Sąd Okręgowy w Sieradzu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ca 230/16
Data wyroku: 2017-05-10 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Joanna Składowska, Iwona Podwójniak, Barbara Bojakowska
Słowa kluczowe: Rozgraniczenie
Podstawa prawna: art. 153 kc

Sygn. akt I Ca 230/16

POSTANOWIENIE
Dnia 10 maja 2017 roku
Sąd Okręgowy w Sieradzu Wydział I Cywilny
w składzie:
Przewodniczący SSO Barbara Bojakowska
Sędziowie SSO Joanna Składowska
SSO Iwona Podwójniak
Protokolant sekretarz sądowy Elwira Kosieniak
po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2017 roku w Sieradzu
na rozprawie sprawy
z wnioskuD. D.
z udziałemE. G.i ParafiiR.– Katolickiej pod wezwaniem ŚwiętegoI.wB.
o rozgraniczenie
na skutek apelacji uczestniczki postępowaniaE. G.
od postanowienia Sądu Rejonowego w Sieradzu
z dnia 23 lutego 2016 roku, sygnatura akt I Ns 527/11
postanawia:
1. oddalić apelację;
2. zasądzić od uczestniczki postępowaniaE. G.na rzecz
wnioskodawczyniD. D.360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych z tytułu
zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu apelacyjnym.
Sygn. akt I Ca 230/16

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 lutego 2016 roku Sąd Rejonowy w Sieradzu dokonał rozgraniczeniadziałki nr (...)położonej wB.stanowiącej własnośćD. D., dla której urządzona jestksięga wieczysta Kw nr (...)zdziałką nr (...)położoną wB.stanowiącą własnośćE. G., dla której urządzona jestksięga wieczysta Kw nr (...)według linii łączącej punkty(...)oznaczonej kolorem czerwonym jako wariant I na mapie dla celów prawnych z projektem rozgraniczenia nieruchomości sporządzonej przez biegłego geodetęB. Z.stanowiącej załącznik do opinii z dnia 8 listopada 2014 roku oraz opinii uzupełniającej z dnia 3 marca 2015 roku i przyjętej do powiatowego zasobu geodezyjno-kartograficznego w dniu 12 marca 2015 roku nr P.(...)
(...)(pkt 1a) oraz rozgraniczeniadziałki nr (...)położonej wB.stanowiącej własnośćD. D., dla której urządzona jest księga wieczysta Kw nr(...)zdziałką nr (...)położoną wB.stanowiącą własność ParafiiR.-Katolickiej pod wezwaniem ŚwiętegoI.wB., dla której urządzona jestksięga wieczysta Kw nr (...)według linii łączącej punkty(...)oznaczonej kolorem czerwonym jako wariant I na mapie dla celów prawnych z projektem rozgraniczenia nieruchomości sporządzonej przez biegłego geodetęB. Z.stanowiącej załącznik do opinii z dnia 8 listopada 2014 roku oraz opinii uzupełniającej z dnia 3 marca 2015 roku i przyjętej do powiatowego zasobu geodezyjno-kartograficznego w dniu 12 marca 2015 roku nr P.(...)(...)(pkt 1b). Ponadto Sąd nakazał pobrać na rzecz Skarbu Państwa-Sądu Rejonowego w Sieradzu tytułem zwrotu kosztów postępowania wyłożonych tymczasowo przez Skarb Państwa od wnioskodawczyniD. D.oraz od uczestniczki postępowaniaE. G.kwoty po 108,66 zł (pkt 2 i 3) a także zasądził od uczestniczki postępowaniaE. G.na rzecz wnioskodawczyniD. D.kwotę 2 411,71 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 4) oraz ustalił, że pozostali uczestnicy postępowania ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie (pkt 5).
Rozstrzygnięcie zapadło po następujących ustaleniach i wnioskach.
