Sąd Apelacyjnyw Białymstoku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 178/17
Data wyroku: 2017-11-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Halina Czaban, Andrzej Czapka, Brandeta Hryniewicka
Słowa kluczowe: Oszustwo, Narkomania
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt II AKa 178/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 listopada 2017 r.
Sąd Apelacyjny w Białymstoku w II Wydziale Karnym w składzie

Przewodniczący

SSA Andrzej Czapka (spr.)

Sędziowie

SSA Brandeta Hryniewicka
SSA Halina Czaban

Protokolant

Anna Lasota

przy udziale prokuratora Joanny Bąkowskiej
po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2017 r.
sprawyR. T. (1)s.K.
oskarżonego zart. 258§ 1 k.k.,art. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,art. 91 § 1 k.k.,art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
z powodu apelacji obrońców oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku
z dnia 31 maja 2017 r. sygn. akt III K 122/16

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. R.kwotę 738zł, w tym 138zł należnego podatku VAT, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżycielce posiłkowejL. K.;

III
zasądza od oskarżonego kwotę 600 złotych tytułem opłaty za II instancję i obciąża go pozostałymi kosztami postępowania w sprawie.

UZASADNIENIE

1
R. T. (1),

2
A. K.,

3
L. M.

zostali oskarżeni o to, że:

I
w okresie od 10.09.2015 r. do 01.10.2015 r. wB.,S.,T.,B.,K.i innych miejscach, przy czymL. M.jedynie w dniu 10.09.2015 r. wB., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami brali udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wyłudzaniu pieniędzy i biżuterii od osób w podeszłym wieku tzw. metodą „na wnuczka/funkcjonariusza Policji”,

tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.,

II
w dniu 10.09.2015 r. wB.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziliW. Z.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem jej iM. K. (1)o wartości nie mniejszej niż 40.000 zł za pomocą wprowadzeniaW. Z.w błąd, w ten sposób, że po nawiązaniu przez inną osobę kontaktu telefonicznego zW. Z.i podaniu się za członka rodziny, a następnie po rozmowie telefonicznej pokrzywdzonej z osobą podającą się za funkcjonariusza Prokuratury Generalnej który zajmuje się ściganiem i wykrywaniem oszustów, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać biżuterię i pieniądze, co do celu przekazania pieniędzy i biżuterii, którym miało być udzielenie pomocy organom ścigania w ujęciu sprawców oszustw i co do zamiaru zwrotu pieniędzy i biżuterii doprowadziliW. Z.do wydaniaL. M.iA. K.pieniędzy w kwocie 40.000 zł oraz biżuterii sztucznej, biżuterii złotej w postaci łańcuszka, bransoletki, kolczyków i zegarków o nieustalonej wartości, działając na szkodęW. Z.iM. K. (1), przy czymR. T. (1)czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., a wobecR. T. (1)– o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

III
w dniu 10.09.2015 r. wB.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowali doprowadzićZ. S.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 80 000 zł za pomocą wprowadzeniaZ. S.w błąd, w ten sposób, że po nawiązaniu przez inną osobę kontaktu telefonicznego zZ. S.i podaniu się za kuzynkę, która potrzebuje pożyczki w kwocie 80.000 zł, a następnie po rozmowie telefonicznej pokrzywdzonej z osobą podającą się za funkcjonariusza(...) Biura (...), który zajmuje się ściganiem i wykrywaniem oszustów, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać pieniądze, co do celu przekazania pieniędzy, którym miało być udzielenie pomocy organom ścigania w ujęciu sprawców oszustw i co do zamiaru zwrotu pieniędzy nakłaniali ją do wydania pieniędzy w ww. kwocie, lecz z uwagi na postawę pokrzywdzonej, zamierzonego celu nie osiągnęli, przy czymR. T. (1)czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., a wobecR. T. (1)– o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

IV
w dniu 10.09.2015 r. wB.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowali doprowadzićI. B.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 120 000 zł za pomocą wprowadzeniaI. B.w błąd, w ten sposób, że po nawiązaniu przez inną osobę kontaktu telefonicznego zI. B.i podaniu się za kuzynkę, która potrzebuje pożyczki w kwocie 120.000 zł, a następnie po rozmowie telefonicznej pokrzywdzonej z osobą podającą się za funkcjonariusza(...) Biura (...), który zajmuje się ściganiem i wykrywaniem oszustów, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać pieniądze, co do celu przekazania pieniędzy, którym miało być udzielenie pomocy organom ścigania w ujęciu sprawców oszustw i co do zamiaru zwrotu pieniędzy nakłaniali ją do wydania pieniędzy w ww. kwocie, lecz z uwagi na postawę pokrzywdzonej, zamierzonego celu nie osiągnęli, przy czymR. T. (1)czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., a wobecR. T. (1)– o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

V
w dniu 10.09.2015 r. wB.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowali doprowadzićJ. B.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 30.000 euro za pomocą wprowadzeniaJ. B.w błąd, w ten sposób, że po nawiązaniu przez inną osobę kontaktu telefonicznego zJ. B.i podaniu się za kuzynkę, która potrzebuje pożyczki w kwocie 30.000 euro, a następnie po rozmowie telefonicznej pokrzywdzonego z osobą podającą się za funkcjonariusza Policji, który zajmuje się ściganiem i wykrywaniem oszustów, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonego co do tożsamości osób, którym miał przekazać pieniądze, co do celu przekazania pieniędzy, którym miało być udzielenie pomocy organom ścigania w ujęciu sprawców oszustw i co do zamiaru zwrotu pieniędzy nakłaniali go do wydania pieniędzy w ww. kwocie, lecz z uwagi na postawę pokrzywdzonego, zamierzonego celu nie osiągnęli, przy czymR. T. (1)czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., a wobecR. T. (1)– o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

