Sąd Okręgowy w Łodzi
XIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy
Sygnatura akt: XIII Ga 766/16
Data wyroku: 2017-02-17 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: SO Bartosz Kaźmierak, Sędzia SO Jarosław Pawlak, SO Beata Matysik (ref.)
Słowa kluczowe: Ubezpieczenie auto-casco
Podstawa prawna: art. 471 k.c.

Sygn. akt XIII Ga 766/16

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2016 roku Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim zasądził od(...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.na rzeczW. D.kwotę 8.170,80 zł z ustawowymi odsetkami od dnia05 lutego 2014 roku do dnia zapłaty (pkt 1) oraz kwotę 200,00 zł (pkt 2), oddalił powództwo w pozostałym zakresie (pkt 3) a ponadto zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 390,42 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt 4).
Apelację od powyższego wyroku wniósł pozwany, zaskarżając przedmiotowe rozstrzygnięcie w części, tj. w zakresie pkt 2 – w całości.
Zaskarżonemu wyrokowi pozwany zarzucił:

1
naruszenie prawa materialnego, tj.art. 361 i 363 § 1 i art. 805 k.c.poprzez przyjęcie, że powodowi przysługuje odszkodowanie z tytułu kosztów wykonania prywatnej ekspertyzy w sytuacji, w której likwidacja szkody następowała w ramach reżimu odpowiedzialności kontraktowej, w związku z zawartą umową ubezpieczenia auto casco,

2
naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy,a mianowicieart. 227, 229 i 233 § 1 k.p.c.poprzez przyjęcie, że powodowi przysługuje odszkodowanie z tytułu kosztów wykonania prywatnej ekspertyzyw sytuacji, w której likwidacja szkody następowała w ramach reżimu odpowiedzialności kontraktowej, w związku z zawartą umowa ubezpieczenia auto casco.

