Sąd Rejonowy w Żorach
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ns 572/12
Data wyroku: 2017-07-11 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Lidia Czapla
Słowa kluczowe: Służebność przesyłu
Podstawa prawna: art. 305 (1) k.c.

Sygn. akt I Ns 572/12

POSTANOWIENIE
Dnia 11 lipca 2017 roku
Sąd Rejonowy w Żorach I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Lidia Czapla
Protokolant: Dorota Tomecka
po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2017 roku w Żorach
na rozprawie
sprawy z wnioskuA. R.
z udziałem(...) Spółki AkcyjnejwK.
o ustanowienie służebności przesyłu
postanawia:

1
oddalić wniosek;

2
zasądzić od wnioskodawczyniA. R.na rzecz uczestniczki postępowania(...) Spółki AkcyjnejwK.kwotę 291,00 (dwieście dziewięćdziesiąt jeden) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania;

3
nakazać pobrać od wnioskodawczyni na rzecz Skarbu Państwa – Sądu RejonowegowŻ.kwotę 2.406,66 (dwa tysiące czterysta sześć złotych i sześćdziesiąt sześć groszy) złotych tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.

UZASADNIENIE
WnioskodawczyniA. R.wniosła o ustanowienie na rzecz przedsiębiorcy przesyłowego, to jest(...) Spółki AkcyjnejwK.służebności przesyłu na prawie własności nieruchomości gruntowej położonej wŻ.,działka numer (...), dla której Sąd Rejonowy w Żorach prowadziksięgę wieczystą numer (...), polegającej na prawie pozostawienia i korzystania z istniejących na nieruchomości urządzeń przesyłowych, utrzymania urządzeń przesyłowych, konserwacji, remontów, napraw, modernizacji, kontroli i wymiany na nowe oraz przyłączania przyszłych odbiorców, po trasie na której przebiega istniejąca linia przesyłowa w zamian za zapłatę jednorazowego wynagrodzenia. W uzasadnieniu wskazała, że przez jej nieruchomość przebiega linia elektroenergetyczna 220 kV relacjiK.-L.,W.-M., której obecnym właścicielem jest uczestniczka postępowania(...) Spółka AkcyjnawK.(obecnie(...) Spółka AkcyjnawK.). Wystąpiła o uregulowanie stanu prawnego dotyczącego korzystania z jej nieruchomości poprzez dobrowolne ustanowienie w drodze umowy służebności przesyłu w zamian za zapłatę comiesięcznego lub jednorazowego wynagrodzenia, jednak bez rezultatu.
W odpowiedzi na wniosek uczestniczka postępowania(...) Spółka AkcyjnawK.wniosła o oddalenie wniosku w całości i podniosła zarzut zasiedzenia służebności gruntowej o treści służebności przesyłu. W uzasadnieniu przyznała, że przez nieruchomość wnioskodawczyni przebiega należąca do niej linia elektroenergetyczna 220 kV relacjiK.-L.,W.-M.oraz że na nieruchomości wnioskodawczyni nie ma posadowionego słupa wsporczego linii elektroenergetycznej. Wskazała, że linia została wybudowana w 1973 roku i weszła w skład majątku Skarbu Państwa, zarządzanego przezZakład (...)w siedzibą wB.. Obecnie od dnia(...)jest właścicielem linii. Zarzuciła, że nastąpiło nabycie w drodze zasiedzenia służebności odpowiadającej treści służebności przesyłu z upływem 20-letniego okresu zasiedzenia, to jest z dniem 31 grudnia 1993 roku, a przy założeniu złej wiary z dniem 31 grudnia 2003 roku.
Sąd ustalił:
WnioskodawczyniA. R.jest właścicielem nieruchomości gruntowej położonej wŻ., składającej się między innymi zdziałki numer (...), dla której Sąd Rejonowy w Żorach prowadziksięgę wieczystą numer (...)
(wydruk z treści KW, k. 9-36; wyrys z mapy zasadniczej, k. 37).
Przez wyżej opisaną nieruchomość przebiega napowietrzna linia elektroenergetyczna wysokiego napięcia 220 kVo nazwie K.-L.,W.-M.; przedmiotowy odcinek linii elektroenergetycznej biegnie okołorównolegle do granicy wschodniejdziałki (...)z kierunku południowego na północ. Przedmiotowa linia została wybudowana w 1973 roku, w tym roku zakończono jej budowę. Trasa budowy linii została ustalona w decyzji o lokalizacji szczegółowej nr(...)z dnia 6 marca 1970 roku wydanej przez(...)wK.i zatwierdzona decyzją Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej wK.z dnia 3 sierpnia 1972 r., sygn. III-520/6/R/72. W stosunku dodziałki numer (...)nie została wydana decyzja wywłaszczeniowa. Linia została oddana do użytku w dniu(...)roku, kiedy to podpisano protokół odbioru technicznego numer(...). Od okresu budowy linia jest eksploatowana w sposób ciągły, na skutek prowadzonych działań eksploatacyjnych zdarzają się wejścia w teren, jest konieczność wejścia na nieruchomość i wycinki drzew. Zostały przeprowadzone modernizacje linii w 2001 – kiedy był wymieniany przewód na przewód z zabudowanym światłowodem, była wymieniana izolacja na słupach i malowane słupy i 2009 roku – kiedy wymieniono drugi przewód na przewód ze światłowodem. Wykonywane są obchody, które polegają na wejściu na nieruchomość i przejściu wzdłuż trasy linii; obchody są obecnie przeprowadzane raz w roku. Pierwotnie linia weszła w skład majątku Skarbu Państwa, zarządzanego przezZakład (...), który następnie wszedł wskład Zakładów (...), które następnie przekształciły się w PołudniowyO.Energetyczny. Ten został podzielony na skutek czego przedmiotowa linia weszła w składprzedsiębiorstwa Zakładu (...)wB.. Następnie linia weszła wskład (...) Spółki AkcyjnejwW.. W 2007 roku dokonano podziału spółki i linia weszła w składspółki (...) Spółka AkcyjnawW.. W 2008 rokuspółka (...) Spółka AkcyjnawK.zmieniła firmę na(...) Spółkę Akcyjną. Wartość służebności wynosi 13.400 złotych
(dokumenty dołączone do odpowiedzi na wniosek, k. 61-128; odpis opinii do lokalizacji dla linii energetycznej 220 KVR.–M., k. 290; odpis uzgodnienia dla nowych linii energetycznych 220 KVR.–M., k. 291; odpisprotokołu numer (...)z dnia  30 września 1973 roku, k. 292-293; decyzja o zatwierdzeniu planu realizacyjnego, k. 294; decyzja z dnia 3 sierpnia 1972 roku, k. 295; pismo Urzędu MiastaŻ.z dnia 6 grudnia 2013 roku, k. 155; opinia biegłego, k. 214-227; zeznania świadkaŁ. M., k. 331; opinia biegłego, k. 353-389 i k. 436-438).
Wnioskodawczyni wystąpiła o uregulowanie stanu prawnego dotyczącego korzystania z jej nieruchomości poprzez zawarcie odpłatnej umowy służebności przesyłu
(pisma kierowane do uczestniczki, k. 38-38; pisma kierowane do wnioskodawczyni, k. 40-41).
Sąd ustalił stan faktyczny w oparciu o wyżej powołane dowody z dokumentów, których wiarygodność nie budziła wątpliwości, zeznania świadka oraz opinie biegłych. Dokumenty złożone w wierzytelnych kopiach stanowiły dokumenty urzędowe i prywatne. Wynikająca z nich treść została częściowo potwierdzona w zeznaniach świadkaŁ. M., którym dano wiarę jako, że były logiczne i spójne. Opinie biegłych były rzetelne i fachowe oraz sporządzone w oparciu o sformułowane tezy dowodowe.
Sąd zważył:
Zgodnie z treściąart. 3051§ 1 k.c.nieruchomość można obciążyć na rzecz przedsiębiorcy, który zamierza wybudować lub którego własność stanowią urządzenia, o których mowa wart. 49 § 1, prawem polegającym na tym, że przedsiębiorca może korzystać w oznaczonym zakresie z nieruchomości obciążonej, zgodnie z przeznaczeniem tych urządzeń (służebność przesyłu). Stosownie do treściart. 49 § 1 k.c.urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa. Treść uprawnień, jakie służebność przesyłu daje przedsiębiorcy, który zamierza wybudować lub którego własność stanowią urządzenia określone wart. 49 k.c.polega na tym, że przedsiębiorca może korzystać z obciążonej nieruchomości w granicach określonych przeznaczeniem tych urządzeń, a więc ich bieżącą eksploatacją, konserwacją i dozorem. Przedsiębiorcą w rozumieniuart. 431k.c.jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna, o której mowa wart. 331§ 1, prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową. W myślart. 3054k.c., do służebności przesyłu stosuje się odpowiednio przepisy o służebnościach gruntowych. Natomiast, zgodnie z treściąart. 292 k.c., służebność gruntowa może być nabyta przez zasiedzenie tylko w wypadku, gdy polega na korzystaniu z trwałego i widocznego urządzenia. Przepisy o nabyciu własności nieruchomości przez zasiedzenie stosuje się odpowiednio. Zgodnie z treściąart. 172 § 1 k.c.(w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 1990 roku) posiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie). Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze (art. 172 § 2 k.c.). Do dnia 30 września 1990 roku terminy te były krótsze i wynosiły odpowiednio 10 i 20 lat. Stosownie do treściart. 9 ustawy z dnia 28 lipca 1990 roku o zmianie ustawy - Kodeks cywilny(Dz.U. Nr 55, poz. 321) do zasiedzenia, którego bieg rozpoczął się przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się od tej chwili przepisy niniejszej ustawy; dotyczy to w szczególności możliwości nabycia prawa przez zasiedzenie.
Zasiedzenie jest instytucją prowadzącą do nabycia prawa na skutek upływu czasu. Następuje z mocy prawa (ex lege), wskutek czego dotychczasowy uprawniony traci swoje prawo, a nabywca uzyskuje je. Zważono, że służebność gruntowa może być nabyta przez zasiedzenie w wypadku, gdy polega na korzystaniu z trwałego i widocznego urządzenia. Zgodnie zart. 352 k.c.kto faktycznie korzysta z cudzej nieruchomości w zakresie odpowiadającym treści służebności, jest posiadaczem służebności, a do posiadania służebności przepisy o posiadaniu rzeczy stosuje się odpowiednio. Stosownie zaś doart. 7 k.c.jeżeli ustawa uzależnia skutki prawne od dobrej lub złej wiary domniemywa się istnienie dobrej wiary.
Za posiadanie prowadzące do zasiedzenia należy uznać korzystanie z nieruchomości wnioskodawców poprzez wykorzystywanie do przesyłu energii przebiegających tam sieci oraz wykonywanie czynności zmierzających do zapewnienia jej prawidłowego funkcjonowania pod względem technicznym poprzez kontrole, usuwanie usterek i awarii, czy wykonywanie remontów i modernizacji.
W pierwszej kolejności ocenie podlega kwestia dopuszczalności nabycia przez zasiedzenie służebności o treści odpowiadającej służebności przesyłu na rzecz przedsiębiorstwa przesyłowego w stanie prawnym obowiązującym przed dniem wejścia w życieart. 3051k.c., tj. 3 sierpnia 2008 roku, na podstawieart. 285 i 292 k.c.stosowanych przez analogię. Dopuszczalność takiego sposobu nabycia służebności w ostatnim czasie stała się przedmiotem licznych orzeczeń, w tym Sądu Najwyższego. Kluczowe znaczenie dla ukształtowania się tego poglądu miały uchwały Sądu Najwyższego: z dnia 17 stycznia 2003 r., III CZP 73/02 (OSNC 2003, Nr 11, poz. 142) oraz z dnia 7 października 2008 r., III CZP 89/08 (Biul. SN 2008, nr 10, s. 7), w których przyjęto, że możliwe jest nabycie przez zasiedzenie służebności gruntowej o cechach odpowiadających służebności przesyłu, uregulowanej następnie wart. 3051-3054k.c., a stanowisko to było podzielane w późniejszym orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. m.in. uchwałę siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 9 sierpnia 2011 r., III CZP 10/11, OSNC 2011, Nr 12, poz. 129, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2008 r., II CSK 389/08 oraz postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 26 lipca 2012 r., II CSK 752/11 ((...)2013, nr 1, s. 51), z dnia 18 kwietnia 2012 r., V CSK 190/11, oraz z dnia 6 lipca 2011r., I CSK 157/11 (OSNC-ZD 2012, nr B, poz. 45). Podkreślono przy tym odrębność służebności przesyłu wprowadzonej z dniem 3 sierpnia 2008 roku wart. 3051-3054k.c.oraz służebności o treści odpowiadającej służebności przesyłu. Podobnie zgodnie z tezą postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 2013 r. II CSK 626/12 (www.sn.pl) przed dniem 3 sierpnia 2008 r. możliwe było nabycie przez zasiedzenie służebności o treści odpowiadającej służebności przesyłu, uregulowanej już po tym dniu wart. 3051-3054k.c., której beneficjentem – podobnie jak w obecnym stanie prawnym – mógł być jedynie przedsiębiorca, zaś prawo to wchodziło w skład prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa w znaczeniu przedmiotowym. W uchwale Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2013 r. III CZP 31/13 (OSNC 2014, Nr 2, poz. 11, str. 21) stwierdzono w odniesieniu do przedsiębiorstwa przesyłowego w postaci spółki wodnej, utworzonej na podstawieustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodnedo wykonywania, utrzymywania oraz eksploatacji urządzeń służących do zapewnienia wody dla ludności, dopuszczalność nabycia przed wejściem w życieart. 3051-3054k.c.w drodze zasiedzenia służebności gruntowej odpowiadającej treścią służebności przesyłu.
Z kolei w motywach wyroku Sądu Najwyższego z dnia 25 kwietnia 2014 r. II CSK 433/13 (L.) za jednolicie przyjmowany w judykaturze Sądu Najwyższego uznano pogląd o dopuszczalności nabycia przed wejściem w życieart. 3051-3054k.c.przez zasiedzenie na rzecz przedsiębiorcy służebności gruntowej odpowiadającej treścią służebności przesyłu, jak również doliczenia do czasu posiadania wymaganego do zasiedzenia tej służebności okresu występowania na nieruchomości, przed dniem wejścia w życie powyższych przepisów, stanu faktycznego odpowiadającego treści służebności przesyłu, powołując się m.in. na uchwałę SN z dnia 22 maja 2013 r., III CZP 18/13 (OSNC 2013/12/139) oraz postanowienie SN z dnia 27 listopada 2013 r., V CSK 525/12 (niepubl.). Co istotne Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały z dnia 22 maja 2013 r., III CZP 18/13 (www.sn.pl) opowiedział się za rekonstrukcyjnym (odtwarzającym treść norm prawnych wynikających z przepisów) charakterem praktyki orzeczniczej, która nie polega na tworzeniu prawa (zarezerwowanego dla legislatywy). W konsekwencji wprowadzenieart. 3051-3054k.c.oznaczało uszczegółowienie treści przepisów prawa i nie wiązało się z wprowadzeniem nowych norm prawnych, które znacząco odbiegałyby od norm obowiązujących już wcześniej w ramach ogólnej regulacji służebności gruntowych.
Przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego w cytowanych orzeczeniach była przy tej okazji kwestia istnienia potrzeby wskazania i wykazania danych identyfikujących nieruchomość władnącą, co wiązało się z rozbieżnymi stanowiskami przedstawicieli doktryny i wcześniejszych poglądów judykatury co tego, czy przed dniem 3 sierpnia 2008 r. nabycie służebności odpowiadającej treścią służebności przesyłu mogło nastąpić na rzecz przedsiębiorstwa, czy wyłącznie na rzecz właściciela nieruchomości władnącej. W postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2014 roku V CSK 553/13 (www.sn.pl) opowiedziano się za brakiem takiej konieczności, wskazując na specyfikę przedsiębiorstw przesyłowych i wchodzących w ich skład urządzeń przesyłowych, a w wypadku przedsiębiorstwa energetycznego przypisując zasadnicze znaczenie trwałemu funkcjonalnemu związkowi sieci przesyłowej ze składnikami przedsiębiorstwa w znaczeniu przedmiotowym oraz celowi ustanowienia służebności odpowiadającej treścią służebności przesyłu, którym jest zwiększenie użyteczności nie konkretnie oznaczonej nieruchomości a zwiększenie użyteczności przedsiębiorstwa; w tym wypadku chodzi o ułatwienie przesyłania i dystrybucji energii elektrycznej, które odbywa się za pomocą linii napowietrznych połączonych ze stacjami elektroenergetycznymi. Z tych względów, w stanie prawnym obowiązującym przed dniem wejścia w życieart. 3051k.c., tj. 3 sierpnia 2008 r., na podstawieart. 285 i 292 k.c.stosowanych przez analogię, możliwe było nabycie przez zasiedzenie służebności o treści odpowiadającej służebności przesyłu na rzecz przedsiębiorstwa przesyłowego bez potrzeby wskazania i wykazania przez wnioskodawcę danych identyfikujących nieruchomość władnącą.
Należy również przyjąć dopuszczalność doliczenia czasu posiadania służebności przez poprzedników prawnych przedsiębiorcy przesyłowego. W orzecznictwie Sądu Najwyższego, w zasadzie jednolicie przyjmuje się, że osoba prawna, która przed dniem 1 lutego 1989 r., mając status państwowej osoby prawnej, nie mogła nabyć (także w drodze zasiedzenia) własności nieruchomości ani ograniczonychpraw rzeczowych, może do okresu samoistnego posiadania wykonywanego po dniu 1 lutego 1989 r. doliczyć okres posiadania Skarbu Państwa sprzed tej daty (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 6 września 2013 r., V CSK 440/12, niepubl.). Stanowisko to dotyczy w szczególności przedsiębiorstw przesyłowych, które do dnia 1 lutego 1989 r. korzystały ze służebności przesyłu w ramach zarządu mieniem państwowym w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 25 stycznia 2006 r. I CSK 11/05, niepubl.; 10 kwietnia 2008 r. IV CSK 21/08, niepubl.; 17 grudnia 2008 r. I CSK 171/08, OSNC 2010/1/15; 10 grudnia 2010 r., III CZP 108/10, niepubl.; 13 października 2011 r., V CSK 502/10, niepubl.; 27 listopada 2013, V CSK 525/12 niepubl.; 10 lipca 2008 r., III CSK 73/08, niepubl.; 5 czerwca 2009 r., I CSK 495/08, niepubl.; z 17 grudnia 2010 r., III CZP 108/10, niepubl. oraz wyroki z dnia 8 czerwca 2005 r. V CSK 680/04 niepubl.; z 31 maja 2006 r. IV CSK 149/05, niepubl.; z 10 lipca 2013 r., V CSK 320/12, niepubl., a także uchwałę z dnia 22 października 2009 r., III CZP 70/09, OSNC 2009/10/9).
Biorąc pod uwagę bogaty dorobek orzeczniczy, w rozpoznawanej sprawie dopuszczalność nabycia służebności przez zasiedzenie, jak również doliczenia czasu posiadania poprzedników nie budziła wątpliwości.
Uznano, że posiadanie wykonywane na rzecz Skarbu Państwa miało charakter posiadania w złej wierze. Z przedstawionych przez uczestniczkę dowodów wynika, że Skarb Państwa nie posiadał zgody wnioskodawczyni, czy jej poprzednika prawnego, na korzystanie z nieruchomości wnioskodawczyni w zakresie realizacji służebności. Uczestniczka postępowania również nie wykazała, aby stosowny tytuł prawny posiadała. Zważono, że wybudowanie na cudzej nieruchomości urządzeń przesyłowych przez korzystające z nich przedsiębiorstwo, po uzyskaniu stosownych zgód oraz decyzji wydawanych w procesie budowlanym, nie rozstrzyga o możliwości zakwalifikowania posiadania nieruchomości, na której te urządzenia zostały posadowione, jako wykonywanego w dobrej wierze. Pozwolenie na budowę jest aktem niezbędnym do legalnego zrealizowania zamierzeń inwestycyjnych na nieruchomości, ale nie wynika z niego jakikolwiek tytuł prawny do władania cudzą nieruchomością w zakresie jej wykorzystania na cele budowlane i dalszego korzystania ze wzniesionych na niej urządzeń. Tytuł taki musi być uzyskany na podstawie umowy albo stosownego orzeczenia, względnie przez zasiedzenie. Posiadacz, który wie, że dysponuje decyzją wydaną w procesie budowlanym, która nie może wykreować tytułu do cudzej nieruchomości w postaci służebności o treści służebności przesyłu, nie może być uznany za posiadacza służebności w dobrej wierze, a więc takiego, który w sposób usprawiedliwiony, choć błędny, jest przekonany, że jego posiadanie służebności jest legalne. O takim zakwalifikowaniu posiadania służebności mogłyby świadczyć inne okoliczności ustalone w konkretnej sprawie, ale nie samo to, że posiadacz służebności uzyskał decyzję o pozwoleniu na budowę i na jej podstawie wzniósł urządzenia, których legalnemu utrzymywaniu na gruncie ma służyć zasiadywana służebność (tak też Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 20 listopada 2015 r., III CZP 76/15, Biuletyn SN 2005, nr 11).
Za termin początkowy biegu zasiedzenia przyjęto dzień 30 września 1973 roku, w którym sporządzono protokół odbioru technicznego zbudowanej linii energetycznej. Od tego dnia przedsiębiorca przesyłowy i jego następcy prawni rozpoczęli eksploatację linii energetycznej w sposób niezmienny. Do zasiedzenia służebności o treści odpowiadającej służebności przesyłu, polegającej na prawie posadowienia i utrzymywania na nieruchomości wnioskodawczyni linii wysokiego napięcia 220 kV relacjiK.-L.,W.-M., a także prowadzenia eksploatacji tej linii, w tym prawie dostępu, wejścia, przechodu i przejazdu osób upoważnionych, w celu dokonywania czynności związanych z konserwacją, remontem, modernizacją przebudową, usuwaniem awarii doszło z upływem 30-letniego terminu, tj. z dniem 30 września 2003 roku, a prawo nabyła poprzedniczka prawna uczestniczki postępowania(...) Spółka AkcyjnawW., która była uprawniona do doliczenia do okresu samoistnego posiadania okres posiadania Skarbu Państwa, następnieprzedsiębiorstwa państwowego Zakłady (...), które przekształciły się wP. (...), a kiedy ten został podzielony linia weszła w składprzedsiębiorstwa Zakładu (...)wB.. Prawo to na skutek opisanych przekształceń własnościowych, stanowiących sukcesję generalną, przysługuje obecnie uczestniczce postępowania.
Wobec powyższego, uznając zarzut zasiedzenia służebności przesyłu za uzasadniony, na podstawieart. 3051k.c.w zw. zart. 292 k.c.orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji, oddalając wniosek o ustanowienie służebności przesyłu w całości.
O kosztach postępowania orzeczono w oparciu oart. 520 § 2 k.p.c., zgodnie z którym jeżeli uczestnicy są w różnym stopniu zainteresowani w wyniku postępowania lub interesy ich są sprzeczne, sąd może stosunkowo rozdzielić obowiązek zwrotu kosztów lub włożyć go na jednego z uczestników w całości. To samo dotyczy zwrotu kosztów postępowania wyłożonych przez uczestników. W niniejszej sprawie interesy wnioskodawczyni i uczestniczki postępowania były sprzeczne, zatem nałożono na wnioskodawczynię, jako stronę przegrywającą, obowiązek zwrotu kosztów uczestniczce postępowania. Do kosztów tych zaliczono wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 240,00 złotych oraz wydatek w postaci opłaty od trzech pełnomocnictw w łącznej kwocie 51,00 złotych.
Jednocześnie, na podstawieart. 113 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 623), obciążono wnioskodawczynię nieuiszczonymi kosztami sądowymi stanowiącymi wydatki związane z wynagrodzeniem biegłego, które nie znalazły pokrycia w uiszczonych zaliczkach.