Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V W 4426/16
Data wyroku: 2017-04-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Grzędziński
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 86 par 1 kw, art. 88 kw
Teza: uznanie winy

Sygn. akt V W 4426/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 kwietnia 2017 r.
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie V Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSR Piotr Grzędziński
Protokolant: sekr.sądowy Przemysław Dominik
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 15 marca 2017 r. i 11 kwietnia 2017 r. sprawyA. B.s.M.iM.,ur. (...)wW.
obwinionego o to że:
1. w dniu 28 lutego 2016 r. około godz. 15.00 wW.na drodze publicznej w ruchu lądowym na ul. skrzyżowaniuul. (...)-(...)K.naruszył zasady przewidziane w art. 23 ust. 1 pkt 1P.w ten sposób, że kierując samochodem markiP. (...)nr rej. (...)nie zachował bezpiecznego odstępu od wymijanego samochodu markiB.nr rej. (...), w wyniku czego doprowadził do zderzenia z nim, powodując jego uszkodzenia, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym,
tj. 86§ 1KW w zw. zart. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym
2. ponadto w miejscu i czasie jak w pkt I wykroczył przeciwko przepisom określonym w art. 51 ust. 1P.w ten sposób, że kierując samochodem markiP.nr rej. (...)nie zastosował się do obowiązku używania świateł mijania podczas jazdy w warunkach normalnej przejrzystości powietrza tj. od świtu do zmierzchu,
tj. 88 KW w zw. zart. 51 ust. 1 ustawy z dnia 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym
orzeka

I
ObwinionegoA. B.w ramach czynu z pkt 1 wniosku o ukaranie uznaje za winnego tego, że w dniu 28 lutego 2016 r. około godz. 15.00 wW.na drodze publicznej w ruchu lądowym na skrzyżowaniuulic (...)-(...)K.naruszył zasady przewidziane wart. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowymw ten sposób, że kierując samochodem markiP. (...)nr rej. (...)nie zachował szczególnej ostrożności znajdując się na skrzyżowaniu, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. popełnienia wykroczenia z art. 86 § 1 kw a nadto uznaje go za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu w pkt 2 wniosku o ukaranie z art. 88 kw, zaś na podstawie art. 86 § 1 kw w zw. z art. 9 § 2 kw w zw. z art. 39 § 1 i 2 kw wymierza mu karę nagany.

II
Zwalnia obwinionego z kosztów postępowania.

Sygn. akt V W 4426/16

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodnego ujawnionego w toku rozprawy głównej Sąd Rejonowy ustalił, co następuje:
W dniu 28 lutego 2016 rokuW. P., właściciel pojazduB.onumerze rejestracyjnym (...), około godziny 15 skorzystał z myjni samochodowej znajdującej przyul. (...)wW.. W tym samym czasie z myjni chciał również skorzystaćA. B., kierując pojazdemP. (...)onumerze rejestracyjnym (...). Pomiędzy mężczyznami doszło do utarczki słownej.
(

dowód:

częściowo zeznania świadkaW. P.k. 115-116 i k. 11-12; nagranie z kamery w pojeździeB.k. 15)
Teren myjni pierwszy opuścił samochódP. (...)skręcając w prawo wulicę (...)w kierunku skrzyżowania zulicą (...). Po kilku minutach w ten sam sposób wyjechał kierujący samochodem markiB.. Na tym odcinkuulica (...)jest ulicą jednokierunkową. Oba pojazdy opuszczając teren myjni poruszały się w kierunku przeciwnym do obowiązującego.
(

dowód:

częściowo zeznania świadkaW. P.k. 115-116 i k. 11-12; nagranie z kamery w pojeździeB.k. 15)
W momencie, gdy samochódB.poruszał się z niewielką prędkością na krótkim odcinku pomiędzy wyjazdem z terenu myjni a skrzyżowaniem zulicą (...), z naprzeciwka nadjechał samochódP. (...). Kierujący samochodemP.A. B.przejechał na wprost skrzyżowanieul. (...)iul. (...)i wjechał w jednokierunkowy odcinekul. (...). SamochódP.w tym momencie nie miał włączonych świateł.
(

dowód:

nagranie z kamery w pojeździeB.k.15, szkic poglądowy k. 4)
Naulicy (...), po prawej stronie jezdni patrząc odul. (...), zaparkowane był dwa auta. Chodnikiem przechodzili piesi. Po lewej stronie jezdni powoli poruszał się samochódB.. Z braku wystarczającego miejscaP.otarł lewym bokiem samochódB., powodując zarysowania i niewielkie wgniecenia.
(

dowód:

częściowo zeznania świadkaW. P.k. 115-116 i k. 11-12; nagranie z kamery w pojeździeB.k. 15, częściowe wyjaśnienia obwinionego, częściowe zeznania świadkaM. M. (3)k. 131-132 i k. 35-36, protokół oględzin samochoduB.k. 5, protokół oględzin samochoduP. (...)k. 6)
Mężczyźni na miejsce kolizji wezwali policjantów. Po obejrzeniu śladów kolizji oraz przebiegu zdarzenia zarejestrowanego w kamerze zamontowanej w samochodzieB., policjanci zdecydowali złożyć wniosek o ukaranie do Sądu przeciwkoA. B.. Kierującego samochodemB.W. P.na miejscu pouczono w związku z popełnionym wykroczeniem – poruszanie się pojazdem ulicą niezgodnie z kierunkiem ruchu.
(

dowód

: zeznania świadkaB. L.k.8, k.116)
A. B.ma wykształcenie podstawowe. Nie ma wyuczonego zawodu. Jest ojcem trójki dzieci. Był karany sądownie za przestępstwa. Nie był karany za wykroczenia.
(

dowód

: informacja o wykroczeniach k.49, dane osobo poznawcze podane przez obwinionego k. 113),
W dniu 16 września 2016 roku Policja skierowała do Sądu wniosek o ukaranieA. B.za dwa wykroczenia: pierwsze w postaci spowodowania zagrożenia w ruchu drogowym poprzez niezachowanie odstępu w trakcie wykonywania manewru wymijania samochoduB.i tym samym doprowadzenie do zderzenia tych pojazdów oraz drugie - jazdy bez włączonych świateł.A. B.konsekwentnie nie przyznawał się do popełnienia pierwszego z zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że nie miał możliwości zachowania prawidłowego odstępu pomiędzy samochodemB.a jego autem, bowiem na jezdni zaparkowane były samochody, a chodnikiem przechodzili ludzie. Wskazywał, iż to kierowca samochoduB.powinien ustąpić mu miejsca, ponieważ chodnik po jego stronie był pusty. Podkreślał również, iż jego decyzja o otarciu samochoduB.była wyborem mniejszego zła i nie została podjęta z premedytacją. Co do drugiego ze stawianych zarzutów, obwiniony w toku procesu stwierdził, iż nie pamięta, czy światła w samochodzie tego dnia były włączone, czy też nie. Wskazał również, iż samochód, którym się poruszał, wyposażony jest w automatyczny system zapalania świateł.
Wyjaśnienia obwinionegoA. B.w zakresie przebiegu kolizji oraz podjętych przez niego manewrów w czasie zdarzenia zostały uznane przez Sąd za wiarygodne, bowiem znajdują one potwierdzenie z zeznaniach świadkaM. M. (3), a także w zapisie kamery video znajdującej się w samochodzieB.. Wyjaśnienia te są jednoznaczne i logiczne. Sąd natomiast nie dał wiary obwinionemu, a także zeznaniom świadkaM. M.odnośnie przebiegu wydarzeń przed kolizją na myjni samochodowej. Obiektywny dowód w postaci zapisu dźwiękowego przeczy wiarygodności tych zeznań oraz wyjaśnień, wskazując, iż to wersja podawana przez świadkaW. P.jest prawdziwa.
Sąd prawie w całości uznał zeznań świadkaW. P.za wiarygodne. W ocenie Sądu na wiarę nie zasługiwał fragment tych zeznań, w którym świadek wskazał, iż w trakcie kolizji jego samochód stał przed skrzyżowaniem. Zapis obrazu z kamery, jak również korespondujące ze sobą zeznania świadkaM. M. (3)i wyjaśnienia obwinionego, przeczą temu twierdzeniu. W trakcie kolizji samochódB.bezsprzecznie, choć z niewielką prędkością, poruszał się w kierunku skrzyżowania zulicą (...).
Za wiarygodne uznano również zeznania świadkaB. L., gdyż były spójne i logiczne. Sąd zauważa jednak, że świadek nie był bezpośrednim świadkiem zdarzenia. Zna przebieg ten jedynie z relacji uczestników kolizji oraz z zapisu kamery video, zatem jego relacja nie miała istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.
Za kluczowy i w pełni wiarygodny dowód Sąd uznał zapis z kamery samochoduB.. Podkreślić należy, iż również obwiniony w trakcie procesu nie kwestionował prawdziwości i rzetelności tego zapisu.
Sąd przymiotem wiarygodności obdarzył wszelkie dowody z dokumentów, albowiem nie znaleziono powodów, dla których należałoby podważać ich wiarygodność.

