Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie
VIII Wydział Karny
Sygnatura akt: VIII K 159/12
Data wyroku: 2017-09-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Renata Kargol
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 286 § 1 kk

Sygn. akt VIII K 159/12

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 18 września 2017 r.
Sąd Rejonowy dla Warszawy - Mokotowa wW.Wydział VIII Karny
w składzie:
Przewodniczący:SSR Renata Kargol
Protokolant: Cezary Mancarz,M. R.,P. W.,M. M. (1)
w obecności Prokuratora: Tomasza Rybaka,E. P.,K. D.,A. U.,Z. R.,M. W.
po rozpoznaniu na rozprawach w dniach 27.04. 26.08. oraz 04.11.2015r., 14.04. oraz 28.09.2016r., 03.04., 03.07. oraz 08.09.2017r.
sprawy przeciwkoK. T. (1)
synowiM.iH. z d. S.
ur. (...)wP.,
oskarżonego o to, że :

1
W okresie od dnia 23 maja 2011 r. do dnia 24 maja 2011 r. wW.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu zJ. B. (1)usiłował doprowadzić(...)z/s wW.przyul. (...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 20.000 zł w ten sposób, że dostarczył sfałszowane dokumenty na nazwiskoJ. B. (1)w postaci: zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia wfirmie handlowej (...)A. G.z siedzibą wB. P. (1)ul. (...), zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat wP.z dnia 11.05.2011 r., zeznanie o wysokości osiąganego dochodu w roku podatkowym 2010 – PIT 37 z pokwitowaniem Urzędu Skarbowego wP., które następnieJ. B. (1)przedłożyła w(...)w celu uzyskania kredytu, lecz zamierzonego celu nie osiągnął, gdyż pracownicy Banku nabrali podejrzeń co do autentyczności przedłożonych dokumentów, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu II Wydział Karny – II K 457/00 z dnia 16.04.2007 r. za czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kki278 § 1 kk,

tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.

2
W dniu 30 marca 2011 r. wG.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu zH. Z.usiłował doprowadzić(...)ul. (...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 40.000 zł w ten sposób, że sfałszował na nazwiskoH. Z.dokumenty w postaci: zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia osiąganego wFirmie Handlowej (...)A. G.z siedzibą wB. P. (2)ul. (...), który następnieH. Z.przedłożył w(...)w celu uzyskania kredytu, lecz zamierzonego celu nie osiągnął, gdyż pracownicy Banku nabrali podejrzeń co do autentyczności przedłożonych dokumentów, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu II Wydział Karny – II K 457/00 z dnia 16.04.2007 r. za czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kki278 § 1 kk,

tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

3
W okresie od 1 marca 2011 r. do 17 marca 2011 wG.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu zH. Z.usiłował doprowadzićBank (...)przyul. (...), do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 30.117,25 zł w ten sposób, że sfałszował dokument na nazwiskoH. Z.w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia osiąganego wFirmie Handlowej (...)A. G.z siedzibą wB. P. (1)ul. (...), który następnieH. Z.przedłożył wBanku (...)w celu uzyskania kredytu, lecz zamierzonego celu nie osiągnął, gdyż pracownicy Banku nabrali podejrzeń co do autentyczności przedłożonych dokumentów, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu II Wydział Karny – II K 457/00 z dnia 16.04.2007 r. za czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kki278 § 1 kk,

tj. za czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

4
W nieustalonym miejscu i czasie, lecz nie później niż 24.05.2011 r. czynił przygotowania do popełnienia czynu zabronionego poprzez wyrobienie pieczątki o treści(...)T. W., Z.(...) Spółka Jawna(...)-(...) K.,ul. (...)NIP (...), którą zamierzał użyć w celu podrobienia dokumentu, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu II Wydział Karny – II K 457/00 z dnia 16.04.2007 r. za czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kki278 § 1 kk,

tj. o czyn zart. 16 § 1 kkw zw. zart. 270 § 3 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

5
W dniu 6 maja 2011 r. wG.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu zW. Z. (1)doprowadził(...)ul. (...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwotach 10.000 zł (pożyczka nr(...)), 3.000 zł (pożyczka nr(...)), 500 zł (pożyczka nr(...)) w ten sposób, że fałszował dokument na nazwiskoW. Z. (1)w postaci: oświadczenia o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia osiąganego wZakładzie Usług (...)ul. (...), który następnieW. Z. (1)przedłożył w(...)w celu uzyskania w/w pożyczek, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu II Wydział Karny – II K 457/00 z dnia 16.04.2007 r. za czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kki278 § 1 kk,

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.
orzeka:

I
OskarżonegoK. T. (1)w ramach zarzucanych mu czynów z punktu 1, 2, 3 i 5 aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że działając w ciągu przestępstw:

a
w okresie od dnia 23 maja 2011 r. do dnia 24 maja 2011 r. wW.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu zJ. B. (1)usiłował doprowadzić(...) im. (...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 20.000 zł wprowadzając go w błąd w ten sposób, że dostarczył podrobione dokumenty na nazwiskoJ. B. (1)w postaci: zaświadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat wP.z dnia 11.05.2011 r., zeznania o wysokości osiąganego dochodu w roku podatkowym 2010 – PIT 37 z pokwitowaniem Urzędu Skarbowego wP.oraz podrobił zaświadczenie dlaJ. B. (1)o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia wFirmie Handlowej (...)A. G.z siedzibą wB. P. (1)ul. (...), które następnieJ. B. (1)przedłożyła w(...) im. (...)w celu uzyskania kredytu, lecz zamierzonego celu nie osiągnął, gdyż pracownicy Banku nabrali podejrzeń co do autentyczności przedłożonych dokumentów, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu II Wydział Karny – II K 457/00 z dnia 16.04.2007 r. za podobne przestępstwo umyślne, tj. czynu zart. 13 § 1 kkw zw.art. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk,

b
w ramach zarzucanego mu czynu z punktu 2 aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że w dniu 30 marca 2011 r. wG.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu zH. Z.usiłował doprowadzić(...)im.F. S.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 40.000 zł wprowadzając go w błąd w ten sposób, że podrobił na nazwiskoH. Z.dokumenty w postaci: zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia osiąganego wFirmie Handlowej (...)A. G.z siedzibą wB. P. (2)ul. (...), który następnieH. Z.przedłożył w(...) im. (...)w celu uzyskania kredytu, lecz zamierzonego celu nie osiągnął, gdyż pracownicy Banku nabrali podejrzeń co do autentyczności przedłożonych dokumentów, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu II Wydział Karny – II K 457/00 z dnia 16.04.2007 r. podobne przestępstwo umyślne, tj. czynu zart. 13 § 1 kkw zw.art. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk,

c
w ramach zarzucanego mu czynu z punktu 3 aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że w okresie od 1 marca 2011 r. do 17 marca 2011 wG.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu zH. Z.usiłował doprowadzićBank (...) S.A.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 30.117,25 zł wprowadzając go w błąd w ten sposób, że podrobił dokument na nazwiskoH. Z.w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia osiąganego wFirmie Handlowej (...)A. G.z siedzibą wB. P. (1)ul. (...), który następnieH. Z.przedłożył wBanku (...) S.A.w Oddziale przyul. (...)wG.w celu uzyskania kredytu, lecz zamierzonego celu nie osiągnął, gdyż pracownicy Banku nabrali podejrzeń co do autentyczności przedłożonych dokumentów, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu II Wydział Karny – II K 457/00 z dnia 16.04.2007 r. za podobne przestępstwo umyślne, tj. czynu zart. 13 § 1 kkw zw.art. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

d
w ramach zarzucanego mu czynu z punktu 5 aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że w dniu 6 maja 2011 r. wG.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu zW. Z. (1)doprowadził(...) im. (...)z siedzibą wG.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwotach 10.000 zł (pożyczka nr(...)), 3.000 zł (pożyczka nr(...)), 500 zł (pożyczka nr(...)) wprowadzając go w błąd w ten sposób, że dostarczył podrobiony dokument na nazwiskoW. Z. (1)w postaci: oświadczenia o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia osiąganego wZakładzie Usług (...)ul. (...), który następnieW. Z. (1)przedłożył w(...)w oddziale przyul. (...)wG.w celu uzyskania w/w pożyczek, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu II Wydział Karny – II K 457/00 z dnia 16.04.2007 r. za podobne przestępstwo umyślne, tj. czynu zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

- i za to na podstawieart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kkiart. 13 § 1 kkw zw. 286§ 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, skazuje go, a na podstawieart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkw zw. zart. 91 § 1 kkiart. 33 § 2 kkwymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny 100 (stu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

II
OskarżonegoK. T. (1)uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu z punktu 4 aktu oskarżenia;

III
Na podstawieart. 63 § 1 kkzalicza oskarżonemu na poczet kary pozbawienia wolności okres stosowania wobec oskarżonego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania od dnia 24.05.2011r. godz. 11.00 do dnia 09.11.2011r.;

IV
Na podstawieart. 44 § 1 i 2 kkorzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wymienionych w wykazie dowodów rzeczowych Nr I/153/11 na k. 246-248;

V
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. P.wynagrodzenie w kwocie 1.848 (jeden tysiąc osiemset czterdzieści osiem) złotych powiększone o kwotę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu oskarżonego;

VI
Zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, którymi obciąża Skarb Państwa.

