Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1236/16
Data wyroku: 2017-06-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Bańkowska, Jacek Matusik, Aleksandra Mazurek
Słowa kluczowe: Swobodna ocena dowodów
Podstawa prawna: art. 228 § 1 kk

Warszawa, dnia 24 maja 2017 r.
Sygn. akt VI Ka 1236/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Jacek Matusik (spr.)
Sędziowie:  SO Małgorzata Bańkowska
SO Aleksandra Mazurek
protokolant: p.o. protokolanta sądowego Renata Szczegot, protokolant sądowy Monika Oleksy

przy udziale prokuratora: Grzegorza Łaba
po rozpoznaniu dnia 12 maja 2017 r. w Warszawie
sprawy
K. K. (1)córkiK.iH.z domuD.ur. (...)wW.
oskarżonej o przestępstwa zart. 229 § 1 kk
B. G.z domuG.córkiT.iH.ur. (...)wW.
oskarżona o przestępstwa zart. 228 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonąK. K. (1)i obrońców obu oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie
z dnia 31 maja 2016 r.    sygn. akt IV K 34/16
1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
- uchyla rozstrzygnięcia: z punktów IV, V i VI dotycząceK. K. (1), z punktów X i XI dotycząceB. G.oraz zpunktu XIIIwydane w oparciu oart. 63 § 1 k.k.;
- oskarżonąK. K. (1)uniewinnia od popełnienia czynu przypisanego jej w punkcie II części dyspozytywnej (punkt 2 komparycji),
- oskarżonąB. G.uniewinnia od popełnienia czynu przypisanego jej w punkcie VIII części dyspozytywnej (punkt 5 komparycji),
- co do czynów przypisanych oskarżonejK. K. (1)w punktach I i III części dyspozytywnej ustala, że wręczenie korzyści majątkowej nastąpiło nie w zamian, a w związku z wydaniem decyzji administracyjnej oraz że w zakresie czynu przypisanego w punkcie III części dyspozytywnej wartość wręczonej korzyści majątkowej wynosiła 2.000 zł.,
- co do czynów przypisanych oskarżonejB. G.w punktach VII i IX części dyspozytywnej ustala, że przyjęcie korzyści majątkowej nastąpiło nie w zamian, a w związku z wydaniem decyzji administracyjnej oraz że w zakresie czynu przypisanego w punkcie IX części dyspozytywnej wartość przyjętej korzyści majątkowej wynosiła 2.000 zł.,
- wysokość korzyści majątkowej, której przepadek orzeczono wobecB. G.w punkcie XII, ustala na 4.000 (cztery tysiące) złotych;
- wysokość stawek dziennych grzywny orzeczonej wobecB. G.w punktach VII i IX części dyspozytywnej obniża do 30 (trzydziestu) złotych;
2. w pozostałej części tenże wyrok utrzymuje w mocy;
3. na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.orzeczone w punktach I i III części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, kary pozbawienia wolności łączy i wymierza oskarżonejK. K. (1)karę łączną roku i 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k., warunkowo zawiesza na okres próby 5 (pięciu) lat i na podstawieart. 71 § 1 k.k.wymierza oskarżonejK. K. (1)karę grzywny w wysokości 100 stu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 10 (dziesięć) złotych;
4. na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.orzeczone w punktach VII i IX części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, kary łączy i wymierza oskarżonejB. G.karę łączną roku i 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych;
5. na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k., wykonanie kary łącznej roku i 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wobecB. G.w punkcie 4, warunkowo zawiesza na okres próby 5 (pięciu) lat;
6. na podstawieart. 63 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wpunkcie 3kary grzywny zaliczaK. K. (1)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 28.06.2007r. do dnia29.06.2007r., a na poczet orzeczonej w punkcie 4 kary łącznej grzywny zaliczaB. G.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 17.07.2007r. do dnia 19.07.2007r.
7. zwalnia obie oskarżone od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie w częściach na nie przypadających, obciążając wydatkami tego postępowania w całości Skarb Państwa.
