Sąd Rejonowy w Olsztynie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 2292/17
Data wyroku: 2017-09-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marzena Żywucka

Sygn. akt I C 2292/17 upr.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 września 2017 r.
Sąd Rejonowy w Olsztynie, I Wydział Cywilny,
w składzie:
Przewodniczący: SSR Marzena Żywucka
Protokolant: apl. Paulina Kosecka
po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 r., wO., na rozprawie,
sprawy z powództwaG. C.
przeciwkoK. G.
o zapłatę

I
zasądza od pozwanejK. G.na rzecz powodaG. C.kwotę 339,23 (trzysta trzydzieści dziewięć 23/100) złotych z umownymi odsetkami za opóźnienie w wysokości dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie za okres od dnia 08 marca 2017 r. do dnia 27 września 2017r.;

II
w pozostałym zakresie umarza postępowanie;

III
zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 137 (sto trzydzieści siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu;

IV
zasądzoną w punkcie I i III należność w łącznej kwocie 502,77 (pięćset dwa 77/100) złotych rozkłada na 16 (szesnaście) rat: pierwszych 15(piętnaście) w kwocie po 30 (trzydzieści) złotych każda, ostatnia w kwocie 52,77 (pięćdziesiąt dwa 77/100) złotych, płatne do końca każdego miesiąca, poczynając od miesiąca września 2017r.

SSR Marzena Żywucka
Sygn. akt I C 2292/17 upr.

UZASADNIENIE
PowódG. C.wniósł o zasądzenie od pozwanejK. G.kwoty 462,63 zł z umownymi odsetkami za opóźnienie w wysokości dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą podfirmą (...)z siedzibą wT.. Pozwana zawarła z(...) sp. z o.o.w dniu 25 kwietnia 2016 r. umowę pożyczki gotówkowej na kwotę 573 zł. Kwota ta została przekazana pozwanej w momencie podpisania umowy. Pozwana zobowiązała się do jej spłaty do dnia 02 maja 2016 r. Pomimo upływu czasu pożyczka nie została zwrócona. Powód nabył wierzytelność z tytułu w/w umowy pożyczki na podstawie umowy przelewu wierzytelności. Pozwana spłaciła część zadłużenia. Powód podjął działania windykacyjne oraz pismem z dnia 04 sierpnia 2016r. ostatecznie wezwał pozwaną do zapłaty należności. Na dochodzoną pozwem kwotę składa się niespłacona kwota pożyczki 448,36 zł, odsetki umowne w wysokości 14,27 zł.
Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział Cywilny w postępowaniu upominawczym wydając nakaz zapłaty z dnia 28 marca 2017 r. roku w sprawie I Nc 389/17 orzekł zgodnie z żądaniem pozwu i rozstrzygnął o kosztach procesu. PozwanaK. G.złożyła w terminie sprzeciw od w/w nakazu zapłaty wnosząc o rozłożenie zasądzonej należności na raty. Następnie, referendarz sądowy Sądu Rejonowego w Olsztynie stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu i utratę mocy przedmiotowego nakazu zapłaty w całości.
Pismami z dnia 18 sierpnia 2017 r. oraz 06 września 2017 r. powód ograniczył powództwo ostatecznie do kwoty 339,23 zł wraz z odsetkami umownymi za opóźnienie w wysokości dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 01 września 2017 r. oraz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych z uwzględnieniem pierwotnej wartości przedmiotu sporu w sprawie.
Pozwana w sprzeciwie od nakazu zapłaty wskazała, że dokonywała spłat należności oraz wskazała, że wielokrotnie podejmowała próby ugodowego rozwiązania sporu. Przyznała konieczność spłaty zadłużenia oraz wniosła o rozłożenie spłaty zadłużenia na raty.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 25 kwietnia 2016 r. pomiędzyK. G., a(...) Sp. z o.o.została zawarta umowa(...)na kwotę 573 zł.
(dowód: umowa pożyczki k. 7)
Kwota pożyczki została przekazana pozwanej w momencie podpisania umowy. Pozwana zobowiązała się do jej spłaty do dnia 02 maja 2016 r.
(okoliczność niesporna)
PowódG. C.prowadzi działalność gospodarczą podfirmą (...)z siedzibą wT.. Na mocy umowy przelewu wierzytelności nabył do(...) sp. z o.o.wierzytelność z tytułu umowy pożyczki zawartej zK. G..
(dowód: umowa cesji z 10 maja 2016 r. k. 8)
Pozwana wielokrotnie starała się o zawarcie z powodem ugody, wielokrotnie kierowała do niego w tej sprawie korespondencję, starała się spłacać zadłużenie.
(dowód: pisma pozwanej k. 24-25, 27-28, potwierdzenia przelewów k. 31-41)
Sąd zważył, co następuje:
Na podstawie zebranego materiału dowodowego roszczenie powoda zasługiwało na uwzględnienie w części.
Sąd dał wiarę wszystkim przedłożonym przez powoda dokumentom załączonym do pozwu. Należy podnieść, że ustalony powyżej stan faktyczny w niniejszej sprawie nie budził wątpliwości i nie stanowił przedmiotu sporu pomiędzy stronami.
Podkreślić należy, że niespornym w niniejszej sprawie jest fakt, iż pozwana zawarła umowę pożyczki gotówkowej oraz nigdy nie zakwestionowała ciążącego na niej obowiązku spłaty wynikającej z powyższego należności.
Pozwana nigdy nie zakwestionowała roszczenia powoda, a co szczególnie istotne w sprzeciwie przyznała słuszność jego żądań. Nie zakwestionowała twierdzeń powoda dotyczących nabycia wierzytelności w drodze przelewu, które dodatkowo potwierdzone zostały dokumentami.
Pozwana czyniła starania o ugodowe rozwiązanie sporu, wysyłała w tym celu do powoda zawezwania do ugody. Powód jednak w żadnym momencie nie zgodził się na zawarcie ugody. W swoich pismach (pismo z dnia 10.04.2017r. k- 23) powód wskazywał, że zgadza się na spłatę zobowiązania w ratach po 30 zł jednak w żadnym momencie wyraźnie nie zgodził się na zawarcie ugody, w związku z czym do jej zawarcia między stronami nie doszło. Powód wskazywał, że sprawa skierowana została na drogę sądową, nie posiadał gwarancji spłaty zadłużenia przez pozwaną, w wypadku nie wniesienia powództwa.
W myślart. 509 § 1 i 2 k.c., wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Na skutego dokonanej cesji powodowi przysługiwało roszczenie wynikające z umowy łączącej pozwaną z(...) sp. z o.o., a jako, że pozwana przyznała, iż dochodzona kwota jest należna powodowi, sąd orzekł jak w pkt I wyroku.
W pismach z dnia 18 sierpnia 2017 r. oraz 06 września strona powodowa cofnęła powództwo ponad kwotę 339,23 zł i domagała się zasądzenia odsetek umownych za opóźnienie w wysokości dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 01 września 2017 r. do dnia zapłaty.
Zgodnie, zart. 203 § 1 k.p.c.pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia - aż do wydania wyroku. Jednocześnie zgodnie z § 2 zd. 2 tego przepisu, na żądanie pozwanego powód zwraca mu koszty, jeżeli sąd już przedtem nie orzekł prawomocnie o obowiązku ich uiszczenia przez pozwanego.
Powód skutecznie cofnął pozew przed rozpoczęciem rozprawy. Cofnięcie pozwu w niniejszej sprawie jest dopuszczalne, a okoliczności sprawy wskazują, iż wymieniona czynność nie jest sprzeczna z prawem, zasadami współżycia społecznego jak również nie zmierza do obejścia prawa. Z mocyart. 355 § 1 k.p.c.jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd na mocyart. 203 § 1 i 4 k.p.c.iart. 355 § 1 k.p.c.orzekł jak w punkcie II wyroku.
Wskazać należy, że zasądzenie przez sąd kwoty jak w punkcie I. powoduje, że wszystkie wpłaty dokonane przez pozwaną po wydaniu wyroku powinny być uwzględnione przez powoda jako spłata zasądzonej kwoty.
O kosztach orzeczono na podstawieart. 98 § 1 k.p.c.zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Powodowi jako stronie wygrywającej należał się zwrot wszystkich kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw i celowej obrony, w tym 90 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego, 17 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa oraz 30 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu jak w pkt III wyroku. Uznano bowiem pozwaną za przegrywającą proces w całości – jako że zapłata została DOKONANO PO DNIU WNISIENIAPOZWU.
Zgodnie z wnioskiem pozwanej oraz mając na uwadze zasady słuszności Sąd postanowił, na podstawieart. 320 kpcrozłożyć na raty zasądzone świadczenie.Art. 320 kpcstanowi, że w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie mając również na względzie sytuację rodzinną pozwanej i wskazaną przez nią trudną sytuacją majątkową. Pozwana powoływała się na okoliczność, iż posiada zadłużenie z innego tytułu, które w chwili obecnej spłaca. Sąd uznał twierdzenia pozwanej za wiarygodne i przychylił się do jej wniosku. Ponadto rozkładając spłatę należnej powodowi kwoty na raty Sąd zważył, aby spłata ta stanowiła jak najmniejszą uciążliwość dla pozwanej, zważywszy że uznała ona roszczenie powoda i przed procesem jak i w jego trakcie starała się, wedle swoich możliwości, spełnić ciążące na niej zobowiązanie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd zasądzoną w pkt I i III wyroku łączną kwotę 502,77 zł rozłożył na szesnaście rat: pierwszych piętnaście w kwocie 30 zł oraz ostatnia w kwocie 52,77 zł płatne do końca każdego miesiąca, poczynając od miesiąca września 2017 r.
SSR Marzena Żywucka