Działki onumerach ewidencyjnych (...)stanowiły własność rodziców wnioskodawczyni -S.iH.małżonkówM.- na podstawie aktu własności ziemi nr(...)wydanego w dniu 21 marca 1974 roku przez Urząd Powiatowy wS.. Od dnia 7 sierpnia 1997 roku właścicielką całości jestD. D.. Dla działek onumerach ewidencyjnych (...)została założona w dniu 25 września 1991 rokuksięga wieczysta Kw nr (...), w której obecnie w dziale II jako właścicielka wpisana jestD. D..
Na mocy decyzji nr Og.I.(...)z dnia 22 czerwca 1998 roku wprowadzono zmiany w rejestrze ewidencji gruntów, wpisując w zamian za działkę onumerze ewidencyjnym (...)o powierzchni 6,4600 ha - działkę onumerze ewidencyjnym (...)o powierzchni 6,7600 ha.
Działki onumerach ewidencyjnych (...)(obecna działka onumerze ewidencyjnym (...))(...)(obecna działka onumerze ewidencyjnym (...)) stanowią własnośćE. G.(poprzednioK.) - na podstawie aktu własności ziemi nr(...).
Dla obu tych działek o łącznej powierzchni 4,3600 ha (w tym działki onumerze ewidencyjnym (...)o obszarze 1,7600 ha) została założona w dniu 19 maja 2011 rokuksięga wieczysta Kw nr (...), w której w dziale II jako właścicielka wpisana zostałaE. G..
Działka onumerze ewidencyjnym (...)o powierzchni 2,3100 ha stanowi własność ParafiiR.-Katolickiej pod wezwaniem ŚwiętegoI.wB.na podstawie postanowienia o stwierdzeniu zasiedzenia wydanego przez Sąd Rejonowy w Sieradzu w dniu 31 stycznia 1985 roku. Dla działki tej została założona w dniu 8 sierpnia 1985 roku księga wieczysta Kw nr(...).
W dniu 23 marca 2010 roku została założona dla działek onumerach ewidencyjnych (...)o powierzchni 1,5600 ha i(...)o powierzchni 0,2300 haksięga wieczysta Kw nr (...). W dziale II jako właściciel został wpisany Skarb Państwa-Starosta(...)na podstawie zaświadczenia Starostwa Powiatowego wS.z dnia 9 marca 2010 roku wydanego w oparciu oart. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych. Zgodnie z treścią tego zaświadczenia nieruchomości oznaczone jakodziałki numer (...)o łącznej powierzchni 1,7900 ha położone we wsiB., gminaB.stanowiły drogi publiczne, które wybudowane zostały z udziałem czynu społecznego i istniały w dniu wejścia w życie wspomnianej ustawy.
Zarównodziałka numer (...)jak idziałka numer (...)są wykorzystywane przez ich właścicielki rolniczo. Działka onumerze ewidencyjnym (...)stanowi cmentarz.
Obszar usytuowany wzdłuż granicy z działkami onumerach ewidencyjnych (...)był wykorzystywany zarówno przezD. D., jak i przez jej przodków - jako przeznaczony tylko dla rodziny wnioskodawczyni - dojazd do ich pól.
Około 2000 rokuE. G.wraz z rodziną zaczęła permanentnie korzystać - wbrew woli wnioskodawczyni - z tego dojazdu do pól. Uczestniczka postępowania i jej krewni przejeżdżali po tym obszarze, udając się na teren swojego siedliska. ZarównoE. G., jak i członkowie jej rodziny uważali, że jest to droga gminna i że nie będzie z nią jakichkolwiek kłopotów. Dochodziło także do podorywania z ich strony terenu, który stanowił polną drogę. Poza rodzinąG., z tego dojazdu korzystali równieżA. M.z mężem i z dwójką dzieci orazM. K.z mężem.
Wnioskodawczyni protestowała przeciwko takiemu zachowaniu sąsiadów - wyciągała na drogę gałęzie, korzenie, by w ten sposób zatarasować im przejazd. Dwukrotnie doszło również na tym tle do interwencji policji.D. D.w rozmowach z sąsiadami zawsze podkreślała, że droga ta stanowiła - przeznaczony tylko dla jej rodziny - dojazd do pól.
