Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 70/16
Data wyroku: 2017-02-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Roman Chorab
Słowa kluczowe: Warunkowe umorzenie postępowania, Znieważenie
Podstawa prawna: art. 212 § 1 KK, art. 216 § 1 KK i art. 66 § 1 i 2 KK

Sygn. akt II K 70/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 lutego 2017 r.
Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim, II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSR Roman Chorab
Protokolant Karolina Birulo
po rozpoznaniu w dniach 19.08.2016r.; 25.11.2016r.; 03.02.2017r. i 10.02.2017r.
sprawy:

1
B. P. (1) z d. W.

urodz. (...)wL.
córkiC.iA. z d. T.
oskarżonej o to, że:

I
w dniu 20 stycznia 2016 roku około godziny 14:00, na tereniesklepu (...)wL., zniesławiłaP. Ł. (1)w ten sposób, że pomówiła go o kradzież pieniędzy zesklepu (...), w którym jest zatrudniony na stanowisku pracownika ochrony oraz, że został zwolniony z wojska dyscyplinarnie, że jest osobą chorą psychicznie, która ma tzw. „żółte papiery” i jest osobą niepoczytalną umysłowo, co naraziło go na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania zawodu pracownika ochrony

tj. o czyn zart. 212 § 1 k.k.

II
w dniu 20 stycznia 2016 roku wL., na tereniesklepu (...)znajdującego się wL., znieważyłaP. Ł. (1)nazywając go „skurwysynem”

tj. o czyn zart. 216 § 1 k.k.

2
P. Ł. (1)

urodz. (...)
synaZ.iE. z d. W.
oskarżonego o to, że:

III
w dniu 20 stycznia 2016 r. około godz. 14:00 wL., na terenie parkingusklepu (...)przyul. (...), znieważyłB. P. (2)w ten sposób, że wyzywał ją słowami powszechnie używanymi za obelżywe,

tj. o czyn zart. 216 § 1 k.k.

I
ustala, iż oskarżonaB. P. (2)dopuściła się popełnienia czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku i na zasadzieart. 66 § 1 i 2 kkiart. 67 § 1 kkpostępowanie karne warunkowo umarza na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata;

II
oskarżonąB. P. (2)uznaje za winną popełnienia czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku i na zasadzieart. 216 § 3 kkodstępuje od wymierzenia jej kary;

III
oskarżonegoP. Ł. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt III części wstępnej wyroku i na zasadzieart. 216 § 3 kkodstępuje od wymierzenia mu kary;

IV
na podstawieart. 628 pkt 1 kpkw zw. zart. 629 kpkiart. 631 kpkzasądza od oskarżonejB. P. (2)na rzecz oskarżyciela prywatnegoP. Ł. (1)kwotę 654,00 zł tytułem ½ części poniesionych przez niego kosztów procesu.

Sygn. akt II K 70/16

UZASADNIENIE
W wyniku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:
B. P. (2)w chwili obecnej jest sześćdziesięcioletnią stałą mieszkankąL.. Obecnie nie pracuje , pozostaje na utrzymaniu męża. Stałym mieszkańcemL.jest również czterdziesto trzy letniP. Ł. (1). Z kolei on jest emerytem wojskowym , w przeszłości był zawodowym żołnierzem służącym , również na misjach wojskowych poza granicami kraju. Natomiast w miesiącu styczniu 2016 r. pracował on w miejscowym markecie(...)w charakterze pracownika ochrony. OsobyB. P. (2)iP. Ł. (1)są również blisko ze sobą spokrewnione, gdyżP. Ł. (1)jest synem rodzonej siostryB. E.K.. Obydwie te rodziny od kilku lat są ze sobą skonfliktowane na tle podziału majątku.

( dowód :

dane osobowe oskarżonejB. P. (2)– k. 23 i k. 55v ; dane osobowe oskarżonegoP. Ł. (1)– k. 56; wyjaśnienia osk.B. P. (2)–k. 55v-56 ; wyjaśnienia osk.P. Ł. (1)– k. 56v-k. 57 ; zeznania świadkaJ. P. (1)–k. 77 v ; kserokopia decyzji o przyznaniu emerytury wojskowej –k. 47- k. 50

).

