Sąd Okręgowy w Koszalinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 18/17
Data wyroku: 2017-04-21 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

IIK 18/17

UZASADNIENIE
wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze
Zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy nie pozostawia wątpliwości co do popełnienia przezR. W.zarzucanego mu przestępstwa. OskarżonyR. W.w dniu 20 października 2016 roku wS., gm.Ś., posługując się nożem i grożąc jego natychmiastowym użyciem usiłował dokonać kradzieży z kasy fiskalnej sklepu(...)pieniędzy w kwocie 250 złotych, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na przepłoszenie przez pokrzywdzoną i inną osobę, czym działał na szkodęM. P..
Swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa zart.13§1kkw zw. zart.280§2kk. Działał z winy umyślnej, z zamiarem bezpośrednim ukierunkowanym na osiągnięcie korzyści majątkowej.
Przestępstwo rozboju zart.280kkma dwa przedmioty ochrony. Przepis ten chroni prawo własności, posiadanie oraz inneprawa rzeczowei obligacyjne przysługujące danemu podmiotowi do rzeczy oraz nietykalność, wolność, zdrowie i życie człowieka. Zachowanie się sprawcy przestępstwa określonego wart.280§1kkjest ściśle przez ten przepis określone i polega na zaborze rzeczy w celu przywłaszczenia dokonanym przy użyciu taksatywnie wymienionych w tym przepisie szczególnych sposobów zachowania skierowanych na osobę, służących do zawładnięcia rzeczą i polegających na użyciu przemocy wobec osoby lub grożeniu natychmiastowym jej użyciem albo doprowadzeniu człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności. Przypisanie dokonania kwalifikowanej postaci rozboju zart.280§2kkmożliwe jest wówczas kiedysprawcarozbojuposługuje siębronią palną,nożemlub innym podobnie niebezpiecznym przedmiotem lub środkiem obezwładniającym albo działa w inny sposób bezpośrednio zagrażający życiu lub wspólnie z inną osobą, która posługuje się taką bronią, przedmiotem, środkiem lub sposobem.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje na to, żeR. W.bezpośrednio zmierzał do dokonania przestępstwa rozboju kwalifikowanego przez posłużenie się nożem albowiem będąc w sklepie pokrzywdzonejM. P.wyciągnął nóż i zażądał pieniędzy. Zamierzonego celu jednak nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonej, która nie przestraszyła się oskarżonego i kazała mu opuścić sklep, oraz jej znajomej obecnej wówczas wsklepie (...).M. P.razem zK. B.początkowo były przekonane, że to żart ich młodego znajomego o imieniuD.ponieważ sprawca miał założoną kominiarkę, i się z niego śmiały. Dopiero po chwiliM. P.zorientowała się, że to prawdziwy napad ale i wtedy nie przestraszyła się oskarżonego, który zdezorientowany zachowaniem kobiet w sklepie, schował nóż i wyszedł ze sklepu. Przed jego opuszczeniem przeprosił za swoje zachowanie jak wynika zarówno z wyjaśnień oskarżonego jak i zeznańM. P.. Celem działania sprawcy było dokonanie zaboru w celu przywłaszczenia znajdujących się w kasie sklepu pieniędzy- 250zł.
R. W.swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa zart.13§1kkw zw. zart.280§2kk.
Sąd skazał oskarżonegoR. W.za przypisane mu przestępstwo zart.13§1kkw zw. zart.280§2kk, na podstawieart.14§1kkw zw. zart.280§2kk,art.60§1i6pkt2kk, na karę roku pozbawienia wolności.
Wymierzając karę Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary zart.53kka także zart.54kk, który ma zastosowanie w przypadku sprawcy młodocianego a za takiego należało uznaćR. W.ponieważ w chwili czynu miał niecałe 19 lat(ur. (...)) a taka osoba w świetle treściart.115§10kkma status sprawcy młodocianego. Kształtując wymiar kary Sąd uwzględnił okoliczności obciążające do których zaliczyć należy wysoką społeczną szkodliwość przypisanego oskarżonemu przestępstwa oraz wysoki stopień jego winy wynikające z charakteru naruszonych przez niego dóbr prawnie chronionych- mienia i zdrowia osób trzecich, a także sposobu działania, albowiem dążąc do osiągnięcia zamierzonego celu jakim było pozyskanie środków pieniężnych posłużył się nożem- przedmiotem ze swojej istoty niebezpiecznym dla zdrowia i życia innych osób. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie okoliczności łagodzące zdecydowanie przeważały nad obciążającymi, co spowodowało zastosowanie przez Sąd nadzwyczajnego złagodzenia kary w stosunku doR. W.. Istotne znaczenie dla Sądu miało zachowanie oskarżonego w sklepie. Nie było w nim determinacji w dążeniu do osiągniecia zamierzonego celu i kiedy pokrzywdzona wraz ze swoją znajomą zaczęły żartować aM. P.kazała opuścić mu sklep,R. W.temu poleceniu się podporządkował. Schował nóż i opuścił sklep, tym samym kończąc akcję przestępczą w fazie usiłowania. Ponadto Sąd uwzględnił na jego korzyść to, że przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa i wyraził szczery żal z powodu swojego karygodnego zachowania. Przeprosił pokrzywdzoną bezpośrednio po zdarzeniu jak i w toku postępowania(listownie).M. P.przeprosiny przyjęła. Kolejną okolicznością łagodzącą jaką Sąd uwzględnił była postawa oskarżonego w toku postępowania, który szczegółowo opisał przebieg zdarzeń i wskazał miejsce wyrzucenia noża, którym posłużył się w dniu 20 października 2016r. Sąd uwzględnił również uprzednią niekaralność oskarżonego.
