Sąd Rejonowy w Grajewie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 508/15
Data wyroku: 2017-03-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Myśliński
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko zdrowiu
Podstawa prawna: art. 157 § 2 kk

Sygn. akt II K 508/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 marca 2017 roku
Sąd Rejonowy w Grajewiew II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:SSR Andrzej Myśliński
Protokolant:Ewelina Kiler
w obecnościoskarżyciela prywatnegoS. C. (1)
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 22 marca 2016 roku, 4 października 2016 roku, 28 listopada 2016 roku, 30 stycznia 2017 roku i 3 marca 2017 roku
sprawy
T. Ł.
urodz. (...)wG.
synaJ.iJ.z d.R.

oskarżonego o to, że:
w dniu 05 marca 2015 r. wR., woj.(...)spowodował naruszenie czynności narządu ciałaS. C. (1)na czas trwający nie dłużej niż 7 dni,
tj. o czyn zart. 157 § 2 kk

1
Na mocyart. 1 § 2 kkw zw. zart. 17 § 1 pkt 3 kpkumarza postępowanie karne wobec oskarżonegoT. Ł.wobec znikomej społecznej szkodliwości zarzucanego mu czynu.

2
Zasądza od oskarżonegoT. Ł.na rzecz oskarżyciela prywatnegoS. C. (1)kwotę 300,- (trzystu) złotych tytułem zwrotu zryczałtowanych kosztów postępowania w sprawie oraz kwotę 3000,- (trzech tysięcy) złotych tytułem zastępstwa procesowego.

Sygn. akt II K 508/15

UZASADNIENIE
Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 5 marca 2015 roku znajdujący się pod wpływem alkoholuS. C. (1)wszedł na posesje, a później do domuT. Ł.funkcjonariusza policji z Komendy Powiatowej Policji wG.przyul. (...)wR.celem „wyjaśnienia” konfliktu jaki według niego istniał pomiędzy nimi. Faktycznie wcześniejT. Ł.w stosunku doS. C. (1)wykonywał czynności służbowe miedzy innymi w związku z przestępstwami popełnionymi przez tego drugiego.
W kuchni siedziałyJ. Ł., jej synowaM. Ł.z dwuletnim synem orazS. R..S. C. (1)po wejściu tam zaczął uderzać pięścią w stół, wykrzykiwał słowa wulgarne, kierując je także wobecT. Ł., który w tym czasie znajdował się na piętrze budynku.J. Ł.prosiła go, aby opuścił ich dom, ale bezskutecznie. Słysząc, jakieś zamieszanie na dole,T. Ł.zszedł z góry.S. C. (1)w dalszym ciągu używał słów wulgarnych, jak również obelżywych w stosunku doT. Ł..T. Ł.również nakazałS. C. (1), aby ten opuścił jego dom, a kiedy ten nie reagował przy użyciu siły wyprowadził na zewnątrz i na posesji położył go na ziemię, przytrzymując kolanami. Następnie zadzwonił na Komendę Powiatową Policji wG.celem wezwania interwencji.S. C. (1)leżąc na ziemi próbował wyrywać się, wierzgał nogami, krzyczał i wyzywałT. Ł.. W trakcie tegoT. Ł.zadał kilka uderzeń dłonią lub pięściąS. C. (1)w głowę. W tym czasie na posesji przebywał znajomyT. K.T., a obok posesji przechodziłaE. W.. Następnie na posesję przyjechał kolegaT. M.G.(funkcjonariusz policji po służbie), który tamtędy przyjeżdżał i widząc, co się dzieje, pomógłT. Ł.w przytrzymaniu leżącego na ziemiS. C. (1). Po jakimś czasie przyjechał patrol policji iS. C. (1)został odwieziony do KPP wG..
W chwili zdarzeniaS. C. (1)znajdował się pod wpływem alkoholu, badanie zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, jakie przeprowadzono wykazało u niego 0,94 mg/l.