W trakcie trwania postępowania rozgraniczeniowego pracownicy GminyB.zaczęli przeprowadzać czynności utwardzające na dojeździe do pól usytuowanym wzdłuż granicy z działkami onumerach ewidencyjnych (...). W tym celu, zarówno na odcinku wzdłuż muru cmentarnego, jak i na odcinku drogi prowadzącym od cmentarza w kierunku pól i rowu melioracyjnego, został zwieziony gruz, kawały betonu, kamienie. Ponieważ wnioskodawczyni nie wyraziła nigdy zgody na te prace, powiadomiła o nich policję. Po interwencji funkcjonariuszy, pracownicy gminy zaprzestali realizacji czynności utwardzających.
Wnioskodawczyni dowiedziała się o istnieniu działki numer(...)w trakcie postępowania rozgraniczeniowego.
Działka ta na mapie z dnia 15 lipca 1958 roku oznaczona była numerem(...)o powierzchni 10,9082 ha oraz wykazana w rejestrze pomiarowym, jako własnośćS.iJ.małżonkówM..Działka numer (...)odpowiada części aktualnych działek onumerach ewidencyjnych (...), stanowiących własność wnioskodawczyni i objętych księgą wieczystą Kw nr(...). Na mapie z dnia 15 lipca 1958 roku przedstawiony jest fragmentdziałki numer (...)linią przerywaną (bez opisu tego gruntu), co oznacza i oznaczało w przepisach geodezyjnych (symbolach) - grunt włączony do przedmiotowej działki, co spowodowało z kolei, żedziałka numer (...)
(
     )na tej mapie, powierzchniowo została obliczona do linii ciągłych, czyli granicydziałki numer (...)z gruntami cmentarza katolickiego. W oparciu o powyższe ustalenia, biegły geodetaB. Z.jednoznacznie stwierdził, iż działka onumerze ewidencyjnym (...)została wydzielona z działki onumerze ewidencyjnym (...)((...)w toku prac związanych z założeniem ewidencji gruntów.
Nadziałce numer (...)nie budowano nigdy drogi, nigdy nie były na niej również wykonywane jakiekolwiek prace z udziałem czynu społecznego. Nie toczyło się także nigdy postępowanie administracyjne mające na celu odjęcie gruntów właścicielom działek sąsiednich.
W dniu 29 sierpnia 2011 rokuD. D.wystąpiła do Sądu Rejonowego w Sieradzu z pozwem o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym poprzez wykreślenie z księgi wieczystej Kw nr(...)działki oznaczonej numerem (...)o powierzchni 0,2300 ha i wpisanie jej doksięgi wieczystej Kw nr (...)- jako stanowiącej własność powódki. Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2012 roku Sąd Rejonowy w Sieradzu uzgodnił treśćksięgi wieczystej Kw nr (...), urządzonej dla nieruchomości położonej wB., gminieB., z rzeczywistym stanem prawnym, w ten sposób, że nakazał wykreślenie z działu Idziałki oznaczonej numerem (...)o powierzchni 0,2300 ha, oddalając jednocześnie powództwo w pozostałym zakresie.
Według wskazania wnioskodawczyniD. D.i stanu na gruncie, granicę pomiędzy działką onumerze ewidencyjnym (...)(...)) i działką onumerze ewidencyjnym (...), stanowi linia koloru czerwonego na mapie sporządzonej przez biegłego geodetęB. Z.(wariant I), stanowiącej załącznik do opinii z dnia 8 listopada 2014 roku oraz opinii uzupełniającej z dnia 3 marca 2015 roku - ograniczona punktami(...).
Według wskazania wnioskodawczyniD. D.i stanu na gruncie, granicę pomiędzy działką onumerze ewidencyjnym (...)((...)) i działką onumerze ewidencyjnym (...), stanowi linia koloru czerwonego na mapie sporządzonej przez biegłego geodetęB. Z.(wariant I), stanowiącej załącznik do opinii z dnia 8 listopada 2014 roku oraz opinii uzupełniającej z dnia 3 marca 2015 roku - ograniczona punktami(...).
