Sąd Okręgowy w Łodzi
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II C 102/14
Data wyroku: 2017-08-10 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Zadośćuczynienie
Podstawa prawna: art. 446 § 4 kc

sygn. akt II C 102/14

UZASADNIENIE
PowódkaK. K.wystąpiła w dniu 22 stycznia 2014 roku do Sądu Okręgowego w Łodzi z pozwem przeciwko(...)z siedzibą wW.Oddział (...)wŁ..
Wnosiła o zasądzenie od pozwanego kwoty 80.000 zł tytułem jak podała rekompensaty za śmierć mężaH. K.w wypadku drogowym.
W odpowiedzi na pozew pozwany wnosił o oddalanie powództwa i zasądzenie zwrotu kosztów procesu.
W toku procesu pełnomocnik powódki sprecyzował , iż wnosi ona o zasądzenie od pozwanego kwoty 80.000 zł tytułem zadośćuczynienia w związku ze śmiercią męża, z ustawowymi odsetkami od dnia doręczenia pozwanemu odpisu pozwu.
Ostatecznie strony pozostały przy swoich stanowiskach , a pełnomocnik powódki z urzędu wnosił o zasądzenie zwrotu kosztów nieopłaconego zastępstwa procesowego za powódkę.
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 7 stycznia 203 rokuR. S.kierujący samochodem markiO. (...)onumerze rejestracyjnym (...)jechał drogą do miejscowościB.w kierunkudrogi (...). W tym samym kierunku jechał samochodem markiR. (...)onumerze rejestracyjnym (...)H. K.. W miejscu wypadku asfaltowa droga ma szerokość 5,3 m oraz dwa pasy ruchu w przeciwnych kierunkach. W czasie wypadku jezdnia była wilgotna, gładka i zanieczyszczona piaskiem.
W pobliżu nie było innych pojazdów. Wypadek miał miejsce około godziny 18.50 w całkowitym zmroku.
Samochody poruszały sięO.44 km/h, zaśC.bardzo wolno ok. 17 km/h.
O.zbliżył się do samochoduC.zrównał prędkość, jechał za nim ok. 100-200 m, włączył lewy kierunkowskaz i rozpoczął wyprzedzanie przyśpieszając , aż do prędkości podanej wyżej. Gdy był na wysokości środka lub tyłuC., ten bez kierunkowskazu zaczął skręcać w lewo we wjazd do posesji. Kierowcao.odbił w lewo, nacisnął hamulec . Doszło do zderzenia samochodów. Samochody zderzyły sięO.prawą przednią częścią samochodu w lewą przednią częśćC..
Oba samochody wpadły w poślizg i zjechały na lewe pobocze.O.uderzył jeszcze w duży kamień.
Kierujący wysiedli ze swoich pojazdów , każdy z ich twierdził , że to nie jego wina. KierowcaC.twierdził, że włączył kierunkowskaz, kierowcaO.zaprzeczał. Nie doszli do porozumienia. Zdecydowali wezwać Policję.
Po kilkudziesięciu minutach kierowcaC.H. K.zasłabł, przewrócił się i zmarł. Podjęte czynności reanimacyjne okazały się bezskuteczne.
Z sekcji zwłok wynika, iż zmarł z powodu rozerwania ściany aorty wstępującej co spowodowało utratę dużej ilości krwi. Pęknięcie mogło powstać w wyniku wypadku drogowego. Obaj kierowcy byli trzeźwi.
Kierowca samochoduO. (...)miał wykupioną policę OC w pozwanymTowarzystwie (...).
Postepowanie karne zakończyło się postanowieniem o umorzeniu śledztwa w dniu 29 maja 2013 roku Prokuratury RejonowejŁ.sygn. akt 2Ds 47/13 utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi z dnia 5 listopada 2013 roku sygn.. akt VII Kp 107/13.
Powódka w tej sprawieK. K.była żoną zmarłegoH. K.. Byli małżeństwem od 41 lat. Ich pożycie było bardzo zgodne. Mąż był bardzo opiekuńczy w stosunku do żony.
Nagła śmierć męża spowodowała jej cierpienia psychiczne w stopniu znacznym . Na chwilę obecną te cierpienia są częściowo zniwelowane ale istnieją nadal i mają charakter przewlekły. Żona stale przeżywa utratę męża , stale przebywa na cmentarzu, śmierć męża nadal wpływa na jej funkcjonowanie psychiczne i samopoczucie.
Powódka nie podjęła jednak wskazanego w takim przypadku leczenia . Ewentualnie niezbędne leczenie jest refundowane przez NFZ.
