Sąd Okręgowy w Gliwicach
V Zamiejscowy Wydział Karny. Sekcja Odwoławcza
Sygnatura akt: V Ka 242/17
Data wyroku: 2017-07-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sławomir Klekocki

Sygn. akt V .2 Ka 242/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  20 lipca 2017  r.

    Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku

Wydział V Karny Sekcja Odwoławcza
w składzie:
Przewodniczący:SSO Sławomir Klekocki
Protokolant:  Justyna Napiórkowska
w obecności Stanisława Świerdzy  Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Rybniku
po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2017 r.
sprawy:

B. P./P./

s.B.iH.

ur. (...)wP.

oskarżonego o przestępstwo zart. 190 § 1 kk,art. 245 kk

na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku
z dnia 21 marca 2017r. sygn. akt IX K 36/16
I.zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 2 w ten sposób, że na podstawieart. 245 kkprzy zastosowaniuart. 37a kkwymierza oskarżonemu karę grzywny w ilości 30
(trzydziestu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki na 10zł (dziesięć złotych);
II.w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
III.zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 20zł (dwadzieścia złotych) i obciąża go opłatą za obie instancje w kwocie 30zł (trzydzieści złotych).
SSO Sławomir Klekocki
Sygn. akt V .2 Ka 242/17

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 21 marca 2017 r. Sąd Rejonowy w Rybniku
uznał oskarżonegoB. P.za winnego tego, że w dniu 7 grudnia 2015 roku wC.stosując groźbę pozbawienia życia oraz rzucając w kierunkuB. S. (1)kostką brukową działał w celu wywarcia wpływu naB. S. (1)jako świadka w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową w Rybniku w sprawie 3 Ds. 638/15, tj. za winnego występku zart. 245 k.k.i za to na mocyart. 245 k.k.przy zastosowaniuart. 37a k.k.wymierzył mu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.
Na mocyart. 627 k.p.k.iart. 2 ust. 1 pkt 2w zw. zart. 2 ust. 2 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych( Tekst jednolity - Dz. U. z 2013 r. poz. 1247) Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, na które składają się wydatki w wysokości 70 zł oraz opłata w wysokości 120 zł .
Sąd na mocyart. 632 pkt 2 k.p.k.zasądził od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego kwotę 588 zł tytułem zwrotu kosztów związanych z ustanowieniem obrońcy z wyboru.
Tym samym wyrokiem sąd uniewinnił oskarżonegoB. P.od popełnienia czynu  zart. 190 § 1 kkpolegającego na tym, że w dniu 06 listopada 2015 roku wC.kierował wobecB. S. (1)słowne groźby pozbawienia go życia,a groźby wzbudziły w zagrożonym uzasadnioną okolicznościami obawę, że zostaną spełnione
Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonegoB. P.zaskarżając wyrok w punkcie 2 co do winy i kary zarzucając
1.na zasadzieart. 438 pkt. 3 kpkbłąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść polegających na przyjęciu, iż oskarżony dopuścił się popełnienia czynu zabronionego stypizowanegoart. 245 kk, w sytuacji kiedy to z materiału dowodowego nie wynika, aby oskarżonemu można było w sposób nie budzący wątpliwości przypisać sprawstwo popełnienia powyższego przestępstwa, a zwłaszcza, że zachowanie oskarżonego dotyczyło postępowania o sygnaturze 3 Ds. 638/15
2. na zasadzieart. 438 pkt 2 kkobrazę przepisów postępowania, a toart. 5 kpk,7 kpk,410 kpkpoprzez rozstrzygnięcie okoliczności niedających się usunąć na niekorzyść oskarżonego
3. na zasadzieart. 438 pkt 3 kpkbłąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,  a mający  wpływ  na  jego  treść  polegających na odmowie wiarygodności dużej
części zeznań świadkówT. P.,S. S.,K. S.,M.P.w części dotyczącej relacji sąsiedzkich oskarżonego i pokrzywdzonego, które to uznać należy jako spójne oraz korespondujące z zeznaniami świadkówA. L.,Z. G.w części dotyczącej postawy pokrzywdzonego i jego dotychczasowych stosunków sąsiedzkich.
4.na zasadzieart. 438 pkt 4 kpkrażącą niewspółmierność kary, która została wymierzona w oparciu o ustalenie znacznego stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu i pozostaje nader syskusyjne.
W oparciu o w/w zarzuty apelujący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku w punkcie 2 i 3 i przekazanie sprawy sadowi I instancji do ponownego rozpoznania, zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu w punkcie II i zasądzenie zwrotu kosztów poniesionej obrony w sprawie ewentualnie z daleko idącej ostrożności wnosił o zmianę zaskarżonego orzeczenia na karę grzywny.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
apelacja obrońcy oskarżonego w zasadniczej części nie zasługuje na uwzględnienie. Obrońca oskarżonego w swojej apelacji powiela linię obrony prezentowaną przez oskarżonego przed sądem I instancji. Te wyjaśnienia sąd rejonowy zweryfikował z pozostałym materiałem dowodowym w postaci zeznań świadków. Sąd I instancji bardzo wnikliwie oceniał zebrany w sprawie materiał dowodowy czego konsekwencją było uniewinnienie oskarżonego od popełnienia czynu opisanego w pkt I aktu oskarżenia tj. czynu zart. 190 § 1 kk. Sąd rejonowy wskazał w swoim uzasadnieniu, że sam oskarżony przyznał, że mógł w dniu 7 grudnia 2015 r. gdy spotkał pokrzywdzonego podnieś jak to określił cegłę. Koresponduje to z zeznaniami pokrzywdzonego w których opisywał zdarzenie z dnia 7 grudnia 2015 r. jak oskarżony rzucił w jego kierunku odłamkiem kostki brukowej a następnie kierował groźby „ że go zajebie , za to że podał go do sądu”. Pokrzywdzony niezwłocznie powiadomił policję a po przybyciu funkcjonariusza policjiD. C.zrelacjonował mu przebieg zdarzenia i pokazał odłamek kostki brukowej. Pozostali świadkowie na których powołuje się w swojej apelacji obrońca oskarżonego opisują jedynie relacje sąsiedzkie jakie panują między sąsiadami. Jedynie świadekB. S. (2)opisywała jak wyglądał oskarżony w dniu zdarzenia i ostrzegała pokrzywdzonego przed nim, że jest pijany. Nie trafny okazał się również zarzut obrońcy oskarżonego podniesiony w apelacji, że zachowanie oskarżonego dotyczyło sprawy 3 Ds. 638/15. To właśnie pokrzywdzony w swoim pierwszym przesłuchaniu wskazał, że nasilenie się agresji ze strony oskarżonego nastąpiło jak otrzymał informację, że został skierowany przez prokuratora akt oskarżenia do sądu w sprawie uszkodzenia jego ciała i gróźb ( sprawa 3 Ds. 638/15) W tych okolicznościach w ocenie Sądu Okręgowego nie ulega wątpliwości, iż zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona zarzucanego mu czynu opisanego w akcie oskarżenia. Sąd rejonowy dokonał oceny dowodów zgromadzonych zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i sądowego w sposób bezstronny, nie przekraczając granic swobodnej oceny dowodów, a przy tym uwzględnił zasady doświadczenia życiowego,  a  swój pogląd na
ostateczne wyniki przewodu sądowego przekonująco uzasadnił w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Tym samym zarzuty podniesione w apelacji obrońcy oskarżonego mają w ocenie Sądu Okręgowego charakter czysto polemiczny i sprowadzają się do negowania właściwych ocen i ustaleń sądu, przeciwstawiając im własne oceny i wnioski, które w żadnym razie nie mogą podważyć trafności rozstrzygnięcia sądu rejonowego. Sąd odwoławczy zmienił jedynie wyrok w punkcie 2 w ten sposób, że za czyn zart. 245 kkprzy zast.art. 37 a kkwymierzył oskarżonemu karę grzywny w ilości 30 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki w kwocie 10 zł. Dolegliwość tej kary w tej postaci zdaniem sądu odwoławczego nie przekracza stopnia winy oskarżonego i prawidłowo realizuje cele zapobiegawcze w zakresie prewencji indywidualnej jak i ogólnej. Z tych też względów nie uznając zasadności zarzutów apelacji obrońcy oskarżonego, nie podzielając przytoczone na jej poparcie argumentów Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy w pozostałym zakresie O kosztach sądowych orzeczono po myśliart. 636 § 1 kpk.