Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 497/16
Data wyroku: 2017-01-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zbigniew Szczuka
Słowa kluczowe: Renta z tytułu niezdolności do pracy
Podstawa prawna: art 129 ust 1 ustawy o emeryturach i rentach z fus

Sygn. akt VII U 497/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 stycznia 2017 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Zbigniew Szczuka
Protokolant: st. sekr. sądowy Dominika Kołpa
po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2017 r. w Warszawie
sprawyU. M.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.
o rentę z tytułu niezdolności do pracy
na skutek odwołaniaU. M.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.
z dnia 22 lutego 2016 r. znak:(...)
oddala odwołanie

UZASADNIENIE

U. M.w dniu 9 marca 2016 r. wniosła za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.do Sądu Okręgowego Warszawa-Pragaw Warszawie odwołanie od decyzji ww. organu rentowego z dnia 22 lutego 2016 r., znak:(...)wnosząc o jej zmianę w przedmiocie odmowy przyznania prawa do rentyz tytułu częściowej niezdolności do pracy za okres od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia30 listopada 2015 r. Odwołująca wskazała, że luka czasowa, jaka powstała pomiędzy wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 19 listopada 2015 r. przyznającym prawo do renty, a dniem złożenia kolejnego wniosku o ponowne ustalenie prawa do świadczenia wynika tylko z tytułu uzupełnienia dokumentacji medycznej z 2015 r., aby móc spełnić wymogi formalne wymagane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych (
    k. 2-4 a. s.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.w odpowiedzi na odwołanie z dnia 18 marca 2016 r. wniósł o jego oddalenie na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.Organ rentowy wskazał, że wyrokiem z dnia 19 listopada 2015 r. tutejszy Sąd przyznał odwołującej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od dnia1 lutego 2014 r. do dnia 1 lipca 2015 r. Oddział podniósł, że ubezpieczona na skutek złożonego wniosku w dniu 2 grudnia 2015 r. o ponowne przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, została uznana za częściowo niezdolną do pracy od dnia 1 grudnia 2015 r. Organ rentowy powołując się naart. 129 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychwskazał, że świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednakniż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu (k. 9-10 a. s.).
Postanowieniem z dnia 24 marca 2016 r. Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych z zakresu ortopedii i medycyny pracy (k. 12 a. s.).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Wyrokiem z dnia 19 listopada 2015 r. tutejszy Sąd w sprawie o sygn. akt VII U 926/14 zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał odwołującej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od dnia 1 lutego 2014 r. do dnia 1 lipca 2015 r.(k. 161 a. r.).
Wykonując wyrok tutejszego Sądu, organ rentowy decyzją z dnia 17 grudnia 2015 r., znak:(...)przyznał odwołującej prawo do renty z tytułu niezdolności do pracyod dnia 1 lutego 2014 r. do dnia 1 lipca 2015 r. (k. 168 a. r.).
W dniu 2 grudnia 2015 r.U. M.złożyła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosek o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy(k. 170 a. r.).
Lekarz orzecznik ZUS w orzeczeniu z dnia 7 stycznia 2016 r. uznał odwołującąza częściowo niezdolną do pracy do dnia 30 czerwca 2016 r. (k. 175 a. r.).
W oparciu o powyższe ustalenia, Zakład Ubezpieczeń Społecznych II OddziałwW.wydał decyzję z dnia 20 stycznia 2016 r., znak:(...). Organ rentowy przyznał odwołującej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w okresieod dnia 1 grudnia 2015 r. do dnia 30 czerwca 2016 r. Datę początkową przyznania przedmiotowego świadczenia Oddział ustalił w oparciu o złożony wniosek przez odwołującą z dnia 2 grudnia 2015 r. (k. 182 a. r.).
Odwołująca w dniu 8 lutego 2016 r. złożyła kolejny wniosek do organu rentowegoo wydanie nowej decyzji w zakresie wypłaty świadczenia rentowego za okres od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r. (k. 188 a. r.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.po rozpoznaniu wniosku, wydał zaskarżoną decyzję z dnia 22 lutego 2016 r., znak:(...), zgodnie z którą odmówił odwołującej wypłaty renty z tytułu niezdolności do pracy za okres od dnia 2 lipca 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r. Organ rentowy uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że w oparciu oart. 129 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznychświadczenia wypłaca się nie wcześniej niżod miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu (k. 191 a. r.).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny w oparciu o materiał zgromadzony w aktach organu rentowego. Treść wynikająca z dokumentów nie była kwestionowana przez strony procesu w toku postępowania, a więc została za wiarygodną w niniejszej sprawie.