W związku z powyżej opisanym konfliktem majątkowym pomiędzy rodzinąB. P. (2), a rodzinąP. Ł. (1)w dniu 20 stycznia 2016 r. w Sądzie Rejonowym w Lwówku Śląskim odbywała się sprawa w Wydziale Cywilnym. W sprawie tej w charakterze świadka zeznawał m.in.P. Ł. (1).
Po zakończonej sprawieP. Ł. (1)udał się do miejsca swojej pracy tj. marketu(...)który usytuowany jest po przeciwnej stronie ulicy, naprzeciwko budynku Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim. Do sklepu tego udali się również oskarżonaB. P. (2)wraz z mężemS. P.. Przy wejściu do tego sklepu znajdowała się też siostraB. E.K.. Przechodząc obok swojej siostryE. B.P.zaczęła zwracać się do niej słowami wulgarnymi. Słysząc powyższe , do osób tych udał sięP. Ł. (1), wówczas toB. P. (2)znieważyłaP. Ł. (1)słowami wulgarnymi – nazywając go „skurwysynem”.

( dowód:

zeznania pokrzywdzonegoP. Ł. (1)– k. 57v-58 ; wyjaśnienia oskarżonegoP. Ł. (1)- k. 56 v-57 – w części , wyjaśnienia osk.B. P. (2)–k. 55 v-56 – w części ; zeznania świadków :E. K.- k. 75 v-76 ;J. P. (2)–k. 76

).

Następnie oskarżonaB. P. (2)wraz z mężemS. P.udali się w kierunku zaparkowanego podsklepem (...)swojego samochodu. Kiedy byli obok samochodu podszedł tam równieżP. Ł. (1)i znieważył słowami wulgarnymiB. P. (2)zwracając się do niej m.in. „ty znajduchu , ty k…, ty szmato”. Następnie zwrócił się w kierunkuS. P.i go opluł.

( dowód:

zeznania pokrzywdzonejB. P. (2)– k. 58 ; wyjaśnienia oskarżonegoP. Ł. (1)- k. 56 v-57 – w części ; wyjaśnienia osk.B. P. (2)–k. 55 v-56 ; zeznania świadkaS. P.- k. 95v-96

).

W związku z takim zachowaniem sięP. Ł. (1),B. P. (2)udała się dosklepu (...)celem poinformowaniu o tym kierownictwo tego sklepu. Tam w rozmowie z kierowniczkami dyskontu(...)w osobachI. K.iB. P. (3)zniesławiłaP. Ł. (1)w ten sposób , że pomówiła go o kradzież pieniędzy zesklepu (...), w którym był zatrudniony na stanowisku pracownika ochrony , oraz , że został zwolniony z wojska dyscyplinarnie , że jest osobą chorą psychicznie , która ma „żółte papiery” i jest osobą niepoczytalną umysłowo , co naraziło go na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania zawodu pracownika ochrony.

( dowód:

zeznania pokrzywdzonegoP. Ł. (1)– k. 57v-58 ; wyjaśnienia oskarżonegoP. Ł. (1)- k. 56 v-57 – w części , wyjaśnienia osk.B. P. (2)–k. 55 v - 56 – w części ; zeznania świadków :E. K.- k. 75 v-76 ;I. K.–k. 58 v- 59 ;B. P. (3)–k. 59

).

ZarównoP. Ł. (1), jakiB. P. (2)nie byli dotychczas karani sądownie za przestępstwa.

( dowód:

zapytanie o karalność dotyczące osoby oskarżonejB. P. (2)– k. 36 ; zapytanie o karalność dotyczące osoby oskarżonegoP. Ł. (1)– k. 35).
B. P. (2)nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów. W złożonych przed Sądem wyjaśnieniach wskazała , iż nigdy nie wypowiadała się we wskazany przez pokrzywdzonego sposób. Natomiast to ona i jej mąż zostali obrażeni przezP. Ł. (1)słowami wulgarnymi , a dodatkowo jej mąż został jeszcze opluty przezP. Ł. (1)( k. 55v - 56).
P. Ł. (1)w swoich wyjaśnieniach również nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. W złożonych wyjaśnieniach podał , że toB. P. (2)najpierw słowami wulgarnymi obraziła jego matkęE. K., a następnie jego , nazywając go „skurwysynem”. Następnie wyjaśnił , żeB. P. (2)udała się do kierowniczeksklepu (...)i tam poinformowała je , żeP. Ł. (1)leczy się psychiatrycznie , że został dyscyplinarnie zwolniony z wojska i żeby na niego uważać bo kradnie( k. 56 v – 57).

