Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku
X Wydział Karny
Sygnatura akt: X K 731/16
Data wyroku: 2017-09-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maria Julita Hartuna

Sygn. akt X K 731/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 września 2017 r.
Sąd Rejonowy Gdańsk – Południe w Gdańsku w X Wydziale Karnym
w składzie:
Przewodniczący:  SSR Maria Julita Hartuna
Protokolant:   Magdalena Sadowska
po rozpoznaniu w dniach 24.02.2017 r., 12.05.2017 r., 23.06.2017 r., 4.08.2017 r., 13.09.2017 r. sprawy:
S. B., synaA.iK. z domu R.,ur. (...)wG.
T. W., synaJ.iB.z domuW.,ur. (...)wG.
oskarżonych o to że:

1
w dniu 3 marca 2016 r. wG.wspólnie i w porozumieniu dokonali włamania do skrzyni akumulatorowej lokomotywy ET 42-02 poprzez odkręcenie śrub i dokonanie zaboru z jej wnętrza w celu przywłaszczenia mienia w postaci 18 sztuk akumulatorów, wózka akumulatorowego z przekładkami i 3 sztuk pokryw osłon czopów osi silników trakcyjnych o łącznej wartości strat 16.100 złotych na szkodęfirmy (...) S.A.oraz w tym samym miejscu i czasie dokonali zniszczenia akumulatorów poprzez uszkodzenia mechaniczne zacisków i wylanie elektrolitu o łącznej wartości strat 15.300 złotych na szkodęfirmy (...) S.A.,

przy czymT. W.czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w okresie od 04.11.2010 r. do 03.04.2012 r. oraz od 22.11.2012 r. do dnia 23.09.2013 r. orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku sygn. akt X K 816/12 z dnia 14 maja 2013 r. obejmującego wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 20.07.2010 r. w sprawie VIII K 255/10 za przestępstwo zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk
tj. o czyn zart.  279 § 1 kkw zb. zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk– w stosunku doS. B.,
zaś  o czyn zart.  279 § 1 kkw zb. zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 2 kk– w stosunku doT. W.
a nadto
T. W., synaJ.iB.z domuW.,ur. (...)wG.
oskarżonego o to że:

2
w dniach 25 – 26 stycznia 2016 r. wG.na linii kolejowej nr 266 na szlaku kolejowymG.O.–G.(...)przywłaszczył mienie w postaci 10 metrów kabla o symbolu(...)100*4, 10 metrów kabla o symbolu(...)50*4 oraz 150 metrów kabla o symbolu XzTKMpw 50*4*08, znajdującego się w rurach stalowych przymocowanych na starym moście nadM.o łącznej wartości strat 9.939 złotych na szkodę(...) Sp. z o.o.co powodowało zakłócenia – przerwanie łączności w części działania sterowania i pracy urządzeń na linii kolejowej 226

tj. o czyn zart.  254a kk

3
w dniu 13 lutego 2016 r. wG.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 19 sztuk linek uszczelniających poprzez odkręcenie ich za pomocą klucza płaskiego z lokomotyw stojących na torzeG.(...)przyul. (...)o łącznej wartości strat 1.900 złotych na szkodę(...) S.A., przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w okresie od 04.11.2010 r. do 03.04.2012 r. oraz od 22.11.2012 r. do dnia 23.09.2013 r. orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku sygn. akt X K 816/12 z dnia 14 maja 2013 r. obejmującego wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 20.07.2010 r. w sprawie VIII K 255/10 za przestępstwo zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

tj. o czyn zart.  278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

4
w dniach 5 – 9 października 2015 r. wG.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia dwóch akumulatorów, znajdujących się na podnośniku koszowym stojącym na nowo budowanym moście kolejowym nadM.o łącznej wartości strat 700 złotych na szkodęfirmy (...), przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w okresie od 04.11.2010 r. do 03.04.2012 r. oraz od 22.11.2012 r. do dnia 23.09.2013 r. orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku sygn. akt X K 816/12 z dnia 14 maja 2013 r. obejmującego wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 20.07.2010 r. w sprawie VIII K 255/10 za przestępstwo zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

tj. o czyn zart.  278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

5
w okresie od 1 do 11 września 2015 r. wG.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia około pięciu ton elementów starego torowiska w postaci podkładek, przekładek, przytwierdzeń znajdujących się w pobliżu torowiska przyul. (...)o łącznej wartości złomowej 3.720 złotych na szkodę(...), przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w okresie od 04.11.2010 r. do 03.04.2012 r. oraz od 22.11.2012 r. do dnia 23.09.2013 r. orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku sygn. akt X K 816/12 z dnia 14 maja 2013 r. obejmującego wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 20.07.2010 r. w sprawie VIII K 255/10 za przestępstwo zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

tj. o czyn zart.  278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

6
w dniach 21 – 24 listopada 2014 r. wG.dokonał włamania do wiaty mieszczącej się na terenie(...) S.A.poprzez urwanie jej kłódki za pomocą skradzionego wcześniej młota i kradzieży z jej wnętrza mienia w postaci węży spawalniczych z palnikami o łącznej wartości strat 2.140 złotych na szkodęfirmy (...) S.A., przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w okresie od 04.11.2010 r. do 03.04.2012 r. oraz od 22.11.2012 r. do dnia 23.09.2013 r. orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku sygn. akt X K 816/12 z dnia 14 maja 2013 r. obejmującego wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 20.07.2010 r. w sprawie VIII K 255/10 za przestępstwo zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

tj. o czyn zart.  279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

I
oskarżonegoS. B., w ramach zarzuconego mu czynu, uznaje za winnego tego, że w dniu 3 marca 2016 r. wG.pomagał w ukryciu mienia w postaci 18 sztuk akumulatorów, wózka akumulatorowego z przekładkami i 3 sztuk pokryw osłon czopów osi silników trakcyjnych o łącznej wartości 16.100 złotych, co do którego na podstawie towarzyszących okoliczności powinien i mógł przypuszczać, że zostało uzyskane z czynu zabronionego, czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 292 § 1 kki za to skazuje go, a na mocyart. 292 § 1 kkw zw. zart. 33 § 1 i 3 kkwymierza mu karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł (dziesięciu złotych);

II
oskarżonegoT. W., w ramach czynu opisanego w punkcie 1) części wstępnej wyroku, uznaje za winnego tego, że w dniu 3 marca 2016 r. wG.wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, dokonał włamania do skrzyni akumulatorowej lokomotywy ET 42-02 poprzez odkręcenie śrub i dokonał zaboru z jej wnętrza w celu przywłaszczenia mienia w postaci 18 sztuk akumulatorów, wózka akumulatorowego z przekładkami i 3 sztuk pokryw osłon czopów osi silników trakcyjnych o łącznej wartości 16.100 złotych, czym działał na szkodęfirmy (...) S.A., przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 04.11.2010 r. do 03.04.2012 r. oraz od 22.11.2012 r. do dnia 23.09.2013 r. części kary łącznej 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku sygn. akt X K 816/12 z dnia 14 maja 2013 r., obejmującym wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 20.07.2010 r. w sprawie VIII K 255/10, którym orzeczono karę 2 lat pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kki za to skazuje go, a przy zastosowaniuart. 64 § 2 kk, na mocyart. 279 § 1 kkwymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

