Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 401/16
Data wyroku: 2017-01-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Radosław Gluza

Sygn. akt II K 401/16
1 Ds. 458.2016

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 stycznia 2017 r.
Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej II Wydział Karny, w składzie:
Przewodniczący: SSR Radosław Gluza
Protokolant: Karolina Raszowska
przy udziale prokuratora Tomasza Błaszczyka z Prokuratury Rejonowej w Środzie Śląskiej
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 20 września 2016 r., 06 grudnia 2016 r., 17 stycznia 2017 r.
sprawyL. J.(J.)
synaB.iH. z d. S.
ur. (...)wE.
oskarżonego o to, że:
w dniu 04 sierpnia 2015 roku na 134,8 kmdrogi (...)w kierunkuL.naruszył umyślnie zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, czym spowodował nieumyślnie wypadek drogowy w ten sposób, że kierując samochodem markiV.onr rej. (...)nie zachował ostrożności poprzez niedostosowanie prędkości jazdy do panujących na drodze warunków, w wyniku czego doprowadził do zderzenia z poprzedzającym go samochodem osobowym, prawidłowo jadącym swoim pasem ruchu markiF. (...)onr rej. (...)kierowanym przezT. Ż., w wyniku czego pasażer pojazdu markiF. (...)J. W. (1)doznał obrażeń ciała w postaci powierzchownego urazu głowy z otarciem naskórka w okolicy czołowej ze wstrząśnieniem mózgu, skręcenia i naderwania kręgosłupa szyjnego, urazu powierzchniowego tułowia od pasów bezpieczeństwa i zmian chorobowych wynikłych prawdopodobnie w wyniku przebytego wypadku w postaci zatorowości płucnej niskiego ryzyka i zawału mięśnia sercowego ściany dolnej w przebiegu zatorowości, to jest obrażenia inne niż wart. 156 § 1 k.k., lecz powodujące naruszenie czynności narządów ciała i skutkujące rozstrojem zdrowia na czas powyżej dni siedmiu,

tj. o przestępstwo zart. 177 § 1 k.k.;

orzeka:

I
na podstawieart. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.umarza postępowanie przeciwko oskarżonemuL. J., przyjmując że pokrzywdzonyJ. W. (2)w wyniku czynu zarzucanego oskarżonemu doznał obrażeń ciała w postaci rany ciętej nosa, niewielkiego krwawienia podpajęczynówkowego, wstrząśnienia mózgu i rany ciętej podudzia lewego wymagającej zaopatrzenia chirurgicznego, które skutkowały naruszeniem czynności narządów jego ciała i rozstrojem zdrowia trwających nie dłużej niż 7 dni, zaś zarzucany oskarżonemu czyn wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 86 § 1 k.w.;

II
na podstawieart. 118 § 2 k.p.w.kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

.

UZASADNIENIE WYROKU

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:

W dniu 04 sierpnia 2015r.J. W. (2)wraz zT. Ż.wyjechali służbowo zW.doK., samochodem m-kiF. (...)nr rej. (...). Pojazdem kierowałT. Ż., który wybrał trasę przezautostradę (...). Obok niego na fotelu pasażera siedziałJ. W. (2).
Dowód:
zeznania świadkaJ. W. (2), k. 33 akt 1 Ds. 458.2016, 10v – 11 a.s.,
zeznania świadkaT. Ż., k. 17 akt 1 Ds. 458.2016, 11v – 13 a.s.
Zbliżając się do 134,8 km tejże drogi, w okolicyK.,T. Ż.wyprzedził lewym pasem ruchu dwa pojazdy ciężarowe. Zauważył wówczas, że z przodu, w odległości około 1-1,5 km na obu pasach drogi, utworzył się zator, spowodowany dymem unoszącym się z pobliskiego pola.T. Ż.zdjął nogę z pedała gazu i zaczął wyhamowywać powoli swój samochód redukując biegi, jadąc cały czas lewym pasem ruchu. W tym czasie zwalniały również pojazdy poruszające się prawym pasem.
Dowód:
zeznania świadkaJ. W. (2), k. 33 akt 1 Ds. 458.2016, 10v – 11 a.s.,
zeznania świadkaT. Ż., k. 17 akt 1 Ds. 458.2016, 11v – 13 a.s.,
opinia biegłego z zakresu wypadków komunikacyjnychL. K., k. 59 – 70 akt 1 Ds. 458.2016, 79 a.s.
Gdy pojazdF. (...)znajdował się około 100 – 150m od zatoru i poruszał się z prędkością około 30 km/h,T. Ż.zauważył zbliżający się do niego z tyłu biały samochód. Pojazdem tym, m-kiV.nr rej. (...), kierował oskarżonyL. J.. Oskarżony zbyt późno rozpoznał z jaką prędkością porusza się jadący przed nim samochód i zaczął intensywnie hamować swój pojazd, lecz nie udało mu się uniknąć zderzenia.
Dowód:
zeznania świadkaJ. W. (2), k. 33 akt 1 Ds. 458.2016, 10v – 11 a.s.,
zeznania świadkaT. Ż., k. 17 akt 1 Ds. 458.2016, 11v – 13 a.s.,
opinia biegłego z zakresu wypadków komunikacyjnychL. K., k. 59 – 70 akt 1 Ds. 458.2016, 79 a.s.
SamochódV.najechał z dużą prędkością na tył jadącego w tym samym kierunku samochoduF. (...), powodując jego przemieszczenie się do przodu na odległość ok. 66m. W samochodzie m-kiF.w wyniku zderzenia doszło zatłoczenia bryły nadwozia oraz poważnych uszkodzeń elementów znajdujących głównie w jego tylnej części, m.in. zawieszenia, lewego i prawego koła, podłogi. W samochodzie m-kiV.uszkodzeniu uległy m.in. pokrywa silnika, przedni zderzak, chłodnica, prawy przedni błotnik, kokpit wraz z kierownicą.
Dowód:
zeznania świadkaJ. W. (2), k. 33 akt 1 Ds. 458.2016, 10v – 11 a.s.,
zeznania świadkaT. Ż., k. 17 akt 1 Ds. 458.2016, 11v – 13 a.s.,
opinia biegłego z zakresu wypadków komunikacyjnychL. K., k. 59 – 70 akt 1 Ds. 458.2016, 79 a.s.
dokumentacja fotograficzna, k. 9 akt 1 Ds. 458.2016,
protokół oględzin pojazdu m-kiF., k. 5 – 6 akt 1 Ds. 458.2016,
protokół oględzin pojazdu m-kiV., k. 7 – 8 akt 1 Ds. 458.2016.
Po zdarzeniuJ. W. (2)został przewieziony karetkąPogotowia (...)do(...) Szpitala (...)weW., gdzie rozpoznano u niego m.in. wstrząśnienie mózgu z niewielkim krwawieniem podpajęczynówkowym. Z uwagi na brak odchyleń w badaniu neurologicznym i regresję zmian krwotocznych w kontrolnym badaniu TK, pokrzywdzony w dniu 06 sierpnia 2015r. został w stanie dobrym wypisany do domu. W dniu 16 sierpnia 2015r.J. W. (2)został ponownie przewieziony do szpitala z powodu złego samopoczucia. Podczas hospitalizacji stwierdzono u niego zatorowość płucną niewysokiego ryzyka oraz zawał ściany dolnej mięśnia sercowego spowodowany zatorem prawej tętnicy wieńcowej.
Dowód:
zeznania świadkaJ. W. (2), k. 33 akt 1 Ds. 458.2016, 10v – 11 a.s.,
dokumentacja medycznaJ. W. (2), k. 35 – 38, 90 – 96, 107 – 111 akt 1 Ds. 458.2016.
W rezultacie zaistniałego w dniu 04 sierpnia 2015r. zderzenia pojazdów uJ. W. (2)powstały obrażenia ciała w postaci rany ciętej nosa, niewielkiego krwawienia podpajęczynówkowego, wstrząśnienia mózgu i rany ciętej podudzia lewego, wymagającej zaopatrzenia chirurgicznego.
Dowód:
opinia(...)weW., k. 19 – 26 a.s., 90 – 91 a.s,
opinia biegłego z zakresu medycyny sądowejM. B., k. 44 – 45 akt 1 Ds. 458.2016,
częściowo opinia biegłego z zakresu medycyny sądowejM. W., k. 114 – 119 akt 1 Ds. 458.2016, 89 – 90, 91 a.s.
T. Ż.doznał natomiast urazu powierzchownego tułowia od pasów bezpieczeństwa, powierzchownego urazu głowy z otarciem naskórka w okolicy czołowej i ze wstrząśnieniem a także skręcenia i naderwania kręgosłupa szyjnego,
Dowód:
dokumentacja medycznaT. Ż., k. 19 – 20 akt 1 Ds. 458.2016,
opinia biegłego z zakresu medycyny sądowejM. B., k. 42 akt 1 Ds. 458.2016.
Skutkiem obrażeń ciała doznanych przezJ. W. (2)iT. Ż.było naruszenie czynności narządów ich ciała na czas nie przekraczający 7 dni.
Dowód:
opinia(...)weW., k. 19 – 26 a.s., 90 – 91 a.s,
opinia biegłego z zakresu medycyny sądowejM. B., k. 44 – 45 akt 1 Ds. 458.2016,
opinia biegłego z zakresu medycyny sądowejM. B., k. 42 akt 1 Ds. 458.2016.
OskarżonyL. J.ma 59 lat, jest żonaty, posiada dwoje dzieci. Oskarżony jest z zawodu technologiem drewna, pracuje wfirmie (...)’s sp. z o.o. wW.na stanowisku prezesa zarządu. Nie był karany sądownie za przestępstwa.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoL. J., k. 56 akt 1 Ds. 458.2016,
informacja z Krajowego Rejestru Karnego, k. 58 akt 1 Ds. 458.2016,
notatka urzędowa w trybieart. 213 § 1 k.p.k., k. 84 akt 1 Ds. 458.2016.
OskarżonyL. J.nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień.

