Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 598/17
Data wyroku: 2017-10-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksandra Nowicka, Barbara Plewińska, Rafał Sadowski
Słowa kluczowe: Naprawienie szkody, Kradzież
Podstawa prawna: art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 kk

IX Ka 598/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 października 2017 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu w Wydziale IX Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – S. S.O. Aleksandra Nowicka (spr.)
Sędziowie:   S.O. Barbara Plewińska
S.O. Rafał Sadowski
Protokolant stażysta Mateusz Holc
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń Wschód w Toruniu Haliny Kaszy

po rozpoznaniu w dniu 26października 2017r.
sprawyW. W.oskarżonego zart. 278§1 kkw zw. zart. 12 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 6 czerwca 2017 r.,sygn. akt VIII K 438/17

I
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

II
wydatkami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt IX Ka 598/17

UZASADNIENIE

W. W.został oskarżony o to, że w okresie od 6 lutego 2017 r. do 18 lutego 2017 r. o godz. 7:00 w miejscowościG.ul. (...), gm.O., pow.(...), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, z terenu posesji dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 24 słupów metalowych w postaci dwuteownika wraz z uchwytami, łącznej wartości 3.000 zł na szkodęJ. M.,

tj. o czyn zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 12 kk

Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2017 r. Sąd Rejonowy w Toruniu uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym ustaleniem, że wartość skradzionego mienia wyniosła co najmniej 3.000 zł tj. występku zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 12 kki za to po zastosowaniuart. 37a kk, na podstawieart. 278 § 1 kkiart. 35 § 1 kk, wymierzył mu karę 8 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne wskazanej przez sąd, w wymiarze 25 godzin w stosunku miesięcznym.
W oparciu oart. 46 § 1 kkzobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoJ. M.kwoty 5.000 zł.
Na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary zaliczył oskarżonemu jeden dzień zatrzymania w okresie od 6 marca 2017 r. godz. 16:30 do 7 marca 2017 r. godz. 11:55 i przyjął, że jest on równy dwóm dniom kary ograniczenia wolności.
Ponadto zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 zł tytułem opłaty i obciążył go poniesionymi wydatkami w kwocie 70 zł.
Apelację od powyższego wyroku wywiódł oskarżyciel publiczny w części dotyczącej orzeczenia środka kompensacyjnego w postaci obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego, na korzyść oskarżonego. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych w zakresie ustalenia wysokości szkody wyrządzonej przestępstwem, skutkujący orzeczeniem w pkt II wyroku na podstawieart. 46 § 1 kkobowiązku naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoJ. M.kwoty 5.000 zł, podczas gdy z zebranego materiału dowodowego wynika, iż wartość szkody podlegającej naprawieniu wynosi 3.000 zł. Wobec tego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku, poprzez orzeczenie wobec oskarżonego obowiązku naprawienia szkody w części w kwocie 3.000 zł oraz utrzymanie wyroku w pozostałej części.

Sąd Odwoławczy zważył, co następuje:
Apelacja oskarżyciela publicznego nie zasługiwała na uwzględnienie jako bezzasadna w stopniu oczywistym.
Rozstrzygnięcie o obowiązku naprawienia szkody w kształcie, jaki nadano mu w zaskarżonym wyroku, było prawidłowe. Złożenie wniosku o naprawienie szkody na podstawieart. 46 § 1 kkzobowiązuje sąd do wydania orzeczenia w tym przedmiocie. Nie można odmówić nałożenia obowiązku naprawienia szkody, w przypadku gdy udowodniono tak winę oskarżonego, jak i szkodę, a pokrzywdzony złożył wniosek o takie orzeczenie. Obowiązek naprawienia szkody dotyczy tylko szkody, której nie naprawiono. Przy ustalaniu wysokości szkody, która powstała w wyniku przestępstwa, należy brać pod uwagę nie tylko obiektywną wartość skradzionych przedmiotów, ale również konieczne jest uwzględnienie wartości skradzionego mienia, które zostało odzyskane przez pokrzywdzonego, o ile przedmioty odzyskane nie zostały zniszczone, uszkodzone czy też zużyte. Sąd musi uwzględnić w chwili wyrokowania rozmiary już pokrytej szkody, w szczególności zaś wartość uprzednio odzyskanego w stanie niepogorszonym mienia. W wypadku wystąpienia wątpliwości co do rozmiaru wyrządzonej szkody sąd rozstrzyga ją w granicach możliwości dowodowych. Gdy całej szkody nie da się ustalić, sąd orzeka obowiązek naprawienia szkody w części.
W niniejszej sprawie pokrzywdzony początkowo wskazywał jedynie orientacyjnie, że wartość skradzionego mienia wynosiła 3.000 zł, następnie w toku postępowania sądowego twierdził, że opiewa ona jednak na wyższą kwotę, bowiem poprzednia kwota dotyczyła jedynie samego dwuteownika, bez konieczności wykonania dodatkowych czynności dotyczących uzupełnienia ich w uchwyty i końcówki, które zostały odcięte, zatem została podana orientacyjnie – we wniosku określił dwie kwoty tj. 6.446,29 zł i 6.448,29 zł. Ponadto w przedstawionym we wniosku wyliczeniu wskazał również, że cena za 1 kg stali wynosi 6 zł, przyznając w toku rozprawy, że tę kwotę wskazał również orientacyjnie i nie sporządził w tym zakresie kosztorysu, domagając się ostatecznie naprawienia szkody w wysokości 6.448,29 zł.
Sądmeritidokonał zmiany opisu czynu poprzez ustalenie, że wartość skradzionego mienia wyniosła co najmniej 3.000 zł, określając tym samym minimalną granicę wysokości wyrządzonej szkody, której dokładne oszacowanie - z uwagi na orientacyjne podanie ceny za 1 kg stali – było trudne do precyzyjnego oszacowania. Wobec powyższego zasadne i słuszne było zasądzenie obowiązku naprawienia szkody nie w całości, lecz w części, przy czym wartość skradzionego mienia nie została przez Sąd I instancji sztywno określona na kwotę 3.000 zł, lecz na ,,co najmniej” 3.000 zł, zatem Sąd ten był uprawniony orzec obowiązek naprawienia szkody w wyższej kwocie 5.000 zł, która to kwota nie przekroczyła wysokości szkody, której naprawienia domagał się pokrzywdzony. Nie należy poczytywać tego w kategoriach bezpodstawnego wzbogaceniaJ. M., bowiem odzyskał on jedynie część skradzionych słupów, które należało również przywrócić do stanu poprzedniego, z czym wiążą się dodatkowe koszty dotyczące wyposażenia ich w brakujące uchwyty i końcówki.
Z powyższych względów Sąd Odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, a zarazem nie dopatrzył się w zaskarżonym orzeczeniu żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze, będących podstawą do uchylenia wyroku z urzędu.
Z uwagi na sytuację materialną - ocenianą także przy uwzględnieniu obciążeń nałożonych zaskarżonym wyrokiem - Sąd Odwoławczy, na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 634 kpk, zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za drugą instancję, obciążając wydatkami postępowania odwoławczego Skarb Państwa.