Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 303/17
Data wyroku: 2017-08-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ludmiła Tułaczko, Zenon Stankiewicz, Anna Zawadka
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 286 § 1 kk

Warszawa, dnia 24 lipca 2017 r.
Sygn. akt VI Ka 303/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Anna Zawadka
Sędziowie:  SSO Ludmiła Tułaczko
SSO Zenon Stankiewicz (spr.)
Protokolant  Karolina Kożuchowska
przy udziale prokuratora Jerzego Kopcia
po rozpoznaniu dnia 24 lipca 2017 r. w Warszawie
sprawyP. Ż. (1)synaL.iW.ur. (...)wW.
oskarżonego o czyny zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.,art. 270 § 1 k.k.,art. 297 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.,art. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku
z dnia 4 listopada 2016 r.    sygn. akt II K 1013/11
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. P.kwotę 516,60 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek od towarów i usług.
SSO Zenon Stankiewicz   SSO Anna Zawadka  SSO Ludmiła Tułaczko
Sygn. akt VI Ka 303/17

UZASADNIENIE
wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie
z dnia 24 lipca 2017r.
Wyrok Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 4 listopada 2016r. został zaskarżony przez oskarżonego, żądającego uniewinnienia od zarzutów zart. 270§1 kkw zb. zart. 286§1 kkw zw. zart. 11§2 kk– opisanych w pkt. 1 – 4 zaskarżonego wyroku. Apelacja ta nie jest zasadna. Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie, nie dopuszczając się dowolności w ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Ocena ta, dokonanaz uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzyi doświadczenia życiowego, nie wykracza poza ramy sędziowskiego uznania, nakreślone wart. 7 kpk.
Niewątpliwie rację ma skarżący utrzymując, iż to nie on sporządził zaświadczenia o zatrudnieniuM. D.w firmie „(...)”, służącymi do popełnienia przestępstw w dniach 6 i 8 października oraz 17 listopada 2005r. Wywiódł to już Sąd I instancji na podstawie opinii biegłego z zakresu analizy pisma,w stosowny sposób modyfikując opis zarzuconych czynów zabronionych.W pozostałym zakresie apelacja jest w sposób oczywisty bezzasadna. Autor środka odwoławczego utrzymuje, iż przypisane mu w pkt. 1 – 4 wyroku przestępstwa zostały popełnione przez jego brata bliźniaka -P. Ż. (1). Rzecz w tym, że sprawstwo oskarżonego ustalił Sąd na podstawie opinii biegłego dokonującego analizy graficznej jego pisma (k. 367 akt sprawy). Biegły nie jest osobą zainteresowaną rozstrzygnięciem w sprawie, brak jest jakichkolwiek podstaw do zdezawuowania stanowczej opinii w tym przedmiocie. Co więcej, oskarżony w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia tych właśnie czynów. Jak słusznie zauważa Sąd Rejonowy, podawał on wówczas szczegóły, które znać mogła jedynie osoba zawierająca umowy będące przedmiotem wskazanych wyżej zarzutów. Uznać w tej sytuacji należało, że zmiana treści wyjaśnień przez oskarżonego powodowana jest wyłącznie taktyką procesową, ukierunkowaną na uniknięcie odpowiedzialności za czyny popełnione.
Odnosząc się – po myśliart. 447§1 kpk– do dolegliwości wymierzonych kar jednostkowych stwierdzić należy, że nie jest ona nadmierna. W każdym bądź razie nie sposób uznać, że którakolwiek z nich przekracza stopień zawinienia sprawcy. Nie powtarzając wszystkich podniesionych w tym zakresie argumentów Sądu orzekającego, które Sąd Okręgowy w pełni podziela, wskazać należy na nader liczną dotychczasową karalność oskarżonego za czyny podobne do stanowiących przedmiot niniejszego postępowania, co wskazuje na znaczny stopień jego zdemoralizowania. Bezskuteczność kar uprzednio wymierzonych nakazuje orzeczenie kary na tyle dolegliwej, by umożliwić mu przewartościowanie dotychczasowej nagannej postawy życiowej. W tym kontekście nie sposób uznać za nadmiernie surową również i kary łącznej, orzeczonej na zasadzie znacznej absorpcji, jak i grzywny, orzeczonejw stosunkowo niewygórowanej wysokości.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów uzasadnione jest ustaloną przez Sąd Rejonowy trudną sytuacją materialną oskarżonego.