Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III APz 2/17
Data wyroku: 2017-04-26 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Urszula Iwanowska, Barbara Białecka, Gabriela Horodnicka-Stelmaszczuk
Słowa kluczowe: Wysokość świadczenia
Podstawa prawna: art. 17 § 1 i 4 kpc, art. 108 kpc

Sygn. akt III APz 2/17

POSTANOWIENIE
Dnia 26 kwietnia 2017 r.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Barbara Białecka (spr.)

Sędziowie:

SSA Urszula Iwanowska
SSO del. Gabriela Horodnicka-Stelmaszczuk

po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaR. P.
przeciwko(...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwK.
o zadośćuczynienie w związku z mobbingiem, odszkodowanie i przeproszenie
na skutek zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 9 grudnia 2016r. sygn. akt VI P 44/16
p o s t a n a w i a :
uchylić zaskarżone postanowienie, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego do orzeczenia końcowego.
SSO del. Gabriela Horodnicka- SSA Barbara Białecka SSA Urszula Iwanowska Stelmaszczuk

UZASADNIENIE
R. P.wniósł pozew przeciwko(...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwK.domagając się w punkcie 1- zasądzenia 39.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami tytułem zadośćuczynienia, w punkcie 2- zasądzenia 10.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami tytułem odszkodowania za nierówne traktowanie, oraz w punkcie 3 zobowiązania pozwanego do zamieszczania codziennie przez okres miesiąca w prasie oświadczenia o treści wskazanej w treści pozwu.
Postanowieniem z 9 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyłączył do odrębnego postępowania roszczenie opisane w pkt 3 pozwu, a w pozostałej części stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu Szczecin – Centrum w Szczecinie IX Wydziałowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych jako właściwemu rzeczowo i miejscowo.
W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, że w zakresie właściwości rzeczowej, co do zasady sądem właściwym w pierwszej instancji jest sąd rejonowy (art. 16 k.p.c.). Zgodnie zart. 17 ust. 4 k.p.c., do właściwości sądów okręgowych należą sprawy o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu sporu przewyższa siedemdziesiąt pięć tysięcy złotych. Sąd okręgowy jest również właściwy do rozpoznania w pierwszej instancji spraw o prawa niemajątkowe i łącznie z nimi dochodzone roszczenia majątkowe. Sąd Okręgowy podkreślił, że jeżeli przedmiotem roszczenia jest wyłącznie np. zapłata zadośćuczynienia za stosowanie mobbingu lub odszkodowania za nierówne traktowanie właściwy będzie sąd okręgowy tylko wtedy, gdy wartość przedmiotu sporu będzie wyższa niż 75 tys. złotych. Powództwo w sprawach z zakresu prawa pracy może być wytoczone bądź przed sąd właściwości ogólnej pozwanego, bądź przed sąd, w którego okręgu praca jest, była lub miała być wykonywana, bądź też przed sąd, w którego okręgu znajduje się zakład pracy (art. 461 § 1 k.p.c.). Analiza treści pozwu, w ocenie Sądu I instancji wskazuje, że z uwagi na wartość przedmiotu sporu (niższą niż 75.000 zł) oraz z uwagi na przedmiot sporu, właściwym do jej rozpoznania jest sąd rejonowy.
Zażalenie na powyższe postanowienie w całości wywiódł powód. Zarzucił naruszenie:
1. przepisu postępowania –art. 17 pkt 1 k.p.c.przez jego niezastosowanie, polegające na pominięciu przez Sąd Okręgowy okoliczności, że pozwem z 24 marca 2016 r. objęto prawa niemajątkowe (pkt 3 pozwu) i łącznie z nimi dochodzone roszczenia majątkowe (pkt 1 i 2),
2. przepisu postępowania –art. 17 pkt 4 k.p.c.przez jego zastosowanie mimo, że w sprawie znaleźć zastosowanie powinienart. 17 pkt 1 k.p.c.,
3. przepisu postępowania –art. 6 k.p.c.przez jego niezastosowanie polegające na podjęciu czynności – wydaniu zaskarżonego postanowienia, które stoi w sprzeczności z zasadą szybkości i ekonomiki postępowania.
Wskazując na powyższe zarzuty powód wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym według norm przepisanych.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie powoda zasługiwało na uwzględnienie i w konsekwencji skutkowało wydaniem orzeczenia o charakterze kasatoryjnym.
