Sąd Okręgowy w Koszalinie
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ka 108/17
Data wyroku: 2017-04-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bogdan Lewandowski
Podstawa prawna: art. 92 § 1 kw

Sygn. akt V Ka 108/17

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 kwietnia 2017 r.
Sąd Okręgowy w Koszalinie V Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO Bogdan Lewandowski
Protokolant: st. sekr. sąd. Jolanta Grosiak
przy udziale oskarżyciela publicznego ---
po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r.
sprawyR. P.
obwinionego z art. 92§1 kw
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Koszalinie
z dnia 02 grudnia 2016 r.  sygn. akt X W 647/16

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia obwinionego od popełnienia przypisanego mu czynu,

2
kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Koszalinie, wyrokiem z dnia 2 grudnia 2016 roku, sygn. akt X W 647/16, w sprawieR. P., obwinionego o to, że:
w dniu 17 czerwca 2016 roku wD.przyulicy (...)kierując samochodem markiA.onr rej. (...)dokonał wyprzedzenia pojazdu ciężarowego wykonując ten manewr na przejściu dla pieszych,
tj. o czyn z art. 92§1 k.w.
orzekł:

I
uznał obwinionego za winnego tego, że w dniu 17 czerwca 2016 roku wD.przyulicy (...)kierując samochodem markiA.onr rej (...)nie zachowując należytej ostrożności dokonał wyprzedzenia pojazdu ciężarowego wykonując ten manewr przed przejściem dla pieszych powodując zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym i zakwalifikował ten czyn zart. 92§1k.w. w zw. zart. 86§1k.w. w zw. zart. 26 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowymw zw. zart. 9§2k.w. i za to na podstawieart. 86§1k.w. w zw. zart. 24§1 i §3k.w. wymierzył mu kare grzywny w wysokości 300 zł

II
na podstawie art. 86§3 k.w. w zw. z art. 29§1, §2 i §3 k.w. tytułem środka karnego orzekł wobec obwinionego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 miesięcy;

III
na podstawie art. 29§4 k.w. na poczet orzeczonego środka karnego zaliczył okres zatrzymania obwinionemu prawa jazdy od dnia 17 czerwca 2016 roku do dnia 27 września 2016 roku;

IV
zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania i opłatę w wysokości 30 zł.

Od powyższego wyroku apelację wywiódł obwiniony zaskarżając go w całości i zarzucając:
- obrazęart. 7 k.p.k.w zw. zart. 8 k.ps.w., co miało decydujący wpływ na treść wyroku;
- obrazę prawa procesowego polegającego na przekroczeniu granic swobodnej oceny materiału dowodowego wyrażające się w uznaniu zeznań świadków za wiarygodne, w zakresie ustalenia stanu faktycznego, to jest potwierdzenia okoliczności możliwego w danych warunkach rzetelnego ustalenia sprawstwa obwinionego co do zarzucanego mu wykroczenia oraz bezzasadnego orzeczenia wobec obwinionego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów
- nie zbadanie przez Sąd Rejonowy w sposób należyty materiału dowodowego, wybiórcze traktowanie dowodów i całkowite pominięcie wyjaśnień obwinionego oraz sprzeczność ustaleń Sądu z zebranym materiałem.
W oparciu o powyższe zarzuty obwiniony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie obwinionego od zarzucanego mu czynu, ewentualnie jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Koszalinie.

Sąd Okręgowy zważył co następuje
         :
Apelacja jest zasadna.
Zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy w żaden sposób nie pozwala na przyjęcie, że obwiniony wyczerpał znamiona czynu określonego wart. 92§1k.w. w zw. zart. 86§1k.w. w zw. zart. 26 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Zgodnie zart. 26 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowymkierującemu pojazdem zabrania się wyprzedzania pojazdu na przejściu dla pieszych i bezpośrednio przed nim, z wyjątkiem przejścia, na którym ruch jest kierowany.
Już samo literalne brzmienie powyższego przepisu wskazuje, że obwiniony w ustalonych okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy nie mógł wyczerpać swoim zachowaniem znamion zarzucanego mu czynu, albowiem do tego konieczne jest, by manewr wyprzedzania został wykonanybezpośrednioprzed przejściem dla pieszych. Tymczasem, obwiniony w swoich wyjaśnieniach nie zaprzeczył temu, że wykonywał manewr wyprzedzania i manewr ten rozpoczął i zakończył przed przejściem dla pieszych. Również z przyjętego przez Sąd I instancji opisu czynu obwinionego wynika, że manewr wyprzedzania skarżący miał wykonać przed przejściem dla pieszych, a zatem jego zachowanie nie wyczerpało znamion czynu określonego wart. 26 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, bowiem do wyprzedzenia pojazdu ciężarowego doszło przed przejściem dla pieszych, a nie bezpośrednio przed nim a co za tym idzie nie sposób uznać, że znamiona wykroczenia określonego wart. 26 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowymzostały wyczerpane.
Tym samym zarzuty apelacji jawią się jako zasadne w stopniu oczywistym.
Wobec powyższego Sąd Okręgowy, na podstawieart. 109§2 k.p.s.w. w zw. zart. 437§2 k.p.k.zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnił obwinionego od zarzucanego mu czynu.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawieart.118 k.p.s.w. iart.119 k.p.s.w. w zw. zart.632 pkt 2 k.p.k.obciążając nimi Skarb Państwa.