S. C. (1)podczas zajścia w dniu 5 marca 2015 roku doznał obrażeń ciała w postaci: podbiegnięć krwawych w powiekach obu oczu, na nosie, w małżowinie usznej prawej, w okolicy zausznej lewej i na policzku lewym, obrzęku policzka nosa, na brodzie po stronie prawej, po stronie łokciowej nadgarstka prawego, na kolanie lewym, zaczerwienienia i obrzęku w okolicy łokcia lewego, cech stłuczenia klatki piersiowej pod postacią bolesności uciskowej po stronie lewej. Obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządów ciała i rozstrój zdrowia na okres poniżej siedmiu dni.
W sprawie tut. Sądu II K 300/15S. C. (1)wyrokiem z dnia 8 lutego 2016 roku został uznany za winnego tego, iż:

I
W dniu 05 marca 2015 roku wR.woj.(...), przyul. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,94 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, wdarł się do domu i wbrew żądaniu domowników nie chciał go opuścić, czym działał na szkodęJ. Ł.iT. Ł.,

tj. o czynu zart. 193 kk

II
W dniu 05 marca 2015 roku wR.woj.(...), przyul. (...)znieważył słowami powszechnie uznanymi za obelżyweT. Ł.

tj. o czynu zart. 216 § 1 kk
i wymierzono mu za wskazane czyny kary grzywien, a następnie karę łączną grzywny.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o:wyjaśnieniaT. Ł.k. 65-66, zeznaniaS. C. (1)k. 66,A. N.k. 67,M. G. (1)k. 67,M. G. (2)k. 67,S. K.k. 68,M. Ł.k. 68,J. Ł.k. 68-69,K. T.k. 76, 92-95, 107-108,E. W.k.76-77, 108, 84-87,A. W.k. 107-108, sprawozdania sądowo-lekarskiego z opinią k. 96-102, odpisu wyroku w sprawie tut. Sądu sygn. akt II K 300/15 k. 109.
OskarżonyT. Ł.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż gdy 5 marca 2015 roku wrócił po służbie do domu poszedł na piętro spać, a na dole domu pozostali jego dwuletnie dziecko, żona w ciąży, matka i babka. W pewnej chwili usłyszał głośne krzyki dobiegające z dołu domu. Po zejściu na dół zobaczył znanego muS. C. (1)który zachowywał się w sposób nerwowy, uderzał ręką w stół, krzyczał głośno. Mimo wezwań jego matki, a później i jego do opuszczenia domuS. C. (1)nie reagował i rzucił się w jego kierunku z rękami. Ze względu na te zachowanieS. C. (1)wyciągnął go z domu na podwórko gdzieC.przewrócił i położył go na ziemi, przetrzymując go siłą. Następnie siedząc naC.telefonicznie wezwał policje.C.cały czas wyrywał się próbując oddalić się. Podał, iżC.leżał twarzą do ziemi, a on kolanami przyciskał go. Następnie przybyły po służbie policjantM. G. (2)pomógł mu przytrzymaćC., aż przyjechali policjanci i zatrzymaliC.. Podał, iż nie bił, nie uderzałC.i ten nie posiadał żadnych obrażeń ciała.
Zdaniem Sądu wyjaśnienia oskarżonego w zakresie zachowaniaS. C. (1)i przebiegu zajścia w jego domu oraz sposobu wyprowadzenia z domu zasługują na uwzględnienie, albowiem są zgodne z zeznaniami pozostałych domowników tj.:M. Ł.iJ. Ł..
Z zeznańJ. Ł.,M. Ł.wynika, że, kiedy wszystkie siedziały w kuchni domu wszedł do środkaS. C. (1)który będąc przy tym pod wyraźnym wpływem alkoholu zaczął głośno krzyczeć, uderzać pięścią w stół.J. Ł.prosiła go, aby opuścił dom, aleS. C. (1)na to nie reagował. W tym czasieT. Ł.znajdował się na piętrze domu i dopiero, po jakimś czasie zszedł z góry. WedługJ. Ł.S. C. (1)zaczął wyzywać jej syna i mimo również jego wezwań nie opuszczał mieszkania. Wtedy jej syn wyprowadziłC.z mieszkania.