Sąd zważył, co następuje:

Przechodząc do oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności do oceny wyjaśnień oskarżonejB. P. (2)należy wskazać, że te wyjaśnienie praktycznie w całości na wiarygodność nie zasługują odnośnie stawianych jej zarzutów.
Sąd doszedł do takiego przekonania, dokonując oceny wyjaśnień osk.B. P. (2)łącznie z oceną mocy dowodowej pozostałego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Pozostały zaś materiał dowodowy, w szczególności w postaci zeznań świadków , a przede wszystkim samego pokrzywdzonegoP. Ł. (1)pozwalają bez żadnych wątpliwości przyjąć , iż wyjaśnienia składane przez oskarżonąB. P. (2)są nieprawdziwe w całości odnośnie istoty sprawy i tym samym, zdaniem Sądu, stanowią jedynie nieudolną linię obrony. Sąd za wiarygodne przyjął bowiem zeznania złożone przezP. Ł. (1), gdyż zostały one potwierdzone zeznaniami jeszcze innych osób i to osób obcych dla stron.
Mianowicie były to zeznaniaI. K.,B. P. (3), czy teżJ. P. (2), orazM. K.. Zdaniem Sądu osoby te jako obce dla stron nie miały powodów aby zeznawać tendencyjnie na korzyść jednej bądź drugiej strony.
Nadto z uwagi na fakt , że zeznania tych świadków potwierdzają tak zeznaniaP. Ł. (1), jak iE. K., oraz tworzą z nimi jedną logiczną całość i w tym zakresie ( odnośnie pomówienia i znieważeniaP. Ł. (1)) , Sąd obdarzył ich wiarygodnością.
Przechodząc natomiast do oceny wiarygodności wyjaśnień osk.P. Ł. (1), to te zdaniem Sądu na wiarygodność również nie mogą zasługiwać. Do takich wniosków Sąd doszedł także dokonując oceny wyjaśnień osk.P. Ł. (1)łącznie z oceną mocy dowodowej pozostałego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Pozostały zaś materiał dowodowy, w szczególności w postaci zeznań , w tym wypadku samej pokrzywdzonejB. P. (2)pozwalają bez żadnych wątpliwości przyjąć , iż wyjaśnienia składane przez oskarżonegoP. Ł. (1)są nieprawdziwe w całości odnośnie istoty sprawy i tym samym, zdaniem Sądu, stanowią jedynie nieudolną linię obrony. Sąd za wiarygodne przyjął bowiem zeznania złożone przezB. P. (2), że została słowami wulgarnymi obrażona przezP. Ł. (1), gdyż zdaniem Sądu nie miała ona powodu , aby o zdarzeniu które nie zaistniało informować kierowniczkisklepu (...), a jej mążS. P.bez powodu nie zawiadamiałby o nie zaistniałym zdarzeniu miejscowej policji. Nie sposób również nie zauważyć , że strony niniejszej sprawy , są ze sobą skonfliktowane , a kiedyP. Ł. (1)usłyszał , że obrażana jest przezB. P. (2)jego matka -E. K., jak i on sam , to właśnie postanowił , że i on tak samo postąpi wobecB. P. (2)i jej mężaS. P..
Przechodząc do oceny zeznań pozostałych osób przesłuchanych w sprawie w charakterze świadków , a to :T. P.,J. P. (1)iS. P., Sąd nie znalazł podstaw aby odmówić im wiarygodności.
Sąd nie znalazł również podstaw do zakwestionowania dowodów z dokumentów przedkładanych przez strony w trakcie postępowania dowodowego ( tych włączonych w poczet materiału dowodowego ).
Dokonując zatem całościowej oceny materiału dowodowego, należy stwierdzić, iż wyjaśnienia oskarżonejB. P. (2), co do istoty sprawy są całkowicie niewiarygodne , zaś zebrany w sprawie materiał dowodowy i omówiony powyżej wskazuje jednoznacznie, że oskarżonaB. P. (2)dopuściła się zarzucanych jej czynów.
Należy zatem wskazać, że oskarżonaB. P. (2)swoim zachowaniem wyczerpała ustawowe znamiona przestępstwa zart. 212 § 1 kk. w ten sposób, że :
w dniu 20 stycznia 2016 r. około godz. 14:00 , na terenie sklepu ”Netto” pomówiłaP. Ł. (1)o kradzież pieniędzy zesklepu (...), w którym był zatrudniony na stanowisku pracownika ochrony , oraz , że został zwolniony z wojska dyscyplinarnie , że jest osobą chorą psychicznie , która ma „żółte papiery” i jest osobą niepoczytalną umysłowo , co naraziło go na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania zawodu pracownika ochrony.
