Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII Ga 93/17
Data wyroku: 2017-05-12 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Wojciech Wołoszyk
Słowa kluczowe: Postępowanie odwoławcze
Podstawa prawna: art. 381 kpc, art. 233 kpc

Sygn. akt

VIII Ga 93/17

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia

12 maja 2017 r.

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy
w składzie:

Przewodniczący

: SSO Wojciech Wołoszyk

po rozpoznaniu w dniu

12 maja 2017r.

w Bydgoszczy

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa:

(...)
sp. z o.o. weW.

przeciwko :

(...)
sp. z o.o. wB.

o zapłatę

na skutek apelacji wniesionej przez powoda
od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 16 grudnia 2016 r. sygn. akt VIII GC 1629/16 upr.
oddala apelację.

Sygn. akt VIII Ga 93/17

UZASADNIENIE
W pozwie wniesionym w dniu 25 maja 2016 r. w elektronicznym postępowaniu upominawczym do Sądu Rejonowego Lublin - Zachód w Lublinie powód(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwniósł o zasądzenie od pozwanej kwoty 2.548,56 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 15 sierpnia 2015 r. do dnia zapłaty. Nadto powód wniósł o zasądzenie kosztów sądowych i kosztów zastępstwa procesowego.
Sąd Rejonowy w Bydgoszczy , po przekazaniu mu sprawy , ustalił i zważył , że w dniu 20 czerwca 2015 r. powód zawarł z pozwaną umowę świadczenia usługi prawnej reprezentacji procesowej. W dniu 7 sierpnia 2015 r. powód wystawił pozwanejfakturę nr (...)na kwotę 2.548,56 zł. Na w/w fakturze wskazano, że faktura została zapłacona przez potrącenie. Faktura nie zawiera informacji o terminie zapłaty.
Pozwana nie udzieliła odpowiedzi na pozew, jak i prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy w dniu 16 grudnia 2016 r. nie stawiła się do Sądu, a tym samym nie wdała się w spór co do istoty sprawy. Powyższa sytuacja uprawniała Sąd do wydania wyroku zaocznego na podstawieart. 339 § 1 k.p.c.Zgodnie z§ 2powołanego przepisu w takim wypadku sąd przyjmuje za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, ale tylko w sytuacji, gdy nie budzą one uzasadnionych wątpliwości co do zgodności z prawdziwym stanem rzeczy, a więc przykładowo nie są ze sobą sprzeczne. Uznanie bowiem za prawdziwe twierdzeń zawartych w pozwie nie zwalnia sądu od oceny zasadności żądania opartego na tych twierdzeniach. Na sądzie rozpoznającym sprawę, w której zaistniały przesłanki do wydania wyroku zaocznego, zawsze spoczywa obowiązek rozważenia czy w świetle przepisów prawa materialnego twierdzenia strony powodowej uzasadniają uwzględnienie żądania. W tym zakresie bowiem nie obowiązuje domniemanie zart. 339 § 2 k.p.c., negatywny zaś wynik takich rozważań powoduje wydanie wyroku zaocznego oddalającego powództwo (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 1999 r., sygn. I CKU 176/97, opubl. Prok. i Pr. 1999 r., Nr 9, poz. 30).
Powód w uzasadnieniu pozwu wskazał, że termin początkowy naliczania odsetek ustawowych za opóźnienie w płatności to dzień następny po terminie płatności faktury VAT, a tymczasem przedłożona przez powodafaktura nr (...)nie określa w ogóle terminu zapłaty należności. Na fakturze wskazano zaś , że została ona zapłacona przez potrącenie. Wobec powyższego nie sposób uznać, że pozwana jest dłużnikiem powoda w zakresie należności objętej przedmiotową fakturą. W tym stanie sprawy powództwo w całości jako niezasadne na podstawieart. 6 k.c.zostało oddalone.
Wyrok powyższy zaskarżyła powódka wnosząc o jego zmianę poprzez zasądzenie kwoty 2.548,56 zł lub uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do rozpoznania sądowi I instancji. Wniosła także o dopuszczenia i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postacifaktury VAT nr (...)na okoliczność wysokość roszczenia, podstawy dochodzonego roszczenia, wymagalności roszczenia oraz potwierdzenie prawidłowego wykonania zobowiązania przez powoda, dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci potwierdzenia salda odcinek A i B na okoliczność wysokość roszczenia, podstawy dochodzonego roszczenia, wymagalności roszczenia oraz potwierdzenie prawidłowego wykonania zobowiązania przez powoda, obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego przed Sądem II instancji według norm przepisanych.
Zaskarżonemu wyrokowi powódka zarzuciła naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej wart. 233 k.p.ci tym samym niedostateczne rozpoznanie sprawy, niezastosowanie przepisówart. 207 § 3 k.p.c.i tym samym brak całościowego rozpatrzenia istoty sprawy.

Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Apelacja okazała się niezasadna.
Sąd Rejonowy zasadnie oddalił powództwo. Sąd I instancji prawidłowo , zgodnie zart. 233 § 1 kpc, ocenił zebrany materiał dowodowy , w świetle którego jednoznacznie wynikało , iż roszczenie powoda nie zostało udowodnione. Przedłożona przez powoda faktura nie określała w ogóle terminu zapłaty należności , a na fakturze wskazano, że została ona zapłacona przez potrącenie. W takiej sytuacji Sąd Rejonowy nie mógł uwzględnić powództwa. Nie zostały bowiem przedłożone dowody , które wskazywałyby na jego zasadność. Sąd Okręgowy w pełni podziela pogląd Sądu Rejonowego , iż na sądzie rozpoznającym sprawę, w której zaistniały przesłanki do wydania wyroku zaocznego, zawsze spoczywa obowiązek rozważenia czy w świetle przepisów prawa materialnego twierdzenia strony powodowej uzasadniają uwzględnienie żądania. W tym zakresie bowiem nie obowiązuje domniemanie zart. 339 § 2 k.p.c., negatywny zaś wynik takich rozważań powoduje wydanie wyroku zaocznego oddalającego powództwo.
Sąd I instancji nie miał przy tym obowiązku zastosowania przepisuart. 207 § 3 kpc, gdyż jest to tylko uprawnienie Sądu a nie jego obowiązek. Zgodnie zart. 232 zd. 1 kpcto strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów , z których wywodzą skutki prawne. W oparciu o materiał dowodowy zebrany w toku postępowania przed Sądem Rejonowym , nie mógł on wydać innego wyroku.
Dowody przedłożone w toku postępowania odwoławczego należało zaś pominąć jako spóźnione w oparciu oart. 381 kpc. Powód sam przyznaje , iż pomyłkowo do pozwu dołączył niewłaściwą fakturę. Miał zatem możliwość złożenia jej w toku postępowania przez sądem I instancji. Należy podzielić utrwalony w orzecznictwie pogląd, iż strona, która dopuszcza się zaniedbania w zakresie przysługującej jej inicjatywy dowodowej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, musi się liczyć z tym, że sąd drugiej instancji jej wniosku dowodowego nie uwzględni. Innymi słowy, strona powinna w postępowaniu pierwszoinstancyjnym wykazać się stosowną inicjatywą dowodową i staraniami o pozyskanie i przedstawienie istniejących dowodów, a jeżeli tego nie uczyniła, nie może na etapie postępowania odwoławczego domagać się dopuszczenia dowodów, jeśli należyte wykonanie przez nią obowiązków wynikających zart. 6 k.c.iart. 232 k.p.c.pozwalało na zgłoszenie stosownych wniosków dowodowych w postępowaniu pierwszoinstancyjnym ( por. wyrok SA w Warszawie z dnia 26 lipca 2016 r. , sygn. akt VI ACa 294/15 ).
Jest to tym bardziej oczywiste w postępowaniu uproszczonym , gdzie mamy do czynienia z apelacją ograniczoną , która nie służy – jak apelacja pełna – badaniu trafności (słuszności) zaskarżonego orzeczenia z punktu widzenia zgodności z rzeczywistością (z rzeczywistym stanem prawnym i faktycznym), lecz z punktu widzenia jego zgodności z materiałem procesowym pozostającym w dyspozycji sądu orzekającego; w centrum uwagi sądu II instancji pozostaje zaskarżone orzeczenie i ocena jego poprawności, nie zaś rozpoznanie sprawy i orzekaniein merito(por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów SN – zasada prawna z dnia 31 stycznia 2008 r. , III CZP 49/07, OSNC 2008, nr 6, poz. 55. , J. Gudowski , komentarz do art. 5059kpc , WK 2016 ).
W związku z powyższym apelację należało oddalić zgodnie zart. 385 kpc.