Przebieg linii granicznych(...)stanowi granicę według stanu prawnego - co potwierdza rysunek mapy z dnia 15 lipca 1958 roku o nr ewidencyjnym(...), wydanej przez(...)wS..
Według wskazania uczestniczkiE. G.granicę pomiędzy działką onumerze ewidencyjnym (...)
(...)) i działką onumerze ewidencyjnym (...), stanowi linia koloru czerwonego na mapie sporządzonej przez biegłego geodetęB. Z.(wariant II), stanowiącej załącznik do opinii z dnia 8 listopada 2014 roku oraz opinii uzupełniającej z dnia 3 marca 2015 roku - ograniczona punktami(...).
Według wskazania uczestniczkiE. G., granicę pomiędzy działką onumerze ewidencyjnym (...)(...)i działką onumerze ewidencyjnym (...)stanowi także linia koloru zielonego na mapie sporządzonej przez biegłego geodetęB. Z.(wariant II), stanowiącej załącznik do opinii z dnia 8 listopada 2014 roku oraz opinii uzupełniającej z dnia 3 marca 2015 roku- ograniczona punktami(...).
Według wskazania uczestniczkiE. G.i stanu na gruncie, granicę pomiędzy działką onumerze ewidencyjnym (...)(...)) i działką onumerze ewidencyjnym (...), stanowi linia koloru czerwonego na mapie sporządzonej przez biegłego geodetęB. Z.(wariant II), stanowiącej załącznik do opinii z dnia 8 listopada 2014 roku oraz opinii uzupełniającej z dnia 3 marca 2015 roku - ograniczona punktami(...).
Przebieg linii granicznych(...)stanowi granicę według stanu prawnego - co potwierdza rysunek mapy z dnia 15 lipca 1958 roku o nr ewidencyjnym(...), wydanej przez(...)wS.. Rysunek działek na wyżej wymienionej mapie nie potwierdza natomiast linii granicznej(...)(koloru zielonego) - wskazanej przezE. G..
Sąd pierwszej instancji wskazał, że początkowo postępowanie rozgraniczeniowe miało dotyczyć ustalenia przebiegu granicy pomiędzy działkami onumerach ewidencyjnych (...), położonymi we wsiB.. W wyniku jednak rozstrzygnięcia zapadłego przed Sądem Rejonowym w Sieradzu w sprawie I C 627/11 aktualne stało się dokonanie rozgraniczenia jedynie pomiędzy działkami onumerach ewidencyjnych (...)(własnośćD. D.),(...)(własnośćE. G.) i(...)(własność ParafiiR.- Katolickiej pod wezwaniem ŚwiętegoI.wB.).
Zgodnie zart. 153 k.c.jeżeli granice gruntów stały się sporne, a stanu prawnego nie można stwierdzić, ustala się granice według ostatniego spokojnego stanu posiadania. Gdyby również takiego stanu nie można było stwierdzić, a postępowanie rozgraniczeniowe nie doprowadziło do ugody między zainteresowanymi, sąd ustali granice z uwzględnieniem wszelkich okoliczności.
Rzeczą sądu w sprawie o rozgraniczenie jest poszukiwanie możliwości stwierdzenia stanu prawnego, tj. ustalenie własności i ustaleniu przebiegu spornej granicy według stanu prawnego.
I tak w niniejszej sprawie stan prawny rozgraniczanych nieruchomości można ustalić opierając się na ich dokumentach własności, którymi są: akt własności ziemi wydany dla poprzedników prawnych wnioskodawczyni i odwołujące się do niego akty notarialne, akt własności ziemi wydany dla uczestniczkiE. G.(poprzednioK.), postanowienie wydane przez Sąd o stwierdzeniu zasiedzenia nieruchomości przez uczestnika ParafięR.-Katolicką wB.oraz opierając się na mapie z dnia 15 lipca 1958 roku nr ewidencyjny(...)wydanej przez(...)wS..
