Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII Pz 36/17
Data wyroku: 2017-11-14 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Grażyna Łazowska, Anna Capik-Pater, Jolanta Łanowy-Klimek
Słowa kluczowe: Koszty procesu
Podstawa prawna: art. 98 k.p.c.

Sygn. akt VIII Pz 36/17

POSTANOWIENIE
Dnia 14 listopada 2017r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący:SSO Grażyna Łazowska

Sędziowie SSO Jolanta Łanowy-Klimek

SSR del. Anna Capik-Pater
po rozpoznaniuw dniu 14 listopada 2017r. w Gliwicach
na posiedzeniu niejawnym
sprawyz powództwaA. S.

    przeciwkoCukierni (...)M. K.,A.L.,J.K.spółce jawnej wT.

oodszkodowanie, odprawę pieniężną, ekwiwalent za urlop wypoczynkowy, wydanie świadectwa pracy, zadośćuczynienie w związku z mobbingiem, dodatek za pracę w porze nocnej
na skutekzażalenia powoda
napostanowienie zawarte w punkcie 3 wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 17 sierpnia 2017r. sygn. IV P 384/16
postanawia

oddalić zażalenie

(-) SSR del. Anna Capik-Pater (-) SSO Grażyna Łazowska (-) SSO Jolanta Łanowy-Klimek
Sędzia Przewodniczący Sędzia
Sygn. akt VIII Pz 36/17

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 17.10.2017r. Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach oddalił powództwo w całości i na zasadzie odpowiedzialności za wynik sprawy obciążył powoda kosztami zastępstwa procesowego pozwanego w kwocie 3 000zł.
Powód wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia lub  zmiany poprzez nie obciążanie go kosztami procesu na zasadzieart. 102 kpc, nadto zasądzenie kosztów procesu w postępowaniu zażaleniowym. W uzasadnieniu, powód powołał się na swoją trudną sytuację finansową oraz osobistą. Podał, że od września 2017r. został zatrudniony na czas określony 3 miesięcy jako brukarz, kierowca z wynagrodzeniem w kwocie 2000zł., jego partnerce zatrudnionej na stanowisku prezesa spółki z ograniczoną odpowiedzialnością obniżono wynagrodzenie do kwoty 2000zl. Wspólnie opiekują się niepełnosprawnym dzieckiem (uszkodzenie słuchu), ponoszą koszty utrzymania i leczenia, co skutkuje tym, że nie jest w stanie ponieść kosztów procesu bez uszczerbku koniecznego do utrzymania się i swojej rodziny. Dodał, że z przyczyn zdrowotnych zawiesił prowadzoną działalność gospodarczą.
Sąd II instancji zważył, co następuje;
Zażalenie powoda nie zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Sądu II instancji, Sąd Rejonowy słusznie – w oparciu o zasadę odpowiedzialności za wynik procesu zawartą wart. 98 k.p.c, zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu) – zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej koszty zastępstwa procesowego.
Wyjątek od zasady ponoszenia kosztów za wynik sprawy przewidujeart. 102 k.p.c., który pozwala w szczególnie uzasadnionych wypadkach na zasądzenie od strony przegrywającej tylko części kosztów lub nieobciążanie jej w ogóle kosztami, jednak przepisart. 102 k.p.c.nie może być rozszerzająco wykładany i może być stosowany w zależności od konkretnego przypadku.
Podkreślenia wymaga, że sąd nie jest zobligowany do zastosowania powyższego przepisu, a jedynie ma taką możliwość, po rozważeniu całokształtu okoliczności sprawy. Sądy posiadają swobodę kształtowania orzeczeń o kosztach procesu, a więc i kosztach zastępstwa procesowego, samodzielnie decydują czy na gruncie konkretnej sprawy zachodzą owe "szczególne okoliczności" o jakich mowa w powoływanym wyżej przepisie, pozwalające na odstąpienie od obciążania strony przegrywającej kosztami postępowania.
W postanowieniu z dnia 24 października 2013r. sygn. IV CZ 61/13 (LEX nr 1389013) Sąd Najwyższy wskazał, iż hipoteza przepisuart. 102 k.p.c., odwołująca się do występowania "wypadków szczególnie uzasadnionych", pozostawia sądowi orzekającemu swobodę oceny, czy fakty związane z przebiegiem procesu, jak i dotyczące sytuacji życiowej strony, stanowią podstawę do nieobciążania jej kosztami procesu.
W ugruntowanym w tym zakresie orzecznictwie Sąd Najwyższy wskazał również, że „zastosowanie przez sądart. 102 k.p.c.powinno być oceniane w całokształcie okoliczności, które by uzasadniały odstępstwo od podstawowych zasad decydujących o rozstrzygnięciu w przedmiocie kosztów procesu. Do kręgu tych okoliczności należy zaliczyć zarówno fakty związane z samym przebiegiem procesu jak i fakty leżące na zewnątrz procesu zwłaszcza dotyczące stanu majątkowego (sytuacji życiowej). Okoliczności te powinny być oceniane przede wszystkim z uwzględnieniem zasad współżycia społecznego” (vide postanowienie z 14 stycznia 1974r., II CZ 223/73, LEX nr 7379; postanowienie Sądu Najwyższego z 13 października 1976r., sygn. IV Pz 61/76, LEX nr 7856; postanowienie Sądu Najwyższego z 16 lutego 1981r., sygn. IV Pz 11/81, LEX nr 8307; postanowienie Sądu Najwyższego 17 kwietnia 2013r., V CZ 132/12, LEX nr 1341732).
Taką wyjątkową okolicznością nie jest w niniejszym postępowaniu charakter sprawy, tj. fakt, że powód wywodzi swoje roszczenie ze stosunku pracy. Ustawodawca nie przewidział bowiem w zakresie postępowania odrębnego jakim jest postępowanie w sprawach z zakresu prawa pracy, żadnych przepisów szczególnych dotyczących zwrotu kosztów zastępstwa procesowego strony przeciwnej, gdy stroną przegrywającą jest pracownik. Pracodawca czy też inny podmiot pozwany przez pracownika ma bowiem pełne prawo do reprezentacji przez profesjonalnego pełnomocnika, a ten z kolei do stosowanego wynagrodzenia z tego tytułu. Brak bowiem normatywnej podstawy szczególnego uprzywilejowania pracownika w przypadku, gdy jest on stroną przegrywającą proces.
Subiektywne przekonanie o słuszności żądania nie jest okolicznością o jakiej mowa wart. 102 k.p.c., w przeciwnym razieart. 102 k.p.c.miałby zastosowanie w każdej sprawie, w której powództwo zostałoby oddalone.
Sąd miał na uwadze, że wprawdzie pozwana w pewnym zakresie spełniła roszczenia powoda po wytoczeniu powództwa, jednakże powód nie ograniczył swoich roszczeń co skutkowało ich oddaleniem. Większość roszczeń powoda okazała się zupełnie bezzasadna, co potwierdzają prawomocne ustalenia Sądu I instancji. Wynika z nich, że żądanie wypłaty dodatkowego wynagrodzenia za pracę w godzinach nocnych czy zadośćuczynienia za mobbing i odszkodowania za rozwiązanie umowy o prace nie miało żadnego uzasadnienia faktycznego. Pozwana wypłacała powodowi należne mu wynagrodzenie na bieżąco. Powód sam rozwiązał umowę o pracę z pozwaną, a podane przez niego przyczyny tej decyzji okazały się nieprawdziwe, biegły psychiatra wykluczył by problemy zdrowotne powoda miały związek ze środowiskiem pracy. Powód wytaczając pozew oparty na nieprawdziwych przesłankach winien się liczyć z obowiązkiem zwrotu kosztów procesu stronie przeciwnej w razie jego przegrania. Aktualna sytuacja finansowa powoda również nie uzasadnia odstąpienia od obciążania go kosztami zastępstwa procesowego pozwanej. Powód podjął pracę zawodową w charakterze brukarza-kierowcy, a zatem jest zdolny do pracy, wobec czego powoływanie się na uprzednie leczenie psychiatryczne nie stanowi okoliczności zwalniającej go z obowiązku poniesienie kosztów procesu. Skoro powód został dopuszczony do pracy kierowcy przez lekarza medycyny pracy, to zawieszenie działalności gospodarczej w zakresie usług kurierskich nie jest uzasadnione względami zdrowotnymi, szczególnie że nastąpiło w dniu podpisania umowy o pracę. Nie stanowi takiej przesłanki również fakt wychowania i utrzymywania dziecka z niepełnosprawnością słuchu przez obydwojga rodziców.
Reasumując, rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego jest prawidłowe i rozważenie wszystkich okoliczności sprawy nie dało podstaw do jego zmiany.
Mając to na względzie, zażalenie oddalono na podstawieart. 397 § 2 k.p.c.w zw. zart. 385 k.p.c.Sąd nie orzekał o kosztach postępowania zażaleniowego, z uwagi na brak oświadczenia pełnomocnika z urzędu reprezentującego powoda, że opłata nie została zapłacona w całości lub części.

(-) SSR del. Anna Capik-Pater (-) SSO Grażyna Łazowska (-) SSO Jolanta Łanowy-Klimek
Sędzia Przewodniczący Sędzia