III
oskarżonegoT. W.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie 2) części wstępnej wyroku, z tym dodatkowym ustaleniem, że oskarżony dopuścił się go przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 04.11.2010 r. do 03.04.2012 r. oraz od 22.11.2012 r. do dnia 23.09.2013 r. części kary łącznej 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku sygn. akt X K 816/12 z dnia 14 maja 2013 r., obejmującym wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 20.07.2010 r. w sprawie VIII K 255/10, którym orzeczono karę 2 lat pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkoraz że działał na szkodę(...) Sp. z o.o.wW., czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 254a kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to skazuje go, a na mocyart. 254a kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

IV
oskarżonegoT. W.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie 3) części wstępnej wyroku, z tym odmiennym ustaleniem, że oskarżony dopuścił się go w pierwszej połowie lutego 2016 r., czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to skazuje go, a na mocyart. 278 § 1 kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

V
oskarżonegoT. W.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie 4) części wstępnej wyroku, czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to skazuje go, a na mocyart. 278 § 1 kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

VI
oskarżonegoT. W., w ramach czynu opisanego w punkcie 5) części wstępnej wyroku, uznaje za winnego tego, że w okresie od czerwca 2015 r. do 11 września 2015 r. wG.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia nieokreślonej ilości elementów starego torowiska w postaci podkładek, przekładek, przytwierdzeń znajdujących się w pobliżu torowiska przyul. (...)o nieokreślonej wartości, czym działał na szkodę(...) S.A.wW., czyn ten kwalifikuje jako wykroczenie z art. 119 § 1 kw i za to skazuje go, a na mocy art. 119 § 1 kw w zw. z art. 19 kw wymierza mu karę 10 (dziesięciu) dni aresztu;

VII
oskarżonegoT. W.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie 6) części wstępnej wyroku, z tym odmiennym ustaleniem, że oskarżony dopuścił się go przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 04.11.2010 r. do 03.04.2012 r. oraz od 22.11.2012 r. do dnia 23.09.2013 r. części kary łącznej 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku sygn. akt X K 816/12 z dnia 14 maja 2013 r., obejmującym wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 20.07.2010 r. w sprawie VIII K 255/10, którym orzeczono karę 2 lat pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, czyn ten kwalifikuje jako występek zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kki za to skazuje go, a przy zastosowaniuart. 64 § 2 kk, na mocyart. 279 § 1 kkwymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

VIII
na mocyart. 85 § 1 i 2 kk,art. 85a kk,art. 86 § 1 kkłączy orzeczone wobec oskarżonegoT. W.w punktach II – V i VII wyroku jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierza mu karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności;

IX
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. S.kwotę 1.151,28 zł (jeden tysiąc sto pięćdziesiąt jeden złotych 28/100) tytułem kosztów obrony świadczonej na rzecz oskarżonegoT. W.z urzędu, w tym 215,28 zł (dwieście piętnaście złotych 28/100) tytułem podatku VAT;

X
na mocyart. 626 § 1 kpk,art. 627 kpk,624 § 1 kpk,art. 1, art. 3 ust. 1, art. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) zasądza od oskarżonegoS. B.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym 70 zł (siedemdziesiąt złotych) tytułem wydatków oraz 100 zł (sto złotych) tytułem opłaty, zaś oskarżonegoT. W.zwalnia od kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt X K 731/16