VI
w dniu 10.09.2015 r. wB.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowali doprowadzićW. B.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 120 000 zł za pomocą wprowadzeniaW. B.w błąd, w ten sposób, że po nawiązaniu przez inną osobę kontaktu telefonicznego zW. B.i podaniu się za członka rodziny, który potrzebuje pożyczki w kwocie 120.000 zł, a następnie po rozmowie telefonicznej pokrzywdzonej z osobą podającą się za funkcjonariusza Policji, który zajmuje się ściganiem i wykrywaniem oszustów, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać pieniądze, co do celu przekazania pieniędzy, którym miało być udzielenie pomocy organom ścigania w ujęciu sprawców oszustw i co do zamiaru zwrotu pieniędzy nakłaniali ją do wydania pieniędzy w ww. kwocie, lecz z uwagi na postawę pokrzywdzonej, zamierzonego celu nie osiągnęli, przy czymR. T. (1)czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., a wobecR. T. (1)– o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

VII
w dniu 10.09.2015 r. wB.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowali doprowadzićM. P.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 80.000 zł za pomocą wprowadzeniaM. P.w błąd, w ten sposób, że po nawiązaniu przez inną osobę kontaktu telefonicznego zM. P.i podaniu się za kuzynkę, która potrzebuje pożyczki w kwocie 80.000 zł, a następnie po rozmowie telefonicznej pokrzywdzonej z osobą podającą się za funkcjonariusza Policji, który zajmuje się ściganiem i wykrywaniem oszustów, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać pieniądze, co do celu przekazania pieniędzy, którym miało być udzielenie pomocy organom ścigania w ujęciu sprawców oszustw i co do zamiaru zwrotu pieniędzy nakłaniali ją do wydania pieniędzy w ww. kwocie, lecz z uwagi na postawę pokrzywdzonej, zamierzonego celu nie osiągnęli, przy czymR. T. (1)czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., a wobecR. T. (1)– o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

VIII
w dniu 10.09.2015 r. wB.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowali doprowadzićK. F.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 30.000 dolarów za pomocą wprowadzeniaK. F.w błąd, w ten sposób, że po nawiązaniu przez inną osobę kontaktu telefonicznego zK. F.i podaniu się za kuzynkę, która potrzebuje pożyczki w kwocie 30.000 dolarów, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osoby, której miała przekazać pieniądze, co do celu przekazania pieniędzy, nakłaniali ją do wydania pieniędzy w ww. kwocie, lecz z uwagi na postawę pokrzywdzonej, zamierzonego celu nie osiągnęli, przy czymR. T. (1)czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., a wobecR. T. (1)– o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

IX
w dniu 10.09.2015 r. wB.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowali doprowadzićN. Z.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem za pomocą wprowadzeniaN. Z.w błąd, w ten sposób, że po nawiązaniu przez inną osobę kontaktu telefonicznego zN. Z.i podaniu się za członka rodziny, który potrzebuje pożyczki pieniędzy, a następnie po rozmowie telefonicznej pokrzywdzonej z osobą podającą się za funkcjonariusza Policji, który zajmuje się ściganiem i wykrywaniem oszustów, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać pieniądze, co do celu przekazania pieniędzy, którym miało być udzielenie pomocy organom ścigania w ujęciu sprawców oszustw i co do zamiaru zwrotu pieniędzy nakłaniali ją do wydania pieniędzy w ww. kwocie, lecz z uwagi na postawę pokrzywdzonej, zamierzonego celu nie osiągnęli, przy czymR. T. (1)czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., a wobecR. T. (1)– o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

X
w dniu 10.09.2015 r. wB.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowali doprowadzićJ. K.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 100.000 zł za pomocą wprowadzeniaJ. K.w błąd, w ten sposób, że po nawiązaniu przez inną osobę kontaktu telefonicznego zJ. K.i podaniu się za kuzynkę, która potrzebuje pożyczki w kwocie 100.000 zł, a następnie po rozmowie telefonicznej pokrzywdzonej z osobą podającą się za funkcjonariusza Policji, który zajmuje się ściganiem i wykrywaniem oszustów, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać pieniądze, co do celu przekazania pieniędzy, którym miało być udzielenie pomocy organom ścigania w ujęciu sprawców oszustw i co do zamiaru zwrotu pieniędzy nakłaniali ją do wydania pieniędzy w ww. kwocie, lecz z uwagi na postawę pokrzywdzonej, zamierzonego celu nie osiągnęli, przy czymR. T. (1)czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., a wobecR. T. (1)– o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

XI
w dniu 10.09.2015 r. wB.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowali doprowadzićM. K. (2)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 80.000 zł za pomocą wprowadzeniaM. K. (2)w błąd, w ten sposób, że po nawiązaniu przez inną osobę kontaktu telefonicznego zM. K. (2)i podaniu się za kuzynkę, która potrzebuje pożyczki w kwocie 80.000 zł, a następnie po rozmowie telefonicznej pokrzywdzonej z osobą podającą się za funkcjonariusza Policji, który zajmuje się ściganiem i wykrywaniem oszustów, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać pieniądze, co do celu przekazania pieniędzy, którym miało być udzielenie pomocy organom ścigania w ujęciu sprawców oszustw i co do zamiaru zwrotu pieniędzy nakłaniali ją do wydania pieniędzy w ww. kwocie, lecz z uwagi na postawę pokrzywdzonej, zamierzonego celu nie osiągnęli, przy czymR. T. (1)czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., a wobecR. T. (1)– o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

XII
w dniu 10.09.2015 r. wB.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowali doprowadzićL. H.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 8.000 zł za pomocą wprowadzeniaL. H.w błąd, w ten sposób, że po nawiązaniu przez inną osobę kontaktu telefonicznego zL. H.i podaniu się za kuzynkę, która potrzebuje pożyczki pieniędzy, a następnie po rozmowie telefonicznej pokrzywdzonej z osobą podającą się za funkcjonariusza Policji, który zajmuje się ściganiem i wykrywaniem oszustów, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać pieniądze, co do celu przekazania pieniędzy, którym miało być udzielenie pomocy organom ścigania w ujęciu sprawców oszustw i co do zamiaru zwrotu pieniędzy nakłaniali ją do wydania pieniędzy w ww. kwocie, lecz z uwagi na postawę pokrzywdzonej, zamierzonego celu nie osiągnęli, przy czymR. T. (1)czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., a wobecR. T. (1)– o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