Ponadto Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie sąd oparł się na zeznaniach świadkówJ. W. (2)iT. Ż., uznając je za w pełni wiarygodne.

Sąd oparł się ponadto na dowodach o charakterze materialnym, wymienionych w pierwszej części uzasadnienia. Sąd dał im wiarę jako w pełni wypełniającym wymogi stawiane takim dowodom oraz nie znajdując podstaw do podważenia ich wiarygodności. Spośród wymienionych dowodów, sąd w całości wziął pod uwagę opinię wydaną przez(...)Medyczny weW., która została powołana w związku z rozbieżnością wniosków opinii biegłychM. B.iM. W.. Zdaniem sądu ekspertyza wykonana przez wskazaną instytucję specjalistyczną podlega ocenie jako pełna, jasna i czytelna. Sąd nie dopatrzył się okoliczności, które podważyłyby sposób wnioskowania przeprowadzony przez biegłych i trafność wysnutych przez nich wniosków. Ustalając stan faktyczny, sąd jedynie częściowo uwzględnił natomiast opinię biegłegoM. W.. Sąd pominął ją w zakresie wniosków biegłego dotyczących kwalifikacji prawnej obrażeń ciała, doznanych podczas zdarzenia przez pokrzywdzonegoJ. W. (2). Zajmując powyższe stanowisko sąd podzielił odmienne stanowisko zawarte w opinii wydanej przez biegłych z(...)weW., oraz w opinii sporządzonej przez biegłegoM. B..

