Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 258/17
Data wyroku: 2017-08-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Tomasz Korzeń
Słowa kluczowe: Dodatki do emerytur i rent
Podstawa prawna: art. 21-13 ustawy z 19 grudnia 2008 o emeryturach pomostowych ( Dz. U. z 2017 poz 664)

Sygnatura akt VI U 258/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 sierpnia 2017 roku
Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSO Tomasz Korzeń
Protokolant st. sekr. sądowy Anna Kopala
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2017 roku
sprawy z odwołaniaJ. F.
od decyzji z dnia 28 marca 2017 roku
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wG.
o wysokość emerytury
zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wG.z dnia 28 marca 2017 roku, znak:(...)w ten sposób, że przelicza wysokość emeryturyJ. F.od listopada 2016 roku (z uwzględnieniem rekompensaty w kwocie 44 275,12 zł) ustalając ją na 3071,45zł.

SSO Tomasz Korzeń

VI U 258/17   UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 2 marca 2017 Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.odmówiłJ. F.przeliczenia emerytury poprzez doliczenie rekompensaty.
Ubezpieczonywniósł o zmianę decyzji i przyznanie przeliczenie emerytury, albowiem pracował w warunkach szczególnych jako operator sprzętu ciężkiego od 8.08.1972 do 12.05.1981, od 10.08.1983do 15.03.1991 i od 9.12.1991 do 8.05.1992 r.
Organ rentowywniósł o oddalenie odwołania. Podniósł, że nie uwzględnił powyższych jako pracy w warunkach szczególnych, albowiem pracodawcy nie przewołali w zaświadczenia "całości zapisu rozporządzania" określając stanowisko zajmowane przez wnioskodawcę.

Sąd ustalił, co następuje:

UbezpieczonyJ. F.,urodzony (...)pobiera od 1.06.2016 r. emeryturę przyznaną na podstawie art. 24 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Jej wysokość ustalono na 2431,92 zł. Nie pobierał emerytury "wcześniejszej".
17.11.2017 wystąpił z wnioskiem o doliczenie do emerytury rekompensaty za pracę w warunkach szczególnych. Decyzją z dnia 28.03.2017 r. organ rentowy odmówił przeliczenia świadczenia./bezsporne/
Wnioskodawca od 8.08.1972 do 12.05.1981 r. i od 10.08.1983 do 15.03.1991 zatrudniony był w(...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)jako kierowca operator sprzętu ciężkiego - maszynista (operator) żurawi samojezdnych o udźwigu 6 ton i większych. Pracę wykonywał stale i pełnym wymiarze czasu pracy.

dowód:

dokumenty w aktach organu rentowego: tom II: świadectwa pracy k. 5,7, świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych k. 6,8
dokumenty w aktach osobowych ubezpieczonego k. 23
zeznania ubezpieczonego k. 11
zeznania świadków:A. S.,J. P.k. 36
Taką samą pracę, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, wykonywał od 9.12.1991 do 8.05.1992 r.(...) sp. z o.o.wG.

dowód:

dokumenty w aktach organu rentowego: tom II: świadectwa pracy k. 9 dokumenty w aktach osobowych ubezpieczonego k. 20
zeznania ubezpieczonego k.11
Wysokość należnej ubezpieczonemu rekompensaty wynosi 44.275,12 zł, a wysokość emerytury z rekompensatą - 3071,45 zł.

dowód:

wyliczenia pozwanego k. 26-31

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego zasługiwało na uwzględnienie.
Ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowychz (Dz.U. z 2017 r. poz. 664) wart. 21stanowi, iż: rekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 15 lat (ust. 1), rekompensata nie przysługuje osobie, która nabyła prawo do emerytury na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS (ust. 2). W art. 23 wskazano, iż ustalenie rekompensaty następuje na wniosek ubezpieczonego o emeryturę (ust.1), rekompensata przyznawana jest w formie dodatku do kapitału początkowego, o którym mowa w przepisach art. 173 i art. 174 ustawy o emeryturach i rentach z FUS (ust.2).
W sprawie ustalić bezsporne było, iż ubezpieczony nie pobierał emerytury "wcześniejszej". Należało więc zbadać, czy ubezpieczony wykazał staż pracy w warunkach szczególnych i w jakim rozmiarze czasowym.
Zgodnie zart. 32 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U.2017.1383; dalej jako ustawa) dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ust. 1, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Stosownie do ust. 4 rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym wust. 2 i 3przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych. Przepisy dotychczasowe to uregulowania zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.; dalej jako rozporządzenie). Rodzaje prac w szczególnych warunkach, których wykonywanie może uprawniać do emerytury wcześniejszej, wymienione są w wykazach A i B stanowiących załączniki do rozporządzenia. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia przy ustalaniu okresów zatrudnienia w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze uwzględnia się jedynie te okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Z treści przytoczonych przepisów wynika zatem, że pracą w szczególnych warunkach jest praca wykonywana stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy (przez 8 godzin dziennie, jeżeli pracownika obowiązuje taki wymiar czasu pracy) w warunkach pozwalających na uznanie jej za jeden z rodzajów pracy wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2012 r., III UK 92/11).
W załączniku A, dział V - W budownictwie i przemyśle materiałów budowlanych w poz.3 uznano prace maszynistów ciężkich maszyn budowlanych lub drogowych. Takie właśnie prace wykonywał wnioskodawca, we wszystkich 3 spornych okresach. . Dźwigi obsługiwane przez wnioskodawcę (o udźwigu od 6 ton) są niewątpliwie ciężkimi maszynami budowlanymi. Wydane na podstawie niekonstytucyjnej subdelegacji zarządzenia „resortowe” wskazujące stanowiska uznawane za wykonywane w warunkach szczególnych mogą mieć tylko pomocnicze zastosowanie, w żadnym wypadku nie mogą ograniczać czy rozszerzać treści rozporządzenia ( por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2007 r., III UK 50/2007, LexPolonica nr 3900065). Pozwalają jednak określać jakie stanowiska były uznawane za odpowiadające pracom wymienionym w wykazanie A rozporządzenia.ZarządzenieNr 9 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 1 sierpnia 1983 r. w sprawie wykazu stanowisk pracy w zakładach pracy nadzorowanych przez Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach uprawniające do wcześniejszego przejścia na emeryturę oraz do wzrostu emerytury lub renty w dziale IV. poz.3 pkt. 4 wymienia maszynistów żurawi samojezdnych kołowych i gąsienicowych. Złożone przez ubezpieczonego świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych potwierdzają wykonywanie pracy na takich właśnie stanowiskach. Potwierdzają to także zeznania świadków przesłuchanych w sprawie. Sąd dał wiarę zeznaniom tych świadków nie znajdując żadnych podstaw by kwestionować ich szczerość i zgodność z rzeczywistym stanem rzeczy. Świadkowie ci są osobami obcymi dla odwołującego. Nie mają żadnego interesu w składaniu fałszywych zeznań. Ich zeznania wzajemnie się uzupełniają tworząc logiczną całość. Świadkowie pracowali ze skarżącym w jednym zakładzie pracy, a zatem posiadają wiedzę w przedmiocie charakteru jego zatrudnienia. Zeznania świadków znajdują potwierdzenie w zeznaniach ubezpieczonego, a nadto w dokumentach zgromadzonych w aktach sprawy, zwłaszcza w aktach osobowych skarżącego pochodzących z okresu jego zatrudnienia, którym to dokumentom sąd nadał przymiot wiarygodności. Autentyczność tych dokumentów nie była przez strony kwestionowana i nie budziła wątpliwości sądu. Walor wiarygodności przyznał sąd także zeznaniom ubezpieczonego, gdyż były one zbieżne z treścią archiwalnych dokumentów znajdujących się w jego aktach osobowych i zeznaniami świadków.
Podobnie należało ocenić treść zapisów ze świadectwa pracy za ostatni sporny okres. Zeznania ubezpieczonego, jak i dokumenty w aktach osobowych potwierdzają zapisy w świadectwie pracy. Okres ten jednak nie wpływa na wysokość rekompensaty.
Ustalając stan faktyczny w sprawie Sąd oparł się na dokumentach zgromadzonych w aktach organu rentowego i aktach, a także na zeznaniach ubezpieczonego oraz zawnioskowanych przez niego świadków, którym to Sąd nadał przymiot wiarygodności (w zakresie wyżej wskazanym).
Ubezpieczony wykazał ponad 15-letni okres pracy w warunkach szczególnych. Tym samym przysługuje mu prawo do przeliczenia emerytury poprzez doliczenie rekompensaty do kapitału początkowego. Wysokość rekompensaty jak i wysokość emerytury po jej doliczeniu do kapitału początkowego została wyliczona przez pozwanego. Ubezpieczony nie kwestionował wyliczeń. Są ona zgodne z uregulowaniamiart. 22 ustawy o emeryturach pomostowychiart. 26w związku z 173-175 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.
Z uwagi na powyższe, na podstawieart. 47714§ 2 KPC, zmieniono zaskarżoną decyzję przeliczając wysokość emerytury od miesiąca złożenia wniosku (art. 129 ust. 1 ustawy).
SSO Tomasz Korzeń