Sąd zważył, co następuje:

A. B.został obwiniony o to, że w dniu 28 lutego 2016 roku około godzin 15 wW.na drodze publicznej w ruchu lądowym na skrzyżowaniuul. (...)zulicą (...)naruszył zasady przewidziane wart. 23 ust.1 pkt 1 prawa o ruchu drogowymw ten sposób, że kierując samochodem markiP. (...)onumerze rejestracyjnym (...)nie zachował bezpiecznego odstępu od wymijanego samochodu markiB.nr rej. (...), w wyniku czego doprowadził do zdarzenia z nim, powodując jego uszkodzenie, czym spowodował zagrożenie w ruchu drogowym, to jest zart. 86 § 1k.w. w związku zart. 23 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku prawo o ruchu drogowym. NadtoA. B.został obwiniony o to, że kierując samochodemP. (...)nr rej (...)w tym samym miejscu i w czasie jak w pierwszym zarzucie wykroczył przeciwko przepisom określonym wart. 53 ust. 1 prawa o ruchu drogowymw ten sposób, że nie zastosował się do obowiązku używania świateł mijania podczas jazdy w warunkach normalnej przejrzystości powierza to jest od świtu do zmierzchu, to jest zart. 88k.w. w związku zart. 51 ust. 1 prawa o ruchu drogowym.
W pierwszej kolejności należy odnieść się do drugiego zarzutu wniosku o ukaranie, a więc naruszeniaart. 88 kodeksu wykroczeń. Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, w świetle przeprowadzonego w toku rozprawy głównej postępowania dowodowego nie ma wątpliwości, iżA. B.swoim zachowaniem zrealizował znamiona ustawowe wykroczenia z art. 88 k.w.
Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu prowadzi pojazd bez wymaganych przepisami świateł lub pozostawia pojazd bez wymaganego przepisami oświetlenia, podlega karze grzywny.Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r Prawo o ruchu drogowym(Dz. U. z 2017 r., poz. 128 tekst jednolity,dalejustawa prawo o ruchu drogowym) wart. 51nakłada na kierujących pojazdem obowiązek używania świateł mijania podczas jazdy w warunkach normalnej przejrzystości powietrza. W myślust. 2cytowanego przepisu w czasie od świtu do zmierzchu w warunkach normalnej przejrzystości powietrza, zamiast świateł mijania, kierujący pojazdem może używać świateł do jazdy dziennej.
W toku rozprawy głównejA. B.nie potwierdzał przedmiotowej okoliczności, jak również jej nie negował, zasłaniając się niepamięcią, a także podnosząc, iż w kierowanym przez niego pojeździe system włączania i wyłączania świateł dziennych sterowany jest automatycznie.
Tymczasem na nagraniu z kamery zamontowanej wB.wyraźnie widać, iż w dniu 28 lutego 2016 roku około godziny 15 samochódP. (...)nie ma włączonych świateł. Powszechnie przyjmuje się (videnp. komentarze do art. 88 k.w. w: Bojarski Tadeusz (red.), Kodeks wykroczeń. Komentarz, wyd. V, Grzegorczyk Tomasz (red.), Kodeks wykroczeń. Komentarz, wyd. II), iż strona podmiotowa wykroczenia z art. 88 k.w. obejmuje działanie zarówno umyślnie w obu zamiarach, jak i nieumyślnie przez działanie i zaniechanie. Dla bytu wskazanego wykroczenia nie ma zatem znaczenia czyA. B.kierując pojazdem umyślnie nie wyłączył świateł dziennych, czy też w wyniku nieuwagi nie spostrzegł, iż nie zostały one włączone przez komputer pokładowy samochodu, którym kierował. Tym samym raz jeszcze stwierdzić należy, iż obwiniony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona wykroczenia z art. 88 k.w.
Przechodząc do oceny zarzutu spowodowania zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym: Sąd doszedł do przekonania, iż obwinionego również w zakresie tego zarzutu należy uznać za winnego popełnienia wykroczenia wyczerpującego tę samą kwalifikację prawną, jednakże opisanego w sposób odmienny, niż zostało to uczynione we wniosku o ukaranie.
