Sąd Okręgowy w Toruniu
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI Gz 106/17
Data wyroku: 2017-05-30 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Jerzy P. Naworski, Joanna Rusińska, Zbigniew Krepski

Sygn. akt VI Gz 106/17

POSTANOWIENIE
Dnia 30 maja 2017 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący SSO Joanna Rusińska (spr.)
Sędziowie SO Jerzy P. Naworski
SO Zbigniew Krepski
po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2017r.
na posiedzeniu niejawnym
sprawy w postępowaniu upadłościowymT. J.prowadzącego działalność gospodarczą(...)T. J.w Górsku, w upadłości likwidacyjnej
w przedmiocie odwołania syndyka masy upadłościJ. C.i powołania zarządcy tymczasowego
na skutek zażaleniaJ. C.na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 12 sierpnia 2016r., sygn. akt V GUp 10/14
postanawia
oddalić zażalenie
Jerzy P. Naworski Joanna Rusińska Zbigniew Krepski

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2016 r. Sąd Rejonowy - Sąd upadłościowy, odwołał syndykaJ. C.i powołał zarządcę tymczasowego w osobieS. Z.. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd ten stwierdził, że na mocy ostatecznej decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 maja 2016 r. syndykJ. C.został zawieszony w prawach wynikających z posiadanej licencji dorady restrukturyzacyjnego. Dlatego na podstawie art.170 ust.4 ustawy z dnia 28.2.2003 r. Prawa upadłościowe w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2016 r. Sąd upadłościowy orzekł, jak w sentencji. Zgodnie z tym przepisem w razie cofnięcia lub zawieszenia prawa wynikającego z licencji syndyka przez Ministra Sprawiedliwości, sąd odwołuje syndyka. Jako podstawę ustanowienia zarządy tymczasowego, Sąd Rejonowy wskazałart.172 ust.2 Prawa upadłościowego.
Odwołany syndykJ. C.wniósł zażalenie zarzucając Sądowi Rejonowemu naruszenieart.170 ust.4 prawa upadłościowego i naprawczegow brzmieniu sprzed 1 stycznia 2016 r. poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy okoliczności faktyczne przedmiotowej sprawy wskazują, że odwołanie syndyka jest przedwczesne. W oparciu o taki zarzut skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania odwoławczego. Nadto skarżący wniósł o przedstawienia Sądowi Najwyższemu zagadnienia prawnego związanego z wykładnią przepisuart.170 ust.4 Prawa upadłościowego(i naprawczego).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wedługart.170 ust. 4 ustawy z dnia 28.2.2003 r. – Prawo upadłościowe(i naprawcze) w brzmieniu sprzed nowelizacji na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. z 2015 r., poz. 978 ze zm.), sąd odwoła syndyka, nadzorcę sądowego albo zarządcę także w wypadku, gdy Minister Sprawiedliwości cofnie lub zawiesi prawa wynikające z licencji syndyka.
Z brzmienia art.170 ust. 4 ustawy Prawo upadłościowe (i naprawcze) wynika, że zawieszenie prawa wynikającego z licencji doradcy restrukturyzacyjnego obliguje sąd do odwołania syndyka i zakres jego badania sprowadza się do ustalenia istnienia ostatecznej decyzji uprawionego organu w sprawie zawieszenia praw wynikających z licencji. Skoro taka decyzja istnieje i brak dowodu na jej uchylenie, zastosowanie art.170 ust.4 ustawy Prawo upadłościowe (i naprawcze) nie budzi zastrzeżeń. Sądy powszechne nie są natomiast uprawione do badania prawidłowości zastosowania prawa materialnego przez organ administracyjny, prowadziłoby to bowiem do badania merytorycznej zasadności decyzji (zob. wyrok SN z 4.1.2012 r., III CSK 126/11, LEX nr 1147761).
Sąd odwoławczy nie dostrzega konieczności przedstawienia zagadnienia prawnego Sądowi Najwyższemu na podstawieart.390 k.p.c.w zw. zart.397 § 2 k.p.c.Przepis art.170 ust.4 ustawy Prawo upadłościowe (i naprawcze) jest jasny i nie wywołuje sugerowanych przez skarżącego wątpliwości co do zgodności zKonstytucją. Celem przepisu jest ochrona interesów wierzycieli, m.in. poprzez zapewnienie prawidłowego zarządu masą upadłości. Zatem wszelkie wątpliwości co do osoby sprawującej funkcję syndyka, powinny być eliminowane. Inną rzeczą jest natomiast sprawa ochrony praw odwołanego syndyka (związanych np. z dobrami osobistymi i szkoda materialną), która nie musi być rozwiązana poprzez utrzymanie jego funkcji.
Z tych względów, zażalenie jako bezzasadne na podstawieart.385 k.p.c.w zw. zart.397 § 2 k.p.c.i art.229 ustawy Prawo upadłościowe (i naprawcze) orzeczono, jak w sentencji.
Jerzy P. Naworski Joanna Rusińska Zbigniew Krepski