sygn. akt VIII K 159/12

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
A. G.od 1 grudnia 2009 r. prowadziła działalność gospodarczą pod nazwąFirma Handlowa (...)-A. G.z siedzibąul. (...),B.,P.,NIP (...),tel. (...). Ww. zatrudniałaW. S.iE. T.. Około grudnia 2010 r. poznałaK. T. (1), który doradzał jej w prowadzeniu działalności, np. dyskutowali w jaki sposób pozyskać więcej klientów, a ponadto pomagał jej, np. składając wnioski o dotację. Z uwagi na ciężką sytuację finansowąK. T. (1)udzieliłA. G.pożyczkę, po czym zawarli umowę spółki cywilnej, gdzieK. T. (1)miał być wspólnikiem do czasu spłaty zadłużenia.K. T. (1)znał wygląd pieczątki firmowejFirmy Handlowej (...)-A. G.z siedzibąul. (...),B.,P.i wyrobił taką samą na własne potrzeby.
W zakresie czynu z pkt 3
W lutym 2011 r.H. Z.przez swojego kolegę skontaktował się zK. T. (1), który miał mu pomóc w ułatwieniu zaciągnięcia kredytu. Kwotę uzyskanego kredytu mieli podzielić po połowie oraz ustalili, żeH. Z.zapłaci dwie pierwsze raty, natomiastK. T. (1)samodzielnie spłaci pozostałą cześć kwoty.K. T. (1)po skserowaniu dowodu osobistegoH. Z.zapewnił także, że załatwi wszystkie dokumenty potrzebne do uzyskania kredytu. W dniu 1 marca 2011 r.K. T. (1)iH. Z.spotkali się pod siedzibąBanku (...)przyul. (...)wG.w celu złożenia wniosku o przyznanie kredytu gotówkowego nr(...)dlaH. Z.w wysokości 30.117,25 zł. Do wniosku załączone zostały dokumenty w postaci kserokopii dowodu osobistego oraz podrobione zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia zFirmy Handlowej (...)-A. G.z siedzibąul. (...),B.,P.,NIP (...). Z zaświadczenia wynikało, żeH. Z.jest zatrudniony na stanowisku magazyniera osiągając z tego tytułu średni miesięczny dochód netto w kwocie 2.167,07 zł. W rzeczywistościH. Z.ze względu na swoją chorobę psychiczną był osobą bezrobotną, na utrzymaniu żony. Po analizie przedstawionych dokumentów pracownik banku zwrócił się doH. Z.o dostarczenie zaświadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zawierającego podstawę wymiaru składek odprowadzanych przez pracodawcę od wynagrodzenia z ostatnich 3 miesięcy. Weryfikując przedstawione dokumenty w dniu 17.03.2011 r. pracownik banku zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Inspektorat wP.z prośbą o stwierdzenie autentyczności przedstawionego przezH. Z.zaświadczenia z dnia 14.03.2011 r. W odpowiedzi uzyskano informację, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Inspektorat wP.nie potwierdza faktu wystawienia tego zaświadczeniaH. Z.. Ponadto w dniu 17.03.2011 r. pracownik banku wielokrotnie próbował skontaktować się z pracodawcąH. Z.pod nrtel. (...), jednak nikt nie odbierał. Z uwagi na powyższe informacje wniosek kredytowy otrzymał negatywną decyzję oraz skierowano w powyższej sprawie zawiadomienie do Prokuratury Rejonowej w Grodzisku Mazowieckim.
W zakresie czynu z pkt 2
Po nieudanej próbie uzyskania kredytu przezH. Z.wBanku (...)wG.ponownie skontaktował się z nimK. T. (1), który przekazał mu by ponownie złożył wniosek kredytowy w innym banku oraz zapewnił go, że załatwi wszystkie dokumenty potrzebne do uzyskania kredytu. W dniu 30 marca 2011 r.K. T. (1)iH. Z.spotkali się pod siedzibą(...) im (...)przyul. (...)wG.w celu złożenia wniosku o przyznanie pożyczki dlaH. Z.na kwotę 40.000 zł. Do wniosku załączone zostały dokumenty w postaci kserokopii dowodu osobistego oraz podrobione zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia zFirmy Handlowej (...)-A. G.z siedzibąul. (...),B.,P.,NIP (...). Z zaświadczenia wynikało, żeH. Z.jest zatrudniony na stanowisku magazyniera na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, osiągając z tego tytułu średni miesięczny dochód netto w kwocie 1.943 zł. Po analizie przedstawionych dokumentów z uwagi na kwotę pożyczki pracownikbanku (...)przesłał wniosek do centrali banku wG.celem weryfikacji. W odpowiedzi kierownik oddziałubanku (...)otrzymała z centrali polecenie zwrócenia się doH. Z.o zaakceptowanie przez klienta weryfikacji terenowej przeprowadzanej przez zewnętrzną firmę, na coH. Z.telefonicznie wyraził zgodę. Pracownik firmy weryfikującej dane z wniosku kredytowegoM. L. (1)ustalił, że pod adresem prowadzenia działalności firmy jest mieszkanie prywatne, a w rozmowie telefonicznej zA. G.potwierdził, że prowadzi działalność gospodarczą, ale nigdy nie zatrudniałaH. Z., ani nie wystawiała mu zaświadczenia o zatrudnieniu. Po uzyskaniu powyższych informacji pracownicy banku nie informowali ani nie kontaktowali się zH. Z., pożyczka nie została udzielona oraz złożono zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa do KPP wG..
W zakresie czynu z pkt 5
W kwietniu 2011 r.W. Z. (1)spotkałK. T. (1), a w rozmowie oświadczył, że zatrudni go w swojej firmie, ale w zamian ten miał zaciągnąć kredyt, który następnieK. T. (1)miał samodzielnie spłacać.K. T. (1)po skserowaniu dowodu osobistegoW. Z. (1)zapewnił także, że załatwi wszystkie dokumenty potrzebne do uzyskania kredytu. W dniu 18 kwietnia 2011 r.K. T. (1)iW. Z. (1)spotkali się pod siedzibą(...) im (...)przyul. (...)wG.w celu złożenia wniosku o przyznanie pożyczki nr(...)na kwotę 10.000 zł, nr(...)na kwotę 3.000 zł i nr(...)na kwotę 500 zł dlaW. Z. (1). Do wniosku dołączone zostały dokumenty w postaci kserokopii dowodu osobistego oraz podrobione oświadczenie o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia zfirmy Zakład Usług (...),B.,ul. (...). Z zaświadczenia wynikało, żeW. Z. (1)jest zatrudniony na stanowisku kominiarza osiągając z tego tytułu średni miesięczny dochód netto w kwocie 1.943 zł. W rzeczywistościW. Z. (1)był osobą bezrobotną utrzymującą się z prac dorywczych i wsparcia Ośrodka Pomocy(...)oraz swojej córki. Weryfikując otrzymane dokumenty pracownikbanku (...)w dniu 5.05.2011 r. zadzwonił pod podany na oświadczeniu o zatrudnieniu numer telefonu, pod którym osoba podająca się zaA. R., właściciela firmy potwierdziła zatrudnienieW. Z. (1)oraz wysokość uzyskiwanych przez niego dochodów.Umowy pożyczki nr (...)na kwocie 10.000 zł, nr(...)na kwotę 3.000 zł i nr(...)na kwotę 500 zł, zostały podpisane w dniu 6 maja 2011 r., pieniądze w kwocie 10.000 zł wypłacono w gotówce, zaś pozostałe kwoty przelano na kontoW. Z. (1)otwarte w(...) im. (...)w celu obsługi kredytu. Po wyjściu zbanku (...)przekazałK. T. (1)kwotę 7.000 zł, a ten ponownie obiecał, że spłaci pożyczkę po czym wziął odW. Z. (1)harmonogram spłat rat. Z uwagi na brak płatności kolejnych rat kredytowych pracownicy działu windykacji próbowali telefonicznie skontaktować się z klientem, co jednak okazało się niemożliwe, podobnie jak wysyłana korespondencja – ponaglenia zapłaty, która pozostawała bez odpowiedzi. Z uwagi na powyższe pismem z dnia 18 października 2011 r. zawiadomiono o powyższej sprawie(...)W.II.
W zakresie czynu z pkt 1
W maju 2011 r.J. B. (1)spotkałaK. T. (1), który przedstawił się imieniem(...), a w rozmowie z nim narzekała, że jest bezrobotna, nie może znaleźć pracy, a ponieważ otrzymuje tylko wsparcie z(...)wB.jej sytuacja materialna jest bardzo ciężka.K. T. (1)skontaktował się telefonicznie zJ. P.prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa finansowego i kredytowego. Przedstawił się jakoA. R.prowadzący usługi kominiarskie w celu uzyskania informacji na temat kredytu dla swoich pracowników. Po jakimś czasieK. T. (1)ponownie spotkał się zJ. B. (1)i oświadczył, że może jej pomóc w zaciągnięciu kredytu. Kwotę zaciągniętego kredytu w wysokości 20.000 zł mieli podzielić w ten sposób, żeJ. B. (1)miało przypaść 7.000 zł,K. T. (1)10.000 zł, a pozostałe 3.000 złK. T. (1)oświadczył, że miało zostać potrącone przez bank jako koszty kredytu. NastępnieK. T. (1)ponownie skontaktował się zJ. P.i poprosił o spotkanie. Podczas spotkania wP.przekazał, że jego szwagierka potrzebuje kredytu w wysokości 20.000 zł, jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę na czas określony wfirmie (...).H.(...)–A. G., a następnie przekazał mu dokumenty niezbędne do uzyskania kredytu, aJ. P.miał je przekazać do(...) im. (...)celem ich wstępnej analizy, po czym zwrócił mu powyższe dokumenty. NastępnieK. T. (1)umówił się na dzień 23.05.2011 r. zJ. B. (1)i wspólnie przyjechali pod(...) im. (...)przyul. (...)wW., gdzie już oczekiwałJ. P..K. T. (1)przekazałJ. B. (1)podrobione dokumenty w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia zFirmy Handlowej (...)-A. G.z siedzibąul. (...),B.,P.,NIP (...), zaświadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Inspektorat wP.z dnia 11.05.2011 r. o odprowadzanych składkach oraz zeznania o wysokości osiąganego dochodu w roku podatkowym 2010 – PIT 37 z pokwitowaniem Urzędu Skarbowego wP.. Do banku weszliJ. B. (1)zJ. P., zaśK. T. (1)czekał w samochodzie. Podczas rozmowy zM. S.pracownikiembanku (...)bardzo się denerwowała, a na niektóre pytania musiał odpowiadałJ. P., zaś przy podpisaniu wniosku kredytowego bardzo trzęsły jej się ręce, co wzbudziło czujność pracownika banku. Po ich wyjściu z placówki zawiadomiła o powyższej sytuacji policję, która weryfikując złożone dokumenty potwierdziła, że poza dowodem osobistym są one podrobione. NazajutrzK. T. (1)wspólnie zJ. B. (1)ponownie przyjechali pod(...) im. (...)przyul. (...)wW., gdzie oczekiwałJ. P..J. B. (1)wraz zJ. P., udała się do banku na podpisanie umowy, aK. T. (1)poszedł na kawę, a po chwiliJ. B. (1)iK. T. (1)zostali zatrzymani przez funkcjonariuszy Policji.
W zakresie czynu z pkt 4
K. T. (1)był zatrudniony współce (...)T. W.,Z. K.s.j. z/s wK.w okresie od 10.05.2006 r. do 11.02.2007r. i od 4.05.2009 r. do 21.07.2011 r. na stanowisku specjalisty ds. marketingu i handlu. W tym czasie organizował dla spółki dotacje, składał wnioski o dofinansowanie, dokumenty w urzędach, rozwoził po agencjach nieruchomości oferty handlowe. Okazjonalnie kiedy spółka sprzedawała wybudowany dom musiał pozyskać wypis z rejestru gruntów do czego niezbędna była pieczątka spółki, którą posiadał na stanie. Z uwagi na stan zdrowia często przebywał na zwolnieniach lekarskich. Od dnia 15.10.2010 r. przybywał nieprzerwanie na zwolnieniu lekarskim, a z uwagi na fakt, iż od dnia 7.06.2011 r. nie przychodził do pracy i nie przysłał kolejnego zwolnienia lekarskiego spółka rozwiązała z nim umowę o pracę. Podczas zatrzymaniaK. T. (1)w dniu 24.05.2011 r. w wyniku przeszukania użytkowanego przez niego samochodu markiF. (...)onr rej. (...), ujawniono m.in. pieczątkę automatyczną koloru niebieskiego o treści:(...)T. W.,Z. K.s.j.,(...)-(...) K.,ul. (...),NIP (...)w tekturowym pudełku, którą używał do wykonywania obowiązków służbowych.