Policja przyjęła bowiem, iż obwiniony dopuścił się naruszeniaart. 86 § 1k.w., czyli wykroczenia polegającego na spowodowaniu zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym w wyniku niezachowania należytej ostrożności, przez to, że obwiniony nie zastosował się do nakazu płynącego zart. 23.ust. 1 ustawy prawo o ruchu drogowym. Przytoczony artykuł kodyfikuje zasady bezpieczeństwa przy wykonywaniu manewru wymijania, omijania i cofania. Zgodnie z nim kierujący pojazdem jest obowiązany:
1) przy wymijaniu zachować bezpieczny odstęp od wymijanego pojazdu lub uczestnika ruchu, a w razie potrzeby zjechać na prawo i zmniejszyć prędkość lub zatrzymać się;
2) przy omijaniu zachować bezpieczny odstęp od omijanego pojazdu, uczestnika ruchu lub przeszkody, a w razie potrzeby zmniejszyć prędkość; omijanie pojazdu sygnalizującego zamiar skręcenia w lewo może odbywać się tylko z jego prawej strony;
3) przy cofaniu ustąpić pierwszeństwa innemu pojazdowi lub uczestnikowi ruchu i zachować szczególną ostrożność, a w szczególności:
a) sprawdzić, czy wykonywany manewr nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub jego utrudnienia,
b) upewnić się, czy za pojazdem nie znajduje się przeszkoda; w razie trudności w osobistym upewnieniu się kierujący jest obowiązany zapewnić sobie pomoc innej osoby.
W ocenie oskarżyciela publicznegoA. B.wymijając pojazdB.nie zachował bezpiecznego odstępu. Jednakże postępowanie dowodowe wykazało, iż ocena ta jest błędna. Wyjaśnienia obwinionego w tym zakresie znajdują potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Podkreślić bowiem należy, iż obwiniony z przyczyn obiektywnych, nie był w stanie zachować odpowiedniego odstępu przy wykonywaniu manewru wymijania. Zarówno nagranie kamery, dopuszczone jako dowód, jak i zeznania świadków oraz dokumentacja fotograficzna dostarczona przez obwinionego, potwierdzają, iż w inkryminowanym czasie na pasie jezdni przyulicy (...)były zaparkowane aż dwa auta. Tym samym na jezdni, która, co należy podkreślić, była przeznaczona do jazdy tylko w jednym kierunku, nie było miejsca do wykonania bezpiecznego manewru wymijania z zachowaniem wymaganej odległości. Nie ulega wątpliwości, iż w tym dniu naul. (...)obwiniony nie miał możliwości wykonania manewru wymijania w sposób prawidłowy. Należy zgodzić się z wyjaśnieniami samego obwinionego, jak i zeznaniami świadkaM. M. (3), iż obtarcie samochoduB.było wyborem mniejszego zła. Alternatywą dla obwinionego była bowiem kolizja z zaparkowanymi naulicy (...)samochodami.
Tym niemniej Sąd uznał, iż obwiniony dopuścił się naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, jednakże na wcześniejszym etapie zdarzenia. Mianowicie obwiniony zbliżając się do skrzyżowaniaulicy (...)zul. (...)nie zachował wymaganej ostrożności. Przepisart. 25 ust. 1 ustawy prawo o ruchu drogowymstanowi, iż kierujący pojazdem, zbliżając się do skrzyżowania, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustąpić pierwszeństwa pojazdowi nadjeżdżającemu z prawej strony, a jeżeli skręca w lewo także jadącemu z kierunku przeciwnego na wprost lub skręcającemu w prawo. Pokreślić należy, iżA. B.nie dochował należytej staranności w obserwowaniu drogi w czasie zbliżania się do skrzyżowania. Mając zamiar wjechać w jednokierunkowy odcinekulicy (...)winien bacznie obserwować, czy na wyjeździe z tej ulicy znajduje się pojazd poruszający się pod prąd. Gdyby tej staranności dochował, wówczas widząc pojazd markiB.,zrezygnowałby z zamiaru przejechania skrzyżowania na wprost.