W ocenie Sądu powyższa kwalifikacja nie może budzić wątpliwości , jeśli wziąć pod uwagę , że przestępstwo zniesławienia (art. 212 kk. ) jest przestępstwem gdzie chronione jest m.in. dobre imię człowieka. Przez pomówienie należy rozumieć przekazywanie wiadomości innej osobie za pomocą różnych sposobów ( ustnie , na piśmie , drukiem ) i wiadomości te muszą mieć charakter hańbiący tę osobę ( pomawianą ) godzące w cześć , dobre imię tej innej osoby.
Przesłanki te spełniało działanieB. P. (2). Wskazała ona bowiem kierowniczkom sklepu żeP. Ł. (1)ma –„żółte papiery” , że został dyscyplinarnie zwolniony z wojska , jako osoba chora psychicznie , niepoczytalna umysłowo , że kradnie pieniądze. Jeśli zatem dla bytu przestępstwa zniesławienia konieczne jest ustalenie , że zaszła możliwość , iż wiadomości podane w pomówieniu , osobę pomawianą mogły poniżyć w opinii publicznej , a więc spowodować naganną ocenę w powszechnym odczuciu szerokiego , nieograniczonego kręgu osób, to niewątpliwie takie skutki miało działanieB. P., powyżej w uzasadnieniu opisane. Mało tego nie jest konieczne ustalenie , czy powyżej wskazany skutek zaistniał , wystarczy wykazać , że mógł zaistnieć.
W związku z tym , w ocenie Sądu nie mogło budzić wątpliwości, że określenie kogoś jako osobę „mającą żółte papiery” , niepoczytalną , chorą psychicznie i sugerujące wprost , że kradnie, poniża tę osobę w opinii publicznej.
Tym bardziej że działanie osk.B. P. (2)miało oczywiście również charakter umyślny. Oskarżona ta bowiem wskazała na fakty zupełnie nieprawdziwe i nie miała żadnych powodów i przesłanek aby tak twierdzić.P. Ł. (1)nie został bowiem z wojska zwolniony dyscyplinarnie , gdyż jest on emerytem wojskowym, nigdy nie był karany , a tym bardziej za kradzież , nie jest osobą chorą psychicznie , ani niepoczytalną. Wprawdzie korzystał z porady psychiatry , ale było to związane z jego służbą wojskową i udziałem w misjach poza granicami kraju , a to jest zupełnie co innego niż określenie kogoś „osoba niepoczytalna”. Dla każdego przeciętnego człowieka oczywistym przecież jest , że nie każdy pacjent lekarza psychiatry jest chory psychicznie , a tym bardziej niepoczytalny.
Nadto oskarżonaB. P. (2)swoim zachowaniem wyczerpała ustawowe znamiona przestępstwa zart. 216 § 1 kk. w ten sposób, że :
w dniu 20 stycznia 2016 r. wL.na tereniesklepu (...)znajdującego się wL., znieważyłaP. Ł. (1)nazywając go „skurwysynem”.
W ocenie Sądu powyższa kwalifikacja prawna również nie może budzić wątpliwości , jeśli wziąć pod uwagę , że przestępstwo zniewagi (art. 216 kk. ) jest przestępstwem gdzie chroniona jest godność osobista człowieka. Zwykle wyraża się ona w formie epitetu słownego, nazwanie zatemP. Ł. (1)słowem „sku…” z pewnością jest obraźliwym i wulgarnym epitetem słownym.
Wreszcie , również oskarżony jednocześnie w tej sprawie ,P. Ł. (1)swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa także zart. 216 § 1 kk. w ten sposób, że :
w dniu 20 stycznia 2016 r. około godz. 14:00 wL.na terenie parkingusklepu (...)znajdującego się wL., przyul. (...), znieważyłB. P. (2)słowami powszechnie uznanymi za wulgarne.
Zdaniem Sądu do tego zachowaniaP. Ł. (1)odnoszą się te same uwagi co powyżej w uzasadnieniu wskazane w odniesieniu do osobyB. P. (2)i ustawowych znamion z przepisuart. 216 kk.
Nazwanie zatem przezP. B.P.słowami „znajduch” , „ku…” , „szmata” z pewnością jest obraźliwymi i wulgarnymi epitetami słownymi.
Jednakże , odnośnie zarzucanych oskarżonymB. P. (2)iP. Ł. (1)popełnienia „wzajemnych” czynów zart. 216 kk. , spowodowało u Sądu przekonanie , że wobec takich zarzutów należy wobec obydwu osób oskarżonych zastosować przepisart. 216 § 3 kk. i odstąpić od wymierzania im kar.