Powyższych ustaleń Sąd dokonał w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci dokumentów załączonych do akt, jak: aktów USC – k 4 i 5 akt, pisma ubezpieczyciela k - 36, zgłoszenia szkody k – 37, 40, 41, pismo funduszu karta – 39
Protokołu badania trzeźwości k - 104 do 110, protokołu oględzin pojazdów k -11-114, 115 do 118, protokołu oględzin miejsca wypadku k - 110-122, protokołu oględzin zwłok k-123-126, telegramu policji k – 127, dokumentacji fotograficznej k - 128-139, szkicu wypadku k -139, badania krwi k- 140-142, opinii biegłego k -143-168, postanowienia Prokuratury k 169, 170, postanowienia Sądu k 172,173, protokołu sekcji zwłok k 193, 194, zeznania świadkówM. B.k 76,R. S.k 101 nagranie karta 102 od 00.02.34,S. S.nagranie karta 205 czas 00.02.16, opinie biegłego ds. ruchu drogowego k – 208-234, uzupełniająca k 251-254, opinia psychologa klinicznego k -292-298, 322.
Dowodom z dokumentów Sąd dał wiarę ponieważ nie budzą one wątpliwości co do okoliczności w nich zawartych.
Zeznania świadków Sąd uznał za wiarygodne, są one logiczne spójne i nie sprzeczne z innymi dowodami.
Opinie biegłych sądowych Sąd uznał za w pełni wiarygodne, logiczne spójne i nie sprzeczne z innymi dowodami w szczególności w ocenie Sądu orzeczenie karne w tej sprawie wydane w postępowaniu karnym wydane w oparciu miedzy innymi o opinię powołanego przez Prokuratura biegłego nie wiążą Sądu, nie są bowiem wyrokiem skazującym i możliwa jest inna ocena skutków cywilnoprawnych, tu przyjęcia przyczynienia się kierowcy samochoduO..
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Powództwo jest uzasadnione co do zasady.
Na wstępie należy przyjąć iż przy ustaleniach w tej sprawie przyczynienia się kierowcyO., które Sąd ustalił na 50% zachodzi tu odpowiedzialność pozwanego ubezpieczyciela , z którym zawarta była polisa OC, co przyznał sam pozwany w toku procesu, w tej sytuacji pozwany wchodzi w miejsce sprawcy szkody na zasadzie zawartej umowy o odpowiedzialności cywilnej na zasadzieart. 822 § 1 kodeksu cywilnego, zaś jego przyczynienie wynikało z ar 436§ 2 i art. 415 kodeksu cywilnego.
Sąd uznał za adekwatne do okoliczności sprawy cierpień psychicznych powódki zadośćuczynienie w żądanej w pozwie wysokości 80.000 zł , jednak przyjmując przyczynienie w 50% Sąd orzekł jak w punkcie 1 wyroku, także zgodnie z wnioskiem z pozwu Sąd przyznał odsetki, a więc od daty zawiśnięcia sporu.
Podstawą przyjęcia przyczynienia jest tu opinia biegłego w dziedzinie wypadków drogowychR. L.w jego drugiej wersji.
Sąd przychylił się do tej wersji z uwagi na całokształt materiału dowodowego, zeznania świadków głownie kierowcy samochodu Corsa, który był jedynym bezpośrednim świadkiem zdarzenia, jego zeznania są konsekwentne zarówno w postepowaniu karnym jak i w tej sprawie.
Sąd uznał je za wiarygodne, bowiem nielogicznym wydaje się twierdzenie, żę wykonywałby manewr wyprzedzania widząc kierunkowskaz u wyprzedzanego pojazdu. Był pewny swoich twierdzeń , on wyzwał policję.
Nie mniej logiczny jest też wniosek specjalisty tu w/w biegłego, ze nawet przy braku włączonego kierunkowskazu kierowcaO.nie jechał prawidłowo, bowiem rozpoczął manewr wyprzedzania w zbyt bliskiej odległości za tym pojazdem uniemożliwiając kierowcyC.wcześniejsze zaobserwowanie jego manewru.
W ocenie Sądu za prawdziwością takiej oceny przemawia też fakt bardzo wolnej jazdyC.w terenie zabudowanym, co winno wpłynąć na wyjątkowo dokładną obserwację, co do ewentualnych manewrów wyprzedzanego pojazdu.
Z tych względów Sąd orzekł jak w wyroku. Oceniając przyczynienie na 50%, bowiem w braku jego określenia zarówno przez biegłego chociażby w nieostrym zakresie jak i przez strony należało to do oceny Sądu.
Podstawa rozstrzygnięcia jestart. 446§4 kodeksu cywilnego.
O kosztach stosunkowo je rozdzielając Sąd orzekł na zasadzieart. 100 kodeksu postępowania cywilnego.