Zdaniem Sądu powyżej opisane zeznania świadków i wyjaśnienia oskarżonego w tej mierze zasługują na obdarzenie wiarą. Dowody te są spójne, jasne, wzajemnie korespondują ze sobą tworząc wewnętrzną i logiczną całość. Z dowodów tych w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że oskarżony wszedł do środka domuT. Ł.i jego matkiJ., nie zaś jak wskazywałS. C. (1)tylko na posesję. To również nieT. Ł.był osobą agresywną, a obezwładnienieS. C. (1)i wyprowadzenie go na zewnątrz domu miało ścisły związek z jego zachowaniem w środku mieszkania, a w szczególności, z tym, iż pomimo próśb nie chciał go opuścić.
PonadtoM. G. (2),K. T.iM. G. (1)podali, iż po przybyciu na posesjęT. Ł.otrzymali informacje, iż zatrzymanyS. C. (1)wtargnął do domuŁ., był agresywny i wyzywałŁ..
Opisywany przezT. Ł.jak i powyżej wskazanych świadków stan nietrzeźwościS. C. (1)znajduje potwierdzenie również w informacjach podawanych prze samegoS. C. (1).
W ocenie Sądu opisane powyżej zeznania świadków zasługują na obdarzenie wiarą. Świadkowie ci opisywali zdarzenie, które zastali na podwórkuT. Ł.i za wyjątkiemK. T.przekazali bezpośrednią relację pokrzywdzonego, co do wcześniejszego zachowaniaS. C. (1), a w szczególności jego bytności w domu i „wyprowadzenia” go na zewnątrz.
Tym samym twierdzenia oskarżonego o zaatakowaniu jego osoby przezT. Ł.w konfrontacji i z tymi dowodami jawi się tylko i wyłącznie jako przyjęta linia obrony nie poparta żadnymi dowodami.
Nie ma przy tym żadnych wątpliwości, że w czasie zajściaS. C. (1)znajdował się pod znacznym wpływem alkoholu, albowiem zbadany na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu posiadał 0,94 mg/l.
W świetle powyższego wbrew zeznaniomS. C. (1)nie budzi wątpliwości przebieg zdarzeń i zachowanie oskarżyciela prywatnego polegające na wejściu do mieszkania oskarżonego, nieopuszczenie mimo jednoznacznego wezwania do tego jak i niewłaściwe zachowanie w trakcie pobytu tam w tym znieważenieT. Ł..
Niewątpliwie wyprowadzenieS. C. (1)przez oskarżonego było jak najbardziej uprawnione i użyta siła fizyczna uzasadniona.
W tej mierze zachowanieS. C. (1)skutkowało skazaniem go w sprawie tut. Sądu II K 300/15.
Zdaniem Sądu była to pierwsza faza zajścia w której oskarżony użył siły fizycznej wobecS. C. (1)przy czym ze względu na późniejsze zachowania nie da się ustalić czy przy tym wyprowadzaniu i ewentualnie upadku na ziemieS. C. (1)nie doznał on jakiś obrażeń ciała.
Co dalszego przebiegu wydarzeń tj. w fazie gdyS. C. (1)leżał twarzą do ziemi, a na nim siedział przytrzymujący goT. Ł.w tym co do zachowania oskarżonego istnieją znaczne rozbieżności.
Oskarżony w tej mierze podał, iż nie bił, nie uderzałS. C. (1)i ten nie posiadał żadnych obrażeń.
Zgodnie z powyższym zeznałK. T.który był w znacznej części obecny przy przetrzymywaniu wyrywającego sięS. C. (1).
ŚwiadekK. T.w swoich zeznaniach potwierdził, że kiedy przyjechał na posesjęT. Ł., to widział jak on siedział naS. C. (1). JednocześnieŁ.cały czas dzwonił gdzie jest patrol policji. W tym czasie nie widział abyŁ.biłC., a jedynieC.krzyczał mimo, iż nie był bity „że zabije pomocy”, „ludzie pomocy”. Stwierdził, iż nie widział nikogo kto oprócz babci oskarżonego w oknie kto mógłby widzieć jeszcze to zdarzenie.
Natomiast przesłuchani w charakterze świadków:A. N.iM. G. (1)potwierdzili, że brali udział w interwencji na posesjiT. Ł.. Po przyjeździe na miejsce zauważyliŁ., jak i drugiego ich kolegęM. G. (2), którzy przytrzymywali leżącego na ziemi mężczyznę. Mężczyzna ten leżał na brzuchu, twarzą zwróconą do ziemi, wierzgał i wyrywał się.