SSO Jacek Matusik   SSO Małgorzata Bańkowska  SSO Aleksandra Mazurek
Sygn. akt VI Ka 1236/16

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 31 maja 2016 roku, sygn. akt IV K 34/16,K. K. (1)została skazana za popełnienie trzech czynów zart. 229§ 1 k.k.polegających na udzieleniu korzyści majątkowychB. G., pełniącej funkcję publiczną – lekarza orzecznika w zamian za wydanie decyzji administracyjnych w przedmiocie przyznania konkretnym osobom uprawnień rentowych z tytułu ich częściowej niezdolności do pracy.B. G.została skazana za popełnienie trzech czynów zart. 228§ 1 k.k.polegających na tym, iż pełniąc funkcję publiczną – lekarza orzecznika, przyjęła odK. K. (1)korzyść majątkową w zamian za wydanie decyzji administracyjnych w przedmiocie przyznania konkretnym osobom uprawnień rentowych z tytułu ich częściowej niezdolności do pracy.
Apelację do powyższego wyroku złożyli: oskarżonaK. K. (1), jej obrońca oraz obrońca oskarżonejB. G..
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku potwierdziła zasadność zarzutów apelacji w zakresie przypisanegoK. K. (1)czynu z punktu 2 komparycji zaskarżonego wyroku oraz przypisanegoB. G.czynu z punktu 5 komparycji wyroku.W pozostałej części zarzuty apelacji nie zasługiwały na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności zważyć należy, że Sąd Okręgowy podziela pogląd prawny Sądu Rejonowego odnoszący się do ustawowych znamion czynów zart. 228 § 1 k.k.orazart. 229 § 1 k.k., a w szczególności w zakresie realizacji znamion strony przedmiotowej tych przestępstw, czyli przyjęcia korzyści majątkowej „w związku z pełnieniem przez sprawcę funkcji publicznej”. W związku ze szczegółowym omówieniem tych kwestii przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, Sąd Odwoławczy nie widzi potrzeby powtarzania, zawartej tam – ze wszech miar słusznej – argumentacji, którą w pełni podziela.
Przechodząc do okoliczności niniejszej sprawy wskazać należy, że zasadniczym dowodem na podstawie którego sformułowano zarzuty aktu oskarżenia w stosunku do oskarżonych są wyjaśnienia samej oskarżonejK. K. (1). Mimo, iż rację mają obrońcy oskarżonych, że wyjaśnieniaK. K. (1)nie są konsekwentne i jednoznaczne w niektórych kwestiach, to zgodzić się należy z Sądem Rejonowym, że wyjaśnienia te nie są jedynym dowodem winy obu oskarżonych. Wersja wydarzeń przedstawiona przezK. K. (1)(w zakresie dotyczącym czynów opisanych w punktach 1, 3, 4 i 6 komparycji zaskarżonego wyroku) została, bowiem wsparta innymi dowodami osobowymi w postaci wyjaśnieńB. G.oraz zeznańB. N. (1), jak również pośrednio treścią rozmów telefonicznych (akta niejwne), z których to dowodów ocenianych łącznie, w sposób bezsprzeczny wynika, żeK. K. (1)podejmowała działania w pośredniczeniu przekazywania korzyści majątkowych lekarzom orzecznikom ZUS, czemu de facto oskarżona nigdy nie zaprzeczyła. Okoliczności sprawy pozwalają zatem jednoznacznie stwierdzić, że sprawstwo oskarżonejK. K. (1)w zakresie czynów z punktu 1 i 3 komparycji wyroku Sądu I instancji, a oskarżonejB. G.w zakresie czynów z punktu 4 i 6 komparycji wyroku Sądu I instancji, nie budzi żadnych wątpliwości.
Zupełnie inaczej jednak ocenić należy materiał dowodowy w zakresie czynów opisanych w punktach: 2 (co do oskarżonejK.) i 5 (co do oskarżonejG.).
