Sąd Rejonowy Wrocław Śródmieście we Wrocławiu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI W 3254/16
Data wyroku: 2017-03-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kegel
Teza: ukaranie

Sygn. akt VI W 3254/16
(...)

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 marca 2017 r.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia w VI Wydziale Karnym
w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Kegel
Protokolant: Justyna Tsaykler
po rozpoznaniu sprawy z oskarżenia publicznego Komisariatu PolicjiW.
przeciwko
A. B.synowiM.iT. z d. G.,ur. (...)wW.
obwinionemu o to, że: w dniu 31 lipca 2016r. o godz. 16:05 weW.naul. (...), wsklepie (...), dokonał kradzieży dwóch puszek piwaB.łącznej wartości 3,78 zł na szkodę w/w sklepu,
tj. o czyn z art. 119 § 1 kw

I
uznaje obwinionegoA. B.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, przyjmując jednocześnie, że czynu tego dopuścił się, mając w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, tj. wykroczenia z art. 119 § 1 kw w zw. z art. 17 § 2 kw i na podstawie art. 17 § 2 kw odstępuje od wymierzenia mu kary;

II
na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpwzwalnia obwinionego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i nie wymierza mu opłaty;

III
na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 kpkw zw. zart. 119 kpwzasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. O.kwotę 442,80 zł (w tym 23% podatku VAT) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 31 lipca 2016 r. około godz. 16.05 obwinionyA. B.przebywał wsklepie (...)przyul. (...)3 weW.. Mężczyzna schował do spodni dwie puszki piwa(...)o łącznej wartości 3,79 zł, po czym wyszedł za linię kas, nie płacąc za alkohol.
Dowód: wyjaśnienia obwinionego k. 9
zeznania świadków z dnia 30.03.2016 r.:K. S.
M. Ł.
notatka urzędowa k. 4
notatka z czynności odebrania towaru k. 5
A. B.nie był dotychczas karany za przestępstwa.
Dowód: dane o karalności k. 10
T.criminis obwiniony miał ograniczoną w znacznym stopniu zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem.
Dowód: opinia sądowo - psychiatryczna
Przesłuchany w toku czynności wyjaśniających w charakterze osoby, co do której istnieje uzasadniona podstawa do sporządzenia przeciwko niej wniosku o ukaranie,A. B.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
Obwiniony osobiście – w dniu 06 marca 2017 r. – odebrał wezwanie na rozprawę w dniu 30 marca 2017 r., jednak nie stawił się na niej bez usprawiedliwienia, wobec czego Sąd rozpoznał sprawę zaocznie.
Przyznanie się obwinionego korespondowało z relacją świadkówK. S.iM. Ł., znajdowało też oparcie w dowodach w postaci notatek: urzędowej z dnia 31 lipca 2017 r. oraz z przeprowadzonych czynności odebrania towaru.
Rzetelność żadnego z powyższych dowodów nie budziła zastrzeżeń Sądu – wzajemnie się uzupełniając, tworzyły one spójną i logiczną całość, nie pozostawiającą żadnych wątpliwości co do sprawstwa i winyA. B.w zakresie czynu objętego wnioskiem o ukaranie.
Rozważając kwestię wymiaru kary, Sąd uznał, że stopień społecznej szkodliwości czynu obwinionego – przede wszystkim z uwagi na umyślność jego działania oraz rodzaj dobra, w jakie godził – przekraczał poziom nieznaczności.
Okolicznościami przemawiającymi na korzyść obwinionego była niewielka wartość skradzionego mienia, przede wszystkim zaś dotychczasowa niekaralność sprawcy.
Biegła lekarz psychiatra, powołana w niniejszej sprawie, stwierdziła, że obwiniony jest osobą uzależnioną od alkoholu, a nadto, iż cierpi na zespół otępienny i zaburzenia osobowości, które przejawiają się m. in. niskim krytycyzmem, osłabieniem sprawności funkcji poznawczych, działaniami bez zważania na skutki, osłabioną zdolnością do wnioskowania i z powodu tych zaburzeń tempore criminis miał ograniczoną w znacznym stopniu zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem.
Rzetelność opinii sądowo – psychiatrycznej nie budziła zastrzeżeń Sądu, nie była też kwestionowana przez strony postępowania, zaś wnioski w niej zawarte obligowały Sąd do zmodyfikowania opisu i kwalifikacji prawnej czynu przypisanego obwinionemu, poprzez przyjęcie, że działał on w warunkach art. 17 § 2 kw.
Mając na uwadze treść opinii sądowo – psychiatrycznej, przy jednoczesnym uwzględnieniu wartości skradzionego mienia oraz dotychczasowej niekaralności obwinionego, Sąd uznał, że wymierzenie mu jakiejkolwiek kary byłoby reakcją nadmiernie surową. Sąd nie tracił z oczu okoliczności, że przedmiotem zaboru był alkohol, nie będący towarem pierwszej potrzeby, jednocześnie jednak nie można zapominać, żeA. B.jest osobą uzależnioną od alkoholu, a jego działania były wynikiem obniżonej sprawności intelektualnej, zaburzeń sfery motywacyjnej, wolicjonalnej.
Obwiniony utrzymuje się z bardzo niskiego zasiłku, należy więc przypuszczać, że nie byłby w stanie udźwignąć żadnej kary finansowej, natomiast – z przyczyn, o których była już mowa wyżej – każda inna przewidziana przez ustawodawcę za tego typu czyn kara byłaby w realiach niniejszej sprawy nadmiernie surowa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd, uznając winęA. B., odstąpił od wymierzenia mu kary, którą to możliwość dawał przepis art. 17 § 2 kw.
Sytuacja materialna obwinionego uzasadniała zwolnienie go od ponoszenia kosztów postępowania – w myślart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 119 kpw.