Podobnie podałaJ. Ł.która jednak przyznała, iż nie patrzyła cały czas na przebieg zajścia na posesji.
Podobnie zresztą jak i pozostali policjanci w tymM. G. (2)który pomagał przytrzymaćS. C. (1), jak i którzy przybyli w związku ze zgłoszoną interwencja i zatrzymali oskarżyciela prywatnego byli oni obecni jedynie w części lub końcowej fazie zajścia.
Wskazani powyżej świadkowie nie podali, stwierdzili jakiś obrażeń uS. C. (1)przyznając co najwyżej jakA. N., iż ten miał ubrudzoną twarz od piaszczystego podłoża i po umyciu zaczerwienienia na twarzy.
W tej mierzeS. C. (1)odmiennie od powyższych wyjaśnień i zeznań podał, iż gdy po uderzeniu przez oskarżonego pięścią upadł to oskarżony siedział na nim z kolanami na jego plecach i uderzał pięściami w uszy, w tył głowy z całej siły. Próbował krzyczeć pomocy aleŁ.naciągał mu kurtkę na głowę. Wskutek tego tracił przytomność. Potem usłyszał żeŁ.wezwał policje. Po zajściu był zakrwawiony, nie słyszał na jedno ucho i nie czuł połowy głowy i źle się czuł. Po wyjściu z komendy narzeczona i jej szwagier zawieźli go do szpitala bo był zasiniaczony i było mu słabo i przebywał w szpitalu przez osiem dni, a później jeszcze był i nadal jest leczony neurologicznie.
Ze względu na częściową niezgodność zeznań tegoż świadka z prawdą co do wcześniejszej fazy zajścia należy podchodzić do nich z pewną ostrożnością w tym również ze względu na stan jego nietrzeźwości w trakcie zajścia. To jednak znajdują one potwierdzenie w zeznaniachE. W.iA. W., a przede wszystkim sprawozdaniu sądowo-lekarskim wraz z opinią.
E. W.zeznała, że gdy wracała z pracy to zobaczyła na posesji oskarżonego obok studniK. T., a oskarżony jakby siedział na czymś. Zwróciła uwagę, iż ręce oskarżonego były zakrwawione, czerwone. Gdy odeszła dalej usłyszała wołanie o pomoc, o ratunek. W tym czasieŁ.wyzywał tą osobę i powiedział „chciałeś mnie załatwić to cię zapier…”. Widziała też w momencie jak przechodziła obok posesjiŁ.jak oskarżony uderza tą osobę. Według niejŁ.uderzał jedną ręką bardziej w twarz, w górną cześć robiąc duże zamachy. Nie wiedziała czy uderzenia zadawane były pięścią czy otwartą dłonią i było ich kilka. Wtedy pobiegła do domu i opowiedziała siostrze, że kogoś biją. Później z siostrą wyszły przed dom i siostra spytałaT.co się dzieje, ale nie uzyskała odpowiedzi. Później już nie widziała aby ktokolwiek zadawał uderzenia. Następnie przyjechałG.który wszedł na posesjęŁ., a za jakiś czas przyjechał radiowóz. Później zobaczyła twarz osoby która była strasznie zakrwawiona i opuchnięta i dopiero po fakcie dowiedziała się iż był toC..
Powyższe zeznania potwierdziłaA. W.podając, iż zna opis wydarzeń z relacji siostry, która przekazała jej, iż kogoś biją na podwórkuŁ.. Będąc po tym na podwórku krzyczała doT.będącego na posesjiŁ.co się tam dzieje ale ten nie reagował na to.
Co prawdaS. K.nie była obecna przy zajściu i przedstawiała wcześniejsze zajścia pomiędzy stronami to jednak podała, iż gdy odbierałaS. C. (1)z policji ten posiadał obrażenia ciała i bezpośrednio po tym został zawieziony do szpitala.