WyjaśnieniaK. K. (1)odnoszące się do pierwszego wręczenia korzyści majątkowejB. G.w imieniuB. N. (1), co miało mieć miejsce w okresie od września 2003 roku do 9 października 2003 roku, w ocenie Sądu Okręgowego nie stanowią wystarczającej podstawy, do ustalenia że oskarżone popełniły zarzucane im przestępstwa, o których mowa wyżej. Wyjaśnienia oskarżonej w zakresie owego czynu, mimo, iż bardzo szczegółowe nie znajdują, bowiem potwierdzenia w pozostałym materiale dowodowym. Zauważyć bowiem należy, że oskarżonaK.wyjaśniła, iż pod koniec 2002 roku zaproponowała swojemu znajomemuA. R. (1)pomoc w staraniu się o rentę dla jego konkubinyB. N. (1). W tym celu oskarżona udać się miała do doktoraP., który wyraził zgodę na pomoc przy otrzymaniu renty, co miał kosztować 2.000 złotych. DoktorP.miał przy oskarżonej wykonać telefon do doktorB. G.i przekazać jej informację o sprawie.A. R. (1)miał przekazać oskarżonej kwotę 2.000 złotych w pewien wtorek przyM., które to pieniądze następnie tego samego dniaK. K. (1)przekazałaB. G.w przychodni naul. (...)wW.. Przekazanie pieniędzy nastąpić miało na korytarzu, a oskarżona miała się powołać na znajomość z doktoremP.. O przyznaniu rentyB. N. (1)oskarżona miała się dowiedzieć albo odB. N. (1), albo odA. R. (1). Według relacji oskarżonej, doktorP.miał umrzeć w 2002 roku bądź 2003 roku. Zdarzenie o jakim wyjaśniałaK. K. (1)nie mogło mieć jednakże miejsca w kontekście przypisanego jej zarzutu z punktu 2 komparycji wyroku, a z punktu 5 w stosunku doB. G.. Pierwszą przesłanką przemawiającą za odmówieniem wiary wyjaśnieniom oskarżonej w powyższym zakresie jest fakt, że doktorP.owszem zmarł, ale w dniu 22 listopada 2000 roku (k.1214). Zatem nie mógł on uczestniczyć w rozmowie z doktorB. G.odnośnie do przyznania rentyB. N. (1)w 2002 roku. Kolejnym argumentem jest okoliczność, żeA. R. (1), który rzekomo miał przekazać pieniądze oskarżonejK.od 4 kwietnia 2002 roku do 15 marca 2004 roku przebywał w warunkach izolacji penitencjarnej. Trudno zatem byłoby mu uczestniczyć w zdarzeniu o jakim wyjaśniała oskarżona. ŚwiadekB. N. (1)nie potrafiła konkretnie umiejscowić w czasie przekazywania pieniędzy oskarżonejK., ani podać szczegółów ich współpracy. WyjaśnieniaK. K. (1)w powyższym zakresie nie znalazły zatem potwierdzenia w innych dowodach. Wydawać by się mogło, że pierwsze, tak szczegółowe wyjaśnienia winny być najbardziej miarodajne, niemniej jednak z uwagi na powyższe czynniki, śmierć drP.w 2000 roku oraz przebywanieA. R. (1)w Zakładzie Karnym, wyjaśnień oskarżonej nie sposób uznać za wiarygodne. Co prawda w swoich późniejszych wyjaśnieniach oskarżona podejmowała próby sprostowania pierwotnej wersji wydarzeń, to uznać je należy za wysoce nieudolne, a tym samym niewiarygodne. Wyjaśnienia oskarżonejK. K. (1)nie zostały również potwierdzone przez współoskarżonąB. G., która nie dość, że nie przyznawała się do owego czynu, to jeszcze w żadnych ze swoich wyjaśnień nie odnosiła się do owego zdarzenia, tłumacząc to niepamięcią. Nie można co prawda wykluczyć, żeK. K. (1)wyjaśniała o innym zdarzeniu, które nie zostało objęte aktem oskarżenia, zwłaszcza, że przyznanie pierwszej rentyB. N. (1)de facto przez oskarżonąB. G.miało miejsce w listopadzie 2000 roku, to okoliczność ta nie mogła jednak doprowadzić skazania oskarżonych za ten czyn, albowiem stanowiłoby to w sposób oczywisty, wyjście po za granice oskarżenia. W związku z powyższym stwierdzić należało, że zgromadzony materiał dowodowy, w omawianym zakresie nie pozwalał na uznanie winy oskarżonych. Okoliczności te skutkować musiały zatem uniewinnieniem oskarżonych w części dotyczącej zarzutów opisanych w punktach 2 i 5 komparycji zaskarżonego wyroku.