J. B. (1)dobrowolnie poddała się karze i wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa wW., VIII Wydział Karny w sprawie o sygn akt. VIII K 718/13 została skazana w dniu 19.09.2013 r.
H. Z.dobrowolnie poddał się karze i wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa wW., VIII Wydział Karny w sprawie o sygn. akt VIII K 485/14 został skazany w dniu 24.07.2014 r.
W. Z. (1)dobrowolnie poddał się karze i wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa wW., VIII Wydział Karny w sprawie o sygn. akt VIII K 564/13 został skazany w dniu 17.07.2013 r.
K. T. (1)był już wielokrotnie karany przez Sąd, w tym czterokrotnie za czyny zart. 286 § 1 k.k.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:częściowo wyjaśnień oskarżonegoK. T. (1)(k. 61-64, 296-297, 804v, 1153-1154), zeznań świadkaJ. B. (1)(k. 53-54v, 881-882), zeznań świadkaW. Z. (1)(k. 321-321v, 966-966v), zeznań świadkaH. Z.(k. 183-185v), zeznań świadkaJ. P.(k. 40v-41, 966), zeznań świadkaM. S.(k. 31-32v, 882-883), zeznań świadkaM. M. (2)(k. 93-93v, 965v), zeznań świadkaT. W. (2)(k. 272-273, 1072v), zeznań świadkaA. G.(k. 122v-123v, 965v-966), zeznań świadkaR. W.(k. 881), protokołu zatrzymania osoby (k. 3, 5), protokołu przeszukania (k. 7-20, 22-24, 27-28, 42-44, 47-48), zeznania o wysokości dochodów (k. 25), protokołu zatrzymania rzeczy (k. 35-37, 69-73), zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia (k. 38), dokumentów kredytowych (k. 45), protokołu pobrania materiału porównawczego (k. 56-57, 68-68b, 124-124a, 180-180b), protokołu zajęcia mienia ruchomego (k. 64-67), wniosku o udzielenie kredytu (k. 105), informacji REGON (k. 107-108, 217), informacji z ZUS (k. 110), informacji (k. 111, 274), tablicy poglądowej (k. 139), informacji o zatrudnieniu i zarobkach (k. 166), protokołu okazania wizerunku (k. 178-179), wykazu dowodów rzeczowych (k. 246-248), protokołu okazania osoby (k. 259-260), oświadczenia o zatrudnieniu i dochodzie (k. 289, 292), dokumentacji medycznej (k. 340-342, 377-378), opinii sądowo - psychiatrycznej (k. 343-349, 383-384, 628-629), wniosków o wydanie dokumentu (k. 364-372a), historii choroby (k. 385-386), wyrok SR w Toruniu sygn. II K 457/00 oraz SO w Toruniu sygn. IX Ka 351/05 (k. 822-827), wyrok sygn. VIII K 485/14 (k. 948-949), wywiadu środowiskowego (k. 1041-1043), informacji z NFZ (k. 1087), dokumentacji medycznej (k. 1188), materiału porównawczego (k. 1192-1197), opinii (k. 1198-1201), karty karnej (k. 1205-1207, 1244-1246, 1295-1297, 1318-1319), karta informacyjnej (k. 1236), opinii sądowo - psychiatrycznej (k. 1287-1290), informacji PESEL-SAD (k. 1306-1309), informacji (k. 1382-1385), opinii ustnej uzupełniającej (k. 1258-1259), opinii ustnej uzupełniającej (k. 1326-1327).
OskarżonyK. T. (1)w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełniania zarzucanych mu czynów. Podczas przesłuchania w zakresie czynu z pkt. 1 a/o opisał okoliczności w jakich poznał mężczyznę o imieniuA.zP., który pomógł mu w uzyskaniu kredytu poprzez skorzystanie z usług pośredników kredytowych tj.(...)mieszczący się u zbieguul. (...)wW.. Po jakimś czasie po uzyskaniu kredytu przekazałA.kwotę 1.000 zł za udzieloną pomoc przy uzyskaniu kredytu, a wówczasA.zaproponował mu by dodatkowy zarobek, mianowicie miał zawozić klientów do pośredników kredytowych a czasem do banku. Dalej potwierdził, że kilkakrotnie zawoził osoby do pośredników kredytowych wW.iG., czasami pomagał w wypełnianiu druków, a informacje o tym z kim i gdzie ma się udać każdorazowo przekazywał mu wcześniejA.. Zwykle za taką usługę pieniądze otrzymywał odA., ale kilka razy również otrzymał bezpośrednio od osoby która uzyskała kredyt. Następnie opisał znajomość zA. G.- właścicielką(...) .H. (...)z/s wP., której pomagał w prowadzonej działalności: pisząc pisma, składał pisma i wnioski w urzędach, a jak wskazał do tego była potrzebna pieczątka firmowa, którą udostępniła mu w tym celuA. G.. Wskazał, że pozostałe pieczątki, które ujawniono przy zatrzymaniu jego osoby w samochodzie markiF. (...)należą doA., a dostał je od niego na przechowanie - poza pieczątkąfirmy (...)– w której pracował i był upoważniony do jej używania.
Nadto opisał jak w dniu 25.05.2011 r. zadzwonił do niegoA.i poprosił by przyjechał na stację benzynową w celu przekazania danychJ. B. (1), która nigdzie nie pracowała i pilnie potrzebowała pieniędzy i stwierdził, że trzeba jej pomóc, po czym otrzymał od niego dokumenty w postaci: zaświadczenie z ZUSu, zeznanie podatkowe o wysokości dochodu PIT-37J. B. (1). Wówczas odpowiedziałA., że postara się załatwić jej jakieś zaświadczenie o zarobkach, myśląc o tym, że wykorzysta pieczątkęfirmy (...).H.(...)i wystawi zaświadczenie, iż jest ona zatrudniona w tej firmie. Zaprzeczył by o użyciu pieczątki firmowej w tym celu wiedziałaA. G.. Potwierdził, że po spotkaniu zA.na druku(...)wpisał daneJ. B. (1), przystawił pieczątkę firmową oraz podpisał się jakąś parafką – co miało potwierdzać fakt jej zatrudnienia wfirmie (...).H.(...). Następnie udał się doB., gdzie podsklepem (...)czekałaJ. B. (1), po czym wspólnie udali się doW.naul. (...)pod(...), gdzie miał czekać właściciel firmy zajmującej się pośrednictwem kredytowym p.P.z którym współpracował pierwszy raz. Następnie przekazał p.P.wszystkie dokumentyJ. B. (1), po czym oni weszli do banku, a on udał się na kawę. Podał, że p.P.zatelefonował do niego po ok. 40 minutach i oświadczył, że p.J. B. (1)podpisała wniosek kredytowy, ale nie ma jego znajomej i będą musieli przyjechać kolejnego dnia. Wówczas odwiózłJ. B. (1)doB., a nazajutrz około godz. 9:00 ponownie zabrał ją spod sklepu wB.i zawiózł pod(...), gdzie już czekał p.P.. Wskazał, że p.P.wraz zJ. B. (1)udali się do banku, gdzie zostali zatrzymani, a on udał się do kawiarni i został zatrzymany przed budynkiem. Następnie opisał wygląd zewnętrznyA.oraz ponownie stwierdził, że nie przyznaje się do tego, że chciał oszukać(...), a jedynie do wystawienia zaświadczenia o zatrudnieniu, za co miał otrzymać pieniądze odJ. B. (1)(k. 61-64).
Podczas przesłuchania po uzupełnieniu zarzutówK. T. (1)przyznał się do zarzucanych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień. Podał ponadto, że to on wypisywał zaświadczenia, a dodatkowo posługiwał się pieczątkąfirmy (...).H.(...)-A. G.. Kredyty były załatwiane przez różnych pośredników kredytowych, którzy go informowali kiedy mogą dzwonić z banku w celu potwierdzenia zatrudnienia danej osoby. Wskazał, że wówczas pożyczał odA. G.telefon, a gdy dzwoniono z banku to wówczas potwierdził zatrudnienie danej osoby wfirmie (...). Również wyrobił sobie pieczątkę. Ponadto potwierdził, że raz wypisał zaświadczenie na daneW. Z. (1), że jest on zatrudniony wZakładzie Usług (...), ale nie potrafił wskazać skąd miał to zaświadczenie – prawdopodobnie kredytobiorca przyniósł mu je już podstemplowane, a oskarżony tylko wypisał treść. Ponadto potwierdził, że we wszystkich zarzutach to on wypisywał zaświadczenia, natomiast wnioski kredytowe podpisywali klienci. Opisał, że do poprawnie wypisanego zaświadczenia o zatrudnieniu niezbędny był dowód osobisty osoby starającej się o kredyt i każda z osób wymienionych w zarzutach przedstawiła mu dowód, po czym on weryfikował zdjęcie z dokumentu z osobą. Zaprzeczył by wypełniał wnioski o udzielenie kredytu. Podczas przesłuchania wyraził skruchę i żal za swoje zachowanie (k. 296-297).
K. T. (1)w toku rozprawy w dniu 27.04.2015 r. częściowo przyznał się do zarzucanych mu czynów, a mianowicie nie przyznał się do zarzutów o podrobienie pieczątki oraz sfałszowania zaświadczenia dla p.Z., ponieważ on je posiadał. W pozostałym zakresie przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów, po odczytaniu jego wyjaśnień z k. 61 potwierdził je oraz odmówił składania wyjaśnień (k. 804v).
Z kolei w toku rozprawy w dniu 28.09.2016 r. oskarżony po odczytaniu jego wyjaśnień z k. 296-297, podał, że wówczas przebywał już pół roku w areszcie i źle się czuł. Leczenie w więzieniu nie jest na dobrym poziomie, a w takiej sytuacji człowiek przyznałby się do wszystkiego, byle tylko opuścić areszt. Zaprzeczył by wypełniał zaświadczenie dla p.Z., bo z tego co pamięta on już miał takie zaświadczenie już wypełnione. Po okazaniu mu dokumentu z k. 289, podczas uzupełniających wyjaśnień oskarżony podał, że raczej to nie jego pismo i nie wyrobił sobie pieczątki. Potwierdził fakt współpracy zfirmą (...), gdzie przestał pracować w 2011 r., a został zwolniony po tym jak zatrzymali go policjanci. Wskazał, że z właścicielem firmy łączyły go przyjacielskie stosunku, a do pracy przychodził po otrzymaniu telefonu, a nie pracował w godz. 8-16. Ponadto potwierdził, że dostarczył zaświadczenia tylko dlaH. Z.iJ. B. (1)i nie fałszował innych dokumentów. Wskazał, że osobą która zajmowała się kredytami był pośrednik kredytowy, który określał wysokość potencjalnego kredytu i ustalał z klientem. Zaprzeczył by chodził do banków z klientami i wspierał ich w uzyskaniu kredytów. Z żadną z osób wymienionych w zarzutach nie był w banku i nie pomagał w załatwianiu formalności (k. 1153).
Sąd zważył, co następuje:
Wyjaśnienia oskarżonego wespół z pozostałymi dowodami ujawnionymi na rozprawie Sąd ocenił w oparciu o regułyart. 7 k.p.k., zgodnie z którymi Sąd ocenia dowody swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, jak i wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego.
W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonegoK. T. (1)w większej części nie zasługują na wiarę. Podkreślić należy, że pomimo częściowego przyznania się przezK. T. (1)do popełnienia zarzucanych mu czynów, treść wyjaśnień oskarżonego wskazuje, iż świadomie starał się umniejszyć swoją rolę w popełnianiu przestępstw będących przedmiotem niniejszego postępowania, stwierdzając m.in. że to pośrednicy kredytowi ustalali wysokość potencjalnego kredytu z klientem i to oni chodzili do banków z klientami i wspierali ich w uzyskaniu kredytów.
W zakresieczynu z pkt 1oskarżonyK. T. (1)przyznał się do jego popełnienia oraz wyjaśnił, że po spotkaniu z mężczyzną o imieniuA.na druku(...)wpisał daneJ. B. (1), przystawił pieczątkę firmową(...) .H. (...)-A. G.oraz podpisał się jakąś parafką – co miało potwierdzać fakt zatrudnieniaJ. B. (1)wfirmie (...). W dniu 23.05.2011 r. udał się poJ. B. (1)z którą wspólnie pojechali doW.naul. (...)pod(...), gdzie czekał pośrednik kredytowy p.P., któremu przekazał wszystkie dokumentyJ. B. (1)niezbędne do uzyskania pożyczki. Podczas spotkaniaJ. B. (1)podpisała wniosek kredytowy oraz umówili się na kolejny dzień na podpisanie umowy kredytowej. Nazajutrz ponownie przywiózłJ. B. (1)pod(...)przyul. (...), gdzie czekał p.P., po czym oni udali się do banku, a on udał się do kawiarni. gdzie został zatrzymany.
