Sąd Rejonowy w Tomaszowie Mazowieckim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 692/16
Data wyroku: 2017-03-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Niewiadomski
Słowa kluczowe: Akt oskarżenia
Podstawa prawna: art. 157 § 1 kk

Sygn. akt II K 692/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 07 marca 2017 r.
Sąd Rejonowy w Tomaszowie Mazowieckim w II Wydziale Karnym, w składzie:
Przewodniczący SSR Jacek Niewiadomski
Protokolant starszy sekretarz sądowyM. S.,
starszy sekretarz sądowyM. K.
w obecności ------------ Prokuratora ------------

po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2017 r.

sprawyW. F. (1)

synaJ.iJ. z domu S.

ur. (...)wR.

oskarżonego o to, że:
w dniu 03 czerwca 2016 r. w miejscowościR.,ul. (...), gm.R., woj.(...), na prywatnej posesji naruszył czynności narządu ciałaW. F. (2), w ten sposób, że uderzył go ręką w twarz, w wyniku czego doznał on obrażeń ciała w postaci złamania kości nosa z przemieszczeniem odłamów, z krwawieniem z przewodu nosowego i z obrzękiem nosa i twarzy, co spowodowało naruszenie czynności narządu ciała na okres przekraczający 7 dni,
tj. o czyn zart. 157 § 1 kk
1. oskarżonegoW. F. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 157 § 1 kki za to na podstawieart. 157 § 1 kkw zw. zart. 37 a kkwymierza mu karę 10 ( dziesięciu ) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 ( trzydziestu ) godzin miesięcznie,
2.na podstawieart. 46 § 1 kkorzeka od oskarżonegoW. F. (1)na rzecz pokrzywdzonegoW. F. (2)kwotę 4.000 ( cztery tysiące ) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę,
3.zwalnia oskarżonego od opłaty i wydatków poniesionych w sprawie, które przejmuje na rzecz Skarbu Państwa.
Sygn. akt II K 692/16

UZASADNIENIE
W. F. (1)iW. F. (2)mieszkają naposesji nr (...)przyul. (...)w miejscowościR.. Zajmują osobne mieszkania w kilkurodzinnym budynku mieszkalnym.
W dniu 03 czerwca 2016 r. około godziny 21:45W. F. (2)wyszedł na podwórko sprawdzić, czy zamknął samochód. Gdy stanął obok swojego samochodu podbiegł do niegoW. F. (1)i uderzył go dwukrotnie pięścią w twarz. W następstwie uderzeńW. F. (2)upadł na ziemię, trochę go zamroczyło. Gdy się podniósł, z nosa leciała mu krew, a ubranie miał zakrwawione. Po powrocie do swojego mieszkaniaW. F. (2)zatamował krwawienie z nosa i zadzwonił na Policję, która po pewnym czasie przyjechała na miejsce zdarzenia.
(dowód:zeznania świadkaW. F. (2)– k. 18 odwrót-19, w tym k. 2-3 i k. 53-54, notatka urzędowa k. 1 ).
W dniu 4 czerwca 2016 roku w godzinach rannychW. F. (2)udał się do(...) Sp. z o.o.wT.. Został zbadany, wykonano mu RTG nosa. Stwierdzono u niego dolegliwości bólowe oraz obrzęk twarzoczaszki okolicy nosa. RTG wykazał złamanie kości nosa. Zalecona została konsultacja laryngologiczna.
(dowód:karta leczenia ambulatoryjnego k-6, skierowanie na konsultację k-7, dokumentacja fotograficzna k-31-38, zaświadczenie o obdukcji lekarskiej k-46, zeznania świadkaW. F. (2)– k. 18 odwrót-19, w tym k. 2-3 i k. 53-54).
W wyniku uderzeń zadanych przezW. F. (1)W. F. (2)doznał obrażeń ciała w postaci złamania kości nosa z przemieszczeniem odłamów, z krwawieniem z przewodu nosowego i z obrzękiem nosa i twarzy, co spowodowało naruszenie czynności narządu ciała na okres przekraczający 7 dni. Skrzywienie przegrody nosa jakiej doznałW. F. (2)powoduje trudności z oddychaniem i wymaga leczenia operacyjnego.
(dowód:opinia lekarska k-57, skierowanie do szpitala k-45, zaświadczenie o obdukcji lekarskiej k-46, zeznania świadkaW. F. (2)– k. 18 odwrót-19, w tym k. 2-3 i k. 53-54 ).
W. F. (1)urodził się w (...)roku wR.. Ma on wykształcenie podstawowe – bez zawodu. Nie pracuje, jest zarejestrowany jako bezrobotny. Jest kawalerem. Dzieci nie posiada. Nie leczył się psychiatrycznie, psychologicznie, neurologicznie, ani odwykowo.
(dowód:wyjaśnienia oskarżonegoW. F. (1)– k. 17 odwrót, notatka sporządzona na zasadzieart. 213 § 1 kpk– k. 66 ).
W. F. (1)nie był karany.
(dowód:karta karna – k. 66a ).
W. F. (1)przyznał się do spowodowania obrażeń u pokrzywdzonegoW. F. (2). Wyjaśnił, że zrobił to jednak w sposób niecelowy, w odruchu obronnym i przedstawił okoliczności zdarzenia.
( wyjaśnienia oskarżonegoW. F. (1)– k. 17 odwrót-18, w tym k. 62-63 ).