Zdaniem Sądu jednak nie budzi wątpliwości, iżS. C. (1)w dniu 5 marca 2015 roku doznał obrażeń ciała. W tej mierze ze sprawozdania sądowo-lekarskiego wraz z opinią wynika, żeS. C. (1)podczas zajścia w dniu 5 marca 2015 roku doznał obrażeń ciała w postaci: podbiegnięć krwawych w powiekach obu oczu, na nosie, w małżowinie usznej prawej, w okolicy zausznej lewej i na policzku lewym, obrzęku policzka nosa, na brodzie po stronie prawej, po stronie łokciowej nadgarstka prawego, na kolanie lewym, zaczerwienienia i obrzęku w okolicy łokcia lewego, cech stłuczenia klatki piersiowej pod postacią bolesności uciskowej po stronie lewej. Obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządów ciała i rozstrój zdrowia na okres poniżej siedmiu dni. Biegły uwzględniając przebieg zajścia z dnia 5 marca 2015 roku na podstawie relacjiS. C., wskazał z jednej strony, że mógł być on uderzany pięścią w twarz „między oczy”, co skutkowało powstaniem podbiegnięć krwawych w obu powiekach i na nosie, co spowodowało jego upadek na podłoże, jednakże nie można wykluczyć, że to obrażenia powstały, były następstwem uderzenia twarzą o podłoże, jak również nie można wykluczyć z całą stanowczością, że był uderzany pięścią czy rękami po głowie. Zdaniem biegłegoS. C.leżąc na podłożu, w pozycji na brzuchu – twarzą do podłoża, szarpał się, kręcił głową na boki, co spowodowało powstanie otarć naskórka w okolicy czołowej prawej, na nosie i na brodzie, a w związku z przytrzymywaniem i dociskami głowy do podłoża mogły również powstać podbiegnięcia krwawe w okolicy zausznej lewej i na lewym policzku oraz w małżowinie usznej prawej. Podczas tej szarpaniny mogły również powstać otarcia naskórka w okolicy nadgarstka prawego i na lewym kolanie. W konkluzji biegły stwierdził, że fakt, iż obrażeniaS. C.dotyczyły twarzy (nie stwierdzono, ani też nie podano obrażeń w skórze głowy owłosionej), jak również uwzględniając stan wysokiej alkoholemii, wydaje się wysoce prawdopodobne, że obrażenia te mogły powstać podczas szarpaniny i obezwładniania.
Zdaniem Sądu nie ma jakichkolwiek podstaw do kwestionowania treści tej opinii, a więc i faktu posiadania przezS. C. (1)wskazanych tam obrażeń. Pozostaje co najwyżej do ustalenia kwestia w którym momencie i w jakich okolicznościach one powstały.
Co prawda z powyższego wynika, iżK. T.był obecny w momencie zadania uderzeń przezT. Ł.czemu zaprzecza to jednak Zdaniem Sądu o ile świadek ten był znajomym oskarżonego toE. W.iA. W.równie znały obie strony i nie miały osobiście konfliktów z nimi. Ponadto trudno uznać aby były zainteresowane w bezpodstawnym obciążaniu osoby o której wiedziały, iż jest funkcjonariuszem policji zwłaszcza w sytuacji interwencji w zajściu dalszych policjantów.
Zdaniem Sadu zeznania świadkówE. W.iA. W.zasługują na danie im wiary. OdmiennieK. T.ze względu na to, iż jest kolegą oskarżonego, jak i sam oskarżony w sposób oczywisty byli zainteresowani w korzystnym przedstawieniu zachowaniaT. Ł.. Ponadto w pewnym stopniu zrozumiałe może być wzburzenie i negatywne emocjeT. Ł.skierowane w stosunku doS. C. (1).
Mając powyższe na uwadze Zdaniem Sądu oskarżony będąc w uzasadniony wzburzeniu i dążąc do zatrzymaniaS. C. (1)do czasu przyjazdu policji w celu udaremnienia jego oswobodzenia się zadał mu kilka ciosów z tym, iż nie można ustalić czy były to uderzenia dłonią czy pięścią.
