Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 89/17
Data wyroku: 2017-06-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bogumiła Metecka-Draus, Andrzej Mania, Grzegorz Chojnowski
Słowa kluczowe: Wyrok łączny
Podstawa prawna: art. 437§1 kpk

Sygn. aktII AKa 89/17

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 czerwca 2017 r.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie, II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSA Andrzej Mania

Sędziowie:

SA Grzegorz Chojnowski
SA Bogumiła Metecka-Draus (spr.)

Protokolant:

st. sekr. sądowy Jorella Atraszkiewicz

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Szczecinie Agnieszki Lorenc
po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2017 r. sprawy
D. J.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcy skazanego
od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Szczecinie
z dnia 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt III K 275/16

I
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnegoR. J.kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem i 60/100) złotych z VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym,

III
zwalnia skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze.

    Bogumiła Metecka-Draus  Andrzej Mania  Grzegorz Chojnowski

Sygn. akt II AKa 89/17

UZASADNIENIE
D. J.został skazany prawomocnymi wyrokami:

I
wyrokiem Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 20 marca 2012r. o (sygn. akt II K 1624/11), za czyny zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.popełnione w dniach 14.10.2011r., 13/14.08.2011r. oraz w okresach: od czerwca 2011r. do 14 sierpnia 2011r., od 12 sierpnia 2011r. do 15 sierpnia 2011r., za czyn zart. 279 § 1 k.k.popełniony w dniu 14 sierpnia 2011r, na podstawieart. 91 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 4 (czterech). Postanowieniem z dnia 19 marca 2015r. zarządzono wykonanie kary,

II
wyrokiem Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 18 września 2012r. o (sygn. akt II K 691/12), za czyn zart. 279 § 1 k.k.popełniony w dniu 9.03.2012r., na karę 1 (jednego) roku i 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 3 (trzech). Postanowieniem z dnia 19.03.2015r. zarządzono wykonanie kary,

III
wyrokiem Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 20 grudnia 2012r. o sygn. akt (II K 1121/12), za czyn zart. 279 § 1 k.k.popełniony w z 2 na 3 stycznia 2012r., na karę 1 (jednego ) roku pozbawienia wolnościz warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 3 (trzech). Postanowieniem z dnia 23.04.2015r. zarządzono wykonanie kary,

IV
wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 2 lipca 2014r. o (sygn. akt III K 108/14), za czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 2 k.k., popełnionyw dniu 8.02.2014r., na karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy w Szczecinie wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt III K 275/16:

I
na podstawie 91§ 2 k.k.w zw. zart. 85 k.k.orazart. 86 § 1 i 2 k.k.(w brzmieniu obowiązującym sprzed 1 lipca 2015r.) w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw z dnia 20 lutego 2015 r. połączył kary orzeczone wyrokami opisanymi w punktach I, II, III części wstępnej wyroku i wymierzył karę łączną 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 572 k.p.k.umorzył postępowanie co do objęcia wyrokiem łącznym kary opisanej w punkcie IV części wstępnej wyroku;

III
w pozostałym zakresie pozostawił wyroki do odrębnego wykonania;

IV
na podstawieart. 577 k.p.k.na poczet orzeczonej w punkcie I części rozstrzygającej wyroku kary łącznej zaliczył skazanemu okresy faktycznego pozbawienia wolności w sprawach objętych wyrokiem łącznym od 9.03.2012r. do 09.03.2012r. oraz od 14.10.2011r. do 14.10.2011r.;

V
na podstawieart. 223ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o radcach prawnych(tekst. jedn. Dz.U. z 2016r., poz. 233 ze zm.) oraz§ 4 ust. 1 i 3w zw. z § 17 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r.w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U.2016.1715), zasądził od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnegoR. J.kwotę 147,60 zł (stu czterdziestu siedmiu złotych i sześćdziesięciu groszy, w tym 23 % podatku VAT), tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu przed Sądem Okręgowym;

