Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V K 68/14
Data wyroku: 2017-03-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Hanna Gajewska-Kałuska, Sławomir Bielecki
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko wolności
Podstawa prawna: art. 189 a § 1 kk

Sygn. akt V K 68/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 marca 2017 roku
Sąd Okręgowy Warszawa Praga w Warszawie w V Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSO Sławomir Bielecki
Ławnicy:   Hanna Gajewska-Kałuska
Mirosław Kurek
Protokolant: Krzysztof Ciepieniak;
w obecności Prokuratora: Radosława Cieślińskiego, Marcina Górskiego, Krzysztofa Stańczuka, Ireny Nogaiskiej;
po rozpoznaniu w dniach: 12.06., 24.06., 23.07., 14.08., 19.08.2015r., 22.03., 26.07.2016r., 07.03.2017r., sprawy:
S. E. (1)ps. (...)urodz. (...)wD.- Bułgaria, synaN.iA.zd.D.;
oskarżonego o to, że: I.na początku maja 2008 r. wW.działając wspólnie i w porozumieniu zB. A.dopuścił się handlu ludźmi w osobieK. N.w ten sposób, iż za kwotę 650 EURO przyjął odA. A. (1),A. A.posługującego się imieniemO.ips. (...)oraz dwóch nieustalonych mężczyzn obywatelstwa bułgarskiego o imionachN.iA.w celu wykorzystania w prostytucjiK. N., którą wcześniej wskazani mężczyźni doprowadzili do stanu bezradności upijając alkoholem i częstując kokainą, przy czym nie później niż do 10 czerwca 2008 r. czerpał korzyści majątkowe z uprawiania przezK. N.prostytucji przydrodze krajowej nr (...)w okolicyP., a następnie wH.na terenie Niemiec w ten sposób, że pobierał od niej pieniądze w nieustalonych kwotach, przy czym uczynił sobie z tego stałe źródło dochodu,
tj. o czyn zart. 189a § l k.k.w zb. zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § l k.k.
II.przez okres około tygodnia, nie później niż do 14 maja 2008 r. w okolicyP.czerpał korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji nadrodze nr (...)w okolicachR.przez nieustaloną kobietę obywatelstwa bułgarskiego w ten sposób, że codziennie pobierał od niej wszystkie zarobione pieniądze w nieustalonych kwotach,
tj. o czyn zart. 204 § 2 k.k.,
III.w okresie od końca września 2009 r. do grudnia 2011 r. wW.oraz wH.na terenie Niemiec czerpał korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przezM. T.iM. B.w ten sposób, iż:
- od końca września 2009 r. do końca października 2009 r. wW.z uprawiania prostytucji przezM. T.przydrodze nr (...)na odcinkuG.-K.w ten sposób, że pobierał od niej wszystkie zarobione pieniądze w nieustalonych kwotach,
- od połowy listopada 2009 r. do 14 lutego 2010 r. wW.i wH.z uprawiania prostytucji przezM. B.przydrodze nr (...)na odcinkuG.–K.oraz na ulicachH.w ten sposób, że pobierał od niej wszystkie zarobione pieniądze w nieustalonych kwotach,
- od połowy kwietnia 2011 r. do 26 sierpnia 2011 r. wW.z uprawiania prostytucji przezM. B.przydrodze nr (...)na odcinkuG.-K.w ten sposób, że pobierał od niej wszystkie zarobione pieniądze w nieustalonych kwotach,
- w okresie od końca sierpnia 2011 r. do końca września 2011 r. wH.z uprawiania prostytucji przezM. B.na ulicach tego miasta w ten sposób, że pobierał od niej wszystkie zarobione pieniądze w nieustalonych kwotach,
- od października 2011 r. do grudnia 2011 r. wW.z uprawiania prostytucji przezM. B.przydrodze nr (...)na odcinkuG.-K.w ten sposób, że pobierał od niej wszystkie zarobione pieniądze w nieustalonych kwotach, przy czym czynu tego dopuścił się czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu,
tj. o czyn zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § l k.k.

ORZEKA:

I
OskarżonegoS. E. (1)ps. (...)uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. I-szym aktu oskarżenia i za to na mocyart. 189a § l k.k.w zb. zart. 204 § 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 26.05.2014 roku w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § l k.k.skazuje go, zaś na mocyart. 189a § 1 k.k.w zw.art. 11 § 3 k.k.w zw. 45§ 1 k.k.wymierza mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i orzeka przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa w wysokości 3.000 (trzech tysięcy) złotych.

II
OskarżonegoS. E. (1)ps. (...)uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. III-cim aktu oskarżenia i za to na mocyart. 204 § 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 26.05.2014 roku w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § l k.k.w zw. 45§ 1 k.k.skazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i orzeka przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa w wysokości 18.000 (osiemnastu tysięcy) złotych.

III
OskarżonegoS. E. (1)ps. (...)uniewinnia od popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. II-gim aktu oskarżenia.

IV
Na mocyart. 85 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym przed dniem 01.07.2015 roku łączy oskarżonemuS. E. (1)orzeczone wyżej wobec niego kary pozbawienia wolności i wymierza mu jedną karę łączną 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

V
Zasądza od oskarżonegoS. E. (1)ps. (...)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 400 złotych tytułem opłaty i obciąża go pozostałymi kosztami procesu, w części uniewinniającej przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.

V K 68/14

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

K. N.przyjechała doW.w 2007 roku. Utrzymywała się wówczas z prostytuowania się na Dworcu(...)oraz kradzieży. Tam poznała osoby narodowości polskiej, które zaproponowały jej legalną pracę w Wielkiej Brytanii. Gdy wyjechała, na miejscu dowiedziała się, że została oszukana i miała pracować w domu publicznym. W konsekwencji wróciła do Polski i ponownie udała się na Dworzec(...)wW., aby zarabiać pieniądze prostytuując się. Tam kilkakrotnie spotkała mężczyznę narodowości bułgarskiej -A. A.opseudonimie (...)i(...), którego poznała jeszcze przed wyjazdem z Polski do Anglii. Podczas jednego z takich spotkań, gdzie razem pili alkohol,A. A.stwierdził, że ma coś do załatwienia, a gdy wróci, razem pojadą do baru. Na dworzec wrócił z kolegami:A. A. (1), mężczyznami o imionachN.iA., po czym udali się kilku barów, gdzie spożywali alkohol.A. A.poinformował ją, że zna osoby, które „opiekują się” dziewczynami i mogłaby pracować dla nich „na procent”.K. N.nie zgodziła się. Nadal częstowali ją alkoholem.A. A.wykonał przy niej telefon. W trakcie rozmowy powiedział, że jest z nim dziewczyna, która chce pracować i poprosił, aby osoba z którą rozmawiał przyjechała i przedstawiłaK. N.jak będzie wyglądać jej praca. Do baru przyjechałaK. Ł.wraz z mężemD. Y.ps. (...). Przekonywała onaK. N., aby zaczęła prostytuować się na tak zwany procent, to znaczy, że jeśli zgodzi się na to, to będzie mogła zatrzymać dla siebie 30% zarobku. JednakK. N.nie zgodziła się na te warunki więcA. A. (1), mężczyźni o imionachN.iA.orazA. A.zabrali ją do kolejnego baru nazywanego(...), który znajdował się blisko bazaru na(...). Tam równieżK. N.piła alkohol, aA. A.nadal przekonywał ją do podjęcia oferowanej „pracy”, a w międzyczasie częstował ją kokainą. Zaproponował jej, aby dokonali fikcyjnej transakcji, która miałaby polegać na tym, żeA. A.sprzeda ją swoim innym znajomym mężczyznom narodowości bułgarskiej, a gdy następnego dnia wystawią ją do pracy przy trasie, to on ją stamtąd zabierze, zaś otrzymanymi z transakcji sprzedażyK. N.pieniędzmi podzielą się po połowie. Również i na ten układK. N.nie zgodziła się. NatomiastA. A. (1)zadzwonił do znajomych osób narodowości bułgarskiej, po czym do baru przyjechaliB. A.,D. A.,A. A. (3). Z rozmowy telefonicznej wiedzieli, że wrazA. A. (1)jest dziewczyna, którą mogą kupić. Jako kwotę za którąA. A. (1)sprzedaK. N.wskazał 1.000 euro. Na warunki transakcji zgodził sięS. E. (1), lecz z uwagi na konflikt ze sprzedającym do transakcji nie doszło. OstatecznieB. A.kupiłK. N.za 650 euro z zamiarem odsprzedania jejS. E. (1). NastępnieS. E. (1)odkupiłK. N.za kwotę 650 euro, ale ponieważ nie miał on pełnej kwoty, zapłacił jedynie 1.400 zł, a pozostałą część miał zapłacić w późniejszym terminie.A. A.,A. A. (1)oraz mężczyźni o imionachA.iN.podzielili się otrzymanymi zaK. N.pieniędzmi i odjechali.K. N.z uwagi na spożyty alkohol i zażytą kokainę stopniowo traciła świadomość, więcS. E. (1),B. A.z konkubinąK. B. (1),D. A.,A. A. (3)i jej mążY.zaprowadzili ją do samochodu i udali się do miejscowościW., gdzie wynajmowali dom. GdyK. N.następnego dnia odzyskała świadomość, chciała uciec, leczA. A. (3)iD. A.poinformowali ją, że zapłacili za nią 4 tys. złotychA. A.ps. (...)i teraz musi tą kwotę odpracować. Tego samego dnia siłą doprowadzili ją do samochodu aby zawieźć ją na trasę celem prostytuowania się, a żeby nie uciekła, krzyczeli na nią i straszyli ją, że ją „wszędzie odnajdą”. Na trasę, gdzie miała świadczyć usługi seksualne zawiózł jąB. A.i zostawił ją z prostytutką bułgarskiego pochodzenia -E. D.posługująca się imieniemE., która oprócz prostytuowania się miała za zadanie pilnowaćK. N.. GdyK. N.nie chciała świadczyć usług seksualnych,E.krzyczała na nią, a także telefonicznie informowała o tymB. A., który wówczas przyjeżdżał samochodem i także krzyczał na nią i zmuszał ją do prostytucji. Wieczorem przyjechał po nie trasę numer(...), leczK. N.nie odwiózł do domu wW., który wynajmowali, a zabrał ze sobą dohotelu (...), gdzie spędziła z nim dwie noce, podczas których zmuszał ją do współżycia z nim. Po wspólnie spędzonym czasie, odwiózł ją do domu wW., gdzieA. A. (3)poleciła jej udać się do pokojuS. E. (1)opseudonimie (...)i poinformowała ją, że została kupiona za 4.000 zł i musi teraz powyższą kwotę odpracować. GdyK. N.nocowała zS. E. (1), ten wymuszał na niej współżycie seksualne, przytrzymując ją siłą i wypowiadając przy tym po bułgarsku słowa takim tonem głosu, że dziewczyna domyślała się, że grozi jej. Zachowywał się tak, jakby chciał, aby zaszła w ciążę. Nadto codziennie zawoziłK. N.na trasę nr(...)w okolicyP., gdzie miała świadczyć usługi seksualne, a wszystkie zarobione pieniądze, musiała oddaćD., który z tych pieniędzy utrzymywał się. Na trasie nr(...),K. N.prostytuowała się do 10 czerwca 2008 roku. Lecz gdyB. A.został aresztowany, wówczasS. E. (1),A. A. (3),D. A.ps. (...),E. D.posługująca się imieniemE.iK. B. (1)podjęli decyzję o wyjeździe z Polski i udali się pociągiem doH..S. E. (1)zabrał ze sobą równieżK. N., która miała także wH.pracować jako prostytutka. Następnego dniaA. A. (3)poleciłaK. N.iść na ulicę, gdzie miała zachęcać klientów do współżycia z nią w pobliskim hotelu. Bułgarka również wskazała jakie kwoty ma pobierać za poszczególne „usługi seksualne”. GdyK. N.stała przy ulicy szukając klientów,S. E. (1)pilnował ją siedząc zA. A. (3)iD. A.w pobliskim barze lub spacerowali nieopodal bądź też co chwilę kontrolnie dzwonili do niej. Gdy spotkała się z kilkoma klientami, to musiała od razu oddaćS. E. (1)zarobione pieniądze, przez co miał stałe źródło dochodu i pewność, że dziewczyna nie będzie miała pieniędzy na bilet do Polski i nie ucieknie.K. N.chciała wrócić do Polski, lecz gdy mówiła, że zapłacone za nią pieniądze już spłaciła prostytuując się, osoby z którymi wyjechała odpowiadały, że nie spłaciła, bo przecież mieszka z nimi i utrzymują ją. W końcu postanowiła uciec i wykorzystała okazję, że z jednym z klientów została przez kilka godzin, a następnie poprosiła go, aby nie odwoził jej w miejsce gdzie stała na ulicy szukając klientów, tylko zawiózł ją w bardziej odległe miejsce. Ostatecznie do Polski wróciła autobusem, a w kraju dowiedziała się, że jest w ciąży, zaś przeprowadzone badania genetyczne wykazały, że ojcemK. N. (1)jestS. E. (1).