Odnosząc się do pozostałych czynów przypisywanych oskarżonejK. K. (1)stwierdzić należy, że jej wina i sprawstwo nie budzą żadnych wątpliwości. Zgromadzone dowody pozwalają, bowiem bezsprzecznie uznać, że oskarżonaK. K. (1)przekazałaB. G.pełniącej wówczas funkcję lekarza orzecznika, korzyść majątkową w postaci pieniędzy w kwocie 2.000 złotych w związku z wydaniem decyzji administracyjnej przyznaniaW. K.uprawnień rentowych z tytułu jego częściowej niezdolności do pracy w okresie od maja 2001 roku do maja 2003 roku. Oskarżona mimo niespójnych wyjaśnień przyznała się do przekazaniaB. G.korzyści majątkowej.K. K. (1)przedstawiała odmienne wersje jedynie w zakresie wiedzy i uczestnictwa jej mężaW. K.w inkryminowanym zdarzeniu. Sąd Rejonowy prawidłowo stwierdził, że okoliczność ta była spowodowana toczącym się równolegle postępowaniem karnym w stosunku do męża oskarżonej oraz przyjętą przez oskarżoną linią obrony.W. K.został prawomocnym wyrokiem uniewinniony od przypisywanego mu czyn wręczenia korzyści majątkowejB. G.w związku z wydaniem decyzji administracyjnej przyznania mu uprawnień rentowych z tytułu jego częściowej niezdolności do pracy. Okoliczność ta w zestawieniu z zeznaniami świadka złożonymi w niniejszym postępowaniu jurysdykcyjnym potwierdziły jedną z wersji oskarżonej, iżW. K.w zdarzeniu przekazania korzyści majątkowej faktycznie nie uczestniczył, niemniej jednak do wręczenia korzyści majątkowej przez oskarżonąK.doszło. Wyjaśnieniom oskarżonej w których przyznała się do owego czynu nie sposób odmówić wiarygodności również z uwagi ich korelację z wyjaśnieniami oskarżonejB. G., która potwierdziła otrzymanie pewnej kwoty pieniężnej w ramach wdzięczności za przyznanie rentyW. K.. Materiał dowodowy nie pozwala zatem nie przyjęcie innego stanu faktycznego, niż ten ustalony przez Sąd I instancji.
Sąd Rejonowy trafnie, co do faktu iż zdarzenie takie miało miejsce, obdarzył wiarą wyjaśnienia oskarżonejK.w kwestii wręczenia korzyści majątkowejB. G.w zamian za przyznanie rentyB. N. (1)za okres od października 2005 roku do listopada 2008 roku. Wyjaśnienia oskarżonej są w tej kwestii konsekwentne i jednoznaczne, a co najważniejsze zostały potwierdzone zeznaniamiB. N. (1)oraz wyjaśnieniami oskarżonejB. G.. Sąd Okręgowy, za Sądem I instancji, nie znalazł żadnych przesłanek do odmówienia wiarygodności owym wyjaśnieniom, uznając tym samym sprawstwo i winę w zakresie przypisywanego oskarżonejK.czynu za bezsprzeczne.
Odnosząc się z kolei do pozostałych zarzutów stawianychB. G., na wstępie wskazać należy, że istotnie, jak podnosi to obrońca tejże oskarżonej, gdyby wyjaśnieniaK. K. (1)miały być jedyną podstawą ustalenia winy oskarżonejG., to z uwagi na jego mankamenty (o których mowa była wyżej i na które wskazuje obrońca w apelacji) byłby to materiał niewystarczający do przypisaniaB. G.popełnienia czynów jej zarzucanych, jednakże zestawienie owych wyjaśnień z wyjaśnieniami oskarżonejG.pozwalają na stwierdzenie, że oskarżona ta z całą pewnością, dopuściła się popełnienia przestępstw opisanych w punktach 4 i 6 komparycji zaskarżonego wyroku.