Nie umyka uwadze Sądu, iż pojazdB.poruszał sięulicą (...)pod prąd. Z reguły nie można wymagać od uczestników ruchu drogowego, aby byli w stanie przewidzieć wszystkie działania innych uczestników, w tym te niezgodne z przepisami prawa. Sytuacja, w jakiej znalazł się obwiniony, miała jednak wyjątkowy charakter.A. B.zaledwie bowiem parę minut przed zdarzeniem sam poruszał sięulicą (...)pod prąd. Widział też jak inne pojazdy w ten sam sposób opuszczają teren myjni. Był zatem świadomy, iż w tym miejscu kierowcy powszechnie łamią przepisy ruchu drogowego, skracając sobie drogę do skrzyżowania zulicą (...).
Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd doszedł do przekonania, iż zachowanie obwinionegoA. B.wypełnia znamiona wykroczenia z art. 86 § 1 k.w.A. B.doprowadził do zagrożenia w bezpieczeństwie ruchu drogowego, jednak nie w wyniku niezachowania prawidłowej odległości od wymijanego pojazdu, lecz poprzez niezachowanie szczególnej ostrożności przy obserwowaniu ruchu w momencie zbliżania się i przejazdu przez skrzyżowanie. W ocenie Sądu to nie na obwinionym spoczywa jednak wina doprowadzenia do zderzenia się obu pojazdów. Jak już wskazano wcześniej, w sytuacji, w której znalazł się obwiniony, kolizja stała się nieunikniona. Nie ulega wątpliwości, że to samochódB.nie powinien w tym czasie poruszać się po jezdni w kierunku skrzyżowania zulicą (...).
Wobec powyższego, uznając za winnego popełnienia wykroczenia zart. 86 § 1k.w. Sąd zmienił opis przypisanego obwinionemu czynu. Redagując nowe brzmienie opisu wykroczenia, Sąd przez nieuwagę nie zmienił numeru artykułu kodyfikującego zasadę bezpieczeństwa w ruchu drogowego, którą obwiniony naruszył. W opisie czynu pozostałart. 23 ust. 1, gdy tymczasem wskazać należałoart. 25 ust.1 ustawy prawo o ruchu drogowym.
Stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez obwinionego czynu nie jest znaczny. Zachowanie obwinionego doprowadziło wszak do powstania stanu zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym, ale odmiennie niż przyjęła Policja w niniejszej sprawie, w ocenie Sądu nie doprowadziło do skutku w postaci zderzenia dwóch pojazdów. Należy mieć też na uwadze, że również pokrzywdzony nie zachował się zgodnie z zasadami bezpieczeństwa, bowiem kierował samochodem niezgodnie z prawidłowym kierunkiem jazdy.
Reasumując, Sąd uznał, iż obwiniony winny jest popełnienia dwóch wykroczeń. Zgodnie zart. 9 § 2 k.p.w., jeżeli jednocześnie orzeka się o ukaraniu za dwa lub więcej wykroczeń, wymierza się łącznie karę w granicach zagrożenia określonych w przepisie przewidującym najsurowszą karę, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu środków karnych na podstawie innych naruszonych przepisów.
Oba przypisane obwinionemu wykroczenia są zagrożone karą grzywny, zatem można ją wymierzyć od 20 do 5000 zł. Sąd uznał, że wymierzenie grzywny nawet w najniżej wysokości nie byłoby właściwe i sprawiedliwe. Biorąc pod uwagę okoliczności zdarzenia, zachodził przypadek zasługujący na szczególne uwzględnienie i na podstawie art. 39 §1 i 2 k.w. Sąd nadzwyczajnie złagodził karę i orzekł karę łagodniejszą – karę nagany. Taki rodzaj kary w przekonaniu Sądu, pozwoli na osiągnięcie mimo wszystko korzystnego wyniku w zakresie wychowawczym, wobec obwinionego.
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k., stosowanym odpowiednio w postępowaniu sprawach o wykroczenia na podstawieart. 119 k.p.s.w., Sąd zwolnił od obwinionego od ponoszenia na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowanych wydatków postępowania, uznając, iż ich uiszczenie byłoby zbyt uciążliwe. Na utrzymaniu obwinionego znajduje się trójka małoletnich dzieci;A. B.obecnie zaś nie pracuje ze względu na tymczasowe aresztowanie.