osobistego zasadniczo uznawane jest za bezprawne, tym samym pozwany, musi, więcudowodnić, że zachodzi jedna z okoliczności wyłączających bezprawność jego naruszeń.
Wskazał Sąd, iż w przypadku publikacji prasowych dodatkowo w grę wchodzi jeszcze całokształt regulacji prawnych, a zwłaszczaustawa z dnia 26 stycznia 1984r. - Prawoprasowe. Jak stwierdził Sąd Okręgowy art. 1 powołanej ustawy określa, jaką rolę pełnią w społeczeństwie media. Przepis ten stanowi, że prasa zgodnie zKonstytucją RzeczypospolitejPolskiej, korzysta z wolności wypowiedzi i urzeczywistnia prawo obywateli do ich rzetelnego informowania, jawności życia publicznego oraz kontroli i krytyki społecznej. Przedstawicielemediów nie zachowują jednak pełnej swobody, w tym znaczeniu, że nałożone są na nichokreślone ograniczenia. Nie mogą też oni nadużywać przysługującej im wolności słowa. Najważniejszym kryterium, którym winni posługiwać się dziennikarze jest zgodność ichwypowiedzi i publikacji z rzeczywistością. Stosownie natomiast do art. 6 ustawy prasa jest zobowiązana do prawdziwego przedstawiania omawianych zjawisk. Poza tym media również zobowiązane są do respektowania takich wartości, jakimi są dobra osobiste człowieka.Wolność słowa nie oznacza, bowiem dowolności korzystania z niej.
Następnie Sąd Okręgowy wskazał, że granice swobody wypowiedzi dziennikarzawyznaczają ogólne reguły postępowania akceptowane w społeczeństwie, zaś rzetelnośćdziennikarską wyznaczają reguły zawarte wart. 12 ustawy - Prawo prasowe. Rzetelność przytym jest równoznaczna z uczciwością, solidnością, obowiązkowością, konkretnością i odpowiedzialnością za słowo. W prawie cywilnym, dla uznania określonego sposobuzachowania za prawidłowy, z reguły wystarcza dołożenie należytej staranności (a więcprzeciętnie wymaganej w stosunkach danego rodzaju, z uwzględnieniem zawodowegocharakteru czynności (art. 355 §1 k.c.).Artykuł 12 ust.1 Prawa prasowegowymaga oddziennikarzy staranności szczególnej tj. kwalifikowanej, nadzwyczajnej.
Dalej określając przesłankę bezprawności działania, jako przesłankę konieczną doudzielenia ochrony o charakterze niemajątkowym przewidzianym w cytowanym przepisieSąd Okręgowy wskazał, że bezprawne w znaczeniu cywilistycznym jest każde działaniesprzeczne z normami prawnymi, a także z porządkiem prawnym i zasadami współżyciaspołecznego. Powód upatrywał naruszenia swoich dóbr osobistych w postaci dobrego imieniai czci w zachowaniu pozwanych polegającym na podaniu w artykule pt. „T.
(...)iż Sąd nakazał wycofanieF. L.z internetu treści szkalujących jego konkurenta w wyborach na(...)T.,co w ocenie powoda niezasadnie przypisywało mu odpowiedzialność za zamieszczenie naportalu społecznościowym(...)o nazwie(...)wpisówdotyczących osobyJ. K., w szczególności sugerujących osobistyudziałF. L.oraz jego osobistą odpowiedzialność za zamieszczenie przedmiotowego materiału prasowego, oraz braku uwzględnienia w treści publikacjistanowiska powoda odnoszącego się do kwestii związanej z umieszczeniem na wspomnianym powyżej portalu społecznościowym wskazanych wpisów, w szczególności, okoliczności wjakich wpisy zostały zamieszczone, kontekstu w jakim zostały umieszczone oraz rzeczywistejwiedzy powoda o dokonanych wpisach.
Dla dokonania oceny, czy sporny artykuł naruszył cześć i dobre imię powodaniezbędne było zdaniem Sądu odwołanie się do toczącego się w(...)przedSądem Okręgowym wS.pod sygn.(...)postępowania w tzw. trybiewyborczym, które stało się przyczynkiem do powstania tego materiału prasowego.Przedmiotem tamtejszego postępowania był wpis na profilu założonym na portaluspołecznościowym, który w niekorzystnym świetle przedstawiłJ. K.będącego wówczas(...), a jednocześnie kontrkandydatem powoda w wyborach
(...).J. K., co istotne, wyciągnął wniosek, że autorem tegowpisu jestF. L.. W uzasadnieniu wydanego w dniu 25 października2014r. postanowienia Sąd wskazał, że nie ulega wątpliwości, że zamieszczoną na portalu społecznościowym w ramach kampanii prowadzonej na rzecz wyboru na nowego(...)gminyT.F. L.treść wypowiedzi należało, zakwalifikowaćjako wypowiedź lub inną formę agitacji wyborczej zawierającą informację nieprawdziwą. Sąd

rozpoznający przedmiotowy spór nie podzielił argumentów uczestnika ( powoda w niniejszej sprawie), iż nie ma on wpływu na treści zamieszczane na profilu społecznościowymzałożonym na potrzeby jego kampanii wyborczej. Jednocześnie Sąd podkreślił, że rzecząkandydata na stanowisko publiczne w każdych wyborach jest tak prowadzić swoją kampanię wyborczą, by nie naruszała ona określonych ustawą reguł i zasad, a zatem równieżkontrolować wypowiedzi swoich zwolenników zwłaszcza, gdy są artykułowane oficjalnie wramach i na potrzeby kampanii wyborczej kandydata.
Rzetelna analiza akt sprawy(...), czy chociażby staranna lektura uzasadnienia postanowienia wydanego w trybie wyborczym, które powód, jako uczestnik tamtegopostępowania otrzymał, w ocenie Sądu Okręgowego jednoznacznie wskazuje, że artykuł pt.
(...)został oparty wyłącznie na treściuzasadnienia postanowienia Sądu Okręgowego wS.
(...)

(...)które zostało wydane w sprawie. Artykuł był "suchym" przedstawieniemfaktów i miał na celu jedynie informowanie o przebiegu i wyniku sprawy sądowej toczącej się pomiędzy dwoma kandydatami na stanowisko(...)T.w wyborach(...),tj. pomiędzyJ. K.aF. L., a zatem pomiędzyosobami publicznymi, mając jedynie na uwadze interes wyborców. Podkreślił Sąd, że napozwanych nie ciążył obowiązek dodatkowej weryfikacji źródła informacji, w tym poprzez umożliwienie obu kandydatom ustosunkowania się do informacji, mając na uwadze opieraniesię przy tworzeniu artykułu, a następnie(...)na orzeczeniu Sądu wraz z jego uzasadnieniem, albowiem w orzecznictwie wskazuje się, że „umożliwienie osobiezainteresowanej zajęcia stanowiska co do uzyskanych informacji nie jest, w świetleart. 12ust. 1 pkt 1 ustawy z 1984 r. - Prawo prasowe, wymaganiem bezwzględnym, niedopuszczającym odstępstw. Odstępstwa mogą być uzasadnione statusem źródła informacjirzutującym na jego wiarygodność. Do wiarygodnych źródeł informacji zaliczane są wszczególności dokumenty urzędowe" ( por. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada2014 r., sygn. akt IV CSK 174/14). Zdaniem Sądu Okręgowego nie można zgodzić się ze stanowiskiem powoda, że tytuł artykułu jednoznacznie wskazywał i sugerował naodpowiedzialność prawną powoda, jak również na zasadność prawną roszczeniaJ. K.. Z tytułu artykułu wynika jedynie, że Sąd, a dokładnieT., rozstrzygnąłspór wyborczy wT., co niewątpliwie jest zgodne z prawdą. W tytule jak podkreśliłSąd nie wymienia się żadnych nazwisk stron postępowania, a zatem zarzuty powoda sązdaniem Sądu zbyt daleko idące i stanowią nadinterpretacje faktów. Ponadto Sąd Okręgowyuznał, iż nie można też zgodzić się z zarzutem powoda, że treść artykułu kreowała „u

czytelnika obiektywne przekonanie, co do odpowiedzialności powoda za zamieszczanie wtoku kampanii wyborczej nieprawdziwych informacji o osobie konkurenta", ponieważ użytow nim dość obszerny cytat z samego uzasadnienia orzeczenia Sądu, w tym sformułowanie:(...)a zatem już przez to sformułowanie treść artykułu nie może budzić wśród społeczeństwa, w szczególności wśród ludzi rozsądnych, przeciętnie inteligentnych, przekonania, żeodpowiedzialnym za tą wypowiedź był bezpośrednio powód.
Jedyną nieścisłością w ocenie Sądu Okręgowego było zamieszczenie w artykuleinformacji, że(...)Na tę okoliczność zwrócono pozwanym uwagę w piśmie(...)