Wyjaśnienia oskarżonegoK. T. (1)Sąd uznał za spójne, logiczne i konsekwentne. Sąd miał na względzie fakt, iż oskarżony relacjonował okoliczności zdarzenia w sposób, który zdaniem Sądu nie budził wątpliwości co do prawdziwości ich przebiegu. W wyjaśnieniach tych Sąd nie stwierdził wewnętrznych sprzeczności, które dawały by podstawę do odmówienia wiary wyjaśnieniom oskarżonego i budziły wątpliwości co do ich wiarygodności. Wpływ na ocenę Sądu miała analiza wyjaśnień oskarżonego wespół z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w przedmiotowym postępowaniu, w tym zeznaniach świadkaM. S.(k. 31-32v, 882-883) reprezentującej pokrzywdzony(...), która podała, że była zatrudniona w(...)na stanowisku Starszy Opiekun(...). Zeznała, że w dniu 23.05.2011 r. zgłosiła się do niejJ. B. (1)w towarzystwie pośrednika kredytowego w celu spisania wniosku o udzielenie pożyczki na kwotę 20.000 zł. Świadek stwierdziła, że wypisała wniosek o udzielenie pożyczki na postawie uzyskanych od niej danych i dokumentów (dowód osobisty, odpis wyroku rozwodowego, wypełniony PIT-37 z pieczęciami Urzędu Skarbowego wP., zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia, zaświadczenie z ZUS o wysokości podstawy wymiaru składek), który następnie klientka podpisała oraz umówili się na kolejny dzień na zawarcie umowy kredytowej. Świadek opisała zachowanieJ. B. (1), która była bardzo zdenerwowana podczas ich rozmowy, na wiele pytań, których nie rozumiała odpowiadał pośrednik kredytowy, była zainteresowana tylko kwotą kredytu, a nie jego warunkami czy choćby wysokością rat, zaś przy podpisaniu wniosku trzęsły jej się ręce – co było głównym powodem dla którego o sprawie powiadomiono Policję. Nazajutrz ok. godz. 11:00 do banku przybyłaJ. B. (1)oraz pośrednik kredytowy, po czym skierowali się do jej stanowiska, a od klientki wyczuwalna była woń alkoholu. Świadek zeznała, że przygotowywała dokumenty do zawarcia umowy, a w tym czasie do banku weszli policjanci, którzy zatrzymaliJ. B. (1)(k. 31-32v, 882-883).
W ocenie Sądu zeznania świadka były jasne, pełne i mogły co do zasady stanowić podstawę do dokonania prawidłowych ustaleń faktycznych w sprawie. Przede wszystkim zeznaniaM. S., znalazły potwierdzenie w wyjaśnieniachK. T. (1)oraz zeznaniachJ. B. (1)orazJ. P.. Nie można tracić z pola widzenia faktu, że okoliczności, na które zeznawałaM. S.były w większości bezsporne, albowiem żaden uczestnik postępowania im nie zaprzeczał.
ŚwiadekJ. B. (1), współoskarżona której sprawa została wyłączona do odrębnego postępowania o sygn. akt VIII K 718/13 i została zakończona prawomocnym wyrokiem z dnia 19.09.2013 r., której zarówno zeznania i wyjaśnienia Sąd w pełni uznał za wiarygodne, złożone były zarówno bezpośrednio po zatrzymaniu, w czasie uniemożliwiającym wpłynięcie na świadka przez inne osoby, jak i wielokrotnie później. Ostatnia wersja, w której świadekJ. B. (1)podtrzymuje wcześniejsze wersje, złożona została po ponad 4 latach po pierwszym przesłuchaniu, gdy jej sytuacja procesowa zmieniła się diametralnie, w czasie gdy postępowanie karne w stosunku do niej zakończyło się. Zeznania i wyjaśnieniaJ. B. (1)są logiczne, stanowcze, konsekwentne, zgodne z logiką wypadków, obecnie zaś, kiedy postępowanie w stosunku doJ. B. (1)zakończyło się, stwierdzić dodatkowo można, że nie są one wyrazem osobistego zainteresowania, wyrażającym się w przerzucaniu winy na inną osobę czy umniejszaniu swojego stopnia zawinienia.
Świadek opisała okoliczności w jakich poznała mężczyznę o imieniuA., któremu żaliła się na swoją trudną sytuację majątkową, on zaś zaproponował jej pomoc w załatwieniu pożyczki z banku, po czym wziął jej dowód osobisty. Nazajutrz w dniu 23.05.2011 r. przyjechał po nią doB.i wspólnie udali się doW..A.wyjął z bagażnika auta dokumenty, które potwierdzały jej zatrudnienie, po czym wspólnie udali się pod(...), gdzie poznała pośrednika kredytowego p.J.z którym weszła do banku. Będąc w banku wypełniła dokumenty otrzymane od pracownika(...), wniosek o kredyt opiewał na 20.000 zł oraz ustalili, że zawrą umowę kredytową następnego dnia. Następnego dniaA.przyjechał po nią doB.i zawiózł pod(...)przyul. (...). Podała, że ustaliła zA., iż z kwoty przyznanego kredytu ona dostanie 7.000 zł, a on weźmie resztę kwoty z kredytu oraz obiecał jego spłatę. Potwierdziła, że nigdy nie pracowała wfirmie (...).H.(...)–A. G.oraz nie wypełniała zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia – a otrzymała je odA.. Po okazaniu jej druku PIT-37 za rok 2010 stwierdziła, że musi być sfałszowany, ponieważ ona w ogóle nie wypełniała takiego druku ze względu na zbyt małe dochody (k. 53-54v). Przesłuchiwana podczas rozprawy świadek potwierdziła złożone wcześniej zeznania oraz dodała, że to rzekomy(...)wziął od niej dowód osobisty, załatwiał wszystkie dokumenty i obiecywał jej, że pomoże wyjść z długów. Zaprzeczyła by obecnie była skonfliktowana z pozostałymi oskarżonymi, wskazując, że rozmawiała z oskarżonymK. T.po zakończeniu jej sprawy, a wówczas miał on zwrócić się do niej, iż niepotrzebnie tak dużo mówiła, ale wybaczył jej ponieważ nie zna się na tym (k. 881-882).
ŚwiadekJ. B. (1), w toku postępowania przygotowawczego została poddana badaniu sądowo – psychiatrycznemu przez dwóch biegłych lekarzy psychiatrów w związku z ujawnionymi wątpliwościami co do jej poczytalności. W sporządzonej opinii biegli psychiatrzy nie stwierdzili u podejrzanej objawów choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego, natomiast rozpoznali u podejrzanej uzależnienie od alkoholu w wywiadzie oraz organiczne zaburzenie osobowości i nastroju bez cech otępienia. Biegli stwierdzili, że ten stan psychiczny podejrzanej w odniesieniu do zarzucanego jej aktem oskarżenia czynu nie znosił ani nie ograniczał jej zdolności do rozpoznania znaczenia czynów ani zdolności pokierowania swoim postępowaniem. Poczytalność podejrzanej w czasie czynów i obecnie nie budzi wątpliwości. W ocenie biegłych stan psychiczny podejrzanej umożliwiał jej udział w postępowaniu (opinia sądowo-psychiatryczna – k. 343-346v).
ŚwiadekJ. P.prowadzący działalność w zakresie pośrednictwa finansowego i kredytowego wskazał, że zadzwonił do niego mężczyzna, który przedstawił się jakoA. R.prowadzący usługi kominiarskie w celu uzyskania informacji na temat kredytu dla swoich pracowników. Po jakimś czasie mężczyzna ponownie skontaktował się ze świadkiem i poprosił o spotkanie. Podczas spotkania wP.oświadczył, że jego szwagierka potrzebuje kredytu w wysokości ok. 10-20 tyś zł, jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę na czas określony wfirmie (...), po czym przekazał świadkowi kserokopię jej dowodu osobistego, zaświadczenie o zatrudnieniu oraz zaświadczenie o odprowadzanych składkach ZUS, a świadek przekazał powyższe dokumenty(...)z informacją, że klientka jest zainteresowana kredytem w wysokości 20.000 zł, a pracownicy mieli dokonać wstępnej analizy dokumentów. Następnie świadek umówił się 23.05.2011 r. zA. R.iJ. B. (1)w(...)przyul. (...)wW., gdzie doszło do podpisania przez nią wniosku kredytowego i innych dokumentów, a pracownik(...)zweryfikował dowód osobisty klientki. Nazajutrz podczas kolejnego spotkania w(...)klientka miała podpisać umowę kredytową, ale została zatrzymana przez Policję. Świadek zaprzeczył by przy nim mężczyzna podający się zaA. R.wypisywał, podpisywał lub stemplował przekazane mu dokumenty, ponieważ miał je już wypisane (k. 40v-41).
Podczas rozprawy świadek potwierdził złożone wcześniej zeznania oraz podkreślił, że nie miał możliwości weryfikacji przedstawionych dokumentów z uwagi na brak takiej możliwości przewidzianej przepisami prawa (k. 966). W ocenie Sądu zeznania świadkaJ. P.zasługują na wiarę, są jasne i jednoznaczne, a także wzajemnie się uzupełniają z wyjaśnieniami oskarżonego oraz zeznaniami omówionych powyżej świadków. Każdy z w/w świadków jest osobą obcą dla oskarżonego i w ocenie Sądu nie mieli żadnych podstaw, aby świadomie składać obciążające dla oskarżonego zeznania narażając się tym samym na odpowiedzialność karną za składanie fałszywych zeznań. Jednocześnie Sąd nie dopatrzył się w zeznaniach świadków wewnętrznych sprzeczności, które dawałyby podstawę do odmówienia im wiary. WprawdzieM. S.jako przedstawicielka pokrzywdzonego banku była niewątpliwie zainteresowana w korzystnym rozstrzygnięciu sprawy, jednakże wobec wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań powyższych świadków Sąd uznał, iż zeznania świadkaM. S.zasługują na wiarę.
Ponadto mając na uwadze podnoszony przez oskarżonego, zarzut czynnego udziału pośrednika kredytowegoJ. P.w usiłowaniu wyłudzenia kredytu na szkodę(...) im. (...), Sąd poddał zeznania tego świadka szczególnie wnikliwej analizie.J. P.zarówno na etapie postępowania przygotowawczego, jak i na rozprawie głównej opisał okoliczności udzielania kredytów oraz podkreślił, że wszystkie dokumenty niezbędne do zawarcia umowy otrzymał od mężczyzny podającego się zaA. R.. Jednakże Sąd, po szczegółowym zapoznaniu się z ich treścią nie dostrzegł żadnych niepokojących cech szczególnych mogących mieć wpływ na ocenę złożonych przez niego depozycji i uznał, iż zeznania świadka zasługują w pełni na wiarę.
Na przymiot wiarygodności zasługują także zeznania złożone przez świadkaR. W.- funkcjonariusza Policji (k. 881), które to relacje miały w zasadzie charakter informacyjny. Świadek opisał jak po przybyciu pod siedzibę(...)przyul. (...)wW.funkcjonariusze Policji dokonali zatrzymania kobiety i mężczyzny w związku z wyłudzeniem pożyczki w banku przy użyciu sfałszowanego zaświadczenia i dokumentu potwierdzającego dochody. Świadek zaprzeczył by oskarżony przyznał się do zarzucanego mu czynu albowiem w takim przypadku taka informacja znalazła by się w notatce urzędowej z k. 1-2.
W ocenie Sądu nie ma żadnych podstaw aby kwestionować wiarygodność zeznańR. W.. Policjant nie miał osobistego stosunku do przedmiotowej sprawy, zetknął się z nią jedynie z racji czynności służbowych, obecnie niezbyt dobrze pamięta jej szczegóły. Zeznania świadka należy ocenić jako jasne i logiczne. W ocenie Sądu świadek w zakresie swoich relacji i spostrzeżeń zeznawał obiektywnie, zgodnie z zastaną rzeczywistością, a poza tym, świadek nie miał przecież jakichkolwiek powodów, aby obciążać obce mu osoby. Zeznania funkcjonariusza policji stanowiły dla Sądu jasny i rzeczowy opis inkryminowanego zdarzenia, ponadto korelowały z treścią protokołów sporządzonych z podjętej wobec oskarżonego czynności.
