Sąd Rejonowy w Opolu
VII Wydział Karny
Sygnatura akt: VII K 959/16
Data wyroku: 2017-05-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Hubert Frankowski

Sygn. akt VII K 959/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 maja 2017 roku

Sąd Rejonowy w Opolu Wydział VII Karny w składzie:
Przewodniczący SSR Hubert Frankowski
Protokolant ST. sek. sąd. Anna Kowalczyk
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Opolu Anna Wawrzynek Gawdyn
po rozpoznaniu dnia 23 maja 2017 roku
sprawy
R. N. (1),
s.J.,A., zd.(...),
ur. (...)wO.
Oskarżonego o to, że:
w dniu 10 czerwca 2016 roku wP.przyul. (...)po uprzednim polaniu samochodu osobowegoA. (...)onr rej (...)nieustaloną substancją łatwopalną dokonał jego podpalenia czym spowodował uszkodzenia mienia w/w pojazdu w postaci wypalenia części tylniej pojazdu, wypalenia tapicerki, osmalenia wnętrza pojazdu, stopienia elementów wyposażenia wnętrza pojazdu, stopienia tylnego błotnika, lamp tylnych oraz spalenia sprzętu wyposażenia pojazdu w postaci radioodtwarzacza, głośników i subwoofera powodując straty w wysokości 14.000zł na szkodęR. L..
tj. o czyn zart. 288 § 1 kk
1. oskarżonegoR. N. (1)uznaje winnym czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego występek zart. 288 § 1 kki za to przestępstwo na podstawieart. 288 § 1 kkwymierza mu karę 8 ( ośmiu ) miesięcy pozbawienia wolności,
2. na podst.art. 69 § 1 kkiart. 70 § 1 kkwykonanie orzeczonej w pkt 1. sentencji wyroku kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemu na okres próby 3 ( trzech ) lat,
3. na podst.art. 72 § 1 pkt 2 i 5 kkzobowiązuje oskarżonego do pisemnego przeproszenia pokrzywdzonegoR. L.w terminie 3 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia oraz do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu w okresie próby,
4. na podst.art. 73 § 1 kkoddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego,
5. na podst.art. 46 § 1 kkzobowiązuje oskarżonegoR. N. (1)do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoR. L.kwoty 13.000 złotych,
6. na podst.art. 63 § 1 kkzalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej w pkt 1. sentencji wyroku kary pozbawienia wolności, w razie zarządzenia jej wykonania, okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w postaci zatrzymania w dniu 11.06.2016 r. godz. 00.20-22.50,
7. na podst.art. 44 § 1 kkorzeka przepadek od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych opisanych wykazem Drz I/362/16 poz. 1 i 2 ( k.59 ),
8.na podst.art. 627 kpkzasadza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa tytułem kosztów sądowych kwotę 190 złotych, a na rzecz oskarżyciela posiłkowegoR. L.tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem fachowego zastępstwa procesowego w sprawie kwotę 1.176 złotych.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy ustalił w sprawie następujący

stan faktyczny:
R. L.był właścicielem samochodu osobowego m-kiA.model A 3 onr rej. (...)o wart. 14 tys. PLN. Mieszkał wP.przyul. (...)wraz z żonąA. L.. Samochód parkował na ulicy przed domem.
Sąsiadem państwaL.byłR. N. (1)zamieszkały obok wraz z matkąA.i siostrąA. N. (1).
W dniu 10 czerwca 2016r. około godz. 21:30 doR. L.przybył sąsiadR. N. (1), który był pod wpływem alkoholu, a który podniósł pretensje dot. postawienia płotu przez sąsiada w granicy ich posesji. Oświadczył, że zrobi z tym wszystkim porządek, po czym wrócił do domu.
Około godziny 22:45R. N. (1)wyszedł ze swego domu nie mówiąc, gdzie się wybiera. Następnie podszedł do zaparkowanego na ulicy samochoduR. L.m-kiA.i przy użyciu bliżej nieustalonej substancji, najprawdopodobniej benzyny silnikowej, dokonał jego podpalenia w tylnej jego części. W trakcie podpalania samochodu sąsiada doszło do nadtopienia lewego rękawa swetra, w którymR. N. (1)był ubrany.
Około godz. 23:00 z okna swego domuR. L.zauważył, że jego samochód m-kiA.płonie, wobec czego wybiegł z domu. Na jego widokR. N. (1)zaczął uciekać, jednakże nie wrócił do domu, lecz schował się na posesji sąsiadkiR. C..
R. L.wezwał na miejsce Policję i Straż Pożarną, która ugasiła samochód. Pojazd nie nadawał się do użytku. Miał spaloną całą tylną część, w tym środek.
Policja, po wysłuchaniu relacji pokrzywdzonego, udała się do domu sprawcy, jednakże go tam nie zastała.A.iA. N. (1)podały, żeR. N. (1), po kłótni z sąsiadem ok. godz. 23 wyszedł z domu i nie wrócił i nie wiedzą gdzie w/w może przebywać.
W trakcie penetracji pobliskiego terenu Policja natknęła się naR. N. (2), który zapytany o przyczynę pożaru samochodu sąsiada odparł policjantom, że „nic mu nie udowodnią”. Nie potrafił równocześnie logicznie wytłumaczyć co robił w ostatnim czasie, po wyjściu z domu. OdR. N. (2)czuć było zapach spalenizny, a ponadto lewy rękaw jego swetra koloru czerwonego był przypalony, czego również nie potrafił wyjaśnić.
W tych okolicznościachR. N. (1)został zatrzymany, a jego sweter został zabezpieczony. Badanie trzeźwości wykazało zawartość alkoholu w organizmie na poziomie 1,43 mg/l (tj. ok. 3 ‰).
SweterR. N. (2)oraz substancja popożarowa zabezpieczona w toku oględzin zniszczonego pojazdu zostały poddane badaniom biegłego LK KWP wO., który ustalił, że uszkodzenie odzieży powstało w wyniku działania wysokiej temperatury, zaś substancja popożarowa stanowi najprawdopodobniej benzynę silnikową, którą sprawca oblał samochód i podpalił.
R. L.złożył wniosek o ściganieR. N. (2)za podpalenie samochodu oraz wniosek o orzeczenie obowiązku naprawienia szkody w wys. 14 tys. PLN odpowiadającej wartości pojazdu, którego naprawa była nieopłacalna. Pełnomocnik pokrzywdzonego podwyższył na rozprawie żądanie do kwoty 30 tys. zł, a ostatecznie w głosach stron ograniczył je do pierwotnej kwoty 14 tys. zł.
Wartość naprawy samochodu wynosiła ok. 30 tys. zł, podczas gdy cały samochód wart był 14 tys. zł.R. L.samochód zezłomował. Za pozostałość otrzymał 1 tys. zł. Wartość szkody wyniosła więc 13 tys. zł.
Do chwili obecnejR. N. (1)nie naprawił szkody wyrządzonej przestępstwem.
Dowody:

⚫

zeznania pokrzywdzonegoR. L.– k. 10-11, 153-154,

zeznania świadkaA. L.– k. 14-15, 161-163,

zeznania świadkaP. G.– k. 56-57, 172-174,

zeznania świadkaR. C.– k. 174-175,

protokół zatrzymania osoby – k. 2-3, 46-47,

protokół zatrzymania rzeczy (swetra) – k. 7-9,

protokół oględzin rzeczy (pojazdu) – k. 12-13,

protokół oględzin rzeczy (swetra) – k. 16-17,

dokumentacja z MOPS – k. 35-36,

kosztorys naprawy pojazdu – k. 37,

dokumentacja fotograficzna z oględzin pojazdu – k. 40,

opinia z badań chemicznych substancji popożarowej oraz swetra – k. 51-52,

wykaz DRZ – k. 59,

częściowo wyjaśnienia oskarżonegoR. N. (2)– k. 21-22, 151-152,

**********************
R. N. (1)ma 36 lat, jest kawalerem, nie ma dzieci. Posiada zawodowe wykształcenie - stolarz. Utrzymuje się z pracy na gospodarstwie rolnym, gdzie osiąga dochody na poziomie ok. 3 tys. mies. Nie posiada istotnego majątku.
Przed popełnieniem przestępstwa zarzucanego w niniejszej sprawie,R. N. (1)nie był sądownie karany.
Był rzeczywiście pozbawiony wolności w dniu 11.06.2016r. w godz. od 0:20 do 22:50.
Dowód:

⚫

dane o osobie ustalone w trybieart. 213 kpk– k. 23,

dane o karalności zK.– k. 39, 75, 165-167,

protokół zatrzymania osoby – k. 2-3, 46-47,

**********************
R. N. (1)nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i skorzystał z przysługującego mu prawa odmowy składania wyjaśnień, jak i odpowiedzi na pytania. Swe stanowisko podtrzymał przed Sądem.
/k. 21-22, 151-152/

Sąd Rejonowy zważył w sprawie,

co następuje:
W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie mogły budzić wątpliwości: sprawstwo, zawinienie oraz okoliczności popełnienia przez oskarżonegoR. N. (2)zarzucanego mu czynu zabronionego.
Sąd w pełni dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonegoR. L., który w sposób spójny, logiczny i rzeczowy opisał zarówno czas i miejsce zdarzenia, jak i jego przebieg oraz skutki, będąc niemal naocznym świadkiem podpalenia samochodu i ucieczki oskarżonego z miejsca przestępstwa, niedługo po kłótni w sprawie płotu. Zeznania pokrzywdzonego korespondowały z zeznaniami jego małżonki –A. L., która wskazała motywy działania oskarżonego. Istotne w sprawie były także zeznania interweniującego funkcjonariusza PolicjiP. G., który zatrzymał oskarżonego niedługo po zdarzeniu, wedle relacji którego oskarżony nie potrafił logicznie wytłumaczyć co robił, gdy doszło do podpalenia, śmierdział spalenizną, a dodatkowo miał nadpalony rękaw swetra, twierdząc przy tym, że Policja „nic mu nie udowodni”. Na sprawstwo oskarżonego wskazywały też zeznania świadkaR. C.– sąsiadki, na której posesji schronił się oskarżony bezpośrednio po zdarzeniu. Podstawy ustaleń faktycznych nie stanowiły natomiast zeznania świadkaA. N. (2), tj. matki oskarżonego, która skorzystała przed Sądem z przysługującego jej prawa odmowy składania zeznań. Dowody osobowe miały oparcie w dowodach rzeczowych i z dokumentów, a w szczególności opinii z zakresu badań chemicznych, które potwierdzały w jakich okolicznościach doszło do pożaru pojazdu pokrzywdzonego, a w szczególności, że przyczyną było podpalenie, najpewniej przy użyciu łatwopalnej benzyny, zaś odzież zabezpieczona od oskarżonego nosiła ślady oddziaływania wysokiej temperatury, co reasumując, bez cienia wątpliwości dawało podstawy do przypisania oskarżonemu sprawstwa i zawinienia w zakresie zarzucanego mu przestępstwa. Mając na uwadze ogół zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie, w jakim nie przyznał się on do zarzucanego mu czynu, co Sąd uznał za element linii obrony.
W świetle powyższego, oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy w oparciu o zasady prawidłowego rozumowania, wiedzy i doświadczenia życiowego, Sąd nie miał wątpliwości, iż oskarżony dopuścił się czynu określonego treściąart. 288 § 1 kk.
Sprawcą przestępstwa zart. 288 § 1 kkmoże być ten, kto cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku. Przedmiotem ochrony tego przepisu są rzeczy ruchome, ale tylko takie, które nie są własnością sprawcy, a więc są to rzeczy cudze. Uszkodzeniem jest naruszenie lub uszczuplenie substancji materialnej lub takie oddziaływanie na rzecz, które powoduje istotne ograniczenie jej właściwości użytkowych. Występek ten ma charakter materialny, czyli jego dokonanie wymaga skutku w postaci unicestwienia rzeczy, uszkodzenia jej substancji albo spowodowania niezdatności do użytku. Jest to przestępstwo umyślne, które można popełnić w obu formach zamiaru.
W realiach niniejszej sprawy, oskarżony poprzez celowe podpalenie samochodu sąsiada, dokonał uszkodzenia cudzego mienia, czyniąc go niezdatnym do użytku, czym wypełnił znamiona przestępstwa zart. 288 § 1 kk. Oczywistym było, że oskarżony działał umyślnie w zamiarze bezpośrednim, na co wskazywała uprzednia kłótnia z sąsiadem oraz substancja popożarowa zabezpieczona na miejscu zdarzenia. Działanie oskarżonego było sprzeczne z prawem, a zatem bezprawne, zwłaszcza, iż miał on pełną świadomość co do prawa własności cudzego mienia. Było także zawinione – oskarżony miał pełną możliwość rozpoznania znaczenia swego czynu oraz podjęcia decyzji zgodnej z prawem, przy braku okoliczności wyłączających możność faktycznego sterowania swoim zachowaniem, do których z uwagi na treśćart. 31 § 3 Kkz całą pewnością nie zalicza się alkohol, jak i niewątpliwie karygodne, jak weźmie się pod uwagę skutki zachowania oskarżonego o znacznej szkodliwości społecznej.
Kierując się sądowymi dyrektywami wymiaru kary wyrażonymiwart. 53 kkza czyn zart. 288 § 1 kk, Sąd skazał oskarżonego na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, uwzględniając przy tym znaczny stopień winy oraz społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu.
W charakterze okoliczności łagodzącej potraktowano niekaralność oskarżonego w dacie popełnienia zarzucanego mu w niniejszej sprawie przestępstwa. Do okoliczności obciążających zaliczono natomiast wysokość szkody, brak starań o jej naprawienie oraz późniejszą karalność oskarżonego.
Mając na uwadze karalność oskarżonego po dacie czynu zarzucanego w niniejszej sprawie Sąd uznał za uzasadnione zastosowanie dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary zasadniczej na maksymalny okres próby 3 lat, w czasie którego Sąd oddał oskarżonego pod dozór kuratora sądowego, zobowiązując przy tym oskarżonego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę pokrzywdzonemu kwoty stanowiącej równowartość zniszczonego samochodu (14 tys. zł) minus wartość pozostałości (1 tys. zł), którego naprawa była nieopłacalna (ok. 30 tys. zł), zatem w łącznej kwocie 13 tys. zł, a także do przeproszenia pokrzywdzonego oraz do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu, który zapewne przyczynił się do podjęcia karygodnej decyzji o popełnieniu przestępstwa. Ponadto zaliczono oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w postaci zatrzymania na poczet kary – na wypadek jej wykonania oraz orzeczono przepadek przedmiotów pochodzących z przestępstwa.
Tak orzeczone kary i środki karne były adekwatne do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu spełniając swój cel tak w zakresie prewencji ogólnej, jak i indywidualnej.
Orzeczenie w przedmiocie kosztów procesu uzasadniała treśćart. 627 kpk.
W tych okolicznościach, w oparciu o wskazane przepisy prawa,
orzeczono jak w sentencji.