Sąd Okręgowy w Szczecinie
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 1199/16
Data wyroku: 2016-12-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Beata Marzec, Andrzej Trzeciak, Ryszard Małachowski
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Mieniu
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 1199/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 grudnia 2016r.
Sąd Okręgowy w Szczecinie w IV Wydziale Karnym Odwoławczym
w składzie:

Przewodnicząca:

SSO Beata Marzec

Sędziowie:

SO Ryszard Małachowski (ref.)
SO Andrzej Trzeciak

Protokolant:

st. sekr. sądowy Daria Kozłowska

przy udziale Prokuratora Prok. Okr. Andrzeja Paździórki
po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016r.
sprawyJ. G.
oskarżonego zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu RejonowegoS.
z dnia 19 kwietnia 2016r.   sygn. IV K 353/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądoweza postępowanie odwoławcze, w tym 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych opłaty i do tej kwoty obniża opłatę należną za pierwszą instancję.

SSO Andrzej Trzeciak  SSO Beata Marzec  SSO Ryszard Małachowski
Sygn. akt IV Ka 1199 / 16

UZASADNIENIE
J. G.został oskarżony o to, że w dniu 5 sierpnia 2011r., wS., w celu osiągniecia korzyści majątkowej usiłował doprowadzićA. P.iK. P.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 24.585 zł w ten sposób, że po uprzednim wprowadzeniuA. P.iK. P.w błąd co do okoliczności rzeczywistego istnienia zadłużeniaH. W. (1)wobec(...)P. B.,(...) Spółka JawnawS., wynikającego z niezapłaconej przezH. W. (1)faktury nr (...)oraz co do okoliczności rzeczywistego nabycia przez(...)Biuro Usług (...) Sp. z o.o.na mocy umowy przelewu wierzytelności w dniu 4 lipca 2011r. wynikającego z tej faktury zadłużeniaH. W. (1)wobec(...)P. B.,(...) Spółka JawnawS., jako prezes zarządu(...)Biuro Usług (...) sp. z o.o.reprezentujący ww. spółkę zawarł ugodę pomiędzy(...)Biuro Usług (...) sp. z. o.o.jako wierzycielem aH. W. (1)prowadzącym działalność gospodarczą podfirmą (...)jako dłużnikiem, przy udzialeA. P.iK. P.jako przystępującymi do długu, na mocy której to ugodyA. P.iK. P.przystąpili do nieistniejącego zadłużeniaH. W. (1)wobec(...)Biuro Usług (...) Sp. z o.o.wynikającego z niezapłaconejfaktury nr (...)/(...)wystawionej przez(...)P. B.,(...) Spółka JawnawS., które to roszczenie(...)Biuro Usług (...) Sp. z o.o.miała nabyć w dniu 4 lipca 2011r., na mocy umowy przelewu wierzytelność od(...)P. B.,(...) Spółka JawnawS., co w rzeczywistości nie miało miejsca, do którego to rozporządzenia mieniem przez pokrzywdzonego nie doszło z uwagi na powzięcie przezA. P.iK. P.wiadomości o nieistnieniu roszczeniaH. W. (1)wobec(...)P. B.,(...) Spółka JawnawS.objętego fakturą wskazaną w podpisanej przez nich ugodzie i niekupieniu go przez(...)Biuro Usług (...) Sp. z o.o.od(...)P. B.,(...) Spółka JawnawS., czym działał na szkodęA. P.iK. P., to jest o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk.
Sad Rejonowy(...)S.wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2016r., sygn. akt IV K 353 / 13, uznałJ. G.za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za występek ten, na podstawieart. 14 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkoraz na podstawieart. 33 § 2 kk, wymierzył oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności oraz grzywnę 100 stawek dziennych określając wysokość pojedynczej stawki na 20 złotych.
Na podstawieart. 41 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego zakaz zajmowania stanowisk w spółkach prawa handlowego związanych z reprezentowaniem tych spółek czy działania jako ich pełnomocnik na okres 3 lat.
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kk, przy zastosowaniuart. 4 § 1 kk, wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby 3 lat.
Na podstawieart. 230 § 2 kpkzarządził zwrotA.iK.iP.ugody z dnia 5 sierpnia 2011r., przechowywanej w aktach sprawy na karcie 22.
Na podstawie § 14 ust. 1 pkt. 1 i ust. 2 pkt. 1 oraz. § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataM. P.kwotę 1.296 złoty, plus podatek VAT.
Na podstawieart. 627 kpki art. 2 ust. 1 pkt 3 oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach karnych zasądził od oskarżonego w całości na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym i opłatę karną w kwocie 700 złotych.
Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego. Zaskarżonemu w całości wyrokowi zarzucił:

1
obrazę przepisuart. 7 kpk, która miała wpływ na treść wyroku poprzez błędną, niezgodną z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego ocenę wyjaśnień oskarżonegoJ. G.w kontekście zeznań i wyjaśnieńH. W. (1)oraz zeznań pokrzywdzonychA.iK. P.i świadkaŁ. S., prowadzącą do odmowy dania wiary wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie tego czy istniała wierzytelnośćfirmy (...),(...) Spółka JawnawobecH. W. (1)oraz w przekonaniu oskarżonego - wierzytelnośćH. W. (1)względem pokrzywdzonych, co skutkowało błędnym wnioskiem o działaniu oskarżonego w zamiarze bezpośrednim doprowadzenia pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem;

2
obrazę przepisuart. 5 § 2 kpkiart. 7 kpk, która miała wpływ na treść wyroku poprzez błędną, niezgodną z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego ocenę roli oskarżonegoJ. G.w negocjacjachH. W. (1)z pokrzywdzonymiA.iK. P., prowadzącą do podjętej z naruszeniem dodatkowo zasady rozstrzygania nie dających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego, konkluzji o działaniu oskarżonego w zamiarze bezpośrednim doprowadzenia pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, podczas gdy prawidłowa w świetle powyższych zasad, ocena sytuacji zaistniałej w dniu 5 sierpnia 2011r. prowadzi do wniosku, że oskarżony co najwyżej dopuścił się zaniedbania nie weryfikując twierdzeńH. W. (1)co do przysługującej mu wierzytelności względem pokrzywdzonych i nie weryfikując danych faktury będącej dowodem wierzytelnościfirmy (...)względemH. W. (1);

3
błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść wyroku, a polegający na ustaleniu, że z zeznań wspólniczkispółki (...), wspieranych wydrukiem stanu zadłużeńH. W. (1)wobec tej hurtowni, wprost wynikało, że w sierpniu 2011r.H. W. (1)nie miał zaległości płatniczych wobec tej firmy, podczas gdy pobieżna nawet analiza wskazanego wydruku prowadzi do wniosku, że takie zadłużenie na dzień 5 sierpnia 2011r. istniało, co z kolei doprowadziło do błędnego wniosku o działaniu oskarżonego w zamiarze bezpośrednim doprowadzenia pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem;

4
obrazę przepisuart. 366 § 1 kpk, która miał wpływ na treść wyroku, polegającą na zaniechaniu dążenia do wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy przez zaniechanie dążenia do wezwania i przesłuchania w charakterze świadka na rozprawieH. W. (1), mimo iż miejsce pobytu tego świadka może być obecnie ustalone;

5
rażącą niewspółmiemość zastosowanego wobec oskarżonego środka karnego zakazu zajmowania stanowisk w spółkach prawa handlowego związanych z reprezentowaniem tych spółek czy działania jako ich pełnomocnik - na okres 3 lat, który to środek kamy jest nadmiernie surowy i przez to nieadekwatny do stopnia społecznej szkodliwości czynu zarzucanego oskarżonemu, jego stopnia zawinienia, dotychczasowego sposobu życia, a zwłaszcza nieskazitelnego dotychczasowego wykonywania obowiązków prezesa zarządu spółki(...), a ponadto jego zastosowanie opiera się na nieaktualnych danych co do aktualnego statusu zawodowego oskarżonego, co w rezultacie wyklucza wniosek, że dalsze zajmowanie przez oskarżonego wskazanych stanowisk zagraża istotnym dobrom chronionym prawem.