Dokonując oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, sąd ustalił, iżL. J.jest sprawcą zderzenia pojazdów zaistniałego w dniu 04 sierpnia 2015r. stanowiącego przedmiot zarzutu aktu oskarżenia. Zdaniem sądu oskarżony kierując samochodem m-kiV.nr rej. (...)nie zachował należytej ostrożności i nie zareagował odpowiednio wcześnie na zaistniałą sytuację ruchową na drodze, tj. rozpoczęcie hamowania przez poprzedzający go samochód m-kiF. (...)nr rej. (...). W wyniku tego, najechał on na tył tegoż pojazdu, w czasie gdy kierujący nimT. Ż.zwalniał prędkość, z uwagi na występujące utrudnienia w ruchu.
Powyższe wnioski wysnute przez sąd na podstawie przeprowadzonych w sprawie dowodów, nie pozwalają jednakże na przypisanie oskarżonemu odpowiedzialności w zakresie zarzucanego mu czynu. Sąd ustalił bowiem, że obrażenia ciała jakich doznały obie osoby poruszające się pojazdem m-kiF. (...):J. W. (2)iT. Ż., stanowiły tzw. lekkie, tj. skutkujące naruszeniem czynności narządów ich ciała na czas nie przekraczających 7 dni.
W przypadkuT. Ż.wnioski sądu co do charakteru doznanego przez niego uszczerbku, pozostają zbieżne ze stanowiskiem prokuratora, gdzie już w toku dochodzenia ustalono, że odpowiada on kwalifikacji zart. 157 § 2 k.k.Odnośnie natomiast pokrzywdzonegoJ. W. (2), sąd zajął odmienne stanowisko od tego zawartego w akcie oskarżenia.
Analizując treść zarzutu stawianegoL. J.wskazać należy na wstępie, że został on częściowo sformułowany nie tylko wbrew treści opinii sądowo – lekarskiej wydanej przez biegłegoM. W., ale także z obrazą zasady procesowej zawartej wart. 5 § 2 k.p.k.Powyższe odnosi się do zawartych w opisie inkryminowanego oskarżonemu czynu zmian chorobowych, jakichJ. W. (2)miał doznał w wyniku wypadku z dnia 04 sierpnia 2015r. Chodzi tu o zatorowość płucną niskiego ryzyka i zawał mięśnia sercowego w przebiegu tejże zatorowości, które wystąpiły u niego w dniu 16 sierpnia 2015r., a zatem dwanaście dni po zaistniałym wypadku. Opisane schorzenia zostały zawarte w stawianym oskarżonemu zarzucie, mimo że wg opinii biegłegoM. W., brak jest podstaw do tego aby wiązać je ze zdarzeniem z dnia 04 sierpnia 2015r. Tym samym oskarżyciel publiczny dopuścił się istotnej dowolności, formułując zarzut aktu oskarżenia w oderwaniu do przeprowadzonych dowodów. Uchybił on także opisanej zasadzie in dubio pro reo, oskarżającL. J.o skutki, co których nie ma pewności czy były one wynikiem zarzucanego mu wypadku. O powyższym świadczy wprost treść aktu oskarżenia, w którym zawarto stwierdzenie o zmianach chorobowychJ. W. (2), opisując je jako „wynikłe prawdopodobnie ... z przebytego wypadku”. Odnosząc się do powyższego domniemywać można jedynie, że użyte sformułowanie stanowiło powielenie stwierdzenia zawartego w opinii biegłegoM. B., który jako pierwszy wydawał opinię odnośnie osobyJ. W. (2). W tym miejscu zaznaczyć jednakże należy, że wnioski wskazane w tym zakresie przez biegłego, nie miały charakteru kategorycznego, a ponadto zostały negatywnie rozstrzygnięte przez opiniującego w późniejszym okresie, w oparciu o pełną dokumentację medyczną pokrzywdzonego – biegłegoM. W.. Tym samym brak było jakichkolwiek podstaw do tego aby uznać, iż późniejsze schorzeniaJ. W. (2)w postaci zatorowości płucnej i zawału mięśnia sercowego pozostają w związku przyczynowo – skutkowym z wypadkiem z dnia 04 sierpnia 2015r. Powyższa dodatkowo rozstrzyga dopuszczona w toku postępowania sądowego opinia(...)weW., gdzie biegli także nie znaleźli podstaw aby wiązać powyższe schorzenia z zaistniałym zdarzeniem drogowym.
Opierając się na wynikach przeprowadzonego w sprawie postępowania dowodowego, sąd nie znalazł także podstaw do tego aby uznać, że obrażenia ciała zaistniałe uJ. W. (2)w wyniku czynu popełnionego przez oskarżonego, są takiego rodzaju, że uzasadniają jego zakwalifikowanie zart. 177 § 1 k.k.Niewątpliwym pozostaje, że pokrzywdzony doznał w dniu 04 sierpnia 2015r. rany ciętej nosa, niewielkiego krwawienia podpajęczynówkowego, wstrząśnienia mózgu i rany ciętej podudzia lewego wymagającej zaopatrzenia chirurgicznego. Zarazem jednak, brak jest w ocenie sądu przesłanek, pozwalających na ich ocenę jako takich, które skutkowały naruszeniem czynności narządów ciała na czas przekraczający 7 dni. Zajmując powyższe stanowisko sąd oparł się na opinii wydanej w sprawie przez(...)Medyczny weW., której wnioski odnośnie kwalifikacji prawnej doznanego przez pokrzywdzonego wstrząśnienia mózgu z niewielkim krwawieniem podpajęczynówkowym, pozostawały tożsame z tymi zawartymi w opinii biegłegoM. B.. Przyjmując kwalifikację opisanego obrażenia ciała pokrzywdzonego, jako naruszającego czynności narządów jego ciała na czas nie przekraczający 7 dni, sąd podzielił stanowisko wskazanych biegłych odnośnie braku objawów świadczących o ich cięższym charakterze. Indywidualna analiza wskazanego przypadku, w tym przede wszystkim zapisy dokumentacji lekarskiej oraz zeznania samego pokrzywdzonego, nie dają podstawy do przyjęcia aby skutki doznanego przezJ. W. (2)urazu utrzymywały się przez okres dłuższy niż 7 dni. Powyższe zostało szczegółowo opisane przez biegłychT. J.iP. P.na rozprawie i znajduje akceptację ze strony sądu.
