Sąd Rejonowy w Giżycku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 310/17
Data wyroku: 2017-09-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Garbarczyk
Słowa kluczowe: Wykroczenie przeciwko osobie
Podstawa prawna: art. 107 kw

Sygn. akt II W 310/17

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 września 2017 roku
Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnymw składzie:
Przewodnicząca – SSR Katarzyna Garbarczyk
Protokolant –st. sekr. sąd. Aneta Dybikowska
w obecnościoskarżyciela publicznego z KPP wG.- mł. asp. Daniela Romańczyk
po rozpoznaniu w dniu 28 września 2017 roku sprawy
J. K.
synaJ.iS. z d. D.
ur. (...)wG.
obwinionego o to, że:
W okresie od dnia 11 stycznia 2017 roku do dnia 16 lutego 2017 roku w miejscowościR.gminaW.złośliwie niepokoił oraz dokuczałL. S., w ten sposób, że zaczepiał ją, pokazywał w jej kierunku różne gesty, wyzywał słowami nieprzyzwoitymi oraz wielokrotnie stukał w drzwi wejściowe do jej mieszkania

tj. o czyn z art. 107 kw

1
ObwinionegoJ. K.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 107 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw skazuje go na karę grzywny w wysokości 300 ( trzysta) złotych.

2
Zwalnia obwinionego od ponoszenia opłat i pozostałych kosztów procesu.

Sygn. akt II W 310/17

UZASADNIENIE
Na podstawie zebranych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
L. S.iJ. K.są sąsiadami, mieszkają w m.R., gminaW.. Po opuszczeniu zakładu karnego, w okresie od dnia 11 stycznia 2017 roku do dnia 16 lutego 2017 rokuJ. K., będąc pod wpływem alkoholu, złośliwie niepokoił oraz dokuczałL. S.w ten sposób, że zaczepiał ją, pokazywał w jej kierunku różne gesty, wyzywał słowami nieprzyzwoitymi oraz wielokrotnie stukał w drzwi wejściowe do jej mieszkania.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zeznańL. S.(k. 42v-43),M. G.(k. 43),J. I.(k. 43),M. I.(k. 43 – 43v, 22-23),W. G.(k. 43v: 15-16).
J. K.nie przyznał się do winy, ze złożonych przez niego wyjaśnień wynika, iż pozostaje w konflikcie z pokrzywdzoną, do której ma pretensję ( wyjaśnienia 42v: k. 25-26, 27).
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego, w jakich nie przyznaje się do winy, uznając, że nie polegają one na prawdzie i stanowią jedynie przyjętą przezJ. K.linię obrony.
Zeznania złożone przez pokrzywdzoną ( zeznaniaL. S.(k. 42v-43), co do tego, że obwiniony po opuszczeniu zakładu karnego będąc pod wpływem alkoholu, złośliwie ją niepokoił oraz dokuczał jej w ten sposób, że zaczepiał pokrzywdzoną, pokazywał w jej kierunku różne gesty, wyzywał słowami nieprzyzwoitymi oraz wielokrotnie stukał w drzwi wejściowe do jej mieszkania korespondowały z zeznaniami córek pokrzywdzonej (zeznaniaM. G.(k. 43),W. G.(k. 43v: 15-16). Podkreślenia wymaga fakt, że zeznania w/w były także zbieżne i uzupełniały się z zeznaniami świadków- sąsiadów stron tj.J. I.(k. 43),M. I.(k. 43 – 43v, 22-23). Świadkowie ci są osobami obcymi wobec stron, nie zaangażowanymi w konflikt, nie skłóconymi z obwinionym, a zatem nie mającymi żadnego interesu w tym, aby opowiadać się po którejkolwiek stronie tego konfliktu.J. I.iM. I.byli niejednokrotnie bezpośrednimi świadkami określonych zachowańJ. K.wobecL. S., pokrzywdzona skarżyła się nie jeden raz na postępowanie obwinionego. Podkreślić należy, że z zeznań świadków wynika, że toJ. K.jest osobą, która zaczepia pokrzywdzoną, jest agresywny wobec kobiety, natomiastL. S.stara się ignorować zachowania obwinionego, lekceważyć je- by nie zaostrzać konfliktu. Nie bez znaczenia dla oceny zeznań świadków pozostaje fakt, iż z ich racji wynika, że określonych zachowań obwiniony w zasadzie nie dopuszcza się, gdy nie pozostawał pod wpływem alkoholu. Powyższe świadczy o tym, że świadkowie potrafili zdobyć się na obiektywizm wobec obwinionego, nie było ich zamiarem bezkrytyczne uogólnienie jego postaw.
W ocenie Sądu analiza zebranych w sprawie dowodów nie pozostawia wątpliwości, iżJ. K.w okresie od dnia 11 stycznia 2017 roku do dnia 16 lutego 2017 roku w miejscowościR.gminaW.złośliwie niepokoił oraz dokuczałL. S., w ten sposób, że zaczepiał ją, pokazywał w jej kierunku różne gesty, wyzywał słowami nieprzyzwoitymi oraz wielokrotnie stukał w drzwi wejściowe do jej mieszkania, w konsekwencji dopuszczając się wykroczenia z art. 107 kw.
Zdaniem Sądu wina umyślna obwinionego także nie budzi wątpliwości.J. K.swoim zachowaniem działał z ewidentnym zamiarem dokuczenia pokrzywdzonej, sprawienia jej przykrości, robił pokrzywdzonej na złość.
Przy wymiarze kary grzywny Sąd kierował się ogólnymi jej dyrektywami zawartymi w art. 33§1 - 4 kw, jak również treścią art. 24§1 i 3 kw, mając na uwadze m. in. stopień zawinienia obwinionego, społecznej szkodliwości czynu, a także warunki osobiste, majątkowe sprawcy. W świetle powyższego Sąd, uznając obwinionegoJ. K.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, na podstawie art. 107 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw skazał obwinionego na karę grzywny w wysokości 300 złotych. Jako okoliczność obciążającą przyjęto pozostawianie przez obwinionego pod wpływem alkoholu w czasie czynu. Zdaniem Sądu orzeczona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, spełni jednocześnie cele w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej. Kara ta nie przekracza także zdolności finansowych obwinionego i będzie stanowić dla niego – zgodnie z założeniami, jakie niesie za sobą każda kara- pewną dolegliwość.
O kosztach rozstrzygnięto na zasadzieart. 119 kpww zw. zart. 624§1 kpk.