Stawiając powyższe zarzuty obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Nadto, w wypadku nieprzychylenia się do żadnego z powyższych wniosków - zmianę zaskarżonego wyroku, przez uchylenie orzeczenia o zastosowaniu wobec oskarżonego środka karnego zakazu zajmowania stanowisk w spółkach prawa handlowego związanych z reprezentowaniem tych spółek czy działania jako ich pełnomocnik - na okres 3 lat.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonegoJ. G.nie zasługiwała na uwzględnienie.
Wbrew zarzutom skarżącego  Sąd Rejonowy oceniając w niniejszej sprawie zebrany materiał dowodowy nie dopuścił się obrazyart. 7 kpk. Zgodnie z treścią cytowanego przepisu organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Do naruszeniaart. 7 kpkdochodzi, gdy dokonana przez sąd ocena dowodów jest sprzeczna z regułami logicznego myślenia, uchybia zasadom wynikającym z doświadczenia życiowego lub też narusza zasady właściwego kojarzenia faktów.
Podejmując rozważania w poruszonej kwestii wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie Sądmeritidokonał właściwej oceny zgromadzonych dowodów uznającJ. G.za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk. Trafnie bowiem Sąd I instancji ocenił jako niewiarygodne wyjaśnieniaJ. G.w zakresie w jakim oskarżony twierdził, że na dzień podpisania ugody z dnia 5 sierpnia 2011r.H. W. (1)był dłużnikiemfirmy (...)i firma oskarżonego chciała i mogła nabyć taką wierzytelność. Przede wszystkim bowiem, co trafnie wskazał Sąd I instancji, z wiarygodnych zeznań współwłaścicielkifirmy (...)wynika, żeH. W. (1)nigdy nie zalegał z płatnościami wobec jej firmy, a w związku z tym, że regularnie spłacał swojej zobowiązania, posiadał saldo z odroczonym terminem płatności ( tzw. kredyt kupiecki). Wskazać przy tym należy, że wbrew twierdzeniom skarżącego, zeznaniomA. K.w tym zakresie nie przeczy zestawienie należnościH. W. (1)wobecA. S.według stanu na dzień 5 sierpnia 2011r.; z zestawienia tego wynika bowiem, iż wystawianeH. W. (1)przezA. S.faktury miały odroczony ( miesięczny ) termin płatności, co potwierdza zeznaniaA. K.w tym zakresie, iżH. W. (1), na dzień 5 sierpnia 2011r., korzystał z kredytu kupieckiego, który nie został mu wstrzymany. W tym miejscu odnieść należało się do – co prawda niesformułowanego wpetitumapelacji, a podniesionego przez apelującego dopiero w treści jej uzasadnienia, zarzutu zaniechania przesłuchania na rozprawie świadkaA. K., co zdaniem skarżącego skutkowało wadliwą oceną pozostałych zgromadzonych w sprawie dowodów, a w konsekwencji błędnymi ustaleniami faktycznymi poczynionymi przez Sąd Rejonowy. Wskazać jednak należy, żeA. K.( współwłaścicielafirmy (...)) została przesłuchana w toku postępowania przygotowawczego; na rozprawie zaś, wobec zasygnalizowania stronom przez Przewodniczącego celowości dopuszczenia z urzędu dowodu z jej zeznań z zastosowaniem instytucji zart. 392 § 1 kpki braku sprzeciwu stron postępowania – w tym obecnych na rozprawieJ. G.oraz jego obrońcy, zostały odczytane zeznaniaA. K.złożone przez nią w toku dochodzenia. Podnoszony zatem przez skarżącego na obecnym etapie zarzut nieprzesłuchaniaA. K.bezpośrednio przed Sądem, w sytuacji gdy zarówno oskarżony, jak i jego obrońca nie sprzeciwili się temu, uznać należało za koniunkturalny, tj. sformułowany wyłącznie na potrzeby apelacji. Podobnie należało ocenić zarzut apelującego zaniechania przez Sąd Rejonowy dalszych starań o przesłuchanie na rozprawie świadkaH. W. (1). Wskazać bowiem należy, że Sądowi I instancji, mimo czynionych starań, nie udało się ustalić aktualnego miejsca pobytuH. W. (1), który, jak wynika z ustaleń Policji, nie przebywa pod ostatnim znanym adresem, ani też nie przebywa w żadnym z polskich zakładów karnych i wobec tego nie można mu było skutecznie doręczyć wezwania na rozprawę; stosownie jednak do treściart. 