Odnosząc się do wyjaśnień oskarżonegoK. T. (1)dotyczącychczynu z pkt 2 i 3, Sąd ocenił, iż jego wyjaśnienia w tej części są konsekwentne. Oskarżony przez cały okres postępowania potwierdzał swój udział w tym przestępstwie, podczas przesłuchania po uzupełnieniu zarzutów przyznał się do zarzucanych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień. Podczas przesłuchania w trakcie rozprawy ponownie przyznał się do zarzucanego mu czynu, tak samo podczas kolejnego składania wyjaśnień, gdzie stwierdził, że nie kwestionuje tego że dał p.Z.zaświadczenie o zatrudnieniu wfirmie (...).
W ocenie Sądu, wyjaśnienia oskarżonegoK. T. (1)w powyższym zakresie zasługują na wiarę. Oskarżony od samego początku konsekwentnie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, a jego wyjaśnienia, korelują w zeznaniami świadkówM. M. (2)iW. Z. (1). Wpływ na ocenę Sądu miała analiza wyjaśnień oskarżonego wespół z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym z przedmiotowym postępowaniu.
ŚwiadekM. M. (2)(k. 93-93v, 965v) kierownik oddziału(...)przy ul. 11 listopada 46 wG.. Zeznała, że w dniu 30 marca 2011 r. zgłosił sięH. Z.celem uzyskania pożyczki gotówkowej w kwocie 40.000 zł. Świadek podała, że pracownik banku wypełnił wniosek kredytowy, a następnie klient go podpisał oraz dołączył dokumenty w postaci: zaświadczenia o zatrudnieniu w(...) .H. (...)–A. G.z dochodami 1.943 zł netto oraz dowód osobisty. Z uwagi na kwotę pożyczki wniosek został przesłany do centrali w celu weryfikacji, a w odpowiedzi otrzymała prośbę o przeprowadzenie weryfikacji terenowej. Wówczas skontaktowała się z klientem dzwoniąc na podane we wniosku numer telefonu, on zaś wyraził zgodę na weryfikację terenową. NastępnieM. L. (2)pracownik zewnętrznejfirmy (...)przeprowadził weryfikację terenową, po czym świadek otrzymała wiadomość z centrali(...)z prośbą o złożenie zawiadomienia o przestępstwie usiłowania wyłudzenia pożyczki przezH. Z.. Podstawą tej decyzji były informacje uzyskane w toku weryfikacji terenowej, ponieważ ustalono, że klient nie jest zatrudniony w firmie widniejącej na zaświadczeniu o zatrudnieniu, a ponadto pod adresem prowadzenia tej firmy znajduje się mieszkanie prywatne.
W ocenie Sądu zeznania świadkaM. M. (2)zasługują w pełni na wiarę. Analizowane zeznania są jasne i bezsporne, a ponadto świadek jako osoba obca dla oskarżonego nie miała żadnych podstaw, aby świadomie składać obciążające go zeznania.
Pełną wiarą Sąd obdarzył zeznania świadkaH. Z.(k. 183-185v), ujawnione na rozprawie w dniu 8 września 2017 roku w trybieart. 391 § 2 k.p.k.w zw. zart. 391 § 1 k.p.k.(k. 1388). Powyższy świadek opisał okoliczności znajomości z oskarżonym oraz warunki zawarcia umów kredytowych w sposób rzetelny i prawidłowy. Świadczy o tym chociażby wzajemna korelacja, spójność i konsekwencja złożonych przez niego zeznań z wyjaśnieniami oskarżonego. Zeznał, że otrzymał od mężczyzny o imieniuK.wypełnione zaświadczenie o zatrudnieniu w(...) .H. (...)i myślał, że naprawdę jest tam zatrudniony. Dalej wskazał, że toK.mówił mu w jakim banku może wziąć kredyt, tj.:Bank (...)wG.i(...)wG.oraz określał jego wysokość. Przyznaną kwotą kredytu mieli dzielić się po połowie, a świadek miał spłacić pierwsze dwie raty kredytu. Podał, żeK.zawoził go pod bank, ale nigdy z nim nie wchodził, czekał obok banku. Zeznał, że miał zapisany na kartce numer telefonu doK., który miał podawać w banku do kontaktu więc z nim nikt się nie kontaktował, ale później mu tę kartkę zabrał.
W ocenie Sądu świadek ten zeznawał w sposób obiektywny i zdystansowany do sprawy, bez oznak osobistej niechęci do oskarżonego. Jego zeznania nie zawierają sprzeczności i pozwalają na odtworzenie jasnego i rzeczywistego przebiegu pozostającego w zainteresowaniu Sądu zdarzenia. Ponadto po okazaniuH. Z.tablic poglądowych z wizerunkami mężczyzn rozpoznał wizerunek mężczyzny pod nr 3, który przedstawił się jakoK.(K. T. (1)– przyp. Sądu), określił go jako mężczyznę od którego otrzymał wypełnione zaświadczenie o zatrudnieniu wfirmie (...), a które świadek następnie przedłożył wBank (...)oraz(...)w celu uzyskania kredytów (k. 178-179).
Za miarodajne i wiarygodną Sąd uznał ponadto opinie sądowo-psychiatryczne dotycząceH. Z.(k. 347-349, 383-384, 628-629). W toku postępowania został poddany badaniu sądowo – psychiatrycznemu przez dwóch biegłych lekarzy psychiatrów w związku z ujawnionymi wątpliwościami co do jego poczytalności. W sporządzonej opinii biegli psychiatrzy rozpoznali u oskarżonego przewlekłą chorobę psychiczną pod postacią schizofrenii paranoidalnej, w czasie czynów w fazie remisji. Biegli stwierdzili, że ten stan psychiczny oskarżonego w odniesieniu do zarzuconego mu aktem oskarżenia czynu nie znosił ale w znacznym stopniu ograniczał jego zdolności do rozpoznania znaczenia czynów i pokierowania swoim postępowaniem (art. 31 § 1 k.k.). W ocenie biegłych stan psychiczny podejrzanego w czasie badania w dniu 28.11.2011 r. pozwalał na jego udział w postępowaniu.
W podobny sposób Sąd ocenił opinię sądowo-psychiatryczną dotyczącąH. Z.(k. 1287-1290) oraz opinię ustną uzupełniającą (k. 1326-1327), które Sąd dopuścił celem ustalenia czy świadek w dacie składania zeznań/wyjaśnień był świadomy rozpoznawania znaczenia swoich słów, czy był w stanie prawidłowo odwzorować rzeczywistość, którą przedstawiał, a także czy choroba którą została u niego stwierdzona mogła mieć wpływ na sposób składania zeznań i wyjaśnień, a także na zawierana w tych zeznaniach i wyjaśnieniach informacje. Zdaniem Sądu sporządzona przez biegłego lekarza psychiatrę opinia jest spójna, rzetelna i jednoznaczna oraz oparta na posiadanych przez biegłych wiadomościach specjalnych. Biegła przedstawiła klarowne i logiczne wnioski poczynione na podstawie całokształtu uzyskanych danych, odnosząc się do wszystkich przedstawionych do zaopiniowania zagadnień. Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania ustaleń wspomnianej opinii, przyjmując jej wnioski za własne. Z powyższych względów Sąd nie miał również powodów do przesłuchania biegłej na rozprawie, uznając za wystarczającą opinię pisemną. Wątpliwości co do przedłożonej do akt sprawy opinii sądowo-psychiatrycznej nie zgłaszali również uczestnicy postępowania. Z opinii biegłej sądowej wynika, że świadekH. Z.w dacie składania zeznań/wyjaśnień był świadomy rozpoznania znaczenia swoich słów, był w stanie prawidłowo odwzorować rzeczywistość, którą przedstawiał, w okresie składani wyjaśnień nie znajdował się w stanie psychozy, występowała wtedy remisja objawów choroby, a tym samym choroba, która została u niego stwierdzona nie miała wpływu na sposób składania zeznań i wyjaśnień , a także na zawieranie w tych zeznaniach i wyjaśnieniach informacje.
Zeznania i wyjaśnieniaH. Z.należało zatem ocenić jako w pełni wiarygodne, natomiast obecnie, kiedy postępowanie karne w stosunku do świadka już zakończyło się, stwierdzić dodatkowo można, że nie są one wyrazem osobistego zainteresowania, wyrażającym się w przerzucaniu winy na inną osobę czy umniejszaniu swojego stopnia zawinienia.
W zakresieczynu z pkt 4, pierwsze wyjaśnienia złożone przezK. T. (1)na etapie postępowania przygotowawczego, Sąd uznał za szczere, wiarygodne i na ich podstawie dokonał większości ustaleń faktycznych w sprawie. Nie można tracić z pola widzenia faktu, że zostały one złożone tuż po zatrzymaniu, gdzie wskazał, że pieczątka z danymifirmy (...)s.j.” to firmowa pieczątka spółki w której pracował i był upoważniony do jej używania. Z kolei podczas przesłuchania po uzupełnieniu zarzutów na etapie postępowania przygotowawczego oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień. Natomiast podczas rozprawy potwierdził i opisał współpracę zespółką (...)s.j., gdzie przestał pracować w 2011 r., a został zwolniony po zatrzymaniu go przez policjantów. Wskazał, że z właścicielem firmy łączyły go przyjacielskie stosunki i nie pracował w godz. 8.00-16.00, a do pracy przychodził po otrzymaniu telefonu.
Powyższe twierdzenia oskarżonego potwierdza w złożonych logicznych i spójnych zeznaniach świadekT. W. (2)(k. 272-273, 1072v) współwłaścicielfirmy (...)s.j. z/s wK.który zeznał, iż w okresie od 4.05.2009 r. do 21.07.2011 r. spółka zatrudniałaK. T. (1)na stanowisku specjalisty ds. marketingu i handlu. W trakcie zatrudnienia często przebywał na zwolnieniach lekarskich. Od dnia 15.10.2010 r. przybywał na zwolnieniu lekarskim, a od dnia 7.06.2011 r. nie przychodził do pracy i nie przysłał zwolnienia lekarskiego, w konsekwencji czego spółka rozwiązała z nim umowę o pracę. Następnie po okazaniu mu kopii pieczątkispółki (...)zeznał, że jej treść i wygląd zgadza się z pieczątkami firmowymi używanymi w spółce. Zaprzeczył by przekazywał pieczątkę firmowąK. T. (1)oraz stwierdził, że na prośbę oskarżonego kilkakrotnie spółka wystawiała mu zaświadczenie o zatrudnieniu. (k. 272-273).
Z kolei w toku rozprawy świadek podał, że ponad 10 lat temu oskarżony pomógł załatwiać mu dotacje i zwykle do urzędów chodził osobiście, chyba, że chodziło tylko o złożenie dokumentów – wówczas oskarżony zawoził już podpisane i podstemplowane dokumenty. Ponadto świadek wskazał, że polecił oskarżonemu złożenie w biurach nieruchomości ofert sprzedaży domów jednorodzinnych. Wskazał również, iż niejednokrotnie stemplował oskarżonemu pieczątką upoważnienia. Podał, że pieczątka firmowa znajdowała się też na budowie u kierownika. Kiedy dochodziło do sprzedaży domu to potrzebna był wypis z rejestru gruntów, a do tego była potrzebna pieczątka i wówczas oskarżony mógł ją wziąć i z niej skorzystać. Świadek nie potrafił jednoznacznie powiedzieć czy oskarżony miał powierzoną pieczątkę (k. 1072v).
W ocenie Sądu brak jest jakiegokolwiek dowodu, z którego wynikałoby, iż oskarżony wyrobił pieczątkę o treści „W.T. W., Z.(...) Spółka Jawna26-900K.,ul. (...)NIP (...)albo zamierzał jej użyć w celu podrobienia dokumentu. Sam fakt posiadania pieczątki przez oskarżonego nie uzasadnia przyjęcia powyższego.
Odnosząc się do wyjaśnień oskarżonegoK. T. (1)dotyczącychczynu z pkt 5, Sąd ocenił, iż jego wyjaśnienia w tej części są wyjątkowo niekonsekwentne. Oskarżony w trakcie postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia tego czynu i stwierdził, że raz wypisał zaświadczenie na daneW. Z. (1)potwierdzające, iż jest on zatrudniony wZakładzie Usług (...)– prawdopodobnie kredytobiorca przyniósł mu już podstemplowany druk, na który następnie oskarżony tylko wypisał treść. Następnie podczas rozprawy zaprzeczył by sfałszował zaświadczenie dla p.Z., ponieważ on takie zaświadczenie już posiadał. Podczas kolejnego składania wyjaśnień ponownie zaprzeczył by wypełniał zaświadczenie dla p.Z.. Ponadto po okazaniu oskarżonemu(...)z k. 289, zaprzeczył by było to jego pismo oraz by wyrobił sobie pieczątkę firmy.