Wskazać należy, że zgodnie zart. 17 ust. 1 k.p.c.do właściwości sądów okręgowych należą sprawy o prawa niemajątkowe i łącznie z nimi dochodzone roszczenia majątkowe. Słusznie w tym zakresie wskazywał skarżący, wspierając się stanowiskiem doktryny, że jeżeli powód domaga się udzielenia ochrony prawu niemajątkowemu, to sąd okręgowy rozpozna także jego roszczenie majątkowe (np. o odszkodowanie, zadośćuczynienie, czy zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej na cel społeczny), niezależnie od wartości przedmiotu sporu. Nie można zapominać, że niniejsza sprawa, w świetle treści pozwu niewątpliwie wypełnia dyspozycję wyżej cytowanegoart. 17 ust. 1 k.p.c., a jednocześnie jest sprawą z zakresu prawa pracy, gdyż roszczeniaR. P.swoje źródło mają w stosunku pracy, który łączył go z pozwaną(...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnościąwK.. Oznacza to, że przedmiotowa sprawa podlega rozpoznaniu przez sąd okręgowy.
Nie można się przy tym zgodzić z Sądem I instancji w przedmiocie wyłączenia żądania wyrażonego w punkcie 3 pozwu, a dotyczącego obowiązku zamieszczania w prasie oświadczenia o określonej treści, mającego częściowo rekompensować poniesioną przez powoda krzywdę, która w jego ocenie powstała wskutek naruszeń, jakich dopuścił się pracodawca– (...)Polska, do odrębnego postępowania.
Sąd Apelacyjny podkreśla, że podstawa faktyczna wszystkich roszczeń powoda jest tożsama, zaś w jego ocenie ma ona źródło w stosunku pracy, jaki łączył go z pozwaną. Oznacza to, że wyłączenie poszczególnych roszczeń do odrębnego postępowania, byłoby sprzeczne z zasadą ekonomiki postępowania, gdyż zmuszałoby sąd rozpoznający zarówno sprawę o roszczenia majątkowe (pkt 1 i 2 pozwu), jak i ten rozpoznający sprawę o roszczenie niemajątkowe (pkt 3 pozwu) do dokonywania odrębnych ustaleń faktycznych, wde factoidentycznym zakresie, co powodowałoby konieczność przesłuchiwania tych samych świadków, czy powoda, przedstawiania dokumentów - dwukrotnie. Nie budzi bowiem wątpliwości, że podstawy wszystkich wskazanych w pozwie roszczeń powód doszukuje się w stosunku pracy, jaki wiązał go z pozwaną. Nie można jednocześnie tracić z oczu, że pozew wpłynął do Sądu Okręgowego 25 marca 2016 r., zaś zaskarżone postanowienie wydano 9 grudnia 2016 r. W ocenie Sądu Apelacyjnego fakt, że w tym okresie (8 miesięcy) Sąd Okręgowy podejmował czynności, które ściśle zmierzały do merytorycznego rozpoznania sprawy, (w szczególności wydawał zarządzenia oraz dokonywał analizy dokumentacji, a także przyjmował pisma i wzywał do uzupełniania materiału dowodowego) świadczy o tym, że w chwili wniesienia pozwu był on właściwy. Zgodnie zaś zart. 15 § 1 k.p.c.sąd właściwy w chwili wniesienia pozwu pozostaje właściwy aż do ukończenia postępowania, choćby podstawy właściwości zmieniły się w toku sprawy.
W kontekście powyższego Sąd Apelacyjny uznał, że powód prawidłowo ustalił właściwość rzeczową Sądu Okręgowego w Szczecinie VI Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, dla rozpoznania całości żądania wyrażonego w treści pozwu. Nie zachodziła zatem potrzeba wyłączania któregokolwiek roszczenia do odrębnego postępowania. Oznacza to, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania i jako takie nie może utrzymać się w obrocie prawnym. W tej sytuacji Sąd I instancji obowiązany będzie dalej prowadzić sprawę, a w konsekwencji rozstrzygnąć o całości roszczeńR. P..
Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżone postanowienie na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.(pkt 1).
W ocenie Sądu Apelacyjnego, jakkolwiek zażalenie powoda było zasadne, na tym etapie postępowania brak było podstaw do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego. Zgodnie bowiem zart. 108 § 1 k.p.c.sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. Mając na względzie, że niniejsze orzeczenie nie kończy postępowania w sprawie, a jego skutkiem jest dalsze procedowanie przez Sąd Okręgowy, o kosztach postępowania zażaleniowego orzeknie Sąd I instancji w orzeczeniu kończącym postępowanie, zgodnie z zasadą wyrażoną w cytowanymart. 108 k.p.c.(pkt 2).
SSO del. Gabriela Horodnicka- SSA Barbara Białecka SSA Urszula Iwanowska Stelmaszczuk