Stan prawny wszystkich trzech działek jest uregulowany, mają one założone księgi wieczyste. Po raz pierwszy stan ten dla poprzedników prawnych wnioskodawczyni, jak i dla uczestniczkiE. G.(poprzednioK.) został uregulowany w oparciu o przepisyustawy z dnia 26 października 1971 roku o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych. Zarówno bowiem dladziałki numer (...)(obecnadziałka numer (...)), jak i dladziałki numer (...)(po zmianiedziałka nr (...)) zostały wydane akty własności ziemi. Zgodnie z wyżej wymienioną ustawą ówcześni posiadacze gruntów stawali się z mocy prawa właścicielami gruntów posiadanych i użytkowanych w dniu 4 listopada 1971 roku (dzień wejścia w życie ustawy). Art. 12 ust. 7 ustawy stanowił również, iż stan posiadania rolników oraz powierzchnię nieruchomości określa się według danych zawartych w ewidencji gruntów z uwzględnieniem zmian w stanie samoistnego posiadania, które nastąpiły przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Wydanie aktów własności ziemi poprzedzało więc przeprowadzenie postępowania administracyjnego, którego celem było ustalenie zarówno osoby właściciela i sposobu nabycia gruntów, jak i przedmiotu uwłaszczenia - obszaru i oznaczenia posiadanych gruntów.
Jak ustalił jednoznacznie w swej opinii biegły sądowyB. Z.,działka nr (...)została wydzielona zdziałki nr (...)(obecnie(...)w toku prac związanych z założeniem ewidencji gruntów. Jak wynika z kolei z postępowania sądowego prowadzonego w sprawie I C 627/11 właścicieledziałki nr (...)nie wyrazili kiedykolwiek woli oddania jej pod drogę publiczną, nie zostały również spełnione pozostałe wymogi z art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy o drogach publicznych. Uwzględniając powyższe, Sąd Rejonowy w Sieradzu uzgodnił treśćksięgi wieczystej Kw nr (...), urządzonej dla nieruchomości położonej wB., gminieB.z rzeczywistym stanem prawnym, w ten sposób, że nakazał wykreślenie z działu Idziałki oznaczonej numerem (...), o powierzchni 0,2300 ha.
Jak ustalił również Sąd, wnioskodawczyni zdecydowanie sprzeciwiała się wszelkim naruszeniomdziałki nr (...)(obecnie(...), czy to w postaci wjazdu na jej teren przez uczestniczkęE. G.i członków jej rodziny, czy w postaci nawożenia materiałów budowalnych przez pracowników GminyB.. Sama uczestniczkaE. G.nie czuła się przy tym właścicielką przedmiotowego wjazdu, uważała go za drogę gminną. Nie można zatem uznać, by doszło do zasiedzenia przez kogokolwiek tego przygranicznego pasa gruntu.
Mając na uwadze powyższe, Sąd dokonał rozgraniczenia nieruchomości zainteresowanych zgodnie z dyspozycjąart. 153 k.c., a więc według stanu prawnego wynikającego z aktów własności ziemi i odwołujących się do nich aktów notarialnych, wynikającego z treści postanowienia o stwierdzeniu zasiedzenia nieruchomości oraz zgodnie ze stanem wykazanym na mapie z dnia 15 lipca 1958 roku nr ewidencyjny(...)wydanej przez(...)wS..
Sąd wskazał również, że nie mogło znaleźć zastosowania w przedmiotowej sprawie odwołanie się do zasad współżycia społecznego - tak jak o to wnosiła uczestniczkaE. G.. Wymienione wart. 153 k.c.kryteria rozgraniczenia: stan prawny, ostatni stan spokojnego posiadania i „wszelkie okoliczności" wyłączają się wzajemnie. Dopóki jest więc możliwe ustalenie granic na podstawie pierwszego kryterium, niedopuszczalne jest sięganie po dalsze.
Zgodnie zart. 152 k.c.koszty rozgraniczenia właściciele gruntów sąsiadujących ponoszą po połowie, przy czym nie ma tu znaczenia wielkość i wartość rozgraniczanych nieruchomości.