Sąd zaważył, co następuje:
Dokonując ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie Sąd oparł się na zgromadzonymw sprawie i pozytywnie ocenionym materiale dowodowym. W ocenie Sądu, zebranyw sprawie materiał dowodowy zarówno w postaci dowodów osobowych, jak i nieosobowych wskazuje, iż oskarżonyW. F. (1)dopuścił się zarzucanego mu czynu.
Sąd uznał za wiarygodne w całości zeznania pokrzywdzonegoW. F. (2). Jego zeznania są spójne i logiczne, a także nie ma między nimi, a dowodami którym Sąd przyznał walor wiarygodności, istotnych różnic. W szczególności Sąd dał wiarę pokrzywdzonemu, iż nie prowokował on w żaden sposób oskarżonego, ani też nie złapał go od tyłu. Za wiarygodne sąd uznał zeznaniaW. F. (2), że został uderzony przez oskarżonego dwukrotnie pięścią w twarz. Przesądza o tym rozmiar obrażeń, jakich doznał pokrzywdzony. Na wiarę zasługują również zeznania pokrzywdzonego w zakresie rozmiaru doznanych przez niego obrażeń, podjętego leczenia oraz konieczności dalszego leczenia w postaci zabiegu operacyjnego złamanej przegrody nosa. W szczególności, iż pokrzywdzony okoliczność tę potwierdził złożonymi zaświadczeniami lekarskimi.
Wyjaśnienia oskarżonegoW. F. (1)nie zasługują na wiarę w szczególności w tym aspekcie kiedy oskarżony twierdzi, iż obrażenia u pokrzywdzonego spowodował w sposób niecelowy, działając niejako w odruchu obronnym, gdy został złapany od tyłu przezW. F. (2). Stanowią one w ocenie sądu realizację przyjętej przez oskarżonego linii obrony, która nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym, a zmierza jedynie do uwolnienia oskarżonego od odpowiedzialności karnej, poprzez przyjęcie, że jego działania zostały podjęte w ramach obrony.
W ocenie Sądu na przymiot wiarygodności zasługuje opinia sądowo – lekarska sporządzona przez lekarza specjalistę chirurga drR. K.. Opinia ta została sporządzona po zapoznaniu się z aktami sprawy i dokumentacją lekarskąW. F. (2). Wskazana opinia jest jasna, pełna i nie zawiera sprzeczności. Wynika z niej jednoznacznie, że obrażenia jakich doznałW. F. (2)powodują naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni i mogły one powstać w okolicznościach przedstawionych przez pokrzywdzonego.
Za nie budzące wątpliwości i wiarygodne Sąd uznał pozostałe dowody nieosobowe znajdujące się w aktach sprawy, między innymi te, do których odwołał się czyniąc ustalenia faktyczne, a mianowicie notatkę urzędową, dane o karalności, kartę leczenia ambulatoryjnego, skierowanie na konsultację, dokumentację fotograficzną, zaświadczenie o obdukcji lekarskiej, skierowanie do szpitala. Dowody te nie były kwestionowane przez uczestników postępowania i zasługują na przymiot wiarygodności.
W ocenie Sądu na wiarę zasługują pozostałe dowody nieosobowe zgromadzone w sprawie.
Zgodnie zart. 157 § 1 kkkto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, inny niż określony wart. 156 § 1– tj. ciężki uszczerbek na zdrowiu; podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Normęart. 157 § 1 kknależy odczytywać przy pomocyart. 157 § 2 kkktóry przewiduje odpowiedzialność karną za spowodowanie naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia trwającego nie dłużej niż 7 dni. Reasumując na podstawieart. 157 § 1 kkbędzie odpowiadał sprawca, który spowodował naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający dłużej niż 7 dni, a nie będący ciężkim uszczerbkiem na zdrowiu.
Przestępstwo zart. 157 § 1 k.k.jest skutkowym występkiem, który może być popełniony tylko umyślnie, zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i z zamiarem ewentualnym. Oznacza to, że sprawca musi obejmować świadomością możliwość spowodowania swoim zachowaniem skutku określonego wart. 157 § 1 k.k.i chcieć takiego skutku, albo na nastąpienie takiego skutku się godzić. Postać naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia nie musi być sprecyzowana w świadomości sprawcy, co oznacza, że objęcie zamiarem spowodowania skutku zart. 157 § 1 k.k.przyjąć może postać zamiaru ogólnego.( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2013 roku, II KK 101/12, Prok.i Pr.-wkł. 2013/5/5, LEX 1311525)
Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala w ocenie Sądu na przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu przestępstwa stypizowanego wart. 157 § 1 kkumyślnie, w zamiarze ewentualnym.
Oceniając bowiem stronę podmiotową jego czynu należy stwierdzić, że oskarżony chciał uderzyć pięścią w twarz pokrzywdzonego, a z towarzyszących okoliczności wynika, że godził się na następstwa, jakie mogło to spowodować. Przypisany zaś oskarżonemu czyn miał charakter zawiniony. W ustalonym bowiem stanie faktycznym oskarżony mógł zachować się zgodnie z prawem i nie zachodziły żadne okoliczności, które z uwagi na osobowość oskarżonego mogłyby wpływać ograniczająco na możliwość jego zachowania się w sposób zgodny z prawem, czy też okoliczności, które wyłączałyby jego winę. Ponadto, w ocenie Sądu, przypisany oskarżonemu czyn jest bezprawny, a stopień jego społecznej szkodliwości był wyższy niż znikomy.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zachowanie oskarżonego jest bezprawne, karalne, karygodne, zawinione i jako takie stanowi przestępstwo.
Mając na względzie poczynione ustalenia faktycznie po przeprowadzonej wszechstronnej analizie i ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd uznał, że oskarżony w dniu 03 czerwca 2016 r. w miejscowościR.,ul. (...), gm.R., woj.(...), na prywatnej posesji naruszył czynności narządu ciałaW. F. (2), w ten sposób, że uderzył go ręką w twarz, w wyniku czego doznał on obrażeń ciała w postaci złamania kości nosa z przemieszczeniem odłamów, z krwawieniem z przewodu nosowego i z obrzękiem nosa i twarzy, co spowodowało naruszenie czynności narządu ciała na okres przekraczający 7 dni, czym wypełnił dyspozycję zart. 157 § 1 kk.
Przy wyborze rodzaju i rozmiaru kary Sąd baczył, aby była ona adekwatna do stopnia winy sprawcy, stopnia społecznej szkodliwości czynu przez niego popełnionego, jak również współmierna do wagi i okoliczności popełnionego czynu oraz do stopnia naruszonych przez oskarżonego dóbr prawnie chronionych.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że karą adekwatną do winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonegoW. F. (1)będzie kara 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie, którą Sąd wymierzył na podstawieart. 157 § 1 kkw zw. zart. 37 a kk.
W ocenie Sądu orzeczona wobec oskarżonego kara ograniczenia wolności spełni należycie funkcję prewencji indywidualnej wobec oskarżonego. Stanowić będzie również środek represji i ostrzeżenia, że podobna postawa musi spotkać się ze zdecydowaną reakcją organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości.
Zgodnie zart. 46 § 1 kkw razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości albo w części lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
Mając powyższe na uwadze na podstawieart. 46 § 1 kkSąd zasądził od oskarżonegoW. F. (1)na rzecz pokrzywdzonegoW. F. (2)kwotę 4.000 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Przy zasądzeniu tej kwoty sąd miał na uwadze, że pokrzywdzony doznał obrażenia ciała w postaci złamania przegrody nosa. Do chwili obecnej ma problemy z oddychaniem. Leczenie wymaga przeprowadzenia zabiegu operacyjnego, na który pokrzywdzony otrzymał skierowanie. Kwota 4.000 zł jest zdaniem Sądu adekwatna do rozmiaru cierpień i krzywdy jakiej doznał pokrzywdzony w wyniku pobicia przez oskarżonego.
Na podstawieart. 624 § 1 kpkSąd zwolnił oskarżonego od opłaty i wydatków poniesionych w sprawie, które przejął na rzecz Skarbu Państwa.