Sąd nie znalazł natomiast podstaw do tego, aby podzielić wnioski wyrażone przez biegłegoM. W., który przyjął że opisany urazJ. W. (2), odpowiada skutkom wskazanym wart. 157 § 1 k.k.Stwierdzając powyższe, sąd miał na uwadze to, że konkluzje opinii tegoż biegłego, opierały się nie na konkretnych objawach występujących uJ. W. (2)(których de facto nie było), a na typowości przebiegu rozpoznanego schorzenia. W ocenie sądu powyższe stanowisko nie mogło zasługiwać na uwzględnienie. Sam biegły przyznał bowiem, ze medycyna nie jest nauką ścisłą i „w większości wypadków nie można niczego kategorycznie wykluczyć”. Tym samym skoro ani dokumentacja lekarska pokrzywdzonego, ani jego zeznania, nie dają podstawy do przyjęcia utrzymywania się dolegliwości wynikających z doznanego wstrząśnienia mózgu i niewielkiego krwawienia podpajęczynówkowego, na czas przekraczający 7 dni, to zdaniem sądu nie można tego domniemywać. Jako trafne należało zatem uznać wnioskowanie przedstawione przez biegłych z(...)weW., którzy w sposób odmienny ocenili skutki urazu doznanego przezJ. W. (2). Powyższe skutkowało dokonaniem przez sąd odmiennej oceny prawnej czynu zarzuconegoL. J.niż wynika to z aktu oskarżenia. Mianowicie sąd przyjął, pouczając o tym uprzednio na rozprawie, że czyn oskarżonego podlega zakwalifikowaniu wyłącznie jako wykroczenie zart. 86 § 1 k.k.Konsekwencją powyższego było procedowanie przez sąd w dalszym ciągu na podstawie przepisówKodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
Orzekając w niniejszej sprawie, sąd stwierdził że brak jest możliwość wydania orzeczenia o charakterze merytorycznym z uwagi na stwierdzone wystąpienie ujemnej przesłanki procesowej zart. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.Zgodnie z tym przepisem nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy postępowanie co do tego samego czynu obwinionego zostało prawomocnie zakończone lub wcześniej wszczęte, toczy się. Opisana sytuacja „zawisłości sprawy” - lis pendens, wynika z ustalenia przedmiotu postępowania, prowadzonego w Sądzie Rejonowym w Środzie Śląskiej pod sygn. akt II W 234/16. W tejże sprawie Komisariat Policji wK., w dniu 28 kwietnia 2016r., wniósł do tut. Sądu wniosek o ukaranieL. J.za wykroczenie z art. 86 § 1 k.w., popełnione w dniu 04 sierpnia 2015r. (vide k. 87 a.s.). Sam opis czynu jednoznacznie wskazuje na to, że dotyczy on tego samego zdarzenia co objęte zarzutem stawianym oskarżonemu przez prokuratora w niniejszej sprawie. W tym miejscu wskazać należy, że dwutorowość prowadzonego postępowania przeciwkoL. J., jako oskarżonemu o przestępstwo zart. 177 § 1 k.k.oraz obwinionemu o wykroczenie zart. 86 § 1k.w., wynikała z początkowych ustaleń w zakresie odmiennego charakteru obrażeń ciała doznanych przez pokrzywdzonych, tj.J. W. (2)o skutkach zart. 157 § 1 k.k.orazT. Ż.o skutkach zart. 157 § 2 k.k.Zgodnie z tymi wskazaniami nie było zatem tożsamości obu zarzucanychL. J.czynów, co wszak musiało ulec zmianie w związku z ustaleniami dokonanymi przez sąd orzekający w niniejszej sprawie. Skoro bowiem stwierdzono, że obrażenia ciała doznane przez pokrzywdzonegoJ. W. (2), skutkowały naruszeniem czynności narządów jego ciała jedynie na czas nie przekraczający 7 dni, to czyn zarzucany oskarżonemu w postępowaniu karnym pozostaje tożsamy przedmiotowo z tym, który jest mu inkryminowany w postępowaniu wykroczeniowym. Sąd karny orzekając zatem w sprawie oskarżonego, która zawisła później niż sprawa o sygn. akt II W 234/16, nie ma możliwość merytorycznego wypowiedzenia się o zasadności zarzutu, co którego uznaje iż wyczerpuje wyłącznie znamiona wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. Powyższe skutkować zatem musiało umorzeniem postępowania przeciwkoL. J.na podstawieart. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.Kwestia dotycząca jego sprawstwa i winy może być bowiem rozstrzygana wyłącznie w sprawie toczącej się pod sygn. akt II W 234/16, gdzie status strony posiada nie tylkoT. Ż.ale równieżJ. W. (2). Tym samym orzeczono jak w pkt I postanowienia.
Orzekając o kosztach postępowania, sąd na podstawieart. 118 § 2 k.p.w.obciążył nimi Skarb Państwa.
SSR Radosław Gluza