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
T. W.jest osobą wielokrotnie karaną za kradzieże, popełniane przede wszystkim na terenach portowych i kolejowych. Kilka razy przebywał w zakładach karnych, w szczególności w okresie od 04.11.2010 r. do 03.04.2012 r. oraz od 22.11.2012 r. do dnia 23.09.2013 r. odbył część kary łącznej 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku sygn. akt X K 816/12 z dnia 14 maja 2013 r., obejmującym wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 20.07.2010 r. w sprawie VIII K 255/10, którym orzeczono karę 2 lat pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk. Zarówno osobaT. W., jak i jego sposób zarobkowania były powszechnie znane mieszkańcom dzielnicS.iP.wG..
dowody: dane o karalności k. 194 - 195; odpis wyroku k. 197 – 199, 200a, 203 – 204, 205 – 206, 209 – 210, 287  akt X K 946/16
Pomiędzy 21 a 24 listopada 2014 r.T. W.udał się na teren(...) S.A.wG.aby dokonać kradzieży. Zauważył tam wiatę w formie klatki wykonanej z siatki ogrodzeniowej, z furtką zamkniętą na kłódkę, wewnątrz której znajdowały się butle z gazami, węże i palniki.O.kłódkę za pomocą skradzionego wcześniej młotka. Z wnętrza pomieszczenia zabrał mienie w postaci dwóch podwójnych węży spawalniczych, 4 zegarów spawalniczych oraz dwóch palników. Sprzęt ten sprzedał przypadkowo napotkanemu mężczyźnie na złomowcu naP.za 900 zł. Wartość skradzionego mienia wyniosła 2.140 złotych na szkodęfirmy (...) S.A., która nie uzyskała za nie odszkodowania od ubezpieczyciela.
dowody: zeznania świadkówP. R.k 239 – 241, k. 223 – 224 akt X K 946/16,Z. K.k. 241 - 242, k. 231 akt X K 946/16, dokumentacja techniczna k. 225 - 226 akt X K 946/16, protokół zatrzymania k. 234 akt X K 946/16, protokół przeszukania k. 236 – 237, 245 - 246 akt X K 946/16, dokument RW k. 232, informacja(...) sp. z o.o.k. 258, protokół przesłuchania świadka k. 242 – 243 akt X K 946/16, wyjaśnienia oskarżonegoT. W.k. 51, 190, 297 akt X K 946/16, protokół eksperymentu procesowego k. 55 - 60 akt X K 946/16
W okresie od czerwca 2015 r. do 11 września 2015 r.T. W.udał się co najmniej raz na teren starego torowiska przyul. (...)wG.. Zabrał stamtąd w celu przywłaszczenia nieokreśloną ilość elementów starego torowiska w postaci podkładek, przekładek, przytwierdzeń o nieokreślonej wartości. Elementy te sprzedawał następnie na skupie złomu. Kradzieży dokonał na szkodę(...) S.A.wW.. Mienie to nie było ubezpieczone.
dowody: zeznania świadkaM. F.k. 234 – 235, k. 86 akt X K 946/16, wyjaśnienia oskarżonegoT. W.k. 50, 190, 297 akt X K 946/16, protokół eksperymentu procesowego k. 55 - 60 akt X K 946/16, pismo(...) S.A.k. 273
W nocy, pomiędzy 5 a 9 października 2015 r.T. W.udał się na budowęMostu K.od stronyStoczni (...)wG.. Wiedział, że znajdują się tam podnośniki koszowe, które są zasilane akumulatorami, zaś akumulatory można było sprzedać za stosunkowo korzystną cenę na skupie złomu. Na miejscu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia dwóch akumulatorów, znajdujących się na podnośniku koszowym należącym dofirmy (...), który stał na nowo budowanym moście kolejowym nadM.. Łączna wartość akumulatorów wynosiła 700 złotych; mienie to nie było ubezpieczone. Akumulatory przeniósł naul. (...), gdzie je ukrył, a następnego dnia rano sprzedał na złomowcu naul. (...).
dowody: zeznania świadkaŁ. Ł.k. 238 – 239, 103, szkic k. 106 akt X K 946/16, protokół oględzin k. 107 – 109 akt X K 946/16, płyta CD k. 114 akt X K 946/16, pismo(...) sp. z o.o.Sp. k. k. 289, wyjaśnienia oskarżonegoT. W.k. 51, 190, 297 akt X K 946/16, protokół eksperymentu procesowego k. 55 - 60 akt X K 946/16
W pierwszej połowie lutego 2016 r.T. W., w ciągu 9 kolejnych dni kradł linki uszyniające z lokomotyw stojących na torzeG.(...)przyul. (...).T. W.wiedział, że każda lokomotywa jest wyposażona w 8 do 12 linek z jednej strony, a odkręcić je można za pomocą klucza płaskiego, przy kole przymocowane one były śrubą rozmiar 19, a przy ramie śrubą rozmiar 18. Linki te sprzedawał na złomowcach. Spowodował w ten sposób straty wynoszące 1.900 złotych na szkodę(...) S.A.
dowody: protokół oględzin k. 160 – 160v akt X K 946/16, zeznania świadkaD. G.k. 211 – 213, 11 – 12, 166, wyjaśnienia oskarżonegoT. W.k. 51, 190, 297 akt X K 946/16, protokół eksperymentu procesowego k. 55 - 60 akt X K 946/16
Pomiędzy 25 a 26 stycznia 2016 r. wG.T. W.udał się na teren linii kolejowej nr 266 na szlaku kolejowymG.O.–G.(...)by kraść kable znajdujące się w rurach stalowych. Zabrał ze sobą piłę ręczną typu brzeszczot. Przy jej pomocy odciął i zabrał 10 metrów kabla o symbolu(...)100*4, 10 metrów kabla o symbolu(...)50*4 oraz 150 metrów kabla o symbolu XzTKMpw 50*4*08, znajdującego się w rurach stalowych przymocowanych na starym moście nadM.. Kable te miały łącznie wartość 9.939 złotych i należały do(...) Sp. z o.o.wW.; mienie to nie było ubezpieczone. DziałanieT. W.spowodowało zakłócenia – przerwanie łączności w części działania sterowania i pracy urządzeń na linii kolejowej 226.
dowody: zeznania świadkaS. M.k. 237 – 238, k. 128 – 129 akt X k 946/16, dokumentacja fotograficzna k. 135 – 138 akt X K 946/16, wyliczenie szkody k. 139 akt X K 946/16, pismo(...) sp. z o.o.k. 309, protokół awaryjny k. 312 – 314, wyjaśnienia oskarżonegoT. W.k. 51, 190, 297 akt X K 946/16, protokół eksperymentu procesowego k. 55 - 60 akt X K 946/16
W dniu 3 marca 2016 r.T. W.postanowił ukraść elementy miedziane i aluminiowe z pociągów stojących na torowiskach przyul. (...)wG.. Po odkręceniu trzech pokryw osłon czopów osi silników trakcyjnych rozkręcił skrzynię akumulatorową lokomotywy ET 42-02 poprzez odkręcenie śrub. Z wnętrza skrzyni wymontował 18 sztuk akumulatorów oraz wózek akumulatorowy z przekładkami. Wszystkie te przedmioty ukrył w krzakach i udał się naP., by znaleźć kogoś, kto pomoże mu w ich przewiezieniu. Kołosklepu (...)przyul. (...)spotkałA. L., którego zapytał, czy chce zarobić 10 – 20 zł za pomoc w przerzucaniu akumulatorów.A. L.zgodził się. Następnie razem poszli naul. (...)doS. B.. Zapytali go, czy mógłby przewieźć im złom swoim samochodem.S. B.oświadczył, że nie ma czasu i mają przyjść później. Po upływie wskazanego czasu ponownie zjawili się u niego.S. B.wziął swój samochód markiK. (...)i razem pojechali na teren kolejowy, gdzie wcześniejT. W.ukrył skradzione elementy lokomotywy.S. B.zaparkował,T. W.wysiadł, przeskoczył na drugą stronę przydrożnego rowu i zaczął przerzucać akumulatory przez rów doA. L., stojącego na chodniku. Przerzucili tak kilka akumulatorów, ale nie zdążyli załadować ich do samochodu. Na miejscu pojawili się funkcjonariusze Policji, którzy zatrzymali wszystkich mężczyzn. Skradzione przedmioty miały wartość 16.100 złotych i stanowiły własność(...) S.A.; mienie to nie było ubezpieczone.
