Sąd Okręgowy w Gdańsku
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 1529/16
Data wyroku: 2017-02-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wiesława Szulczewska
Słowa kluczowe: Wysokość emerytury
Podstawa prawna: art. 55 a ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VII U 1529/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 lutego 2017 r.
Sąd Okręgowy w Gdańsku
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Wiesława Szulczewska
Protokolant: st. sekr. sądowy Katarzyna Busz
po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2017 r. w Gdańsku
sprawyT. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.
o wysokość emerytury
na skutek odwołaniaT. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.
z dnia 5 lipca 2016 r. nr(...)
I. oddala odwołanie,
II. zasądza od ubezpieczonegoT. K.na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.360 zł ( trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Sygn. akt VII U 1529/16

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 5 lipca 2016 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.po rozpatrzeniu wnioskuT. K.z dnia 21 czerwca 2016 roku ustalił wysokość emerytury według art. 26 ustawy, od 1 czerwca 2016 roku, to jest od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek. W przedmiotowej decyzji organ rentowy wskazał, że wysokość miesięcznego świadczenia emerytalnego do wypłaty wynosi 2.961,41 złotych.
Odwołanie od decyzji wniósł ubezpieczonyT. K., domagając się zmiany zaskarżonej decyzji w zakresie wysokości przyznanego świadczenia emerytalnego oraz zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Argumentując swoje stanowiskoT. K.wskazał, że do oceny jego uprawnień do świadczeń emerytalnych nie można zastosowaćart. 25 ust. 1 b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Niemniej organ rentowy zastosował wspomnianą podstawę prawną, co spowodowało nieuzasadnione obniżenie wysokości świadczenia emerytalnego poprzez odjęcie od sumy kwot składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji i kwoty zwaloryzowanego kapitału początkowego, sumy kwot pobranych wcześniej emerytur.
W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w treści zaskarżonej decyzji.
Sąd ustalił co następuje:
UbezpieczonyT. K.,urodzony w dniu (...), w dniu 29 grudnia 2009 roku wystąpił do organu rentowego z wnioskiem o przyznanie prawa do emerytury.
Decyzją z dnia 7 stycznia 2010 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznał ubezpieczonemu od dnia 1 grudnia 2009 roku prawo do emerytury .
dowód: wniosek – k.1-6 akt emerytalnych; decyzja – k. 39 akt emerytalnych
Decyzją z dnia 13 października 2011 roku pozwany wstrzymałT. K.wypłatę emerytury wobec kontynuowania zatrudnienia.
dowód: decyzja – k.61 akt emerytalnych
Decyzją z dnia 11 lutego 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 4 grudnia 2012 roku o wznowienie wypłaty świadczenia od 22 listopada 2012 roku, ponownie ustalił wysokość oraz wnowiłT. K.wypłatę świadczenia emerytalnego. Organ rentowy ustalił wysokość miesięcznego świadczenia do wypłaty na kwotę 2466 złotych.
dowód: decyzja – k.111 akt emerytalnych
W związku z kontynuowaniem zatrudnienia w kolejnych latach organ emerytalny przeliczał emeryturę ubezpieczonego .
Dnia 21 czerwca 2016 rokuT. K.wniósł o ponowne ustalenie wysokości świadczenia emerytalnego.
dowód – k. 12-13, II tom akt emerytalnych
Zaskarżoną decyzją z dnia 5 lipca 2016 roku organ rentowy na podstawie art. 26 ustawy o emeryturach i rentach z FUS przeliczył ubezpieczonemu emeryturę od dnia 01.06.2016 r. , to jest od miesiąca złożenia wniosku o przeliczenie , pomniejszając podstawę obliczenia emerytury o kwotę stanowiącą sumę kwot pobranych emerytur i ustalił wysokość miesięcznego świadczenia emerytalnegoT. K.na kwotę 3610,34 złotych brutto / do wypłaty 2961, 41 zł / , wskazując jako sumę pobranych emerytur kwotę 196397,23 złotych.
dowód: decyzja – k.22-23, II tom akt emerytalnych
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie podlega oddaleniu jako niezasadne.
Stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach ubezpieczeniowych pozwanego organu rentowego, których prawdziwości i rzetelności nie kwestionowała żadna ze stron postępowania, w związku z czym Sąd również nie znalazł podstaw by odmówić im wiarygodności.
Okoliczności faktyczne niniejszej sprawy nie były bowiem sporne.
