Sąd Rejonowy w Giżycku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 942/16
Data wyroku: 2017-05-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bogusława Olszewska-Wojgienica

Sygn. akt: I C 942/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 maja 2017 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Bogusława Olszewska - Wojgienica

Protokolant:

st. sekr. sądowy Urszula Młynarczyk

po rozpoznaniu w dniu 08 maja 2017 r. w Giżycku na rozprawie

    sprawy z powództwaP. (...)weW.

przeciwkoA. B.(poprzednioG.)
o zapłatę
Oddala powództwo.
SSR Bogusława Olszewska - Wojgienica
Sygn. akt I C 942/16

UZASADNIENIE
PowódP. (...)weW.wniósł o zasądzenie od pozwanejA. B.( poprzednioG.) kwoty 11 563,46 złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu- tj. od dnia 22.06.2016 roku do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów procesu wg. norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powód podał, że pozwanaA. G.i(...)Bank S.A. zawarli w dniu 10 marca 2009 roku umowę bankową nr(...), na podstawie której pozwana otrzymała określoną w umowie kwotę pieniężną, zobowiązując się do jej zwrotu na warunkach określonych w umowie. Powód podał, że pozwana nie wywiązała się z przyjętego na siebie zobowiązania, wobec czego kwota należności głównej stała się wymagalna wraz z kwotą odsetek za opóźnienie w spełnieniu świadczenia. Powód wskazał, że wierzyciel pierwotny wyznaczył pozwanej ostateczny termin do zapłaty, informując ją jednocześnie, że wierzytelność zostanie przelana na rzecz powoda, a pozwana mimo tego nie spełniła zobowiązania. W dniu 15 maja 2015 roku powódP. (...)weW.i(...)Bank S.A. zawarli umowę przelewu wierzytelności , a pierwotny wierzyciel scedował na powoda całość praw i obowiązków wynikających z zawartej z pozwaną umowy. Na kwotę żądaną pozwem składa się należność główna w wysokości 7805,63 złotych i skapitalizowane odsetki w wysokości 3767,83 złotych . Jako dowód istnienia wierzytelności wobec pozwanej powód wskazał wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej nr(...)z 11 sierpnia 2016 roku.
PozwanaA. B.( poprzednioG.) wskazała, że zawierała umowy pożyczek bankowych, w trakcie małżeństwa rozwiązanego przez rozwód i chociaż zaciągała je wspólnie z mężem, pozostała sama z zaciągniętymi długami. Pozwana nie wykluczyła, że zawierała umowę z(...)Bank , nie pamiętała jednak w jakiej kwocie i na jaki okres. Wskazała, że ma liczne zadłużenia, jest bezrobotna, ma na utrzymaniu troje dzieci . Przedstawiła, że utrzymuje się z alimentów w kwocie 900 złotych, otrzymuje zasiłek rodzinny i świadczenie 500 plus, a łączne dochody jej rodziny wynoszą 2800 złotych, z czego 1300 złotych pochłania opłata za wynajmowane mieszkanie. Pozwana wniosła o zażądanie od powoda umowy kredytowej zawartej z poprzednikiem prawnym powoda, wypowiedzenia tej umowy, jednocześnie podniosła zarzut przedawnienia roszczenia, przynajmniej w części odsetkowej. Wskazała, że wszelkie dokumenty zaginęły i nie posiada żadnych danych dotyczących zobowiązania wobec powoda. Wniosła też o ewentualne rozłożenie należności na raty, w możliwie jak najdłuższym czasie. W toku postępowania podjęła pracę zarobkową, podała, że otrzymuje wynagrodzenie w wysokości najniższej płacy.
Sąd ustalił, co następuje:
. W dniu 15 maja 2015 roku powódP. (...)weW.i(...)Bank S.A. weW.zawarli umowę sprzedaży wierzytelności , wymienionych w załączniku nr 1A oraz załączniku 1B. Zgodnie z treścią umowy sprzedaży wierzytelności ( par.2 pkt.2.4)w sytuacji gdy wierzycielem pierwotnym w sprawie był podmiot inny niż(...)Bank w przypadku uzasadnionej konieczności zgłoszonej przez kupującego zbywca oświadczy na żądanie nabywcy o następstwie prawnym banku względem wierzytelności będącej przedmiotem umowy. W załączniku do umowy cesji wymieniono wierzytelność(...)Bank wobec pozwanejA. G.wynikającą z umowy z dnia 10 marca 2009 roku na kwotę 7705,53 złotych z tytułu kapitału, 3030,73 zł z tytułu odsetek i kwoty224,85 zł tytułem kosztów.
( dowód: umowa-k-13 akt, wyciąg-k14 akt)
W wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej wystawionego przezP. (...)weW.za nr(...)z 11 sierpnia 2016 roku stwierdzono, że w/w nabył od(...)Bank wierzytelność wobecA. G.: należność główną -7805,63zł i odsetki-3757,83 zł