dowody: zeznania świadkówM. G.k. 210 - 211,D. G.k. 211 – 213, 11 – 12, 166,A. G.k. 209, 77,A. W.k. 235 - 236, protokół oględzin k. 6 – 9 akt X K 946/16, protokół zatrzymania k. 18, 23, 28 akt X K 946/16, protokół badania trzeźwości k. 20, 25 akt X K 946/16, protokół przeszukania k. 21 – 22, 26 – 27, 30 – 31, 32 – 33, 35 – 36, 37 – 38, 39 - 40 akt X K 946/16; dokumentacja fotograficzna k. 258 – 264 akt X K 946/16, pismo(...) S.A.k. 316, częściowo wyjaśnienia oskarżonegoT. W.k. 50, 190, 297 akt X K 946/16, protokół eksperymentu procesowego k. 55 - 60 akt X K 946/16, częściowo: wyjaśnienia oskarżonegoS. B.k. 202 – 205, k. 68 akt X K 946/16, częściowo: wyjaśnienia oskarżonegoA. L.k. 200 – 202, 205
S. B.nie był dotychczas karany sądownie. Ma wykształcenie podstawowe, z zawodu jest szkutnikiem, obecnie pracuje na skupie złomu, osiągając dochody rzędu 2.500 zł miesięcznie. Jest żonaty, ma dwoje małoletnich dzieci. Posiada dwa samochody. Nie był leczony psychiatrycznie, neurologicznie czy odwykowo.
dowody: dane z wyjaśnień oskarżonego k. 188; dane o karalności k. 151
T. W.jest kawalerem i ma sześcioro małoletnich dzieci. Posiada wykształcenie podstawowe niepełne. Deklaruje, że na wolności pracował jako budowlaniec, osiągając z tego tytułu dochód w wysokości około 3.000 – 3.500 zł miesięcznie. Nie posiada majątku większej wartości. Według oświadczenia stan jego zdrowia jest dobry, nie był leczony neurologicznie. Leczył się psychiatrycznie oraz odwykowo. Przeprowadzone badania pozwoliły stwierdzić, iż nie jest on chory psychicznie, ani upośledzony umysłowo. Warunki zart. 31 § 1 i 2 kknie są w stosunku do niego spełnione. Biegli rozpoznali jedynie u niego osobowość nieprawidłową z odchyleniami w sferze charakteru oraz obniżenie funkcji poznawczych, a także uzależnienie mieszane.
dowody: dane z wyjaśnień oskarżonegoT. W.k. 188; opinia sądowo – psychiatryczna k. 269 - 271
W postępowaniu przygotowawczym ani na rozprawieS. B.nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i złożył wyjaśnienia.
vide: wyjaśnienia oskarżonegoS. B.k. 202 – 205, k. 68 akt X K 946/16
T. W.w postępowaniu przygotowawczym był przesłuchiwany trzykrotnie, za każdym razem przyznał się do wszystkich zarzucanych mu czynów, złożył obszerne wyjaśnienia, które następnie podtrzymywał, wziął też udział w eksperymencie procesowym oraz dwukrotnie złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze. W postępowaniu sądowym wycofał się z woli skazania w trybieart. 335 kpk, przyznał się jedynie do pierwszego zarzutu, a co do pozostałych zadeklarował, że jest niewinny, a pierwotnie przyznał się do nich, żeby mieć łagodniejszy wyrok.
vide: wyjaśnienia oskarżonegoT. W.k. 206 - 207, k. 52 – 54, 190 akt X K 946/16
Z uwagi na wymóg zwięzłości uzasadnienia, przewidziany wart. 424 § 1 kpk, odstąpiono od cytowania całości wyjaśnień oskarżonych, odsyłając w tym zakresie do niżej wskazanych kart akt.
Sąd zważył co następuje:
Poddając szczegółowej analizie przeprowadzone w toku rozprawy głównej dowody, Sąd doszedł do przekonania, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w szczególności zaś wyjaśnienia oskarżonegoT. W.złożone w postępowaniu przygotowawczym oraz zeznania świadkówP. R.,Z. K.,M. F.,Ł. Ł.,D. G.,S. M.,M. G.,A. W.iA. G., uzasadnia przypisanie oskarżonymT. W.iS. B.wszystkich czynów przypisanych oskarżonym w wyroku.
Po pierwsze, należy stwierdzić, iż Sąd nie znalazł jakichkolwiek podstaw, by uznać za niewiarygodne wyjaśnieniaT. W.złożone w postępowaniu przygotowawczym. Na tym etapie procesu oskarżony był przesłuchiwany trzykrotnie, za każdym razem przyznał się do wszystkich zarzucanych mu czynów, złożył obszerne wyjaśnienia, które następnie podtrzymywał, wziął też udział w eksperymencie procesowym oraz dwukrotnie złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze. Podczas pierwszego przesłuchaniaT. W.wyjaśniał nie tylko na okoliczność zdarzenia z dnia 3 marca 2016 r., kiedy to został schwytany na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa, ale i o innych przestępstwach, co do których organy ścigania nie miały dotąd wiedzy, iż popełnił je właśnieT. W.. Warto zaznaczyć, że oskarżony wcale nie musiał wspominać o tym, że dopuścił się tych występków; uczynił to dobrowolnie, wyjaśniał obszernie, podawał wiele szczegółów, w tym także takich, które nie wyszły do tej pory na jaw, nie były zawarte w aktach postępowań umorzonych z powodu niewykrycia sprawców, a które okazywały się prawdziwe, a następnie podczas eksperymentu procesowego okazywał miejsca, w których działał i opisywał sposób, w jaki postępował. Oskarżony wspomniał nawet o tym, iż w jednym przypadku był podejrzewany o popełnienie przedmiotowego przestępstwa, ale podczas przesłuchania zaprzeczył temu i nie wyciągnięto wobec niego żadnych konsekwencji. Protokół tego przesłuchania rzeczywiście znajduje się w aktach sprawy. W ocenie Sądu, gdybyT. W.nie miał nic wspólnego z przestępstwami, do których się przyznał, nawet przy pomocy funkcjonariuszy Policji i w oparciu o akta umorzonych spraw, nie byłby w stanie złożyć tak szczegółowych wyjaśnień oraz w taki sposób zachować się podczas eksperymentu. Ponadto, trudno znaleźć jakąkolwiek sensowną motywację, jaka mogłaby skłonićT. W.do przyznania się do szeregu niepopełnionych przestępstw. Twierdzenie, iż dzięki temu oskarżony spodziewał się uzyskać łagodniejszy wyrok jest oczywiście absurdalne; nawet przy daleko posuniętej woli współpracy z organami ścigania kara za sześć przestępstw będzie zawsze surowsza niż za jedno, zwłaszcza że chodzi o przestępstwa popełnione w warunkach recydywy.T. W.jest człowiekiem doświadczonym w kontaktach z wymiarem sprawiedliwości i z pewnością dokładnie zdawał sobie z tego sprawę. Teoretycznie, chęć współpracy okazywana przezT. W.mogła też wynikać z obawy przed zastosowaniem wobec niego tymczasowego aresztowania. Tłumaczyłoby to irracjonalne - przy założeniu, że oskarżony przyznawał się do przestępstw niepopełnionych - zachowanie podczas pierwszego przesłuchania, ale już nie podczas kolejnych, kiedy aresztowanie mu nie groziło.T. W.mógł znacznie wcześniej wycofać się z deklarowanego przyznania się do winy, a jednak nie uczynił tego aż do momentu, gdy miał zapaść niekorzystny dla niego wyrok. Dlatego też, w ocenie Sądu,T. W.w postępowaniu przygotowawczym wyjaśniał szczerze i spontanicznie, zgodnie z prawdą, zaś zmiana jego postawy, zaprezentowana przed sądem, wynikała wyłącznie z przyjętej przez niego, zmienionej linii obrony, która nie miała oparcia w rzeczywistości. Stąd wyjaśnienia oskarżonego w tej części mogły zostać uznane za główny dowód jego sprawstwa w zakresie czynów opisanych w punktach III - VII wyroku.
Z wyjaśnieniami oskarżonegoT. W.w tym zakresie korelują zeznania świadków będących pracownikami i przedstawicielami pokrzywdzonychprzedsiębiorstw - (...),Z. K.,M. F.,Ł. Ł.,D. G.,S. M.,M. G.iA. W.. Każdy z tych świadków w sposób szczegółowy i rzeczowy opisał, jakie mienie było przedmiotem kradzieży, w jaki sposób było zabezpieczone, na przestrzeni jakiego czasu wykryto kradzież i jakie poczyniono ustalenia odnośnie sprawcy tego czynu. Ustalenia na temat wartości mienia oraz nieuzyskania odszkodowania za jego utratę zostały doprecyzowane poprzez dopuszczenie dowodu z dokumentów, z których te okoliczności wynikały. Uzyskane w ten sposób informacje są w pełni spójne, nie stoją też w sprzeczności z depozycjamiT. W., w związku z czym Sąd dał im wiarę w całości.