W oparciu o powyższe pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w zaskarżonej części oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania za drugą instancję, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Powód wniósł o oddalenie apelacji oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył:
Apelacja pozwanego nie zasługiwała na uwzględnienie.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu naruszenia przepisów prawa procesowego wskazać należy, że są one niezrozumiałe. Powołane w apelacji przepisyKodeksu postępowania cywilnegodotyczą przedmiotu i oceny dowodów. Skarżącynie wskazał, w jaki sposób Sąd Rejonowy miałby dopuścić się ich naruszenia wydając rozstrzygnięcie w zaskarżonym zakresie. W szczególności nie wskazał, jakie dowody przeprowadzone przez Sąd były nieprzydatne dla rozstrzygnięcia, bądź zbędne w kontekścieart. 229 k.p.c., bądź przeciwnie, jakich dowód mających znaczenie w sprawie Sądnie przeprowadził (art. 227 k.p.c.). Pozwany nie uzasadnił także, gdzie w jego ocenie Sąd I instancji przekroczył zasadę swobodnej oceny dowodów, a w konsekwencji dokonał ustaleń sprzecznych z zasadami logiki czy doświadczenia życiowego.
Uzasadnienie apelacji prowadzi natomiast do wniosku, że zarzut naruszenia prawa procesowego pozwany utożsamiade factoz niewłaściwym zastosowaniem przepisów prawa materialnego poprzez przyjęcie, że koszt prywatnej ekspertyzy sporządzonej na etapie postępowania przed ubezpieczycielem w przypadku odpowiedzialności kontraktowej(z umowy auto casco) może być objęty obowiązkiem odszkodowawczym tylko w przypadku, gdy przewiduje to umowa zawarta między stronami, w szczególności ogólne warunki ubezpieczenia. Ze stanowiskiem tym nie sposób się zgodzić. Ma rację skarżący, że podstawą wyliczenia świadczenia należnego ubezpieczającemu/ubezpieczonemu z tytułu zdarzenia objętego umową jest treść tejże umowy, na co wskazujeart. 805 § 1 i § 2 pkt 1 k.c.Nie prowadzi to jednak, jak twierdzi pozwany, do wniosku, że skoro w niniejszej sprawieze stosunku umownego pomiędzy pozwanym a poprzednikiem prawnym powoda (poszkodowanym – cedentem) nie wynikał obowiązek refundacji kosztów prywatnej opinii, poniesionych przez poszkodowanego, to brak było podstawy do zasądzenia tychże kosztów. Podstawy tej nie stanowiart. 805 k.c.aart. 471 k.c.Należy bowiem mieć na względzie,że w odniesieniu do umowy ubezpieczenia, tak jak w przypadku każdego innego rodzaju umowy, w grę wchodzą ogólne zasady odszkodowawcze, z tytułu nienależytego wykonania zobowiązania (art. 471 k.c.,art. 361 k.c.,art. 363 k.c.). Zatem dłużnik odpowiada za szkodę pozostającą w normalnym związku przyczynowym z faktem niewykonania bądź nienależytego wykonania zobowiązania.
Zakresem odpowiedzialności odszkodowawczej są objęte wyłącznie te negatywne majątkowe następstwa w majątku poszkodowanego, które pozostają w adekwatnym związku przyczynowym ze zdarzeniem szkodzącym (art. 361 § 1 k.c.). Adekwatny związek przyczynowy, stanowiący jedną z przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej, wyznacza zarazem granice odpowiedzialności odszkodowawczej. Sąd Najwyższyw uzasadnieniu uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 13 marca2012 roku, III CZP 75/11, wyjaśnił, że teoria przyczynowości adekwatnej służy nie tylkodo określenia, czy dana osoba ponosi odpowiedzialność za skutki zdarzenia szkodzącego,ale także do oznaczenia, jakie skutki pozostają w normalnym powiązaniu z tym zdarzeniem. Nie budzi wątpliwości pogląd, że normalny związek może wykraczać poza konsekwencje bezpośrednie i umożliwia zaliczenie do zwykłych następstw zdarzenia szkodzącego także uszczerbek majątkowy wynikły z wydatków wymuszonych na poszkodowanym przez wystąpienie tego zdarzenia. Zdarzeniem wywołującym szkodę może być czyn niedozwolony (rodzący odpowiedzialność deliktową) bądź nienależyte wykonanie zobowiązania (stanowiące źródło odpowiedzialności kontraktowej.
Należy zauważyć, iż w sytuacji, w której doszło do poniesienia przez wierzyciela wydatków na okoliczność wykazania nienależytego wykonania umowy przez ubezpieczyciela, to są to wydatki, które by nie powstały gdyby pozwany wyliczył i wypłacił odszkodowanie zgodnie z umową, tzn. gdyby należycie wykonał zobowiązanie wynikającez tejże umowy. Wydatki te wówczas by nie powstały.
W ramach umowy ubezpieczenia poszkodowany winien uzyskać od pozwanego odszkodowanie za szkodę powstałą na skutek zdarzenia objętego umową, w wysokości ustalonej zgodnie z warunkami tej umowy i stanowiącymi jej integralną część ogólnymi warunkami ubezpieczenia. Obowiązek wypłaty tego odszkodowania obciążał pozwanegoi tego obowiązku pozwany nie wykonał w sposób należyty – wypłacił cedentowi odszkodowanie w znacznie zaniżonej wysokości, co potwierdzone zostało w treści zapadłego w sprawie orzeczenia (pkt 1 zaskarżonego wyroku). Nienależyte wykonanie zobowiązania przez stronę pozwaną doprowadziło do szkody w postaci wydatków na sporządzenia prywatnej ekspertyzy zmierzającej do wykazania, że wypłacone odszkodowanie zostało zaniżone. Ten uszczerbek w majątku wierzyciela nie powstałby, gdyby pozwany wykonał swoje zobowiązanie w sposób zgodny z treścią łączącej strony umowy.
Tym samym wskazać należy, że powód wykazał spełnienie wszystkich przesłanek uwzględnienia żądania zasądzenia kwoty 200,00 zł z tytułu poniesionych kosztów opinii prywatnej: nienależyte wykonanie zobowiązania przez pozwanego, z którego szkodata wynikła, związek przyczynowy pomiędzy szkodą a zachowaniem pozwanego (zaniechaniem wypłaty odszkodowania zgodnie z umową) oraz wysokość szkody.
Powód nabył od poszkodowanegoD. T.wszelkie prawado odszkodowania przysługujące mu od pozwanego w związku ze szkodą komunikacyjną, czego dowodem jest treść umowy cesji z dnia 03 marca 2014 roku., znajdującej się na k. 5 akt sprawy. Określenie „wszelkie prawa do odszkodowania” obejmuje zatem nie tylko prawodo żądania wypłaty odszkodowania z tytułu szkody w pojeździe (art. 805 k.c.) ale także prawo do odszkodowania z tytułu nienależytego wykonania przez pozwanego jego zobowiązania (art. 471 k.c.)
W kontekście powyższych rozważań za chybione należało uznać także zarzuty naruszenia prawa materialnego w postaci naruszeniaart. 361 i art. 363 § 1 k.c.Trafny natomiast okazał się zarzut naruszeniaart. 805 k.c.polegający na błędnym zastosowaniu tego przepisu, jako podstawy uwzględnienia roszczenia co do kwoty 200,00 zł. Prawidłową podstawę stanowi bowiem w tym zakresieart. 471 k.c.Powyższe uchybienie nie może jednak skutkować uwzględnieniem wniosku apelacji, z uwagi na zasadność rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego. Mimo bowiem nieprawidłowego uzasadnienia punktu 2 zaskarżonego wyrokui wskazania nieprawidłowej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy oddalił apelację pozwanego na podstawieart. 385 k.p.c.jako bezzasadną.
O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy orzekł na podstawieart. 98 § 1i 3 k.p.c., obciążając nimi pozwanego, jako stronę przegrywającą i zasądzając na rzecz powoda kwotę 120,00 zł tytułem kosztów zastępstwa adwokackiego, zgodnie z§ 10 ust. 1 pkt 1w zw. z § 2 pkt 1 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłatza czynności adwokackie, a brzmieniu pierwotnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800).