Sąd pominął w ustalonym stanie faktycznym treść wynikającą z opinii biegłych sądowych, aczkolwiek ich wnioski odnoszące się do stanu zdrowia odwołującej były trafnei prawidłowe oraz niepodważalne przez strony postępowania. Jednakże Sąd doszedłdo wniosku, że ze względu na charakter roszczenia kierowanego przez ubezpieczonądo organu rentowego, dopuszczony dowód z opinii biegłych sądowych okazał się być nieprzydatny dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
Sąd zważył, co następuje:
OdwołanieU. M.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 lutego 2016 r., znak:(...)okazało się być niezasadne i podlegało oddaleniu.
Spór w niniejszej sprawie dotyczył jedynie rozważenia, czy ubezpieczona ma prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w okresie od dnia 2 lipca 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r. Kwestia jej niezdolności do pracy w ww. okresie czasu pozostawała nieistotna dla końcowego rozstrzygnięcia.
Zgodnie zart. 100 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2015 r., poz. 748 j. t.) zwana dalej ,,ustawą’’, prawo do świadczeń określonych w ustawie powstaje z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do nabycia tego prawa, z zastrzeżeniemust. 2.
Na podstawie art. 129 ust. 1 ustawy,  świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu, z uwzględnieniem ust. 2.
Sąd zważył, że w przedmiotowej sprawieU. M.nie jest uprawnionado pobierania renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 2 lipca 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r. Nie ulega wątpliwości, iż odwołująca miała przyznane prawodo przedmiotowego świadczenia na mocy wyroku tutejszego Sądu z dnia 19 listopada 2015 r. do dnia 1 lipca 2015 r., a następnie na skutek złożenia wniosku do organu rentowegoo ponowne przyznanie prawa do renty, również od dnia 1 grudnia 2015 r. Sąd doszedłdo przekonania, że najistotniejszą kwestią w sprawie był niewątpliwie moment złożenia wniosku przez ubezpieczoną do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Zgodnie bowiem z tezą wyrażoną przezSąd Najwyższy, ,,wskazany przepis wyraża zasadę, że świadczenie wypłaca się od dnia powstania do niego prawa, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu, uzależniającą początkową datę wypłaty świadczenia od daty złożenia o nie wniosku. Mimo że nie budzi wątpliwości stanowisko, że prawodo świadczeń z ubezpieczenia społecznego powstaje z urzędu, a decyzja organu rentowego ma charakter deklaratoryjny, samo spełnienie się przesłanek warunkujących prawodo świadczenia in abstracto nie stanowi podstawy do wypłaty świadczenia. Podstawę taką stanowi wniosek o przyznanie, a następnie wypłacenie świadczenia, tak więc niewątpliwie ustawodawca przypisał decydującą rolę woli uprawnionego, który nawet jeżeli spełnia przesłanki nabycia prawa do świadczenia, nie musi z niego korzystać. Konsekwencją jest to, że dopiero złożenie wniosku o świadczenie powoduje obowiązek jego wypłaty,a ustawodawca nie przewidział możliwości wyrównywania świadczenia osobom, które wystąpiły z wnioskiem o nie później, niż nabyły do niego prawo, jeżeli zwłoka spowodowana została brakiem staranności w prowadzeniu własnych spraw.’’ (wyrok Sądu Najwyższegoz dnia 10 lutego 2012 r., sygn. akt II UK 146/11)  ,,Ustalenie prawa do świadczenia przez stwierdzenie spełnienia jego warunków nie odpowiada przyznaniu świadczenia. Potwierdzato zresztą praktyka, gdyż prawo do świadczenia rzadko pokrywa się z jego wypłatą. Spełnienie warunków do świadczenia nie może nastąpić, jeśli nie zostanie złożony przez osobę zainteresowaną stosowny wniosek.’’ (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2006 r., sygn. akt III UK 95/06) Zdaniem Sądu, z powołanego wyżej orzecznictwa Sądu Najwyższego jednoznacznie wynika obligatoryjna przesłanka
, jaką wnioskodawca zobligowany jest spełnić, aby uzyskać prawo do świadczenia z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Sąd zważył, że co prawda odwołująca przez cały sporny okres czasu była częściowo niezdolna do pracy, jednakże nie wystąpiła w lipcu 2015 r. z wnioskiemo przyznanie świadczenia rentowego. W niniejszej sprawie obowiązujące przepisy prawa materialnego nie dają podstawy do przyznania odwołującej prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy za okres bezpośrednio przed złożeniem stosownego wniosku do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Zatem, w ocenie Sądu brak było podstaw prawnych do zasądzenia roszczenia od dnia 2 lipca 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.orzekł, jakw sentencji.

UZASADNIENIE

U. M.w dniu 9 marca 2016 r. wniosła za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.do Sądu Okręgowego Warszawa-Pragaw Warszawie odwołanie od decyzji ww. organu rentowego z dnia 22 lutego 2016 r., znak:(...)wnosząc o jej zmianę w przedmiocie odmowy przyznania prawa do rentyz tytułu częściowej niezdolności do pracy za okres od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia30 listopada 2015 r. Odwołująca wskazała, że luka czasowa, jaka powstała pomiędzy wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 19 listopada 2015 r. przyznającym prawo do renty, a dniem złożenia kolejnego wniosku o ponowne ustalenie prawa do świadczenia wynika tylko z tytułu uzupełnienia dokumentacji medycznej z 2015 r., aby móc spełnić wymogi formalne wymagane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych (
    k. 2-4 a. s.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.w odpowiedzi na odwołanie z dnia 18 marca 2016 r. wniósł o jego oddalenie na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.Organ rentowy wskazał, że wyrokiem z dnia 19 listopada 2015 r. tutejszy Sąd przyznał odwołującej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od dnia1 lutego 2014 r. do dnia 1 lipca 2015 r. Oddział podniósł, że ubezpieczona na skutek złożonego wniosku w dniu 2 grudnia 2015 r. o ponowne przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, została uznana za częściowo niezdolną do pracy od dnia 1 grudnia 2015 r. Organ rentowy powołując się naart. 129 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychwskazał, że świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednakniż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu (k. 9-10 a. s.).
Postanowieniem z dnia 24 marca 2016 r. Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych z zakresu ortopedii i medycyny pracy (k. 12 a. s.).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Wyrokiem z dnia 19 listopada 2015 r. tutejszy Sąd w sprawie o sygn. akt VII U 926/14 zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał odwołującej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od dnia 1 lutego 2014 r. do dnia 1 lipca 2015 r.(k. 161 a. r.).
Wykonując wyrok tutejszego Sądu, organ rentowy decyzją z dnia 17 grudnia 2015 r., znak:(...)przyznał odwołującej prawo do renty z tytułu niezdolności do pracyod dnia 1 lutego 2014 r. do dnia 1 lipca 2015 r. (k. 168 a. r.).
W dniu 2 grudnia 2015 r.U. M.złożyła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosek o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy(k. 170 a. r.).
Lekarz orzecznik ZUS w orzeczeniu z dnia 7 stycznia 2016 r. uznał odwołującąza częściowo niezdolną do pracy do dnia 30 czerwca 2016 r. (k. 175 a. r.).
W oparciu o powyższe ustalenia, Zakład Ubezpieczeń Społecznych II OddziałwW.wydał decyzję z dnia 20 stycznia 2016 r., znak:(...). Organ rentowy przyznał odwołującej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w okresieod dnia 1 grudnia 2015 r. do dnia 30 czerwca 2016 r. Datę początkową przyznania przedmiotowego świadczenia Oddział ustalił w oparciu o złożony wniosek przez odwołującą z dnia 2 grudnia 2015 r. (k. 182 a. r.).
Odwołująca w dniu 8 lutego 2016 r. złożyła kolejny wniosek do organu rentowegoo wydanie nowej decyzji w zakresie wypłaty świadczenia rentowego za okres od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r. (k. 188 a. r.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wW.po rozpoznaniu wniosku, wydał zaskarżoną decyzję z dnia 22 lutego 2016 r., znak:(...), zgodnie z którą odmówił odwołującej wypłaty renty z tytułu niezdolności do pracy za okres od dnia 2 lipca 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r. Organ rentowy uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że w oparciu oart. 129 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznychświadczenia wypłaca się nie wcześniej niżod miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu (k. 191 a. r.).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny w oparciu o materiał zgromadzony w aktach organu rentowego. Treść wynikająca z dokumentów nie była kwestionowana przez strony procesu w toku postępowania, a więc została za wiarygodną w niniejszej sprawie.