XIII
w dniu 10.09.2015 r. wB.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowali doprowadzićK. S.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 85.000 zł za pomocą wprowadzeniaK. S.w błąd, w ten sposób, że po nawiązaniu przez inną osobę kontaktu telefonicznego zK. S.i podaniu się za kuzynkę, która potrzebuje pożyczki w kwocie 85.000 zł, a następnie po rozmowie telefonicznej pokrzywdzonej z osobą podającą się za funkcjonariusza Policji, który zajmuje się ściganiem i wykrywaniem oszustów, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać pieniądze, co do celu przekazania pieniędzy, którym miało być udzielenie pomocy organom ścigania w ujęciu sprawców oszustw i co do zamiaru zwrotu pieniędzy nakłaniali ją do wydania pieniędzy w ww. kwocie, lecz z uwagi na postawę pokrzywdzonej, zamierzonego celu nie osiągnęli, przy czymR. T. (1)czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., a wobecR. T. (1)– o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
a ponadtoR. T. (1)iA. K.zostali oskarżeni o to, że:

XIV
w dniu 16.09.2015 r. wS.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziliA. F.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o łącznej wartości 39.000 zł za pomocą wprowadzeniaA. F.w błąd, w ten sposób, że po nawiązaniu przez inną osobę kontaktu telefonicznego zA. F.i podaniu się za członka rodziny, a następnie po rozmowie telefonicznej pokrzywdzonej z osobą podającą się za funkcjonariusza Policji, który zajmuje się ściganiem i wykrywaniem oszustów, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać biżuterię i pieniądze, co do celu przekazania pieniędzy i biżuterii, którym miało być udzielenie pomocy organom ścigania w ujęciu sprawców oszustw i co do zamiaru zwrotu pieniędzy i biżuterii doprowadziliA. F.do wydania im pieniędzy w kwocie 28.000 złotych, 2000 dolarów oraz wyrobów ze złota o wartości 3000 zł, działając na szkodęA. F., przy czymR. T. (1)czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., a wobecR. T. (1)– o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

XV
w dniu 17.09.2015 r. wT.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziliM. Ż.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 48.000 zł za pomocą wprowadzeniaM. Ż.w błąd, w ten sposób, że po nawiązaniu przez inną osobę kontaktu telefonicznego zM. Ż.i podaniu się za członka rodziny, a następnie po rozmowie telefonicznej pokrzywdzonej z osobą podającą się za funkcjonariusza Policji, który zajmuje się ściganiem i wykrywaniem oszustów, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać pieniądze, co do celu przekazania pieniędzy, którym miało być udzielenie pomocy organom ścigania w ujęciu sprawców oszustw i co do zamiaru zwrotu pieniędzy doprowadziliM. Ż.do wydania im pieniędzy w kwocie 48.000 złotych, 2000 dolarów oraz wyrobów ze złota o wartości 3000 zł, działając na szkodęM. Ż., przy czymR. T. (1)czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., a wobecR. T. (1)– o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

XVI
w dniu 17.09.2015 r. wB.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziliW. W.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 4.100 zł za pomocą wprowadzeniaW. W.w błąd, w ten sposób, że po nawiązaniu przez inną osobę kontaktu telefonicznego zW. W.i podaniu się za kolegę jej syna, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać biżuterię i pieniądze, co do celu przekazania pieniędzy, którym miało być pokrycie kosztów leczenia syna, doprowadziliW. W.do wydania im pieniędzy w kwocie 3.300 złotych oraz wyrobów ze złota o wartości 800 zł, działając na szkodęW. W., przy czymR. T. (1)czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., a wobecR. T. (1)– o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

XVII
w dniu 17.09.2015 r. wB.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziliJ. P.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w łącznej kwocie 27.800 zł i 260 euro za pomocą wprowadzeniaJ. P.w błąd, w ten sposób, że po nawiązaniu przez inną osobę kontaktu telefonicznego zJ. P.i podaniu się za członka rodziny, a następnie po rozmowie telefonicznej pokrzywdzonego z osobą podającą się za funkcjonariusza Policji, który zajmuje się ściganiem i wykrywaniem oszustów, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonego co do tożsamości osób, którym miał przekazać pieniądze, co do celu przekazania pieniędzy, którym miało być udzielenie pomocy organom ścigania w ujęciu sprawców oszustw i co do zamiaru zwrotu pieniędzy doprowadziliJ. P.do zaciągnięcia kredytu w kwocie 25.000 złotych oraz do wydania mu tych pieniędzy łącznie z oszczędnościamiJ. P.w kwocie 2800 zł i 260 euro, działając na szkodęJ. P., przy czymR. T. (1)czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., a wobecR. T. (1)– o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

XVIII
w dniu 18.09.2015 r. wK.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowali doprowadzićS. Ś.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w łącznej kwocie 33.000 zł za pomocą wprowadzenia jej w błąd, w ten sposób, że po nawiązaniu przez inną osobę kontaktu telefonicznego zeS. Ś.podaniu się za kuzyna, który potrzebuje pożyczki pieniędzy, a następnie po rozmowie telefonicznej pokrzywdzonej z osobą podającą się za funkcjonariusza Policji, który zajmuje się ściganiem i wykrywaniem oszustów, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać pieniądze, co do celu przekazania pieniędzy, którym miało być udzielenie pomocy organom ścigania w ujęciu sprawców oszustw i co do zamiaru zwrotu pieniędzy nakłaniali ją do pobrania ze swego rachunku pieniędzy w kwocie 8000 zł oraz zaciągnięcia kredytu na kwotę 25.000 zł, a następnie od wydania tych pieniędzy, lecz z uwagi na postawę pokrzywdzonej, zamierzonego celu nie osiągnęli, przy czymR. T. (1)czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., a wobecR. T. (1)– o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

XIX
w dniu 23.09.2015 r. wO.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziliJ. G.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 7500 zł za pomocą wprowadzeniaJ. G.w błąd, w ten sposób, że po nawiązaniu przez inną osobę kontaktu telefonicznego zJ. G.i podaniu się za członka rodziny, a następnie po rozmowie telefonicznej pokrzywdzonego z osobą podającą się za funkcjonariusza Policji, który zajmuje się ściganiem i wykrywaniem oszustów, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonego co do tożsamości osób, którym miał przekazać pieniądze, co do celu przekazania pieniędzy, którym miało być udzielenie pomocy organom ścigania w ujęciu sprawców oszustw i co do zamiaru zwrotu pieniędzy doprowadziliJ. G.do zaciągnięcia kredytu w kwocie 7500 złotych oraz do wydania tych pieniędzyA. K., działając na szkodęJ. G., przy czymR. T. (1)czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., a wobecR. T. (1)– o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

XX
w dniu 26.09.2015 r. wŁ.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziliL. K.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 19.000 zł za pomocą wprowadzeniaL. K.w błąd, w ten sposób, że po nawiązaniu przez inną osobę kontaktu telefonicznego zL. K.i podaniu się za członka rodziny, a następnie po rozmowie telefonicznej pokrzywdzonej z osobą podającą się za funkcjonariusza Policji, który zajmuje się ściganiem i wykrywaniem oszustów, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać pieniądze, co do celu przekazania pieniędzy, którym miało być udzielenie pomocy organom ścigania w ujęciu sprawców oszustw i co do zamiaru zwrotu pieniędzy doprowadziliL. K.do wydania im pieniędzy w łącznej kwocie 19.000 zł, działając na szkodęL. K., przy czymR. T. (1)czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., a wobecR. T. (1)– o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,

XXI
w dniu 1.10.2015 r. wK.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowali doprowadzićL.G.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w nieustalonej kwocie za pomocą wprowadzenia jej w błąd, w ten sposób, że po nawiązaniu przez inną osobę kontaktu telefonicznego zL.G.i podaniu się za kuzynkę, która potrzebuje pożyczki pieniędzy, a następnie po rozmowie telefonicznej pokrzywdzonej z osobą podającą się za funkcjonariusza Policji, który zajmuje się ściganiem i wykrywaniem oszustów, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób, którym miała przekazać pieniądze, co do celu przekazania pieniędzy, którym miało być udzielenie pomocy organom ścigania w ujęciu sprawców oszustw i co do zamiaru zwrotu pieniędzy nakłaniali ją do wydania pieniędzy w ww. kwocie, lecz z uwagi na postawę pokrzywdzonej, zamierzonego celu nie osiągnęli, przy czymR. T. (1)czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., a wobecR. T. (1)– o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,
a nadtoR. T. (1)został oskarżony o to, że:

XXII
w dniu 22.10.2015 r. wŁ.przyul. (...)posiadał wbrew przepisom ustawy środki odurzające w postaci ziela konopi innych niż włókniste po wadze 11,53 g,

tj. o czyn zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.
Sąd Okręgowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 31 maja 2017 r. w sprawie III K 122/16:
I. OskarżonychR. T. (1)iA. K.w ramach czynu opisanego w pkt. I uznałza winnych tego, że w okresie od 10.09.2015 r. do 01.10.2015 r. wB.,S.,T.,B.,K.,O.,Ł.i wK., działając wspólniei w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami brali udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wyłudzaniu pieniędzy i biżuterii od osób w podeszłym wieku tzw. metodą „na wnuczka/funkcjonariusza Policji”,tj. czynu zart. 258 § 1 k.k.i za to:
1/ oskarżonegoR. T. (1)na mocyart. 258 § 1 k.k.skazał na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
2/ oskarżonegoA. K.na mocyart. 258 § 1 k.k.skazał na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
II. OskarżonychR. T. (1),A. K.iL. M.w ramach czynu opisanego w pkt II uznał za winnych tego, że w dniu 10.09.2015 r. wB.działając wspólniei w porozumieniu, przy czymR. T. (1)iA. K.działając ponadto w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi dotychczas nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziliW. Z.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem jej iM. K. (1)o wartościnie mniejszej niż 40.000 zł za pomocą wprowadzeniaW. Z.w błąd, w ten sposób, że po nawiązaniu przez inną osobę kontaktu telefonicznego zW. Z.i podaniu się za członka rodziny, a następnie po rozmowie telefonicznej pokrzywdzonej z osobą podającą się za funkcjonariusza Prokuratury Generalnej który zajmuje się ściganiem i wykrywaniem oszustów, poprzez wprowadzenie w błąd pokrzywdzonej co do tożsamości osób,którym miała przekazać biżuterię i pieniądze, co do celu przekazania pieniędzy i biżuterii, którym miało być udzielenie pomocy organom ścigania w ujęciu sprawców oszustwi co do zamiaru zwrotu pieniędzy i biżuterii doprowadziliW. Z.do wydaniaL. M.iA. K.pieniędzy w kwocie 40.000 zł oraz biżuterii sztucznej, biżuterii złotej w postaci łańcuszka, bransoletki, kolczyków i zegarków o nieustalonej wartości, działając na szkodęW. Z.iM. K. (1), przy czymR. T. (1)czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. czynu:
- zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.wobecR. T. (1),
- zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wobecA. K.,
- zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.wobecL. M.,
a ponadto oskarżonychR. T. (1)iA. K.uznał za winnych popełnienia czynów opisanych w pkt. XIV, XV, XVII, XVIII, XIX, XX, XXI z tym, że:
- w zakresie czynu z pkt XIV ustalił, że kwota 2.000 dolarów stanowi równowartość 7.420 zł, a łączna kwota wyłudzonego mienia to 38.420 złotych
- w zakresie czynu XV ustalił, że mienie, które wydała pokrzywdzona to kwota48.000 złotych,
- w zakresie czynu z pkt XVII ustalił, że kwota 260 euro stanowi równowartość 1.092 zł,a łączna kwota wyłudzonego mienia to 28.892 złotych
i za to:
1/ oskarżonegoR. T. (1)na mocyart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,art. 13 § 1 k.k.w zw.art. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazał go a na mocyart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności,
2/ oskarżonegoA. K.na mocyart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,art. 13 § 1 k.k.w zw.art. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazał go a na mocyart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,
3/ oskarżonegoL. M.na mocyart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 227 k.k.w zw.zart. 11 § 2 k.k.skazał, a na mocyart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
III. OskarżonegoR. T. (1)uznał za winnego popełnienia czynu opisanego wpkt. XXIIi za to na mocyart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiskazał na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
IV. Na mocyart. 91 § 2 k.k.,art. 85 § 1 i 2 k.k.,art. 86 § 1 k.k.wymierzył oskarżonym kary łączne:
1/ oskarżonemuR. T. (1)karę 5 (pięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
2/ oskarżonemuA. K.karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności.
V. Na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonym okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie
1/R. T. (1)od dnia 22 października 2015 r. godz. 6.05 do dnia 31 maja 2017 r.,
2/A. K.od dnia 1 października 2015 r. godz. 17.30 do dnia 26 października 2015 r. godz. 15.53,
3/L. M.od dnia 5 października 2015 r. godz. 14.45 do dnia 7 października 2015 r. godz. 12.55.
VI. Na mocyart. 46 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoR. T. (1)obowiązek naprawienia szkody w części poprzez wpłacenie na rzecz:
1/W. Z.kwoty 15.000 zł (piętnaście tysięcy złotych),
2/A. F.kwoty 19.210 zł (dziewiętnaście tysięcy dwieście dziesięć złotych),
3/M. Ż.kwoty 24.000 zł (dwadzieścia cztery tysiące złotych),
4/J. P.kwoty 14.446 zł (czternaście tysięcy czterysta czterdzieści sześć złotych),
5/J. G.kwoty 3.750 zł (trzy tysiące siedemset pięćdziesiąt złotych),
6/L. K.kwoty 9.500 zł (dziewięć tysięcy pięćset złotych).
VII. Na mocyart. 46 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoA. K.obowiązek naprawienia szkody w części poprzez wpłacenie na rzecz:
1/W. Z.kwoty 15.000 zł (piętnaście tysięcy złotych),
2/A. F.kwoty 19.210 zł (dziewiętnaście tysięcy dwieście dziesięć złotych),
3/M. Ż.kwoty 24.000 zł (dwadzieścia cztery tysiące złotych),
4/J. P.kwoty 14.446 zł (czternaście tysięcy czterysta czterdzieści sześć złotych),
5/J. G.kwoty 3.750 zł (trzy tysiące siedemset pięćdziesiąt złotych),
6/L. K.kwoty 9.500 zł (dziewięć tysięcy pięćset złotych).
VIII. Na mocyart. 46 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoL. M.obowiązek naprawienia szkody w części poprzez wpłacenie na rzecz pokrzywdzonejW. Z.kwoty 10.000 zł (dziesięć tysięcy złotych).
IX. Na mocyart. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiorzekł przepadek dowodu rzeczowego w postaci suszu roślinnego opisanego w wykazie dowodów rzeczowych na k. 1662 poz. 1.
X. Uniewinnił oskarżonychR. T. (1)iA. K.od popełnienia czynów opisanych w pkt. III-XIII i XVI.
XI. Uniewinnił oskarżonegoL. M.od popełnienia czynów opisanychw pkt I, III-XIII.
XII. Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataM. R.kwotę 2100 zł (dwa tysiące sto złotych) oraz 23% podatku VAT od wyżej wymienionej kwoty tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżycielce posiłkowejL. K..