VI
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Apelację od wyroku wniósł obrońca skazanego r.pr.R. J., który wydanemu rozstrzygnięciu zarzucił: „błąd w ustaleniach faktycznych mogący mieć wpływ na treść orzeczenia poprzez przyjęcie, iż zachowanie skazanegow ostatnim czasie uległo nieznacznej poprawie podczas, gdy zachowanie skazanego od dłuższego czasu uległo znacznej poprawie.”
Tak podnosząc, apelujący wniósł o:
1) zmianę zaskarżonego wyroku poprzez połączenie kar orzeczonych wyrokami: Sądu Rejonowego w Stargardzie z dnia 20.03.2012r. w sprawie o sygn. akt II K 1624/11, Sądu Rejonowego w Stargardzie z dnia 18.09.2012r. w sprawie o sygn. akt II K 691/12, Sądu Rejonowego w Stargardzie z dnia 20.12.2012r. w sprawie o sygn. akt II K 1121/12 i wymierzenie skazanemuD. J.kary łącznejw wymiarze 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
2) zasądzenie zwrotu kosztów obrony dla obrońcy wyznaczonego z urzędu według norm przepisanych.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Apelacja obrońcy skazanego, na uwzględnienie nie zasługuje.
Zdaniem Sądu Odwoławczego, Sąd orzekający wydał w niniejszej sprawie prawidłowe rozstrzygnięcie, którego to nie podważają argumenty zaprezentowanew apelacji, a sprowadzające się generalnie do stanowiska, iż Sąd meriti niedostatecznie uwzględnił zmiany w zachowaniu skazanego, co w konsekwencji spowodowało wymierzenieD. J.zbyt surowej kary łącznej. Skarżący nie kwestionował przy tym samej zasady połączenia kar, Sąd Apelacyjny także nie widzi w tym zakresie żadnych nieprawidłowości.
Przechodząc do apelacji to podnieść należy, iż zgodnie ze wskazaniamiart. 86 kk, możliwą do wymierzenia skazanemu, była kara pozbawienia wolności w granicach od roku i 6 miesięcy (wyrok Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 20 marca 2012 r., II K1624/11) do sumy kar, która wyniosła 3 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności. Kształtując co do skazanego karę łącznąw wysokości 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, sąd meriti ustalił ją prawidłowo. Przy jej miarkowaniu uwzględnił z jednej strony związek podmiotowo – przedmiotowy oraz czasowy zachodzący pomiędzy przestępstwami składającymi się na realny zbieg przestępstw, z drugiej zaś opinię o skazanym za czas jego pobytuw zakładzie karnym (k-3 uzasadnienia).
W ocenie Sądu Odwoławczego brak jest rzeczowych powodów do jej złagodzenia, czy też zastosowania do jej ukształtowania zasady absorpcji, jak tego domaga się obrońca z uwagi na zmianę zachowania skazanego – znaczną poprawę,w tym ukończenie Liceum Ogólnokształcącego i przygotowywanie się do egzaminu dojrzałości, czy odbycie terapii dla osób uzależnionych od środków odurzających. Faktycznie zachowanie skazanego uległo stabilizacji w okresie ostatniego roku, to jak wskazano w opinii jednostki penitencjarnej z dnia 8 czerwca 2017 r., generalnie oceniane jest jako zmienne (k-123 verte). Przypomnieć należy, iż skazany otrzymał 20 kar dyscyplinarnych i tylko 8 nagród, poza tym chociaż nie jest uczestnikiem podkultury przestępczej, to zachowania dla tych środowisk nie są mu obce. Nadtoz obserwacji wynika, iż skazany jest dość znacznie zdemoralizowany i podatny na wpływy otoczenia. Równocześnie jest mało krytyczny do popełnionych przestępstw. A zatem, trudno uznać jego zachowanie za jakieś szczególne. Sąd Apelacyjny wskazuje jednocześnie przy tym, iż popełnienie więcej niż jednego przestępstwa (tak jak w przypadku skazanego) powinno raczej skłaniać do odstąpienia od absorpcji kar, niż za nią przemawiać. Wymierzenie takiej kary prowadziłoby do premiowania sprawcy popełniającego nie jedno, a więcej przestępstw, zatem do praktycznej bezkarności innych zachowań zabronionych. Całkowitą zasadę absorpcji stosować należy wyjątkowo albo wtedy, gdy wszystkie czyny wykazują bardzo bliską więź podmiotową i przedmiotową, albo orzeczone za niektóre czyny kary są tak minimalne, że w żadnym stopniu nie mogłyby rzutować na karę łączną, albo też istnieją jakieś szczególne okoliczności dotyczące osoby skazanego, a żadnaz tych sytuacji nie ma miejsca w niniejszej sprawie.
W takiej sytuacji kara łączna 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, nie może więc zostać uznana za karę nadmiernie surową.
Dlatego też zaskarżony wyrok, jako prawidłowy, został utrzymanyw mocy.
Na podstawieart. 624 kpkSąd Apelacyjny zwolnił skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze biorąc pod uwagę jego sytuację – pobytw izolacji - ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe.
O kosztach nieopłaconej obrony z urzędu orzeczono na podstawieart. 223ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o radcach prawnychoraz§ 2, 4 ust. 1 i 3w zw. z § 17 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1715).

    Bogumiła Metecka-Draus  Andrzej Mania  Grzegorz Chojnowski