Sąd Rejonowy w Brzesku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 617/16
Data wyroku: 2017-01-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zbigniew Małysa
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: 177 § 1 kk

Sygn. akt II K 617/16
Ds. 1208/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 stycznia 2017 r.
Sąd Rejonowy w Brzesku II Wydział Karny w składzie :

Przewodniczący:

SSR Zbigniew Małysa

Protokolant:

Grażyna Kołodziej

Prokurator Prokuratury Rejonowej w Brzesku: ---
po rozpoznaniu dnia 19 stycznia 2017 r. wB.
sprawy:

D. O. (1)

s.M.iB.

ur. (...)wB.
oskarżonego o to , że :
w dniu 24 sierpnia 2016 roku w miejscowościP., powiatu(...), województwa(...), nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że kierując po drodze publicznej samochodem osobowym markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...), w trakcie wykonywania manewru wyprzedzania poruszającej się na rolkach w tym samym kierunku jazdy i przy prawej krawędzi jezdni małoletniejW. M. (1)nie zachował należytej ostrożności i bezpiecznej odległości w wyniku czego potrąciłW. M. (1)prawym przednim narożem kierowanego przez siebie samochodu powodując jej upadek na podłoże w następstwie czegoW. M. (1)doznała obrażeń ciała w postaci wstrząśnienia mózgu z utratą przytomności, stłuczenia głowy w okolicy skroniowo potylicznej lewej oraz urazu nadgarstka prawego wymagającego zaopatrzenia szyną gipsową, które to obrażenia naruszyły prawidłowe funkcjonowanie uszkodzonych narządów jej ciała na czas przekraczający dni siedem,
tj. o przestępstwo zart. 177 § 1 kk

I
na mocyart. 66 § 1 kkiart. 67 § 1 kkwarunkowo umarza postępowanie karne wobec  oskarżonegoD. O. (1)o czyn wskazany we wniosku Prokuratora, a stanowiący przestępstwo  zart.177 § 1 kk- na okres próby wynoszący 1 (jeden) rok,

II
na mocyart. 67 § 3 kkiart. 39 pkt 7 kkorzeka od oskarżonego kwotę 2000 (dwa tysiące) złotych tytułem nawiązki na rzecz pokrzywdzonejW. M. (1)- płatną w terminie 7 (siedmiu) miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia,

III
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalnia oskarżonego w całości od ponoszenia kosztów sądowych.

Sygn. akt II K 617/16

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 24 sierpnia 2016 roku małoletnia pokrzywdzonaW. M. (1)i jej koleżankaS. S. (1)wspólnie jeździły na rolkach w miejscowościP.. Obie poruszały się na rolkach po drodze publicznej, jadąc przy prawej krawędzi jezdni. Jako pierwsza jechałaS. S. (1), a pokrzywdzona poruszała się w pewnej odległości za nią.
W tym samym czasie i kierunku samochodem osobowym markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...)kierował 19-letni wówczas oskarżonyD. O. (1). Wraz z nim samochodem podróżowali jego koledzy.
Oskarżony w trakcie wykonywania manewru wyprzedzania poruszającej się na rolkach małoletniejW. M. (1)nie zachował należytej ostrożności i bezpiecznej odległości w wyniku czego potrącił pokrzywdzoną prawym przednim narożem kierowanego przez siebie samochodu w jej lewą nogę. W wyniku uderzenia pokrzywdzona upadła na jezdnię i na chwilę straciła przytomność. Na miejscu całkowitemu zniszczeniu uległ telefon komórkowy pokrzywdzonej o wartości 360 złotych. Została odwieziona na obserwację do szpitala.

( d. wyj. osk. k. 46-47, 71, zezn.S. S.k. 15,W. M.k. 18-19, ujawniono, k. 71, zezn.A. M.k. 71)
Do zdarzenia doszło na drodze asfaltowej o szerokości 5,9 m o dwóch pasach ruchu, na prostym jej odcinku. Jest to obszar zabudowany o dopuszczalnej prędkości 50 km/h. Droga była sucha.

( d. protokół oględzin miejsca wypadku drogowego k. 6-7, ujawniono k. 72 )
Na pojeździe oskarżonego nie ujawniono żadnych uszkodzeń mogących mieć związek z przedmiotowym zdarzeniem. Oskarżony w chwili zdarzenia był trzeźwy.

( d. protokół oględzin pojazdu k. 8-10, d. protokół z przebiegu badania k. 4 , ujawn. k. 72 )
W następstwie przedmiotowego zdarzenia pokrzywdzona doznała obrażeń ciała w postaci wstrząśnienia mózgu z utratą przytomności, stłuczenia głowy w okolicy skroniowo potylicznej lewej oraz urazu nadgarstka prawego wymagającego zaopatrzenia szyną gipsową, które to obrażenia naruszyły prawidłowe funkcjonowanie uszkodzonych narządów jej ciała na czas przekraczający dni siedem.

