Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II Ns 1280/16
Data wyroku: 2017-09-25 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Marta Karnacewicz
Podstawa prawna: art. 29 kc, 31 kc

Sygn. akt II Ns 1280/16

POSTANOWIENIE

Dnia 25 września 2017 r.
Sąd Rejonowy Szczecin- Centrum w Szczecinie Wydział II Cywilny
w składzie
Przewodniczący SSR Marta Karnacewicz
Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Ignaszak
po rozpoznaniu w dniu 25 września 2017 r. w Szczecinie
na rozprawie
sprawy z wnioskuI. K.
o uznanie za zmarłego

postanawia:
oddalić wniosek o uznanie za zmarłegoK. L..

UZASADNIENIE
W dniu 6 listopada 2014 roku wnioskodawczyniI. K.złożyła wniosek o uznanie za zmarłego swojego dziadkaK. L.,urodzonego w dniu (...)wmiejscowości B.–W.,gminy P.,powiatu P.województwa Wileńskiego. Wnioskodawczyni podniosła, że pisała do różnych instytucji w tym ambasad terenów po byłymZwiązku (...)o jakiekolwiek dokumenty dotyczące życia i śmierciK. L., mogące jej pomóc w przeprowadzeniu sprawy spadkowej, niezbędnej w staraniu się o rekompensatę za mienie Zabużan. Wnioskodawczyni podała, iż uzyskała informację, że jej dziadek urodził się i mieszkał naW., jednak nie zachował się żaden dokument, świadczący o tym, gdzie i kiedy zmarłK. L..

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
K. L.urodził się w dniu (...)wewsi D.,gminy D.,powiatu P., województwa Wileńskiego. Był synemF., chłopem, prawosławnym, Białorusinem. Mieszkał wmiejscowości B.-W.gminy P.,powiatu P., województwa Wileńskiego. W tamtych czasach ziemie w okolicachW., które zamieszkiwałK. L., wchodziły w skład Państwa Polskiego.K. L.posługiwał się językiem polskim i miał polsko brzmiące nazwisko. Jego rodzina składała się z żonyO. L.i dzieci:J.,S.iA.. Służył w armii rosyjskiej w latach 1914-1918. W 1928 rokuK. L.posiadał ziemię o pow. 8,5 ha. W 1929 roku nabył wewsi B.ziemię o pow. 19,8440 ha. W 1935 rokuK. L.mieszkał wewsi B.,gminy P.,powiatu P., województwa Wileńskiego.
K. L.zmarł w dniu 30 października 1949 roku w wieku 64 lat. Brak informacji o miejscu jego zgonu. Po wojnie był wywieziony na zesłanie. Wrócił schorowany, miał wrzody żołądka i ostatecznie z tego powodu zmarł. W 1980 roku zmarła jego żonaO. L., a w dniu 9 grudnia 1968 roku wS.synA. L., którego córkaI. K.jest wnioskodawczynią w niniejszej sprawie.

Bezsporne, a nadto dowód:

- zaświadczenie z tłumaczeniem, k. 3,4;
- zeznania wnioskodawczyniI. K., k. 26-26 verte;
- dokumenty, k. 27-33, 86-91;
- zaświadczenie o zgonie z tłumaczeniem, k. 52, 58, 114.