M. T.
doW.przyjechała w 2009 roku. Na Dworcu(...)spotkała dziewczynę, z którą w połowie lipca 2009 roku udała się do baru w pobliżu bazaru(...). Na miejscu pokłóciły się, co zobaczyłB. A.iB. S.ps. (...). Mężczyźni zaproponowaliM. T.wspólne spożywanie alkoholu w mieszkaniu, które znajdowało się przyul. (...)wW.. Na miejscu poznałaD. A., jego żonęE. D.,S. E. (1),A. A. (3),K. B. (1), dziewczyny o imieniuW.iM.. Wspólnie spożywali alkohol, po czymS. E. (1)-(...)zabrałM. T.do swojego mieszkania w sąsiednim bloku. Następnego dniaA. A. (3)zapytała ją czy pójdzie z nią do pracy do sklepu, lecz dziewczyna nie zgodziła się. Razem z nią,S. E. (1)i poznaną naD.dziewczyną o imieniuM., udała się na zakupy po ubrania potrzebne do pracy. Gdy zobaczyła jakie ubrania jej kupili, zaczęła zastanawiać się jaki rodzaj pracy ma wykonywać. Następnego dniaA. A. (3)poleciła jej zabrać do reklamówki zakupione wcześniej ubrania, po czymB. A.zawiózł ją na trasę nr(...)na odcinekG.–K., gdzie miała świadczyć usługi seksualne. W lesie miała przebrać się w przyniesione ze sobą ubrania, a odA.wiedziała jakie kwoty ma pobierać za poszczególne rodzaje usług seksualnych. WieczoremA. A. (3)poleciła jej oddać wszystkie zarobione na trasie pieniądze. We wrześniu 2009 rokuM. T.zamieszkała naul. (...)wW.wraz zS. E. (1)i od tego momentu wszystkie zarobione z prostytucji pieniądze musiała jemu oddawać. W tym czasie w mieszkaniu naulicy (...)wW.pojawiła się równieżM. B., która bardzo chciała mieszkać zS. E. (1), a on na to zgodził się i razem zamieszkali. Pod koniec października 2009 rokuB. A.zabrałM. T.doH., gdzie również miała trudnić się prostytucją.

M. B.
poznałaB. A.iD. A.poprzez swoją koleżankęJ. K.na Dworcu(...).J. K.zaproponowała aby razem z nimi pojechały do jej przyrodniej siostryM. T., która mieszkała z Bułgarami.M. B.zgodziła się na to i wraz zJ. K.udała do mieszkania naul. (...)wW.. Dziewczyny poprosiłyM. T., aby pomogła im w znalezieniu pracy. Lecz gdy dziewczyna opowiedziała im, że pracuje jako prostytutka,J. K.postanowiła zostać w tym mieszkaniu, natomiastM. B.chciała wrócić do domu, ale z uwagi na późną porę, musiała także zostać na noc w mieszkaniu naul. (...). Następnego dnia postanowiła spróbować pracy w charakterze prostytutki. Po dwóch dniach zulicy (...)pojechała naulicę (...)wW., gdzie poznała inne dziewczyny zarabiające na prostytucji. Na miejsce podjechała taksówką, która zawiozła ją na trasę nr(...)na odcinekG.–K.. Przez pierwsze dni była pilnowana przezK. B. (1), która również stała przy trasie i oczekiwała na klientów. PoczątkowoM. B.mieszkała zB. A.naul. (...)i jemu oddawała wszystkie zarobione z prostytucji pieniądze. Lecz, gdyM. T.wyjechała doH.,M. B.zamieszkała zS. E. (1)i nadal trudniła się prostytucją, zaś zarobione pieniądze oddawałaS. E. (1)jako swojemu opiekunowi. Stworzyli nieformalny związek, a nawet rozmawiali o ślubie. Po około pół roku wyjechali do Bułgarii, gdzie przez półtora roku przebywali u matkiS. E. (1). Stamtąd wyjechali doH., gdzieM. B.również świadczyła usługi seksualne klientom, których zabierała do hotelu.S. E. (1)utrzymywał się z pieniędzy zarobionych przezM. B.z prostytucji.S. E. (1)poznał nową dziewczynę i wówczas pokłócili się.M. B.wróciła do Polski.

    Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: częściowo wyjaśnieńoskarżonegoS. E. (1)(k. 282-287, 467-473 ),

     zeznań świadków:
M. B.(k. 38-43, 87, 97-99, 122-123, 696- 707),M. T.(k. 44-46),A. A. (3)(k. 48-52, 232-234, 249-251, 291-292, 488-494),D. A.ps. (...)(k. 54-56, 139-142, 143-144, 152-156, 147-148, 181-182, 210-211, 544-550),K. N.(k. 190-204, 224-225, 350-352, 773-780),A. A. (1)(k. 263-265, 269-272, 304-307, 325-329, 565-572),A. A.(k. 345-347, 357-359, 360-362, 573-578),M. T.(k. 44-46, 62-66, 167-170, 171-173),K. B. (1)(k. 174 -175, 177, 183, 184 -185, 259-260),J. K.(k. 73-75, 76, 118 -119),N. P.(k. 134- 135),W. K.(k. 159 – 160),M. W.(k. 229 -231),B. A.(k. 59-61, 71-72, 157 – 158, 161-162, 163 – 166, 206-209, 210-211, 252 – 253, k. 318 -319 – protokół okazania osoby, k. 179 -180 – protokół okazania osoby),K. Ł.(k. 277 – 279),

    a także na podstawie dokumentów takich jak:tablica poglądowa nr 102 do sprawy V Ds. 269/08 (k. 67), tablica poglądowa nr 103 do sprawy V Ds. 269/08 (k. 70), wyciągi z protokołów przesłuchania świadkaJ. K.(k. 73-75, 76), wyciąg z eksperymentu procesowego z udziałem świadkaJ. K.(k. 79), tablica poglądowa - wyciąg z tablicy poglądowej do protokołu eksperymentu procesowego z dnia 27.12.2011r. z udziałem świadkaJ. K.(k. 80), protokoły okazania wizerunków świadkowiM. B.(k. 81-82, 83-84, 85-86), załącznik do przesłuchania świadkaM. B.(k. 88), tablica poglądowa nr 105 do sprawy V Ds. 269/08 (k. 89), protokół eksperymentu procesowego w postaci wizji lokalnej z udziałem świadkaM. B.wraz z dokumentacją fotograficzną (k. 90-96), opinia psychologiczna dot. świadkaM. T.(k. 100-108), zaświadczenie dot. świadkaM. B.z(...) Centrum (...)wraz z historią choroby co do świadkaM. B.z(...) Centrum (...)oraz historia choroby z(...) Centrum (...)(k. 112-115), tablica poglądowa nr 107 do sprawy V Ds. 269/08 (k. 116), protokół z okazania wizerunku świadkowiM. B.(k. 117), protokół z okazania wizerunku świadkowiJ. K.(k. 118 – 119), opinia psychologiczna dot. świadkaM. B.(k. 124 – 130), wypis z protokołu przesłuchania świadkaN. P.(k. 134 – 135), zestawienia informacji o miejscach pobytu świadkówB. A.,D. A.,B. S.,A. A. (6), orazK. B. (1),J. K.iM. T.,M. B.(k. 137 -138), wyciąg z protokołu z eksperymentu procesowego z udziałem podejrzanegoD. A.wraz z tablicą poglądową (k. 147 – 148), tablica poglądowa nr 113 do sprawy V Ds. 269/08 (k. 149), wyciąg z protokołu przesłuchania świadkaW. K.(k. 159-160), tablica poglądowa nr 115 do sprawy V Ds. 269/08 (k. 178), protokół okazania wizerunkuB. A.(k. 179 – 180), protokół okazania wizerunkuD. A.(k. 181 – 182), tablica poglądowa nr 116 do sprawy nr KRD-2565/10, V Ds. 269/08 (k. 205), tablica poglądowa nr 118 i 119 do sprawy KR-D-2565/10, V Ds. 269/08 (k. 214 – 215), opinia psychologiczna dot. świadkaK. N.(k. 217 – 221), tablica poglądowa nr 118 i 119 do sprawy KR-D-2565/10, V Ds. 269/08 (k. 227 – 228), uzupełniający protokół oględzin rzeczy (k. 235-236), opinia psychologiczna dot. świadkaK. B. (1)(k. 237 – 243), uzupełniająca opinia psychologiczna dot. świadkaM. N.(k. 244 – 248), informacja co do miejsca przebywania oskarżonegoS. E. (1)(k. 256), protokół pobrania materiału porównawczego do badań DNAK. N.(k. 309), protokół pobrania materiału porównawczego do badań DNAK. N. (1)(k. 311), materiał DNAK. N.(k. 312), materiał DNAK. N. (1)(k. 314), tablica poglądowa nr 130 do sprawy V Ds. 269/08 (k. 317, 353), protokoły pobrania materiału porównawczego odS. E. (1)(k. 321, 322), próba materiału genetycznego oS. E. (1)(k. 323 – 324), protokół z wybadania dowodów rzeczowych (k. 336), opinia z ekspertyzy z zakresu badań genetycznych (k. 337-340), karta karna osk.S. E. (1)(k. 368), orzeczenie o niepełnosprawności dot.K. N. (1)(k. 454), kserokopia dowodu osobistego wydanego w Republice Bułgarii co do osk.S. E. (1)(k. 485 – 486), wydruk z EPUAP co do osk.S. E. (1)(k. 595), wydruk z NOE-SAD co doB. A.(k. 655), zaświadczenie systemu PESEL-SAD co doB. A.(k. 656), informacja z NOE-SAD co doB. A.(k. 787), wydruk z NOE- SAD co doM. T.(k. 788), wydruk z NOE-SAD co do osobyK. B. (1)(k. 789), informacje z Prokuratury Okręgowej w Warszawie Wydziału Śledczego co do świadkaB. A.i miejsca jego przebywania (k. 846 – 852, 853 – 855), wydruk z NOE-SAD co do świadkaB. A.(k. 865), wydruk z NOE-SAD co do świadkaK. B. (1)(k. 867), informacje z PESEL2-SAD co do świadkaK. B. (1)(k. 868-869), wydruk z NOE-SAD co do świadkaM. T.(k. 870), informacje z PESEL2-SAD dot.M. T.(k. 871-872), informacja z NOE-SAD co do osk.S. E. (1)(k. 873), informacja z PESEL2-SAD co do osk.S. E. (1)(k. 874), odpis wyroku w sprawie XII K 145/14 SO w Warszawie mi.in co doA. A. (3)wraz z uzasadnieniem (k. 909 – 929), odpis postanowienia w sprawie XII K 145/14 SO w Warszawie – sprostowanie oczywistej omyłki pisarskie (k. 930), odpis wyroku wraz z uzasadnieniem SO w Warszawie w Sprawie II AKa 141/16 m.in. co do osk.A. A. (1)(k. 931 -944), odpis wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie XVIII K 156/13 SO w Warszawie m.in.B. A.(k. 945 – 1028), odpis wyroku w sprawie II AKa 329/15 SA wW.m. in. w sprawieB. A.i innych (k. 1029 – 1031).

    OskarżonyS. E. (1)ps. (...)lub(...)nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wskazał jednak, że otrzymywał pieniądze odM. B., lecz zaznaczył, że sama mu je dawała, gdyż żyli w konkubinacie. Stanowczo jednak zaprzeczył, aby kiedykolwiek wziął pieniądze odM. T.lub też od Bułgarki, która pracowała jako prostytutka w rejonieR.kołoP., a zM. T.także żył w konkubinacie. Oskarżony wyjaśnił, żeM. T.początkowo nocowała uB., lecz ten poinformował go, żeM.chce zostać z oskarżonym. Ponieważ między mężczyznami doszło do kłótni, to ostatecznieB.zabrałM.i zawiózł ją do swojej siostry doH., natomiast z oskarżonym zostałaM. B..M. B.była jego dziewczyną, „właściwie tak jakby była moją żoną”.S. E. (1)wskazał, że gdyB.wrócił zH.zaczął mu grozić, że go pobije, gdyż był przeciwny jego związkowi zM. B.. Przeciwna była również jego siostraY.. Dlatego też wyjechali do Bułgarii, gdzie przebywali przez 1 rok i 3 miesiące. Oskarżony podkreślił, że tamM. B.nie pracowała. Natomiast gdy wrócili do Polski toY.przyszła do niego do hotelu i oznajmiła, że będzie odM. B.pobierać haracz za jej pracę jako prostytutki na trasie, a po 10 dniach na trasę przyszli ochroniarze i chcieli zabraćM. B.pieniądze, grożąc jej, że jeśli ich nie odda to ją pobiją. Dziewczyna zaczęła im płacić, lecz mimo tego trzy razy została pobita. Oskarżony podał, że odM. B.codziennie otrzymywał 100-150 zł, za które kupowali jedzenie i ubranie. Ona też płaciła za mieszkanie. Wskazał jednak, że czasami pomagał ojcu w sprzedaży rzeczy na bazarze, za co otrzymywał od ojca pieniądze, które także przeznaczał na codzienne wydatki. Jak podkreślił, gdy poznałM. B., nie wiedział o tym, że ona pracuje jako prostytutka, lecz gdy miał już tą informację, nie zabronił jej tego, gdyż „ona tak chciała”. W tym charakterze pracowała na terytorium Polski oraz wH., a oskarżony wówczas nie pracował. Ostatecznie rozstali się wH., ponieważ wyjechała doW.. Jego związek zM. B.trwał około 2-2,5 roku, w tym przez 1 rok i 3 bądź 4 miesiące przebywali w Bułgarii. Wówczas jego praca w Bułgarii polegała na wożeniu drewna ciężarówką. Natomiast, gdy pracował wspólnie zM. B.to ich praca polegała na zbieraniu arbuzów. Podkreślił jednak, że zarównoM. T.jak iM. B.były wolne, chodziły gdzie chciały. Nigdy nie zmuszał ich do prostytucji.S. E. (1)wyjaśnił, żeB. A.polecił swojej żonie aby udała się na Policję i powiedziała funkcjonariuszom, żeM. B.pracuje dla oskarżonego, gdy tymczasemM. T.iM. B.pracowały dlaB. A., który woził je swoim samochodem do pracy. Oskarżony podkreślił, że nigdy wyżej wymienione osoby nie pracowały dla niego jako prostytutki i nie dawały mu pieniędzy.M. B.płaciła za mieszkanie i kupowała sobie jedzenie i ubrania. Natomiast, gdy był w związku zM. T.utrzymywał goP.aM. T.pracowała dlaB.i to on ją zawoził. Prostytucją zajmował sięP.,B.iY.. Oskarżony dodał, żeY.jest żoną jego ojca, ale między oskarżonym a nią nie ma żadnego pokrewieństwa. NatomiastY.,P.iB.są rodzeństwem.
Odnosząc się do znajomości zK. N.wyjaśnił, że gdy był w Bułgarii wezwał go do Polski jego ojciec, który pracował wW.handlując na(...). Po kilku dniach przyjechał tam takżeB.z dziewczynami oraz jego bratP.i wspólnie udali się na kawę. „Potem wzięli tę dziewczynę tęK., wzięli ją i przywieźli do hotelu”, gdzie przez 3 dniB.nocował z nią w hotelu. W te dni wywoził ją także do pracy na drogę celem prostytuowania się. W hoteluB.zapoznał oskarżonego zK. N., po czym udał się na spoczynek. Dziewczyna wypiła około 6-7 piw, a następnie wzięła go za rękę, przyciągnęła do siebie i zaczęła go całować. Byli ze sobą przez 3 dni, wówczas odbywali stosunki płciowe. NastępnieB.zabrał wszystkie dziewczyny i zawiózł na trasę, zaś oskarżony,B.iP.pojechali doB., gdzie przebywali około 2 godzin a następnie wracali do domu, lecz po drodze zostali zatrzymani przez policję drogową do kontroli i wówczas funkcjonariusze zatrzymaliB.. Wskazał również, że gdy wrócili do domu opowiedziałA. A. (3)o zatrzymaniu jego brata i wówczas siostraB.i ojciec oskarżonego udali się na policję aby dowiedzieć się za coB.został zatrzymany. Lecz policjanci zatrzymali również ojca oskarżonego. Wówczas na trasę dziewczyny wywoził ojciecB.i pobierał od niech zarobione z prostytucji pieniądze. Następnie oskarżony,Y., żonaB.–K., jego brat –P., jego żona oraz wyjechali doH.do siostry ojca oskarżonego. Oprócz nichY.zabrała 3 dziewczyny, aby tam pracowały przy drodze. Oskarżony wskazał, żeB.prosił go, aby przed jego żoną nie ujawnił, żeK. N.dla niego pracuje, dlatego powiedział żonie, żeK. N.pracuje dlaS. E. (1). Podkreślił, że nigdy nie zmuszałK. N.do odbywania z nim stosunków płciowych, ona sama tego chciała, mówiąc to wprost. Gdy wyjechali doH., tam również byli parą, lecz razem już nie współżyli. Wskazał, że wH.A. A. (3)biłaK. N., która miała pretensje do niego, że jej nie bronił. Z tego powodu prosiła go, aby razem uciekli, lecz nie zgodził się na to. Oskarżony nie umiał wskazać w jaki sposób wyjechała zH.ani też czy sama czy z kimś.S. E. (1)podkreślił, że nic dziewczynom nie zrobił i do niczego ich nie zmuszał. Nadto wskazał, że obecnie jest zB. A.w konflikcie i dlategoB.powiedział, żeM. T.pracowała dla oskarżonego i dawała mu pieniądze. Konflikt między nimi miał miejsce także wtedy, gdyM. B.wróciła do oskarżonego, kiedyB. A.kazał mu „wynosić się” i groził zawiadomieniem Policji. Tak samo zachowywał sięP.iA. A. (3)(k. 282-287, 467-473).
Sąd zważył co następuje:
W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonegoS. E. (1)są tylko częściowo wiarygodne. Za prawdziwe Sąd uznał jego wyjaśnienia co do tego, że znałM. T.,M. B.orazK. N., które to potwierdzają w swoich zeznaniach. Jednak przedstawione przezM. T.iK. N.relacje z przebiegu ich znajomości z oskarżonym są rozbieżne. ZarównoM. T.jak iK. N.wskazały, że pracowały dla oskarżonego jako prostytutki, a zarobione w ten sposób pieniądze przekazywały oskarżonemu. Znajduje to potwierdzenie w zeznaniach świadkaD. A., który wskazał, żeK. N.mieszkała z oskarżonym, a zarobione przez te dni pieniądze jako prostytutka, dawałaS. E. (1). Świadek ten również wskazał, że takżeM. B.pracowała dla oskarżonego jako prostytutka, zaś świadekK. B. (1)zeznała, że dla(...)(jak był nazywany oskarżony) jako prostytutki pracowały na trasie niedalekoK.:M.,M., a w 2008 roku na trasie(...)–K.. Również świadekN. P.podała, żeM.mieszkała z Bułgarem, dla którego pracowała jako prostytutka na tej samej trasie co ona. Dodała, że „oni mieszkali w tym samym bloku co ja zP.”. Po okazaniu zdjęć świadekN. P.zeznała, że dotyczy toM. B.i oskarżonegoS. E. (1). NadtoK. N.wręcz wskazała, że została przez oskarżonego kupiona odB. A.za kwotę 650 euro. Na te okoliczności wskazali także inni świadkowie jakD. A., świadekB. A.czy też świadekA. A. (3). W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie nie polegają na prawdzie.
Za wiarygodne Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonegoS. E. (1)w zakresie w którym przyznał, że mieszkał zM. T.i razem wynajmowali mieszkanie. Wskazał także, żeM. T.pojechała zB. A.do Niemiec, co jest zgodne z zeznaniami pokrzywdzonejM. T., która także wskazała na ten fakt i dodała, że gdy wyjechała, oskarżony został wW.i mieszkał zM.. Wyjaśnienia oskarżonegoS. E. (1)są prawdziwe także co do tego, że wraz zM. B.wyjechał do Bułgarii do matki oskarżonego, co potwierdziła równieżM. T..
Sąd dał w pełni wiarę zeznaniom

     świadkaM. T.
, która zeznała, że przez prawie dwa lata była zmuszana przez osoby narodowości bułgarskiej do uprawiania prostytucji. Zawozili ją także do Niemiec, gdzie również tym się trudniła. Świadek wskazała, że Bułgarów poznała w 2009 roku. PoczątkowoB. A.zawoził ją na trasę międzyK.aG., gdzie w lesie miała czekać na klientów. Codziennie zarabiała ok. 1.500 zł. Zarobione z prostytuowania pieniądze początkowo oddawałaA. A. (3), lecz po miesiącu oddawała wszystkie zarobione pieniądze oskarżonemu, z nim też mieszkała. Świadek zeznała, że wH.zarobione pieniądze oddawała jużA. A. (3). Dodała także, że u Bułgarów pojawiła się niedługo przedM. B.. W ocenie Sądu zeznania świadkaM. T.są spójne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym w tym z zeznaniami pokrzywdzonejM. B., a ich zeznania wzajemnie się uzupełniają (k. 44-46, 62-66, 167-170, 171-173).
ZeznaniaM. T.były oceniane również przez pryzmat opinii sądowo-psychologicznej z dnia 29 grudnia 2011 roku sporządzonej przez biegłąH. D.. Biegła stwierdziła, że zeznania świadkaM. T.są logiczne, spójne i trwałe. Wskazała, że świadek posiada stopień rozwoju intelektualnego na poziomie normy wieku, prawidłową zdolność postrzegania, zapamiętywania i odtwarzania spostrzeżeń zarówno w zakresie funkcjonowania analizatorów jak i w warstwie interpretacyjnej oraz cechy osobowości niedojrzałej, bierno – zależnej, podatnej na wpływy społeczne w niskim stopniu asertywności. Biegła stwierdziła u świadka pozytywną motywację do relacjonowania. Dodatkowo nie zauważyła u świadka oznak wpływu osób trzecich na zeznania oraz tendencji do zamierzonego zniekształcenia zdarzeń oraz konfabulacji. W ocenie psychologicznej zeznania świadkaM. T.mają pełną wartość dowodową , szczególnie w zakresie centralnych elementów zdarzeń, tj. dotyczących kontekstu sytuacyjnego, osób, miejsca, czasu (k. 100-108).
Sąd dał wiarę zeznaniomświadkaM. B., która przedstawiła przebieg swojej znajomości z poszczególnymi osobami narodowości bułgarskiej, a także, zrelacjonowała przebieg swojej znajomości z oskarżonym. Biorąc pod uwagę, że przez długi czas mieszkała z oskarżonym i snuła z nim życiowe plany, początkowo świadek umniejszała winę oskarżonego. Ostatecznie przyznała, że pracowała w charakterze prostytutki dlaS. E. (1). Miało to miejsce na trasie numer(...)na odcinkuG.–K.. Jemu też oddawała zarobione w ten sposób pieniądze. Wskazała również, że w ten sposób zarabiała dla niego takżeM. T.zanim jeszcze świadekM. B.związała się z oskarżonym. NatomiastM. T.wyjechała doH.i wówczas świadek zajęła jej miejsce u boku oskarżonego. Świadek wielokrotnie podkreślała jak silna łączyła ich więź uczuciowa. Po czasie świadek dowiedziała się, że oskarżony kupił ją odB. A.. Jej zeznania korelują z zeznaniami świadkówA. A. (3),D. A.,B. A.jak teżM. T.iK. B. (1). Również świadkowieW. K.iN. P.potwierdzają, żeM. B.mieszkała z oskarżonym i pracowała dla niego jako prostytutka, zaś wszystkie zarobione w ten sposób pieniądze oddawała oskarżonemu (k. 38-43, 87, 97-99, 122-123, 696-707).
ZeznaniaM. B.Sąd również ocenił przez pryzmat opinii sądowo – psychologicznej z dnia 18 maja 2012 roku sporządzonej przez biegłąH. D.. Biegła wskazała, żeM. B.posiada stopień rozwoju intelektualnego w dolnej granicy normy wieku, lecz posiada prawidłową zdolność przestrzegania, zapamiętywania i odtwarzania spostrzeżeń zarówno w zakresie funkcjonowania analizatorów jak i w warstwie interpretacyjnej. Zdaniem biegłej pokrzywdzona miała w przeszłości pozytywną motywację do relacjonowania, w miarę upływu czasu motywacja do składania zeznań obniża się i pojawiło się nastawienie lękowe oraz zmęczenie powtarzaniem treści traumatycznych. Pokrzywdzona posiada cechy osobowości niedojrzałej, bierno – zależnej, podatnej na wpływy społeczne, w niskim stopniu asertywnej. Dodatkowo nie zauważono u pokrzywdzonej oznak wpływu osób trzecich na jej zeznania oraz tendencji do zamierzonego zniekształcania zdarzeń oraz konfabulacji. W ocenie biegłej jej zeznania mają pełną wartość dowodową (k. 124-130).
Sąd uznał zeznania
    świadkaK. N.
za całkowicie wiarygodne. Świadek w swoich zeznaniach bardzo szczegółowo opisała jak wyglądały jej relacje z poszczególnymi Bułgarami tuż po sprzedaży jejB. A., a następnieS. E. (1). Sam przebieg sprzedaży jej osoby znała jedynie z informacji jakie otrzymała od innych osób, gdyż podczas transakcji była pod znacznym wpływem alkoholu, a także środków odurzających w postaci kokainy w wyniku czego straciła świadomość. Wskazała, że zmuszali ją do uprawiania prostytucji na drodze kołoP.i pilnowali ją. Natomiast zarobione w ten sposób pieniądze oddawałaS. E. (1).
Jej zeznania są spójne z zeznaniami świadkaA. A. (3), która również podała, że w miejscowościW.pokrzywdzonaK. N.pracowała dla oskarżonego. Jej zeznania korelują także z protokołem okazania wizerunkuB. A.(k. 179 – 180) oraz protokołem okazania wizerunkuD. A.(k. 181-182).K. N.szczegółowo opisała także zrelacjonowała także swój pobyt wH.. Wskazała, że była pilnowana przez Bułgarów w tym m.in. przez oskarżonego, aby nie uciekła i nadal zarabiała prostytuując się. Podkreśliła, że zabierano jej zarobione pieniądze, na co w swoich zeznaniach wskazali również świadkowieA. A. (3), a takżeD. A., którzy podali, że zarobione z prostytucji pieniądze oddawała oskarżonemuS. E. (1). W ocenie Sądu ich relacja w tym zakresie jest także spójna,K. N.mimo tego, że uciekła zH., to zadzwoniła do oskarżonego informując go, że jest z nim w ciąży. W swoich zeznaniach podkreśliła, że nie chciała kontaktów seksualnych z oskarżonym, lecz ten zmuszał ją do tego. Zeznała, że gdy przebywała u Bułgarów w okolicyP., zmuszali ją do prostytucji wywożąc do pracy na drogę przebiegającą przy lesie i wskazując jej ile ma brać pieniędzy od klienta za poszczególne usługi seksualne.K. N.wskazała, że pierwszego dnia stała na drodze wraz z inną dziewczyną o imieniuE., która miała za zadanie pilnowaćK. N., aby nie odmawiała klientom. Oprócz niej, po drodze jeździłB. A., który również ją pilnował. Zarobione wówczas pieniądze oddawała właśnieB.. Nocowała z nim whotelu (...), gdzieB.ją pilnował, lecz po dwóch nocach spędzonych w hotelu zabrał ją z powrotom do domu, gdzie mieszkał oskarżonyS. E. (1), a takżeA. A. (3), która kazała jej iść do pokoju oskarżonego. Wskazała, że nie chciała stosunków seksualnych z oskarżonym, lecz w ich trakcie trzymał ją za ręce, mówił poB., a z tonu jego głosu i sposobu wypowiedzi wnioskowała, że jej grozi. Tak było codziennie (k. 190-204, 224-225, 350-352, 773-780).
Wskazać należy, że oceniając zeznaniaK. N.Sąd miał na uwadzeopinię sądowo – psychologicznąz dnia 15 kwietnia 2013 roku sporządzoną przez biegłąE. K.. Biegła wskazała, że rozwój intelektualny pokrzywdzonej jest na poziomie normy. Również zdolność jej spostrzegania, zapamiętywania i odtwarzania obserwowanych spostrzeżeń są na poziomie normy. W zeznaniachK. N.biegła nie dostrzegła elementów fantazjowania, konfabulacji czy też treści sugerowanych. Przeprowadzone badanie psychologiczne potwierdziło, że pokrzywdzonaK. N.unika bliskich kontaktów emocjonalnych, posiada niewłaściwe postawy wobec stosunków rodzinnych, nie ufa sobie, potrafi ocenić aspołeczność swoich postaw i motywów, jest skłonna do lekceważenia i naruszania ustalonych zasad współżycia społecznego. Natomiast ludzi ocenia na podstawie ich stanu posiadania zasobów finansowych. Biegła stwierdziła, że w osobowości świadka dominują cechy psychopatii, mechanizmy obronne osobowości (tłumienie, wyparcie), wysoki wskaźnik depresji, lęku. Pokrzywdzona nie ma wykształconych potrzeb wyższego rzędu: poznawczych duchowych, ambicjonalnych (k. 217- 221).
Za wiarygodne Sąd uznał

    zeznania świadkaA. A. (3)
, która wskazała, żeS. E. (1)był w związku zM.,M.iK., a dziewczyny te zajmowały się prostytucją. Gdy był z nimi, to wówczas nie pracował a utrzymywał się z pieniędzy zarobionych przez nie na prostytucji i stwierdziła wprost, że „dziewczyny dla niego pracowały”. Zeznała także, żeA. A. (1)w czasie transakcji sprzedażyK. N., nie zgadzał się, aby sprzedać ją oskarżonemu, gdyż byli z oskarżonym skłóceni. Dlatego kupił jąB. A., po czym sprzedał ją(...), to jest oskarżonemu. Jej zeznania są zgodne z zeznaniami świadkówK. N.iB. A.(k. 48-52, 232-264, 249-251, 291-292, 488-494).
Jej zeznania korelują także z zeznaniami

    świadkaD. A.ps. (...)
, który podał, żeM. B.poznał na przełomie 2009 i 2010 roku i wraz z(...)oraz zB.przywieźli ją naul. (...)wW.. Wskazał jednak, żeM. B.została z oskarżonym(...)i pracowała dla niego jako prostytutka. Dodał również, żeM. T.także pracowała dla(...)jako prostytutka i podkreślił, że widział jak dziewczyny wychodziły razem na trasę, tym bardziej, żeM. T.także mieszkała naul. (...)wW.. Świadek zeznał, że oskarżonyS. E. (1)najpierw mieszkał zM., a jak przyszłaM., toM.oddałA. A. (3), a sam został zM.. Świadek również w sposób bardzo szczegółowy opisał jak doszło do sprzedażyK. N.i jak wyglądała sama transakcja. Wskazał także, żeK. N.pracowała dla oskarżonego na trasie w okolicyP., natomiast w Niemczech ich kontakt całkowicie się urwał (k. 54-56, 139-142, 143-144, 147-148, 152-156, 181-182, 210-211, 544-550).
Za częściowo wiarygodne Sąd uznał zeznania świadkaA. A. (1)ps. (...).Za prawdziwe Sąd uznał jego zeznania w zakresie, w którym wskazał, że widział jakB.daje(...)pieniądze zaK. N.. W tym zakresie zeznania te są spójne z zeznaniamiA. A. (3). Jednak Sąd nie dał wiary zeznaniom świadkaA. A. (1)w zakresie, w którym podał, żeK. N.była trzeźwa, gdy wiózł ją do(...). Wskazał, że „chodziła normalnie, a do baru pojechała dobrowolnie”. Jego zeznania w tym zakresie nie korelują z zeznaniami świadkaA. A., który był przy transakcji sprzedażyK. N., a w swoich zeznaniach wskazał na nadużywanie alkoholu przezK. N.oraz podał, że najpierw próbowali transakcję sprzedażyK. N.przeprowadzić z innymi osobami, lecz osoby te wycofały się, w jego ocenie, z tego powodu, że dziewczyna była pijana, „K.cały czas była pijana”.
Natomiast za prawdziwe Sąd uznał zeznania świadkaA. A. (1), w części w której przyznał, że sprzedałK. N.B. A.. Wskazał również, żeA. A.ps. (...)zaproponował jej, że ją sprzedaB., a uzyskaną kwotą podzielą się po połowie, zaś dziewczyna pracując przy drodze jako prostytutka, ucieknie od niego. Na fakt ten w swoich zeznaniach wskazał równieżB. A., który był świadkiem rozmowy telefonicznejK. N.zA. A., który na pytanie dziewczyny o część należnych jej pieniędzy, odpowiedział tylko wymijająco, że jest na terenie Republiki Czech. RównieżA. A.podał, żeK. N.dzwoniła do niego z trasy, żeby po nią przyjechali i ją zabrał, lecz w ocenie świadka dziewczyna nie dzwoniła z pretensjami tylko chciała otrzymać pieniądze (k. 263-265, 269-272, 304-307, 325-329, 565-572).
Sąd dał w pełni wiarę zeznaniom świadka

A. A.
(dawne nazwiskoO. H.)ps. (...)i(...). W swoich zeznaniach także odniósł się do sprzedażyK. N.. Jego relacja koresponduje częściowo z zeznaniami świadkówA. A. (1)oraz częściowoK. N.. Świadek zrelacjonował w jaki sposób doszło do transakcji sprzedażyK. N.świadkowiB. A.i chociaż w jego zeznaniach wskazana jest inna kwota za jaką została sprzedanaK. N.(600 euro, zaś pozostałą kwotę 400 euro zapłaci w późniejszym terminie), to wskazać należy, że świadek nie był bezpośrednim uczestnikiem transakcji, a będąc w samochodzie na zewnątrz(...)widział jedynie, żeB. A.przekazuje gotówkęA. A., lecz nie widział kwoty. Wskazał jednak, że po zakończonej transakcjiA. A. (1)ps. (...)podzielił otrzymaną kwotę na cztery osoby, tj. na siebie orazA. A., mężczyznę o imieniuA.orazN.. Przyznał, że znał wcześniejK. N.i początkowo chcieli ją sprzedaćK. Ł.i jej mężowi, lecz do transakcji nie doszło. Natomiast dziewczynę kupiłB. A.. Podał jednak, że wiedział, że ostatecznie została kupiona dla oskarżonego(...)(k. 345-347, 357-359, 360-362, 573-578).
Natomiast

    świadekK. Ł.
przedstawiła wydarzenia jakie miały miejsce jeszcze przed sprzedażąK. N.dlaB. A.. Zeznała, żeA.zadzwonił do jej mężaD.opseudonimie (...)i poinformował go, że ma dziewczynę do sprzedania. Wówczas Szeryf przyjechał po świadka i powiedział jej, że tę dziewczynę wcześniej widział i może ją kupić.A.chciał za nią 1.000 euro, lecz(...)tyle nie miał. Pojechali na spotkanie zA..(...)liczył na to, że uda mu się przekonaćA.do jej sprzedaży. Pojechali doGalerii (...), gdzie świadekK. Ł.przysiadała się do tej dziewczyny i z rozmowy z nią wywnioskowała, że szuka pracy, gdyż są jej potrzebne pieniądze. W ocenie świadkaK. N.nie wiedziała, że ma pracować na trasie z jakimś Bułgarem. Nie wyglądała również na pijaną. Natomiast(...)dosiadł się doA., a ponieważA.chciał od razu całą kwotę, to nie sprzedał jemuK. N.. Gdy świadekK. Ł.była jeszcze z mężem w tej restauracji, to weszli do niejP.orazB.i przysiedli się do stolika doA.i(...), a następnie(...)przyszedł do świadka i powiedział: „jedziemy”. Wówczas domyśliła się, że to oni mieli dokonać ostatecznie transakcji sprzedażyK. N..
W ocenie Sądu zeznania świadka są wiarygodne. Jej zeznania są zgodne z zeznaniami świadkaA. A.co do samego faktu, że zanimK. N.została sprzedanaB. A., to miał ją kupić świadek i jej mąż. Natomiast różnice wynikające z ich zeznań dotyczące powodu, dla którego nie doszło między nimi do transakcji wynikają z tego, żeK. N.w międzyczasie piła alkohol, a nadto mógł zacząć działać narkotyk w postaci kokainy i jej świadomość stopniowo się wyłączała, a więc świadekK. Ł.mogła słusznie ocenić, żeK. N.nie wyglądała na pijaną (k. 277-279).
Sąd dał w pełni wiarę zeznaniom

    świadkaB. A.
. Świadek opisał w sposób szczegółowy w jaki sposób oskarżonyS. E. (1)poznał poszczególne dziewczyny. Świadek zeznał, żeM. B.poznał na Dworcu Centralnym a ponieważ nie miała gdzie nocować, zabrał ją do mieszkania, które wynajmował naulicy (...)wW.. Tam zamieszkała z oskarżonym(...). Na te okoliczności wskazuje również oskarżony, a także świadekM. B.. Wskazał również, że dziewczyna trudniła się prostytucją przy trasie nr(...)koło miejscowościK., a zarobione w ten sposób pieniądze oddawała oskarżonemu. Z oskarżonym także wyjechała do Bułgarii, gdzie przebywali około roku, po czym wrócili do Polski, gdzieM. B.ponownie trudniła się prostytucją. Podał także, że następnie wyjechali doH.i tutaj również świadczyła usługi seksualne.
Jego zeznania korelują z zeznaniami świadkaA. A. (3), która także wskazała na podane wyżej okoliczności. Świadek jednak podkreślił, że widział jakM. B.oddaje(...)to jest oskarżonemuS. E. (1)zarobione z prostytucji pieniądze. Świadek wskazał także, że zna równieżM. T., która pracowała dla oskarżonego. Lecz ta współpraca zakończyła się, gdy u Bułgarów pojawiła sięM. B., gdyż(...)wybrał ją, zaśM. T.zawiózł doH., gdzie pod okiem kolejnych opiekunów miała świadczyć usługi seksualne. Zeznania świadka w tym zakresie są także spójne z zeznaniamiM. B.orazD. A.. Nawiązując do transakcji kupnaK. N.świadekB. A.zeznał, żeA. A. (1)zapytał go czy podoba mu sięK. N., lecz ten odparł, że ma już dziewczynę w postaciK. B. (1), lecz wskazał, że(...)nie ma. Ale z uwagi na to, że(...)iA. A. (1)byli wówczas w konflikcie, mężczyzna nie chciał sprzedaćK. N.oskarżonemu, dlatego teżB. A.kupił ją dla(...), zaś ten miał mu oddać pieniądze. Jego zeznania są spójne z zeznaniamiA. A. (3),K. N.,D. A.. Wskazał jednak, żeK. N.nie widziała jak świadek przekazuje pieniądzeA. A., gdyż miało to miejsce poza barem, a dziewczyna była w jego wnętrzu. Świadek podał, żeD.oddał mu jedynie 1.400 zł z pieniędzy jakie świadek zapłacił sprzedającemu, gdyż pozostałą cześć pieniędzy miał otrzymać później, lecz został zatrzymany przez policję, na co w swoich zeznaniach wskazuje także świadekA. A. (3)(59-61, 71-72, 157-158, 161-162, 163-166, 206-209, 252-253, 318-319, 179-180).
Za zgodne z prawdą Sąd uznał zeznania

    świadkaN. P.
, która opowiedziała w jaki sposób poznała Bułgarów, a następnie potwierdziła, żeM. B.mieszkała z oskarżonym i dla niego pracowała jako prostytutka. Nadto dodała, że oskarżony często biłM. B.między innymi za to, że „ciągle ją okradali na trasie” (k. 134-135). Jej zeznania są spójne z zeznaniami

    świadkaW. K.
, które również Sąd uznał za prawdziwe. Ich zeznania wzajemnie się uzupełniają (k. 159-160). Z zeznaniami tych świadków także korelują zeznania

    świadkaJ. K.,która potwierdziła, że iM.iM.pracowały dla oskarżonego w charakterze prostytutek.M.cały czas z nim mieszkała i oddawała mu zarobione pieniądze. Podkreśliła jednak, że z oskarżonym nie miała bliższego kontaktu i nie oddawała mu żadnych pieniędzy (k. 73-75, 76, 118-119).
Za prawdziwe Sąd uznał zeznania
    świadkaM. W.
. Świadek nie miała jednak wiedzy o działalności przestępczej oskarżonego, wskazała wręcz, że „ten(...)nie miał nic wspólnego z dziewczynami pracującymi na trasie”. Należy jednak zwrócić uwagę, że z zeznań świadka wynika, żew dniu (...) urodziładziecko a do pracy w charakterze prostytutki na trasie w okolicyP.wróciła w październiku lub listopadzie 2008 roku. WówczasA.,P.iB.nie przebywali już wP.a przebywali wW.. Wskazała, że kojarzyM. B., która pracowała na trasie(...)w okolicyP., lecz nie umiała wskazać żadnych z nią związanych szczegółów, a tym bardziej dla kogo pracowała. Odnosząc się do dziewczyny o imieniuK.początkowo wskazała, że „ona stała dlaB.”, po czym dodała „albo tylko z nimi była, mieszkała”. Podała także, że dziewczyny często nie podają swoich prawdziwych imion. W ocenie Sądu jej zeznania nie wnoszą istotnych elementów do sprawy (k. 229-231).
Za prawdziwe Sąd uznał zeznaniaświadkaK. B. (1), która także przyznała, żeK. N.była parą z oskarżonymS. E. (1)i dodała „pewno pracowała jako prostytutka dla niego”. Ostatni raz widziała ją wH., gdyżK. N.uciekła. Jej zdaniem oddawała mu wszystkie zarobione pieniądze, lecz podkreśliła, że domyślała się tego, gdyż musiała za coś żyć i za coś wynajmować mieszkanie. Podała także, że dla niego pracowała takżeM., z którą następnie mieszkał w Bułgarii. NatomiastM.pracowała dla niego przedM.. Następnie świadek podsumowała, że dla oskarżonego(...)jako prostytutki pracowały na trasie w okolicyK.:M., potemM., a wcześniej w 2008 roku na trasie(...)K.(k. 175-175, 177, 184-185, 259-260).
Sąd w pełni podzielił opinie biegłych psychologów. W ocenie Sądu opinie biegłych z zakresu psychologiiH. D.,E. K., są jasne, nie zawierają wewnętrznych sprzeczności i odpowiadają wymogom procesowym. Opinie te nie budzą także żadnych wątpliwości Sądu w zakresie autentyczności i rzetelności sporządzenia. Trzeba mieć na uwadze, iż zostały sporządzone przez osoby o niekwestionowanym poziomie wymaganej wiedzy specjalistycznej, o wysokich kompetencjach, w sposób fachowy, wszechstronny i logiczny, jak też nie zawierają wewnętrznych sprzeczności (k. 61-62, 64, 237-243, 244-248, 272-277, 313-314).
Sąd również podzielił w całości opinię z zakresu badań genetycznych z dnia 14 grudnia 2013 roku sporządzoną przez biegłegoP. K., który wskazał z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, iżK. N. (1)jest dzieckiemK. N.i oskarżonegoS. E. (1). W ocenie Sądu opinia ta jest rzetelna i kategoryczna (k. 337-340).
Dokonując oceny dowodów w postaci dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, uznał je za wiarygodne, gdyż korespondują one z dowodami ze źródeł osobowych, a nadto korespondują ze sobą wzajemnie. Zostały one sporządzone zgodnie z obowiązującymi przepisami, przez uprawnione osoby, zaś ich treść nie budzi wątpliwości.
S. E. (1)został oskarżony o popełnienie trzech czynów zabronionych, tj. I-go zart. 189a § 1 k.k.w zb. zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., II-go zart. 204 § 2 k.k.oraz III-go zart. 204 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
W zakresie czynu zpkt. I aktu oskarżenia, Sąd przyjął, że oskarżony swoim działaniem wyczerpał dyspozycję przepisuart. 189a § 1 k.k.w zb. zart. 204 § 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 26.05.2014 roku w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
Artykuł 189a § 1 k.k.stanowi, że kto dopuszcza się handlu ludźmi, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3. Natomiast przepisart. 115 § 22 k.k.definiuje określenie „handel ludźmi”. Zgodnie z dyspozycją tego artykułu handlem ludźmi jest werbowanie, transport, dostarczanie, przekazywanie, przechowywanie lub przyjmowanie osoby z zastosowaniem: 1) przemocy lub groźby bezprawnej, 2) uprowadzenia, 3) podstępu, 4) wprowadzenia w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, 5) nadużycia stosunku zależności, wykorzystania krytycznego położenia lub stanu bezradności, 6) udzielenia albo przyjęcia korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy osobie sprawującej opiekę lub nadzór nad inną osobą - w celu jej wykorzystania, nawet za jej zgodą, w szczególności w prostytucji, pornografii lub innych formach seksualnego wykorzystania, w pracy lub usługach o charakterze przymusowym, w żebractwie, w niewolnictwie lub innych formach wykorzystania poniżających godność człowieka albo w celu pozyskania komórek, tkanek lub narządów wbrew przepisom ustawy.
Przestępcze zachowanie oskarżonego miało miejsce w czasie, gdy obowiązywały inne niż w czasie orzekania przepisy je penalizujące. Oznacza to, że dokonując oceny prawnej zachowaniaS. E. (1), Sąd, zgodnie zart. 4 § 1 k.k.musiał mieć na uwadze stan prawny obowiązujący zarówno w dacie tego czynu, jak i w dacie orzekania pod kątem względności ustaw.
Wskazać należy, żeart. 189a k.k.wszedł w życie dopiero w dniu 08 września 2010 roku mocąustawy z dnia 20 maja 2010 roku o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy o Policji, ustawy - Przepisy wprowadzające Kodeks karny oraz ustawy - Kodeks postępowania karnego(Dz. U. Nr 98, poz.626), zaś czyn został popełniony w 2008 roku. W dacie popełnienia tego czynu handel ludźmi penalizowany był przezart. 253 § 1 k.k., który zawierał tożsamą sankcję karną (to jest od 3 do 15 lat pozbawienia wolności) co obecnie obowiązującyart. 189a k.k.Dlatego też zastosowano regułę określoną wart. 4 § 1 k.k., według której jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. Z uwagi na to, że w dacie czynu przepisart. 253 § 1 k.k.będący odpowiednikiem obecnie obowiązującegoart. 189a § 1 k.k., posiada z tym przepisem tożsamą sankcję karną, dokonano oceny czynu z pkt. I aktu oskarżenia zgodnie z przepisami obowiązującymi w dacie orzekania, a nie w dacie czynu.
Przestępstwo określone wart. 189a § 1 k.k.można popełnić tylko umyślnie, i to wyłącznie z zamiarem bezpośrednim (dolus directus coloratus). Z definicji handlu ludźmi wynika, że jest to przestępstwo kierunkowe, gdyż ma być popełnione w celu wykorzystania osoby pokrzywdzonej tym czynem. Sprawca musi zatem przy podejmowaniu wskazanych w definicji czynności sprawczych oraz metod i środków chcieć wykorzystać inną osobę, a nie tylko, przewidując możliwość osiągnięcia korzyści z jej wykorzystania, godzić się z tym (Komentarz, red. Grześkowiak 2017, Legalis).
W ocenie Sądu oskarżonyS. E. (1)swoim zachowaniem wypełnił znamionaart. 189a § 1 k.k.Oskarżony chciał kupićK. N., lecz miał świadomość, że z uwagi na konflikt zA. A. (1), ten nie będzie chciał mu sprzedać pokrzywdzonej. Dlatego porozumiał się zB. A., który zgodził się kupić dziewczynę, a następnie odsprzedać ją oskarżonemuS. E. (1). Tak też zrobili. Chcąc abyK. N.nie stawiała oporu, mężczyźni wcześniej częstowali ją alkoholem oraz kokainą, aż straciła ona świadomość. Następnie wywieźli ją do miejscowościW., do domu, w którym mieszkała między innymiA. A. (3), która miała „pod opieką” kilka dziewczyn zajmujących się prostytuowaniem.K. N.zawożono codziennie rano nadrogę krajową nr (...)w okolicyP., gdzie w przedrożonym lesie miała prostytuować się, z czego oskarżonyS. E. (1)czerpał korzyści finansowe, gdyż otrzymane pieniądze musiała mu w całości oddać.K. N.nie miała szansy na ucieczkę, bo była cały czas pilnowana. Natomiast, gdy oskarżony wraz z innymi osobami wyjechał doH., zabrał ze sobą takżeK. N.i tam również była zmuszana do prostytucji i także ją pilnowano.
W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego było nastawione na czerpanie zysku z prostytucji. ToK. N.miała na niego pracować i go utrzymywać. W ten sposób oskarżony swoim zachowaniem wypełnił również znamionaart. 204 § 2 k.k.W myśl§ 1tego artykułu podlega karze ten kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nakłania inną osobę do uprawiania prostytucji lub jej to ułatwia. Natomiast§ 2 art. 204 k.k.wskazuje, że karze określonej w§ 1podlega, kto czerpie korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przez inną osobę. Doktryna wskazuje, że sutenerstwo polega na czerpaniu korzyści majątkowych z uprawiania prostytucji przez inną osobę. Jest to więc przestępstwo materialne, gdyż do jego dokonania wymagane jest osiągnięcie przez sprawcę korzyści materialnej. Sprawca musi więc otrzymać realną korzyść z zakazanego procederu, przy czym, jak się przyjmuje w doktrynie, nie może to być korzyść jednorazowa (M. Filar,Przestępstwa przeciwko wolności seksualnej, s. 842). Czerpanie korzyści ma bowiem charakter wielokrotny, powtarzalny, toteż sutenerstwo jest przestępstwem wieloczynowym (Komentarz, red. Grześkowiak 2017, Legalis).
Odnośnieart. 204 k.k.Sąd również, przez pryzmatart. 4 § 1 k.k.badał względność ustaw. Przestępstwo, o którym mowa wart. 204 § 2 k.k.do 26.05.2014 roku zagrożone było karą pozbawienia wolności do lat 3. w dacie orzekania przepisart. 204 § 2 k.k.przewiduje sankcję od 3 lat miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności. Uznając zatem, iż względniejsza była dla oskarżonego ustawa obowiązująca w dacie czynu Sąd zastosowałart. 204 § 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do 24.05.2014 roku.
Zdaniem Sądu, zachowanie oskarżonego przypisane mu wpunkcie Iwyczerpuje znamiona dwóch przepisów ustawy tj.art. 189a § 1 k.k.iart. 204 § 2 k.k.pozostających w zbiegu kumulatywnym a więc określonym wart. 11 § 2 k.k.
Wskazać również należy, że czyn przypisany w pkt. I oskarżony popełnił wspólnie i w porozumieniu zeB. A., (wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24 czerwca 2015 roku, sygn. akt XVIII K 156/13 k. 945-953, wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2016 roku, sygn. akt II AKa 392/15 k. 1029-1031), który w analizowanej sprawie występuje w charakterze świadka. Konstytutywnym elementem współsprawstwa jest obok wspólnego wykonania to jest elementu przedmiotowego jest porozumienie sprawców to jest element podmiotowy. Porozumienie nie ma jednak charakteru podmiotowego. Na owe porozumienie składa się: a) proces zawarcia porozumienia, który wymaga w mniejszym lub większym stopniu odpowiednie zachowanie się sprawców, b) treść porozumienia – wspólne wykonanie przestępstwa, c) świadomość i wola porozumienia. Tym, co rozszerza odpowiedzialność karną współsprawcy poza granice tego, co sam uczynił, jest świadomość i wola realizacji treści porozumienia. Porozumienie może być zawarte w sposób wyraźny lub konkludentny (dorozumiany).
W ocenie Sądu, o takim właśnie współsprawstwie należy mówić, jeśli dokona się analizy ich wspólnego działania w oparciu o zeznania pokrzywdzonych i świadków. Porozumienie w tym zakresie miało charakter wyraźny i bezsprzeczny.
Oceniając zachowanie oskarżonego pod kątem dyspozycji omawianego wyżejart. 204 § 2 k.k., Sąd doszedł do przekonania, że wina oskarżonego w zakresie czynu przypisanego mu w pkt. II wyroku nie budzi wątpliwości. Tożsame pozostają również argumenty, dotyczące przyjęciaart. 204 § 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do 26.05.2014 roku.
ZarównoM. T.jak iM. B.wskazały, że mieszkały z oskarżonym, ich praca polegała na prostytuowaniu się, zaś pieniądze uzyskane z prostytucji musiały oddawać oskarżonemuS. E. (1). Mimo tego, żeM. B.starała się umniejszyć winę oskarżonego, podając, że pieniądze leżały w mieszkaniu i obydwoje mogli z nich korzystać, to w orzecznictwie istnieje utrwalony pogląd, że dla wypełnienia znamion sutenerstwa osiąganie przez sutenera korzyści nie musi być celem jego działalności, a korzyści mogą mu być udzielane przez prostytutkę mniej lub bardziej dobrowolnie (wyr. SA w Krakowie z 9.9.2015 r.,II AKA 142/15, KZS 2015, Nr 11, poz. 39).
Wskazać również należy, że czynu z pkt. I i III aktu oskarżeniaS. E. (1)dopuścił się w warunkachart. 65 § 1 k.k., który stanowi, że przepisy dotyczące wymiaru kary, środków karnych oraz środków związanych z poddaniem sprawcy próbie, przewidziane wobec sprawcy określonego wart. 64 § 2 k.k., stosuje się między innymi także do sprawcy, który z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu. Uczynienie sobie z popełnienia przestępstwa stałego źródła dochodów oznacza, że źródło to musi być niezmienne, trwałe oraz ciągłe - nie jest przy tym wymagane, aby było ono główne dla sprawcy (J. W. Giezek (red.), Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz, wydawnictwo WKP 2012).
W niniejszej sprawie Sąd nie miał wątpliwości, że oskarżony stwarzał pozory związku mieszkając zM. T.,M. B.czy teżK. N., a mimo tego zawoził je na trasę aby zarabiały prostytuując się, z czego czerpał stale korzyści. Z zeznań świadków wynika, że za poszczególne „usługi” były ustalone odpowiednie stawki, a w ten sposób zarobione pieniądze kobiety oddawały mu.
Odnosząc się do czynu zpkt. II aktu oskarżeniaSąd stwierdził, że analiza materiału dowodowego ujawnionego na rozprawie, po przeprowadzeniu wszelkich dostępnych dowodów, w wykonaniu ciążącego na Sądzie obowiązku czynienia ustaleń zgodnych z prawdą, musiała skutkować uniewinnieniem oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. W ocenie Sądu, żaden z przeprowadzonych i ujawnionych w toku postępowania sądowego dowodów nie pozwala na przypisanie oskarżonemuS. E. (1)czerpania korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji nadrodze nr (...)w okolicachR.przez nieustaloną kobietę obywatelstwa bułgarskiego w okresie około tygodnia, nie później niż do 14 maja 2008 roku. Oskarżony nie przyznał się do popełnienia powyższego czynu i choć postępowanie dowodowe nie wykluczyło w sposób absolutny, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu, nie dowiodło także jego winy w sposób niewątpliwy.
Świadkowie wprawdzie wskazywali, że oskarżony trudnił się sutenerstwem, lecz Sąd nie uzyskał informacji, aby we wskazanym powyżej okresie trudniła się prostytucją dla niego nieustalona kobieta obywatelstwa bułgarskiego. Relacje świadków w tym zakresie są zbyt ogólne i enigmatyczne, aby mogły stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Nie dostarczyły one także informacji o źródłach dowodowych, które pozwoliłyby na poszerzenie materiału dowodowego.
Wobec powyższego powstała wątpliwość istotna i zasadnicza, a jako taka podlega rygorowi zasadyin dubio pro reo, przewidzianej wart. 5 § 2 k.p.k., która nakazuje rozstrzygnąć nie dające się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego. Podnieść należy, że zasada domniemania niewinności wymaga zawsze stwierdzenia pewności co do winy.
Wymierzając kary za poszczególne czyny Sąd kierował się zasadami określonymi wart. 53 k.k., a zatem miał na uwadze, stosownie do wynikających z nich dyrektyw, względy sprawiedliwościowe, to jest adekwatność reakcji penalnej do powagi przypisanych oskarżonemuS. E. (1)czynów z pkt. I i III aktu oskarżenia, która wyraża się w znalezieniu odpowiedniego stosunku pomiędzy karą a stopniem winy i społecznej szkodliwości czynu.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze także dyrektywy prewencji generalnej – przede wszystkim konieczność ugruntowania w społeczeństwie przekonania, że przestępstwo, którego popełnienie zarzuca się oskarżonemu spotyka się ze sprawiedliwą karą.
Analiza zawartości kryminalnej czynów zarzucanych oskarżonemuS. E. (1)skłoniła Sąd do wymierzenia mu za czyn z pkt. I części wstępnej wyroku kary 4 lat pozbawienia wolności, a za czyn z pkt. III części wstępnej wyroku kary 1 roku pozbawienia wolności. W ocenie Sądu, są to kary odpowiednie i sprawiedliwe, pozwalające w ramach właściwego i rozsądnego zastosowania środków penitencjarnych na skuteczne oddziaływanie sprawiedliwościowe.
Wymierzając oskarżonemu powyższe kary pozbawienia wolności Sąd uwzględnił w szczególności charakter popełnionych przez oskarżonego czynów, które stanowią czyny o wysokiej społecznej szkodliwości, a także znaczny stopień jego winy. Sąd wziął również pod uwagę wszystkie okoliczności, zarówno podmiotowe, jak i przedmiotowe, obciążające oraz łagodzące. Jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował uprzednią niekaralność (k. 368), zaś jako okoliczności obciążające umyślność jego działania, niskie pobudki jakie kierowały jego zachowaniem, a także fakt, że zachowanie oskarżonego negatywnie odbiło się na sferze psychicznej i emocjonalnejM. B.. Wskazać należy, że pozostawała ona pod opieką psychiatry w Centrum(...)wW.z powodu reakcji depresyjnej spowodowanej przypadkowym spotkaniem mężczyzny, który według jej relacji był wobec niej sprawcą przemocy. Jak wynika z akt sprawyM. B.reaguje stanami lękowo – depresyjnymi i zaburzeniami snu na sytuacje stresogenne. Sąd nie zauważył u oskarżonego jakiejkolwiek skruchy i żalu.
Sąd obligatoryjnie połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemu karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd bowiem doszedł do przekonania, że kara łączna w takim wymiarze będzie karą adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonemu. Wymierzając karę łączną przy zastosowaniu zasady absorbcji Sąd miał na względzie, że czyny były popełnione w krótkich odstępach czasu (wszystkie czyny były popełnione w okresie od początku maja 2008 do grudnia 2011 roku). Właściwości oskarżonego takie jak posiadana przez niego wiedza oraz poziom rozwoju intelektualnego pozwalają postawić zarzut, że w czasie swoich bezprawnych czynów nie dał posłuchu normie prawnej.
Na podstawieart. 45 § 1 kkSąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci przepadku korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa odnośnie czynu z pkt. I aktu oskarżenia – w kwocie 3.000 zł, a odnośnie czynu z pkt. III aktu oskarżenia - w kwocie 18.000 złotych. W myśl bowiemart. 45 § 1 kkjeżeli sprawca osiągnął z popełnienia przestępstwa, chociażby pośrednio, korzyść majątkową niepodlegającą przepadkowi przedmiotów wymienionych wart. 44 § 1 lub 6, sąd orzeka przepadek takiej korzyści albo jej równowartości. Z wyliczeń Sądu, opartych na zeznaniach świadków, wynika, iż kwoty te są kwotami, które z całą pewnością oskarżony osiągnął w związku z popełnieniem przestępstw będących przedmiotem niniejszej sprawy. Zdaniem Sądu nie ma możliwości precyzyjnego wskazania jej wysokości, a w związku z tym należało ustalić wysokości tych kwot, która nie budzi żadnych wątpliwości.
Nadto Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 400 złotych tytułem opłaty i obciążył go pozostałymi kosztami procesu, zaś w części uniewinniającej przejął je na rachunek Skarbu Państwa.
Z powyższych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku.