Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 246/17
Data wyroku: 2017-10-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Janicz, Zbigniew Kapiński, Ewa Plawgo
Słowa kluczowe: Przestępczość zorganizowana
Podstawa prawna: art. 258 kk

Sygn. akt II AKa 246/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 4 października 2017r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Małgorzata Janicz
Sędziowie: SA – Zbigniew Kapiński (spr.)
SA – Ewa Plawgo
Protokolant: – Olaf Artymiuk
przy udziale Prokuratora Leszka Woźniaka
po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 r.
sprawy

1
A. D.urodz. (...)wI.c.J.iK. z d. W.

oskarżonej zart. 258 § 1 k.k.,art. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 294 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 271 § 1 k.k.w zb. zart. 272 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,art. 56 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.w zw. zart.62 § 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 9 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s.,art. 299 § 5 k.k.w zw. zart. 299 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.;

2
A. J.urodz. (...)zD.(U.) c.A.iS.z d.L.

oskarżonej zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 272 k.k. x 2
na skutek apelacji, wniesionych przez obrońców obu oskarżonych i prokuratora
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 10 lutego 2017 r. sygn. akt  XII K 208/14

I
zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonejA. D.w ten sposób, że uzupełnia kwalifikację prawną czynu przypisanego tej oskarżonej w pkt 4 części rozstrzygającej wyroku oart. 8 § 1 k.k.s.w zakresie podstawy skazaniaA. D.;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok w stosunku do obu oskarżonych utrzymuje w mocy;

III
zasądza na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty za drugą instancję odA. D.kwotę 2.300 (dwa tysiące trzysta) złotych a odA. J.180 (sto osiemdziesiąt) złotych oraz obciąża obie oskarżone wydatkami poniesionymi w postępowaniu odwoławczym po połowie.

UZASADNIENIE
Prokuratura oskarżyła m. in.A. D.o to, że:

I
w okresie od maja 2012 r. do 29 lipca 2013 r. wW., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brała udział w kierowanej przezV. D. (1)zorganizowanej grupie przestępczej, zakładającej ustalony podział ról i zadań, w skład której wchodziły ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw oraz przestępstw skarbowych związanych z obrotem paliwem, olejem rzepakowym oraz metalami szlachetnymi i uszczupleniem podatku od towaru i usług, przy wykorzystaniu struktur i działalności faktycznie kontrolowanych przez grupę spółek nabytych na inne podstawione osoby, polegających na składaniu zawierających nieprawdę lub zatajających prawdę deklaracji podatkowych oraz doprowadzeniu Skarbu Państwa do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w związku z zaniechaniem odprowadzenia należnego podatku VAT, tworzeniu i ewidencjonowaniu nierzetelnej dokumentacji księgowej oraz na podejmowaniu czynności, które miały na celu udaremnienie stwierdzenia przestępczego pochodzenia korzyści majątkowych związanych z popełnieniem tychże czynów zabronionych,

tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.;

II
działając w okresie od maja 2012 r. do 29 lipca 2013 r.W.w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról i zadań w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezV. D. (1), wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, przy wykorzystaniuspółki (...) Sp. z o.o., której sprawami gospodarczymi w ramach podziału ról i zadań w zorganizowanej grupie przestępczej faktycznie się zajmowała oraz niżej wymienionych kontrolowanych przez zorganizowaną grupę przestępczą podmiotów gospodarczych nabytych na ustalone podstawione, podżegane do tego osoby, mianowicie:

•(...) Sp. z o.o.w okresie od 10.02.2012 r.,
•(...) Sp. z o.o.w okresie od 24.04.2012 r.,
•(...) Sp. z o.o.w okresie od 30.07.2012 r., a także
•(...) Sp. z o.o.w okresie od 12.07.2012 r., AT-
(...) Sp. z o.o.w okresie od 4.03.2013 r.,
•(...)T.(...)w okresie od 26.03.2013 r
•(...)R.w okresie od 17.06.2013 r.,
w zakresie których to spółek z ograniczoną odpowiedzialnością wyłudzono poświadczenie nieprawdy w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego w zakresie zmian danych będących podstawą wpisu, co do osoby faktycznego nabywcy udziałów oraz tożsamości osób prowadzących sprawy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i ją reprezentujących jako członkowie zarządu, a następnie używając poświadczających tak nieprawdę odpisów z Rejestru Przedsiębiorców KRS, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej - uszczuplenia należności publicznoprawnej — z tytułu zaniechania odprowadzenia należnego podatku VAT wynikającego z obrotu paliwem przezspółkę (...) Sp. z o.o., nadali pozory prowadzenia działalności gospodarczej przez opisane podmioty, w tymspółki (...) Sp. z o.o.,(...) Sp. z o.o.i (...) Sp. z o.o., które miały rzekomo dokonywać wewnątrzwspólnotowego nabycia, a następnie sprzedaży w kraju(...) Sp. z o.o., która to dostawa towaru jest opodatkowana stawką podstawową VAT 23% - nienaliczonego w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, przy czym w fikcyjnym obrocie paliwem dostarczanym dofirmy (...) Sp. z o.o.w II kwartale 2013 r. wykorzystywano działalność estońskiejspółki (...), zaś w lipcu 2013 r. łotewskiejspółki (...), posługując się jednocześnie na tą okoliczność w celu użycia za autentyczną podrobioną lub poświadczającą nieprawdę co do przeprowadzonych transakcji, niezgodnych ze stanem rzeczywistym, dokumentacją, w tym faktury VAT w zakresie obrotu danym towarem, doprowadzając do złożenia za poszczególne spółki nierzetelnych deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług VAT-7 lub VAT-7K, odpowiednio za firmę:
1.(...) Sp. z o.o.dwóch deklaracji podatkowych VAT-7K wW.za drugi i trzeci kwartał 2012 r. w dniach 25 lipca i 24 października 2012 r. w Trzecim Urzędzie Skarbowym wW., w ten sposób, że we wspomnianych deklaracjach nie wykazano dokonanego zakupu wewnątrzwspólnotowego, a wykazano fikcyjne zakupy krajowe w celu zrównoważenia podatku należnego nad podatkiem naliczonym,
2.(...) Sp. z o.o.czterech deklaracji podatkowych VAT-7K wP., odpowiednio w Urzędzie SkarbowymP.za trzeci kwartał 2012 r. w dniu 24 października 2012 r. oraz w Pierwszym(...)Urzędzie Skarbowym wP.za czwarty kwartał 2012 r. oraz za pierwszy i drugi kwartał 2013 r. w dniach 25 stycznia, 25 kwietnia i 25 lipca 2013 r., przy czym we wspomnianych deklaracjach wykazano także fikcyjne zakupy na terenie kraju innych towarów, głównie części komputerowych odspółek (...)iA.C.oraz fikcyjne wewnątrzwspólnotowe dostawy tychże towarów w celu wykazania podatku naliczonego podlegającego odliczeniu od podatku należnego z tytułu sprzedaży paliwa,
3.(...) Sp. z o.o.w dniu 25.07.2013 r. w Drugim(...)Urzędzie Skarbowym deklaracji podatkowej VAT - 7K za drugi kwartał 2013r., co umożliwiło złożenie zaspółkę (...)nierzetelnych deklaracji, w dniach:
•30.05.2012 r., 25.07.201 2 r., 27.08.201 2 r., 25.09.2012 r., 25.10.2012 r., 26.11.2012 r., 27.12.2012 r. w Pierwszym Urzędzie Skarbowym(...)wW.dwóch deklaracji podatkowych VAT - 7 K za pierwszy i drugi kwartał 2012 r. oraz pięciu deklaracji podatkowych VAT - 7 za lipiec - listopad 2012 r.,
• 25.01.2013 r., 25.02.2013 r., 25.03.2013 r. 25.04.2013 r., 27.05.2013 r., 25.06.2013 r., 25.07.2013 r. w Pierwszym(...)Urzędzie Skarbowym wW.siedmiu deklaracji podatkowych VAT - 7 za pierwsze półrocze 2013 r. oraz za grudzień 2012 r.,
w których podano nieprawdę w zakresie wartości podatku naliczonego, a w konsekwencji podatku należnego, w związku z fikcyjnymi zakupami paliwa, wprowadzając w konsekwencji w błąd pracowników urzędów skarbowych co do wielkości zobowiązania podatkowego i doprowadzając finalnie tych pracowników, reprezentujących w ramach przyznanych im kompetencji Skarb Państwa, do podjęcia pozytywnych decyzji podatkowych, polegających na niezakwestionowaniu dokonanych samoobliczeń podatkowych, co w tego efekcie skutkowało zaniechaniem pobrania należnego podatku VAT z tytułu sprzedaży paliwa na łączną kwotę 84.117.103,59 zł, a tym samym doprowadzeniem Skarbu Państwa do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wymienionej, znacznej wartości, czyniąc sobie z popełnionego przestępstwa stałe źródło dochodu, przy czym mając świadomość opisanego powyżej mechanizmu w szczególności osobiście zajmowała się prowadzeniem sprawspółki (...) Sp. z o. o.i obsługą jej biura, w tym nadzorowała pracę podległych jej osób,
tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 271 § 1 k.k.w zb. zart. 272 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,

III
działając w czasie, miejscu, okolicznościach i konfiguracji jak opisane w pkt. II, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, w ramach zaplanowanego, ustalonego i zaakceptowanego podziału ról i zadań w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, przy wykorzystaniuspółki (...) Sp. z o.o., której sprawami gospodarczymi w ramach podziału ról i zadań w zorganizowanej grupie przestępczej faktycznie się zajmowała oraz innych kontrolowanych przez zorganizowaną grupę przestępczą podmiotów gospodarczych nabytych na ustalone podstawione, podżegane do tego osoby, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej - uszczuplenia należności publicznoprawnej - z tytułu zaniechania odprowadzenia należnego podatku VAT wynikającego z obrotu paliwem przezspółkę (...) Sp. z o.o.jako podatnika, nadali pozory prowadzenia działalności gospodarczej w tym przedmiocie przez innych podatników - spółki, które miały rzekomo nabywać, a następnie sprzedawać paliwo dospółki (...) Sp. z o.o., która to dostawa towaru jest opodatkowana stawką podstawową VAT 23% - nienaliczonego w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, posługując się jednocześnie na tą okoliczność poświadczającymi nieprawdę co do przeprowadzonych transakcji, niezgodnych ze stanem rzeczywistym, nierzetelnymi fakturami VAT, w zakresie nabycia paliwa, doprowadzając do złożenia za poszczególne spółki opisane w zarzucie pkt. II nierzetelnych deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług VAT-7 lub VAT- 7K, w których podano nieprawdę w zakresie wartości podatku naliczonego, a w konsekwencji podatku należnego, w wyniku czego uszczuplili należność publicznoprawną wielkiej wartości wynikającą z podatku od towarów i usług w zakresie obrotu towarami w postaci paliwa na łączną kwotę 84.117.103,59 zł,

tj. o czyn zart. 56 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.w zb. zart. 62 § 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 9 § 3 k.k.s.w zw. zart. 8 § 1 k.k.s.,

IV
w okresie od października 2012 r. do 29 lipca 2013 r. wW., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w ramach zaplanowanego i ustalonego podziału ról i zadań w kierowanej przezV. D.zorganizowanej grupie przestępczej, podjęła przy wykorzystaniu rachunków firmowychspółki (...) Sp. z o.o.założonych w różnych bankach na terenie kraju, czynności zmierzające do udaremnienia lub znacznego utrudnienia stwierdzenia przestępnego pochodzenia, wykrycia i zajęcia środków płatniczych w łącznej wysokości 50.000.000 zł pochodzących z korzyści związanych z popełnieniem przestępstwa oraz przestępstwa skarbowego opisanych odpowiednio zarzutach w pkt. II i III, w ten sposób, że podjęła działania związane z obrotem środkami finansowymi przyjmując je na rachunki firmowespółki (...) Sp. z o.o.a następnie przekazując, pod pozorem rozliczeń za rzekome transakcje kolejnospółkom (...) Sp. z o.o.i (...) Sp. z o.o.,

tj. czyn zart. 299 § 5 k.k.w zw. zart. 299 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 10 lutego 2017 r.:
1.A. D.uznał za winną popełnienia czynu zarzucanego jej wpunkcie Iwyczerpującego ustawowe znamionaart. 258 § 1 k.k.i na tej podstawie skazał ją oraz wymierzył jej karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;
2.A. D.uznał za winną popełnienia czynu zarzucanego jej wpunkcie IIwyczerpującego ustawowe znamionaart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 271 § 1 k.k.w zb. zart. 272 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i na podstawie tych przepisów skazał ją, a na mocyart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.orazart. 33 § 1, 2 i 3 k.k.wymierzył jej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 100 (sto) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda;
3.na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł wobecA. D.środek karny przepadku równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnionego przestępstwa przypisanego jej w punkcie 2. w wysokości 114 000 (sto czternaście tysięcy) złotych;
4.A. D.uznał za winną popełnienia czynu zarzucanego jej wpunkcie IIIuznając, że wyczerpuje ustawowe znamiona czynu zart. 56 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.w zb. zart. 62 § 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 9 § 3 k.k.s.w zw. zart. 7 § 1 k.k.s, i na podstawie tych przepisów skazał ją, a na mocyart. 56 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.w zw. zart. 7 § 2 k.k.s wymierzył jej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 100 (sto) stawek dziennych po 100 (sto) złotych każda;
5.na podstawieart. 33 § 1 k.k.s.orzekł wobecA. D.przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnionego przestępstwa przypisanego jej w punkcie 4 w wysokości 114 000 (sto czternaście tysięcy) złotych;
6.na podstawieart. 8 § 2 k.k.s.orzekł, iż w odniesieniu do czynów przypisanychA. D.w punkcie 2 i 4, wykonaniu podlegają kary i środek karny orzeczone wobecA. D.za przestępstwo skarbowe przypisane oskarżonej w punkcie 4;
7.A. D.uznał za winną popełnienia czynu zarzucanego jej wpunkcie IVwyczerpującego ustawowe znamionaart. 299 § 5 k.k.w zw. zart. 299 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i na podstawie tych przepisów skazał ją, a na mocyart. 299 § 5 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył jej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
8.na podstawieart. 39 § 1 i 2 k.k.s.połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wobecA. D.w punktach 1, 4 i 7 i podlegające wykonaniu, orzekając karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
9. na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.,art. 70 § 1 pkt 1 i § 2 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k., tj. w brzmieniu tych przepisów obowiązujących w czasie popełnienia przypisanychA. D.czynów, w zw. zart. 41a § 1 i 2 k.k.s.iart. 20 § 2 k.k.s.wykonanie orzeczonej wpunkcie 8kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 5 (pięciu) lat próby;
10.na podstawieart. 73 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 41a § 2 k.k.s.iart. 20 § 2 k.k.s.oddał oskarżonąA. D.w okresie próby pod dozór kuratora;
11.na podstawieart. 63 § 1 k.k.w zw. zart. 20 § 2 k.k.s.zaliczyłA. D.na poczet orzeczonej w punkcie 4 kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 29 lipca 2013 roku, uznając grzywnę za wykonaną w wymiarze 2 (dwóch) stawek dziennych.
Ponadto Sąd Okręgowy orzekł w przedmiocie dowodów rzeczowych oraz kosztów postępowania.
Powyższy wyrok został zaskarżony m. in. przez obrońcę oskarżonejL.–D.w zakresie pkt 1 do 11 i pkt 17 na korzyść tej oskarżonej w całości.
Obrońcana mocyart. 427 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 438 § 1, 2 i 4 k.p.k.zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
1. błąd w ustaleniach stanu faktycznego polegający na przyjęciu, że:„O bliskich powiązaniachspółek (...),M.iB. I.poprzez osobę ją rzeczywiście nadzorującą - tj.W. D. (1), o fikcyjnej roli prezesów i właścicieli tych spółek oraz o procederze mającym na celu wyłudzenie pieniędzy w zw. z rozliczeniami podatku VAT wiedziała zaangażowana oficjalnie w pracę biuraT.(...)A. D.”podczas gdy w toku całego postępowania przygotowawczego i przewodu sądowego oskarżona konsekwentnie zaprzeczała swojej winie i świadomości popełniania czynu zabronionego wyłudzenia pieniędzy;
2. błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na uznaniu, że
    „Spółkami używanymi, w związku z pełnionymi przez nie rolami wynikającymi z podziału zadań, do prowadzenia wskazanego powyżej procederu związanego z wyłudzaniem podatku VAT przy użyciuspółki (...)były:W.Sp. z w okresie od 10.02.2012 r.,B. I.Sp. z w okresie od 24.02.2012 r.,M.Sp. z w okresie od 30.07.2012 r. (...) Wszystkie wyżej wymieniane spółki zarejestrowane były głównie na obywateli estońskich, białoruskich lub ukraińskich, którzy formalnie nabywali udziały w spółkach oraz pełnili funkcje prezesów zarządu, a ich rzeczywista rola ograniczona była do podpisania aktów notarialnych, złożenia wzorów podpisów do KRS, podpisania wniosków do KRS, udzielenia prokury lub pełnomocnictw oraz założenia kont bankowych”podczas gdy oskarżonaA. L.nie wiedziała (nie obejmowała świadomością) tak opisanego przez Sąd, jako ustalony, stanu faktycznego, a z całą pewnością nie w całym okresie objętym aktem oskarżenia od maja 2012 r. do 29 lipca 2013 r.;
3. błąd w ustaleniach stanu faktycznego, polegający na przyjęciu, że„rzeczywiste znaczenie w funkcjonowaniu spółek miały wykonujące polecenieD., zorientowane w faktycznej działalności spółek ich pracownice, nieformalne kierowniczki biur - w tym takżeA. D.wT.- (...)podczas gdy to ustalenie pozostaje wewnętrznie sprzeczne a to z tej przyczyny, że „nieformalne kierowniczki biur”były pracownicami, które wykonywały poleceniaD.i nie mogły więc posiadać rzeczywistego istotnego znaczenia w funkcjonowaniu spółek objętych zarzutem/ustaleniem przynależności do grupy;
4. błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego polegające na ustaleniu, żeA. D.miała świadomość lub wiedzę, że
    „Uzyskiwanie przez kierowaną przezW. D. (1)grupę przestępczą korzyści majątkowej z tytułu rozliczeń podatkowych związanych z podatkiem od towarów i usług, możliwe było dzięki tworzeniu w spółkach zwłaszczaM.iW.fikcyjnej dokumentacji finansowej”oraz że miała świadomość, że
    w celu osiągnięcia zamierzonego celu, tj. zaniechania obowiązkowej zapłaty podatku VAT, niezbędne było jednak nadanie pozorów prowadzenia faktycznej działalności gospodarczej przez spółki zajmujące się obrotem paliwami, a mianowiciespółki (...)ispółki (...), to jest spółki podległeW. D. (1)i działające w znanejA. D.nieformalnej strukturze. Spółki te stworzyły pozory obrotu paliwem w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia, a następnie jego sprzedaży współce (...), co dokumentowały podrabiane w celu użycia za autentyczne lub poświadczające nieprawdę faktury VAT stwierdzające fikcyjne nabycie paliwa”;Ponadto Sąd Okręgowy błędnie przyjął że
    „Pozorność legalności funkcjonowaniaT.(...)nie dotyczyłyA. D., która znała strukturę organizacyjną spółek podległychW. D. (1)i współpracujących zT.(...)w zakresie związanym z pozyskaniem paliwa”;

5. Sąd błędnie pominął przy wyrokowaniu, uznając winę oskarżonejL., poczynione przez siebie ustalenie, że
    Działalnośćspółki (...)była prowadzona zgodnie z powierzoną jej przezW. D. (1)rolą, czyli jako spółki legalnie sprzedającej paliwo na terenie Polski, nabywcy paliwa nie byli świadomi rzeczywistych powiązań spółki oraz nieprawidłowości związanych z funkcjonowaniem jej dostawców.

6. błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego polegające na ustaleniu, że„wszystkie osoby uczestniczące w spotkaniach, pełniące rolę kierowniczek biur spółek zaangażowanych w różnych formach w wyłudzanie pieniędzy w zw. z podatkiem VAT były zorientowane w rzeczywistej działalnościspółek i (...)”;Sąd nie wyjaśnił dostatecznie przekonywująco co oznacza i jakie skutki dla uznania winną ma ustalenie„były zorientowane”oraz jaki wpływ na„umyślność”miała orientacja;
7. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.polegającą na dowolnej ocenie zebranego materiału dowodowego skutkujące błędnym przyjęciem przez Sąd, że oskarżonaA. D.wiedziała, że
    „celem zorganizowanej sieci spółek podległychW. D. (1)i funkcjonujących za pośrednictwem tzw. kierowniczek biur, było uzyskanie korzyści majątkowej związanej ze składanymi deklaracjami podatkowymi VAT, zawierającymi nieprawdziwe, nierzetelne informacje, m.in. w odniesieniu dospółki (...), które składane były w powiązaniu z zawierającymi nieprawdę deklaracjami podatkowymi, składanymi przezspółki (...),M.iB. I.”;

8. naruszenieart. 258 § 1 k.k.i uznanieA. D.winną udziału w zorganizowanej przezV. D. (1)grupie, podczas gdy Sąd przyjął za ustalone, że „
    Działalność tych spółek, w ramach ustalonego i zaakceptowanego podziału ról, faktycznie prowadziłW. D. (1), koordynując ich funkcjonowanie za pośrednictwem innych osób (...)B. J.,A. D.iA. R.(co dospółki (...) sp. z o.o.)”oraz
    „Ujawnieni w KRS właściciele i prezesi spółki byli figurantami, rzeczywistą kontrolę nad spółką sprawowałW. D. (1));

9. naruszenieart. 258 § 1 k.k.i uznanieA. D.winną udziału w zorganizowanej przezV. D. (1)grupie, podczas gdy żaden dowód nie pozwala uznać, że oskarżona już w maju 2012 r. świadomie„weszła do grupy”i„zaakceptowała swój udział w grupie w ramach podziału zadań”;
10.naruszenieart. 258§ 1 k.k.poprzez zaniechanie uznania, że działania oskarżonejA. D.w okresie od maja 2012 r. do 29 lipca 2013 r. nie stanowiły wykonywania obowiązków pracowniczych w ramach świadczenia pracy pod kierunkiem pracodawcy (reprezentanta pracodawcy) i uznanieA. D.winną udziału w zorganizowanej przezV. D. (1)grupie, mimo że Sąd przyjął za ustalone, że:
a)„Obsługą księgową spółek zajmowały sięU. D.orazA. B.która świadczyła także nieformalne usługi księgowe na rzecz spółek wchodzących w skład grupy przestępczej. Instrukcje co do sposobu wypełniania deklaracji VAT i danych jakie miała do nich wpisywać otrzymywała telefonicznie lub za pomocą poczty elektronicznej, otrzymywała także faktury od kierowniczek biur (nie dotyczy toT.(...)), którym następnie przekazywała jaka kwota powinna zostać wpłacona tytułem podatku. W przypadkuT.(...)takie informacje opracowywałaU. D., dysponująca fakturami z biura prowadzonego przezA. D.”; oraz „Oskarżona także w ramach obowiązków osobiście kontaktowała się z księgowąU. D., która podawała kwoty podatku VAT i CIT do opłaty, którą często wykonywała oskarżona”;
b) „Początkowo Oskarżona pracowała na stanowisku menadżera ds. sprzedaży, następnie ze względu na zatrudnienie nowych pracowników i obowiązki związane z organizacją pracy biura i obsługą kluczowych klientów od maja 2013 roku formalnie na  stanowisku kierownika działu sprzedaży, przy czym przez cały okres zatrudnienia faktycznie kierowała pracą biura, do czerwca 2013 roku we współpracy zA. R.”;
c)„Do obowiązków oskarżonej wT.(...)należało wyszukiwanie nowych klientów, obsługa obecnych klientów firmy, organizacja logistyczna dostaw;
d)„OskarżonaA. D.brała udział w systematycznie organizowanych naradach zW. D. (1)i innymi osobami oficjalnie odpowiedzialnymi za biura spółek zarządzanych faktycznie przezW. D. (1). Podczas tych spotkań omawiane były bieżące sprawy spółek, ich współpraca, koordynowane były działania umożliwiające dostosowanie działalności i dokumentacji spółek do poleceńW. D. (1)”;
e)„Oprócz spotkań podczas narad,D.kontaktował się zA. D.w sprawach sprzedaży, wszystkich kwestiach dotyczącychT.(...), polecił jej kupować towar we wskazanych przez siebie firmach:M.,(...),(...), ustalał rabaty dla klientów, brał udział w spotkaniach z nowymi klientami i w negocjacjach, jako jedyna osoba decyzyjna”;
f)„w 2013 roku takie upoważnienie otrzymały takżeA. R.i oskarżonaA. D., w odniesieniu do wystawiania i podpisywania faktur VAT oraz dokumentów WZ (wydanie zewnętrzne z magazynu);

    g)„prezesi, członkowie zarządów, właściciele ze strony firm dostawców, nigdy nie byli w biurzeT.(...), zmiany dostawców następowały nagle, dostawy paliwa dlaT.(...)organizowałW. D. (2), który przekazywał pracownikomT.(...)dane umożliwiające kontakt z pracownikami dostawców, interweniował gdy brakowało paliwa na terminalach;

h)„Wszystkie osoby uczestniczące w spotkaniach (...) nie zadawały związanych z tym pytań, otrzymywały polecenia odW. D. (1), ale samodzielnie realizowały jego wytyczne”;
i)„A. L.uczestniczyła w pełni w działalności związanej z zorganizowaną grupą przestępczą, poprzez udział w spotkaniach, narady zW. D. (1), realizację jego ustaleń”;
j)„A. D.miała dostęp do kont bankowych, przez co miała możliwość dokonywania przelewów, kontrolowała bieżącą pracęT.(...), w tym także w zakresie utrzymywania kontaktów ze spółkami - dostawcami paliwa wskazanymi przezW. D. (1), brała udział w naradach organizowanych przez niego z udziałem pozostałych kierowniczek biur orazV. V.- odpowiedzialnego za transport, a także kontaktowała się codziennie zW. D. (1)w bieżących sprawach, raportując jak wygląda sytuacja w spółce oraz pośrednicząc - w wiarę potrzeby - w przekazywaniu jego poleceń innym osobom, np.B. J.”;
k)„A. D., jako osoba zajmująca się na polecenieD.bieżącymi sprawamispółki (...), uzyskiwała od niego informacje o możliwości zakupu paliwa od konkretnej spółki spośród wskazanych powyżej, informacja taka miała charakter wiążący i wskazywała na obowiązek dokonywania zakupów wyłącznie w tych spółkach”;
1)„Transakcje międzyT.(...), jako sprzedającym, firmami kupującymi zachowywały zewnętrzne pozory legalności, to znaczy kupujący paliwo firmy nie miały zazwyczaj świadomości, że uczestniczył w przestępczym procederze”;
m)„Jedynym wyznacznikiem treści dokumentów księgowych była wskazana przezW. D. (1)wysokość podatku VAT wykazywanego w deklaracjach podatkowych. Wysokość ta z kolei była przez niego ustalona w taki sposób, aby uzyskać nienależne środki pieniężne od Skarbu Państwa, z tytułu potrąceń w zw. z podatkiem VAT, wynikających z poczynionymi przez podległe mu spółki odliczeń”;
n) „Z tytułu nie zaewidencjonowanych premiiA. D.uzyskała odW. D. (1)niemniej niż 14 000 złotych, pochodzących z uzyskanych przez niego nienależnie kwot z tytułu wadliwego rozliczenia podatku VAT;
- podczas gdy opisane powyżej przejawy aktywnościA. D.mieszczą się w pojęciu wykonywania pracy pod nadzorem pracodawcy;
11. obrazę prawa materialnego, a mianowicieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zb. zart. 270 §1 k.k.w zb. zart. 271 §1 k.k.w zb. zart. 272 k.k.w zw. zart. 65 §1 k.k.w zw. zart. 12 k.k., w sytuacji gdy zebrane dowody nie potwierdzają wypełnienia przezA. L.ustawowych znamion zarzuconych jej czynów ani winy oskarżonej, w szczególności wobec ustalenia że warunkiem koniecznym zaistnienia zarzuconych przestępstw, było wykorzystanie między innymi instytucji„wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów”, „wewnątrzwspólnotowej dostawy”i„zakupów krajowych”oraz dokonywania obrotu rzepakiem lub złotem celem równoważenia podatku należnego. Żadna z tych instytucji ani mechanizmów nie funkcjonowały wT.(...);
12. obrazę prawa materialnego, a mianowicieart. 56 § 1 k.k.s.w zw. zart. 37 § 1 pkt 5 k.k.s.w zw. zart. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.w zb. zart. 62 § 2 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.w zw. zart. 9 § 3 k.k.s.w zw. zart. 8 §1 k.k.s., w sytuacji gdy zebrane dowody nie potwierdzają wypełnienia przezA. L.ustawowych znamiona zarzuconych jej czynów ani winy oskarżonej, w szczególnościwobec ustalenia że warunkiem koniecznym zaistnieniazarzuconych przestępstw, było wykorzystanie między innymi instytucji„wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów”, „wewnątrzwspólnotowej dostawy”i„zakupów krajowych”oraz dokonywania obrotu rzepakiem lub złotem celem równoważenia podatku należnego. Żadna z tych instytucji ani mechanizmów nie funkcjonowały wT.(...);
13.obrazę prawa materialnego, a mianowicieart. 299 § 5 k.k.w zw. zart. 299 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.poprzez uznanieA. D.winną popełnienia zarzucanego jej czynu podczas gdy Sąd przyjął za ustalone, że:
a)„W siedzibiespółki (...)przechowywana była w sejfie gotówka, którą dostarczała tam odW. D. (1)Z. S.- o czym wiedziałaA. D.. Były to pieniądze na utrzymanie biura oraz na premie dla pracownic iB. J.”oraz„Do popełnienia tego czynu wykorzystywane były także skrytki bankowe, do których dostęp miałyA. O.iL. M..”
b)osoby zaangażowane w działanie grupy, w tymA. D.mająca dostęp do rachunków bankowychT.(...)podejmowały na polecenieD.działania związane z obrotem środkami finansowymi przyjmując je na rachunki firmowe poszczególnych kontrolowanych przez zorganizowaną grupę przestępczą w/w podmiotów, a następnie przekazując także pod pozorem faktycznych zdarzeń gospodarczych, rozliczeń za rzekome transakcje, w tym zakupy walut. (...)
c)kwota tych środków płatniczych związanych z działalnością grupy w zakresie dotyczącymA. D.to 50 000 000 złotych. W przypadkuA. D.ispółki (...)działania te związane były z podjęciem czynności związanych z obrotem środkami finansowymi przyjmując je na rachunki firmowespółki (...). z a następnie przekazując, pod pozorem rozliczeń za rzekome transakcje kolejnymspółkom (...) Sp. z o.o.i (...) Sp. Z o.o.;
-w sytuacji gdy zebrane dowody nie potwierdzą winy oskarżonej, w szczególności wobec ustalenia, że jak wynika z zaskarżonego wyroku, Sąd ustalił, że działaniaT.(...)miały charakter legalny i polegały na sprzedaży paliwa kontrahentom. W takiej sytuacji nie może być mowy o podejmowaniu czynności zmierzających do udaremnienia lub znacznego utrudnienia przestępnego pochodzenia środków płatniczych, skoro wszystkie środki płatnicze, jakie wpłynęły w przedmiotowym okresie były całkowicie legalne i pochodziły z legalnego źródła, mające uzasadnienie w rzeczywistych operacjach gospodarczych;
14. obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 12 k.k.poprzez błędne ustalenie, że oskarżonaA. D.działała w warunkach czynu ciągłego tj. że działała w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w szczególności, że obejmował swoją świadomością i umyślnością zamiar„wyłudzenia VAT”przez spółki kontrolowane przezW. D. (1);
15.obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 4 k.p.k.,art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.polegającą na dowolnej ocenie zebranego materiału dowodowego i ustaleniu winy oskarżonych na podstawie uznanych za wiarygodne zeznań wyłącznie świadków oskarżyciela;
Zważywszy na powyższe zarzuty wnosił:
1.o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonej od zarzuconych jej czynów;
2.ewentualnie w dalszej kolejności o uchylenie zaskarżonego wyroku do ponownego rozpoznania.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja wniesiona przez obrońcę oskarżonej nie jest zasadna i nie zasługują na uwzględnienie zawarte w niej zarzuty oraz wnioski końcowe.
Przed dokonaniem merytorycznej analizy poszczególnych zarzutów zawartych w przedmiotowym środku zaskarżenia należy stwierdzić, że są one ze sobą wzajemnie sprzeczne. Autor przedmiotowej apelacji w odniesieniu do tych samych czynów zakwestionował bowiem jednocześnie zarówno dokonane przez Sąd ustalenia faktyczne, stawiając zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych (zarzuty z pkt 1, 2, 3), jak również przyjętą w wyroku kwalifikację prawną czynów (zarzuty z pkt 8, 9, 10, 11, 12, 13 i 14). Jest natomiast oczywiste i wynika w to z utrwalonego w tym zakresie orzecznictwa zarówno Sądu Najwyższego jak również Sądów Apelacyjnych, że zarzut obrazy prawa materialnego z części szczególnejKodeksu karnegomoże być postawiony dopiero wówczas gdy skarżący akceptuje w całości dokonane przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne. Zatem w prawidłowo skonstruowanym przez profesjonalny podmiot jakim jest adwokat środku zaskarżenia, nie należy jednocześnie kwestionować ustaleń faktycznych oraz prawnokarnej oceny zachowania osoby oskarżonej (kwalifikacji prawnej), gdyż taki sposób redakcjipetitumapelacji musi być uznany za formalnie wadliwy i z orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, że w takiej sytuacji powinien być merytorycznie rozpoznany jedynie zarzut błędu w ustaleniach faktycznych wraz z zarzutami obrazy przepisów postępowania. W analizowanym środku zaskarżenia występują także inne uchybienia formalne, a mianowicie autor apelacji jako podstawę prawną zarzutów wymieniłart. 438 § 1, 2 i 4 k.p.k.gdy przedmiotowy przepis nie zawiera paragrafów tylko punkty ale co istotniejsze stawiając zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych nie wymienił w podstawie prawnej tych zarzutówpkt 3 art. 438 k.p.k., tylko pkt 4 który odnosi się do kwestii rażącej niewspółmierności kary.
Za chybione i bezpodstawne uznać należy zarzuty obrazy przepisów postępowania zawarte wpkt 6 i 7petitumomawianej apelacji tj.art. 4 k.p.k.,5 § 2 k.p.k.,7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.Z utrwalonego w tym zakresie orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika w sposób jednoznaczny, żeart. 4 k.p.k., jako zawierający ogólną zasadę postępowania karnego nie może stanowić podstawy samodzielnego zarzutu zarówno apelacyjnego jak również kasacyjnego.Art. 4 k.p.k.podobnie jakart. 2 § 2 k.p.k.zawiera jedynie ogólną dyrektywę, która powinna być realizowana w toku procesu karnego. Naruszenie tej zasady może nastąpić tylko poprzez naruszenie przepisu procesowego o bardziej szczegółowym charakterze, przepisu zawierającego konkretny nakaz lub zakaz, który został np. zignorowany, opacznie zrozumiany, lub nie doszło do jego zastosowania. W przedmiotowej sprawie zdaniem Sądu odwoławczego Sądmeritinie naruszył zarówno wspomnianej zasady ogólnej zawartej wart. 4 k.p.k.jak również przepisów procedury karnej o bardziej szczegółowym charakterze.
Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd Okręgowy nie naruszył również zasadyin dubio pro reozawartej wart. 5 § 2 k.p.k.Naruszenie tej zasady może nastąpić tylko wówczas gdy w danej sprawie Sąd nie dysponował chociażby jednym dowodem pozwalającym na dokonanie stanowczych ustaleń faktycznych. Mając zaś na uwadze treść zebranych w niniejszej sprawie dowodów, uznać należy, że zgromadzony w toku przewodu sądowego materiał dowodowy pozwalał Sądowi I instancji na dokonanie stanowczych ustaleń faktycznych, a zatem nie było w ogóle potrzeby sięgania po regułę zawartą wart. 5 § 2 k.p.k.
Należy także stwierdzić, że autor omawianej apelacji nie wskazał zarówno w treści zarzutów jak również w uzasadnieniu żadnej konkretnej okoliczności która zostałaby przez Sądmeritirozstrzygnięta na niekorzyść oskarżonej.
W przedmiotowej sprawie nie doszło również do obrazyart. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.bowiem Sąd Okręgowy wszystkie zebrane w sprawie dowody ocenił w sposób swobodny i ocena ta nie zawiera błędów natury logicznej, faktycznej, zgodna jest z zasadami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego. Ponadto analizując treść zarzutów zawartych w pkt 6 i 7 w których zarzucono błędną ocenę materiału dowodowego i obrazę wymienionych przepisów postępowania, zauważyć należy, że skarżący nie wskazał żadnego konkretnego dowodu, który został rzekomo przez Sądmeritidowolnie oceniony oraz w czym konkretnie owa dowolność się przejawia. Podkreślić także należy, że oba omawiane zarzuty zawarte w pkt 6 i 7 zostały w istocie zredagowane jako zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych. W pierwszym z wymienionych zarzutów wprost zarzucono „Błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego podlegając na ustaleniu, że”, czyli zdaniem autora apelacji błędna ocena dowodów to to samo co dokonane w sprawie ustalenia faktyczne. Taki sposób redakcji zarzutu jest formalnie wadliwy bowiem stawiając zarzut obrazyart. 7 k.p.k.należy wskazać w treści zarzutu zarówno konkretny dowód czy dowody dowolnie oceniane przez Sądmeriti, jak również w czym owa dowolność się przejawia. Jest natomiast oczywiste, że zazwyczaj błędne ustalenia faktyczne są konsekwencją obrazyart. 7 k.p.k., czy też innych przepisów ze sfery gromadzenia i oceny dowodów i w prawidłowo zredagowanympetitumapelacji skarżący powinien wykazać zarówno, że Sąd I instancji dopuścił się obrazy konkretnych przepisów postępowania w określony sposób oraz że skutkiem tej obrazy są błędne ustalenia faktyczne, które spowodowały wydanie wadliwego wyroku. Stwierdzić należy, że autor omawianej apelacji nie wykazał w sposób formalnie prawidłowy i przekonujący, że Sądmeritinaruszył określone przepisy procedury karnej oraz, że owo naruszenie miało wpływ na treść wyroku.
Skoro Sąd Okręgowy nie naruszył wymienionych przez skarżącego przepisów postępowania tj.art. 4, 5 § 2, 7 i 410 k.p.k.to uznać również należy, że dokonane w oparciu o prawidłową analizę i ocenę zgromadzonych w niniejszej sprawie dowodów ustalenia faktyczne są również prawidłowe i mają one pełne oparcie w materiale dowodowym przedmiotowej sprawy.
W tym miejscu konieczne jest także podkreślenie faktu, że ustalenia związane z istnieniem, działaniem, strukturą i składem zorganizowanej grupy przestępczej zostały już wcześniej dokonane także w innych prawomocnie zakończonych sprawach o sygn. akt VIII K 63/15, XII K 15/15 (sygn. akt Sądu Apelacyjnego w Warszawie II AKa 186/15), które toczyły się przed Sądem Okręgowym w Warszawie i dotyczyły innych osób uczestniczących w zorganizowanej grupie przestępczej w tymV. D. (1), który kierował tą grupą. Zatem fakt istnienia, struktura, cel, charakter działalności tej grupy przestępczej w której skład wchodziła oskarżonaA. D.został stwierdzony także w powołanych wyżej prawomocnych orzeczeniach. Sąd Okręgowy w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku dokonując analizy i oceny zgromadzonych w sprawie dowodów oraz czyniąc w oparciu o uznane za wiarygodne dowody ustalenia faktyczne zasadnie zatem miał na uwadze także wyżej wskazany fakt wcześniejszych prawomocnych skazań innych osób uczestniczących w popełnianiu przestępstw pospolitych oraz skarbowych związanych z obrotem paliwem, olejem rzepakowym, metalami szlachetnymi i uszczuplaniem podatku VAT.
Mając na uwadze treść zgromadzonych w niniejszej sprawie dowodów uznać należy, że zawarte w omawianej apelacji zarzuty błędu w ustaleniach faktycznych są całkowicie chybione i bezpodstawne.
W ocenie Sądu odwoławczego poczynione przez Sądmeritiustalenia faktyczne dotyczące popełnienia przez oskarżonąA. D.przypisanych jej czterech czynów są prawidłowe i mają pełne oparcie w materiale dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie. Należy także zauważyć, że skarżący w treści poszczególnych zarzutów kwestionując cytowane fragmenty ustaleń Sądumeritinie wskazuje merytorycznych i przekonujących argumentów na poparcie swojego stanowiska. Autor apelacji twierdzi bowiem, że ustalenia Sądu Okręgowego są błędne bowiem„oskarżona konsekwentnie zaprzeczała swojej winie i świadomości popełniania czynu zabronionego wyłudzenia pieniędzy”(zarzut z pkt 1), lub też wywody obrońcy oskarżonej sprowadzają się do twierdzenia, że„oskarżonaA. D.nie wiedziała (nie obejmowała świadomością) tak opisanego przez Sąd jako ustalony, stanu faktycznego, a z całą pewnością nie w całym okresie objętym aktem oskarżenia od maja 2012 r. do 29 lipca 2013 r.”(zarzut z pkt 2). Zatem sam skarżący nie jest konsekwentny i stanowczy w swoim stanowisku odnośnie tego, czy oskarżona obejmowała swoją świadomością określone faktyi działania, czy też nie miała tej świadomości tylko w określonym okresie objętym zarzutem i przyjętym w wyroku.
Wyżej wskazany sposób konstrukcji omawianych zarzutów błędu w ustaleniach faktycznych oraz sposób ich argumentacji w uzasadnieniu apelacji nie może powodować, że zostaną one uznane za zasadnei skutecznie podważające ustalenia dokonane przez Sądmeriti.
Zdaniem Sądu odwoławczego świadomość oskarżonejA. D.odnośnie mechanizmu działaniaspółek (...),T.(...)i ogólnie handlu paliwem i celu działania tych spółek jakim było ukrycie podatków wynika w sposób jednoznaczny z zeznańV. D. (1), jak również z pozostałych dowodów wskazanych przez Sąd Okręgowy w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku w tymM. K.,L. M.,A. O.,B. J.,P. S.iA. R.. Wyżej wskazani świadkowie opisali charakter działalności grupyV. D. (1), wzajemne powiązania spółek służących do wyłudzania podatku VAT oraz rolę poszczególnych osób w wykonywaniu zadań zleconych przezV. D. (1), jako osobę kierująca tą zorganizowaną grupą przestępczą. Z dowodów tych wynika w sposób jednoznaczny rola oskarżonejA. D., która była jedną z kierowniczek biur czyli jedną z osób która faktycznie prowadziła bieżącą działalność spółek i odpowiadała za przepływ informacji odV. D. (1)i między poszczególnymi biurami zaangażowanymi m. in. w tworzenie i wykorzystywanie dokumentacji umożliwiającej składanie deklaracji podatkowychi wyłudzaniu określnych kwot z tytułu podatku VAT.
Za całkowicie chybione, bezpodstawne a jednocześnie przedwczesne uznać również należy zarzuty obrazy prawa materialnego zawarte w pkt 8, 9, 10, 11, 12 13 i 14 omawianej apelacji. Istota obrazy prawa materialnego polega na błędnej prawnokarnej ocenie zachowania osoby oskarżonej przez Sądmeriti,w sytuacji gdy Sąd ten dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w zakresie wszystkich elementów strony przedmiotoweji podmiotowej, które nie są w danej sprawie kwestionowane przez stronę postępowania. Jeśli zaś, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie autor analizowanej apelacji kwestionuje dokonane przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne a jednocześnie podważa dokonaną przez Sądmeritisubsumpcję tych ustaleń, to w takiej sytuacji postawione wpetitumapelacji zarzuty obrazy prawa materialnego uznać należy za przedwczesne. Należy także podkreślić, że analiza treści postawionych w apelacji zarzutów obrazy prawa materialnego pozwala na konstatację, że zostały one w zasadniczej części formalnie wadliwie zredagowane.
Nie wykazano bowiem zarówno w treści tych zarzutów które konkretnie znamiona występków przypisanych oskarżonejA. D.nie zostały przez nią zrealizowane w dokonanych przez Sądmeritiustaleniach faktycznych i tym samym, że doszło do błędnego zastosowaniaart. 258 § 1 k.k.,286 § 1 k.k.czy też pozostałych przepisów części szczególnejKodeksu karnego, czy teżKodeksu karnego skarbowego. Odnośnie zaś zarzutów w których obrońca oskarżonej zarzuca obrazę prawa materialnego tj.art. 12 k.k.to zauważyć należy, że zdaniem autora apelacji obrazaart. 12 k.k.nastąpiła„poprzez błędne ustalenie, że …”,czyli skarżący w istocie kwestionuje ustalenia faktyczne a nie błędne zastosowanie tego przepisu. Należy także zauważyć, że przyjęcie przez Sądmeritikonstrukcji przestępstwa ciągłego jest rozwiązaniem korzystniejszym niż skazanie za kilka odrębnych czynów i wymierzenie za każdy z nich określonej kary. Zatem w ocenie Sądu odwoławczego kwestionowanie przez autora apelacji przyjęcia konstrukcji określonej wart. 12 k.k.tj. czynu ciągłego budzi wątpliwości w aspekcie tego, czy jest to zarzut rzeczywiście na korzyść oskarżonej zawłaszcza w sytuacji gdy skarżący w treści zarzutu zpkt 2kwestionuje brak świadomości oskarżonej jedynie w określonym okresie, a nie w całości.
Sąd Apelacyjny w zakresie oceny prawnej czynów przypisanej oskarżonejA. D.uzupełnił zaś kwalifikację prawną czynu przypisanego w pkt 4 części rozstrzygającej wyroku oart. 8 § 1 k.k.s.w zakresie podstawy skazania oskarżonej. W tym zakresie Sąd odwoławczy podzielił bowiem stanowisko prokuratora, który zasadnie w tym zakresie w zarzucie zpkt Ipodniósł obrazęart. 413 § 1 pkt 6 i § 2 pkt 1 k.p.k.poprzez brak przywołania w kwalifikacji prawnej przestępstwa skarbowegoart. 8 § 1 k.k.s.a tym samym wyraźnego wskazania, iż została zastosowana przez Sąd określona w tym przepisie instytucja tzw. idealnego zbiegu czynów karalnych. Argumenty prokuratora w omawianym zakresie Sąd Apelacyjny uznał za trafne i przekonujące i z tego względu wyrok został w omawianym zakresie zmieniony.
Sąd odwoławczy nie znalazł natomiast podstaw aby uwzględnić zarzuty i wnioski zawarte w apelacji obrońcy oskarżonej oraz zarzut z pkt II apelacji prokuratora. Zdaniem Sądu Apelacyjnego orzeczone wobec oskarżonej kary jednostkowe oraz kara łączna są adekwatne do stopnia winy oskarżonej oraz stopnia społecznej szkodliwości czynów jej przypisanych.
Ponadto z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku wynika, że przy wymiarze tych kar Sąd Okręgowy uwzględnił w sposób właściwy dyrektywy zawarte wart. 53 k.k.bowiem uwzględnił wszystkie istotne okoliczności zarówno obciążające jak i łagodzące i nadał tym okolicznościom właściwe znaczenie. Sądmeritiustalił również w sposób prawidłowy prognozę wobec oskarżonej, uznając zasadnie, że 5 - letni okres próby oraz oddanie oskarżonej pod dozór kuratora zapewni osiągnięcie wobecA. D.celów kary zarówno w aspekcie prewencji indywidualnej jak również ogólnej.
Sąd Apelacyjny mając na uwadze powyższe orzekł jak w wyroku.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono zaś na podstawieart. 633 i 634 k.p.k.