Analizując okoliczności obciążające i łagodzące, i kierując się zasadą wyrażoną wart.54kkoraz mając na uwadze treśćart.60§1kkpozwalającego na zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kary w stosunku do sprawcy młodocianego, Sąd uznał, że kara roku pozbawienia wolności, wymierzonaR. W.na podstawieart.14§1kkw zw. zart.280§2kk,art.60§1i6pkt2kk, stanowi właściwą reakcję na przestępcze zachowania oskarżonego. Realizuje cele kary o charakterze wychowawczym i zapobiegawczym w stosunku doR. W., uświadamiając oskarżonemu naganność jego postępowania a z uwagi na wymiar kary będzie oddziaływać na niego w przyszłości, zniechęcając go przed popełnieniem kolejnych przestępstw oraz w zakresie prewencji ogólnej, wskazując, że każdy kto narusza normy prawne musi liczyć się z odpowiedzialnością karną.
Sąd na podstawieart.69§1i2kk iart.70§2kkwarunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobecR. W.kary pozbawienia wolności na okres 5 (pięciu) lat próby uznając, że jest to wystarczające do osiągnięcia wobec sprawcy celów kary a w szczególności zapobiegnie popełnieniu przezR.waszczuka przestępstwa w przyszłości. W ocenie Sądu ustalony okres probacji zagwarantuje przestrzeganie przez oskarżonego prawa w przyszłości.
Na podstawieart.73§2kkSąd oddał oskarżonegoR. W.w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.
Sąd omyłkowo nie zawarł w treści rozstrzygnięcia zobowiązania zart.72§1kk- nota bene żadna ze stron postępowania wniosku w tym zakresie nie sformułowała. W warunkach niniejszej sprawy Sąd rozważał zobowiązanie oskarżonego do nauki- zart.72§1pkt4kk- jako gwaranta przestrzegania przez oskarżonego porządku prawnego w przyszłości.
Sąd wymierzył oskarżonemuR. W.na podstawie art.33§1,2i3kk karę grzywny w wymiarze 100(sto) stawek dziennych po 20zł (dwadzieścia złotych) każda stawka, uznając, że sankcja ta pozwoli na właściwe ukształtowanie odpowiedzialności karnej tego sprawcy za przypisane mu przestępstwo, tak aby całość rozstrzygnięcia była adekwatna do jego przestępczego zachowania. Określona przez Sąd ilość stawek grzywny odpowiada okolicznościom w jakich doszło do popełnienia przezR. W.przestępstwa usiłowania kwalifikowanego rozboju(zart.280§2kk) i uwzględnia charakter tego czynu. Z kolei wysokość ustalonej przez Sąd stawki grzywny uwzględnia sytuację majątkową oskarżonego.
Z mocyart.63§1kkSąd zaliczył oskarżonemuR. W.na poczet wymierzonej mu kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 27 października 2016 roku, godz. 13:30 do 13 grudnia 2016 roku, godz. 15:10, ustalając, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm stawkom dziennym grzywny.
Na podstawieart.44§2kkSąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci noża użytego przez sprawcę, opisanego w wykazie dowodów nr I/453/16/P, pozycja 1 (k. 97), jako przedmiotu służącego do popełnienia przestępstwa. Natomiast dowody rzeczowe opisane w wykazie I/453/16/P pozycja: 2 i 3(k. 97), w postaci spodni dresowych oraz kurtki zabezpieczonych od oskarżonego, Sąd nakazał zwrócićR. W.jako osobie uprawnionej, na podstawieart.230§2kpkponieważ są one zbędne dla postępowania karnego.
Sąd zasądził od oskarżonegoR. W.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe kierując się treściąart.627kpk, w tym 580zł(pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem opłaty, której wysokość ustalił mając na uwadze treśćart.2ust.1pkt3 oraz art.3ust.1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych(180zł+ 20%x2.000zł(100x20zł)).
Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji wyroku.