( d. opinia biegłego k. 36, ujawniono k. 72)
Pokrzywdzony później przeprosił pokrzywdzoną za wypadek. Z uwagi na konieczność opieki nad córką jej matka poniosła dodatkową szkodę w wysokości 1000 złotych w związku z odwołaniem wypoczynkowego wyjazdu zagranicznego. Matka w protokole przesłuchania pokrzywdzonej domagała się od oskarżonego zwrotu tej kwoty.

( d. zezn.W. M.k. 18-19, ujawniono, k. 71, zezn.A. M.k. 71)
OskarżonyD. O. (1)ma obecnie 20 lat. Ma wykształcenie gimnazjalne. Jest kawalerem. Nie posiada nikogo na utrzymaniu. Pozostaje na utrzymaniu rodziców. Nie posiada majątku. Nie był dotychczas karany.

( d. oświadczenie oskarżonego k. 71 , dane o karalności k. 48, zaświadczenie o stanie majątkowym k. 49 , ujawniono: k. 72 )
Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie nie budzi żadnych wątpliwości. Sąd ustalił go na podstawie wyjaśnień oskarżonego przyznającego się do winy, które znajdują potwierdzenie w zeznaniach słuchanych świadków, w tym samej pokrzywdzonej, opinii biegłego sądowego, dokumentacji medycznej oraz na podstawie dokumentów zgromadzonych i ujawnionych w sprawie. PokrzywdzonaW. M. (1)opisała iż w czasie jazdy na rolkach poruszała się prawą stroną jezdni obok chodnika. Kołosklepu (...)widziała wsiadającego do samochodu oskarżonego, którego znała z widzenia. Kiedy jadąc na wrotkach mijała szkołę usłyszała jadący za nią samochód. Nie oglądała się za siebie. W pewnym momencie poczuła zahaczenie o lewą nogę, w wyniku czego upadłą na jezdnię i na chwilę straciła przytomność. Odzyskała ją gdy podszedł do niej oskarżony. Została zawieziona do szpitala. Podkreśla, że przed wypadkiem nie słyszała odgłosów hamowania. (d. zezn.W. M., k-18-19, ujawniono, 71).
Z koleiS. S.jadąca na rolkach jako pierwsza nie widziała samego wypadku, jednak uważa, że oskarżony jechał zbyt blisko pokrzywdzonej gdyż słyszała od oskarżonego na miejscu zdarzenia, że pasażer jadący z oskarżonym w trakcie manewru wyprzedzania zamierzał klepnąć ją w rękę czyli przybić tzw. „piątkę”. (d. zezn.S. S., k. 15, ujawniono, k. 71). Zeznania świadków w tym małoletniej pokrzywdzonej są spójne i logiczne, wzajemnie pokrywają się, dlatego je również należało obdarzyć walorem wiarygodności.
Przesłuchany w charakterze podejrzanegoD. O.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wniósł o warunkowe umorzenie postępowania karnego. Opisał w wyjaśnieniach przebieg wypadku. Przyznał, że widział obie jadące na wrotkach i usiłował je wyprzedzić. W trakcie tego manewru doszło do wypadku. (d. wyj. k. 46-47). W trakcie postępowania sądowego oskarżony podtrzymał swojej wcześniejsze wyjaśnienia i ponownie wniósł o warunkowe umorzenie postępowania karnego na okres 1 roku. Wyraził również do protokołu zgodę o orzeczenie ( zamiast świadczenia pieniężnego na cel społeczny wnioskowanego przez Prokuraturę w pierwszym wniosku ) nawiązki w kwocie 2000 złotych na rzecz małoletniej pokrzywdzonej, którą zobowiązał się zapłacić w terminie 7 miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia. Nadto wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.
Wyjaśnienia oskarżonego znajdują potwierdzenie w zeznaniach pozostałych świadków, w tym także samej pokrzywdzonej oraz ujawnionych dowodach, wspólnie tworząc obraz przedmiotowego zdarzenia dlatego nie budzą wątpliwości Sądu.
Nie budzą żadnych wątpliwości pozostałe dowody zebrane w tej sprawie. Zostały one sporządzone przez powołane organy w zakresie ich kompetencji.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie zart. 177 § 1 kkkażdy, kto naruszając, chociażby nieumyślnie, zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna osoba odniosła obrażenia ciała określone wart. 157 § 1, podlega karze pozbawienia wolności do 3 lat.
