Sąd Rejonowy w Kaliszu
V Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: V GC 1278/17
Data wyroku: 2017-08-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Górna-Szuława
Słowa kluczowe: Zapłata
Podstawa prawna: art. 535 § k.c.

Sygnatura akt: V GC 1278/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
K., dnia  24 sierpnia 2017r.
Sąd Rejonowy w Kaliszu, V Wydział Gospodarczyw składzie:
Przewodniczący:SSR Katarzyna Górna-Szuława
Protokolant:sekretarz sądowy Monika Sowa
po rozpoznaniu w dniu  24 sierpnia 2017 r. w Kaliszu
na rozprawie
sprawy  z powództwa:(...) Spółka jawna (...),R. S.z siedzibą wK.
przeciwko:(...) Sp. z o. o.z siedzibą  wO.W..
o zapłatę

1
zasądza od pozwanej(...) Sp. z o. o.z siedzibą wO.W..   na rzecz powódki(...) Spółka jawna (...),R. S.z siedzibą wK.kwotę 2430,65 zł (dwa tysiące czterysta trzydzieści złotych 65/100) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od dnia 17 marca 2017r. do dnia zapały,

2
zasądza od pozwanej(...) Sp. z o. o.z siedzibą wO.W..  na rzecz powódki(...) Spółka jawna (...),R. S.z siedzibą wK.kwotę 1017,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu,  w tym kwotę  917,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

SSR Katarzyna Górna-Szuława
Sygn. akt V GC 1278/17

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 17 marca 2017 r. powódka(...) Spółka jawna (...),R. S.z siedzibą wK.reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła o zasadzenie od pozwanej(...) Spółka z o.o.z siedzibą wO.W.. kwoty 2.430,65 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od dnia 17 marca 2017 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanej na swoją rzecz kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, iż pozwana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabyła od niej piasek oraz kruszywo pod budowę domu jednorodzinnegow miejscowości(...). Za towar ten zostały wystawione dwie faktury VAT. Wskazała, że ona spełniła swoje świadczenie, tj. sprzedała i wydała pozwanej przedmiot umowy, natomiast pozwana nie uregulowała umówionej należności. Powódka podniosła, że wielokrotnie wzywała pozwaną do zapłaty, jednakże bezskutecznie. Wskazała, że na dochodzoną kwotę składa się należność główna wynikająca z dwóch faktur VAT oraz skapitalizowane odsetki od tej należności.
W dniu 23 marca 2017 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu V Wydział Gospodarczy w osobie Starszego Referendarza Sądowego wydał w sprawie sygn. akt V GNc 1091/17 nakaz zapłatyw postępowaniu upominawczym, w którym nakazał pozwanej, aby zapłaciła powódce kwotę 2.430,65 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od dnia 17 marca 2017 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 647 zł tytułem kosztów procesu.
W ustawowym terminie pozwana złożyła sprzeciw od nakazu zapłaty, w którym wniosłao oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki na jej rzecz kosztów procesu.
W uzasadnieniu sprzeciwu pozwana przyznała, iż nabyła u powódki materiały budowlane. Przyznała również, że nie uregulowała należności w przewidzianych do tego terminach z uwagi na powstałe zatory płatnicze u swoich kontrahentów i niesprzyjające warunki makroekonomiczne wynikające z recesji w branży budowlanej. Nadto wniosła o nieobciążanie kosztami procesu z uwagi na trudną sytuacje ekonomiczną panującą w branży budowlanej.

Sąd ustalił, następujący stan faktyczny.

Strony prowadzą działalność gospodarczą w formie spółek prawa handlowego.
Okoliczność bezsporna.
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej powódka sprzedała pozwanej piasek oraz kruszywo pod budowę domu jednorodzinnego w miejscowości(...).
W dniu 20 maja 2016 r. powódka wystawiła pozwanejfakturę VAT (...)na kwotę 1.620 zł z 14-dniowym terminem płatności oznaczonym na dzień 03 czerwca 2016 r. Zaś dnia 22 grudnia 2016 r. powódka wystawiła pozwanejfakturę VAT (...)na kwotę 676,50 zł z 7-dniowym terminem płatności oznaczonym na dzień 29 grudnia 2016 r.
(dowód: faktura VAT k. 6-7).
Pozwana nie uregulowała należności w terminach wskazanych w wystawionych przez powódkę fakturach VAT.
Okoliczność bezsporna.
Pismem z dnia 28 lutego 2017 r. powódka reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wezwała pozwaną do zapłaty kwoty obejmującej m.in. należności wynikające zfaktury VAT (...)w wysokości 1.620 zł orazfaktury VAT (...)w wysokości 676,50 zł wraz z należnymi odsetkami w terminie do dnia 06 marca 2017 r., pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego. Wezwanie do zapłaty zostało doręczone pozwanej spółce w dniu 02 marca 2017 r.
(dowód: wezwanie do zapłaty k. 10 wraz z potwierdzeniem nadania i odbioru k. 8-9).
Zakreślony w wezwaniu do zapłaty termin upłynął bezskutecznie.
Okoliczność bezsporna.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych wyżej dowodów: dokumentów załączonych do akt przez stronę powodową.
Sąd uznał za wiarygodne dokumenty, z których dowód przeprowadzono w toku postępowania, w szczególności faktury VAT. Ich autentyczność oraz prawdziwość stwierdzonych w nich faktów nie budziła jego wątpliwości, nie zostały one również zakwestionowane przez pozwaną spółkę.
Na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2017 r. Sąd pominął wniosek pozwanej spółkio przesłuchanie Prezesa Zarządu, albowiemK. K.wezwany na rozprawę do osobistego stawiennictwa pod rygorem pominięcia dowodu z jego przesłuchania i skutków zart. 6 kcnie stawił się.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo, jako zasadne, zasługiwało na uwzględnienie w całości.
W przedmiotowej sprawie powódka dochodziła od pozwanej zapłaty za sprzedany towar objęty fakturami VAT dołączonymi do pozwu.
Zgodnie z treściąart. 535§1 kcprzez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebraći zapłacić sprzedawcy cenę. Ponadto jeżeli rzecz sprzedana ma być przysłana przez sprzedawcę, kupujący obowiązany jest zapłacić cenę dopiero po nadejściu rzeczy na miejsce przeznaczenia i po umożliwieniu mu jej zbadania. Z tą chwilą, przy takich okolicznościach sprzedaży, sprzedawca – przenosząc własność i wydając rzecz – spełnia swoje zobowiązanie (art. 535 kc), a kupujący – odbierając rzecz – obowiązany jest wykonać swoje, tj. zapłacić sprzedawcy cenę (por. uchwała SN z dnia 18 listopada 1994 r., III CZP 144/94, OSNC 1995, nr 3, poz. 47). Wymagalność zaś roszczenia sprzedawcy o zapłatę ceny powstaje z chwilą, gdy sprzedawca spełni swoje świadczenie wzajemne, czyli wyda nabywcy przedmiot sprzedaży (por. wyrok SN z dnia 15 listopada 1989 r., III CRN 354/89, OSP 1991, z. 7, poz. 187). Konsensualny, odpłatny i wzajemny charakter umowy sprzedaży przesądza o tym, iż samo przyjęcie towaru za oferowaną na fakturze cenę stosownie doart. 488§1 kcrodzi natychmiastowy obowiązek zapłaty, o ile strony uprzednio nie zawierały umowy odmiennie regulującej warunki zapłaty (por. wyrok SA w Katowicach z dnia 17 stycznia 1992 r., I ACr 3/92, OSA 1992, z. 7, poz. 61).
W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwana nie kwestionowała powództwa ani co zasady, ani co do wysokości i przyznała okoliczności podniesione przez powódkę w pozwie. W uzasadnieniu sprzeciwu pozwana przyznała, iż nabyła u powódki materiały budowlane. Przyznała również, że nie uregulowała należności w przewidzianych do tego terminach z uwagi na powstałe zatory płatnicze u swoich kontrahentów i niesprzyjające warunki makroekonomiczne wynikające z recesji w branży budowlanej.
Wraz z wezwaniem na termin rozprawy pozwana spółka otrzymała pouczenia o treściart. 162, 207, 217, 229 i 230 kpc. Została zatem pouczona o skutkach procesowych składanych oświadczeń.