( dowód; wyciąg-k-8 akt)
Powód wskazał, że wierzytelność żądana pozwem wynika z zawartej przez pozwanąumowy nr (...)z dnia 10 marca 2009 roku z(...) Bankiem (...) S.A.weW., na podstawie której udzielono pozwanej kredytu w kwocie 7822,05 złotych, który zobowiązała się spłacić do 10 marca 2012 roku.
Bankowemu tytułowi egzekucyjnemu o nr(...)z 26.01.2010 roku wydanemu przez(...) Bank (...) S.A.weW.na podstawie opisanej wyżej umowy nadano klauzulę wykonalności postanowieniem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 6 kwietnia 2010 roku w sprawie I Co 664/10.
( dowód: umowa-k.4-5akt I Co 664/10 tut Sądu, bankowy tytuł wykonawczy-k.8 akt I Co 664/10 tut Sądu, postanowienie-k.12 akt I Co 664/10 tut Sądu)
Powód nie przedstawił dowodów na okoliczność, że jego poprzednik prawny(...) Bank S.A.jest następcą prawnym(...) Bank (...) S.A.weW., z którym pozwana zawarła umowę kredytu stanowiącą źródło wierzytelności powoda.
Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu, materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie dawał podstaw do uznania, ażeby zaistniały przesłanki uzasadniające obciążenie pozwanej należnościami dochodzonymi pozwem a wynikającymi z dokumentów przedstawionych Sądowi do oceny.
Zgodnie z dyspozycjąart. 6 kodeksu cywilnegociężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu wywodzi skutki prawne. Powód nie dowiódł istnienia swej wierzytelności względem powódki. Na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności z 15maja 2015 roku zawartej z(...) Bank S.A.weW.powódP. (...)weW.mógł nabyć wierzytelności jakie stosunku do pozwanej posiadał zbywca. Tymczasem powód nie dowiódł aby(...) Bank S.A.był wierzycielem pozwanej . Umowy stanowiącej źródło zobowiązań powoda pozwana nie zawierała z poprzednikiem prawnym powoda. Powód, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wzywany do udokumentowania następstwa prawnego- nie przedstawił żadnych dowodów na tą okoliczność.
Powód przedłożył wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej nr(...)z 11 sierpnia 2016 roku.
Zgodnie zart. 194 ust. 1 ustawy z dnia 27 maja 2004 roku o funduszach inwestycyjnych(Dz. U. Nr 146, poz. 1546 ze zm.) księgi rachunkowe funduszu sekurytyzacyjnego, wyciągi z tych ksiąg podpisane przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych funduszu i opatrzone pieczęcią towarzystwa zarządzającego funduszem sekurytyzacyjnym oraz wszelkie wystawione w ten sposób oświadczenia zawierające zobowiązania, zwolnienie z zobowiązań, zrzeczenie się praw lub pokwitowanie odbioru należności mają moc prawną dokumentów urzędowych oraz stanowią podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych i rejestrach publicznych. Zgodnie z dyspozycją ust.2 art. 194 cytowanej ustawy moc prawna dokumentów urzędowych, o której mowa wust. 1, nie obowiązuje w odniesieniu do dokumentów wymienionych w tym przepisie w postępowaniu cywilnym .
Powyższy przepis art. 194 ust. 2 ustawy o funduszach inwestycyjnych został dodany w wyniku nowelizacji poprzedzonej orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego i obowiązuje od dnia 20 lipca 2013 roku. Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 11 lipca 2011 r. ( P 1/10, OTK-A 2011, nr 6, poz. 53), uznał, że art. 194 u.f.i. w części, w jakiej nadaje moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym i wyciągom z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego w postępowaniu cywilnym prowadzonym wobec konsumenta, jest niezgodny zart. 2, art. 32 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 76 Konstytucji RPoraz nie jest niezgodny zart. 20 Konstytucji RP. Orzeczenie to, będące konsekwencją wyroku TK z dnia 15 marca 2011 r., P 7/09, OTK-A 2011, nr 2, poz. 12, odnoszącego się do dokumentów wystawianych przez banki na podstawieart. 