Sąd Rejonowy w Giżycku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 23/17
Data wyroku: 2017-07-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Zieliński
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: art. 177§2kk

Sygn. akt IIK 23/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 lipca 2017 roku
Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący – SSR Tomasz Zieliński
Protokolant – sekr. Anna Rogojsza, st. sekr. sąd. Anna Żebrowska

w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej wG.– Piotra Murzynowskiego, Asesora Prokuratury Rejonowej wG.– Sebastiana Pilch

po rozpoznaniu w dniach: 24 marca 2017 roku, 27 kwietnia 2017 roku, 20 czerwca 2017 roku i 25 lipca 2017 sprawy
M. M.
urodz. (...)wB.
synaF.iT.z d.B.
oskarżonego o to, że:
W dniu 25 sierpnia 2016 r. na drodze między miejscowościamiM.–S., kierując samochodem markiF. (...)onr rej. (...), na prostym odcinku drogi, nieumyślnie naruszył zasadę bezpieczeństwa w ruchu lądowym, przewidzianą wart. 3 ust. 1 oraz art. 19 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym(Dz. U. 2012.1137), w ten sposób, że nie zachowując należytej ostrożności, zaniechał właściwej obserwacji drogi, nie dostrzegając jadącej przed nim na rowerzeJ. P., w wyniku czego uderzył narożem prawym przednim prowadzonego przez niego pojazdu w tył roweru pokrzywdzonej powodując nieumyślny wypadek, w wyniku któregoJ. P.doznała obrażeń w postaci krwiaka podtwardówkowego obustronnego, krwotoku podpajęczynówkowego, stłuczenia i obrzęku mózgu, podbiegnięcia torebki włóknistej tarczycy i krwiaka przestrzeni zagardłowej, złamania trzonu mostka na wysokości międzyżebrza, stłuczenia obu płuc, złamania żeber IV, V, VI, VII, VIII i IX strony prawej w linii łopatkowej oraz złamania żeber III, IV, V, VI strony lewej i prawej w linii przymostkowej, pęknięcia nerki w okolicy wnęki, prowadzących do ostrej niewydolności krążeniowo oddechowej w przebiegu wstrząsu urazowego spowodowanego wielonarządowym urazem, w wyniku czego pokrzywdzona poniosła śmierć na miejscu,

tj. o czyn zart. 177§2kk

1
OskarżonegoM. M.uznaje za winnego tego, że w dniu 25 sierpnia 2016 r. jadąc prostym odcinkiem drogi pomiędzy miejscowościamiM.–S., kierując samochodem markiF. (...)onr rej. (...), umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, określone wart. 3 ust. 1, art. 24 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym(Dz. U. 2012.1137) w ten sposób, że nie zachowując szczególnej ostrożności poprzez nie obserwowanie jezdni, nie dostrzegł jadącej przed nim w tym samym kierunku z naruszeniem zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym określonych w art. 16 ust. 4 i 5 wyżej powołanej ustawy, w odległości nie większej niż 1 metr od prawej krawędzi jezdni roweremJ. P.i kontynuując jazdę na wprost nie przystąpił do jej wyprzedzenia z lewej strony z zachowaniem bezpiecznego odstępu nie mniejszego niż 1 metr, w następstwie czego uderzył prawym przednim narożem prowadzonego przez siebie pojazdu w tył roweru, którym jechała pokrzywdzona, która ocierając się o pokrywę silnika i błotnik oraz uderzając o słupek i szybę czołową po odrzuceniu w prawo upadła do przydrożnego rowu doznając obrażeń ciała w postaci: krwiaka podtwardówkowego obustronnego, krwotoku podpajęczynówkowego, stłuczenia i obrzęku mózgu, podbiegnięcia torebki włóknistej tarczycy i krwiaka przestrzeni zagardłowej, złamania trzonu mostka na wysokości międzyżebrza, stłuczenia obu płuc, złamania żeber IV, V, VI, VII, VIII i IX strony prawej w linii łopatkowej oraz złamania żeber III, IV, V, VI strony lewej i prawej w linii przymostkowej, pęknięcia nerki w okolicy wnęki, prowadzących do ostrej niewydolności krążeniowo oddechowej w przebiegu wstrząsu urazowego spowodowanego wielonarządowym urazem, w wyniku których poniosła śmierć na miejscu, tj. występku zart. 177§2kki za to na podstawieart. 177§2kkskazuje go na karę 1 (jeden) roku i 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której na podstawieart. 63§1 i 5kkzalicza 1 (jeden) dzień rzeczywistego pozbawienia wolności w związku z zatrzymaniem w dniu 25 sierpnia 2016 roku w godz. od 16:05 do 17:50.

2
Na podstawieart. 42§1kkorzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 (cztery) lat, na poczet którego w oparciu oart. 63§4kkzalicza okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 25 sierpnia 2016 roku.

3
Na podstawieart. 627kpkw zw. zart. 616§1 pkt 2kpkzasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowegoZ. P.tytułem zwrotu poniesionych przez niego wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika kwotę(...)((...)) złotych.

4
Na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychiart. 627 kpkzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty kwotę 300 (trzysta) zł i obciąża go kosztami sądowymi w pozostałym zakresie.