W postępowaniu nieprocesowym każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie. Jeżeli jednak uczestnicy są w różnym stopniu zainteresowani w wyniku postępowania lub interesy ich są sprzeczne, sąd może stosunkowo rozdzielić obowiązek zwrotu kosztów lub włożyć go na jednego z uczestników w całości. To samo dotyczy zwrotu kosztów postępowania wyłożonych przez uczestników (art. 520 § 1 i 2 k.p.c.).
Przedmiotowa sprawa dotyczyła ostatecznie dokonania rozgraniczenia pomiędzy nieruchomością stanowiącą własność wnioskodawczyni a nieruchomościami uczestników postępowania:E. G.i ParafiiR.-Katolickiej pod wezwaniem ŚwiętegoI.wB., a co za tym idzie w ocenie Sądu, to wyżej wymienione podmioty powinny być w równym stopniu zainteresowane wynikiem postępowania. Trudno jednak mówić o zainteresowaniu wynikiem postępowania w przypadku właściciela działki onumerze ewidencyjnym (...), czyli ParafiiR.-Katolickiej pod wezwaniem ŚwiętegoI.wB., skoro przez cały czas trwania postępowania nikt się w imieniu tego uczestnika nie stawił. Z racji tego Sąd rozdzielił koszty postępowania po połowie pomiędzy wnioskodawczynię i uczestniczkę postępowaniaE. G., przyjmując, iż składały się na nie opłata sądowa w wysokości 200,00 zł oraz koszty opinii biegłego w łącznej kwocie 4 623,43 zł (1 000,00 zł + 400,00 zł + 3 223,43 zł).
Sąd uznał, iż właściwym będzie obciążenie również w częściach równych wnioskodawczyni i uczestniczki postępowaniaE. G.kosztami postępowania pokrytymi tymczasowo przez Skarb Państwa.
Z tych wszystkich względów, Sąd orzekł jak w pkt 2, 3 i 4 sentencji postanowienia. Na podstawieart. 520 § 1 k.p.c.Sąd ustalił także, iż pozostali uczestnicy ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie (pkt 5 sentencji postanowienia).
Apelację złożyła uczestniczka postępowaniaE. G..
Zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj.art. 153 k.c.przez błędne przyjęcie, że w okolicznościach niniejszej sprawy zasadnym jest dokonanie rozgraniczenia według wariantu I, choć zebrany w sprawie materiał nie pozwala jednoznacznie stwierdzić jaki jest stan prawny nieruchomości. Ponadto skarżąca zarzuciła również naruszenie przepisów postępowania, tj.art. 328 § 2 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.poprzez niewystarczające wyjaśnienie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przyczyn, dla których Sąd postanowił rozgraniczyć przedmiotowe nieruchomości zgodnie z wariantem I, a nie rozgraniczył nieruchomości zgodnie z treścią wariantu II. Apelująca zarzuciła też naruszenie przepisów postępowania, tj.art. 520 § 2 k.p.c.poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i rozdzielenie kosztów postępowania pomiędzy wnioskodawczynię i uczestniczkęE. G.z jednoczesnym pominięciem uczestnika postępowania, tj. ParafiiR.-Katolickiej pod wezwaniem świętegoI.wB., w sytuacji, gdy uczestnicy w równym stopniu byli zainteresowani wynikiem sprawy.
Podnosząc powyższe, skarżąca wnosiła o zmianę postanowienia Sądu pierwszej instancji poprzez dokonanie rozgraniczenia przedmiotowych nieruchomości według wariantu II na mapie dla celów prawnych z projektem rozgraniczenia nieruchomości sporządzonej przez biegłego geodetęB. Z.ewentualnie o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania a także zasądzenie od wnioskodawczyni na rzecz uczestniczkiE. G.kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych za postępowanie odwoławcze.
W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem Sądu pierwszej instancji i zarzuca postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, tj.art. 328 § 2 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.przez niewystarczające wyjaśnienie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przyczyn, dla których Sąd postanowił rozgraniczyć przedmiotowe nieruchomości zgodnie z wariantem I opinii biegłego, a nie rozgraniczył nieruchomości zgodnie z treścią wariantu II. Sąd w motywach rozstrzygnięcia wskazał jedynie w jaki sposób należy rozumieć dyspozycjęart. 153 k.c.i jak ją stosować w sprawach o rozgraniczenie, nie uzasadniając jednocześnie w sposób dostateczny swego rozstrzygnięcia.
Stan prawny z 1958 roku, który biegły próbował odtworzyć nie był jednoznaczny, późniejszy sposób użytkowania gruntu zasadniczo z nim sprzeczny, zaś okoliczność wydzielenia działki gruntu oznaczonej nr(...), która została wpisana do księgi wieczystej jako nieruchomość Skarbu Państwa i przez wiele lat funkcjonowała formalnie jako droga istotnie zmieniła sposób użytkowania nieruchomości.
W uzasadnieniu zarzutu pominięcia w obciążeniu kosztami postępowania uczestnika Parafii wB., apelująca wskazała, że fakt, że uczestnik, tj. ParafiaR.-Katolicka nie była zainteresowana braniem czynnego udziału w sprawie nie może powodować zwolnienia go od ponoszenia kosztów postępowania, szczególnie w sytuacji gdy, tak jak wskazał Sąd, jest na równi z wnioskodawczynią i uczestniczkąE. G.zainteresowany wynikiem postępowania.
Wnioskodawczyni wniosła o oddalenie apelacji.
Sąd Okręgowy zważył:
W pierwszym rzędzie wskazać należy, że zachodziła konieczność rozstrzygnięcia kwestii własności figurującej nadal w ewidencji gruntówdziałki (...). W ocenie sądu okręgowego bowiem, rozstrzygnięcie podjęte w sprawie I C 627/11 nie przesądziło sprawy własności tejże działki, a to z uwagi na to, że Sąd nakazał jedynie wykreślenie tejże działki z księgi wieczystej, w której jako właściciel wpisany był Skarb Państwa, co nie kwalifikowało jeszcze wnioskodawczyniD. D.jako jej właścicielki. Podstawą wpisu w księdze wieczystej własnościdziałki (...)na rzecz Skarbu Państwa było zaświadczenie Starosty(...)z dnia 9 marca 2010 roku stwierdzające, żedziałka (...)w dacie wejścia w życieustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznychzajęta była pod drogę publiczną i dlatego z mocy prawa stała się własnością Państwa.
Prawomocnym wyrokiem z dnia 8 lutego 2017 roku Sąd Rejonowy w Sieradzu w sprawie z powództwaD. D.przeciwko Skarbowi Państwa-Staroście(...)ustalił, żedziałka (...)stanowi własnośćD. D..
Dopiero takie rozstrzygnięcie w powiązaniu z treścią opinii biegłego geodety, żedziałka (...)została wydzielona zdziałki (...)- obecnie(...)- i w nowym stanie ewidencyjnym, który będzie ujawniony w związku z orzeczeniem o rozgraniczeniu zostanie ona wykreślona z jednostki rejestrowej(...)obrębB., mogło stanowić podstawę dla podejmowania rozstrzygnięcia o rozgraniczeniu międzydziałkami (...).
Z uwzględnieniem powyższego, odnosząc się do zaskarżenia i podniesionych w nim zarzutów wskazać należy, że apelacja nie jest uzasadniona.
Wbrew stanowisku skarżącej, Sąd pierwszej instancji wskazał w uzasadnieniu, przyczyny dla których dokonał rozgraniczenia nieruchomości w oparciu o wariant nr I, a nie w oparciu o wariant nr II.