Mając na uwadze wyniki przewodu sądowego i powyższą analizę dowodów wina oskarżonego nie może budzi wątpliwości. Sąd uznał, że oskarżonyD. O. (1)w dniu 24 sierpnia 2016 roku w miejscowościP., powiatu(...), województwa(...), nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że kierując po drodze publicznej samochodem osobowym markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...), w trakcie wykonywania manewru wyprzedzania poruszającej się na rolkach w tym samym kierunku jazdy i przy prawej krawędzi jezdni małoletniejW. M. (1)nie zachował należytej ostrożności i bezpiecznej odległości, w wyniku czego potrąciłW. M. (1)prawym przednim narożem kierowanego przez siebie samochodu powodując jej upadek na podłoże, w następstwie czegoW. M. (1)doznała obrażeń ciała w postaci wstrząśnienia mózgu z utratą przytomności, stłuczenia głowy w okolicy skroniowo potylicznej lewej oraz urazu nadgarstka prawego wymagającego zaopatrzenia szyną gipsową, które to obrażenia naruszyły prawidłowe funkcjonowanie uszkodzonych narządów jej ciała na czas przekraczający dni siedem, dopuszczając się w ten sposób przestępstwa zart. 177 § 1 kk.
Wynika to jednoznacznie z zebranego materiału dowodowego, a to przede wszystkim z wyjaśnień oskarżonego, który przyznał się do popełnienia przestępstwa zart. 177 § 1 kkoraz niebudzących wątpliwości zeznań świadków, którym Sąd w całości dał wiarę.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodzą wszystkie przesłanki zart. 66 kkumożliwiające warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec oskarżonego.
Zgodnie z treściąart. 66 § 1 i § 2 kkSąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności.
Zdaniem Sądu okoliczności popełnienia przypisanego oskarżonemu czynu nie budzą wątpliwości, co zostało wykazane powyżej.
Sąd miał przy wymiarze kary na uwadze sposób i okoliczności popełnionego czynu, rodzaj i charakter naruszonego dobra, którym jest bezpieczeństwo w ruchu drogowym oraz rodzaj i charakter obrażeń odniesionych przez pokrzywdzoną. Wszystkie te okoliczności pozwoliły Sądowi na uznanie, że stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego nie jest znaczny.
Okoliczność ta w powiązaniu z faktem, że oskarżony nie był dotychczas karany i brak jest podstaw do dokonania przypuszczenia, że podobne zachowania z jego strony mogą się powtórzyć w przyszłości dała Sądowi podstawę do wydania orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania w sprawie. Mając na uwadze prawidłowy sposób życia przed i po popełnieniu przestępstwa, Sąd doszedł do przekonania, iż pomimo warunkowego umorzenia postępowania, oskarżony będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni w przyszłości więcej przestępstw. O tym, iż oskarżony ma świadomość swego nagannego zachowania świadczy fakt jego przyznanie się do winy już na etapie postępowania przygotowawczego. Sam fakt postawienia zarzutu i stawiennictwa w Sądzie w roli oskarżonego w ocenie Sądu, jest również dla oskarżonego swoistego rodzaju dolegliwością.
Stosując warunkowe umorzenie postępowania wyznaczono okres próby wynoszący jeden rok, który to czas w ocenie Sądu będzie odpowiedni, żeby zweryfikować pozytywną prognozę kryminologiczną wobec oskarżonego.
Na mocy powołanych przepisów Sąd orzekł od oskarżonego nawiązkę na rzecz pokrzywdzonejW. M. (1)w kwocie 2000 złotych, płatną w terminie 7 miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia, uznając rozstrzygnięcie w tym zakresie za słuszne i adekwatne do całokształtu zachowania, którego dopuścił się oskarżony. Na powyższy środek karny w takiej kwocie i płatnej w takim terminie wyrazili zgodę na rozprawie zarówno oskarżony jak i oskarżycielka posiłkowa występująca w zastępstwie małoletniej pokrzywdzonej. Orzekając ją Sąd uwzględnił możliwości zarobkowe oskarżonego, który jest osobą młodą i zdrową, a nadto nie posiada nikogo na utrzymaniu. Należy wskazać, że pierwszy wniosek o orzeczenie kwoty 700 złotych tytułem naprawienia szkody oraz dodatkowo o zadośćuczynienie w kwocie uznanej przez Sąd złożyła podczas posiedzenia w dniu 06 grudnia 2016 r. matka pokrzywdzonej - jej przedstawiciel ustawowy, która występowała w procesie w charakterze oskarżycielki posiłkowej. Wniosek o zasądzenie nawiązki ponowiła na kolejnym posiedzeniu sądowym. Co prawda, oskarżony nie stawił się na powyższym posiedzeniu jednak na takie rozstrzygnie zgodził się sam w trakcie rozprawy, która odbyła się w dniu 19 stycznia 2017 r.
Biorąc pod uwagę treść wyjaśnień oskarżonego, a także pozostałe zgromadzone dowody w tym zeznania pokrzywdzonej i świadkaS. S.sąd ograniczył przewód sądowy do powyższych dowodów osobowych i dowodów zawnioskowanych do odczytania w akcie oskarżenia.
Mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego i orzeczoną wobec niego nawiązkę Sąd zwolnił go w całości od ponoszenia kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa.