Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 286/17
Data wyroku: 2017-03-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grzegorz Tyrka
Słowa kluczowe: Wysokość emerytury
Podstawa prawna: art. 110a ustawy FUS , art. 477^14^§ 2 kpc

Sygn. aktVIII U 286/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 marca 2017 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Grzegorz Tyrka

Protokolant:

Igor Ekert

po rozpoznaniu w dniu30 marca 2017 r. w Gliwicach
na rozprawie
sprawyZ. W.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
owysokość emerytury
na skutek odwołaniaZ. W.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
z dnia13 stycznia 2017  r.nr(...)

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznajeZ. W.prawo do ponownego ustalenia wysokości emerytury na podstawieart. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.), poczynając od dnia 1 stycznia 2017 roku;

2
zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.na rzeczZ. W.kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

(-) SSO Grzegorz Tyrka
VIII U 286/17

UZASADNIENIE
Dnia 9 stycznia 2017 roku ubezpieczonyZ. W.wniósł o przeliczenie wysokości emerytury na podstawieart. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(jednolity tekst: Dz.U. z 2016 roku, Nr 887.) – zwanej dalej ustawą emerytalną.
Decyzją z dnia 13 stycznia 2017 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.odmówił ubezpieczonemu przeliczenia emerytury, albowiem nowo ustalony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru (tzw. wwpw) emerytury nie przekroczył 250%.
Ubezpieczony wniósł odwołanie, domagając się zmiany zaskarżonej decyzji poprzez uwzględnienie wniosku złożonego dnia 9 stycznia 2017 roku oraz zasądzenie od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.na swoją rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.wniósł o oddalenie odwołania.
Na uzasadnienie podano, że organ rentowy obliczył wwpw świadczenia na podstawie przedłożonego przez ubezpieczonego zaświadczenia o zatrudnieniu. Organ rentowy obliczył, że wwpw świadczenia z 20 najkorzystniejszych lat kalendarzowych wyniósł 249,83%, co przedstawia poniższa tabela:

1

1979

218,74%

2

1980

218,10%

3

1981

203,01%

4

1982

288,91%

5

1983

264,08%

6

1984

267,40%

7

1985

300,44%

8

1986

279,10%

9

1987

269,71%

10

1988

242,13%

11

1989

298,19%

12

1990

270,63%

13

1991

238,82%

14

1992

231,13%

15

1993

230,37%

16

1994

273,23%

17

1995

255,70%

18

1996

262,86%

19

1997

253,81%

20

1998

130,32%

4996,68%

:20

249,83%

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Ubezpieczony był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w kopalni węgla kamiennego w okresie od dnia 17 maja 1970 roku do dnia 30 czerwca 1998 roku.
Decyzją z dnia 20 listopada 1995 roku organ rentowy przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury górniczej, której wysokość zmniejszył w związku z kontynuowaniem zatrudnienia pracowniczego.
Zakład pracy ubezpieczonego posiada dokumentację płacową ubezpieczonego tylko za lata 1979-1998, i na tej podstawie wystawił zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu (druk Rp-7). Za wcześniejszy okres zatrudnienia ubezpieczonego dokumentacja uległa zniszczeniu.
Na podstawie akt osobowych, aktów normatywnych: Karty Górnika, UZP dla Górnictwa z dnia 15 grudnia 1957 roku Sąd dokonał obliczenia rocznych zarobków ubezpieczonego za lata: 1974 a następnie dokonał obliczenia wwpw świadczenia za te lata. W dalszej kolejności ustalony za każdy rok wwpw świadczenia należało podstawić w miejsce wwpw świadczenia za 1998 rok.
Obliczenia Sądu przedstawiają się następująco:
1974 rok
304 dni roboczych, w tym 26 dni w styczniu; stawka od 1.08.1973r – 130 zł; stawka od 1.02.1974r. – 172 zł. W legitymacji ubezpieczeniowej podano, że w 1974 roku ubezpieczony nie korzystał ze zwolnień lekarskich.
Zarobek roczny (wynagrodzenie zasadnicze, bez deputatu węglowego i tzw. „Karty Górnika):

1
Styczeń – 26 dni x 130 zł = 3 380 zł,

2
Luty-grudzień – 278 dni x 172 zł = 47 816 zł

3 380 zł + 47 816 zł = 51 196 zł
51 196 zł : 38 220 zł (średnia krajowa) = 133,95%
Z uwzględnieniem deputatu węglowego (związek małżeński 1972 rok) wwpw świadczenia wyniósł:
(51 196 zł + 4 400 zł) : 38 220 = 145,46%
Obliczony przez Sąd wwpw świadczenia z wybranych 20 lat pracy ubezpieczonego, przy uwzględnieniu okresu zatrudnienia pracowniczego po przejściu na emeryturę, przedstawia poniższa tabela:

1

1979

218,74%

2

1980

218,10%

3

1981

203,01%

4

1982

288,91%

5

1983

264,08%

6

1984

267,40%

7

1985

300,44%

8

1986

279,10%

9

1987

269,71%

10

1988

242,13%

11

1989

298,19%

12

1990

270,63%

13

1991

238,82%

14

1992

231,13%

15

1993

230,37%

16

1994

273,23%

17

1995

255,70%

18

1996

262,86%

19

1997

253,81%

20

1974

133,95%

5000,31%

:20

250,02%

Z powyższych wyliczeń wynika, że przyjęcie za 1974 rok tylko wynagrodzenia zasadniczego pozwala ustalić, że wwpw świadczenia przekracza 250%.
/dowód z: akt ZUS, akt osobowych ubezpieczonego/.
Sąd zważył, co następuje:
OdwołanieZ. W.zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony wart. 15[podstawa wymiaru składek], z uwzględnieniemart. 110 ust. 3[wyższy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru], jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa wart. 15ust. 5, jest wyższy niż 250%.
Ubezpieczony spełnia przesłanki zawarte w art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej.
Należy zwrócić uwagę, że organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję na podstawie przedłożonego przez ubezpieczonego dowodu, tj. druku Rp-7. W przypadku ubezpieczonego należało obliczyć wwpw z okresu dowolnie wybranych 20 lat zatrudnienia pracowniczego poprzedzających rok, w którym zgłoszono wniosek o przeliczenie świadczenia w trybie art. 110a ustawy emerytalnej, z tym że część okresu musiała przypadać po nabyciu prawa do emerytury.
Ubezpieczony mógł w postępowaniu przed organem rentowym wykazać wysokość swoich zarobków za 1974 rok, czego nie uczynił. Dopiero w postępowaniu sądowym został przeprowadzony dowód z akt osobowych ubezpieczonego na okoliczność uzyskiwanego zarobku. Postępowanie dowodowe pozwoliło ustalić wysokość wynagrodzenia za 1974 rok oraz ponownie ustalić wwpw świadczenia, którego wartość przekracza 250%.
Skoro zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 110a ust. 1 ustawy emerytalnej, to na podstawie tego przepisu orazart. 47714§ 2 k.p.c.należało uwzględnić odwołanie i przyznać prawo ubezpieczonemu do ponownego ustalenia wysokości emerytury na podstawie art. 110 a ustawy emerytalnej, poczynając od dnia 1 stycznia 2017 roku, tj. miesiąca, w którym zgłoszono wniosek (art. 129 ust. 1 ustawy emerytalnej).
O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono na mocyart. 98 k.p.c.oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 roku, poz. 1804) w brzmieniu obowiązującym od dnia 27 października 2016 roku.
(-) SSO Grzegorz Tyrka