Jeżeli chodzi o wartość wyjaśnień oskarżonejB. G., to przyznać należy rację obrońcy oskarżonej, że jej pierwsze wyjaśnienia budzą poważne wątpliwości z uwagi na fakt, iż mogły być składane w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi oskarżonej. W związku z tym Sąd Okręgowy uznał, że wyjaśnienia te nie mogą stanowić podstawy do ustalenia stanu faktycznego. Zasadnym zatem było ich pominięcie przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy. Odmiennie jednak przedstawia się sytuacja w zakresie pozostałych wyjaśnień złożonych przez oskarżoną. Drugie wyjaśnieniaB. G.złożyła już po konsultacji ze swoim obrońcą i w jego obecności, co wprost wynika z treści protokołu przesłuchania jej w charakterze podejrzanej. Wartość dowodowa owych wyjaśnień nie może zatem budzić żadnych wątpliwości, zwłaszcza, że trudno przypuszczać, by obecny przy przesłuchaniu obrońca, nie zareagował na niewłaściwe postępowanie prowadzącego przesłuchanie. Oskarżona składając wówczas wyjaśnienia, de facto potwierdziła fakt popełnia przez siebie czynów, o których mowa. Odnośnie czynu z punktu 4, tj. przyjęcia korzyści majątkowej w związku z wydaniem decyzji administracyjnej w przedmiocie przyznaniaW. K.uprawnień rentowych, oskarżona wprost podała: „przyznaję się do przyjęcia pieniędzy odK. K. (1), które stanowiły wdzięczność za przyznanie renty jej mężowiW. K.” (k.837). Powyższe wyjaśnieniaB. G.są zaprzeczeniem twierdzeniom obrońcy, iż poza wyjaśnieniamiK. K. (1)brak jest jakiegokolwiek dowodu na winęB. G., co zdaje się pominął w swych rozważaniach autor apelacji. Zmiana wersjiK. K. (1)w zakresie obciążenia swoimi wyjaśnieniami mężaW. K.nie mogła mieć wpływu na przypisanie winyB. G., albowiem każda z oskarżonych przyznała się do popełniania zarzucanego jej czynu, a przedstawione przez nie wersje, uznane za wiarygodne, tworzą logiczną całość. Oskarżona nie zaprzeczyła w późniejszym postępowaniu owym wyjaśnieniom, a nadto potwierdzała je w toku całego postępowania przygotowawczego oraz jurysdykcyjnego. Uznanie oskarżonejB. G.za winnej zarzucanego jej czynu opisanego w punkcie 4 komparycji wyroku, jest zatem jak najbardziej słuszne i logiczne.
Dalej wskazać należy, że ustalenia dokonane przez Sąd Rejonowy w zakresie czynu popełnionego przez oskarżoną w okresie od września 2005 roku do dnia 25 listopada 2005 roku polegającego na przyjęciu korzyści majątkowej w postaci pieniędzy w kwocie 4.500 złotych w związku z wydaniem decyzji administracyjnej w przedmiocie przyznaniaB. N. (1)uprawnień rentowych z tytułu częściowej niezdolności do pracy, są częściowo prawidłowe. WinaB. G.w zakresie popełnienia owego czyny nie budzi, zdaniem Sądu Okręgowego, żadnych wątpliwości. Oskarżona składając wyjaśnienia podawała bowiem, iż: „przyznaję się, że w formie pożyczki wzięłam od paniK.2.000 złotych”. Wyjaśniając dalej oznajmiła: „PaniK.poprosiła mnie o zapoznanie się z dokumentacją lekarską paniN., prosiła mnie jeszcze abym przekazała jej ostateczny wynik badania orzeczniczego w ZUS-ie” (k.837). OskarżonaK.wyjaśniła zaś, że z ponowną prośbą o uzyskanie renty dlaN.zwrócił się do niej znowuA. R. (1), wówczas oskarżona udała się bezpośrednio doB. G., która zażądała kwoty 4.500 złotych w zamian za załatwienie renty. Pieniądze miały być przekazane partiami. ŚwiadekB. N. (1)zeznała, że do przekazania pieniędzyK. K. (1)doszło dwukrotnie, raz przekazywała je osobiście, a raz za pośrednictwemA. R. (1). Świadek nie potrafiła jednakże wskazać konkretnych dat, kiedy do owych zdarzeń