391 § 1 kpkSąd Rejonowy ujawnił na rozprawie bez odczytywania zeznaniaH. W. (1)złożone w toku postępowania przygotowawczego. Stwierdzić przy tym należy, że podnoszona dopiero na etapie postępowania apelacyjnego okoliczność, iż obecnie, zdaniem skarżącego, istnieje możliwość ustalenia miejsca pobytu świadka jawi się jako wyrachowana ze strony skarżącego, bowiem obliczona jest wyłącznie na osiągniecie efektu w postaci uchylenia wyroku Sądu I instancji. Tymczasem stwierdzić należy, iżH. W. (1)został przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego, gdzie złożył szczegółowe zeznania, przesłuchanie go zaś na okoliczność treści dokumentu w postaci zestawienia jego należności wobecA. S.na dzień 5 sierpnia 2011r. nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Podkreślić bowiem należy, że kwestia istnienia czy też nieistnienia jakiegokolwiek zadłużeniaH. W. (1)wobecA. S.nie ma znaczenia dla istoty niniejszej sprawy. Jak trafnie bowiem ustalił Sądmeriti,firma (...) sp. z oo., której prezesem zarządu jestJ. G., nie mogła nabyć – wpisanej w treści ugody z dnia 5 sierpnia 2011r. - wierzytelności w kwocie 24.585 zł wynikającej zfaktury VAT o numerze (...), przede wszystkim bowiem dlatego, że taka faktura nigdy nie istniała, a nadtofirma (...)nigdy nie dokonała cesji żadnej wierzytelności przysługującej jej wobecH. W. (1)na(...). Jak wynika bowiem z wiarygodnych zeznańA. K.firma (...)wystawiła jedynie fakturę VAT o podobnym numerze, tj.(...), jednak na innego kontrahenta i na zupełnie inną kwotę ( k. 35 ).J. G.zaś, mimo iż pamiętał okoliczności zawarcia rzeczonej ugody, to jednak nie był w stanie przypomnieć sobie skąd wziął wpisany w treści ugody numer faktury, przy czymH. W. (1)zeznał, że nigdy nie dawał oskarżonemu żadnej faktury, z której wynikałoby jego zadłużenie wobecfirmy (...). Zasadnie zatem przyjął Sąd Rejonowy, że wymieniony w ugodzie z dnia 5 sierpnia 2011r. numer faktury VAT nie został wpisany omyłkowo, lecz celowo, podobnie jak celowo – a nie przez zapomnienie jak podawałJ. G.- nie nabył on wierzytelności odA. S., bowiem takiej wierzytelności objętej fakturą wskazaną w ugodzie nie było, o czym wiedział. Co istotne przy tym autorem projektu ugody – jak prawidłowo ustalił Sąd I instancji – byłD. P., tj. prezesfirmy (...), w której siedzibie właśnieJ. G.-jako prezes zarządufirmy (...) sp. z o.o.- zawarł w dniu 5 sierpnia 2011r. ugodę zH. W. (1).D. P.będąc jednak przesłuchiwanym w sprawie w charakterze świadka zasłaniał się, podobnie jak oskarżony, niepamięcią w kwestii faktury, która została wpisana na ugodzie, mimo że pamiętał szereg innych okoliczności związanych z jej zwarciem. Słusznie przy tym wskazał Sądmeriti, iż nie tylko okoliczność niepamięci oskarżonego orazD. P.w odniesieniu do faktury wpisanej na ugodzie jawi się jako niewiarygodna, ale także za takie należało uznać zeznaniaD. P., w których twierdził, że sporządzając projekt ugody w dniu 5 sierpnia 2011r. świadczył jedynie „pomoc koleżeńską”J. G.. Jak wynika bowiem ze zgodnych w tym zakresie zeznań świadkówH. W. (1)orazŁ. S.( pracownikaE.(...)) oskarżony, mimo że nie zajmował żadnego formalnego stanowiska wfirmie (...), to faktycznie wydawał jej pracownikom polecenia służbowe. Powyższe okoliczności świadczą o niewiarygodności tak wyjaśnieńJ. G., jak i zeznańD. P.w powyższym zakresie.