W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonegoK. T. (1)nie zasługują na wiarę w zakresie w jakim nie przyznaje się on do popełnienia zarzucanego mu czynu. Sąd dokonując oceny materiału dowodowego zweryfikował wyjaśnienia oskarżonego w oparciu o zeznania świadkaW. Z. (1), które prowadzą do wniosku, że wyjaśnienia oskarżonego są jedynie przyjętą przez niego linią obrony na cele niniejszego postępowania, która ma na celu uwolnienie go od odpowiedzialności karnej. Sąd uznał, że linia obrony oskarżonego sprowadzała się do wykazania, iż to świadekW. Z. (1)dostarczył oskarżonemu wypełnione oświadczenie o zatrudnieniu wZakładzie Usług (...). Należy zwrócić uwagę na fakt, iż oskarżony przedstawiał się świadkowiW. Z. (1)imieniemK., zaś w przedmiotowym oświadczeniu pracownik(...)potwierdził prawdziwość zawartych w nim danych w rozmowie telefonicznej z osobą podającą się za właścicielafirmy Usługi (...)przedstawiającego się jakoA. R.. Należy w tym miejscu przypomnieć treść zeznań świadkaJ. P., który wskazał, że około połowy kwietnia 2011 r. zadzwonił do niego mężczyzna, który przedstawił się jakoA. R.prowadzący usługi kominiarskie w celu uzyskania informacji na temat kredytu dla swoich pracowników (k. 40v). Zauważając zbieżność powyższych danych w pełni korelujących z zeznaniami świadka jako w pełni wiarygodne należało ocenić zeznania świadkaW. Z. (1), współoskarżonego którego sprawa została wyłączona do odrębnego postępowania o sygn. akt VIII K 564/13 i została zakończona prawomocnym wyrokiem z dnia 17.07.2013 r. Świadek opisał okoliczności w jakich poznał mężczyznę o imieniuK., który zaproponował mu zarobek. Wyjaśnił, że miał zaciągnąć kredyt, a w zamian miał otrzymać od niego pieniądze, zaśK.obiecał mu, że spłaci ten kredyt z odsetkami. Świadek przyznał, iż po kilku dniach od podpisania umowy kredytu otrzymał kartę kredytową. Zaprzeczył by ją używał, nie wiedział nawet, że może przy jej użyciu wypłacić pieniądze. W późniejszym okresie otrzymywał z(...)upomnienia z informacją, że kredyt nie jest spłacany (k. 321-321v). W toku rozprawy świadek ponownie potwierdził złożone wcześniej depozycje, a ponadto dodał, że przekazałK.dowód osobisty, po czym on już załatwił całą sprawę w(...), a świadek później jedynie pojechał doG.odebrać pieniądze z przyznanego kredytu w wysokości 10.000 zł, a następnie otrzymał odK.kwotę 3.000 zł. Wskazał, że potrzebował pieniędzy dlatego zgodził się na udział w tym procederze (k. 966-966v).
Ponadto po okazaniuW. Z. (1)tablic poglądowych z wizerunkami mężczyzn rozpoznał wizerunek mężczyzny pod nr 3 o imieniuK.(K. T. (1)– przyp. Sądu), który w okresie marzec/kwiecień 2011 r. zaoferował mu pracę oraz zaciągnięcie kredytu, który on miał spłacać, ale tego nie zrobił (k. 259-260).
Zeznania i wyjaśnieniaW. Z. (1)są w pełni wiarygodne, złożone były zarówno bezpośrednio po zatrzymaniu, w czasie uniemożliwiającym wpłynięcie na świadka przez inne osoby, jak i wielokrotnie później. Ostatnia wersja, w której świadek podtrzymuje wcześniejsze depozycje złożona została blisko 4 lata po pierwszym przesłuchaniu, gdy jego sytuacja procesowa zmieniła się diametralnie, w czasie gdy postępowanie karne w stosunku do niego już się zakończyło. Zeznania i wyjaśnieniaW. Z. (1)są konsekwentne, stanowcze i zgodne z logiką wypadków, obecnie zaś, kiedy postępowanie w stosunku doW. Z. (1)zakończyło się, stwierdzić dodatkowo można, że nie są one wyrazem osobistego zainteresowania, wyrażającym się w przerzucaniu winy na inną osobę czy umniejszaniu swojego stopnia zawinienia. Zeznanie to Sąd uznał za całkowicie wiarygodne, w ocenie Sądu jest to jeden z najbardziej istotnych dowodów zgromadzonych w sprawie. Bezpośredni kontakt Sądu na rozprawie ze świadkiem utwierdził Sąd w przekonaniu, iż w swoich zeznaniach świadekW. Z. (1)kierował się wyłącznie obiektywnym przedstawianiem przebiegu zdarzenia. Swoje stanowisko w tym zakresie Sąd wywiódł z analizy zeznań świadka wespół z analizą pozostałego materiału dowodowego jak również w oparciu o wyżej wskazane bezpośrednie wrażenie Sądu z kontaktu na rozprawie. ŚwiadekW. Z. (1)relacjonował bowiem okoliczności zdarzenia w sposób, który zdaniem Sądu nie budził najmniejszych nawet wątpliwości co do prawdziwości zeznań, prezentowane przez świadka wersje wydarzeń znajdują ponadto potwierdzenie w bardzo wielu, przytoczonych poniżej, dowodach.
W toku postępowania dopuszczono dowód z opinii biegłego w zakresie badań dokumentówJ. B. (2)(k. 1198-1201), która miała na celu ustalenie czy zaświadczenie wystawione na daneW. Z. (1)(kopia k. 289) zostało napisane i podpisane przez oskarżonegoK. T. (3). Biegły przeprowadził badanie porównawcze pisma ręcznego, uwzględniając jako materiał dowodowy kserokopię oświadczenia o zatrudnieniu i dochodzie wystawione na daneW. Z. (1)(k. 289), z materiałem porównawczym w postaci pisma ręcznego i podpisami pobranymi przez biegłego odK. T. (1). We wnioskach z opinii biegły stwierdził, że zapisy ręczne literowe, cyfrowe naniesione w rubrykach oświadczenia o zatrudnieniu i dochodzie wystawionego na daneW. Z. (1)oraz podpis skrócony na wzór podpisu o treści „W. Z.” złożony w miejscu „data i podpis osoby której oświadczenie dotyczy...” prawdopodobnie nie zostały nakreślone przezK. T. (1). Opiniując ustnie na rozprawie w dniu 3.04.2017 r. (k. 1258-1259) biegłyJ. B. (3)podtrzymał opinię złożona na piśmie. Biegły uzupełniająco podał, iż brak kategorycznych wniosków w powyższej opinii wynikał z charakteru materiału dowodowego, bowiem w aktach sprawy znajdują się tylko kopie dokumentów, a brak jest oryginałów, ale gdyby odnalazł się oryginał to mógłby wydać opinie kategoryczną.
Sąd uznał opinię pisemną biegłego oraz opinię ustna uzupełniającą za wiarygodną, albowiem nie budzą one wątpliwości i nie ma podstaw aby kwestionować ich jasność. Biegły wyczerpująco odpowiedział na postawione mu pytania a wnioski zawarte w opinii nie zawierają wewnętrznych sprzeczności, są wynikiem prawidłowego rozumowania, zgodnie z zasadami logiki i niebudzącego wątpliwości w świetle wiedzy powszechnej, jaką dysponuje Sąd.
W sprawie ponadto złożyła zeznania świadekA. G.(k. 122v-123v, 965v-966), prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą(...) .H. (...)-A. G., która zeznała, że w firmie zatrudniała dwie pracownice i nigdy nie zatrudniała żadnego mężczyzny. Potwierdziła, że znaK. T. (1), który jest jej znajomym. Przyznała, że wielokrotnie doradzał jej w prowadzeniu firmy, ale nigdy w jej imieniu nie składał żadnych dokumentów ani nie użyczała mu pieczątki firmowej. Ponadto podała, że być może raz użyczyła mu pieczątkę w celu uzupełnienia wniosku o dotację. Podkreślił, że nigdy nie prosił aby wystawiła dla kogoś zaświadczenie o zatrudnieniu, ani nigdy nie pytał czy on może wystawić takie zaświadczenie. Nadto potwierdziła, że pieczątka nigdy jej nie zginęła ani nie została skradziona oraz opisała jak w 2010 r. miała włamanie do samochodu i skradziono jej wówczas: faktury, notes. Po okazaniu jej pieczątki o treści „(...) .H. (...)A. G.(...)-(...) B.P.ul. (...)NIP (...),tel. (...)” zeznała, że nie jest to jej pieczątka ponieważ ta ma inną czcionkę, a dodatkowo na użytkowanej przez nią nie ma numeru telefonu. Ponadto wskazała, że na początku funkcjonowania firmy była ciężka sytuacja finansowa iK. T. (1)pożyczył jej pieniądze, a jako zabezpieczenie pożyczki spisali umowę spółki cywilnej, ponieważK. T. (1)miał pozostać wspólnikiem do czasu spłaty długu, a jest wspólnikiem do chwili obecnej - ale tylko „na papierze”, nie podejmuje żadnych decyzji merytorycznych, ani nie był upoważniony do podpisywania dokumentów. Opisała sytuację kiedy zatelefonował do niej pracownik banku i pytał czy zatrudnia mężczyznę i podał jego imię i nazwisko, a ona zgodnie z prawdą odpowiedziała, że nie zatrudnia.
Podczas rozprawy świadek dodatkowo podała, że zlikwidowała działalność gospodarczą pod koniec maja 2012 r. Podała, że radziła się oskarżonego w sprawach dotyczących bieżącej działalności i firmy np. w jakim rejonie pozyska więcej klientów. Potwierdziła, że oskarżony kontaktował się z nią po opuszczeniu aresztu i przepraszał za niedogodności i przesłuchania na Policji, a jak podała zerwała z nim znajomość, jednocześnie stwierdzając, że nigdy nie była i nie jest z nim w konflikcie.
Zeznania powyższego świadka są spójne, logiczne i wzajemnie uzupełniają się z wyjaśnieniami oskarżonegoK. T. (1)w omawianym zakresie, a więc Sąd uznał je za wiarygodną podstawę do ustalenia stanu faktycznego.
W przedmiotowej sprawie w zakresie czynów z pkt 1, 2, 3 i 5 brak było jakiegokolwiek dowodu, który poparłby twierdzenia oskarżonego. Co więcej, całościowa analiza wyjaśnień oskarżonegoK. T. (1)i wyjaśnień poprzednio współoskarżonych a obecnie świadków, jak również dowodów z dokumentów sprawia, że depozycje oskarżonego należy uznać jedynie jako realizowanie przez niego jego prawa do obrony.
Za wiarygodne Sąd uznał dokumenty zgromadzone w aktach sprawy i ujawnione w toku rozprawy, w tym: protokół zatrzymania osoby (k. 3, 5), protokół przeszukania (k. 7-20, 22-24, 27-28, 42-44, 47-48), zeznanie o wysokości dochodów (k. 25), protokół zatrzymania rzeczy (k. 35-37, 69-73), zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia (k. 38), dokumenty kredytowe (k. 45), protokół pobrania materiały porównawczego (k. 56-57, 68-68b, 124-124a, 180-180b), protokół zajęcia mienia ruchomego (k. 64-67), wniosek o udzielenie kredytu (k. 105), informacje REGON (k. 107-108, 217), informacje z ZUS (k. 110), informacja (k. 111, 274), tablica poglądowa (k. 139), informacja o zatrudnieniu i zarobkach (k. 166), protokół okazania wizerunku (k. 178-179), wykaz dowodów rzeczowych (k. 246-248), protokół okazania osoby (k. 259-260), oświadczenie o zatrudnieniu i dochodzie (k. 289, 292), dokumentacja medyczna (k. 340-342, 377-378), opinia sądowo - psychiatryczna (k. 343-349, 383-384, 628-629), wnioski o wydanie dokumentu (k. 364-372a), historia choroby (k. 385-386), wyrok SR w Toruniu sygn. II K 457/00 oraz SO w Toruniu sygn. IX Ka 351/05 (k. 822-827), wyrok sygn. VIII K 485/14 (k. 948-949), wywiad środowiskowy (k. 1041-1043), informacje z NFZ (k. 1087), dokumentacja medyczna (k. 1188), materiał porównawczy (k. 1192-1197), opinia (k. 1198-1201), karta karna (k. 1205-1207, 1244-1246, 1295-1297, 1318-1319), karta informacyjna (k. 1236), opinia sądowo - psychiatryczna (k. 1287-1290), informacje PESEL-SAD (k. 1306-1309), informacja (k. 1382-1385), opinia ustna uzupełniająca (k. 1258-1259), opinia ustna uzupełniająca (k. 1326-1327). Nie budzą one wątpliwości Sądu, co do swojej autentyczności. Znane i udokumentowane jest źródło powołanych dokumentów, pochodzących w większości od organów państwowych i utworzonych zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Wymienione materiały stanowią ponadto dalsze uzupełnienie i potwierdzenie treści zeznań świadków, których relacje Sąd obdarzył wiarą. Ponadto żaden z uczestników postępowania nie zgłaszał zastrzeżeń co do prawdziwości lub rzetelności analizowanych dowodów z dokumentów.