Podobnie Sąd ocenił zeznaniaM. G.,A. G.orazA. W., których zeznania dotyczyły kradzieży akumulatorów z lokomotywy. Do tego popełnienia tego przestępstwaT. W.konsekwentnie się przyznawał, jednakże obrona kwestionowała wartość strat, podnosząc, że akumulatory będące przedmiotem kradzieży, które zostały odzyskane, nadawały się do powtórnego użytku. Świadkowie, w tym funkcjonariusz policji uczestniczący w zatrzymaniu oskarżonych, przedstawili jednak jasno i logicznie okoliczności, w jakich akumulatory zostały odzyskane. W świetle wyjaśnieńT. W.nie budzi wątpliwości fakt, że zostały one wymontowane, przy tym w pewnym stopniu uszkodzone, wylał się z nich elektrolit, później zostały ukryte w zaroślach, a na koniec były przerzucane przez rów melioracyjny. W konsekwencji, jak zgodnie zeznaliM. G.iA. W., nadawały się one tylko do utylizacji, a nie do naprawy, co zresztą nastąpiło. Obrońcy wnosili o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia stanu akumulatorów i możliwości ich ponownego wykorzystania, jednakże wniosek ten został oddalony, jako niemożliwy do realizacji - przedmiotowe akumulatory zostały zutylizowane, więc nie mogą zostać poddane oględzinom przez biegłego, nie sporządzono także tak szczegółowej dokumentacji, by możliwe było obecnie dokładne określenie, w jakim były stanie; nie pozwala na to także słowny opis, przekazany przez świadków uczestniczących w ich odzyskaniu. Biegły nie byłby zatem w stanie wydać rzetelnej opinii na ten temat; ewentualne wnioski byłyby jedynie hipotezami. Zresztą, należy zauważyć, że wydaje się oczywistym, że właściciel odzyskanego mienia postępuje z nim tak, by ponieść jak najmniejszą stratę, zatem gdyby naprawa akumulatorów była technicznie możliwa i ekonomicznie opłacalna, zapewne właściciel zdecydowałby się na nią; skoro tego nie uczynił, najwyraźniej nie mógł w ten sposób odnieść korzyści. Z powyższych względów Sąd oparł się na zeznaniach powyższych świadków, także co do tego, co zeznali na temat możliwości powtórnego wykorzystania odzyskanego mienia.
Jako miarodajną ocenił Sąd opinię sądowo – psychiatryczną wydaną na okoliczność stanu zdrowia psychicznego oskarżonegoT. W.oraz jego zdolności rozpoznania i pokierowania swoim postępowaniemtempore criminis. Sąd zważył, iż opinia ta spełnia wymagania określone wart. 202 kpk, została wydana w oparciu o dane z akt sprawy oraz badanie sądowo-psychiatryczne, przez dóch biegłych lekarzy psychiatrów, tym samym zostały zachowane wszystkie wymogi stawiane tego typu opiniom i brak jest podstaw do kwestionowania jej rzetelności oraz trafności.
Ponadto Sąd uznał za podstawę ustaleń faktycznych w sprawie dokumenty ujawnione w trybieart. 393 § 1 i 2 kpkw zw. zart. 394 § 1 i 2 kpk, w szczególności protokoły zatrzymania, przeszukania, oględzin, eksperymentu procesowego, badań trzeźwości, dokumentację fotograficzną, pisma pokrzywdzonych, wyliczenia szkód, dane o karalności i odpisy wyroków. Ich autentyczność, wiarygodność i rzetelność nie była kwestionowana, zostały one sporządzone przez upoważnione osoby i podmioty, w zakresie ich kompetencji.
W kontekście powyższych dowodów Sąd uznał za jedynie częściowo wiarygodne wyjaśnieniaS. B., zaś relacjęA. L.- za generalnie niewiarygodną.
WyjaśnieniaA. L.należało ocenić jako skrajnie asekuracyjne. W postępowaniu przygotowawczym oskarżony w zasadzie odmówił ich składania, tłumacząc się tym, że obawia sięT. W.. Tłumaczenie to w zasadzie jest przekonywające;T. W.jest znacznie młodszy odA. L., wydaje się bardziej zdemoralizowany i zdeterminowany, można przypuszczać, że mógłby być skłonny do tego, by zemścić się na słabszym współoskarżonym za obciążające go wyjaśnienia. Jednocześnie jednak z takiego tłumaczenia można wnioskować, iżA. L., gdyby wyjaśniał, mógłby pogrążyćT. W.. Na rozprawie jednakA. L.usiłował uchronić od odpowiedzialności karnej wszystkich oskarżonych - wskazywał, że chodziło o drobne elementy, „mały złom”, „pogięte elementy”, które nie wyglądały jak akumulatory, o udzielenie pomocy koledze, o „normalną rzecz, a nie czyn karalny”. Wyjaśnienia te trudno uznać za zgodne z prawdą w świetle dokumentacji opisującej przedmioty, które odnaleziono na miejscu przestępstwa, które w żadnym razie nie odpowiadały opisowi przedstawionemu przezA. L.. W podobnie zafałszowany sposób wyjaśniał takżeA. L.przebieg wydarzeń, które doprowadziły do zatrzymania oskarżonych - w jego ocenie, wszystko działo się właściwie błyskawicznie:„Jak ten panB.zajechał to kolegaW.zdążył wrzucić pognieciony element i od razu była akcja”. Jednakowoż, po dopytaniu, oskarżony był w stanie wskazać, że po dojechaniu na miejsce wszyscy trzej wysiedli,S. B.stał przy samochodzie,T. W.przeszedł przez rów w krzaki, gdzie był rzekomy złom, że przerzucił jeden z elementów przez kanał, i dopiero pojawiła się Policja. Wszystkie te czynności musiały zatem zająć trochę czasu, a zarównoA. L., jak iS. B.- wbrew temu, co deklarowali - mogli się nieco zorientować w sytuacji. Dlatego też Sąd nie przyjął wyjaśnieńA. L.za podstawę ustaleń faktycznych, z wyjątkiem tych ich części, które dotyczyły okoliczności bezspornych, takich jak fakt przebywaniaA. L.na miejscu przestępstwa oraz potwierdzana przez nich obecnośćT. W.iS. B..
Nieco bardziej wiarygodne, w ocenie Sądu, były wyjaśnieniaS. B.. Oskarżony, zwłaszcza na rozprawie, starał się przedstawić sytuację w miarę szczegółowo, opisując dwie wizyty współoskarżonych w jego domu, motywy, dla których zdecydował się udzielić im pomocy i przebieg wydarzeń na miejscu. Treść jego wyjaśnień co do zasady nie jest sprzeczna z wyjaśnieniamiT. W.oraz zeznaniami świadków. Niemniej jednak, w wyjaśnieniachS. B.widoczne jest wyraźnie dążenie do przedstawienia swojej osoby w jak najkorzystniejszym świetle - oskarżony powoływał się szeroko na swoje doświadczenie w legalnym poszukiwaniu złomu, na dług wdzięczności wobecT. W.oraz wielokrotnie podkreślał, że nie był świadomy, w czym pomaga. Jego wyjaśnienia złożone na rozprawie różnią się przy tym znacząco od tych, które składał na etapie postępowania przygotowawczego. Na rozprawie wskazywał, że obaj współoskarżeni przeskoczyli przez rów i poszli w krzaki, poszli po złom, a jak policja przyjechała, toT. W.był po drugiej stronie rowu, aA. L.wrócił na ścieżkę. Według oskarżonego, „prawdopodobnie” jeden akumulator został przeniesiony, zaprzeczył jednak, jakoby to widział. Natomiast w postępowaniu przygotowawczymS. B.podawał, że widział, jak koledzy przerzucają skradzione elementy. Ostatecznie, po zadaniu oskarżonemu szeregu pytań,S. B.nie był w stanie wyjaśnić, co rzeczywiście widział i jak według niego zachowywały się w tej sytuacji poszczególne osoby. Tak chwiejne i niekonsekwentne wyjaśnienia nie mogły, co oczywiste, posłużyć w pełni do rekonstrukcji stanu faktycznego w sprawie. Natomiast mogły, w pewnym zakresie zobrazować, w jakiej sytuacji znalazł się oskarżony, co następnie było przedmiotem rozważań Sądu co do powinnościS. B., o czym będzie mowa w dalszej części uzasadnienia.