doszło. OskarżonaK.po otrzymaniu pieniędzy, przekazała jeB. G., w skutek czegoB. N. (1)otrzymała rentę. Przyjęcie korzyści majątkowej przez oskarżonąB. G.jest zatem bezsprzeczne. Na winę oskarżonej nie może mieć wpływu okoliczność, iżB. G.przyznała się do przyjęcia pożyczki, nie zaś korzyści majątkowej, jak to podnosi skarżący. Podkreślenia bowiem wymaga, że korzyścią majątkową jest każde dobro zaspokajające określoną potrzebę, którego wartość da się wyrazić w pieniądzu, jest to wzrost majątku osoby, która taką korzyść otrzymała. Korzyścią majątkową może być zatem zarówno pożyczka, jak i np. darowizna, czy cesja wierzytelności. Nie sposób zapomnieć, że przedmiotowa „pożyczka” została udzielonaB. G.w związku z pełnieniem przez nią funkcji lekarza orzecznika zatrudnionego w oddziale ZUS, gdyby bowiem oskarżona nie pełniła takiej funkcji, wysoce wątpliwe jest, aby jakakolwiek ”pożyczka” odK. K. (1)została jej udzielona. Ponadto, jak wyjaśniła sama oskarżona, mimo, iż owa rzekoma pożyczka została jej udzielona w 2005 roku, to jej spłata dokonana została dopiero po kilku latach i była spowodowana toczącym się postępowaniem karnym. Nadto, odnosząc się do wyjaśnień oskarżonejK., nawet gdyby przyjąć za wiarygodne jej wyjaśnienia, że jest ona osobą bardzo pomocną, to, mimo, jej ówczesnych zarobków, dyskusyjne jest, czy na spłatę pożyczki czekałaby aż kilka lat. Skoro oskarżone nie utrzymywały kontaktów towarzyskich to przekazanie środków finansowych w formie pożyczki również budzi wątpliwości. Abstrahując od powyższego stwierdzić należy, że niewątpliwieB. G.przyjęła korzyść majątkową w związku z pełnieniem swojej funkcji, a stwierdzenie, iż nastąpiło to w formie pożyczki jest jedynie przyjętą przez nią linią obrony, która zapewnić jej miała uniewinnienie w zakresie przypisywanego jej czynu. W realiach przedmiotowej sprawy, uznanieB. G.za winnej powyższego czynu jest, w ocenie Sądu Odwoławczego, uzasadnione i znajduje oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym.
Jak powyżej wskazał Sąd Odwoławczy, ustalenia Sądu Rejonowego w zakresie czynu z punktu 6 komparycji wyroku są jedynie częściowo prawidłowe. W ocenie Sądu Odwoławczego nieprawidłowe było przyjęcie przez Sąd I instancji, żeB. G.przyjęła korzyść majątkową w wysokości 4.500 złotych. Zestawienie ze sobą wyjaśnień oskarżonych ukazuje pewne nieścisłości, co do otrzymanej i przekazanej kwoty. OskarżonaG.podała, że przyjęła odK. K. (1)kwotę w wysokości 2.000 złotych, zaś sama oskarżonaK.podawała, żeG.zażądała kwoty 4.5000 złotych. W ocenie Sądu Okręgowego w tym zakresie, na wiarę zasługują twierdzenia oskarżonejG., mając w szczególności na względzie, że wcześniejsza otrzymana przezB. G.korzyść majątkowa również wynosiła 2.000 złotych. Jednocześnie nie można wykluczyć, a wręcz jest to wysoce prawdopodobne, żeK. K. (1)wzięła odB. N. (1)większą kwotę, niż ta która faktycznie została przekazanaB. G., pobierając swego rodzaju prowizję za pośrednictwo w załatwieniu sprawy. Na taka możliwość wskazywali zresztą, w rozmowach miedzy sobąB. N. (1)iA. R. (1). Jest przy tym oczywiste, biorąc pod uwagę zwłaszcza warunki osobisteA. R. (1), który wyłożył pieniądze na „załatwienie” renty, żeK. K. (1)nie chciała przyznać się do wzięcia dla siebie części otrzymanych pieniędzy, gdyż mogłaby narazić się, po za odpowiedzialnością karną za przypisany jej czyn, również na odwet ze stronyA. R. (1), który co wynika z akt sprawy nie stroni od używania przemocy wobec osób, które uznaje za swoich dłużników.