Sąd pominął w ustalonym stanie faktycznym treść wynikającą z opinii biegłych sądowych, aczkolwiek ich wnioski odnoszące się do stanu zdrowia odwołującej były trafnei prawidłowe oraz niepodważalne przez strony postępowania. Jednakże Sąd doszedłdo wniosku, że ze względu na charakter roszczenia kierowanego przez ubezpieczonądo organu rentowego, dopuszczony dowód z opinii biegłych sądowych okazał się być nieprzydatny dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
Sąd zważył, co następuje:
OdwołanieU. M.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 lutego 2016 r., znak:(...)okazało się być niezasadne i podlegało oddaleniu.
Spór w niniejszej sprawie dotyczył jedynie rozważenia, czy ubezpieczona ma prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w okresie od dnia 2 lipca 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r. Kwestia jej niezdolności do pracy w ww. okresie czasu pozostawała nieistotna dla końcowego rozstrzygnięcia.
Zgodnie zart. 100 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2015 r., poz. 748 j. t.) zwana dalej ,,ustawą’’, prawo do świadczeń określonych w ustawie powstaje z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do nabycia tego prawa, z zastrzeżeniemust. 2.
Na podstawie art. 129 ust. 1 ustawy,  świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu, z uwzględnieniem ust. 2.
Sąd zważył, że w przedmiotowej sprawieU. M.nie jest uprawnionado pobierania renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 2 lipca 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r. Nie ulega wątpliwości, iż odwołująca miała przyznane prawodo przedmiotowego świadczenia na mocy wyroku tutejszego Sądu z dnia 19 listopada 2015 r. do dnia 1 lipca 2015 r., a następnie na skutek złożenia wniosku do organu rentowegoo ponowne przyznanie prawa do renty, również od dnia 1 grudnia 2015 r. Sąd doszedłdo przekonania, że najistotniejszą kwestią w sprawie był niewątpliwie moment złożenia wniosku przez ubezpieczoną do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Zgodnie bowiem z tezą wyrażoną przezSąd Najwyższy, ,,wskazany przepis wyraża zasadę, że świadczenie wypłaca się od dnia powstania do niego prawa, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu, uzależniającą początkową datę wypłaty świadczenia od daty złożenia o nie wniosku. Mimo że nie budzi wątpliwości stanowisko, że prawodo świadczeń z ubezpieczenia społecznego powstaje z urzędu, a decyzja organu rentowego ma charakter deklaratoryjny, samo spełnienie się przesłanek warunkujących prawodo świadczenia in abstracto nie stanowi podstawy do wypłaty świadczenia. Podstawę taką stanowi wniosek o przyznanie, a następnie wypłacenie świadczenia, tak więc niewątpliwie ustawodawca przypisał decydującą rolę woli uprawnionego, który nawet jeżeli spełnia przesłanki nabycia prawa do świadczenia, nie musi z niego korzystać. Konsekwencją jest to, że dopiero złożenie wniosku o świadczenie powoduje obowiązek jego wypłaty,a ustawodawca nie przewidział możliwości wyrównywania świadczenia osobom, które wystąpiły z wnioskiem o nie później, niż nabyły do niego prawo, jeżeli zwłoka spowodowana została brakiem staranności w prowadzeniu własnych spraw.’’ (wyrok Sądu Najwyższegoz dnia 10 lutego 2012 r., sygn. akt II UK 146/11)  ,,Ustalenie prawa do świadczenia przez stwierdzenie spełnienia jego warunków nie odpowiada przyznaniu świadczenia. Potwierdzato zresztą praktyka, gdyż prawo do świadczenia rzadko pokrywa się z jego wypłatą. Spełnienie warunków do świadczenia nie może nastąpić, jeśli nie zostanie złożony przez osobę zainteresowaną stosowny wniosek.’’ (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2006 r., sygn. akt III UK 95/06) Zdaniem Sądu, z powołanego wyżej orzecznictwa Sądu Najwyższego jednoznacznie wynika obligatoryjna przesłanka
, jaką wnioskodawca zobligowany jest spełnić, aby uzyskać prawo do świadczenia z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Sąd zważył, że co prawda odwołująca przez cały sporny okres czasu była częściowo niezdolna do pracy, jednakże nie wystąpiła w lipcu 2015 r. z wnioskiemo przyznanie świadczenia rentowego. W niniejszej sprawie obowiązujące przepisy prawa materialnego nie dają podstawy do przyznania odwołującej prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy za okres bezpośrednio przed złożeniem stosownego wniosku do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Zatem, w ocenie Sądu brak było podstaw prawnych do zasądzenia roszczenia od dnia 2 lipca 2015 r. do dnia 30 listopada 2015 r.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.orzekł, jakw sentencji.