XIII. Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnegoŁ. P.kwotę 2100 zł(dwa tysiące sto złotych) oraz 23% podatku VAT od wyżej wymienionej kwoty tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuR. T. (1).
XIV. Zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa opłaty w wysokości 600 zł (sześćset złotych) od oskarżonegoR. T. (1), 400 zł (czterysta złotych) od oskarżonegoA. K., 120 zł (sto dwadzieścia złotych) od oskarżonegoL. M., obciążył oskarżonychR. T. (1),A. K.iL. M.pozostałymi kosztami procesu w częściach ich dotyczących.
Wyrok powyższy zaskarżyli obrońcy oskarżonegoR. T. (1).
Obrońca adw.E. B.na zasadzieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.iart. 438 pkt 1, 2, 3 i 4 k.p.k.wyrokowi zarzuciła:
- w stosunku do czynów z pkt. I i II wyroku:
1. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 7 k.p.k.poprzez dowolną ocenę wyjaśnień oskarżonegoR. T. (1), oskarżonegoA. K.oraz nagrań z kontroli operacyjnej i bezzasadne przyjęcie, iż dowody te wskazują na świadomość oskarżonegoR. T. (1)co do uczestnictwa w grupie przestępczej popełniającej przestępstwa oszustwa, podczas gdy oskarżonyR. T. (1)na rozprawie głównej wyjaśnił, iż nie miał świadomości, że jego praca polegająca na odbieraniu i przekazywaniu przesyłek ma charakter działalności przestępczej, co zostało potwierdzone przez oskarżonegoA. K., zaś w stosunku do nagrań z kontroli operacyjnej należy wskazać, iż oskarżonyR. T. (1)nie rozpoznał na tych nagraniach swego głosu, zaś na nagraniach wskazanych przez oskarżonegoA. K.jako te, na których słychać głos oskarżonegoR. T. (1), to żadne z tych nagrań nie wskazuje na świadomość oskarżonego co do bezprawności podejmowanych przez niego działań,
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść poprzez uznanie, iż:
- skoroA. K.miał pełną świadomość udziału w wyłudzaniu mienia, to taką świadomość tym bardziej miał oskarżonyR. T. (1),
- oskarżonyR. T. (1)zwerbował do działalności w grupie oskarżonegoA. K.,
- oskarżonyR. T. (1)działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami dokonywał oszustw, podczas gdy oskarżonyR. T. (1)zaproponował po koleżeńsku oskarżonemuA. K.pracę polegającą na dostarczaniu przesyłek, która na gruncie posiadanych przez niego informacji była całkowicie legalna,
ewentualnie:
- rażącą niewspółmierność wymierzonej wobec oskarżonegoR. T. (1)kary 6 miesięcy pozbawienia wolności za I czyn i kary 5 lat pozbawienia wolności za czyny określone w pkt II, w sytuacji gdy nawet przy przyjęciu sprawstwa oskarżonego w zakresie wymierzonych mu czynów, a w szczególności biorąc pod uwagę krótkotrwałość tej działalności oraz podrzędną rolę oskarżonego, adekwatną i spełniającą cele kary jest kara łączna 2 lat pozbawienia wolności,
- w stosunku do czynu z pkt. III wyroku:
naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy posiadanie przez oskarżonegoR. T. (1)środków odurzających z uwagi na ich ilość i charakterystykę stanowi wypadek mniejszej wagi.
W oparciu o powyższe zarzuty, na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.w zw. zart. 437 § 1 i 2 k.p.k.wniosła o:
- zmianę zaskarżonego wyroku w całości, poprzez uniewinnienie oskarżonegoR. T. (1)od czynów z pkt. I i II wyroku,
ewentualnie
- zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej czynów z pkt I i II wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemuR. T. (1)za czyn z pkt. I kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaś za czyny z pkt. II kary 2 lat pozbawienia wolności i wymierzenie za te czyny kary łącznej w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności,
oraz o:
- zmianę zaskarżonego wyroku w części, w stosunku do czynu z pkt. III wyroku poprzez zmianę kwalifikacji prawnej tego czynu z art. 62 ust. 1 na art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, tj. wypadek mniejszej wagi i wymierzenie stosownej kary grzywny.
Obrońca radca prawnyŁ. P.na mocyart. 427 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 2, 3 i 4 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił:
1. naruszenieart. 7 k.p.k.polegające na dokonaniu dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów w postaci wyjaśnień oskarżonychR. T. (1)orazA. K.poprzez częściowe przypisanie waloru wiarygodności wyjaśnieniomA. K.i odmowę przypisania takiego waloru wyjaśnieniomR. T. (1), podczas gdy ich wyjaśnienia są zgodne, spójne, konsekwentne i znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym;
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mogący mieć wpływ na treść tego orzeczenia poprzez uznanie, że:
- oskarżonyR. T. (1)musiał mieć świadomość przynależności do zorganizowanej grupy przestępczej z uwagi na przydzieloną rolę, zadania, jak i wzajemne powiązania, podczas gdy z zeznań oskarżonegoR. T. (1)wynika, że nie był świadomy przyjmowania pieniędzy od pokrzywdzonych, a paczki otrzymywane od oskarżonegoA. K.przekazywał jednej, określonej osobie o imieniuG.;
- oskarżonyR. T. (1)miał świadomość przestępności podejmowanych zachowań ponieważ miał jąA. K., któremuR. T. (1)miał zaproponować wspólne popełnianie przestępstw, podczas gdy propozycjaR. T. (1)złożonaA. K.dotyczyła jedynie wykonywania pracy i miała charakter grzecznościowy, a ponadto ze zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności rozmów utrwalonych podczas kontroli operacyjnej, nie wynika, abyR. T. (1)miał świadomość zawartości przesyłek przekazywanych mu przezA. K.;
- zachowania oskarżonychR. T. (1)iA. K.wyczerpywały znamiona przestępstwa polegającego na braniu udziału w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstwa, podczas gdy relacjom łączącym oskarżonych nie można przypisać cech konstytuujących zorganizowaną grupę przestępczą jak np. istnienie struktury, kierownictwa, zorganizowania, więzi socjologiczno-psychologicznych;
3. rażącą niewspółmierność wymierzonej kary łącznej oraz kar jednostkowych wymierzonych za poszczególne czyny w stosunku do oskarżonegoR. T. (1), który od wielu lat nie wchodził w konflikt z prawem, wyraził skruchę i żal z powodu zaistniałych zdarzeń, nie popełnił w przeszłości przestępstwa oszustwa ani udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, a ponadto przyznał się do posiadania środków odurzających.
Mając powyższe na uwadze wniósł o:
- uniewinnienie oskarżonegoR. T. (1)od zarzucanych mu czynów,
ewentualnie
- złagodzenie wymierzonej mu kary łącznej pozbawienia wolności przy zastosowaniu zasady absorpcji.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Obie apelacje są niezasadne i nie zasługują na uwzględnienie.
I tak odnosząc się w pierwszej części uzasadnienia do zarzutu określonego wart. 438 pkt 3 k.p.k.t. j.: błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia zawartego w obu apelacjach obrońców oskarżonych, stwierdzić należy, iż w istocie sprowadza się on do zanegowania sposobu oraz wyników dokonanej przez Sąd Okręgowy oceny dowodów. Dlatego też zdaniem Sądu Apelacyjnego zasadnym będzie ustosunkowanie się w tym miejscu do postawionych w tych skargach tożsamych w istocie zarzutów.
Autorzy apelacji stanowczo utrzymują, iż zebrane w sprawie dowody oraz ustalone na ich podstawie okoliczności powinny prowadzić do wniosku przeciwnego, niż ten, do którego doszedł sąd wyrokujący w pierwszej instancji, czyli uniewinnienia oskarżonego od przypisanych mu czynów (I i II). Jednak ze stanowiskiem skarżących nie sposób się zgodzić.
W związku z tym zasadnym będzie przytoczenie w tym miejscu poglądu Sądu Najwyższego wyrażonego w wyroku z dnia 24 marca 1975 r. w sprawie II KR 355/75 (OSNPG 9/75, poz. 84, s. 12), w myśl którego „zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, jest tylko wówczas słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania. Zarzut ten nie może jednak sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami sądu, wyrażonymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, lecz do wykazania, jakich mianowicie konkretnie uchybień w zakresie zasad logicznego rozumowania dopuścił się sąd w ocenie zebranego materiału dowodowego. Możliwość zaś przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego w tej mierze poglądu nie może prowadzić do wniosku o dokonaniu przez sąd błędu w ustaleniach faktycznych.”
W świetle przytoczonego zapatrywania, co należy podkreślić, to obowiązkiem skarżącego – wynikającym z treściart. 427 § 1 i 2 k.p.k.– jest wykazanie dlaczego nie zgadza się z zaskarżonym orzeczeniem i przedstawienie rzeczowej na ten temat argumentacji.
Tymczasem obrońcy oskarżonego kwestionując ustalenia sądu w istocie ograniczają się do bardzo ogólnych stwierdzeń lub przytoczenia jednie części dowodów, czy też ich fragmentów bez niezbędnej analizy zaistniałych faktów i całościowej oceny wszystkich dowodów. Wywiedzenie tego rodzaju apelacji opartych nie na rzeczowej argumentacji i krytyce zaskarżonego orzeczenia, mających podważyć rozumowania sądu meriti, nie mogło doprowadzić do zamierzonego celu.
Rozważając tego rodzaju powtarzający się w apelacjach obrońców oskarżonych zarzut błędnych ustaleń faktycznych w zakresie przypisanego oskarżonemu czynu z art., 258k.k., stwierdzić należy, iż wbrew twierdzeniom skarżących ustalenia te były prawidłowe.
Sąd Okręgowy w swoim uzasadnieniu wskazał na podstawie jakich dowodów i dlaczego przyjął, iż oskarżeniR. T. (1)iA. K.z innymi nieustalonymi osobami brali udział w zorganizowanej grupie przestępczej i ustalenia te należy zdaniem Sądu Apelacyjnego w pełni podzielić i zaaprobować.
Niezależnie od przytoczonych argumentów przez sąd meriti wskazać należy skarżącym, iż zorganizowana grupa przestępcza może funkcjonować bez wewnętrznej struktury organizacyjnej i nie jest wymagany jej niezmienny skład jak i brak mechanizmów wymuszających posłuszeństwo grupy. Może zaś funkcjonować na zasadzie dobrowolnego udziału w niej jej członków, musi przy tym łączyć ich chęć popełnienia przestępstw jak i gotowość do takich działań na rzecz grupy.
W orzecznictwie wprost wskazuje się, iż brak mechanizmów wymuszających posłuszeństwo członków grupy, a nawet brak kierownictwa nie wyklucza możliwości uznania grupy przestępczej za zorganizowaną. Istnienie zorganizowanej grupy przestępczej nie warunkuje także stosowanie wobec jej członków środków przymusu dla uzyskania ich posłuszeństwa i zapobieżenia opuszczenia jej szeregów. Motywy też, którymi kierują się poszczególne osoby, przystępując do grupy przestępczej nie mają znaczenia dla bytu zorganizowanej grupy przestępczej (wyrok SA w Krakowie i Łodzi – II AKa 252/11 i II AKa 283/13). Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż poszczególne osoby, w tym także oskarżeni, mieli przypisane określone zadania i czyniły to nie jednorazowo, ale wielokrotnie, co świadczy o istnieniu pewnej formy zorganizowania, w przeciwieństwie do grupy osób choćby i stale popełniających wspólnie przestępstwa, ale wymieniającymi się rolami w zależności od zaistniałej sytuacji. Z ustaleń sądu meriti jednoznacznie wynika, iż oskarżeni i inne osoby z nimi związane tworzyli zorganizowaną grupę przestępczą, której celem było wyłudzanie pieniędzy i biżuterii od osób w podeszłym wieku tzw. metody „na wnuczka / funkcjonariusze Policji.”
Rzecz oczywista dokonanie tego rodzaju przestępstw wymagało bliskiego współdziałania większej ilości osób. Trzeba było ustalić i wytypować adresy i telefony starszych ludzi, następnie przeprowadzić z nimi rozmowę telefoniczną – jako członek rodziny, a następnie funkcjonariusz policji potwierdzić tej osoby tożsamość - jako policjanta, odebrać wyłudzone mienie, a następnie przekazać je kolejnym organizatorom tego procederu stojącym wyżej w hierarchii grupy.
OskarżeniA. K.iR. T. (1)wykonywali określone czynności organizacyjne, wykonywali przydzielone im zadania zgodnie z ustalonym podziałem ról i były to czynności istotne i ważkie dla całej grupy. Działania te były wykonywane wielokrotnie w określonym czasookresie, nakierowane na osiągnięcie z góry założonego dochodu.
Faktem jest, iż oskarżonyR. T. (1)nie przyznał się do tego zarzutu (zart. 258 § 1 k.k., jak i pozostałych) co jednak nie znaczy, iż obowiązkiem sądu było oparcie swoich ustaleń faktycznych na tych wyjaśnieniach.
Wskazać bowiem należ apelującym przede wszystkim na wyjaśnienia współoskarżonegoA. K., który w sposób jednoznaczny i stanowczy wskazał, iż do „współpracy” zwerbował goR. T. (1), który wręczył mu telefon komórkowy i który określił mu na czym miała polegać jego rola. Przez telefon otrzymywał dokładne instrukcje, gdzie ma się udać, jak zachowywać i jako kto przedstawić. Zgodnie z tymi poleceniami odbierał on od starszych osób pieniądze i biżuterię, które przekazywał następnieR. T. (1)(który po powrocie do Łodzi wynagradzał go). Chodził też za tymi ludźmi do banku, w pobliżu którego odbierał od nich pieniądze.
Nie był, to przy tym jedyny dowód udziału oskarżonegoR. T. (1)w tych przestępstwach. W znacznym bowiem stopniu wyjaśnieniaA. K.znalazły potwierdzenie w zeznaniach świadków – pokrzywdzonych.
W tym miejscu wskazać należy na zeznanie pokrzywdzonejW. Z., która potwierdziła w istocie wyjaśnieniaA. K.i go rozpoznała. Samochód oskarżonegoA. K.zarejestrowały też wB.kamery(...)Nr 1 i 2 (wjazd i wyjazd zB.w stronęW.). Również oskarżonyL. M.potwierdził, iż tego dnia (10 IX 2015 .), razem z oskarżonymA. K.jego samochodem przyjechał doB.. Tak więc, iż oskarżonyA. K.podał datę 13 IX 2015 r. jako datę rozpoczęcia „współpracy” z oskarżonymR. T. (2)niczego nie zmienia, gdyż było to oczywistym (a nie zamierzonym) błędem.
Istotnym dowodem na współdziałanie oskarżonych jest analiza połączeń telefonicznych oraz materiał z kontroli operacyjnych:(...),(...),(...),(...),(...). Wynika z nich, iż oskarżeniA. K.iR. T. (1)w trakcie dokonywania tych czynów często kontaktowali się między sobą i innymi osobami, jak i prowadzili rozmowy dotyczące popełnienia tych przestępstw.
Podkreślić należy, iż oskarżonyA. K.rozpoznał swój głos i potwierdził te rozmowy, zaś opinia fonoskopijna wskazuje, iż rozmowy te były prowadzone przez oskarżonegoR. T. (1)(czemu on w istocie zaprzeczył).
Wszystkie te i inne dowody i okoliczności bardzo dokładnie i wszechstronnie omówił w swoim uzasadnieniu Sąd Okręgowy i nie ma potrzeby ponownie ich powoływanie tym bardziej, iż ich ocenę należy zdaniem Sądu Apelacyjnego w pełni podzielić i zaaprobować.
Reasumując stwierdzić należy, iż zgromadzony i ujawniony w niniejszej sprawie materiał dowodowy oraz lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku utwierdziła Sąd Apelacyjny w przekonaniu o trafności poczynionych przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych przyjętych za podstawy zaskarżonego wyroku. Sąd ten dokonał oceny wszystkich istotnych dowodów, uzasadniając w sposób logiczny i przekonujący swoje stanowisko w motywach zaskarżonego wyroku wskazał jakie fakty uznał za ustalone jak odpowiadające rzeczywistemu przebiegowi wydarzeń, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych.
Ocena materiału dowodowego została dokonana z uwzględnieniem reguł określonych wart. 4 i 7 k.p.k., a więc nie narusza granic swobodnej oceny dowodów oraz jest zgodna z zasadami doświadczenia życiowego i nie zawiera błędów natury faktycznej lub logicznej – wobec czego Sąd Apelacyjny w pełni ją podzielił.
Należy przy tym podkreślić, iż w myśl zasady swobodnej oceny dowodów sąd władny jest dać wiarę określonym świadkom czy też wyjaśnieniom oskarżonego, jeżeli swoje stanowisko w sposób przekonywujący uzasadni w konfrontacji z całokształtem zebranego w sprawie materiału dowodowego – które to wskazania i wymogi zostały zachowane i dlatego zarzut ten nie jest zasadny.
Uznać zatem należy, iż przedstawiona w apelacjach argumentacja jest w istocie dowolną oceną niektórych faktów i okoliczności i jako taka nie jest przekonywująca i tym samym nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalenia faktyczne dokonane, więc zostały przez Sąd Okręgowy w oparciu o wszechstronną analizę całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, w związku z czym nie można zgodzić się z twierdzeniami zawartymi w apelacjach, iż orzeczenie o winie oskarżonego oparto tylko na dowodach obciążających, a pominięto dowody korzystne dla niego (tj. wyjaśnienia oskarżonego), czyli że sąd meriti dopuścił się obrazyart. 410 k.p.k.
Odnosząc się do zarzutu obrazy prawa materialnego zawartego w apelacjiadw. E. B.stwierdzić należy, iż przeciwko uznaniu czynu z pkt. III (wyroku), na wypadek mniejszej wagi, określony wart. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiprzemawiają okoliczności przedmiotowe tego czynu oraz okoliczności podmiotowe tj. dotyczące oskarżonego. Podkreślić też należy, iż ilość zakwestionowanego środka odurzającego nie była „nieznaczna” – jak starał się wykazać skarżący, gdyż wystarczyłaby do zrobienia kilkunastu porcji.
Odnosząc się, jeszcze do zarzutu rażącej niewspółmierności orzeczonej kary, zawartego w obu apelacjach, przypomnieć należy, iż o takiej surowości nie można mówić w sytuacji, gdy sąd wymierzając karę uwzględnił wszystkie okoliczności wiążące się z poszczególnymi ustawowymi dyrektywami i wskaźnikami jej wymiaru, czyli wówczas gdy granice swobodnego uznania sędziowskiego, stanowiącego ustawową zasadę sędziowskiego wymiaru kary nie zostały przekroczone w rozmiarach nie dających się utrzymać w kontekście wymagań wynikających z ustawowych dyrektyw determinujących rozmiar kary (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 1982 r. RW 542/82, OSNKW 1982, Nr 12, poz. 90). Na gruncieart. 438 pkt 4 k.p.k.nie chodzi zatem o każdą ewentualnie różnicę w ocenach co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną można byłoby – również w potocznym znaczeniu tego słowa uznać – za „rażącą” t.j. niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować (wyrok Sądu najwyższego z 2 lutego 1995 r., II KRN 189/94).
Zdaniem Sądu Apelacyjnego taka sytuacja w niniejszej sprawie nie ma miejsca, bowiem z analizy zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd Okręgowy wymierzając karę oskarżonemu miał na uwadze wszystkie okoliczności mające wpływ na jej wymiar, o których mowa wart. 53 § 1 i 2 k.k., w tym jego rolę w dokonaniu przypisanych mu czynów, a także okoliczności ich popełnienia i stopnia społecznej ich szkodliwości.
Nadmienić należy, iżR. T. (1)był już karany sądownie, odpowiedział za część z przestępstw w warunkachart. 64 § 1 k.k.
Wymierzając karę łączną Sąd I instancji miał też na uwadze związek przedmiotowy, czasowy i podmiotowy pomiędzy tymi przestępstwami, podsumowując w ten sposób całościową ocenę jego zachowań.
W kontekście tych ogólnych uwag nie może być mowy, aby orzeczona wobec oskarżonegoR. T. (1)kara była „rażąco surowa” i wymagała w instancji odwoławczej korekty na jego korzyść.
Z tych wszystkich względów na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozycyjnej.
O kosztach sądowych za II instancję orzeczono na podstawieart. 636 § 1 k.p.k.