Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 513/17
Data wyroku: 2017-09-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adam Pietrzak, Ewa Rusin, Tomasz Wysocki
Słowa kluczowe: Wyrok łączny
Podstawa prawna: art. 85-86 § 1 kk

Sygn. akt IV Ka 513/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 września 2017 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Ewa Rusin (spr.)

Sędziowie:

SSO Adam Pietrzak
SSO Tomasz Wysocki

Protokolant:

Magdalena Telesz

przy udziale Grzegorza Howorskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 13 września 2017 r.
sprawyS. M.

synaM.iB. z domu O.
urodzonego (...)wN.
o wyrok łączny
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Kłodzku
z dnia 21 czerwca 2017 r. sygnatura akt VI K 181/17
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt IV Ka 513/17

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Kłodzku w wyroku łącznym z dnia 21 czerwca 2017r. sygn. akt VI K 181 /17 przyjął, żeS. M.został skazany prawomocnie wyrokami:

I
Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 25 maja 2016 roku (sygn. akt II K 91/16) za czyn określonyart. 178a § 1 kkna karę 1 (jednego) roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym, a którą to karę ograniczenia wolności postanowieniem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 08 listopada 2016 roku (sygn. akt II Ko 831/16) zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności w wymiarze 180 (stu osiemdziesięciu) dni, i którą to zastępczą karę pozbawienia wolności odbywa od dnia 22 marca 2017 roku;

II
Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 08 marca 2017 roku (sygn. akt II K 431/16) za ciąg przestępstw określonychart. 178a§4lek w zw. zart. 91§1 kkna karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

Po czym :

I
Na podstawieart. 91 § 2 kkiart. 87§1kkpołączył orzeczone wobec skazanegoS. M.kary ograniczenia wolności i pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi pod pkt I i II części wstępnej wyroku łącznego, po przyjęciu, że miesiąc ograniczenia wolności równa się 15 dniom pozbawienia wolności i wymierzył skazanemuS. M.karę łączną 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której to kary łącznej pozbawienia wolności na podstawieart. 577 kpkzaliczył skazanemu okres odbytej już częściowo zastępczej kary pozbawienia wolności orzeczonej postanowieniem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 08 listopada 2016 roku (sygn. akt II Ko 831/16) od dnia 22 marca 2017 roku do dnia 21 czerwca 2017 roku;

II
Odrębnemu wykonaniu pozostawił dalsze rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach opisanych pod pkt I i II części wstępnej wyroku łącznego, a nie będących przedmiotem wyroku łącznego;

III
Zwolnił skazanego w całości od ponoszenia kosztów sądowych związanych z orzeczeniem kary łącznej pozbawienia wolności wyrokiem łącznym zaliczając wydatki poniesione w sprawie na rachunek Skarbu Państwa.

Z wyrokiem tym w nie pogodził się prokurator.
Apelujący na zasadzieart 425 k.p.k.orazart. 444 k.p.k, powyższy wyrok zaskarżył w całości - na niekorzyść oskarżonego. Na podstawieart. 438 pkt 1 kpkwyrokowi temu zarzucił obrazę prawa materialnego, tj.art. 90 § 2 kkpolegającą na bezpodstawnym pominięciu tego przepisu i w rezultacie niezastosowaniu przepisów dot. kary łącznej do jednorodzajowych środków karnych w postaci zakazu prowadzenia pojazdów orzeczonych wyrokami objętymi wyrokiem łącznym, tj. Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 25 maja 2016 r, (IIK 91/16) na okres 5 lat oraz Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 8 marca 2017 r. (II K 431/16) na okres - dożywotnio, podczas gdy treść wskazanego przepisu obliguje Sąd do odpowiedniego zastosowania w takim przypadku przepisów dot. łączenia kar
Podnosząc powyższy zarzut apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie w II punkcie wyroku łącznego środka karnego dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych oraz korekty numeracji dotychczasowych punktów rozstrzygnięć zaskarżonego wyroku –z II na III i z III na IV.

Sąd Okręgowy zważył co następuje;

Apelacja przyniosła niezamierzony przez apelującego skutek w postaci uchylenia zaskarżonego wyroku i skierowania sprawy do jej ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.
Zaskarżony wyrok jest obarczony błędnymi ustaleniami faktycznymi, mającymi wpływ na treść orzeczenia i skutkującymi rażącą obrazą prawa materialnegoart. 85 §1 kkiart. 90 § 2 kk, przez co przewód sądowy musi być przeprowadzony na nowo w całości.
Przedmiotem wyroku łącznego były skazaniaS. M.tylko dwoma wyrokami Sądu Rejonowego w Kłodzku, zatem zbadanie istnienia warunków dla łączenia kar nie jest skomplikowane. Uszło tu jednak uwadze Sądu Rejonowego, że przedmiotowymi wyrokami jednostkowymi wymierzono skazanemu podlegające łączeniu kary ograniczenia wolności i pozbawienia wolności ale – czego nie ustalił i nie ujął w treści wyroku łącznego - także tożsame rodzajowo środki karne zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, tj. w wyroku pod sygn. akt II K 91/16 w pkt. II dyspozycji zakaz orzeczono na okres próby lat 5-ciu zaś w wyroku pod sygn. akt II K 431/16 w pkt. II dyspozycji zakaz orzeczono dożywotnio.
W myślart. 85 § 1 kkw razie skazania sprawcy za dwa lub więcej przestępstw i wymierzenia kar tego samego rodzaju albo innych podlegających łączeniusąd orzeka kare łączną ( podkr. SO).Treść przepisu jasno wskazuje na obligatoryjność łączenia kar, a przepisart. 90 § 2 kknakazuje odpowiednie stosowanie regulacji o karze łącznej także do m. in. zakazów tego samego rodzaju.
Powinnością Sądu I instancji będzie dokonanie pełnych ustaleń faktycznych a następnie prawidłowe stosowanie przepisówart. 85 kkiart. 90 § 2 kk.
Na marginesie wypada także przypomnieć, że w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego występują jedynie wydatki ponoszone przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postepowania, nie wymierza się natomiast opłaty (art. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychtj. DZ. U. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.), zatem skazanego można zwolnić tylko od obowiązku ponoszenia wydatków, a nie kosztów sądowych w całości, co także błędnie orzekł Sąd Rejonowy.
Z przytoczonych względów orzeczono jak na wstępie.