Spór dotyczył tego , czy przeliczając na wniosek ubezpieczonego emeryturę organ rentowy mógł zastosowaćustawę o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17.12.1998 r.od dnia 1 maja 2015 r. a / tekst jednolity Dz U z 2016 r. poz. 8887 , dalej : ustawy /
W tym względzie ubezpieczony podnosił, że organ rentowy niezasadnie zastosował regulację zawartą wart. 25 ust. 1b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W replice organ rentowy wyjaśnił, iż wskazany przez odwołującego przepis nie stanowił podstawy zaskarżonej decyzji, gdyż nakaz odliczenia przez ten organ kwot pobranych przez ubezpieczonego emerytur wynika z art. 55a ust. 2 ustawy. Stanowisko to zakwestionował ubezpieczony, powołując się na ochronę praw nabytych.
Dnia 5 marca 2015 r. ustawą o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2015, poz.552) po art. 55 ustawy dodano art. 55a. Zmiana ustawy emerytalnej weszła życie od 1 maja 2015 r.
Zgodnie z treścią art. 55a . 1 ustawy przepis art. 55 stosuje się również do ubezpieczonego, który miał ustalone prawo do emerytury przed zgłoszeniem wniosku o emeryturę, o której mowa w art. 27. Art. 55.2 stanowi , że jeżeli ubezpieczony pobrał emeryturę, do której miał ustalone prawo przed ustaleniem prawa do emerytury z tytułu osiągnięcia wieku emerytalnego, określonego w art. 27 ust. 2 i 3, podstawę obliczenia emerytury zgodnie z art. 26 pomniejsza się o kwotę stanowiącą sumę kwot pobranych emerytur w wysokości przed odliczeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych i składki na ubezpieczenie zdrowotne. Jak stanowi 55. 3 prawo do emerytury ustalone przed osiągnięciem wieku emerytalnego, określonego w art. 27 ust. 2 i 3, ustaje z dniem, od którego została przyznana emerytura na podstawie art. 27, obliczona zgodnie z art. 26.
W uzasadnieniu projektu ustawy zmieniającej przedstawiono następującą argumentację: "Wprowadzono taką możliwość dla osób urodzonych przed 1949 r., aby zachęcić je do rezygnacji ze zgłoszenia wniosku o wcześniejszą emeryturę oraz do opóźnienia przejścia na emeryturę z tytułu osiągnięcia wieku emerytalnego. Propozycja dodania art. 55a wynika z faktu, iż obecnie przepis art. 55 ustawy nie ma zastosowania do ubezpieczonego urodzonego przed 1949 r., który przed osiągnięciem wieku emerytalnego, miał ustalone prawo do wcześniejszej emerytury i pobierał to świadczenie".
W postępowaniu sądowym w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych badana jest legalność decyzji i orzekanie o niej możliwe jest tylko przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w chwili jej wydawania. Zasadą jest zatem, iż sąd ocenia legalność decyzji organu rentowego według stanu rzeczy istniejącego w chwili jej wydania.
Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że organ rentowy w zaskarżonej przez ubezpieczonego decyzji zastosował adekwatną podstawę prawną.
T. K.urodził się w dniu (...), przeszedł na wcześniejsza emeryturę , również po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego kontynuował zatrudnienie , sukcesywnie składając wnioski o przeliczenie emerytury , a pozwany przeliczał ja , zgodnie z obowiązująca ustawą .
Organ rentowy trafnie skonstatował, że do ponownego ustalenia wysokości świadczenia emerytalnego ubezpieczonegoT. K.winien być zastosowany obowiązujący w dniu złożenia wniosku o przeliczenie art. 55a ust. 2 ustawy, a tym samym podstawę obliczenia emerytury zgodnie z art. 26 ustawy należało pomniejszyć o kwotę stanowiącą sumę kwot pobranych emerytur w wysokości przed odliczeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych i składki na ubezpieczenia zdrowotne. W związku z tym decyzja organu rentowego jest prawidłowa i zgodna z ustawa o emeryturach i rentach z FUS .
Jednocześnie nie sposób podzielić stanowiska skarżącego, iż zastosowanie art. 55a ust. 2 ustawy emerytalnej godzi w jego prawa nabyte, które podlegają ochronie. Zmiana normatywna, polegająca na dodaniu art. 55a ustawy, nie powoduje pozbawienia praw nabytych przez ubezpieczonych, a jedynie wpływa w sposób modyfikujący i korygujący na koleje przeliczenie emerytury, a nadto ujednolica zasady nabywania świadczeń ubezpieczonych.
Wobec powyższego Sąd w punkcie I wyroku na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.oraz cytowanych powyżej przepisów, oddalił odwołanieT. K..
W punkcie II wyroku Sąd orzekł o kosztach procesu, mając na względzie zasadę odpowiedzialności za jego wynik, zasądzając na podstawieart. 98 k.p.c.w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2015, poz. 1804) od ubezpieczonegoT. K.na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społeczych Oddział wG.minimalną stawkę 360 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
SSO Wiesława Szulczewska