W związku z powyższym, Sąd Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok i przyjął, że wartość korzyści majątkowej wręczonej przezK. K. (1), a przyjętej przezB. G.wynosiła 2.000 złotych.
Dodatkowo Sąd Odwoławczy doszedł do wniosku, że opisy czynów przypisanych oskarżonym są nieprecyzyjne, a stwierdzenie „ w zamian za” budzić może wątpliwości, co do tego jak należy je rozumieć. Uwzględniając więc, że jak już zostało to wspomniane na początku niniejszych rozważań, Sąd Odwoławczy podziela stanowisku Sądu I instancji w zakresie prawnych rozważań pojęcia „w związku z pełnieniem funkcji”, w związku z tym, żeB. G.była zatrudniona w ZUS-ie jako lekarz orzecznik, ale żadnych decyzji nie wydawała w przedmiocie przyznawania rent, a korzyści majątkowe przyjmowała jedynie w związku z pełnioną funkcją, zasadnym jawiła się modyfikacja opisów czynów przypisanych oskarżonym. Sąd Odwoławczy zmienił wobec tego zaskarżony wyrok w ten sposób, że co do czynów przypisanych oskarżonejK. K. (1)w punktach I i III części dyspozytywnej ustalił, że wręczenie korzyści majątkowej nastąpiło nie „w zamian”, a „w związku” z wydaniem decyzji administracyjnej oraz że w zakresie czynu przypisanego w punkcie III części dyspozytywnej wartość wręczonej korzyści majątkowej wynosiła 2.000 zł., co do czynów przypisanych oskarżonejB. G.w punktach VII i IX części dyspozytywnej ustala, że przyjęcie korzyści majątkowej nastąpiło nie „w zamian”, a „w związku” z wydaniem decyzji administracyjnej oraz że w zakresie czynu przypisanego w punkcie IX części dyspozytywnej wartość przyjętej korzyści majątkowej wynosiła 2.000 zł.
Na koniec rozważań odnieść się również należy do orzeczonych w stosunku do oskarżonych kar. W realiach przedmiotowej sprawy nie sposób je uznać za rażąco niewspółmierne. Orzeczone kary są wyważone i sprawiedliwe. Popełnione przez oskarżone czyny charakteryzują się bardzo dużą społeczną szkodliwością czynów. Sąd Rejonowy prawidłowo uwzględnił zarówno przesłanki łagodzące i obciążające. Sąd Okręgowy nie znalazł innych przesłanek łagodzących, których by nie uwzględnił Sąd I instancji, a które mogłyby przemawiać za złagodzeniem orzeczonych kar w stosunku do oskarżonych.
W swojej osobistej apelacjiK. K. (1)stwierdziła, że w przedmiotowej sprawie, w stosunku do jej osoby sąd winien zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary o jakim mowaart. 60§ 3 k.k.Ze stanowiskiem oskarżonej nie sposób się jednakże zgodzić. W judykaturze utarty jest pogląd, że oskarżony wobec którego ma być obligatoryjnie orzeczona kara z nadzwyczajnym złagodzeniem (art. 60 § 3 k.k.), musi przyznawać się do sprawstwa i zawinienia, w wyjaśnieniach podać wszystkie znane mu informacje dotyczące własnego zachowania oraz zachowania osób współdziałających i mają to być wszystkie znane mu "istotne" okoliczności popełnienia przestępstwa, a składane wyjaśnienia muszą być zgodne z rzeczywistością, szczere i konsekwentne. Przez "istotne okoliczności" należy rozumieć takie informacje, które umożliwiają postawienie zarzutów konkretnym osobom i mogą się przyczynić do pociągnięcia ich do odpowiedzialności karnej (vide,wyrok SA w Krakowie z dnia 23 sierpnia 2016r., II AKa 142/16). Zważyć należy, że wyjaśnienia oskarżonej nie zostały w całości uznane za konsekwentne i wiarygodne. Oskarżona wyjaśniała o zdarzeniach, które nie mogły mieć miejsca (jak to miało miejsce odnośnie do zarzutu z punktu 2 aktu oskarżenia dot.K.i 5 dot.G.).K. K. (1)próbowała również umniejszyć swoją rolę w popełnieniu jednego z przypisywanego jej czynu (swoimi wyjaśnieniami obciążała męża). Nie wyjawiła również żadnych informacji, których nie mogłyby samodzielnie pozyskać organy ścigania. Te wszystkie wskazane powyżej okoliczności nie pozwalały za obligatoryjnym złagodzeniem orzeczonej kary, a tym samym brak przesłanek do uwzględnienia wniosku oskarżonej.