Sąd zważył co następuje:
Wniosek o uznanie za zmarłegoK. L.oparty o treśćart. 29 § 1 k.c.w zw. zart. 31 § 1 i 2 k.c.okazał się niezasadny.
Stan faktyczny w niniejszej sprawie ustalono na podstawie zgłoszonych przez wnioskodawczynię wniosków dowodowych, a także zaświadczenia o zgonieK. L.uzyskanego dwukrotnie przez tutejszy Sąd z Witebskiego Obwodowego Komitetu Wykonawczego Głównego Departamentu Sprawiedliwości Sektora archiwum organów rejestrujących akty stanu cywilnego wW.na Białorusi i przetłumaczonego na język polski przez tłumacza przysięgłego języka białoruskiegoO. I.. Sąd nie znalazł podstaw, aby odmówić wiarygodności dowodom znajdującym się w aktach sprawy.
Podkreślić w tym miejscu należy, iż na podstawieart. 527 k.p.cdo zgłoszenia wniosku o uznanie za zmarłego uprawniony jest każdy zainteresowany. Zainteresowanym w postępowaniu o uznaniu za zmarłego może być każdy, kogo praw majątkowych lub niemajątkowych dotyczy wynik tego postępowania. Zatem w krąg wnioskodawców wchodzą między innymi krewni zaginionego, bez względu na stopień pokrewieństwa (por. orz. SN z 06.06.1950 r., KrC 212/50 PN 1950, Nr 11 – 12, s.508), osoby bliskie zaginionego (art. 533 k.p.c.), osoby zainteresowane w prawidłowym ustaleniu pokrewieństwa, osoby zainteresowane spadkobraniem itd.
Niewątpliwie w przedmiotowej sprawie za zainteresowaną należy uznać wnioskodawczynięI. K., która była wnuczkąK. L.. Wnioskodawczyni podała, iż uzyskała informację, że jej dziadek urodził się i mieszkał naW., jednak nie zachował się żaden dokument, świadczący o tym, gdzie i kiedyK. L.zmarł.I. K.była zatem uprawniona do złożenia wniosku w przedmiotowej sprawie.
Zgodnie zart. 29 § 1 k.c.zaginiony może być uznany za zmarłego, jeżeli upłynęło lat dziesięć od końca roku kalendarzowego, w którym według istniejących wiadomości jeszcze żył; jednakże gdyby w chwili uznania za zmarłego zaginiony ukończył lat siedemdziesiąt, wystarcza upływ lat pięciu. Instytucja uznania za zmarłego znajduje zastosowanie dla ustalenia faktu i momentu śmierci osoby fizycznej w sytuacji, w której oparcie się na biologicznym fakcie śmierci nie jest możliwe – gdy nie odnaleziono ciała danej osoby i lekarz nie może wystawić karty zgonu, a przy tym nikt nie widział momentu śmierci danej osoby – śmierć nie jest niewątpliwa w rozumieniuart. 533 k.p.c.Instytucja uznania za zmarłego oparta jest na ustawowymdomniemaniu śmierci, dla jej zastosowania spełniona musi zostać przesłankazaginięcia danej osobyoraz określony upływ czasu od chwili zaginięcia. Zatem w toku postępowania o uznaniu za zmarłego udowodnieniu podlega fakt zaginięcia danej osoby oraz upływ wymaganego przez ustawę czasu od momentu zaginięcia.
W przedmiotowej sprawie z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, iżK. L.urodził się w dniu (...)wewsi D.,gminy D.,powiatu P., województwa Wileńskiego. Był synemF., chłopem, prawosławnym, Białorusinem. Mieszkał wmiejscowości B.-W.gminy P.,powiatu P., województwa Wileńskiego. W tamtych czasach ziemie w okolicachW., które zamieszkiwałK. L.wchodziły w skład Państwa Polskiego.K. L.posługiwał się językiem polskim i miał polsko brzmiące nazwisko, stąd też można przypuszczać, iż był Polakiem. Z dokumentu urzędowego w postaci zaświadczenia o zgonie dwukrotnie uzyskanego przez tutejszy Sąd z Archiwum wW.na Białorusi i przetłumaczonego na język polski wynika, iżK. L.zmarł w dniu 30 października 1949 roku w wieku 64 lat. Z zaświadczenia nie wynika co prawda informacja o miejscu zgonuK. L., jednak powyższe nie ma znaczenia dla ustalenia samego faktu i momentu jego śmierci. Instytucja uznania za zmarłego znajduje bowiem zastosowanie dla osoby fizycznej w sytuacji, w której oparcie się na biologicznym fakcie śmierci nie jest możliwe.
W niniejszej sprawie okoliczność śmierciK. L.była bezsporna. Wnioskodawczyni w toku przesłuchania na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2015 roku sama podała, iż jej dziadek po wojnie był wywieziony na zesłanie i wrócił schorowany - miał wrzody żołądka i ostatecznie z tego powodu zmarł. Sąd nie znalazł przy tym podstaw do kwestionowania dokumentów urzędowych uzyskanych z białoruskiego urzędu stanu cywilnego, a zatem należy uznać, iż okoliczność śmierciK. L.jest pewna.
W związku z powyższym Sąd oddalił wniosek o uznanie za zmarłegoK. L..
SSR   Marta  Karnacewicz