Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 333/15
Data wyroku: 2017-03-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marta Ładzińska
Słowa kluczowe: Odszkodowanie, Wypadek przy pracy
Podstawa prawna: art. 11 Ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy

Sygnatura akt IV U 333/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 02 marca 2017 r.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Marta Ładzińska
Protokolant:   Agnieszka Zamojska
po rozpoznaniu w dniu 02 marca 2017 r. w Jeleniej Górze
sprawy z odwołaniaT. P.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.
na skutek odwołania od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.z dnia 14.10.2015 r.
znak(...)- (...)(...)(...)- (...)
w przedmiociejednorazowego odszkodowania

I
zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.z dnia 14.10.2015 r. znak(...)- (...)(...)
(...)- (...)w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcy prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 27.03.2014 r. w kwocie odpowiadającej 10 % (dziesięciu procentom) stałego uszczerbku na zdrowiu oraz 5 % (pięciu procentom długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, zaliczając na poczet odszkodowania kwotę dotychczas przyznaną,

II
koszty sądowe zalicza na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt IV U  333/15

UZASADNIENIE
T. P.odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wL.z dnia 14.10.2015 r. znak(...)- (...)(...)(...)- (...), którą przyznano mu prawo do jednorazowego odszkodowania w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 27.03.2014 r. w wysokości 5 % długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.
W uzasadnieniu wskazał, że nie zgadza się z decyzją, ponieważ doznał wyższego uszczerbku na zdrowiu.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.wniósł o oddalenie odwołania, zarzucając, że u wnioskodawcy stwierdzono cechy długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy i ustalono 5% uszczerbku na zdrowiu.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
T. P.z zawodu jest kierowcą i podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym.
(

dowód

: bezsporne)
W dniu 27.03.2014 r.T. P.uległ wypadkowi przy pracy – wypadkowi komunikacyjnemu.
(

dowód

: bezsporne , a nad to dokumenty zawarte w aktach Z US: protokół ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy  pracy  z dnia  27.03.2014  r . )
Na skutek wypadku u wnioskodawcy stwierdzono przebyty uraz odwiedzeniowy odcinka szyjnego kręgosłupa z zespołem bólowym oraz przebyte stłuczenie barku prawego i uda bez następstw.
(...) OddziałwL.decyzją z dnia 14.10.2015 r. przyznał wnioskodawcy odszkodowanie z tytułu długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 5 %.
(

dowód

:  bezsporne, a nadto: decyzja z dnia 14.10.2015 r.  karta 24 akt ZUS)
T. P.doznał urazu kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego. Cierpi na skutek wypadku na zespół korzeniowy szyjny i lędźwiowo – krzyżowy.
Schorzenia te skutkują trwałym uszczerbkiem na zdrowiu w wysokości 10 %.
W badaniu neurologicznym stwierdzono istnienie zaburzeń czucia kończyn górnych i prawej kończyny dolnej typu korzeniowego, znaczące się objawy korzeniowe rozciągowe z odcinka lędźwiowo – krzyżowego, znacznego stopnia ograniczenie ruchomości kręgosłupa w odcinku szyjnym i lędźwiowym. Doznany w dniu 27.03.2014 r. uraz był czynnikiem wyzwalającym wystąpienie przewlekłego zespołu korzeniowego u nie uskarżającego się wcześniej na tego typu dolegliwości wnioskodawcy.
(

dowód

: opinia  biegłego neurologa  z dnia  18.02.2016 r., k – 12-13 , opinia uzupełniająca  biegłego neurologa  z dnia 9.08.2016r., k – 59 )
Ze względów psychiatrycznych u wnioskodawcy na skutek wypadku przy pracy występuje długotrwały uszczerbek na zdrowiu w wysokości 5%.
Wnioskodawca nadal leczy się psychiatrycznie, cierpi na zaburzenia snu, okresowo ma stany niepokoju, stany lękowe. Pracuje w zawodzie kierowcy, przed zdarzeniem jeździł sam, obecnie jeździ z drugim kierowcą, co spowodowało, że obniżyły się jego zarobki.