Stwierdzić zatem należy, że analiza treści wyjaśnieńJ. G., który starał się wykazać, że jego zadaniem była wyłącznie pomocH. W. (1)w odzyskaniu należności odA. P.iK. P., na coH. W. (1)nie miał dokumentów, prowadzi do wniosku, iż Sąd I instancji trafnie ocenił je jako pozbawione sensu i nielogiczne, a w konsekwencji także niezgodne z prawdą.
Wbrew twierdzeniom apelującego słusznie natomiast Sąd Rejonowy dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonychA. P.iK. P.jako, że okazały się one zborne, wzajemnie spójne oraz korespondowały z zeznaniamiJ. B.,A. K.,R. S., a także znajdowały potwierdzenie w dokumentacji pochodzącej odfirmy (...),E.(...)orazA. S..A. P.iK. P.zgodnie i konsekwentnie podnosili, iż nie mieli żadnego długu wobecH. W. (1), a przystąpienie do jego długu tłumaczyli chęcią pomocyH. W. (1), który był ich dobrym znajomym i który prosił ich o poręczenie za niego długu jaki miał wobechurtowni (...), która w związku z jego zadłużeniem wstrzymała mu kredyt kupiecki. Okoliczność przystąpienia do długu przez pokrzywdzonych, jak również późniejsze negocjowanieK. P.z pracownikiemfirmy (...)w kwestii zabezpieczenia roszczeń, nie oznaczały – co prawidłowo ustalił Sąd Rejonowy - że pokrzywdzony przyznał w ten sposób, iż ma faktycznie dług wobecH. W. (1).K. P.negocjując bowiem zŁ. S.kwestię spłaty zadłużenia, za które poręczył, jednocześnie podjął działania celem wyjaśnienia całej sytuacji i w konsekwencji złożył oświadczenie o odstąpieniu od ugody z dnia 5 sierpnia 2011r. Wskazać zatem należy, że
ocena depozycji pokrzywdzonych została dokonana przez Sąd Rejonowy w sposób szczegółowy i logiczny, a Sąd Okręgowy w pełni tę ocenę podziela.
Reasumując, stwierdzić należy, że dokonana przez Sąd I instancji ocena zgromadzonych dowodów w pełni mieścić się w swobodzie zagwarantowanej Sądowi orzekającemu przez dyspozycjęart. 7 kpk. Sąd Okręgowy nie podzielił także stanowiska apelującego, iż Sąd Rejonowy dopuścił się naruszeniaart. 5 § 2 kpk. Przywołana zasada nie miała w niniejszej sprawie racji bytu, jako że Sądmeritidysponował materiałem dowodowym pozwalającym na wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności przebiegu inkryminowanego zdarzenia niezbędnych do wypowiedzenia się w kwestii sprawstwa i winyJ. G..
Ocena prawna zachowania oskarżonego także jawi się jako poprawna. Sąd Rejonowy wyczerpująco omówił znamiona przypisanegoJ. G.przestępstwa i rozważył je na gruncie poczynionych ustaleń faktycznych. Wskazać przy tym należy, że za nieracjonalny należało uznać sformułowany przez apelującego zarzut, iż: „Niedbałe zachowanie oskarżonego przejawiające się w dowolnym sporządzeniu postanowień ugody, tudzież podpisaniu takiej ugody z przypadkowymi danymi faktury stanowiącej dowód długu świadkaH. W.wobecspółki (...), przesądza jedynie o braku należytej staranności, a nie działaniu w zamiarze bezpośrednim oszustwa(… )”.J. G.wszak, co wynika ze zgromadzonych