95 ust. 1pr. bank., oparte zostało na założeniu, że fundusz sekurytyzacyjny, będąc uprawnionym do nabywania wierzytelności od wszelkich podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, którym nie przysługują przywileje analogiczne do określonego w art. 194 u.f.i., znajduje się w toku postępowania cywilnego w niezasadnie uprzywilejowanej pozycji względem pozwanego, którego obciąża ciężar zaprzeczenia prawdziwości dokumentu urzędowego (art. 252 kpc) posiadającego w tym postępowaniu szczególną moc dowodową. Powyższe uprzywilejowanie, nieznajdujące uzasadnienia w odniesieniu do podmiotów niezwiązanych w żaden sposób z realizacją zadań publicznych, narusza zasadę określoną wart. 32 ust. 1 Konstytucji RProzumianą jako zapewnienie "równości broni" stron postępowania (por. wyroki TK z dnia 12 grudnia 2006 r., P 15/05, OTK-A 2006, nr 11, poz. 171, oraz z dnia 19 lutego 2003 r., P 11/02, OTK-A 2003, nr 2, poz. 12). W wykonaniu obowiązku dostosowania systemu prawa do wyroków TK z dnia 15 marca 2011 r. (P 7/09) oraz z dnia 11 lipca 2011 r. (P 1/10) z dniem 20 lipca 2013 r. znowelizowanoustawę prawo bankoweoraz ustawę o funduszach inwestycyjnych poprzez dodanie w jej art. 194 ust. 2 przesądzającego, że moc prawna dokumentów urzędowych w postaci ksiąg rachunkowych, wyciągów z tych ksiąg oraz oświadczeń, o których mowa wust. 1, nie obowiązuje w postępowaniu cywilnym. Dokumenty wskazane wust. 1komentowanego przepisu nie korzystają z przywilejów wynikających z domniemania prawdziwości i domniemania autentyczności właściwych dokumentom urzędowym przewidzianych w szczególności wart. 252 k.p.c.(przeniesienie ciężaru dowodu na zaprzeczającego prawdziwości dokumentu),art. 333 § 2 kpc(rygor natychmiastowej wykonalności) orazart. 485 § 1 kpc(podstawa wydania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym).
Tak więc, w obecnym stanie prawnym do oceny prawnej mocy dowodowej wyciągów z funduszu sekurytyzacyjnego nie mają zatem zastosowania przepisy prawa cywilnego stanowiące, iż dokumenty urzędowe, sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy władzy publicznej i inne organy państwowe w zakresie ich działania, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone (art. 244 § 1 kpc) a strona, która zaprzecza prawdziwości dokumentu urzędowego albo twierdzi, że zawarte w nim oświadczenia organu, od którego dokument ten pochodzi, są niezgodne z prawdą, powinna okoliczności te udowodnić (art. 252 kpc).
Nawet gdyby przyjąć, iż domniemanie prawne zart. 244 § 1 kpcobowiązywałoby w stosunku do wyciągu z ksiąg funduszu sekurytyzacyjnego, odnosić się ono mogłoby co najwyżej do faktu nabycia przez fundusz konkretnej wierzytelności, nie obejmowałoby zaś samego faktu istnienia tej wierzytelności. Przedłożony przez powoda wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej nie stanowi zatem wystarczającego dowodu na potwierdzenie istnienia wierzytelności, jej wysokości i wymagalności. Nie ma mocy dokumentu urzędowego. Może być jedynie potraktowany jako dokument prywatny, stanowiący dowód tego, iż osoba która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie.
W sprawie niniejszej pozwana, co prawda nie zaprzeczyła istnieniu wierzytelności, jednakże zdaniem Sądu przytoczone przez powoda okoliczności faktyczne budzą uzasadnione wątpliwości, aby móc wydać wyrok uwzględniający roszczenie. Wątpliwości te powoduje w szczególności brak wykazania istnienia wierzytelności powoda wobec pozwanej, jak też tego czy jest ona wymagalna i w jakim zakresie.
Podkreślić należy, że strona powodowa jako podmiot korzystający z profesjonalnej obsługi prawnej powinna być świadoma zasad prowadzenia procesu cywilnego i występowania w nim w charakterze strony aktywnej. Zastępowana przez zawodowego pełnomocnika powinna wykazać się należytą aktywnością dowodową i w zakresie dowodów z dokumentów powinna je należycie zaoferować i przedłożyć wraz z pozwem. Nie uczyniła tego nawet wzywana przez Sąd. Skoro więc, jak twierdzi, nabyła wierzytelność w roku 2015, miała wystarczający czas na przygotowanie pozwu. W przypadku zaś braku dokumentów uzasadniających roszczenie mogła i powinna była jeszcze przed wszczęciem procesu zwrócić się do swojego kontrahenta z umowy sprzedaży wierzytelności o przekazanie jej dokumentów niezbędnych do dochodzenia roszczenia. Zaniechanie strony powodowej w tym zakresie może tylko zadziałać na jej niekorzyść. Powód nie wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku udowodnienia zasadności zgłoszonego roszczenia.
Zgłoszone w pozwie żądanie nie zostało należycie udowodnione, czego skutkiem było oddalenie powództwa.