Sąd Okręgowy w Lublinie
XI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XI Ka 472/17
Data wyroku: 2017-07-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Włodzimierz Śpiewla, Dorota Dobrzańska, Elżbieta Wierzchowska
Słowa kluczowe: Postępowanie odwoławcze
Podstawa prawna: 437§1kpk

Sygn. aktXI Ka 472/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 lipca 2017 roku
Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  SSO Dorota Dobrzańska (spr.)
Sędziowie SSO Włodzimierz Śpiewla
SSO Elżbieta Wierzchowska
Protokolant sekr. sądowy Katarzyna Radek
przy udziale Prokuratora Dariusza Lenarda
po rozpoznaniu dnia 11 lipca 2017 roku
sprawyC. Z.synaJ.iI.z domuP.ur. (...)wB.
oskarżonego zart. 263 § 2 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej
z dnia 24 marca 2017 roku sygn. aktVII K 419/16

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa za postępowanie odwoławcze 180 (sto osiemdziesiąt) złotych opłaty oraz 20 (dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu wydatków.

    Włodzimierz Śpiewla Dorota Dobrzańska Elżbieta Wierzchowska

XI Ka 472/17UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 24 marca 2017 roku Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej uznałC. Z.za winnego tego, że w okresie od dnia 11 września 2015 r. do dnia 11 grudnia 2015 r. wK., pow.(...), woj.(...)posiadał broń palną gazową tj. pistoletmarki W. (...)nr(...).(...)oraz amunicję do w/w broni bez wymaganego zezwolenia, tj. przestępstwa zart. 263 § 2 k.k.Za ten czyn skazał go na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe.
Z powyższym orzeczeniem nie zgodził się obrońca oskarżonego i wniósł apelację. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść wyroku tj.art. 4, 7, 410 kpkwyrażające się w dowolnej a nie swobodnej ocenie materiału dowodowego, zasadniczo poprzez niewnikliwą analizę wyjaśnień oskarżonego. Ponadto zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na dowolnym ustaleniu posiadania przezC. Z.broni i amunicji w sytuacji, gdy z materiału dowodowego wynika, iż nie oddanie przez niego broni nie wiązało się z zamiarem jej zatrzymania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja obrońcy oskarżonego nie zasługuje na uwzględnienie.
Naruszenie przez sąd orzekający swobodnej oceny dowodów miało się przejawiać wg skarżącego na oparciu wyłącznie na materiale obciążającym oskarżonego i niedostateczne przeanalizowanie jego wyjaśnień. Taki zarzut w istocie sprowadza się do forsowania własnej, subiektywnej oceny, że to wyjaśnienia oskarżonego miałyby mieć priorytetowe znaczenie, bez żadnego odniesienia do dowodów, na których oparł się Sąd I instancji ferując wyrok skazujący i bez próby ich dyskwalifikacji. Uzasadnienie orzeczenia wykazuje, że przede wszystkim znaczenie dla ustalenia winyC. Z.miały dowody nieosobowe i to z treści dokumentów a także braku reakcji oskarżonego na pismo zobowiązujące do zwrotu broni i amunicji Sąd wywiódł wniosek o zamiarze popełnienia występku zart. 263§2 kk. Z tą argumentacją skarżący nie polemizuje. Podkreślić należy, że kontrola odwoławcza nie ujawnia błędów natury logicznej w zaprezentowanym stanowisku. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny dokonując oceny zebranego materiału dowodowego w sposób odpowiadający zasadom wiedzy i doświadczenia życiowego. W polu uwagi Sądu w chwili orzekania znajdowały się wszystkie okoliczności. Ocena zgromadzonego materiału dowodowego nie przekracza granic określonych wart. 7 kpkani nie uchybia zasadzie obiektywizmu wyrażonej wart. 4 kpk. Przedmiotem rozważań Sądu były wszystkie okoliczności ujawnione w toku rozprawy głównej, zarówno przemawiające na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego. Sąd wskazał, na jakich dowodach oparł swe rozstrzygnięcie, a którym dowodom odmówił wiary i swoje stanowisko w tym zakresie w sposób wystarczający, tj. umożliwiający przeprowadzenie kontroli odwoławczej uzasadnił w pisemnych motywach rozstrzygnięcia. Należy przypomnieć, że ocena dowodów, w tym osobowych, należy do sądu pierwszej instancji. To on, po bezpośrednim przesłuchaniu świadków i odebraniu wyjaśnień od oskarżonego, uzyskaniu dowodów z dokumentów, ma prawo uznać jedne z tych dowodów za zasługujące na obdarzenie ich walorem wiarygodności, a innym tego waloru odmówić, pod warunkiem należytego uzasadnienia swojego stanowiska w tym zakresie. Temu zadaniu Sąd Rejonowy w pełni sprostał. Apelacja z kolei nie zawiera żadnych konkretnych zarzutów naruszenia zasad prawidłowego rozumowania czy wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, które mogłyby podważyć wydany wyrok. Stąd odrzucenie wyjaśnień oskarżonego w części dotyczącej jego braku świadomości co do posiadania broni (zabranej rzekomo podczas przeszukania) było jak najbardziej prawidłowe, jeśli zważyć na wydźwięk dokumentów, na które powołuje się Sąd Rejonowy.
Również zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, opierający się przecież wyłącznie na treści wyjaśnień oskarżonego, należy uznać za chybiony z przyczyn wyżej omówionych. Nie ma zatem znaczenia, czyC. Z.miał zamiar zatrzymania rzeczy na własność, których posiadanie w okresie od 11.09.2015r. do 11.12.2015r. było zabronione (pozwolenie na broń zostało cofnięte decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji wB.z dnia 1.09.2015r.). Dla bytu przestępstwa zart. 263 kkznaczenie ma posiadanie ich w sensie faktycznym, co zostało w niniejszej sprawie dowiedzione oskarżonemu. Prawomocność wyroku nakazowego w sprawie VII W 1272/16, pozostającego w związku z rozpoznawaną sprawą, także przemawia za prawidłowością wyroku skazującego z dnia 24.03.2017r. Twierdzenia skarżącego o przekonaniuC. Z., iż pistolet został zatrzymany jesienią 2000r. nie wytrzymują konfrontacji z materiałem dowodowym, co prawidłowo przedstawił Sąd I instancji w sporządzonym uzasadnieniu.
Apelacja od winy powoduje zgodnie zart. 447 §1 kpkkontrolę całości wyroku, zatem sąd odwoławczy oceniał wymierzoną karę. Nie można w przypadku oskarżonego mówić o jej rażącej niewspółmierności. Ugruntowane jest stanowisko takie jak zaprezentował choćby Sąd Najwyższy w wyroku z 30.09.2003 r,(...)56/03,L., gdzie stwierdził: „Nie każda nietrafność wymiaru kary uzasadnia zmianę orzeczenia. Zmianę taką uzasadnia jedynie "rażąca niewspółmierność", będąca istotną różnicą między karą wymierzoną przez sąd I instancji, .a taką karą jaką należałoby orzec w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego rozważenia i uwzględnienia wszystkich okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary. Różnica ocen, o której wyżej mowa, musi być zasadniczej natury, a więc taka, która czyni, że dotychczasowa kara nie może być w żadnej mierze zaakceptowana."
Biorąc pod uwagę dwukrotne skazanie oskarżonego za czyny różnego rodzaju, wymierzona kara należycie odpowiada dyrektywomart. 53 kk. Ponieważ przestępstwo zostało popełnione pod rządami znowelizowanegokodeksu karnegoa od 1.07.2015r. dla zastosowania dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary ustawodawca wymaga braku skazania na karę pozbawienia wolności, tej instytucji Sąd I instancji nie mógł rozważać w przypadkuC. Z..
Orzeczenie o kosztach postępowania odwoławczego uzasadniaart. 8 ustawy z 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnychiart. 636§1 kpk.

    Dorota Dobrzańska  Elżbieta Wierzchowska Włodzimierz Śpiewla