Mianowicie, wariant nr I określa rozgraniczenie według kryterium stanu prawnego. Stan prawny w niniejszej sprawie w zakresie odnoszącym się do rozgraniczeniadziałek (...)wyznaczają zasięg prawa własności oparty na tytułach własności w postaci aktów uwłaszczeniowych i jego zakres wynikający z mapy z dnia 15 lipca 1958 roku nr ewidencyjny(...). Brak w sprawie wskazania, że samoistne posiadanieE. G.- w dacie uwłaszczeniaE. K.- sięgało poza stan wyznaczony mapą z dnia 15 lipca 1958 roku, tj. że obejmowało grunt wyznaczony trójkątem opisanym na szkicu polowym nr(...)biegłegoB. Z.punktami 142-143(141)-140 - k. 139 akt. Takie dowody w sprawie nie zostały przeprowadzone. Takie samoistne posiadanie uczestniczkiE. G.na dzień 4 listopada 1971 roku nie wynika też z żadnych innych wskazań, w szczególności, również brak innych dokumentów geodezyjnych sprzed daty uwłaszczenia, które określałyby inny przebieg granicy niż wynikający z mapy z dnia 15 lipca 1958 roku. Tymczasem mapa jak wyżej ma kwalifikację mającego moc prawną dokumentu mogącego stanowić podstawę dla wyznaczenia przebiegu granicy, co jednoznacznie wynika z wskazania przez biegłego geodetę. W sprawie nie zostały przedstawione żadne dowody na okoliczność, że posiadaniem samoistnym uczestniczkiE. G.w dacie 4 listopada 1971 roku był objęty grunt poza linią wyznaczoną na mapie z dnia 15 lipca 1958 roku.
W tym kontekście nie mogą mieć również żadnego prawnego znaczenia zeznania uczestniczkiE. G., że odkąd pamięta droga przebiegała nie pod kątem prostym tylko po łuku. Pomijając, że z kolei zeznania wnioskodawczyni wskazują, że granica na spornym odcinku przebiegała w linii prostej do samego muru cmentarnego i „nie było nigdy mowy o żadnym skosie”, to kwestia jak przebiegała „droga” nie ma przecież decydującego znaczenia, ponieważ nie podlega kwestii, że ten pas gruntu nie znajdował się w posiadaniu samoistnym uczestniczki, która sama wskazywała przecież, że „przez całe życie byłam przekonana, że jest to droga gminna…” (k. 217 odwr.).
W stanie rzeczy jak wyżej, wbrew stanowisku apelacji, Sąd Rejonowy nie dopuścił się również naruszenia prawa materialnego, tj. przepisuart. 153 k.c.Sąd pierwszej instancji prawidłowo dokonał rozgraniczenia według wariantu I, zgodnie z kryterium stanu prawnego.
Wreszcie, w ocenie Sądu Okręgowego, brak jest również wystarczających podstaw dla skutecznego zakwestionowania rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji o kosztach postępowania.
Mianowicie, choć istotnie koszty rozgraniczenia obciążają właścicieli nieruchomości w częściach równych, co wynika z podstawy materialnoprawnej określonej w przepisieart. 152 k.c., niemniej nie podlega kwestii, że w postępowaniu sądowym „faktyczny spór” w zakresie przebiegu i ustalenia granicy toczył się z wyłączeniem uczestnika ParafiiR.-Katolickiej wB.. Ten uczestnik nie miał żadnego „rzeczywistego udziału” w wygenerowaniu powstałych w postępowaniu sądowym kosztów. Uznać należy zatem racje, dla których Sąd Rejonowy nie nałożył na Parafię obowiązku udziału w takich kosztach, tym bardziej, że również zasadnicza część tych kosztów odnosi się do kwestii ustaleń i ocen przebiegu granicy między działkami wnioskodawczyni i uczestniczkiE. G..
Z tych względów apelacja jako pozbawiona podstaw prawnych podlega oddaleniu, o czym orzeczono w oparciu o przepisart.13 § 2 k.p.c.w zw. zart. 385 k.p.c.
O kosztach postępowania apelacyjnego rozstrzygnięto na podstawieart.520 § 3 k.p.c.Uczestniczka postępowania, której apelacja została oddalona powinna zwrócić wnioskodawczyni koszty, które ta poniosła w postępowaniu odwoławczym. Koszty te obejmują wynagrodzenie pełnomocnika procesowego wnioskodawczyni, ustalone na podstawie§ 10 ust. 1 pkt 1w zw. z§ 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie(Dz. U.2015. poz.1800) w zw. z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku zmieniającego rozporządzenia jak wyżej (Dz.U. 2016. poz.1668)
/