Sąd Okręgowy w Gliwicach
IX Zamiejscowy Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IX U 1932/16
Data wyroku: 2017-08-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariola Łącka
Słowa kluczowe: Świadczenia emerytalno-rentowe - ponowne ustalenie
Podstawa prawna: art.110a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS ( j.t. Dz.U. z 2017r. , poz.1383 ze zm. )

Sygn. akt IX U 1932/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 sierpnia 2017 r.
Sąd Okręgowy___________________w Gliwicach Wydział IX

    Sąd Pracy i Ubezpieczeń SpołecznychOśrodek Zamiejscowy w Rybniku

w składzie:

Przewodniczący:

SSO Mariola Łącka

Protokolant:

Joanna Metera

przy udziale ./.
po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2017 r. w Rybniku
sprawy z odwołaniaZ. H.(H.)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
o ponowne ustalenie wysokości emerytury
na skutek odwołaniaZ. H.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
z dnia 24 sierpnia 2016 r. Znak(...)

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje organ rentowy

do ponownego ustalenia wysokości emerytury ubezpieczonego na podstawie
art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychpoczynając od dnia 5 października 2015r.

2
zasądza od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego kwotę 360 zł

(trzysta sześćdziesiąt złotych 00/100) tytułem kosztów zastępstwa procesowego.
Sędzia
Sygn. akt IX U 1932/16

UZASADNIENIE
Decyzją z 24 sierpnia 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.odmówił ubezpieczonemuZ. H.(H.) prawa do ponownego ustalenia wysokości emerytury na podstawieart.110a ustawy z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, gdyż wskaźnik wysokości podstawy wymiaru ustalony w najkorzystniejszy sposób, tj. od zarobków z lat 1966-1995 wynosi 242,38%, zatem nie jest wyższy niż 250%. Organ rentowy wskazał w decyzji, że za okresy zatrudnienia od 10.01.1962r. do 16.09.1962r., od 03.11.1962r. do 08.11.1962r., od 05.06.1965r. do 13.02.1968r. oraz od 02.03.1968r. do 31.12.1979r. przyjął kwoty minimalnego wynagrodzenia.
Ubezpieczony wniósł odwołanie od decyzji domagając się zmiany decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy po uprzednim ustaleniu wysokości wynagrodzeń uzyskiwanych przez ubezpieczonego w latach 1962-1979 w drodze opinii biegłego z zakresu emerytur i rent. Nadto ubezpieczony wniósł o zwrot kosztów postępowania , w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji i oddał, że za lata 1962-1979 zastosowano wynagrodzenie minimalne wobec braku dokumentów potwierdzających wysokość faktycznie osiągniętych zarobków.
Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
Ubezpieczonyurodzony (...), od 15.03.1992r. jest uprawniony do emerytury górniczej. Podstawa wymiaru świadczenia została ustalona z lat 1986-1988. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 371,33% i został ograniczony do 250%.
Po uzyskaniu prawa do emerytury ubezpieczony pozostawał w zatrudnieniu do 27.02.1996r.
W dniu 05.10.2015r. ubezpieczony złożył wniosek o przeliczenie świadczenia w trybieart. 110a ustawy z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
W rozpoznaniu powyższego wniosku organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję opisaną na wstępie. Za okresy od 10.01.1962r. do 16.09.1962r., od 03.11.1962r. do 08.11.1962r., od 05.06.1965r. do 13.02.1968r. oraz od 02.03.1968r. do 31.12.1979r. organ rentowy przyjął wynagrodzenie minimalne z uwagi na brak możliwości udokumentowania zarobków.
(dowód: akta organu rentowego)
Ubezpieczony w okresach spornych zatrudniony był:
- wKWK (...)wK.(wcześniejsza nazwaKWK (...)) kolejno na stanowiskach:
- od 10.01.1962r. do 16.09.1962r., od 3.11.1962r. do 08.11.1962r. i od 05.06.1965r. do 31.03.1966r. – ładowacza pod ziemią,
- od 01.04.1966r. do 31.07.1966r. – młodszego górnika pod ziemią,
- od 01.08.1966r. do 13.02.1968r. – górnika rabunkarza pod ziemią
- wKWK (...)wK.na stanowiskach:
- od 02.03.1968r. do 31.10.1972r. – górnika pod ziemią,
- od 01.11.1972r. do 02.03.1983r. – górnika kombajnisty
pod ziemią
(dowód: świadectwa pracy ubezpieczonego znajdujące się w aktach organu rentowego, akta osobowe ubezpieczonego zKWK (...)).
Ubezpieczony wKWK (...)uzyskiwał wynagrodzenie niższe o około 1/3 od wynagrodzenia uzyskiwanego wKWK (...).
W okresie pracy wKWK (...)wynagrodzenie ubezpieczonego składało się z pensji zasadniczej i wynagrodzenia z Karty Górnika. Od 1979r., jeśli nie było nieusprawiedliwionych nieobecności to Karta Górnika była podwójna. Ubezpieczony otrzymywał deputat węglowy w wysokości 8 ton. Pracował w systemie zmianowym na trzy zmiany.
(dowód: zeznania ubezpieczonego złożone na rozprawie 28.11.2016r., protokół elektroniczny rozprawy k. 19 a.s.)
Najkorzystniejsze wynagrodzenie w 20 wybranych latach ubezpieczony uzyskał w 1969r., w latach 1973-1975 i 1980-1995 wyliczone w oparciu o dokumentację znajdującą się w aktach rentowych, aktach osobowych, zapisów w legitymacji ubezpieczeniowej oraz w oparciu o obowiązujące w tym okresie układy zbiorowe. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyliczony z powyżej wskazanych lat jest wyższy niż 250% i wynosi 280,56%.
(dowód: opinia biegłego mgrK. S.z 6.06.2017r. k.31-41 akt sądowych)
Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje.
W ocenie Sądu odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 110 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tj. Dz.U. 2017r., poz.1383 ze zm.) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony wart. 15,z uwzględnieniemust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego (ust.1).
2. Warunek posiadania wyższego wskaźnika wysokości podstawy wymiaru nie jest wymagany od emeryta lub rencisty, który od dnia ustalenia prawa do świadczenia do dnia zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie świadczenia, w myśl ust. 1, nie pobrał świadczenia wskutek zawieszenia prawa do emerytury lub renty lub okres wymagany do ustalenia podstawy przypada w całości po przyznaniu prawa do świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wynosi co najmniej 130%.
3.Okres ostatnich 20 lat kalendarzowych, o których mowa w art. 15 ust. 1, obejmuje okres przypadający bezpośrednio przed rokiem, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia.
Jednocześnie jak wynika z treści art. 110a ust.1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15,z uwzględnieniem art. 110 ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%.
2. Ustalenie wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 może nastąpić tylko raz.
Przepisart. 110a ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychdaje możliwość jednorazowego przeliczenia wysokości emerytury bez względu na to czy emerytura była zawieszona czy nie, jeśli wskaźnik przekracza 250%,a wskazano podstawę wymiaru składek przypadających po przyznaniu prawa do emerytury.
Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe ubezpieczony spełnia warunki umożliwiające przeliczenie emerytury na podstawie art.110a ustawy emerytalnej.
Powyższe wynika jednoznacznie z opinii powołanego biegłego sądowego mgrK. S., który na podstawie posiadanej dokumentacji, przy uwzględnieniu obowiązujących w górnictwie przepisów płacowych, odtworzył wynagrodzenie ubezpieczonego za lata od 1968 (od marca) do 1979r. zatrudnienia wKWK (...), a następnie obliczył najkorzystniejszy wwpw z uwzględnieniem zarobków osiągniętych w części po przyznaniu emerytury. Obliczony przez biegłego wskaźnik wysokości podstawy wymiaru okazał się ostatecznie być wyższy od 250% i może stanowić podstawę przeliczenia świadczenia.
Organ rentowy nie kwestionował opinii biegłego.
Opinię biegłego Sąd uznał za przekonującą jako wydaną w oparciu o fachową wiedzę, opinię szczegółową, wydaną po analizie dokumentacji przedłożonej w niniejszej sprawie: dokumentacji znajdującej się w aktach rentowych, aktach osobowych, legitymacji ubezpieczeniowej oraz w oparciu o obowiązujące w tym okresie układy zbiorowe przy uwzględnieniu przez biegłego jedynie stałych składników wynagrodzenia, takich jak: pensja zasadnicza liczona jako iloczyn stawki dziennej zaszeregowania przez ilość dniówek roboczych, dodatkowe wynagrodzenie z Karty Górnika, dodatek nocny, dodatek za niedziele oraz deputat węglowy.
Mając powyższe na uwadze Sąd kierując się powołanymi przepisami, w pkt 1 wyroku, z mocyart.47714§2 kpczmienił zaskarżoną decyzję zobowiązując organ rentowy do ponownego obliczenia wysokości emerytury ubezpieczonego na podstawieart. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychpoczynając od 5 października 2015r., tj. od daty złożenia wniosku
W pkt 2 wyroku Sąd z mocyart.98 §1 i §3 kpcw zw. z §9 ust.2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2015r., poz. 1804) zasądził od organu rentowego kwotę 360,00zł na rzecz ubezpieczonego tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
SSO Mariola Łącka