Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1367/16
Data wyroku: 2017-10-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Jabłoński

Sygn. akt II K 1367/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 października 2017 roku
Sąd Rejonowy Gdańsk – Południe w Gdańsku II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:  SSR Tomasz Jabłoński
Protokolant:   Artur Pokojski
z udziałem Prokuratora Prokuratury RejonowejG.-Ś.wG.M. W.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 25 lipca i 12 października 2017 roku sprawy
K. M.,córkiT.iE., z domuS.,
urodzonej (...)wG.,
oskarżonej o to, że:

1
w dniu 24.10.2012 r. wG.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wykonując czynności pośrednictwa finansowego doprowadziłaD. B.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci zaliczki w kwocie 500 zł na uzyskanie kredytu wprowadzając go w błąd co do zamiaru udzielenia pomocy i pośrednictwa w uzyskaniu kredytu, dokonując ich wypłaty w drodze przekazu pieniężnego w Urzędzie Pocztowym 16 wG., przyul. (...),

tj. o czyn zart. 286 §1 k.k.,

2
w dniu 21.12.2012 r. wG.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wykonując czynności pośrednictwa finansowego doprowadziłaD. B.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci zaliczki w kwocie 500 zł na uzyskanie kredytu wprowadzając go w błąd co do zamiaru udzielenia pomocy i pośrednictwa w uzyskaniu kredytu, dokonując ich wypłaty w drodze przekazu pieniężnego w Urzędzie Pocztowym 6 wG., przyul. (...),

tj. o czyn zart. 286 §1 k.k.,

3
w dniu 02.01.2013 r. wG.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wykonując czynności pośrednictwa finansowego doprowadziłaD. B.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci zaliczki w kwocie 500 zł na uzyskanie kredytu wprowadzając go w błąd co do zamiaru udzielenia pomocy i pośrednictwa w uzyskaniu kredytu, dokonując ich wypłaty w drodze przekazu pieniężnego w Urzędzie Pocztowym 2 wG., przyul. (...),

tj. o czyn zart. 286 §1 k.k.,

4
w dniu 10.01.2013 r. wG.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wykonując czynności pośrednictwa finansowego doprowadziłaD. B.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci zaliczki w kwocie 2000 zł na uzyskanie kredytu wprowadzając go w błąd co do zamiaru udzielenia pomocy i pośrednictwa w uzyskaniu kredytu, dokonując ich wypłaty w drodze przekazu pieniężnego w Urzędzie Pocztowym 1 wG., przyul. (...),

tj. o czyn zart. 286 §1 k.k.,

5
w dniu 23.01.2013 r. wG.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wykonując czynności pośrednictwa finansowego doprowadziłaH. P.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci zaliczki w kwocie 1000 zł na uzyskanie kredytu wprowadzając go w błąd co do zamiaru udzielenia pomocy i pośrednictwa w uzyskaniu kredytu, dokonując ich wypłaty w drodze przekazu pieniężnego w Urzędzie Pocztowym 16 wG., przyul. (...),

tj. o czyn zart. 286 §1 k.k.,

6
w dniu 01.02.2013 r. wG.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wykonując czynności pośrednictwa finansowego doprowadziłaH. P.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci zaliczki w kwocie 1000 zł na uzyskanie kredytu wprowadzając go w błąd co do zamiaru udzielenia pomocy i pośrednictwa w uzyskaniu kredytu, dokonując ich wypłaty w drodze przekazu pieniężnego w Urzędzie Pocztowym 2 wG., przyul. (...),

tj. o czyn zart. 286 §1 k.k.,

7
w dniu 01.10.2012 r. wG.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wykonując czynności pośrednictwa finansowego doprowadziłaA. B.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci zaliczki w kwocie 2000 zł na uzyskanie kredytu wprowadzając go w błąd co do zamiaru udzielenia pomocy i pośrednictwa w uzyskaniu kredytu, dokonując ich wypłaty w drodze przekazu pieniężnego w Urzędzie Pocztowym 2 wG., przyul. (...),

tj. o czyn zart. 286 §1 k.k.,

8
w dniu 23.10.2012 r. wG.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wykonując czynności pośrednictwa finansowego doprowadziłaA. B.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci zaliczki w kwocie 500 zł na uzyskanie kredytu wprowadzając go w błąd co do zamiaru udzielenia pomocy i pośrednictwa w uzyskaniu kredytu, dokonując ich wypłaty w drodze przekazu pieniężnego w Urzędzie Pocztowym 16 wG., przyul. (...),

tj. o czyn zart. 286 §1 k.k.,

I
oskarżoną uznaje za winną popełnienia zarzucanych jej w punktach od 1. do 8. aktu oskarżenia czynów i ustalając, że czynów tych dopuściła się w warunkach ciągu przestępstw przy zastosowaniuart. 91 §1 k.k.na podstawieart. 286 §1 k.k.wymierza oskarżonej karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 46 §1 k.k.orzeka wobec oskarżonej obowiązek naprawienia w całości szkody wyrządzonej czynami zarzucanymi:

-

-

w punktach od 1. do 4. aktu oskarżenia poprzez zapłatę na rzeczD. B.kwoty 3.500 zł (trzy tysiące pięćset złotych),

w punktach 5. i 6. aktu oskarżenia poprzez zapłatę na rzeczH. P.kwoty 2.000 zł (dwóch tysięcy złotych),

w punktach 7. i 8. aktu oskarżenia poprzez zapłatę na rzeczA. B.kwoty 2.500 zł (dwa tysiące pięćset złotych);

III
na podstawieart. 624 §1 k.p.k.zwalnia oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych w całości, w tym od opłaty, przejmując poniesione w sprawie wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt II K 1367/16

UZASADNIENIE
wobec złożenia przez obrońcę oskarżonejK. M.wniosku o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i innych konsekwencjach prawnych czynu, zgodnie z treściąart. 424 § 3 k.p.k., Sąd ograniczył uzasadnienie do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku oraz wskazanych rozstrzygnięć
Sąd zważył, co następuje:
Ustalony stan faktyczny pozwalał na przypisanie oskarżonejK. M.wszystkich czynów zarzucanych jej aktem oskarżenia. Jak ustalono w toku postępowania, w okresie obejmującym zarzutyK. M.nie wykonywała działalności gospodarczej polegającym na pośrednictwie kredytowym i nie wykonywała takich czynności na cudzy rachunek. Oskarżona nie miała więc zarówno możliwości, jak i zamiaru wywiązania się z umów zawartych na odległość zD. B.,A. B.iH. P.. Zawierając wymienione umowy wywołała ona u pokrzywdzonych mylne przeświadczenie co do tego, że zamierza złożyć w ich imieniu wnioski o udzielenie pożyczek i pozyskać dla nich finansowanie. Każdy z pokrzywdzonych został w ten sposób wprowadzony w błąd kilkakrotnie. Oskarżona zwodziłaD. B.,A. B.iH. P., przekonując, że pożyczki/kredytu nie udało się uzyskać i, w związku z tym, konieczne jest dokonanie wpłaty kolejnej kwoty tytułem „zaliczki” bądź „kosztów weryfikacji”. W rezultacieD. B.dokonał łącznie 4 wpłat, natomiastA. B.iH. P.po 2 wpłaty. Oczywiste jest to, że każda z tych wpłat stanowiła niekorzystne rozporządzenie mieniem pokrzywdzonych, którzy wyzbyli się środków pieniężnych na rzeczK. M.. Oskarżona zatrzymała otrzymane środki dla siebie. Nie miała zamiaru wykorzystać ich dla celów związanych z realizacją zawartych umów. W ten sposób, w każdym przypadku wypełniła swoim zachowaniem znamiona czynu zart. 286 § 1 k.k.
Każdy z wymienionych czynów został popełniony z wykorzystaniem takiej samej sposobności w krótkich odstępach czasu, tj. w okresie id od 1 października 2012 do 1 lutego 2013 roku, a żaden z nich nie został poprzedzony wyrokiem za czyn wcześniejszy. Nadto, każdy z nich wypełnia znamiona tego samego przepisu ustawy karnej. Sąd uznał zatem, że stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniuart. 91 k.k.
W czasie popełnienia przez oskarżoną przypisanego jej czynu, nie zachodziła żadna okoliczność wyłączająca jego kryminalną bezprawność. Nie zachodziły również żadne okoliczności wyłączające winę oskarżonej. Nie była on w szczególności w znacznym ograniczona w możliwości rozpoznania znaczenia i konsekwencji swoich czynów przez chorobę psychiczną, niedorozwój umysłowy lub czasowe zaburzenie czynności psychicznych.K. M.jest i już w trakcie popełnienia czynów była osobą dorosłą. W inkryminowanym czasie nie zaszła także czasowa niepoczytalność oskarżonej.