Uwzględniając treść opinii medycznej Zdaniem Sądu nie można ustalić czy i w jakim stopniu uderzenia te spowodowały ustalone obrażenia ciała uS. C. (1). Wskazanych powyżej obrażeń ciałaS. C. (1)mógł doznać przynajmniej w jakimś zakresie zarówno w pierwszej fazie zajścia przy „wyprowadzaniu” go z domu i upadku na posesji, gdzie użycie siły fizycznej wobec niego było usprawiedliwione. Przede wszystkim jednak mógł ich doznać jak wynika z przytoczonej powyżej opinii leżąc na podłożu, w pozycji na brzuchu – twarzą do podłoża, gdy szarpał się, kręcił głową na boki, co spowodowało powstanie otarć naskórka w okolicy czołowej prawej, na nosie i na brodzie, a w związku z przytrzymywaniem i dociskami głowy do podłoża mogły również powstać podbiegnięcia krwawe w okolicy zausznej lewej i na lewym policzku oraz w małżowinie usznej prawej. Podczas tej szarpaniny mogły również powstać otarcia naskórka w okolicy nadgarstka prawego i na lewym kolanie. Według biegłego wydaję się wręcz wysoce prawdopodobne, że obrażenia te mogły powstać podczas szarpaniny i obezwładniania.
Biorąc pod uwagę powyższe nie da się przypisać zakresu obrażeń jakich niewątpliwie doznałS. C. (1)do konkretnych działań oskarżonego.
Jak podano zaś powyżej „wyprowadzenie”S. C. (1)z domu i przetrzymywanie go do czasu przyjazdu policji było ze strony oskarżonego uprawnione.
W świetle powyższego Zdaniem Sądu rzeczywistość wyglądała jak w powyżej ustalonym stanie faktycznym.
Zgodnie zart. 115 § 2 KKprzy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu zabronionego pod groźbą kary sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. Jeżeli czyn zabroniony ma stanowić przestępstwo, musi byćocenionyjako karygodny, czyli społecznie szkodliwy w stopniu większym od znikomego. Dla bytu przestępstwa niezbędna jest jego materialna cecha (art. 1 § 2 KKw zw. zart. 115 § 2 KK). Przestępstwem jest czyn nie tylko formalnie wyczerpujący znamiona określone w ustawie karnej, ale i godzący w substancjalne dobra społeczne, uznawane przez społeczeństwo i pozostające pod ochroną nie tylko prawa karnego, ale i innych systemów normatywnych. Czyn ten musi wykazywać obiektywną aspołeczność jako skierowany przeciwko wartościom akceptowanym przez społeczeństwo.
Zgodnie z tezą Postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Karna z dnia 9 października 2012 r. III KK 132/12 - Z punktu widzenia oceny możliwości stosowania dyrektywy płynącej zart. 1 § 2 KK, znaczenie ma sytuacja, jaka istniała w czasie popełnienia czynu przypisanego oskarżonemu.
Zdaniem Sądu sytuacją taką w niniejszej sprawie było zachowanieS. C. (1)polegające na popełnieniu przestępstw za które został skazany wyrokiem, a które zachowanie zasługuje na społeczne potępienie. Dodatkowo co podnoszono powyżej zachowanieS. C. (1)miało miejsce w obecności dwuletniego dziecka i żony oskarżonego w zaawansowanej i zagrożonej ciąży. Dlatego oskarżony podejmując działania odnośnieS. C. (1)znajdował się w specyficznej i wyjątkowo trudnej psychicznie sytuacji motywacyjnej. Działanie motywacyjne oskarżonego związane było z jego dążeniem do zatrzymaniaS. C. (1)i nie pozwoleniem mu opuszczenia-ucieczki z posesji przed przyjazdem policji.
Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie oceniając zachowanie oskarżonego należy czynić w kontekście karygodności zachowaniaS. C. (1). Nie każde naganne zachowanie wymaga reagowania sankcją karną. Po to ustanowiono tzw. materialny substrat przestępstwa w postaci społecznej szkodliwości czynu, by czyny podjęte ze względu na szczególną motywację choćby w relacji do negatywnego zachowania pokrzywdzonego choć formalnie wypełniające znamiona przepisu ustawy karnej, nie były przez nią sankcjonowane.
Dlatego też Sąd uznał, iż zachowanieT. Ł.zawiera znikomą społeczną szkodliwość i na mocyart. 1§ 2 kkw zw. zart. 17 § 1 pkt 3 kpkumorzył postępowanie karne w sprawie.
Stosownie do treściart. 629 kpk,627 kpki628 kpkzasądzono od oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego wyłożone przez niego zryczałtowane koszty postępowania i koszty zastępstwa procesowego.