Sąd Rejonowy w Słupsku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 590/17
Data wyroku: 2017-08-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Barbara Nowicka

Sygn. akt I C 590/17

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 sierpnia 2017 r.
Sąd Rejonowy w Słupsku I Wydział Cywilny
w składzie następującym :
Przewodnicząca:SSR Barbara Nowicka
Protokolant:P. P.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 sierpnia 2017 r. wS.sprawy
z powództwa(...) FINANSE Spółki Akcyjnejz siedzibą wP.
przeciwkoJ. K.
o zapłatę kwoty 713,65 zł wraz z ustawowymi odsetkami
oddala powództwo.
Sygn. akt I C 590/17

UZASADNIENIE
Powód(...) FINANSE S.A.z siedzibą wP.wniósł w pozwie wniesionym w dniu 10.11.2016r. w elektronicznym postępowaniu upominawczym o zasądzenie odpozwanegoJ. K.kwoty 713,65zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Powód wniósł także o zasądzenie zwrotu kosztów sądowych w wysokości 30,00 zł.
W uzasadnieniu wskazał, że strony łączyła umowa pożyczki z dnia 26.01.2015r. nr(...), której przedmiotem było udzielenie pożyczki oraz świadczenie usługi pożyczki w domu. Łączne zobowiązanie pozwanego z tytułu tej umowy wynosiło 880,75 zł, pozwany zobowiązana była do spłat w 25 tygodniowych ratach, z którego to obowiązku nie wywiązał się. Powód wskazał nadto, iż na mocyumowy (...).02.2016r. między(...) Finanse sp. z o.o.sp.k. a(...) Finanse S.A.doszło do przeniesienia własności przedsiębiorstwa na powoda, w szczególności wierzytelności, w tym praw wynikających z umów zawartych przez(...) Finanse Sp. z o.o.s.k. W pozwie wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym powołano listę dowodów, w tym umowy, na które powód powołał się w uzasadnieniu pozwu.
W dniu 06.02.2017 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny wydał postanowienie, w którym - wobec braku podstaw do wydania nakazu zapłaty - przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Słupsku.
W toku postępowania pozwany nie zajął stanowiska w sprawie.
Zarządzeniem doręczonym powodowi dnia 24.04.2017r. zobowiązano stronę powodową do przedłożenia w terminie 14 dni dokumentów wraz z odpisami powołanych jako dowody w pozwie wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym, pod rygorem skutków zart. 233 § 2 kpc, pouczając powoda o treści tego przepisu.
Zakreślony termin upłynął bezskutecznie.

Sąd zważył co następuje:

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgłoszone w niniejszej sprawie roszczenie o zapłatę powód opierał na twierdzeniach, że pozwanego oraz zbywcę wierzytelności łączyła umowa pożyczki, z której to umowy pozwana nie wywiązała się, zaś w dniu 29.02.2016r. pożyczkodawca zawarł umowę z powodem, na mocy której doszło do przeniesienia wierzytelności na powoda.
Pozwany nie stawił się na wyznaczonej rozprawie, nie żądał prowadzenia sprawy podczas swej nieobecności, nie złożył w sprawie żadnych wyjaśnień, ani ustnie, ani na piśmie.
Okoliczność powyższa uzasadniała wydanie wyroku zaocznego, na podstawieart. 339 § 1 kpc, przy czym zgodnie zart. 339 § 2 kpcw tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
Jak wynika z treści przytoczonego przepisu, Sąd nie może przyjąć za prawdziwe twierdzeń powoda, jeżeli budzą one wątpliwości. W doktrynie podkreśla się przy tym, że ocena zgodności z prawdą twierdzeń powoda następuje na podstawie materiału procesowego znajdującego się w aktach sprawy. /tak: A. Jakubecki, Komentarz do art. 339 kpc, LEX 2013/.
Podzielając przytoczone stanowisko Sąd zważył, że do pozwu – mimo wezwania pod rygorem skutków zart. 233 § 2 kpc, o którego treści stronę powodową pouczono /k.14-15/ – nie załączono żadnych dokumentów ani dowodów dla wykazania zasadności żądania. Nie wykazano w szczególności istnienia legitymacji czynnej powoda, który z jednej strony twierdził, iż był stroną zawartej umowy z pozwaną, a z drugiej strony powoływał się na umowę zbycia wierzytelności przysługujących innemu podmiotowi, mającemu być stroną umowy pożyczki.
W konsekwencji nie sposób było na podstawie samych tylko twierdzeń powoda przyjąć, że przysługuje mu prawo domagania się zapłaty. Wątpliwości w omawianym zakresie potęgowała okoliczność stwierdzenia w elektronicznym postępowaniu upominawczym braku podstaw do wydania nakazu zapłaty.
Brak dowodów zawarcia z pozwanym umowy pożyczki oraz przekazania na jego właśnie rzecz środków pieniężnych tytułem pożyczki, przy jednoczesnym wewnętrznie sprzecznym twierdzeniu powoda w zakresie osoby pożyczkodawcy, uniemożliwiał przyjęcie za prawdziwe twierdzeń powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie.
Mając powyższe na uwadze powództwo oddalono.