Stopień szkodliwości społecznej czynówK. M.oceniana z uwzględnieniem dyrektyw zart. 115 §2 k.k.była znaczna. Oskarżona działała podstępnie, pozorując prowadzenie działalności gospodarczej. Zwodziła pokrzywdzonych, informując o niepowodzeniach w trakcie procedury mającej na celu uzyskanie pożyczki/kredytu, a przez to wyłudzała od nich kolejne wpłaty tytułem „zaliczek”, „opłat za weryfikację”. Nie ulega wątpliwości, że oskarżona działała z premedytacją. Motywacją dla jej działania było pragnienie łatwego zysku. Kwoty, których dotyczyło niekorzystne rozporządzenie mieniem były niemałe.
W punkcie I. sentencji wyroku, za ciąg przestępstw zart. 286 § 1 k.k., Sąd wymierzył oskarżonejK. M.karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.
Na niekorzyśćK. M.przemawiają okoliczności wpływające na ocenę szkodliwości społecznej jej czynów (opisane powyżej), tj. postać zamiaru, okoliczności i sposób popełnienia czynów oraz fakt, że była ona w przeszłości dwukrotnie karana za przestępstwo podobne. Przy czym podkreślenia wymaga, że jeden z wyroków skazujących zapadł wobec niej przed popełnieniem badanych czynów.
Sąd nie dopatrzył się okoliczności łagodzących.
Zdaniem Sądu, właściwości i warunki osobiste przemawiały za orzeczeniem wobecK. M.bezwzględnej kary pozbawienia wolności (art. 69 §1 i 2 k.k.). Jak już wcześniej akcentowano, oskarżona dopuściła się czynów o wysokim stopniu szkodliwości społecznej, a nadto była wielokrotnie karana. Wobec oskarżonej zapadły w przeszłości dwa wyroki skazujące za przestępstwa podobne, przy czym jeden przed popełnieniem badanych czynów, co oznacza, że działała ona w ramach recydywy w znaczeniu ogólnym. Sposób i okoliczności popełnienia czynów, przyświecająca oskarżonej motywacja, a także sposób życia przed popełnieniem czynów nie pozostawiają wątpliwości co do tego, że jest ona sprawcą do zdemoralizowanym. W wyroku z 7 grudnia 2007 r. (VII K 587/07) Sąd Rejonowy w Kaliszu zastosował wobec niej karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Oskarżona złamała warunki okresu próby, a następnie ponownie wkroczyła na drogę przestępstwa, co każe sądzić, że jest ona osobą odporną na resocjalizację. Zdaniem Sądu, można powziąć daleko idące wątpliwości co do tego, czy oskarżona będzie w przyszłości przestrzegała obowiązującego prawa, w tym, nie popełni kolejnego przestępstwa. W związku z tym, Sąd uznał, że zasadne jest co najmniej krótkotrwałe odizolowanieK. M.od reszty społeczeństwa. Przy czym, w ocenie Sądu, przy uwzględnieniu wagi popełnionych czynów oraz górnej granicy zagrożenia karnego, wynikającego z obostrzenia przewidzianego wart. 91 § 1 k.k.(12 lat pozbawienia wolności), orzeczoną karę łączną można wręcz uznać za łagodną. Zdaniem Sądu, wymierzenie jeszcze łagodniejszej kary pozbawienia wolności, np. w „ramach tzw. „kary mieszanej” orzeczonej przy zastosowaniuart. 37b k.k.bądź zastosowanie warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary sprzeciwiałoby się celom kary.
W konsekwencji powyższego nie było także podstaw do zastosowania na podstawieart. 4 §1 k.k.przepisów obowiązujących w dacie czynu jako względniejszych dla oskarżonej.
W punkcie II. sentencji wyroku, Sąd nałożył na oskarżoną obowiązek naprawienia w całości szkód wyrządzonych pokrzywdzonym. W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie to wzmocni wychowawcze oddziaływanie orzeczonej kary, wyeksponuje w świadomości oskarżonej naganny charakter popełnionych czynów i przyczyni się do zadośćuczynienia społecznemu poczuciu sprawiedliwości.
Z uwagi na trudną sytuację materialną i nałożenie obowiązku naprawienia szkody, Sąd na podstawieart. 624 §1 k.p.k.zwolnił oskarżoną z obowiązku uiszczenia kosztów postępowania.