(dowód:

opinia biegłego psychiatry z dnia 12.06.2016 r., k – 37 -40 , opinia uzupełniająca biegłego psychiatry  z dnia 04.01 .201 7 r., k –  87 )
Ustalając stan faktycznySąd oparł się na dokumentacji zgromadzonej w aktach ZUS, która nie była przez żadną ze stron kwestionowana.
Sąd oparł się także na opinii biegłego neurologa, opinii uzupełniającej biegłego neurologa oraz opinii i opinii uzupełniającej biegłej psychiatry, które zostaną omówione w toku rozważań.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie jest uzasadnione, co skutkowało zmianą decyzji organu rentowego.
Podstawą żądania wnioskodawcy był przepisart. 11 Ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(Dz. U. z dnia 28 listopada 2002 roku, Nr 199, poz. 1673 ze zmianami), zgodnie z którym ubezpieczonemu, który w następstwie choroby zawodowej doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie.
W przedmiotowej sprawie nie była sporna okoliczność podlegania przez wnioskodawcę ubezpieczeniom społecznym, nie było też sporne, że wypadek z dnia 27.03.2014 r. stanowił wypadek przy pracy. Jedyną okolicznością sporną była wysokość uszczerbku na zdrowiu wnioskodawcy na skutek wypadku.
W tym zakresie Sąd oparł się na opiniach biegłych w pełni je podzielając.
Opinie biegłych były rzetelne i fachowe. Biegli, którzy sporządzali opinie, mają zgodnie z treściąart. 278 k.p.c.wiadomości specjalne niezbędne do odpowiedzi na pytania Sądu. Sporządzając opinię biegli oparli się na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, na dokumentacji medycznej oraz na badaniu wnioskodawcy. W ocenie Sądu opinie są pełne, rzetelne, kompleksowe i spójne. Biegli wyjaśnili podstawę przyjętej wartości 10 % (neurolog) i 5% (psychiatra) uszczerbku na zdrowiu wnioskodawcy.
Strona pozwana złożyła zastrzeżenia do opinii biegłego neurologa. Biegły odniósł się do nich w opinii uzupełniającej. Biegły wyjaśnił, z jakich przyczyn przyjął, że występujący u wnioskodawcy zespół korzeniowy w odcinku lędźwiowo – korzeniowym pozostaje w związku z przebytym wypadkiem. Wskazał, że doznany podczas zderzenia uraz wyprostowanej w czasie hamowania prawej kończyny dolnej doprowadził pośrednio do urazu skrętnego odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Ponadto badanie(...), na którym opierał się biegły pochodziło z okresu po wypadku, tj. było wykonane 4 miesiące po wypadku.
Po opinii uzupełniającej strona pozwana złożyła kolejne zastrzeżenia (k. 72). W ocenie Sądu stanowiły one powtórzenie zastrzeżeń poprzednio zgłoszonych i tym samym stanowiły de facto wyraz niezadowolenia strony z wniosków opinii. Wskazać należy, że samo niezadowolenie strony z oceny przedstawionej przez biegłych nie uzasadnia potrzeby dopuszczenia przez sąd dowodu z opinii innych biegłych(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2009 r., II CSK 642/08).
Sąd nie znalazł przyczyn pozwalających na zakwestionowanie wniosków opinii.
Dodatkowo podkreślić należy, że opinia biegłych sądowych podlega ocenie przy zastosowaniuart. 233 § 1 k.p.c.– na podstawie kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażanych w niej wniosków.
Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego Sąd może oceniać opinię biegłego pod względem fachowości, rzetelności czy logiczności. Może pomijać oczywiste pomyłki czy błędy rachunkowe. Nie może jednak nie podzielać poglądów biegłego, czy w ich miejsce wprowadzać własnych stwierdzeń(tak: wyrok SN z dnia 19 grudnia 1990 r. sygn. akt I PR 148/90, OSP 1991/11/300).
Sąd, w ramach zastrzeżonej dla niego swobody, decyduje, czy ma możliwość oceny dowodu w sposób pełny i wszechstronny, czy jest w stanie prześledzić jego wyniki oraz czy może ocenić rozumowanie, które doprowadziło biegłego do konkretnych wniosków danej opinii. Sąd czyni to zapoznając się z całością opinii, tj. z przedstawionym w niej materiałem dowodowym, wynikami badań przedmiotowych i podmiotowych. Wszystko to, a nie tylko końcowy wniosek opinii, stanowi przesłanki dla uzyskania przez sąd podstaw umożliwiających wyjaśnienie sprawy.
W przedmiotowej sprawie sąd w całości podziela opinie biegłych.
Mając powyższe na uwadze, na mocy przepisuart. 477 (14) § 2 k.p.c.zmieniono decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wW.i przyznano wnioskodawcy prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy  z dnia 11.08.2015r. w kwocie odpowiadającej 10% stałego i 5 % długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, zaliczając na poczet odszkodowania kwotę dotychczas wypłaconą.
W niniejszej sprawie wnioskodawca był zwolniony z mocy ustawy z ponoszenia kosztów sądowych, co skutkowało na zasadzie wynikającej z treści art. 113 u.o.k.s.c. zaliczeniem tych kosztów na rachunek Skarbu Państwa jak w punkcie II wyroku.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.