w sprawie dowodów, działał w sposób zaplanowany i przemyślany doprowadzając swoimi zabiegami do tego, że pokrzywdzeniA. P.iK. P.stali się dłużnikami firmy, której oskarżony jest prezesem zarządu, po to, by spłacili oni fikcyjne zadłużenieH. W. (1)wobec(...). Oskarżony działał przy tym w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przezH. W. (1)oraz przez siebie, albowiem za doprowadzenie pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem należała mu się odH. W. (1)prowizja. W tych okolicznościach, a także mając na uwadze, żeJ. G.zawodowo świadczy usługi finansowe, podjęte przez niego zabiegi należało uznać za świadome i celowe, co oznacza, że działał on z zamiarem bezpośrednim doprowadzenia pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Stwierdzić zatem należy, że analiza oceny prawnej zachowania oskarżonego nie nasuwa żadnych zastrzeżeń i podlega aprobacie Sądu odwoławczego jako znajdująca umocowanie w obowiązujących przepisach prawa.
Również zastosowaną wobecJ. G.represję karną należało uznać za trafną i uwzględniającą wszystkie okoliczności determinujące takie orzeczenia, a wynikające zart. 53 kk. Wskazać przy tym należy, że apelujący nie kwestionował wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz kary grzywny, a jedynie zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił rażącą niewspółmierność zastosowanego wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu zajmowania stanowisk w spółkach prawa handlowego związanych z reprezentowaniem tych spółek czy działaniem jako pełnomocnik na okres 3 lat. Podejmując rozważania w tej kwestii wskazać jednak należy, że rację ma Sąd Rejonowy, iż w odniesieniu doJ. G.zachodzą podstawy do orzeczenia zakazu zajmowania stanowisk w spółkach prawa handlowego związanych z reprezentowaniem tych spółek czy działaniem jako pełnomocnik, albowiem oskarżony wykorzystał prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą do próby wyłudzenia od pokrzywdzonych stosunkowo wysokiego mienia; pokrzywdzeni działali zaś nie tylko w zaufaniu doH. W. (1), ale także do oskarżonego, który jawił się im jako profesjonalista w zakresie usług finansowych.J. G.tymczasem, w ramach swojej profesjonalnej działalności, występując jako prezes zarządu(...), działając w sposób przemyślany i zaplanowany starał się zrealizować swój pan, którego celem było osiągnięcie zysku dla siebie iH. W. (1)kosztem pokrzywdzonych, których wprowadził w błąd co do istnienia roszczenia objętego fakturą wskazaną w ugodzie z dnia 5 sierpnia 2011r. Wskazać zatem należy, że prawidłowo Sąd I instancji orzekł wobec oskarżonego zakaz zajmowania stanowisk w spółkach prawa handlowego związanych z reprezentowaniem tych spółek, czy działaniem jako pełnomocnik i to na okres 3 lat, albowiem oskarżony swoim postępowaniem, a także swoją postawą procesową dał wyraz temu, że zachodzą wątpliwości czy w przypadku dalszego wykonywania tego rodzaju działalności gospodarczej nie wykorzysta ponownie zajmowanej przez siebie funkcji do działań niezgodnych z prawem.