Niezasadny okazał się również wniosek oskarżonej o stwierdzenie, że czyny przez nią popełnione zaliczyć należy do wypadku mniejszej wagi. Zwrócić należy uwagę, że kwalifikacja przypadku mniejszej wagi nie wynika jedynie z wartości kwot pieniędzy będących przedmiotem czynności wykonawczych przestępstwa, ale i z reszty okoliczności, świadczących o stopniu winy sprawcy.K. K. (1)wręczała korzyść majątkową osobie w związku z pełnieniem przez nią funkcji publicznej. Mimo, iż przekazywane przez nią kwoty stanowiące korzyści majątkowe nie były duże, to stopień winyK. K. (1)uznać już należy za znaczny. Jej rola polegała na nawiązywaniu kontaktu z lekarzami orzecznikami ZUS oraz przekazywanie korzyści majątkowych w celu wydania pozytywnych decyzji administracyjnych w stosunku do konkretnych osób. Pamiętać również należy, że skutkiem postępowańK. K. (1)orazB. G.było uszczuplenie majątku Skarbu Państwa, w związku z wydawaniem bezpodstawnych decyzji administracyjnych o przyznawaniu renty. Warunki sprawy nie pozwalają zatem na stwierdzenie, że czyny jakich dopuściła się oskarżonaK. K. (1)zakwalifikować można jako wypadek mniejszej wagi.
Z uwagi na uniewinnienie oskarżonych w zakresie jednego czynu, koniecznym stało się uchylenie rozstrzygnięcia z punktów IV, V i VI dotycząceK. K. (1), z punktów X i XI dotycząceB. G.oraz z punktu XIII wydane w oparciu oart. 63 § 1 k.k.Sąd na nowo na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.orzeczone w punktach I i III części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył oskarżonejK. K. (1)karę łączną roku i 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k., warunkowo zawiesił na okres próby 5 (pięciu) lat i na podstawieart. 71 § 1 k.k.wymierzył oskarżonejK. K. (1)karę grzywny w wysokości 100 stu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 10 (dziesięć) złotych. Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.orzeczone w punktach VII i IX części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, kary połączył i wymierzył oskarżonejB. G.karę łączną roku i 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 30 (trzydzieści) złotych. Na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k., wykonanie kary łącznej roku i 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wobecB. G.wpunkcie 4, warunkowo zawieszono na okres próby 5 (pięciu) lat. Na podstawieart. 63 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wpunkcie 3kary grzywny zaliczonoK. K. (1)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 28.06.2007r. do dnia 29.06.2007r., a na poczet orzeczonej w punkcie 4 kary łącznej grzywny zaliczonoB. G.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 17.07.2007r. do dnia 19.07.2007r.
Sąd Okręgowy dokonał również zmiany w wysokość korzyści majątkowej, której przepadek orzeczono wobecB. G.w punkcie XII i ustalił ją na 4.000 (cztery tysiące) złotych, zaś wysokość stawek dziennych grzywny orzeczonej wobecB. G.w punktach VII i IX części dyspozytywnej obniżył do 30 (trzydziestu) złotych. W pozostałej części tenże wyrok utrzymał w mocy. Zwolniono obie oskarżone od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie w częściach na nie przypadających, obciążając wydatkami tego postępowania w całości Skarb Państwa.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy orzekł, jak w sentencji wyroku.
SSO Jacek Matusik   SSO Małgorzata Bańkowska  SSO Aleksandra Mazurek