Oceniając w powyższy sposób zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Sąd doszedł do przekonania, że wina oskarżonegoK. T. (1), w zakresie zarzucanych mu czynów z pkt 1, 2, 3 i 5, nie budzi wątpliwości. Fakt podrobienia dokumentów przezK. T. (1)lub dostarczenia przez niego podrobionych dokumentów wskazanych w zarzutach, na podstawie których miały zostać lub został przyznany kredyt, został potwierdzony zarówno przez przesłuchanych w sprawie świadków jak i wyjaśnieniach oskarżonego. Czyny zarzucaneK. T. (1)wyczerpują dyspozycję zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.oraz zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Przechodząc do oceny prawnej powyższych czynów, stwierdzić należy, iż wart. 286 k.k.określona została odpowiedzialność za oszustwo, którym jest motywowane celem osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadzenie innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez wprowadzenie jej w błąd albo wyzyskanie błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranej czynności. Podjęcie przez pokrzywdzonego niekorzystnej decyzji majątkowej spowodowane jest posłużeniem się przez sprawcę fałszem jako czynnikiem sprawczym. Wprowadzenie w błąd (tzw. oszustwo czynne) polega na tym, że sprawca własnymi podstępnymi zabiegami doprowadza pokrzywdzonego do mylnego wyobrażenia o określonym stanie rzeczy. Niekorzystne rozporządzenie mieniem oznacza pogorszenie sytuacji majątkowej pokrzywdzonego, aczkolwiek nie musi polegać na spowodowaniu efektywnej szkody (wyrok SN z 30.08.2000 r., V KKN 207/00). Oszustwo jest przestępstwem kierunkowym, a celem sprawy jest uzyskanie szeroko pojętej korzyści majątkowej. Przypisując sprawcy przestępstwo oszustwa konieczne jest wykazanie, że działał on w zamiarze bezpośrednim kierunkowym, tak co do celu działania, jak i używanych środków (wyrok SN z 22.11.1973 r.; III KR 278/73, OSNPG 1974, nr 7, poz. 81).
Orzecznictwo Sądu Najwyższego dotyczące treściart. 270 § 1 k.k.podkreśla, że z podrobieniem dokumentu mamy do czynienia, gdy nie pochodzi od tej osoby, w imieniu której został sporządzony. Dla realizacji znamion podrobienia dokumentu wystarczające jest również podrobienie tylko jego fragmentu (np. podpisu wystawcy, czy też pieczęci lub daty, o ile ma ona znaczenie prawne). Typy czynów zabronionych określone wart. 270 § 1 k.k., tj. zarówno podrabianie lub przerabianie dokumentu jak również używanie takiego dokumentu jako autentycznego mają charakter umyślny. W przypadku używania dokumentu sfałszowanego sprawca musi obejmować świadomością, iż dokument ten jest podrobiony lub przerobiony.
Natomiast przez podrobienie dokumentu rozumie się sporządzenie przedmiotu (pisma, druku itp.), który ma imitować dokument autentyczny. Podrobienie może dotyczyć także nieistniejących części autentycznego dokumentu, np. dopisanie treści, której autentyczny dokument nie zawiera. Orzecznictwo Sądu Najwyższego podkreśla, że podrobieniem jest również spreparowanie dokumentu w imieniu osoby istniejącej lub fikcyjnej, a nawet podpisanie autentycznego dokumentu cudzym nazwiskiem, chociażby za zgodą osoby zainteresowanej(por. wyr. SN z 25 X 1979 r., II KR 10/79, OSNPG 1980, nr 11, poz. 127).
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że oskarżonyK. T. (1)taką świadomość miał. Ponadto za zasadne Sąd uznał zmianę w opisach czynów, i tak w zakresie czynu z pkt 1 w miejsce zapisu „dostarczył sfałszowane dokumenty na nazwiskoJ. B. (1)w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia wfirmie handlowej (...)A. G.z siedzibąB. P. (1)ul. (...), zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat wP.”, zdaniem Sądu należało uznać, iż „dostarczył podrobione dokumenty na nazwiskoJ. B. (1)w postaci: zaświadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat wP.z dnia 11.05.2011 r., zeznania o wysokości osiąganego dochodu w roku podatkowym 2010 – PIT 37 z pokwitowaniem Urzędu Skarbowego wP.oraz podrobił zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia wFirmie Handlowej (...)A. G.z siedzibąB. P. (1)ul. (...)”. Podobnie za zasadne Sąd uznał zmianę opisu w zakresie czynu z pkt 2, gdzie w miejsce zapisu „sfałszował dokument na nazwiskoH. Z.w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia wFirmie Handlowej (...)A. G.z siedzibąB. P. (1)ul. (...)”, zdaniem Sądu należało uznać, iż „podrobił na nazwiskoH. Z.dokument w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia wFirmie Handlowej (...)A. G.z siedzibąB. P. (1)ul. (...)”. Również za zasadne Sąd uznał zmianę opisu w zakresie czynu z pkt 3, gdzie w miejsce zapisu „sfałszował dokument na nazwiskoH. Z.w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia wFirmie Handlowej (...)A. G.z siedzibąB. P. (1)ul. (...)”, zdaniem Sądu należało uznać, iż „podrobił dokument na nazwiskoH. Z.w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia wFirmie Handlowej (...)A. G.z siedzibąB. P. (1)ul. (...)”. Także za zasadne Sąd uznał zmianę opisu w zakresie czynu z pkt 5, gdzie w miejsce zapisu „sfałszował dokument na nazwiskoW. Z. (1)w postaci oświadczenia o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia osiąganego wZakładzie Usług (...)ul. (...)”, zdaniem Sądu należało uznać, iż „dostarczył podrobiony dokument na nazwiskoW. Z. (1)w postaci oświadczenia o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia osiąganego wZakładzie Usług (...)ul. (...)”. Oskarżony i świadkowie realizowali zgodnie ustalony podział ról, przy czym nie można zapominać, że inicjatorem całego przestępczego działania byłK. T. (1).
O możliwości zmiany kwalifikacji Sąd uprzedził na rozprawie w dniu 8.09.2017 r. (k. 1388).
UznającK. T. (1)za winnego zarzucanych mu czynów opisanych wyżej w punktach 1, 2, 3 i 5 Sąd uznał, iż działał on w warunkach ciągu przestępstw, opisanego wart. 91 § 1 k.k., co też Sąd uwzględnił przy wymiarze kary, o czym będzie mowa poniżej. Do kwalifikacji złożonej w zakresie podstawy wymiaru kary należało, zdaniem Sądu, włączyć przepisart. 91 § 1 k.k., statuujący instytucję ciągu przestępstw. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli sprawca popełnia w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu, dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw, sąd orzeka jedną karę na podstawie przepisu, którego znamiona każde z tych przestępstw wyczerpuje w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego i sądów apelacyjnychart. 91 § 1 k.k.ma zastosowanie, gdy sprawca w podobnych okolicznościach przedmiotowych realizuje czyn przestępny kwalifikowany z tego samego przepisu. Jak czytamy w wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 14 listopada 2001r., sygn. akt II AKa 226/02: „Brzmienieart. 91 § 1 k.k.(...) jeżeli sprawca popełnia w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu dwa lub więcej przestępstw (...), sąd orzeka karę na podstawie przepisu, którego znamiona każde z tych przestępstw wyczerpuje...”, jednoznacznie przesądza, że o ciągu przestępstw można mówić dopiero wówczas, gdy ustalone zostanie, że sprawca w określonym miejscu, czasie i w podobny sposób popełnił dwa lub więcej przestępstwo o identycznych znamionach. Jednocześnie przepis ten nie daje podstaw do jakiejkolwiek kumulacji, łączenia, czy też dokonywania globalnej całościowej oceny wszystkich składających się na ciąg przestępstw zachowań sprawcy”. W ocenie Sądu z takimi właśnie podobnymi okolicznościami strony przedmiotowej przestępstw z pkt 1, 2, 3 i 5 mamy do czynienia. Ustalony stan faktyczny nakazywał przyjęcie przez Sąd powyższej kwalifikacji prawnej wobec czynów zarzuconychK. T. (1), bowiem oskarżony działał w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu. Wszystkie czyny wchodzące w skład ciągu przestępstw zostały zakwalifikowane zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.Pamiętać należy, że innym warunkiem uznania wielości przestępstwa za ich ciąg jest ustalenie, że zostały one popełnione w krótkich odstępach czasu. Jest to okoliczność ocenna, również wypracowana przez judykaturę i doktrynę prawa karnego. W szczególności, w myśl poglądu wyrażonego przez Sąd Apelacyjny w Katowicach z dnia 28 września 2000 r., II AKa 250/00: „Wątpliwości budzi wyrażony pogląd, że określony wart. 91 § 1 k.k.wymóg krótkich odstępów czasu został spełniony, gdy pomiędzy poszczególnymi przestępstwami upłynął okres powyżej 1 roku”. Ze stanowiska tego należy wyciągnąć wniosek, że krótkimi odstępami czasu są odstępy co najwyżej kilkumiesięczne, stąd też w niniejszej sprawie warunek ten został zachowany. Ostatnią przesłanką ciągu przestępstw jest popełnienie przez sprawcę dwu lub więcej przestępstw zanim zapadł pierwszy wyrok, choćby nieprawomocny co do któregokolwiek z nich. Również w tym wypadku, w ocenie Sądu, warunek ten został spełniony. Wszystkie przestępstwa wchodzące w skład ciągu przestępstw, zostały popełnione w okresie od (od dnia 1.03.2011 r. do dnia 17.03.2011 r.) do (od dnia 23.05.2011 r. do 24.05.2011 r.) – pierwszy w okresie od dnia 1.03.2011 r. do dnia 17.03.2011 r., drugi w dniu 30.03.2011 r., trzeci w dniu 6.05.2011 r., czwarty w okresie od dnia 23.05.2011 r. do 24.05.2011 r..
Biorąc zatem pod uwagę powyższe, należy uznać, żeK. T. (1)dopuścił się opisanych powyżej przestępstw zpkt 1, 2, 3 i 5w warunkach ciągu przestępstw, o którym mowa wart. 91 § 1 k.k.
Należy zaznaczyć, że karalność usiłowania uzasadniona jest następującymi elementami: zaawansowanie czynu jest na tyle dalece posunięte, że zachodzi ze strony zachowania podjętego przez sprawcę realne zagrożenie dla dobra prawnego, przeciwko któremu skierowany jest czyn zabroniony oraz zamiarem sprawcy objęte jest dokonanie czynu zabronionego. Podkreślić należy, że zrównanie zagrożenia karą za usiłowanie i dokonanie wskazuje na to, że ustawodawca przywiązuje zasadniczą wagę właśnie do elementu podmiotowego. Do znamion usiłowania jako formy stadialnej popełnienia przestępstwa zaliczyć należy zamiar popełnienia czynu zabronionego, zachowanie będące bezpośrednim zmierzaniem ku dokonaniu czynu zabronionego oraz brak dokonania zamierzonego przez sprawcę czynu.
