Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 207/17
Data wyroku: 2017-07-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Janicz, Marek Motuk, Paweł Rysiński
Słowa kluczowe: Swobodna ocena dowodów
Podstawa prawna: art. 7 k.p.k.

Sygn. akt II AKa 207/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 lipca 2017 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Małgorzata Janicz
Sędziowie: SA – Paweł Rysiński
SA – Marek Motuk (spr.)
Protokolant: st. sekr. sąd. Łukasz Jachowicz
przy udziale Prokuratora Leszka Woźniaka
po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2017 r.
sprawyD. J.synaD.iM. z domu U.,urodzonego (...)wS.,
oskarżonego o czyn zart. 284 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 7 lutego 2017 r., sygn. akt XII K 88/15

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza  od Skarbu Państwa na rzecz adwokataM. T.Kancelaria Adwokacka wW.opłatę w wysokości 738 zł obejmującą 23 % VAT, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej  udzielonej oskarżonemuD.J.w postępowaniu odwoławczym;

III
zwalnia oskarżonegoD. J.od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 7 lutego 2017 r. uznał oskarżonegoD. J.za winnego, tego, że:
- 8 sierpnia 2014 r. przyul. (...)wW.dokonał przywłaszczenia powierzonego mu laptopamarki S. (...)o numerze seryjnym(...), czym spowodował szkodę w mieniuŁ. Z.w wysokości około 1.619,64 złotych (tysiąca sześciuset dziewiętnastu złotych sześćdziesięciu czterech groszy), przy czym czyn ten popełnił się w ciągu 5 lat po odbyciu ponad 6 miesięcy kar pozbawienia wolności za umyślne przestępstwa podobne,tj. popełnienia przestępstwa zart. 284 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 284 § 2 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;
- na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w części poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoŁ. Z.kwoty 1.000 (tysiąca) złotych;
- zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. T.kwotę 1.800 (tysiąca ośmiuset) złotych podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu;
- zwolnił oskarżonego z obowiązku uiszczenia opłaty a kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.
Wyrok powyższy zaskarżył w całościobrońcaoskarżonego zarzucając mu:

I
na podstawieart. 438 pkt 2 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów postępowania karnego, mającą wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.:art. 7 k.p.k.w zw. zart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k., poprzez:

1
dowolną ocenę dowodu w postaci wyjaśnieńD. J., wyrażającą się w uznaniu za wiarygodne wyłącznie tych wypowiedzi oskarżonego, w których potwierdza on ustalony stan faktyczny, z jednoczesnym brakiem dostatecznego wyjaśnienia, z jakiego powodu niewiarygodne są te fragmenty wyjaśnień oskarżonego, które wskazują na brak podstaw do przypisania mu sprawstwa przestępstwa przywłaszczenia, co doprowadziło do wadliwych ustaleń faktycznych w odniesieniu do czynu zart. 284 § 1 k.k.

2
dowolną ocenę zeznańŁ. Z., wyrażającą się w wewnętrznie sprzecznych wnioskach wyprowadzonych z depozycji pokrzywdzonego, bez dostatecznego wyjaśnienia tychże konkluzji, poprzez uznanie z jednej strony, iż depozycjeŁ. Z.w odniesieniu do popełnienia na jego szkodę rozboju nie są wiarygodne, z jednoczesnym uznaniem, że w zakresie przestępstwa przywłaszczenia zeznania pokrzywdzonego na wiarę zasługują, co doprowadziło do niezasadnego podważania wiarygodności wyjaśnień oskarżonego w zakresie przypisanego czynu zart. 284 § 1 k.k.;

II. na podstawieart. 438 pkt 3 k.p.k., ww. wyrokowi zarzucił także błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, polegający na dowolnym ustaleniu, że oskarżonyD. J.dokonał przywłaszczenia powierzonego mu laptopamarki S. (...)o numerze seryjnym(...), czym spowodował szkodę w mieniuŁ. Z.w wysokości około 1.619,40 złotych, w sytuacji w której z zebranego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że oskarżony nie zamierzał pozostawić przedmiotowego laptopa sobie na własność i tym samym nie postępował z przedmiotowym laptopem jak właściciel, albowiem chciał go zwrócić, co nie było możliwe ze względu na fakt jego zatrzymania, a nadto, wobec ustalenia, że przedmiotowy laptop zabrany został z mieszkania oskarżonego przez inną ustaloną osobę, po tym jak oskarżony został zatrzymany, co w konsekwencji doprowadziło do wadliwych ustaleń faktycznych w zakresie strony podmiotowej przypisanego oskarżonemu przestępstwa;
III. na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.w zw. zart. 437 § 1 i 2 k.p.k., wniósł o uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przypisanego mu zaskarżonym wyrokiem czynu.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.

Apelacja obrońcy nie zasługuje na uwzględnienie.
Odnosząc się do zarzutu obrazyart. 7 k.p.k.należy mieć przede wszystkim na uwadze, iż w świetle judykatury przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną przepisuart. 7 k.p.k., jeśli tylko:
- jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy,
- stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego,
- jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku (vide m.in.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2006 r., II KK 12/06, LEX nr 193084; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2004 r., sygn. WK 26/03, OSNwSK 2004/1/53; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 stycznia 2004 r., sygn. V KK 60/03, LEX nr 104378; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 lipca 2003 r., sygn. V KK 375/02, LEX nr 80278; wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 17 stycznia 2001 r., sygn. II AKa 255/00, Prok. i Pr. 2002/10/22).
Odnosząc się do realiów niniejszej sprawy Sąd Apelacyjny stwierdza, iż analiza akt sprawy, a szczególności uzasadnienia wyroku prowadzi do wniosku, iż Sąd I instancji prawidłowo ujawnił całokształt materiału dowodowego zebranego w sprawie i mającego istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Przedmiotem rozważań Sądu Okręgowego były wszystkie dowody zarówno obciążające, jak i korzystne dla oskarżonego.
Uznając zeznania pokrzywdzonegoŁ. Z.za wiarygodne tylko w zakresie faktów dotyczących przywłaszczenia przez oskarżonego laptopa i odmawiając im wiary w pozostałym zakresie Sąd Okręgowy swoje stanowisko w sposób wyczerpujący uargumentował w uzasadnieniu wyroku.
W szczególności Sąd I instancji stwierdził, iż zeznania pokrzywdzonego w tej części są konsekwentne i korespondują z wyjaśnieniami oskarżonego i zeznaniami świadkówZ. K.iK. J.(str. 10, 11 uzasadnienia wyroku).
Argumentacja ta w ocenie Sądu Apelacyjnego nie pozostaje w sprzeczności z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a zatem pozostaje pod ochronąart. 7 k.p.k.
W konsekwencji uznać należy za niezasadny zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, albowiem w zakresie przywłaszczenia przez oskarżonego laptopa zostały one oparte na prawidłowo ocenionych zeznaniachŁ. Z..
Na ich podstawie prawidłowo Sąd Okręgowy ustalił, iż oskarżony przywłaszczył laptopa na szkodę pokrzywdzonego. Prawidłowość ustaleń w powyższym zakresie potwierdza zachowanie oskarżonego, który pomimo złożonej pokrzywdzonemu deklaracji zwrotu laptopa, nie podjął żadnych działań w tym kierunku. Wbrew argumentacji obrońcy, nie stało temu na przeszkodzie zatrzymanie oskarżonego, albowiem nastąpiło ono po upływie około 6 miesięcy od dnia złożenia wspomnianej deklaracji.
Okoliczność powyższa jednoznacznie wskazuje na to, iż deklaracja ta miała jedynie pozorny charakter, a oskarżony w istocie nie miał zamiaru zwrócić laptopa pokrzywdzonemu.
Mając na względzie przytoczoną argumentację Sąd Apelacyjny orzekł o utrzymaniu zaskarżonego wyroku w mocy.