Sygn. akt IIK 23/17

UZASADNIENIE
W związku z tym, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożony przez obrońcę oskarżonegoM. M.dotyczy rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, Sąd w oparciu oart. 423§1a kpkw zw. zart. 424§3kpk, ograniczył zakres uzasadnienia do tych części wyroku, których wniosek dotyczy.
Wyrokiem z dnia 28.07.2017 roku sąd uznał oskarżonegoM. M.za winnego tego, że w dniu 25 sierpnia 2016 r. jadąc prostym odcinkiem drogi pomiędzy miejscowościamiM.–S., kierując samochodem markiF. (...)onr rej. (...), umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, określone wart. 3 ust. 1, art. 24 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym(Dz. U. 2012.1137) w ten sposób, że nie zachowując szczególnej ostrożności poprzez nie obserwowanie jezdni, nie dostrzegł jadącej przed nim w tym samym kierunku z naruszeniem zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym określonych w art. 16 ust. 4 i 5 wyżej powołanej ustawy, w odległości nie większej niż 1 metr od prawej krawędzi jezdni roweremJ. P.i kontynuując jazdę na wprost nie przystąpił do jej wyprzedzenia z lewej strony z zachowaniem bezpiecznego odstępu nie mniejszego niż 1 metr, w następstwie czego uderzył prawym przednim narożem prowadzonego przez siebie pojazdu w tył roweru, którym jechała pokrzywdzona, która ocierając się o pokrywę silnika i błotnik oraz uderzając o słupek i szybę czołową po odrzuceniu w prawo upadła do przydrożnego rowu doznając obrażeń ciała w postaci: krwiaka podtwardówkowego obustronnego, krwotoku podpajęczynówkowego, stłuczenia i obrzęku mózgu, podbiegnięcia torebki włóknistej tarczycy i krwiaka przestrzeni zagardłowej, złamania trzonu mostka na wysokości międzyżebrza, stłuczenia obu płuc, złamania żeber IV, V, VI, VII, VIII i IX strony prawej w linii łopatkowej oraz złamania żeber III, IV, V, VI strony lewej i prawej w linii przymostkowej, pęknięcia nerki w okolicy wnęki, prowadzących do ostrej niewydolności krążeniowo oddechowej w przebiegu wstrząsu urazowego spowodowanego wielonarządowym urazem, w wyniku których poniosła śmierć na miejscu, tj. występku zart. 177§2kki za czyn ten na podstawieart. 177§2kkskazał go na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której na podstawieart. 63§1 i 5kkzaliczył 1 dzień rzeczywistego pozbawienia wolności w związku z zatrzymaniem w dniu 25 sierpnia 2016 roku w godz. od 16:05 do 17:50.
Wymierzając powyższą karę sąd miał na uwadze, jako okoliczności przemawiające na niekorzyść oskarżonego przede wszystkim wysoki stopień jego zawinienia wynikający z wielości i umyślności naruszonych zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym, co przesądza o jego tzw. świadomej nieumyślności (lekkomyślności) spowodowania wypadku oraz społecznej szkodliwości czynu wyrażającej się w rodzaju i charakterze naruszonych dóbr, jakimi są bezpieczeństwo w komunikacji oraz zdrowi i życie uczestników ruchu drogowego, rozmiarze wyrządzanej szkody w postaci śmierci dziewiętnastoletniejJ. P., a także sposobie i okolicznościach popełnienia tego czynu i wadze naruszonych obowiązków wynikających z przepisówustawy Prawo o ruchu drogowym, w szczególności podstawowego obowiązku obserwowania jezdni przez kierującego pojazdem.
Jako okoliczności przemawiające na korzyść oskarżonego sąd uwzględnił natomiast jego przyznanie się do winy oraz okazany żal i skruchę, a nadto dotychczasową niekaralność (dowód: dane o karalności k. 110).
Wprawdzie sąd ustalił, że pokrzywdzona jadąc rowerem naruszyła zasady bezpieczeństwa określone wart. 16 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym, jednak w związku z tym, że ruch odbywał się na prostym odcinku drogi zaś oskarżony nie obserwował jezdni ich naruszenie przezJ. P.nie przyczyniło się do zaistnienia wypadku drogowego.
Uwzględniając wagę naruszonych przez oskarżonego zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym oraz skutek w postaci śmierci pokrzywdzonej sąd uznał, iż zachodzą podstawy do orzeczenia na podstawieart. 42§1kkśrodka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 lat, na poczet którego w oparciu oart. 63§4kkzaliczono okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 25.08.2016 r. Tak orzeczony środek karny winien przyczynić się do osiągnięcia celów w zakresie właściwej represji karnej, ale także poprzez wyeliminowanie oskarżonego z ruchu celów zapobiegawczych.
Zdaniem sądu tak orzeczona kara 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz środek karny są współmierne do stopnia zawinienia oskarżonego, społecznej szkodliwości czynu, którego dopuścił się, a nadto winny przyczynić się do osiągnięcia celów w zakresie wychowawczego i zapobiegawczego oddziaływania na jego osobę, jako sprawcę młodocianego oraz w zakresie szeroko rozumianej prewencji ogólnej.
O kosztach procesu orzeczono jak w pkt 4 wyroku nie znajdując podstaw do zwolnienia oskarżonego od obowiązku uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa należności w postaci opłaty i kosztów sądowych w pozostałym zakresie.
Na podstawieart. 627kpkw zw. zart. 616§1 pkt 2kpksąd zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowegoZ. P.tytułem zwrotu poniesionych przez niego wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika kwotę(...)zł. Wskazana we wniosku pełnomocnika kwota mieści się w stawkach minimalnych określonych w §4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03.10.2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2016.1714).