Dokonując oceny strony podmiotowej zarzucanychK. T. (1)czynów wskazać należy, iż działał on wspólnie i w porozumieniu: w zakresie czynu z pkt 1 zJ. B. (4), w zakresie czynów z pkt 2 i 3 zH. Z., a w zakresie czynu z pkt. 5 zW. Z. (1). Sąd podzielił pogląd wyrażony w orzecznictwie, iż „ustawa nie wprowadza żadnych dodatkowych warunków dotyczących formy porozumienia. Może do niego dojść nawet w sposób dorozumiany. Ważny jest zamiar współdziałania z drugą osobą w wykonaniu czynu zabronionego. Współdziałający nie muszą się bezpośrednio kontaktować, natomiast muszą mieć świadomość wspólnego wykonania czynu zabronionego, a zatem przynajmniej wiedzieć o sobie i zdawać sobie sprawę, że podejmowana czynność składa się na realizację wspólnie wykonywanej całości przedsięwzięcia” (por. wyrok SN z dnia 12 grudnia 2002r., III KKN 371/00, LEX nr 74395) oraz, że „współsprawstwo jako jedna z postaci sprawstwa oznacza wykonanie czynu zabronionego wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, a to z kolei oznacza zachowanie zgodne z podziałem ról, co sprawia, że nie każdy ze współsprawców musi osobiście realizować wszystkie znamiona przestępstwa, każdy jednak musi podejmować takie działanie, które łącznie z działaniem innego uczestnika porozumienia zmierza do dokonania przestępstwa. Innymi słowy, dla przyjęcia współsprawstwa nie jest konieczne, aby każda z osób działających w porozumieniu realizowała własnym działaniem znamię czynu zabronionego, lecz wystarczy, iż osoba taka - dążąc do realizacji zaplanowanego wspólnie czynu - działa w ramach uzgodnionego podziału ról, co najmniej ułatwiała bezpośredniemu sprawcy wykonanie wspólnego celu. Tak więc cechą współsprawstwa jest to, że umożliwia ono przypisanie jednemu ze współsprawcy tego, co uczynił jego wspólnik w wykonaniu łączącego ich porozumienia. (por. postanowienie SN z dnia 5 maja 2003r., V KK 346/05, LEX nr 78912). „Współsprawstwo polega na tym, że dwie lub więcej osób, działając w porozumieniu, realizuje czyn zabroniony, przy czym owo porozumienie musi nastąpić przed lub w trakcie tej realizacji, jego forma jest dowolna, a istotę wyczerpuje uzgodnienie popełnienia wspólnie przestępstwa(...) Do przyjęcia współsprawstwa nie jest konieczne "własnoręczne" realizowanie znamion czynu zabronionego (np. "bicia", "zabierania"), gdyż decyduje wspólne popełnienie przestępstwa według uzgodnionego podziału ról” (por. wyrok SN z 19 czerwca 1978r., OSNKW 1978, poz. 110). Współsprawcą zatem jest ten, którego zachowanie dopełniło zachowanie innych uczestników postępowania w stopniu, który zgodnie z porozumieniem i podziałem ról współdecydował o popełnieniu przestępstwa. Konstrukcję współsprawstwa Sąd przyjął w oparciu o dokonanie oceny jednostkowych działań, jakie podejmował oskarżonyK. T. (1), ale takżeJ. B. (4),H. Z.iW. Z. (1)oraz w oparciu przede wszystkim o ocenę ich przestępnego porozumienia, jego zakresu i sposobu realizacji. Bez wątpienia w zakresie poszczególnych czynów działali oni wspólnie i w porozumieniu, podejmowane przez nich czynności składały się na wspólne przedsięwzięcie celem realizacji wspólnie zaplanowanego celu. Podejmowali wspólne przedsięwzięcie i razem realizowali ustalony plan. Z powyższego zespołu okoliczności faktycznych wynika także świadomość i wola realizacji przestępnego działania oskarżonego ze świadkami, co jednoznacznie wskazuje na porozumienie i obejmowanie przez każdego z nich znamion czynu.
W każdym z omawianych powyżej przypadkówmodus operandidziałania oskarżonego był podobny.K. T. (1)wyszukiwał osobę, która byłaby w stanie zaciągnąć kredyt, który rzekomo miał później spłacać, a ta osoba miała otrzymać w zamian odpowiednią kwotę pieniędzy.
Mając na uwadze ustalony i oceniony materiał dowodowy, Sąd doszedł do przekonania, że wina oskarżonego oraz okoliczności popełnienia zarzuconych mu czynów nie budzą wątpliwości. Uznając winę oskarżonegoK. T. (1)w zakresie popełnienia zarzucanych mu czynów z pkt. 1, 2, 3 i 5 wyczerpujących ustawowe znamiona występków zart. 286 § 1 k.k.orazart. 270 § 1 kkpopełnionych w warunkachart. 64 § 1 kk(tj. przed upływem 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu o sygn. akt II K 457/00 z dnia 16.04.2007r. za umyślne przestępstwo podobne tj. za czyny zart. 286 § 1 kki inne m.in. na karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 11.10.1999r. do 8.12.2000r. k. 822-827. Karę pozbawienia wolności oskarżony odbywał w okresie od 20.10.2007r. do 21.02.2010) orazart. 91 § 1 k.k.
Sąd wymierzył oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz na zasadzieart. 33 § 2 k.k.karę 100 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednaj stawki na kwotę 10 złotych. Przy wymiarze kary jako okoliczności obciążające Sąd uwzględnił wysoką społeczną szkodliwość popełnionych przestępstw oraz stopień winy, jak i stopień społecznej szkodliwości. Przestępstwa, których dopuścił się oskarżony, co wynika z ich istoty, są przestępstwami umyślnymi. Oskarżony miał pełną świadomość swojego przestępczego działania, a w momencie popełnienia czynów zabronionych miał niczym niezakłóconą możliwość podjęcia decyzji i zachowania się zgodnie z prawem. Nie zaszła także żadna z okoliczności wyłączających winę, czy też bezprawność czynu.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd baczył także, aby orzeczona kara była adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynów. Stopień ten również należy uznać za znaczny z uwagi na rodzaj naruszonego dobra, postać zamiaru i motywację oskarżonego – osiągnięcie korzyści majątkowej. Przestępcze działanie oskarżonego zostało skierowano przeciwko różnym dobrom chronionym prawem, jakimi są mienie i wiarygodność dokumentów. Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynów Sąd miał również na uwadze wartość szkody, działanie uprzednio zaplanowane, a także wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami. Sąd nie dopatrzył się okoliczności łagodzących.
W ocenie Sądu orzeczona wobec oskarżonegoK. T. (1)kara 2 lat pozbawienia wolności pozwoli na uzyskanie właściwego oddziaływania wychowawczego i zapobiegawczego w stosunku oskarżonego, a zwłaszcza wpłynie na jego aspołeczną postawę. Analiza zachowania oskarżonego niezbicie dowodzi tego, że tylko wymierzenie bezwzględnej kary w wymiarze orzeczonym będzie stanowiło dolegliwość, która nie będzie mieć charakteru represji, ale wypełni funkcję prewencyjną tak indywidualną - co do osoby sprawcy, jak i generalną w stosunku do potencjalnych sprawców przestępstw.
Oskarżony stając uprzednio pięciokrotnie przed Sądem, wykazał lekceważący stosunek do obowiązującego porządku prawnego. W tym stanie rzeczy orzeczona kara winna uświadomić oskarżonemu nieopłacalność podobnych zachowań w przyszłości.
Sąd nie tracił także z pola widzenia wielości czynów popełnionych przez oskarżonegoK. T. (1), a także faktu, iż każde działanie przestępcze będące przedmiotem niniejszego postępowania związane było z jego chęcią uzyskania korzyści majątkowej.K. T. (1)od początku do końca „kontrolował” popełnienie przestępstwa i z tych względów Sąd dostosował odpowiednio rozmiar orzeczonej wobec niej kary do stopnia jego zaawansowania w działalności przestępczej. Powyższa kara w ocenie Sądu wpłynie pozytywnie na zachowanie oskarżonego uświadamiając mu niewłaściwość dotychczasowego postępowania i co za tym idzie spełni swą rolę wychowawczą. Sąd uznał, iż bezwzględna kara pozbawienia wolności orzeczona w odpowiednio długim wymiarze, biorąc pod uwagę demoralizację i niepoprawność zachowania oskarżonego, jest jedyną karą, która w odczuciu społecznym uznana zostanie za sprawiedliwą.
Ponadto Sąd nie znalazł podstaw, aby uznać winę oskarżonegoK. T. (1)w zakresie czynu zart. 16 § 1 k.k.w zw. zart. 270 § 3 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., tj. czynienia przygotowań do popełnienia czynu zabronionego poprzez wyrobienie pieczątki o treści(...)T. W., Z.(...) Spółka Jawna(...)-(...) K.,ul. (...)NIP (...)”, w celu podrobienia dokumentu.
Ponieważ karalność przygotowania odnosi się nie tylko do fałszowania dokumentów, lecz także ich użycia, podkreślić należy, że czynności sprawcze w tym wypadku będą polegać nie tylko na samym posiadaniu fałszywego dokumentu, lecz posiadaniu go w okolicznościach wskazujących na zamiar jego użycia.
Podkreślić należy, że wynikająca z zasady domniemania niewinności zasadain dubio pro reoma zastosowanie, gdy pomimo przeprowadzenia wszelkich dostępnych dowodów pozostają w dalszym ciągu niewyjaśnione okoliczności. W takiej sytuacji nie dające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego, wybiera się wersję, która dla oskarżonego jest najkorzystniejsza, choć nie wyklucza to tego, że mogło być inaczej, ale nie zdołano tego ustalić w sposób stanowczy. Zasadain dubio pro reoodnosi się w praktyce do zagadnień związanych z ustaleniami faktycznymi (…). Wszelka wątpliwość w zakresie ustaleń faktycznych powinna być wyjaśniona i usunięta przez wszechstronną inicjatywę dowodową organu procesowego i gruntowną analizę całego dostępnego materiału dowodowego. Dopiero wtedy, gdy po wykorzystaniu wszelkich istniejących możliwości wątpliwość ta nie zostanie usunięta, należy ją wytłumaczyć w sposób korzystny dla oskarżonego (M. C.,Polska procedura…, s. 359; SN WR 107/91, OSNKW 1992, nr 1, poz. 14). W niniejszej sprawie brak jest bowiem jakiegokolwiek dowodu, który wskazywałby, na posiadanie przedmiotowej pieczątki w okolicznościach wskazujących na zamiar jej użycia.
Na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył oskarżonemuK. T. (1)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w niniejszej sprawie od dnia 24.05.2011r. do dnia 9.11.2011r.
Na podstawieart. 44 § 1 i 2 k.k.Sąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wymienionych w wykazie DRZ nr I/153/11 na k. 246-248.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej oskarżonemuK. T. (1)przez obrońcę ustanowionego z urzędu, Sąd orzekł zasadzając od Skarbu Państwa na rzecz adwokatK. P.kwotę 1.848 złotych powiększone o kwotę podatku VAT.
Mając ponadto na uwadze sytuację rodzinną i majątkową oskarżonego Sąd zwolniłK. T. (1)w całości od zapłaty kosztów sądowych, które przejął na rachunek Skarbu Państwa.
Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w treści wyroku.