Wskazać także należy, że pozbawione jest racji twierdzenie skarżącego, że orzeczenie wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu zajmowania stanowisk w spółkach prawa handlowego związanych z reprezentowaniem tych spółek, czy działaniem jako pełnomocnik, wobec treściart. 18 § 2 kshpowoduje, że orzeczony w zaskarżonym wyroku zakaz oraz zakaz wynikający z treściart. 18 § 2 kshstanowią przejaw podwójnego ukarania sprawcy za ten sam czyn. Stwierdzić jednak należy, że skutków wynikających z wydania prawomocnego wyroku skazującego, nie można utożsamiać ze środkiem o charakterze penalnym. Jakkolwiek przepisart. 18 § 2 kshoperuje charakterystycznym określeniem "zakazu", odnoszącym się do uczestnictwa we władzach spółki handlowej, a przy tym przynosi efekt zbliżony w pewnym sensie, do wyznaczonego zakazem opisanym wart. 41 § 1 kk, to nie ulega wątpliwości, że charakter obu instytucji jest odmienny ( tak:postanowienie Sądu Najwyższego z 25.10.2007 r., I KZP 33 / 07, OSNKW 2007, nr 12, poz. 90). Orzeczenie o środku karnym następuje w orzeczeniu rozstrzygającym o odpowiedzialności karnej, po dokonaniu merytorycznej oceny przesłanek i celu jego stosowania. Natomiast skutki opisane wart. 18 § 2 kshpowstają „samoistnie" i automatycznie (ex lege) w wyniku wydania wyroku skazującego, a ich charakter jest autonomiczny względem treści i skutków, zawartych w tym wyroku, rozstrzygnięć o karach i środkach karnych. W orzecznictwie sądowym ( tak:postanowienie Sądu Najwyższego z 25.10.2007r., I KZP 33 / 07,OSNKW 2007, nr 12, poz. 90) oraz piśmiennictwie prawniczym nie budzi wątpliwości, że zakaz pełnienia funkcji w organach spółek handlowych nie stanowi reakcji na przestępstwo, lecz stanowi konsekwencję prawomocnego skazania za określone wart. 18 § 2 kshprzestępstwa powstającą z mocy prawa. Zagadnienie „ prawnych skutków skazania" ulokować należy zatem poza sferą prawa karnego, jako szczególnej instytucji związanej przede wszystkim z prewencyjnym zapobieżeniem popełnianiu kolejnych przestępstw określonego rodzaju przy wykorzystaniu pełnionej funkcji, a zwłaszcza niedopuszczeniem sprawcy przestępstwa określonego rodzaju do sprawowania ( szczególnej z punktu widzenia funkcjonowania spółek handlowych ) funkcji w związku z prawomocnym skazaniem za przestępstwo ( tak:postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2014r., sygn. akt II AKz 25 / 14). Podkreślić przy tym należy, żezakaz bycia organem albo likwidatorem spółki kapitałowej jest ograniczony czasowo, ustaje on bowiem z upływem piątego roku od dnia uprawomocnienia się wyroku skazującego, jednakże nie może zakończyć się wcześniej niż z upływem trzech lat od dnia zakończenia okresu odbywania kary (art. 18 § 3 ksh), przy czym skazany, w terminie do trzech miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku, może wystąpić o zwolnienie go z zakazu pełnienia funkcji lub o skrócenie czasu obowiązywania zakazu (art. 18 § 4 ksh). Reasumując stwierdzić należy, że zasadnie Sąd Rejonowy, w oparciu oart. 41 § 1 kk, orzekł wobecJ. G.zakaz zajmowania stanowisk w spółkach prawa handlowego związanych z reprezentowaniem tych spółek czy działania jako ich pełnomocnik na okres 3 lat.
Nie podzielając zarzutów i wniosków apelacji Sąd odwoławczy, na podstawieart. 437 § 1 kpk, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze Sąd orzekł w oparciu oart. 636 § 1 kpkorazart. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 3 ust. 1w zw. zart. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych( t. j. Dz. U. z 1983r., nr 49, poz. 223 ze zm. ), nie znajdując podstaw do zwolnienia oskarżonego od zapłaty tych należności.
SSO Ryszard Małachowski SSO Beata Marzec SSO Andrzej Trzeciak