Na podstawie opisanych powyżej dowodów, po pierwsze, Sąd uznał, że w dniu 3 marca 2016 r. wG.T. W.dokonał włamania do skrzyni akumulatorowej lokomotywy ET 42-02 poprzez odkręcenie śrub i dokonał zaboru z jej wnętrza w celu przywłaszczenia mienia w postaci 18 sztuk akumulatorów, wózka akumulatorowego z przekładkami i 3 sztuk pokryw osłon czopów osi silników trakcyjnych o łącznej wartości 16.100 złotych, czym działał na szkodęfirmy (...) S.A.Czyn ten wyczerpywał znamiona przestępstwa zart. 279 § 1 kk, gdyż niewątpliwie, działanie oskarżonego ukierunkowane było na zabór nienależącego do niego mienia, było to mienie cudze, nie porzucone, lecz czynnie wykorzystywane przez spółkę kolejową, o czym oskarżony doskonale wiedział. Aby zabrać owe cenne elementy lokomotywy, oskarżony musiał wymontować je, przełamując zabezpieczenia w postaci śrub i wyciągając je na zewnątrz pojazdu. Choć oskarżonemu ostatecznie nie udało się spieniężyć łupu, przestępstwo należy uznać za dokonane, a nie usiłowane, jako że wymontowane elementy zostały zabrane z miejsca przestępstwa, przeniesione w zarośla i tam ukryte w oczekiwaniu na środek transportu. Podkreślenia wymaga bowiem, że kradzież jest dokonana w chwili zawładnięcia przez sprawcę cudzą rzeczą w zamiarze jej przywłaszczenia(Marek, Peczeniuk (w:) Marek, Pływaczewski, Peczeniuk, Kradzież..., s. 53 i n.), przy czym sam „zabór” – zawładnięcie rzeczą – polega na wyjęciu rzeczy spod władztwa właściciela lub posiadacza i przejęciu we własne władztwo sprawcy(Peiper, Komentarz, s. 541; Górniok, Pleńska, Przestępstwa... (w:) System, 1989, s. 405; Marek, Komentarz, s. 589; Michalski (w:) Wąsek II, s. 763 i n.)i charakteryzuje się bezprawnością, jego dokonanie następuje bez zgody właściciela lub posiadacza rzeczy(Peiper, Komentarz, s. 541; Marek, Komentarz, s. 590; wyrok SN z dnia 18 grudnia 1998 r., IV KKN 98/98, Prok. i Pr.-wkł. 1999, nr 7-8, poz. 5). Jednocześnie Sąd wyeliminował z opisu czynu przypisanego oskarżonemu fakt zniszczenia akumulatorów poprzez wylanie z nich elektrolitu, choć rzeczywiście do tego doszło, gdyż nie spowodowało to żadnych dalszych strat, nie związanych z kradzieżą; zniszczone zostało to samo mienie, które zostało ukradzione, zatem to zachowanieT. W.stanowiło czyn współukarany następczy i nie powinno być uwzględniane ani w opisie czynu, ani w jego kwalifikacji (przepisart. 288 § 1 kkrównież został wyeliminowany z kwalifikacji prawnej czynu).
Natomiast, skoro ustalono, żeT. W.czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 04.11.2010 r. do 03.04.2012 r. oraz od 22.11.2012 r. do dnia 23.09.2013 r. części kary łącznej 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku sygn. akt X K 816/12 z dnia 14 maja 2013 r., obejmującym wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 20.07.2010 r. w sprawie VIII K 255/10, którym orzeczono karę 2 lat pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, to popełnienie przez niego kolejnego przestępstwa zart. 279 § 1 kkoznacza, że oskarżony odpowiada w warunkach multirecydywy (art. 64 § 2 kk). Okoliczność ta również znalazła odzwierciedlenie w treści punktu II wyroku.
Popełnienie tego samego czynu zarzucono także oskarżonemuS. B., jednakże, w ocenie Sądu, ustalone okoliczności sprawy wskazują na konieczność istotnej zmiany opisu czynu i kwalifikacji prawnej co do tego oskarżonego. Żaden z przeprowadzonych dowodów nie wykazał, byS. B.porozumiał się z współoskarżonymi w zakresie dokonania kradzieży, a tym bardziej – kradzieży z włamaniem. Wręcz przeciwnie, z poczynionych ustaleń wynika, żeT. W.iA. L.udali się doS. B.po pomoc już po dokonaniu kradzieży, tj. po wymontowaniu i ukryciu w zaroślach elementów lokomotywy. Oczywistym jest, że nie można oskarżonemu przypisać zamiaru popełnienia kradzieży, o której dowiedział się już po tym, jak przestępstwo zostało zakończone. Tym samym, zachowanieS. B.można rozpatrywać tylko na gruncie przepisów dotyczących paserstwa, tj. udzielenia pomocy w ukryciu przedmiotów pochodzących z przestępstwa. Kluczowym dla rozstrzygnięcia, czy faktycznie oskarżony popełnił czyn zabroniony jest ustalenie, czyS. B.wiedział, że ma pomagać w przewiezieniu skradzionego mienia (art. 291 § 1 kk), albo czy na podstawie towarzyszących okoliczności powinien i mógł przypuszczać, że mienie to zostało uzyskane za pomocą czynu zabronionego (art. 292 § 1 kk). Zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na wykazanie, iżS. B.wiedział, że chodzi o przedmioty kradzione;T. W.zaprzecza, jakoby poinformował o tym współoskarżonego, wskazał, że ogólnie była mowa o przewiezieniu złomu, podobnie wypowiada się takżeA. L.. Ani pora dnia, ani inne okoliczności nie wskazywały bezpośrednio na to, że przestępne pochodzenie rzekomego „złomu” można uznać za oczywiste. Stąd przypisanieS. B.umyślnego paserstwa byłoby, w ocenie Sądu, nieuzasadnione. Natomiast dalsze okoliczności sprawy, zdaniem Sądu, powinny były uświadomićS. B., że bierze udział w przestępstwie. I tak, po dojechaniu na miejsce ukrycia skradzionych elementówS. B.musiał zauważyć, że znajduje się w punkcie mało uczęszczanym, w pobliżu terenu torowisk(...), na których znajduje się mienie będące częstym, łatwym łupem dla złodziei. Następnie, oskarżony widział, żeT. W.udaje się po rzekomy złom na drugą stronę kanału, w krzaki, co również nie jest typowym miejscem dla składowania własnego mienia. Po przerzuceniu na drugą stronę kanałuS. B.mógł zaś zobaczyć, że nie jest to deklarowany przezT. W.złom, lecz akumulatory z lokomotywy, zresztą świeżo wymontowane, co mógł ocenić, widząc, że są one jeszcze mokre od wylanego z nich elektrolitu (notabene,S. B.w swoich wyjaśnieniach dokładnie opisywał, jak takie akumulatory wyglądają, zatem z pewnością był w stanie zidentyfikować, co w rzeczywistości ma przewieźć). Do tego,S. B.jako wieloletni mieszkaniec dzielnicyS., znającyT. W.aż tak dobrze, że był mu nawet winny przysługę, musiał wiedzieć, żeT. W.ma złą opinię w środowisku lokalnym, że wielokrotnie popełniał przestępstwa przeciwko mieniu i że z tego tytułu przebywał w zakładzie karnym. Co najmniej w tym momencieS. B.mógł i powinien się zatem zorientować, że z całą pewnością przedmioty, które obiecał przewieźć, pochodzą z przestępstwa. Pomimo tego, w żaden sposób nie zareagował, nie wyraził sprzeciwu, nie odjechał, milcząco akceptując swój udział w popełnieniu występku. W ocenie Sądu, takie zachowanie wyczerpuje znamiona czynu zart. 292 § 1 kk, co też zostałoS. B.przypisane w punkcie I wyroku.
Po drugie,T. W.przypisano także popełnienie przestępstwa zart. 254a kkw okresie pomiędzy 25 a 26 stycznia 2016 r. poprzez zabór kabli znajdujących się w rurach stalowych. Czynu tego dopuszcza się ten, kto zabiera, niszczy, uszkadza lub czyni niezdatnym do użytku element wchodzący w skład m.in. linii kolejowej, powodując przez to zakłócenie działania całości lub części linii. ZachowanieT. W.polegające na zaborze okablowania spowodowało zakłócenia – przerwanie łączności w części działania sterowania i pracy urządzeń na linii kolejowej 226.T. W.wiedział, że taki skutek nastąpi, gdyż świadomie wybrał jako przedmiot zaboru element czynnego urządzenia kolejowego, linii, którą kursowały pociągi, zatem przypisanie oskarżonemu tego przestępstwa jest w pełni zasadne.
Dodatkowo, skoro ustalono, żeT. W.czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 04.11.2010 r. do 03.04.2012 r. oraz od 22.11.2012 r. do dnia 23.09.2013 r. części kary łącznej 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku sygn. akt X K 816/12 z dnia 14 maja 2013 r., obejmującym wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 20.07.2010 r. w sprawie VIII K 255/10, którym orzeczono karę 2 lat pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, to także w tym przypadku działał w warunkach recydywy (art. 64 § 1 kk). Choć czyn zart. 254a kknie znajduje się w rozdziale zawierającym przestępstwa przeciwko mieniu, to jednak ten konkretny czyn należy uznać za przestępstwo podobne do występku zart. 279 § 1 kk, bo niewątpliwie popełniony został w celu osiągnięcia korzyści majątkowej - głównym celemT. W.było uzyskanie kabla, który mógłby sprzedać na skupie złomu i uzyskać za to pieniądze, zaś zakłócenie działania linii kolejowej było konsekwencją, z którą jedynie się godził. W tym zatem zakresie Sąd uzupełnił kwalifikację prawną przypisanego oskarżonemu w punkcie III wyroku czynu.
Odnośnie zarzuconejT. W.kradzieży linek z lokomotywy, Sąd nie miał wątpliwości, że stanowi ona występek zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, jak przyjęto w akcie oskarżenia, gdyż oskarżony świadomie dopuścił się zaboru cudzego mienia, by je spieniężyć, a wartość skradzionych przedmiotów znacznie przekraczała próg dzielący przestępstwo od wykroczenia. Drobnej modyfikacji w punkcie IV wyroku uległo jedynie określenie czasu popełnienia przestępstwa, gdyż na podstawie przedstawionych dowodów da się go określić jedynie w przybliżeniu. To samo tyczy także zarzuconejT. W.kradzieży akumulatorów z podnośnika koszowego (pkt V wyroku).
Natomiast w zakresie zarzuconejT. W.kradzieży podkładek, przekładek, przytwierdzeń znajdujących się w pobliżu torowiska przyul. (...), ujawnione w toku rozprawy dowody nie pozwoliły na ustalenie, że oskarżony dopuścił się jej w wykonaniu jednego, z góry powziętego zamiaru (art. 12 kk). Wręcz przeciwnie, zarówno z wyjaśnieńT. W., jak i z okoliczności dokonywania tych kradzieży wynika, że było to działanie spontaniczne, podejmowane przez oskarżonego na przestrzeni kilku miesięcy, w różnych odstępach czasu, w wyniku doraźnego impulsu, dla uzyskania niewielkiej sumy pieniędzy. Przestępstwo wykryto stosunkowo późno, nie da się w żaden sposób ustalić, kiedy dokładnieT. W.pojawiał się na torowisku i co konkretnie stamtąd każdorazowo zabierał. Wiadomo jedynie, że za każdym razem brał kilka metalowych elementów, i że był tam w okresie od czerwca 2015 r. do 11 września 2015 r., a także wcześniej, gdyż tak wyjaśnił. Na tej podstawie można przyjąć, żeT. W.z pewnością dopuścił się kilku kradzieży wykroczeniowych. Niemniej jednak wykroczenia popełnione do maja 2015 r. uległy już przedawnieniu (przy uwzględnieniu zmiany przepisów dotyczących przedawnienia wykroczeń z dniem 1 czerwca 2017 r.), w związku z czym można pociągnąćT. W.do odpowiedzialności jedynie za zachowania podjęte po tej dacie, a skoro nie wiadomo, ile ich było, ale co najmniej jedno, to - zgodnie z zasadą rozstrzygania nieusuwalnych wątpliwości na korzyść oskarżonego - skazać go można było za jedno wykroczenie. Stąd Sąd w punkcie VI wyroku przyjął, żeT. W.w okresie od czerwca 2015 r. do 11 września 2015 r. wG.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia nieokreślonej ilości elementów starego torowiska w postaci podkładek, przekładek, przytwierdzeń znajdujących się w pobliżu torowiska przyul. (...)o nieokreślonej wartości, czym działał na szkodę(...) S.A.wW., a czyn ten zakwalifikowany został jako wykroczenie z art. 119 § 1 kw.
Wreszcie, odnośnie zarzuconejT. W.kradzieży węży spawalniczych z palnikami, Sąd nie miał wątpliwości, że stanowi ona kradzież z włamaniem. Oskarżony działał celowo, dopuścił się zaboru cudzego mienia, a następnie je zbył, wartość skradzionych przedmiotów znacznie przekraczała próg dzielący przestępstwo od wykroczenia, a do samego zaboru doszło po przełamaniu zabezpieczeń, tj. zniszczeniu kłódki chroniącej zamkniętą wiatę, w której przechowywane były akcesoria spawalnicze. Natomiast, skoro ustalono, żeT. W.czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 04.11.2010 r. do 03.04.2012 r. oraz od 22.11.2012 r. do dnia 23.09.2013 r. części kary łącznej 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku sygn. akt X K 816/12 z dnia 14 maja 2013 r., obejmującym wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z dnia 20.07.2010 r. w sprawie VIII K 255/10, którym orzeczono karę 2 lat pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, to popełnienie przez niego kolejnego przestępstwa zart. 279 § 1 kkoznacza, że oskarżony odpowiada w warunkach multirecydywy (art. 64 § 2 kk), a nie recydywy zwykłej, jak proponował prokurator. Okoliczność ta znalazła odzwierciedlenie w treści punktu VII wyroku.
Zdaniem Sądu, obu oskarżonym przypisać można winę w popełnieniu przypisanych im czynów. Oskarżeni są zdolni ze względu na wiek do ponoszenia odpowiedzialności karnej, a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dostarcza podstaw do przyjęcia, iż w chwili czynu którykolwiek z nich był niepoczytalny lub znajdował się w anormalnej sytuacji motywacyjnej.
Wymierzając oskarżonym kary za przypisane im przestępstwa, Sąd uwzględnił wszelkie okoliczności, jakie nakazuje brać pod uwagę przepisart. 53 § 1 kk, zgodnie z którym Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Czyn popełniony przezS. B.jest zagrożony karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Wobec uprzedniej niekaralności oskarżonego, ustabilizowanego trybu życia, jaki prowadzi, stosunkowo niewielkiego stopnia winy oskarżonego, kierującego się chęcią odwzajemnienia się koledze za przysługę, w ocenie Sądu, wystarczającym było wymierzenie oskarżonemu kary najłagodniejszego rodzaju w niewielkim wymiarze 100 stawek dziennych po 10 zł. Kara ta, w zasadzie symboliczna, powinna spełnić głównie cel wychowawczy, uświadamiając oskarżonemu, że naruszanie porządku prawnego spotyka się z poważnymi konsekwencjami i tym samym przestrzec go przed popełnianiem jakichkolwiek przestępstw w przyszłości.
Natomiast za przestępstwa i wykroczenie przypisaneT. W.można było wymierzyć następujące kary:

-

za czyn zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kk(pkt II i VII wyroku) - powyżej 1 roku do 15 lat pozbawienia wolności

za czyn zart. 254a kkw zw. zart. 64 § 1 kk(pkt III wyroku) - od 6 miesięcy do 12 lat pozbawienia wolności

za czyn zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk(pkt IV i V wyroku) - od 3 miesięcy do 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności

za czyn z art. 119 § 1 kw (pkt VI wyroku) - aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

Uwzględniając przywołane powyżej dyrektywy wymiaru kary zart. 53 kk, Sąd doszedł do przekonania, iż jedyną i najwłaściwszą karą dla oskarżonegoT. W.będzie w każdym przypadku kara pozbawienia wolności (odpowiednio za wykroczenie - kara aresztu). W ocenie Sądu, na korzyść oskarżonego przemawiała okoliczność, iż w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do popełnienia przestępstw, w tym także tych, których nie zdołano by mu udowodnić, gdyby nie jego wyjaśnienia. Taka postawa zasługuje na uwzględnienie przy wymiarze kary. Z drugiej jednak strony Sąd zważył, żeT. W.miał pełną świadomość, iż dokonuje zaboru cudzej własności, czynił to w przeszłości wielokrotnie, uczynił sobie z tego źródło dodatkowego dochodu, mimo iż jest zdolny do pracy zarobkowej, a nawet deklaruje, że uzyskuje z niej całkiem przyzwoite wynagrodzenie. Okoliczność obciążającąT. W.stanowi nadto fakt jego uprzedniej wielokrotnej karalności za przestępstwa wymierzone przeciwko mieniu, odbywania kar, które nie przyniosły pożądanego efektu; działał on w omawianych przypadkach w warunkach powrotu do przestępstwa. Wobec tego, za adekwatne Sąd uznał następujące kary:

-

za czyn zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kk(pkt II wyroku) - 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności

za czyn zart. 254a kkw zw. zart. 64 § 1 kk(pkt III wyroku) - 1 roku pozbawienia wolności

za czyn zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk(pkt IV wyroku) - 1 roku pozbawienia wolności

za czyn zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk(pkt V wyroku) - 1 roku pozbawienia wolności

za czyn z art. 119 § 1 kw (pkt VI wyroku) - 10 dni aresztu

za czyn zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kk(pkt II i VII wyroku) - 2 lat pozbawienia wolności.

Kary za przestępstwa, choć wyższe niż minimalne, nie są w żadnej mierze zbyt surowe, plasują się najwyżej na poziomie 1/6 maksymalnego zagrożenia za dany czyn, a kara za wykroczenie również jest umiarkowana.
Na zasadzieart. 85 § 1 i 2 kk,art. 85a kkiart. 86 § 1 kkSąd połączył orzeczone wobecT. W.za przestępstwa jednostkowe kary pozbawienia wolności, wymierzając mu karę łączną 4 lat pozbawienia wolności. Sąd zastosował w tym przypadku zasadę absorpcji w dość znacznym stopniu, mając na względzie fakt, że przypisane oskarżonemu czyny zostały popełnione w odstępach kilku miesięcy, przestępstwa są jednorodzajowe, godzą w te same dobra prawne, niemniej jednak zostały popełnione w odmienny sposób i na szkodę różnych pokrzywdzonych. Na marginesie należy także wyjaśnić, iż Sąd nie uznał, by tożsamo kwalifikowane czyny przypisaneT. W.popełnione zostały przez niego w warunkach ciągu przestępstw w rozumieniuart. 91 § 1 kk. Wprawdzie czyny te zostały popełnione w krótkich odstępach czasu, zanim zapadł pierwszy wyrok co do któregokolwiek z nich, jednakże nie zostały popełnione w podobny sposób. Oskarżony działał odmiennie, zrywając kłódkę z wiaty z akcesoriami spawalniczymi przy pomocą znalezionego na miejscu młotka i w sposób jakościowo różny, wykręcając akumulatory i inne elementy lokomotywy przy użyciu przyniesionych ze sobą celowo kluczy. Inaczej działał teżT. W.kradnąc linki z lokomotyw i odmiennie, wymontowując akumulatory z podnośnika koszowego.
W punkcie szóstym uzasadnianego wyroku, Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. S.kwotę 1.151,28 zł tytułem kosztów obrony świadczonej na rzecz oskarżonegoT. W.z urzędu, w tym 215,28 zł tytułem podatku VAT. Sąd zważył, iż wniosek w tym zakresie został złożony w toku rozprawy, a koszty te nie zostały zgodnie z oświadczeniem obrońcy w żadnym zakresie uiszczone. Przy ustalaniu wysokości wynagrodzenia Sąd wziął pod uwagę etap postępowania, na którym obrońca został ustanowiony, tryb i ilość terminów rozpraw, w których brał udział.
Nadto, Sąd na podstawieart. 626 § 1 kpk,art. 627 kpk,art. 624 § 1 kpk,art. 1, art. 2 ust. 1 pkt. 4, art. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) zasądził od oskarżonegoS. B.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70 zł tytułem wydatków oraz 100 zł tytułem opłaty, natomiast oskarżonegoT. W.zwolnił od ponoszenia kosztów sądowych. Sąd przy rozstrzyganiu tej kwestii kierował się z jednej strony ogólną zasadą sprawiedliwego postępowania, zgodnie z którą każdy, kto przez swoje zawinione zachowanie spowodował wszczęcie postępowania karnego, zobowiązany jest do poniesienia jego kosztów, uznając, iż nie zachodzą w sprawie żadne szczególne okoliczności, które uzasadniałyby zwolnienieS. B.od obowiązku ich poniesienia. Natomiast z drugiej strony, w przypadkuT. W., Sąd uznał, że uiszczenie kosztów byłoby dla oskarżonego praktycznie niewykonalne, gdyż przez dłuższy czas będzie on przebywał w izolacji penitencjarnej, w której jego możliwości zarobkowe będą ograniczone, zaś jest on zobowiązany alimentacyjnie wobec sześciorga dzieci.