Zgodnie z treściąart. 229 kpcnie wymagają dowodu fakty przyznane w toku postępowania przez stronę przeciwną, jeżeli przyznanie nie budzi wątpliwości.
„Fakty przyznane” w rozumieniu powołanego przepisu to fakty podane przez jedną stronę i potwierdzone jako zgodne z prawdą przez stronę przeciwną w drodze wyraźnego oświadczenia złożonego w toku postępowania, zarówno ustnego jak i pisemnego.
Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd uznał, iż przyznanie przez pozwaną faktów wskazanych przez powódkę w pozwie nie budzi jego wątpliwości i powództwo zasługuje na uwzględnienie w całości.
Strony wiązała umowa sprzedaży, zaś wystawione faktury VAT wskazywały sposób i termin spełnienia świadczenia. Z uwagi na okoliczność, że pozwana spółka spóźniła się ze spełnieniem świadczenia w zakreślonym terminie, to ziściły się przesłanki do uwzględnienia żądania powódki również w zakresie odsetek za czas opóźnienia.
O odsetkach orzeczono na podstawieart. 7 ust. 1 i 2 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych(Dz.U. z 2015 r., poz. 403 ze zm.) orazart. 482§1 kc.
Zgodnie z art. 7 ust . 1 powołanej ustawy w transakcjach handlowych – z wyłączeniem transakcji, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny – wierzycielowi, bez wezwania, przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych, chyba że strony uzgodniły wyższe odsetki, za okres od dnia wymagalności świadczenia pieniężnego do dnia zapłaty, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki: 1) wierzyciel spełnił swoje świadczenie, 2) wierzyciel nie otrzymał zapłaty w terminie określonym w umowie. Zaś w myśl ust. 2 termin zapłaty określony w umowie nie może przekraczać 60 dni, liczonych od dnia doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku, potwierdzających dostawę towaru lub wykonanie usługi, chyba że strony w umowie wyraźnie ustalą inaczej i pod warunkiem że ustalenie to nie jest rażąco nieuczciwe wobec wierzyciela.
W przedmiotowej sprawie nie było kwestionowane przez pozwaną, że powódka spełniła swoje świadczenie i nie otrzymała zapłaty. Zaś z treści faktur jednoznacznie wynika, że termin zapłaty wynosił odpowiednio 14 i 7 dni. Pozwana natomiast nie zakwestionowała wysokości odsetek, ani sposobu i okresu ich naliczenia.
Zgodnie z treściąart. 482§1 kc§1od zaległych odsetek można żądać odsetek za opóźnienie dopiero od chwili wytoczenia o nie powództwa, chyba że po powstaniu zaległości strony zgodziły się na doliczenie zaległych odsetek do dłużnej sumy.
Powódka wystąpiła w pozwie również z żądaniem zapłaty zaległych odsetek, które doliczyła do należności głównej. Jednocześnie zażądała od nich odsetek od dnia wytoczenia powództwa. Domagała się zasądzenia kwoty 1.620 zł tytułem należności głównej zfaktury VAT (...)z dnia 20 maja 2016 r. wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych od dnia 04 czerwca 2016 r. do dnia 16 marca 2017 r. w wysokości 120,59 zł oraz kwoty 676,50 zł tytułem należności głównej zfaktury VAT (...)z dnia 22 grudnia 2016 r. wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych od dnia 30 grudnia 2016 r. do dnia 16 marca 2017 r. w wysokości 13,56 zł. Łącznie zażądała zapłaty kwoty 2.430,65 zł.
Mając na względzie powyższe rozważania faktyczne i prawne Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 2.430,65 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych od dnia 17 marca 2017 r. (data wniesienia pozwu) do dnia zapłaty (pkt 1 sentencji wyroku).
O kosztach postępowania orzeczono na podstawieart. 98§1 i 2 kpc, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu.
Na koszty te w rozpoznawanej sprawie złożyła się opłata sądowa od pozwu w kwocie 100 zł obliczona zgodnie zart. 28 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz.U. tj. z 2014 r., poz. 1025 ze zm.), koszty zastępstwa procesowego powódki w kwocie 900 zł obliczone zgodnie z §6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.) oraz kwota 17 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa wynikająca zart. 1 ust. 1 pkt 2a ustawy z dnia 09 września 2000 r. o opłacie skarbowej(Dz.U. Nr 86, poz. 960 ze zm.).
Pozwana przegrała proces w całości, musiała więc w całości ponieść jego koszty. Dlatego też Sąd zasądził od niej na rzecz powódki kwotę 1.017 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt 2 sentencji wyroku).

SSR Katarzyna Górna-Szuława