Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1653/16
Data wyroku: 2017-03-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anita Jarząbek – Bocian
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 92 § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 1653/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 marca 2017 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Anita Jarząbek – Bocian
protokolant: p.o. protokolanta sądowego Renata Szczegot
po rozpoznaniu dnia 16 marca 2017 r. w Warszawie
sprawyG. S.synaC.iC.,ur. (...)wW.
obwinionego o wykroczenie z art. 92 § 1 kw
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie
z dnia 26 września 2016 r.    sygn. akt VIII W 1817/15
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; zwalnia obwinionego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.
Sygn. akt VI Ka 1653/16

UZASADNIENIE

G. S.został obwiniony o to, że w dniu 15 kwietnia 2015 roku około godz. 23:16 wW., przyul. (...)przy(...)nr(...), kierując pojazdem samochodowym markiF.onr. rej. (...), nie zastosował się do znaku drogowego B-36 (zakaz zatrzymywania się) z tabliczką T-24 (pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela) parkując wymieniony pojazd w strefie objętej tym znakiem, tj. za wykroczenie z art. 92 § 1 k.w. w zw. z § 28 ust. 2 Rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie wyrokiem z dnia 26 września 2016 roku w sprawie o sygn. akt VIII W 1817/15 uznałG. S.za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to na podstawie art. 92 § 1 k.w. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 złotych. Zasądził również od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 130 złotych tytułem kosztów postępowania, w tym 30 złotych tytułem opłaty.
Od powyższego wyroku apelację wniósł obwiniony i zarzucił w niej naruszenie przepisów prawa procesowego, polegające na nie stosowaniu się do zasady domniemania niewinności, nie stosowaniu się do zasady obiektywizmu oraz wielokrotne łamanie zasady bezpośredniości. W ocenie skarżącego Sąd I instancji ustalił ponadto błędny stan faktyczny. W konsekwencji powyższych zarzutów wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie bądź o uchylenie go i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja obwinionego nie mogła zostać uwzględniona gdyż zawarte w niej argumenty są bezzasadne i nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie.
Głównymi dowodami świadczącymi o popełnieniu przezG. S.zarzucanego mu wykroczenie są zdjęcia wykonane przez Straż Miejską wraz z dyspozycją usunięcia pojazdu (k. 1-3) oraz dokumentacja fotograficzna zawarta na płycie CD otrzymana odZakładu (...)wraz z pismem, z którego wynika, że znaki B-36 z tabliczkami T-24 i tabliczkami tekstowymi (od dnia 10.04.2015 r.) zostały ustawione naul. (...)w dniu 2 kwietnia 2015 roku (k. 67). Zdjęcie o nazwie „(...)” pokazuje przedmiotowy znak, do którego obwiniony się nie dostosował. Taką samą informację przekazał Zarząd Dróg Miejskich (k. 58). Na kolejnych zdjęciach nie widać należącego do obwinionegoF. (...)onr. rej. (...), co oznacza, że musiał go zaparkować już po postawieniu znaku, a nie, jak sam wyjaśniał, na wiele dni przed umieszczeniem znaku. Jednocześnie należy stwierdzić, że dokumentacja fotograficzna została wykonana w sposób rzetelny, sfotografowano wszystkie pojazdy parkujące w obrębie ustawionych znaków B-36 i brak jest podstaw do przyjęcia za skarżącym, że dokumentacja ta została w jakikolwiek sposób sfałszowana, trudno zresztą doszukać się motywów, jakimi miałby kierować sięZakład (...)fałszując dokumentację fotograficzną. Obwiniony twierdził także, że znak B-36 został zamontowany na miejsce znaku o przejściu dla pieszych, ale ze zdjęć wynika, że znak B-36 ustawiony jest za przejściem, a nie przed. Z kolei znak informujący o przejściu dla pieszych z oczywistych względów umieszczony jest przed tym przejściem.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w szczególności w postaci zdjęć nadesłanych przezZakład (...)jest jasny i nie pozostawia wątpliwości, że należący doG. S.pojazd markiF. (...)onr. rej. (...)nie był zaparkowany przyul. (...)w dniu stawiania znaków B-36 z tabliczkami T-24, musiał zatem zostać postawiony tam, gdy przedmiotowe znaki już obowiązywały. Obwiniony nie przedstawił w apelacji jakichkolwiek argumentów zdolnych zaprzeczyć ustalonemu stanowi faktycznemu, zaś jego linią obrony jest bezpodstawne negowanie wszystkich niekorzystnych dla niego dowodów i zarzucanie ich fałszywości. W żaden sposób nie została również naruszona zasada domniemania niewinności. Dowody zebrane w sprawie i ujawnione przez Sąd Rejonowy pozwoliły na uznanie obwinionego za winnego, wyraźnie wskazywały bowiem na to, że pojazd należący do obwinionego parkował w obrębie obowiązywania znaku B-36, a nie został tam zaparkowany przed ustawieniem tego znaku. Nie może być mowy o naruszenie zasady domniemania niewinności w sytuacji, gdy Sąd udowadnia obwinionemu winę.
W tych okolicznościach Sąd Odwoławczy uznał, iż Sąd meriti nie dopuścił się żądnego ze wskazanych w apelacji uchybień i prawidłowo przyjął, iż czyn przypisany obwinionemu stanowi wykroczenie z art. 92 § 1 kw, za popełnienie, którego wymierzył mu karę 100 złotych grzywny, która to kara cech rażącej niewspółmierności nie nosi i która spełni przypisane jej zadania tak w zakresie prewencji szczególnej jak i ogólnej.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.