(...)które zostało złożone do redaktora naczelnegoP. D., w imieniu
F. L.. Pismo zawierało wniosek o opublikowanie sprostowania nieprawdziwej informacji zawartej w materiale prasowym, przy czym zostało ono podpisaneprzezM. G., działającego rzekomo z upoważnienia powoda. Do wnioskunie dołączono jednak pełnomocnictwa. W konsekwencji(...)P.
D.opublikował(...)artykułu w trybie autosprostowania, gdyż ciążyłna nim taki obowiązek w związku z powzięciem wiadomości o opublikowaniu w artykulenieścisłej informacji. Zestawienie dat wskazywało zdaniem Sądu na to, że(...)wtrybie autosprostowania zostało opublikowane niezwłocznie od dowiedzenia się o nieścisłościw artykule, co istotne zostało opublikowane na tej samej stronie i w tym samym miejscu co poprzednio artykuł oraz na podkładzie, aby wyróżnić jego treść. W(...)użytoczcionki większej niż poprzednio w artykule, ponadto w jego treści szczegółowo opisano naczym polegała nieścisłość, jak również zawarto przeprosiny za pomyłkę. Działanie takie Sąd Okręgowy ocenił pozytywnie, bowiem dowodziło to tego, że pozwanym zależało na szybkim opublikowaniu sprostowania, ponieważ było to w trakcie wyborów(...), a zatem przemawiał za tym słuszny interes wyborców, jak również interes samego powoda. Mającpowyższe na uwadze Sąd Okręgowy uznał za niezasadny zarzut powoda, że(...)opublikowane przez pozwanych stanowiło jakiekolwiek naruszenie przepisówPrawaPrasowego, w szczególnościart. 31a.
Podkreślił Sąd Okręgowy, że fakt zamieszczenia sprostowania przez pozwanychwinien być i jest przez Sąd interpretowan,y jako dbałość i staranność w przekazywaniurzetelnych informacji.
Niezależnie od powyższego wskazał Sąd Okręgowy, że słuszne są też zarzutypozwanych, iż pismo(...)(k. 50), nie spełniało wymogów formalnych przewidzianych wart. 3laust. 4 prawa prasowegodla instytucji sprostowania. Stosownie dotego unormowania sprostowanie powinno zawierać podpis wnioskodawcy(zainteresowanego), jego imię, nazwisko i adres do korespondencji, przy czym zawnioskodawcę należy tu rozumieć osobę, o której mowa wart. 33 ust. 2 pkt 2 prawaprasowegotj. osobę, której dotyczą fakty przytoczone w prostowanym materiale.Konieczność ta wynika nadto z samej istoty sprostowania, jako subiektywnej wypowiedzi zainteresowanego. Powód w ocenie Sądu Okręgowego nie spełnił tego wymogu, gdyż pismo(...), nie zawierało jego własnoręcznego podpisu, lecz podpisane zostałoprzezM. G., działającego w tym zakresie w ramach ustnegoupoważnienia powoda. Na marginesie wyjaśnił Sąd, iż należy odróżnić wniosek o dokonanie sprostowania, który może być złożony przez pełnomocnika od samego oświadczeniastanowiącego sprostowanie, które może być podpisane wyłącznie przez osobę, od której onopochodzi - tu od powoda. Zgodnie zart. 33 ust. 1 pkt 3 prawa prasowegoredaktor naczelnyma obowiązek opublikowania jedynie takiego tekstu sprostowania, które spełnia wymogiformalne.
Stwierdził Sąd Okręgowy, iż taka sytuacja w niniejszej sprawie nie wystąpiła.
Powództwo tym samym w ocenie Sądu Okręgowego, podlegało oddaleniu międzyinnymi z powodu nie wyczerpania przez powoda postępowania przewidzianego wart. 31 austawy prawo prasowe. Przepisart. 39 ust. 1 ustawy prawo prasowe, wskazuje, że jeżeliredaktor naczelny odmówił opublikowania sprostowania albo sprostowanie nie ukazało się wterminie określonym zart. 32 ust. 1-3, zainteresowany podmiot, o którym mowa wart. 31 aust. 1 lub 2, może wytoczyć powództwo o opublikowanie sprostowania. Natomiast przepisart. 31 a ust. 1 prawa prasowego, nakłada na redaktora naczelnego właściwego dziennikaobowiązek opublikowania bezpłatnie rzeczowego i odnoszącego się do faktów sprostowanianieścisłej lub nieprawdziwej wiadomości zawartej w materiale prasowym, ale pod pewnymi warunkami. Warunki te zostały określone wust. 3-7wyżej powołanego przepisu. Jednym zistotnych warunków wskazanych juz powyżej, jest, aby sprostowanie zostało złożone wformie pisemnej i zawierało treść sprostowania oraz podpis wnioskodawcy.
Ponadto wskazał Sąd Okręgowy, że niezależnie od powyższego, powództwo wzakresie żądania sprostowania nie mogło być uwzględnione z uwagi na upływ terminu dojego wytoczenia. Przepisart. 39 ust. 2 prawa prasowegostanowi bowiem, że roszczenia tegonie można dochodzić po upływie roku od dnia opublikowania materiału prasowego.Tymczasem w niniejszej sprawie powództwo wytoczone zostało w grudniu 2016 r., a więc poupływie rocznego terminu wskazanego wart. 39 ust. 2 prawa prasowego, jeśli się zważy, żeartykuł ukazał się w dniu 30 października 2014 roku. Termin ten jest terminem prekluzyjnym,po upływie, którego uprawnienie osoby zainteresowanej - tu powoda, do jego wytoczeniawygasa.
Dalej nadmienił Sąd, że,(...)zostało opublikowane w trybie samokontroli,w związku z tym na pozwanych nie ciążył obowiązek jego konsultowania z powodem. Wżadnym wypadku zdaniem Sądu nie można się również zgodzić z tym, by sam artykuł, jakrównież(...)zawierało jednostronnie negatywny, ujemny przekaz odnoszący siędo powoda, w tym żeby przedstawiano powoda, jako osobę posługującą się w wyborach(...)na(...)niewłaściwymi metodami, oczerniającymi konkurentów, ponieważich treść stanowiła jedynie suchą relację z przebiegu postępowania sądowego, ponadtoopierała się wprost na sentencji i uzasadnieniu orzeczenia Sądu.
W ocenie Sądu Okręgowego zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwalałprzyjąć, że pozwani naruszyli dobra osobiste powoda, albowiem nie każde zachowanie i niekażda wypowiedź czy publiczne wyrażenie oceny, względnie opinii prowadzi do naruszeniadóbr osobistych. Sankcjonowane jest tylko takie zachowanie, które stanowi rzeczywistezagrożenie dla dobrego imienia osoby albo wywołuje rzeczywisty, dający się chociażby wpewnym zakresie obiektywnie określić i opisać skutek.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na mocy 24k.c.w zw. z 23k.c.w zw. z448k.c.a contrario oddalił powództwo jako bezzasadne, o czym orzekł jak w pkt. 1 sentencji.
Sąd Okręgowy na podstawieart. 217 § 2 k.p.c.postanowił oddalić wniosek dowodowy pełnomocnika powoda o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania zawnioskowanychświadków, jako nieistotny dla rozstrzygnięcia sprawy oraz dowód z przesłuchania stron,uznając, że okoliczności sporawy zostały dostatecznie wyjaśnione. Sąd wskazał, że nie jestzwiązany nawet zgodnym stanowiskiem stron, co do potrzeby przeprowadzenia przesłuchaniastron. Dowód z przesłuchania stron może być dopuszczony jedynie wtedy, gdy materiałdowodowy został wyczerpany lub też w danej sprawie w ogóle brak środków dowodowych,a fakty mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy nie zostały wyjaśnione. Jeżelizatem zebrany w sprawie materiał w pełni wyjaśnił stan faktyczny, nie było podstaw dozarządzenia dowodu z przesłuchania stron.  Ponadto jak wskazał Sąd z zachowanej nadal dotychczasowej treściart. 299 k.p.c.nie wynika nakaz przeprowadzenia dowodu zprzesłuchania stron na odmiennych zasadach niż ogółu pozostałych dowodów.
Rozstrzygnięcie o kosztach procesu pomiędzy stronami Sąd Okręgowy oparł nazasadzie odpowiedzialności za wynika procesu (art. 98 § 1 i 3 k.p.cw zw.art. 99 k.p.c.iart.108 § 1k.p.c. w związku z § 11 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (…) , wraz z kosztami opłatyskarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 34 zł – o czym orzekł w punkcie 2 sentencji.
W ocenie Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie zachodziły po stronie powodaprzesłanki do zastosowaniaart. 102 k.p.c.w zakresie dalszych kosztów pozwanegozwiązanych z występowaniem po jego stronie fachowego pełnomocnika, co w przypadkuzgłoszonego roszczenia majątkowego powodowało zasądzenie kosztów wynagrodzenia wkwocie 3.600 zł.
Powód złożył apelację od powyższego wyroku, skierowaną przeciwko całościrozstrzygnięcia o oddaleniu powództwa, zarzucając:
Naruszenie prawa materialnego mające wpływ na treść wydanego orzeczenia, obejmujące:
1. Naruszenieart. 65 par.l k.c., w zw. zart. 60 k.c.w zw. zart. 31a par. 4, par.6 par 7,ustawy Prawo prasowe, polegające na:
Niezastosowaniu przez Sąd I instancji:
- Dekodowanych z przywołanej w petitum zarzutu regulacjiart. 65 par.l k.c.reguł prawidłowej wykładni oświadczeń woli, na etapie analizy przez Sąd I instancji treścidokumentu skierowanego przez stronę powodową bezpośrednio do redaktora(...)

  (w bezpośrednim 

  następstwie ukazania się na łamach 
(...)
(...)

  publikacji prasowej(...)), który to brak 

  subsumpcji wskazanych powyżej materialnoprawnych reguł wykładni oświadczeń woli, 

  skutkował sformułowaniem przez Sąd I instancji błędnej oceny, iż rzeczony dokument nie
  stanowił sprostowania w rozumieniuart. 31 a ustawy Prawo prasowe, która to ocena 

  determinowała finalne rozstrzygnięcie wyrażone w treści objętego zaskarżeniem wyroku z 

(...)tj. rozstrzygnięcie w zakresie nieuwzględnienia żądania powoda o 

  nakazanie sprostowania publikacji prasowej,(...)w związku z uznaniem przez Sąd I instancji, iż powód nie wypełnił conditio ab

  sine qua non uwzględnienia sformułowanego powództwa o nakazanie sprostowania w postaci uprzedniego skutecznego wezwania redaktora naczelnego do zamieszczenia sprostowaniaprasowego, spełniającego wymogi formalne określone na kanwieart. 31 a ustawy Prawoprasowew sytuacji gdy:
- Szczegółowa interpretacja treści wyszczególnionego w poprzedzających akapitachdokumentu(...)dokonana z uwzględnieniem reguł wykładni oświadczeńwoli, dekodowanych z przywołanych w petium zarzutu regulacjiustawy kodeks cywilny, atakże uwzględnieniem wskazanych w petitum zarzutu regulacjiart. 31 par.4, par. 6 oraz par. 7ustawy Prawo prasowe(określających konstytutywne cechy charakteryzujące sprostowanieprasowe prowadzi do wniosku, iż wskazany dokument(...)w opozycjido konkluzji Sądu I instancji stanowi sprostowanie w rozumieniuart. 31 a ustawy Prawoprasowe, albowiem:
- Rzeczony dokument zawierał zasadnicze elementy, charakteryzujące instytucjęsprostowania (określone na kanwieustawy Prawo prasowe, w szczególności:

     - Stanowisko powoda odnoszące się do konkretnych treści zawartych w publikacjiprasowej(...)
- Ocenę powoda odnoszącą się do konkretnych faktów ujawnionych we wskazanymmateriale prasowym

     - Okoliczności tamujące oraz negujące wskazane w zamieszczonej(...)na łamach(...)publikacji fakty, stanowiące podstawę rzeczonej publikacji prasowej, a ponadto:

* Rzeczony dokument spełniał wymogi formalne w zakresie objętości sprostowania.
* Rzeczony dokument spełnia wymogi formalne dotyczące oznaczenia powoda, jako zainteresowanego sprostowaniem.
* Rzeczony dokument kierowany był bezpośrednio do pozwanego, jako redaktoranaczelnego(...).
W konsekwencji wbrew ocenie poczynionej przez Sąd I instancji, powód spełniłzasadniczą przesłankę warunkującą skuteczność wytoczenia powództwa w zakresieopublikowania sprostowania publikacji, w postaci:

•

Uprzedniego skutecznego skierowania do pozwanego, jako redaktoranaczelnego(...)z zachowaniem terminuokreślonego na kanwieart. 31a par.3 ustawy Prawo prasowe,dokumentu spełniającego zasadnicze wymogi sprostowania, określonena kanwieart. 31 a par.4, par.6 oraz par. 7w szczególności:

a
zawierającego rzeczowe odniesienie się do faktów wskazanych w publikacji

prasowej, z jednoczesnym przedstawieniem in conaretokontrargumentów powoda odnoszących się do okolicznościstanowiących podstawę publikacji prasowych, którego długość nie przekraczała dwukrotnej objętości materiału prasowego,

b
zawierającego transparentną charakterystykę powoda, jako osoby wnoszącej sprostowanie prasowe.

2
Naruszenie przez Sąd I instancjiart. 31 a par.l oraz par.4 ustawy Prawo prasowew zw.zart. 95 par.l k.c.polegające na :

•

Dokonaniu przez Sąd I instancji błędnej, zawężającej wykładni regulacjiart.31 a par.l oraz par.4 ustawy Prawo prasowe

Niezastosowaniu wskazanej regulacjiart. 95 par.l k.c., która to poczynionabłędna, zawężająca wykładnia oraz brak subsumcji wyszczególnionych powyżej regulacji prawa materialnego skutkowały:

- Sformułowaniem przez Sąd I instancji wniosku, iż pojęcie „podpis wnioskodawcy" użyte na gruncieart. 31a par.4 ustawy prawo prasowewinno być intepretowane literalnie, jako wymóg zawarcia pod treścią sprostowania osobistego podpisu osoby składającej sprostowanie, afinalnie, iż przesłankę ab sine qua non ważności oraz skuteczności sprostowania stanowi osobiste sporządzenie i podpisanie sprostowania bezpośrednio przez osobę żądającą sprostowania ,a finalnie, iż niespełnia wymogów sprostowania prasowego sprostowanie podpisaneprzez pełnomocnika z upoważnienia autora sprostowania, która topoczyniona przez Sąd I instancji ocena implikowała rozstrzygniecie, iż dokument skierowany do pozwanego w dniu 5 listopada 2014 r. niemoże zostać uznany za sprostowanie w rozumieniuustawy Prawoprasowealbowiem nie zawierał podpisu powoda, jakozainteresowanego sprostowaniem, lecz podpis pełnomocnikawyborczego powodaM. G.w sytuacji gdy:
* Kumulatywna analiza regulacjiart. 31 a par 1 oraz par. 4 ustawyPrawo prasowew związku zart. 95 par.l k.c.prowadzi do konkluzji, iż stosowne regulacje materialnoprawne nie kreują wyłączenialegitymacji do dokonania czynności obejmującej złożenie sprostowaniatreści publikacji prasowej przez pełnomocnika, w szczególności, iż:
- Rzeczone regulacje in ius nie kreują jakiegokolwiek zakazupodpisania sprostowania przez pełnomocnika, jak też:
- Nie przewidują skutku w postaci nieważności sprostowania wwypadku złożenia podpisu przez pełnomocnika osoby zainteresowanej nakazaniem sprostowania, która to interpretacja znajduje in extenso potwierdzenie w tezach judykatury, m.in. : wyroku Sadu ApelacyjnegowP.- I Wydział Cywilny z dnia 20 marca 2013 r. I ACa 129/13stanowiących, iż: Ustawa z dnia 26 stycznia 1X4 r.Prawo prasowe(Dz.U. Nr 5. doz. 24 ze zm .i nie zawiera żadnego wytoczenia, któreuniemożliwiałoby sporządzenie sprostowania przez pełnomocnika.
W konsekwencji Sąd I instancji odmówił uznania skuteczności złożonego przez powoda sprostowania, uzasadniając, iż rzeczone sprostowanie nie zostało sporządzone ipodpisane osobiście przez powoda, lecz przez działającego z upoważnienia powoda pełnomocnika komitetu wyborczego powoda (z wyraźnym wyszczególnieniem działaniana podstawie oraz w granicach upoważnienia powoda, który to fakt powód potwierdziłw toku zawisłości sprawy(...)), w warunkach braku istnienia podstawymaterialnoprawnej z której dekodowany mógłby zostać bezpośrednio lub pośredniozakaz dokonywania czynności podpisania dokumentu zawierającego żądaniesprostowania przez pełnomocnika, a także w opozycji do aktualnych tez judykatury dopuszczających złożenie i podpisanie sprostowania przez działającego na podstawiewyraźnego upoważnienia pełnomocnika.

3
Naruszenieart. 31 a ust.l ustawy Prawo prasowepolegające na dokonaniu przezSąd I instancji błędnej wykładni przedmiotowej regulacji, w związku z uznaniem,iż:

a) Przywołana regulacja kreuje legitymację redaktora naczelnego do zamieszczenia „autosprostowania" zawierającego samodzielne wyjaśnienie przez redaktoranaczelnego nieścisłości zawartych w tekście publikacji prasowej ,bez koniecznościuprzedniej konsultacji z zainteresowanym sprostowaniem, która to dokonana przezSąd I instancji interpretacja skutkowała sformułowaniem tezy, iż:
- Zamieszczone przez pozwanego autosprostowanie jest zgodne z regułamiustawyprawo prasowe, stanowiąc zadośćuczynienie obowiązkom redaktora naczelnego, ajego zamieszczenie zwalnia pozwanego z jakiejkolwiek dalszej odpowiedzialności w przedmiotowym zakresie, podczas gdy:

•

    Z literalnego brzmienia wspomnianej regulacji in ius wynikabezspornie, iż redaktor naczelny obowiązany jest dokonać sprostowania publikacji prasowej jedynie na wniosek zainteresowanej osoby fizycznej,osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niebędącej osobą prawną, atreść sprostowania winna być zgodna z treścią wniosku o sprostowaniezłożonego przez zainteresowanego sprostowaniem zgodnie z regulacjamiustawy prawo prasowe. Zatem w opozycji do oceny Sądu I instancji postronie z regulacjiustawy Prawo prasowe, przede wszystkimwyszczególnionej regulacjiart. 31 a ustawy Prawo prasowenie wynikała legitymacja pozwanego jako redaktora naczelnego(...)
    do dokonywania samodzielnego, niepoprzedzonego konsultacją z 

    powodem sprostowania publikacji prasowej(...), nie uwzględniającego ponadto treści 

    sprostowania złożonego przez powoda, odpowiadającego wymogom sprostowania prasowego zgodnie z regulacjąart. 31 a ustawy Prawo 

    prasowe. 

b) Uznaniem przez Sąd I instancji, iż zamieszczone przez pozwanego

    „autosprostowanie " publikacji prasowej(...)odpowiada wymogom sprostowania prasowego, zgodnie z definicją 

    wyrażoną na kanwie wyszczególnionej w petium zarzutu regulacji, w szczególności, iż stanowi ono bezpłatnie rzeczowe i odnoszące się do faktów sprostowanie nieścisłej 

    lub nieprawdziwej wiadomości zawartej w materiale prasowym, w sytuacji gdy:

     -Szczegółowa analiza treści wspomnianego „autsprostowania" wskazuje, iżwykracza ono poza zakres definicyjny instytucji sprostowania, zawierającsformułowanie stanowiące wyraz subiektywnej oceny pozwanego, jak chociażby sformułowanie odnoszące się do faktu prowadzonej przez powoda kampanii wwyborach(...), zawartej w ostatnim zdaniu autosprostowania. Ergo 

    wbrew ocenie Sądu I instancji zamieszczone przez pozwanego autosprostowanie nie 

    spełnia wymogów wyrażonych na kanwie art.31 a ust. l Prawo autorskie, nie stanowiąc bezpłatnego rzeczowego sprostowania treści publikacji prasowej(...), lecz wyraz subiektywnej oceny pozwanego, odnoszącej się do pełnionej przez powoda roli społecznej, a także aktywności powoda.

4
Naruszenieart. 31 a par. 1, w zw. zart. 33 par.l oraz par.3 oraz par.4 ustawyPrawo prasowepolegające na:

- Braku zastosowania przez Sąd I instancji wskazanych regulacji materialnoprawnych
normujących obowiązki redaktora naczelnego związane z przedłożeniemsprostowania prasowego przez osobę zainteresowaną, przede wszystkim:
- Obowiązku zbadania, czy sprostowanie spełnia wymogi formalne oznaczone wustawie prawo prasowe,
- Obowiązku zwrotu sprostowania niespełniającego wskazanych wymogówformalnych wraz z pouczeniem o prawidłowym charakterze sprostowania, który tobrak subsumpcji rzeczonych regulacji in ius skutkował:

•

    Sformułowaniem przez Sąd I instancji oceny, iż pozwanyzwolniony był z obowiązku podjęcia jakichkolwiek kroków wodniesieniu do tekstu prostowania przedłożonego przez powoda,zawartego w dokumencie(...)
     a finalnie, iż po 
    stronie pozwanego zachodziła podstawa do pozostawienia złożonego(...)dokumentu sprostowania bez rozpoznania, oraz podstawa do niezamieszczenia tekstu sprostowania sformułowanego i przedłożonego przez powoda zawartego w rzeczonym dokumencie, a finalnie, iż: pozwany publikując tzw. „autosprostowanie" o odmiennej treści niż treść wskazana w 
dokumencie powoda(...)

       (pomijając istotę 

    zarzutów powoda odnoszących się do publikacji(...)zadośćuczynił obowiązkom normującym aspekty związane z publikacją sprostowań publikacji 

    prasowych, zamieszczając skuteczne wyjaśnienie niezgodnych z rzeczywistym stanem rzeczy treści zawartych w wyszczególnionejpublikacji, która to ocena Sądu I instancji determinowała finalnie rozstrzygnięcie zawartego w treści wyroku z dnia 24 czerwca 2014 r. odmawiające uznania skuteczności oraz wymagalności roszczeniapowoda o nakazanie sprostowania, podczas gdy:

- Z przywołanych w petitum zarzutu regulacji materialnoprawnychwynika explicite obowiązek redaktora naczelnego do bądźopublikowania sprostowania, w sytuacji, gdy spełnia ono wymogiformalne określone na gruncieart. 31 a par.3, par.4 par.6 oraz par. 7ustawy Prawo prasowe, bądź: sformułowania przez pozwanego, jako redaktora naczelnego z zachowaniem 7 dniowego terminu zawitego, skonkretyzowanej pisemnej odmowy zamieszczenia sprostowania, zjednoczesnym wskazaniem przyczyn odmowy, a także obowiązek opublikowania tekstu sprostowania uwzględniającego wskazaniaredaktora naczelnego leżące u podstaw odmowy. Zatem wbrew ocenieSądu I instancji całkowity brak ustosunkowania się pozwanego dozłożonego tekstu sprostowania zawierającego spełnienie wymogów formalnych określonych wustawie Prawo prasowe(złożonego zarazemz zachowaniem 21 dniowego terminu przewidzianego na kanwieustawy Prawo prasowe) ma charakter contra tegem, zamykającpowodowi drogę do realizacji uprawnienia do zamieszczeniasprostowania, a zamieszczenie przez pozwanego tzw.„autosprostowania" nie stanowi zadośćuczynienia obowiązkomredaktora naczelnego w zakresie zamieszczania sprostowań i nieniweluje odpowiedzialności pozwanego w zakresie zamieszczenia sprostowania, nie zwalniając pozwanego od odpowiedzialności cywilnoprawnej w tym zakresie
W konsekwencji Sąd I instancji dokonał błędnej oceny działania pozwanego, która tobłędna ocena (stanowiąca bezpośrednie następstwo braku subsumpcji wskazanych wpetitum zarzutu regulacjiustawy Prawo prasowe) determinowała treść ostatecznego rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym wyroku, stanowiącego, iż brak byłopodstaw do zamieszczenia przez pozwanego sprostowania, w wersji przedłożonejprzez powoda, a także zasadne było pozostawienie złożonego przez powoda tekstu sprostowania bez rozpoznania, a zamieszczenie „autosprostowania" stanowiło zadośćuczynienie obowiązkom pozwanego w zakresie prostowania treści prasowych.
5. Naruszeniu przez Sąd I instancjiart. 39 par.2 ustawy Prawo prasowe, polegającena:
- Dokonaniu przez Sąd I instancji błędnej wykładni użytego na kanwieprzedmiotowej regulacji pojęcia: „dochodzić roszczenia o nakazanie sprostowania", skutkującej sformułowaniem przez Sad I instancji konkluzji, iż powód nie dochował rocznego prekluzyjnego terminu do wytoczenia stosownego roszczenia, która tookoliczność determinowała sformułowanie przez Sąd I instancji oceny, iż rzeczone roszczenie nie może być skutecznie dochodzone, w związku z zaistnieniem materialnoprawnego zdarzenia w postaci przedawnienia, w sytuacji gdy:
* Szczegółowa analiza stanu faktycznego oraz prawnego, który zaistniał na kanwieniniejszej sprawy, prowadzi do konkluzji, iż powód w rzeczywistości zadośćuczyniłdekodowanej z regulacjiart. 39 par.2 ustawy Prawo prasoweprzesłance w postaci dochodzenia roszczenia o nakazanie sprostowania w terminie prekluzyjnymokreślonym w przedmiotowym przepisie, w szczególności:

    • Powód dokonał czynności, objętych hipotezą pojęcia „dochodzenie roszczenia” , a mianowicie, wytoczył w(...)a więc bezspornie przed upływem rocznegoterminu roszczenie w przedmiocie sprostowania na drogę sądową,(po uprzednim bezskutecznym wezwaniu pozwanego do zamieszczenia sprostowania), kierującrzeczone roszczenie przeciwko w osobieP. D.jako redaktorowi naczelnemu(...). Ergo w opozycji do dokonanej przez Sąd Iinstancji oceny, powód wypełnił znamiona warunkujące uznanie skutecznościroszczenia o sprostowanie, w szczególności znamię w postaci „dochodzeniaroszczenia z zachowaniem rocznego terminu od ukazania się publikacji".

6
Naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na treść wydanegorozstrzygnięcia, obejmujący:

Naruszenie przez Sąd I instancjiart. 325 k.p.c.w związku z nie zamieszczeniem przezSąd I nstancji w sentencji wyroku z 24 czerwca 2016r. rozstrzygnięcia odnoszącego się do powództwa o nakazanie sprostowania, stanowiącego (jak przyznał Sąd I instancji per seSąd I odrębne i autonomiczne powództwo względem powództwa o zadośćuczynienie i odszkodowanie, o którym Sąd I instancji rozstrzygnął w sentencji wyroku i ograniczeniesię przez Sąd I instancji do ustosunkowania się do przedmiotowego powództwa wuzasadnieniu wyroku w sytuacji gdy:
• Z dyspozycji przywołanej regulacji in procedendo in extenso wynika obowiązek zawarcia w sentencji wyroku rozstrzygnięcia o całości żądań zgłoszonych przez powoda. Brak, zatemzawarcia w sentencji wyroku rozstrzygnięcia o powództwie w zakresie nakazaniasprostowania i ustosunkowanie się do rzeczonego żądania dopiero w uzasadnieniu wyrokustanowi naruszenie regulacjiart. 325 k.p.c.
Naruszenieart. 217 par. 1, par.2 oraz par.3 k.p.c.., w zw. zart. 227 k.p.c, polegające na:
Oddaleniu przez Sąd I instancji sformułowanego przez powoda wniosku o przeprowadzeniedowodu z przesłuchania w charakterze świadkaM. G., w sytuacji gdy:
Dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z przesłuchania wyszczególnionego świadkazmierzało (zgodnie z zakreśloną przez stronę powodową tezą dowodową) do ujawnieniarelewantnych in casu niniejszej sprawy okoliczności, a mianowicie:

•

Faktu skutecznego doręczenia przez stronę powodową sprostowania prasowegopozwanemu, jako redaktorowi naczelnemu(...)a także:

Faktu przyjęcia rzeczonego dokumentu bez zastrzeżeń w siedzibie redakcji, oraz braku ustosunkowania się pozwanego do treści sprostowania zgodnie z wymogamiustawyPrawo prasowe, pomimo wiedzy pozwanego o fakcie złożenia dokumentu sprostowania

Sąd I instancji oddalił, zatem osobowy wniosek dowodowy, w sytuacji gdy:
Rzeczony osobowy wniosek dowodowy nie miał charakteru dowodu spóźnionego
Nie zmierzał do przewlekłości postępowania a, także :
Dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadkaM. G.zmierzało do ujawnienia relewantnych z punktu widzenia materii sprawy okoliczności, w szczególności:
-Okoliczności skutecznego doręczenia tekstu sprostowania pozwanemu, jako redaktorowinaczelnemu(...).

    -Okoliczności przyjęcia tekstu sprostowania w redakcji(...)bezzastrzeżeń.

-WystępowaniaM. G.jako, pełnomocnika składającego w imieniupowoda a nie autora sprostowania.
-Przekazania informacji o złożeniu dokumentu sprostowania pozwanemu, jako redaktorowi naczelnemu oraz wiedzy pozwanego o okoliczności złożenia sprostowania.
-Braku podjęcia przez pozwanego stosownych czynności, obejmujących odmowęzamieszczenia sprostowania lub wezwania powoda do poprawienia sprostowania.
Ergo Sąd I instancji apriori oddalił przedmiotowy wniosek dowodowy w sytuacji gdy:

    Primo: Nie zachodziły formalne przesłanki wyłączające możliwość przeprowadzenia dowodu. Secundo: zachodziły materialnoprawne podstawy do uwzględnienia rzeczonych osobowychźródeł dowodowych, jako dowodów ujawniających fakty istotne z punktu widzenia podstawy faktycznej i prawnej roszczenia powoda o sprostowanie.

7
Błąd w ustaleniach faktycznych stanowiąc podstawę wydanego rozstrzygnięcia

wyrażający się w:
a) Uznaniu przez Sąd I instancji, iż powództwo o nakazanie sprostowania w niniejszejsprawie wytoczone zostało w grudniu 2016r., które to ustalenie skutkowało uznaniemprzez Sąd I instancji, iż przedmiotowe roszczenie objęte jest przedawnieniem, w związkuz niezachowaniem rocznego terminu prekluzyjnego do jego wytoczenia, w sytuacji gdy:

•

Szczegółowa analiza stanu faktycznego sprawy wyraźnie wskazuje, iżpowództwo o nakazanie sprostowania wytoczone zostało w grudniu 2014 r., awięc z zachowaniem rocznego terminu prekluzyjnego do wytoczeniaprzedmiotowego roszczenia.

Odnosząc się do oddalenia powództwa w części dotyczącej roszczenia zadośćuczynieniaapelujący zarzucił:
Naruszenie prawa materialnego mającego istotny wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia,a mianowicie:
1. Naruszenieart. 12 par.l pkt.l, w zw. zart. 6 ustawy Prawo prasowe, w zw. zart. 24par.lk.c. polegające na:
a) Błędnej wykładni wyszczególnionej powyżej regulacji in ius, wyrażającej się w :

    • Uznaniu przez Sąd I instancji, iż zaistniała na kanwie niniejszej sprawy sytuacja
    polegająca na zamieszczeniu w materiale prasowym(...)nieścisłych oraz nieprawdziwych informacji dotyczących treścioraz kierunku rozstrzygnięcia sądowego w trybie wyborczym, zawartego w wydanymprzez Sąd Okręgowy w(...)
    Postanowieniu(...)w sprawie(...), przede wszystkim:

     • Zamieszczenie rzeczonym materiale prasowym informacji, iż powód zobowiązanybył do wycofania z internetu szkalującychJ. K.treści, podczasgdy zgodnie z rzeczywistą treścią z rozstrzygnięcia zawartego w sentencji Postanowienia wydanego w sprawie(...)powód został zobowiązany jedynie do zamieszczenia sprostowania na portalu społecznościowym(...)
    zamieszczenie w rzeczonym materiale prasowym informacji sugerującej osobistą odpowiedzialność powoda za zamieszczenie na portalu społecznościowym(...)wpisów dotyczących osobyJ. K., która to informacja pozostaje w sprzeczności z okolicznościami ujawnionymi przez powoda, wskazującymi,iż powód nie odpowiadał osobiście za treść wpisów, w szczególności nie zleciłzamieszczenia wpisów o powyższej treści, a wiedzę o treści wpisów powziął już po ich ujawnieniu, nie stanowi naruszenia dekodowanej z przywołanej w petitum apelacjiregulacjiart. 12 ustawy Prawo prasowezasady rzetelności dziennikarskiej, a takżedekodowanego z przywołanej w petitum apelacji regulacjiart. 6 ustawy Prawo prasoweobowiązku ujawniania w publikacjach prasowych jedynie prawdziwych informacji afinalnie, iż

- Rzeczona sytuacja nie wyczerpuje znamion bezprawności działania osóbodpowiedzialnych za zamieszczenie publikacji prasowej podczas gdy:

•

    W świetle przywołanych regulacji in ius, zasada zachowania rzetelności dziennikarskiej, a także obowiązek zamieszczania w publikacjach prasowych jedynie

    informacji prawdziwych ulega naruszeniu w: 

    Każdym wypadku, gdy dana publikacja prasowa zawiera nierzetelne oraz niepolegające na prawdzie informacje, stanowiąc następstwo braku weryfikacji przez autora publikacji prawdziwości zamieszczonych w toku publikacji danych, a także weryfikację źródeł, z których owe dane wynikają.

    Zatem sytuacja, w której publikacja prasowa(...)zawierała niezgodne z rzeczywistością informacje o treści rozstrzygnięcia sprawy w trybie wyborczym, w kluczowym zakresie dotyczącym rzeczywistego zakresu odpowiedzialności powoda dotyczącej zamieszczenia na portalu społecznościowym(...)wpisów odnoszących się do osobyJ. K., w tym także 

    zakresu obowiązków, które mocą orzeczenia Sądu zostały nałożone naF. L., która to niezgodność stanowiła następstwo braku szczegółowej weryfikacji 

    owych faktów przez autora publikacji, przede wszystkim zapoznania się z treścią postanowienia wydanego w sprawie(...)
    (którą to okoliczność strona pozwana 

    przyznała, nie zaprzeczając jej w toku postępowania w niniejszej sprawie) stanowi w opozycji do stanowiska Sądu I instancji naruszenie zasady dekodowanej z regulacjiart. 12 

    ust.l pkt.l ustawy Prawo prasowe, w zw. zart. 6rzeczonej ustawy, prowadząc do uznania, iż działanie pozwanych, jako osób odpowiedzialnych za zamieszczenie publikacji(...)wyczerpują znamiona bezprawności, kreując podstawę odpowiedzialności cywilnoprawnej pozwanych, jako odpowiedzialnych za zamieszczenie rzeczonej publikacji prasowej z tytułu naruszenia dóbr osobistych.

2. Naruszenieart. 12 par.l pkt.l ustawy Prawo prasowe, w zw. z art. 31 a par.l rzeczonejustawy, w z. zart. 24 par.l k. cpolegające na :

    a) Uznaniu przez Sąd I instancji, iż zamieszczone(...)na łamach 
(...)stanowi skuteczną sanację nieścisłości, któraujawniła się w treści publikacji prasowej(...), a tym samym wyłącza skuteczność zarzutu naruszenia przez pozwanych 

    zasady rzetelności dziennikarskiej, dekodowanej z regulacjiart.12 par.l pkt.l ustawy Prawo prasowe, a finalnie także bezprawność działania pozwanych, tj. przesłankę warunkującą odpowiedzialność cywilnoprawną pozwanych za naruszenie dobra osobistego powoda, podczas gdy:

•

Z kumulatywnej wykładni przywołanych w petitum niniejszego zarzutu apelacyjnego regulacji in ius wynika, iż:

Zadośćuczynienie zasadzie rzetelności dziennikarskiej, prowadzącejednocześnie do skutecznej sanacji naruszeń owej zasady, które ujawniły sięuprzednio w związku z zamieszczeniem publikacji prasowej miałoby w miejscejedynie w sytuacji:

Zamieszczenia sprostowania spełniającego wymogi formalne określone nakanwieart. 31 a ustawy Prawo prasowe, uwzględniającego wolę zainteresowanego sprostowaniem, a także zawierające obiektywną, rzeczową korektę zaistniałychnieścisłości, które to warunki nie istniały in casu przedmiotowej sprawy, albowiem:

    Zamieszczony na łamach(...)materiał zatytułowany(...)nie stanowił rzeczowego, obiektywnego ustosunkowania się do nieścisłości zawartych w artykule(...)ujawnionemu celem zadośćuczynienia zasadzie rzetelności dziennikarskiej, lecz:

    Stanowił egzemplifikację ustosunkowania się pozwanego solidarnieP. D.do treści wspomnianego artykułu prasowego, z pominięciem sprostowania prasowego złożonego(...)przez powoda jako zainteresowanego sprostowaniem w trybieart. 31 a ustawy Prawo prasoweoraz z zachowaniem 21 dniowego terminu określonego w rzeczonej regulacji, a ponadto rzeczony materiał zawierał subiektywny komentarz odnoszący się do aktywności powoda w trakcie wyborów(...), w szczególności zawarty w ostatnim zdaniu(...), sugerujący, iż działalność powoda pozostaje w ścisłym związku z prowadzoną kampanią na stanowisko(...)Ergo treść zamieszczonego(...)na łamach(...)a także okoliczności oraz kontekst zamieszczenia materiału prowadzą do wniosku, iż nie stanowi ono obiektywnej i rzeczowej korekty nieścisłości zawartej w artykule(...)nie stanowiąc skutecznej 

    sanacji owej nieścisłości, a finalnie wyłączenia odpowiedzialności cywilnoprawnej pozwanych.

3
Naruszenie prawa procesowego wyrażające się w

Naruszeniu przez Sąd I instancji 233par.l k.p.c., w zw. zart. 217 par. 1, par.2 orazpar.3 k.p.c.., w zw. zart. 227 k.p.c, w zw. zart. 232 k.p.c., w zw. zart. 6 k.c., w zw. zart. 328 par.2 k.p.c.polegające na:

a

    Naruszeniu przez Sąd I instancji zasady opierania rozstrzygnięć zapadłych w postępowaniu cywilnym na wszechstronnej analizie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego na kanwie danej sprawy, w szczególności: dowodach zawierających fakty relewantne dla rozstrzygnięcia sprawy, powołanych przez strony postępowania
    zgodnie z regułą onus probanci, które to naruszenie przejawiało się in casuprzedmiotowej sprawie w:

- Oddaleniu przez Sąd I instancji sformułowanych przez powoda wniosków dowodowycho przeprowadzenie dowodu z przesłuchaniu w charakterze świadka :
-L. R.
-K. R.

    W związku z uznaniem przez Sąd I instancji, iż dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z rzeczonych osobowych źródeł dowodowych nie jest konieczne oraz celowe na kanwie niniejszej sprawy albowiem:

    - Wszystkie kluczowe okoliczności sprawy zostały dostatecznie wyjaśnione w świetle pozostałego zgromadzonego materiału dowodowego, w sytuacji gdy:

* Dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z przesłuchania rzeczonych świadkówzmierzało (zgodnie z zakreśloną przez stronę powodową tezą dowodową) do ujawnieniarelewantnych in casu niniejszej sprawy okoliczności: (których ciężar wykazania spoczywałzgodne z regułą onus probandi na stronie powodowej) , a mianowicie: kluczowych faktów stanowiących podstawę faktyczną powództwa o naruszenie dóbr osobistych orazodszkodowanie, tj.:

     - Faktu wystąpienia dla osoby powoda ujemnych następstw, obejmujących utratę zaufania w kręgu lokalnej społeczności oraz utrwalenie się w kręgu lokalnej społeczności negatywnego przekonania o osobie powoda, przede wszystkim w:

     * Powstaniu w kręgach lokalnej społeczności(...)
    przekonania o prowadzeniu przez powoda negatywnej kampanii w wyborach 

(...), w tym przekonaniu o uciekaniu się przez powoda do praktyk obejmujących: „szkalowanie" konkurenta w wyborach na urząd(...)T.
J. K.:

•

    Faktu długotrwałości trwania wskazanych powyżej ujemnych skutków

    Faktu istnienia bezpośredniego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy treścią publikacji prasowej(...)

(...)który ukazał się(...)na łamach(...), a zaistniałymi ujemnymi skutkami dla powoda

a więc faktów, które:

•

    In extenso ujawniały wystąpienie po stronieF. L.naruszenia dobra osobistego w postaci dobrego imienia oraz czci, w bezpośrednim następstwie ukazania się publikacjiprasowej(...), a także skali i długotrwałości przedmiotowego naruszenia

a ponadto:

•

    Sformułowane osobowe wnioski dowodowe nie miały charakteru dowodów spóźnionych

Nie zmierzały do przewlekłości postępowania

    Ergo Sąd I instancji wydał rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiocie oddalenia powództwaF. L.zawierającego żądanie:

•

Zasądzenia kwoty 55 000 zł na wskazane cele społeczne

    Opublikowania na łamach gazety(...)oświadczenia o wskazanej w petitum powództwa treści

w związku z:

•

    Uznaniem przez Sąd I instancji, iż powód nie wykazał podstaw odpowiedzialności cywilnoprawnej pozwanych z tytułunaruszenia dóbr osobistych w warunkach:

    - Zaniechania dopuszczenia i przeprowadzenia dowodów, inkorporujących okoliczności mających relewantne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, przede wszystkim dla prawidłowej oceny podstaw cywilnoprawnej odpowiedzialności pozwanych za naruszenie dóbr osobistych, albowiem:

    - Fakty, będące przedmiotem pominiętych przez Sąd I instancji dowodów wskazywały na wystąpienie po stronie powoda naruszenia dobra osobistego w bezpośrednim następstwie ukazania się publikacji prasowej(...), które 

    to zdarzenie stanowiło podstawę faktyczną wyszczególnionych

  powyżej roszczeń powoda, dodatkowo:

W sytuacji, gdy nie zaistniały ujemne przesłanki do dopuszczenia i przeprowadzenia przedmiotowych dowodów ujawnione na kanwieart.217 par.2 oraz art. 217 par.3 k.p.c.
Finalnie Sąd I instancji wydał merytoryczne rozstrzygnięcie w warunkach nieprzeprowadzenia wszechstronnej analizy całokształtu materiału dowodowego w sprawie, w szczególności pominięcia dowodów, co do istoty sprawy.

b
Naruszeniu przez Sąd I instancji zasady wskazywania w uzasadnieniu wydanego wyrokuszczegółowych przyczyn, dla których Sąd I instancji odmówił uznania mocy dowodowej danych dowodów na kanwie danej sprawy, które to naruszenie przejawiało się in casu przedmiotowej sprawy w:

- Braku precyzyjnego wskazania przez Sąd I instancji w uzasadnieniu objętego zaskarżeniem wyroku zasadniczych motywów, dla których Sąd I instancji nie uznał konieczności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z wyszczególnionych w poprzedzających akapitach osobowych źródeł dowodowych, w szczególności:

*

Braku transparentnego i szczegółowego wskazania motywów dla,których Sąd I instancji nie uznał relewantności rzeczonych dowodów osobowych i finalnie:

Poprzestaniu przez Sąd I instancji na lakonicznym i ogólnikowymwskazaniu przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku,iż:

Dowód z przesłuchania zawnioskowanych świadków ma charakter nieistotny dla rozstrzygnięcia bez jednakże szerszego uzasadnienia przedmiotowej oceny.

Tym samym Sąd I instancji w wydanym wyroku nie zadośćuczynił obowiązkowidekodowanemu z dyspozycjiart. 328 par.2 k.p.c., które to naruszenie wskazanegoobowiązku uniemożliwia weryfikację merytorycznej oceny materiału dowodowegoujawnionego w toku postępowania.
Naruszenieart. 299 k.p.c., w zw. zart. 227 k.p.c., w zw. zart. 328 par.2 k.p.c.polegające na:
• Zamknięciu przez Sąd I instancji przewodu sądowego w warunkach zaniechania przezSąd I instancji dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z przesłuchania stron, w sytuacjigdy zaistniały podstawy do dopuszczenia i przeprowadzenia przedmiotowego środka dowodowego, w szczególności:
-W dacie zamknięcia rozprawy pozostały niewyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięciasprawy, przede wszystkim:

*

    Fakt zamieszczenia w treści rzeczonej publikacji prasowej nieprawdziwych informacji o treści oraz kierunku rozstrzygnięcia zawartego w Postanowieniu Sądu Okręgowego w(...), w szczególności o zakresie odpowiedzialności cywilnoprawnej powoda związanej z zamieszczeniem wpisów, w szczególności informacji, iż powód został jedynie zobowiązany do sprostowania wpisu na portaluspołecznościowym, nie usunięcia wpisów z internetu, a powództwo 

J. K.zostało w dalszym zakresie oddalone

    Fakt niezgodności treści zawartych w publikacji prasowej(...)ze stanem faktycznych oraz prawnym, jaki zaistniał na kanwie niniejszej sprawy, przede wszystkim:

    Fakt przedstawienia w rzeczonej publikacji nieprawdziwych 
    danych dotyczących odpowiedzialności osobistej powoda za zamieszczenie na portalu społecznościowym(...)o nazwie(...)wpisów dotyczących osoby(...)

    * Fakt zamieszczenia publikacji prasowej(...)bez zwrócenia się do powoda o uprzednie zajęcie stanowiska dotyczącego materii stanowiącej przedmiot publikacji, a także bez zwrócenia się przez powoda o uprzednią autoryzację publikacji prasowej

     * Fakt zamieszczenia „autosprostowania" wspomnianego materiału prasowego w warunkach braku konsultacji z powodem oraz w warunkach braku uwzględnienia treści sprostowania doręczonego przez powoda(...)

*

    Zawarcia w treści „autosprostowania" subiektywnych treści 
    odnoszących się do aktywności powoda w toku wyborów 

(...)

    Fakt zaistnienia po stronie powoda ujemnych skutków stanowiących bezpośrednie następstwo ukazania się tak publikacji prasowej(...), jak też „autosprostowania" rzeczonej publikacji, w szczególności:

    Zaistnienia negatywnych reakcji przedstawicieli lokalnej 
    społeczności, w tym potencjalnych zwolenników powoda w 
    następstwie lektury publikacji prasowej(...), w stosunku do osoby powoda, w związku z zarzutami, iż powód jest osobą uciekającą się do prowadzenia kampanii wyborczej w oparciu o naganne praktyki polegające na „oczernianiu" konkurenta, a tym samym osobąniewiarygodną

Długotrwałości trwania przedmiotowym ujemnych następstw, a finalnie:

*Fakt zaistnienia po stronie powoda naruszenia dóbr osobistych wpostaci dobrego imienia oraz czci w bezpośrednim następstwiepublikacji prasowej oraz „autosprostowania" do rzeczonej publikacji.

    Sąd I instancji zamknął, zatem przewód sądowy bez uprzedniego dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z przesłuchania stron, w sytuacji, gdy w dacie zamknięcia rozprawy pozostały niewyjaśnione w świetle pozostałego materiału dowodowego fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, stanowiące podstawę faktyczną roszczenia powoda, przede wszystkim:

*

    Okoliczność sporządzenia publikacji prasowej(...), oraz „autosprostowania" do rzeczonej publikacji z naruszeniem zasady rzetelności dziennikarskiej dekodowanej z regulacjiart. 12 ust.l pkt.l ustawy Prawo prasowej

    Okoliczność powstania naruszenia dóbr osobistych powoda w postaci dobrego imienia oraz czci w bezpośrednim następstwie ujawnienia wspomnianej powyżej publikacji oraz 

    publikacji materiału prasowego zatytułowanego(...)a więc w sytuacji:

Gdy zaistniałą przesłanka sine qua non zastosowania instytucji procesowej w postaci przesłuchania stron.

     Wskazując na powyższe zarzuty skarżący domagał się zmiany zaskarżonego wyrokuw kierunku uwzględnienia w całości powództwa o nakazanie zamieszczenia sprostowaniao treści określonej w pozwie oraz zasądzenia solidarnie od pozwanych kwoty 30 .000 zł na wskazany cel społeczny, a mianowicie„.wS.oraz kwoty 25 000 zł na wskazany cel społeczny w postaci 

(...)wW.. Ponadto skarżącydomagał się zasądzenia od pozwanych na jego rzecz kosztów postępowania apelacyjnego, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

     Nadto skarżący domagał się uzupełnienia postępowania dowodowego w postępowaniu apelacyjnym przez dopuszczenie oraz przeprowadzenie dowodu z przesłuchania w 

    charakterze świadka:M. G.,R. K.iL. R.oraz dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z przesłuchania stron na okolicznośćszczegółowo wymienionej przez apelującego posiadanej przez świadków i stronypostępowania wiedzy dotyczącej spornych zagadnień nierozstrzygniętych dotychczas wsprawie, a mających szczególne znaczenie dla jej rzetelnego wyjaśnienia.

Pozwani wnieśli o oddalenie apelacji powoda w całości. PozwanyP. D.
  wniósł o zwrot kosztów postępowania apelacyjnego, w tym zastępstwa procesowego w 
postępowaniu apelacyjnym odnoszącym się co do zakresu zaskarżenia w przedmiocieopublikowania sprostowania. Nadto wszyscy pozwani w sprawie wnosili o zasądzenie odpowoda solidarnie na ich rzecz kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztówzastępstwa procesowego, według norm przepisanych w zakresie rozstrzygnięcia wprzedmiocie ochrony dóbr osobistych i odszkodowania.

Sąd Apelacyjny zważył:
Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zgłoszone w niej zarzuty nie byłyzasadne.
Sąd Okręgowy poczynił w rozpatrywanej sprawie prawidłowe ustalenia faktyczne idokonał ich rzetelnej oceny prawnej, nie dopuszczając się wskazanych przez skarżącegonaruszeń prawa materialnego tj. przepisówkodeksu cywilnegoiprawa prasowego, aninaruszeń prawa procesowego.
Wskazać należy, że nie doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda na skutek opublikowania w(...)artykułu pt.(...)gdyż w artykule tym zacytowano obszerny 
fragment uzasadnienia postanowienia Sądu Okręgowego wS.
(...)wydanego w sprawie(...), zaś w treści materiału prasowego 

  wskazano jedynie, ze Sąd Okręgowy wS.nakazałF. L.wycofanie z internetu treści szkalujących jego konkurenta w wyborach na(...)T.,podczas gdy w punkcie 1 tego postanowienia nakazanoF. L.sprostowanie wpisu umieszczonego(...)na portaluspołecznościowym(...)na profilu o nazwie(...)wzakładce(...), poprzez publikację następującej treści:(...)
(...)
(...)

W ramach autokontroli dziennikarskiej, po wpłynięciu do redakcji(...)podpisanego przezM. G.,z upoważnieniaF. L.,(...)
  zamieszczono 

  sprostowanie, w którym podano, iż Sąd nie nakazał wycofania wpisu, lecz nakazał 

  sprostowania wpisu.

Nadto zwrócić należy uwagę, iż w treści artykułu wskazano, że Sąd nakazałsprostowanie wpisu, mimo, że wyeksponował w części wstępnej, iż nakazał wycofanie tegowpisu.
Mając na względzie powyższe należy przyjąć, iż opinia społeczna została rzetelnie poinformowana o wynikach sprawy wyborczej, jaka toczyła się pomiędzy powodem wniniejszej sprawie, jako uczestnikiem postępowania w sprawie(...)a wnioskodawcą w tym postępowaniu-J. K..
W szczególności materiał prasowy pt.(...)nie sugerował, abyF. L.był autorem wpisu na portalu 

  internetowym, wskazującego na korupcjogenne i negatywne działaniaJ. L.-
K..
Co więcej Sąd Okręgowy w uzasadnieniu postanowienia(...)
wskazał, ze nie zasługiwała na akceptację argumentacja uczestnika postępowania, tj.
F. L., iż nie ma on wpływu na treści zamieszczone na profilu społecznościowym, założonym na potrzeby jego kampanii wyborczej, zwłaszcza, że nigdzienie została zawarta informacja, że nie zgadza się on z wpisami tam zamieszczanymi.
  Niewątpliwie jak słusznie podkreślał Sąd I instancji, rzeczą kandydata na stanowisko 

  publiczne w każdych wyborach jest tak prowadzić i kontrolować swoją kampanię wyborczą, 

  aby nie naruszała ona określonych ustawą reguł i zasad, a zatem taki kandydat winien również kontrolować wypowiedzi swoich zwolenników. 

      Zwłaszcza gdy są artykułowane oficjalnie w 

  ramach i na potrzeby kampanii wyborczej kandydata.

W związku z powyższym zdaniem Sądu Apelacyjnego nie sposób twierdzić, żezawarta w materiale prasowym informacja o nakazaniu powodowi wycofania treścinegatywnych, formułowanych pod adresemJ. K., zamiast osprostowaniu tych treści, naruszała dobra osobiste powoda, skoro Sąd Okręgowy wskazywałna istniejący po stronieF. L.obowiązek kontrolowania tych treści.
Druga część żądania pozwu dotyczyła sprostowania publikacji prasowej, albowiemskarżący w rozpoznawanej sprawie wywodził, że złożył(...)(k.50,50v)do redaktora naczelnego(...)P. D., wniosek o 

  opublikowanie sprostowania nieścisłej lub nieprawdziwej wiadomości zawartej w materiale 

  prasowym

(...)zatytułowanym(...)Wniosek(...)sporządził w imieniu powoda i 

  podpisał również w imieniu powodaM. G.., który według oświadczeń powoda 

  był jego pełnomocnikiem wyborczym. Istotną z punktu oceny prawidłowości sporządzonego 

  wniosku jest okoliczność, iżM. G.nie wykazał swojego uprawnienia do reprezentowaniaF. L..
Według skarżącego powyższy wniosek spełniał wszystkie wymagania określone wart.
  31a pkt 1-6 ustawy z dnia 26 stycznia 1984r. Prawo prasowei pozwany, jako redaktor 
naczelny, był obowiązany opublikować sprostowanie.
Twierdzenia powoda o prawidłowym złożeniu przez niego wniosku o sprostowanienależy uznać za niezasadne. Wniosek o opublikowanie sprostowania musi spełniać określone wymagania formalne, aby można było go uznać za skutecznie wniesiony. Powinien onzawierać oznaczenie wnioskodawcy (imię i nazwisko lub nazwę) wraz z adresemkorespondencyjnym (na który może zostać przesłane oświadczenie o odmowie opublikowania sprostowania), treść sprostowania oraz podpis wnioskodawcy. Adresatem wniosku osprostowanie powinien być redaktor naczelny dziennika lub czasopisma, który będzielegitymowany biernie w procesie sądowym o opublikowanie sprostowania, jeżeli nieopublikuje wnioskowanego tekstu sprostowania. Sprostowanie, dotyczące faktów, a nie ocenbądź opinii, powinno być rzeczowe, zwięzłe i konkretne, gdyż zasadniczą jego funkcją jest umożliwienie osobie zainteresowanej przedstawienia własnej wersji zdarzeń.
Sąd Okręgowy, wbrew zarzutom skarżącego nie naruszył wskazanych w apelacjiprzepisów prawa materialnego i prawa procesowego, ani nie dopuścił się błędów przyustaleniu stanu faktycznego sprawy, gdyż prawidłowo ocenił pismo(...)(k. 50-50v), jako nie zawierające wniosku o opublikowanie sprostowania materiałuprasowego.
Przede wszystkim należało mieć na uwadze, że w treści wskazanego pisma w ogólenie zawarto wniosku o opublikowanie sprostowania nieścisłej lub nieprawdziwej wiadomości,ani też nie podano tekstu sprostowania, lecz kilkakrotnie w treści pisma jego autor domagałsię przeproszenia powoda przez redakcję(...)za podanie treściniezgodnych z prawdą, wskazując, „że niezastosowanie się do niniejszego wezwania stanowićbędzie podstawę bezzwłocznego skierowania do Sądu Powszechnego pozwu o naruszeniedóbr osobistych przez Redakcję(...). Wnioskowana treść oraz formaprzeprosin w ocenie powoda ma istotne znaczenie w tej sprawie, z uwagi, iż nie wszyscy(...)mają dostęp do internetu”. W piśmie zawarto, co ważne, tekst przeprosin, a nie tekst sprostowania.
Pisma(...)zaadresowanego do redaktora naczelnegoP. D., nie można było zakwalifikować jako wniosku o opublikowaniesprostowania w rozumieniuart. 31a ustawy Prawo prasowe, gdyż faktycznie wniosku osprostowanie w tym piśmie nie zawarto. Brak sformułowania wniosku o sprostowanie wogóle, nie rodził po stronie pozwanych obowiązku odmowy opublikowania sprostowania woparciu oart. 33 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo prasowe, ani tym bardziej opublikowaniażądanego pozwem sprostowania.
Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, iż pismo(...)niezostało podpisane przez powoda, wbrew treściart. 31a pkt 4, ustawy Prawo prasowe.Wskazany przepis stanowi wprost o podpisie wnioskodawcy, a zatem wywód skarżącego o możliwości podpisania wniosku o sprostowanie przez pełnomocnika wnioskodawcy, uznaćnależy za nieusprawiedliwiony w świetle dyspozycji tego przepisu, a także z uwagi na brakwykazania umocowaniaM. G.do działania w imieniu powoda.
Na marginesie należy, podkreślić, iż rację ma skarżący wskazując, że wbrewtwierdzeniom Sądu I instancji nie uchybił on wnosząc przedmiotowe powództwo zawartej wart. 39 par.2 ustawy Prawo prasoweprzesłance, w postaci dochodzenia roszczenia onakazanie sprostowania w terminie prekluzyjnym określonym w przedmiotowym przepisie,albowiem artykuł prasowy pt.(...)został opublikowany w(...)(...)natomiast powódwniósł niniejsze powództwo w dniu 22 grudnia 2014r., tym samym zasadnie wskazałskarżący, że nie uchybił rocznemu terminowi przedawnienia płynącego od daty publikacjiw/w artykułu do daty wniesienia powództwa o nakazanie sprostowania. Niezależnie odpowyższego w/w okoliczność nie mogła skutkować zmianą zaskarżonego orzeczenia, z uwagina przywołaną powyżej argumentację wskazującą na zasadność oddalenia rzeczonej apelacji.
Nie znajdując uzasadnionych podstaw do uwzględnienia zarzutów i wnioskówskarżącego należało apelację powoda oddalić, w oparciu oart. 385 k.p.c.i orzec o kosztach postępowania apelacyjnego na podstawieart. 98 k.p.c.