Mianowicie jeśli chodzi o czyn popełniony przezP. Ł. (1), toP. Ł. (1)dopuścił się go w sytuacji , gdzie sam przed tym czynem został , również znieważony przezB. P. (2). Tym samym zniewagaB. P. (2)została wywołana przez wyzywające zachowanie jej samej wobec późniejszego sprawcy czynu na jej szkodę.
I dalejB. P. (2)na zniewagęP. Ł. (1)wobec swojej osoby od razu , bezpośrednio odpowiedziała zniewagą wzajemną , sugerując , żeP. Ł. (1)jest osobą chorą psychicznie , niepoczytalną ,został wyrzucony z wojska mając „żółte papiery” , że kradnie.
Natomiast jeśli chodzi o czyn , którego dopuściła sięB. P. (2)wobecP. Ł. (1)opisany w pkt. II części wstępnej wyroku , Sąd uznał , że stopień społecznej szkodliwości tego czynu nie jest znaczny.
W pierwszej kolejności należy wskazać , że osoby oskarżonej o ten czyn-B. P., jak i oskarżonegoP. Ł., co już wyżej zostało nadmienione w uzasadnieniu , są ze sobą blisko spokrewnione , a cały konflikt dotyczy spraw majątkowych i nieporozumień rodzinnych pomiędzy matką P.Ł., a jej siostrą czyliB. P.. Niewątpliwie są to wewnętrzne sprawy rodziny , gdzie każda ze stron ma swoje z pewnością uzasadnione subiektywnie racje. Nie może budzić zatem żadnych wątpliwości , że zaistniałe zdarzenie jest w pewnym sensie dalszym ciągiem wewnętrznych nieporozumień rodzinnych i w ocenie Sądu nie ma potrzeby takiej ingerencji wymiaru sprawiedliwości aby karać którąkolwiek ze stron, w szczególnościB. P. (2).
Nadto zdaniem , Sądu wobecB. P. (2)zachodzą wszystkie pozostałe przesłanki wskazane w treści przepisuart. 66 § 1 i 2 kk. umożliwiające warunkowe umorzenie postępowania w tym zakresie.B. P. (2)w przeszłości nie była bowiem karana sądownie za przestępstwo , przestępstwo zart. 212 § 1 kk. zagrożone jest karą nie przekraczającą trzech lat pozbawienia wolności , a okoliczności popełnienia tego czynu przez oskarżonąB. P. (2), zdaniem Sądu nie budzą wątpliwości i co istotne , Sąd jest przekonany , że postawa sprawcy , jej właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowaniaB. P. (2)będzie przestrzegała porządku prawnego , a w szczególności nie popełni przestępstwa.
Na podstawieart. 67 § 1 kk. , Sąd uznał , że właściwym okresem próby będzie okres dwóch lat , który pozwoli zweryfikować zachowanie osk.B. P. (2)na przyszłość.
Na podstawieart. 628 pkt. 1 kpk. w zw. zart. 629 kpk. iart. 631 kpk. , Sąd zasądził od oskarżonejB. P. (2)na rzecz oskarżyciela prywatnegoP. Ł. (1)kwotę 654 złotych tytułem ½ części poniesionych przez niego kosztów procesu.
W szczególności , Sąd odstąpił od zasądzenia na rzecz osk. prywatnejB. P. (2)poniesionych przez nią kosztów procesu, gdyż wprawdzie osk.P. Ł. (1)został uznany winnym zarzucanego mu czynu popełnionego na szkodę osk. prywatnejB. P. (5), niemniej jednak , Sąd odstąpił od wymierzenia mu kary z powodów powyżej w uzasadnieniu już podanych. Taka sama sytuacji miała więc miejsce i w „przeciwną stronę”. Skoro odnośnie czynu zart. 216 kk. , Sąd odstąpił od wymierzenia kary osk.B. P. (2), to i tym zakresie , Sąd nie zasądzał od niej kosztów procesu poniesionych przez osk.P. Ł. (1).
Skoro jednak odnośnie drugiego czynu ( a więc w połowie ) warunkowo umorzono postępowanie , Sąd uznał , że wskazane koszty procesu powinny być zasądzone od osk.B. P. (2)na rzecz oskarżyciela prywatnegoP. Ł. (1)właśnie w części 1/2.
Zważywszy przy tym , że całość tych kosztów na podstawie ustawowych norm wskazanych w treści przepisów § 11 ust. 2 pkt. 1 i w zw. z § 17 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ( Dz. U. z 2015 r. , poz. 1800 ) wynosiła 1.008 zł. ( w tym za dwukrotne odroczenie rozprawy ) oraz kwotę 300 złotych z tytułu opłaty od aktu oskarżenia złożonego przez oskarżyciela w trybie prywatnoskargowym , łącznie dało sumę 1.308 złotych. Zatem połowa tej kwoty to owe 654 złotych.